Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα ατού του Τραμπ

Posted by sarant στο 12 Οκτώβριος, 2016


Σε λιγότερον απο ένα μήνα έχουμε τις αμερικάνικες εκλογές, και δεν τις έχουμε ακόμα σχολιάσει στο ιστολόγιο, πράγμα που είναι παράλειψη μεγάλη, ακόμα και για ένα ιστολόγιο που πρώτα λεξιλογεί κι ύστερα ασχολείται με τα άλλα. Παράλειψη όχι μόνο ή όχι τόσο επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι, ακόμα, έστω και με την παντοδυναμία τους να αμφισβητείται σοβαρά, η μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη, αλλά και επειδή οι φετινές εκλογές, που θα γίνουν στις 8 Νοεμβρίου, διαφέρουν από τις προηγούμενες ή από οποιεσδήποτε προηγούμενες.

Μια διαφορά, που θα της έδινα μεγάλη σημασία κάτω από άλλες συνθήκες, είναι πως για πρώτη φορά τον προεδρικό θώκο τον διεκδικεί γυναίκα και μάλιστα είναι και το φαβορί της αναμέτρησης: η Χίλαρι Κλίντον. Μια άλλη, ότι στις φετινές εκλογές για πρώτη φορά το χρίσμα και των δυο μεγάλων κομμάτων το διεκδίκησαν με αξιώσεις υποψήφιοι που δεν είχαν την ευλογία των κομματικών μηχανισμών: στους Δημοκρατικούς, ο σοσιαλδημοκράτης Μπέρνι Σάντερς, με ένα κίνημα από τη βάση, έμεινε στην κούρσα ως το τέλος, αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει τη Χίλαρι Κλίντον (αλλά ακόμα κι αν εξέλεγε περισσότερους εκλέκτορες, πάλι δεύτερος θα ερχόταν αφού η κ. Κλίντον είχε με το μέρος της τη συντριπτική πλειοψηφία των ‘υπερεκλεκτόρων’ που ορίζονται από τον κομματικό μηχανισμό).

Στους ρεπουμπλικάνους όμως, ο εκτός μηχανισμών άνθρωπος, ο πολυεκατομμυριούχος (αλήθεια, υπάρχει όρος ‘πολυδισεκατομμυριούχος’;) Ντόναλντ Τραμπ, αμφισβήτησε το κομματικό κατεστημένο όχι από τα αριστερά όπως ο Σάντερς αλλά από τα δεξιά -και νίκησε σχεδόν με περίπατο τους άλλους διεκδικητές που, οι περισσότεροι, δεν ήταν λιγότερο συντηρητικοί -μάλιστα οι βασικοί διεκδικητές ήταν συντηρητικότατοι- ήταν όμως ελέγξιμοι.

Στο ελληνικό αλφάβητο δεν έχουμε τρόπο να μεταγράψουμε τα ξένα ονόματα που είναι γραμμένα με το λατινικό αλφάβητο  κατά τρόπο ώστε να υπάρχει εγγύηση αντιστρεψιμότητας (δηλαδή, να δούμε το μεταγραμμένο όνομα και να συμπεράνουμε με βεβαιότητα πώς έχει στη γλώσσα του πρωτοτύπου). Έτσι, η μεταγραφή Τραμπ θα μπορούσε να αντιστοιχεί τόσο στο Trump όσο και στο Tramp, πιθανώς δε και σε γραφές όπως Trumb, Tramb ή Trabb.

Ο διεκδικητής του προεδρικού θώκου γράφεται Donald Trump. Δεν ξέρω από πού ετυμολογείται το συγκεκριμένο επώνυμο, και το κακό είναι πως η λέξη trump είναι πολυσήμαντη ή μάλλον έχουμε πάνω από μία ομόγραφες λέξεις.

Καταρχάς, trump είναι το ατού στα παιχνίδια με χαρτιά όπως το αγαπημένο μου μπριτζ ή η εξίσου αγαπημένη πρέφα, δηλαδή στα παιχνίδια με μπάζες: η φυλή δηλαδή που για τη συγκεκριμένη παρτίδα έχει οριστεί ανώτερη από τις άλλες τρεις κι έτσι ένα ταπεινό εφταράκι μπορεί να «κόψει» έναν κραταιό άσο ή έναν σεβάσμιο ρήγα.

Αυτή η λέξη trump έχει, κι ας μην της φαίνεται, ελληνικήν αρχή. Ποιαν; Σκεφτείτε λίγο.

Η ελληνική λέξη που βρίσκεται στην αρχή της αγγλικής trump = ατού είναι ο θρίαμβος. Το trump είναι παραλλαγή του triumph. Εξάλλου και σε άλλες χώρες και γλώσσες υπάρχουν μπαζοπαίχνιδα με συναφείς ονομασίες όπως το ιταλικό trionfo.

Κι επειδή στα αγγλικά η οποιαδήποτε λέξη (που λέει ο λόγος) μπορεί να μετατραπεί σε ρήμα, έχουμε και το ρήμα to trump, που σημαίνει ‘κόβω με ατού, τσακίζω’ -αν και υπάρχει επίσης και το ruff για την ίδια σημασία, εξού και το cross-ruff που είναι χαρά και κέρδος για κάθε τζογαδόρο (δηλαδή εκτελεστή) στο μπριτζ.

Ωστόσο, υπάρχει κι άλλη μια λέξη trump που είναι σύντομη μορφή του trumpet, δηλαδή της τρομπέτας -μια λέξη που ήρθε στα αγγλικά από τα ιταλικά αν και ειναι γερμανικής αρχής. Από εκεί και η τρόμπα, το τρομπόνι και άλλα συναφή.

Από την άλλη, το ρήμα trump και συνηθέστερα trump up σημαίνει επίσης εξαπατώ, χαλκεύω. Κάποιος που συλλαμβάνεται με χαλκευμένη κατηγορία λέμε ότι he was arrested on a trumped-up charge. Αυτό προέρχεται από το γαλλικό tromper (εξαπατώ) που, όπως βλέπω, τα λεξικά το συνδέουν με το trompe της τρομπέτας αν και δεν μου είναι σαφής η σημασιακή μετάβαση.

Οπότε, αν θέλουμε να παίξουμε με τις ετυμολογίες, λες και προκαθορίζουν κάτι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Τραμπ είναι θριαμβευτής, αλλά και ότι είναι απατεώνας, ή και ότι είναι τρόμπας. Βέβαια, όπως θα δείτε στα σχόλια, το συγκεκριμένο οικογενειακό όνομα είναι μετεξέλιξη του γερμανικού Trumpff ή Drumb ή άλλες παρλλαγές -ο παππούς του Τραμπ είχε γεννηθεί στο Kallstadt του Παλατινάτου. Φαίνεται πως το γερμανικό επώνυμο προέρχεται από τα ατού (Trumpf θαρρώ πως λέγονται).

Παρόλο που το φοβόμουν, το πιθανότερο είναι ο Τραμπ να μη βγει θριαμβευτής -αλλά δεν με χαροποιεί και τόσο αυτό. Θα είναι βέβαια πολύ θετικό που θα εκλεγεί για πρώτη φορά γυναίκα πρόεδρος στις ΗΠΑ, κι έτσι θα λιγοστέψουν κατά μία οι καθυστερημένες χώρες που δεν είχαν ποτέ γυναίκα επικεφαλής του κράτους ή της κυβέρνησης (τελευταία θα μείνει η Ελλάδα που θα εκλέξει γυναίκα πρωθυπουργό ή πρόεδρο περί το 2386) -αλλά μέχρις εκεί.

Προφανώς ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος, ίσως και παλαβός, και σίγουρα δεξιότατος, αλλά και η Χίλαρι είναι η υποψήφια του κατεστημένου και του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος που θα μας φέρει πιο κοντά στον πόλεμο με τη Ρωσία. Για να μην πω ότι η συντονισμένη εκστρατεία δυσφήμισης του Τραμπ από τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου τον κάνει λιγότερο αντιπαθή στα μάτια μας -όχι τόσο ώστε να τον προτιμήσουμε πάντως. Ωστόσο, δεν αποκλείω ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος να αντιδράσει με πείσμα και να ψηφίσει Τραμπ ακριβώς επειδή τον χτυπάνε όλοι. Προβλέπω όμως ότι η Χίλαρι Κλίντον θα νικήσει.

Προς το καλύτερο; Μάλλον όχι. Εδώ ο Ομπάμα νίκησε και κυβέρνησε επί δύο θητείες αλλά δεν κατάφερε όχι να κάνει μεγάλες αλλαγές αλλά ούτε να αποτρέψει τις συνεχείς δολοφονίες μαύρων από την αστυνομία της χώρας του (και μετά μέμφονται τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν εκδημοκράτισε τη δική μας αστυνομία μέσα σε ένα χρόνο….) Οπότε, από τη Χίλαρι δεν περιμένουμε τίποτα καλό -ή μάλλον, ούτε από τη Χίλαρι (παρένθεση: λέω ‘από τη Χίλαρι’, με το μικρό όνομά της -αλλά ‘ο Τραμπ’. Κι επειδή δεν έχω οικειότητα με την κυρία Κλίντον, μάλλον είναι κατάλοιπο σεξισμού η διακριτική μεταχείριση -τι λέτε; )

Καθώς tramp σημαίνει αλήτης, και προφέρεται με τον ίδιο τρόπο, κάποιοι (κάμποσες χιλιάδες δηλαδή πρέπει να είναι) έκαναν διάφορα λογοπαίγνια με τον Trump -κι εδώ τις προάλλες γράφτηκε ότι Trump is a tramp, με υπαινιγμό για το κλασικό τραγούδι The lady is a tramp, που το ηχογράφησε τελευταία και η Λαίδη Gaga:

Όσο για τη Χίλαρι Κλίντον, ο κίνδυνος είναι μήπως the lady is a Trump, δηλαδή μήπως, όταν εκλεγεί, αποδειχτεί εξίσου επικίνδυνη με τον βαψομαλλιά αντίπαλό της.

 

Advertisements

227 Σχόλια to “Τα ατού του Τραμπ”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >η μεταγραφή Τραμπ θα μπορούσε να αντιστοιχεί τόσο στο Trump όσο και στο Tramp, πιθανώς δε και σε γραφές όπως Trumb, Tramb ή Trabb.

  2. Το Τραμπ βγαίνει από το τραμπούκος. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη ρίζα.

  3. […] via Τα ατού του Τραμπ — Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορί… […]

  4. μήτσκος said

    Ο Τραμπ είναι απόγονος του Μανώλη Τραμπαρίφα. Μίκρυνε το όνομά του όταν μετανάστευσε, κατά τη συνήθεια της τότε εποχής.

  5. gpoint said

    Καλημέρα

    Να επαναλάβω και από εδώ κάτι που άκουσα από ελληνοαμερικανό δικτυωμένο και δεν του ΄δωσα σημασία τότε πως στον Τραμπ υποσχεθήκανε φιλέτα γης ανυπολόγιστης αξίας για να παίξει αυτό τον ρόλο δλδ να είναι ο αντίπαλος της Κλίντον ώστε να είναι σίγουρη η εκλογή της !!
    Η τελευταία του κίνηση να κηρύξει εσωτερικό πόλεμο στο κόμμα του σαν να το επιβεβαιώνει.
    Οψόμεθα

  6. gpoint said

    # 3

    καλόοοοο !

  7. ChrisMaGR said

    Το tramp είναι ζητιάνος; Εγώ θα το έλεγα αλήτης (που πάλι ταιριάζει με τον Τραμπ).

  8. ΓιώργοςΜ said

    1.
    Δις ιζ έι τρόμπ.
    Τραμπ ιζ έι τρόμπ.
    Τρομπ ιζ νοτ έι Τραμπ.

    >μάλλον είναι κατάλοιπο σεξισμού η διακριτική μεταχείριση -τι λέτε;
    Κατάλοιπο σεξισμού είναι ίσως η χρήση του επωνύμου του συζύγου της. Πιστεύω γι’ αυτό αβίαστα χρησιμοποιείται το μικρό της, ίσως κι αυτή να το προωθεί.

    >θα λιγοστέψουν κατά μία οι καθυστερημένες χώρες που δεν είχαν ποτέ γυναίκα επικεφαλής του κράτους ή της κυβέρνησης
    Σε επίπεδο συμβολισμού αυτό. Δε νομίζω πως έπαψαν να είναι ρατσιστές οι Αμερικανοί επειδή έβγαλαν μαύρο Πρόεδρο, αν και φυσικά είναι τεράστια η βελτίωση από την προ ολίγων δεκαετιών κατάσταση.

  9. Καλημέρα! το Trump προέρχεται από το Drumpf, το αρχικό όνομα της οικογένειάς του σύμφωνα με τον John Oliver. και έχει μάλλον και αυτό την έννοια του ατού. Πολυδισεκατομμυριούχο δε θα τον έλεγα, η πιο πρόσφορη πηγή, η wikipedia, τοποθετεί την αξία του στα 3.7 δις, οπότε το δισεκατομμυριούχος νομίζω αρκεί.

  10. Σωτήρς said

    Η βικιπαίδεια λέει ότι το όνομα των γερμανών προγόνων του Τράμπ ήταν Drumpf και άλλαξε κάποια στιγμή το 1650. Δόναλδ είναι αυτός ότι θέλει λέει.

  11. Ειρήνη said

    Το όνομα της οικογένειας πάντως ήταν Drumpf σύμφωνα με τη Wikipedia και το άλλαξαν κατά τη διάρκεια του τριαντακονταετή πολέμου. Ο δικτυωμένος ελληνοαμερικάνος να κόψει τις πολλές συνομωσιολογίες βλάπτουν. Μπας και πήγε διακοπές στην Ελλάδα κι έφαγε κανά ξόφαλτσο ψέκασμα;

  12. Γς said

    Τράμπα:

    Η ανταλλαγή, η αλλαξοκωλιά (με την καλή έννοια)…

    Αλλαξοκωλιά:

    αλλαγή ρόλων κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης μεταξύ ομοφυλοφίλων

    slang.gr

  13. kadmos said

    Καλημέρα! για την ακρίβεια, το Trump είναι γερμανικό (Τρούμπ). Οι Τραμπ κατάγονται από το Kallstadt του Παλατινάτου, όπως και οι Heinz της κέτσαπ/μαγιονέζας κλπ. Έχει γράψει κι ο Guardian ένα άρθρο: https://www.theguardian.com/us-news/2016/jan/29/kallstadt-germany-on-the-trail-of-the-donald-in-the-trump-ancestral-home

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Φυσικά, αλήτης -πού είχα το μυαλό μου απορώ, αφού ειναι και η παιδική ταινία με τη Λαίδη και τον Αλήτη. Το διόρθωσα, ευχαριστώ.

    9-13 Ευχαριστώ για τις προσθήκες, έβαλα στο άρθρο την αναφορά.

  15. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  16. Corto said

    «μπαζοπαίχνιδα με συναφείς ονομασίες όπως το ιταλικό trionfo»

    «Παίζω πόκα, παίζω πινάκλι /παίζω κολτσίνα, τριόφο, φαραώ»
    (σύνθεση Δημοσθένης Ζάττας, ερμ.Γιώργος Κατσαρός, 1929)

  17. cronopiusa said

  18. atheofobos said

  19. atheofobos said

    Οι ψηφοφόροι του Τράμπ μάλλον αυτό του τραγουδούν!

  20. Spiridione said

    Την τράμπα = ανταλλαγή την πήραμε λένε τα λεξικά μας από τα τούρκικα, με απώτερη προέλευση τα ιταλικά. Το ΛΚΝ λέει από διαλεκτικό ιταλ. trampa εξαπάτηση, ο Νισανιάν από το tromper εξαπατώ. Αλλά πώς από την εξαπάτηση έγινε στα τούρκικα ανταλλαγή;
    Υπάρχει και άλλη άποψη ότι προέρχεται από το ιταλικό πάλι tramuta, tramoutare
    https://en.wiktionary.org/wiki/trampa#Serbo-Croatian

  21. Πάνος με πεζά said

    H πλάκα είναι ότι παραδίνονται μαθήματα μπριτζ, και υπάρχει και σχετική λέσχη, δυο βήματα από το σπίτι μου. Αλλά ποιος αδειάζει…
    Ώστε η Χίλλαρι, απ’ ότι φαίνεται, θα ανέβει στο Έβερεστ της πλανηταρχίας…

  22. ChrisMaGR said

    21 Μια και κάνουμε λογοπαίγνιο με το όνομα της Χίλαρι:
    http://www.snopes.com/politics/clintons/hillary.asp

  23. gpoint said

    # 11

    Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να θεωρώ τους πολιτικούς σαν ηθοποιούς που παίζουν κάποιο ρόλο. Οπως υπάρχουν ηθοποιοί που παίζουν πορνό, άλλες και άλλοι που δεν παίζουν πορνό αλλά εμφανίζονται γυμνες και άλλες κι άλλοι που βαστάνε κάποιο επίπεδο έτσι έχουμε και μια γκάμα πολιτικών από τον Μητσοτάκη μέχρι τον Λεβέντη κι από τον Κατσιούμπα μέχρι τον Μιχαλοφύρερ.
    Μήπως δεν υπάρχουν ηθοποιοί που ειδικεύονται σε ρόλους Δράκουλα (Κρ. Λη), σε ρόλους κακών ( Αρτ.Μάτσας), μεθυσμένων, λαμογίων, γοήτων και πάει λέγοντας ;
    Μην ξεχνάτε πως όταν δεν βρέθηκε ο κατάλληλος ρολίστας ανέλαβε ο Παπαδήμας χιμσελφ που λέμε στο χωριό μου, για να αφήσω τον «ουρανοκαατέβατο» που ανέλαβε τα οικονομικά, Στουρνάρα.

  24. ΣΠ said

    Η Ελλάδα είχε γυναίκα πρωθυπουργό την Βασιλική Θάνου. Το ξέρω, κλέβω. Ήταν υπηρεσιακή.

  25. ChrisMaGR said

    Και μια ετυμολογία του ονόματος της Χίλαρι:

  26. Πέπε said

    Καλημέρα!
    > > Ωστόσο, υπάρχει κι άλλη μια λέξη trump που είναι σύντομη μορφή του trumpet, δηλαδή της τρομπέτας -μια λέξη που ήρθε στα αγγλικά από τα ιταλικά αν και ειναι γερμανικής αρχής. Από εκεί και η τρόμπα, το τρομπόνι και άλλα συναφή.

    Πώς ακριβώς δηλαδή; Αυτό Νίκο είναι ενδιαφέρον, μπορείς να επεκταθείς λίγο; Με βάση τις ελληνικές λέξεις, πάντα φανταζόμουν ότι η τρομπέτα είναι υποκοριστικό, και το τρομπόνι μεγεθυντικό, κάποιας λέξεις που μάλλον θα είναι «τρόμπα» και θα ήταν κάποιο ενδιάμεσο (ή και όχι υποχρεωτικά) παλιό πνευστό. Βέβαια η τρόμπα (του ποδηλάτου π.χ.) είναι πνευστό μεν αλλά όχι όργανο, ενώ υπάρχει και η τρόμπα μαρίνα που είναι κατά κάποιο τρόπο μουσικό όργανο (είναι ένα είδος σειρήνας) αλλά όχι πνευστό, έγχορδο. Και τέλος η τρομπέτα είναι με mp, ενώ η τρόμπα και το τρομπόνι με mb. Οπότε όλες αυτές οι λέξεις προσφέρονται για συνειρμικά μπερδέματα, αλλά την κανονική τους ιστορία δεν την ξέρω.

    @20:
    > > Αλλά πώς από την εξαπάτηση έγινε στα τούρκικα ανταλλαγή;

    Το αντίστροφο δε θα ήταν περίεργο: από τη δίκαιη ανταλλαγή στην άδικη, που ο ένας από τους δύο πιάνεται κορόιδο. Δεν ξέρω πόσο συνηθίζεται μια κακόσημη λέξη να εξελίσσεται σε μη κακόσημη.

  27. Idom said

    Καλημέρα Νικοκύρη!
    Χαίρομαι πολύ που είσαι σεξιστής, νιώθω τώρα σαν στο σπίτι μου (στο Νικοκυριό μου)!

    Εγώ – χωρίς να είμαι πολύ βέβαιος – θεωρώ την υποψήφια των Δημοκρατικών (sic) πιο επικίνδυνη. Ο Τρόμπας μού φαίνεται περισσότερο Μπερλουσκόνι παρά Μουσολίνι. Ήτοι: έχει αίσθηση αυτοσυντήρησης, κάνει λεονταρισμούς και αθλιότητες αλλά δεν θα φτάσει στα άκρα. Είναι ανήθικος επιχειρηματίας / έμπορος, ξέρει όμως μέχρι που φτάνει το χέρι του και τα χέρια των πελατών του. Η Χ.Κ. έχει παρανοειδείς εξάρσεις.

    Όπως και να ‘ναι προς το χειρότερο πάμε…

    Idom

  28. ΣΠ said

    Καθώς tramp σημαίνει αλήτης, και προφέρεται με τον ίδιο τρόπο…

    Trump και tramp δεν προφέρονται το ίδιο. Μόνο από όσους μιλάνε αγγλικά με ελληνική προφορά.

  29. Πέπε said

    @26 διορθώσεις:
    κάποιας λέξεις > […οκ, μαντεύετε]
    από τη δίκαιη ανταλλαγή > ορθότερα μάλλον: από τη μη χαρακτηρισμένη ως δίκαιη ή άδικη

  30. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    28 «περίπου» τότε

    20 την τράμπα την είχα ξεχάσει, καλά κάνεις και την αναφέρεις

    21 Αν ξέρεις πρέφα, είναι πιο εύκολο. Αλλά κι αν δεν ξέρεις, δεν είναι τόσο δύσκολο.

  31. Γιάννης said

    Καλημέρα, αφήνω αυτό εδώ, νομίζω θα σας ενδιαφέρει

  32. Πάνος με πεζά said

    Αλήτης από κούνια, αλήτης ως τα μπούνια… Άντε, γιατί μόνο εγγλέζικα βάλατε !

  33. Corto said

    «η Ελλάδα που θα εκλέξει γυναίκα πρωθυπουργό ή πρόεδρο περί το 2386»

    Δεν έχουμε μέλλον, αλλά έχουμε παρελθόν. Οι τρεις αυτοκράτειρες του Βυζαντίου:

    Ειρήνη η Αθηναία ή Σαρανταπήχαινα (797 – 802 μ.Χ.)
    Ζωή η Πορφυρογέννητη (1028 – 1050 μ.Χ.)
    Θεοδώρα, της Μακεδονικής Δυναστείας (1042 – 1056 μ.Χ.)

  34. JoTo said

    Κάπως άστοχο το βρήκα το σχόλιο για την ανικανότητα του Ομπάμα να αλλάξει την αστυνόμευση στην Αμερική. Η αστυνόμευση εκεί είναι αποκεντρωμένη, και ανήκει στους δήμους. Πιο μακρυά από τον πρόεδρο δεν πάει. Στην Ελλάδα αντίθετα η ΕΛΑΣ είναι άμεσα ελεγχόμενη από τον Υπουργό Δημοσίας Τάξης (ή τον συνονόματό του). Κατά τα άλλα στον Ομπάμα πιστώνεται η αλλαγή του συστήματος υγείας, που δύσκολα θα αντιστραφεί πλέον, και η αναγνώριση υποχρέωσης των ΗΠΑ να συμμορφωθούν με διάφορες περιβαντολογικές (δώρο) διεθνείς συνθήκες, αν και αυτό αντιστρέφεται εύκολα.

    Το ότι τον Τράμπ τον χτυπάνε όλοι είναι από μόνο του λόγος να τον αντιπαθεί λιγότερο κάποιος εχέφρων άνθρωπος; Ας πληροφορηθεί κανείς το βίο του και τις πολιτικές του και ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

    Το ουσιώδες, και διεθνώς, αυτής της εκλογικής αναμέτρησης είναι ότι η υποψηφιότητα Τραμπ μπορεί να είναι αφορμή για μια επαναδιατύπωση του συντηρητικού πολιτικού λόγου καθώς σε περίπτωση ήττας του Τραμπ, η δεξιότατη στροφή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος πιθανότατα θα αναστραφεί. Πόλεμο ΗΠΑ – Ρωσίας δεν πιστεύω ότι θα δούνε τα μάτια μας. Proxy war έχουμε ήδη, στη Συρία.

  35. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Ωστόσο, υπάρχει κι άλλη μια λέξη trump που είναι σύντομη μορφή του trumpet, δηλαδή της τρομπέτας

  36. Πέπε said

    Είναι σεξιστικό κατάλοιπο το «Χίλαρι»;

    Μπορεί, αλλά ας μην το πούμε βιαστικά.

    Κατ’ αρχήν, να θυμίσω πώς ονομάζουμε συνήθως τους αγγλόφωνους: Δεν ξέρω αν το ‘χετε παρατηρήσει, αλλά τους διασήμους, αν μεν είναι καλλιτέχνες (ηθοποιοί, μουσικοί), κατά κανόνα τούς λέμε με πλήρες ονοματεπώνυμο, και πολύ πιο σπάνια μόνο με το επώνυμο όπως θα κάναμε αν ήταν Έλληνες. Δεν ξέρω αν αυτό έχει σχέση με το ότι τα αγγλικά ονόματα είναι συνήθως πολύ πιο σύντομα από τα ελληνικά, πάντως ακόμα και τους Έλληνες με αγγλικό όνομα έτσι τους λέμε: «η Καίτη Γκρέυ», «ο Χάρρυ Κλυνν» – πολύ σπανιότερα «η Γκρέυ» και ποτέ «ο Κλυνν», και δε νομίζω να έχει να κάνει με το ότι είναι καλλιτεχνικά ψευδώνυμα.

    Δεν ισχύει το ίδιο για πολιτικούς και αθλητές: αυτοί λέγονται μόνο με το επώνυμο. Ίσως επειδή αυτούς τους πρωτομαθαίνουμε ήδη από κείμενα, δημοσιογραφικά (γενικής-πολιτικής δημοσιογραφίας ή αθλητικής δημοσιογραφίας ή περιγραφές αγώνων) ή ιστορικά, που οι συντάκτες / εκφωνητές τους έχουν ήδη διαμορφωμένους κώδικες (ενιαίους σ’ όποιον κι αν αναφέρονται, Ελληνώνυμο, Αγγλώνυμο ή άλλον), ενώ τους καλλιτέχνες από τα «γράμματα» στο τέλος της ταινίας, στην αφίσα ή στο εξώφυλλο του δίσκου, όπου δεν υπάρχει συνεχόμενος λόγος.

    Τους μη διασήμους, έναν καθηγητή μας λ.χ. ή ένα φίλο ή έναν ελάχιστα γνωστό από τη γειτονιά, νομίζω ότι τους λέμε με το μικρό ή το επώνυμο όπως και αν ήταν Έλληνες, αλλά πάντως όχι και με τα δύο.

    Και μετά, πάμε στη συγκεκριμένη περίπτωση:

    Η Χίλαρι ήταν γνωστή ως Χίλαρι ήδη όταν ήταν ετερόφωτη, δηλαδή απλώς σύζυγος του συζύγου της. Το ότι ο/η σύζυγος του/της προέδρου των ΗΠΑ είναι ετερόφωτος/η δεν είναι σεξιστικό, είναι αυτονόητο (δεν έχει να κάνει με το φύλο αλλά με την ιδιότητα). Δεν έχω ιδέα αν υπάρχει κάποιος κύριος Μέρκελ, καγκελαριακός σύζυγος, ή άλλη παρόμοια περίπτωση, για να συγκρίνουμε.

    Ύστερα: τα γεγονότα ότι τότε τη λέγαμε Χίλαρι και ότι τότε ήταν ετερόφωτη, συνδέονται; (Εδώ δεν έχω σκεφτεί απάντηση.)

    Άλλο ερώτημα: το σκέτο Χίλαρι ξεκίνησε προφορικά ή δημοσιογραφικά;

    Μήπως απλά παίζει ρόλο ότι το Χίλαρι είναι τρισύλλαβο, δηλαδή μεγαλύτερο απ’ ό,τι συνήθως τα αγγλικά ονόματα;

    …Και άλλα σχετικά (ίσως πολύ σχετικότερα) ερωτήματα πρέπει να εξεταστούν, όλα σε σύγκριση με άλλα παρόμοια παραδείγματα.

    Μη βιαζόμαστε να γίνουμε καταδικαστικοί (ου! σεξισμός!). Ούτε και αθωωτικοί βέβαια.

  37. Avonidas said

    (παρένθεση: λέω ‘από τη Χίλαρι’, με το μικρό όνομά της -αλλά ‘ο Τραμπ’. Κι επειδή δεν έχω οικειότητα με την κυρία Κλίντον, μάλλον είναι κατάλοιπο σεξισμού η διακριτική μεταχείριση -τι λέτε; )

    Το ‘Κούλης’ τι είναι, σεξισμός ή οικειότητα; 😛

    Αλλά όχι, όλα τα ΜΜΕ στις ΗΠΑ ‘Χίλλαρυ’ λένε. Δεν είναι σεξισμός, απλά ένας τρόπος να αποφεύγεται η σύγχυση με τον πρώην πρόεδρο Μπιλ Κλίντον.

    Κι άλλωστε, ένα σωρό πρώην πρόεδροι των ΗΠΑ είχαν παρατσούκλια που δεν θεωρούνται υποτιμητικά: Teddy για τον Theodore Roosevelt, JFK για τον Κένεντι, κλπ. (τον George W. Bush τον φωνάζανε Dubya, αλλά αυτό μάλλον ήταν λιγουλάκι υποτιμητικό 🙂 )

  38. Παναγιώτης Κ. said

    Συγκρατώ ένα φαρμακερό σχόλιο που έγινε για την Χίλαρι.
    Εκφράζει ό,τι απεχθάνεται ο μέσος Αμερικανός!
    Πήγα να αναρωτηθώ για το πως έγινε και τα κόμματά τους τους επέλεξαν για υποψηφίους προέδρους.
    Συνήλθα όμως όταν κοίταξα τα δικά μας. 😦

  39. Noori said

    Τό Trump προέρχεται από τό Drumpf, τό γερμανικό όνομα τού παππού του.

  40. LandS said

    Είμαι πολύ καθυστερημένος, ίσως κάποιος άλλος να με πρόλαβε ήδη
    Ερώτηση: αλήθεια, υπάρχει όρος ‘πολυδισεκατομμυριούχος’;
    Απάντηση: Ο Σκρουτζ Μακντάκ

  41. Πέπε said

    Βλέπω με έκπληξη ότι το άρθρο της αγγλικής Βίκης για τη Χίλαρι αναφέρει ότι υπήρξε Πρώτη Κυρία (ημιsic, πιστή μετάφραση – τα κεφαλαία δικά τους) των ΗΠΑ και, πιο πριν, Πρώτη Κυρία (ομοίως) του Άρκανσο.

    Δηλαδή συγγνώμη, αυτή η γελοία έκφραση είναι στ’ αγγλικά θεσμοθετημένος όρος;

  42. Παναγιώτης Κ. said

    Συγγνώμη! Όσοι την αποκαλούμε Χίλαρι, είμαστε σεξιστές;
    Εγώ κατάλαβα, όλα αυτά τα χρόνια που παρακολουθώ τα πολιτικά πράγματα, ότι είναι μεγάλη αβάντα για ένα πολιτικό πρόσωπο να προσδιορίζεται με το μικρό του όνομα.
    Όσοι είμαστε απέναντι από τον Μητσοτάκη τον λέμε Κούλη. Οι υπόλοιποι όμως τον λένε Κυριάκο. Οι Κεντρώοι μάλιστα που έχουν κάνει τις επιλογές τους το έχουν καθιερώσει. Τον λένε Κυριάκο και γλυτώνουν από το επώνυμο του που είναι…ιστορικό άγος. 🙂

  43. Corto said

    Υπάρχει και αυτό το τρομπόνι (όπλο του ’21 κυρίως των ναυτικών πληρωμάτων)

  44. Πέπε said

    @40:
    Βλ. #9. Με λίγο πάνω από 3,5 δις (3,7 για την ακρίβεια) είναι λιγοδισεκατομμυριούχος, ή υπερτρεισημισιδισεκατομμυριούχος.

  45. sarant said

    42 Για να διευκρινίσω τι εννοούσα. Το να αποκαλείς όλους τους άντρες με το επώνυμο ή με το ονοματεπώνυμο και τη γυναίκα με το μικρό της όνομα ειναι μια διάκριση -που κάπου οφείλεται. Μπορεί να είναι και «θετική», αλλά να το δούμε.
    Βέβαια, όπως λέει και ένα προηγούμενο σχόλιο, ειδικά για την κ. Κλίντον υπάρχει το θέμα ότι διετέλεσε πρόεδρος και ο Μπιλ Κλίντον.

  46. sarant said

    44 Ωστόσο, σε δραχμές θα ήταν έως και τρισεκατομμυριούχος 😉

  47. cronopiusa said

  48. Σωτήρς said

    31: Ωραίο βίντεο!
    Κουμπώνει ωραία με αυτό που διαβάζω τώρα. Νιλ Πόστμαν – Διασκέδαση μέχρι θανάτου. Ο δημόσιος λόγος στην εποχή του θεάματος. Εκδόσεις Κατάρτι. Αναφέρει μέσα ο Πόστμαν για τις δημόσιες αντιπαραθέσεις Λίνκολν – Ντάγκλας που μίλαγε ο καθένας μία ώρα και ανταπαντούσαν άλλο τόσο. Εφτάωρα ντιμπέι και τα άντεχαν με χαρά οι ακροατές. Ο Δόναλδ μου φαίνεται ότι τουίταρε πριν καν γεννηθεί ο ιδρυτής του τουίτερ.

  49. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το μη χείρον βέλτιστον. Αυτό ισχύει στη ζωή, αυτό ισχύει και στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Μ’ αυτή τη λογική, λοιπόν, είναι προτιμότερη η Κλίντον από τον Τραμπ, όπως είναι προτιμότερος ο Τσίπρας ή ο Μητσοτάκης από τον Μιχαλολιάκο. Μπορεί οι άνθρωποι του μέλλοντος, που θα έχουν πραγματώσει την ουτοπία και θα ζουν σε μια αυτοδιαχειριζόμενη σοσιαλιστική κοινωνία, να γελάνε με τις επιλογές ημών των προγόνων τους, όπως γελάμε εμείς με τους βασιλείς και τους βαρόνους του παρελθόντος, αλλά προς το παρόν επιλέγουμε απ’ αυτούς που έχουμε.

  50. Avonidas said

    Για να μην πω ότι η συντονισμένη εκστρατεία δυσφήμισης του Τραμπ από τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου τον κάνει λιγότερο αντιπαθή στα μάτια μας

    Είναι άραγε δυσφήμιση να αποκαλείς βόθρο έναν βόθρο; Ο Τραμπ, από την αρχή της εκστρατείας του, εκφράζεται με τον πιο ρατσιστικό, σεξιστικό, σκατόψυχο τρόπο, και δεν μοιάζει καν να το παίρνει χαμπάρι. Μιλάει για το πουλί του μπροστά στις κάμερες. Σταμπάρει ολόκληρους λαούς για εγκληματίες. Είπε σε ετοιμοθάνατους να κρατηθούν για να τον ψηφίσουν, κι ύστερα ας πάνε να ψοφολογήσουν. Είναι περήφανος που συμπεριφέρεται στις γυναίκες σαν να ‘ταν κομμάτια κρέας. Αντιμετωπίζει τις συνεντεύξεις του σαν να ήταν το πιο τελειωμένο reality show.

    Και περιμένετε ότι τα ΜΜΕ δεν θα εκμεταλλευτούν αυτή την άγνοια κινδύνου; Ακόμη κι αν δεν προσβάλλεται κάποιος από όλα αυτά, είναι είδηση, είναι θέαμα. Φυσικά και θα κάνουν το γύρο του κόσμου, φυσικά και θα σκάψουν να βρουν κι άλλη βρώμα (αν και όχι πολύ βαθιά, δεν είναι δα κι απαραίτητο).

    Εκτός πια κι αν συμφωνείτε με την άποψη του προσφιλούς μας τρολ, ότι κάθε γνήσιο αρσενικό θα εκφραζόταν με τον τρόπο και την αισθητική του δοναλδ, αν είχε την ευκαιρία, οπότε δεν έγινε και τίποτα.

    Έχω δυστυχώς την εντύπωση ότι πολλοί θεωρούν πως ο Τραμπ είναι μόνο λόγια, και γι’ αυτό τον ανέχονται. Ότι μπορεί να λέει φρικτά πράγματα, αλλά δεν θα κάνει φρικτά πράγματα, όπως η Χίλλαρυ. Μέγα λάθος. Ο Τραμπ δεν είναι ένας ακίνδυνος, αθυρόστομος γεράκος. Στον τομέα των επιχειρήσεων, όπου δραστηριοποιείται για δεκαετίες, είναι εξίσου αρπακτικό όπως η Χίλλαρυ, και μέγας κομπιναδόρος, χρησιμοποιεί τις «φιλανθρωπίες» του για να βγάλει φράγκα, έχει σκαρώσει ένα πανεπιστήμιο-απάτη… η εικόνα του επιτυχημένου μπίζνεσμαν που θα βάλει σε τάξη τα οικονομικά του κράτους είναι για γέλια και για κλάματα.

  51. Όταν η Χίλλαρυ ήτανε Πρώτη Κυρία, οι κωμικοί κάνανε λογοπαίγνιο με το όνομά της και του αντρός της, βαφτίζοντάς τους συλλογικά -ως ζευγάρι- Hillbilly, σα να λέμε «μπουρτζόβλαχος». Τώρα, που μάλλον θα εκλεγεί η Χιλλ, ο Μπίλλυ θα είναι Πρώτος Κύριος της χώρας; Θα στενάξουν πάλι οι σουμιέδες του Λευκού Οίκου.

  52. atheofobos said

    23
    …μια γκάμα πολιτικών από τον Μητσοτάκη μέχρι τον Λεβέντη κι από τον Κατσιούμπα μέχρι τον Μιχαλοφύρερ.

    Γιατί άραγε η έλλειψη του Τσίπρα στo παραπάνω σχόλιο μου θύμισε την κλασσική σκηνή με τον Λογοθετίδη στην ταινία Σάντα Τσικίτα;
    3:04 Κάλτσες! βάλε και κάλτσες!
    4:42 και κάλτσες ,βάλε κάλτσες γιατί έχω έλλειψη!

  53. LandS said

    Εδώ ο Ομπάμα νίκησε και κυβέρνησε επί δύο θητείες αλλά δεν κατάφερε όχι να κάνει μεγάλες αλλαγές

    Η Obamacare ήταν, για τις ΗΠΑ, πολύ μεγάλη αλλαγή. Μη κοιτάς που εμείς, διαβρωμένοι από τον αιώνα της Σοσιαλδημοκρατίας, εθισμένοι στις παροχές, Ευρωπαίοι, τη ψιλοσνομπάρουμε. Λες και δεν μας μπεγλεράνε και εμάς οι Φαρμακοβιομηχανίες.

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η ίδια ισοπέδωση (τι Ομπάμπα, τι Σάρα Πέιλιν) υπήρξε και το 2000: τι Μπους, τι Γκορ. Ώσπου βγήκε ο Μπους και τα ‘κανε όλα ίσωμα στη Μέση Ανατολή και τα απόνερα φτάσανε και σ’ εμάς με το προσφυγικό ζήτημα.

  55. Avonidas said

    και μετά μέμφονται τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν εκδημοκράτισε τη δική μας αστυνομία μέσα σε ένα χρόνο….

    Κρίνεται κανείς όπως κρίνει τους άλλους. Πόσα και πόσα δεν είχε σούρει ο ΣΥΡΙΖΑ στον Πολύδωρα και τον Δένδια, εκ του ασφαλούς, όσο ήταν στην αντιπολίτευση. Ας τ’ ακούσει τώρα που είναι κυβέρνηση, όπως τ’ άκουσε και το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’80, όταν διαπίστωσαν οι διαδηλωτές ότι η Αλλαγή έχει το ίδιο βαρύ — και δολοφονικό — χέρι με την Επάρατο.

  56. Γιάννης Κουβάτσος said

    Οι άνθρωποι του πνεύματος στο πλευρό του απατεώνα τρόμπα:
    http://www.fortunegreece.com/photo-gallery/i-celebrities-pou-stirizoun-anichta-ton-ntonalnt-trab/#6

  57. gpoint said

    # 52

    Τα κριτήρια μου ήταν :

    στο καραγκιοζιλίκι από τον πιο σοβαροφανή μέχρι τον πιο ναΐφ

    και στην άρθρωση λόγου από τον καραριστερό στον καραδεξιό

  58. ΣΠ said

    56
    Αυτοί είναι άνθρωποι του πνεύματος;;;

  59. LandS said

    55 Όι δεν είπε κανένας Συριζαίος ποτέ τους αστυνομικούς πρεφέκτους πρετόριι ή «το Κράτος είστε εσείς». Οι νεοδημοκράτες όταν τάλεγαν αυτά τους άρεσε. Να τα λέμε κιαυτά.

  60. Κωνσταντίνος said

    Καλημέρα, ο εξαιρετικός κωμικός Τζων Όλιβερ είχε κάνει γνωστό το ότι η οικογένεια του Τραμπ λεγόνταν παλιά Ντραμπφ και είχε δημιουργήσει και το hashtag #makedonalddrumpfagain κατά το #makeamerikagreatagain. Συστήνω ανεπιφύλακτα τα σχετικά αφιερώματα, και για τον Τραμπ και για το τείχος του!

  61. Avonidas said

    #58
    Αυτοί είναι άνθρωποι του πνεύματος;;;

    Του οινοπνεύματος 😛

    (Ειρωνικά το γράφει μάλλον)

  62. sarant said

    53 Σωστά, έχεις δίκιο

  63. Avonidas said

    #59. Τον Παυλόπουλο όμως τον κατηγόρησαν το 2008 (από τα δεξιά) ότι καθόταν κι άφηνε τους κουκουλοφόρους να καίνε την Αθήνα, ενώ οι Συριζαίοι (που τότε ‘χαϊδευαν αυτιά κουκουλοφόρων’) δεν κωλώνουν να διαλύσουν αριστερές καταλήψεις, γιατί άλλο είναι να σε μπαγλαρώσει δεξιός κι άλλο δικός σου άνθρωπος. Να τα λέμε ΚΑΙ αυτά.

  64. ChrisMaGR said

    41 Θυμήθηκα ένα ανέκδοτο που είχα ακούσει την εποχή του σκανδάλου Λεβίνσκι:
    Γιατί η Χίλαρι παίρνει πίπα τον Μπιλ στις έξι το πρωί;
    Για να είναι αυτή η πρώτη κυρία!

  65. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Εἶναι καὶ θέμα αἰσθητικῆς. Ἐπὶ πλέον, ἡ σουργελοποίηση τῆς πολιτικῆς καὶ ἡ μετατροπή της σὲ reality show» ὁδηγεῖ σὲ μεγαλύτερη ὑποβάθμιση τῆς δημοκρατίας (ὅσης ἔχει ἀπομείνει) καὶ στὸν ἐκβαρβαρισμὸ τῆς δημόσιας ζωῆς.

  66. raf said

    Συνηθίζεται, όχι μόνο απο ‘σένα Νικοκύρη, το Χίλαρι και το Τραμπ, αποφεύγεται το Κλίντον και το Ντόναλντ· διότι έχουμε πρώην πρόεδρο Κλίντον, και διάσημο χαρακτήρα καρτούν Ντόναλντ. Όχι;

  67. LandS said

    63 Μα εσύ δεν είπες αυτά. Είπες ότι τα έσουρνε στον Δένδια και στον Πολύδωρα «εκ του ασφαλούς» δηλαδή αδίκως.

  68. Γιάννης said

    Κύριε Σαραντάκο, παίζετε μπριτζ και πρέφα. Παίζετε μήπως και (petite) manille; 😉

  69. Avonidas said

    #64. Κυκλοφόρησαν πολλά τέτοια ανέκδοτα τότε. Με την ευκαιρία, να επισημάνω την απύθμενη βλακεία του Τραμπ, που (ξανα)βγάζει στη φόρα τα άπλυτα του Μπιλ Κλίντον ως απάντηση στη βρώμα που έχουν βγάλει γι’ αυτόν. Λες και η Χίλλαρυ θα γίνει πιο αντιπαθής επειδή την κεράτωνε ο άντρας της.

  70. ΓιώργοςΜ said

    >και διάσημο χαρακτήρα καρτούν Ντόναλντ.

    Μάλλον αναβάθμιση θα ήταν 🙂

    Το Νόναλντ δεν είναι πολύ σπάνιο όνομα αφενός, το Τραμπ είναι ήδη δημιουργημένο όνομα και εικόνα από δεκαετίες, οπότε θα ήταν αυτογκόλ να μην το χρησιμοποιήσει.

  71. Avonidas said

    #67. Είπες ότι τα έσουρνε στον Δένδια και στον Πολύδωρα «εκ του ασφαλούς» δηλαδή αδίκως.

    Τελευταία φορά που κοίταξα, «εκ του ασφαλούς» δεν σήμαινε «αδίκως». Σημαίνει ότι κριτικάρω χωρίς να κινδυνεύω να εκτεθώ με τη δική μου ανικανότητα, αφού όταν ήρθαν στην εξουσία μια από τα ίδια κάνανε.

    Ομοίως λέω κι ότι ο Κουτσούμπας τα σέρνει στον ΣΥΡΙΖΑ εκ του ασφαλούς.

  72. LandS said

    65 Όχι. Η υποβάθμιση της Δημοκρατίας (και το κουτσούρεμά της φυσικά) και ο εκβαρβαρισμός της δημόσιας ζωής οδήγησαν στη σουργελοποίηση της πολιτικής η οποία εκφράζεται με τη μετατροπή της σε ριάλιτι.

  73. Pedis said

    Νικοκύρη,

    Εδώ ο Ομπάμα νίκησε και κυβέρνησε επί δύο θητείες αλλά δεν κατάφερε όχι να κάνει μεγάλες αλλαγές αλλά ούτε να αποτρέψει τις συνεχείς δολοφονίες μαύρων από την αστυνομία της χώρας του (και μετά μέμφονται τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν εκδημοκράτισε τη δική μας αστυνομία μέσα σε ένα χρόνο….)

    Μα τι συγκρίσεις είναι ετούτες; Εννοείς ότι ο Ομπαμα ηγείται της ριζοσπαστικής αριστεράς, είναι κομμουνιστής κι όμως ούτε αυτός τα κατάφερε;

    Στα σοβαρά, τώρα, συμφωνώ με την προσέγγισή σου στο σημερινό κείμενο (με εξαίρεση κάτι λεπτομέρειες όπως η παραπάνω).

  74. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  75. Pedis said

    Να πούμε ότι η επιθετική τακτική του Τραμπ …

    είμαι Εγώ, είμαι πλούσιος και σας γαμώ το κέρατο, όταν μιλάω εγώ θα ακούτε, δεν φοβάμαι κανένα κι ούτε δίνω λόγο, δεν με δεσμεύει κανείς διότι δεν έχω ανάγκη κανέναν, είμαι γαμιάς και το δείχνω, είστε λούσερς, η χρήση καθημερινών χυδαίων -λαικών- εκφράσεων, ασύντακτος λόγος χύμα, απλές λέξεις στην αράδα, διακηρύξεις με πολλαπλά νοήματα, γηπεδικά συνθήματα

    ήταν τα συστατικά της πολιτικής κυριαρχίας του Μπερλουσκόνι για πάνω από είκοσι χρόνια!

  76. LandS said

    71 Δέχομαι ότι για τη περίπτωσή μας εννοούσες «χωρίς να κινδυνεύω να εκτεθώ με τη δική μου ανικανότητα»
    Γενικά όμως σημαίνει «χωρίς να κινδυνεύω να υποστώ εγώ ίδιος, τις συνέπειες, ή χωρίς να γνωρίζω τις δυσκολίες»
    Για το «μία από τα ίδια» είναι η δική σου αντίληψη των πραγμάτων με την οποία διαφωνώ.

  77. sarant said

    68 Όχι, και δεν θυμάμαι καν αν έχω ξανακούσει το παιχνίδι

    69 Φοβάμαι ότι και αυτό θα τον ανεβάσει σε κάποια μερίδα των ψηφοφόρων βλ. και το σχ. 75

  78. 75

    Περί Τράμπ=Μπερλουσκόνι: συν το ότι κάθε δεκαετία παίρνει διαζύγιο για να παντρευτεί μια ακόμη μικρότερη.

    Από την άλλη, χτες είχα βάλει ετούτο, που τεκμηριώνει ότι Τράμπ=Μουσολίνι

    https://warisboring.com/yes-trump-is-a-fascist-heres-the-checklist-1920ad4d8163#.x50ltqo4k

  79. LandS said

    69 και 77β

    Δεν λέει μόνο την Χ. Κλίντον κερατωμένη. Παρουσιάζει γυναίκες οι οποίες στο παρελθόν είχαν κατηγορήσει τον Μπιλ ότι τις βίασε και ότι η Χίλαρι τις τρομοκράτησε για να αποσύρουν τις μηνύσεις.

  80. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    72. Ἡ κότα ἤ τ’ αὐγὸ.
    Κατὰ βάθος συμφωνοῦμε. Εἶναι ἀλληλένδετα.

  81. Pedis said

    Ο Τραμπ, όπως και ο Μπερλουσκόνι τηρουμένων των αναλογιών έχοντας κατά νου τις διαφορές των δύο χωρών, επιδιώκει να κυριαρχήσει κατά βαση με το να

    – διακηρύσσει την απελευθέρωση από την πολιτική κορρεκτίλα για τα κοινωνικά στρώματα που δεν είναι μεσαία και «μορφωμένα» (με ή χωρίς εισαγωγικά).

    Από κει και πέρα όσον αφορά το λαικίστικο οικονομικο-κοινωνικό μέρος της επίθεσης με σκοπό την πολιτική κυριαρχία, για τον Μπερλουσκόνι ήταν «μηδέν φόροι» και «επιχειρηματικότητα» προς τα μικρά και μεσαία επαγγελματικά στρώματα. Αυτά στην Αμερική δεν ακούγονται νέα, οπότε, απ’ ό,τι έχω καταλάβει -ας μας πει και κανείς «αμερικάνος»- ο Τραμπ απευθύνεται περισσότερο στους περιθωριοποιημένους εργαζόμενους και στους άνεργους (λευκούς). Αυτούς μπορεί να μην τους φτάνουν οι δημοσκοπήσεις, μπορεί και να μην έχουν ψηφίσει ποτέ πριν και να το κάνουν τώρα.

  82. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καὶ μιὰ ἐρώτηση ἐνημερωτικοῦ χαρακτήρα γιὰ τὸ Νικοκύρη: Τὸ cross-ruff στὸ μπρίτζ εἶναι ἡ διπλοτσάκα τῆς πρέφας;

  83. Σκύλιασα! http://static.boredpanda.com/blog/wp-content/uploads/2016/10/halloween-dog-costumes-62-57fce2ae685d2__605.jpg

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δηλαδή δεν είναι άνθρωποι του πνεύματος ο Τάισον και ο Ρόντμαν; Αυτό μού λέτε τώρα; 😜

  85. ChrisMaGR said

    Ο Ρόντμαν δεν είναι φαν και την Βόρειας Κορέας;

  86. 85

    Ναι, έχει επισκεφτεί ΄δύο-τρεις φορές το Παχουλό Αγόρι.

  87. Avonidas said

    #81. οπότε, απ’ ό,τι έχω καταλάβει -ας μας πει και κανείς «αμερικάνος»- ο Τραμπ απευθύνεται περισσότερο στους περιθωριοποιημένους εργαζόμενους και στους άνεργους (λευκούς).

    Στο Αμέρικα έχουν και μιαν εντελώς ιδιάζουσα διαστροφή, που την λένε «Αμερικάνικο Όνειρο». Όπερ σημαίνει, μπορεί να είμαι μπατίρης και απένταρος, αλλά δεν θέλω το κακό κράτος να φορολογεί τους πλούσιους, γιατί εδώ είναι η χώρα των ευκαιριών και, πού ξέρεις, μια μέρα μπορεί να ‘μαι κι εγώ πλούσιος. Γενικά, η δαιμονοποίηση του κράτους και της κυβέρνησης διαποτίζει όλα τα κοινωνικά στρώματα. Δεν βλέπουν ότι η κυβέρνηση είναι ήδη στο κρεβάτι με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τη Wall Street, δεν καταλαβαίνουν ότι ζουν στη λιγότερο αξιοκρατική κοινωνία από καταβολής κόσμου κι ότι ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν πρόκειται να πλουτίσουν χάρη στην αξία τους. Η αποθέωση του «σ’ ευχαριστώ, ω Εταιρεία», μια συναρπαστική κλινική περίπτωση που χρήζει ενδελεχούς μελέτης από την επιστήμη της Ψυχιατρικής 😀

  88. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    86. Μόλις ἐκλεγεῖ ὁ Δόναλδ θὰ γίνει πρέσβης στὴν Πιὸν Γιάνγκ. 🙂

  89. Πάντως, ο Μουσολίνι κι ο Μπερλουσκόνι μπήκαν στον κόπο να φτιάξουν δικό τους κόμμα.
    Ο Δόναλδ χάκεψε υπάρχον κόμμα και μάλιστα παρά τη θέληση της ηγεσίας του.

  90. Avonidas said

    #89. Στις ΗΠΑ ο δικομματισμός είναι πρακτικά θεσμοθετημένος. Κανείς υποψήφιος τρίτου κόμματος δεν έχει ελπίδα να εκλεγεί. Ο μόνος τρόπος, λοιπόν, να μπεις στην πολιτική είναι να χωθείς στο Δημοκρατικό ή το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, κι η μόνη πραγματική αντιπολίτευση που παίζει είναι η εσωκομματική — όπως άλλωστε έκανε κι ο Μπέρνι Σάντερς απέναντι στη Χίλλαρυ.

    Εξάλλου, τα 2 μεγάλα κόμματα δεν είναι πλέον παρά πολιτικές «μάρκες», δεν έχουν σταθερή ιδεολογική διαφορά. Στη μακρόχρονη ιστορία τους, έχουν κάνει τράμπα (sic) 2-3 φορές τις συντηρητικές/προοδευτικές θέσεις τους (ο Λίνκολν ήταν Ρεπουμπλικανός, για παράδειγμα).

  91. spatholouro said

    #82
    Δημήτρη, κάτι βλέπω εδώ:

    (Η έννοια της τσάκας υπάρχει και στο μπριτζ, όμως εκεί είναι προαιρετικό δικαίωμα του τζογαδόρου και είναι πλεονέκτημα• στην πρέφα είναι υποχρέωση και είναι κακό. Οι καφενόβιοι μπριτζαδόροι αποκαλούν «διπλοτσάκα» το cross-ruff μάλλον παρά το «over-ruff» προς μεγάλη φρίκη των πιο αριστοκρατών).

    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/12/prefakanones/

  92. ΓιώργοςΜ said

    >έχουν κάνει τράμπα (sic) 2-3 φορές τις συντηρητικές/προοδευτικές θέσεις τους

    Χωρίς να έχω εντρυφήσει στην ιστορία των ΗΠΑ, αυτό με εκπλήσσει. Θα (μου) ήταν πολύ χρήσιμο ένα ή περισσότερα παραδείγματα· ήμουν σίγουρος πως, με βραχεία κεφαλή πάντα, οι ρεπουμπλικάνοι ήταν οι συντηρητικότεροι. Είναι βέβαια τόσο μικρές οι διαφορές που ίσως δεν έχει νόημα η συζήτηση.
    Αν ο Λίνκολν είναι παράδειγμα επειδή κατήργησε τη δουλεία, θα πρέπει να δούμε και το λόγο που το έκανε: Έχω ακούσει την άποψη (και τείνω να την δεχτώ) πως τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν η επίφαση, το ζουμί ήταν πως το χαμηλό κόστος παραγωγής με τους σκλάβους στο νότο δημιουργούσε συνθήκες δύσκολου/»αθέμιτου» ανταγωνισμού με τις βιομηχανίες του βορρά. Άρα κατέληξε να υποστηρίζει μια προοδευτική θέση για μη προοδευτικούς λόγους.

  93. Πέπε said

    @73:
    Δεν ερωτήθηκα εγώ βέβαια, αλλά πάντως νόμιζα ότι ο Sarant εννοεί απλούστατα ότι ούτε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος κατάφερε να περιμαζέψει τους αστυνομικούς που δολοφονούν αβέρτα μαύρους.

  94. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Νικοκύρη έγινες προκλητικός σήμερα και το βράδυ θα το πληρώσεις ακριβά. Οι τραμβισταί απ’ τα Κιούρκα ήδη ακονίζουν τα πληκτρολόγιά τους!

  95. cronopiusa said

    Bill Clinton’s Trade Policies Destroyed Haitian Rice Farming, Now Haiti Faces Post-Hurricane Famine

    Cómo se evitan en Cuba las muertes por huracanes

  96. Avonidas said

    #93. Μα, η Μισέλ Ομπάμα μας κατέστησε σαφές, στο συνέδριο των Δημοκρατικών, γιατί ήταν τόσο σημαντικό να εκλεγεί αφροαμερικανός πρόεδρος: για να μπορεί να βλέπει τα παιδιά της να παίζουν στην αυλή από το παράθυρο του Λευκού Οίκου (που τον έχτισαν μαύροι σκλάβοι).

    Πώς πήγαινε εκείνο το ανέκδοτο, επί 7ετίας;
    -Κατάλαβες τώρα, παιδί μου, γιατί έγινε η Επανάσταση;
    -Αμ, πώς δεν κατάλαβα! Για το ***** της Χάιδως!

    😛

  97. Avonidas said

    #94. Κι έχουν τα καλύτερα πληκτρολόγια. Τα καλύτερα! 😉

  98. Avonidas said

    #92. Εδώ που τα λέμε, ο συντηρητισμός/προοδευτισμός είναι μάλλον ένας δείκτης άνευ νοήματος. Μια καλύτερη διάκριση στην περίπτωση των ΗΠΑ θα ήταν ένα δίπολο λαϊκισμός/ελιτισμός, ας πούμε ποιο κόμμα στηρίζεται παραδοσιακά από τα χαμηλότερα στρώματα, και ποιο από τα μεγάλα συμφέροντα ή τη διανόηση. Αλλά χάρη στο Αμερικάνικο Όνειρο, που ανέφερα παραπάνω, κι αυτή η διάκριση έχει σχεδόν καεί, αφού βρίσκεις υποστηρικτές και των δύο κομμάτων σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

    Είναι ένα περίεργο πράγμα το πολιτικό φάσμα στις ΗΠΑ. Έχει καταλήξει να αφορά σχεδόν αποκλειστικά ένα ζήτημα, τη φορολογία. Η κωμικός Samantha Bee, μάλιστα, σε κάποια φάση από την εκπομπή της προέτρεψε τη Χίλλαρυ να σταματήσει να κάνει έκκληση στο (ανύπαρκτο) αίσθημα αξιοπρέπειας των ψηφοφόρων, και να πει καλύτερα ότι θα τους μειώσει τους φόρους.

  99. Παναγιώτης said

    Αυτό προέρχεται από το γαλλικό tromper (εξαπατώ) που, όπως βλέπω, τα λεξικά το συνδέουν με το trompe της τρομπέτας αν και δεν μου είναι σαφής η σημασιακή μετάβαση.

    Τα χαλκεία τρομπέτες χαλκεύουν, σαφώς.

  100. Νίκος Κ. said

    Όταν μιλάμε για τέτοια αξιώματα, η εκλογή (για πρώτη φορά) γυναίκας είναι γεγονός σχεδόν μηδενικής σημασίας (συγκριτικά με τα υπόλοιπα διακυβεύματα). Είδαμε και τα αποτελέσματα και με την καταστροφική για τον κόσμο πολιτική της Θάτσερ.
    Θα είχε άραγε καμία διαφορά, αν μας κυβερνήσει ποτέ ο Κούλης ή η Ντόρα;

  101. Avonidas said

    #101. Στην περίπτωση τη δική μας, δεν θα είχε καμία διαφορά κι αν μας κυβερνούσε η Ντόρα η μικρή εξερευνήτρια…

  102. atheofobos said

    57
    Μήπως στα κριτήρια θα έπρεπε να προστεθεί και το ποιος είναι ο πλέον ειδικός στην κυβίστηση; 🙂

  103. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Περί Ομπάμα και μαύρων και μπάτσων που τους σκοτώνουν, νομίζω ότι γίνεται από το Νικοκύρη και τους σχετικώς σχολιάσαντες πιο κάτω ή ίδια (συγγνωστή οπωσδήποτε) παρανόηση. Στα σοβαρά δημοκρατικά κράτη, και η αμερική είναι το πιο σοβαρό και το πιο δημοκρατικό κράτος στο σύγχρονο πλανητικό ρδελομπού, το government ,και οι φορείς-αρχές του administration είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ πράγματα. Δηλαδή, ανεξάρτητα μεταξύ τους. Δεν βγαίνει κυβέρνηση-ιξουσία ρε! ο χ ψ Κούλης ή Ρούλης ή Αλεξούλης για να φέρει τους «δικούς» του και τους «δικούς» του κανόνες στην: εφορία, στα τελωνεία, στους μπάτσους κ.λ.π.

  104. Avonidas said

    #104. Μα, η δική μας αστυνομία και δικαιοσύνη, όπως και όλες οι υπόλοιπες, παραβιάζουν συστηματικά αρχές και κανόνες που ΗΔΗ υπάρχουν, με την ανοχή των κυβερνήσεων. Η κυβέρνηση έχει την ευχέρεια να τους «ταράξει στη νομιμότητα», αν πραγματικά το θέλει, και τότε θα δεις για πότε λύνεται το πρόβλημα. Δεν είναι εμπόδιο η διάκριση των εξουσιών, η κυβέρνηση έτσι κι αλλιώς είναι αρμόδια να εξασφαλίζει ότι τηρούνται οι νόμοι.

  105. Σημειωτέον, πως συνήθως τον έλεγχο των κοινοβουλευτικών σωμάτων στις ΗΠΑ δεν τον έχει το κόμμα που εξέλεξε Μπρόεδρα αλλά η αντιπολίτευση. Κι έτσι, του δένει διαρκώς τα χέρια.

  106. Spiridione said

    100. Αν καταλαβαίνω καλά, προήλθε από τη φράση jouer de la trompe παίζω την τρομπέτα, δηλαδή κοροιδεύω κάποιον.
    http://www.cnrtl.fr/etymologie/tromper

  107. Avonidas said

    #106. Κι ακόμη, ένα σωρό ζητήματα ρυθμίζονται σε Πολιτειακό επίπεδο. Οι ΗΠΑ είναι ομοσπονδιακό κράτος. Και πάλι όμως, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να θέσει κάποιες κατευθυντήριες, έτσι δεν είναι;

  108. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    100-107 Ναι, κάτι τέτοιο είδα κι εγώ μετά που έγραψα το άρθρο

    82-91 Με πρόλαβες στην εξήγηση. Να πούμε βέβαια ότι υπό ορισμένες συνθήκες και στο μπριτζ ο εξαναγκασμός σε τσάκα είναι κακός για τον εκτελεστή.

  109. sarant said

    Και κάτι ακόμα για το τραμπώνυμο:

    https://www.bustle.com/articles/144969-what-does-drumpf-mean-donald-trumps-original-family-surname-has-an-apt-translation

  110. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν έχει χροιά σεξισμού το Χίλαρι. Όπως είπαν και άλλοι σχολιαστές, είναι θετικό για έναν πολιτικό να αποκαλείται με το μικρό του όνομα. Ο δημοφιλέστερος πολιτικός της μεταπολίτευσης ήταν Αντρέας για τους οπαδούς του αλλά και για τους αντιπάλους του. Εκτός, βέβαια, αν το όνομα προφέρεται με αλλοιωμένη προφορά, όπως συμβαίνει με τον Τσίπρα (Αλέκσης για τους εχθρούς).

  111. smerdaleos said

    Παρωδία του debate Trump-Hillary όπου τον Trump υποδύεται ο Alec Baldwin.

  112. gpoint said

    # 103

    Αν συμφωνεις πως οι πολιτικοί είναι ηθοποιοί κάνε και συ λίστα με τα δικά σου κριτήρια. Πάντως τα δικά μου είναι διάφανα ενώ στην κυβίστηση δεν υπάρχει μεζούρα (Εξω από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ- Βυθίσατε το Χόρα- Σεμνά και ταπεινά- Λεφτά υπάρχουν- Θα σκίσω τα μνημόνια κ.λ.π. δεν είναι συγκρίσιμα)

  113. Pedis said

    Οι ΗΠΑ αποτελούν από τη γέννησή τους μέχρι πρόσφατα το πρώτο στην ανθρώπινη ιστορία κράτος με θεσμοθετημένο, διά των συνταγμάτων, των τροποποιήσεών τους και των νόμων των πολιτειών, τον *φυλετικό* ρατσισμό. Φυλετικό και απόλυτο ρατσισμό …

    Απόλυτος με την έννοια ότι ακόμη και στον μαύρο κωδικα του Λουδοβίκου XIV -συνταγμένος κάπου εκατό χρόνια πρίν την αμερικανική ανεξαρτησία- προβλεπόταν οι σκλάβοι -ορισμένοι γενικά κι όχι στη βάση του χρώματος του δέρματος- να συμμετέχουν στην κοινωνική και στη θρησκευτική ζωή των ελεύθερων και μάλιστα δινόταν η δυνατότητα απελευθέρωσης. Χρειάστηκε ένας αιματηρότατος εμφύλιος πόλεμος ώστε οι μαύροι (όχι οι Ινδιάνοι) να αποκτήσουν τα λίγα εκείνα δικαιώματα που παρείχε ο Μαύρος Κώδικας.

    Σημειωτέον ότι στην συντριπτική του πλειοψηφία οι πρόεδροι και αντιπρόεδροι της μεγάλης δημοκρατίας μέχρι τον εμφύλιο ήταν δουλοκτήτες!

    Ακόμη και ο μεγαλύτερος μεταρρυθμιστής πρόεδρος στην σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ, ο Ρούζβελτ, δεν τόλμησε να πιάσει το πρόβλημα του θεσμικού και κοινωνικού ρατσισμού στη χώρα του. Δείτε αν και πόσες αναφορές κάνει στο Νιου Ντηλ στους μαύρους.

    Όσο για τη στάση ελπιδοφόρας αναμονής και ενδεχόμενων μεταρρυθμίσεων από το γεγονός και μόνο ότι μαύροι (γυναίκες! ή εκπρόσωποι των μειονοτήτων εν γένει) πάρουν αξιώματα, γίνουν δικαστές ή αστυνομικοί ή πολιτικοί με επιρροή, αυτή δεν ενισχύεται από καμιά ιστορική εμπειρία.

    Το παράδειγμα των καπό, στην υπερβολή του, ενδέχεται να βοηθήσει στην κατανόηση του ζητήματος.

  114. antpap56 said

    «Εδώ ο Ομπάμα νίκησε και κυβέρνησε επί δύο θητείες αλλά δεν κατάφερε όχι να κάνει μεγάλες αλλαγές»
    Δεν έχω μεγάλη συμπάθεια για το αμερικανικό εκλογικό σύστημα, αλλά σημειώνω δυο χαρακτηριστικά του, περισσότερο ως εμπειρικές παρατηρήσεις παρά ως ειδικές γνώσεις. Πρώτον, για να εκλεγεί κανείς Πρόεδρος (ή έστω υποψήφιος Πρόεδρος) θα πρέπει εν πολλοίς να έχει πουλήσει την ψυχή του αν όχι στον διάβολο, τουλάχιστον στα διάφορα λόμπι που με την ευλογία του νόμου προσπαθούν με κάθε μέσο (πάνω και κάτω από το τραπέζι) να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό σημαίνει ότι όποιος τελικά εκλέγεται έχει να εξοφλήσει «γραμμάτια» υποσχέσεων στους σπόνσορές του.
    Δεύτερον, όση εξουσία κι αν έχει ο Πρόεδρος, δεν αποτελεί παρά μόνο την εκτελεστική εξουσία και έχει απέναντί του την διφασική νομοθετική (Βουλή και Γερουσία). Με άλλα λόγια, δεν ισχύει το εγχώριο σύστημα της μη διάκρισης των δυο εξουσιών (περί αυτού πρόκειται, αν δεν κάνω λάθος). Αυτό βέβαια είναι και καλό (έλεγχος και συγκράτηση της μιας εξουσίας από την άλλη), αλλά και κακό, διότι παίζονται κι εκεί διάφορα πολιτικά παίγνια και παζάρια. Προφανώς ιδανικό σύστημα διακυβέρνησης δεν υπάρχει στον κόσμο.
    Δεν ξέρω ποιος τελικά θα κερδίσει την κούρσα. Ελπίζω μόνο να μην του/της απονείμουν προκαταβολικό βραβείο Νόμπελ (σε οποιαδήποτε κατηγορία) όπως έκαναν με τον κατά τα άλλα συμπαθή Ομπάμα.

  115. Πείεργο. Τη Λεβίνσκι έπρεπε να λένε χείλαρη.
    (Να πω κι εγώ ένα σεξιστικό).

  116. 28, …Trump και tramp δεν προφέρονται το ίδιο….

    Σωστά.

    Για τον Αμερικάνο το -u- και το -a- πρέπει να ακούγονται τόσο διαφορετικά, που μού έχει συμβεί το εξής, δίπαξ (την δεύτερη φορά στο Τέξας, πρόσφατα, την πρώτη στην Νέα Υόρκη, πριν καμμιά τριανταριά χρόνια):

    Ψωνίζουμε με φίλο (#1 ή #2) και ζητάει μπέικτ χαμ. Ο πωλητής το ακούει baked hum, και απορώντας ξαναρωτάει τον φίλο μου τι θέλει. Η στιχομυθία επαναλαμβάνεται 2-3 φορές, μέχρι που με επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων λύνεται ο γρίφος με το ham…

    (Σε παρόμοιο περιστατικό, προσπαθώ να εξηγήσω στην συνοδό εδάφους στο αεροδρόμιο ότι η πτήση μου είναι για το Σαν Χοσέ – προφέροντάς το Ελληνικά, που είναι σαν τα Ισπανικά. Στιχομυθία, κλπ κλπ μέχρι Σαν (Χ)οζέι. Απ’ το οποίο Χοζέι και το κλασικό καλαμπουράκι «José, can you see…» σε παρωδία του αμερικάνικου εθνικού ύμνου.)

  117. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ spatholouro (91) Εὐχαριστῶ γιὰ τὶς πληροφορίες ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν παραπομπὴ, ὅπου ἀνέβασα σχόλιο.

  118. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    87 – « κι ότι ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν πρόκειται να πλουτίσουν χάρη στην αξία τους»
    Μόνο χάρη στην αξία του πλουτίζει κάποιος.

  119. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σχετικὰ μὲ τὸ Tramp, Trump. Ἄν ἀκολουθήσαμε τὸν παλιὸ τρὸπο ἀπόδοσης τῶν ξένων ὀνομάτων στὰ ἑλληνικὰ θὰ γράφαμε Τρώμπ (ὅπως Τσῶρτσιλ). Ἄν δὲ πηγαίναμε καὶ πιὸ παλιὰ ποὺ τὰ ἐξελληνίζαμε: Τρώμπας! (ὅ.ἔ.δ.)

  120. Γιάννης Ιατρού said

    94: Ποιά Κιούρκα; Αμπελοκήπους! 🙂

  121. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #120. Φτ.φμτ@#$%^ ἀκολουθούσαμε

  122. Avonidas said

    Εγώ πάντως στηρίζω Τραμπ-άκουλα 😀

  123. Μαρία said

    117
    Όχι μόνο για τον Αμερικάνο, για όλους τους αγγλόφωνους. Μου έτυχε περιστατικό με Γιαπωνέζα που συνομιλεί με Καναδέζα και προφέρει το bad σαν bud. Χρειάστηκε η Γ. να της το μεταφράσει στα γαλλικά, οπότε κι η Κ. αναφώνησε Ααα bad!

  124. Το φαινόμενο Τραμπ έχει κάποιες ομοιότητες με την περίπτωση Μπερλουσκόνι, αλλά αυτές είναι επιφανειακές. Κοινό τους σημείο ότι στηρίχτηκαν στη δύναμη της τηλεόρασης. Πρέπει αν το πούμε αυτό. Αν δεν είχε ριαλτζίδικη εκπομπή ο Ντόναλντ, δε θα τον ήξερε ούτε ο θυρωρός του.

    Ο Τραμπ αν το δει κανείς πιο ψύχραιμα, είναι γέννημα θρέμμα μιας από τις τρεις βαθειές πολιτικές παραδόσεις της Αμερικής, συγκεκριμένα του Τζακσονισμού, (από τον πρόεδρο Άντριου Τζάκσον).

    Ο Τζάκσον αντιπροσώπευε όλες τις ιδιότητες της λευκής φτωχής πλειοψηφίας με πυρήνα τους λεγόμενους Scotch-Irish, διαμαρτυρόμενους αλλά αργότερα και καθολικούς. Τσαμπουκά, όπλα, λαικισμό, χυδαιότητα, ξενοφοβία, συντηρητισμό, έχθρα εναντίον των πόλεων και του συγκεντρωτικού κράτους, κλπ.

    Στο διεθνές πεδίο οι Τζακσονικοί ήταν και μάλιστα τα μεταπολεμικά χρόνια υπέρ του απομονωτισμού, κατά του ΟΗΕ, των διεθνών συμβάσεων, πχ του Κυότο κλπ.

    Από κεί πηγάζει και η φαινομενική φιλία του Τραμπ με τον Πούτιν και τον Κιμ. Στην πραγματικότητα η θέση των Τζακσονικών είναι «δεν πα να πνιγούν, εμείς θα σώσουμε τον κόσμο;» Γιαυτό μπορεί για το εσωτερικό της Αμερικής ο Μπους να είναι ολέθριος, από την οπτική τη δική μας, δε είναι χειρότερος από τη Χίλαρυ.

  125. Avonidas said

    #117, 124. Αυτό δεν είναι τίποτα. Έχουμε μια Κορεάτισσα στο γκρουπ μας. Κάποια στιγμή στο γεύμα, είχε φέρει το δικό της ταπεράκι, κι ήθελε να μας κεράσει sushi with lice. Μου πήρε ένα άβολο δευτερόλεπτο: rice ήθελε να μας δώσει, η έρμη, ρυζάκι 😀

  126. Avonidas said

    #125. Ο Τραμπ αν το δει κανείς πιο ψύχραιμα, είναι γέννημα θρέμμα μιας από τις τρεις βαθειές πολιτικές παραδόσεις της Αμερικής

    Ιάκωβε, ο Τραμπ δεν έχει σχέση με τίποτα βαθύ, εκτός ίσως από το Βαθύ Λαρύγγι.

  127. Οι Κλίντον πάλι, θεωρούνται Ουιλσονικοί, δηλαδή προέρχονται από τον «φιλελεύθερο ιδεαλισμό» του Ουίλσον. Που σημαίνει στην εξωτερική πολιτική, μια αφελέστατη και καταστροφική ιεραποστολική ιδεολογία, «πάμε να τους ανοίξουμε τα μάτια, να τους εξάγουμε την δημοκρατία, να τους εκχριστιανίσουμε, να τους μάθουμε μπέιζμπωλ και ελευθερία.» Ανθρωπιστικοί πόλεμοι (επιλεκτικοί) και ισοπέδωση χωρών.

    Υπάρχει και η Χαμιλτονική παράδοση, πιο ισσοροπημένη και ρεαλιστική, από τον Υπουργό Οικονομικών του Ουάσιγκτον Χάμιλτον. Ο Ρούσβελτ, πχ, θεωρείται Χαμιλτονικός.
    Δεν έχει πέραση στην Αμερική το ρεύμα, έχει Ευρωπαικό και πολιτισμένο άρωμα και η Άγρια Δύση δεν τα σηκώνει αυτά. Οι λίγοι προοδευτικοί της Αμερικής, Ευρωπαίοι και Εβραίοι και άλλοι, εντάσσονται σ’ αυτή την παράδοση.

  128. Σωτήρς said

    125: Το είχα βάλει και παλιότερα. Andrew Jackson: Donald Trump’s presidential forefather.

  129. 127,
    Avonidas, μην το λές. Για μας ο Τράμπ, είναι εξωγήινος. Για τους Αμερικάνους που τον ψηφίζουν, κάτι σημαίνει. Είναι κομμάτι κάποιας παράδοσης.

    Αντίστοιχα πράματα που λειτουργούν στη δική μας «δημοκρατία» σε άλλους θα φαινόντουσαν εξωγήινα. Πολλά παραδείγματα.

    -Ο έξαλλος και χωρίς αντικείμενο πια αντικομμουνισμός του Άδωνι και των Νεο-ναζί. Αν δεν υπήρχε εμφύλιος και λυσσασμένη μεταπολεμική δεξιοκρατία δεν θα μπορούσε ακόμα και σήμερα να υπάρχει τέτοια ζούρλια.

    -Και κάτι πιο βαθύ. Διάβασα σε σχόλιο αντιΤσιπρικό: Κυριάκος, ρε, να σωθούμε. Έχει γερό γονίδιο ο Κυριάκος.(!!!)
    Μόνο σε μας και στην Ινδία. Αρχαία οικογενειοκρατία. Στην Ισλανδία δε θα το ακούσεις αυτό. Εκεί μάλιστα οι άνθρωποι ούτε καν έχουν επίθετα.

    Κάθε χώρα έχει τις παραδόσεις της, που καθορίζουν πολλά.

  130. sarant said

    126 Καλό!

  131. Avonidas said

    #130. Σου δίνω το λόγο μου ότι ο Τραμπ κι οι οπαδοί του έχουν μακάρια άγνοια της όποιας «παράδοσης» ακολουθούν. Αν υπάρχει κάποιος συσχετισμός, είναι ασυναίσθητος. Το υπεραναλύεις.

    Πρώτα-πρώτα, ο Τραμπ έχει επιχειρήσει να μπλέξει με την πολιτική πολλές φορές στο παρελθόν, απλώς τώρα έφτασε ένα βήμα από το να το πετύχει. Επίσης, ποια ιδεολογία και κολοκύθια, αν εξαιρέσεις τα λεφτά και τη διασημότητά του ο Τραμπ δεν διαφέρει σε τίποτα από τον μέσο Έλληνα ταρίφα που γκρινιάζει σ’ όποιον παίρνει κούρσα ότι έχει το τέλειο σχέδιο για να σωθεί η χώρα. Δεν διαθέτει πραγματικά τίποτα άλλο από το παραφουσκωμένο Εγώ του, ο άνθρωπος είναι το απόλυτο τίποτα, ούτε μυαλό, ούτε ταλέντο, ούτε μια στάλα ενσυναίσθηση. Τον βλέπω και για πρώτη φορά στη ζωή μου εκτιμώ τους γνήσιους πολιτικούς.

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    125. Πολύ σωστά, Ιάκωβε. Υπάρχει και μια τέταρτη παράδοση, η τζεφερσονική, από τον Τζέφερσον βέβαια. Οι τζεφερσονικοί ανησυχούν από τις επεμβάσεις των ΗΠΑ σε τρίτες χώρες, όχι από αδιαφορία όπως οι τζακσονικοί, αλλά επειδή φοβούνται ότι αυτές οι επεμβάσεις θα επιφέρουν περιστολή των ατομικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Όσα ακολούθησαν την 11/9 (νόμος Πάτριοτ κλπ), μάλλον τους δικαιώνουν.

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η νέα μόδα στις ΗΠΑ είναι μαλάκες ντυμένοι κλόουν που κρύβονται σε γκαράζ, πιλοτές και σκοτεινές γωνίες, κρατάνε ρόπαλο ή φτυάρι ή αλυσοπρίονο και τρομοκρατούν ανυποψίαστους περαστικούς στρώνοντάς τους στο κυνήγι. Για πλάκα. Αμερικάνικη κουλτούρα που παράγει Τραμπ και εξάγεται στο εξωτερικό. Μεγάλη η ηδονή όταν ένα από τα θύματα άρχισε στα μπουνίδια τον μαλάκα κλόουν.

  134. 133,ο Τραμπ κι οι οπαδοί του έχουν μακάρια άγνοια της όποιας «παράδοσης» ακολουθούν

    Τον Τραμπ δεν έχει νόημα να τον δεί κανείς σαν ένα μεμονωμένο άτομο, το φαινόμενο μόνο μπορεί να εξετάσει κανείς. Και αλίμονο αν οι πολιτικοί αλλά και όλοι οι άνθρωποι ήταν σε θέση να έχουν το γνώθι σαυτόν σχετικά με την ιδεολογία τους.

    Ο Άδωνις πχ δεν ξέρει ότι, όταν αντιτίθεται στην Ινδοευρωπαϊκή θεωρία, το κάνει γιατί η ιδεολογική του παράδοση εντάσσεται σε μια μία ναζιστική φρενοβλάβεια, που είχε ξεκινήσει στην Ευρώπη από το τέλος του 19ου αιώνα. Το θεωρεί φυσιολογικό.

    Για παράδειγμα, ούτε που θα ‘χει ακούσει για τον Γκομπινό, ο οποίος ήταν ο πρώτος κοινωνιολόγος που έθεσε οργανωμένα τις βάσεις για τις ρατσιστικές θεωρίες της ανισότητας των φυλών. Δεν παύει όμως ο Άδωνις ή ο μέσος Νεοδημοκράτης ή ο γονιός του Ωραιόκαστρου να εντάσσονται σ’ αυτό το ρεύμα σκέψης.

  135. spiral architect said

    Άβολο πράμα να είσαι Αμερικανός ψηφοφόρος

    http://www.neakriti.gr/NewsASSET/neakriti-news-image.aspx?Doc=1357661

    εκτός αν πας για ψάρεμα:

  136. 137, Δεν πρέπει να είναι during sex… ;

  137. spiral architect said

    @138: Έτσι το ξέρω κι εγώ.

  138. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #138. Ἄν δὲν πεῖς ψέματα πρίν, δὲν ἔχει σέξ. Ὁπότε πᾶς γιὰ ψάρεμα!

  139. spiral architect said

    O Δόναλδ εις την χώραν των Ρως:

  140. giorgos said

    Ενα μικρό άπόσπασμα άπό τό βιβλίο «Τό Ανατολικό Ζήτημα » Πού δείχνει τήν διαφορά τής Αμερικής καί τό πλεονέκτημα αύτής έναντι τής Ευρώπης .

    «Τελικώς υπό το σύνθημα του «συστήματος» μεταπολεμικώς εκαλλιεργήθηκε η εντύπωση πως Ευρώπη και Αμερική είναι το ίδιο πράγμα. Ιδίως από την προσπάθεια της Αγγλίας να αποτελεί τον ουραγό της αμερικανικής πολιτικής και να εμφανίζεται ως ο «κρίκος» μεταξύ Αμερικής και «Ευρώπης». Και όμως η Αμερική, βόρεια και νότια, αποτελεί την πλήρη διάψευση των φιλοσοφικών θεωρημάτων περί «γραμμικής εξελίξεως» και «ανεβοκατεβάσματος» των πολιτισμών. Ο φιλελευθερισμός στην Αμερική δεν έχει στάδια αναπτύξεως και «ιστορικής διαδικασίας», όπως αορίστως φέρεται υπό την θολούρα της «δημοκρατίας». Δεν υπήρξε κανένας βασιλιάς ή τάξη ευγενών που να παραχωρούσε «προς τα κάτω» [Για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής – μέρος α´]. Τα αμερικανικά Συντάγματα ίσχυσαν εξ αρχής για όλους το ίδιο, δηλαδή υπήρξαν αρχήθεν «λαοκρατικά» και κατά τούτο συγγενεύοντα με τα καθεστώτα της ευρωπαϊκής «Ανατολής» μάλλον, παρά με αυτά της ευρωπαϊκής «Δύσης». Ο ρόλος της «κοινότητος» (που αποτελεί πολιτιστική και κοινωνική κατηγορία και όχι συνδικαλιστική «ομάδα συμφερόντων» και που είναι άγνωστη στην δυτική Ευρώπη, τόσο διϊστορικός, όσο και από την διαδικασία δημιουργίας του «εθνικού κράτους») παίζει εξ ίσου μεγάλον ρόλο στην Αμερική όσο και στην κοινωνική ύπαρξη των ανατολικοευρωπαϊκών κρατών. Και ακόμη, αυτό που αναγνωρίζει όλος ο κόσμος ως «αμερικανισμό» (και που στη συνείδηση του Ευρωπαίου, πέραν των όποιων συνθημάτων, υπάρχει ως κάτι το «παρακατιανό», αλλά που στην ουσία δεν είναι παρά απόδειξη ιστορικής ευελιξίας και κοινωνικής ευπλασίας) είναι ο πολιτιστικός επηρεασμός ολόκληρης της αμερικανικής ηπείρου από τα έγχρωμα φύλα της, είτε γηγενή ήσαν αυτά είτε μετοικισθέντες σκλάβοι. Οι νέγροι στην Αμερική εμεταφέρθηκαν ως αντικείμενα κυριολεκτικώς. Ωστόσο, όχι μόνον διετήρησαν τις πολιτιστικές τους παραδόσεις, αλλά εμπόρεσαν μ’ αυτές να επηρεάσουν ολόκληρη την πολιτιστική φυσιογνωμία της αμερικανικής ηπείρου. Η τεράστια διάσταση της «μαζικής κουλτούρας» των καιρών μας, ένα φαινόμενο παγκοσμιότητας που προέρχεται αποκλειστικά από την Αμερική, οφείλεται ακριβώς στην πολιτιστική ευελιξία που προσδίδει στους Αμερικάνούς η σύμμιξη των πολιτιστικών στοιχείων της ηπείρου τους. Και εάν οι Αμερικανοί απέφευγαν να κάνουν τον δάσκαλο της «δημοκρατίας» σε λαούς που δεν γνώρισαν άλλο σύστημα διοικήσεως από το δημοκρατικό, μέσω των δυνατοτήτων της μαζικής κουλτούρας τα πολιτικά αποτελέσματα τους θα ήσαν πολύ μεγαλύτερα.»

  141. 136, συνέχεια 🙂

    Πχ, Η παράδοση της ΝΔ φαίνεται από τον τρόπο που «συν»ομιλούν στα παράθυρα. Τσαμπουκάς, διακόπτουν, φωνάζουν πάνω στον άλλον, κάνουν τα πάντα, ακόμα και όταν δεν έχουν να πουν τίποτα, αρκεί να μην ακουστεί ο συνομιλητής.

    Μα αυτοί που το κάνουν είναι οι διάφοροι Κένταυροι του ’80, που φώναζαν σα σύνθημα «Το καλύτερο σαπούνι το κάνει το κουμούνι». Οι δεξιοί σε άλλες χώρες δεν είναι ετσι.

    Υπάρχει και κεντρική επικοινωνιακή γραμμή, κάνει μπαμ: Μην αφήνετε τον άλλο να ακουστεί, έτσι, να φανεί αδύνατος και καθυβριζόμενος. Δεν είναι καινούρια η παράδοση, απλά ήρθε και δίπλωσε με την τηλεοπτική πραγματικότητα. Όποιος εμφανίζεται πιο πολύ στο γυαλί, αυτός εκλέγεται.

    Ο Συρζα πάλι, απορώ που δεν το έχει καταλάβει, δεν παίρνει τα μέτρα του και δεν το καταγγέλλει κάθε φορά που γίνεται. Μήπως φταίει η ντεφετιστική παράδοση της Ελληνικής αριστεράς;

  142. Avonidas said

    #143. Αυτό που περιγράφεις δεν είναι η παράδοση της ΝΔ, είναι ο κλασικός ο μαλάκας ο Έλληνας, και έχει αυτή τη συμπεριφορά όχι μόνο στα τηλεπαράθυρα, αλλά παντού: στο σπίτι, στο σχολείο, στα ψώνια του, στο αμάξι όταν οδηγεί, στο λεωφορείο όταν δεν οδηγεί.

    Τι να καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτή η τραμπούκικη συμπεριφορά ήταν π.χ. το σήμα κατατεθέν της Ζωής Κωνσταντοπούλου — ενόσω ήταν ακόμα στον ΣΥΡΙΖΑ.

    Κάτι ακόμα που δεν κάνει ο Έλληνας είναι να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος και να ζητήσει συγγνώμη. Σε ένα συνέδριο που ήμουν πρόσφατα, ένας από το ακροατήριο «την είπε» κάπως απότομα σ’ έναν ομιλητή για τον τρόπο που επέλεξε να κάνει την παρουσίασή του (όλη βιντεοσκοπημένη). Στο τέλος του session, σηκώθηκε και ζήτησε συγγνώμη που ήταν τόσο υπερβολικός και σπατάλησε το χρόνο μας. Όταν του έπιασα κουβέντα αργότερα, λέγοντάς του πόσο θετική εντύπωση μου έκανε η στάση του, δεν καταλάβαινε, το θεωρούσε κάτι το αυτονόητο…

  143. Alexis said

    #56: Ε, εντάξει, αφού τον στηρίζει και ο Χάλκ Χόγκαν, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα…

    https://media0.giphy.com/media/J2SGGSraugCLC/200.gif#1

  144. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ιάκωβος said9143):
    » Η παράδοση της ΝΔ φαίνεται από τον τρόπο που «συν»ομιλούν στα παράθυρα. Τσαμπουκάς, διακόπτουν, φωνάζουν πάνω στον άλλον, κάνουν τα πάντα, ακόμα και όταν δεν έχουν να πουν τίποτα, αρκεί να μην ακουστεί ο συνομιλητής.»

    Χωρὶς νὰ θέλω νὰ γίνω ἀπολογητὴς τῆς ΝΔ, νομίζω ὅτι τὸ φαινόμενο εἶναι γενικὸ. Ὑπάρχουν εὐπρεπεῖς ὁμιλητὲς, ἀπὸ διάφορα κόμματα καὶ κάφροι, πάλι ἀπὸ διάφορα κόμματα ποὺ δὲν ἀφήνουν τοὺς ἄλλους ν’ ἀκουστοῦν. Συνήθως, ἐπειδὴ προκαλοῦν ἔνταση καὶ, κατὰ τὴ λογικὴ αὐτῶν ποὺ τοὺς προσκαλοῦν, τηλεθέαση εἶναι τακτικοὶ θαμῶνες τέτοιων ἐκπομπῶν. Πρόχειρα μοῦ ‘ρχονται στὸ μυαλὸ ὀ Ἄδωνις ἀπὸ τὴ ΝΔ καὶ ἡ Αὐλωνίτου ἀπὸ τὸ ΣΥΡΙΖΑ.

  145. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #148. Ιάκωβος said (143).

  146. 148

    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με την παρατήρηση του κ. Μαρτίνου. Οι ΝΔτες και ΠΑΣΟΚοι, ως πιο παλιοί στο παραθυροκουρμπέτι, ξέρουν πώς να αποπροσανατολίσουν τον «συνομιλητή» τους με βρυχηθμούς, τσιρίδες, χοντράδες και πέταγμα της μπάλλας στις κερκίδες. Οι Συριζαίοι μαθαίνουν σιγά-σιγά αλλά σε γενικές γραμμές υστερούν στο τηλε-μπούλινγκ.
    Διδασκάλισσα του οποίου, είναι η παλαιοτάτη τηλε-περσόνα κα Λιάνα Κανέλλη.

  147. Γιάννης Ιατρού said

    133:Avonidas
    …ον μέσο Έλληνα ταρίφα που γκρινιάζει σ’ όποιον παίρνει κούρσα ότι έχει το τέλειο σχέδιο για να σωθεί η χώρα….

    Ακριβώς έτσι είναι (του Harvard τουλάχιστον). Εγώ μπήκα τις προάλλες σε ταξί με τα καθημερινά ρούχα και βγήκα με τήβεννο 🙂

  148. ΓιώργοςΜ said

    Από το πρωί ασχολούμαστε με σκέτα ατού. Υπερατού (Supertrump) και Υπεραλήτες (Supertramp) κανείς;
    Μόνο εγώ φαίνεται ήμανε πιτσιρικάς στα 80ζ…

    (Δένει και θεματικά-Breakfast in America…)

  149. 148, Δημήτρης Μαρτῖνος
    Χωρὶς νὰ θέλω νὰ γίνω ἀπολογητὴς τῆς ΝΔ, νομίζω ὅτι τὸ φαινόμενο εἶναι γενικὸ.

    Είναι γενικό, αλλά είμαι σίγουρος ότι η ΝΔ το έχει επιβάλλει σαν ρητή επικοινωνιακή γραμμή.

    Αυτό δεν φαίνεται τόσο όταν υπάρχει μια διαφωνία ή όταν τον άλλον τον πνίγει (υποτίθεται) το δίκιο του και διακόπτει, που όντως το κάνουν όλοι.

    Περισσότερο γίνεται εμφανές στην συνειδητή, διαρκή και συχνά ανούσια και κακοπαιγμένη παρεμβολή παρασίτων, όταν μιλάει ο συνομιλητής. Προσέξτε το, θα δείτε ότι έχω δίκιο. Με το που θα αρχίσει ο Συριζαίος να μιλάει, ο νδ/άτης αρχίζει το θόρυβο. Πιστεύω οτι εκεί κάποιος από το επικοινωνιακό επιτελείο τους το έχει πει: -Μην τους αφήνετε σε χλωρό κλαρί, μην τους αφήνετε να μιλάνε.
    Μπορεί βέβαια να έχει αναπτυχθεί αυθόρμητα αυτός ο τρόπος επικοινωνίας, αλλά υπάρχει.

  150. Γιάννης Κουβάτσος said

    143. Ποια ντεφετική παράδοση; Τα κινήματα ειρήνης που διαδήλωναν υπέρ του μονομερούς πυρηνικού αφοπλισμού των δυτικών χωρών αλλά όχι και του σοβιετικού μπλοκ; Ή μήπως οι τραμπούκοι των αριστερίστικων φοιτητικών οργανώσεων που διέκοπταν με το έτσι θέλω τις γενικές συνελεύσεις και έκλειναν τις σχολές επαναστατικώ δικαίω; Αλλά, όπως είπαν και άλλοι σχολιαστές, δεν ευθύνεται η πολιτική ιδεολογία που επικαλούνται, η οποία συνήθως χρησιμεύει ως πρόσχημα και ως καμουφλάρισμα της τραμπούκικης νοοτροπίας τους. Όσο για τα κανάλια, ε, πασίγνωστο είναι ότι καλούν γραφικούς και σαματατζήδες, ώστε να έχουν τηλεθέαση. Τώρα γιατί οι ευπρεπείς και καλλιεργημένοι πολιτικοί δεν έχουν πέραση στους τηλεθεατές και στους ψηφοφόρους είναι μια μεγάλη και πολύ πονεμένη ιστορία.

  151. Earion said

    Επειδή εγώ συμμετέχω με ευχαρίστηση στη συντονισμένη εκστρατεία δυσφήμισης του Τραμπ από τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου, αναρτώ εδώ κάτι που βρήκα στον ελληνικό Τύπο:

    H κατά Σαίξπηρ ανάλυση του φαινομένου Τραμπ
    Οι παραλληλισμοί του θεατρικού έργου Ριχάρδος Γ΄ με τον υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ

    του Στίβεν Γκρίνμπλατ

    ΤΟ ΒΗΜΑ (11/10/2016)

    Ο «Ριχάρδος Γ΄» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ εξερευνά το πώς αυτό το απεχθές, διεστραμμένο τέρας ανήλθε στον αγγλικό θρόνο, ενώ η φαυλότητά του ήταν εμφανής σε όλους

    «Ριχάρδος Γ΄» σαν να λέμε… Ντόναλντ Τραμπ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1590 ο Σαίξπηρ έγραψε ένα έργο γύρω από ένα κεντρικό ερώτημα: Πώς μπορεί μια μεγάλη χώρα να καταλήξει να κυβερνάται από έναν ψυχοπαθή; Αυτό το περίφημο θεατρικό έργο φωτίζει κάποιες πτυχές των αμερικανικών εκλογών του 2016, σύμφωνα με τον Στίβεν Γκρίνμπλατ, καθηγητή Φιλολογίας στο Χάρβαρντ, ο οποίος εξηγεί στους New York Times τους παραλληλισμούς με τον Τραμπ. Ακολουθούν αποσπάσματα από το άρθρο του:

    Ο Ριχάρδος Γ΄ εξερευνά το πώς αυτό το απεχθές, διεστραμμένο τέρας ανήλθε στον αγγλικό θρόνο, ενώ η φαυλότητά του ήταν εμφανής σε όλους. Δεν ήταν μυστικό ο απύθμενος κυνισμός, η σκληρότητα και η κακοπιστία του, ούτε υπήρχε κάποιος λόγος για να πιστέψει κανείς ότι ο Ριχάρδος θα μπορούσε να κυβερνήσει αποτελεσματικά τη χώρα.

    Η συλλογική αποτυχία μιας ολόκληρης χώρας

    Η επιτυχία του στην απόκτηση του στέμματος εξαρτήθηκε από έναν θανατηφόρο συνδυασμό διαφορετικών αλλά εξίσου αυτοκαταστροφικών αντιδράσεων από τους γύρω του. Από όσους, εκούσια ή ακούσια, του άνοιξαν τον δρόμο για την εξουσία. Το έργο τοποθετεί αυτές τις αντιδράσεις σε συγκεκριμένους χαρακτήρες –στη Λαίδη Αν, στον Λόρδο Χέιστινγκς, στον Κόμη του Μπάκιγχαμ και ούτω καθεξής–, αλλά καταφέρνει επίσης να δείξει ότι αυτοί οι χαρακτήρες ενσαρκώνουν τη συλλογική αποτυχία μιας ολόκληρης χώρας.

    Καταρχάς υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι όλα θα συνεχιστούν με έναν κανονικό τρόπο, ότι οι υποσχέσεις θα τηρηθούν, οι συμμαχίες θα τιμηθούν και οι βασικοί θεσμοί θα είναι σεβαστοί. Ο Ριχάρδος είναι τόσο προφανώς και γκροτέσκα ακατάλληλος για την υπέρτατη θέση της εξουσίας που τον βγάζουν από το μυαλό τους, θεωρούν αδιανόητο να γίνει βασιλιάς. Η εστίασή τους είναι πάντα σε κάποιον άλλο, ώσπου είναι πια πολύ αργά. Δεν συνειδητοποιούν εγκαίρως ότι αυτό που φαινόταν αδύνατο συμβαίνει στην πραγματικότητα. Βασίζονται σε μια δομή που αποδεικνύεται απροσδόκητα εύθραυστη.

    Δεύτερον, υπάρχουν εκείνοι που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ο Ριχάρδος είναι τόσο κακός όσο φαίνεται να είναι. Βλέπουν πολύ καλά ότι έχει κάνει αυτό ή εκείνο το άθλιο πράγμα, αλλά έχουν μια περίεργη τάση για λήθη, σαν να ήταν σκληρή δουλειά να θυμηθούν πόσο φρικτός είναι. Νιώθουν μια ακαταμάχητη έλξη για να ομαλοποιούν ό,τι δεν είναι φυσιολογικό.

    Τρίτον, υπάρχουν εκείνοι που αισθάνονται φοβισμένοι ή αδύναμοι μπροστά στον εκφοβισμό και στην απειλή της βίας. Βοηθάει ότι ο Ριχάρδος είναι ένας πάρα πολύ πλούσιος και προνομιούχος άνδρας, που έχει συνηθίσει να περνάει πάντα το δικό του, ακόμα και όταν αυτό παραβαίνει κάθε ηθικό κανόνα.

    Τέταρτον, υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι μπορούν να επωφεληθούν από την άνοδο του Ριχάρδου στην εξουσία. Βλέπουν πολύ καλά πόσο καταστροφικός είναι, αλλά είναι σίγουροι ότι θα μείνουν ασφαλείς μπροστά στο κύμα του κακού ή ότι θα μπορέσουν να βγάλουν κάποιο κέρδος από αυτό. Αυτοί οι σύμμαχοι και οπαδοί τον βοηθάνε να ανέλθει βήμα προς βήμα, συνεργάζονται στη βρώμικη δουλειά του και βλέπουν τα θύματα να πληθαίνουν με ψυχρή αδιαφορία.

    Πέμπτον, και ίσως πιο παράξενο απ’ όλα, υπάρχουν και εκείνοι που νιώθουν μια ευχαρίστηση στην απελευθέρωση αυτής της σωρευμένης επιθετικότητας, στο μαύρο χιούμορ σε όλα αυτά, στο να λες ανοιχτά τα απερίγραπτα. Δεν είναι απαραίτητο να κοιτάξουμε γύρω μας για να βρούμε ανθρώπους που ενσαρκώνουν αυτή την κατηγορία. Είμαστε εμείς, το κοινό, που γοητευόμαστε ξανά και ξανά από την καμαρωτή αισχρότητα του κακοποιού, από την αδιαφορία του προς τους συνήθεις κανόνες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, από τα ψέματα που φαίνεται να είναι αποτελεσματικά, ακόμη και αν κανείς δεν τα πιστεύει, από τη σαγηνευτική δύναμη της μεγάλης ασχήμιας. Κάτι μέσα μας απολαμβάνει κάθε λεπτό από τη φρικτή άνοδό του στην εξουσία.

    Σιωπή και αποχή φέρνουν το τέρας στην εξουσία

    Σε αντίθεση με τον Μάκβεθ, ο Ριχάρδος Γ΄ δεν απεικονίζει μια βίαιη κατάληψη της εξουσίας. Αντ’ αυτού υπάρχει η προσέλκυση της λαϊκής ψήφου, μαζί με μια απατηλή εμφάνιση θρησκευτικής ευλάβειας, συκοφαντίες των αντιπάλων και υπερβολή της απειλής για την εθνική ασφάλεια. Ο Σαίξπηρ προφανώς θέλει να τονίσει το στοιχείο της συναίνεσης στην άνοδο του Ριχάρδου.

    Υπάρχουν και πολλοί μέσα στο πλήθος που είτε από αδιαφορία είτε από φόβο είτε από την καταστροφικά εσφαλμένη πεποίθηση ότι δεν υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ του Ριχάρδου και των εναλλακτικών λύσεων μένουν σιωπηλοί. Δεν μιλάνε –απλώς δεν ψηφίζουν–, και αυτό είναι αρκετό για να φέρει το τέρας στην εξουσία».

  152. cronopiusa said

    Rashid Khalidi on the Global Issues Being Ignored by Clinton & Trump from Afghan War to Palestine

  153. 124,
    Ακριβώς.

    Το περιόρισα σε Αμερικάνικα Αγγλικά για να μην πολυμπλέξω με τις διαφορετικές προφορές του -a- μέσα στην Αμερική ή στην Αγγλία, Αυστραλία, κλπ (όπως και του -u-).

    (Για τους Γκρίνγκος του παλιού κόσμου με πατροπαράδοτο αξάν το can’t παραμένει καντ, κοντύτερα στο cunt, με ανάλογες αντιδράσεις από τους Γκρίνγκος του Νέου Κόσμου.)

  154. ΓιώργοςΜ said

    153 και πριν: Δεν ξέρω αν είναι αποτελεσματική αυτή η τακτική. Εγώ από πολύ καιρό, όταν βλέπω τους «συνήθεις υπόπτους» αλλάζω κανάλι, αν πάλι δω… ασυνήθεις υπόπτους να παίζουν αυτό το παιχνίδι, το ίδιο.
    Δεν ξέρω αν είναι θέμα σχετικό με το χαρακτήρα μου ή πιο γενικό, αλλά αυθόρμητα παίρνω το μέρος του τραμπουκιζόμενου, όχι τόσο από αισθήματα αλληλεγγύης όσο από την αίσθηση ότι, για να τον εμποδίζουν να μιλήσει, σημαίνει πως έχει κάποιο επιχείρημα που δε μπορούν να αντικρούσουν.
    Οι σκυλοκαυγάδες έχουν πιστεύω απήχηση μόνο στους εκάστοτε οπαδούς, οι οποίοι έχουν την ανάγκη να νιώσουν νικητές, να πουν «τι σας είπε ρε ο δικός μας εχτές» στο καφενείο την επομένη.

  155. Δε θέλω να το εξειδικεύσω, αλλά οι Ή μήπως οι τραμπούκοι των αριστερίστικων φοιτητικών οργανώσεων που έκλειναν τις σχολές επαναστατικώ δικαίω;

    Δε θέλω να το εξειδικεύσω, αλλά δεν είναι το ίδιο. Οι «τραμπούκοι των αριστερίστικων φοιτητικών οργανώσεων» έκαναν ή νόμιζαν οτι έκαναν μια εξέγερση εναντίον της όποιας εξουσίας. Μια εξέγερση κατά του κράτους δεν μπορεί παρά να είναι βίαιη. Την εποχή για την οποία μιλάμε όμως, το κράτος της δεξιάς και του Πασοκ, ήταν πιο βίαιο, ήταν δολοφονικό.

    Αν στο Πολυτεχνείο σκοτώθηκαν καμιά εισοσαπενταριά άνθρωποι, τη μεταπολίτευση σκοτώθηκαν κι άλλοι πολλοί από την αστυνομία και τα ΜΑΤ. Κουμής, Κανελλοπούλου, Καλτεζάς, κλπ. Τεμπονέρας…

    Τώρα μιλάμε για κόμματα που κινούνται στα όρια της δημοκρατικο-τηλεοπτικής συναίνεσης.

  156. Γιάννης Κουβάτσος said

    159. Ιάκωβε, σωστά όλα αυτά που λες και γνωστά, αλλά δεν αναφέρομαι σε επαναστατική νοοτροπία και πρακτική, αναφέρομαι σε κωλοπαιδισμό. Σημαντική η διαφορά, αν και στην Ελλάδα τα συγχέουμε αυτά τα εντελώς διακριτά μεταξύ τους φαινόμενα.

  157. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια! Δυστυχώς έπεσε δουλειά κι έτσι δεν προλαβαίνω να σχολιάσω κι εγώ.

  158. Babis said

    Παιδιά βοήθεια. Προσπαθώ να μεταφράσω ένα αφισσάκι στα Αγγλικά και έχω κολλήσει στην επικεφαλίδα «Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι». Υπάρχει τέτοια έκφραση ή κάτι παραπλήσιο;

  159. spatholouro said

    Κάτι τέτοιο;
    For the old ones to remember and the young ones to learn

  160. Babis said

    Το σκέφτηκα αλλά μου θύμιζε το slow the much oil ή to unfriendly price για το αφιλότιμη

  161. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    152 – Σίγουρα είσαι κάτι τις μικρότερος από μένα, γιατί όταν βγήκε αυτό το ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ άλμπουμ ήταν 1979 (σημαδιακό έτος για μένα, 🙂 ) κι εγώ ήμουν 18 χρονών πιτσιρικάς.
    Αυτό το τραγούδι που έφαγα κόλλημα από την πρώτη φορά που το άκουσα, και δεν ξεκόλλησα ποτέ, για σένα ΓιώργοΜ.

    Υ.Γ – Δεν έχω καταφέρει να το βρώ σε στούντιο εκτέλεση στο yoy tube, παρά μόνο live, (που χάνει πολύ) ξέρει κανείς γιατί;

  162. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ιάκωβος said:
    «Δε θέλω να το εξειδικεύσω, αλλά δεν είναι το ίδιο. Οι «τραμπούκοι των αριστερίστικων φοιτητικών οργανώσεων» έκαναν ή νόμιζαν οτι έκαναν μια εξέγερση εναντίον της όποιας εξουσίας. Μια εξέγερση κατά του κράτους δεν μπορεί παρά να είναι βίαιη. Την εποχή για την οποία μιλάμε όμως, το κράτος της δεξιάς και του Πασοκ, ήταν πιο βίαιο, ήταν δολοφονικό.

    Αν στο Πολυτεχνείο σκοτώθηκαν καμιά εισοσαπενταριά άνθρωποι, τη μεταπολίτευση σκοτώθηκαν κι άλλοι πολλοί από την αστυνομία και τα ΜΑΤ. Κουμής, Κανελλοπούλου, Καλτεζάς, κλπ. Τεμπονέρας…»

    Νομίζω πὼς εἶναι ἐπικίνδυνο νὰ ἐξισώνουμε τὴν ἐποχὴ τῆς Χούντας μὲ τὴν ἐποχὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας (μὲ ὅλα τὰ στραβὰ της) ποὺ ἀκολούθησε. Τὸ λέω ἐπειδὴ ἔτυχε νὰ πάρω μέρος στὴν ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου, ὅπως πολλοὶ ἄλλοι τῆς γενιᾶς μου, ποὺ δὲν ζητήσαμε κανενὸς εἴδους ἀνταλλάγματα μετὰ, ἐπειδὴ κάναμε αὐτὸ ποὺ μᾶς ὑπαγόρευε ἡ συνείδησή μας. Τὴ βραδιὰ ἐκείνη δὲν ξέραμε ἄν θὰ εἴμαστε ζωντανοὶ τὴν ἄλλη μέρα. Κι ὄχι ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς τσάμπα μαγκιὲς καὶ κωλοπαιδισμοὺς, ὅπως σωστὰ ἀναφέρει ὁ Γιάννης Κουβάτσος παραπάνω.

  163. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #166. Καὶ κάτι ἀκόμα. Εἶναι πολὺ ὲπικίνδυνο ν’ἀνοίγουμε τοὺς ἀσκοὺς τῆς βίας. Ἡ «ἄλλη πλευρὰ» ξέρει τὸ παιχνίδι καλύτερα.

  164. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    158 – Αν και δεν βλέπω τηλεόραση, (εκτός από κάνα αγώνα σνούκερ, ή αν τύχει κάποιο ντοκυμαντέρ για το διάστημα) πάνω από μιά δυό ώρες την εβδομάδα, και φυσικά ΚΑΘΟΛΟΥ ειδήσεις και τα σχετικά, είμαι μαζί σου, Η ΠΛΕΟΝ ΥΓΙΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.
    Εμπειρικά, σου συνιστώ ανεπιφύλακτα να μην ασχολείσαι καθόλου με όλο αυτό το τηλεοπτικό τσίρκο, και αν αφιερώσεις τον χρόνο σου σε εποικοδομητικά αλλά και απολαυστικά σπόρ. 🙂

  165. nikiplos said

    Καλησπέρα… επειδή είμεθα και … κάποιας ηλικίας, δεν μπαίνω στον κόπο να σχολιάσω άλματα εν κενώ που κρανία εν κενώ συγκρίνουν την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα πριν τη Μεταπολίτευση και μετά… Μόνο με ογκώδη άγνοια της ιστορίας μπορώ να το ερμηνεύσω τέτοιο γιγανταιώρημα… Ανθ’ ημών ο Ηλίας Ηλιού τα έχει πει καλύτερα στο βιβλίο του και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους. Δεν είναι μόνο η υπενθύμιση της πραγματικής ιστορίας, δεν είναι η συνειδητοποίηση και υποσημείωση από τον ίδιο της βέβαιης επικείμενης δικτατορίας από μηχανισμούς εκτός του Παλατιού (η επισήμανση προς το Παλάτι απευθυνόταν). Είναι κυρίως η δεινή και τρομερή ικανότητά του να διαβάζει πίσω από τα γεγονότα… και ο Ηλίας Ηλιού ήταν πολιτικός παλαιάς κοπής, που δυστυχώς δεν καταφέραμε να ξαναφτιάξουμε…

  166. paolodrosi said

    Αντιπροσωπευτικη δημοκρατια ειναι, να κυβερνουν 16 χρονια οι Μπους και άλλα 16 χρονια οι Κλιντον.
    Μακαρι να επικρατουσε ο Μπερνι, που εχει διαφορετικο λογο

    Ενα απο τα μεγαλυτερα δικηγορικα γραφεια στη Νεα Υορκη, ειναι αυτο της φιρμας Κλιντον.
    Επισης το Κλιντον φαουντεισον, εχει δεχτει τοσα πολλα χρηματα απο δωρεες, που δεν μπορουν να δικαιολογησουν την αφετηρια τους και τον προορισμο τους.

    Απο την αλλη, ο Τραμπ.
    Οταν παρακολουθησα το ντιμπειτ και αναφερθηκε στην ανεργια και γενικα στις θεσεις εργασιας, θυμηθηκα οτι εκλεισε το καζινο που διατηρουσε στο Ατλαντικ σιτυ.
    Χρεωκοπια στο τσαπτερ ελεβεν. Και περιπου 3.000 εργαζομενοι εχασαν τις θεσεις τους.
    Οπως ειπε βεβαια και στη Χιλλαρυ, δατς μπιζνες !!

    Σωστα αναφερθηκε οτι την αστυνομια δεν μπορει να την ελεγξει απολυτα ο Προεδρος.
    Ο Μπαμιας ομως κατορθωσε με το ομπαμακερ, ν’ ανεβασει τα κο-πειμεντ σε ολες τις υπολοιπες ασφαλειες. Τις μικρες μαλιστα τις εξαφανησε.
    Τα ασφαλιστικα ταμεια, οπως το μεντικερ, ειναι ζητημα αν αντεχουν να πληρωσουν συνταξεις, χωρις τη βοηθεια του κρατους.

    Γενικα η κατασταση στο εσωτερικο των ΗΠΑ ειναι ασχημη και παει να γινει χειρωτερη.
    Εκει στοχευει ο Τραμπ, οταν λεει να κανει την Αμερικη, μεγαλη ξανα.

  167. paolodrosi said

    Εγω μεγαλωσα με το Μπουρλοτο.
    Βαλες, εννια, 34 κλπ. Η τσακα ειναι καλη και κακη. Αναλογα ποιος την προκαλει.

  168. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    167 – Αίμα στις δυτικές κοινωνίες, ζητάνε η εξουσία που την βολεύει, κι οι μαλάκες που υποτίθεται πως την αντιπαλεύουν ενώ εν αγνοία τους την υπηρετούν, (εκτός από κάποιους αρχηγούς κομμάτων και μη, που την υπηρετούν συνειδητά). Υπάρχουν έξυπνοι, αναίμακτοι και υπεραποτελεσματικοί τρόποι αντίδρασης, αλλά χρειάζεται εξυπνάδα και έξυπνους ανθρώπους η εφαρμογή τους.

    Θα μου τα σούρει ο Gee για την ιεροσυλία, αλλά μου αρέσει αυτή η εκτέλεση πιο πολύ από του Ντύλαν τι να κάνουμε. 🙂

  169. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    170 – O Tράμπ, έχει μιά γνώση για την οικονομία των ΗΠΑ, που ελέω ΜΜΑ αγνοεί η συντριπτική πλειονότητα των Ηπανών, και ΟΛΟΣ ο υπόλοιπος κόσμος, (ενώ η ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Χίλαρι και λοιποί, κάνουν την πάπια), πως είναι χρεοκοπημένη, και ένα ποσό που υπερβαίνει το παγκόσμιο ΑΕΠ, το οφείλει στην κοινωνική ασφάλιση και κοινωνική περίθαλψη (ο βασικός λόγος που η Μέκκα του καπιταλισμού και της «φιλελεύθερης» οικονομίας, δεν άφησε την AIG με διπλάσια κεφαλαιοποίηση από την Lehman brothers να χρεοκοπήσει το 2008, και να γίνουν ανεξέλεγκτα η χώρα κι ο πλανήτης κουρούμπελο, ενώ τώρα θα γίνει ο παλνήτης ελεγμένα 🙂 ) το έχει γράψει και σε βιβλίο το 2008.
    Όποιος πιστεύει ότι ο Τράμπ είναι κακός και φασίστας, κι η Χίλαρι καλή και δημοκρατική, και πως σ΄αυτές τις εκλογές (που δεν μας αφορούν) συγκρούεται το καλό με το κακό, κοιμάται όρθιος και πληρώνει ΠΕΝΤΑΣΤΕΡΟ ξενοδοχείο.

  170. gpoint said

    # 172

    Λάμπρο αγ’ορι το έχω πάρει απόφαση πως μουσικά είσαι άσπρος σκύλος-μαύρος σκύλος όταν εγώ ως γνωστόν είμαι κάργα γατόφιλος…

    οπότε στο αφιερώνω !

  171. Pedis said

    Στη «μεγαλύτερη δημοκρατια» θα γίνουν εκλογές με προσέλευση γύρω ή κάτω από το 50% …

    με ένα από τα πιο άθλια πλειοψηφικά συστήματα (χειρότερο κι από αυτό της Μεγάλης Βρεττανίας βάσει του οποίου έγινε δερβέναγας ο Μπλερ με 33%, αν δεν απατώμαι) που

    χάρη σε αυτό εκλέκτορες που έχουν πάρει τη σχετική πλειοψηφία στις περιφέρειες τους θα έχουν το δικαίωμα να

    «εκλέξουν» τον επόμενο πλανητάρχη.

    Εν ολίγοις, μέσες άκρες με ένα 20-25% του εκλογικού σώματος

    (όχι του συνόλου των ενήλικων πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου … διότι είναι πολλοί όσοι χάσει το εκλογικό δικαίωμα με διάφορες προφάσεις κι αλλοι που το τελευταίο πρόβλημά τους στον αμερικανικό παράδεισο είναι να κάνουν τη σχετική αίτηση)

    θα «εκλεγεί» ο αυτοκράτορας.

    Μάααλιστα!

  172. cronopiusa said

  173. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    175 Υπάρχει και εκείνο το registration που, όσο νάναι, κάποιους θα αποθαρρύνει.

  174. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    174 – 🙂 🙂 🙂 Μόνο μαύρος σκύλος, σαν τον Πέπε μου. 🙂
    Καληνύχτα.

  175. Alexis said

    #166: Θα το έγραφα κι εγώ αλλά με πρόλαβες. Είναι κομματάκι βαρύ να αποκαλούμε το μεταπολιτευτικό κράτος «δολοφονικό».
    Τα μόνα πραγματικά θύματα της οργανωμένης κρατικής καταστολής που μπορώ να θυμηθώ μεταπολιτευτικά είναι ο Κουμής και η Κανελλοπούλου, στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980.
    Καλτεζάς, Γρηγορόπουλος και Τεμπονέρας είναι άλλες περιπτώσεις, θλιβερές ασφαλώς, αλλά όχι τέτοιες που να μας κάνουν να μιλάμε για κράτος-δολοφόνο…

  176. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    179 – Τα χιλιάδες θύματα (για νεκρούς μιλάω) της κρατικής οικονομικής βίας των μνημονίων, ποιός θα τα χρεωθεί; Φυσικά, είναι άλλο να βλέπεις έναν πεινασμένο άστεγο, κι άλλο να είσαι εσύ αυτός, στην πρώτη περίπτωση, υπάρχει μεγάλη συγκατάβαση, και πλήθος ελαφρυντικά για το κράτος δολοφόνο.

  177. cronopiusa said

    Κούβα: Δαμάζοντας κυκλώνες ράτσας

  178. cronopiusa said

  179. ANemos said

    http://newpost.gr/ellada/565319/ekrhksh-sthn-odo-asklhpeioy

    Μειζουσα!!!

    Στάλθηκε από το iPhone μου

  180. Pedis said

    Από το #181 της Κρόνης:

    Τι είναι όμως αυτό που κάνει την διαφορά σε αυτή την χώρα; Γιατί αν πούμε απλά ο σοσιαλισμός, αυτό το κείμενο είναι απλά περιττό. Αυτό που ξεχωρίζει πάντα λοιπόν, σε οποιαδήποτε κινητοποίηση του κουβανικού λαού, είναι οι CDR (Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης). Με άλλα λόγια, η καθολική οργάνωση των κατοίκων σε επίπεδο γειτονιάς, ανά χίλιους περίπου κάτοικους. Αυτό σημαίνει οργάνωση ανά δρόμο ή τετράγωνο ή συγκρότημα κτιρίων, ακόμα και κτίριο.

    Της «μεγαλύτερης δημοκρατίας» τής είναι δομικά δύσκολο να αντιμετωπίσει τέτοιες συμφορές, άσε που δεν πολυθέλει. Όπως μας το ανέλυσε διεξοδικά και με αποδείξεις η Ναόμι Κλάιν στο «Σοκ», υπάρχουν πολλαπλά κέρδη, πολιτικά και οικονομικά για την άρχουσα τάξη από την καταστροφή.

  181. Μαρία said

    Ένα πρωί στην Κούβα ο Χοσέ δεν σηκώθηκε νωρίς.
    http://www.avgi.gr/article/10842/7307151/ena-proi-sten-kouba-o-chose-den-sekotheke-noris

  182. gpoint said

    # 175

    Οπου μεγαλώνει η αποχή μειώνονται τα σκάνδαλα… το άθροισμα τους μένει σταθερο ( νόμος του Fonimas )

  183. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πράγματι, άστοχη η σύγκριση μεταξύ προδικτατορικού και μεταπολιτευτικού κράτους. Μετά το ’74, το κράτος παρέμεινε ρουσφετολογικό και διεφθαρμένο αλλά σε καμιά περίπτωση εγκληματικό. Όσοι αυτοκτόνησαν και αυτοκτονούν την τελευταία εξαετία, είναι θύματα του οικονομικού συστήματος, όχι του πολιτικού, όσο κι αν αυτά αλληλοεπηρεάζονται. Αυτοκτονούν ή καταρρέουν ψυχικά, επειδή μένουν άνεργοι, χωρίς ελπίδα να βρουν άλλη δουλειά, επειδή τους πνίγουν τα χρέη, επειδή νιώθουν πεταμένοι στο περιθώριο. Δεν αυτοκτονούν επειδή έχουν πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, δικαιώματα που στην προδικτατορική Ελλάδα ουσιαστικά δεν υφίσταντο. Ας μην πετάξουμε και το νερό μαζί με τα απόνερα, που έλεγε κι ένα παλιό αριστερό ρητό.

  184. spiral architect said

    Δεν είχαμε νυχτερινή έφοδο απ’ τα Κιούρκα; Πώς κι έτσι;

  185. gpoint said

    # 188

    Θα άδειασε το κουτάκι…που λέγαμε μικροί

  186. spiral architect said

    O Τραμπ θα εξαναγκάσει την Apple να κατασκευάζει τα προιόντα της στις ΗΠΑ:
    http://bit.ly/2dZ5TMW

    Νταξ’ παιδιά, το’ χασε το παιχνίδι. Habemus Hillarym!

    Sent from my Samsung Galaxy Note 7

  187. Μαρία said

    187
    Αριστερό το ρητό με το μωρό γερμανικής προέλευσης του 16ου αι. ;

  188. ChrisMaGR said

    171 » Ο Μπαμιας ομως κατορθωσε με το ομπαμακερ, ν’ ανεβασει τα κο-πειμεντ σε ολες τις υπολοιπες ασφαλειες. Τις μικρες μαλιστα τις εξαφανησε.»
    Αν δεν οι ασφάλειες είχαν χαμηλά ασφάλιστρα γιατί αρνούνταν να καλύψουν χρόνιες ή υφιστάμενες κατά την έναρξη της ασφάλισης παθήσεις. Λόγω αυτού έχασε τη μητέρα του ο Ομπάμα. Με τον νέο νόμο ο Ομπάμα υποχρέωσε τις ασφαλιστικές να καλύπτουν τέτοιες παθήσεις, και σαν απάντηση οι ασφαλιστικές ανέβασαν τα ασφάλιστρα.
    Κοινώς: Τα ασφάλιστρα ήταν τεχνηέντως χαμηλά, γιατί οι ασφαλιστικές δεν πλήρωναν.

  189. Γιάννης Κουβάτσος said

    191: Μαρία, το άκουγα κατά κόρον από αριστερούς και το διάβαζα σε αριστερά έντυπα, χωρίς παραπομπές σε πηγές. Τώρα μαθαίνω, από σένα, την προέλευσή του.

  190. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    188: Spiral
    Θά ‘χει πάει στη Λάρισσα, έχει κι εκεί κάτι κονέ 🙂

    190: …Sent from my Samsung Galaxy Note 7,

    τι ‘ναι αυτά τα ρεζιλίκια ρε αρχιτέκτονα 🙂 🙂 ; Απ΄αυτό που βγήκε μπαγκατέλα και σταμάτησε μετά από 1-2 μήνες την παραγωγή λόγω hardware με πολλά προβλήματα η Samsung; (και τρίβουν τα χέρια τους η LG και 1-2 άλλοι…)

  191. sarant said

    191-193 H αλήθεια είναι ότι έχει χρησιμοποιηθεί σε κείμενα αριστερών-κομμουνιστών.

  192. spatholouro said

    #191/193
    Μη το μωρό ρε παλαβή!

  193. spiral architect said

    @194: Flagship LG έχω, (G3) αγορασμένο όμως μισοτιμής δυο χρόνια μετά την παρουσίασή του. Σιγά μην δώσω τα ωραία μου λεφτά για κάθε καινούργιο μπλιμπλίκι που κυκλοφορεί.
    Τι είμαι, κάνας χίπστερ;

  194. Γιάννης Ιατρού said

    197: Spiral
    …αγορασμένο όμως μισοτιμής…

    Αααα, καλά. Βλέπω ξεπερνάς δειλά-δειλά το στάδιο της συνειδητοποίησης της ενοχής σου και μπαίνεις στο στάδιο της λαγνείας της αμαρτίας 🙂 🙂

  195. spiral architect said

    Έλα ρε Γιάννη, μέχρι πριν 3-4 χρόνια είχα 3310. Καιρός ήταν να το δώσω στη γιαγιά για κλήσεις ανάγκης. 🙂

  196. Γιάννης Ιατρού said

    196: εδώ 🙂

  197. ΓιώργοςΜ said

    Υποθέτω πως είναι οριακά εντός θέματος- Τραμπ, αμερικάνικες εκλογές και διφορούμενες έννοιες λέξεων στα αγγλικά.
    Και δηλητηριώδες χιούμορ.
    https://goo.gl/pDXvNK

  198. Pedis said

    # 185 – την επόμενη, κάνε πάσα κάνα σοβαρότερο «ρεπορτάζ» … έχει και πολύ καλύτερα άρθρα η MD.

  199. sarant said

    201 Aυτός ο Λαβρόφ πόσα χρόνια είναι ΥΠΕΞ; Τον θυμάμαι από… τον προηγούμενο αιώνα.

  200. ΓιώργοςΜ said

    203 Γιατί να παιδεύονται με νέα ονόματα κάθε τόσο; Εγώ θυμάμαι ακόμα τον Γκρομίκο (τον οποίο ενδέχεται να διαδέχτηκε ο Λαβρόφ!) και πάνε περισσότερα χρόνια απ’ όσο θά’ θελά από τότε.
    Έχω μια θεωρία για τον τρόπο διακυβέρνησης, και η Ρωσία είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα, πως ο κάθε λαός έχει ένα πολιτιστικό υπόβαθρο αιώνων για το πως γίνεται η διακυβέρνηση και το σύστημα αυτό δεν αλλάζει δραματικά στην ουσία του: Υπήρχε ο Τσάρος, με τη γνωστή κεντρική/αυτοκρατορική δομή εξουσίας. Οι συνθήκες μιας εποχής (εν πολλοίς η φθορά του καθεστώτος) ωρίμασαν ώστε να γίνει μια επανάσταση, «για να αλλάξουν τα πράγματα». Μετά από καναδυό δεκαετίες, που έκατσε ο κουρνιαχτός, ο νέος τσάρος ονομάστηκε «Γενικός Γραμματέας» και όταν κι αυτό το σύστημα διακυβέρνησης ξέφτισε κι αυτό, «Πρόεδρος».
    Υπήρξε φυσικά εξέλιξη, κάθε μεγάλη αλλαγή έστριψε λίγο το τιμόνι, αλλά η αδράνεια του συστήματος κέρδιζε πάντα.
    Η θεώρηση αυτή τείνει να δημιουργεί προσωποπαγείς θέσεις, κι αυτή του Λαβρόφ είναι ένα παράδειγμα.

  201. Παντελης said

    Κι εγω ψηφιζω την αποδοση «Τρόμπας» και λογω γενικης εμφάνισης και συμπεριφοράς, αλλα και λεξιλογικα, μια που το υποκοριστικο της τρομπας ειναι η μικρη τρομπα, η τρομπετα(trumpet)
    Το μικρο του ονομα θα το απεδιδα με το ελληνικο «Δωρος»,γιατι καπου διαβασα οτι το Donald προερχεται απ το ιτσλικο Donatello,που εχει περιπου την ιδια σημασια…

  202. paolodrosi said

    192.
    Κανεις λαθος αγαπητε.
    Συμφωνω οτι σαν ιδεα, το ομπαμακερ ειναι στη σωστη κατευθυνση, (οπως αντιλαμβανομαι εγω το σωστο, ή το λαθος).
    Θα μπορουσε για παραδειγμα, να στειλει τους ασθενεις στα κρατικα ασφαλιστικα ταμεια, οπως το μεντικερ και το σοσιαλ σεκιουριτυ.
    Ομως αυτα τα ταμεια, ειναι ηδη προβληματικα, γιατι εχουν »δανεισει» τα χρηματα τους, σε αλλες δραστηριοτητες της κυβερνησης.

    Δεν μπορεις ομως να υποχρεωσεις ιδιωτικες ασφαλιστικες εταιριες, να δεχονται ολους τους ασθενεις, ανεξαρτητου εισφορας.
    Για παραδειγμα, αν ενας ασφαλισμενος σε μια σχετικα καλη εταιρια, οπως το μπλου κρος, ή το τζι-ειτς-αι, πληρωνε 10 χιλ. το χρονο, για πληρη ασφαλεια, τωρα το ποσο εχει παει στα 15.
    Αν καποιος εχει μια μικρη ασφαλεια, σαν το ειτς αι πι, και θελει να κανει μια γενικη εξεταση ρουτινας, απλως δεν μπορει. Πρεπει να πληρωσει απ’ την τσεπη του.
    Οσο για τα κο πειμεντ, αυτα πηγαν διπλασια τιμη.

    Εκει χτυπαει ο Τραμπ, και περιμενει να παρει ψηφους.

  203. AK (o) said

    «(παρένθεση: λέω ‘από τη Χίλαρι’, με το μικρό όνομά της -αλλά ‘ο Τραμπ’. Κι επειδή δεν έχω οικειότητα με την κυρία Κλίντον, μάλλον είναι κατάλοιπο σεξισμού η διακριτική μεταχείριση -τι λέτε; )»

    Δε ξέρω αν είναι κατάλοιπο σεξισμού, πάντως το μικρό του ενός και το επώνυμο της άλλης, μάλλον φέρνουν γρήγορα στο μυαλό τον κλασσικό ήρωα της Ντίσνεϊ και τον σαξοφωνίστα πρόεδρο, αντίστοιχα.

  204. (177) Registration είναι η εγγραφή του πολίτη στους εκλογικούς καταλόγους. Πώς θα μπορούσε να μην υπάρχει; Και μάλιστα σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι ψηφίζουν στον τόπο κατοικίας τους, και διότι το επιτάσσει ο νόμος και διότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει ζωτική σημασία για τη ζωή τους (φόρος ακίνητης περιουσίας, σχολεία, αστυνομία, πυροσβεστική…) και τους ενδιαφέρει πολύ;
    Αυτό που θα ήταν ίσως εμπόδιο είναι ότι οι εκλογές γίνονται εργάσιμη ημέρα (Τρίτη), πράγμα που θα δυσκόλευε όσους δουλεύουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Κανείς όμως ποτέ δεν έχει διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό, και όποτε εξέφραζα αφελώς την απορία μου σε Αμερικάνους, μου απαντούσαν «Μα αν τις κάναμε Κυριακή, κανείς δεν θα πήγαινε να ψηφίσει!»

  205. (203) O Λαβρόφ είναι ΥπΕξ της Ρωσίας από το 2004, διατέλεσε όμως προηγουμένως αντιπρόσωπός της στον ΟΗΕ από το 1994 — γι’ αυτό τον ακούμε από τον … περασμένο αιώνα.

  206. Μπάμπη (162), εγώ θα το ΄λεγα «A lesson to the young, a reminder to their elders».

  207. sarant said

    209 Καλά λες!

  208. Γιάννης Κουβάτσος said

    191, 196: Ε, γι’ αυτό συχνάζω σ’ αυτό το ιστολόγιο. Κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, μαθαίνω καινούργια (για μένα) πράγματα, τόσο από την ανάρτηση του Νίκου όσο και από τα σχόλια των εκλεκτών σχολιαστών. 😊

  209. Γιάννης Κουβάτσος said

    193 και 200, όχι 196. Το κινητό, φευ…

  210. Σηλισάβ said

    Εγώ πιστεύω ότι θα βγει ο Τραμπ. Ο κόσμος στην Αμερική έχει απηυδίσει από το «σύστημα», το οποίο εκφράζει η Χίλαρυ. Ας μη ξεχνάμε ότι η Χίλαρυ ξεκίνησε την καριέρα της σαν «αριστερή», τα έβαλε με τις φαρμακευτικές εταιρίες, μετά έπεσε το χρήμα και ενσωματώθηκε (βλέπε ταινίες του Μάικλ Μουρ). Πολλοί νομίζουμε ότι ΗΠΑ είναι οι ακτές, τα κοσμοπολίτικα κέντρα Λος Αντζελες και Νέα Υόρκη. Ανάμεσά τους, είναι αυτό που οι Αμερικάνοι ονομάζουν «The Real America», οι θρησκόληπτες ξενοφοβικές πολιτείες . Αυτή η Αμερική στηρίζει Τραμπ.
    Κάτι που δεν ειπώθηκε είναι ότι και οι δύο υποψήφιοι είναι αρκετά μεγάλοι σε ηλικία, με πολλά ερωτηματικά για την υγεία τους και όσα αυτα συνεπάγονται.

  211. spiral architect said

    @204: Ενώ εμείς που έχουμε πλέρια αστική δυτική δημοκρατία, ούτε αδράνεια, ούτε μπότζι, ούτε ο κακός μας ο καιρός μάς πιάνει.
    Κάθε χρόνο και καινούργιοι.
    Μέγκλα!

  212. Γιάννης Κουβάτσος said

    195: Ναι, Νίκο, από κει το θυμάμαι. Από κείμενα στον Θούριο, στην Αυγή, στον Σχολιαστή, στο ΑΝΤΙ, στις Αντιθέσεις. Τη χρησιμοποιούσαν όταν αναφέρονταν στην ανάγκη να διατηρηθούν και να εμπλουτιστούν οι ήδη κατακτημένες πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες στη σοσιαλιστική κοινωνία του μέλλοντος.

  213. Δε νομίζω οτι θα βγεί ο Τράμπ. Αν ψήφιζαν μόνο οι άντρες, ίσως:

  214. ΓιώργοςΜ said

    215 Μα δεν το περιόρισα. Απλώς εκεί το παράδειγμα είναι πιο ισχυρό-έγιναν πιο δραματικές αλλαγές, πολλά υποσχόμενες περί του διαφορετικού, για να ξαναγυρίσουν στα ίδια, είναι πιο ισχυρό το κοντράστ.
    Εμείς είμαστε άλλο ένα παράδειγμα. Από τα τελευταία 100 χρόνια, τα 80 τα καταλαμβάνουν Βενιζέλοι, Παπανδρέου, Καραμανλήδες, Μητσοτάκηδες ως ηγέτες χώρας, για να μην πούμε για την οικογενειοκρατία σε άλλες θέσεις λιγότερο προβεβλημένες, στα πανεπιστήμια κλπ.

  215. 160,167,169, κλπ

    …δεν μπαίνω στον κόπο να σχολιάσω άλματα εν κενώ που κρανία εν κενώ συγκρίνουν την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα πριν τη Μεταπολίτευση και μετά…

    …Νομίζω πὼς εἶναι ἐπικίνδυνο νὰ ἐξισώνουμε τὴν ἐποχὴ τῆς Χούντας μὲ τὴν ἐποχὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας…
    ……………..

    Κι εγώ, με το εν κενώ κρανίο μου, δεν καταλαβαίνω γιατί απαγορεύεται να συγκρίνουμε δυο καθεστώτα, ή γιατί η σύγκριση ισοδυναμεί με εξίσωση.

    Δεν ταυτίζω τα δύο καθεστώτα. Συγκρίνω τον αριθμό των θυμάτων της κρατικής βίας για να δείξω πώς η μεταπολίτευση στα πρώτα χρόνια της ήταν μια φυσική συνέχεια της χούντας και για να υποστηρίξω, πως η βία του κράτους πχ του Ράλλη ( ο οποίος εκθείαζε τους δολοφόνους Ματατζήδες) δεν ταυτίζεται με τη βία των φοιτητών που κάνανε αντίσταση.

    Θέλω να πω ότι, ναι έγινε μια μεγάλη πολιτική αλλαγή, αλλά πολλά πράματα δεν άλλαξαν, όπως πχ η ιδεολογία των σωμάτων ασφαλείας.

    Δεν ήταν το θέμα μας αυτό, αλλά μη ξεχνάμε ότι στο σύριζα, που κι αυτός δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή κάθαρση στην Αστυνομία, φτάσαμε μετά από πολύχρονες μάχες στο δρόμο, που είχαν και νεκρούς. Η αντίσταση δεν μπορεί να ταυτιστεί με την κρατική καταστολή.

    Το έχω πει, αλλά το ξαναλέω αλλά μου άρεσε η …κομφουκιανή ιδέα μου 🙂 ότι η αρχή του ξηλώματος του μεταπολιτευτικού δικομματισμού έγινε με μια επίθεση στις Τελετές.

    Ο Κομφούκιος πίστευε ότι οι τελετές κρατούσαν την κοινωνία σε συνοχή καλύτερα από τους νόμους. Κατά κάποιο τρόπο,λοιπόν, στην Ελλάδα, όταν πια ο κόσμος απηυδισμένος από τα μνημόνια, άρχισε να μπουκάρει βίαια και παράνομα στις Εθνικές παρελάσεις και χάλαγε τη μόστρα των τελετών, τότε είχε αρχίσει να ξηλώνεται το υφάδι και έγινε σαφές, οτι η εποχή ΓΑΠ και Βενιζέλου και Σαμαράδων τέλειωνε. Με το Σύριζα (μισο)κλείνει ένας κύκλος. Απο δώ και μπρος, ένας Θεός ξέρει.

    Όμως ο δρόμος και η παρανομία είναι πάντα ο καταλύτης για τις αλλαγές. Και η βία. Που είναι η μαμμή της Ιστορίας και επειδή δε θυμάμαι, η Μαρία να μας πει ποιος το είπε πρώτος 🙂

    Πάντως το θέμα μας ήταν ο τσαμπουκάς των νεοδημοκρατών σε μία συναίνεση υποτίθεται δημοκρατικού διαλόγου και επιμένω.Στα παράθυρα έχουν γραμμή μόνιμου και διαρκούς filibustering και οι συριζαίοι δεν το καταλαβαίνουν.

    Μη ξεχνάμε ότι η ιδεολογία της Οννεδ, κάποια στιγμή ήταν επιπέδου Χρυσής Αυγής, και μάλιστα στα Πανεπιστήμια, αν χρειαζόταν να δείρουν «άπλυτους» οι οννεδίτες συνεργαζόταν εν ψυχρώ με τους νεοναζί.

  216. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σαφώς, Ιάκωβε, η φιλελευθεροποίηση στη μεταπολίτευση ξεκίνησε ουσιαστικά το ’81 με το ΠΑΣΟΚ. Η εφταετία Καραμανλή και ολίγον Ράλλη δεν είχε τον ακραίο αυταρχισμό της εποχής της ΕΡΕ, αλλά δεν έπαυε να είναι ένα δεξιό καθεστώς. Τα σώματα ασφαλείας ακόμα και στις δυτικές χώρες έχουν βίαιες τάσεις και πρακτικές, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Όσο για τους Κένταυρους και τους Ραίηντζερς του Αβέρωφ και των Μιχαλολιάκου-Μανωλάκου, είναι γεγονός ότι διέπρεψαν στον τραμπουκισμό και στο νταηλίκι, αλλά μετά τη δολοφονία του Τεμπονέρα μαζεύτηκαν.

  217. spiral architect said

    😄😄😄

  218. 214, …η Χίλαρυ ξεκίνησε την καριέρα της σαν «αριστερή»…

    Για την ακρίβεια, η Χίλαρυ ξεκίνησε την σταδιοδρομία της σαν πρόεδρος των Wellesley College Young Republicans.

    Κατά διαβολική σύμπτωση, νωρίτερα είχε «…volunteered to campaign for Republican candidate Barry Goldwater in the U.S. presidential election of 1964.» – τον ίδιο υποψήφιο που το περιοδικό The Atlantic πρόσφατα κατονόμασε ως έναν από τους τρεις μόνον υποψήφιους στην μακρόχρονη ιστορία του (από το 1857), τους οποίους θεώρησε τόσο επικίνδυνους, που αισθάνθηκε την ανάγκη να πάρει θέση εναντίον τους και να υποστηρίξει καθαρά τους αντιπάλους τους:

    Το 1860 υποστήριξε τον (ρεπουμπλικάνο) Αβραάμ Λίνκολν,
    το 1964 τον (δημοκρατικό) Λύντον Τζόνσον αντί για τον Μπάρυ Γκόλντγουότερ,
    και το 2016 την (δημοκρατική) Χίλαρυ Κλίντον αντί για τον Ντόναλντ Τραμπ.

    Έχει ο καιρός γυρίσματα…

  219. 190, …Sent from my Samsung Galaxy Note 7…

    Προσοχή στα εμπρηστικά σχόλια!

  220. sarant said

    223 Χαχα, ναι Στο αεροπλάνο τις προάλλες είπαν πως όποιος έχει Γκάλαξι πρέπει να το κρατήσει κλειστό σε όλη την πτήση.

  221. Avonidas said

    #223. Και σκάει που λέτε ένας τύπος στο μπαρ με ολοκαίνουργιο Galaxy Note 7… 😉

    (Αυτό είναι που λένε θα γίνει της Κορέας)

  222. 225, 😀

    Σχολιάζοντας από Galaxy 7 κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς εμπυρογνώμων!

  223. Avonidas said

    Μετά το lady and the tramp, τώρα και λάδι Τραμπ:

    http://luben.tv/stream/94257

    Τραμβέλαιο Ολυμπίας! 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: