Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν ο Μπομπ Ντίλαν συνάντησε τον Βάρναλη

Posted by sarant στο 16 Οκτώβριος, 2016


Με τον τίτλο που διάλεξα να βάλω, υπάρχει φόβος να μου πείτε ότι επιδιώκω να προσελκύσω αναγνώστες με εντυπωσιακούς αλλά παραπλανητικούς τίτλους. Συναντήθηκαν ποτέ ο Κώστας Βάρναλης με τον Μπομπ Ντίλαν; Παρά τη μεγάλη διαφορά ηλικίας, θα μπορούσαν -θεωρητικά- να έχουν συναντηθεί, ας πούμε στη δεκαετία του 1960, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Χρησιμοποιώ μεταφορικά τον όρο «συνάντηση», κάτι που συμβαίνει συχνά όταν αναφερόμαστε σε συγγραφείς και γενικότερα σε ανθρώπους της τέχνης -συναντήθηκαν μέσα από το έργο τους.

Δεν νομίζω ότι ο ένας ήξερε το έργο του άλλου -η συνάντηση που λέω έγινε σε ουδέτερο έδαφος, σε ένα μνημόσυνο, αφού κι οι δυο αφιέρωσαν ένα έργο τους, ποίημα ο Βάρναλης και τραγούδι ο Ντίλαν, στον ίδιο νεκρό, σε έναν δεκατετράχρονο μαύρο που έπεσε θύμα άγριας ρατσιστικής δολοφονίας στην πολιτεία του Μισισιπή, τον Έμετ Τιλ.

Η δολοφονία του Έμετ Λιούις Τιλ έγινε στα τέλη Αυγούστου του 1955. Ο δεκατετράχρονος μαύρος, που κατοικούσε στο Σικάγο, είχε πάει για το καλοκαίρι σε συγγενείς στον Μισισιπή. Μαζί με άλλους μαύρους έφηβους μπήκε στο μπακάλικο του χωριού, που το κρατούσε η 21χρονη (λευκή) Καρολίνα Μπράιαντ, και της μίλησε με οικειότητα, ενώ φεύγοντας σφύριξε κολακευτικά (αργότερα μαθεύτηκε ότι ο Τιλ είχε σοβαρό πρόβλημα με το τραύλισμα και γι’ αυτό σφύριζε τα λόγια του).

emmit_till_bodyΤέτοια τόλμη, από έναν ξενοφερμένο, έκανε αίσθηση στη μικρή κοινωνία όπου ο φυλετικός διαχωρισμός βασίλευε. Μερικές μέρες αργότερα, επέστρεψε ο σύζυγος της μπακάλισσας, που έλειπε σε εκδρομή για ψάρεμα, και όταν έμαθε τα καθέκαστα πήγε, μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του στο σπίτι όπου φιλοξενιόταν ο Έμετ Τιλ. Μπήκαν μέσα στις 2 το πρωί της 28ης Αυγούστου, άρπαξαν τον νεαρό, τον φόρτωσαν στο αυτοκίνητο και έφυγαν. Τον βασάνισαν, τον χτύπησαν, τον πυροβόλησαν, τον έριξαν στο ποτάμι. Δυο-τρεις μέρες αργότερα το παραμορφωμένο πτώμα του ανέβηκε στην επιφάνεια και βρέθηκε. Το κεφάλι του ήταν ένας άμορφος πρησμένος όγκος, και οι αρχές ήθελαν να θαφτεί χωρίς να ανοιχτεί το φέρετρο -αλλά η μητέρα του επέμεινε κι έτσι όλοι είδαν το φρικτό θέαμα.

et-090955Έχει και χειρότερα. Μπορεί στον Βορρά να είχε ξεσηκωθεί κατακραυγή, αλλά η δίκη έγινε στον Μισισιπή. Και στη δίκη, η υπεράσπιση εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι το πτώμα ήταν παραμορφωμένο και αμφισβήτησε την ταυτότητα του νεκρού: ο Έμετ Τιλ είναι ζωντανός και κρύβεται και το πτώμα το έριξαν στο ποτάμι άνθρωποι του NAACP (της οργάνωσης για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων). Στις 23 Σεπτεμβρίου οι ένορκοι, όλοι τους λευκοί, ύστερα από συνεδρίαση 67 μόλις λεπτών (μαζί με διάλειμμα για αναψυκτικά) απάλλαξαν ομόφωνα τους δυο κατηγορουμένους.

Έχει κι ακόμα χειρότερα. Οι δυο αθωωμένοι φονιάδες, έδωσαν συνέντευξη σε μεγάλο περιοδικό, όντας πλέον σίγουροι ότι δεν πρόκειται να δικαστούν ξανά (πρόκειται για τη νομική αρχή του double jeopardy, που επιβάλλει το ακαταδίωκτο για αδίκημα για το οποίο κάποιος έχει ήδη δικαστεί (νομίζω εμείς το λέμε λατινοπρεπώς non bis in idem, όχι δυο φορές για το ίδιο πράγμα). Στη συνέντευξη αυτή ομολόγησαν ότι εκείνοι είχαν σκοτώσει τον Τιλ, αν και είπαν ότι ήθελαν απλώς να τον τρομάξουν για να μάθει τη θέση του. Βρήκα ένα απόσπασμα από τα λόγια του ενός φονιά, που το αφήνω αμετάφραστο, όχι επειδή είναι δύσκολη η επιχειρηματολογία του αγριάνθρωπου αλλά επειδή η οργή κάνει το αίμα μου να κοχλάζει.

Well, what else could we do? He was hopeless. I’m no bully; I never hurt a nigger in my life. I like niggers—in their place—I know how to work ’em. But I just decided it was time a few people got put on notice. As long as I live and can do anything about it, niggers are gonna stay in their place. Niggers ain’t gonna vote where I live. If they did, they’d control the government. They ain’t gonna go to school with my kids. And when a nigger gets close to mentioning sex with a white woman, he’s tired o’ livin’. I’m likely to kill him. Me and my folks fought for this country, and we got some rights. I stood there in that shed and listened to that nigger throw that poison at me, and I just made up my mind. ‘Chicago boy,’ I said, ‘I’m tired of ’em sending your kind down here to stir up trouble. Goddam you, I’m going to make an example of you—just so everybody can know how me and my folks stand.

Η υπόθεση του Έμετ Τιλ έκανε πάταγο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά στον ελληνικό τύπο δεν προβλήθηκε και πολύ, όχι μόνο εξαιτίας της απόστασης αλλά επειδή τον Σεπτέμβριο του 1955 η προσοχή μας ήταν εύλογα στραμμένη ολοκληρωτικά στο σεπτεμβριανό πογκρόμ κατά των Ρωμιών της Πόλης.

et-020958Τρία χρόνια αργότερα είχαμε ένα άλλο ρατσιστικό έγκλημα, πολύ παρόμοιο, που όμως έκανε πολύ λιγότερη αίσθηση. Στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμας, ένας δεκαεφτάχρονος μαύρος, ο Γκας Φόστερ, τηλεφώνησε σε μια λευκή και της ζήτησε να βγουν. Εκείνη ειδοποίησε την αστυνομία, που της έδωσε εντολή να συνεχίσει να του μιλάει. Οι αστυνομικοί εντόπισαν τον τηλεφωνικό θάλαμο από τον οποίο γινόταν η συνδιάλεξη και σε λίγο κατέφθασε ένα περιπολικό γεμάτο αστυνομικούς που άνοιξαν αμέσως πυρ. Τοπικός δικαστής απεφάνθη ότι η ανθρωποκτονία ήταν δικαιολογημένη (justifiable homicide -ή ‘δικαιολογήσιμη;’)

Τότε ο Βάρναλης, διαβάζοντας για το περιστατικό, θυμήθηκε και τη δολοφονία του Έμετ Τιλ και έγραψε το ποίημα που θα δούμε πιο κάτω.

Να κάνουμε όμως μια παρένθεση. Την άνοιξη του 1958 ο Βάρναλης έπεσε βαριά άρρωστος και νοσηλεύτηκε για εφτά περίπου μήνες, μεταξύ άλλων στον Ευαγγελισμό. Τότε διέκοψε αναγκαστικά τη συνεργασία του με την εφημερίδα Αυγή όπου έγραφε πρωτοσέλιδο χρονογράφημα σχεδόν καθημερινά, και συνταξιοδοτήθηκε ως δημοσιογράφος.

Κατά την πολύμηνη νοσηλεία του, ο Βάρναλης ξανάρχισε να γράφει ποιήματα -κι έτσι, ενώ στις δύο προηγούμενες δεκαετιες ελαχιστα ποιήματα είχε δημοσιεύσει, κυριολεκτικά μετρημένα στα δάχτυλα, στους μήνες της νοσηλείας ολοκλήρωσε το θεατρικό του έργο «Άτταλος ο 3ος» και έγραψε πάνω από δέκα ποιήματα, που τα δημοσίευσε σε εφημερίδες και περιοδικά, κυρίως την Αυγή και την Επιθεώρηση Τέχνης.

Δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε την ποιητική του σιωπή, που πάντως πρέπει να οφείλεται και στην κόπωση που ένιωθε από τη δουλειά του στις εφημερίδες, που τον εξουθένωνε και δεν του άφηνε δημιουργικές δυνάμεις. Το γεγονός είναι ότι μόλις σταμάτησε (αναγκαστικά) να δουλεύει στις εφημερίδες, ξανάρχισε να γράφει ποιήματα.

Το εμπνευσμένο από τα ρατσιστικά εγκλήματα ποίημα του Βάρναλη έχει τίτλο «Αλαμπάμα» και δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 21 Σεπτεμβρίου 1958. Σύμφωνα με την τοποχρονολογική σήμανση, γράφτηκε στον Ευαγγελισμό έξι μέρες νωρίτερα. Μονοτονίζω και εκσυγχρονίζω ελάχιστα την ορθογραφία. Το ποίημα κυκλοφορεί και στο Διαδίκτυο αλλά με πολλά λάθη.

«Αλαμπάμα»
Εμμερυ Χιλλ – Γκυ Φόστερ

Άμα ο Θεός αμόλησεν τους άξιους πρωτοπλάστους
απ’ το στενόν παράδεισο, κι όλης της γης την άπλα
τους χάρισε βασίλειο τους, Αμέρικα – Ιγγλιτέρα,
την πύρινη ρομφαία του τους έδωσε κι: – «Αμέτι»!
Με της ρομφαίας μου τη φωτιά με της ρομφαίας την κόψη
στη Γης να διαφεντεύετε το Δίκιο, την Ειρήνη!

***

Λαός δεν έμεινε λευκός ή κίτρινος ή μαύρος
που να μη χάρηκε βαθιά στα κόκαλα το Δίκιο
και να μην τρώγει μ’ αίματα και μ’ ίδρο την μπουκιά του
και που να μην πεθαίνει αυτός να ζει τ’ αφεντικό του.

***

Ένα νεγράκι, Εμμερυ Τιλλ, κατράμι των αιώνων,
εσφύριξε σε μια λευκή νεράιδα που περνούσε
κι ευτύς του κόψαν τ’ απαυτά να μην ξανασφυρίξει
παράδειγμα και μάθημα για κάθε Τιλλ του κόσμου.
Με μαύρα γράμματα σε ηλιού και φεγγαριού το δίσκο
Εμμερυ Τιλλ εγράψανε να βλέπουν να φοβούνται
άσπροι, μαύροι και κίτρινοι να μην ποτέ σφυρίξουν
μα να φιλούν ευλαβικά την άγιαν άλυσό τους.
Και να τώρα ξανάγραψεν η Θεά Δικαιοσύνη
δεύτερο μαύρον όνομα και σ’ ήλιο και φεγγάρι.
Γκυ Φόστερ, δεκαφτά χρονών, μαύρος κι αυτός μιας μαύρης
μοναχοπαίδι, στήριγμα κι ελπίδα της φυλής του
τι μίλησε σε μια λευκή από ‘να δρόμο σ’ άλλο.
Και τότε ο άγγελος φρουρός της Παξ Αμερικάνα
του φύτεψε μιαν πιστολιά στο μαύρο του κροτάφι
για να σωθούν όλ’ οι λαοί κίτρινοι, μαύροι κι άσπροι.

***

Προσπέφτουμε στα γόνατα για να προσευχηθούμε
να κόβει μέρες μας ο Θεός και να σας δίνει χρόνους
ξεσοϊσμένοι Θούληδες κι αισχροί Νεοκοσμίτες
να δώσετε μιαν πιστολιά σ’ όλης της Γης το μαύρο
κροτάφι, μάιδε να σφυράει και μάιδε να μιλάει!

***

«Για ιδέστε τον αμάραντο σε τι γκρεμό κρατιέται
τον τρων τα λάφια και ψοφούν, τ’ αρκούδια και μερώνουν
να ‘χε τον φάει κι η μάνα μας να μη μας εγεννούσε».
Όχι!… Μ’ αυτά τα χέρια μας στα βάθη της αβύσσου,
να τους γκρεμοτσακίσουμε τους Δράκοντες του κόσμου!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ
«Ευαγγελισμός» 15/9/58

Προσέξτε ότι το ποίημα είναι γραμμένο σε ανομοιοκατάληκτο, αλλά όχι ελεύθερο στίχο, κάτι που συμβαίνει και με αρκετά άλλα όψιμα ποιήματα του Βάρναλη (αντίθετα, τα ποιήματα της πρώτης περιόδου του έχουν σχεδόν όλα -αν δεν κάνω λάθος- ρίμα).

Επίσης, υπάρχουν λαθάκια στα ονόματα των δυο θυμάτων, Έμμερυ αντί για Έμετ και Γκυ αντί για Γκας, ενώ στον υπότιτλο του ποιήματος γράφεται Χιλ αντί για Τιλ (μέσα στο ποίημα, το επώνυμο γράφεται σωστά).

Η αναφορά του ποιήματος σε «ξεσοϊσμένους Θούληδες» πρέπει να εννοεί τα μέλη της πρωτοναζιστικής Thule Gesellschaft, όσο κι αν υπάρχει μεγάλη απόσταση από τη Γερμανία του 1920 στην Αλαμπάμα του 1958.

alabama-210958

Ο Ντίλαν, πάλι, έγραψε ένα τραγούδι για τη δολοφονία του Έμετ Τιλ το 1962, που δείχνει ότι η ανάμνηση του εγκλήματος έμενε νωπή. Τον ακούμε από ραδιοφωνική εκπομπή:

Να δούμε και τα λόγια

Twas down in Mississippi not so long ago
When a young boy from Chicago town stepped through a Southern door
This boy’s dreadful tragedy I can still remember well
The color of his skin was black and his name was Emmett Till

Some men they dragged him to a barn and there they beat him up
They said they had a reason, but I can’t remember what
They tortured him and did some things too evil to repeat
There were screaming sounds inside the barn, there was laughing sounds
out on the street

Then they rolled his body down a gulf amidst a bloody red rain
And they threw him in the waters wide to cease his screaming pain
The reason that they killed him there, and I’m sure it ain’t no lie
Was just for the fun of killin’ him and to watch him slowly die

And then to stop the United States of yelling for a trial
Two brothers they confessed that they had killed poor Emmett Till
But on the jury there were men who helped the brothers commit this awful crime
And so this trial was a mockery, but nobody seemed to mind

I saw the morning papers but I could not bear to see
The smiling brothers walkin’ down the courthouse stairs
For the jury found them innocent and the brothers they went free
While Emmett’s body floats the foam of a Jim Crow southern sea

If you can’t speak out against this kind of thing, a crime that’s so unjust
Your eyes are filled with dead men’s dirt, your mind is filled with dust
Your arms and legs they must be in shackles and chains, and your blood
it must refuse to flow
For you let this human race fall down so God-awful low!

This song is just a reminder to remind your fellow man
That this kind of thing still lives today in that ghost-robed Ku Klux Klan
But if all of us folks that thinks alike, if we gave all we could give
We could make this great land of ours a greater place to live

Ο Ντίλαν αφηγείται τα περιστατικά της δολοφονίας με μεγάλη λεπτομέρεια και στον επίλογο καλεί σε συστράτευση ενάντια στον ρατσισμό και την Κου Κλουξ Κλαν.

Τόσο το ποίημα του Βάρναλη ρητά όσο και το τραγούδι του Ντίλαν έμμεσα αναφέρουν ότι οι φονιάδες είχαν ευνουχίσει τον Τιλ, όπως πράγματι είχε κυκλοφορήσει τότε -ωστόσο, διαβάζω στη Βικιπαίδεια ότι αυτό δεν είναι ακριβές.

Ένα άλλο κοινό στοιχείο ανάμεσα στα δυο έργα είναι ότι οι δημιουργοί τους δεν τα ανέδειξαν περαιτέρω. Ο Βάρναλης δεν συμπεριέλαβε την «Αλαμπάμα» στη συλλογή του «Οργή λαού», ενώ έβαλε άλλα ποιήματα της ίδιας περιόδου. Ίσως αυτό να οφείλεται στον επικαιρικό χαρακτήρα του ποιήματος, ίσως πάλι να το θεώρησε υποδεέστερο. Ο Ντίλαν, πάλι, δεν έβαλε το The Death of Emmett Till στους δίσκους που έβγαλε εκείνη την περίοδο -μόνο αργότερα κυκλοφόρησε το τραγούδι σε δίσκο.

Πολύ γνωστότερο είναι ένα άλλο τραγούδι διαμαρτυρίας του Ντίλαν αφιερωμένο σε μια ρατσιστική δολοφονία, το The Lonesome Death of Hattie Carroll -το 1963, στο Μέριλαντ, ένας γόνος μιας ισχυρής οικογένειας με φυτείες καπνού και συμμετοχή στην τοπική πολιτική ζωή, μεθυσμένος, σκότωσε για πλάκα μια μαύρη σερβιτόρα, μητέρα δέκα παιδιών, χτυπώντας την με το μπαστούνι του -και καταδικάστηκε σε… 6 μήνες φυλάκιση και 500 δολάρια πρόστιμο. Το τραγούδι αυτό περιλαμβάνεται στον δίσκο The Times they are a-Changing. Εδώ σε λάιβ εκτέλεση:

Εξήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του Εμετ Τιλ, με μαύρο πρόεδρο στις ΗΠΑ, η αστυνομία συνεχίζει να σκοτώνει αδίστακτα, και σε μεγάλο βαθμό ατιμώρητα, άοπλους αθώους μαύρους. Να γράφονται και γι’ αυτούς τους φόνους ποιήματα και τραγούδια;

 

Advertisements

125 Σχόλια to “Όταν ο Μπομπ Ντίλαν συνάντησε τον Βάρναλη”

  1. Γς said

    Καλημέρα,

    Ποιήμα και το σημερινό σου άρθρο

    Μπράβο

  2. Παναγιώτης Κ. said

    » η οργή και το αίμα μου κοχλάζει »
    Δεν συμβαίνει μόνο σε σένα!
    Όταν ο παραλογισμός οδηγεί σε έγκλημα τότε…εκτροχιάζονται ακόμα και οι νηφάλιοι.

  3. Γς said

    Ο Μπους [μπαμπας], ο Γς κι η ΚΚΚ

    http://caktos.blogspot.gr/2013/05/blog-post_25.html

  4. Γς said

    2:

    Θυμάμαι κάποτε που διαμαρτυρήθηκα για τη συμπεριφορά των μπάτσων σε ένα επεισόδιο με κάτι μαύρους στις ΗΠΑ.

    Με πλησίασαν και μου φόρεσαν το ένα βραχιολάκι από τις χειροπέδες και το άλλο στο πόμολο της πόρτας ενός φορτηγού.

    Όταν τελείωσε η παράσταση με ξεκλείδωσαν.

  5. Ανατριχιαστικό. Δεν είναι αυτή η ιστορία από το «Ο Μισσισιπής καίγεται», ε;

    Τουλάχιστον οι δολοφόνοι δεν έζησαν ακριβώς βίον ανθόσπαρτον στη συνέχεια: After Bryant and Milam admitted to Huie that they had killed Till, their support base in Mississippi eroded.[89] Many of their former friends and supporters, including those who had contributed to their defense funds, cut them off. Their shops went bankrupt and closed after blacks boycotted them, and banks refused them loans to plant crops.[26] After struggling to secure a loan and find someone who would rent to him, Milam managed to secure 217 acres and a $4,000 loan to plant cotton, but blacks refused to work for him. He was forced to pay whites higher wages.[90] Eventually, Milam and Bryant relocated to Texas, but their infamy followed them, and they continued to generate extreme animosity from locals. After several years, they returned to Mississippi.[note 9] Milam found work as a heavy equipment operator, but ill health forced him into retirement. Over the years, Milam was tried for offenses such as assault and battery, writing bad checks, and using a stolen credit card. He died of spinal cancer in 1980, at the age of 61.[91]

    Bryant worked as a welder while in Texas, until increasing blindness forced him to give up this employment. At some point, he and Carolyn divorced; he remarried in 1980. He opened a store in Ruleville, Mississippi, and was convicted in 1984 and 1988 of food stamp fraud. In a 1985 interview, he denied that he had killed Till, but said: «if Emmett Till hadn’t got out of line, it probably wouldn’t have happened to him.» Fearing economic boycotts and retaliation, Bryant lived a private life and refused to allow himself to be photographed or reveal the exact location of his store, explaining: «this new generation is different and I don’t want to worry about a bullet some dark night».[92] He died of cancer in 1994, at the age of 63.[93] https://en.wikipedia.org/wiki/Emmett_Till#Later_events

    Με το double jeopardy θυμήθηκα μια ατάκα από ένα διήγημα του Χάμετ, που σίγουρα θα θυμάται ο Νικοκύρης: «Δεν μπορώ να σε στείλω στην κρεμάλα για το φόνο που έκανες, Τάδε, μπορώ όμως να σου φορτώσω εκείνον που δεν έκανες».

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Θα λείψω για αρκετές ώρες.

    4 Ποια εποχή είπαμε πως έγινε αυτό;

  7. cronopiusa said

    Ευχαριστούμε Νίκο,
    είσαι η λιακάδα του διαδικτύου…

    George Zimmerman Verdict: Trayvon Martin Shooting Brings up Question of Race

    Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.

    The Merchant of Venice ACT II SCENE I. LE MARCHAND DE VENISE ACTE
    DEUXIÈME – SCÈNE I
    PRINCE OF MOROCCO
    Mislike me not for my complexion,
    The shadow’d livery of the burnish’d sun,
    To whom I am a neighbour and near bred.
    Bring me the fairest creature northward born,
    Where Phoebus’ fire scarce thaws the icicles,
    And let us make incision for your love,
    To prove whose blood is reddest, his or mine.
    I tell thee, lady, this aspect of mine
    Hath fear’d the valiant: by my love I swear
    The best-regarded virgins of our clime
    Have loved it too: I would not change this hue,
    Except to steal your thoughts, my gentle queen.

    Μη με αντιπαθήσεις για το χρώμα μου :
    είναι η σκοτεινή στολή που μου φοράει ο λαμπρός ήλιος, ο γείτονας μου, και που κοντά του έχω μεγαλώσει.
    Φέρε μου το πιο ξανθό και όμορφο πλάσμα του Βορρά,
    όπου η λαύρα του Φοίβου σπάνια λιώνει τους πάγους,
    κι εμείς για την αγάπη σου να κόψουμε τις φλέβες,
    να δεις ποιανού το αίμα είναι πιο κόκκινο, εκείνου ή το δικό μου.
    Σου το λέω κυρία, την όψη μου την έχει φοβηθεί
    ως και ο πιο γενναίος και σ’ ορκίζομαι, μα την αγάπη μου για σένα, ότι τα πιο ονομαστά κορίτσια εκεί κάτω, στα κλίματα μας, αυτή την όψη έχουν ερωτευτεί.
    Το χρώμα μου ποτέ δεν θ’ άλλαζα παρά μονάχα για να σου κλέψω την καρδιά,
    βασίλισσα μου όμορφη.

    Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ Έμπορος της Βενετίας (δεύτερη πράξη, έβδομη σκηνή)

    Συνειρμοί κι αυτοί….

    Καλή σας μέρα!

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σκληρό θέμα για Κυριακή πρωί. Σκληρό και, δυστυχώς, διαχρονικό. Πόσα έχει τραβήξει και τραβάει η μαύρη φυλή από τους λευκούς. ..Μέχρι και την ιστορία τούς έκλεψαν και την αντικατέστησαν με την ιστορία του λευκού ανθρώπου, θέμα που αναλύει κι ο Φερρό στο «Πώς αφηγούνται την ιστορία στα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο».
    Κι αυτός ο Βάρναλης, τόσο δύσκολο ήταν να ελέγξει τα ονόματα των παιδιών και να τα απαθανατίσει σωστά;

  9. Γς said

    6:

    Τέλη 80ιζ στο Χιούστον.

    Ευγενέστατοι 😉

  10. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τα γεγονότα που παρουσιάζονται στο «Ο Μισσισιπής καίγεται» συνέβησαν το καλοκαίρι του ’64, όταν δολοφονήθηκαν από ρατσιστές λευκούς της ΚΚΚ τρεις νεαροί ακτιβιστές, δύο λευκοί κι ένας μαύρος, που μάχονταν για την εδραίωση της φυλετικής ισότητας στις ΗΠΑ.

  11. atheofobos said

    Στο τραγούδι του ο Ντύλαν στον στίχο: While Emmett’s body floats the foam of a Jim Crow southern sea αναφέρεται στους νόμους Jim Crow για τις φυλετικές διακρίσεις που ξεκίνησαν το 1890 με το «χωριστά αλλά ίσοι» και καταργήθηκαν το 1965.
    Είναι πάντως πολύ ενδιαφέρουσα η συσχέτιση που έκανες μεταξύ Βάρναλη και Ντύλαν έχοντας και οι δύο, παρά την τεράστια απόσταση τόσο γεωγραφικά όσο και πολιτιστικά, το ίδιο ερέθισμα που τους ώθησε στην δημιουργία ποιήματος και τραγουδιού

  12. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα -και φεύγω!

    5 Θεία Δίκη;

  13. ππαν said

    Πολύ ωραιο, καλημέρα.

  14. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτά τα ρατσιστικά εγκλήματα τα διαπράττουν φυσικοί αυτουργοί -άνθρωποι της διπλανής πόρτας- αλλά τα προετοιμάζει, τα επιδοκιμάζει και είναι ηθική αυτουργός όλη η τοπική κοινωνία. Οι δολοφόνοι του Τιλ είχαν πέντε επιφανείς συνήγορους υπεράσπισης και όλα τα δικαστικά έξοδα καλύφτηκαν χάρη σε έρανο μεταξύ των κατοίκων. Η Αμερική του Μπους και του Τραμπ.

  15. Γιάννης Κουβάτσος said


    Και μια ταινία για την υπόθεση Τιλ.

  16. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Το μεταπτυχιακό για μένα ήταν μεγάλο σχολείο, πέρα από τα χρηστικά του αντικειμένου που σπούδασα. Κυρίως πολιτιστικής, ή ίσως πολιτισμικής εκπαιδευσης, αν υπάρχει ο όρος.
    Ξένος ανάμεσα σε πολλούς ξένους, και όλοι σε μεγάλο βαθμό αποδεκτοί.
    Θυμάμαι μια συζήτηση σχετική με το σημερινό θέμα, με μια κοπέλα από τη Νότια Καρολίνα, όταν βρεθήκαμε στην ίδια παρέα μ’ ένα συμφοιτητή της στη Νομική, από το Καμερούν. Μου είπε κατ’ ιδίαν, με αρκετή ενοχή, πως αν βρισκόταν κάποτε στην πατρίδα της, δε θα μπορούσε ποτέ να τον καλέσει πχ για φαγητό ή να πιουν έναν καφέ δημόσια, ούτε να περπατήσουν στο ίδιο πεζοδρόμιο σε απόσταση αρκετά μικρή ώστε να πιάσουν κουβέντα. Θα είχε σίγουρο το στιγματισμό και τον κοινωνικό εξοβελισμό της.
    Εν έτει 1992.

  17. Γς said

    Κάποτε πρέπει να γράψω για τα ρατσιστικά που είχε υποστεί αδιαμαρτύρητα και υπομονετικά.

    Και σιγά μην ντραπώ, όπως είμαι τώρα.

    Το είχα βάλει στους φίλους μου [και φίλους της] στο ΦΒ:

    «Με πήρε πριν μερικές μέρες ένας συμφοιτητής της Ειρήνης, που ήθελε να την ειδοποιήσει για το ρεγιούνιον που θα κάνουν το Νοέμβρη.

    Κι έπεσε από τα σύννεφα όταν του είπα ότι έχει πεθάνει.
    Κι εχτές έμαθα ότι έκαναν ρεγιούνιον [αρκετοί εξ αυτών] στο μοναστήρι της Αργολίδας, πάνω στο τάφο της.

    Ηταν στο ενιαήμερο μνημόσυνό της, που έκαναν οι καλόγριες.

    Και εγώ δεν πήγα…
    Γιατί δεν τό΄ ξερα

    Στα σαράντα της πιά»

    [Το άλλο Σάββατο στις 29. Θα βάλω πάλι πούλμαν]

  18. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    «Χρησιμοποιώ μεταφορικά τον όρο «συνάντηση», κάτι που συμβαίνει συχνά όταν αναφερόμαστε σε συγγραφείς και γενικότερα σε ανθρώπους της τέχνης -συναντήθηκαν μέσα από το έργο τους. »

    Ρε μανία ο Νικοκύρης να προσπαθεί -μέρες τώρα- να μας πείσει ότι ξενέρωτος φυσαρμονικάκιας είναι… συγγραφέας. Εντάξει ρε Νίκο. Το εμπεδώσαμε. Και η Σαουδική Ακαδημία είναι οι Ιλουμινάτι. 🙂

    Και οι συγγραφείς είναι υποχρεωτικά «άνθρωποι της τέχνης»; μπαα…

  19. cronopiusa said

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Ντύλαν δεν είναι συγγραφέας, αλλά με τα τραγούδια του ανέδειξε θέματα που η λευκή Αμερική προσπαθούσε να τα περάσει ντούκου. Όπως η ιστορία του «Χαρικέιν» Κάρτερ…

  21. cronopiusa said

    Καλέ μου Γιάννη Κουβάτσε μαζί αρμενίζαμε στο διαδίκτυο… σχόλια 15,10

  22. Idom said

    Καλημέρα!

  23. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κρόνη, ένα απ’ τα καλά αυτού του ιστολογίου είναι ότι κάθε μέρα δίνει αφορμές για αρμένισμα.

  24. Dinos said

    Ενα αγαπημένο για το the lonesome death of Hattie Carroll – Καλημέρα

    https://beta.prx.org/stories/19352

    CamForum – Bob Dylan Artist

    In this Cambridge Forum classic, Christopher Ricks, Professor of Humanities at Boston University explores the poetry in Bob Dylan’s songs. What accounts for the staying power of this icon of popular culture? How do Dylan’s songs of social criticism avoid the traps of helpless pathos and useless rage to achieve their powerful effects?

    What’s going on in «The Lonesome Death of Hattie Carroll»


  25. Πέπε said

    Τι είναι αυτό το «αμέτι!», τέλος στ. 4 στον Βάρναλη; Μήπως τυπογραφικό της εφημερίδας αντί «αμέτε!», τραβάτε, αντέστε, πηγαίνετε;

  26. Τα αμετάφραστα λόγια του σφαγέα μου θύμισαν, στην ωμή απλοϊκότητά τους, τον λόγο του Δόναλδ Τραμπ. Η Χίλλαρυ, τουλάχιστον, θα είχε βάλει ένανα μαύρο μπάτσο να σκοτώσει τον μαυράκο, και μετά θα είχε φροντίσει να τον αθωώσει (το μπάτσο) με έναν καλό λευκό δικηγόρο. Και, φυσικά, θα είχε κρατήσει ενός λεπτού σιγή εις μνήμη του αθώου παιδιού.

    Διαβάζω, πάντως, πως στην κορυφή των θυμάτων του εγκλήματος μίσους εν ΗΠΑ παραμένουν οι παλιοί καλοί Οβριοί

    https://en.wikipedia.org/wiki/Hate_crime#Victims_in_the_United_States

    Θυμάμαι κι ένα έγκλημα μίσους στο Ντητρόιτ, που δύο εργάτες αυτοκινητοβιομηχανίας, πατέρας και γιός, σκότωσαν στο ξύλο έναν αμερικανοκινέζο, επειδή τον πέρασαν για Ιάπωνα, «απ’ αυτούς που φτιάχνουν φτηνά αυτοκίνητα και δεν μπορούμε να πουλήσουμε τα δικά μας»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Murder_of_Vincent_Chin

  27. 25

    Νομίζω, όπως «αμέτι-μουχαμέτι»

  28. Εγώ νομίζω «αμέτε», όπως ο Πέπι 🙂

  29. Πέπε said

    «δεύτερο μαύρον όνομα»:

    Δυσκολεύτηκα λίγο να καταλάβω τι λέει.
    Για λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω*, αυτό το -ν στα επίθετα το χρησιμοποιούμε κυρίως στην αιτ. εν. του αρσενικού, κι όχι στο ουδέτερο, παρόλο που ιστορικά προέρχεται εξίσου κι από τα δύο (και παρόλο, επίσης, που ιστορικά αποτελεί κατ’ εξαίρεσιν επιβίωμα μιας κλίσης που βασικά έχει αλλάξει, καταργώντας αυτό το -ν). Έχω προσέξει ότι κι ο Νικοκύρης το χρησιμοποιεί ενίοτε.

    Εδώ είναι ουδέτερο. Μπαίνει προφανώς για να σπάσει τη χασμωδία των δύο ο, και δεν είναι καθαρευουσιανισμός αλλά γνήσιο λαϊκό, όπως το έχω δει συχνά σε ιδιώματα. Η χρήση τύπων που, χωρίς να είναι ακριβώς «ιδιωματικοί» (αφού δεν αποτελούν αποκλειστική ιδιαιτερότητα κάποιου συγκεκριμένου ιδιώματος) δε λέγονται στην κοινή ν. ελληνική παρά μόνο σε ιδιώματα, ταιριάζει εδώ και με τη μίμηση του ύφους του δημοτικού τραγουδιού (15σύλλαβος ιαμβικός ανομοιοκατάληκτος, ο κατεξοχήν δημοτικός στίχος).

    Παρά ταύτα, η συνήθεια έτρεξε πιο γρήγορα από την παραπάνω λογική σκέψη: διάβασα το «μαύρον» σαν αρσενικό, κατάλαβα «μαύρον άνθρωπο», είδα δίπλα το «όνομα» και περίμενα να δω μετά από πόσες λέξεις θα αποκαλυπτόταν η σύνταξη και το νόημα της φράσης, και αφού δεν έβγαλα άκρη ξαναγύρισα να το πάρω αλλιώς, οπότε και κατάλαβα ότι είναι ουδέτερο.

    ____________________
    *Ιστορικά, αυτή η διαφοροποίηση ως προς το τελικό -ν υπήρχε εξαρχής μόνο στο άρθρο και σε μερικές αντωνυμίες, π.χ. ούτος-αύτη-τούτο και όχι τούτον, όπου και διατηρείται. «Ετούτον», ή «αυτόν», στα ν. ελλ. είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, αρσενικό στην αιτιατική και ποτέ ουδέτερο. Ίσως από εκεί γενικεύτηκε και στα επίθετα, αφού άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ.

  30. spiral architect said

    Πολύ καλό!

  31. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    26 -«Τα αμετάφραστα λόγια του σφαγέα μου θύμισαν, στην ωμή απλοϊκότητά τους, τον λόγο του Δόναλδ Τραμπ. Η Χίλλαρυ, τουλάχιστον, θα είχε βάλει ένανα μαύρο μπάτσο να σκοτώσει τον μαυράκο, και μετά θα είχε φροντίσει να τον αθωώσει (το μπάτσο) με έναν καλό λευκό δικηγόρο. Και, φυσικά, θα είχε κρατήσει ενός λεπτού σιγή εις μνήμη του αθώου παιδιού.»
    Ρε Σκύλε τι λές, ποιά η διαφορά; Και για να έχουμε καλό ρώτημα, πότε έγινε αυτό με τους δημοκρατικούς; Αν δεν το έχεις πάρει είδηση, οκτώ χρόνια με δημοκρατικό πρόεδρο και μάλιστα μαύρο, έχουν σκοτωθεί οι περισσότεροι μαύροι από το Βιετνάμ και μετά, και όλοι από λευκούς αστυνομικούς, και κανένας δεν τιμωρήθηκε ουσιαστικά.
    Αυτό το «ο Τράμπ είναι φασίστας και μην τον ψηφίσετε» ενώ για την Χίλαρι δεν ακούγεται κουβέντα, άρα είναι δημοκρατική, άρα είναι καλή, με τρελαίνει. Μη μου πείς ότι είναι λιγότερο κακή, γιατί είναι ό,τι χειρότερο για μένα, θα με αποτρελάνεις. 🙂

    Υ.Γ – Συγγνώμη για το ύφος, ξέρω ότι δεν πρέπει να έχω προσδοκίες από τους άλλους, και γενικώς δεν έχω, αλλά είναι μερικοί άνθρωποι (καλοί ώρα όπως εσύ) που περιμένω να βλέπουν πέρα από τα ΜΜΑ, πόσο μάλλον που εσύ ήσουν βουτηγμένος σ΄αυτά και ξέρεις από μέσα την πραγματικότητά τους.

  32. Ειρωνικό ήταν, Λάμπρομ΄. Για την υποκρισία της Χιλλάρεως.

  33. Capybara said

    Νομίζω ότι το σωστό είναι ne bis in idem, ή τουλάχιστον αυτή την εκδοχή μάθαμε στη σχολή.

  34. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα ! Πολύ καλό, εγκυκλοπαιδικό και ιστορικό το σημερινό άρθρο.
    Θυμήθηκα λοιπόν, όχι μακριά, το 1988, που ήταν ο αδερφός μου στην Αμερική και μου έλεγε. Μετά από την Ανάσταση στην ελληνική εκκλησία, πάει και κατά το ελληνικό έθιμο, κάνει το «σταυρό» με το κερί, στην πόρτα του σπιτιού της θειάς μου. Που είχε γιο μαύρο… Ε, δε φαντάζεστε τί έγινε την άλλη μέρα που ξύπνησε και το είδε…Νόμισε ότι κάποια ρατσιστική οργάνωση «σημάδεψε» το γιο της για θύμα…Μέχρι να της εξηγήσει…

    (*) Έχω μιάν ένσταση για το «πολύ παρόμοιο», στην αρχή της παραγράφου για το περιστατικό στην Αλαμπάμα. Δεν ξέρω αν υπάρχουν διαβαθμίσεις στο «παρόμοιο», εμένα όμως μου θύμισε και μια εποχή που είχα φτιάξει μιαν επιγραφή σε έναν αγράμματο μάστορα, κι όταν την είδε, μου είπε «Πολύ περίφημο !» 🙂

  35. Δεν ξέρω αν ισχύει αλλά αν ισχύει… 😉 (GPO= Θεοδωρικάκος, πρώην ΠΑΣΟΚ, ακόμη πιο πρώην διορισμένος γραμματέας της ΚΝΕ, όταν αποχώρησε η ΚΝΕ Γράψα/ΝΑΡ)

  36. Χαιρετίζουμε.

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Μητσοτάκης κερδίζει στις δημοσκοπήσεις, όπως κέρδιζε ο πολλά βαρύς Βαγγέλας και όπως το Ναι κονταροχτυπιόταν με το Όχι και ήταν και λίγο πιο μπροστά. Δεν είναι καν πρωτότυποι οι άνθρωποι.

  38. 37

    Πληρώνουν αδρά (και με ξένα λεφτά) για να τους πουν αυτά που θένε ν’ ακούσουν.

  39. Pedis said

    The birth of a nation (2016)

  40. Pedis said

    Jim Crow and Segregation

    For more than a century after the Civil War, a system of laws
    and practices denied full freedom and citizenship to African
    Americans, segregating nearly all aspects of public life.

    […]

    With the Compromise of 1877, political power was returned to Southern whites in nearly every state of the former Confederacy. The federal government abandoned attempts to enforce the 14th and 15th
    amendments in many parts of the country. By 1890, when Mississippi added a disfranchisement provision to its state constitution, the legalization of Jim Crow had begun.

    http://www.loc.gov/teachers/classroommaterials/primarysourcesets/civil-rights/pdf/teacher_guide.pdf

    (Ενα μεγάλο μπράβο στον Νικοκύρη γαι το σημερινό!)

  41. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  42. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Μόλις εξυπνήσαμε εδώ εις το Σικάγο και εφρίξαμε με την απλοϊκότητα και τον κρετινισμό (λόγω χριστιανικής αποβλακώσεως) των αναγνωστών του Σαραντακείου Ιστολογίου. Κατ’ αρχάς να δώσουμε συγχαρητήρια στον κ. Σαραντάκο για το πολύ ωραίο θέμα και τον τρόπο που το έχει επεξεργαστεί. Ωστόσο, εξαιτίας της παραδοσιακής λατρείας των χριστιανομπολσεβίκων προς τους Μαύρους, «πάτησε την πεπονόφλουδα» και θα ακουστούν μερικές αλήθειες, που αν τις θέταμε ημείς, θα εχαρακτηριζόμεθα Ρατσισταί.

    Ποιό είναι το θέμα της σημερινής αναρτήσεως του κ. Σαραντάκου πέραν του ότι ο φόνος ενός μαυρούλη συγκίνησε το ίδιο τον χριστιανο-Σιωνιστή Ντύλαντα και τον άθεο μπολσεβίκο Βάρναλη; Το θέμα είναι το εξής: Ποιός δολοφονεί περισσότερο στις ΗΠΑ; Οι Μαύροι ή οι Λευκοί. Εμείς δεν θα προσπαθήσουμε να σάς συγκινήσουμε με χριστιανικές παλαβομάρες που οδηγούν κατευθείαν στον μαζοχισμό: «Ήλθον γάρ διχάσαι άνθρωπον κατά τού πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής· και εχθροί τού ανθρώπου οι οικιακοί αυτού. Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· …» βροντοφώναξε ο Ραββίνος Χριστός στο 10ο Κεφάλαιο του Ματθαίου, θέτοντας τα όρια του χριστιανικού μαζοχισμού

    Θα σάς μιλήσουμε με στοιχεία του FBI, που καταγράφει λεπτομερώς την εγκληματικότητα στις ΗΠΑ, κι όχι όπως κάτω στο Ρωμέικο, όπου οι κυβερνήσεις έχουν απαγορεύσει στην Αστυνομία να μάς πεί το εξής απλό: Ποιός δολοφονεί περισσότερο; Οι Έλληνες ή οι Λαθροπρόσφυγες; Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, οι Λαθροπρόσφυγες δολοφονούν (σε σχέση με το ποσοστό τους) 17 φορές περισσότερο από τους Έλληνες, αλλά αυτό δεν πρέπει να γίνει γνωστό για να μή γίνουν ρατσισταί οι Ρωμιοί.

    Έχουμε και λέμε: Στις ΗΠΑ, οι Μαύροι δολοφονούν 7 έως 10 φορές περισσότερο από τους Λευκούς. Τα περί φυλετικών εγκλημάτων των Λευκών προς τους Μαύρους είναι ένας πελώριος μύθος που έχουν φτιάξει οι χριστιανικές οργανώσεις, πιστές στον μαζοχισμό που τους δίδαξε ο Χριστός. Σύμφωνα με το FBI (τα στοιχεία είναι της αποδεδειγμένα αντιρατσιστικής ιστοσελίδας Huffington Post δείχνουν ότι το 90% των μαύρων δολοφονούνται από μαύρους, πράγμα που καταρρίπτει την αγαπημένη θεωρία των χριστιανούληδων, ότι τα φυλετικά μίση οδηγούν στον φόνο:

    «The FBI’s 2010 report reveals that black victims are killed by other blacks in 90 percent of the time. White victims are killed by other whites 83.4 percent, which clearly busts the myth that racial tensions frequently lead to murder».

    2) Δεν θα σάς κουράσουμε με άλλα στοιχεία, ο καθένας μπορεί να τα βρεί μόνος του στο Διαδίκτυο. Και δεν θα μιλήσουμε για το ποσοστό συμμετοχής των Μαύρων και των Ισπανόφωνων στα εγκλήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, διότι θα σοκαριστείτε με τον μαζοχισμό των Λευκών. Θα τελειώσουμε στηλιτεύοντας την ασχετοσύνη του Βάρναλη, που νομίζει (στο ποίημα που ανήρτησε ο κ. Σαραντάκος) ότι οι Μαύροι είναι μία Φυλή. Γράφει ο αποβλακωμένος από τον χριστιανισμό (καίτοι άθεος μπολσεβίκος) Βάρναλης:

    «Γκυ Φόστερ, δεκαφτά χρονών, μαύρος κι αυτός μιας μαύρης
    μοναχοπαίδι, στήριγμα κι ελπίδα της φυλής του…»

    Αλλ΄ ώ κρετίνε Βάρναλη, αν είχες επισκεφθεί την Αφρική, θα ήξερες πως δεν υπάρχει μία Μαύρη Φυλή, αλλά χιλιάδες. Και πως σε όλα τα Αφρικανικά κράτη υπάρχει τεράστιο φυλετικό μίσος των μαύρων προς τους μαύρους κι ότι το 90% των Πολέμων στην «Μαύρη Ήπειρο» έχουν γίνει και γίνονται για Φυλετικούς λόγους, στους οποίους δεν έχουν καμμία ανάμειξη οι Λευκοί, όπως μαζοχιστικά πιστεύουν οι χριστιανούληδες και οι μπολσεβίκοι. Η καλύτερη απόδειξη για το θανάσιμο μίσος που τρέφει η μία Μαύρη Φυλή προς την άλλη είναι οι χριστιανοί ιεραπόστολοι, που τα ζούν κάθε μέρα και τα έχουν καταγράψει σε βιβλία που αν προκληθούμε θα αναρτήσουμε για να γελάσει ο κάθε πικραμένος μαζοχιστής χριστιανούλης

    ΥΓ: Για εδώ στο Σικάγο, τα στοιχεία είναι ακόμη πιό επιβαρυντικά για τους μαυρούληδες.

  43. gpoint said

    Απ’ ‘οσα έχω καταλάβει το τραγούδι δεν bγήκε σε δίσκο γιατί αναφέρεται η ΚουΚουξΚλαν. Πολιτική της εταιρίας Κολούμπια στην Αμερική. Τα ίδια είχε αντιμετωπίσει και το (με αρκετή πλάκα) Τζοννυ Μπερτσ Σοσάιτυ

    Talkin’ John Birch Paranoid Blues
    WRITTEN BY: BOB DYLAN
    Well, I was feelin’ sad and feelin’ blue
    I didn’t know what in the world I wus gonna do
    Them Communists they wus comin’ around
    They wus in the air
    They wus on the ground
    They wouldn’t gimme no peace . . .

    So I run down most hurriedly
    And joined up with the John Birch Society
    I got me a secret membership card
    And started off a-walkin’ down the road
    Yee-hoo, I’m a real John Bircher now!
    Look out you Commies!

    Now we all agree with Hitler’s views
    Although he killed six million Jews
    It don’t matter too much that he was a Fascist
    At least you can’t say he was a Communist!
    That’s to say like if you got a cold you take a shot of malaria

    Well, I wus lookin’ everywhere for them gol-darned Reds
    I got up in the mornin’ ’n’ looked under my bed
    Looked in the sink, behind the door
    Looked in the glove compartment of my car
    Couldn’t find ’em . . .

    I wus lookin’ high an’ low for them Reds everywhere
    I wus lookin’ in the sink an’ underneath the chair
    I looked way up my chimney hole
    I even looked deep down inside my toilet bowl
    They got away . . .

    Well, I wus sittin’ home alone an’ started to sweat
    Figured they wus in my T.V. set
    Peeked behind the picture frame
    Got a shock from my feet, hittin’ right up in the brain
    Them Reds caused it!
    I know they did . . . them hard-core ones

    Well, I quit my job so I could work all alone
    Then I changed my name to Sherlock Holmes
    Followed some clues from my detective bag
    And discovered they wus red stripes on the American flag!
    That ol’ Betsy Ross . . .

    Well, I investigated all the books in the library
    Ninety percent of ’em gotta be burned away
    I investigated all the people that I knowed
    Ninety-eight percent of them gotta go
    The other two percent are fellow Birchers . . . just like me

    Now Eisenhower, he’s a Russian spy
    Lincoln, Jefferson and that Roosevelt guy
    To my knowledge there’s just one man
    That’s really a true American: George Lincoln Rockwell
    I know for a fact he hates Commies cus he picketed the movie Exodus

    Well, I fin’ly started thinkin’ straight
    When I run outa things to investigate
    Couldn’t imagine doin’ anything else
    So now I’m sittin’ home investigatin’ myself!
    Hope I don’t find out anything . . . hmm, great God!

  44. Pedis said

    American Anti-miscegenation (Anti-Mixed Marriage) Laws

    The 1967 Supreme Court decision on Loving v. Virginia made American anti-miscegenation laws unconstitutional. Until that point, 16 states, all in the South (see below) had laws banning mixed ‘race’ marriages.

    However, the last state to still have anti-miscegenation laws on their its constitution was Alabama, when the law was finally voted off by popular election in November 2000.

    http://www.webpages.uidaho.edu/engl_258/Lecture%20Notes/american_antimiscegenation.htm

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ποιήματα για τον Έμετ Χιλ έχουν γράψει κι άλλοι, όπως ο Λάνγκστον Χιουζ κι ο Γκιγιέν, καθώς και τραγούδια:

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τιλ, όχι Χιλ (α, ρε Βάρναλη…)

  47. gpoint said

    Οσον αφορά το ποίημα του Βάρναλη, τι να πω…ωραία θεματολογία αλλά από κει και πέρα τι να ξαναπώ ; …θυμάσαι πως είναι ποίημα στην τελευταία στροφή, με τα δικά μου κριτήρια έστω.

  48. Pedis said

    Racial Integrity Act (1924)

    Be it enacted by the General Assembly of Virginia, That the State Registrar of Vital Statistics may as soon as practicable after the taking effect of this act, prepare a form where on the racial composition of any individual, as Caucasian, negro, Mongolian, American Indian, Asiatic Indian, Malay, or any mixture thereof, or any other non-Caucasic strains, and if there be any mixture, then the racial composition of the parents and other ancestors, in so far as ascertainable, so as to show in what generation such mixture occurred, may be certified by such individual, which form shall be known as a registration certificate.

    http://www2.vcdh.virginia.edu/lewisandclark/students/projects/monacans/Contemporary_Monacans/racial.html

    (Υπάρχει πόλη με το όνομα Νυρεμβέργη στη Βιρτζίνια; Παράξενα πράγματα βρε παιδί μου …)

  49. Πολύ πολύ καλό.

    Η πρώτη σκέψη μου είναι, ότι στα χρόνια της δικής μας γενιάς στην Ελλάδα είδαμε, πώς σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα μπορεί να αλλάξει άρδην αυτό που λέμε, και πολλοί το ανεμίζουν για σημαία, εθνική ταυτότητα. Η «ταυτότητα» είναι το πιο φευγαλέο πράγμα του κόσμου και αλλάζει από στιγμή σε στιγμή.

    Κάποτε, όχι παλιά, είχαμε μια κουλτούρα, μια λογοτεχνία, μια μουσική που την αφορούσε το τι γινόταν στον πλανήτη. Πολιτικοποιημένη,σοβαρή και ποιητική. Τότε που η μελοποιημένη υψηλή ποίηση ακουγόταν στις φτωχογειτονιές. Σήμερα;

    Σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι
    με μια γραβάτα σου ερεθίζομαι»

    «Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες,βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες»

    Έρωτά μου τοκογλύφε
    γλύφε το κορμί μου γλύφε»

    και άλλα:

    http://www.athensmagazine.gr/weird/10297

  50. Pedis said

    Sterlization Act (1924)

    Number of victims

    In total, 7325 individuals were sterilized in Virginia under its sterilization law. Of those sterilized about half were deemed “mentally ill” and the other half deemed “mentally deficient.” Approximately 62% of total individuals sterilized were female. Some estimate the total number of sterilizations as high as 8,300 individuals (Dorr 2006, p. 382).

    Period during which sterilization occurred

    Sterilization in Virginia occurred under state law between 1924 and 1979. It thus appeared to have continued such sterilizations longer than any other state (Landman 1932, pp. 83-4; Largent 2008, p. 80). There are known instances of eugenic sterilization before 1924 (Dorr 2008, p. 116).

    https://www.uvm.edu/~lkaelber/eugenics/VA/VA.html

    Πρωτοπορία! Ο ναζιστικός νόμος για υποχρεωτική στείρωση πέρασε δέκα χρόνια αργότερα.

  51. Ιάκωβε, στο 49

    Με προσοχή! –> https://www.youtube.com/watch?v=1lgQsdRGQeQ

  52. 51,
    Πάαααναγία μου. Φρίκη. Εντάξει, να προωθήσουν τη συγκεκριμένη βίζιτα,αλλά είναι έγκλημα να βάλουν και λίγη μουσική γμτ;
    Στα μπουρδέλα της Πόλης οι γύφτοι το ίδιο κάνανε ,αλλά είχαν μουσική, όχι μπαρμπούτσαλα:

  53. Εντωμεταξύ, στο συνέδριο του Σύριζα

  54. Για τις ταμπλέτες του παρελθόντος, που λέγαμε.
    Ποίηση σήμερα, οπότε δεν ξεφεύγω από το θέμα.

  55. nirevess said

    Some men they dragged him to a barn and there they beat him up
    They said they had a reason, but I can’t remember what
    They tortured him and did some things too evil to repeat
    There were screaming sounds inside the barn, there was laughing sounds
    out on the street

    Δεν θα το ‘λεγα «Ο Ντίλαν αφηγείται τα περιστατικά της δολοφονίας με μεγάλη λεπτομέρεια». Δεν θυμάται καν το λόγο; Και λέει ότι υπήρχαν μάρτυρες έξω στο δρόμο που γελούσαν, σαν να ήταν λιντσάρισμα, αλλά το κείμενο της Wikipedia δεν λέει πουθενά κάτι τέτοιο.

    Μια άλλη διαφορά είναι ότι τον Βάρναλη τον πιάνει ο αντιιμπεριαλιστικός αντιαμερικανισμός του: «Και τότε ο άγγελος φρουρός της Παξ Αμερικάνα».

    Alabama

  56. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Nirevess (σχόλιο 55)

    Σάς συγχαίρουμε, νεαρέ, που πιάσατε την ουσία: Ο Ντύλαντας δίνει την εντύπωση ότι περιγράφει το πραγματικό περιστατικό, προκειμένου να εξαπατήσει το κοινό του. Ακριβώς, όπως συμβαίνει με τα Μαρτυρολόγια των Χριστιανών που σού δίνουν την εντύπωση ότι περιγράφουν τα πραγματικά περιστατικά, ενώ είναι όλα ψέμματα και απάτη. Αλλά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα: Η Χριστιανική Απάτη με αυτά και με αυτά ζεί και βασιλεύει στον Δυτικό Κόσμο, ενώ οι πάσης φύσεως παγανιστές που δεν καταδεχόντουσαν να πούν τόσο χοντρά ψέμματα στον κοσμάκη έχουν εξαφανιστεί από προσώπου Γής.

    Όσο για τον Βάρναλη, στο ποίημα αυτό είναι για τα μπάζα ο άνθρωπος. Φτηνή κομμουνιστική προπαγάνδα για να ευχαριστήσει την πανίσχυρη τότε (1958) ΕΔΑ που τον έβαλε χαριστικά στην ΕΣΗΕΑ, ενώ δεν εδικαιούτο βάσει των ενσήμων του. Ο λάτρης του Βάρναλη, κ. Σαραντάκος, που ανήρτησε αυτό το κακότεχνο ποίημα για να κάνει μιά πρωτιά, στην πραγματικότητα εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον αγαπημένο ποιητή του ΚΚΕ

  57. Spiridione said

    55. Δεν θυμάται καν το λόγο. Ε, ειρωνικά το λέει. Και όταν λέει ότι γελούσαν έξω στον δρόμο, μπορεί μην το λέει κυριολεκτικά, δίνει το κλίμα. Τέχνη είναι, δεν είναι ρεπορτάζ.

  58. 55, 57

    Τα λυντσαρίσματα στις ΗΠΑ, πάντως, συχνά ήσαν αξιοθέατα. Πολλοί, δε, όχι μόνο έσπευδαν να τα φωτογραφίσουν αλλά μετά ανατύπωναν και φωτογραφίες ως ενθύμια

    https://en.wikipedia.org/wiki/Lynching_in_the_United_States

    The front and back of a postcard showing the charred corpse of Jesse Washington on display in Robinson, Texas, after he was lynched in nearby Waco, Texas, on May 16, 1916

  59. 58

    και ναι, σωστά διαβάζετε, η πρώτη λέξη της δεύτερης αράδας στο πίσω μέρος της κάρτας είναι μπάρμπεκιου.

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τα ποιήματα μπορείτε να τα αμφισβητήσετε, την εικόνα όχι. Κάντε τον κόπο να δείτε τα φιλμ της εποχής και θα διαπιστώσετε ότι οι κάτοικοι συμπεριφέρονται στους δύο κτηνάνθρωπους σαν να είναι ολυμπιονίκες ή κοσμοναύτες και όχι δολοφόνοι ενός δεκατετράχρονου. Αντιαμερικανισμός και φιλοαμερικανισμός τυφλώνουν εξίσου τον νου και στομώνουν την κριτική ικανότητα.

  61. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    32 – Ειρωνικό είναι Σκύλε μου, αλλά έτσι όπως είναι γραμμένο αφήνει πολλά περιθώρια για τους συνειρμούς που είπα.
    Ρίξε μια ματιά, και δές τι γίνεται με τις εφημερίδες στις ΗΠΑ, ΟΛΕΣ εναντίον του Τράμπ, ΤΥΧΑΙΟ; Έχει τόση δύναμη ο αμερικανός πρόεδρος, που φοβούνται όλοι μήπως ανέβει ο νέος Χίτλερ στην εξουσία; Άλλο είναι που διακυβεύεται, και είναι πολύ σοβαρό. Πάντως, ο ενημερωτικός πλουραλισμός στην χώρα της ελευθερίας, είναι εντυπωσιακός.

    http://www.logiastarata.gr/2016/10/blog-post_697.html

  62. Αύτο το ανέφερε και ο Dylan στο τραγούδι του Desolation Row.

    «they’re selling postcards of the hanging»,

  63. 60

    Δεν πρόκειται περί αντιαμερικανισμού. Περί αντικτηνωδίας θα επρόκειτο, αν υπήρχε αυτή η λέξη.
    Και μιας και μιλάμε για τραγούδια, μιάμιση σχεδόν δεκαετία πριν τα τραγικά λυντσαρίσματα, ο Γούντι Γκάθρι είχε γράψει τραγούδι για την υπολοχαγό Λουντμίλα Παβλιτσιένκο, όταν αυτή επισκέφτηκε τις ΗΠ των Α και έγινε σεκτή από τον Πρόεδρο Ρούσβελτ.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Lyudmila_Pavlichenko#Visits_to_allied_countries

  64. 61

    Δε νομίζω πως είναι όλες. Ίσως είναι όλες όσες αντέχουμε να διαβάζουμε εμείς. Γιατί υπάρχουν κι άλλες. Δεν αμφισβητώ, Λάμπρο μ’, πως η Χίλλαρυ αντιπροσωπεύει Πολύ Μεγάλα Συμφέροντα, μερικά εκ των οποίων Στρατιωτικοβιομηχανικά.

  65. Δεν φτάνει που λατρεύω το μπλογκ σας, το γεγονός ότι σας αρέσει και ο Bob Dylan με τρέλλανε… Keep Folking Νίκο..

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην προκειμένη περίπτωση, Σκύλε, πρόκειται περί άκρατου φιλοαμερικανισμού κάποιων σχολιαστών, που, με αφορμή τα ποιήματα, προσπαθούν να αμφισβητήσουν και τα γεγονότα. Ο ρατσισμός είναι ένα από τα προπατορικά αμαρτήματα των ΗΠΑ, που εξακολουθεί, δυστυχώς, να υφίσταται και σήμερα.

  67. cronopiusa said

  68. oulipia said

    http://www.npr.org/2016/09/17/494360215/missouri-theater-embraces-traces-to-ferguson-in-antigone-production

  69. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για όλα σας τα σχόλια. Δυστυχώς έκανε πολύ καλό καιρό εδώ κι έτσι αντί για 5 ώρες έλειψα εννιά. Συγνώμη.

    15-19 Α μπράβο.

    16 Ακόμα, ε; Λογικό, σε μια γενιά δεν σβήνονται αυτά.

    17 Μήπως έρθω κι εγώ; Θα δούμε

    26 Με μια διαφορά όμως: όλοι αυτοί οι μαύροι που τους σκοτώνουν αστυνομικοί δεν μπαίνουν στη σουμα

    25-27-28 Δεν είναι τυπογραφικό, αλλά είναι «αμέτε»

    33 Δίκιο πρέπει να έχεις. Με παρέσυρε η γαλλική Βίκη:
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Non_bis_in_idem

  70. sarant said

    Και συνεχίζω

    36 Γεια σου Γιαννη!

    43 Δεν το είχα σκεφτεί αυτό -λογικό ακούγεται!

    48 Μα, από εκεί τα μάθανε οι Γερμανοί

    50 Και οι Σουηδοι στειρώνανε -και μεταπολεμικά

    58 Απο πίσω γράφει This is the barbecue we had last night………

    65 Να είσαι καλά, αγαπητέ!

    67-68 Τα σχόλια τα είχε κρατήσει η σπαμοπαγιδα, συγνώμη!

  71. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    64 – Όλες οι μεγάλες και γνωστές, είναι ναντίον του, και με το «άλλο είναι που διακυβεύεται» δεν εννοώ τα στρατιωτικοβιομηχανικά συμφέροντα. Θα πώ μόνο πως είναι ο μόνος υποψήφιος που ξέρει σε μεγάλο βαθμό (γιατί το πραγματικό ΚΑΝΕΙΣ δεν το ξέρει) ποιό είναι το αμερικανικό χρέος, που υπερβαίνει τα 100 τρις (μαζί με το ιδιωτικό, που τεχνηέντως οι οικονομικοί φωστήρες δεν το συμπεριλαμβάνουν στις «εμπεριστατομένες» αναλύσεις τους. Η χώρα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, αν δεν κάνει σύντομα γ΄π.π θα καταρρεύσει, ενώ και μόνο η σκέψη της Ρωσίας να εκδόσει ομόλογα σε άλλο νόμισμα ή να επαναφέρει τον κανόνα του χρυσού για το ρούβλι, είναι αιτία πολέμου για τις ΗΠΑ.

  72. Φωτοτυπάκιας said

    Πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο το άρθρο, κ. Σαραντάκο, αλλά βλέπω ότι σχολιάζουν και διάφοροι φασιστόβλακες στους οποίους κανείς δεν καταδέχεται ν’ απαντήσει.
    Αγαθία, ή Μαλακία σκοταδιστικέ, ή όπως αλλιώς σε λένε, εσύ προφανώς θεωρείς ότι καλά κάνανε και κάνουνε που σκοτώσανε τον Emmett Till, αλλά και οποιονδήποτε άλλον μαύρο τους τη σπάει, οπότε δεν υπάρχει λόγος να διαμαρτύρεται κανένας. Πάντως ένα έχω να σου πω: Μόνο ένας ανώμαλος θα αποκαλούσε τον Βάρναλη, μακαρίτης εδώ και τόσα χρόνια, «κρετίνο». Ντροπή σου, ξεφτίλα!

  73. leonicos said

    Αυτός ο κόσμος θα σωθεί μόνο αλλιώς. Δεν γράφω τίποτε άλλο γιατί θα έβγαινα εκτός των στόχων του ιστολογίου.

    Αλλά έχω μιλήσει αρκετά εδώ μέσα, και κάποιοι καταλαβαίνουνν τι εννοώ. Και πιθανώς γελάνε. Αλλά θα το δουν κάποια στιγμή και δεν θα το πιστεύουν. Κια το χειρότερο είναι αυτό.

  74. nikiplos said

    Τραγούδια καλά βγαίνουν πάντα… και μερικά τα λένε έξω από τα δόντια…

    όπως εδώ για παράδειγμα…

  75. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    72 – Είναι παλιό τρόλ με διαφορετικά αδερφίστικα ονόματα, (μάλλον το μαστιγώνει το δελφίνι 🙂 ) γι΄αυτό δεν τον παίρνει κανείς στα σοβαρά. Όπως έχει πεί από παλιά η σοφή Μαρία του ιστολογίου, ΜΗΝ ΤΑΪΖΕΤΕ ΤΑ ΤΡΟΛ, αυτό να κάνεις κι εσύ, και μην εκνευρίζεσαι.

  76. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    73 – «Αυτός ο κόσμος θα σωθεί μόνο αλλιώς.» ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, στην διευκρίνηση του αλλιώς, μάλλον διαφωνούμε ριζικά. 🙂

  77. nikiplos said

    Το έγκλημα οφείλεται σε πολλά πράγματα. Είναι απλοϊκό να το διαιρούμε σε φυλετικές ή εθνοτικές ομάδες, ενώ συνήθως αυτές οι ίδιες ομάδες έχουν ποικίλα κοινωνικά, κοινοτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

    Πολλοί στην Ελλάδα συνδέουν τα εγκλήματα κατά της ζωής με τους αλλοδαπούς και ιδίως τους Αλβανούς. Ξεχνούν πως ήταν η Ελλάδα μέχρι και το 1960… Εκτός αν εννοούν ως Ελλάδα την πλατεία Συντάγματος, τα πέριξ και το … Κολωνάκι (τότε πάω πάσο… 🙂 ).

    Ενδεικτικά, ο παππούς μου περίμενε με αγωνία τον αδερφό του από το Νταχάου να γυρίσει ζωντανός. Μόλις γύρισε μετά από κάνα δυό χρόνια πήγαν να σκοτωθούν μεταξύ τους (και η οικογένεια διαιρεμένη – όλοι Αρβανίτες οπλοφόροι) για μιαν ελιά! (κυριολεκτώ δεν κάνω πλάκα)… Το κακό (πριν χρόνια, στα 1930 για παρόμοι λόγο είχαν σκοτωθεί έτσι 4 ή 5 πρώτα ξαδέλφια) αποσωβήθηκε από την Αρκάδα γιαγιά μου, που είπε πως χωρίζει τον Άντρα της (τον παππού μου δηλαδή) αν δεν χαρίσει Ελιά . Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι Αρβανίτες σέβονταν τις γυναίκες τους πάρα πολύ… Δεν είναι υπερβολή να πω πως αν οι Αλβανοί που ήρθαν στην Ελλάδα στα 1990 είχαν πάει στον προσφυγικό μαχαλά της πρόσφυγος γιαγιάς μου στον Βοτανικό, θα έβγαιναν σφαγμένοι κατά το 50%… Ακόμη και η μετεμφυλιακή Βασιλική Χωροφυλακή εκεί πλησίαζε με συμφωνίες… Σε μαχαίρωναν ακόμη και για σερετιλίκι – πχ δεν τους άρεσε το βλέμμα σου, δεν ήταν σεβαστικό αρκετά ας πούμε… Απλά παραδείγματα περί εγκλήματος κλπ…

    Όσο για τις ΗΠΑ, θα πω ένα γλαφυρό παράδειγμα. Στα τελευταία μου χρόνια στο Παρίσι, έκανα παρέα μεταξύ άλλων και με έναν μαύρο από το Σικάγο (από σχετικά πλούσια οικογένεια) τον Ρικ. Τον είχα ρωτήσει πως βλέπει την Ευρώπη (έβαζα και τη μούρη μου τότε στην Ευρώπη βλέπεις) και πως βλέπει τα ρατσιστικά ζητήματα, ώστε να δω από την άλλη σκοπιά μιαν οπτική γωνία. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: Του είχε κάνει έντονα εντύπωση η ευκολία που κυκλοφορούσαν στο Παρίσι τα διαφυλετικά ζευγάρια (συνήθως λευκή Γαλλίς με μαύρο), προσθέτοντας ότι στο προοδευτικό Σικάγο κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Και αυτό το 2008 παρακαλώ. Το άλλο που μου είχε πει, ήταν ότι θα ήταν ενδιαφέρον να άλλαζαν χρώμα στις ΗΠΑ για ένα βράδυ μόνο οι λευκοί με τους μαύρους. Μόνο τότε θα κατανοούσαν τη διαφορά…

  78. Πέπε said

    Νίκο, πρόσεξε το #72 του Φωτοτυπάκια.

    Παρόλο που ο ίδιος είναι πολύ παλιός σχολιαστής (δεν ξέρω όμως αν ανήκει στους καθημερινούς αναγνώστες), βλέπει και μιλάει τόσο καθαρά όσο το παιδάκι που είπε ότι ο αυτοκράτορας είναι γυμνός.

    Από μας τους υπόλοιπους, τους πολύ τακτικούς, άλλοι ακολουθούν την αρχή «don’t feed the troll», άλλοι αντιμετωπίζουν το τρολ με χιούμορ, άλλοι καμιά φορά προσπαθούν να του απαντήσουν σε λογική βάση, γενικά όλοι λίγο πολύ βάζουν, ίσως λόγω συνήθειας, κάποιο φρένο στην αυτονόητη και φυσικότατη δυσανεξία που προκαλεί σε κάθε υγιά αναγνώστη η ρύπανσή του στο μπλογκ. Κι όμως, πιο απλή και κοινή αλήθεια από το «ντροπή σου ξεφτίλα» δεν υπάρχει.

    Εκτιμώ απεριόριστα την ανεκτικότητά σου ως οικοδεσπότη, στην οποία μάλλον οφείλεται (όπως και, γενικότερα, στο δημοκρατικό ήθος του μπλογκ) το πολιτισμένο κλίμα που επικρατεί τις περισσότερες φορές στα σχόλια, παρόλο που η θεματολογία που αναπτύσσεται θα προσφερόταν κάλλιστα για να το γυρίσει σε σαλούν. Και επίσης, καταλαβαίνω ότι έχεις βαρεθεί να τον μπανάρεις και να ξανασκάει μύτη μια σαν Βάταλος, μια σαν Εθνικόφρων, μια σαν Εαμοβούλγαρος, μια σαν Σουζάνα ή πώς διάολο λέγαν τη γυναικεία του περσόνα.

    Αλλά κι εμείς έχουμε βαρεθεί τη χυδαιότητά του (της οποίας το «κρετίνος ο Βάρναλης» δεν είναι παρά μετριοπαθές δείγμα).

  79. Pedis said

    # 72 – Μην μου τον βρίζεις. Είναι χρήσιμος. Ό,τι λέει (δηλ. από αυτά που πιάνει το βλέμμα μου ψάχνοντας για ενδιαφέροντα σχόλια) , το αντίθετο είναι το σωστό. Δεν είναι λίγο να έχεις στη διάθεσή σου τέτοια (αντι)πυξίδα!

    # 77 – Ενδιαφέροντα όλα αυτά.

  80. sarant said

    78 Να σου πω την αλήθεια, το επίμαχο σχόλιο δεν το είχα διαβάσει. Γενικά, σπανίως τον διαβάζω ως το τέλος, και σήμερα έλειπα όλη τη μέρα και τα σχόλια ήταν μαζεμένα.

    Όσο κι αν είναι μάταιο να μπανάρω κάποιον που θα εμφανιστεί ξανά, έχεις δίκιο ότι η συγκεκριμένη απρέπεια ξεπερνάει τα εσκαμμένα και φωνάζει για ποινή. Αλλά επειδή δεν θέλω να σκεφτεί κανείς ότι τον φιμώνω σε… προεκλογική περίοδο, η ποινή θα εφαρμοστεί ετεροχρονισμένα, μετά τις εκλογές.

  81. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Αυτα περι λυντσαρισματος μαυρων κ.λ.π. αφορουν τον 19ο και τον περασμενο αιωνα εως το 1960. Αυτη η «αριστερη» κλαψα απο ευπορους «αριστερους» ειναι κακογουστη πλεον. Εχουν δολοφονηθει πολλοι λευκοι μεταναστες και εργατες ειτε στην αγρια δυση ειτε κατα την διαερκεια απεργιων σε διενεξεις με πολιτοφυλακες, αστυνομικα σωματα, στρατο,…

    Η μεγαλη εικονα για την εγκληματικοτητα στις ΗΠΑ ειναι χονδρικα η εξης.

    Το 1980 ηταν το μεγιστο των δολοφονιων 10.2 ανα 100.000 και το 2014 υποδιπλασιασθηκε. Στην πλειονοτητα οι μαυροι (αφροαμερικανοι) φονευουν μαυρους και οι λευκοι τους λευκους. Οι αφροαμερικανοι διαπραττουν σχεδον 8-πλασιες δολοφονιες απο τους λευκος. Φυσικα οι λευκοι διαπραττουν την πλειονοτητα των εγκηλματων λευκου κολλαρου.

    Οι ηπειροι Αμερικη και Αφρικη εχουν πολυ υψηλους ρυθμους δολοφονιων

    UNODC murder rates, most recent year[6]
    Region Rate Count
    Americas 16.3 157,000
    Africa 12.5 135,000
    World 6.2 437,000
    Europe 3.0 22,000
    Oceania 3.0 1,100
    Asia 2.9 122,000

    Στην χωρα μας -ευτυχως- ο ρυθμος ειναι μολις 1.1 ανα 100.000. Φαινεται βοηθα το εισοδημα απο παραοικονομια (30-35% ΑΕΠ) και ο ηπιο κλιμα.

    ΥΓ «In 2015, there were 15,696 murders which was 1,532 more than in 2014, a 10.8 per cent increase, the largest since 1971.[359] The murder rate in 2015 was 4.9 per 100,000 people.[360] In 2012 there were 4.7 murders per 100,000 persons in the United States, a 54% decline from the modern peak of 10.2 in 1980.[361] In 2001–2, the United States had above-average levels of violent crime and particularly high levels of gun violence compared to other developed nations.[362] A cross-sectional analysis of the World Health Organization Mortality Database from 2003 showed that United States «homicide rates were 6.9 times higher than rates in the other high-income countries, driven by firearm homicide rates that were 19.5 times higher.»[363][needs update] Gun ownership rights continue to be the subject of contentious political debate.

    From 1980 through 2008 males represented 77% of homicide victims and 90% of offenders. Blacks committed 52.5% of all homicides during that span, at a rate almost eight times that of whites («whites» includes most Hispanics), and were victimized at a rate six times that of whites. Most homicides were intraracial, with 93% of black victims killed by blacks and 84% of white victims killed by whites.[364] In 2012, Louisiana had the highest rate of murder and non-negligent manslaughter in the U.S., and New Hampshire the lowest.[365] The FBI’s Uniform Crime Reports estimates that there were 3,246 violent and property crimes per 100,000 residents in 2012, for a total of over 9 million total crimes.[366]

    πηγη βικιπαιδεια

  82. Μοι προξενεί αλγεινοτάτην εντύπωσιν ότι επί σχεδόν 23 ώρες ουδείς εκ των συνταξιούχων (;) αναγνωστών του παρόντος ιστολογίου εφιλοτιμήθη να αναφέρει τους 170 περίπου σεισμούς που μας ταρακουνάνε στα Γιάννενα από χτες… 🙂 ΤΙ φοβάται ο ρέκτης κ. Σαραντάκος και αποκρύπτει ότι οι σεισμοί είναι αποτέλεσμα μυστικών γεωτρήσεων; http://www.unpolitical.gr/2016/10/blog-post_550.html 😀
    Ήμαρτον, τι άλλο θα ακούσουμε…

    Νικοκύρη, στο «συνάντησε» του τίτλου δεν θα του πήγαιναν εισαγωγικά, αφού δεν συνάντησε πραγματικά; Από ειλικρινή απορία ρωτάω.

  83. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    80 – » η ποινή θα εφαρμοστεί ετεροχρονισμένα, μετά τις εκλογές.»
    Και μετά από λίγο καιρό, θα εμφανιστεί σαν Αναϊς, (από το Παναής 🙂 ) και ξανά μανά ποινή κλπ. Η μόνη πραγματική ποινή σε ένα δημοκρατικό ιστολόγιο για τους φασίστες είναι, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΤΟΥΣ. Εγώ το έχω εφαρμόσει από πέρυσι κι έχω βρεί την στομαχική μου ηρεμία. 🙂

  84. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κύριε Αφώτιστε, παραβλέπετε ότι το θέμα μας δεν είναι οι φόνοι γενικώς, αλλά οι ρατσιστικοί φόνοι. Στις ΗΠΑ ακόμα και σήμερα σκοτώνονται σωρηδόν μαύροι πολίτες από λευκούς αστυνομικούς και μάλιστα κυρίως σε περιοχές με βεβαρημένο ρατσιστικό παρελθόν (αλλά και παρόν). Μήπως εσείς βλέπετε να πυροβολούνται λευκοί πολίτες από μαύρους αστυνομικούς για ψύλλου πήδημα; Ξέρετε πολλά παραδείγματα λιντσαρίσματος λευκού από μαύρους στις ΗΠΑ ή ατιμώρητη δολοφονία λευκού αγοριού, επειδή τόλμησε να ρίξει το βλέμμα του πάνω σε μια μαύρη κυρία; Μάλλον δεν πρόκειται για «αριστερή κλάψα» λοιπόν.

  85. Babis said

    #78
    Σε τέτοιες περιπτώσεις εφαρμόζω ένα ρητό που το βρίσκω σοφότατο καθώς την είχα πατήσει πολλές φορές στο παρελθόν.
    «Μην διαφωνείς με έναν βλάκα. Θα σε κατεβάσει στο επίπεδο του, και εκεί θα σε κερδίσει λόγω εμπειρίας»

  86. sarant said

    82 Και ήθελα να σε ρωτήσω τι έγινε, πώς είστε.

    Ναι, θα μπορούσαν να μπουν εισαγωγικά αλλά τοτε θα έπρεπε να αλλάξω την αρχή του άρθρου 🙂

  87. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    84. Εδειξα την μεγαλη εικονα. Αν δεν ειναι κλαψα ειναι η θεαση του δενδρου και οχι του δασους.

    Λ.χ. στην Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών (Μια κοινωνική ιστορία της Αμερικής από την εποχή του Κολόμβου ως τις αρχές του 21ου αιώνα) του Howard Zinn, μετάφραση: Θεόδωρος Καλύβας, Αιώρα, 2008
    αναφερονατι οι δολοφονικες συνθηκες μεταφορας αφρικανων δουλων στον Νεο Κοσμο, οπου το 1/3 πεθαινε πριν το πλοιο φτασει το λιμανι προορισμου.

    Δεν εχω αντιρρηση για τα γραφομενα περι των ρατσιστικων φονων που αποτελουν ελαχιστο κλασμα των συνολικων.

    Ουτως η αλλως, τα γραπτα μου ειναι πολυ σατιρικα σχεδον λιβελλοι, σχετικα με τις εμμονες του Χ φωτισμενου μακρας θητειας της αριστερας η τον αγωνα του Ψ βολεμενου πανεπιστημικου ή καλλιτεχνη , αφου υποκρινονται, εφοσον ειναι γνωστο οτι οι προφορικες και γραπτες ρητορικες των αριστερων και σημερα «προοδευτικων», «κεντροαριστερων»ή μεταρρυθμιστων» ακολουθουν την κλασσικη μεθοδο αγκιτατσια-προπαγανδα (συναισθηματικα/ψυχολογικα -νοητικα) προς εν δυναμει οπαδους-κοπαδια και οχι προς ελευθερα σκεπτομενους πολιτες.

  88. Καλά είμαστε γενικά. Υπάρχει πολλή παραπληροφόρηση πάντως («από στιγμή σε στιγμή θα γίνει 6,6 ρίχτερ», με τόση ακρίβεια γιατί σπουδάζει στο φυσικό και της τόπε ο καθηγητής του που το έμαθε από καθηγητή στην Αθήνα…). Ο κόσμος είναι χεσμένοι και χτες που είχε γλυκιά νύχτα κοιμούνταν έξω όπου ναναι. Μερικοί στήσαν σκηνές δίπλα στη λίμνη στα πάρκα. Σήμερα να τους δω που έχει κρύο. Να καταλάβουν και τι τραβάνε οι πρόσφυγες στον Κατσικά… 🙂
    Σε διακρινει μια «μηεισαγωγικομανία» ή κάνω λάθος; 😀

  89. To #88 στο #86

  90. Μαρία said

    88
    Με μεγαλύτερης έντασης σεισμό το Μάιο του ’78 δεν το κουνήσαμε απ’ το σπίτι 🙂

  91. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    87. Η μεγαλη εικονα.

    Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών
    από την εποχή του Κολόμβου ως τις αρχές του 21ου αιώνα
    Howard Zinn
    Μετάφραση: Θεόδωρος Καλύβας

    Μια ιστορία της Αμερικής που έρχεται να φωτίσει, να τεκμηριώσει, αλλά και να ανατρέψει τις μέχρι τώρα πληροφορίες μας γι’αυτήν. Ο Χάουαρντ Ζιν ……επιλέγει να αφηγηθεί την αμερικανική ιστορία όπως την έζησαν οι γυναίκες, οι εργάτες, οι μαύροι, οι Ινδιάνοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες. Παραθέτει τα γεγονότα χωρίς να αγνοεί τις συγκρούσεις ανάμεσα σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, ενώ παράλληλα δεν παραβλέπει ότι οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δημίων και θυμάτων είναι συχνά δυσδιάκριτες οδηγώντας τα θύματα -απελπισμένα και επηρεασμένα από το σύστημα που τα καταπιέζει- να στρέφονται εναντίον άλλων θυμάτων και να διαπράττουν ωμότητες. Όπως όμως λέει και το απόφθεγμα που επικαλείται ο συγγραφέας: Η κραυγή των φτωχών δεν είναι πάντα δίκαιη αλλά αν δεν την έχεις ακούσει, δεν θα καταλάβεις ποτέ τι σημαίνει Δικαιοσύνη.
    ……κυκλοφόρησε το 1984 και εξελίχθηκε σε διαχρονικό μπεστ σέλερ, με πωλήσεις που, μόνο στις ΗΠΑ, έχουν ξεπεράσει τα 2.000.000 αντίτυπα. Διδάσκεται σε εκατοντάδες πανεπιστήμια και κολέγια της Αμερικής και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. …..

  92. #90
    Και γω δεν πήγα πουθενά. Αλλά επειδή δεν έχει πολύ βάθος κουνάει πολύ περίεργα. Δεν είμαστε και μαθημένοι από τέτοια εδώ… 🙂

  93. nirevess said

    57 Μα δεν ψέγω τον Ντίλαν. Προφανώς λέει ότι δεν θυμάται καν το λόγο, για να δείξει ότι είναι ανάξιο και να ασχολείται ακόμα κανείς με μια τέτοια ‘αιτιολογία’ για ένα φόνο. Ναι, είναι τέχνη, όχι ρεπορτάζ, και αφού δεν είναι ρεπορτάζ, δεν στέκει το «Ο Ντίλαν αφηγείται τα περιστατικά της δολοφονίας με μεγάλη λεπτομέρεια». Ένα κι ένα κάνουν δύο.

    58 Φυσικά και τα λιντσαρίσματα ήταν αξιοθέατο (όπως και όλες οι δημόσιες εκτελέσεις). Αλλιώς, τι λιντσαρίσματα θα ήταν; Απλώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν προκύπτει ότι είχαμε λιντσάρισμα. Αυτό είπα.

    60 Το ότι χαρακτηρίζω το ΄ο άγγελος φρουρός της Παξ Αμερικάνα’ αντιιμπεριαλιστικό αντιαμερικανισμό δεν με κάνει φιλοαμερικανό, όπως και το αν χαρακτήριζα έναν Ρώσο ρατσιστή εγκληματία ‘φύλακα άγγελο της Παξ Σοβιέτικα’ ως αντικομουνισιτκό αντισοβιετισμό δεν θα με καθιστούσε φιλοσοβιετικό ούτε φιλοκομουνιστή. Ο Ντίλαν πάντως, όντας Αμερικανός, δεν χρέωσε τον λευκό αμερικανικό ρατσισμό στην…Παξ Αμερικάνα. Άλλο πράμα η κριτική του ιμπεριαλισμού, και άλλο η κριτική του ρατσισμού. Τώρα, ποιανού τυφλώνεται ο νους και η κριτική ικανότητα, δεν ξέρω.

    63 Η αντικτηνωδία είναι όλο το υπόλοιπο ποίημα. Ο αντιιμπεριαλιστικός (δηλ. ο πολιτικής χροιάς) αντιαμερικανισμός περιορίζεται στο ‘ο άγγελος φρουρός της παξ αμερικάνα’. Έτσι το έγραψα από την αρχή.

    66 Δεν ξέρω αν αυτό αφορά και εμένα, πάντως εγώ δεν αμφισβήτησα τα γεγονότα. Ο δε ρατσισμός είναι πράγματι από τα προπατορικά αμαρτήματα των ΗΠΑ (αν και είναι κάτι που υπάρχει παντού, καθώς και η δουλεία), άρα υπήρχε πολύ προτού επισυμβεί η ‘παξ αμερικάνα’, και δεν έχει καμία σχέση μαζί της.

  94. gpoint said

    Βρε Ριβαλντίνιο πέρα από το φυστίκωμα από την Ξάνθη αληθεύει πως κατέβασαν το σώβρακο του Μπεργκ και τσαντίστηκε η κυρία του ;

  95. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    92 – Υπομονή και κουράγιο, αύριο θα είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, και σε μια βδομάδα θα το έχετε ξεχάσει, οι Αθηναίοι έχουμε εμπειρία στα κουνήματα.☺Γενικά μην ακούτε τους βλάκες που τα ξέρουν όλα.

  96. Γς said

    69 @ Sarant

    >Μήπως έρθω κι εγώ; Θα δούμε

    Α, θα ήταν πολύ… Για την ψυχούλα της.

    Θα πάρουμε κόσμο από την Ραφήνα [και τον Πάνο;] και από την Ομόνοια [εσένα και όποιον άλλον από δω μέσα θελήσει – Πσαρά, Λάμπρο; κλπ].

    Το μεσημέρι θα έχουμε γυρίσει. Εκτός αν σας πείσω και σταθούμε κάπου στην Αργολίδα ή Κορινθία, Νεμέα, Δερβενάκια κλπ για φαγητό και κάνα ποτήρι. Μαζί της.

  97. Γς said

    95:

    Και τι ήταν αυτό με τους σεισμολόγους που μαλώνανε στην ΤιΒι μετά από κάθε σεισμό

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_129.html

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, το έχω διαβάσει το βιβλίο του Ζιν, κύριε Αφώτιστε, και το ξεχωρίζω, μαζί με τη «Λαϊκή ιστορία του κόσμου» του μακαρίτη Χάρμαν Κρις, επειδή περιγράφουν τα γεγονότα και από την πλευρά των απλών ανθρώπων, των αδικημένων και καταπιεσμένων. Αλλά επιτρέψτε μου να επιμείνω στο θέμα του ρατσιστικού φόνου. Φόνοι πάντα γίνονταν και πάντα θα γίνονται για χίλιες δυο αιτίες. Ο ρατσιστικός φόνος, όμως, έχει μια ιδιαιτερότητα. Είναι ένας ψυχρός φόνος, είναι η τιμωρία που επιβάλλει ο «ανώτερος» στον «κατώτερο», επειδή ξέχασε τη «θέση» του, επειδή με μια ενέργεια, ακόμα και μ’ ένα βλέμμα, αμφισβήτησε τη «φυσική» τάξη των πραγμάτων. Ο θύτης πιστεύει ότι εκτελεί μια αποστολή και περιμένει εύσημα και όχι τιμωρία. Δεν νιώθει τύψεις, όπως δεν νιώθουμε τύψεις εμείς όταν σκοτώνουμε μια κατσαρίδα που τολμάει να περπατάει στο πάτωμά μας. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για ένα απλό υποσύνολο του συνόλου «φόνος».

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    *Κρις Χάρμαν, για να το πω πιο σωστά.

  100. #95
    Ευχαριστώ.

  101. Πέπε said

    @82:
    > > Νικοκύρη, στο «συνάντησε» του τίτλου δεν θα του πήγαιναν εισαγωγικά, αφού δεν συνάντησε πραγματικά; Από ειλικρινή απορία ρωτάω.

    Υπάρχει μια αρχή, ότι οι μεταφορές δεν μπαίνουν σε εισαγωγικά. Δεν ξέρω αν θεωρείται αναμφισβήτητη, αλλά σαφώς έχει τη λογική της. Αφενός, η μεταφορά είναι καλολογικό στοιχείο, επομένως με τα εισαγωγικά (που φωνάζουν «κάνω μεταφορά τώρα») χάνεται η χάρη της. Αφετέρου, όταν τα εισαγωγικά μοιάζουν σαν να λένε «δεν εννοώ αυτό που σημαίνει κανονικά η λέξη», μια εύλογη αντίδραση θα ήταν «και τότε γιατί δε μας λες αυτό που εννοείς;», ενώ αν απλώς κάνεις μια μεταφορά, χωρίς να το δηλώσεις κι από πάνω, είσαι καλυμμένος.

    Εν προκειμένω θα μπορούσαν κατά τη γνώμη μου να μπουν και εισαγωγικά, γιατί δεν είναι τόσο προφανές (όπως αισθάνεται -και δηλώνει άλλωστε- και ο Νικοκύρης) ότι πρόκειται για μεταφορά: θα μπορούσαν και να έχουν συναντηθεί στ’ αλήθεια.

    Συντρέχει όμως η ειδική περίσταση ότι, ειδικά αυτές τις μέρες, αποτελεί πρώτη είδηση το γεγονός ότι ο Ντίλαν συγκαταλέγεται στους λογοτέχνες. Όταν λοιπόν λέμε «ο Χ λογοτέχνης συναντά τον Ψ λογοτέχνη», είναι αρκετά πιθανό να το εννοούμε μεταφορικά (κατά το «το ρεμπέτικο συναντά το μπλουζ» και πάμπολλα άλλα παρόμοια), και ακόμη κι όποιος δεν το πιάσει αμέσως δε νομίζω ότι θα αισθανθεί εξαπατημένος από τη συνέχεια του κειμένου.

  102. sarant said

    96 Θα μιλήσουμε την Πέμπτη-Παρασκευή που θα ξέρω αν μπορώ. Πάντως θέλω να έρθω. Και νομίζω πως επιβάλλεται να σταθούμε κάπου στον γυρισμό, όπως το είπες.

  103. Pedis said

    # 93 Άλλο πράμα η κριτική του ιμπεριαλισμού, και άλλο η κριτική του ρατσισμού.

    Είναι;

    (Με την έννοια, βρες ένα παράδειγμα της ιστορίας των τελευταίων 250, ας πούμε, ετών, που ο ιμπεριαλιστής δεν είναι ταυτόχρονα και ρατσιστής. Το αντίθετο ενδέχεται να ισχύει, μεν, ανωτέρα βία, δε … )

  104. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    Μάς προκαλεί αλγεινοτάτη εντύπωση ότι ύστερα από 8 χρόνια λειτουργίας του Σαραντακείου Ιστολογίου, οι αναγνώσται δεν έχουν ακόμη μάθει πότε μπαίνουν τα εισαγωγικά στην Ρωμέικη Γλώσσα και προβαίνουν εις συνεχείς αντεγκλήσεις, αρνούμενοι να καταφύγουν στην πηγή για να ξεστραβωθούν. Είναι σαφές ότι στις μεταφορικές σημασίες των λέξεων ΔΕΝ βάζουμε εισαγωγικά. Η Κοινότης μας (Ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ) αναρτά τις επίμαχες σελίδες της Μεγάλης Νεοελληνικής Γραμματικής του Τριανταφυλλίδη, που πρωτεξεδόθη το 1941 από τον φασίστα Μεταξά, επανεξεδόθη το 2002 από το Αριστοτέλειο και μοιράστηκε σήμερα Κυριακή από το «Βήμα» του χρεοκοπημένου Ψυχάρη.

    Ημείς σάς την προσφέρουμε σε ερευνήσιμο pdf, διά να πηγαίνετε αμέσως στην λέξη που σάς ενδιαφέρει και να μή ταλαιπωρείτε τον πολυάσχολο κ. Σαραντάκο με βλακώδεις απορίες που θα έπρεπε να έχετε λύσει από την τρυφερά ηλικία των 15 ετών

    Η είδησις που βγαίνει από την ανωτέρω φωτοτυπία είναι ότι η Μεγάλη Γραμματική του Τριανταφυλλίδη ΔΕΝ είχε καταργήσει τις βαρείες, όπως γενικώς νομίζεται στο Ρωμέικο

  105. Γς said

    102:

    Σ ευχαριστώ.

  106. Pedis said


    A postcard showing the burned body of Jesse Washington, Waco, Texas, 1916. Washington, a 17-year-old mentally handicapped farmhand who had confessed to raping and killing a white woman, was castrated, mutilated, and burned alive by a cheering mob including mayor and the chief of police. An observer wrote that «Washington was beaten with shovels and bricks… [he] was castrated, and his ears were cut off. A tree supported the iron chain that lifted him above the fire… Wailing, the boy attempted to climb up the skillet hot chain. For this, the men cut off his fingers.» This image is from a postcard, which said on the back, «This is the barbeque we had last night. My picture is to the left with a cross over it. Your son, Joe.»


    While no photos of 1923 Palm Beach lynching victim Henry Simmons could be found, perhaps the most infamous image of lynching in South Florida is this July 19, 1935, photo of a smiling girl viewing the corpse of Reuben Stacey, hanging from a Broward County tree. (Palm Beach Post archives)


    The circus-style lynching of Will James, Cairo, Illinois, 1909.

  107. Pedis said

    The 1915 murder of factory manager Leo Frank, an American Jew, was one of the more notorious lynchings of a non-African-American. In sensationalist newspaper accounts, Frank was accused of fantastic sexual crimes, and of the murder of Mary Phagan, a girl employed by his factory. He was convicted of murder after a questionable trial in Georgia (the judge asked that Frank and his counsel not be present when the verdict was announced because of the violent mob of people in the court house). His appeals failed and the governor then commuted his sentence to life imprisonment, but a mob calling itself the Knights of Mary Phagan kidnapped Frank from the prison farm, and lynched him.

    The recreation of the Klan was also greatly aided by D. W. Griffith’s 1915 film The Birth of a Nation, which glorified the Klan. The film resonated strongly with many southerners who believed Frank was guilty, because they saw an analogy between Mary Phagan and the film’s character Flora, a young virgin who throws herself off a cliff to avoid being raped by the black character Gus. After the release of the movie, the Klan re-formed with a new emphasis on violence against immigrants, Jews, and Catholics. They used lynching as a means to socially, economically, and politically terrorize and paralyze these populations, in support of a white supremacist status quo. Lynch Law declined sharply after 1935, and there have been no reported incidents of this type since the late 1960s.
    http://www.newworldencyclopedia.org/entry/Lynching

  108. Pedis said

    Εδώ … http://www.pbs.org/wgbh/amex/till/sfeature/sf_look_confession.html

    το πρωτότυπο της δημοσίευσης της ομολογίας των δολοφόνων του Τιλλ στο περιοδικό Look.

    Προσέξτε τις εκφράσεις, την ορολογία και το γενικότερο στυλ του δημοσιεύματος.

    (Θυμίζω, είμαστε στα 1956, στη χώρα μοντέλο του μεταπολεμικού πολιτικού πολιτισμού.)

  109. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    80: η ποινή θα εφαρμοστεί ετεροχρονισμένα, μετά τις εκλογές

    Νίκο, κάτι σαν «με αναστολή», ε;

    Κοίτα τώρα, είναι μερικά σχόλια που τα διαβάζεις σαν να είναι κλινικές καρτέλες, βλέπεις πώς εξελίσσεται η πάθηση… 🙂

    88: Γειά σου Grégoire
    Εδώ μερικοί στενοχωριούνται που δεν καταλάβαν τους σεισμούς. Τους είπα, θα τους επαναλάβουμε 🙂

  110. Γιάννης Ιατρού said

    78α Πέπε
    Η καθ΄ύλην αρμόδια υπηρεσία πληροφορεί (2016): 3 σχόλια στις 26/4, 1 στις 25/5 και σήμερα 1Χ 🙂
    Με το σχόλιο συμφωνώ απολύτως.

  111. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  112. Κουνελόγατος said

    But you who philosophize disgrace, and criticize all fears, burry the rag deep in your face, for now it’s the time for your tears.

    Τώρα το είδα, πολύ ευχαριστώ, καλημέρα.

  113. Pedis said

    # 111 – Νικοκύρη, την πρόσεξες την αρχική δημοσίευση της ομολογίας των δολοφόνων και το σχετικό ρεπορτάζ του περιοδικού στο #108;

  114. Alexis said

    Συγκλονιστικό άρθρο!
    Ένα από τα καλύτερα που έχουν δημοσιευτεί σε τούτο το ιστολόγιο!
    Σήμερα το πρωί το διάβασα γιατί χτες δεν πρόλαβα, είχα δουλειές…
    Θα συμφωνήσω πάντως (#47) ότι το ποίημα του Βάρναλη (ας το πω κομψά) δεν είναι από τα καλύτερά του…

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συνήθως αυτά τα ευκαιριακά ποιήματα δεν είναι καλά, Αλέξη. Το είχαμε δει αυτό και στο ποίημα του Κοτζιούλα για τα θύματα της σφαγής από τους Εδεσίτες, αλλά και σε πολλά τέτοια ποιήματα του Παλαμά, του Ρίτσου και άλλων. Είναι ανέμπνευστα, γραμμένα στο πόδι, προορισμένα να υπηρετήσουν πολιτικούς, κοινωνικούς ή εθνικούς σκοπούς.

  116. #109
    Από την πρώτη μέχρι τώρα καταγράφηκαν πάνω από 220 δονήσεις και οι περισσότερες είναι αντιληπτές.
    Φίλος με γυναίκα γιατρό με ενημέρωσε ότι το ορθοποδικό στο νοσοκομείο κάνει υπερωρίες γιατί τρέχουν να βγουν απ’ τα σπίτι και τσακίζονται.

  117. Ριβαλντίνιο said

    @ 94 gpoint

    Είπε ότι το σορτσάκι αυτό μόνο αυτή επιτρέπεται να το κατεβάζει !! 🙂

    Άσε ρε Gpoint. Με το που ξεκινάει ο αγώνας λέω τι κάνει συτός ο Στραπατσόνι ; Με ένα επιθετικό θα παίξει ενώ οι άλλοι θα κλειστούν πίσω ; Έκανε και τις παπαριές του ο Στίλ ! Τελείως ασταθής. Τερματοφύλακας Β’ Εθνικής. Γι’αυτό δεν πρόκοψε στην Ιγγλετέρα.
    Μόνη λύση να διώξει ο Αλασκούζος τον Στραπατσόνι (έβαλε τον Ρινάλντι στο 90′ !!!) και να φέρει Μαρκαριάν. Επίσης ο Στίλ να μείνει πάγκο και να παίζει ο 38χρονος-αλλά σταθερός- Κοτσόλης.

    @ 116 Τόμας ντε Τουρκομουστάρδα

    Εγώ ζω για την μέρα που θα αρχίσει να ξανακαπνίζει το Σουσάκι στα Μέγαρα ! 🙂 🙂 🙂

  118. nikiplos said

    Πάντως και χωρίς να θέλω να συνταχθώ με κανέναν προλαλήσαντα, στις ΗΠΑ, υπάρχουν και οι φωνές που θεωρούν ότι τα κάποια από τα τραγούδια του Ντύλαντος, ήτο υπέρ του δέοντος στρατευμένα…
    http://www.nj.com/opinion/index.ssf/2014/04/spare_us_the_lies_about_the_late_hurricane_carter_mulshine.html

  119. Το είχα ξαναπεί αλλού . Ο πυρήνας της βαθιάς Αμερικής είναι οι λεγόμενοι Scotch-Irish, Βορειο-ιρλανδοί προτεστάντες, κυρίως πρεσβυτεριανοί, αποκτηνωμένοι και βάρβαροι καλβινιστές.

    Ήταν βίαια άτομα μεν, αλλά με έντονη την αίσθηση της κοινότητας, της δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας. Οι αρχηγοί της Εκκλησίας τους, οι πρεσβύτεροι, παραδοσιακά εκλέγονται από το εκκλησίασμα, και οι ίδιοι αυτοί ιρλανδοί ήταν η αιχμή του δόρατος της Αμερικάνικης Επανάστασης. Αλλά και πειρατές, καουμπόηδες, Κουκλουξλάν…

    Σαν βάρβαροι που ήταν, δεν καταλαβαίνανε από πολυπολιτισμό και οικουμενισμό και ήταν φανατικοί πολέμιοι του Πάπα. Μετάφεραν στην Αμερική το μίσος για τους παπικούς και εκτός από τους μαύρους λιντσάρανε Εβραίους και Ιταλούς και φυσικά από παλιά ήταν αντι-μεταναστευτικοί, όπως σήμερα οι Τραμπικοί.

    Οι Σκωτο-ιρλανδοί ήταν το κύριο συστατικό του απομονωτικού και ουσιαστικά φασιστικού Τζακσονικού ρεύματος πολιτικής σκέψης(ο.θ.ν.τ.κ σκέψη) της Αμερικής.

    Στην ταινία Gangs of New York τους αντιπροσώπευε η ομάδα του Ντέι Λιούις, ο οποίος στην μάλιστα φαίνεται να τα κάνει πλακάκια με τον περίφημο Μπος Τουίντ, μέγα κλεπτοκράτη και φεουδάρχη της Νέας Υόρκης και επίσης Σκωτο-ιρλανδικής καταγωγής.

    Ίδιας ποιότητας άνθρωποι ήταν εκείνοι που, την εποχή των Ταραχών στη Β.Ιρλανδία τις δεκαετίες ‘70,80,90 παίρνανε αιχμάλωτους Αντάρτες του ΙΡΑ, τους βασανίζανε, τους κόβανε κομματάκια με σουγιάδες, βάζανε τα κομμάτια σε σακούλες σκουπιδιών και τα αφήνανε έξω από τα σπίτια των οικογενειών τους.

  120. Ριβαλντίνιο said

    Σκωτοϊρλανδοί και Σκωτονορμανδοί και Πεδινοί Σκώτοι (Lowlanders) = Γενίτσαροι Σκώτοι

  121. Ναι, και φερτοί προτεστάντες στο σβέρκο της Ιρλανδίας.

    119,
    Ο Τουήντ στην ταινία τα έκανε πλακάκια με τους καθολικούς για να κάνει τράμπα την ψήφο τους.

    Αλλά κι οι καθολικοί δεν πάνε πίσω…Στον εμφύλιο Ιρλανδοί εργάτες οργάνωσαν πογκρόμ εναντίον των μαύρων, σκοτώσανε κόσμο και κάψανε σπίτια. Η λογική τους: Πρώτον, γιατί να στρατευτούμε εμείς για σας και δεύτερον, αν απελευθερωθουν στο Νότο, θα ανέβουν εδώ και θα μας πάρουν τις δουλειές.

    Αυτό το «θα μας πάρουν τις δουλειές» ΄μεγάλο σουξέ, διαχρονικό.

    Και μετά στου λέει ο άλλος, προλετάριοι 🙂

  122. Ριβαλντίνιο said

    Μπος Τουίντ

    Μου έχει μείνει που ο Χασάπης τον κατάλαβε και του είπε αυτό από την Αποκάλυψη :

    Γ 15 οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός.
    Γ 16 οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου.
    (15 Ξέρω τα έργα σου. ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός. Είθε να ήσουν ψυχρός ή ζεστός.
    16 Έτσι, επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω να σε κάνω εμετό από το στόμα μου. )

    (Από την άλλη μου θύμιζε πάντα αυτό του Αριστοτέλη για την μεσότητα : Καλοί μονάχα μ’έναν, κακοί με κάθε τρόπο.)

  123. spiral architect said

    Τελικά έσπασε τη σιωπή του ο Ντίλαν για το Νόμπελ Λογοτεχνίας
    «Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Ποιός θα ονειρευόταν κάτι τέτοιο;»
    http://bit.ly/2eqADU7

  124. Βάγια said

    Πολύ συγκλονιστικό θέμα έχει αυτή η ανάρτηση! Συγχαρητήρια κύριε Σαραντάκο.
    Πολύ ενδιαφέροντα ποιήματα και τα δύο που αναρτήσατε. Παρατηρώ πάντως το εξής πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο: αν και αρκετά διαφορετικά, και τα δύο έργα βασίζονται πολύ στην ειρωνία και στο σαρκασμό. Πιο κομψή ειρωνία υπάρχει στον Ντύλαν (το «έγκλημα» του νεαρού μαύρου ήταν τόσο ασήμαντο-δεν ήταν καν έγκλημα, που ο Ντύλαν λέει ότι δεν θυμάται τι έκανε ο Έμμετ και τον σκότωσαν), ενώ στον Βάρναλη ο σαρκασμός είναι πιο ωμός, θέτοντας και την αποικιοκρατία στο παιχνίδι.
    Νομίζω, αν και δεν ξέρω πολλά πράγματα και ούτε το έχω ερευνήσει (απλώς από αυτά που έχω διαβάσει από διάφορους συγγραφείς, ακόμη και από το όσα παίρνει ο άνεμος, που η οπτική του είναι τελείως αντίθετη), ότι ο ρατσισμός και τα ρατσιστικά εγκλήματα ήταν και είναι ένα πραγματικό πρόβλημα στην Αμερική. Σε ένα άρθρο του περιοδικού Ιστορία έχω διαβάσει ότι τα πιο πολλά λυντσαρίσματα στην Αμερική αφορούσαν μαύρους.

  125. Spiridione said

    https://www.theguardian.com/us-news/2017/apr/02/emmett-till-painting-reopened-america-wounds-race-exploitation-dana-schutz
    The painting that has reopened wounds of American racism
    http://www.efsyn.gr/efsyn-city/o-thanatos-toy-emet-til-o-mpomp-ntylan-kai-oi-leykoi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: