Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αναπολώ… (χρονογράφημα του Ναπ. Λαπαθιώτη)

Posted by sarant στο 30 Οκτωβρίου, 2016


Μια από τις παραδόσεις του ιστολογίου που τηρείται, αν δεν σφάλλω, απαρέγκλιτα, είναι να τιμάμε την επέτειο της γέννησης (31 Οκτωβρίου) και της αυτοκτονίας (8 Ιανουαρίου) του αγαπημένου μου ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Η δημοσίευση δεν γίνεται απαραίτητα τη μέρα της επετείου αλλά ίσως την πιο κοντινή Κυριακή, αφού η Κυριακή είναι η μέρα που συνηθίζουμε να βάζουμε φιλολογικά άρθρα.

Συχνά τέτοιες μέρες παρουσιάζω κάποιο αθησαύριστο ποίημα ή άλλο κείμενο του Λαπαθιώτη, και τη συνήθεια αυτή θα συνεχίσω και σήμερα. Όχι με ποίημα αθησαύριστο, διότι δεν είναι και τόσα πολλά, αλλά με ένα χρονογράφημα αφιερωμένο σε μιαν αγαπημένη πόλη του Λαπαθιώτη, το Ναύπλιο.

Ο Λαπαθιώτης όταν ήταν παιδί, στα οχτώ του χρόνια, πέρασε μερικούς μήνες στο Ναύπλιο, όπου εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς το 1896 όταν ο πατέρας του, ο στρατιωτικός καριέρας Λεωνίδας Λαπαθιώτης, ορίστηκε διοικητής του εκεί Οπλοστασίου (που πρέπει να ήταν επίσης στρατιωτικό οπλουργείο). Παρά τη σχετικά σύντομη διάρκεια της διαμονής στο Ναύπλιο, ο Λαπαθιώτης αγάπησε την πόλη και κράτησε τις καλύτερες αναμνήσεις -και στην αυτοβιογραφία του αφιερώνει αρκετές σελίδες στη διαμονή του στο Ναύπλιο. Η ειδυλλιακή διαμονή διακόπηκε την άνοιξη του 1897, όταν, με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, ο πατέρας Λαπαθιώτης έφυγε για το μέτωπο της Ηπείρου και η υπόλοιπη οικογένεια επέστρεψε στην Αθήνα.

Το 1915, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά, ο 27χρονος πια ποιητής επιστρέφει στο Ναύπλιο: μαζί με τον Άγγελο Σικελιανό και τον Κλέωνα Παράσχο έκαναν μια εκδρομή στην Πελοπόννησο και πέρασαν μερικές μέρες στο Ναύπλιο. Κάποιες εντυπώσεις του από την εκδρομή αυτή τις κατέγραψε σε χρονογραφήματα που δημοσίευσε στην Ακρόπολι, με την οποία συνεργάστηκε αρκετές φορές στο πρώτο μισό του 1915, κυρίως αλλά όχι μόνο με χρονογραφήματα.

Διάλεξα λοιπόν να  παρουσιάσω σήμερα το χρονογράφημα «Αναπολώ…» που δημοσιεύτηκε στην Ακρόπολι στις 14 Μαρτίου 1915 και είναι αφιερωμένο στο Ναύπλιο, τόσο στην πρόσφατη διαμονή του όσο και στις αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία.

Και από μια άποψη, έχει γούστο, να διαβάζουμε 101 χρόνια μετά, ένα κείμενο που γράφτηκε χωρίς καμιά απαίτηση για υστεροφημία -τι πιο εφήμερο από ένα χρονογράφημα; Από την άλλη, πάντοτε έχουν ενδιαφέρον τα κείμενα που είναι αφιερωμένα σε μια πόλη, όπως εδώ στο Ναύπλιο -μια πόλη που πολλοί συγκαταλέγουν στις αγαπημένες τους.

Μονοτονίζω και εκσυγχρονίζω την ορθογραφία.

Αναπολώ… (Ακρόπολις 14.3.1915)

Να το λοιπόν και πάλι το καλό μου Ναύπλιον, ύστερ’ από χρόνια και χρόνια, πάντα το ίδιο, γνώριμο και συγκινητικό, γιομάτο από μια θαμπήν ατμοσφαιραν α­ναμνήσεων, με τα δρομάκια του, τα φρούριά του, τον πέτρινο στρατώνα του, μέσ’ την πλατεία, ορθό με τα μελαγχολικά του χρώματα, με το τετράγωνο ρολόι, που απ’ τα ύψη του Ιτς-καλέ δε σάλεψε καν απ’ τη θέση, με το επίμονο Μπούρτζι στημένο μέσ’ τα νερά, σαν πιστός εραστής που δε θέλει να φύγει…

Τα ξαναβλέπω πάλι όλα, ύστερ’ από χρόνια και χρόνια, κι αφήνω την ψυχή μου θεληματικά να λιώσει σε χίλιες μελαγχο­λίες και χίλιες τρυφεράδες, να πλημμυ­ρίσει χλιαρά κι αχνά συναισθήματα, να γείρει μέσ’ τα βελούδα των νοσταλγιών.. Την αφήνω ελεύτερη ν’ απαλυνθεί και να λιγώσει, ευχαριστημένος που της δίνω ένα σπασμό πρωτογνώριστο!

Ήμουν εφτά χρονών παιδί τότε, και κάθισα, με τους δικούς μου, έξι μήνες ε­κεί· να ήταν η ηλικία τέτοια ή μια φυ­σική συμπάθεια στον τόπο αναπόδραστη, που μ’ έκανε να δεθώ έτσι γλυκά μαζί του, να τ’ αγαπήσω σαν πρώτη αγάπη, να εγκολπωθώ τη μουσική του, έναν ήχον αλαργινό που έχει χαθεί μέσ’ τη νύχτα;…

Είχα ένα μπαστουνάκι τότε και γύριζα καμαρωτός, με τους ολάσπρους γιακάδες, μέσ’ τις πλατείες, πιασμένος απ’ το χέρι της μητέρας μου, κι η φιλαρμονική έπαιζε τα κομμάτια του καιρού, ή σοβαρός, με τον πατέρα μου επιθεωρούσα τα χίλια εργοστάσια του Οπλοστασίου κι οι πρόθυμοι στρατιώτες μού δείχναν πώς τορνεύουν τα ξύλα και πώς συντρίβουν τα σίδερα με τους δυνατούς μοχλούς. Μα πιο πολύ, πιο πολύ απ’ όλα θυμάμαι τις ήμερες μέρες του σπιτιού, κάποια γεύματα φιλικά σ’ αξιωματικούς, με όλο άνθη στο τραπέζι, και πώς φυσούσε και λυσσούσε κάποιες μέρες ο άνεμος, κι εγώ κρυβόμουν απ’ τον τρόμο, καρτερώντας, απ’ ώρα σ’ ώρα, να πάρει τη σκεπή του σπιτιού…

Και να όλα, καθώς τα είχ’ αφήσει, ανέπαφα, απαράλλαχτα, σα να μην είχαν τρέξει τόσα χρόνια, σα να ήταν το παλάτι της κοιμισμένης βασιλοπούλας του παραμυθιού που ξυπνάει στα εκατό χρόνια, και δεν άλλαξε ούτε τι!

Το Παλαμήδι στέκεται σκληρό και βαρύ, σα γρανίτης, κι επιβλέπει τα βάθη των οριζόντων· η ψυχή του είναι μεσαιωνική, τραγική, βαστάει ακόμη, ψηλά, τα παλιά τρόπαια… κι όμως μια στοργή –στοργή που είναι ίσως πιο πολύ μέσα μου παρά στον τραχύ το βράχο- του λύνει τις πανοπλίες και το ημερεύει, σα λιοντάρι κάτω απ’ το χάδι χλιερού χεριού.

Τη νύχτα πάμε στο θεατράκι, -μια γωνίτσα του κεντρικού καφενείου της πλατείας μετασχηματισμένη σέ σκηνή- όπου είναι μαζεμένες οι οικογένειες των αξιω­ματικών. κομψοντυμένες ντεμουαζελίτσες, κυρίες με φασαμέν, χρυσά γαλόνια και σπαθιά, η κρέμα του Ναυπλίου όλη. Και παίζεται από έναν πρόχειρο αθηναϊκό θιασάκον «Ο ηθοποιός Γκάρρικ, το έξοχον κοινωνικόν αριστούργημα του Λόρδου Λύττωνος, κομεντί εις 4 πράξεις». Τοποθετημένοι, αναγκαστικά, με καρέκλες μπρο­στά – μπροστά, γινόμαστε το αντικείμενο ζωηροτάτης περιεργείας· κι είναι τόση ή ζέστα μέσ’ τα βλέμματα, τόση συμπάθεια κι ευγένεια μέσ’ την ατμοσφαίρα (όλος ο κόσμος του Ναυπλίου είν’ εξαιρετικά γλυ­κομίλητος και πρόθυμος· ένα παιδάκι του γυμνασίου που μας βοηθεί να μπούμε στο θέατρο, δεν ξέρει, το καημένο, με τι τρόπο να μας περιποιηθεί…) ώστε στο τέλος είμαστε όλοι φίλοι, φίλοι χωρίς να μιλάμε, και κοιταζόμαστε όλοι γνώριμα, σαν από καιρούς.

Κι όταν τελειώνει το θέατρο, γυρνάμε στο ξενοδοχειο, που μένουμε, στην παραλία, κι αφήνοντας, εγώ, τον Άγγελο και τον Κλέωνα να κοιμηθούν, φεύγω μόνος, μέσ’ τα μεσάνυχτα, να πλανηθώ άσκοπα στα χίλια στενά σοκάκια· πάω στη Μητρόπολη, στον Άγιο—Σπυρίδωνα, με τις σφαί­ρες που δολοφονήθηκε ό Καποδίστριας μπηχτές ακόμα μέσ’ τον τοίχο, πάω στο παλιό μου σπίτι, εκεί αντίκρυ σε μια πλατεία, κοκκινωπό και χαρμόσυνο· ανεβαίνω τα πέ­τρινα σκαλοπάτια που πάνε ως την πόρτα, και τη γγίζω με τα χέρια, κατάμονος, μέσ’ το σκοτάδι! Η καρδιά μου έχει γίνει μια ανεξάντλητη πηγή από συγκινήσεις κι ευαισθησίες, οι σκοποί των στρατιωτικών κτι­ρίων με κοιτάν μέσ’ απ’ τα σκότη των σκοπιών με μάτια εταστικά και παραξενεμένα.

Πάω στην παραλία και φέρνω βόλτες απ’ τη μιαν άκρη ως την άλλη, και κάθουμαι ώρες να κοιτάω τα κίτρινα σιωπηλά φώτα των φαναριών, αδερφωμένα με τ’ άστρα μέσ’ τη γαλήνη των νερών…

Κι η ψυχή μου είναι νικημένη απ’ τα μακρινά τραγούδια, σα γυναίκα που αρρωσταίνει, στο παράθυρό της, ακούοντας μαντολίνα που χάνουνται μέσ’ το βαθύ βράδυ…

Η αποβάθρα είναι τώρα έρμη, κι ο φρέσκος αέρας που φυσάει, κάνει να παιχνιδίζουν τα μαλλιά μου –ωστόσο εγώ περπατώ στο πλακόστρωτο με πλατιά βήματα, ως πέρα, και ξαναγυρίζω, και ξαναπάω, και καρφώνω τα βλέμματα σ’ ένα λευκό βαποράκι μυστικά αραγμένο μέσ’ τη μέση του κολπίσκου, που ο μονότονος πλαταγισμός των νερών το κρούει και το κοιμίζει…

…Και το γκαρσόνι που δεν πλάγιασεν επίτηδες, και περιμένει, άγρυπνο, να μου ανοίξει τη γυαλένια πόρτα, άμα γυρίσω, -δε βλέπει, καθώς ανάβει βιαστικά τα κεριά μέσ’ την κάμαρή μου πως τα μάτια μου, έχουν γίνει δυο λαμπάδες· δυο φλογερά πηγάδια, μουγγά κι αχανή, όπου καίονται μέσα, αργά, τα περασμένα…

 

 

149 Σχόλια to “Αναπολώ… (χρονογράφημα του Ναπ. Λαπαθιώτη)”

  1. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Kαλημέρα.
    Μπήκα και με μεσοδιαβασμένο το νήμα ακούω για νέο μεγάλο, 6,7 ρίχτερ, σεισμό στην Ιταλία στο ίδιο μέρος, κοντά στο Άκολι.
    «Της Ρώμης άταφοι νεκροί!» ,το γμτ με άλλα λόγια

  2. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο ποιητής 27 χρονών,Μάρτη μήνα στο Ναύπλιο.
    Ιδανικό το πλαίσιο του αισθαντικού κειμένου που ακολουθεί.Κέρασες πρωινό ευωδιαστό καφέ Νικοκύρη.Με πήγε αυτόματα και γλυκά στον Καρούζο:
    Στ’ Ανάπλι χαίρομαι
    Μια φορά μεγάλωσα μια και η πατρίδα
    με περιπάτους ορθρινούς
    χειμώνες καλοκαίρια ο δομέστικος του ονείρου
    σ’ ένα μεγάλο στεναγμό του Ιησού πριν απ’ το Πάσχα

  3. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  4. gpoint said

    Καλημέρα

    πρώτη γραμμή το έσ’ μήπως είναι μέσ’ ;

  5. gpoint said

    Ναύπλιο…Ανάπλι…αναπολει ο Ν.Λ.

  6. Γς said

    >μερικές μέρες στο Ναύπλιο. Κάποιες εντυπώσεις του από την εκδρομή αυτή

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/10/29/meze-243/#comment-391479

    >Καλημέρα, ευχαριστώ για τα σχόλια! Είμαστε σε εκδρομή, θα τα πούμε μετά.

    Απόσταση των δύο εκδρομών: 101 χρόνια ή 10 λεπτά [9 χιλιόμετρα]

    Χτες

  7. Μόλις πληροφορήθηκα τη νέα μήνιν του Εγκέλαδου στην Ιταλία, ενώ διάβαζω το χρονογράφημα του Λαπαθιώτη όπου ο Νικοκύρης πάντα τόσο εύστοχα και με απαράμιλλη ενέργέια και διάθεση, στις … επάλξεις της Ιστορικής, Λογοτεχνικής και όχι μόνον Μνήμης, παρουσιάζει ..

    Το Χρονογράφημα του Λαπαθιώτη ‘Αναπολώ’ φέρνει στη Μνήμη όλων μας χρονικές Στιγμές και Αναμνήσεις από το διάβα της ζωής μας .

    Ισως να σφάλλω, αλλά το ‘Αναπολώ’ έχει εκ προοιμίου την έννοια της Νοσταλγίας – Θετική- ακόμα και σε περιπτώσεις ή καταστάσεις, Άσχημες, Ζοφερές όπου … Διακρίνουμε κάτι Αξιόλογο που κεντρίζει το ΕΊΝΑΙ ΜΑΣ .

    Αν κάποιος/α ‘εχει αντίθετη γνώμη θα επιθυμούσα ωα το πληροφορηθώ .

  8. spatholouro said

    4
    Όντως «μέσ» είναι…

    Ωραίος ο Ναπολέων και στο σημερινό. Και δίπλα ο Φαλτάιτς να σχολιάζει γυνή καπνίζουσα!

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τελικά, όλοι την αγαπάμε αυτή την πόλη. Στην ωραία σειρά «Μια πόλη στη λογοτεχνία» περιλαμβάνεται και το Ναύπλιο, αφού πολλούς λογοτέχνες έχει εμπνεύσει. Δυστυχώς όμως ο τόμος δεν περιέχει το χρονογράφημα του Λαπαθιώτη. Κρίμα, γιατί είναι πολύ καλό.

  10. Γς said

    Νικοκύρη εχει πιάσει η παγίδα δυό ίδια σχεδόν μηνύματά μου.

    Αν τα δεις, λευτέρωσε το δεύτερο

    Ευχριστώ

  11. cronopiusa said

    … στο Ναύπλιο Νυχτώνει

    «Αναπολώ…»

    … τώρα δεν θέλει ο έρως χάδια και φιλάκια,
    μα προτιμά καμιά οκά κολοκυθάκια

    Καλή σας μέρα!

  12. Ευαγγελος Μ said

    Κατι εκτος θεματος:
    Εδώ και μία εβδομάδα δεν λαμβαάνω τα ημέιλ, που σαν συνδρομητής ελάμβανα. Τι συμβαίνει; Πάντως επισκέπτομαι το ισιολόγιο και έτσι απολαμβάνω τα άρθρα και τα σχόλια.

  13. Γς said

    14:

    >Εδώ και μία εβδομάδα δεν λαμβαάνω τα ημέιλ, που σαν συνδρομητής ελάμβανα.

    Μήπως ξεχάατε να πληρώσετε τη συνδρομή σας;
    😉

  14. Πέπε said

    Τότε την αφρόκρεμα (της κοινωνίας) την έλεγαν κρέμα!
    Το γαλλικό creme de la creme το έχω ακούσει στα ελληνικά (ως ξένη έκφραση σφήνα σε ελληνική πρόταση). Δεν ξέρω αν στα γαλλικά λένε και σκέτο creme.

  15. Ευαγγελος Μ said

    13 Γς Δεν μου ζητησε κανεις συνδρομη…

  16. ΣΠ said

    14
    Και στα αγγλικά cream of the crop ή και σκέτο cream.

  17. Γς said

    6:

    Πήγαμε στο σπίτι της χτες.
    Το τελευταίο σπίτι της.
    Εκει κάτω στο μοναστήρι.

    Ηταν τα σαράντα της.
    Σίγουρα θα χάρηκε που μας είδε όλους,
    Τους ευχαριστώ

  18. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τη διόρθωση!

    Κάθε φορά που αλλάζει η ώρα τα μπερδεύω και μάλλον κάτι τέτοιο έγινε και τώρα.

    12 Τι να σας πω, δοκιμάστε να ξαναγραφτείτε. Δεν το ελέγχω εγώ το σύστημα των ειδοποιήσεων, είναι αυτόματο. Τα περί συνδρομής τα λέμε στ’ αστεία

    10 Οκ

    8 Κάποτε πρέπει να βάλουμε και Φαλτάιτς.

  19. atheofobos said

    Μπορεί ο Λαπαθιώτης να αναπόλησε το Ναύπλιο ο Πετρουλάκης όμως πιο επίκαιρος αναπόλησε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της πολιτικής μας ζωής!
    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341263533-44341263533

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    19. Χοντρή πλακίτσα. Καλά κάνουν, αφού τους δίνει το δικαίωμα η κυβέρνηση με τις αλλοπρόσαλλες επιλογές της, πολύ καλά κάνουν.

  21. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    12. >>επισκέπτομαι το ισιολόγιο
    Ισιολόγιο -πεντε συλλαβές- ωραίο!!🙂

  22. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Κι η ψυχή μου είναι νικημένη απ’ τα μακρινά τραγούδια,

    Τα χελιδόνια τ’ Αναπλιού
    περνούν απ’ τις Μυκήνες
    κι εσύ που μοιάζεις με φωτιά
    μού `καψες όπως τα χαρτιά
    στην Κόρινθο τις μέρες μου
    και κάπου αλλού τους μήνες.

    Όταν φέρνει ο αγέρας
    μυρωδιές κι αρώματα
    κάποιος μέσα στ’ όνειρό του
    κλαίει τα ξημερώματα.

    Όταν φέρνει ο αγέρας
    μυρωδιές κι αρώματα
    κάποιος μέσα στ’ όνειρό του
    κλαίει τα ξημερώματα.

  23. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα. Πολὺ ὡραῖο καὶ τὸ σημερινὸ. Κάτι τέτοια μᾶς κάνουν νὰ ξεφεύγουμε ἀπὸ τὴ μίζερη καθημερινότητά μας. Παρατήρησα κάτι. Παρὰ τὸ ὅ,τι ὁ Λαπαθιώτης γράφει στὴ δημοτικὴ, ἀποκαλεῖ τὴν πόλη Ναύπλιον. Τὸ ἴδιο κάνουν (μὲ κρυφὸ καμάρι) καὶ κάποιοι παλιοὶ Ἀναπλιῶτες ποὺ γνωρίζω.

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αναπολώ… 1915
    >>μαζί με τον Άγγελο Σικελιανό και τον Κλέωνα Παράσχο έκαναν μια εκδρομή…και πέρασαν μερικές μέρες στο Ναύπλιο. !1915

    Το φέρετρο μου, σανιδένιο,1943.
    Θα είναι ο Άγγελος, ο Χάρης,
    ο Κλέων, ο Τάκης, η Λιλή,
    ο Γιώργος ο Μυλωνογιάννης
    κι άλλοι πολλοί, πολλοί, πολλοί…
    Φίλοι μια ζωή

  25. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για ένα διάστημα ο Ν.Λ. υπέγραφε με το ψευδώνυμο Πλάτων Χαρμίδης, επειδή η μεταξική δικτατορία του απαγόρευσε τις δημοσιεύσεις λόγω ενός – κατά την κρίση της άσεμνου ποιήματος – που είχε δημοσιεύσει στα «Νεοελληνικά Γράμματα».

  26. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    25 Εδώ αυτό το επεισόδιο:

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/01/08/epeisodio38/

    24 Ακριβώς!

    23 Και στην ηλικία μας άνθρωποι το λένε

  27. ΚΩΣΤΑΣ said

    25 διόρθωση
    …. λόγω ενός – κατα την κρίση της – άσεμνου ποιήματος, …
    Ιδού και το ποίημα, μονοτονισμένο:

    ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

    Μάτι δειλό, που σε κυττάζει
    βαθειά, βουβά και σκοτεινά,
    κι έτσι πιστά σα να σου τάζει:
    Θα σ’ αγαπώ παντοτεινά.

    Ψηλό, λιγνό, τρελλό για χάδι,
    δουλεύει σ’ ένα μαγαζί.
    Το πήρα ένα Σαββάτο βράδι
    και κοιμηθήκαμε μαζί.

  28. Νικοκύρη, στο τέλος της πέμπτης (από το τέλος) παραγράφου πρέπει να λείπει ένα «ξε»

    κοιτάν μέσ’ απ’ τα σκότη των σκοπιών με μάτια ετξεαστικά και παραξενεμένα

  29. καλά, λάθος τόβαλα αλλά καταλαβαίν΄ς!

  30. ΚΩΣΤΑΣ said

    26
    Συγγνώμη, γράφαμε ταυτόχρονα, δεν πρόλαβα να δω το σχόλιό σας και δεν είμαι παλιός αναγνώστης του ιστολογίου σας.

  31. ΣΠ said

    28
    Όχι, υπάρχει λέξη εταστικός

  32. Κάτι μάθαμε και σήμερα. Ευχαριστώωωω!

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    «10 συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλῶν καὶ κατευθυνεῖς δίκαιον, ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ Θεός.»
    Ψαλμὸς 7 (ἀπὸ τοὺς Ψαλμοὺς τοῦ Δαυΐδ).

  34. ΣΠ said

    23
    Καλησπέρα, Δημήτρη.
    Ίσως βάζει το ν στο τέλος επειδή ακολουθεί φωνήεν, όπως κάνει και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. «θαμπήν ατμοσφαιραν α­ναμνήσεων», «έναν ήχον αλαργινό», αν και όχι σε όλες, π.χ. «μέσ’ την πλατεία, ορθό».

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    28: «Εγώ Κύριος ετάζων καρδίας και δοκιμάζων νεφρούς» (Ιερεμίας κεφ. 17 παρ. 10)
    Τι χριστιανούληδες είμαστε! 😉

  36. Είναι λίγο σπλατεριά ή μου φαίνεται;

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    36. Όπως και ένα μεγάλο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης. 😊

  38. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    34. Καλησπέρα Σταῦρο. Δὲν ξέρω ἄν ὁ Λαπαθιώτης τὸ κάνει χάριν εὐφωνίας, ἀλλὰ οἱ Ἀναπλιῶτες ποὺ προανέφερα (ὅπως κι ὁ Νικοκύρης στὸ #26) τὸ κάνουν μὲ καμάρι γιὰ νὰ τονίσουν τὴν ἀρχοντιὰ τῆς πόλης τους. Πάντως ὑπάρχει ἀκόμα τὸ ἐπώνυμο Λαπαθιώτης στὸ Ναύπλιο.

  39. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #35, 33 κλπ. Ὁ ἀκατανόμαστος δι-και-ώ-νε-ται!🙂

  40. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #36. Σκύλος said:
    «Είναι λίγο σπλατεριά ή μου φαίνεται;»

    Ὄχι, ἄν τοὺς ἐτάζει ὑπερηχογραφικὰ.🙂

  41. 40 Σωστά

    Και μια ιδέα για το πώς βλέπουμε τα πράματα μονόπλευρα

    Ο μελαγχολικός κυριούλης με το ψαθάκι είναι ο Θανάσης Κλάρας, σε φωτογραφία της ασφάλειας

    Ο δανδής της φωτογραφίας ζει ακόμη.

  42. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    38 Ο αργολικός κλαδος των Λαπαθιώτηδων ειναι συγγενείς του ποιητή, από έναν αδελφό του πατέρα του.

    41 Αυτό το είχαμε βάλει κουίζ εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/09/23/photoquiz/

  43. 42β

    Ναι, σωστά, γμτΑλτσχάιμερ.
    Τάδα σήμερα εδώ http://www.mixanitouxronou.gr/o-aris-velouchiotis-me-kostoumi-kapelo-ke-gravata-se-fotografies-apo-ton-aporrito-fakelo-tou-stin-asfalia-freskoxirismenos-den-thimizi-se-tipota-ton-antarti-pou-sikose-to-lavaro-tis-antistasis-sta/ σε καλύτερη ανάλυση

  44. Ριβαλντίνιο said

    Τι λέτε βρε αντιχριστιανούληδες/αθεούληδες/αγνωστικιστούληδες/αθρησκούληδες/σκεπτικιστικούληδες ;;; :mrgreen:

    Η ερμηνευτική απόδοση των χωρίων που βάλατε είναι αυτή κατά Κολιτσάρα:

    ἐγὼ Κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς τοῦ δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ. (= Εγώ μόνον είμαι ο Κυριος και Θεός, ο οποίος εξετάζω τας καρδίας των ανθρώπων και ερευνώ τους νεφρούς, δια να δίδω στον καθένα σύμφωνα με τους δρόμους και τους τρόπους της ζωής του και με τους καρπούς των έργων του. )

    συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλῶν καὶ κατευθυνεῖς δίκαιον, ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς ὁ Θεός. (=Θέσε, Κυριε, ένα τέρμα εις την κακίαν των αμαρτωλών ανθρώπων. Ετσι θα οδηγήσης, συ Κυριε, ανενόχλητον και απρόσκοπτον τον δίκαιον στον δρόμον της αρετής, διότι γνωρίζεις τα βάθη των ανθρωπίνων καρδιών, τας σκέψεις και τας επιθυμίας αυτών. )

    Σπλατεριά είναι αυτό :

  45. Ωχ αμαν! Οι συνωμοσιολόγοι θα βαρέσουν τιλτ!

    Ο Χένρυ Κίσινγκερ γίνεται μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

    http://tass.com/world/909538

    Λιακό, σε έκανε ρόμπα ο Βλαντιμίρ!

  46. spatholouro said

    Εδώ για το «Οπλοστάσιο» του Ναυπλίου:

    http://web.archive.org/web/20110822183204/www.arxaiologia.gr/assets/media/PDF/migrated/1430.pdf

  47. Λαπαθιώτης Αναπολέων

  48. 47

    Αναπλέων

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #47, 48. Λακωνικὰ καὶ πνευματώδη.

  50. ΣΠ said

    47
    αναπολ-έων / αναπολ-ών

  51. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    από το μακρυνό Σικάγο διακόπτουμε επ’ ολίγον την σιωπή μας για να σάς ενημερώσουμε ότι οι μπολσεβίκοι μπήκαν και στα Δημοτικά σχολεία του Ρωμέικου. ΤΟ βίντεο με τα παιδάκια που τραγουδούν το κομμουνιστικό τραγούδι «Ήρωες» (μουσική Νότη Μαυρουδή, στίχοι Στέφανου Βακάλη, 1η εκτέλεσις Μαρία Δημητριάδη 1974) είναι από το 3ο Δημοτικό σχολείο Καισαριανής κατά την διάρκεια του προχθεσινού εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου

    Με τέτοια μυαλά που κουβαλάτε, καθόλου περίεργο δεν μάς φαίνεται πλέον το ότι γίνεστε ολοταχώς Αλβανία του Χότζα και σε λιγάκι οι κόρες σας και οι εγγονές θα μάς εκλιπαρούν για να δουλέψουν πουτάνες στα μπουρδέλα μας…

  52. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιὰ διευκρίνηση:
    Ἐξέλαβα τὸ «Ἀναπλέων» (#48) ὡς λογοπαίγνιο (μὲ τὴ λέξη Ἀνάπλι) ποὺ ἀπαντᾶ στὸ λογοπαίγνιο Ἀναπολὲων(ἀναπολῶν) τοῦ σχολίου #47 καὶ ὄχι ὡς διόρθωση.
    Κατάλαβα καλὰ;

  53. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #51. Μάθαμε καὶ τὸ ἐπάγγελμά σας: Πορνοβοσκός.

  54. 48

    Ναι, όπως Αναπολέων + Ανάπλι

    Εντωμεταξύ, βρε χριστιανούληδες, η Τώνια η Μοροπούλου βρήκε τον τάφο του Τζήζας στην σχετική εκκλησία. Ναι, ωραία, όλοι το ξέρανε πως ήταν εκεί. Τώρα θα βρούν και τα κοκκαλάκια του; Υπάρχει σχετική ταινία μ’ αυτό.

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Body_(2001_film)

  55. Και φυσικά δεν είναι του Μαυρουδή το γνωστό, παλιό αντάρτικο!

  56. 53, 55

  57. cronopiusa said

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Επειδή το τραγούδι μιλάει για ήρωες, είναι αναγκαστικά κομμουνιστικό, ρε Βάταλε; Τι υποσυνείδητες παραδοχές είναι αυτές που σου ξεφεύγουν;
    Εξακολουθείς να κάνεις την πάπια για το στοιχηματάκι μας, παρόλο που κάτι ψέλλισες χτες. Δεν βλέπεις να βγαίνει ο βαψομαλλιάς, ε;

  59. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Λεξιλογειτε αλλα .φρονω οτι το επωνυμο προεχεται απο ενα ταπεινον λαχανικον…

    Το λάπαθο (αρχ. ελλ. λάπανθον[1], άλλη ονομασία είναι αγριοσέσκλο) επιστημονική ονομασία Rumex, είναι γένος της τάξης των πολυγονατωδών και της οικογένειας των πολυγονατοειδών που περιλαμβάνει περί τα 200 είδη.

    [….]

    Όλα τα είδη ευδοκιμούν σε υγρά και αρδευόμενα εδάφη, αναπτύσσονται ταχέως και η καλλιέργειά τους είναι πολύ εύκολη διότι δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη ανάγκη. Πολλά από τα ανωτέρω είδη είναι εδώδιμα και σε πολλά μέρη καταναλώνονται όπως το σπανάκι.

    Το λάπαθον το οξυλάπαθον, το κοινό ξινολάπαθο είναι διετής πόα που ανθίζει από το Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά. Θεωρείται βότανο με εξαιρετικές φαρμακευτικές ιδιότητες κυρίως για όσους πάσχουν από αιμορροΐδες, αναιμία, δυσεντερία, ίκτερο ή φυματίωση.

    Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κερκετίνη βοηθά στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό και χρησιμοποιείται πολύ στην ελληνική κουζίνα, κυρίως στις χορτόπιτες, και έχει ελαφριά πικρή γεύση.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%BF

  60. 59 Αφώτιστε

    Ο Νικοκύρης, που τον έχει μελετήσει τον Λαπαθιώτη, λέει πως το όνομα προέρχεται από το χωριό της Κύπρου, απ’ όπου κατάγεται η οικογένεια. Λάπαττα, κάπως έτσι…

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αργότερα στην αυτοβιογραφία του ο Ν.Λ. κάνει φυσικά αναφορά και στη ζωή του στο Ναύπλιο:
    http://argolida-net.blogspot.gr/2016/08/blog-post_315.html
    Η ζωή μου · Απόπειρα συνοπτικής αυτοβιογραφίας · Φιλολογική επιμέλεια Γιάννης Παπακώστας. Αθήνα, Στιγμή, 1986.

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #54(β). Ἐπίσης εἶπε πὼς δὲν λειτούργησαν τὰ μηχανήματα (ὑπόγειας ἔρευνας) ποὺ χρησιμοποιοῦν ἠλεκτρομαγνητικὴ ἀκτινοβολία, ἀλλὰ μόνον αὐτὰ ποὺ χρησιμοποιοῦν ὑπερήχους. Κάποιοι (στὸ σχόλιο τῆς ΕΡΤ, ἄν δὲν κάνω λάθος) βιάστηκαν νὰ μιλήσουν γιὰ ἰσχυρὰ ἐνεργειακὰ πεδία. Λίγη αὐτοσυγκράτηση δὲν βλάπτει. Ἡ Ἀμφίπολη εἶναι (χρονικὰ) κοντὰ.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    http://www.lapithos.org.cy/ Λάπηθος στην Κύπρο απ΄όπου κατάγονταν οι Λαπαθιώτηδες.Έχω ακούσει και το επώνυμο Λαπίθης από κει.Γιατρός που είχε κλινική.

  64. sarant said

    46 Α μπράβο!

    47-48🙂

    60 Ακριβώς. Λάπηθο τη γράφαν τότε. Ο Θεοχάρης δεν είχε επώνυμο (όπως και όλοι οι Κύπριοι) κι έτσι τον έγραψαν ΛΑΠΗΘΙΩΤΗΣ. Το Η κάποιος γραφιάς το διάβασε Α.

  65. Εντωμεταξύ στην Κοπεγχάγη, η κυβέρνηση των ΗΠΑ καλεί τους πολίτες της που ζουν στο εξωτερικό να πάνε να ψηφίσουν…

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    59/60 Για την κατεχόμενη Λάπηθο https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CF%80%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%82
    Έχουμε από κει και τη Λαπαθίτισσα,τη «Λ», που γράφει εδώ🙂

    (Στο 24, μου ξέφυγε ένα άστοχο θαυμαστικό)

  67. 62 Είναι δύο διαφορετικές μέθοδοι, η επιτυχία των οποίων εξαρτάται από το είδος του εδάφους, την απόσταση κλπ.
    http://www.ims.forth.gr/index_main.php?c=50&l=g&d=7

  68. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #67.Κάτι τέτοιο σκέφτηκα κι έγὼ, χωρίς νὰ εἶμαι εἰδικὸς. Ἡ φαντασία τῶν δημοσιογράφων ὅμως τρέχει. Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε ὅλη ἡ ἐπιστημονικοφανὴς μυθολογία τοῦ Χόλυγουντ, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς παπαριὲς ποὺ μᾶς σερβίρουν οἱ διάφοροι Λιακόπουλοι, ἀφήνουν τὸ στίγμα τους.

  69. Μοροπούλου: Αυτό που μας συγκλονίζει όλους είναι ότι ο Τάφος του Ιησού είναι ένας τάφος ζωντανός

    Αλλά δεν αποκαλύπτει εύκολα τα μυστικά του, σκέτος τάφος ο μπαγάσας!

    http://news247.gr/eidiseis/psixagogia/politismos/moropouloy-ayto-poy-mas-sygklonizei-oloys-einai-oti-o-tafos-toy-ihsou-einai-enas-tafos-zwntanos.4344893.html

  70. Γιάννης Ιατρού said

    Επέστρεψα προ ολίγου στο ερημητήριον, μετά την σημερινή εξόρμηση στα ορεινά της περιοχής* και διαβάζω εκτός των άλλων ωραίων και διαφωτιστικών (#46: Σπαθόλουρο, τις ευχαριστίες μου, έλυσε κάτι απορίες που είχα!🙂 ) και το σχόλιο (#51) του γνωστού …απ΄ τους Αμπελοκήπους .

    Σχολαστικέ φουριόζε, που ονειρεύεσαι αντιπατριωτικότατα την Ελλάδα 54η πολιτεία των ΗΠΑ, «από το πολύ το ΗΠΑ-ΗΠΑ, δε σού ΄μεινε διόλου τσίπα»!

    54β, 62. 67: Σκύλος/Δημ./Δϋτης
    εμ, τα είπα και χθες…🙂

    Σήμερα είχε και μιά ωραία εκδήλωση/αγώνα στον Ισθμό, τον διάπλου με καγιάκ κλπ. Πήραν μέρος πολλά νέα παιδιά! Ωραίο θέαμα.

    * Σημ. γιά τους ερευνητές-σχολιαστές που γνωρίζουν περί του θέματος: βεβαίως μόνο και μόνο με απώτερο σκοπό την ανίχνευση ικανών τεκμηρίων στηρίζοντα το επιστημονικό αντικείμενο της έρευνας περί της εκτιμώμενης ηλικίας της Cupressus sempervirens βάσει της εξέλιξης της διαμέτρου του κορμού.🙂🙂

  71. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56.Παίρνω πάσα περί παρελάσεων.
    Χθες άκουσα μια ενδιαφέρουσα άποψη από τον Τάκη Ψαρίδη στην εκπομπή του Στο κόκκινο όπου αναφερόμενος στις (ακατανόητες) μαθητικές παρελάσεις είπε πως (με τη σημαιφορία) διαχωρίζονται τα παιδιά σε καλούς και κακούς μαθητές, μετατρέπεται η σημαία σε έπαθλο και δώρο που έχουν δικαίωμα να την κρατούν μόνο οι άριστοι μαθητές.Προτείνει να έχουν το δικαίωμα να την κρατούν οι πάντες, όσοι την αναγνωρίζουν και την τιμούν, ανεξαρτήτως χρώματος καταγωγής, θρησκεύματος,ύψους,βάρους κλπ, με κλήρωση κάθε φορά.
    http://www.stokokkino.gr/kokkino-ath.php
    Στο 43:36

  72. Γιάννης Ιατρού said

    71: ΕΦΗ
    Ναι μεν, αλλά δεν βλέπω τον διαχωρισμό καλοί/κακοί μαθητές. Αν πούμε ότι την κρατά π.χ. ο πιό άξιος/άξια, δεν σημαίνει ότι οι άλλοι είναι κακοί μαθητές κλπ.

  73. sarant said

    46-70 Το περί Οπλοστασίου άρθρο ενδιαφέρον, λέει όμως ότι το Οπλοστάσιο λειτούργησε, με διακοπές, έως τα πρώτα χρόνια του Γεωργίου του Α’ ενώ ο Λαπαθιώτης πατήρ ήταν διοικητής του το 1896-7.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69. Μην αρχίσει να …μεγαλώνει το όμικρον μόνο! 🙂 🙂

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σίγουρα δεν διαχωρίζονται οι μαθητές σε καλούς και κακούς λόγω της σημαιοφορίας, Έφη. 😊 Το θέμα σημαιοφορία και παρελάσεις σηκώνει πολλή συζήτηση, αλλά είναι σημαντικό ότι οι αλλοδαποί μαθητές κρατούν τη σημαία χωρίς σοβαρές αντιδράσεις πλέον. Πολύ σημαντική εξέλιξη. Θυμάμαι το 1999 μια Βορειοηπειρώτισσα μαθήτρια, που δεν της επιτράπηκε να είναι σημαιοφόρος λόγω της αλβανικής ιθαγένειάς της (έτσι ήταν ο νόμος τότε), να λέει στη διευθύντρια : -Στους Αγίους Σαράντα τέτοια μέρα σημαιοστολίζουμε τα μπαλκόνια μας κι εσείς δεν μ’ αφήνετε να κρατήσω τη σημαία;
    Ήθελα ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί.

  76. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #74. Πνευματῶδες.

  77. Γιάννης Ματτος said

    Τι ευαισθησια ανθρωπου ειν ‘αυτη ρε παιδια!

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72.δεν σημαίνει ότι οι άλλοι είναι κακοί μαθητές κλπ.
    Όμως τη σημαία την αγγίζουν μόνο οι άριστοι!(Οι …αριστότεροι ακριβέστερα🙂 ). Το χειρότερο ήταν πως αν δεν ήσουν ψηλός/ψηλή δε χωρούσες καν στον υπόλοιπο σχηματισμό (τουλάχιστον στις αθηναϊκές κεντρικές παρελάσεις που μετείχα).

  79. Γιάννης Ιατρού said

    77: Από πρακτικής άποψης πάντως, δεν γίνεται στην παρέλαση να την κρατούν περισσότεροι/όλοι (έστω τέλος πάντως 4/6 κλπ. το πολύ, όπως π.χ. στην πορεία για το Πολυτεχνείο). Επομένως κάποια επιλογή πρέπει να γίνει, έστω και τυχαία, αν θες, πάντως θα είναι μιά επιλογή.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    75. Ναι ,ναι. Έχουν γίνει αρκετά τέτοια,έχει χυθεί πολύ μελάνι (και πολλή χολή) για το θέμα.
    Δεν είναι το καλοί και κακοί μαθητές,ίσως δε συμπύκνωσα εύστοχα τη θέση του Τ.Ψαρίδη -άκου την όλη αν σ΄ενδιαφέρει,από το λινκ, αλλά το κράτημα της σημαίας ως έπαθλο και δώρο.Και φυσικά να επιβραβεύεται η αριστεία,λέει κι εκείνος, μα με άλλους τρόπους .
    76.🙂

  81. Μαρία said

    78
    Και κοσμιότατοι. Δε μπα να είσαι αριστότερος. Αν σου μειώσουν τη διαγωγή, σημαία δε σηκώνεις.

  82. Γς said

    51:

    >είναι από το 3ο Δημοτικό σχολείο Καισαριανής κατά την διάρκεια του προχθεσινού εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου

    Καισαριανή είναι αυτή:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1228.html

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είναι μια ηθική αμοιβή κι αυτή (όπως λέγαμε και για τα παράσημα). Στο δημοτικό για την επιλογή του σημαιοφόρου και των παραστατών, που είναι μαθητές της ΣΤ’ τάξης, κριτήριο είναι η βαθμολογία της Ε’ τάξης. Σωματικά κριτήρια ή διαγωγή ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση δεν παίζουν κανένα ρόλο.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    79.Γιάννη, άσε να το κλείσουμε ανάλαφρα μ΄αυτό που λέει μια θυμόσοφη θεια μου «για σημαίες και για ζήτω είμαστε οι πιο πολλοί »🙂

  85. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  86. Γς said

    51:

    >και σε λιγάκι οι κόρες σας και οι εγγονές θα μάς εκλιπαρούν για να δουλέψουν πουτάνες στα μπουρδέλα μας…

    Τ η ς μ α ν α ς σ ο υ τ ο μ ο υ ν ί !

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μεγάλη αλήθεια αυτό, Έφη. 😊

    Εκφράζεις το κοινό αίσθημα, Γς. 👍

  88. sarant said

    86-87 Ομολογώ πως δεν το είχα διαβάσει μέχρι εκείνο το σημείο. Σου λέει, αφού ανάγγειλε ότι ως τις εκλογες έχω ασυλο, ας το μετατρέψω σε άσυλο ανιάτου.

  89. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  91. Corto said

    Καλησπέρα σας!
    Ωραιότατο, νοσταλγικό και κρυπτο-μποέμικο σημείωμα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Αφού άφησε τους δυο φίλους του στο ξενοδοχείο για ύπνο, αυτός ως γνήσιος ξενύχτης, ήθελε να περιπλανηθεί μόνος του μες τα σοκάκια την νύχτα. Είναι αυτή η νυχτερινή αίσθηση ελευθερίας, που για μια πάστα ανθρώπων είναι εξίσου πολύτιμη με τον αέρα που αναπνέουν…

    Φιλολογική ερώτηση:
    «τόση συμπάθεια κι ευγένεια μέσ’ την ατμοσφαίρα»

    η ατμόσφαιρα
    της ατμοσφαίρας
    την ατμόσφαιρα(ν)

    Άρα λάθος του Ν.Λ. ή ιδιωματικός τύπος;

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    90. Ο Αύγουστος Λαντμέσερ. Ο έρωτας τον οδήγησε στον αντικομφορμισμό…Ρισπέκτ.

  93. Corto said

    Και μιας και περί Ναυπλίου ο λόγος, να ένα από τα παλαιότερα τραγούδια, όπου το Παλαμήδι αποτυπώνεται ως φυλακή:

    (Ωρέ) Στ’ Αναπλιού γεια σας παιδιά, μωρ’ στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι,
    στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι ‘κεί βροντάει το καριοφίλι.
    ——
    (Ωρέ) Το βροντάν, γεια σας παιδιά, μωρ’ το βροντάν’ οι Μωραΐτες,
    το βροντάν’ οι Μωραΐτες κι όλοι οι βαροποινίτες.
    ——
    (Ωρέ) το βροντάει, γεια σας παιδιά, το βροντάει και μια γυναίκα,
    το βροντάει και μια γυναίκα δικασμένη χρόνια δέκα.

    Ως γνωστόν τα τραγούδια που αναφέρονται στις φυλακές του Ναυπλίου περιλαμβάνουν προδρομικά στοιχεία του μεταγενέστερου, αστικού λαϊκού τραγουδιού.

  94. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – «από το πολύ το ΗΠΑ-ΗΠΑ» Άμα χάσουν τις εκλογές (που δεν το βλέπω όμως) θα γίνει – από το πολύ τον ΗΠΙΑ – ΗΠΙΑ.🙂

  95. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    79 – Οι μαθητικές παρελάσεις (αλλά και οι στρατιωτικές) είναι μια επαναλμβανόμενη εθνικιστική ηλιθιότητα, που συγκαλύπτουν και ξεπλένουν την ενοχλητική ιστορική πραγματικότητα.

  96. Γιάννης Κουβάτσος said

    95. Και μεγάλος μπελάς για τους εκπαιδευτικούς και χάσιμο χρήσιμων διδακτικών ωρών και οικονομική επιβάρυνση για τους γονείς και στρατιωτικοποίηση των παιδιών και…και…

  97. Corto said

    «με το επίμονο Μπούρτζι στημένο μέσ’ τα νερά, σαν πιστός εραστής που δε θέλει να φύγει…»

    Κι όπως έλεγε ο Καρκαβίτσας μέσω Σαίξπηρ (Ρωμαίος και Ιουλιέττα):
    «Αχ, τι χιλιόκαλλη σπηλιά να κρύβη τέτοιο δράκο!»

    https://alphalinenet.files.wordpress.com/2008/12/cf84cebf-cebccf80cebfcf8dcf81cf84ceb6ceb9-ceb1cf80cf8c-cf84cebf-cebbceb9cebcceaccebdceb9-ceadcf81ceb3cebf-cf84cebfcf85-ceb2ceb1cf85ceb1.jpg?w=500&h=344

    (Οι μισητοί δράκοι ήταν οι δύο δήμιοι, Αμοιραδάκης και Σοφράς)

  98. Λεύκιππος said

    Και τη σημαία του Πολυτεχνείου κρατούσε ο Παπουτσής (ένας από τους 6)…με ότι αυτό σημαίνει…..

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95/96 το μόνο χρήσιμο της παρέλασης ήταν το νόμιμο σκασιαρχείο μας με τα συνοδά του, τους μαθητικούς μας έρωτες που εκεί -Ζάππειο, Φωκιανός, Εθνικός Κήπος,Καλλιμάρμαρο- κάπου, μείνανε διαμελισμένα τ΄άγουρα τους μέλη τους.

  100. Πέπε said

    @91:
    Ούτε λάθος ούτε ιδιωματισμός. Παλιότερος τύπος.
    Η σφαῖρα έχει το -α βραχύ, όπως φαίνεται και από την περισπωμένη, που δεν εμποδίζει, στη σύνθεση, να ανέβει ο τόνος στην προπαραλήγουσα (ατμόσφαιρα). Παρά ταύτα, για λόγους που δε γνωρίζω, στην καθαρεύουσα λεγόταν ατμοσφαίρα.

    Σχόλιο Μπαμπινιώτη (ερμηνευτικό , 1η έκδ. 1998 – τον άνοιξα αφού έγραψα το παραπάνω):

    Παρά τον παροξύτονο τύπο ατμοσφαίρα, που πήγε προσκαίρως να παγιωθεί από επιφανείς λογίους (μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος, 1728 […] κ.ά.), ο προπαροξύτονος τύπος ατμόσφαιρα φαίνεται ορθότερος.

    Σε άλλο σημείο λέει ότι η λέξη μαρτυρείται από το 1728, άρα μάλλον την πρωτοεισήγαγε ο ως άνω Μελέτιος. Άρα η πρώτη της εμφάνιση ήταν με τον τόνο στην παραλήγουσα (αλλά βέβαια προπερισπώμενη, όχι παροξύτονη – ο Μπ. το εξετάζει σε σύγχρονο μονοτονικό πλαίσιο).

  101. Corto said

    100:
    Ώστε υπάρχει και ο παλαιότερος τύπος «η ατμοσφαίρα», στην ονομαστική.
    Αποσαφηνίστηκε λοιπόν. Σε ευχαριστώ!

  102. Πέπε said

    @100:

    Δεν ξέρω αν σε μεταγενέστερες εκδόσεις ο Μπαμπινιώτης άλλαξε τίποτε στα παραπάνω. Έχω μια επιφύλαξη για το «ορθότερος» που λέει:

    Το «ατμοσφαίρα» είναι πράγματι, όσο μπορώ να κρίνω, αδικαιολόγητο. Το 1728 θα μπορούσε κανείς να πει στον Μελέτιο «γιατί ατμοσφαίρα κι όχι ατμόσφαιρα, είναι λάθος!». Όταν όμως το γράφει το 1915 ο Λαπαθιώτης, δεν ήταν λάθος. Έτσι ήταν η λέξη -ή, έστω, *και* έτσι- τους δύο τελευταίους αιώνες. Ο αξιολογικός χαρακτηρισμός «λάθος» έχει να κάνει με την άγνοια ή τη σύγχυση. Ο Λαπαθιώτης δεν αγνοούσε τίποτε, ούτε νόμιζε τίποτε. Η μόνη του παράλειψη ήταν ότι δεν έκατσε να ελέγξει αν το 1728 ο Μελέτιος έκανε καλά τη γλωσσοπλαστική του δουλειά (η οποία άλλωστε ήταν απλώς να μεταφέρει στα ελληνικά τη λέξη που είχε ήδη εμφανιστεί σε ξένες γλώσσες, όπως μας πληροφορεί -ξέχασα να το αναφέρω- ο Μπαμπινιώτης στο ίδιο λήμμα). Που δεν είχε καμία υποχρέωση να το κάνει. Κατά τα άλλα, ήξερε τη λέξη σ’ αυτή τη μορφή όσο καλά την ξέρουμε εμείς σήμερα στην άλλη μορφή.

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην Ακροναυπλία/από την ταινία «Ντάμα Σπαθί» του Γ.Σκαλενάκη. Μουσική Γ.Μαρκόπουλος/Οι πρωταγωνιστές -και οι δεύτεροι-ένας κι ένας.

  104. Μπετατζής said

    55. Δύτη, μήπως ξέρεις ποιανού είναι το τραγούδι ;;; εκτός αν είναι ανώνυμο αντάρτικο. Πάντως το διαδίκτυο έχει γεμίσει με αναφορές ότι είναι του Μαυρουδή και ότι πρώτη εκτέλεση έγινε το 1974. Η εκτέλεση του σχολίου 57 δείχνει (ακούγεται) παλιότερη, είναι όμως ;;; Όχι πώς έχει πολύ σημασία, έτσι για να ξέρουμε. Γεγονός είναι ότι άμα διαβάσει κανείς παλιά αντάρτικα σε μαρτυρίες και αναμνήσεις ανταρτών, κανένα δεν συμπίπτει στους στίχους με αυτά που έγιναν πολύ γνωστά από Μικρούτσικο και Δημητριάδη. Ενδιαφέρον θέμα.

  105. Corto said

    102:
    Και στην έκδοση του 2002 που μόλις κοίταξα, ο Μπαμπινιώτης γράφει τα ίδια σε πλαίσιο (ατμόσφαιρα ή ατμοσφαίρα; κλπ…ο προπαροξύτονος τύπος ατμόσφαιρα φαίνεται ορθότερος κλπ κλπ…)

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    69.Μοροπούλου: Αυτό που μας συγκλονίζει όλους είναι ότι ο Τάφος του Ιησού είναι ένας τάφος ζωντανός
    https://twitter.com/kanekos69?ref_src=twsrc%5Etfw

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    106
    https://pbs.twimg.com/media/CwBy2g5WcAAGXp1.jpg:large

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και ο Καβάφης στο «Ιωνικόν» ατμοσφαίρα γράφει.

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105. και στον Καβάφη
    Ιωνικόν
    Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,
    γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
    διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.
    Ω γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,
    σένα η ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.
    Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο
    την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των·
    και κάποτ’ αιθερία εφηβική μορφή,
    αόριστη, με διάβα γρήγορο,
    επάνω από τους λόφους σου περνά.

  110. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    96 – Είπα να μη το φορτώσω πολύ, αλλά μιάς και είπες αυτά, να βάλουμε και το μεγάλο κόστος της στρατιωτικής παρέλασης, (την ώρα που κόβουν πενηντάρικα από τους χαμηλοσυνταξιούχους) μόνο και μόνο για να παίρνουν επίδομα παρέλασης οι αξιωματικοί, να ξεκαυλώνουν οι στρατόκαυλοι, και να τρώει παραμύθι ο λαός ότι δήθεν ο στρατός φυλάει την πατρίδα. Οι σύγχρονοι πόλεμοι, ήταν, είναι, και θα είναι στημένοι, με προδιεγραμμένο το αποτέλεσμα, σαν να παίζει ο Ολυμπιακός στο πρωτάθλημα ένα πράμα.☺

    99 – Και για να παίρνουν μάτι τα κορίτσια, τα στερημένα λιγούρια.☺

  111. Corto said

    109:
    Σωστά και στον Καβάφη. Άρα ήταν αρκετά διαδεδομένος τύπος τότε.

  112. spatholouro said

    Εδώ ενδιαφέρον κείμενο για τις φυλακές Ναυπλίου:

    https://argolikivivliothiki.gr/2009/05/19/%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CF%85%CF%80%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85/

  113. Μαρία said

    104
    Η εκτέλεση είναι απ’ αυτό το δίσκο απ’ τον οποίο και το πρωτάκουσα. 1972 με επιμέλεια και συμμετοχή Μίκη. Το τραγουδάει λέει αντάρτης του ΕΛΑΣ.
    https://www.discogs.com/Various-%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1-Chants-Des-Partisans-Grecs/release/6910704

  114. Corto said

    112:
    Spatholouro επειδή την έχω δει αυτήν την ιστοσελίδα που παραθέτεις, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γράφουν (ή αναπαράγουν) την λανθασμένη πληροφορία για τρεις δράκους που αναφέρει δήθεν ο Καρκαβίτσας («τον Σοφρά, τον Αμοιραδάκη και τον Μπεκιάρη»).
    Όπως γράφω και στο σχόλιο 97, ο Καρκαβίτσας αναφέρει συνάντηση μόνο με τους δύο πρώτους.
    Λάθος δεν είναι η αναφορά στον Μπεκιάρη; Τι λες εσύ που έχεις μελετήσει την ιστορία των φυλακών;

    https://argolikivivliothiki.gr/2008/12/19/nafplio-2/

  115. Corto said

    «Ο ηθοποιός Γκάρρικ, το έξοχον κοινωνικόν αριστούργημα του Λόρδου Λύττωνος»

    Και ποιος ήτο αυτός ο Λόρδος Λύττων (εκτός από μέγας συγγραφεύς);

    Ο παρ’ ολίγον βασιλεύς της Ελλάδος, μετά τον Όθωνα:

    «When King Otto of Greece abdicated in 1862, he was offered the crown of Greece, which he declined»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Edward_Bulwer-Lytton

  116. 104 Μπετατζή, με πρόλαβε η Μαρία (113). Εδώ ολόκληρος ο δίσκος: https://youtu.be/YmN9IAHClN4

  117. Αχ, Μπαναΐαμ’, η Αλιτσαχαμεργιώτισσα!

    Επτά τρόποι, λέει, να βελτιώσουτε τη μνήμη σας. Και πόσους μετράω; Έξι;

    http://www.huffingtonpost.gr/2016/10/30/life-veltiosi-mnimis_n_12717568.html

  118. κουτρούφι said

    Πότε πρωτοεμφανίζεται η λέξη ατμόσφαιρα; Είναι αρχαίος ελληνικός όρος ή μεταγενέστερο ξενικό κατασκεύασμα με ελληνικές λέξεις όπως το τηλέφωνο;
    Εδώ: http://www.dictionary.com/browse/atmosphere
    λέει ότι πρωτοεμφανίζεται το 17ο αιώνα σε κάποια αγγλικά κείμενα.

  119. spatholouro said

    73 (Οπλοστάσιο)
    Όντως Νίκο πρέπει να είναι εσφαλμένη αυτή η πληροφορία: για παράδειγμα στο ΣΚΡΙΠ 7/2/1909 γίνεται κάποια συζήτηση και εκφράζονται φόβοι περί καταργήσεως του οπλοστασίου, άρα ακόμη τότε λειτουργούσε.

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    113. Ναι,αυτό
    Ήρωες
    και γράφει στα σχετικά:
    Ήρωες (Τραγουδά αντάρτης του ΕΛΑΣ)
    Από σπάνια ηχογράφηση.

    Στο μπλογκ Σίβυλλα, στα «Τραγούδια Του Μεγάλου Σηκωμού» Οκτώβρης 2012, αναφέρει για το «Ηρωες» στο τέλος των στίχων «Το τραγούδι αυτό είναι δημιούργημα της εποχής μετά το 1950». Πότε μετά το 50 όμως;

  121. Corto said

    118 (Κουτρούφι):

    Και ο Μπαμπιιώτης ακριβώς το ίδιο λέει (ελληνογενής ξεν. όρ.< νεολατ. atmosphaera)

  122. κουτρούφι said

    #121. Επομένως, φτιάχτηκε για να περιγράψει το γύρω γύρω από τη γη. Είναι δηλαδή επιστημονικός όρος. Οι έλληνες λόγιοι της τότε εποχής, ενδεχομένως, τον έμαθαν από ξενόγλωσσα κείμενα. Οπότε έβαλαν τον τόνο σύμφωνα με τους κανόνες της ξένης γλώσσας, λατινικά ή άλλης.

  123. Εντάξ’, νόμιζα ότι είχα φκιάξει ωραίους τίτλους 22 χρόνια τώρα. Σανκιαυτόν, όμως, καμία σχέση!

    Police Officer On LSD Attempts To Save Anti-Masturbation Dolphin Mascot From Imaginary Fire

    Νταξ’, θα μου πεις ότι δεν έχω αντιμετωπίσει τέτοιες ειδήσεις. Ευτυχώς, πήρα σύνταξη νωρίς!

    http://cnn.com.de/news/police-officer-saves-dolphin-mascot-imaginary-fire/

  124. cronopiusa said

  125. spatholouro said

    114 (Corto)
    Έτσι όπως τα λες, αγαπητέ Corto, θαρρώ πως είναι τα πράγματα.
    Κάπου τα έμπλεξαν στο κείμενο της ιστοσελίδας κι έκαναν το ζευγάρι τριάδα. Πάντα ζευγάρια νομίζω πως ήταν οι δήμιοι και όντως ο Καρκαβίτσας συνάντησε μόνο τον Σοφρά και τον Αμοιραδάκη. Ωστόσο, κάνει μία αναφορά και στους δημίους Τελώνη, Μπεκιάρη και Αλεβιζόπουλο. Κάπου εκεί μπορεί να έγινε το μπέρδεμα με τον κειμενογράφο της ιστοσελίδας και να μπήκε κι ο Μπεκιάρης στο παιχνίδι, ενώ ο Καρκαβίτσας μόνο τους δύο πρώτους συνάντησε.

    Μία ιστορία για τον Μπεκιάρη διασώζει ο Σταμ-Σταμ σε «Μπουκέτο» του 1927:
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/mpouketo/article/view/99955/92123

  126. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    125 και πριν: Στην αυτοβιογραφία του ο Λαπαθιώτης αναφέρει ότι στο Μπούρτζι έμενε ο δήμιος.
    Ξέρουμε βέβαια ότι μεταπολεμικά λειτουργούσε ξενοδοχείο.

    104-113 Εμένα δεν μου φαίνεται για αντάρτικο αλλά για αντιδικτατορικό (αναφέρει Αλαμάνα 1821 και Γοργοπόταμο 1940-44) Ωραίο θέμα πάντως.

    Για την ατμοσφαίρα το περίμενα το σχόλιο -ίσως έπρεπε να γράψω κατι στο άρθρο.

    Και ο νεαρός Βάρναλης το 1904 στους Πυθμενες:

    Μακριά ’πό μένα στάσου πέρα, πέρα
    μη τρέχεις μες στου χνότου σου να κλείσεις
    τη μυριοζωοδότειρ’ ατμοσφαίρα
    ένα πουλί προτού να το γνωρίσεις.

  127. Corto said

    125:
    Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση!

    Πάρα πολύ γοητευτικό το άρθρο του Σταμ – Σταμ. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και η έκφραση:
    «Άϊντε να χαθής ορέ, του λέει, πάλι μπόγιας εδηλώθηκες!»

    Μα και ο Πέτρος Πικρός γράφει:

    «Εις την ελληνική αργκό, το ρήμα «δηλώνω», «εδήλωσε» κτλ. είναι η φρικιαστικωτέρα λέξις που μπορεί να προφέρη ένας εγκληματίας.»

    (από την έρευνα του Π.Π. για τις φυλακές, μέρος ΚΕ΄, Ελύθερος Τύπος, 13/ 05/ 1926)

  128. Corto said

    126 (Sarant):

    Γιατί η αναφορά σε Αλαμάνα και Γοργοπόταμο ενισχύει την υπόθεση να μην είναι αντάρτικο;
    Αφού τα δύο τοπωνύμια αναφέρονται και στο «βροντάει ο Όλυμπος» του Νίκου Καρβούνη.

  129. Πέπε said

    122:
    Προφανώς αυτό θα συνέβη, αλλά και πάλι περίεργο είναι.

    Η λατινική λέξη atmosphaera (που, τουλάχιστον κατά την ελληνική προφορά των λατινικών σήμερα, είναι όντως παροξύτονη αλλά για τελείως άλλους λόγους, καθαρά εσωτερικούς της λατινικής γλώσσας), είναι σχηματισμένη ακριβώς σαν να υπήρχε ήδη στα ελληνικά και να μεταφέρθηκε στα λατινικά. Άρα υποθέτει κανείς ότι ο Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα θα αναγνώριζε τον τρόπο που σχηματίστηκε και, μεταφέροντάς τον στα ελληνικά, θα τον διατηρούσε. Το ίδιο έχει συμβεί με ένα πλήθος ελληνογενών όρων που δε φαντάζεται κανείς ότι δεν πρωτοσχηματίστηκαν στα ελληνικά, όπως π.χ. ορθοπ… εχμ, συγγνώμη…

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ατμοσφαίρα (είμαστε μια ωραία)🙂
    Πάλι απ΄τον Καβάφη
    «Δεν ξέρω όμως αν είναι σωστό αυτό. Γιατί να μεταφέρω το ποίημα έξω απ’ την ατμοσφαίρα του 1904 στην ατμοσφαίρα του 1908;»
    http://www.kavafis.gr/archive/texts/content.asp?id=21

    ο Λορέντζος Μαβίλης προς τον Αντρέα Κεφαλληνό
    Μόναχο τες 26 Ιουνίου 1890
    Δια τούτο θέλω να μείνω εις την ατμοσφαίρα την ηθική που ανέπνευσα ως τώρα.
    Σελ 195
    https://books.google.gr/books?id=mc3FAAAAMAAJ&pg=PA195&lpg=PA195&dq=%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1+%CE%B7+%CE%B1%CF%84%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B1&source=bl&ots=7LQsfuplUn&sig=OwbKr-FJ2IN-ayt-_QkCD-MslmY&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj97NGSxIPQAhWH8ywKHSGGDZE4MhDoAQgkMAI#v=onepage&q=%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1%20%CE%B7%20%CE%B1%CF%84%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B1&f=false

    Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου στα Διηγήματα,1927 «Ανακάλυψε την ψυχή σου» :
    Έτσι, καθώς είχε κλείσει τα μάτια της απ’ τη νάρκη, νόμισε πως τάχα τη χάιδεψε μιαν απαλή ανοιξιάτικη ατμοσφαίρα.
    http://www.helioskiosk.gr/resource.ashx?a=d4J7WbjWYqBPAZpvQ4EdbdMq6wB0YqI9

    Έψαξα λίγο επειδή παραδόξως μου ήταν πολύ οικεί η ατμοσφαίρα και μιας και τα βρήκα,τα παρέθεσα.Αναδευόταν στη (φτωχή) μνήμη μου κάτι από ποίημα,στίχο δεν ξέρω.Μένω με την αναρώτηξη🙂

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>με το επίμονο Μπούρτζι στημένο μέσ’ τα νερά, σαν πιστός εραστής που δε θέλει να φύγει…
    Το Μπούρτζι,καθόλου ίρτζι 🙂

  132. Pedis said

    Ίσως, η πιο συμπαθής ελληνική πόλη, το Ναύπλιο.

    Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ / I, Daniel Blake

    Σκηνοθεσία: Κεν Λόουτς / Ken Loach

    Σενάριο: Πολ Λάβερτι / Paul Laverty

    Όαση είναι ο τύπος.

    Ναι. Τα γραφεία ευρέσεως εργασίας σήμερα δεν βοηθούν τους ανθρώπους, αλλά τους βάζουν εμπόδια. Υπάρχει κάποιος που σε καθοδηγεί και που δεν του επιτρέπεται να πει για τις δουλειές που είναι διαθέσιμες, ενώ πριν μπορούσε. Επίσης, τους ζητούν να επιβάλλουν κυρώσεις. Αν δεν το κάνουν, βρίσκουν τον μπελά τους. Οργουελικό, έτσι; Αυτά έχουν προκύψει από έρευνες και οι αποδείξεις είναι πολλές. Έτσι, άρχισαν τα συσσίτια. Και αυτό είναι κάτι που ικανοποιεί την κυβέρνηση, ότι υπάρχουν συσσίτια.

    Είναι η απόγνωση και η μαύρη κωμωδία του να προσπαθείς να αντιμετωπίσεις τη γραφειοκρατία που είναι ηλίθια και μπορεί να σε τρελάνει. Νομίζω ότι αν το μπορείς να μιλήσεις για αυτό με ειλικρίνεια, τότε διαβάζεις το κρυφό νόημα της σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους μπροστά και πίσω από ένα γραφείο. Αυτό αποκαλύπτει την κωμωδία, τη σκληρότητα του θέματος και την τραγική του πτυχή. «Οι φτωχοί φταίνε για την ανέχεια τους». Αυτό προστατεύει την εξουσία της κυρίαρχης τάξης.

    Νομίζω ότι ο θυμός μπορεί να είναι εποικοδομητικός αν μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις. Ο θυμός αφήνει το κοινό με κάτι ανεπίλυτο στο μυαλό του, κάτι να κάνει, κάτι να προκαλέσει.

  133. Γς said

    131:

    >Το Μπούρτζι,καθόλου ίρτζι

    εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/mybooks/lexihan/#comment-157701

    εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/11/30/lexihan/#comment-90416

    και εδώ:

    http://www.periergos.gr/erotiseis/ti-einai-irtzi

    ‘Ίρτζι είναι η τιμή, η αξιοπρέπεια, η υπόληψη. Τουρκικό δάνειο, από το irz, που σημαίνει «τιμή».

    Δεν υπάρχει σε κανένα λεξικό, παλιότερο ή νεότερο, εκτός από το Μείζον. Ωστόσο, χρησιμοποιείται πολύ σε κείμενα της εποχής του 1821, π.χ. «ή χάνομεν τα κεφάλια μας ή κάμνομεν το ίρτζι μας τεκμίλι» (την τιμή μας κλοτσοσκούφι), όπως διαβάζουμε σε επιστολή του Καραϊσκάκη στον Μαυροκορδάτο, ή σε έργα που αναφέρονται στο 1821, π.χ. «να μη δεχτεί, έχανε το ίρτζι του» στον Καραϊσκάκη του Φωτιάδη.

    Σε ειρηνικά συμφραζόμενα, «ίρτζι μου και λεβεντιά μου» αποκαλεί το (κομμένο πια) μουστάκι του ο κεντρικός ήρωας στο Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται του Σπύρου Μελά.

    Η λέξη ακούγεται και σήμερα, κυρίως, αλλά όχι μόνο, στην Κρήτη. Είναι ζωντανή και στην υπόλοιπη Ελλάδα, ιδίως στη φράση «είναι το ίρτζι μου», με την οποία δικαιολογούμε κάποια έντονη αντίδραση μας.

    Η φράση έχει γίνει διάσημη από την ταινία Ο ατσίδας, όπου ο Βέγγος ως σερβιτόρος θυμώνει όταν ο Ηλιόπουλος χτυπάει παλαμάκια, και δικαιολογείται λέγοντας: «Είναι το ίρτζι μου».

    Βέβαια, στη σημερινή χρήση, εξαιτίας του αποσπάσματος με τον Βέγγο, υπάρχει μετατόπιση της σημασίας: το ίρτζι έφτασε πια να σημαίνει την παραξενιά, την ιδιοτροπία, π.χ. «συγγνώμη που επιμένω πολύ στην καθαριότητα, αλλά είναι το ίρτζι μου»»

  134. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    σάς ενημερώνουμε ότι έπεσε προ ολίγου και το Κολοράδο. Η προεκλογική συγκέντρωσις του Ντόναλντ υπερέβη κάθε προηγούμενο

    1) Μάς προξενεί αλγεινή εντύπωση για το επίπεδο των αναγνωστών του Ιστολογίου ότι ο αναγνώστης Ιατρού (σχ. 70) νομίζει ότι αι Πολιτείαι των ΗΠΑ είναι 54 (ορθόν 50). Και επί 7 ώρες, ουδείς συνταξιούχος αναγνώστης θεώρησε πρέπον να τον διορθώσει, διότι – προφανώς – υπάρχει βαθυτάτη άγνοια. Και με τέτοια άγνοια, τολμάτε και κρίνετε τα Αμερικανικά πράγματα

    2) Έκπληκτοι διαπιστώνουμε ότι επί 8 ώρες, δέκα τουλάχιστον αναγνώστες προσπαθείτε να βρείτε αν το «Ήρωες» του Μαυρουδή και του Βακάλη είναι αυθεντικό αντάρτικο τραγούδι και δεν μπορείτε. Είναι όντως απίστευτη η ανικανότης των Ρωμιών

  135. gpoint said

    # 133

    Την λέξη την χρησιμοποιεί και ο Τσιφόρος με λίγο διαφορετική έννοια :

    Κολακεύτηκε η κοπέλλα έ πως και παίδαρος τώρα ο Νικήτας, και το Ζαφείρη της τον δώσανε δεν τον πήρε να πούμε με το ίρτζι της

  136. gpoint said

    # 134

    Λατινιστί…nostris campanellis

  137. Γιάννης Ιατρού said

    #134α : Α, επομένως δηλώνεις ότι το διάβασες το σχόλιο! Καλώς, λάβε το υπόψη.

  138. Γιάννης Κουβάτσος said

    134. Επίσης λάβε υπόψη το σχόλιο του Γς. Οι πολιτείες πέφτουν, αλλά για το στοίχημα κουβέντα. Κο-κο-κο-κο-κο! 👎

  139. 120 Νάναι άραγε γραμμένο στην υπερορία, Ουγγαρία ή κάτι τέτοιο;

  140. leonicos said

    έχεις δίκιο, πολύ συγκινητικό
    Το Ναύπλιο το λατρεύω κι εγώ

  141. spatholouro said

    Το «αντάρτικο» τραγούδι «Ήρωες» φαίνεται πως μάλλον ήταν δημιούργημα νέων της ΚΝΕ περί το 1973, κατά πως δείχνουν τεκμήρια της εποχής:

    http://www.902.gr/eidisi/istoria/31349/ekpompi-tis-fonis-tis-alitheias-me-tragoydia-toy-antidiktatorikoy-agona-audio

  142. sarant said

    126-128-141
    Αυτό έγραψα κι εγώ, διότι θυμίζει στο ύφος, το στιχουργικό και το μουσικό, τα τραγούδια της ΚΝΕ, όπως το Εβίβα Λιμπερτά ή τον Ύμνο της ΚΝΕ (περπατα και βροντά και τα σκότη περνά…)

    Δεν θα με εξέπληττε αν συνθέτης ήταν ο Στέφανος που είναι και ο συνθέτης του ύμνου της ΚΝΕ.

  143. Μάλιστα, στέκω διορθωμένος λοιπόν. Εγώ, όπως και η Μαρία, το ήξερα από τον γαλλικό (μάλλον: γαλλοχτυπημένο) δίσκο του ’72.

  144. spatholouro said

    Ατμόσφαιρα/ατμοσφαίρα

    Από το Λεξικό Παπύρου (το ενσωματωμένο στην ΠΑΠΥΡΟΣ-ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ) προκύπτει ότι ο τύπος «ατμοσφαίρα» μαρτυρείται από το 1728 (μητροπολίτης Μελέτιος), ενώ ο τύπος «ατμόσφαιρα» από το 1766 (Ν. Θεοτόκης). Άρα, με διαφορά 40 χρόνων, μπήκαν, «παίζαν» και κονταροχτυπιούνταν και οι δύο τύποι ήδη από τον 18ο αιώνα.

    Περαιτέρω, ο Πάπυρος αναφέρει ότι το αρχαίο σύνθετο «ημίσφαιρα» και τα νεώτερα υδρόσφαιρα και φωτόσφαιρα συνηγορούν υπέρ του τύπου «ατμόσφαιρα», με αναβιβασμένο τον τόνο λόγω της συνθέσεως.

    Βλέπω ότι έτσι θεωρεί και ο Ζηκίδης (τον οποίο μάλλον ακολουθεί ο Πάπυρος). Από την άλλη, Σταματάκος και Βοσταντζόγλου δέχονται και τους δύο τύπους.

    Επιπρόσθετα, το «Χρηστικό» δίνει πρώτη ετυμολόγηση από το γαλλικό atmosphere και το ανάλογο αγγλικό, οπότε, εάν αληθεύει ότι εισήχθη εκ του γαλλικού, μπας και εισήχθη και ο τονισμός στο -sphere, άρα «ατμοσφαίρα» (για τη μερίδα που τονίζει έτσι)… (βλ.# 122: «Οπότε έβαλαν τον τόνο σύμφωνα με τους κανόνες της ξένης γλώσσας, λατινικά ή άλλης»).

  145. Ριβαλντίνιο said

    @ 51 Αγαθίας ο Σχολαστικός
    Το τραγούδι είναι πολύ ωραίο και θα μπορούσε να θεωρηθεί της ενωμένης εθνικής αντίστασης αν δεν ξέραμε ότι το είχαν γράψει αριστεροί. Εσύ δηλαδή τι θα ήθελες να τραγουδούν μικρά παιδάκια ; Το παρακάτω ; 🙂

    Απ’ όλα τα αποσπάσματα
    Του Μαγγανά μ’ αρέσει,
    που έχει τις σφαίρες σταυρωτά,
    τ’ αυτόματο στη μέση.

    Γεια σου Μαγγανά μου, γεια σου
    με τους Χίτες τα παιδιά σου.

    Με τι καρδιά ρε Μαγγανά στη Καλαμάτα μπήκες
    και έσπασες τις φυλακές και έβγαλες τους Χίτες.

    Γειά σας ταγματασφαλίτες,
    χωροφύλακες και χίτες

    Δεν είμαστε κομμουνισταί, ούτε και λαοκράται
    ειμαστε ελληνόπουλα, Χίτες, επαναστάται.

    Γεια σου Μαγγανά μου, γεια σου
    με τους Χίτες τα παιδιά σου.

    Το βλέπεις ‘κείνο το βουνό(1), πουλιά δεν τ’ ανεβαίνουν
    μα του Βαγγέλη τα παιδιά τ’ ανεβοκατεβαίνουν.

    Γεια σου Μαγγανά μου, γεια σου
    να χαρείς το απόσπασμά σου.

    (1)Αυτό μου θυμίζει εκείνο που λέγαμε μικροί :
    «Βλέπεις εκείνο το βουνό με τις πολλές τις κότες ;
    Θυμάσαι που σε (…) και μάζευες (…) !» 🙂🙂

    ————————————————————
    @ 90 (πρώτη φωτογραφία)
    Πάντως και άλλοι δεν χαιρετάνε και όχι μόνο αυτός στον κύκλο. Αντίθετα εδώ !🙂🙂

    ————————————————
    @ 124 (πρώτη φωτό)
    Μα ο Άδωνης είναι αριστερόχειρας ! Φαίνεται πως την δεκαετία του ’70 είχαν σταματήσει να δέρνουν τα παιδιά που έγραφαν με το ζερβό.

    ———————————————————-
    @ 134 Αγαθίας ο Σχολαστικός
    Και εγώ Ντόναλντ υποστηρίζω. Μόνο και μόνο για τον πόλεμο που του έκαναν θέλω να βγει. Και τον θεωρώ πολύ πιο αξιόλογο από την Κλίντον. Αν πάνε να ψηφίσουν οι Λευκοί ρεπουμπλικάνοι πιστεύω ότι θα βγει. Αν δεν πάνε και το ρίξουν στην κάντρι τότε δεν θα βγει και θα φάμε ξανά στην μάπα τους Κλίντον να προωθούν την παγκοσμιοποίηση !😦

    Υ.Γ. Πότε θα ξαναεμφανίσεις την Γιολάντα. Πιστεύω ότι είχε αρχίσει να αναπτύσεται κάτι ιδιαίτερο μεταξύ μας !

  146. Γιάννης Ιατρού said

    145 (τέλος): Θα την έχει βάλει να δουλεύει στις επιχειρήσεις του (#51). Για κάνε καμιά βότα προς τα ‘κει🙂

  147. Ριβαλντίνιο said

    @ 146 Γιάννης Ιατρού

    Θες να πεις ότι έβγαλε την Γιολάντα -μια από τις μέλλουσες συζύγους μου- στο κλαρί ; Τα πιτάνει ! Τα χυθεί αίμα !

  148. Βάγια said

    Χμ, όμορφο άρθρο για μια πολύ όμορφη πόλη. Έχω πάει στο Ναύπλιο και μου φάνηκε μια από τις ωραιότερες πόλεις που έχω δει (αν και, όπως μπαίνει το λεωφορείο στην πόλη, δεν σε προδιαθέτει για τέτοια, καθώς η καινούρια συνοικία είναι γεμάτη πολυκατοικίες).
    Το χρονογράφημα είναι πολύ γλυκό, θα έλεγα, και αποπνέει μια γοητευτική αφέλεια.
    Όσο για τον σχολιαστή που σχολίασε αρνητικά το τραγούδι΄ «Ήρωες», έχω να πω ότι συνήθως τα παιδιά τέτοια τραγούδια τραγουδάνε στις εθνικές εορτές της 28ης και είναι και λογικό κι επιθυμητό, καθώς είναι ύμνοι της αντίστασης. Όσο προκατηλειμμένος κι αν είναι κάποιος, είναι, νομίζω, παραδεκτό απ’ όλους ότι οι αριστερές οργανώσεις έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατά την περίοδο της Κατοχής!

  149. […] Πηγή Συγγραφέας¨sarant […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: