Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Θαλασσοδάνεια στη στεριά

Posted by sarant στο 3 Οκτώβριος, 2016


Το σημερινό άρθρο ήταν να δημοσιευτεί χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στην κυριακάτικη Αυγή στην τακτική μηνιαία στήλη μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», αλλά λόγω πληθωρας συνεδριακής ύλης οι σελίδες του ένθετου περιορίστηκαν κι έτσι θα δημοσιευτεί την επόμενη Κυριακή. Πάντως, η δημοσίευση στο ιστολόγιο είναι επαυξημένη με προσθήκη υλικού που δεν είχε χωρέσει στο άρθρο που έστειλα στην εφημερίδα. Πρέπει να σημειώσω ότι στη σύνταξη του σημερινού άρθρου με βοήθησε καθοριστικά ο φίλος μας ο Σπύρος.

Μια λέξη που ακούστηκε πολύ τις τελευταίες μέρες, κυρίως στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τα δάνεια στα κανάλια και στα πολιτικά κόμματα, ήταν και η λέξη «θαλασσοδάνεια». Για παράδειγμα, σε άρθρο του Ν. Παππά θεωρήθηκε απαράδεκτο να υπάρχουν κανάλια που να στηρίζονται σε θαλασσοδάνεια, ενώ πρόσφατα επίσης έγινε λόγος για τα θαλασσοδάνεια που χορήγησε η Τράπεζα Αττικής στα κόμματα του παλαιού δικομματισμού.

Σύμφωνα με το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας, η βασική, έστω και μεταφορική, σημασία της λέξης «θαλασσοδάνειο» σήμερα είναι: δάνειο που δίνεται με ευνοϊκούς όρους και που παραμένει ανεξόφλητο. Μάλιστα, ενδεικτικό είναι ότι το λεξικό θεωρεί ως παρεμφερείς έννοιες του θαλασσοδανείου τη μίζα και το ρουσφέτι.

Εξαιτίας της σημασίας αυτής που έχει προσλάβει η λέξη, πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για ειρωνικό όρο της πιάτσας (κάτι σαν το «γρηγορόσημο») που πλάστηκε την εποχή της χούντας, όταν κρατικοδίαιτοι εφοπλιστές τσέπωναν χαριστικά δάνεια.  Η υπόθεση αυτή διατυπώνεται, ας πούμε, στο σχετικό λήμμα του slang.gr, το οποίο κατά τα άλλα σωστά καταγράφει την αλλαγμένη σημερινή σημασία του θαλασσοδανείου, και το αποκαλεί «παπατζίδικο» δάνειο «με παράνομους όρους, το οποίο δίνεται πάνω στη βάση της αλληλοϋποστήριξης της κρατικής εξουσίας και του κεφαλαίου, πάντα με θύμα το Δημόσιο Ταμείο. Αυτή η ειδική κατηγορία δανείων ονομάστηκε προφανώς θαλασσοδάνεια επειδή οι εφοπλιστές έφαγαν με δέκα μασέλες από αυτές τις κομπίνες.»

Αλλά δεν είναι έτσι. Παρόλο που η σημερινή σημασία είναι πράγματι αυτή, ο όρος «θαλασσοδάνειο» είναι πολύ παλιότερος και, με την αρχική του σημασία, ανήκει στην κανονική νομική ορολογία μας.

Το θαλασσοδάνειο ή ναυτικό δάνειο ήταν μια ειδική μορφή δανείου, που το σύναπτε συνήθως ο πλοιοκτήτης που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για μεγάλο εμπορικό ταξίδι, αλλά κάποτε και ο πλοίαρχος του πλοίου. Η βασική διαφορά του από τα υπόλοιπα δάνεια ήταν ότι στο ναυτικό δάνειο ο δανειζόμενος υποχρεωνόταν να επιστρέψει όσα δανείστηκε (συν τον τόκο) μόνο εφόσον το πλοίο επέστρεφε αίσια από το ταξίδι του.

Εάν το πλοίο ναυαγούσε ή έπεφτε θύμα πειρατών, κάτι που συνέβαινε πολύ συχνά τους προηγούμενους αιώνες, ο δανειολήπτης απαλλασσόταν από την υποχρέωση της εξόφλησης, ακόμα κι αν είχε άλλη περιουσία –και ο δανειστής έχανε τα χρήματά του. Ακριβώς για να αντισταθμίσει αυτόν τον κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο κίνδυνο, ο δανειστής ζητούσε πολύ υψηλό τόκο, που συχνά έφτανε ή και ξεπερνούσε το 33%. Αν πάλι το ταξίδι είχε αίσια έκβαση, το κέρδος του πλοιοκτήτη ήταν τόσο μεγάλο που του άφηνε περιθώριο να εξοφλήσει το δάνειο μαζί με τον υψηλό τόκο.

Ο θεσμός αυτός ήταν σε ισχύ από την αρχαιότητα και μάλιστα, όπως μας πληροφορεί ο Διογένης Λαέρτιος, ακόμη και φιλόσοφοι όπως ο κυνικός Μένιππος ή ο Ζήνων ο Κιτιεύς επιδίδονταν στο «δανείζειν ναυτικώς». Και στα νεότερα χρόνια βρίσκουμε σε συμφωνητικά να γίνεται λόγος για τα «ρίζιγα και περίκολα της θαλάσσης» σε αντιδιαστολή με τα «σίγουρα της γης», ενώ η ίδια η λέξη «θαλασσοδάνειο» καταγράφεται πρώτη φορά στη γλώσσα μας το 1817, όπως μας πληροφορεί ο Στέφανος Κουμανούδης στη «Συναγωγή νέων λέξεων».

Η λέξη εντάχθηκε στη νομική ορολογία της εποχής. Για παράδειγμα, εδώ βλέπουμε απόφαση εμπορικού δικαστηρίου του 1832 που καλείται να αποφανθεί για υπόθεση θαλασσοδανείων (και να κρίνει ποια δάνεια πρέπει να θεωρηθούν θαλασσοδάνεια και ποια όχι). Παρεμπιπτόντως, μου αρέσει που οι δικαστές χαρακτηρίζουν τη δικογραφία «περίπλοκον, άτακτον και απέραντον».

Με τη μεγάλη ναυτιλιακή κρίση του 1849-51 οι επιτήδειοι εκμεταλλεύτηκαν τον θεσμό του θαλασσοδανείου για ναυταπάτες: έτσι, ο πονηρός πλοιοκτήτης μπορούσε να συνάψει πολλά θαλασσοδάνεια και ταυτόχρονα να ασφαλίσει το πλοίο· ύστερα το βούλιαζε, εισέπραττε την ασφάλεια αλλά απαλλασσόταν από την υποχρέωση να εξοφλήσει τα δάνεια.

Για το λόγο αυτό, το 1851 θεσπίστηκε η υποχρέωση κάθε πλοίου να τηρεί ειδικό βιβλίο ναυτοδανείων, λιμπρέτο όπως το έλεγαν στη ναυτική ορολογία, όπου καταγράφονταν όλα τα θαλασσοδάνεια που είχε συνάψει ο πλοιοκτήτης, ώστε να ξέρουν οι ασφαλιστές την κατάσταση και να παίρνουν τα μέτρα τους. (Εδώ βλέπετε κείμενο του Παν. Σούτσου του 1851, που απευθύνεται προς τον Όθωνα, τον καλεί να συντάξει νόμο που να εξασφαλίζει τους θαλασσοδανειστές «δια βιβλίου ό εγγραφήσονται τα θαλασσοδάνεια», όπως έγινε δηλαδή, ενώ επίσης ζητείται «η αυστηρά εκτέλεσις του περί ναυταπάτης νόμου κατά των εγκληματιών») Σε ένα από τα πρώτα ελληνικά μυθιστορήματα, τον Θάνο Βλέκα του Παύλου Καλλιγά, εμφανίζεται μια υπόθεση ναυταπάτης με θαλασσοδάνειο.

Αλλά το μαχαίρι έκοβε και από τις δυο μεριές. Με τη μείωση της κερδοφορίας των εμπορικών ταξιδιών, ήταν πια δύσκολο να αποσβεστούν οι υπέρογκοι τόκοι του 30% και 40%, κι έτσι τα θαλασσοδάνεια συχνά απέβαιναν καταστροφικά για τους μικρότερους καραβοκύρηδες. Ο Παπαδιαμάντης έχει επανειλημμένα διεκτραγωδήσει τη μοίρα τους στα νύχια τοκογλύφων σαν τον Κώστα τον Γαγάτο: Ο Κώστας ο Γαγάτος τώρα ήτον μέγας και πολύς, τοκιστής εις το χωρίον· πότε 18 τοις εκατόν, πότε 16 ή 15, τα σίγουρα, και «το διάφορο κεφάλι». Τα θαλασσοδάνεια, συνήθως 36 τοις εκατόν, πάλιν «το διάφορο κεφάλι» (…) άμα έβλεπεν άξιόν τινα βαρκάρην, πάλιν ήτο πρόθυμος να του δώσει, δια να ναυπηγήσει βρατσέραν, ή γολετί, ή κότερον. Με αυτόν τον τρόπον, είχε φάγει τα κεφάλια πολλών, χωρικών ή θαλασσινών, ενώ αυτός δεν έχανε ποτέ του τίποτε, ούτε διάφορο, ούτε κεφάλι.

Αλλά και στα Βενέτικα του Παπαδιαμάντη ο μπαρμπα-Τριαντάφυλλος λέει μια μεγάλη αλήθεια: ―Αχ! παιδί μου, για ν᾿ αποκτήσει κανεὶς γρόσια, άλλος τρόπος δεν είναι, πρέπει να ᾽χει μεγάλην τύχη, να εύρει στραβὸν κόσμο, και να είναι αυτός μ᾿ ένα μάτι, δεν του χρειάζονται δυο. Πρέπει να φάει σπίτια, να καταπιεί χωράφια, να βουλιάξει καράβια, με τριανταὲξ τα εκατό, θαλασσοδάνεια, το διάφορο κεφάλι. Όπως κι ο γερο-Μακούκος, ας έχει ζωή, που μας έβγαλε και κάλπη για να γίνει δήμαρχος. Τ᾿ ακούς;

Κι άλλες αναφορές έχει ο Παπαδιαμάντης στα θαλασσοδάνεια του 36%, με στερεότυπη παράθεση της φράσης «το διάφορο κεφάλι», που σημαίνει την πρόβλεψη ότι ο τόκος (διάφορο) ανατοκίζεται και κεφαλαιοποιείται.

Σταδιακά, με την ανάπτυξη των ασφαλίσεων, ο θεσμός του θαλασσοδανείου ατόνησε και από το 1958 καταργήθηκε. Η λέξη ωστόσο έμεινε, έχοντας πια πάρει μεταφορική σημασία, καθώς σήμαινε οποιοδήποτε δάνειο επισφαλές για τον δανειστή ή ασύμφορο για τον δανειζόμενο.

Στα χρόνια της διαπλοκής, όταν τα χαριστικά δάνεια έγιναν ένας ιδιότυπος τρόπος επιδότησης κομμάτων και καναλιών, τα θαλασσοδάνεια πήραν πια τη σημερινή σημασία· θα μπορούσαμε ίσως να τα ονομάσουμε και νδ-πασοκοδάνεια, αλλά δεν θα ήταν εύηχο. Προς το παρόν πάντως, τα δανεικά μένουν αγύριστα…

 

 

 

Advertisements

181 Σχόλια to “Θαλασσοδάνεια στη στεριά”

  1. spiral architect said

    Θαλασσοδάνεια. Κάτι μάθαμε και σήμερα.

    Καλημέρα, καλή βδομάδα. 🙂

  2. Γς said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα

    Θαλασσοδάνεια.
    Θαλασσα και δάνεια
    Αλά κι ελιές και Δανία..

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_20.html

  3. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Δεν ξέρω γιατί μου ήταν γνωστά τα περί της αρχικής έννοιας του θαλασσοδανείου, τόσο που το θεωρούσα κοινό τόπο. Ίσως κάποιος Καρκαβίτσας που διάβασα παλιά, ή κάτι στην Ιστορία Δημοτικού-Γυμνασίου που (ανάγκα) ξαναδιάβασα πρόσφατα.

    Γραφ’ τα και κλαφ’ τα, ένα ακόμη σύγχρονο συνώνυμο.

    Ίσως σε μερικά χρόνια να υπάρχει όρος «κομματοδάνεια» ή «καναλοδάνεια», αλλά επειδή είναι ισχυρός ο συνειρμός (είναι σα να πετάς τα λεφτά στη θάλασσα) μάλλον δε θα πιάσουν.

  4. sarant said

    Καλημέρα, καλή βδομάδα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3: Ακριβώς, είναι πολύ παραστατική η εικόνα με τα λεφτά που πέφτουν στη θάλασσα.

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Πολύ καλή η ιστορική τεκμηρίωση, που φυσικά αγνοούσα.
    Κατά μια δική μου έννοια, θαλασσοδάνειο ορίζεται κάποιο δάνειο όταν καταστεί οριστικά ανεξόφλητο, πάει δηλαδή…στον πάτο της θάλασσας (π.χ. ALTER, ή εκείνο το περίφημο τμήμα της λίστας των 31δις). Και όχι όταν χαρίζεται μερικώς, ή αποπληρώνεται με σκανδαλώδεις όρους.
    Αυτό είναι που ταιριάζει περισσότερο και στην αρχική έννοια.
    Άρα λοιπόν, τα κόμματα αυτή τη στιγμή δεν έχουν θαλασσοδάνεια, παρά μόνον αν τους χαριστούν…

  6. Πάνος με πεζά said

    (λ.ε.τ.)

  7. spiral architect said

    «Απ’ αυτά που σου’ πε (ο τάδε), τα μισά πέταξέ τα στη θάλασσα και τα υπόλοιπα θάψ’ τα βαθιά στη γης.»
    (γνωμικό για αναξιόπιστους και για καθ’ έξιν ψεύτες)

  8. Γς said

    >ύστερα το βούλιαζε, εισέπραττε την ασφάλεια αλλά απαλλασσόταν από την υποχρέωση να εξοφλήσει τα δάνεια

    Και εισέπρατε και καμιά ασφάλεια.

    Καμιά τρανταχτή τέτοια περίπτωση;

    Και κάτι άσχετο:

    Θυμάμαι στο Καβούρι, στη Βάση της Αεροπορίας, μετά από κάποια καταμέτρηση ρουτίνας υλικού και άλλα λογιστικά τέτοια, ξανοιχτήκαμε στη θάλασσα και φουντάραμε μεγάλη ποσότητα διαφόρων συσκευών, εξαρτημάτων και μπιχλιμπιδιών.

    Τα λιμπίστηκα και δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να τα καταπιει η θάλασσα.

    Αν δεν ήταν για κάποιο στρατιωτικό [αεροπορικό] λόγο αυτή η καταστροφή υλικού [που δεν πρέπει να ήταν], τι είδους λογιστική διαδικασία αφορούσε;

  9. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ώστε από την αρχαιότητα υπήρχαν τα θαλασσοδάνεια, κι από τον κυνικό Μένιππο μέχρι τον Κώστα Γαγάτο, βασίλευε η ιδιωτική τοκογλυφία.
    Τον εικοστό αιώνα όμως, ήρθαν οι τραπεζίτες
    κι αναιπεσθήτως τους νόμους άλλαξαν
    ώστε να είναι οι μόνοι νόμιμοι θύτες.
    Καλημέρα.

  10. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ανεπαισθήτως ρεεεεεε. 🙂 🙂 🙂

  11. Πάνος με πεζά said

    Παλιά ίσως δε χρησιμοποιούσαμε τόσο το «θαλασσοδάνειο», αλλά λέγαμε «αυτά πήγανε υπέρ πίστεως», ή ακόμα ακόμα «υπέρ της Αεροπορίας».

  12. ΓιώργοςΜ said

    8 Εγώ τώρα ο κακεντρεχής αυτό που σκέφτηκα αμέσως είναι πως οι συσκευές «καταστράφηκαν» σε κάποια φωτιά/σεισμό/καταποντισμό/επιδρομη ακρίδων και ήταν ανάγκη να γίνουν νέες προμήθειες.
    Ή, ο υπεύθυνος της αποθήκης βρήκε περίσσευμα, περνούσε έλεγχο και δεν προλάβαινε να τα «σπρώξει» πουθενά…

  13. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Eγώ είχα την εντύπωση πως λέγονται θαλασσοδάνεια, γιατί μοιάζουν σαν να τα παίρνει το κύμα της θάλασσας και να χάνονται.

  14. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    12 – Η πρώτη εκδοχή είναι στανταράκι. 🙂

  15. Μπούφος said

    Moρφώθηκα και σήμερα Νίκο-κύρη! Να είναι καλά και τα παιδιά.
    «Αν τα δεις, να τους πεις ένα γεια!» 😉

  16. Spiridione said

    Λόγος του Δημοσθένη για ναυτικό δάνειο και ναυτικούς τόκους.
    Κατά Διονυσοδώρου Βλάβης
    https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC_%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%85%CF%83%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CF%81%CE%BF%CF%85_%CE%92%CE%BB%CE%AC%CE%B2%CE%B7%CF%82
    Οι πελάτες του Δημοσθένη δάνεισαν τον Διονυσόδωρο και τον Παρμενίσκο, πλοιοκτήτες, προκειμένου να πλεύσουν στην Αίγυπτο και να φέρουν ένα φορτίο σίτου στην Αθήνα, «αμφοτερόπλουν» δηλαδή. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Δημοσθένη, ο Διονυσόδωρος πήρε σιτάρι από την Αίγυπτο, αλλά εν τω μεταξύ έμαθε ότι είχαν πέσει οι τιμές στην Αθήνα και, έτσι, πήγε στη Ρόδο, πούλησε το σιτάρι σε καλύτερη τιμή, και μετά είπε ότι ναυάγησε το πλοίο. Αλλά ισχυρίστηκε ότι όφειλε το κεφάλαιο και ένα μέρος των (ναυτικών) τόκων, δηλαδή μέχρι τον πλου στη Ρόδο και όχι στην Αθήνα. Εκεί τον πιάνει ο Δημοσθένης και του λέει, αφού ισχυρίζεσαι ότι το πλοίο ναυάγησε, σύμφωνα με τον νόμο και τη σύμβαση, δεν οφείλεις να καταβάλεις ούτε κεφάλαιο ούτε τόκο. Άρα ψεύδεσαι ότι πλοίο ναυάγησε, και με τα χρήματα που σου δανείσαμε εμείς ξαναπήγες στην Αίγυπτο. Σε γενικές γραμμές.

  17. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Έχω την εντύπωση ότι η σημερινή έννοια οφείλεται κυρίως σε παρερμηνεία του πρώτου συνθετικού «θάλασσα» με την έννοια ότι με τα με τα χαριστικά ευνοϊκά αυτά δάνεια οι δανειολήπτες πήγαιναν διακοπές, συνήθως με κότερα και θαλαμηγούς

  18. spiral architect said

    Και το κλασσικό:
    «Αν χρωστάς 5.000$ σε μια τράπεζα, είσαι άσχημα μπλεγμένος μαζί της. Αν της χρωστάς 5.000.000$, η τράπεζα είναι άσχημα μπλεγμένη μαζί σου.»

  19. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Έκανα μια απαραίτητη προσθήκη στην εισαγωγή, όπου αναφέρω ότι στο άρθρο με βοήθησε καθοριστικά ο φιλος μας ο Spiridione.

  20. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Πολύ ενδιαφέρουσα η ετυμολογική ιστορία του θαλασσοδανείου. Πριν κάποια χρόνια έτυχε να διαβάσω την Παναγια της Θάλασσας του Ιλδεφόνδο Φαλκόνες, μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη Βαρκελωνη του 14ου αιώνα. Σε καποιο σημείο ο πρωταγωνιστης, Αρνάου Εστανιόλ, συζητά με εναν Εβραίο αργυραμοιβό σχετικά με τα δάνεια και τη φύση του τόκου. Η κουβέντα τους αναπαράγει αρκετά απο τα επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα που απασχόλησαν τη χριστιανικη ευρωπη στα τελη του μεσαιωνα, οταν το χρημα και οι χρηματιστηριακές επιχειρήσεις ξαναγιναν κινητηρια δυναμη της οικονομιας.

    Μια μορφη δανείου που συζητάνε, λοιπόν, ειναι τα κουμαντα (αν θυμαμαι καλα), που απο την περιγραφή ειναι ακριβώς τα θαλασσοδάνεια. Ο Εβραίος τα φερνει ως παράδειγμα συναλλαγης με τοκο μεταξυ χριστιανών (πα να πει, δεν είμαστε μονο εμεις οι Εβραίοι τοκογλυφοι). Ο Αρναου αντιλεγει οτι στα κουμαντα ο δανειστης κερδιζει μονο οταν η επιχειρηση παει καλα, κι επομένως δεν ειναι τοκογλυφος αλλα συνεταίρος — μοιραζεται και το ρισκο. Ο Εβραιος το δεχεται αυτό, αλλά επισημαίνει ότι η ιδιαίτερη θεση των Εβραίων (περιορισμενοι στο γκετο, αποκομμένοι απο τους δεσμούς αλληλεγγύης που ισχυουν μεταξύ χριστιανων εμπόρων) δεν τους επιτρεπει το ρισκο που παιρνουν οι χριστιανοι δανειστες.

    Η συζητηση αυτη ουσιαστικα ειναι ενα αφηγηματικό οχημα για να καταρριφθουν οι διαδεδομενοι μυθοι και το στερεοτυπο του Εβραίου αδίστακτου τοκογλύφου. Σε άλλα αποσπάσματα πραγματεύεται και αντικρούει, για παραδειγμα, τον λιβελλο του αίματος — αλλά ας μην ξεφευγουμε απο το θεμα 🙂

  21. atheofobos said

    8
    Μου θύμισες την ιστορία που είχα ακούσει όταν υπηρετούσα την θητεία μου.
    Ελληνική αποστολή έχει πάει στις ΗΠΑ να πάρει δωρεάν αρματαγωγά του Β. Παγκοσμίου Πολέμου που οι Αμερικανοί τα είχαν παροπλίσει.
    Μπορούσαν εκτός από τα πλοία να πάρουν και οτιδήποτε εξάρτημα που θα τους ήταν χρήσιμο από άλλα πλοία που ήσαν σε αχρηστία.
    Με ενθουσιασμό ξήλωσαν ότι μπορούσαν και επέστρεφαν γεμάτοι στην Ελλάδα.
    Όμως στην διαδρομή επικράτησαν ωριμότερες σκέψεις και έτσι πολλά από τα εξαρτήματα γνώρισαν τον βυθό του Ατλαντικού.
    Γιατί αυτό;
    Γιατί σκέφτηκαν ότι φτάνοντας εδώ όλο αυτό το υλικό θα έπρεπε κάποιοι να το χρεωθούν και να είναι υπόλογοι γι΄ αυτό!
    Σχετική ιστορία με το άγχος που προκαλεί η χρέωση υλικού στους υπόλογους γράφω στο
    Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 3-ΜΑΝΑ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/09/3.html

  22. Avonidas said

    *ΙλδεφόνΣο Φαλκόνες, το ονομα του συγγραφέα. Εξυπνοφωνο γαρ…

  23. Γς said

    12:

    >ο υπεύθυνος της αποθήκης βρήκε περίσσευμα, περνούσε έλεγχο και δεν προλάβαινε να τα «σπρώξει» πουθενά…

    Ηταν κι εκείνο το μουλάρι που έπεσε σε χαράδρα της Πίνδου φορτωμένο στρατιωτικό υλικό.

    Κι όταν παρουσιαζόταν κανένα έλλειμμα έγραφαν ότι ήταν σε εκείνον τον ημίονο.

    Μέχρι που κάποιος ανώτερος έκανε τη σούμα:

    Ο ημλιονος μετέφερε κάτι τόνους στρατιωτικό υλικό.

  24. ΓιώργοςΜ said

    20 Υπόδειγμα ιστορικου μυθιστορήματος, κι έχω διαβάσει κάμποσα. Η ιστορία πενήντα και βάλε χρόνων, δοσμένη μέσα από το βίο και την πολιτεία του ήρωα, με αρκετή μελέτη και ανάλυση, ενώ ταυτόχρονα καλογραμμένο.
    Μου άρεσε τόσο πολύ, που όταν βρέθηκα στη Βαρκελώνη κάποιους μήνες αργότερα, αναζήτησα την εκκλησία περί ης ο λόγος για να μπω στο σκηνικό…

  25. Λεύκιππος said

    Εντυπωσιακή, σαφής, και περιεκτική η έκφραση «το διάφορο κεφάλι», και απορώ πως δεν ισχύει σήμερα αυτή, αντί της …..πρόβλεψης ότι ο τόκος ανατοκίζεται και κεφαλαιοποιείται, ή οτιδήποτε άλλο τέλος πάντων ισχύει μιας και δεν ασχολούμαι με το αντικείμενο. Κι απ’ ότι φαίνεται επί Παπαδιαμάντη ίσχυε.

  26. Γς said

    21:

    >Σχετική ιστορία με το άγχος που προκαλεί η χρέωση υλικού στους υπόλογους γράφω στο
    Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 3-ΜΑΝΑ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ

    Πολύ ωραίο.

    Κι ήρθε η στιγμή να απολυθώ.
    Ολοι μ αγαπούσαν εκτός από τον Αποθηκάριο [κάπως αλλοιώς ήταν ο τίτλος του] της Σχολής Ικάρων.
    Κι ήταν να ξεχρεωθώ τα υλικά που είχα χρεωθεί για να πάρω το «Κλίρανς» μου.

    -Πρώτα θα βρείς άλλους που δέχονται να τα χρεωθούν.

    -Τι λες ρε άνθρωπε;

    Και τραβάω στο Διοικητή.

    -Πες του να τα χρεωθεί ο ίδιος!

    Και κόκκαλο ο ζηλιάρης [που με αγαπούσαν όλοι]

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γι’ αυτό (και γι’ αυτό) τα καναλάκια μας, άκρως κυβερνητικά προ ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν πια πρόστυχη αντικυβερνητική προπαγάνδα ακόμα και στο δελτίο καιρού. Λόγω … ιδεολογικών διαφορών. 😉

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλημέρα. Δηλώνω ενθουσιασμένη για το νήμα. Άπτεται και της ιστορίας του ναυτικού δικαίου μέχρι τη βαθιά αρχαιότητα και της κοινωνικής ιστορίας και της λογοτεχνίας και της πολιτικής/οικονομικής επικαρότητας και βέβαια ,πάντα,της γλωσσικής ανάλυσης.

    Χθες βράδυ στο τελευταίο μου σχόλιο (132β) έγραφα για τα θαλασσοδάνεια, αλλά το διέγραψα και τα είπα καθυστερούμενα/ληξιπρόθεσμα δάνεια της ΝΔ και Πασοκ κι εξέφρασα την απορία γιατί δεν κατασχέθηκαν τα όποια μετέπειτα έσοδα από τους λογαριασμούς των δυο θαλασσοδανεισμένων ενώ για τον απλό κόσμο/μικροεπιχειρήσεις, ισχύει αυτό;

  29. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Ενδιαφέρον άρθρο! Εγώ νόμιζα ότι θαλασσοδάνειο λεγόταν γιατί τα χρέη …ρίχνονταν στη θάλασσα. Ως γνωστόν ό,τι πάει στον πάτο της θάλασσας δεν βρίσκεται ποτέ. (εκτός απ’τον Τιτανικό…)

  30. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα πήρε το κύμα ή ο ποταμός , έλεγε ο παππούς μου για τα δανεικά κι αγύριστα ή για τα βερεσίδια στο μπακαλικάκι του που για διάφορους λόγους χρόνιζαν και τελικά δεν πληρώνονταν.

  31. Idom said

    Καλημέρα!
    Πράγματι διδακτικό το σημερινό άρθρο, κύριε Νικοκύρη!

    Εμένα μού θύμισε τον Σάιλοκ και το θαλασσοδάνειο (;) με τον περίεργο όρο ακρωτηριασμού που είχε συνάψει. Το σχόλιο τού Avonida(s) (20) είναι σχετικό.

    @ 23
    tragic…

    Idom

  32. Spiridione said

    19. Σιγά, δεν έκανα τίποτα …

    Το απόσπασμα από τον Θάνο Βλέκα του Καλλιγά.
    Ο Θάνος Βλέκας ήταν ναύτης σε πλοίο που ναυάγησε δολίως από τον πλοίαρχο του:
    «….Ο Θάνος φθάσας εις Χαλκίδαν δεν είχεν των συστάσεων του Αϋφαντού, δια ν’ απαλλαχθή της περί ναυταπάτης κατηγορίας, διότι είχεν ισχυροτέραν προστασίαν, την του Ζάρπα (του πλοιάρχου) και των υπέρ αυτού ενεργούντων. Ούτος είχε λάβει επί του ναυαγήσαντος πλοίου εν Σύρω θαλασσοδάνειον παρά τινός εμπόρου, όστις ήτο μέλος του ασφαλιστικού καταστήματος. Αν και ως τοιούτος είχε συμφέρον ν’ απαλλαχθή το κατάστημα των περί ασφαλίσεως υποχρεώσεών του, ως δανειστής όμως είχε ισχυρότερον συμφέρον, να πληρωθή το δάνειόν του, και ως εκ τούτου συνεμάχει μετά του Ζάρπα. Φαίνεται ότι τότε τουλάχιστον τ’ ασφαλιστικά καταστήματα δεν έδιδον πολλήν προσοχήν εις την διαφοράν μεταξύ δολίου και μη δολίου ναυαγίου, διότι όλα τα μέλη αυτών είχον συμπεμπλεγμένα μετά των πλοιάρχων συμφέροντα∙ και τα μεν ασφαλιστικά καταστήματα ταχέως διήνυον την εφήμερον ζωήν των επακολουθουμένης της διαλύσεώς των αμέσως δια της συστάσεως νέων, οι δε δανείζοντες ναυτικώς εζημιούντο μόνον κατά την αναλογίαν των ως μέτοχοι του καταστήματος, δηλαδή όσον ένεστι ελάχιστον τι, παραβαλλόμενον προς τα των πλοιάρχων κέρδη. Οι μέτοχοι λοιπόν των καταστημάτων οι μη δανείζοντες ναυτικώς και μη πονηρευόμενοι ήσαν αυτόχρημα το του ποιητού sic vos non vobis vellera fertis, oves κτλ.»
    https://books.google.gr/books?id=K6B6CAAAQBAJ&pg=PT51&dq=%CE%9D%CE%95%CE%91+%CE%A0%CE%91%CE%98%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%98%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A5&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjvkvbe8qLPAhUH1BoKHfseCPYQ6AEIHzAA#v=onepage&q=%CE%9D%CE%95%CE%91%20%CE%A0%CE%91%CE%98%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91%20%CE%A4%CE%9F%CE%A5%20%CE%98%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A5&f=false
    Εκείνη την εποχή, στα μέσα του 19ου αιώνα, είχαν φαλιρίσει πολλά ασφαλιστικά πρακτορεία στη Σύρο, την ναυτιλιακή πρωτεύουσα της Ελλάδας, από τις ναυπατάτες.

    Η απάτη, όπως την περιγράφει ο Καλλιγάς, δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο πώς μεθοδευόταν. Είτε, πρώτη περίπτωση, θα ασφάλιζαν το θαλασσοδάνειο με τους τόκους του στο ασφ. πρακτορείο. Αυτό επιτρεπόταν από τον Εμπορικό Νόμο της εποχής, αλλά το πρόβλημα ήταν, σύμφωνα με τη νομική θεωρία, ότι η ασφάλιση αυτή ήταν νόμιμη μόνο ως προς το κεφάλαιο, αλλιώς υποκρυπτόταν τοκογλυφικό δάνειο, διότι ο θαλασσοδανειστής δεν αναλάμβανε κανένα κίνδυνο ώστε να δικαιούται να λάβει υψηλούς ναυτικούς τόκους, αφού, σε κάθε περίπτωση, είτε ναυαγούσε το πλοίο είτε όχι, αυτός θα εισέπραττε ναυτικούς τόκους. Είτε, δεύτερη περίπτωση, ο θαλασσοδανειστής (που ήταν και μέλος του ασφ. πρακτορείου) ερχόταν σε μυστική συμφωνία με τον πλοιοκτήτη ή τον πλοίαρχο, ότι αφού ασφάλιζαν το καράβι για περίπτωση ναυαγίου (δηλ. την αξία του καραβιού) θα το βύθιζε ο πλοιοκτήτης, θα εισέπραττε το ασφάλισμα, θα έδινε στον δανειστή το κεφάλαιο με τους τόκους και θα μπορούσε να κρατήσει τα υπόλοιπα. Έτσι βέβαια νομικά δεν ήταν καλυμμένος ο θαλασσοδανειστής ότι θα πάρει τα λεφτά του, αλλά, ίσως, μεταξύ κατεργαραίων ειλικρίνεια. Σε κάθε περίπτωση ο δανειστής/ασφαλιστής θα είχε μεν απώλειες από το κλείσιμο του ασφαλιστικού πρακτορείου που ήταν μέτοχος, αλλά, αν είχε δώσει πολλά θαλασσοδάνεια, θα κέρδιζε πολλά περισσότερα.

  33. Γς said

    >Ως γνωστόν ό,τι πάει στον πάτο της θάλασσας δεν βρίσκεται ποτέ.

    παρακαλώ σας κύματα, στον πάτο να την πάτε

  34. Stella said

    Για τους εραστες της Νομικης . Θαλασσοδανεια στον «Νομος Ροδιων Ναυτικος» κωδικοποιηση κανονων ναυτικου δικαιου απο αρχαιοτητα , αναφορα και στον Αρμενοπουλο. Αναλογα κειμενα και στους τραπεζιτες της Φλωρεντιας.
    Για τα «υπερ αεροποριας’ . ενδιαφεροντα στοιχεια στην εκδοση του τμηματος της ιστοριας του ΓΕΣ «η στρατιωτικη προπαρασκευη της Ελλαδαος για τον Β΄ΠΠ

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Να ξέρετε ότι τα χαρτονομίσματα του ευρώ δε λιώνουν στη θάλασσα.
    Το Σάββατο συνέβη το εξής σε μια κολλητή μου που πάει συχνά πυκνά για μπάνιο στις θάλασσες της Αττικής με την παρατεινόμενη καλοκαιρία. Εκεί που κολύμπαγε στο όριο με τα αβαθή, μια λιλιπούτεια πασχαλίτσα ήρθε κι έπλεε μπρος στη μύτη της στην επιφάνεια του νερού και αυθόρμητα την στερέωσε στη ράχη της χούφτας της να στεγνώνει και χάζευε τις κλωστούλες των ποδιών του ζουζουνιού που πήραν να κουνιούνται σαν βγήκαν από το νερό. Με αυτή την ήρεμη ενασχόληση έμενε σχεδόν ακίνητη για μερικά λεπτά και ήρθε και λαμπύρισε ατάραχτος ο βυθός κάτω και τότε πήρε το μάτι της ένα χαρτάκι μισοκρυμμένο στην άμμο.Το γραπώνει με τα δάχτυλα του ποδιού,κι άρχισε να βγαίνει στην αμμουδιά, νομίζοντας- με ποιητική διάθεση(όπως μας είπε) ότι είναι σημείωμα από «μποτίλια στο πέλαγος». Βγαίνει λοιπόν με την πασχαλίτσα να περπατάει/φτερουγίζει στεγνωμένη-ζεσταμένη στο χέρι της κι ένα ατσαλάκωτο/ολοκαίνουργιο εικοσάευρω ανάμεσα στα δάχτυλα του ποδιού 🙂

  36. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    32 Μην το λες.

    31 Θα έλεγα ότι του Σάιλοκ το δάνειο ΔΕΝ ήταν θαλασσοδάνειο διότι αν ήταν θα απαλλασσόταν από κάθε υποχρέωση ο πλοιοκτήτης.

  37. Πάνος με πεζά said

    @ 35 : …νομίζοντας- με ποιητική διάθεση(όπως μας είπε) ότι είναι σημείωμα από «μποτίλια στο πέλαγος»…
    Λάθος νόμισμα !

  38. LandS said

    20 «Μια μορφη δανείου που συζητάνε, λοιπόν, ειναι τα κουμαντα (αν θυμαμαι καλα), που απο την περιγραφή ειναι ακριβώς τα θαλασσοδάνεια. Ο Εβραίος τα φερνει ως παράδειγμα συναλλαγης με τοκο μεταξυ χριστιανών….Ο Εβραιος το δεχεται αυτό, αλλά επισημαίνει ότι η ιδιαίτερη θεση των Εβραίων (περιορισμενοι στο γκετο, αποκομμένοι απο τους δεσμούς αλληλεγγύης που ισχυουν μεταξύ χριστιανων εμπόρων) δεν τους επιτρεπει το ρισκο που παιρνουν οι χριστιανοι δανειστες»

    Να το κουκούτσι του μύθου πίσω από το Σεξπιρικο Έμπορο της Βενετίας. Θαλασσοδάνεια, μια μορφή δανεισμού που έκανε κίκσταρτ τον Καπιταλισμό, δεν έδιναν οι παραδοσιακοί, μέχρι τότε, δανειστές. Οι Εβραίοι ήταν όντως περιορισμένοι στα γκέτο αλλά πιο σημαντικό είναι ότι ένοιωθαν, και δικαιολογημένα, εξαιρετικά ανασφαλείς ώστε το μεγάλο ρίσκο της επένδυσης να μην αντισταθμίζεται από το υψηλό επιτόκιο. Αντιμετώπιζαν, θα λέγαμε σήμερα, ένα πρέμιουμ κινδύνου μόνο και μόνο επειδή ήταν Εβραίοι και οι κίνδυνοι των θαλασσοδανείων τα έκαναν ασύμφορα. Οι στρατιώτες όμως που πλούτιζαν λεηλατώντας το κοσμάκη κατά τους Θρησκευτικούς Πόλεμους είχαν λάφυρα ανεμομαζώματα για να τα κάνουν ανεμοσκορπίσματα για γρήγορο κέρδος οι χριστιανοί στους οποίους τα είχαν εμπιστευτεί. ΄Οι τελευταίοι είχαν κεφάλαια για ρίσκο (άσε που εξ ορισμού αυτοί που θα έκαναν αναλήψεις θα ήταν λιγότεροι από όσους έκαναν καταθέσεις)

    Μη πιστεύετε τον Σέξπιρ, ο Αντόνιο δεν δάνειζε. Ήταν έμπορος και με τόσα πλοία σκορπισμένα πρέπει να ήταν πολύ εκτεθιμένος και στη πραγματικότητα μάλλον αυτός θα ζητούσε από τον Σάϋλοκ δάνειο ο οποίος βέβαια, αναλογιζόμενος το ρίσκο δεν του το έδινε. Γιαυτό και η σκαιή συμπεριφορά του απέναντι στον Σάϋλοκ, γιαυτό και έβαλε τον ερωτευμένο λιμοκοντόρο να μεσολαβήσει δήθεν και καλά, Από την οργή ο Εβραίος ζήτησε (γύρευε τι άλλο φοβόταν) τόσο μεγάλο τόκο που ισοδυναμούσε με το να κόψεις μια λίμπρα σάρκας από το μέρος της καρδιάς. Να κάνει κάτι που οι άλλοι εβραίοι δεν έκαναν. Να δώσει Θαλασσοδάνειο, να του έρθουν μετά οι κοπελιές να του διαβάσουν τον Νόμο Κατσέλη και ότι δεν πρόκειται να δει ούτε δραχμή ούτε κρέας…. και έγινε χριστιανός για να σώσει τη ψυχή του, διότι ο κύριος Αντόνιο γουόζ τουου μπιγκ του φέιλ.

  39. Καθυστερημένο μεζεδάκι

  40. spiral architect said

    @35: Ουτε τα ψάρια δεν το τρώνε. 😛

  41. spiral architect said

    @40: Και μεζεδάκια γράφουμε και το κατιτίς μας πήραμε απο την κολλεγιά με τον Ψωμιάδη. Έχουμε πρόγραμμα.
    (τους ψέκασαν κιόλας) 😦

  42. Γς said

    40:

    >Δεν τους αφήνεται η είσοδος

    Δεν τους ανοίγει ρε παιδί μου.

    Ανοιξε πόδια, ουπς πόρτα να διαβώ!

  43. ΓιώργοςΜ said

    35 Τα χαρτονομίσματα είναι στην ουσία βαμβακονομίσματα, αλλιώς θα καταστρέφονταν σε λίγες μέρες. Η Βρεττανία μάλιστα
    Από την άποψη μάλιστα της αντοχής, η δραχμή ήταν «σκληρό» νόμισμα 🙂 , το χιλιάρικο άντεχε περισσότερο στη φθορά από το πεντάευρο (αλήθεια, «πεντάευρο», «πεντόευρο» ή «πέντευρο»;).
    Κι η κόρη μου φέτος αλίευσε ένα δεκάρικο στην παραλία, μάλιστα έχω και τη βουτιά «on camera». Χάθηκε να ‘ταν κανα πεντακοσάρικο (ή περισσότερα)….

  44. ΓιώργοςΜ said

    *η Βρεττανία μάλιστα έβαλε πρόσφατα πιλοτικά σε κυκλοφορία πλαστικά.

  45. 42

    άλλο η χαζαμάρα του Χάρρυ Θεοχάρη κι άλλο η σκληρότητα της κυβέρνησης

  46. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  47. Corto said

    Η αποφυγή του ασύμφορου δανεισμού ήταν μία από τις αιτίες που οδήγησαν τους Γαλαξειδιώτες καραβοκύρηδες κατά τον 19ο αιώνα, να αναπτύξουν ένα από τα πρώτα ασφαλιστικά συστήματα της Ελλάδας.

    «Στον οικονομικό τομέα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τρεις βασικούς παράγοντες: α) την έλλειψη
    δανειοδοτικού συστήματος κρατικού, ή ιδιωτικού, β) την αντιμετώπιση των γνωστών δυσχερειών της ιστιοφόρου ναυτιλίας. Τα ναυάγια, οι αβαρίες, οι προσαράξεις και οι πειρατείες ήταν φαινόμενα συχνά και αναπόφευκτα, που πολλές φορές ήταν μοιραία για τους καραβοκύρηδες. γ) την ανάγκη αποδέσμευσης της
    Γαλαξειδιώτικης ναυταγοράς από τα ξένα κεφάλαια και κυρίως τα Πατρινά.

    Για τους τρεις αυτούς λόγους ιδρύουν την πρωτότυπη και μοναδική στον Ελληνικό χώρο σωματειακής φύσεως θαλάσσια αλληλασφάλεια με μόνο σκοπό την αμοιβαία ασφάλεια των πλοίων.»

    http://www.in-galaxidi.gr/%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%B4%CE%B9/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1.html

    ««Θαλάσσια αλληλασφάλεια» εννοούμε τη συνεταιριστική οργάνωση που ανέπτυξαν οι Γαλαξειδιώτες καραβοκύρηδες για να μοιράζονται μεταξύ των συνεταίρων οι ζημιές που κάθε ένας μπορούσε να υποστεί στα πλοία του απ’ τους κινδύνους της θάλασσας (άρθρο 5 του καταστατικού αλληλασφάλειας του 1867).»

    https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&ved=0ahUKEwi0xKvArb7PAhWIDSwKHey7BugQFggtMAI&url=http%3A%2F%2Fwww.hellenicnavy.gr%2Fel%2Fenimerosi%2Fentypa-ekdoseis%2Farxeio-proigoymenon-ekdoseon.html%3Fdownload%3D304%3A591&usg=AFQjCNGC-Xx_1RrX3Yt-JeX47octZnC2oA&cad=rja

    σελ.82, υποσημείωση 192

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    35. Αν είναι να παίρνουμε τόσο χρήσιμες πληροφορίες μέσω τόσο γλαφυρών κειμένων, τότε, σε παρακαλώ, να το κάνεις κάθε μέρα, Έφη. 😊Το τερπνόν μετά του ωφελίμου, κυριολεκτικά.

  49. spatholouro said

    Στη «Χιακή διάλεκτο» («Σύγγραμμα Περιοδικόν» 1874) τα θαλασσοδάνεια λέγονται «τα ξεκομμένα»

    Επίσης, έχει ενδιαφέρον να παρατηρηθεί ότι ο όρος «θαλασσοδάνεια» έτυχε χρήσης και στον κόσμο των ιδεών: από παλιά ο Σπύρος Μελάς τον χρησιμοποιούσε για να δηλώσει πρακτικές δανεισμού από ξένα γλωσσικά, λογοτεχνικά. πολιτισμικά περιβάλλοντα (βλ. ενδεικτικά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 15/4/1945, και 26/7/1949)

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συνέχεια ο Παπαδιαμάντης μας αναφέρεται στο ζήτημα της τοκογλυφίας, το διαβόητο «το διάφορο κεφάλι», που μάστιζε τους νοικοκυραίους του νησιού του. Παρ’ όλα αυτά, επί τόσες δεκαετίες μάς τον παρουσίαζαν σαν τον ηθογράφο, που περιγράφει τη βασιλική δρυ, τα ξωκκλήσια και τις γριούλες της Σκιάθου.

  51. LandS said

    31 και 36
    Με τη πρώτη ματιά δεν πρόκειται για θαλασσοδάνειο.
    Ο Αντόνιο δεν θα χρησιμοποιούσε τα χρήματα για να στείλει καράβι, θα έδινε τα χρήματα στον φίλο του για να μπορέσει αυτός να πάρει τη πλούσια νύφη.
    Τρεις χιλιάδες δουκάτα για να γίνει ο κολλητός σου γαμπρός του άρχοντα του Μπέλμοντ δεν είναι ποσό που θα ζητούσες τόκο, επειδή με ένα τέτοιο κονέ αποκτούσες σοβαρότατη υποστήριξη.

    Σπέκουλα και εδώ λοιπόν. Επειδή δεν τα είχε δανείστηκε με απαράδεκτα μεγάλο τόκο για να βγάλει πολλά περισσότερα.
    Η ιστορία τελειώνει με το να αναγνωριστεί ισοδύναμο με θαλασσοδάνειο. Για τελείως τυπικούς λόγους και με νομικισμούς πέραν της δεοντολογίας ο Σάϋλοκ δεν μπόρεσε να εισπράξει τα χρήματά του.

  52. sarant said

    52 Ακριβώς!

    51 Ακριβώς (ξανά)!

    50 Ενδιαφέρον αυτό του Μελά!

  53. LandS said

    44 Έχουμε δεκάρικα, εικοσάρικα, κατοστάρικα, έχουμε δει ή είχαμε κατά το περελθόν, πεντακοσάρικα, χιλιάρικα κλπ ακόμα και διακοσάρικα! Γιατί να μην έχομεν τάλαρα;

  54. Γς said

    44:

    Ατιμα χαρτονομίσματα.

    Ατιμοι μέρμηγκες με κάνατε τζίτζικα…

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_6.html

  55. Παναγιώτης Κ. said

    » Τα κόμματα του παλαιού δικομματισμού «.!!!
    Επισημαίνεται διότι εμείς λεξιλογούμε και φρασεολογούμε . 🙂

  56. Ριβαλντίνιο said

    Επειδή (επί Τουρκοκρατίας) δεν υπήρχαν ασφαλιστικές εταιρείες και τα ταξίδια ήταν επικίνδυνα, οι ιδιοκτήτες φρόντιζαν να έχουν μετοχές σε πολλά καράβια και έδιναν στους καπετάνιους και τους ναύτες όχι μισθό, αλλά μερίδιο στα κέρδη και στη ζημιά. Καθένας έβαζε το κεφάλαιό του (σερμαγιά) στο φορτίο κι έτσι ενδιαφερόταν γι’αυτό προσωπικά.
    (Νεότερη Ευρωπαϊκή Ιστορία, Γεωργία Κουλικούρδη, ΟΕΔΒ 1981)

    σερμαγιά — και σιρμαγιά και συρμαγιά, η, Ν 1. το αρχικό χρηματικό κεφάλαιο που είναι αναγκαίο για την έναρξη μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας 2. (γενικά) χρηματικό κεφάλαιο. (ΕΤΥΜΟΛ. < τουρκ. sermaye)

    http://greek_greek.enacademic.com/167395/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC

    Ανάμεσα Τσιρίγο και Κάβο Μαλιά
    Καράβι κινδυνεύει μ’όλη τη συρμαγιά.
    Δεν κλαίω το καράβι, μήτε και τα πανιά ,
    μον’ κλαίω τα ναυτάκια που είναι διαλεχτά.
    Δεν είναι ένα-δύο μήτε και δεκαριά,
    μον’ είναι τετρακόσα μια πεντακοσαριά.
    Γυρίζει τριγυρίζει λιμάνι για να βρει,
    τα κύματα το σπρώχνουν Παναγιά μου
    ν’αράξει δεν μπορεί.
    Βοήθα Παναγιά μου για να γλιτώσουμε
    κι όσα καντήλια έχεις θα στ’ασημώσουμε.

  57. sarant said

    56 Δεν είναι ακριβής ο όρος;

  58. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Οι αράπικες τράπεζες, επειδή ο έντοκος δανεισμός είναι χαράμ στο Ισλάμ, έχουν «ανακαλύψει» ωραίους τρόπους να βαφτίζουν το μπέικον γαλοπούλα …. «Δωρεές», «Profit sharing» κι άλλα ωραία. Π.χ όταν θέλεις να πάρεις ένα δάνειο π.χ 5 χιλιάρικα για να πάρεις αμάξι σου λένε. Θα το αγοράσω εγώ το αμάξι για λογαριασμό σου αλλά θα σου το πουλήσω 7000 σε τόσες δόσεις… :-)Ίσως όλες οι θρησκείες είναι υποκριτικές, αλλά αυτοί είναι a class of their own!

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αναρωτιέμαι, αυτά τα τιτιβίσματα στο τουίτερ μόνοι τους τα γράφουν οι πολιτικοί ή έχουν τουιτερογράφους; Ανορθόγραφα, ασύντακτα, ατόνιστα, ενώ ξέρουν πως θα τα διαβάσουν χιλιάδες άνθρωποι. Κι άλλοι να τους τα γράφουν, δεν τα ελέγχουν; Διάβολε, την υπογραφή τους φέρουν, αυτοί τα χρεώνονται. Προφανώς με την ίδια ελαφρότητα και επιπολαιότητα ασκούν και τα καθήκοντά τους. Έτσι εξηγούνται πολλά.

  60. spatholouro said

    Και αναρωτιόμουν για αυτά τα «ξεκομμένα» ή τα «ναυτικά δανείσματα» των αρχαίων.

    Είναι ο συμφωνημένος τόκος των εις τους ναυτικούς εμπόρους δανειζομένων χρημάτων, μας λέει εδώ ο εξ Οικονόμων (εκδ. 1871: σελ. 172-173)

    https://books.google.gr/books?id=MbtMAAAAcAAJ&pg=PA173&dq=%22%CE%BD%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC+%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%22&hl=el&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%22%CE%BD%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%22&f=false

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    34. Στέλλα, τί εραστές, ο εφιάλτης του Εμπορικού κατά Γκόφα 🙂
    Ως προς το νήμα μας, βλέπω Δημ.Γκόφα,1985, «Θαλασσοδάνεια, Σερμαγιές, Βλησίδια: τρεις μορφές χρηματοδότησης της θαλάσσιας επιχείρησης στα μεταβυζαντινά χρόνια»

    38. 🙂 Λάθος, νόμισμα!

    49. Ευχαριστώ πολύ! 🙂

    2013 /Χρήμα στο κύμα/«Κομμένα πια τα δανεικά, αν θες να ζήσεις ζήσε με τ’ αληθινά, μόνο η καρδιά μετράει πραγματικά»
    Γλουπ
    http://www.tovima.gr/vimagazino/views/article/?aid=527474

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62α. Ξέχασα το λινκ του βιβλίου του Δ.Γκόφα
    http://catalog.parliament.gr/ipac20/ipac.jsp?session=141N95E3K8921.46089&profile=001&page=2&group=0&term=%CE%93%CE%BA%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%82%2C+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A7%CF%81.%2C+1924-&index=.AW&uindex=&aspect=subtab14&menu=search&ri=1&source=~!vouli_library&1410953320874

  63. Ενδιαφέρον http://news247.gr/eidiseis/psixagogia/politismos/15-istories-komiks-gia-thn-athhna-ths-katoxhs.4295848.html

  64. Πάνος με πεζά said

    Εν τω μεταξύ, μια που περι νομισμάτων, βρήκα σ’ ένα συρτάρι 1-2 τέτοια, και κοιτάξτε τί παίζει !
    http://www.seleo.gr/koinwnia/221979-ta-ellinika-katostarika-pio-akriva-apo-tis-lires-agglias-poloyntai-10-fores-pano-sto-diadiktyo-eikones#.V_I7HPmLSUk

  65. nikiplos said

    κάνε το καλό και ρίχτο στο γιαλό
    λέει ο σοφός λα(γ)ός…
    🙂

  66. Spiridione said

    Εδώ μερικές πληροφορίες ονλάιν για τα προεπαναστατικά θαλασσοδάνεια
    http://ikee.lib.auth.gr/record/129523/files/GRI-2012-8935.pdf
    Συνήθως τα ονόμαζαν τα θαλασσοδάνεια «κάμπιο μαρίτιμο», ή μπορεί να τα έλεγαν σερμαγιά ή βλησίδι, παρότι αυτές ήταν διαφορετικές συμβάσεις αφού υπήρχε μια σύγχυση ως προς την ορολογία. Ή δεν υπήρχε χαρακτηρισμός της σύμβασης, αλλά από τις ρήτρες που υπήρχαν καταλαβαίνουμε ότι ήταν θαλασσοδάνειο. Για παράδειγμα έγραφαν «γρόσια τάδε για τα περίκολο ή ρίζιγα της θαλάσσης» ή «επάνω εις τον σκαρμόν του καραβίου». Η ρήτρα δε της εξόφλησης του δανείου μόνο με την επιτυχή ολοκλήρωση του ταξιδιού αποτυπωνόταν με φράσεις όπως «με το καλόν του κατευώδιον», ή «με τον καλόν μας γυρισμό».

    Ένα παράδειγμα ναυτικού δανείου από την Ύδρα του 1802

    «Δηλοποιείται διά του παρόντος ότι ο Αντώνης Παντελή Κρανιδιώτης έλαβε παρά του κυρ Δημητρίου Μπαρού γρόσια χίλια πεντακόσια νούμερον χίλια πεντακόσια δια σερμαγιά του καραβίου οπού ο ίδιος καπετανεύει με διάφορον αποκοψάρικον αντάρε τορνάρε διά ένα και μόνον ταξείδι της Ευρώπης. Διά μεν Λιβόρνο και Γκένοβα προς είκοσι πέντε τα εκατόν διάφορον, δια δε Μαρσίλιαν και Ισπανίαν προς τριάκοντα τα εκατόν. Υπόσχεται με τον ενταύθα συν Θεώ ερχομόν του να επιστρέψη τόσο το κεφάλαιον όσο και το διάφορον εις τάλλαρα τόσα καθώς ήθελαν κορέρει εδώ εις τον άνωθεν κυρ Δημήτρη Μπαρού. Διό και εις την περί τούτων δήλωσιν έδωσεν το παρόν ενυπόγραφον, ίνα έχη το κύρος και την ισχύν εν παντί κριτηρίω. Τα δε ρίζικα και περίκουλα της θαλάσσης (οπού ο κύριος φυλάξοι) αγροικούνται εις τον άνωθεν κυρ Δημήτρη Μπαρού».

    Σχ. 61. Ξεκομμένα μάλλον λέγονταν γιατί ο τόκος συνήθως ήταν κατ’ αποκοπή, για τη διάρκεια του ταξιδιού. Διάφορον Αποκοψάρικον λέγεται στο παραπάνω έγγραφο. Οι τόκοι υπολογίζονταν ανάλογα με την απόσταση του ταξιδιού, αλλά και το είδος του εμπορεύματος. Στην νομοθεσία της Ύδρας υπήρχε ειδικός κατάλογος με αναλυτικά επιτόκια ανά προορισμό.

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το πρώτο χρόνο χαίροταν, πετούσε στα ουράνια
    γλεντούσε με τους φίλους του, τους έδινε και δάνεια
    Δάνεια, θαλασσοδάνεια, διπλές τριπλές μερίδες
    όπως αυτά που παίρνουνε όσοι έχουν εφημερίδες

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>με στερεότυπη παράθεση της φράσης «το διάφορο κεφάλι»,
    και στους Χαλασοχώρηδες
    …Ήτο δε(ο κυρ-Μανουήλος ο Στεριωμένος) άνθρωπος με επιρροήν, διότι ήξευρε να κάμνει «ευκολίας» εις τους χωρικούς. Μίαν οκάν αχύρου έδιδε τον χειμώνα εκ της προμηθείας του, μίαν οκάν κριθής ελάμβανε το θέρος εκ του αλωνίου. Είχεν όλας τας αρετάς του μύρμηγκος και υπερείχεν αυτού κατά μίαν, ότι ήτο δανειστής. Μίαν οκάν ελαίας έδιδε την μεγάλην τεσσαρακοστήν εις πτωχήν χήραν, μίαν οκάν έλαιον ελάμβανε το φθινόπωρον εις την αποθήκην…
    Δι’ όλων αυτών των μέσων, ως και διά τινων χρηματικών δανείων, τα οποία εδάνειζεν εις τους χωρικούς «το διάφορο κεφάλι», είχεν αποκτήσει ου μικράν περιουσίαν, δημοπρατήσας τας οικίας ή τας αμπέλους χωρικών τινων

  69. Είχα διαβάσει πως μέχρι και τη δεκαετία του ’70 στις ναυταπάτες συνηθιζόταν το «κλείδωμα»,
    Επειδή η αποζημίωση (προς τον πλοιοκτήτη) για ναυάγιο ήταν πολύ μεγαλύτερη όταν υπήρχε νεκρός, όταν ετοίμαζαν τη βύθιση, ναυτολογούσαν κι έναν πιτσιρικά, τον οποίο τη νύχτα του ναυαγίου, τον κλείδωναν στην καμπίνα του.
    Γι’ αυτό, έλεγε, η συμβουλή προς τους πρωτοναυτολογούμενους ήταν να μην κοιμούνται μόνοι τους στην καμπίνα αλλά με κάποιον παλιότερο.

  70. LandS said

    59 έχουν «ανακαλύψει» ωραίους τρόπους να βαφτίζουν το μπέικον γαλοπούλα …. «Δωρεές», «Profit sharing» κι άλλα ωραία΄

    α λα «χορηγία» αντί για φόρο

    https://sarantakos.wordpress.com/2009/06/05/xaratsi/

    Σερβίρουν Σκωτσέζικο τσάι ; ή μαθεύτηκε.

  71. giorgos said

    Μιά χαρά δούλευε τό έμπόριο επί τουρκοκρατίας , καί μάλιστα από τούς ¨»σκλάβους τού κατακτητή» …

  72. Pedis said

    # 71 – Τι ξεβράζει το βρώμικο μυαλό σου, Σκύλε! Ντροπή σου!

    … από το 1946 έως το 1949 οι Ελληνες εφοπλιστές αγόρασαν 277 πλοία, τα οποία ταξίδευαν με σημαίες ευκαιρίας. Μάλιστα τα κέρδη τους, μετά τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, έφτασαν τα 47.500.000 λίρες Αγγλίας – στερλίνες – σε μετρητά από ασφάλειες και ναύλους. Ετσι, στις 9 Απρίλη του 1946, η κυβέρνηση του Παναγιώτη Πουλίτσα εγγυήθηκε την αγορά 100 «Λίμπερτυ» και των 7 δεξαμενόπλοιων τύπου Τ2 για τους Ελληνες εφοπλιστές. Το «έργο» ολοκλήρωσε η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη και …ιδιαίτερα ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Νικόλαος Αβραάμ, στον οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω.

    Ας δούμε, όμως, τη συναλλαγή συγκεκριμένα: Οι Ελληνες εφοπλιστές πήραν, με τη μεσολάβηση της κυβέρνησης, 100 «Λίμπερτυ» στο 1/3 της αξίας τους, δηλαδή στα 16.500.000 στερλίνες. Από αυτά τα χρήματα έδωσαν μόνο τα 4.100.000 και το υπόλοιπο ποσό το εγγυήθηκε το ελληνικό Δημόσιο. Το δάνειο αυτό έπρεπε να το εξοφλήσουν με τόκο 3,5% σε 17 χρόνια!

  73. 74

    Έτσι γίνουνται οι δουλειές, μάστορα!

    Εντωμεταξύ στο τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής παίζει ένα ντοκυμαντέρι με τον απίστευτο τίτλο «Perah-Istar, το γνωστό-άγνωστο περιστέρι»! Νατσουλίτσα μου μυρίζει!

  74. Pedis said

    -> # 71 – «Οταν δε λέγω χαρτοπαίγνιο δεν υπερβάλλω και εξηγούμαι: Καράβι αξίας 20.000 λιρών, χρεωμένο κατά 10.000 λίρας. Κηρύσσεται πόλεμος και το ασφαλίζομεν αντί 250.000 λιρών καταβάλλοντες ασφάλιστρον περίπου 10.000 λίρας διά ταξίδιον διάρκειας 60 ημερών. Εάν τελειώση το ταξίδι και φθάση το καράβι αισίως, όχι μόνο εξατμίζεται το μικρόν προβληματικόν ταξίδιον (το περιθώριον ναύλου το πρώτο τρίμηνον του πολέμου ήτο πολύ μικρόν) αλλά μας αφίνει και ζημιάν πολλών χιλιάδων λιρών λόγω της εξωφρενικής μίζας που βάλαμε.

    Τώρα, δεδομένου ότι ήδη εχρωστούσαμε 10.000 λίρας από τις είκοσι χιλ., που αξίζει το καράβι, εάν αιφνιδίως σταματούσε ο πόλεμος η χρεοκοπία ήταν ακαριαία. Αντιθέτως, εάν ετορπιλλίζετο το καράβι, επραγματοποιείτο μυθώδες κέρδος και ασύδοτον. Λοιπόν, προ του τελευταίου άθλιου πειρασμού ερωτώ: Τι είναι επόμενον να εύχεται κανείς; Φυσικά και το τερατώδες, τον τορπιλλισμόν βέβαια, ει δυνατόν άνευ απωλείας ψυχών (!)(…) Πρέπει να ομολογήσωμεν ότι αν ζούσε ο Ντοστογιέφσκι ασφαλώς θα αυτοκτονούσε από απογοήτευσιν προς την φαντασίαν του».

  75. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Τα ελατήρια κόλλησαν .. δεν ανοίγουν… Ο ατμός δε μπορεί να ξεφύγει… Τι κάνετε μωρέ;;… Σταματήστε το κάρβουνο!… Όχι άλλο κάρβουνο!!…

  76. leonicos said

    !!!!

  77. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα νεότερα σχόλια!

  78. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  79. Spiridione said

    Το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα ….

  80. Γς said

    82:

  81. Γς said

    Φτου λάθος.
    {τι ανακατεύομαι;]

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πνίγηκαν είναι το σωστό

  83. spatholouro said

    #50
    Διόρθωση: η εφημερίδα είναι ΕΜΠΡΟΣ και όχι ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

  84. Ορίστε, ρε! Και η Ροζέτα ελληνικά μιλούσε!

  85. Πάνος με πεζά said

    Η ροζέτα;

  86. Το διαστημοπλοιάκι που πήγε στον κομήτη.

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θυμάμαι ότι στο «Ορατότης μηδέν» με τον Νίκο «όχι άλλο κάρβουνο» Κούρκουλο, η εφοπλιστική οικογένεια, που έκανε τις κομπίνες και θαλασσόπνιγε τα πληρώματά της, λεγόταν Ρίχτερ. Απόγονοι προφανώς των Βαυαρών του Όθωνα. Δεν ήταν δυνατόν να τους δώσει ο Φώσκολος ελληνικό επώνυμο, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι υπάρχει περίπτωση καθαρόαιμος Έλληνας εφοπλιστής να κάνει τέτοιες βρομοδουλειές. Και όλοι ξέρουμε ότι τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει.

  88. Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε

  89. sarant said

    90: 🙂

  90. Ιάκωβος said

    Πολύ ωραίο άρθρο.

    Η έκφραση «Τα θαλάσσωσε» μπορεί να είναι από κεί;

  91. Γς said

    90:

    Οχι άλλο κάρβουνο

    https://sarantakos.wordpress.com/

  92. Γς said

    Φτου! πάλι λάθος

    http://caktos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5.html

  93. gpoint said

    Απ’ οτι θυμάμαι να έχω διαβάσει οι Γαλαξιδιώτες τον καιρό του πανιού είχαν φτιάξει κάτι σαν κοινό ταμείο με την βοήθεια του οποίου ο καραβοκύρης αντικαθιστούσε το πλοίο που έπιανε βυθό. Αλλες εποχές, άλλα ήθη, ο ατμός τους τελείωσε.

  94. Λ said

    93. Για το θαλάσσωμα υπάρχει και άλλη εκδοχή. Σε Λευκαδίτικο προικοσύμφωνο του 1765 αφού απαριθμούνται τα προικιά που δίνει ο πατέρας της κόρης και του γαμπρού του μαζί με την ευκή του υπάρχει ο εξής επίλογος:
    «Όλα αυτά να τα κάνουν θάλασσα και να τρώνε και να πίνουν μόλο το συμπεθεριό.» (αγγλική βερσιον:
    All these they should multiply to become as large as sea, to eat and drink together with all the in-laws)

    Από το βιβλίο Στην ηχώ της παράδοσης του Θεόδωρου Κατά πόδι, 3η έκδοση, 2010.

  95. Spiridione said

    97. Ωραίο το Κατά πόδι 🙂
    90. Και ο αθεόφοβος βαριόταν να βρει κανένα άλλο βαβαρέζικο όνομα 🙂
    http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%97_%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%BB%CF%8D%CE%BA%CF%89%CE%BD

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    97. Λ. >>Όλα αυτά να τα κάνουν θάλασσα
    Να τα αβγατίσουν, να τα πληθύνουν, φαντάζομαι.
    Θάλασσα (όχι θαλασσώνω) και σ΄εμάς σε μερικές εκφράσεις σημαίνει πολύ θετική αποτίμηση: Σ΄αυτή την πεζούλα τα σπέρνω κάθε χρόνο τα φασόλια και γίνουνται θάλασσα . Θεριεύουνε, πετυχαίνουνε.
    «Θάλασσα τα πλούτη» το λένε σαν ευχή στο νιόπαντρο ζευγάρι.

  97. Ιάκωβος said

    59 Νέο Kid L’Errance,
    ο έντοκος δανεισμός είναι χαράμ στο Ισλάμ

    Μα και στο Χριστιανισμό ήταν μεγάλο αμάρτημα και απαγορευόταν το Μεσαίωνα. Υπήρχε κι η άποψη ότι ο δανειστής εκμεταλλεύεται το χρόνο και ο χρόνος δεν είναι του ανθρώπου, ανήκει στο Θεό. Γιαυτό και έκαναν πάσα το λειτούργημα στους Εβραίους.

    Για τους οποίους Εβραίους επίσης αρχικά ήταν αμαρτία να δανείζεις, αλλά μόνο αν δανείσεις Εβραίο. Τους γκοΐμ μπορείς να τους δανείζεις άφοβα.

    Υποθέτω ότι η σκηνή με το μένος του Χριστού εναντίον των αργυραμοιβών στο Ναό,μεταξύ άλλων, (πχ. για να εκπληρωθεί η προφητεία του Ιερεμία) γράφτηκε έτσι για να υπογραμμίζει την διεθνιστική διάσταση της νέας θρησκείας.

  98. Λ said

    Θεόδωρος Κατωπόδης είναι ό άνθρωπος. Ας όψεται ο σπελτσέκερ.
    Αν με μάθετε να αναρτώ φωτογραφίες στο ιστολίγιο θα σας στείλω όλο προικοσύμφωνο και θα φυρτείτε που τα γέλια.

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα σφάλματά δάνειά σου πέλαγα
    και μ’ έπνιγαν και γέλαγα.

  100. Ιάκωβος said

    Η έκφραση «Τα θαλάσσωσε» μπορεί να είναι από κεί;

    Και απαντώ ο ίδιος στη βιαστική μου ερώτηση 🙂

    Όχι. Μάλλον το αντίθετο. Ή απλά από τη θάλασσα, ή τα δάνεια τα παίρνει η θάλασσα, ή τα καράβια θαλασσώνονται, βυθίζονται ή κάτι τέτοιο:

    Αυτή επτέρωσε
    τον ‘Ικαρον και αν έπεσε
    ο πτερωθείς κ’ επνίγη
    θαλασσωμένος

    αφ’ υψηλά όμως έπεσε,
    και απέθανεν ελεύθερος.

  101. 101

    Βρίσκεις την εικόνα που θες στο ίντερνετ
    Πας το βελάκι επάνω της και κάνεις δεξί κλικ
    Επιλέγεις την Αντιγραφή Τοποθεσίας εικόνας
    Καλού-κακού, πας σε κενό ταμπ και το επικολλάς για να δεις αν είναι σωστό.
    Μετά, έρχεται εδώ, γράφεις το σχόλιό σου και σε άλλην αράδα επικολλάς τη διεύθυνση της εικόνας.

  102. Λ said

    99. Δεν το ήξερα.

  103. sarant said

    93-103 Όχι, το «τα θαλάσσωσε» περιέργως συνδέεται με τη σημασία του πλήθους (βλ. και 97-99). Χρειάζεται άρθρο.

  104. Ιάκωβος said

    8, Γς
    τι είδους λογιστική διαδικασία αφορούσε;

    Ίσως να ήταν κάτι σαν τα «κουβανέζικα» των νοσοκομείων.

    Ο διευθυντής ή ο χειρουργός παραγγέλνει, αντί ενός που χρειάζεται, δέκα πανάκριβα αναλώσιμα εξαρτήματα και παίρνει τις μίζες του από την εταιρεία. Μετά, για να τα δικαιολογήσει, τα «καταναλώνει» την ώρα των χειρουργείων, δηλαδή τα πετάει άθικτα στον κουβά που είναι κάτω από το τραπέζι. Μετά πάει κύριος και ψηφίζει στην κλαδική της Νέας Δημοκρατίας και φωνάζει για «λιγότερο κράτος».

  105. sarant said

    107 Εξαιρετικός ορισμός!

  106. Λ said

    106και η λαοθάλασσα. ..

    104. Μερσί. Δηλαδή φωτογραφίζω, αναρτώ στο φβ και κοπιπαστώνω.

  107. 107

    Από στρατιωτικές αποθήκες δεν ξέρω, ξέρω όμως από αποθήκες πανεπιστημίων. Όπου πάνε όσα πι-σιά αντικαθίστανται (ανα τριετία, νομίζω) και δεν ξαναβλέπουν το φώς της ημέρας. Το πολύ-πολύ να μπει κανένας μεταπτυχιακός για να καννιβαλίσει κανένα σκληρό δίσκο ή μερικά τσιπάκια μνήμης.
    Στο Εδιμβούργο, πάλι, μια δημοτική επιχείρηση (μεταξύ μαθημάτων πλεξίματος και ραπτομηχανής) αγοράζει τα μεταχειρισμένα λαπιτόπια του βρεττανικού ΕΣΥ (χιλιάδες κομμάτια, ετησίως!) τα κάνει ένα σέρβις και ρεφούρμπισμεντ, που λέμε στο χωργιό, και τα μεταπωλεί προς 250-300 ευρά.
    Κάπως έτσι απέκτησα το καλοκαίρι λαπιτόπι DELL με οθόνη 17,5 ιντσών, οκτώ ΜΒ μνήμη και 1 Τέρρα δίσκο. Στο Πλαίσιο το βρίσκεις στο χιλιάρικο. 😉

  108. Συμπλήρωμα στο 110

    Έναντι 220 ευρωπούλων! ❤

  109. Ιάκωβος said

    106, Ενδιαφέρον.

    Εντωμεταξύ, οι Ούγγροι βγάλανε 98% με 55% αποχή.

    Πάλι πολλοί είναι.

    Φαίνεται τα 60 χρόνια «σοσιαλισμού» και τα 30 «δημοκρατίας» δεν άρκεσαν για το ξε-Χορτάριασμα της χώρας.Μάλλον οι Χόρτα θέριεψαν.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Mikl%C3%B3s_Horthy

  110. Πάνος με πεζά said

    @ 90 : O Φώσκολος για λόγους εντυπωσιασμού και υποβολής, χρησιμοποιούσε στις ταινίες του πάντα περίεργα επώνυμα. Έτσι, εκτός από τον Χορστ και τον Ηρόδοτο (!!!) Ρίχτερ, σε άλλες ταινίες θα δούμε τον Λυσία Σέκερη, τον Σινιάσκο, τον Έριχ φον Ζίραχ, Nέστορας Γέρακας, και άλλα τέτοια περίεργα, που μάλλον θα τα έχουμε ξαναπεί. Αναλυτικά ο κατάλογος :
    Άγγελος Φον Ζίραχ, Χάινερ Ντίντριχ (Αιχμάλωτοι του μίσους – τί ταινία κι αυτή…)
    Βιάσκος, Φαναριώτης και η Ερήμου Ελβίρα Βιάσκου-Βενέτη… (Με φόβον και πάθος)
    Μαξ Ρόιτερ (ο Καρράς στην Υπολοχαγό Νατάσσα)
    Αλέξης Αλεβίζος, Ρούσσος Ευελπίδης (Καζάκος και Γαλανός στο Εν ονόματι του Νόμου)
    Χορστ και Ηρόδοτος Ρίχτερ (Κατράκης και Καλογήρου), Άγγελος Κρεούζης (Κούρκουλος) στο Ορατότης Μηδέν
    Έκτορας και Θεόφιλος Αρβούζης, Νέστορας Γέρακας, Φόνη Γέρακα (από το Αγάπη και άιμα)
    Χαρίδημος Σιόντης, Κανέλλος Βασιλόπουλος, Περεσιάδης (Κούρκουλος, Κατράκης, Κωνσταντόπουλος από το Κατάχρησις Εξουσίας)
    Αυγέρης, Σινιάσκος, Ψιλικόπουλος (από τη Ζούγκλα των Πόλεων)
    Αρσένης, Ραγκούσης, Πολυζώης, Λιάσκος (από το Όταν η πόλις πεθαίνει)
    Μέρκος, Κούρσος (από τον Πυρετός την άσφαλτο)
    Πολιάνσκι (ο Αντωνόπουλος στο Κοινωνία ώρα μηδέν)
    Χορμόβας (Το χώμα βάφτηκε κόκκινο)

  111. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107. Άμα είναι πιο ογκώδες το υλικό, παραγγέλνεται κι αποθηκεύεται (καταχωνιάζεται),αδιάφορα. Στην Κρήτη πριν 7-8 χρόνια, αποκαλύφθηκε τέτοιο σκάνδαλο. Είχαν βρεθεί σε αποθήκες του ικα ή του νοσοκομείου (δε βρίσκω τώρα λινκ αλλά το θυμάμαι έντονα) δεκάδες άθικτα νοσοκομειακά κρεβάτια με τα εξαρτήματα,τα ειδικά στρώματα κλπ και είχαν ξαμοληθεί μετά στα χωριά να τα δώσουν έτσι στα ξεκούδουνα σε ασφαλισμένους. Φορτηγάκι τρουλαριστό με κρεβάτια πήγε κι ως τους γονείς μου κι από κει το μάθαμε εν πρώτοις.

    Αν είναι φάρμακα, τα ρίχνουν στο πηγάδι:
    http://news247.gr/eidiseis/koinonia/eglima/diwkseis-gia-ta-petamena-farmaka-se-phgadi-toy-layrioy.1728803.html

  112. Λ said

    Υπάρχει και βιβλική αναφορά σχετικά με τα πλούτη και τη θάλασσα!
    Ησ. 60,5 Τοτε θα ίδης, θα σε καταλάβη δέος, θα καταπλαγής εν τη καρδία σου, διότι όλος ο πλούτος της θαλάσσης, τα πλούτη εθνών και λαών θα μετατοπισθούν και θα μεταφερθούν εις σέ.

  113. 114

    Με τους αξονικούς τομογράφους να δεις τι γίνεται.
    Στο νοσοκομείο Αιγίου ο τομογράφος δεν λειτουργεί. Λειτουργεί, όμως, το ιδιωτικό ασθενοφόρο μέχρι τον ιδιωτικό τομογράφο.

    Η κυβερνητική μας εκπρόσωπος έχει διαγνωστικό κέντρο με αξονικούς τομογράφους στην Άρτα. Υποθέτω πως θα εξετάζει δωρεάν για λόγους αλληλεγγύης.

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    112. Δοκίμασαν το 1956 να ξεΧορταριάσουν και να ξεΚανταριάσουν, αλλά δεν τους βγήκε.

  115. Μαρία said

    117
    Μπερδεύεις τον Ράκοσι με τον Κάνταρ.

  116. 118

    Μα τι διαολάκι είσαι; Τον καταΡάκοσις! 😛

  117. Γιάννης Κουβάτσος said

    118. Όχι, αναφέρομαι στον πραξικοπηματία Κανταρ, που κάλεσε τους Σοβιετικούς να μπουκάρουν. Όχι ότι περίμεναν επίσημη πρόσκληση, δηλαδή, αλλά έτσι, διά το τυπικόν.

  118. ΓιώργοςΜ said

    110 Εδώ, μια δημόσια υπηρεσία το μόνο που μπορεί να κάνει με τον εξοπλισμό (από καρέκλα μέχρι αυτοκίνητο) είναι να τον δώσει στον ΟΔΔΥ (ή όπως αλλιώς λέγεται αυτό σήμερα), πράγμα σχεδόν ισοδύναμο της χωματερής. Δε μπορεί καν να δωρίσει πχ τα πισιά πενταετίας σ’ ένα δημοτικό σχολείο· θα πρέπει το σχολείο να ζητήσει από τον ΟΔΔΥ πράγματα, τα οποία μέχρι να ζητηθούν έχουν ρημάξει.
    Αυτό όχι χωρίς αιτία, αν υπήρχε μηχανισμός απευθείας διάθεσης από τις υπηρεσίες, θα γέμιζε ο κόσμος «κουβανέζικα» (κατά τα αναφερόμενα στο #107).

    116 Με τον τομέα της υγείας, με τον οποίο (αν βάλω και τα φοιτητικά μου χρόνια) έχω επαφή τρεις δεκαετίες, άκρη δε βγαινει. Οι ίδιες παθογένειες, τα ίδια προβλήματα και κανένας δε διαθέτει ταυτόχρονα τη δυνατότητα και τη διάθεση να τα λύσει. Κι αν βρεθεί, μαύρο φίδι που τον έφαγε.

  119. Μάλιστα … 😦 😦

    news247.gr/eidiseis/koinonia/ta-mat-psekasan-hlikiwmenh-sumvolo-ths-aristeras.4297235.html

  120. Γς said

    107:

    Το περιστατικό ήταν επί χούντας, το 1968, όταν υπηρετούσε ο Γς.

    Ηταν ο Ρακιντζής που πρωτομίλησε για τα Κουβανέζικα.

    http://www.kathimerini.gr/834098/article/epikairothta/ellada/ta-koyvanezika-lefta-kai-o-93xronos-nomikos-symvoylos

  121. Γς said

    122:

    Το λίκνο σου:

    Τα ΜΑΤ ψέκασαν ηλικιωμένη, σύμβολο της αριστεράς.

    Την κυρία Μανιτάρα.

    [την έκαναν μαντάρα]

  122. 8,
    …Θυμάμαι στο Καβούρι,… ξανοιχτήκαμε στη θάλασσα
    και φουντάραμε μεγάλη ποσότητα διαφόρων συσκευών, εξαρτημάτων και μπιχλιμπιδιών.
    …τι είδους λογιστική διαδικασία αφορούσε;…

    Γς, νομίζω liquidation!

  123. Γς said

    Εχεις και το Μιχάλη που επιμένει ότι δεν πάει άλλο. Και ότι θα φύγουν.

    -Με ελικόπτερο;

    -Οχι. Απλώς δεν θα πάνε μια μέρα στη δουλειά τους. Στο Μαξίμου.

  124. Μια ωραία ιστορία εδώ http://www.dagbladet.no/magasinet/the-final-journeynbspof-anders-j-smedsvik/62942815

  125. Pedis said

    # 122 –

    Για τη ρίψη χημικών από τα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης συνταξιούχων, ο κ. Κουρουμπλής ανέφερε: «Μόλις το έμαθα τηλεφώνησα σε όλους τους αρμοδίους και στον γενικό γραμματέα και στον αρχηγό. Δεν θα ήθελα να υπάρχουν από την πλευρά της Αστυνομίας αυτού του είδους οι αντιδράσεις, αν και νομίζω πως γενικά, κάνει σωστά την δουλειά της και θεωρώ πως αυτό το περιστατικό ήταν πολύ περιορισμένο. Αλλά θα το δούμε».

    και πάνω που είχα πειστεί, διαβάζοντας τη φιλοκυβερνητική επικρέβατη δημοσιογραφική καταγγελία, ότι πρόκειται για προβοκάτσια.

  126. 128

    Ειπώθηκε κι αυτό 😦

    http://www.efsyn.gr/arthro/na-paraitithei-tora-o-nikos-toskas

    Όχι πως δεν τους έχω τους μπάτσους ικανολυς για κάτι τέτοιο.

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και αυτό που ειπώθηκε μάλλον είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Γι’ αυτό και απαγορεύτηκε αμέσως η ρίψη δακρυγόνων κατά εργαζομένων και συνταξιούχων. Για να μην κάνει άλλη φορά κάτι τέτοιο η αστυνομία και επικαλείται δήθεν άνωθεν εντολές.

  128. Αναμφίβολα υπάρχει μεγάλος πόλεμος αδράνειας και σαμποτάζ από τους μεσαίους μηχανισμούς όλου του δημόσιου τομέα. Αλλά από την άλλη, υπάρχουν και οι πειθαρχικές διώξεις και άλλα μέτρα. Μία γμένη ΕΔΕ τόσα χρόνια δεν έβγαλε κάποιον φταίχτη!

    Πριν ακριβώς δύο χρόνια

    http://rednotebook.gr/2014/10/kokkines-provies/

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτό περιμένουμε απ’ αυτή την κυβέρνηση: ν’ αρχίσει να τραβάει αφτιά προβοκατόρων. Το σημερινό προξένησε αλγεινές εντυπώσεις, τα κανάλια (που χειροκροτούσαν τα ΜΑΤ του Πσπουτσή το ’11) το πρόβαλαν στο έπακρο κι αν δεν υπάρξουν συνέπειες για τους υπεύθυνους, αυτοί θα αποθρασυνθούν.

  130. Πάνος με πεζά said

    H αλήθεια είναι ότι ο Τόσκας είχε αποφασίσει να δώσει εντολή αναστολής της ρίψης χημικών…
    Αλλά είχε ξεχάσει τον κωδικό και δε μπορούσε να στείλει mail…

  131. Πάνος με πεζά said

    Αν δε θυμόσαστε τί έγραφε το post-it, «YPOURGOS» «123456»…

  132. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    110 Αυτό δεν το ήξερα ότι υπάρχει! Ιντερνετική αγορά, ε;

    113 Επίσης παράξενα επώνυμα, αλλά όχι γκλαμουράτα όπως του Φώσκολου, χρησιμοποιεί ο Βουτυράς -ας πούμε Φαρφουλάς (που έγινε όνομα εκδοτικού οίκου)

    130 Ωστόσο, θα πρέπει (έστω: αν επαναληφθεί) να πέσουν και κεφάλια υψηλόβαθμων αστυνομικών. Αλλιώς δεν έχει νόημα.

    133 Δεν θυμόταν το χρηστώνυμο, το έγραφε YPOYRGOS και δεν έβγαινε.

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    113, 135: Και ο Γιάννης Μαρής.

  134. Πέθανε κι ο Γαλαξιάρχης 😥 Σκοτώθηκε σε τροχαίο.

  135. sarant said

    Ναι ρε γαμώτο….

  136. Avonidas said

    #59. Οι αράπικες τράπεζες, επειδή ο έντοκος δανεισμός είναι χαράμ στο Ισλάμ, έχουν «ανακαλύψει» ωραίους τρόπους να βαφτίζουν το μπέικον γαλοπούλα […] Ίσως όλες οι θρησκείες είναι υποκριτικές, αλλά αυτοί είναι a class of their own!

    Δεν είναι θέμα υποκρισίας. Από όσο καταλαβαίνω, 9/10 του Ισλάμ είναι νομικές και κοινοτικές διατάξεις. Οι Άραβες, όπως και οι Εβραίοι αρχικά, ήταν νομαδικός λαός, και το «έτσι λέει ο Θεός» είναι πιο σίγουρη βάση για το δίκαιο από το «έτσι είπα εγώ». Αντί να ασχολούνται με το πόσες υποστάσεις έχει ο Θεός, σκέφτηκαν πρακτικά κι έγραψαν πόσα πρέπει να δίνει ο πλούσιος στην κοινότητα, για να εισπράξει τα πιλάφια του μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου 😀

    Ίσως γι’ αυτό να είναι τόσο δύσκολη η κατάργηση του Ισλαμικού Νόμου. Στη Δύση, το Ρωμαϊκό Δίκαιο αποτέλεσε το κοσμικό νομικό θεμέλιο όλων σχεδών των κρατών από την αρχαιότητα. Ο Χριστιανισμός το ενσωμάτωσε, σουτάροντας τον Μωσαϊκό Νόμο (αλλιώτικα δεν θα τσιμπούσαν οι Εθνικοί στους αιώνας των αιώνων, αμήν). Αλλά στις κουλτούρες που κυριαρχεί το Ισλάμ, η κατάργηση του Ισλαμικού Νόμου θα πρέπει να φαντάζει σαν να ξηλώνεις ένα σωρό δοκιμασμένες από αιώνες νομικές πρακτικές — που δυστυχώς πάνε πακέτο με άπειρες καφρίλες και κουταμάρες. 😦

  137. Avonidas said

    # 139. σχεδών -> σχεδόν, το δα και παραλίγο να μου βγει το μάτι!

  138. Παλιοσειρά said

    *κουμάντα*
    Μάλλον το βιβλίο αναφέρεται στην commenda, δηλαδή τον μεσαιωνικό προπάτορα της ετερόρρυθμης εταιρ*ας (εταιρεία στην εμπορική νομοθεσία, εταιρία στον αστικό κώδικα).
    https://it.wikipedia.org/wiki/Commenda.

  139. Παλιοσειρά said

    «Νέο Kid L’Errance D’Arabie said

    3 Οκτωβρίου, 2016 στις 13:37
    Οι αράπικες τράπεζες, επειδή ο έντοκος δανεισμός είναι χαράμ στο Ισλάμ, έχουν «ανακαλύψει» ωραίους τρόπους να βαφτίζουν το μπέικον γαλοπούλα …»

    Τους ίδιους ακριβώς που είχαν ανακαλύψει οι έμποροι και οι τραπεζίτες του ύστερου μεσαίωνα και της πρώιμης αναγέννησης για να παρακάμψουν την απαγόρευση του τόκου, που ήταν εξ ίσου χαραμ για το καθολικό δόγμα.

    (Μα τί φαντάζεστε, στους Εβραίους θα άφηναν το φιλέτο; Αυτοί ήταν απλώς οι αναλώσιμοι)

  140. Avonidas said

    #100.
    Μα και στο Χριστιανισμό ήταν μεγάλο αμάρτημα και απαγορευόταν το Μεσαίωνα. Υπήρχε κι η άποψη ότι ο δανειστής εκμεταλλεύεται το χρόνο και ο χρόνος δεν είναι του ανθρώπου, ανήκει στο Θεό. Γιαυτό και έκαναν πάσα το λειτούργημα στους Εβραίους.

    Έτσι κι αλλιώς, μέχρι τον Ύστερο Μεσαίωνα, όταν το χρήμα ξανάρχισε να κυκλοφορεί σε μεγάλη κλίμακα, κυριαρχούσε μια ανταλλακτική οικονομία βασισμένη στην ιδιοκτησία γης — και ο πληθωρισμός είναι κάτι σχεδόν άγνωστο και σχεδόν ακατανόητο σε μια τέτοια οικονομία, αφού η τεχνολογία είναι στάσιμη και η αξία χρήσης των αγαθών δεν αλλάζει και τόσο με τα χρόνια.

    Αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να δικαιολογήσεις τον τόκο, πέρα από τον πληθωρισμό. Πρώτα-πρώτα, ο τόκος είναι το κέρδος του δανειστή από τη συναλλαγή, χωρίς το οποίο δεν έχει νόημα να κάνει αυτή τη δουλειά. Μόνον κράτη θα μπορούσαν να δανείζουν άτοκα, φορολογώντας τους πολίτες τους. Έπειτα, αν σου δανείσω ένα ποσό Χ με το οποίο θα κάνεις τη δουλειά σου σήμερα, υπό τον όρο να μου το επιστρέψεις αύριο, έχω χάσει την ευκαιρία να επενδύσω ο ίδιος αυτό το ποσό σήμερα, άρα σου ζητώ να με αποζημιώσεις γι’ αυτή τη χασούρα.

    Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν πρέπει να χρεώνεται τόκος, αλλά το πόσος τόκος είναι δίκαιο να χρεώνεται. Ένας ακόμη παράγοντας που έπαιξε ρόλο στην αποδοχή του έντοκου δανεισμού και των ασφαλίσεων ήταν η ανάπτυξη της μαθηματικής θεωρίας των πιθανοτήτων και της στατιστικής. Έγινε αντιληπτό σταδιακά ότι το μέλλον μιας ολόκληρης μάζας ανθρώπων είναι πολύ περισσότερο προβλέψιμο από το μέλλον ενός μόνον ανθρώπου. Ο μαζικός, ασφαλής δανεισμός ήταν πλέον δυνατός χάρη σ’ αυτή τη γνώση.

  141. Avonidas said

    #141. Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για ένα είδος συνεταιρισμού, έτσι δεν είναι;

  142. Παλιοσειρά said

    @144
    Ακριβώς. Όπου ο τόκος μπορεί να μασκαρευτεί ως συμμετοχή στα κέρδη.

  143. Avonidas said

    #143, συνέχεια:
    θα έλεγα ότι το πραγματικό πρόβλημα της σύγχρονης οικονομίας μας, κι αυτό που θα έπρεπε να καυτηριάζεται, δεν είναι τόσο το ότι ο δανειστής χρεώνει τόκο όσο το ότι στην ουσία το ποσό που δανείζει δεν το έχει. Ο δανειστής ουσιαστικά παράγει κεφάλαιο από τους τόκους, από αέρα κοπανιστό. Αυτό επιτρέπει σε μια κατηγορία ανθρώπων απλά να κάθονται και να διαχειρίζονται φανταστικά ποσά (και με τις δύο έννοιες του φανταστικού), ενόσω άλλοι παίρνουν όλα τα πραγματικά ρίσκα. Αυτό ναι, ΕΙΝΑΙ αμαρτία!

  144. sarant said

    146 Και αυτό το ανύπαρκτο ποσό πρέπει να αβγατίζει 5-10% το χρόνο…

  145. Avonidas said

    #147. Κι η μεγάλη πλάκα (πλάκα είπα; τραγωδία ήθελα να πω) είναι ότι είναι απολύτως εφικτό να κοπεί *άτοκο χρήμα* και να ξεφορτωθούμε τους μεσάζοντες! Δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχουμε ιδιώτες και ιδιωτικές επιχειρήσεις που διαχειρίζονται λογιστικό χρήμα, είναι ένα κατάλοιπο από τους καιρούς που πραγματικά πλούσιοι δάνειζαν υπαρκτό χρήμα. Το νόμισμα μπορεί απλά να εκδίδεται από μια δημόσια αρχή, ή ακόμα και από ξεχωριστούς, ελεύθερους συνεταιρισμούς, και να κόβεται χρήμα στις ποσότητες που αντιπροσωπεύουν τα πραγματικά αγαθά και οι υπηρεσίες που κυκλοφορούν. Και πάλι θα υπάρχουν μεταχρονολογημένες εξοφλήσεις, και πάλι θα υπάρχουν δάνεια, αλλά θα χρωστάμε απευθείας ο ένας στον άλλο, αντί στην τάδε και τη δείνα τράπεζα — και, αντίθετα από τώρα, η εξόφληση των οφειλών δεν θα δημιουργεί μπάχαλο στην ποσότητα ή την αξία του χρήματος που κυκλοφορεί.

  146. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    147 – 1000% – 2000% – 3000% , όσο μπορείς να φανταστείς, κι ακόμα περισσότερο, πώς νομίζεις ότι είναι χρεωμένες όλες οι χώρες. Το κέρδος δεν βγαίνει από την παραγωγικότητα ή από τα δάνεια, αυτά είναι ψίχουλα και προσχήματα, βγαίνει από την μόχλευση στα παράγωγα και στο forex, δηλαδή από τον κοπανιστό αέρα. Για να έχει κάποιος μιά ιδέα από το χρηματιστηριακό χάος, καλό είναι να γνωρίζει πως το 70% των συναλλαγών γίνονται εκτός χρηματιστηρίων (οπότε δεν πληρώνονται και οι ανάλογοι φόροι) που σημαίνει ότι τα 600 τρις που λέει η BIS πως είναι η παγκόσμια έκθεση στα παράγωγα, είναι στην καλύτερη περίπτωση το 30% του συνόλου, όταν το παγκόσμιο αεπ, είναι 67 τρις, αυτές είναι ομορφιές.☺ Η παγκόσμια χρηματιστηριακή φούσκα, είναι σαν το σύμπαν, απρόβλεπτη, και κανείς δεν γνωρίζει το πραγματικό της μέγεθος. Κατα τ’ άλλα, επιμένετε ότι οι λαοί και οι «δημοκρατικά» εκλεγμένες κυβερνήσεις, αποφασίζουν για το μέλλον μας.
    Έχει αλλάξει απίστευτα ο κόσμος από το 2006 που είχα κάνει την τελευταία συναλλαγή περιμένοντας το κράχ, κι από το 2011 που λόγο ανάγκης ξανασχολήθηκα, έχει αλλάξει ακόμα περισσότερο, κυριολεκτικά αλλάζει με ταχύτητα φωτός. Η οικονομική εελίτ έχει ξεφύγει τελείως και δεν έχει καμία επαφή μαζί μας, ζεί σε άλλο κόσμο, και με την εκθετική εξέλιξη της τεχνολογίας, σε μερικά χρόνια (όταν το αποφασίσουν) θα ζούμε κι εμείς στον άλλο κόσμο,.☺
    ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ – ΛΑΪΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ- 0-3

    ΕΦΗ θυμάσαι τον σαλταρισμένο τύπο που χτυπιόταν στα τύμπανα στο μεγάλο σορτάρισμα ακούγοντας χεβι μέταλ; έτσι αισθάνομαι βλέποντας αυτά που συμβαίνουν γύρω μου, κι αυτά στην οθόνη, θέλει πολύ δύναμη για να μείνει ισορροπημένος κανείς, όταν όλοι τον παίρνουν για τρελό, κι αυτός όλους τους άλλους, ευτυχώς ακόμα την έχω.☺

  147. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Καταγέλλουμε τον αγαπητό κ. Σαραντάκο ότι στο πολύ ωραίο άρθρο του στην «Αυγή» αποδόμησε την Ελληνική Ιστορία κατά 600 χρόνια. Τουτέστιν απέκρυψε πως ο πρώτος που αναφέρει θαλασσοδάνεια στην Παγκόσμιο Ιστορία είναι ο Δημοσθένης ο Βάταλος το 350 π.Χ. και ουχί ο Διογένης Λαέρτιος 600 χρόνια αργότερα. Αντιγράφουμε από την σελ. 362 της μνημειώδους «Ελληνικής Εμπορικής Επιστολογραφίας» (Ιστανμπούλ 1870), και αν προκληθούμε θα παραθέσουμε το πρωτότυπο κείμενο του οπισθογεμούς Δημοσθένους:

    «Τα θαλασσοδάνεια ήσαν γνωστά παρά τοις Έλλησιν, οι τόκοι δε ελέγοντο ναυτικοί. Εις τον Πειραιά και τας Αθήνας πολλά θαλασσοδάνεια εγίνοντο , όπως αναφέρει ο Δημοσθένης…»

    2) Συγχαίρουμε τον μπολσεβίκο αναγνώστη κ. Ιάκωβο (σχ. 100) που τόλμησε να αποκαλύψει ότι στον ΙουδαΪσμό είναι αμαρτία να παίρνεις τόκο από τον ομόφυλό σου Εβραίο, αλλά μπορείς να τοκογλυφείς ελεύθερα εις βάρος των άλλων Εθνών. Τα εξηγεί σαφώς το Δευτερονόμιο σε ένα περίφημο χωρίο (Κεφ. 23, παρ. 19-20) που παραθέτω με την ρωμέικη μετάφραση του μακαριστού Ιωάννου Κολιτσάρα. Οι αγγλομαθείς μπορούν να πάνε εδώ για να δούν πού αλλού η Παλαιά Διαθήκη επιβεβαιώνει την περί Τόκου ρατσιστική διάταξη του Δευτερονομίου

    Από εδώ προέρχεται κι αυτό που προσπαθεί να πεί ο (αγράμματος θεολογικά) εξόριστος στην Αραπιά αναγνώστης Νεογίδιος (σχ. 59) ότι δηλαδή το Ισλάμ εφαρμόζει κατά γράμμα το ρατσιστικό Δευτερονόμιο: Δεν είναι αμαρτία να παίρνεις τόκο από τον Ξένο, μόνο από τον ομόθρησκο είναι αμαρτία να παίρνεις τόκο

    Συνεχίζουμε ευθύς αμέσως, γιατί δεν το παίρνει όλο

  148. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Σχολίου 150 συνέχεια

    4) Η λαμπρότερη ανάλυση για το πώς απαγορεύτηκε επί 15 αιώνες στους Χριστιανούς ο Τόκος (με αποτέλεσμα να θησαυρίσουν οι Εβραίοι) υπάρχει στον 1ο Τόμο της μνημειώδους «Ιστορίας των Οικουμενικών Συνόδων» (σελ. 424-427 και εξής) του κορυφαίου Δογματολόγου όλων των Εποχών, Γερμανού Ρωμαιοκαθολικού Καρόλου Ιωσήφ Χέφελε

    5) Για το πώς οι αληταράδες Επίσκοποι του Φαναρίου τοκογλυφούσαν επί αιώνες εις βάρος των πτωχών Ρωμιών, παρά τις δεκάδες των Ιερών Κανόνων που απαγορεύουν τον Τόκο, μπορείτε να διαβάσετε στο μνημειώδες σύγγραμμα «Ο Ανατολικός Χριστιανός» του Ιακώβου Πιτζιπίου (Μάλτα 1852)

  149. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Σχολίου 151 συνέχεια

    Για κάποιον λόγο το Νο3 δεν το παίρνει

    3) Οι Χριστιανοί Επίσκοποι της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (είτε από κρετινισμό, είτε εξεπίτηδες επειδή «τα πήραν» από τους Εβραίους. Δεν έχουν ακόμη καταλήξει οι ιστορικοί…) αποφάσισαν να απαγορεύσουν τον Τόκο με τον 17ο Κανόνα της εν Νικαία Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου. Μεταφέρουμε αυτόν τον καταστροφικό (για τους Χριστιανούς, αφού επί 15 αιώνες τους απηγορεύετο να λαμβάνουν Τόκο, αφήνοντας όλο το πεδίο ελεύθερο στους δαιμόνιους Εβραίους) από τον Ποινικό Κώδικα της Αγίας Εκκλησίας μας, το περίφημο «Πηδάλιον» του Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, προκειμένου να τον εννοήσουν και οι πλέον αδαείς αναγνώστες

    Όπως προκύπτει από την ερμηνεία του Αγίου Νικοδήμου, η απαγόρευση του Τόκου για τους Χριστιανούς επί 15 αιώνες οφείλεται στην παρερμηνεία του 14ου Ψαλμού

    «Ψαλ. 14,5 το αργύριον αυτού ουκ έδωκεν επί τόκω και δώρα επ’ αθώοις ουκ έλαβεν. ο ποιών ταύτα, ου σαλευθήσεται εις τον
    αιώνα»

    από τους 318 Θεοφόρους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ενώ σαφώς (όπως δείξαμε προηγουμένως) το Δευτερονόμιο επιβάλλει να τοκογλυφούμε με τους Ξένους, αλλά όχι με τους Ομοφύλους + Ομοθρήσκους μας.

  150. Konstantinos said

    Για τοκους χρηματιστηρια χρημα και παραγωγα http://www.epicurus2day.gr

  151. spiral architect said

    @153: Το σάιτ του epicurus2day είναι καλό και μελετημένο (σχολιάζω κι εγώ κατά καιρούς κει μέσα) αλλά σχεδόν εμμονικά περιγράφει μόνο τη λειτουργία του συστήματος και όχι τις γενεσιουργές αιτίες του.

  152. Γς said

    150, 151, 152:

    Και κουβέντα σήμερα για τον ελληνόψυχο Τραμπ.

    Ας, είναι. Θα βάλω εγώ μια παρωδία του τελευταίου ντιμπέιτ.

    Την Ιλαρή την υποδύεται η Kate McKinnon και τον Τραμπ ο Alec Baldwin.

    Alec Baldwin και θυμήθηκα τον Baldwin IV of Jerusalem. Τhe son of Amalric I and his first wife, Agnes of Courtenay, Lady of Sidon.

    And from Sidon [Σιδώνα του Λιβάνου, Σάιντα] is my daughter in law, the mother of my first newborn grand son Γς ΙΙ.

    Ekei ithela na ftaso!

  153. αγάπες λάθρες said

    Μη καθόσαστε να ανακλύπτετε συνέχεια τον τροχό. «είναι απολύτως εφικτό να κοπεί *άτοκο χρήμα* και να ξεφορτωθούμε τους μεσάζοντες! » Μπούρδες στο κύβο. Όχι δεν είναι εφικτό ούτε το ένα ούτε το άλλα και οι τράπεζες έχουν τον ρόλο τους στην οικονομία. Αφού το καταλάβετε αυτό (χλομό το βλέπω, δεν πρόκειτε ποτέ να το καταλάβετε), τότε μόνο τότε θα πάμε μπροστά. Εως τότε θα πηγένει ο Τσίπρας στην ΕΕ να λέει αυτές τις βλακείες και αυτοί θα γελάνε.

  154. sarant said

    155 Ολα οδηγούν στον Γουσού 2!

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έβαλες βλέπω σε υπερεργασία τ(ο)ν φαμ-βατάλ Νικοκύρη.

    155. Καλημέρα Γς ftasmene 🙂
    Mια παροιμία λέει «ο θεός κάνει ορφανά* μα κακορίζικα δεν κάνει». Η Ειρήνη σου σα να διάλεξε να φύγει όταν ήρθε στον κόσμο (που εκείνη άφηνε), ο Γσουδάκος II,να παρηγορεί και να ενθουσιάζει την καρδιά σου.

    *επειδή έλεγες «μανούλα» τη μεγάλη αγαπημένη που έφυγε

  156. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    154 – » αλλά σχεδόν εμμονικά περιγράφει μόνο τη λειτουργία του συστήματος και όχι τις γενεσιουργές αιτίες του.» Που είναι ποιές κατά την γνώμη σου και πώς αντιμετωπίζονται;

  157. spiral architect said

    Βαριέμαι Λάμπρο τα’ χω ξαναματαπεί πολλές φορές εδώ. 😐

  158. Αν καταλαβαίνω καλά, ο κανόνας που παραθέτει ο Αγαθίας απαγορεύει τον έντοκο δανεισμό μόνο στους κληρικούς. Αλλωστε και ο Χριστός, στην παραβολή των ταλάντων, δεν θεωρεί απόλυτα φυσικό να καταθέσει στους τραπεζίτες ο δούλος το τάλαντο που του εμπιστεύθηκαν, ώστε ο αφέντης του να το εισπράξει με τόκο στην επιστροφή του;

  159. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    160 – Σεβαστή η βαρεμάρα σου 🙂 αν και με ενδιαφέρει η εφικτή αντιμετώπισή τους, και δεν θυμάμαι να έχω δεί κάτι, ίσως είχα χάσει κάποιο επεισόδιο. 🙂

  160. nikiplos said

    όσον αφορά τη θεματολογία του ιστολογίου καθεαυτή, για την ιστορία μόνο, ο μικρασιάτης παππούς μου, μετά από τον πόλεμο είχε δανειστεί 1000 δραχμές (τις αποπληθωρισμένες) από τοκογλύφο. Τότε οι τοκογλύφοι ήταν καθόλα νόμιμοι και τύγχαναν της προστασίας του μετεμφυλιακού κράτους, ου μη και της τάχιστης και απρόσκοπτης συνδρομής του, αφού (θαλασσο)δάνεια έπαιρναν μόνο οι ημέτεροι και οι καθόλα πλούσιοι. Σε έναν ή δύο χρόνια ο τοκογλύφος του πήρε τη βάρκα του (ήταν ψαράς στο επάγγελμα) αξίας καθαρής τότε 10.000 δρχ. Τέτοιο ήταν το πιστωτικό καθεστώς στη χώρα τότε για τον απλό κόσμο.

    περιττό να πω, ότι ο παππούς μου ζώστηκε καλάθι στο κεφάλι και περιπατώντας σε όλους τους δρόμους, δρομαίος δηλαδή πωλούσε ψάρια… Έτσι μεγάλωσε τα παιδιά του…

  161. Ιάκωβος said

    152, Αγαθίας ο Σχολαστικός
    …για τον μπολσεβίκο αναγνώστη κ. Ιάκωβο (σχ. 100) που τόλμησε να αποκαλύψει ότι στον ΙουδαΪσμό είναι αμαρτία…κλπ

    Μπολσεβίκος(!!!) που τέτοια τύχη. Δυστυχώς οι επαναστάσεις είναι σπάνιο κοινωνικό φαινόμενο και αυτές που πετυχαίνουν ακόμα πιο σπάνιες.

    Προφανώς, εδώ ο Βάταλος υπογραμμίζει το ζήτημα για να δυναμώσει τη Χιτλερική άποψη οτι οι Εβραίοι είναι κακοί άνθρωποι.

    Εγώ το βλέπω αλλιώς. Τότε, όλοι, Βαβυλώνιοι, Φοίνικες, και μετά Έλληνες και Ρωμαίοι έγδερναν με τους τόκους ο ένας τον άλλον ανηλεώς.Υπενθυμίζω το άγριο γδάρσιμο των φτωχών που είχε γίνει στην Αθήνα πριν από το Σόλωνα, από τους μη Γαλιλαίους, αυτές τις αγαθές ψυχές, που παίρναν δούλους όσους χρωστούσαν και εξανδραπόδιζαν πόλεις και χώρες ακόμα κι αν δε χρωστούσαν.

    Βγήκαν λοιπόν κάποτε οι Εβραίοι και είπαν: Εντάξει, ρε παιδιά, ας γδέρνουμε, αλλά όχι και τον αδερφό μας…

    Αν το δει κανείς συνολικά, ήταν ένα ηθικό προχώρημα. Όπως προχώρημα ήταν και η αργία του Σαββάτου.

    Μετά οι Χριστιανοί το υιοθέτησαν. Αφού το λέει κι η Βίβλος…

    Όμως το χρήμα είναι γλυκό και κάποιος έπρεπε να την κάνει τη βρωμοδουλειά. Στο Μεσαίωνα, την πασάρανε στους Εβραίους. Δεδομένου οτι η αμαρτία της τοκογλυφίας ήταν από τις μεγαλύτερες, τους τοκογλύφους τους θεωρούσαν κατώτερους κι από τις πουτάνες.
    Από την άλλη, τους Εβραίους Τραπεζίτες, όταν τα χρέη των βασιλιάδων φτάνανε στο αμήν, τους διώχνανε ή τους πνίγανε, ή και τα δύο, όπως έκαναν οι Άγγλοι το 1300.
    Μετά, όταν άρχισαν και οι ντόπιοι τα χρηματιστηριακά, το μένος εναντίον των Εβραίων θέριεψε λόγω ανταγωνισμού.
    Ο Λούθηρος τους μισούσε θανάσιμα.Μετά ήρθε το Άουσβιτς.

    Δηλαδή, πρέπει να είναι κανείς πολύ εμποτισμένος με ναζισμό, Βάταλε, για να βγάλει το συμπέρασμα ότι οι Εβραίοι είναι οι κακοί της ιστορίας.

  162. Βάγια said

    Γειά σας. Σας διαβάζω πολύ καιρό, αλλά πρώτη φορά αφήνω σχόλιο. Τα άρθρα σας είναι πάντα ενδιαφέροντα. Το συγκεκριμένο είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον αν και πάντα νόμιζα ότι είναι γενικά γνωστό ότι τα «θαλασσοδάνεια» είχαν αρχικά και κυριολεκτική σχέση με τη θάλασσα.
    Πολλά στοιχεία από τα σχόλια είναι επίσης συμπληρωματικά του άρθρου συχνά, όπως κι εδώ.

  163. sarant said

    165 Καλώς ορίσατε!

  164. Γιάννης Ιατρού said

    164: Ιάκωβος
    .. πρέπει να είναι κανείς πολύ εμποτισμένος με ναζισμό, Βάταλε, για να βγάλει το συμπέρασμα ότι οι Εβραίοι είναι οι κακοί της ιστορίας…

    Μα ρε Ιάκωβε, εδώ πρόκειται για πρωτοπαλίκαρο του γερο-Πλεύρη, τώρα το κατάλαβες;

  165. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    137/138

  166. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    168 – Την δήλωση της Γεροβασίλη πώς την κρίνεις; (χωρίς κομματικά κριτήρια κι άλλες αθλιότητες πολλών ηλιθίων).

  167. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    169. Iδέα δεν έχω τί είπε η Γ. Πα να δω. Για το Γαλαξιάρχη; Εγώ πάντως τον Αλλουφάνη είχα στο μυαλό μου όταν έβαλα το λινκ.

  168. 170

    Ναι για τον Γαλαξιάρχη. Τα μουρουτοτρόλ έβγαλαν ότι είχε διοριστεί στης Γεροβασίλη πριν ένα χρόνο. Ο Κώστας Εφήμερος του Πρεςς Πρότζεκτ μάζεψε τα συριζοτουή του σχωρεμένου και ήταν μάλλον επικριτικά.
    Κι από Απρίλη είχε πάψει να τουιτάρει γιατί ήταν άρρωστη η μάνα του. Μετά από λίγους μήνες πέθανε η μάνα του. Και γλίτωσε τα τραγικά μαντάτα.

    Η Γεροβασίλη δεν είπε ότι δούλευε γι’ αυτήν, απλά ότι λυπάται για το θάνατό του.

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    169. Ειλικρινής.

  170. sarant said

    168 Πολύ ωραίο….

  171. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    171 – Δηλαδή δεν τον «έδωσε» εν τη ρύμη του λόγου; τρολιά κι αυτό; τόση ξευτίλα πια γμτ; ούτε ιερό ούτε όσιο. Ξέρεις, όταν διάβασα πως είπε πως δούλευε στο γραφείο, είπα ρε γμτ τι χαζομάρα έκανε, δεν τα λένε αυτά για τέτοιους ανθρώπους.
    Τι θέλω κι ανακατεύομαι με τα ΜΜΑ, δυό τρείς φορές τον μήνα κοιτάζω ειδήσεις, ήταν η τελευταία φορά, ό,τι ακούσω στους τίτλους από τον Rock fm.

  172. 174

    Δεν υπήρχε προφορική δήλωση, Λάμπρομ’. Δελτίο τύπου ήταν που αποχαιρετούσε έναν συνεργάτη. Και καλά έκανε. Κι αυτός καλά είχε κάνει και είχε πιάσει δουλειά. Και είχε πάψει να τουιτάρει.

  173. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    172 – Άστα ΕΦΗ μου, με πληροφόρησε ο σκύλος, έχουν μικρύνει πολύ, πολλοί άνθρωποι.

  174. 176

    Λάμπρο, ήταν άνεργος για πολλά χρόνια ο μακαρίτης.

    Σχετικό με τη μαλακία μερικών δεξιών που χάρηκαν για την αποκάλυψη

  175. Η αντιπαράθεση εδώ https://twitter.com/hashtag/galaxyarchis?f=tweets&vertical=default&src=hash

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    175 – Ναι βρε σκύλε, σιγά μη τον ψέξουμε που δούλευε, λές κι όσοι δουλεύουμε, το κάνουμε μόνο με-σε όσους συμπλέουμε ιδεολογικά. ΤΕΡΜΑ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, μόνο τίτλους κι αυτοί ραδιοφωνικά.

  177. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    179.Λάμπρο,τηλεόραση δε βλέπω καθόλου και ειδικά «ειδήσεις». Ράδιο διαρκώς.Με ακουστικάκι και συσκευές τσέπης «για το σπίτι το γραφείο,τη δουλειά, την εξοχή», θυμάσαι μια διαφήμιση; 🙂

    Ήθελα να σχολιάσω από την προηγούμενη Παρασκευή αυτήν την αναβολή συνεδρίασης που απρόβλεπτα ανακοίνωσε το ΣΤΕ. Έμεινα κολώνα. Αισθάνθηκα κίνδυνο. Από πότε η Δικαιοσύνη εν καιρώ ειρήνης και δημοκρατίας επηρεάζεται ,πιέζεται,συνδυάζεται, (δέκα ρήματα ακόμη) από την όποια κοινωνικοπολιτική κατάσταση; Η ύψιστη εξουσία της,της περιφρούρησης και της απονομής του δικαίου έχει βασικό χαρακτηριστικό ότι είναι ανεξάρτητη κι ανεπηρέαστη. Ειδικά σε επείγουσες και εξαιρετικές συνθήκες ακριβώς τότε είναι που κάνει τη διαφορά. Μετά αυτολογοκρίθηκα ως ανεπαρκής για το μείζον θέμα. Ήλθαν κι άλλα μα περίμενα κάποιος -διάολε- δημοσιογράφος, πολιτικός, κάποιος,να το θέσει.Σήμερα άκουσα πως αντέδρασαν δυο δικαστές, ε νισάφι…

  178. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    180 – Δεν γνωρίζω το θέμα, αλλά ανεξαρτήτως της αντίδρασης των δύο δικαστών που λές, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΦΗ, αλλά τραπεζική κοινοβουλευτική δικτατορία, που μας επιβάλλει την «δικαιοσύνη» της. Τριάντα+ χρόνια προσπαθώ να το (απο)δείξω στους συνανθρώπους μου (με πενιχρά αποτελέσματα μέχρι τώρα) με όποιο τρόπο μπορώ και γνωρίζω, ανάλογα το πνευματικό μου επίπεδο που δεν το λές και ψηλό, μιλώντας ακόμα και ακραία μερικές φορές, χωρίς υποτιμητική πρόθεση αν και φαίνεται τέτοια κάποιες φορές. Είναι καιρός να βγείτε από την πλατωνική σπηλιά, όσοι αριστεροί συμβιβαστήκατε στην κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας, όσοι αφήσατε τον χρόνο και το σύστημα να σας κάνει μαλθακούς και επιεικείς απέναντι σ΄αυτό που πολεμάγατε νέοι, και να ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που με πείσμα αρνείστε. Εν αρχή ην οι τράπεζες, μετά το χρηματιστήριο, τον 19ο αιώνα ακολούθησε το παράγωγο της βιομηχανικής επανάστασης, το κεφάλαιο και οι κεφαλαιούχοι, αμέσως μετά ήρθε ο καπιταλισμός (αυτόν που γνωρίζουμε κι όχι τύπου προηγούμενων εποχών) και μετά η εκπαίδευση, που με την εξάλειψη της κριτικής σκέψης από τους ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΥΣ (κι όχι μαθητές) εξυπηρετεί τους κεφαλαιούχους και τον καπιταλισμό. Πρόσθεσε τώρα και την δημιουργία των κρατών εθνών και δένει το γλυκό της χειραγώγησης και της εξάρτησης των λαών από τους κεφαλαιούχους.
    Όλες οι χώρες για να λειτουργήσουν χρειάζονται χρήματα, αυτά τα «κόβουν» οι κεντρικές τράπεζες που είναι ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ και ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει τους μετόχους τους, και ΚΑΜΙΑ κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να τις ελέγξει. Κι αυτό επιμένετε να το λέτε δημοκρατία, επειδή υποτίθεται πως ψηφίζουμε και επιλέγουμε κυβερνήτες, κι αυτοί μας φτύνουν στα μούτρα.
    Δεν μπορεί να μην τα βλέπετε αυτά, δεν μπορεί να τα δέχεστε, μ΄αρρωσταίνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: