Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα άγνωστο ποίημα του Γ. Κοτζιούλα για τη σφαγή της Παργινόσκαλας

Posted by sarant στο 25 Σεπτεμβρίου, 2016


800px-1944_civil_war_in_preveza-_executions_in_parginoskalaΤη βδομάδα που μας πέρασε είχαμε την επέτειο ενός στυγερού εγκλήματ0ς, μιας αποτρόπαιης σφαγής, που έχει μείνει σχεδόν άγνωστη έξω από τον τόπο στον οποίο συνέβη, ίσως επειδή οι σφαγείς ήταν από την καλή μεριά, τη μεριά των νικητών του εμφυλίου. Εννοώ τη σφαγή της Παργινόσκαλας, στην Πρέβεζα, στις 21-22 Σεπτεμβρίου 1944, όπου δυνάμεις του ΕΔΕΣ εκτέλεσαν εν ψυχρώ πολλές δεκάδες ΕΑΜίτες και ΕΠΟΝίτες, που τους είχαν πιάσει αιχμάλωτους στις εμφύλιες συγκρούσεις που προηγήθηκαν μέσα στην πόλη μετά την αποχώρηση των Γερμανών.

Αυτό που προσδίδει ιδιαίτερη τραγικότητα στη σφαγή της Παργινόσκαλας είναι πως αρκετοί από τους εκτελεσμένους αγωνιστές, 14 ή 15 τον αριθμό, ήταν έφηβοι, ανήλικα παιδιά, μαθητές του γυμνασίου, μέλη της υποδειγματικής διμοιρίας ΕΠΟΝιτών του 24ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Μαζί τους βρηκε τον θάνατο και ο γυμνασιάρχης τους, ο Χρήστος Κοντός, πρόεδρος της Λαϊκής Επιτροπής (που είχε συγκροτηθεί με κοινή συμφωνία ΕΑΜ-ΕΔΕΣ), μη θέλοντας να αφήσει τους μαθητές του. Στη φετινή τελετή μνήμης στην Παργινόσκαλα, πριν από λίγες μέρες, έγιναν και τα αποκαλυπτήρια ενός νέου μνημείου που αν κατάλαβα καλά ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ. Το μνημείο το ίδιο δεν είναι του γούστου μου, αλλά βέβαια δεν είναι αυτο το βασικό.

Το στίγμα για την εκτέλεση της Παργινόσκαλας πέφτει σε μεγάλο βαθμό στους ώμους ενός ανθρώπου, του Δημήτρη Γαλάνη, αξιωματικού του στρατού σύμφωνα με κάποιες πηγές, που ως επικεφαλής των δυνάμεων του ΕΔΕΣ στην πόλη διέταξε την εκτέλεση. Μεταπολεμικά, ο Γαλάνης δεν ενοχλήθηκε για το έγκλημά του αλλά δεν φαίνεται και να ωφελήθηκε από αυτό -ασχολήθηκε με επιχειρήσεις, είχε φορτηγά και τα εκμίσθωνε. Βρίσκω στη Βικιπαίδεια ότι το 1978 δήλωσε «…εγώ ήμουν εντελώς ξένος στην Πρέβεζα. Δεν ήξερα κανέναν. Διαταγές του ΕΔΕΣ εκτελούσα και των Βρετανών. Αναγνωρίζω πόσο τραγική είναι η εκτέλεση στην Παργινόσκαλα»

Δεν έχω ούτε σκοπό ούτε τις δυνατότητες να γράψω μια πλήρη μελέτη για το τραγικό αυτό επεισόδιο και ούτε θέλω να φορτώσω όλες τις ευθύνες στη μια πλευρά. Υπάρχει στο Διαδίκτυο αρκετή βιβλιογραφία για το θέμα, ας πούμε το άρθρο της Βικιπαίδειας έχει αρκετές λεπτομέρειες και σας παραπέμπω σε αυτό.

Ο αγαπημένος μου ποιητής Γιώργος Κοτζιούλας, που ήταν στην Ήπειρο (αν και όχι στην Πρέβεζα) εκείνη την περίοδο, έγραψε ένα ποίημα για τους εκτελεσμένους επονίτες, που δεν έχει συμπεριληφθεί στα Άπαντά του. Εγώ το βρήκα στο βιβλίο του αντάρτη Γιάννη Παπακωνσταντίνου «Ενθυμήματα ποτισμένα με αίμα και δάκρυα». Ο Παπακωνσταντίνου, που είχε το περίεργο αντάρτικο ψευδώνυμο «Παπάρας» (προφανώς η λέξη θα είχε άλλη σημασία σε εκείνα τα μέρη), ήταν φίλος τον Κοτζιούλα και διασώζει το ποίημα από μνήμης όπως το άκουσε το 1946 έγκλειστος στις φυλακές Αβέρωφ.

Αργότερα, ο Κώστας Κοτζιούλας, ο γιος του ποιητή, μού έστειλε το χειρόγραφο του ποιήματος, όπως το βρήκε στα χαρτιά του πατέρα του. Ελάχιστες διαφορές έχει από το κείμενο που κατέγραψε ο Παπακωνσταντίνου.

Ο Κοτζιούλας θρηνεί όλους τους Επονίτες, αλλά ξεχωρίζει έναν, τον δεκαπεντάχρονο ανταρτοεπονίτη Περικλή Αναγνωστόπουλο,που είχε το ψευδώνυμο Λαμπέτης. Ήταν γιος του ταγματάρχη του πυροβολικού Βαγγέλη Αναγνωστόπουλου, αξιωματικού της 8ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, ο οποίος ήταν επίσης φίλος του Κοτζιούλα και τον έχουμε κι άλλη φορά αναφέρει στο ιστολόγιο διότι διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στα κατοχικά ημερολόγια του Κοτζιούλα όπου εμφανίζεται με το ψευδώνυμο «Μαύρος δράκος» (που δεν ήταν το επίσημο αντάρτικο ψευδώνυμό του, αλλά ο Κοτζιούλας πάντα με αυτό τον ανέφερε).

Το ποίημα είναι το εξής:

kotz24

ΣΤΟΥΣ ΕΠΟΝΙΤΕΣ ΤΟΥ 24ου

Βλαστάρι τριτογέννητο, όψιμο διγόνι
μάνας νοικοκυράς, πατέρα λαοκράτη,
σαν έπεσε σ’ αυτούς που μίσος τούς ενώνει
το πυρωμένο όπλο του ακόμα εσφικτοκράτει.

Παλικαρόπουλο των δεκαπέντε χρόνων,
που χτες εβγήκε από τα χάιδια, απο το σπίτι,
το ξάπλωσαν οι σφαίρες άθλιων δολοφόνων
κοντά στους δεκατρείς και πλάι στον διμοιρίτη.

Κι εσύ, Λαμπέτη, κι οι συντρόφοι σου επονίτες
πώς σπαρταρούσατε όταν μισοσκοτωμένους
σάς έριξαν σωρό στο λάκκο οι συμμορίτες
που αδιάντροπα μιλούν γι’ ανάσταση του Γένους!

Τους βάσταξε η καρδιά να στρέψουν οι αιμοβόροι
σε τρυφερά κορμιά παιδιών αθώων τις κάνες;
Πρωτόφαντα θεριά θα’ναι μ’ ανθρώπου θώρι,
τίγρεις τούς γέννησαν κι όχι ελληνίδες μάνες.

Μα εσείς, πιστοί στον όρκο που’χατε δοσμένο,
δικό μας πολεμώντας τύραννο (που φρίττω
να το θυμάμαι), αφού γλιτώσαμε απ’ τον ξένο,
πεθάνατε έχοντας στο στόμα σας το ζήτω.

30.11.44

Το λεξιλόγιο δεν έχει πολλούς ιδιωματικούς τύπους ή δύσκολες λέξεις -πέρα από τα «χάιδια» αντί χάδια, το θώρι που σημαίνει την όψη, και το διγόνι, που είναι το στερνοπαίδι -η λέξη λέγεται και για παιδιά και για αιγοπρόβατα.

Κι εδώ έχω ένα πρόβλημα με τον πρώτο στίχο του ποιήματος, όπου ο Κοτζιούλας αποκαλεί σαφώς τριτογέννητο τον σκοτωμένο έφηβο, δηλαδή τρίτο παιδί της οικογένειάς του, και όψιμο διγόνι, στερνοπαίδι.

Όμως ο Βαγγέλης Αναγνωστόπουλος (1893-1967) είχε πέντε παιδιά: την Ειρήνη (Νίνα) (γενν. 1924), τον Αλέκο (*1925 ή 1926), τη Βαρβάρα (*1927), τον Περικλή (γενν. 1929) και τον Πύρρο (γενν. 1933). Ο Περικλής ήταν το τέταρτο παιδί, ούτε τρίτο, ούτε στερνό -και ο Κοτζιούλας, που ήταν φίλος του, το ήξερε αυτό. Να πρόκειται για ποιητική άδεια ή να εννοούσε κάτι άλλο; Μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ με σιγουριά.

Να κάνω μια παρένθεση. Όταν έκανα την επιμέλεια των χειρόγραφων ημερολογίων του Κοτζιούλα, τα οποία βρίσκονται πλέον στον εκδότη, ήθελα να βρω περισσότερα στοιχεία για τον Μαύρο Δράκο, τον Βαγγ. Αναγνωστόπουλο. Η Ειρήνη Νούτσου με έφερε σε επαφή με τον Χριστόφορο Ράπτη, συμπολεμιστή του Αλέκου Αναγνωστόπουλου, που βρηκε τον θάνατο το 1946 καταδιωκόμενος αντάρτης -και ποτέ δεν βρέθηκε το πτώμα του. Ο Χριστόφορος Ράπτης με έφερε σε επαφή με τον Πύρρο Αναγνωστόπουλο, τον μικρό γιο της οικογένειας. Συζητήσαμε αρκετές ώρες για τον πατέρα του, τα δυο σκοτωμένα αδέρφια του, την αντίσταση -κάποτε θα το παρουσιάσω και αυτό το υλικό.

Ο Πύρρος Αναγνωστόπουλος είχε γνωρίσει και τον Κοτζιούλα και τον θυμόταν: «Τον θυμάμαι τον Κοτζιούλα σαν έναν ήρεμο άνθρωπο. Μιλούσε αργά, με ευκρίνεια. Θυμάμαι τη φιγούρα του τόσο καλά, που όταν πήγα στην Πλατανούσα είδα μια προτομή και λέω «Σαν τον Κοτζιούλα είναι». Θυμάμαι τις ατέλειωτες συζητήσεις που έκαναν με τον πατέρα μου, στη Μεσούντα που τον γνώρισα. Ο Κ. έλεγε «πάω κατά τα Δρακαίικα» και ερχόταν και κουβεντιάζαν με τις ώρες, για διάφορα θέματα. Εγώ περίμενα στο Διοικητήριο, να έρθει κανένα άλογο, να πω στον αξιωματικό «να πάω να το ποτίσω;» και το καβαλούσα και το πήγαινα στη βρύση». Για τον αδερφό του τον Περικλή ο Πύρρος θυμάται ότι ήταν πολύ ώριμο παιδί -οι καθηγητές του τον αποκαλούσαν «γεροφιλόσοφο».

Ο Βαγγέλης Αναγνωστόπουλος ήταν απότακτος αξιωματικός του 1935, αρχικά εντάχθηκε στον ΕΔΕΣ και ύστερα προσχώρησε στον ΕΛΑΣ. Μετά το 1944 αποσύρθηκε, ήταν και ηλικιωμένος (είχε περάσει τα πενήντα) αλλά και καταβεβλημένος από τον χαμό του παιδιού του, και μετά ήρθε κι ο θάνατος του άλλου γιου του.

Είχε τύψεις, που έχασε δυο παλικάρια ενώ εκείνος έζησε και δεν του άρεσε να μιλάει για τα χρόνια εκείνα. Ούτε ανακατευόταν πολύ με τα πολιτικά, μόνο ψήφιζε την ΕΔΑ και βοηθούσε τον γιατρό Σκοπούλη (μορφή της Αριστεράς στα Γιάννενα) όποτε κατέβαινε στις εκλογές. Πέθανε τον πρώτο χρόνο της δικτατορίας, 4 Αυγούστου 1967, την επέτειο της άλλης δικτατορίας.

Υστερόγραφο: Προσθέτω και μιαν άλλη μαρτυρία, για έναν άλλο δεκαπεντάχρονο που δολοφονήθηκε στην Παργινόσκαλα, τον Θοδωρο (Λώλο) Καββαδία, φίλο του Περικλή Αναγνωστόπουλου -μαζί ξεψύχησαν.

Advertisements

152 Σχόλια to “Ένα άγνωστο ποίημα του Γ. Κοτζιούλα για τη σφαγή της Παργινόσκαλας”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >ήταν και ηλικιωμένος (είχε περάσει τα πενήντα)

    Με όλο το σεβασμό. Διόρθωσέ το…

  2. sarant said

    Καλημέρα Γιάννη. Για τα μέτρα της εποχής, ηλικιωμένος ήταν. Σε ένα ποίημά του ο Κοτζιούλας τον χαρακτηρίζει γέρο, και ήταν ακριβώς 50 χρονών τότε.

  3. atheofobos said

    Μου φαίνεται πως έχεις επηρεαστεί από την αγάπη σου για τον Λαπαθιώτη και έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι και εσύ σαν αυτόν που έγραφε 55 ετών για τον Καραγάτση που ήταν τότε 35:
    αυτός, τώρα, στη δεύτερη νεότητα ….. και εγώ από την άλλη τη μεριά, στη δύση μου ή στην τετάρτη μου νεότητα, αν θέλετε!
    όταν γράφεις ήταν και ηλικιωμένος (είχε περάσει τα πενήντα) 🙂 🙂
    ΟΤΑΝ ΣΤΑ 35 ΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ «ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΕΟΤΗΤΑ» ΚΑΙ ΣΤΑ 40 «ΓΕΡΩΝ»!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/02/35-40.html

  4. gpoint said

    Καλημέρα

    …που είχε το περίεργο αντάρτικο ψευδώνυμο «Παπάρας» (προφανώς η λέξη θα είχε άλλη σημασία σε εκείνα τα μέρη)…

    προφανώς από την παπάρα όπως λέγεται το ψωμί (η παξιμάδι) βουτηγμένο σε σάλτσα ή σούπα μέχρι να λιώσει

  5. Καλημέρα.
    Το μνημείο μπορεί να μην αρέσει αλλά οι φωτογραφίες με συγκίνησαν. Έχει ενδιαφέρον ότι (όπως διαβάζω στη βίκι), σύμφωνα με την τότε ανακοίνωση του ΕΑΜ οι ΕΔΕΣίτες εκτός από τη διμοιρία της ΕΠΟΝ σκότωσαν και «πρόσωπα γνωστά και κύρους μέσα στην πόλη», μεταξύ των οποίων τον επιθεωρητή των δημοτικών σχολείων, τον γραμματέα του πρωτοδικείου και κάποιον γέρο «μεγαλοχτηματία».

  6. Λ said

    Μόνο που που τα παιδιά των τίγρεων θα συμπεριφέρονταν καλύτερα.

  7. cronopiusa said

    Συγκλονιστικό!

  8. Γς said

    4:

    Κι εχτες το βράδυ που πήγα με τα παιδιά μου να φάμε έξω βλέπω [χωρίς τα γυαλιά μου] κι ένα πιάτο με κάτι σαν ψάρια, που δεν ήταν ψάρια,

    -Κι αυτές οι παπαριές τι είναι;

    Πιπεριές ήταν…

  9. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Πρόσθεσα και μιαν άλλη μαρτυρία, για έναν άλλο δεκαπεντάχρονο που δολοφονήθηκε στην Παργινόσκαλα, τον Θοδωρο (Λώλο) Καββαδία, φίλο του Περικλή Αναγνωστόπουλου -μαζί ξεψύχησαν.

    http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.gr/2008/10/cammino-e-canto-la-rabbia-che-mi-fa.html

  10. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα

    Από τη Βικι

    Ο Σκοπούλης ήταν γνωστός ως ο «γιατρός των φτωχών και καταφρονεμένων» επειδή έδινε χρήματα για τα φάρμακα τους, ενώ φρόντιζε ακόμη και τα παιδιά των αντιπάλων του, ακόμη και των χωροφυλάκων που τον παρακολουθούσαν. «Δεν φταίτε εσείς τα όργανα», τους έλεγε, «αλλά οι οργανοπαίκτες»
    .
    Και τον φίλο Ηλία Δ. που αρρώστησε στα Γιάννινα λίγο πριν το1960 ( ετοιμάζονταν να πάει στη Θεσσαλονίκη για να δώσει εξετάσεις στη Φιλοσοφική) έκανε καλά ο Σκοπούλης, και τούδωσε λεφτά να πάρει τα φάρμακα.Θα με πληρώσεις όταν θα βγάλεις δικά σου λεφτά του είπε.

  11. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Τα σχετικώς άγνωστα «Δεκεμβριανά της Πρέβεζας». Σφαγές επί σφαγών. Εκτέλεση εν ψυχρώ αιχμάλωτων Ελασιτών από τους Εδεσίτες, αντίποινα τον άλλο μήνα στο Νταλαμάνι, στα Μελιανά της Λάκκας Σούλι, από τον Τζουμερκιώτη και τους Ελασίτες. Ποτάμι το αδικοχυμένο αίμα των άμαχων. Μια πενταετία (1944 – 1949) ντροπιαστική για τους Έλληνες, που θα ‘πρεπε να την ξεχάσουμε κι όχι να στήνουμε μνημεία μίσους και διχασμού.

  12. Γς said

    2:
    >Για τα μέτρα της εποχής, ηλικιωμένος ήταν

    Την έζησα αυτή την εποχή.

    Το 2000 είχα βάλει στόχο από την πρώτη στιγμή που ανακάλυψα ότι κάποτε θα αλλάξουν όλα τα ψηφία 1949, 50, 60, … ,1999, 2-0-0-0!

    Μόνο που χλωμό το έβλεπα για εκείνη την εποχή να ζω, 56 χρονών γέρος

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/2014.html

  13. Γς said

    10:

    >των χωροφυλάκων που τον παρακολουθούσαν. «Δεν φταίτε εσείς τα όργανα», τους έλεγε, «αλλά οι οργανοπαίκτες»
    .

  14. Αγάπη said

    7 Τί καταπληκτικό! Δεν το ήξερα και με έλειωσες 🙂

  15. spiral architect said

    Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους πεσόντες στην Παργινόσκαλα
    (προπέρσινη)

  16. spiral architect said

    @14: Δεν ξέρεις τη Σβάρα; Αποβάλλεσαι! 🙂

  17. sarant said

    15 Α μπράβο!

  18. spatholouro said

    1)«Βλαστάρι τριτογέννητο, όψιμο διγόνι»

    Να διακινδυνεύσω κάποιες υποθέσεις: με δεδομένο ότι ο Κοτζιούλας ήξερε καλά την οικογένεια αυτή, μήπως το «τριτογέννητο» θέλει να πει «γεννημένο Τρίτη», όπως επίσης σημαίνει η λέξη;

    Επίσης, εάν το «διγόνι» έχει και τη σημασία του «στερνοπαίδι/βενιαμίν», πώς δικαιολογείται ο επιθετικός προσδιορισμός «όψιμο»; Μήπως απλώς ήθελε να πει ότι ήταν ένα από τα δύο τελευταία («όψιμα») τέκνα («διγόνια»);

    2) «Παπάρας»
    «Παπάρα» σημαίνει επίσης τη δριμεία επίπληξη, το κατσάδιασμα, το «λούσιμο». Μήπως λοιπόν αυτός ήταν γνωστός ως επικριτικός τύπος και «κατσαδιάρης»;

  19. 7 Α, ρε σεις, ωραίοι αυτοί οι τύποι — πιάνουν το νήμα των Μοντ Πλαγκάλ μετά από… χμ… είκοσι χρόνια. Ελπίζω να μην αποβληθώ κι εγώ που τους έμαθα τώρα 🙂

  20. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα! Θα λείψω για κάμποσο.

    18 Οι υποθέσεις εύλογες, εκτός ίσως από την πρώτη.

  21. spiral architect said

    Αφού γίνει πρώτα η «κατσικλιά» (τουλάχιστον) και συνεχίζουν ατιμώρητοι, στο τέλος φωνάζουν για συμφιλίωση.
    Ε, όχι! 👿 😈

  22. spiral architect said

    @19: Πεντατονικό μέταλ! 🙂

  23. Πέπε said

    @7:
    Πάρτε σβάρα = προφανώς πάρτε σβάρνα. Δεν το έχω ξανακούσει, αλλά αφού βγάζει νόημα, υποθέτω πως θα είναι κάποια ιδιωματική μορφή της σβάρνας. Η σβόρα όμως της δεύτερης στροφής τι είναι;

  24. Γιάννης Κουβάτσος said

    18. Λογική εξήγηση για το τριτογέννητο, αλλά, απ’ την άλλη, αξίζει μνείας το να γεννηθεί κανείς ημέρα Τρίτη; Το σαββατογεννημένος μνημονεύεται συνήθως. Ποιος ξέρει τι εννοούσε ο ποιητής…
    21. Αρχιτέκτονα, δεν έχουν δόξα εκείνα τα χρόνια. Οι Ελασίτες( υπό τον Κοντό και τον γιατρό Μαΐδάτση) ήταν ταμπουρωμένοι στο 1ο Γυμνάσιο Πρέβεζας, πολιορκημένοι από τους Εδεσίτες. Ύψωσαν λευκή σημαία, για να παραδοθούν, αλλά όταν πλησίασε άοπλη διμελής αντιπροσωπία Εδεσιτών, τους πυροβόλησαν από μέσα και τους σκότωσαν. Βλακώδης μεμονωμένη ενέργεια προφανώς, αλλά στάθηκε αφορμή για την απάνθρωπη σφαγή που επακολούθησε. Δεν έχει δόξα, λοιπόν, μια εποχή που κυριαρχούσαν το μίσος, ο τρόμος, ο φανατισμός, η βλακεία, μια εποχή που αποτελείωσε την καθημαγμένη χώρα, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη ξεκινούσε την ανοικοδόμησή της.

  25. spiral architect said

    @24: Γιάννη, αν ήθελαν πραγματικά «εθνική συμφιλίωση» ούτε μνημόσυνα στο Γράμμο, ούτε μνημόσυνα στους fake Μελιγαλάδες θα έκαναν μεταπολεμικά. Ο χρόνος θα είχε καλύψει τις μνήμες, που θα ήταν ζωντανές μόνο στα ιστορικά βιβλία. Να, δες άξαφνα, σταδιακά μέσα σε πενήντα χρόνια ξεχάστηκαν τα εγκλήματα των χιτλερικών στην κατεχόμενη Ελλάδα και ήρκεσε μόνο μια πενταετία για να ανασυρθούν οι μνήμες και να γίνουν -κακώς- ταυτίσεις του Χίτλερ με το Σόιμπλε, ή δεν ξερωγώ με ποιον Γερμανό.
    Άλλοι ήρξαντο χειρών αδίκων. :/

  26. odinmac said

    Σχετικοάσxετο:

    http://www.enallaktikos.gr/ar7108el_aris-veloyxiwtis-o-istorikos-logos-toy-sti-lamia.html

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αρχιτέκτονα, η αντίσταση στους ναζιστές πρέπει να μνημονεύεται εσαεί. Τα ναζιστικά εγκλήματα είναι απότοκα απάνθρωπης ιδεολογίας, έμειναν ατιμώρητα στην Ελλάδα και, σε τελευταία ανάλυση, έχουμε και οικονομικό συμφέρον να τους τα θυμίζουμε, γιατί η αποζημίωση που μας χρωστάνε οι Γερμανοί είναι βαρβάτη.
    Ο εμφύλιος, όμως, είναι πονεμένη ιστορία και από τη δεξιά τον θυμούνται και τον γιορτάζουν οι χειρότεροι: χρυσαβγίτες, βασιλοχουντικοί και ψεκασμένοι. Όλοι οι άλλοι θέλουν να τον ξεχάσουν. Όσο για την εθνική συμφιλίωση στη σημερινή εποχή, δεν σημαίνει βέβαια ότι εκμεταλλευτές και θύματα της εκμετάλλευσης θα γίνουν μια παρέα.

  28. cronopiusa said

  29. Babis said

    Πολύ χρήσιμο ιστορικά το σημερινό άρθρο σου, πρώτη φορά άκουσα για την Παργινόσκαλα, πάω να μελετήσω σχετικά.
    Αλλά αν θέλω να είμαι τίμιος, θα πρέπει να συμφωνήσω με τον Γιάννη στο 24. Δεν πρέπει Έλληνες να τιμούν την μνήμη Ελλήνων που σκοτώθηκαν από Έλληνες. Όπως είμαι αντίθετος με τις γιορτές μνήμης στο Μελιγαλά έτσι είμαι αντίθετος με τις γιορτές μνήμης στην Παργινόσκαλα. Ο λόγος είναι καθαρά πρακτικός, με τις γιορτές μνήμης ανακυκλώνουμε το μίσος.

  30. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Μεταπολεμικά, ο Γαλάνης δεν ενοχλήθηκε για το έγκλημά του»
    ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ; Αυτός το αποφάσισε και το εκτέλεσε; Τότε ΟΛΟΙ όσοι εκτελούν εντολές, είναι εγκληματίες, κι οι εντολείς (κι από την άλλη πλευρά) αθώοι.
    Θεωρώ πως ο συναισθηματισμός δεν πρέπει να υπερισχύει της λογικής, όσο κυνική κι αν είναι, ειδικά για εκείνη την τρομερή περίοδο, που δεν υπήρξαν νικητές και ηττημένοι, παρά μόνο ΚΟΡΟΪΔΑ, (κάτι που συνεχίζεται και σήμερα, με κάπως πιο διαφορετικό τρόπο, πιο λάϊτ).

  31. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    27 – «γιατί η αποζημίωση που μας χρωστάνε οι Γερμανοί είναι βαρβάτη.»
    Οι ισχυροί δεν χρωστούν τίποτα στους ανίσχυρους που ονειρεύονται. Δίκιο έχουν αυτοί που μπορούν να το βρούν, κι αυτοί που το επιβάλλουν, οι υπόλοιποι έουν άδικο.

  32. geobartz said

    Sarant said: «…Στη φετινή τελετή μνήμης στην Παργινόσκαλα, πριν από λίγες μέρες, έγιναν και τα αποκαλυπτήρια ενός νέου μνημείου που αν κατάλαβα καλά ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ….».

    Έχω τη γνώμη ότι τα μνημεία που ανεγείρονται από κομματικές (ή κομματιζόμενες) παρατάξεις, επενεργούν πολλαπλώς: 1) Τιμούν τη μνήμη των θυμάτων, 2) Ικανοποιούν τους «επιγονικούς» κομματικούς φίλους, 3) Αυξάνουν το εμφύλιο μίσος της αντίθετης κομματικής παράταξης.
    Δεν γνωρίζω τίποτα για τα συμβάντα στην Παργινόσκαλα, και συνεπώς ότι γράφω στη συνέχεια δεν αφορούν την αντίστοιχη «σφαγή», ούτε φυσικά τα θύματα.
    Έχω μελετήσει μερικές εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) συγγραφείς, ιστορικούς, αφηγητές, πρωταγωνιστές κλπ, αμφοτέρων των παρατάξεων, για την εποχή του εμφυλίου. Σχεδόν ΟΛΟΙ είναι μονόπλευροι. Πρώτα εντάσσονται ιδεολογικά σε μια παράταξη (Αριστερά ή Δεξιά). Στη συνέχεια, θυμούνται και καταγράφουν με λεπτομέρεια τα εγκλήματα της αντίθετης παράταξης ενώ αποσιωπούν ή υποβαθμίζουν ή …δεν γνωρίζουν τα εγκλήματα της φιλικής τους παράταξης!
    Αυτή τη «συνήθεια» την κατέγραψε πριν από χιλιάδες χρόνια ο μακαρίτης ο Αίσωπος: Κάθε άνθρωπος, λεει ο Αίσωπος, έχει κρεμασμένο στο λαιμό του ένα δισάκκι. Στον μπροστινό σάκκο έχει βάλει τα σφάλματα των άλλων, για να τα βλέπει καλά. Στον πισινό σάκκο έχει βάλει τα δικά του σφάλματα, για να μην τα βλέπει καθόλου!
    Παρόμοια είναι, τηρουμένων των αναλογιών, και μια ρήση του αείμνηστου Φλωράκη για τους Έλληνες συνταγματολόγους (δεν θυμάμαι αν την είπε πριν από τη συγκρότηση της κυβέρνησης Ζολώτα ή της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1989): «Και αυτοί», είπε, «πρώτα λύνουν το θέμα πολιτικά και μετά το λύνουν και συνταγματικά».

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Κατὰ τὴν ταπεινή μου γνώμη ὑπάρχουν δύο τρόποι νὰ «θυμόμαστε» τὸν ἐμφύλιο. Ὁ ἕνας, μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα τοῦ παραταξιακοῦ φανατισμοῦ («πηγάδα». «κονσερβοκούτια» ἀλλὰ καὶ «καλὴ ἀντάμωση στὰ γουναράδικα») εὐνοεῖ τὰ πιὸ ἀκραῖα στοιχεῖα, ὅπως τονίζει καὶ ὁ Γιάννης Κουβάτσος (#27) καὶ ἀποπροσανατολίζει τὸν κόσμο ἀπὸ τὰ ὀξύτατα σημερινὰ προβλήματα. Ὁ ἄλλος, ὁ αὐτοκριτικὸς, ποὺ τονίζει τὰ σφάλματα, τὶς ἀνεπάρκειες καὶ τὶς ἐξαρτήσεις ὅλων τῶν τότε ἡγεσιῶν, ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στὴν αἱματοχυσία καὶ τὴν καταστροφὴ, τὴν ὥρα ἡ ὑπόλοιπη Εὐρώπη ἄρχιζε τὴν ἀνοικοδόμηση, μπορεῖ νὰ γίνει μπούσουλας γιὰ μιὰ πιὸ νηφάλια, δημιουργικὴ καὶ πρὸ πάντων συνθετικὴ ἀντιμετώπιση τῆς σημερινῆς κατάστασης.

  34. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #33. Γράφαμε μαζί, ἀλλὰ στὸ ἴδιο πνεῦμα μὲ τοὺς προηγούμενους σχολιαστές.

  35. cronopiusa said

  36. ΓιώργοςΜ said

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη, όταν θα φτάσουμε στο επίπεδο εκείνο όπου σε όλες τις εκδηλώσεις μνήμης θα συμμετέχουν όλοι, ανεξαρτήτως τοποθέτησης, με σκοπό ακριβώς τη διατήρηση της μνήμης ώστε να μην ξαναδούμε ποτέ τέτοια πράγματα, τότε μόνο θα πρέπει οι εκδηλώσεις αυτές να γίνονται. Όταν όλοι θα έχουν συγχωρήσει αλλήλους, χωρίς όμως να ξεχνιούνται τα γεγονότα.
    Σε καμμιά πενηνταριά χρόνια, δηλαδή, και βλέπουμε.

  37. nikiplos said

    Καλησπέρα…

    Ο πρώτος εμφύλιος, εκείνος του 1823, είχε έντονα γεωγραφικά χαρακτηριστικά και φυσικά έναν Κολοκοτρώνη στην παράταξη των ηττημένων που προέβαλε την ένωση πάνω από το πτώμα του μονάκριβου υιού του.

    Ο δεύτερος ήταν πιο πολιτικός και εκτεταμένος σε όλον σχεδόν τον τότε ελληνόφωνο κόσμο. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει νηφάλια ή αμερόληπτη προσέγγιση στο θέμα, ιδίως την εποχή που διανύουμε, αφού οι κομματικές παρατάξεις είναι απόρροια εκείνου του εμφυλίου.

    Ενδεικτικά οι Γάλλοι που είχαν τον δικό τους εμφύλιο πριν 200 χρόνια και βάλε, σήμερα είναι το μόνο θέμα που αρέσκονται να τσακώνονται και να διαφωνούν έντονα.

    Ο εμφύλιος συνέβη για πολλές αιτίες και το βέβαιο είναι ότι ήταν ανεξέλεγκτος από ένα σημείο και ύστερα… Σήμερα με μια ρετροσπεκτίβα είναι εύκολο να καταλογίζουμε ευθύνες και λάθη, όμως αυτά δεν φαίνονται, ούτε η μελλοντική τραγικότητά τους τη στιγμή που συμβαίνουν…

    Θεωρώ ότι η λήθη είναι η μόνη διέξοδος με παράλληλη την επίγνωση του πόσο ευάλωτοι είμαστε ως χώρα, λαός αλλά και πολιτεία σε κάτι τέτοιο. Τα μνημούρια που κατά καιρούς σηκώνονται, θα τα αποδεχθώ μόνο αφόταν γίνουν κοινά και τιμούνται με κοινή παρουσία· Πρέπει κάποτε να αρχίσουμε να τιμούμε όλους τους νεκρούς του εμφυλίου, ανεξαρτήτως πολιτικής παράταξης-συγκρότησης.
    Κάτι που προς ώρας δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ενόσω είναι διχαστικά και πολωτικά, να μου λείπουν καλύτερα…

  38. Γιάννης Κουβάτσος said

    31: Οι ισχυροί δεν είναι για πάντα ισχυροί και οι ανίσχυροι δεν είναι για πάντα ανίσχυροι. Οι αποκεφαλισμένοι Βουρβόνοι, οι εκτελεσμένοι Ρομανόφ, οι αυτόχειρες της καγκελαρίας, οι απαγχονισμένοι της Νυρεμβέργης, ο κρεμασμένος ανάποδα Μουσολίνι, οι εκτελεσμένοι Τσαουσέσκου, ο λιντσαρισμένος Καντάφι το αποδεικνύουν. Δεν υπάρχει ιστορική νομοτέλεια, το μέλλον είναι ανοιχτό. Συν Αθηνά και χείρα κίνει.

  39. cronopiusa said

    Ψυχή Βαθιά !

  40. voulagx said

    Σαραντ, μικροδιορθωση: «..που [ό]ταν πήγα στην Πλατανούσα…».

    #19: Δυτη, ο Κωστας Πιστιολης ειναι ο κλαριντζης τους, ακου τον εδω σε κουτουκι της Κονιτσας, απ΄ οπου καταγεται.
    https://www.youtube.com/watch?v=KthRdx9fkS4 για να μην σε αποβαλλουμε.

  41. Εντωμεταξύ στη Μυτιλήνη… https://pbs.twimg.com/media/CtMTnAKXEAAXOFr.jpg

  42. Μπράβο Βουλάγξ, αυτά είναι! Μη με αποβάλετε, είναι που λείπω χρόνια από τα ηπειρωτικά μέρη 😦

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι ποιητές μας τα λένε καλύτερα…Όταν είναι ποιητές και όχι στιχοπλόκοι προπαγανδιστές…

    Νίκος Εγγονόπουλος, Ποίηση 1948

    τούτη η εποχή
    του εμφυλίου σπαραγμού
    δεν είναι εποχή
    για ποίηση
    κι’ άλλα παρόμοια :
    σαν πάει κάτι
    να
    γραφή
    είναι
    ως αν
    να γράφονταν
    από την άλλη μεριά
    αγγελτηρίων
    θανάτου

    γι’ αυτό και
    τα ποιήματά μου
    είν’ τόσο πικραμένα
    (και πότε – άλλωστε – δεν είσαν;)
    κι’ είναι
    – προ πάντων –
    και
    τόσο
    λίγα
    (από τα Ποιήματα, B΄, Ίκαρος 1977)

    και

    Μανόλης Αναγνωστάκης, Στον Νίκο Ε… 1949

    Φίλοι
    Που φεύγουν
    Που χάνονται μια μέρα
    Φωνές
    Τη νύχτα
    Μακρινές φωνές
    Μάνας τρελής στους έρημους δρόμους
    Κλάμα παιδιού χωρίς απάντηση
    Ερείπια
    Σαν τρυπημένες σάπιες σημαίες

    Εφιάλτες,
    Στα σιδερένια κρεβάτια
    Όταν το φως λιγοστεύει
    Τα ξημερώματα.
    (Μα ποιος με πόνο θα μιλήσει για όλα αυτά;)
    (Παρενθέσεις 1949)

  44. Λ said

    37. Τα μνημούρια νομίζω είναι οι τάφοι και όχι τα μνημεία

  45. Λ said

    37. Από την άλλη εγώ χαίρομαι που τουλάχιστον ο κόσμος είναι τώρα αρκετά ελεύθερος να στήνει μνημεία τουλάχιστον. Στην Καρυά της Λευκάδας ήταν ευχάριστη έκπληξη που είσα ένα τέτοιμο μνημείο. Θα στείλω τη φωτογραφία του Νικοκύρη να την αναρτήσει άμα μπορέσει.

  46. cronopiusa said

    «Τα μνημούρια που κατά καιρούς σηκώνονται, θα τα αποδεχθώ μόνο αφόταν γίνουν κοινά και τιμούνται με κοινή παρουσία» ·

    αυτή ήταν η λογική του Φράνκο όταν έχτιζε το τέμενος στο Βάγιε ντε λος καίδος και ακόμα οι Ισπανοί αγωνίζονται να ξεχωρίσουν το φονιά απ το θύτη που κοιμούνται αγκαλιά

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ποιος είναι ο φονιάς και ποιος το θύμα, Κρόνη; Ο ένας γιος της οικογένειας ή ο άλλος; Και οι δύο νεκροί, το μόνο βέβαιο.

  48. Λ said

    Μόνο που δεν ήταν στην Καρυά το μνημείο αλλά στο πάραπερα χωριό που πήγαμε για να αγοράσουμε φακές. Δεν το θυμάμαι δυστυχώς.

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    36 – Αυτά μόνο στον άλλο κόσμο μπορούν να γίνουν, ή όταν καταργηθεί το οικονομικό κέρδος.☺

    38 – Αυτό λέω κι εγώ, όταν θα γίνουμε ισχυροί κι οι Γερμανοί ανίσχυροι, τότε θα μας πληρώσουν αυτά που μας χρωστάνε, μέχρι τότε θα επιβάλλουν το δίκιο τους και θα πληρώνουμε εμείς, όχι;

  50. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  51. Εντωμεταξύ στο Σύνταγμα «τιμήθηκε» η επέτειος της ναυμαχίας της Σαλαμίνας

  52. giorgos said

    48. Εγκλουβή . Τό πιό όρεινό χωριό τής Λευκάδας , στό κέντρο τού νησιού .

  53. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Πρίν ἀπὸ λίγο σὲ «ρεπορτὰζ» τοῦ καναλιοῦ Ε: Καρκινοπαθὴς θεραπεύτηκε ἀφοῦ προσκύνησε τὸ σκοῦφο τοῦ Ἅγιου Παΐσιου!

  54. Pedis said

    # είναι εξακριβωμένο ότι δεν πρόκειται για την επέτειο της ναυμαχίας του … Ακτίου;
    (που είναι και το πιο χοτ θέμα των ημερών!) Για δες ομοιότητες στο στυλ …

    h**p://image.archivioluce.com/foto/high/ATTUALITA/A27-028/A00001784.JPG

  55. Pedis said

    54 -> 51 (Σκύλος)

  56. Γς said

    Εμφύλιος.

    Υποθέτω, αν και δεν έχω δει κάτι, οτι έχουμε μιλήσει εδώ για τη σοβαρή δουλειά του Πάνου στο μπλόγκ του «Σημειώσεις για τον Εμφύλιο»

    https://greekcivilwar.wordpress.com/2016/05/22/index/

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    53 – Αυτό δεν προσβάλει τον Παΐσιο, όπως ο αντίχριστος Παστίτσιος, και μπορεί να παίζεται ελεύθερα από κανάλι μεγάλης (πανελλήνιας;) εμβέλειας, ΘΕΑΡΕΣΤΟ ΕΡΓΟ.
    Υ.Γ – Για να δούμε θα φέρουν το θέμα στην βουλή τα φασιστόπουλα; Θα ενεργήσει αυταπάγγελτα κάνας εισαγγελέας μήπως;

  58. Ιάκωβος said

    Πολύ ωραίο.
    Δεν είχα ακούσει για την Παργινόσκαλα

    47, Γιάννης Κουβάτσος

    Οι εμφύλιοι πόλεμοι κρατάνε τους ανθρώπους περισσότερο καιρό χωρισμένους από τους εθνικούς πολέμους.

    Η Γαλλία κι η Γερμανία αλληλοσφαχτήκανε στο Β΄ΠΠ και σε 10 χρόνια από τη λήξη του ενώθηκαν οικονομικά με την ΕΟΚ.

    Ο Νότος της Αμερικής αντίθετα, ακόμα απεχθάνεται το Βορρά και μέχρι χτες ψήφιζε μονοκούκι δημοκρατικούς. Οι κοινότητες και τα χωριά που στον εμφύλιο είχαν διχαστεί και οι μισοί προσχώρησαν στην Ομοσπονδία και οι άλλοι έμειναν στην Ένωση, μετά 150 χρόνια, εξακολουθούν, οι μεν να ψηφίζουν δημοκρατικούς οι άλλοι ρεπουμπλικάνους.(Αυτό άλλαξε πρόσφατα, όταν οι τηλεπάστορες στράφηκαν στους ρεπουμπλικάνους).

    Τα έθνη χρειάζονται και κάποιο μπλαμπλα, μια αφήγηση.

    Η Ελλάδα ασχέτως με το τι θα ήθελαν πολλοί καλοί άνθρωποι να συμβαίνει, αποτελείται και θα αποτελείται για πολύ καιρό ακόμα από δυο εντελώς διαφορετικές αποχρώσεις έθνους, που την αφήγηση του ενός αποκλείει η αφήγηση του άλλου.

    Πως μπορεί κάποιοι να θεωρούμε εθνικό ήρωα τον Βελουχιώτη και κάποιοι να τον θεωρούν σφαγέα ποινικό και τζιχαντιστή; Και τούμπαλιν ως προς τους Ταγματασφαλίτες του Μελιγαλά.

    Δηλαδή πότε, φίλε Γιάννη Κουβάτσο, πιστεύεις οτι θα γίνουμε το ένα μας με αυτόν;

    Αυτά που λέει βέβαια, είναι ψέμματα , ως προς τους αριθμούς, ως προς τα γεγονότα, κλπ.και μάλιστα χωρίς αντίλογο.

    Βέβαια, υπάρχει κι άλλο. Ότι όλα αυτά τα λέει με την ίδια ελαφρότητα που μιλάει για το βρακί της Βίση και με την ίδια ελαφρότητα που διαβάζει την «ποίησή» του.Γιο! Αυτό είναι ίσως χειρότερο.

    Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μας.

  59. Pedis said


    «Εθνικισταί» της νεολαίας του ΕΔΕΣ στη Ναύπακτο ποζάρουν ένοπλοι εν μέσω Κατοχής (Απρίλιος 1944). Το επόμενο διάστημα οι περισσότεροι εντάχθηκαν στο τοπικό Τάγμα Ασφαλείας και μεταπολεμικά στελέχωσαν τις «μαχητικές ομάδες» της »Χ» …

    Δέκα μέρες μετά τη μάχη (22/7/1944), ο Ναπολέων Ζέρβας κατήγγειλε στην εξόριστη κυβέρνηση και το συμμαχικό στρατηγείο ότι στην Αμφιλοχία διαπράχθηκε από τον ΕΛΑΣ «έγκλημα πρωτάκουστον διά την ιστορίαν της χώρας μας»: αμέσως μετά την είσοδο των ανταρτών στην πόλη, ισχυρίστηκε, «ήρξατο εμπρησμός οικιών και σφαγή των οικογενειών των Ελλήνων πατριωτών από τον απελευθερωτικόν στρατόν του ΕΑΜ. Ο αριθμός των σφαγέντων και καέντων δεν εξηκριβώθη απολύτως, πάντως υπερβαίνει τους εκατόν» (Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης», Αθήνα 1998, τ. 1ος, σ. 206).

    Πηγή του Ζέρβα ήταν κάποιος μη κατονομαζόμενος «σύνδεσμός» του «εξ Αγρινίου, διελθών εξ Αμφιλοχίας» («Ημερολόγιο στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα», Αθήνα 2013, σ. 560).

    Από την έκθεση της Χωροφυλακής διαπιστώνουμε πάντως πως οι σκοτωμένοι πολίτες δεν ξεπέρασαν τους δέκα, οι μισοί από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους είτε μαχόμενοι στο πλευρό των Γερμανών είτε κατά την πολιορκία των σπιτιών τους, που «εθνικιστές» συγγενείς τους είχαν μετατρέψει σε συμπλήρωμα των γερμανικών φυλακίων. …

    Μετά την ένοπλη σύγκρουσή του με το ΕΑΜ, ο Ζέρβας είχε συνάψει τον Δεκέμβριο του 1943 μυστικά εκεχειρία με τους Γερμανούς, για ν’ ακολουθήσει τον Φλεβάρη του 1944 συντονισμένη εξόρμηση του ΕΔΕΣ και της Βέρμαχτ κατά του ΕΛΑΣ, με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ξεφτέρι» (Μάγερ, όπ.π., σ. 115-41).

    Η οργάνωση δε του ΕΔΕΣ στην Αθήνα μετατράπηκε σε «επίσημον όργανον του Υπουργείου Εσωτερικών, τροφοδοτούσα τα Τάγματα Ασφαλείας με άνδρας και αξιωματικούς»· τα συνθήματά της γράφονταν πλέον στους τοίχους όχι μόνο «ελευθέρως», αλλά και «πολλάκις από τους ιδίους ελαιοχρωματιστάς» μ’ εκείνα της ναζιστικής ΕΕΕ («Αρχείον Εμμανουήλ Τσουδερού», Αθήνα 1990, τ. Γ΄, σ. 945).

    Στελέχη του ΕΔΕΣ υπήρξαν επίσης οι αξιωματικοί Τολιόπουλος και Αρσένης, επικεφαλής του Τάγματος Ασφαλείας Αγρινίου που συγκροτήθηκε τον Φλεβάρη του 1944 και τον επόμενο μήνα συνέλαβε πλήθος «αναρχικούς», 120 από τους οποίους εκτελέστηκαν στις 14 Απριλίου από τους Γερμανούς σε αντίποινα για την καταστροφή στρατιωτικού τρένου από τον ΕΛΑΣ.

  60. nikiplos said

    Αγαπητή, Crony εγώ προέρχομαι από «μεικτή» οικογένεια, δλδ οι παπούδες μου υπήρξαν (μετριοπαθείς μεν σαφώς στρατευμένοι δε), στα αντίπαλα στρατόπεδα… Άδικα θύματα υπάρχουν κι απ’ τις δυό πλευρές μπορώ να σε διαβεβαιώσω γι’ αυτό αλλά και να μιλάω ώρες αντί ωρών… Και είναι το μόνο σίγουρο για όποιον δεν έχει θεολογική προσέγγιση στο θέμα. Και μετά από επαφή μου αρκετά χρόνια με Ισπανούς (περιοχή Βαλέντσια και Μαδρίτη) και αντίστοιχη προσέγγιση στο δικό τους ζήτημα, συμφωνώ όσο τίποτε άλλο με το μνημείο του Φράνκο… (και το χαλασμένο ρολόϊ δυό φορές την ημέρα δείχνει τη σωστή ώρα λεν οι Τούρκοι)…

  61. Πέπε said

    57:
    Μα το ξέρεις μια χαρά Λάμπρο ότι ήταν εντελώς στρουθοκαμηλίστικο αυτό που έγινε, να [παριστάνουν ότι] πιστεύουν ότι ο Παστίτσιος πρόσβαλλε τον Παΐσιο. Αυτούς που πρόσβαλλαν οι ίδιοι τον Παΐσιο, με την ειδωλολατρική τους συμπεριφορά (είτε εκ του πονηρού ως έμποροι, είτε αφελώς ως θύματα των εμπόρων) είχε στο στόχαστρο ο Παστίτσιος.

    Πολύ ανάλογη περίπτωση όπως αυτή που πιάσαμε λίγο ξώφαλτσα χτες με τον πιτσιρίκο: και καλά κάνουμε πως νομίζουμε ότι πρόσβαλλε τους νεκρούς της Μαρφίν…

  62. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    24-25 Επί δεκαετίες γίνονταν μόνο «γιορτές μίσους» για τον εμφύλιο, από την πλευρά των νικητών. Και μετά τη μεταπολίτευση. Το ΚΚΕ για πολλά χρόνια δεν πρόβαλλε και πολύ τον αγώνα του ΔΣΕ, τα τελευταία 15 περίπου χρόνια έχει αλλάξει τακτική.

    48 Η φωτογραφία -το μνημείο για τους Επονίτες

    58 τέλος Έτσι!

  63. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @57. Βέβαια τί νὰ λέμε γιὰ τὸν κάθε ἁρπαγμένο, ὅταν ὁ γιατρὸς καὶ βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Μιχελογιαννάκης ἔχει πεῖ τόσες παπαριὲς γιὰ σχετικὰ θέματα (ἀπὸ μετάδοση τοῦ AIDS μὲ τὸ σάλιο, μέχρι τὴν ἀντίθεσὴ του στὴν καύση τῶν νεκρῶν… γιὰ νὰ μὴν καταστραφοῦν λείψανα δυνάμει ἁγίων. Προφανῶς γιὰ νὰ μὴν χάσουμε «θεραπευτικὰ μέσα».

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μα, Ιάκωβε, δεν είπα να γίνουμε το ένα μας. Δεν είναι καν επιθυμητό αυτό. Θα μοιάζουμε σαν κοινόβιο βλαμμένων μελών αίρεσης του αμερικάνικου νότου. Αλλά οι διαφορές ας είναι πραγματικές και σημερινές και όχι τι έκαναν πριν από εβδομήντα χρόνια ο Βελουχιώτης και ο Ζέρβας. Τον Μπογδάνο, έτσι κι αλλιώς, έχω ένα εκατομμύριο λόγους να τον απεχθάνομαι.

  65. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @63. Τὰ σχετικὰ μὲ τὸ Μιχελογιαννάκη ἐδῶ:
    http://www.efsyn.gr/arthro/agia-varvara-voithise-kai-ton-mihelogiannaki

  66. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἡ ὄξυνση τῶν παθῶν μὲ ἀφορμὴ τὸν ἐμφύλιο μόνο τὶς ἀκραῖες ἀντιδραστικὲς δυνάμεις ἐξυπηρετεῖ γιὰ νὰ στρατολογοῦν καὶ νὰ φανατίζουν ὀπαδοὺς ποὺ γίνονται ἄβουλα ὄργανα. Ἐπὶ πλέον ἀποσπᾶ τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὰ ὀξύτατα σημερινὰ προβλήματα.

  67. Spiridione said

    παπάρα λέει ο Τριαντ. είναι και κεφάλι χωρίς τρίχες. Άρα παπάρας μπορεί ο φαλακρός.

  68. geobartz said

    Sarant said: «…είχε το περίεργο αντάρτικο ψευδώνυμο «Παπάρας» (προφανώς η λέξη θα είχε άλλη σημασία σε εκείνα τα μέρη)…». Σχετικά και τα σχόλια 4 και 18

    Ας μην ξεχνάμε ότι εδώ, κυρίως λεξιλογούμε:

    Το επώνυμο Παπάρας υπήρχε και στη νότια Βισαλτία, και συγκεκριμένα στα μαρτυρικά χωριά των Κεδυλλίων.
    Γενικά, στη Βισαλτία, η λέξη παπάρα σήμαινε ψωμί μουσκεμένο σε νερό (κρύο ή βραστό) μέχρι κορεσμού: «Το ψωμί μπαγιάτιασε πολύ αλλά τόκανα παπάρα και τόδωσα στ’ αρνίθια», έλεγαν.
    Υπήρχε όμως και φαγητό παπάρα: Ήταν ψωμί μουσκεμένο ως ανωτέρω, σε βραστό νερό. Ενόσω ακόμα άχνιζε, πρόσθεταν στουμπισμένο σουσάμι. Το στούμπισμα γίνονταν στον κούτλο (μεγάλο ξύλινο γουδί) όπου με ξύλινο γουδοχέρι κοπάνιζαν το σουσάμι, που η καλλιέργειά του ήταν ευρύτατα διαδεδομένη στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια.
    Το φαγητό παπάρα δεν ήταν από τα πιο δημοφιλή, γι’ αυτό έλεγαν: «Πήγε να βάλ(ει) χέρ(ι) την Ελενίτσα αλλά έφα(η) παπάρα»! Επίσης, για έναν που έλεγε εύκολα ανούσιες εξυπνάδες έλεγαν, «αυτός είναι παπάρας»! Δεν ξέρω αν έχει σχέση με το υβριστικό επίθετο «παπαρδέλας», που σήμαινε τον ως άνω …παπάρα σε έκδοση ελαφρόμυαλου τύπου!

  69. spatholouro said

    «Μα εσείς, πιστοί στον όρκο που’χατε δοσμένο,
    δικό μας πολεμώντας τύραννο (που φρίττω
    να το θυμάμαι), αφού γλιτώσατε απ’ τον ξένο,
    πεθάνατε έχοντας στο στόμα σας το ζήτω.»

    Στο τετράστιχο αυτό μια πρώτη παρατήρηση που έχω αφορά το «γλυτώσατε». Θαρρώ καταρχάς ότι στο χειρόγραφο σα να αναγράφεται «γλυτώσαμε», καθώς αυτό που θεωρώ «μ» φέρνει πολύ στο «μ» του διμοιρίτη του δεύτερου τετράστιχου, και πάντως δεν μοιάζει με τα «τ» τα υπόλοιπα. Και νοηματικά πάντως μου αφήνει την αίσθηση ότι πιο ταιριαστό είναι το «γλυτώσαμε», στοιχώντας με εκείνο το παραπάνω «δικό μας πολεμώντας τύραννο», καθώς δεν μου φαίνεται εύλογο να εξυπονοείται ότι μόνο «εκείνοι» γλίτωσαν απ’ τον ξένο τύραννο, και όχι «όλοι εμείς»…

    Μια δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με το πόσο «ξένη» αισθάνθηκα την αρχαία λέξη «φρίττω» μέσα στο όλο ποίημα, σαν να κονταροχτυπιέται με τις άλλες, σα να είναι εκτός θέσης, ως εκ της αρχαϊκότητάς της σα να μην παντρεύεται, σαν για τη ρίμα να μπήκε εκεί με το «ζήτω». Άσε που εάν αρχίσει να απαγγείλει κανείς, θαρρώ πως «σκοντάφτει» εκεί στο «δικό μας πολεμώντας τύραννο που φρίττω/να το θυμάμαι κλπ»

  70. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57 – Εγώ το ξέρω, κι εσύ το ξέρεις, κι η δικαιοσύνη το ξέρει, κι όλος ο κόσμος, παρ’ όλα αυτά, έγινε η δίκη και βγήκε η καταδίκη και κανείς δεν μίλησε, και σ’ αυτή την αντίθετη περίπτωση δεν θα κινηθεί τίποτα και δεν θα μιλήσει κανείς.
    Ο κόσμος είναι όμορφος κι αγγελικά πλασμένος.😕

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    62: Νίκο, λόγω του στρατιωτικού πατέρα μου τις θυμάμαι καλά αυτές τις γιορτές μίσους του κράτους της δεξιάς. Θυμάμαι την αλήστου μνήμης «Πολεμική αρετή των Ελλήνων» που γιορταζόταν κάθε 29 Αυγούστου. Την καθιέρωσε η χούντα και συνεχίστηκε και στη μεταπολίτευση επί Αβέρωφ υπουργού Εθνικής Αμύνης. Βρισκόμουν στα θέρετρα αξιωματικών συνήθως και θυμάμαι τις δεξιώσεις και όλο αυτό το γελοίο σκηνικό με τις επίσημες στολές και τα ρέστα. Εξ ου και η απέχθεια σε παρόμοιες εκδηλώσεις ένθεν και ένθεν.

  72. sarant said

    68
    «Πήγε να βάλ(ει) χέρ(ι) την Ελενίτσα αλλά έφα(η) παπάρα»
    Όπως στην κοινή λέμε «έφαγε χυλόπιτα»

    69 Έχεις απόλυτο δίκιο, είναι «γλυτώσαΜε» Λάθος μου στην αντιγραφή. Ευχαριστώ!

    Δίκιο έχεις και ότι ξενίζει το φρίττω, όπως και ο διασκελισμός.

  73. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δε μπορώ να διαβάσω το ποίημα ακόμη. Συγκλονισμένη από το γεγονός καθεαυτό, κυκλοφορώ μαρμαρωμένη απ΄το μεσημέρι που κατάφερα να μπω στο ιστολόγιο και να δω το θέμα.Είναι ο μήνας μνήμης τέτοιων εγκλημάτων βλέπετε.
    Χθες βράδυ, σε ανάμνηση των γεγονότων του Σεπτεμβρίου του ΄43 (ολοκαύτωμα των χωριών δυτικά της Ιεράπετρας ως τη Βιάννο, ξανά και ξανά στην ανοιχτή πληγή) σκάλιζα την μνήμη της θείας μου, γεννημένη το ΄32 και μου ξαναείπε τη βιωμένη σκηνή:Οι Γερμανοί μετά από σχετική διαταγή χωρίζουν τα μικρά παιδιά και τις γυναίκες από τους άνδρες που τους πάνε για εκτέλεση μαζί με τα αρσενικά παιδιά από 16 ετών και πάνω.Μια μάνα ορμά στο Γερμανό και τραβά το γιο της από τα χέρια του ουρλιάζοντας πως είναι κάτω των 16. Μάχη γερή μου λέει η θεία.»Εμείς λέγαμε πως θα τη σκοτώσει κι αυτή μα φαίνεται πως του ΄πόμεινε μια σταλιά αθρωπιά και πήρε τον άντρα και τον πατέρα της και τς άφηκε το Γιωργιό.»
    Και μετά όταν έφυγαν οι Γερμανοί, στον καταραμένο εμφύλιο σκοτωθήκαμε μεταξύ μας, μπορεί και πιο αλύπητα όπως στη σφαγή της Παργινόσκαλας. Φρίκαρα όπως κάθε φορά στα θέματα ανθρωποσφαγών και μάλιστα εμφυλίων

    «…Ο Δ. Γαλάνης, αυτό το ανθρωπόμορφο χιτλερικό τέρας και αιμοσταγές κτήνος δεν δίστασε να συλλάβει τα νεαρά αμούστακα παιδιά της ΕΠΟΝ του Γυμνασίου, να τα δέσει με καλώδια, να τα βασανίσει απάνθρωπα και να τα δολοφονήσει-σφάξει ομαδικά σαν κατσίκια και να τα πετάξει μισοζώντανα σε λάκκο-ομαδικό τάφο στην Παργινόσκαλα (σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων της πόλης)…»
    http://thesprotos-panta.blogspot.gr/2009/09/blog-post_26.html

    Μικρή σημείωση: Νικοκύρη, ένα ευλαβές λαθάκι: Κώστας Κοτζιούλας ο γιος του ποιητή 🙂

  74. spiral architect said

    To’ χω ξαναβάλει, το βιβλίο το έχω (από χέρι), άιντε να το ξαναβάλω προς επίρρωσιν:
    «Από τους Γάλλους εκείνους που εγκληματικά ή με συκοφαντίες προκάλεσαν το θάνατο αγωνιστών της Αντίστασης σκοτώθηκαν χωρίς κανονική δίκη 10.842 άτομα. Μετά την απελευθέρωση 779 εκτελέστηκαν, ύστερα από παραπομπή σε δίκη σε τακτικά δικαστήρια ή τα στρατοδικεία. Αριθμός θλιβερός, αν και πολύ περιορισμένος είναι αλήθεια σε σχέση με τον αριθμό των εγκλημάτων που έγιναν και των τρομερών συνεπειών τους»
    (Σαρλ Ντε Γκωλ: Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος – Απομνημονεύματα 1940-1946 – Εκδόσεις Γκοβόστη σελ. 625)

    Αυτός που έγραψε ωμά τα παραπάνω λίγα χρόνια μετά ακόμα πιο ωμά έβαψε τα χέρια του με το αίμα αγωνιστών της Αλγερίας, ακούγοντας το σπουργιτάκι να κελαηδάει.

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69 – Εντάξει, δεν το λές και το καλύτερό του ποίημα, ούτε κάν από τα καλά του, ίσως γι’ αυτό να μην συμπεριλήφθηκε στα άπαντά του, όπως λέει ο Νικοκύρης.
    Αν κι είμαι ο τελευταίος εδώ που μπορεί να κρίνει το ποίημα, αυτό το «φρίττω» με ξένισε όπως ακριβώς το περιγράφεις.

  76. Παναγιώτης Κ. said

    Πραγματικός και συγχρόνως πολύ συνηθισμένος διάλογος.
    Α. Αυτό τον καιρό μελετώ την Ιστορία για τον Ελληνικό Εμφύλιο 1946-1949 (ή 1943-1949 κατ΄άλλους)
    Β.Είναι αντικειμενική η Ιστορία που διαβάζεις;
    Α.Δεν με ενδιαφέρει αν είναι…αντικειμενική ή όχι. Με ενδιαφέρουν τα γεγονότα, τα ηγετικά πρόσωπα που πήραν μέρος, το κλίμα της εποχής που διαδραματίσθηκαν και οι απόψεις των ιστοριογράφων πάνω σε αυτά.

    Έχουμε λοιπόν τον Α που διαβάζει και τον Β που δεν έχει διαβάσει έχει ωστόσο άποψη. Ο Β σίγουρα φοράει ιδεολογικές παρωπίδες, έχει συναισθηματική τοποθέτηση και αν μεν είναι από την πλευρά των ηττημένων θλίβεται για την ήττα και την χαμένη ευκαιρία, αν δε είναι από την πλευρά των νικητών παρουσιάζεται να συμπάσχει με τους ηττημένους και αρχίζει να διατυπώνει απόψεις τσαλαβουτώντας εδώ και εκεί όπως π.χ για τον Άρη που η ηγεσία τον αδίκησε, το λάθος του Ζαχαριάδη που αντί να συνεχίσει τον ανταρτοπόλεμο τον μετέτρεψε σε παρατακτό και διάφορα τέτοια. ( Την περίπτωση ο Β να είναι… χρυσαυγίτης δεν την εξετάζω )

    Ότι αξίζει να μελετάμε ιστορία δεν αμφισβητείται. Επειδή ο απόηχος της περιόδου 1940-1950 φτάνει μέχρι σήμερα και επηρεάζει τα πολιτικά πράγματα αυτή λοιπόν η περίοδος έχει αυξημένο ενδιαφέρον και αξίζει κανείς να ασχοληθεί. Κατά τη γνώμη μου, οι τόμοι 16 και 17 της Ιστορίας των Ελλήνων εκδ.δομή έχουν μια πληρότητα.
    Στο διαδίκτυο υπάρχουν μπλογκ όπου μπορείς να διαβάσεις τις απόψεις των διαφόρων ιστορικών για τον Εμφύλιο.
    Η προτίμησή μου είναι σε συγγραφείς που έχουν την πανεπιστημιακή ιδιότητα. Ο ακαδημαϊκός διάλογος θέλω να πιστεύω, τους κάνει προσεκτικούς για τα όσα γράφουν.

    Και κάτι σχετικό με τον Γαλάνη.
    Ερώτηση σε 80άρη: Τι μέρος του λόγου ήταν αυτός ο Γαλάνης;
    Απάντηση: Εγκληματίας και άτιμος!

    Ο Δ.Χατζής από την μεριά του ΔΣΕ στην Μουργκάνα, σε κάποιο του κείμενο προτρέπει τους στρατιώτες του ΕΣ να προσχωρήσουν στο ΔΣΕ και να μην είναι με τους Γαλάνηδες!

  77. Ιάκωβος said

    64,
    οι διαφορές ας είναι πραγματικές και σημερινές

    Που τέτοια τύχη. Αν ο άνθρωπος μπορούσε να είναι τόσο λογικός, η γη θα ήταν ένας παράδεισος.Ο λαός θα κοίταζε το συμφέρον του, πέρα από ιδεολογίες και θρησκείες, το λόγο, στην ιστορία θα τον είχαν οι ιστορικοί και το κοινό θα είχε μια θέαση του παρελθόντος του σαν να επρόκειτο για τις διηγήσεις ιστοριών που συμβήκανε σε μια μακρυνή ξένη χώρα, κάποτε.

    Το παρελθόν, όμως, πάντα χρησιμοποιείται πολιτικά για τις ανάγκες του παρόντος και γιαυτό τα αφηγήματα διαιωνίζονται. Όλα αυτά τα ιστορικά και ηρωικά, περί ενδόξων νεκρών , είναι αφαιρέσεις που κάνουν οι ζωντανοί για το συμφέρον των παρατάξεών τους.

    Οι δεξιοί πχ έχουν ανάγκη να παρουσιάσουν τους αριστερούς σαν σφαγείς του Ελληνισμού, γιατί αλλιώς θα πρέπει οι ιδεολογικοί και φυσικοί τους πρόγονοι να παρουσιαστούν σα δοσίλογοι και αυτό δε θα τους συνέφερε.

    Αυτό θα αλλάξει μόνο αν δουν ότι τους συμφέρει και τότε στη Μακρόνησο ή στους εκτελεσμένους της Κοκκινιάς.

    Αυτην την επιλεκτική ιστορία, την πουλάνε όλοι.Αλλά έτσι παίζεται το παιχνίδι.

    Με ενοχλεί πχ, που το ΚΚΕ παρουσιάζει το Πολυτεχνείο σαν δική του υπόθεση, ενώ στην πραγματικότητα, μέλη του συμμετείχαν μεν, αλλά η εξέγερση έγινε αυθόρμητα, ενώ η κομματική οργάνωση την Παρασκευή είχε γραμμή διάλυσης Δε θα μπορούσε όμως να πεί την αλήθεια στα μέλη του, θα ήταν πολιτικά παράλογο.

    Μα και ο Πούτιν που φυσικά είναι αντικομμουνιστής, εκθειάζει τον Κόκκινο στρατό και γιορτάζει με πολλά ταρατατζούμ την Νίκη εναντίον του Άξονα.

    Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι τελετές αρχίζουν με τον αρχιστράτηγο της Ρωσίας να κάνει φαρδιά πλατειά το σταυρό του.

    Αν πάλι, ο κόσμος θέλει ενότητα, ο πολιτικός (πχ Σύριζα) αυτή θα πουλήσει. Και έτσι πρέπει να κάνει, γιατί αυτοί είναι οι κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού.

    Δηλαδή μην τα μπλέκουμε.
    Άλλο η αληθινή ιστορία, άλλο η πολιτική χρησιμοποίησή της.

  78. sarant said

    73 Σε ευχαριστώ για τη διόρθωση!

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    77. Σ’ αυτά συμφωνώ, Ιάκωβε. Η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, με πρώτα θύματα τα παιδιά. Αν μου επιτρέπεται να συστήσω ένα πολύ κατατοπιστικό σχετικό βιβλίο:

    http://www.politeianet.gr/books/9789600228519-chrusafi-i-androniki-papazisis-i-ideologiki-chrisi-tis-istorias-218222

  80. Ιάκωβος said

    Αυτό ήθελα να γράψω, αλλά σβύστηκε:

    Αυτό θα αλλάξει μόνο αν οι δεξιοί δουν ότι τους συμφέρει και τότε στη Μακρόνησο ή στους εκτελεσμένους της Κοκκινιάς θα πάνε λουλούδια και στεφάνια, όπως έκανε το Πασοκ.

    (Αυτή τη γραμμή προσπάθησε κάπως να την σπρώξει ο Κώστας Καραμανλής ο Β΄,τώρα επικράτησε η ακροδεξιά γραμμή, αλλά δεν νομίζω να τους βγει σε καλό)

  81. Ιάκωβος said

    79, Ενδιαφέρον.

    Μια πρόταση για το μνημείο του εμφύλιου είχε κάνει ο Νταλί στον Φράνκο, αλλά δεν πέρασε. Του είχε πει να πάρουν τα κόκαλα των σκοτωμένων και των δυο παρατάξεων, να τα τρίψουν, να τα κάνουν τσιμέντο, μ αυτά να κατασκευάσει ο ίδιος χιλιάδες αγάλματα- σκελετούς, που το μέγεθός τους θα ξεκινούσε από δύο πόντους και σταδιακά θα έφτανε τα πολλά μέτρα, και να τα στήσει σε βάθρα δίπλα από μια λεωφόρο που οδηγούσε στη Μαδρίτη.
    Μπρρρ…

  82. spiral architect said

    @51:

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    82. Αυτό δεν είναι το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, αυτό είναι το μνημείο του Γνωστού … Ναι, αυτουνού, όλοι το ίδιο σκεφτήκατε, έτσι;

  84. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  85. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    66 – «Ἐπὶ πλέον ἀποσπᾶ τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὰ ὀξύτατα σημερινὰ προβλήματα.»
    Aυτό θα μου επιτρέψεις να πώ, πως είναι μια εύκολη και χιλιοειπωμένη ερμηνεία για την αδράνεια του κόσμου, που την αναμασούν τα δήθεν εργατικά κόμματα για να δικαιολογήσουν και την δική τους ανυπαρξία – συνεργασία με την οικονομική ελίτ.
    Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα, το τελευταίο πράγμα που ασχολούνται και τους ενδιαφέρει, είναι ο εμφύλιος κι οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προβλήματά τους. Το πρόβλημα, είναι πως αισθάνονται ανίκανοι και ισοπεδωμένοι για να αντιμετωπίσουν την θύελλα που ενέσκηψε στην ζωή τους, κι ενώ ακούν από παντού, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, αντιλαμβάνονται πως είναι ΤΕΛΕΙΩΣ μόνοι, ενώ αυτοί που τους έλεγαν μεγάλα λόγια (ξέρεις) χωρίς ντροπή παχαίνουν καθισμένοι στις ακριβές πολυθρόνες τους, συνεχίζοντας να λένε τα ίδια μεγάλα λόγια, ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΨΕΜΑΤΑ. Το χειρότερο, είναι πως αυτοί οι άνθρωποι, ανακάλυψαν με τρόμο πως δεν έχουν χέρια να πιαστούν, ούτε πόδια για να σταθούν όρθιοι, και δεν ξέρουν πώς τα έχασαν και πώς θα τα ξαναβρούν, χωρίς «βοήθεια» δεν μπορούν να ζήσουν,
    όμως, ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ, ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΕΣ.

  86. Στο λινκ της Δήμητρας, στο υστερόγραφο του Νικοκύρη, αναφέρονται οι νεκροί στη μάχη. Ο τελευταίος είναι «Αβραάμ Λεσπέρογλου ανήλικος». Αν το όνομα σας λέει κάτι, είναι ο ανηψιός του, που πήρε το όνομά του και κατά τη δεκαετία του ’80-΄90, ταλαιπωρήθηκε από διώξεις, μέχρι που αθωώθηκε οριστικά.

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Στον α΄π.π, ποιοί πολεμούσαν για το δίκιο; Στον β΄π.π, ποιοί πολεμούσαν για το δίκιο; Στον εμφύλιο, ποιοί πολεμούσαν για το δίκιο; Ποιό ήταν το δίκιο για το οποίο πολεμούσαν και ποιανού, ήξεραν; Τελικά μετά από τόσα εκατομμύρια ανθρώπων που σκοτώθηκαν για το δίκιο, επικράτησε το δίκιο στον κόσμο;
    Εμένα κάτι μου βρωμάει σ΄αυτή την ιστορία με το δίκιο, εσάς σας μυρίζει κάτι ή είναι ιδέα μου;

  88. Παναγιώτης Κ. said

    @85. ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ , ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΕΣ. !!!

    Το διάβασα και αναφώνησα! Πάλι βρίσκω μπροστά μου το γηράσκω αεί διδασκόμενος!

  89. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    88 – Σ΄αυτή την ζωή είμαστε μαθητές, στην άλλη θα είμαστε Δάσκαλοι. 🙂

  90. sarant said

    86 Και αναρωτήθηκα για το όνομα! Μπράβο, κοίτα να δεις!

  91. leonicos said

    Ευτυχώς που σε άνοιξα τώρα. Με τσάκισες. Δεν φταις βέβαια!

    Κτήνη παντού! Ίδιοι είναι οι λεγάμενοι, είτε έλληνες είτε γερμανοί, είτε εβραίοι (υπάρχουν…..) και δεν αλλάζουν. Να τους πω δεξιούς; Δεν θέλω, αλλά δεν έχω και άλλη λέξη.

    Και αριστεροί (Βάρκιζα, Γκαρματζόφ πχ)… ή βλάκες, ή παρλαπίπες, ή ανώριμοι, ή αδύναμοι, ή άσοφοι, ή πουλημένοι, ή σταλινικοί… Αν διαβάσει κανείς τα εγκλήματα του σοσιαλιστικού καθεστώτος στην Αιθιοπία, φρ’ιττει. Η πείνα για όπλο!

    Δεν έχει διαφυγή αυτή η γη

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    90/86 Συμπέσαμε! Κι εγώ από ώρα διάβαζα για τον Αβρ. Λεσπ. και σκέφτηκα ο Σκύλος πώς και δεν το ΄πιασε 🙂

  93. Pedis said

    # 74 – Μπα, κουράζεσαι … αλλά ξαναβάλτο! Ποτέ δεν ξέρεις.

    Το συμπέρασμα που θα έβγαζαν τα θύματα αν μπορούσαν να μιλήσουν είναι: η δικαιοσύνη, αν είναι να υπάρξει, αποκτιέται επί τη εμφανίσει του τραπεζογραμμάτιου, του ίδιου με το οποίο έπεσαν θύματα. Αν όχι, τα καθάρματα τη γλυτώνουν. (Σαν τον Οδυσσέα στον «Φιλοκτήτη» …)

  94. Γιάννης Ιατρού said

    Γυρίζοντας από μια πολύ ωραία ολοήμερη έξοδο (με την βοήθεια του απίθανου καιρού σήμερα 🙂 ) στην ορεινή Κορινθία, ξυστά στην Αρκαδία (χαιρετισμούς ΕΦΗ..), και διαβάζοντας τα σημερινά σχόλια, θυμήθηκα τα λόγια του Λιβανέζου ποιητή Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), ο οποίος μεταξύ των αριστουργημάτων που έγραψε, στο έργο του «Ο Κήπος του Προφήτη» (1923) μεταξύ πολλών άλλων που επίσης θα ταιριάζανε στο σημερινό νήμα, στο τέλος της σελίδας 11, αναφέρει:

    Να λυπάστε το έθνος που είναι χωρισμένο σε κομμάτια, και που κάθε κομμάτι θεωρεί τον εαυτό του ένα έθνος.

    Σκύλε, πέρασα στο γυρισμό ξυστά σου (1 km περίπου 🙂 ), αλλά ήταν ήδη σχεδόν βράδυ …

    77: Ιάκωβος
    …Αν ο άνθρωπος μπορούσε να είναι τόσο λογικός, η γη θα ήταν ένας παράδεισος..

    Ιάκωβε, μιας και μπλέξαμε με τον παράδεισο κλπ., να το πω λίγο διαφορετικά, δηλ. κοιτώντας απ΄ την άλλη πλευρά:
    Αν η πείρα μπορούσε να μεταδοθεί, στην κόλαση θα υπήρχε μόνο ο Αδάμ και η Εύα 🙂

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Ήταν γιος του ταγματάρχη του πυροβολικού Βαγγέλη Αναγνωστόπουλου, αξιωματικού της 8ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, ο οποίος ήταν επίσης φίλος του Κοτζιούλα και τον έχουμε κι άλλη φορά αναφέρει στο ιστολόγιο διότι διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στα κατοχικά ημερολόγια του Κοτζιούλα όπου εμφανίζεται με το ψευδώνυμο «Μαύρος δράκος»

    διηύθυνε ο Μ. Δράκος από το καραούλι του χωρίς κιάλια, διόπτρες, με τα χέρια στα μάτια, χωρίς πυξίδα.

    Νικοκύρη, σε λιγάκι δηλαδή θα τα έχουμε τα Κατοχικά Ημερολόγια ε;

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95.(κάτι έγινε και δε μπήκε το λινκ με το παλιότερο άρθρο στο ιστολόγιο)
    διηύθυνε ο Μ. Δράκος από το καραούλι του χωρίς κιάλια, διόπτρες, με τα χέρια στα μάτια, χωρίς πυξίδα.
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/05/26/kataxnias/

    94.Γεια σου Γιάννη. Μοσκοβολάει μουστιές ο τόπος κάτω. 🙂

  97. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    ασχολούμενοι εντατικώς με το αυριανό κρίσιμο δίβατον μεταξύ Ντόναλντ και διεφθαρμένης Χίλαρυ, δεν βρήκαμε χρόνο τις τελευταίες ημέρες να διαβάσουμε το ιστολόγιό σας. Σήμερα που το κάναμε, επιτρέψτε μας να καταγγείλουμε για ρατσισμό τον χριστιανούλη μπολσεβίκο στιχοπλόκο Γιώργη Κοτζιούλα για τον εξής στίχο του στο άγνωστο ποίημα που ανεκάλυψε ο κ. Σαραντάκος:

    «…τίγρεις τους γέννησαν κι όχι ελληνίδες μάνες»!..

    ΡΩΤΑΜΕ: Είναι ή δεν είναι ρατσιστικό να συνδέει ο χριστιανούλης στιχοπλόκος Κοτζιούλας την ηθική κάποιου, με την εθνικότητα της μάνας του; Δηλαδή, αν είχαν γεννηθεί από Τουρκάλες μάνες οι δολοφόνοι, θα εδικαιολογείτο η βαρβαρότης των; Αξιοσημείωτο είναι επίσης (απορούμε πώς δεν το επεσήμανε κάποιος από τους μαγκιά΄- κλανιά και κώλος φινιστρίνι συνταξιούχους αναγνώστες) ότι ο Κοτζιούλας αποκαλεί «συμμορίτες» τους ελληνόψυχους ταγματασφαλίτες δολοφόνους…

    Επίσης, θέλουμε να καταγγείλουμε ότι το 1944 το ΚΚΕ ήτο εξίσου ρατσιστικό με τον χριστιανούλη Κοτζιούλα. Στην περίφημη προκήρυξη για το μπλόκο της Κοκκινιάς, το διεθνιστικό ΚΚΕ θυμίζει χρυσαυγίτες με την φρασεολογία του: Μιλάει για «τους εχθρούς του Έθνους» και για την «καταστροφή της Φυλής μας»!!..

    Για ποιό Έθνος μιλάτε, κ.κ. κουκουέδες; Αφού ο Ραββίνος Σαούλ και ο εγγονος Ραββίνου Κάρολος Μάρξ μάς εδίδαξαν πως δεν υπάρχουν Έθνη, ούτε Φυλές, όλοι το ίδιο είμαστε εν Χριστώ Ιησού κλπ – κλπ.

    Σάς ευχαριστούμε που μάς παρακολουθήσατε. Μή χάσετε ξημερώματα Τρίτης (ώρα Ρωμέικου) το δίβατον: Η διεφθαρμένη Χίλαρυ θα υποστεί τόσο άγριο ξεκώλιασμα από τον ελληνόψυχο Ντόναλντ, που θα αφήσει άφωνο τον Πλανήτη

  98. sarant said

    95 Κρατάω καποιες επιφυλάξεις επειδή είναι πολλές οι σελίδες, αλλα ελπίζω να βγουν σύντομα.

  99. Γς said

    97:

    >Μή χάσετε ξημερώματα Τρίτης (ώρα Ρωμέικου) το δίβατον: Η διεφθαρμένη Χίλαρυ θα υποστεί τόσο άγριο ξεκώλιασμα από τον ελληνόψυχο Ντόναλντ, που θα αφήσει άφωνο τον Πλανήτη

    H Gennifer Flowers το πρώην μοντέλο που έγινε πρωτοσέλιδο, λόγω εξωσυζυγικής σχέσης με τον Bill Clinton, ανέφερε στο λογαριασμό της στο Twitter το Σάββατο ότι έχει λάβει πρόσκληση για το Ντιμπέιτ από το επιτελείο του Trump και «σίγουρα αυτό είναι προς συζήτηση»

    Κι όσο σκέφτομαι τα μέτρα που λάμβανε η φουκαριάρα η Χίλαρυ:

    http://caktos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_99.html

  100. gpoint said

    # 82

    Χαχα, το κλέβω !

  101. 97 Bulls eat… gr..ass! Κι οι δυο βρωμοκοπούν ιμπεριαλισμό!

  102. chequechak said

    Για όσους δεν έχουν επισκεφτεί το Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης στον Γράμμο συνιστώ να το κάνουν. Στάθηκα με πολύ σεβασμό στο μνημείο των «αγρίως σφαγιασθέντων υπό των κομμουνιςτοςυμοριτών χωροφυλάκων». Εκατοντάδες τέτοια μνημεία σ’ όλη τη χώρα. Η μικρή προτομή όμως του Πέτρου Κόκκαλη όταν πήγα να δω το νοσοκομείο των ανταρτών, βεβηλωμένη και χωρίς τον Κόκκαλη!!!

  103. 102

    Ναι, βεβηλώθηκε δύο φορές. Το Πάρκο έχει χτιστεί με μεσολάβηση Πετσάλνικου σε εντελώς ακατάλληλο κι απομακρυσμένο σημείο. Αλλά εάν κτιζόταν σε υψόμετρο μικρότερο των 1000 μ, δεν θα έπαιρνε την επιχορήγηση.

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2012/09/blog-post_15.html

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2012/09/blog-post_25.html

  104. chequechak said

    103: Διαφωνώ μαζί σου. Το Πάρκο είναι σε θέση που αποτελεί κέντρο εξόρμησης για πολλά μέρη στον Γράμμο.

  105. 104

    Δικαίωμά σας, φυσικά. Αλλά εάν βρισκόταν στο Νεστόριο, ας πούμε, θα το επισκέπτονταν πολύ περισσότεροι. Ενώ τώρα, θέλει 20 χλμ χωματόδρομο.

  106. chequechak said

    Ο χωματόδρομος είναι μόνο 4 χλμ. και μάλιστα πολύ καλύτερος από πολλούς ασφάλτινους δρόμους που κυκλοφοράμε. Δεν τα ξέρεις καλά τα πράγματα.

  107. Α, τον στρώσανε; Πάλι καλά. Την τελευταία φορά που πήγα (2013) ο χωματόδρομος ξεκινούσε από το Πεύκο. Κι από την άλλη πλευρά ήταν ακόμα χειρότερος.

  108. Ριβαλντίνιο said

    @ 97 Αγαθίας ο Σχολαστικός

    Για πες μου πολυαγαπημένο εθνικόφρον παγανοτρόλ κάτι. Εσύ θα ξέρεις. Ξεφύλιζα ένα παλιό περιοδικό (ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ του Βελόπουλου, Ιούλιος 2004, σελ.55) και διάβασα ένα άρθρο με τίτλο «Η κοσμοϊστορική Μάχη των Θερμοπυλών» «του ιστορικού και συγγραφέα Ηλία Σωτηρίου». Εκεί, αφού είδα τα γνωστά αντιεβραϊκής/αντιχριστιανικής χροιάς που έχεις πει και εσύ (Μαρδοχαίος=Μαρδόνιος 🙂 ) διαβάζω :

    Η σκηνή είναι επιβλητική, μεγαλοπρεπής και κατανυκτική . Ο Πέρσης ιστορικός Σαρσθαίος που αντίκρυζε από ένα ύψωμα την σκηνή που προαναφέρθη, έγραψε: «Γονάτισα και δάκρυσα… σίγουρα θα δάκρυζαν και οι θεοί των Ελλήνων που έβλεπαν τα τέκνα τους να βαδίζουν εκείνην την δύση του ηλίου προς την θεϊκή μοίρα τους…»!(( Βασίλειο Αχαιμενιδών, U.W. Dairner, Λειψία 1863)

    Το βρίσκω και εδώ :

    h*p://diamantarasel.blogspot.gr/2009/09/480.html

    h*p://enneaetifotos.blogspot.gr/2016/08/480.html

    h*p://overclaim49.rssing.com/chan-22459251/all_p49.html

    Ποιος είναι αυτός «ο Πέρσης ιστορικός Σαρσαθαίος» ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Υποψιάζομαι ότι είναι ο άρχοντας που αναφέρει το βιβλίο της Εσθήρ :

    καὶ προσῆλθεν αὐτῷ ᾿Αρκεσαῖος καὶ Σαρσαθαῖος καὶ Μαλησεὰρ οἱ ἄρχοντες Περσῶν καὶ Μήδων

    Επίσης ποιος είναι ο «Βασίλειο Αχαιμενιδών, U.W. Dairner, Λειψία 1863» ;;;;;;

    Υ.Γ. Και εγώ Τραμπ υποστηρίζω ! Για να τον βρίζουν όλοι μια χαρά θα είναι…

  109. spiral architect said

    @108: Ο κώλος σου σε τρώει … 😀

  110. 109

  111. Ριβαλντίνιο said

    @ 110 Σκύλος

    Πλημμυρίσαμε από τα δάκρυα για την βεβήλωση του μνημείου του μπαμπά του Σωκράτη 🙂 🙂 🙂

    @ 109 spiral architect

    Ο κώλος σου σε τρώει

    Δεν ξέρεις τι μαζόχα είμαι εγώ … 🙂

  112. 111 Ρίβα, μην τσιμπάς. Δεν ήταν γάβροι, φασίστες ήτανε. Σίγουρο.

  113. Ριβαλντίνιο said

    Τώρα που λέμε για φασίστες. Ξέρει κάποιος ιταλικά για να μου πει αν οι ελληνικοί υπότιτλοι ανταποκρίνονται στα πραγματικά λόγια σε αυτό το φασιστικό τραγούδι ; Το τραγουδάνε και οι (φασίστες) οπαδοί της Λάτσιο από ότι έχω δει στο γιουτιούμπι.

  114. κουτρούφι said

    Διάλογος με δίστιχα σε αποκριάτικο χορό, στις αρχές του 20ου αιώνα, στη Σίφνο. Ένας από τους γνωστούς στιχοπλόκους της εποχής είναι ο Αντώνης Δεκαβάλλας ο οποίος τότε είναι, μεν, μεγάλος σε ηλικία αλλά παραμένει πάντα θαυμαστής των γυναικών. Φαίνεται ότι στο χορό υπάρχουν αρκετές γυναίκες και γαργαλιέται:
    Βλέπω τα μήλα της Εδέμ, καρδιά μου συγκρατήσου
    γιατί αυτές μάς έδιωξαν, από του Παραδείσου
    Του απαντάει η Καλλίτσα Χρύσου, αρκετά νεώτερή του, γνωστή λαϊκή ποιήτρια της εποχής και εκείνη:
    Μα πάλι αυτές μάς άνοιξαν, τας πύλας τας αγίας
    και σώθηκε το γένος μας, δια της Παναγίας
    Διασκευάζουν, κατά κάποιο τρόπο, το διάλογο Θεόφιλου-Κασιανής.
    Από το βιβλίο του Ν. Σταφυλοπάτη «Τα λαϊκά τραγούδια και κάλαντα της Σίφνου (1829-1980)», Ελληνικά Γράμματα, 1997

  115. κουτρούφι said

    #114. Άλλα αντ’ άλλων. Σε λάθος θέμα μπήκε η ανάρτηση.

  116. skom said

    @113 απλά
    google avanti ragazzi di buda lyrics

  117. Δημήτρης Καραντζάς said

    Γιάννης Τσούτσινος, «Τα χειρόγραφα του Κοτζιούλα» (ένα χρονικό), Ηπειρωτική Εστία, 297-298 (Ιαν.-Φεβρ. 1977), σσ. 175-176.
    Έχω τραβήξει φωτογραφίες από το περιοδικό, αλλά δεν ξέρω πώς να τις επισυνάψω στο σχόλιο – αν δεν έχετε ήδη υπόψη τη συγκεκριμένη μαρτυρία.

  118. sarant said

    117 Καλημέρα σας. Δεν την ξέρω αυτή τη δημοσίευση. Θα σας χρωστούσα χάρη αν μου τη στέλνατε με μέιλ στο sarantπαπάκιpt.lu

  119. Ριβαλντίνιο said

    Επειδή η Γιολάντα με σνομπάρει 🙂 και δεν μου απαντά ξέρει κάποιος φίλος αν υπάρχει ιστορικός Πέρσης Σαρσαθαίος και ποιος είναι ο U.W. Dairner ?????????? (βλ. σχόλιο 108)

  120. (113) Ναι, οι ελληνικοί υπότιτλοι είναι πιστή μετάφραση του ιταλικού πρωτοτύπου.

  121. Ριβαλντίνιο said

    @ 120 Αγγελος

    Θερμότατες ευχαριστίες !

    @ 116 skom

    Το απλά το κατάλαβα. Τα άλλα τα αρβανίτικα google avanti ragazzi di buda lyrics δεν τα μιλάω. 🙂 🙂 🙂

  122. 121

    Εβαλα στο Γκούγκλε τη φράση avanti ragazzi di buda lyricsκαι μούβγαλε αυτό

    https://www.google.gr/search?sclient=psy-ab&biw=1600&bih=740&q=avanti+ragazzi+di+buda+lyrics+english&oq=avanti+ragazzi+di+buda+lyrics&gs_l=hp.9..0j0i22i30k1l3.2814.2814.0.5861.1.1.0.0.0.0.169.169.0j1.1.0….0…1c..64.psy-ab..0.1.150.FtFn59w6vjQ&pbx=1&btnI=1

    Από την έρευνα κρατάω ετούτο το ακροδεξιό (τουλάχιστον)

    h**p://redskywarning.blogspot.gr/2013/11/avanti-ragazzi-di-buda.html

    όπου ** βάλε tt

  123. Ριβαλντίνιο said

    @ 122 Σκύλος

    Σιγά μην μπω σε άγνωστα ακροδεξιά να κωλύσω 🙂 κανά ιό.
    (Απλώς οι στίχοι μου φάνηκαν ωραίοι και γι’αυτό ρώτησα αν είναι αυθεντικοί. Έλεγα μήπως είναι ωραιοποιημένοι…)

  124. 123

    Κι ο Έζρα Πάουντ ήταν και γαμάτος ποιητής ήταν και φασίστας. Το να είναι ωραίοι οι στίχοι δεν σημαίνει ότι θα μιλάνε μόνο για ένα θέμα. Ή θα έρχονται μόνο από τη μία μπάντα.
    Αλλωστε, είναι αρκετά γενικόλογοι: νιότη, συντροφικότητα, αγώνας, θάνατος κι έτσ’. Σαν Καζαντζίδης της πολιτικής.

  125. Ριβαλντίνιο said

    @ 124 Σκύλος
    Σαν Καζαντζίδης της πολιτικής.

    🙂 🙂 🙂

  126. Γιάννης Ιατρού said

    Ρίβα,
    μπας κι έμαθες τι απέγινε ο (κατά δήλωσή σου) πνευματικός σου πατέρας, του οποίου αγνοείται η τύχη από τις 6/8/2016 ; 🙂

  127. O Dairner υποπτεύομαι ότι είναι Dörner, μεταγραμμένος στα ελληνικά ως Νταίρνερ και ξαναμεταγραμμένος λάθος στη γλώσσα του. Δεν βρίσκω όμως στο Google Books βιβλίο τέτοιου συγγραφέα για τους αρχαίους Πέρσες. (Υπάρχει ένας Dörner που έχει ασχοληθεί με την Κομμαγηνή, αλλά είναι του 20ού αιώνα.) Απεναντίας, βρίσκω σε μια συλλογή επιγραφόμενη Persian Studies in North America: Studies in Honor of Mohammad Ali Jazayery τη φράση No name or writings of any old Persian historian has survived the eventful history of Persia. Oπότε αρχίζω να υποπτεύομαι μήπως το τσιτάτο του Σαρσαθαίου είναι πλαστό…

  128. sarant said

    127 Ωραία, αν είναι να το επιβεβαιώσουμε και να το ανακοινώσουμε

  129. Γιάννης Ιατρού said

    127: Αγγελος
    Δεν τ΄έχω ψάξει, αλλά μπορεί να είναι και Därner = Daerner η και σκέτο Darner, μήπως το κοίταξες κι έτσι;

  130. Συγγνώμη, χρειάζεται σοφία ή ψάξιμο για να καταλάβουμε ότι το τσιτάτο του «Πέρση ιστορικού» είναι πλαστό; (Ο Πέρσης ιστορικός Σαρσθαίος που αντίκρυζε από ένα ύψωμα την σκηνή που προαναφέρθη, έγραψε: «Γονάτισα και δάκρυσα… σίγουρα θα δάκρυζαν και οι θεοί των Ελλήνων που έβλεπαν τα τέκνα τους να βαδίζουν εκείνην την δύση του ηλίου προς την θεϊκή μοίρα τους…»!)

  131. Γιάννης Ιατρού said

    130: Το τσιτάτο κλπ. ναι, αλλά άραγε υπήρξε τέτοιος ιστορικός Σαρσ*θαίος και απλώς του το κολλάμε ή εφευρέθει κι αυτός κι ο D*rner; Δύτα, στα κιτάπια σου, λέγε, τι βλέπεις; 🙂

  132. Όρεξη νάχεις να ψάχνεις…
    https://www.google.gr/search?q=Achaemeniden+Leipzig+1863&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b&gfe_rd=cr&ei=C17rV5jLF8KF8Qe87KCIDw
    https://www.google.gr/search?client=firefox-b&q=Achaemenid+Leipzig+1863&spell=1&sa=X&ved=0ahUKEwip5p_esrHPAhVMVxQKHcfRBWAQBQgZKAA&biw=1920&bih=969#q=Achaemenidische+Leipzig+1863
    Αν βρεις τίποτα, ιδού η μύτη μου, ιδού και η βελόνα.

    Και για τον Ντέρνερ:
    http://www.iranicaonline.org/articles/germany-iii

    Όσο για Σαρσαθαίο, μόνον αυτός που βρήκε ο Ριβαλντίνιο στην Εσθήρ — και ιστορικός, όσο νάναι, δε λέει πουθενά πως ήτανε.

  133. Ριβαλντίνιο said

    @ 126 Γιάννης Ιατρού

    Αν μιλάμε για τον Blog ούτε εγώ ξέρω ! 😦 Ας βάλουμε τραγουδάκι για να επιστρέψει :

    @ 127 Αγγελος
    Ευχαριστώ. Και εγώ όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα τίποτα.

    @ 130 Δύτης των νιπτήρων
    Ότι είναι πλαστό το καταλαβαίνουμε όλοι. Απλά έχω διαστροφή (εδώ την κόλλησα ) να μάθω που βασίζονται οι πλαστογραφίες τους. 🙂

    @ 131 Γιάννης Ιατρού
    @ 132 Δύτης των νιπτήρων

    Δεν πρέπει να υπάρχει άλλος Σαρσαθαίος εκτός από αυτόν στην Εσθήρ. Το όλο μότο τους είναι :
    Μαρδόνιος(ιρανικό όνομα, βλ. λαό Μάρδοι) = Μαρδοχαίος (σημιτικό όνομα, βλ. θεός Μαρντούκ) = θείος/ξάδελφος της Εσθήρ= οι αιώνιοι Εβραίοι έπεισαν τον Ξέρξη να εκστρατεύσει κατά της Ελλάδας μας !!! 🙂 🙂 🙂

  134. Γιάννης Ιατρού said

    132: Ρε Δύτα, με προσβλένεις 🙂 Αυτά τα βασικά τα ξέρω κι εγώ, έλεγα για τα κιτάπια Σου, μήπως έχουν κα΄τι σε γώσσες ‘ξωτικές 🙂

  135. Χμ, δεν φτάνουν οι ξωτικές γλώσσες μου τα παχλαβί παλαιοπερσικά όμως 😉

  136. Είναι προπέρσινα; 😳

  137. Γιάννης Ιατρού said

    126: Ρίβα
    α: Λάθος αζμα έβαλες 🙂 , για δοκίμασε αυτό:

    γ: …Απλά έχω διαστροφή (εδώ την κόλλησα ) …

    καλά παιδιά είμαστε …αλλά παρασυρθήκαμε κύριε πρόεδρε! … έτυχε να βρεθούμε με μια παλιοπαρέα αργότερα 🙂

  138. Ριβαλντίνιο said

    @ 137 Γιάννης Ιατρού

    Μπα, τίποτα ακόμα. 😦
    Για να δοκιμάσουμε αυτό :

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138: Ρίβα
    Θα τον εξαφάνισε το επιτελείο ή και ο ίδιος ο σχολαστικός 🙂

    Ρίβα ετοιμάσου,
    έρχετ΄ η σειρά σου 🙂 🙂

    (έλα, μη φοβάσαι, στην πράξη ο δολοφόνος είναι σχεδόν πάντα ο κηπουρός κι όχι ο μπάτλερ, όπως εσφαλμένως νομίζεται 🙂 🙂 )

  140. 139

    Και πώς πήγε η κηπουρική στο κτήμα, Γιάννη; Την άφησες για τον μπάτλερ;

  141. Ριβαλντίνιο said

    @ 139 Γιάννης Ιατρού
    μη φοβάσαι

    Δεν χαμπαριάζουμε τίποτα εγώ και ο Μπλογκ.

    Σοφ. Σολ. 3,1 Δικαίων δὲ ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος.
    (Σοφ. Σολ. 3,1 Η ζωή όμως των δικαίων ευρίσκεται κάτω από το παντοδύναμον προστατευτικόν χέρι του Θεού, και καμμιά θλίψις και βάσανος δεν θα τους εγγίση, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψη.)

    Δεν φοβόμαστε τίποτα.
    Όπως λένε και τα άσματα :

    Ο μόνος φόβος είναι ο φόβος.(2:38)

    δε φοβάμαι το φόβο που είναι μόνο συνήθεια. (2:34)

    Για να καταλάβεις πόσο ατρόμητος είμαι, μια φορά είχα πλακώσει στο ξύλο ολομόναχος 100 Μπαοκτζήδες ( 100 Gpointδες σαν να λέμε 🙂 🙂 🙂 ).
    Να έτσι περίπου :

    h**ps://www.youtube.com/watch?v=lfUolJ3MVpI

    Απλώς άλλαξε τις ιδεολογίες.

  142. Γιάννης Ιατρού said

    140: Αύριο το πρωί θα επιστρέψω. Τώρα κόβω κίνηση απ΄ εκεί που ξέρεις 🙂
    Αλλά με έχου πεθάνει τα όρνεα 🙂

  143. Κρέμα και κάνα σύμπακτο δίσκο, ντε!

  144. Γιάννης Ιατρού said

    141: Ποιός Μπλογκ ρε Ρίβα, αυτός την έκανε όπως βλέπεις (μάλλον για το Α.Ο, υποψιάζομαι)

    …μια φορά είχα πλακώσει στο ξύλο ολομόναχος 100 Μπαοκτζήδες..
    Παρ. 11,21 χειρὶ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὁ δὲ σπείρων δικαιοσύνην λήψεται μισθὸν πιστόν 🙂

  145. Γιάννης Ιατρού said

    μ΄ έπιασε η παγίδα Σκύλε 😦 και δεν βλέπεις (προς το παρόν) την απάντηση στο 143!

  146. spatholouro said

    #137
    Βάλε την πρώτη εκτέλεση, Γιάννη, να γουστάρουμε καλύτερα (αν και ινδικόν το άσμα πρωτογενώς)

  147. Γιάννης Ιατρού said

    143: Θα το δοκιμάσω !!!

  148. sarant said

    145-147 Απελευθερώθηκε!

  149. Ριβαλντίνιο said

    @ 144 Γιάννης Ιατρού

    Χειροδικήσαμεν. Ταράξαμε το θύμα στην καρπαζά. Διατί όμως ερωτώ ; Διατί ; Και απαντώ εις την ερώτησιν μου. Χειροδικήσαμε και τραυματίσαμε το θύμα διότι είμεθα σωματώδεις. Η σωματική μας διάπλασις είναι τοιαύτη που το ράπισμα γίνεται γρόνθος και η γρόνθος χειροβομβίς.
    (1:30)

    Γεν. 4,23-24 ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί· ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν, ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
    (Aνοίξατε τα αυτιά σας δια να ακούσετε τους λόγους μου· εφόνευσα ένα άνδρα, διότι με επλήγωσε, και ένα νεανίαν διότι με ετραυμάτισε. Επτά φοράς ετιμωρήθη ο Καϊν δια τον φόνον του αδελφού του, εβδομήκοντα φοράς επτά θα τιμωρώ εγώ ο Λαμεχ εκείνον, που θα τολμήση να με θίξη.)

  150. 148

    Γειά σου Σιμόν Μπολιβάρ του διαδικτύου!

    147

    Εννοώ πάνω/κοντά από τα κρίσιμα σημεία,, ώστε οι αντανακλάσεις να μην επηρεάζουν το άουτπουτ.

  151. Γιάννης Ιατρού said

    146: Spatholouro
    Ναι, όντως μεν, αλλά όταν είδα ότι έχει διάρκεια 3:07 διάλεξα το μικρότερης διάρκειας 1:40 που θεώρησα υπεραρκετό για κάλεσμα/επίκληση (Και το Ευσεβίης μέγ’ όνειαρ κικλήσκω 🙂 ) του πνευματικού πατρός του απολωλότος Ρίβα 🙂 🙂

    Πάει, έχει εξωκείλει τελείως αυτός, όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς εκ των ανωτέρω σχολίων και συνδέσμων που παραθέτει. Διότι Ρίβα: …και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη Παύλου Α΄ πρὸς Κορινθίους)!

  152. Βάγια said

    Τρομερό περιστατικό! Όσον αφορά για το αν πρέπει να τιμώνται με ημέρα μνήμης κάτι τέτοια περιστατικά, θα έλεγα ότι από τη μια είναι καλό να θυμόμαστε συλλογικά, ως λαός δηλαδή, τα λάθη μας, από την άλλη όμως, αν με αφορμή αυτά, πολώνονται οι διαφορές ανάμεσα σε κόμματα ή βρίσκουν βήμα τίποτε φασίστες, ασ’ το καλύτερα (άσε που δείχνει ότι στην ουσία συνεχίζεται το ίδιο πράμα, απλά με πιο ειρηνικ΄΄ο τρόπο).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: