Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λωποδυτική ανθολογία (για την αργκό το 1934)

Posted by sarant στο 28 Σεπτεμβρίου, 2016


Το σημερινό άρθρο είναι αναδημοσίευση ενός κειμένου που δημοσιεύτηκε το 1934 στην εφημερίδα «Ακρόπολις» με θέμα την αργκό του υποκόσμου της εποχής. Το ανακάλυψε τυχαία ο φίλος μας ο Κόρτο και προσφέρθηκε να το πληκτρολογήσει και να μου το στείλει, μια και έχει γλωσσικό ενδιαφέρον.

Ο συντάκτης του άρθρου παρουσιάζει την αργκό του υποκόσμου στους ευυπόληπτους αναγνώστες της εφημερίδας σαν κάτι το εξωτικό, ιδωμένο ή ακουσμένο απέξω -όχι δηλαδή όπως την προσλάμβανε, λίγο νωρίτερα, ο αναγνώστης πχ. των μυθιστορημάτων του Πέτρου Πικρού. Αναρωτιέμαι αν δοκίμασε τον πειρασμό να εμπλουτίσει λίγο το υλικό του για να το κάνει πιο αξιοπερίεργο (κι αν ενέδωσε στον πειρασμό) -και βέβαια, ύστερα από 80 χρόνια δεν είναι καθόλου εύκολο να κρίνουμε την αυθεντικότητά του.

Ο συντάκτης παραθέτει δύο αργκοτικά κείμενα, εμφανώς φτιαχτά από τον ίδιο και κατάφορτα από συνθηματικές λέξεις και φράσεις, που τα εξηγεί και δίνει και γλωσσάρι -το πρώτο κείμενο έχει λέξεις που παραπέμπουν σε άνθη και φυτά ενώ το δεύτερο θυμίζει τα καλιαρντά. Καθώς το άρθρο δημοσιεύεται αμέσως μετά την πρωτομαγιά, ο αρθρογράφος παίρνει αφορμή από τη γιορτή των λουλουδιών, κάνοντας υπαινιγμό και σε έναν διάσημο στην εποχή του στίχο του Αχιλλέα Παράσχου, και στη συνέχεια παρουσιάζει το «ανθοκομικό» κείμενο.

Το άρθρο το υπογράφει ο Ε. Θωμόπουλος, που πρέπει να είναι ο Στάθης Θωμόπουλος, που τον αναφέρει ο Μάγερ στην Ιστορία του Ελληνικού Τύπου σαν συντάκτη της Ακροπόλεως. Τον βρίσκω να υπογράφει τη νεκρολογία του Λαπαθιώτη το 1944 και το ρεπορτάζ για τη δίκη του Ναυτικού το 1948.

Κατ’ εξαίρεση, διατηρώ την ορθογραφία του πρωτοτύπου, αλλά βέβαια μονοτονίζω. Και ευχαριστώ και πάλι τον Κόρτο!

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ————— ΤΕΤΑΡΤΗ, 2 Μαΐου 1934

ΖΩΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΙΣ

ΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ

 

ΛΩΠΟΔΥΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Οι ερωτευμένοι, οι ποιηταί και οι άνθρωποι των πέντε δακτύλων – Το λουλούδινον αλφάβητον της ρωμέϊκης αργκώ- Μία συνταγή και μία απολογία με τα τρία περίεργα ιδιώματα.

Σπεύσαντες οι ερασταί έδρεψαν…ναρκίσσους, εις της πρωτομαγιάς τους φαιδρούς και ευώδεις παραδείσους, όπως θέλει ο παληός ρωμαντικός ποιητής. Και όπως ήθελαν οι σύγχρονοι ποιηταί και ποετάστροι, οι οποίοι υπεράφθονοι όπως τα μανιτάρια της εποχής, «αδεία της ημέρας», μας άλλαζαν τον αδόξαστο από των στηλών των εφημερίδων και των περιοδικών. Οι ύμνοι και οι παιάνες προς τον μήνα των ρόδων και του έρωτος, δια τα εξαίσια των οποίων «ουδενός μάρτυρος εστί χρεία», έδωσαν κι’ επήραν. Από την γενικήν…ανθοφιλολογίαν όμως ελησμονήθη η πρακτικωτέρα! Εκείνη, που κάμνει τους επιχειρηματίας των πέντε δακτύλων να συνεννοούνται και να χαίρωνται…τα αγαθά του επαγγέλματός των και τα λαγωνικά της αστυνομίας να «τρελλαίνωνται» από το κακό τους, που δεν ημπορούν να την εννοήσουν. Να μας συγχωρούν οι ερωτευμένοι και οι ποιηταί. Αλλά και οι λωποδύτες έχουν εμπνευσθή και αυτοί από την ανθολογίαν τας προσωνυμίας των μεγάλων τους κόλπων. Οι αστυνομικοί μετά μακράς και πολυμόχθους προσπαθείας, έχουν κατατοπισθή επάνω – κάτω με την λουλούδινη λωποδυτικήν αυτήν διάλεκτον. Όχι δε ολοκληρωτικώς, γιατί και η περίεργος διάλεκτος έχει διαρκή την ανανέωσιν με τας εμπνεύσεις των ενδιαφερομένων από τον κόσμο των λουλουδιών και των χορταρικών.

ΛΟΥΛΟΥΔΙΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Οπωσδήποτε θα σας κατατοπίσωμεν με ό,τι είνε γνωστόν εις την αστυνομίαν. Ιδού λοιπόν πρώτον, οδηγία «αρχιμηχανικού» προς συντρόφους του γραμμένη εις στυλ…φιλανθές:

«Μολόχες πολλές αδερφέ μου και παπαρούνες στο τσαρδί και στο περιβόλι. Στο καλαμπαλίκι όλο τσουκνίδα κι’ας τα πώς βρίσκουμαι. Στην κατηφόρα που ανθίζεσαι περνάει ένας με πράσσο. Κάτι να γίνη μαλακά – μαλακά. Χλόη δεν πιάνει γιατί χαθήκαν τα παιδιά στη στενή, ούτε μανιτάρι φυτρώνει. Λάχανο είνε ένα κι’ ένα. Ποτίστε το και να βγη δίχως φασαρία, γιατί η παπαρούνες θα μας μπλέξουν».

Έπεται κατόπιν ανάλυσις της μεθόδου, η οποία δεν είνε…ανθολεκτική και εν προκειμένω δεν μας ενδιαφέρει.

Η εξήγησις τώρα:

«Φτώχειες μεγάλες αδελφέ μου και αστυφύλακες πλήθος μας παρακολουθούν στο σπίτι και στους τεκέδες. Στις επιχειρήσεις μας πολλοί σπιγούνοι έτοιμοι να μας προδώσουν κι’ ας τα σε τι χάλι οικονομικό βρίσκουμαι. Στο δρόμο που ξέρεις συχνοδιαβαίνει εσχάτως ένας με μεγάλο πορτοφόλι. Κάτι πρέπει να γίνη με τρόπο και με μέθοδο να του το πάρουμε. Να του σκαρώσουμε το κόλπο του Παπά σε κανένα χωράφι δεν είναι δυνατόν, γιατί οι «ειδικοί» άνθρωποί μας είνε φυλακή. Ούτε η μέθοδος του μανιταριού (το ρίξιμο του πορτοφολιού με τις εφημερίδες) πιάνει. Μόνον κλοπή του πορτοφολιού στην τσέπη είνε δυνατή και θα επιτύχη. Πιάστε τα πόστα και σε καμμιά στρίμωξι πάρτε του το πορτοφόλι δίχως μεγάλες φασαρίες γιατί οι αστυφύλακες μας ξέρουν και θα μας πιάσουν».

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΝ

Πρέπει να ομολογήσετε ότι θα ήτο αδύνατον να…ανθιστήτε (να εννοήσετε) το περισπούδαστον περιεχόμενον του λωποδυτικού αυτού επιστολαρίου αν οι σπιούνοι δεν το είχαν ερμηνεύσει εις την αστυνομίαν. Περίεργον δεν πρέπει ακόμη να σας φανή, ότι εις τα αρχεία της Γενικής Ασφαλείας, που υπάρχει, θεωρείται ως το πλέον ευκολονόητον. Θα σας δώσωμεν τώρα μερικάς λέξεις ακόμη ακολουθούντες την διάταξιν του αλφαβήτου δια να εννοήσετε και τα…δυσκολώτερα.

Λοιπόν:

Ανθίζεται = Μπαίνει στο νόημα.

Ανθίστηκαν = Μας πήραν είδησι.

Αγγινάρα = Κάμε ό,τι σου λέω.

Αγγιναράκι = Αρκετά κορόιδο.

Αγριάδα = Θα σε χτυπήσω όπου σε συναντήσω.

Αγριαδάκι = Παληκαρεύεται κούφια. Είνε μάγκας άνευ αξίας.

Αχλάδα = Ενέδρα.

Βασιλικός = Είμαστε σύμφωνοι.

Βασιλικία = Πρέζα ναρκωτικού.

Βάτα (βάτος) = μπερδεμένη υπόθεσις.

Βερύκοκκα = Δύσκολη επιχείρησις.

Βαλανιδιά = Ξηγήσου ειλικρινά.

Γαλλία = Κρύβεσαι και δεν ξέρουμε τι θα γίνη.

Γαρουφαλάκι = Παιδί στην τρίχα.

Ντάλια (ντάλια, αδερφέ μου) = Μας έχουν μυριστή και κρύψου.

Δαμασκηνάκι = Κάνε την κορόιδα.

Ζαφουρά ή ζαφουράκι = Μου τη σκας πότε πότε, αλλά δεν σε συνερίζουμαι.

Θρούμπι = λάσπη όλη η επιχείρησις.

Θυμάρι = Σκασμός.

Ιτιά = Υπομονή και θα πάρης το μερδικό σου.

Κανέλλα = Μπλέξαμε άσχημα.

Κανέλλα στην κορφή = Μας πρόδωσαν, αλλά δεν επάθαμε ζημιά.

Κολοκύθια = Είσαι βλάκας.

Κολοκυθάκια = Λίγα πράγματα βγήκαν.

Κρεμμύδι = Είσαι φασαρίας δίχως αποτέλεσμα.

Κρεμμυδάκια = Θα τους κανωνίσωμε.

Λαλές = λουλαδάκι ή και τσιγαρλήκι.

Λινάρι = Θα σε σπάσω στο ξύλο.

Λουλού = Ο ψιμμυθιωμένος νέος.

Λουλουδάκι = Παιδί πρωτόβγαλτο στην πιάτσα.

Μαϊντανακί ή μαϊντανάκι = Για να τους γελάσωμε.

Μαντζουράνα = Είσαι βρώμα και δυσωδία.

Μελιτζάνα = Μην είσαι φοβιτσιάρης.

Μαρουλόφυλλο = Δεν κάνεις παρά να φυλάς μόνο βάρδια.

Μανιτάρι = Η μέθοδος κλοπής των πορτοφολιών.

Μολόχα = Φτώχεια και γκρίνια.

Μούρα = Μαύρο.

Μουρηά = Είσαι μπούρδας.

Νερατζιά = Θα γίνη η κλοπή απόψε.

Νεραντζάκι = Είσαι γελασμένος.

Παπαρούνα = Αστυφύλακας.

Πράσσο = Πορτοφόλι, τόπος με λεφτά.

Πρασσαδούρα = Μας κάνουν τους νταήδες.

Σκόρδο = Μη με στενοχωρείς.

Σαλίγκαρος = Είσαι άτιμος και βλάκας.

Τριανταφυλλάκι = Κράτα σιωπή.

Τσικνίδες = Σπιούνος.

Φράουλα = Πολύ κάνεις τον σαχλαμάρα.

Χαμόμηλο = Είσαι ψιλικατζής και φλύαρος.

Χλόη = Τόπος για δράσι

κλπ κλπ.

Περίεργος δεν είνε, κατόπιν όλης αυτής της λουλούδινης ρωμέϊκης αργκώ, μία άλλη διαπίστωσις των αστυνομικών: Ότι ωρισμένα λουλούδια έχουν ορισθή να κάνουν τους ωροδείκτας ή όπως λένε οι έντιμοι άνθρωποι, με αυτά να καταστρώνεται το…ωρολόγιον εργασίας. Ο διόσμος αίφνης όπως άλλοτε με τους φοβισμένους ερωτιδείς, έχει την σημασία του 8 μ.μ. και η δάφνη ή μάλλον το δαφνάκι, όπως την λέγουνε …μαστουρλήδικα, να σημαίνη μεσάνυκτα και ο αμάραντος χαράματα!

Και δια να τελειώνωμεν, ιδού κλασικόν υπόδειγμα απολογίας μεγάλης σακαράκας του υποκόσμου των ασέμνων γυναικών, διατυπωμένης εν είδει σαλάτας και από τους τρεις τύπους των γλωσσών της ρωμέικης αργκώ. Της λουλούδινης, της μάγκικης και εκείνης που ομιλούν οι Λουλούδες.

«Η υπουρή ανθίστηκε το λάχανο και έπιαμε τη μαγερία. Έδωσε μούρο στο μάπα και έγινε η μάσα. Όταν ήτανε στην «πούλη» ο μάπας με την λατσή την Νίνα ψείρισαν το λάχανο και του μολώσαν μανιτάρι. Μα τη τσουκνίδωσε ματζουράνα στην κατούνα και τα’ πε  κι’ ήρθαν η παπαρούνες. Εν τάξει;»

Ήτοι εις την απλοελληνικήν: η διευθύντρια του κακοφήμου σπιτιού κατάλαβε πως είχε μεγάλο πορτοφόλι ο πελάτης και του χασίσωσε το τσιγάρο και έγινε η επιχείρησις. Έγινε όταν το θύμα ευρίσκετο στις τρυφερώτερες διαχύσεις με την ώμορφη την Νίνα. Τότε του πήραν το πορτοφόλι και του έβαλαν άλλο με εφημερίδες. Μα ήρθαν οι αστυφύλακες, γιατί κάποια από το κατώτερο προσωπικό τα μαρτύρησε. Η μαντζουράνα δηλαδή που ήταν στο κατώγι και…βάλτου ρήγανη.

Ε. ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

 

Advertisements

165 Σχόλια to “Λωποδυτική ανθολογία (για την αργκό το 1934)”

  1. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα !
    Έκθαμβος από το συνθηματικό κώδικα !

  2. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

  4. cronopiusa said

    Ευχαριστούμε !

  5. LandS said

    Ίσως να άξιζε μια αναφορά του
    Κανέλλα στην κορφή = Μας πρόδωσαν, αλλά δεν επάθαμε ζημιά
    στο
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/02/08/korfikanela/

    Όχι ότι από κει προέρχεται η παροιμία ή ότι η αργκό το πήρε από τη παροιμία αλλά οι εκφράσεις των δυο κειμένων του Θωμόπουλου μοιάζουν πολύ με τον τύπο της «από τη Πόλη έρχομαι…»

  6. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα!
    Την αργκό τη σπουδάσαμε στου Τσιφόρου τα θρανία, παρέα με τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα. 😊

  7. leonicos said

    Και πού να δεις τα γαλανά!

  8. sarant said

    5: Με προβλημάτισε η αναφορά αυτή -θα έλεγα ότι προήλθε από τη γνωστή παροιμιακή έκφραση, αλλά δεν ξέρω αν η αργκοτική χρήση ήταν όντως αυθεντική και εκτεταμένη.

  9. cronopiusa said

  10. cronopiusa said

  11. Alexis said

    Υπάρχει περίπτωση η έκφραση «τον έπιασαν στα πράσα» να είναι αργκοτικής προέλευσης και αρχικά να σήμαινε «τον έπιασαν την ώρα της κλοπής (πορτοφολιού)»;

  12. Πέπε said

    Ενίσταμαι!

    Ο σαλίγκαρος (=είσαι άτιμος και βλάκας) δεν είναι λουλούδι, ούτε καν φυτό.

  13. LandS said

    12. Αλλά τον βρίσκεις στα περιβόλια

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    6 Κρίμα που ούτε λόουερ ούτε προφίσιενσι έχει προβλεφτεί, «κι ανάθεμα το Μπαϊρακτάρη που τη χάλασε την καλή μαγκιά»… 🙂

  15. Corto said

    Καλημέρα!

    Είναι σπουδαίο το έργο που μας προσφέρει ο Νίκος Σαραντάκος στο αποθησαύρισμα και την επιμέλεια παλαιών κειμένων με γλωσσική, λογοτεχνική ή ιστορική αξία. Τον ευχαριστούμε για το Ιστολόγιο και…για όλα τα άλλα!

    4 (Cronopiusa): Σε ευχαριστώ! Πολύ όμορφο σκίτσο -και τα τραγούδια απίθανα!

  16. cronopiusa said

    15 🙂

  17. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    11 Το σκέφτηκα και δεν μπορώ να το αποκλείσω. Πάντως, εξίσου καλά θα μπορούσε η αργκοτική σημασία της λέξης πράσο να έχει προέλθει από την παροιμιακή έκφραση

  18. cronopiusa said


    Βιβλία του Ηλία Πετρόπουλου σε pdf

  19. Corto said

    Δυο λόγια για το χρονογράφημα του Ε. Θωμόπουλου:

    Πράγματι είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσουμε αν πρόκειται για αυθεντική αργκό του μεσοπολέμου και αν ο συντάκτης πήρε πληροφορίες από κάποια αστυνομική διεύθυνση. Όπως είχαμε υποσημειώσει σε παλαιότερο άρθρο, ήδη την δεκαετία του ’20 ο Πέτρος Πικρός κάνει την διάκριση μεταξύ της αυθεντικής αργκό του υποκόσμου και της ψεύτικης αργκό του τυποποιημένου μάγκα της επιθεώρησης («γκομενούα» κλπ).
    Πιθανότατα δεν θα διακρίναμε το εν λόγω χρονογράφημα για κάποιες ιδιαίτερες λογοτεχνικές αρετές. Ωστόσο οι μικροϊστορίες που περιλαμβάνει είναι γουστόζικες, το κωδικοποιημένο του λεξιλόγιο είναι ενδιαφέρον, ενώ συγχρόνως αποτελεί μία από τις πρώτες μαρτυρίες για τα καλιαρντά. Κυρίως όμως το κείμενο αποτελεί μια ακόμα επιβεβαίωση (και την αφορμή ενός προβληματισμού) της τεράστιας γοητείας που ασκούσε ο υπόκοσμος του μεσοπολέμου στην ευρύτερη κοινωνία και σε μία σημαντική μερίδα λογίων.

  20. Pedis said

    «Γαλλία = Κρύβεσαι και δεν ξέρουμε τι θα γίνη.»
    «Νερατζιά = Θα γίνη η κλοπή απόψε.»

    Ή ο συντάκτης είχε οίστρο, ή το αστυνομικό ραπόρτο συντάχθηκε αρτσιμπούρτσι κι ό,τι τους πούλησαν οι μάγκες με ξύλο ή μιλάμε για όραλ γραμμική Ω.

  21. Avonidas said

    Καλημερα.

    Κάτω στα λεμονάδικα
    έγινε φασαρία
    δυο λαχανάδες πιάσανε
    που κάναν την κυρία.

    🙂

    Ώστε τα πορτοφόλια ειναι λάχανα ή και πράσα, και λαχανάδες οι πορτοφολάδες. Ή ίσως λαχανο αρχικά εννοούσαν την τσέπη, και κατ’ επέκταση το πορτοφόλι που βουτάνε απ’ την τσέπη.

    Όσο για την αξιοπιστία της ανθολογίας: είναι πράγματι αμφίβολη, αλλά από την άλλη τι αξία θα είχε μια λωποδυτική αργκό που μπορείς να την αποκρυπτογραφησεις διαβάζοντας καθωσπρεπει εφημεριδες; 😉

  22. Corto said

    Ως προς το λεξιλόγιο, θα μπορούσε κανείς να πει πολλά. Με την προϋπόθεση ότι οι λέξεις του γλωσσαρίου δεν είναι αυτοσχεδιασμοί του συντάκτη, αναρωτιώμαστε ποιες προέρχονται από κάποιας μορφής αυθεντική αργκό.
    Νομίζω ότι ένα κλειδί για τον χαρακτηρισμό κάποιων από τις λέξεις (όχι όλων) ως γνήσιες αργκοτικές, είναι η διερεύνηση της εμφάνισής τους σε ρεμπέτικα τραγούδια. Αναλόγως του χαρακτήρα του ρεμπέτικου (αδέσποτου, γνησίως μάγκικου, επιθεωρησιακού κλπ), μπορεί να χαρακτηριστεί και η λέξη ως γνήσια, θεατρική/ δημοσιογραφική ή κάτι άλλο.

    Παράδειγμα:
    Φαίνεται ότι στην οδηγία «αρχιμηχανικού» ο τεκές κωδικοποιείται ως περιβόλι («μολόχες πολλές αδερφέ μου και παπαρούνες στο τσαρδί και στο περιβόλι»).
    Αυτό παραπέμπει στο τραγούδι του Β. Παπάζογλου «σαν εγύριζα απ’ την Πύλο» (μπαίνω σ’ ένα μπαξεδάκι, π’ άκουσα μπαγλαμαδάκι κλπ), οπότε πιθανολογώ ότι είναι αυθεντική λέξη.

  23. sarant said

    19-20 Συμφωνώ στα περισσότερα που λέτε.

  24. ΓιώργοςΜ said

    Στα «Παιδιά της πιάτσας» και «Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα» ο Τσιφόρος έχει εκτεταμένο γλωσσάρι, προϊόν μάλλον γνήσιας δημοσιογραφικής έρευνας (με τις δυνατότητες και τις συνθήκες της εποχής, βέβαια). Το πορτοφόλι λχ εγώ από εκεί το θυμάμαι «λάχανο» και «παντόφλα». Το «πράσο» πρώτη φορά το βλέπω εδώ, κι αν δεν υπάρχει προγενέστερη παροιμιώδης αναφορά εμένα με πείθει αβίαστα, πολύ περισσότερο από τις άλλες εκδοχές ετυμολόγησης.
    Όσο για την αποκρυπτογράφηση, κάθε κωδικός λειτουργεί μέχρι να «σπάσει». Στους αστυνομικούς πχ μπορεί να ήταν γνωστές οι κωδικές ονομασίες, ένας όμως μη μυημένος περαστικός δε θα μπορούσε να συγκρατήσει το νόημα μιας συζήτησης που περιλαμβάνει αλλόκοτα βαλμένες λέξεις, ακόμη και γνωστές.

  25. Corto said

    20 (Pedis):

    Ναι μεν έχεις δίκιο ότι το λεξιλόγιο είναι πρόχειρα γραμμένο, ωστόσο για την αργκό δεν μπορούμε να περιμένουμε ένα λεξικό όπου θα αντιστοιχούνται κανονικοί γραμματικοί τύποι (ρήμα με ρήμα, ουσιαστικό με ουσιαστικό κλπ). Κυρίως με μία αργκοτική λέξη τυποποιείται μονολεκτικά μία ολόκληρη πρόταση της κανονικής γλώσσας.
    Φαντάζομαι για παράδειγμα οι συνεργάτες ενός δράστη να του λένε «φεύγεις για την Γαλλία», δηλαδή κρύψου μέχρι νεωτέρας, μέχρι να σε ειδοποιήσουμε.

  26. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Απ΄όλο το λεξιλόγιο μόνο το πρώτο το >> ανθίζεται-μπαίνει στο νόημα , ήξερα «την ανθίστηκε τη δουλειά» λέγανε, ίσως και στο χωργιό, οι πιο προχωρημένοι (ταξιδεμένοι) της εποχής.
    Επίσης >>μαρουλόφυλλο, το χιλιάρικο/πεντοχίλιαρο, το χαρτονόμισμα κάποιας αξίας γενικά.
    Στην τρέχουσα διαφήμιση του λαϊκού λαχείου λέει ο γιος μερικά (μαϊντανός,μαρούλι-δε θυμάμαι τί άλλο) εννοώντας τα λεφτά και η μάνα αναρωτιέται (επειδή της αραδιάζει λαχανικά) αν κάνει σαλάτα.Δεν ξέρω βέβαια αν ισχύουν πράγματι όλα αυτά στη λαϊκή,συνθηματική γλώσσα ή είναι και κάποια φτιαχτά.

  27. Corto said

    24 (ΓιώργοςΜ):

    Το πράσο ως πορτοφόλι ή ευρύτερα ως θήραμα για κλοπή εμφανίζεται στο τραγούδι του Μανώλη Χρυσαφάκη «Πάνε για το πράσο», μάλλον του 1934 επίσης (δεν μπορώ να διασταυρώσω τώρα την ακριβή ημερομηνία ηχογράφησης).

  28. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  29. sarant said

    26 Λέει και «κασέρι» στην ίδια διαφήμιση, νομίζω πρώτο, και δεν θυμάμαι τι άλλο.


  30. Μας τη πέσανε μάγκες και πάμε για εκλογές, να τη πάρουμε είδηση τη φάκα επιτέλους !
    Και σ’ άλλα με υγεία και καλά μυαλά !
    Τη καλημέρα μου στο νικοκοίρη με τα ατέλειωτα άρθρα του !

  31. Ένα άλλο κριτήριο θα ήταν λέξεις που δεν αντιστοιχούν σε κοινά αντικείμενα ούτε είναι ελληνικής προέλευσης: το καλαμπαλίκι (τούρκικη), πχ, ή «η λατσή η Νίνα» (τσιγγάνικη).

  32. ΓιώργοςΜ said

    29 «μαλλί», «μπικικίνι».. Απροπό, «κασέρι» νομίζω δεν είναι το χρήμα γενικά, αλλά το μετρητοίς (cash).

  33. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, το καλαμπαλίκι υπάρχει και στα … σουηδικά, με τη σημασία της συμπλοκής ή των ταραχών.

  34. Pedis said

    # 25, ένα λεπτό, με το «Γαλλία» εννοείται (και στο οποίο αντιστοιχείται) η «λούφα» συμφωνώ, αλλά η εξήγηση … «Κρύβεσαι και δεν ξέρουμε τι θα γίνη» έχει πολύ σάλτσα … «και δεν ξέρουμε τι θα γίνει», μήπως υπάρχει περίπτωση να το μαντέψουν;

    Στη σάλτσα αναφέρθηκα κι όχι ότι η αργκό (προφανώς οφείλει να) χρησιμοποιεί «ακατάληπτες» λέξεις.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29.Ναι και κασέρι και στη φάση «επεξήγησης» ακούγεται το μπαγιόκο. Η μάνα λέει στο τέλος κάτι «έλα να σε φουλάρω», να του δώσει χρήματα που ήταν στεγνός 🙂 .

    Ακούω στο ράδιο: η ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας απέρριψε τις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων των τηλεοπτικών σταθμών που συζητήθηκανστις κεκλεισμένων των θυρών στις 17 Σεπτεμβρίου και αφορούσαν τη χορήγηση των 4 τηλεοπτικών αδειών των τριών εκατομ. ευρώ η κάθε μια, ενώ έκανε δεκτές τις 28 παρεμβάσεις που είχαν κατατεθεί.

  36. spatholouro said

    Μπράβο Corto και Νίκο!

    Έχουν ενδιαφέρον τέτοια δημοσιεύματα και το συγκεκριμένο το έχω αποδελτιώσει κι εγώ, ψάχνοντας κάποια χρόνια τώρα την αργκό. Όσο έχω κατορθώσει να διασταυρώσω, έχω σχηματίσει την πεποίθηση ότι οι περισσότερες από τις λέξεις του συγκεκριμένου δημοσιεύματος είναι πεποιημένες και «σαλτσωμένες»…

    Εδώ ένα λημματολόγιο συντεταγμένο από αρμόδιο αστυνομικό αξιωματούχο, που μπου μοιάζει έγκυρο, όσο πάλι μπορώ να διασταυρώσω.. (εφημ. ΕΘΝΙΚΗ, 27/4/1936):

    http://srv-web1.parliament.gr/main.asp?current=6965408

  37. Το λάχανο και το πράσσο αποτελούνται από πολλά αλλεπάλληλα φύλλα. Σαν τα χιλιάρικα σε ένα γεμάτο πορτοφόλι. Απ’ όσο θυμάμαι, τουλάχιστον.

  38. ΓιώργοςΜ said

    37 Τι πας και θυμάσαι κι εσύ…
    Με τη λογική αυτή, οι σημερινοί κλέφτες μάλλον θ’ αναφέρονται στα κλοπιμαία τους ονομάζοντάς τα «ραπανάκια»: Είναι μια σταλιά, πρέπει να σκάψεις για να τα βρεις, και ίσα που σου ανοίγουν την όρεξη!

  39. 38
    Σωστό κι αυτό.

  40. Corto said

    34 (Pedis):

    Ναι, συμφωνώ ότι θα μπορούσε να είχε αποδώσει το νόημα πιο σύντομα ή και μονολεκτικά. Φαντάζομαι ότι η «Γαλλία» σχετίζεται με την έκφραση «το έστριψε α λα γαλλικά».

  41. Pedis said

    # 40, χα, χα, ναι!

  42. Corto said

    36 (Spatholouro):

    Εξαιρετικό το εύρημα το άρθρο της Εθνικής! Πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθούμε και σε αυτό.

    Στο χρονογράφημα του Θωμόπουλου, σίγουρα υπάρχουν πολλές πεποιημένες λέξεις και εκφράσεις, θα άξιζε όμως να ξεχωρίσουμε την προέλευσή τους (δηλ. αν τις επινόησε ο ίδιος ο Θωμόπουλος ή αν προϋπάρχουν σε γραπτά κείμενα, π.χ. θεατρικά, διηγήματα κλπ).
    Πάντως πιστεύω ότι ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του χρονογραφήματος είναι και η διάκριση που γίνεται σε τρεις τύπους αργκό («της λουλούδινης, της μάγκικης και εκείνης που ομιλούν οι Λουλούδες»).
    Υποθέτω ότι ο τρίτος τύπος είναι τα καλιαρντά. Δεν είμαι σίγουρος αν με τον πρώτο τύπο (λουλούδινη αργκό), εννοεί την ιδιόλεκτο των κλεφτών ή της πορνείας.

  43. spatholouro said

    Υπενθυμίζω και τις σημειώσεις του Τριανταφυλλίδη για τα «μάγκικα»:

    http://invenio.lib.auth.gr/record/47734?ln=el

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    33 Από τα λίγα που μου έχουν μείνει από τα μαθήματα σουηδικών που επιχείρησα να κάνω κάποτε!

    36 Αυτό το δημοσίευμα φαίνεται σαφώς πιο έγκυρο.

    42 Νομίζω πως ο όρος «λουλούδινη» αργκό είναι φτιαχτός από τον Θωμόπουλο, ad hoc, επειδή πολλές λέξεις είναι με άνθη και φυτά, για να το πάει και στις Λουλούδες μετά.

  45. Είχα διαβάσει κάποτε πως η λέξη «καλαμπαλίκι» προέρχεται από το «Χαν Μπαλίκ», το στρατόπεδου του μεγάλου Χάνου των Μογγόλων, η οποία ήταν πολύβουη και γεμάτη εντάσεις. Παίζει να αληθεύει;

    https://en.wikipedia.org/wiki/Khanbaliq

  46. Corto said

    43:
    Με μια πρόχειρη ματιά, συγκρίνοντας τις σημειώσεις του Τριανταφυλλίδη με το χρονογράφημα του Θωμόπουλου, βρήκα μόνο δύο λέξεις κοινές (εκτός του πασίγνωστου λάχανου).

    Τριανταφυλλίδης:
    Βερίκοκο (στην φρ.σαν το βερίκοκο, καλώς ώρισες) -αντίστοιχο είναι και το μάραθο.
    Κρεμμύδι (=ρολόι)

    Θωμόπουλος:
    Βερύκοκκα = Δύσκολη επιχείρησις
    Κρεμμύδι = Είσαι φασαρίας δίχως αποτέλεσμα.
    Κρεμμυδάκια = Θα τους κανωνίσωμε.

  47. 46τέλος

    Θα τους κάνουμε με τα κρεμμυδάκια;

  48. gpoint said

    Δεν νομίζω πως μπορεί να πάρει κάποιος στα σοβαρά αυτήν την επιστολή κι ας είναι και γνήσια. Η αργκό δεν είναι πως μιλάει μια παρέα μεταξύ τους αλλά πως συνενοείται προφορικά μια πληθυσμιακή ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά χωρίς να καταλαβαίνουνε οι άλλοι και φυσικά δεν υπάρχει λόγος να χρησιμοποιείται γραπτώς παρά μόνο σε συνθήματα στις τουαλέτες

  49. Corto said

    47: Ναι

    – Πηγαίνετε να δείτε τι εστί βερίκοκο.
    – Μωρέ, θα πάμε και θα τους κάνουμε με τα κρεμμυδάκια.

  50. spatholouro said

    #22 (Corto)
    (Παράδειγμα)

    Όσο έχω κοιτάξει δώθε κείθε, θα έλεγα ότι η εξίσωση «περβόλι»=τεκές, είναι άπαξ εδώ καταγραφόμενη, οπότε αυτομάτως με επισκέπτονται πολλές επιφυλάξεις. Επιφυλάξεις επίσης έχω και ως προς το κατά πόσο συντρέχει παραπομπή, όπως λες, στο τραγούδι του Παπάζογλου.

    Ο τελευταίος, όποτε χρησιμοποίησε στη στιχουργία του αργκοτικές λέξεις, το έκανε με λέξεις που δεν μας δημιουργούν θαρρώ αμφιβολίες εάν είναι όντως της πιάτσας ή όχι. Στο συγκεκριμένο λοιπόν στιχάκι, το πρώτο που παρατηρώ είναι ότι δεν έχουμε «περβόλι» αλλά «μπαξέ», ενώ αν ήταν αγκυρωμένο το σημαινόμενο «τεκές» στο σημαίνον «περβόλι», θα είχαμε π.χ. «περβολάκι» ώστε και τον τεκέ να εννοούμε και τη ρίμα να μη χάνουμε.

    Από την άλλη, διαβάζοντας ολόκληρο το στιχούργημα, εγώ πάντως δεν αντιλαμβάνομαι άνευ ετέρου ότι εδώ οι μερακλήδες του μπαγλαμά τόχουν ρίξει και στον λουλά… (είναι βέβαια ξαπλωμένοι στα χορτάρια, αλλά ποτέ δεν ξέρεις) Και πάντως ο ήρωας δεν φαίνεται να έχει διαπιστώσει περί τίνος πρόκειται όταν πρωτοπεριγράφει τα πράγματα («μπαίνω σ’ ένα μπαξεδάκι/π’ άκουσα μπαγλαμαδάκι): δηλαδή ανέτως θα έμπαινε και σε ένα καϊκάκι/βαρκάκι/καφενεδάκι κλπ, όπου δηλαδή τον τράβαγε το άκουσμα του μπαγλαμά.

    Θέλω να πω ότι, από την εικαζόμενη περίπτωση οι μερακλήδες να είχαν μετατρέψει τον μπαξέ σε τεκέ, δεν συνάγεται ότι η λέξη «μπαξεδάκι» είναι συνθηματικώς παγιωμένη ως σημαίνον του τεκέ. Διότι με τη λογική αυτή, εάν θα βρίσκαμε σε ένα στίχο «μπαίνω και σε μια αυλίτσα κλπ» πάλι θα θεωρούσαμε ότι «αυλίτσα»= παγιωμένη συνθηματική λέξη για τον τεκέ κοκ.

  51. Μιάς και μιλάμε για λωποδύτες

  52. sarant said

    51 Πάρτε τους τα τουίτερ!

  53. Τα παίζουν στα δάχτυλα τα σόσιαλ μύδια

  54. Corto said

    50:
    Σωστά όλα αυτά. Έκανα την σύνδεση σκεπτόμενος μήπως το περιβόλι (άρα και ο μπαξές) τυποποιούν έναν χώρο πρόσφορο για χασισοποτία, κατ’ αναλογία με την σπηλιά.
    (τζαρές δε γίνεται παιδιά/ παμ’ να το πιούμε στη σπηλιά
    και
    ζούλα σε μια βάρκα μπήκα και στη σπηλιά του Δράκου βγήκα
    αλλά και
    στου Φιλοπάππου τη φωλιά/ μέσα στου Κέντρου τη σπηλιά)

    Αυτό με την αυστηρή προϋπόθεση ότι δεν πρόκειται για επινόηση του Θωμόπουλου.

  55. Πέπε said

    @46:
    > > Τριανταφυλλίδης: Κρεμμύδι (=ρολόι)

    Αυτό δεν είναι αργκό. Είναι κοινή λαϊκή ονομασία για τα ρολόγια τσέπης, που συχνά είχαν δυο-τρία αλλεπάλληλα καπάκια ν’ ανοίξεις, σαν τα φύλλα του κρεμμυδιού (αλλά και χωρίς πολλά καπάκια, το ρολόι τσέπης πάλι κρεμμύδι είναι).

  56. Ε. Θωμόπουλος της Ακροπόλεως ήταν ο συντάκτης που έδωσε το ρεπορτάζ με τον θάνατο του Αρη Βελουχιώτη (και την γνωστή-άγνωστη φωτογραφία, βλ
    http://x2t.com/4/aris

    Και συγγραφέας του βιβλίου (συλλογή χρονογραφημάτων, για την ακρίβεια) για την Κατοχή ‘Τον καιρό της μαύρης, Χρονικά και ρεπορτάζ μιας διετίας’, έκδοση Τυπογραφείο Διαλησμάς, 1943.

  57. Ούπς! Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά ρωμαϊκά νομίσματα σε πύργο της Ιαπωνίας. Είναι τρελλοί αυτοί οι Ιάπωνες!

    http://www.lifo.gr/now/world/115680

  58. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    53 – Τι δουλειά κάνεις; – είμαι άνεργος – και πώς την βγάζεις; – με το φερμουάρ.☺

  59. sarant said

    56 Πολύ ενδιαφέρον αυτό!

  60. Corto said

    56:
    Για το βιβλίο αυτό του Θωμόπουλου γίνεται αναφορά εδώ:

    https://sarantakos.wordpress.com/2013/07/28/filokavga/

  61. Spiridione said

    Και στην τούρκικη αργκό παπαρούνα είναι ο μπάτσος (paparon, paparoni, paparos).
    https://ikee.lib.auth.gr/record/281758/files/GRI-2016-16031.pdf

  62. @59+60

    Στο ‘αυτί’ του βιβλίου που είπαμε, βλέπω ότι μέχρι το 1943 είχε γράψει κι άλλα τρία βιβλία:

    – Η Αρχόντισσα του Μωρηά (Ιστορικό ανάγνωσμα)
    – Θρύλοι και παραμύθια (Λαογραφική επιφυλλίδα)
    – Ενα κορίτσι με το χρήμα (Ρομάντσο από τα αθηναϊκά ήθη)

  63. Ευάγγελος said

    Και εν τω μεταξύ….
    http://www.lifo.gr/now/sport/115750
    http://www.ifresh.gr/sports/allsports/7506-apektise-odo-me-to-onoma-tis-gnosti-ellinida-olympionikis
    Να δω για πόσο ακόμη,ηλίθιοι τοπικοί άρχοντες, θα δίνουν σε δρόμους ονόματα ζώντων προσώπων.
    (και συγγνώμη για το off topic)

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    49.47.Ναι, ναι
    -Σαν τα μάραθα!
    -Τώρα θα σου δείξω τί εστί βερίκοκο.
    (και τον έκανε με τα κρεμμυδάκια)

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γνωρίζει κανείς την αργκό της Φωτίου; Τι σημαίνουν σε απλά ελληνικά «όλοι μάς υπονομεύουν, το σύμπαν μάς υπονομεύει», «μόνο το 15% των δ.υ. ξέρουν γράμματα και μας υποστηρίζουν»; Στην αργκό του φιλελέ Μητσοτάκη σημαίνουν απολύσεις, στην αργκό της αριστερής Φωτίου τι σημαίνουν; Μανία καταδίωξης και τρικυμία εν κρανίω;

  66. 65

    Μάλλον μειωμένη παραγωγικότητα, λούφα, εσκεμμένες γραφειοκρατικές τρικλοποδιές και άλλα τέτοια.
    Δεν σημαίνουν τίποτε. Γκρινίτσες σαν τα γεμιστά είναι.

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    51/52

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66. Αακριβώς! Θεοί και δαίμονες ενάντιοι (και είναι αλήθεια). Μόνο ο Κούλης κάνει ό,τι μπορεί 🙂

  69. 68

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μπα! Στη δική μου αποκρυπτογράφηση σημαίνουν ότι η καρέκλα της εξουσίας βλάπτει σοβαρά την ψυχική και πνευματική υγεία.

  71. 70

    Δεν ξέρω, δεν είχα ποτέ. Αλλά το θεωρώ πιθανότατο.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ από τη βάση στην Πεύκη, όπου (λόγω του θλιβερού γεγονότος) επέστρεψα εκτάκτως.

    Ωραίο το θέμα σήμερα, Corto και Νίκο, τις ευχαριστίες εκ μέρους μου. Τα σχόλια κλπ. θα πάρει λίγο να διαβαστούν …

    6: Γιάννη Κ. (…Την αργκό τη σπουδάσαμε στου Τσιφόρου …)
    Επιτοιχείο πήρες ή τις άφησες στη μέση τις σπουδες; 🙂

    53: Σκύλε,
    η μονη διαπλοκή που αξίζει πάντως είναι μεταξύ μακαρονιών, κιμά και μπεσαμέλ, αυτά με τα μύδια δεεεεεν 🙂

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    72. Πώς! Έκανα και μεταπτυχιακό παρέα με τα παιδιά της πιάτσας. 😊

  74. spiral architect said

    Φου-φου, ένα-δυο, ένα-δυο, τεστ, τεστ, τεστ!
    (αλλαγή στο yahoo, μας χάκασαν οι Ρως)

  75. Ιάκωβος said

    Για κάποιο λόγο δε με πολυπείθει το λεξικό. Ίσως να φταίει και ο τρόπος που είναι γραμμένο. Πχ

    Αγριάδα = Θα σε χτυπήσω όπου σε συναντήσω.
    Δηλαδή πως το έλεγαν; Σφύριζαν στ’ αυτί του άλλου τη λέξη «αγριάδα»και εννοούσαν αυτό; Όχι βέβαια. Θα υπήρχε κάποια φράση,όπως Κόψε τις αγριάδες ή θα του πουλήσω αγριάδα κλπ.

    Η Χαμομήλω πάλι ξέρω ότι ήταν κάποιο είδος μπιστόλας.

    Η μολόχα πρέπει να ήταν κάτι άλλο.

    Άιντε, από κάτω από τη μολόχα
    είχαν το τσαρδί τους πρώτα

  76. 74

    Τι έκαμε το Ξανθό Γένος στο γιάχουλα, ωρέ καπετάνο;

  77. Ιάκωβος said

    Χαν μπαλίκ ήταν η Μογγόλικη ονομασία του Πεκίνου. Και η πρώτη, μια που οι Μογγόλοι κατακτητές το ίδρυσαν, με δόμηση που που είχε το σχήμα του πολεμικού τους στρατοπέδου.
    Όπως η Φλωρεντία και άλλες πόλεις είχαν αρχικά το σχήμα των Ρωμαϊκών στρατοπέδων, από όπου προήρθαν.

    Δε νομίζω οτι έχει σχέση με το καλαμπαλίκι. Η λέξη πρέπει να είναι κατευθείαν από τα τούρκικα, πλήθος, βαβούρα, κάτι τέτοιο, τι λέει ο Δύτης;

    Το τελευταίο νέο για τους Ρωμαίους και την Άπω Ανατολή είναι οτι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πολλούς σκελετούς στην Αγγλία της Ρωμαικής εποχής, που αποδείχτηκε οτι είναι …Κινέζοι.

    Παλιά, στο Μπαθ και σε περιοχές με Ρωμαϊκές επαύλεις βρίσκανε καμιά φορά,αρχαίο dna Ρωμαικό-Βαλκανικό στους σημερινούς περιοίκους, αλλά Ρωμαίους-Κινέζους πρώτη φορά.

    http://www.independent.co.uk/news/science/archaeology/chinese-skeleton-discovery-roman-history-society-southwark-cemetery-asian-remains-a7330666.html

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    69 – Όλοι οι μεγαλοπολιτικοί, σύντροφοι κσι μη, τα βλαστάρια τους τα στέλνουν σε ιδιωτικά σχολεία, ταυτόχρονα οι ίδιοι, σκίζουν τα ρούχα τους για το «καλό» της δημόσιας εκπαίδευσης.
    ΠΟΣΗ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ;

  79. sarant said

    72 Επιτυχίο γράφεται ρε συ!

  80. 77

    Υπάρχει και επώνυμο Καλαμπαλίκης, κυρίως στην κεντρική Ελλάδα

    http://apps.vrisko.gr/apo-pou-krataei-i-skoufia-sou/%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%82

    Για τους ρωμαιο-κινέζους, παίζει να ήταν τίποτε σκλάβοι, πουλημένοι από τους Άραβες;

  81. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    79 – Δεν τόπισες το νόημα του επί – τοιχείο.☺

  82. Ιάκωβος said

    80, Ποιος ξέρει. Δεν έχουν πάντως ερευνήσει το dna, το έβγαλαν με κρανιομετρία. Μπορεί να είναι Κινεζοειδείς πιο κοντινοί στη Μεσόγειο, τίποτα ανθυπο-ούννοι.

    Είχα δει παλιά μια ταινία , εκείνες τις Κινέζικες υπερπαραγωγές, με μια Ρωμαϊκή Λεγεώνα στην Κίνα. Ταινία τύπου γκαγκάν γκαγκάν, πλούσια αλλά όχι πειστική.

    Στην πραγματικότητα, οι πιο κοντινοί στην Κίνα Ρωμαίοι στρατιώτες, που γι αυτούς έχουμε στοιχεία, είναι κάποιοι αιχμάλωτοι των Πάρθων, 10.000 νοματαίοι, που χάνονται τα ίχνη τους κάπου στο δρόμο του Μεταξιού.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Sino-Roman_relations

  83. Γιάννης Ιατρού said

    79: 🙂

  84. ΓιώργοςΜ said

    80 Μια γνωστή μου έχει αυτό το επώνυμο και κάποιοι της έβγαλαν… υποκοριστικό: Αλίκη!

  85. Corto said

    61 (Spiridione):
    Πολύ καλό το εύρημά σου για την παπαρούνα.
    Έτσι νομίζω ότι βρίσκει εφαρμογή και το κριτήριο που πρότεινε ο Δύτης στο σχ.31.

  86. 82

    Ουάου! Και Τζάκι Τσαν

    https://en.wikipedia.org/wiki/Dragon_Blade_(film)

  87. gpoint said

    η είδηση της ημέρας :

    Με την παρούσα ανακοίνωση θα ήθελα να επιβεβαιώσω την πρόθεσή μου να αναλάβω την Προεδρία της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, μετά την προσεχή Γενική Συνέλευση.

    Η απόφασή μου αυτή πάρθηκε μετά από βαθιά σκέψη και αποτυπώνει έναν ισχυρό συμβολισμό. Θέλω να είμαι ο Πρόεδρος που θα οδηγήσει την ΠΑΕ ΠΑΟΚ σε ένα νέο, αναγεννημένο, καθαρό και υγιές ποδοσφαιρικό πλαίσιο στην Ελλάδα, μετά τις εκλογές της ΕΠΟ.

    Θέλω να είμαι εκείνος που θα επιμεριστώ ευθύνες για την πραγματική αναγέννηση της ομάδας μας και του ελληνικού ποδοσφαίρου και να αποτελέσω την ομπρέλα των συνεργατών μου στη διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αλλά και όσων εργάζονται προς την κατεύθυνση της κάθαρσης στο ποδόσφαιρο.

    Είναι εξάλλου εμφανές πως μετά από 4,5 χρόνια επιχειρηματικής δράσης στην Ελλάδα, δράση που ξεκίνησε με την εξαγορά, οικονομική εξυγίανση και ανάπτυξη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, η δρστηριότητά μου στην ιστορική πατρίδα μου έχει διευρυνθεί.

    Η απόφασή μου αυτή έχει όμως και ουσιαστικό περιεχόμενο. Μπαίνουμε συνολικά σε μια νέα εποχή, με νέες προκλήσεις, νέους φίλους. Με την ακόμη πιο ισχυρή παρουσία μου στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, θα είμαι εκείνος που θα αποκρούσει οποιαδήποτε προσπάθεια φθοράς της ομάδας.

    Γιατί η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν είναι μια ακόμη από τις επιχειρήσεις μου. Η συμμετοχή μου εδώ έχει ισχυρό συναισθηματικό υπόβαθρο, έχει όραμα και περηφάνια.

    Ευελπιστώ πως και οι επικριτές θα αναγνωρίσουν πως οι διαφωνίες τους απευθύνονται σε έναν άνθρωπο με ισχυρά συναισθήματα ειδικά για τον ΠΑΟΚ και θα τοποθετούνται με τρόπο δημιουργικό, υπό το πρίσμα πως είμαστε εν δυνάμει συνεργάτες.

    Εύχομαι η απόφασή μου αυτή να γίνεται με την συγκατάθεση της οικογένειας του ΠΑΟΚ και να είναι μια ακόμη ενέργεια συσπείρωσης.

    Με τιμή,

    Ιβάν Σαββίδης

  88. Μαρία said

    Καλαμπαλίκια εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2014/07/20/dieterich/

  89. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για βοηθήστε πάλι: στην αργκό του Μητσοτάκη «αυτονομία των σχολικών μονάδων» σημαίνει να ψάξει κάθε δημόσιο σχολείο για σπόνσορες, μπας και μπορέσει να αντεπεξέλθει στα λειτουργικά του έξοδα; Π.χ. το χαρτί του φωτοτυπικού προσφέρει το σουπερμάρκετ ΑΒΓΔ, το μελάνι η γνωστή αλυσίδα φούρνων «Το ξέπλυμα», τους μισθούς των δασκάλων η Σβετλάνα (σε είδος, αβάδιστα στον χώρο σας); Μάλλον, ε;

  90. 89

    Ναι, οι δάσκαλοι μαζί με τους γονείς να αποφασίζουν το πού θα βρούν λεφτά κλπ.
    Είναι γνωστό πως στα Χανιά, έγινε πρόταση σε Λύκειο να μετονομαστεί σε «Λύκειο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης» και θα τους προσέφεραν δίκτυο υπολογιστών κι άλλα μπλιμπλίκια γνωστής γερμανικής εταιρείας. Οι καθηγητάδες αρνήθηκαν.
    Για πόσο ακόμη;

  91. 89

    Πάντως, υπάρχει και προηγούμενο στην Πάτρα, όπου «διευθύντρια οίκου ανοχής» προσφέρθηκε να αγοράσει καινούργιο φωτοτυπικό σε σχολείο.

  92. http://news247.gr/eidiseis/idiokthtria-oikoy-anoxhs-xorhgos-se-sullogo-gonewn-kai-khdemonwn.1999906.html

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλή πληροφορία, Σκύλε. Εμείς εδώ έχουμε πολύ κοντά και τη Φυλής. Δεν σε φοβόμαστε, Μητσοτάκη, έχουμε προστάτες!

  94. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    92 – Να σου πώ, δεδομένου ότι είναι η μόνη επιχείρηση που λειτουργεί άψογα, και είναι κερδοφόρα, δεν είναι κακή ιδέα, απ’ το ποντιακό μπουρδέλο (το γνωστό ανεκδοτάκι☺) που είναι τώρα η χώρα, σίγουρα θα λειτουργήσει καλύτερα με τα νέα επιχειρηματικά στελέχη που θα παραχθούν.☺

  95. 93

    Προσέχετε τους νταβατζήδες! Αυτοί φάγαν τον Καραμανλή τον Β’.

  96. Γιάννης Ιατρού said

    93: Δεν τό ‘ξερα ότι είσαι μιας κάποιας ηλικίας … 🙂

  97. 96

    όχι τους αριστερά, τους δεξιά εννοεί

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    87 – «Γιατί η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν είναι μια ακόμη από τις επιχειρήσεις μου. Η συμμετοχή μου εδώ έχει ισχυρό συναισθηματικό υπόβαθρο, έχει όραμα και περηφάνια.»
    Πώ πώ ρε Gee, содрогнулся. 🙂

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    – Δεν έχεις περάσει ούτε απέξω από δημόσιο σχολείο, πορφυρογέννητε!
    – Εσύ που στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό, καταληψία!
    Αχτύπητο δίδυμο για να νικήσει σε αγώνα επιχειρηματολογίας τον Τάκη Τσουκαλά και τον Άκη Βαρδαλάκη.

  100. Corto said

    75 (Ιάκωβος):

    Σύμφωνα με το γλωσσάριο που παραθέτει ο Ηλίας Πετρόπουλος στα «ρεμπέτικα τραγούδια», αν και δεν μας παραθέτει τις πηγές του, πράγματι χαμομήλω ονομάζεται η δίκαννη πιστόλα, ενώ η αγριάδα είναι το άγριο ύφος, ο άγριος τρόπος.

    Γενικώς συγκρίνοντας το γλωσσάρι του Πετρόπουλου με το χρονογράφημα του Θωμόπουλου βρίσκουμε μόνο τις εξής κοινές λέξεις:
    ανθίζομαι, αγριάδα , λάχανο, μανιτάρι και πράσσο.
    Το κρεμμύδι το αναφέρει περίπου όπως ο Τριανταφυλλίδης, ρολόι χωρίς αλυσίδα.

    Από λοιπές «ανθοκομικές¨ λέξεις αναφέρει το γιασεμί (= καρπαζιά), την λελούδω (=μονόκαννο πιστόλι) και την χαμομήλω που είπαμε προηγουμένως.

    Παρομοίως ελάχιστες είναι και οι κοινές λέξεις Πικρού (από το γλωσσάριο του Τουμπεκί…) και Θωμόπουλου: ανθίζομαι (στον Πικρό ανθίζουμαι), λάχανο (και λαχανάδες), μανιτάρι (και μανίτα).
    Ο Πικρός έχει ακόμα ένα «δενδροκομικής» προέλευσης: λαδιατζής (= κατεργάρης).

  101. Γιάννης Ιατρού said

    87/93 Γιώργο, αν χρειαστείς μετάφραση, πές το 🙂

  102. Γιάννης Ιατρού said

    100: Να προσθέσω το κάτι τις μου στο λεξιλόγιο (αν αναφέρθηκε και μου ξέφυγε…. sorry):
    σιωπηλή = είναι το το δίκοπο μαχαίρι

  103. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    101 – Ξέχασα να το βάλω σε παρένθεση γμτ, αλλά θα το βρεί ο Gee, δεν είναι τυχαία Πσαράς.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    100: Χαμομήλω: η πιστόλα που σε στέλνει στον τάφο με τα χαμομήλια,

    η διμούτσουνη πιστόλα λεγόταν «το κούφιο»
    ….
    Το κούφιο και η δίκοπη είναι η συντροφιά του,
    γι’αυτό δεν πάει, μάγκες μου, ποτέ κανείς κοντά του,
    ….

  105. Corto said

    104: Γιάννη, πιάσε κόκκινο,,,Τον τρελάκια πήγα να βάλω τώρα, με πρόλαβες!

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Έχει συναναστραφεί κανείς με τύπους που μιλάνε αργκό;

  107. spatholouro said

    102
    Γιάννη «βουβή» τη λεν την άτιμη: «Μια μπαμπεσιά θελήσαν», Σ. Περιστέρη – Κ. Μακρή, με τον Ρούκουνα,:: «…και τη βουβή για χάρη σου να μου τήνε καρφώσουν…».

  108. Corto said

    107: Τραγουδάρα

  109. Corto said

    108: Με την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκφραση «μανούρι και κανέλα», που κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς εννοεί…

  110. Γιάννης Ιατρού said

    107: Βουβή / σιωπηλή, η ίδια έννοια. Το βουβή όμως μ΄αρέσει πιό πολύ 🙂

  111. Νίκος Κ. said

    Ας προσθέσω κι εγώ κάτι από παλιές εφημερίδες, αν και πολύ μεταγενέστερο:
    «ΕΜΠΡΟΣ» 13-4-1963
    Η Αργκώ
    Ο υπόκοσμος που την χρησιμοποιεί φροντίζει να την πλουτίζει συνεχώς και με νέες λέξεις:
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=70380&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASTASNASWASRASTASXASLASRASX&CropPDF=0

  112. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    81 Μα και το επιτυχίο έχει νόημα -είναι μεγάλη επιτυχία να το πάρεις.

    111 Πράγματι, παλιά την έβλεπες γραμμένη και με ω, αργκώ. (Από την Αργώ; )

  113. gpoint said

    # 93,101

    Αν το προσέξατε ο ΟΣΦΠ φανερά και ο ΠΑΟ στα μουλωχτά έχουν πάει στην Ν.Δ.
    Ο ΠΑΟΚ δεν θα πάει σε κανένα κόμμα, όποιο θέλει να διασφαλίσει το μέλλον του θα έρθει στον ΠΑΟΚ που τα χωράει όλα.

    Μπορείτε να γελάσετε…
    Το 2007-8 όταν έπαιζε το ενδεχόμενο εκλογικής συνεργασίας (ισχυρού) ΠαΣοΚ- Συνασπισμού είχα πει πως η μόνη περίπτωση να μην διαλυθεί το ΠαΣοΚ ήταν να προσχωρήσει σαν συνιστώσα στον Συνασπισμό. Το 2009 οι ΠασοΚτζήδες γελάγανε αλλά εγώ βγήκα στον αφρό…
    Τώρα το κατάλαβε κι ο Κουλούρης

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Και μιας και πιάσαμε συζήτηση για τους μάγκες κλπ. της εποχής εκείνης, μια ενδιαφέρουσα αναφορά του δικηγόρου Δημήτρη Σταθακόπουλου (και Δρ, του Παντείου Παν/μίου, έχει γράψει και για το ρεμπέτικο, τον Τσιτσάνη και πάρα πολλά άλλα) για το από που θεωρεί ότι προερχόταν το ιδιαίτερο βάδισμα των Κουτσαβάκηδων του Ψυρρή:

    Γράφει:

  115. Πέπε said

    104:
    Απίστευτος ο Γιάννης Ιατρού.

    Είδα που γινότανε λόγος για τη χαμομήλω – μπιστόλα, και αμέσως θυμήθηκα από τα μακρινά μου παιδικά χρόνια αυτή τη συγκεκριμένη εικόνα, από τα φύλλα με φιγούρες Καραγκιόζη. Και λίγο παρακάτω, τσουπ!

    Πιστεύω ότι ως εξάρτημα του θιάσου σκιών, αυτό το πιστόλι δεν ήταν κουτσαβάκικο ή μάγκικο (του Σταύρακα ας πούμε, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι νταής, ένας ψευτοφιγουρατζής είναι που πουθενά δεν εμφανίζεται να έχει εγκληματική δραστηριότητα) αλλά των φουστανελλάδων ηρώων των «ηρωικών» έργων. Τώρα, δεν ξέρω αν αυτό αποδεικνύει ότι όντως τον καιρό των κλεφταρματολών, της Επανάστασης ή έστω των μετεπαναστατικών ληστών του βουνού όντως λεγόταν αυτή η λέξη. Μπορεί όμως κιόλας.

  116. Μαρία said

    114
    Τον πολυαριστούχο λες; 🙂 https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/30/karasevda/#comment-135817

    https://sarantakos.wordpress.com/2012/09/30/karasevda/#comment-135726

  117. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    112 – Το νόημα που ήθελε να δώσει ο Γιάννης γράφοντας επίτηδες επιτοιχείο εννοώ βρε Νίκο, μίλα κι εσύ βρε δρ Τζόν.☺

    113 – Σε όλο τον κόσμο, όλες οι ομάδες εμμέσως ή αμέσως, είναι κρατικοδίαιτες, που σημαίνει πως με την ίδια αντιστοιχία ελέγχονται από το κράτος. Ουσιαστικά, το κράτος τις έχει στο χέρι, και αναπάσα στιγμή τις τυλίγει σε λαδόκολλα, πόσο μάλλον τις ελληνικές που είναι όλες χρεοκοπημένες, κι έχουν «ξεχρεώσει» χαριστικά, εις υγείαν του μαλάκα λαού που κοιμάτε όρθιος, και πληρώνει και ξενοδοχείο, και τα κερατιάτικα των ΠΑΕ, και δεν βγάζει άχνα, και χειροκροτάει τους πολιτικούς και ποδοσφαιρικούς νταβατζήδες του.

  118. sarant said

    116 Όλα τα θυμάται, λέμε!

  119. Pedis said

    Ιδού κυρίες και κύριοι, καλύτεροι από ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σας, ικανότατοι, από τους τοπ οβ δε τοπ μόνο για σας …

    Τι έπαθε η Άντα; (Πλάκα κάνει, έτσι;)

    Σήμερα απαιτούνται άνθρωποι με σοβαρή εξειδίκευση ειδικά για θέσεις που επιβλέπονται και από τους θεσμούς.

    Δηλ. τι, μην και κάνουμε άσχημη εντύπωση ;

    Πάντως, αν το άρθρο είναι να τ πάρει κανείς στα σοβαρά, έχει 100% άδικο εδώ:

    Το αστείο είναι ότι η επαγγελματική καριέρα (εκτός πολιτικής) του Μ. Βαρβιτσιώτη, του Κ. Μητσοτάκη και πολλών άλλων βουλευτών μαζί δεν φτάνουν να καλύψουν ούτε τα μισά από τα χρόνια που το κάθε ένα μέλος του Εποπτικού εργάστηκε στον εξειδικευμένο επαγγελματικό του χώρο, είτε ανήκει στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα.

    Και να το γιατί:

    Τα παλλικάρια, άσχετα από το ποιον έχουν μπαμπά και μπάρμπα, είναι χρόνια στο κουρμπέτι των ξεπουλημάτων, έχουν αποκτήσει εμπερία στη λοβιτούρα, είναι μανούλες στις λεόντιες συμφωνίες και το κυριότερο δουλεύουν από «τα μέσα», είναι αυτοί που δίνουν τις δουλειές …
    Δίνουν τις δουλειές ακριβώς σε σύμβουλους, εταιρείες κι αν δεν έχουν πι ειτς ντι, ε καλό είναι και το ντοκτορά …

    Επίσης, το πόσο ικανοί είναι στο πολιτικο-οικονομικό μαφιοζιλίκι αποδεικνύεται από το ότι τα κάνουν όλα νόμιμα και παστρικά. Και τους ξαναψηφίζουν και το πολύ ένας, αν!, κάθε πενήντα χρόνια φτάνει μέχρι το φουαγιέ της φυλακής.

    Εμ ποιοι είναι τότε οι ικανότεροι, οι καλύτεροι μαντάμ Άντα;

    (Τη φώτο την έβαλε η ίδια ως απόδειξη αξιοκρατίας ή τής την έχωσε σφήνα κανένας σπιούνος λαές της εφσυν. Πάντως, έχει πλάκα.)

  120. Γς said

    Αχ και πόσο θα ήθελα να γράψω γι αυτά που έγιναν σήμερα [χτες] στην κηδεία της Ειρήνης και την ταφή της σε μια μονή της Αργολίδας.

    Φοβάμαι όμως …

    Ας πω μόνο αυτό που είναι λίγο, ας πούμε, αστείο

    Με πλησιάζει κάποια συνάδελφός της:

    -Ξέρετε κύριε Γιάννη η Ειρήνη είχαι κάνει ασφάλεια ζωής και σας είχε βάλει ως δικαιούχο.

    Οχι, μανούλα μου. Μέχρι εκεί;

    Ευχαριστώ απ τα βάθη της καρδιάς μου το Λάμπρο και τους Γιάννη και Γιούλα Ιατρού, που ήσαν κοντά μου

  121. gpoint said

    # 117 β

    Ακουσε Λάμπρο (και όποιος άλλος δεν έχει τοίχους στ’ αυτιά)

    Σε γενικές γραμμές έχεις δίκιο αλλά μερικές φορές από τον φόβο μην χάσεις το δάσος δεν βλέπεις το δέντρο… εξηγούμαι

    Είναι κάποιες φορές που κάποιος ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ από τις περιστάσεις να το παίξει τίμιος, αδιάφθορος κ.λ.π. με κλασσικό παράδειγμα τον Στεφανόπουλο το 90 που δεν είχε να επιδείξει καμιά διαφορετική ιδεολογία από τον Μητσοτάκη της εποχής, ούτε κανένα άψογο παρελθόν και αναγκαστικά τάχθηκε υπέρ της κάθαρσης για το σκάνδαλο Κοσκωτά που το φορτώσανε μονόπλευρα στο ΠαΣοΚ «ξεχνώντας» πως βασικός συνεταίρος του Κοσκωτά ήταν ο γαμπρός του Μητσοτάκη !! Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο και η Δηάνα να μην μπορεί να ξεπεράσει το 1% . Εκεί πρωτοκαλάβα τι εστί έλληνας ψηφοφόρος…Φυσικά μετά σαν ΠτΔ έτυχε της μεγαλύτερης αποδοχής αλλά ήταν αργά.
    Θα σου θυμίσω πως για να κάνει κυβέρνηση ο ακατανόμαστος χρειαζότανε μια ψήφο από την Δηάνα που θα έπαιρνε μια έδρα ή στο υπόλοιπο Αττικής (Κατσίκης) ή στην Β’ Αθηνών (Π.Καμμένος), τελικά την πήρε ο πρώτος αλλά ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ είχαν προσχωρήσει στην Ν.Δ, πριν την απόφαση του εκλογοδικείου. Πριν θριαμβολογήσεις θα σου πω πως ο Πάνος ήταν ακόμα παντρεμένος με την κόρη του ΦΑΓΕ και κάτω από την πατρική επήρεια, ο πατέρας του ήταν στον κύκλο του Μητσοτάκη, άλλος άνθρωπος είναι αυτός που συνεργάζεται άψογα με τον Τσίπρα.
    Η τότε βραχύβια κυβέρνηση Μητσοτάκη πέτυχε τον σκοπό της που ήταν η εδραίωση και η ατιμωρησία τη διαπλοκής και υπήρξε η κύρια αιτία των όσων τραβάμε σήμερα με την αυξημένη ασυδοσία λόγω ατιμωρησίας των πολιτικών με αποκορύφωμα το ξεπούλημα της χώρας το 2009 από τον Γιωργάκη. Μόλις ολοκλήρωσε το έργο της, την ξεφορτώθηκαν, ακόμα κι η διαπλοκή συχαινόταν…
    Τον σκοπό του σημερινού Μητσοτάκη να σώσει τα κανάλια με μοχλό φανερά τον Μαρινάκη (και μουλωχτά τον Αλαφούζο) και τα άλλα κόλπα της διαπλοκής τον βλέπει όποιος δεν έχει κομματικό ή οπαδικό γράσσο στα μάτια. Το να βάζεις τον Σαββίδη στην ίδια ρότα μ’ αυτούς χωρίς να έχεις έστω ενδείξεις διαπλοκής και κυρίως χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πως είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να πηγαίνει με τον σταυρό στο χέρι ακριβώς για να ξεχωρίσει είναι τουλάχιστον λυπηρό για άνθρωπο που μπορεί να ξεχωρίσει την βούρτσα από την …χτένα

  122. κουτρούφι said

    #120. Συλλυπητήρια και από μένα. Ίσως δεν ειναι το καταλληλότερο και πιο εμπνευσμένο αλλά αυτό σκέφτηκα:
    Η ευτυχία κι η χαρά δεν είναι κομπολόι
    καθένας έχει στην καρδιά κάτι και τονε τρώει:

  123. Παναγιώτης Κ. said

    @19,46. Μιλώντας αυτή την ειδική ας πούμε γλώσσα, γίνεσαι κατά κάποιο τρόπο αποδεκτός στους χώρους που την μιλάνε και αν υποθέσουμε ότι έχεις λόγους να κινηθείς σε αυτούς τους χώρους «υποχρεωτικά» πρέπει να κάνεις χρήση αυτής.

    Είναι άξιο μελέτης γιατί ασκεί γοητεία ο υπόκοσμος. Αυτό δεν συνέβαινε μόνο στο μεσοπόλεμο. Πρόκειται για ένα διαχρονικό φαινόμενο.
    Για παράδειγμα το χασίσι και οι συναφείς με αυτό λέξεις δίνουν και παίρνουν στο λεξιλόγιο των νέων. Έχουν κάτι σαν αίγλη. Εξ΄όσων έχω διαπιστώσει δεν πρόκειται για κάποια…προετοιμασία για να γίνουν οι ίδιοι χρήστες ούτε και θαυμασμός προς τους χρήστες.Ίσως εντάσσεται μέσα στις γνώσεις που θέλει να έχει ένας νέος με στόχο την απομυθοποίηση κάποιων καταστάσεων. Εξ΄άλλου, ένα μέρος των γνώσεών μας κατατείνει στην απομυθοποίηση και υπό αυτή την έννοια μπορεί να ερμηνευθεί η ενασχόλησή μας με το περιθώριο.
    Ενίοτε παρενέβαινα και εγώ, ως εκπαιδευτικός , για να αποδομήσω τον όποιο θαυμασμό είχαν γιαυτό τον κόσμο.
    Μισοαστεία ή μισοσοβαρά λοιπόν και κάπως υπερβολικά, τους έλεγα πως όλη αυτή η γνώση είναι υπόθεση μιας εβδομάδας για μένα. Φτάνει δηλαδή να κυκλοφορήσω για μια εβδομάδα στη νύχτα και σε επιλεγμένα στέκια και θα τα έχω μάθει σχεδόν όλα!

  124. Παναγιώτης Κ. said

    @120. Γιάννη τα συλληπητήριά μου.
    Αλήθεια, ποιον περίμενες να βάλει δικαιούχο;

  125. Παναγιώτης Κ. said

    @38. Μας είναι κλειστή η όρεξη και χρειαζόμαστε ραπανάκια για να ανοίξει ! 🙂

  126. Παναγιώτης Κ. said

    Κατά κάποιο τρόπο συμπληρωματικό στο #123.
    Στα κοριτσάκια στο Γυμνάσιο με τα ερωτικά τους σκιρτήματα, έχουν μεγαλύτερη πέραση τα υποτίθεται μαγκάκια του ΕΠΑΛ παρά τα αγόρια του συστεγαζόμενου δίπλα Λυκείου.

  127. Γιάννης Ιατρού said

    116/118: Εμ, πως αλλιώς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί το «ληξίαρχος» 🙂

    Μαρία ναι, αυτόν. Είδα όμως ότι στο τέλος ετυμολογικής του προσπάθειας, μάλλον μετά το 2012 🙂 , (για το όνομα του Χελμού κλπ.) γράφει:
    …Τα παραπάνω δημοσιεύονται με πάσα επιφύλαξη, από έναν ερασιτέχνη της γλωσσολογικής ετυμολογίας, με ερευνητική διάθεση και καθόλου αναιρετική των προηγούμενων ή σύγχρονων ερευνητών της περιοχής, ενώ δεν αποτελούν θέσφατα.
    Οπότε, όλα ωραία και καλά, τακτοποιημένα, ο καθείς και η ευθύνη του, το ξύδι του για τη σαλάτα ή η ζαχαρίτσα ή το γαλατάκι για το τσάι του 🙂

    117: Λάμπρο, σωστά το εξέλαβες μεν, αλλά άλλο είπε/εννόησε ο Νίκος (#112α) ,δηλαδή ότι και το «επιτύχιο» είναι μια δυνατότητα 🙂

    120: Γιάννη, γράφε (μας) καλύτερα για το εγγονάκι 🙂

  128. Παναγιώτης Κ. said

    @50. » Σε περιβόλι μπαίνω μέσα σε λεμονιές
    και σάστισε ο νους από τις μυρωδιές…»
    Οι πρώτοι στίχοι από ένα (πολύ εσωστρεφές) δημοτικό τραγούδι από την περιοχή Περιβόλι Γρεβενών.
    Τίποτα δεν μας εμποδίζει να υποθέσουμε ότι πρόκειται για στιχουργική ιδέα που πάρθηκε από τον συγκεκριμένο χώρο που εξετάζουμε. Στην τέχνη δεν υπάρχουν στεγανά.

  129. Παναγιώτης Κ. said

    @58. …με το φερμουάρ 🙂 🙂

  130. spiral architect said

    Η αργκό του Τσεκελώτο:
    «μερικές κανόνες είναι πιο ίσιες» 😀 😆
    http://bit.ly/2d8AMAh

  131. Παναγιώτης Κ. said

    Μετά από καμιά δεκαριά μέρες ακινησίας των λεωφορείων στη Θεσσαλονίκη επιστρέφουμε στην κανονικότητα, θέλω να πιστεύω. Να σταματήσω λοιπόν να είμαι ο ταξιτζής της οικογένειας.
    Οι… απάτες διαρκείας στον τόπο μας παίρνουν μικρή δημοσιότητα.Μάθαμε κάποια πράγματα από αυτή την υπόθεση.

  132. spiral architect said

    @131: Αν με απατά η μνήμη μου, ο ΚΚ΄ο Α’ μετά τα αστικά της Αθήνας (τότε που πηγαινοερχόμασταν στα φροντιστήρια του κέντρου με τα ΡΕΟ, ή με τα πόδια) ήθελε να κρατικοποιήσει και τα αστικά της Θεσσαλονίκης, ή λάθος θυμάμαι;

  133. Παναγιώτης Κ. said

    @130. Ένα περίεργο για μένα πράγμα! Τα σχόλια που αφορούν ΤΟ Τσακαλώτο σε συνδυασμό με την προφορά στην ομιλία του , μου φέρνουν γέλιο και δεν με εκνευρίζουν ! 🙂
    Τα σαρδάμ του Σημίτη και του ΓΑΠ ήταν προς…θάνατο. Οι γλωσσικές αδυναμίες του Τσακαλώτου είναι… χαριτωμένες! Αθάνατη Αριστερά !

  134. spiral architect said

    @133: Eίναι χαριτωμένο, πανάθεμά το!
    (αλλά έτσι, τις πουστίτσες του τις κάνει μια χαρά)

  135. Παναγιώτης Κ. said

    @132. Δεν το γνωρίζω το θέμα. Διατηρώ πάντως την εντύπωση ότι οι αστικές συγκοινωνίες στη Θεσσαλονίκη είναι «κράτος εν κράτει» , κρίνοντας από τα σχετικά προνόμια.
    Υποστήριζα, υποστηρίζω και δεν πρόκειται να αλλάξω άποψη. Θεωρώ σχεδόν… επαναστατική πράξη να βρίσκουν ευρεία δημοσιότητα τα οικονομικά των διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Δεν πρόκειται βέβαια να συμβεί κάτι τέτοιο. Αν θέλεις να βρεις την αλήθεια πρέπει να το ψάξεις μόνος σου.
    Να μη μας διαφεύγει ότι σε αυτή τη χώρα ξεσπούν απεργίες και αυτό που μαθαίνουμε ως αιτία, είναι το γενικόλογο: Για θεσμικά ή άλλα αιτήματα και σταματάει εκεί η ενημέρωσή μας και η υποχρέωση φυσικά, των δημοσιογράφων.

  136. cronopiusa said

    Spaghetti con le cozze

    Καλή σας μέρα!

  137. Παναγιώτης Κ. said

    @78. Είχε πάθει κάτι ο ΚΚ Α΄τότε πριν το ΄80. Ορθοστατική υπόταση το είχαν πει και τον πήγαν στο Υγεία αντί να πάει σε ένα κρατικό νοσοκομείο για να δείξει αυτός ως υπεύθυνος πρωθυπουργός ότι εμπιστεύεται το σύστημα υγείας στη χώρα του.
    Μα καλά ούτε ένα νοσοκομείο της προκοπής δεν μπορεί να έχει η ιθύνουσα τάξη αυτής της χώρας; Αν μη τι άλλο, για να περιθάλπεται η ίδια, ήταν το σχόλιο που είχε γίνει τότε.
    Τώρα όμως που το ξανασκέφτομαι δεν είναι και τόσο περίεργο.Είναι απολύτως συμβατό με την (νεο)φιλελεύθερη ιδεολογία.

  138. sarant said

    Καλημέρα σε όλους από εδώ!

    136 Πρόκειται για ειδική κατηγορία σαρδάμ, θα το δούμε στα μεζεδάκια.

  139. cronopiusa said

  140. Triant said

    @133

  141. Triant said

    @133
    Το Τσακαλόττο δεν είναι πρωθυπουργός! Είναι μεγάλη η διαφορά.

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120.Καλημέρα!Κι άλλοι είμασταν νοερά κοντά σου. Ελαφρύ το χώμα της Γς. Θα τη θυμόμαστε με τρυφερότητα κι όσοι δεν την γνωρίσαμε από κοντά, μα ξέρουμε τόσα από το πέρασμά της.

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    128. Παναγιώτη στο ίδιο (παράλληλο 🙂 ) πνεύμα του περιβολιού:
    -Η ομορφοκάπουλη κοπέλα σκύβει στη βρύση να γεμίσει τη στάμνα της και σηκώνεται ψηλά η κλαρωτή της φούστα προς χάριν οφθαλμών του παχνιδιάρη περαστικού:
    -Ωραία το έφραξες κυρά μου το περιβολάκι σου
    -Το έφραξα έτσι για να μην μπαίνουν τα γαϊδούρια…
    (Αχνά θυμάμαι πως το αποδίδουν στην εποχή του Σωκράτη)

  144. Παναγιώτης Κ. said

    @143. 🙂 🙂 🙂

  145. Πέπε said

    @143:
    Έμαθε ο λαγός και μπαίνει
    μες στης παπαδιάς τ’ αμπέλι.

  146. Pedis said

    Ναι, είναι άτιμο το χαριτωμένο …. εεε … χαριτωμένο το άτιμο ήθελα να πω (σαρδάμ, σαρδάμ!) για τον … μπασταρδάκο!

    έλα και σε δυο-τρια χρονάκια κάτι τέτοια (και χειρότερα για τις 17 ώρες που τα ‘χε κάνει απάνω του και δεν τον άφηνα να αλλάξει σώβρακο) θα διηγούνται για τον άλλον τον μασκαρά …

    http://info-war.gr/barozo-ego-epelexa-ton-prothypourgo-tis-elladas/

    τώρα όπως και τότε, πριν δηλ. αποφασίσουν να του πουν:

    “I’ll make him an offer he can’t refuse.”»

    ήταν ο συνεργάσιμος, ο σοβαρός και ο υπεύθυνος ο κ. πρωθυπουργός της Ελλάδας.

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    145. 🙂 Την καρδιά περιβόλι πάλι,είναι άλλο 🙂

    Μπαξέ σου κάνω την καρδιά
    και φύτεψε τσι βιόλες
    και κόβε να μυρίζεσαι
    όποια σ΄αρέσει απ΄όλες

  148. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    121 – Συμφωνώ απόλυτα με όσα λές, ο λόγος που βάζω τον Σαββίδη στην ίδια ρότα με τους άλλους, είναι ότι ΚΑΝΕΝΑΣ σοβαρός επιχειρηματίας δεν θα ασχολούνταν με το ελληνικό ποδόσφαιρο, μόνο για το ποδόσφαιρο, κι ο Σαββίδης αν μη τι άλλο, είναι σοβαρός επιχειρηματίας, όπως σοβαροί είναι και οι άλλοι δύο και με μεγαλύτερο μέγεθος. To να τον παρουσιάζεις σαν τον άμεμπτο, άδολο, και ανιδιοτελή σωτήρα του ποδοσφαίρου, μου προκαλεί γέλιο, δεν σε θεωρώ σε καμία περίπτωση για κορόϊδο, και δεν νομίζω πως έχεις προσωπικό όφελος, (αν έχεις πάσο, και δεν χρειάζεται να μου το πείς) νομίζω πως είμαι κατανοητός.
    Προσωπικά δεν τα έχω με κανέναν επιχειρηματία, όπως δεν τα έχω με κανέναν πολιτικό, δεν νομίζω να με έχεις δεί να κατηγορώ κάποιον, όλοι αυτοί βρίσκουν και κάνουν, με τους μαλάκες τα έχω. 🙂

  149. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    141 – Γιατί ο πρωθυπουργός είναι πρωθυπουργός; 🙂

  150. Corto said

    «Ο συντάκτης του άρθρου παρουσιάζει την αργκό του υποκόσμου στους ευυπόληπτους αναγνώστες της εφημερίδας σαν κάτι το εξωτικό, ιδωμένο ή ακουσμένο απέξω -όχι δηλαδή όπως την προσλάμβανε, λίγο νωρίτερα, ο αναγνώστης πχ. των μυθιστορημάτων του Πέτρου Πικρού.»

    Ιδού λοιπόν απόσπασμα αριστουργηματικής μάγκικης γλώσσας του μεσοπολέμου, μάλλον αυθεντικής χροιάς (όσο αυτό είναι δυνατόν να αναπαραχθεί στον γραπτό λόγο) από δημοσιογραφικό κείμενο του Πέτρου Πικρού. Ο λόγος σχετικός με την διαπόμπευση συλληφθέντος -που τον περιφέρουν οι αστυνομικοί σιδεροδέσμιο, στους δρόμους μέχρι τον ανακριτή.

    «Αν πρόκειται «περί…παιδί της πιάτσας», το ζήτημα αλλάζει. Όσο μεγαλυτέρα είναι η ανά τάς οδούς διαπόμπευσίς του, τόσο περισσότερο το παίρνει…επάνω του.
    – Που λες…Κόβαμε απ’ την οδός Αιόλου. Κάνω μια έτσι, και…ποιόνα γλέπω;…Ε;…Τη σκορδόπιστη, αδερφέ μου!…Κι ανθίστηκε (μ’ αντελήφθη) το βασανάκι! Τση δείχνω μια φορά τα βραχιόλια (χειροπέδες) και άμα τα κοζάρισε (τα κοίταξε) καλά καλά, τση λέω ύστερα: ποιανού χατήρι τα φοράω αυτά ρε Τηπερμάχω μου;…Πώς;…»

  151. Corto said

  152. sarant said

    150 Ρε Τηπερμάχω!!

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    150 Πωωωω! Αλληλούια!
    150.η Περμαχούλα στον Παπαδιαμάντη, Υπερμάχω ;

  154. Corto said

    153:
    Στο κείμενο του Πικρού άραγε είναι όνομα ή παίνεμα;

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154. Νομίζω τρυφερή προσφώνηση για την Κυρία των λογισμών του (του διαπομπευόμενου μάγκα ) 🙂 .

  156. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όλα είναι δω γραμμένα λέμε.Και η (Υ)περμαχούλα 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/01/18/tsolias/

  157. Corto said

    155: Και εγώ έτσι νομίζω, ότι είναι προσφώνηση, και μάλιστα καλύτερη από πολλές ποιητικές παρομοιώσεις!

  158. spatholouro said

    Να βάλουμε και τα σχετικά στοιχεία του δημοσιεύματος του Πέτρου Πικρού: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 17/4/1926 («Μέσα εις τας ελληνικάς φυλακάς», ΙΖ΄)

  159. Corto said

    158: Σωστά, παράλειψή μου. Και το σκίτσο είναι από την Ακρόπολι 29/6/1934 (Τα επικίνδυνα κορίτσια και οι «τζέδες» – Τι απέδωσε ένας αιφνιδιασμός στα ύποπτα χοροδιδασκαλεία). Σκιτσογράφος άγνωστος, σε μένα.

    http://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=40481&seg=7589

    (σελ.287)

  160. spatholouro said

    Ο σκιτσογράφος ήταν ο Πυθαγόρας Νάγος. Περιλαμβάνεται και εδώ στον Κατάλογο της Τέταρτης Χιουμοριστικής Έκθεσης του 1934, που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Σκιτσογράφων Αθηναϊκών εφημερίδων:

    http://85.72.36.238/catmining/Record/GrNGb10019834

    ΥΓ. Ένας «Νήφων Μπεκρής» που βλέπω ως ψευδώνυμο του Σπ. Βασιλείου, λέτε να αφορά τον γνωστό ζωγράφο;

  161. spatholouro said

    Όντως, ο Σπύρος Βασιλείου είναι…

    «Ζωγράφιζε από παιδί. Από το Γαλαξείδι- λίκνο καπεταναίων- όπου γεννήθηκε, και όπου μπήκε από μικρός στη βιοπάλη. Επαναστάτης ως σπουδαστής, το 1922, ενάντια στην ακαμψία της ακαδημαϊκής διδασκαλίας άρχισε να δίνει γελοιογραφίες σε έντυπα με το ψευδώνυμο Νήφων ο Μπεκρής».

    http://www.tanea.gr/PrintArticle/?article=4499303&iid=2

  162. Corto said

    Μπράβο Spatholouro, πάλι μας εξέπληξες!
    Δεν τον ήξερα τον Πυθαγόρα Νάγο.

  163. spatholouro said

    Να πάλι η «Τηπερμάχω», που την επικαλούνται όταν μπαίνει φυλακή ο Αράπης στο «Τουμπεκί…» του Πικρού:

    -Κ’ η Τηπερμάχω να είναι μαζί του, αμήν φανερωμένη μου…

    (άρα κάτι σαν «η Παναγιά μαζί του», υποθέτω)

  164. Corto said

    163:
    Η ομορφιά της λαϊκής γλώσσας της εποχής…

  165. Corto said

    Εξαιτίας τεχνικού σφάλματος δικού μου χάθηκε το σκίτσο του Πυθαγόρα Νάγου στο σχ.151. Το ξαναβάζω και συγγνώμη για την επανάληψη:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: