Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 17 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 13 Δεκέμβριος, 2016


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη έβδομη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δεύτερη από το έκτο κεφάλαιο που έχει τον τίτλο Η Οδύσσεια του Λεωνίδα Τουμανίδη.  Έχουμε σταματήσει στο σημείο όπου ο παλιός αντάρτης Χρήστος, που ισχυρίζεται ότι έχει στα χέρια του την αραβική μετάφραση των χαμένων Αριμασπείων επών εξαφανίζεται αφού έχει αποσπάσει μια γενναία προκαταβολή από τον μεγαλοεκδότη Βελή. Τα δυο φιλικά ζευγάρια ταξιδεύουν στη Θεσσαλονίκη όπου βρίσκουν τον Λεωνίδα Τουμανίδη, παλιό συμπολεμιστή του πατέρα του αφηγητή, ο οποίος τους ενημερώνει για τις κινήσεις του Χρήστου στην Τασκένδη και τον επαναπατρισμό του.

mimis_jpeg_χχsmallΓυρίσαμε την άλλη μέρα. Οδηγούσαμε και πάλι εκ περιτροπής, στην αρχή χωρίς να μιλάμε. Συνεχώς όλοι συλλογιζόμασταν τα όσα μας είπαν ο Λεωνίδας και η Σεβαστή. Ήμασταν πολύ στεναχωρημένοι με τη μοίρα αυτών των ανθρώπων. Πρώτος έσπασε τη σιωπή ο Δημήτρης:

“Έχεις διαβάσει τους “Ρομαντικούς” του Ναζίμ Χικμέτ;” με ρώτησε

“Φυσικά, του λέω. Νομίζω πως είναι το μοναδικό πεζό έργο του. Είχε εκδοθεί πριν από τη δικτατορία από το Θεμέλιο”

“Θυμάσαι τι έγραφε για τη νεαρή τότε ΕΣΣΔ; “Υπάρχει μια χώρα στον κόσμο όπου δέχονται όποιον καταφύγει  σ’ αυτήν,  χωρίς να ρωτάνε από πού είναι και τι πιστεύει. Φτάνει μόνο να δηλώσει πως δε ζει εκμεταλλευόμενος την εργασία άλλων”. Έτσι θα ήταν στα πρώτα χρόνια, γιατί καταφύγαν τότε στην ΕΣΣΔ ένα σωρό εργάτες από άλλες χώρες. Ακόμα και Αμερικανοί νέγροι εγκαταστάθηκαν εκεί τον καιρό της μεγάλης κρίσης”.

“Οι εξελίξεις όμως οδήγησαν αλλού τα πράγματα. Η ανοιχτή σε όλους χώρα περιχαρακώθηκε και έκλεισε. Ούτε να μπεις ούτε να βγεις”.

“Ξέρεις ο Χικμέτ έγραψε και ένα θεατρικό έργο με τον τίτλο “Υπήρξε λοιπόν ο Ιβάν Ιβάνοβιτς;”, όπου καταγγέλλει τις στρεβλώσεις του επαναστατικού πνεύματος”

“Πάντως εγώ δε μπορώ να καταλάβω την πολιτική του Σοβιετικού κράτους απέναντι στις μειονότητες και ιδίως απέναντι στους πολιτικούς πρόσφυγες. Αυτό που μας είπε για την κιτρινοπράσινη ταυτότητα δεν ήταν πρωτοβουλία των Ουζμπέκων. Ήταν γραμμή του Σοβιετικού κράτους να μην αναγνωριστούν οι Έλληνες πολιτικοί εξόριστοι ως πρόσφυγες, γιατί θα μπαίνανε κάτω από τη δικαιοδοσία της Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Αυτό όμως στοίχισε ακριβά στους δικούς μας εκεί.  Ίσως δεν έχουμε τις πληροφορίες που χρειάζονται για να την κατανοήσουμε αλλά διάβολε πού πήγε ο διεθνισμός;”

“Πολύ γερή ράτσα αυτοί οι Πόντιοι, σχολίασε η Λασκαρίνα. Ο Δημήτρης τους ξέρει πολύ καλά. Έχει μεγάλες φιλίες με Πόντιους, μέχρι και κουμπαριές”

“Γερή μα πολύπαθη. Δε φτάνει όσα τράβηξαν από τους Τούρκους, όσοι πήγανε στην ΕΣΣΔ βρήκαν αργότερα τον μπελά τους. Όλοι οι δάσκαλοι, οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι γενικά, που εγκαταστάθηκαν στην Κριμαία και στη Μαριούπολη, εκτελέστηκαν ή εξορίστηκαν  μετά το ΄38”.

Διανύσαμε μερικά χιλιόμετρα χωρίς να μιλάμε.

“Τώρα που το σκέφτομαι», έσπασε τη σιωπή ο Δημήτρης, σα να μονολογούσε, «είχα δει κάνα δύο φορές τον Χρήστο να μιλά με κάτι επαναπατρισθέντες Πόντιους”

“Τώρα μάλιστα. Πού να τους βρούμε; Ψύλλους στ’ άχυρα ζητάς”

“Κάτι μπορεί να γίνει. Δεν τους ξέρεις εσύ τους Πόντιους. Έχουν τις δικές τους διασυνδέσεις και επαφές. Θα ρωτήσω τους κουμπάρους μου. Δεν αποκλείεται από κει να βρούμε κάποιαν άκρη”

Η πρώτη μου δουλειά σα γυρίσαμε ήταν να γράψω στον μπαρμπα-Λεωνίδα και να τον καθησυχάσω, πως τα χαρτιά που βοήθησε το Χρήστο να βγάλει από την ΕΣΣΔ δεν ήταν κομματικά έγγραφα. Το ηθικό μου ήταν πάντως πεσμένο. Τελικά ο Χρήστος, παρ΄όλες τις νέες πληροφορίες που λίγο λίγο συγκεντρώναμε για τη δράση του, παρέμενε άφαντος και απρόσιτος. Ο Βελής παρά τη γρίνια του είχε στα χέρια του κάτι χειροπιαστό, τα λίγα έστω αραβικά χειρόγραφα των Επών. Εμείς τίποτα.

Σε δυο μέρες από τον γυρισμό μας,  μου τηλεφώνησε ο Δημήτρης

“Όπως σού ΄λεγα. Κάποιοι γνωστοί των κουμπάρων μου έχουν ακουστά το φίλο μας. Αν θες πάμε αύριο το βραδάκι να τους δούμε”.

Την επομένη, το απογεματάκι, πέρασα με τ’ αμάξι μου, τον πήρα από το σπίτι του και ακολουθώντας τις υποδείξεις του πήγαμε στη Νίκαια. Εκεί πίσω από το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, σε κάτι παλιά προσφυγικά, που οι ένοικοί τους τα είχαν μετατρέψει σε σύγχρονες κατοικίες, έμεναν οι κουμπάροι του Δημήτρη, που ειδοποιημένοι, μας περίμεναν στην είσοδο του σπιτιού, αλλά όχι μόνοι τους. Θάτανε καμιά δεκαριά άνθρωποι και των δύο φύλων, που ο μεγαλύτερος ήταν ένας γηραλέος παππούς κι ο νεότερος ένα βρέφος. Αποδείχτηκε ότι ο Δημήτρης ήταν πολύ γνωστός και αγαπητός στην οικογένεια, που τον υποδέχτηκε με θορυβώδεις εκδηλώσεις αγάπης.

Μπήκαμε στο σπίτι και καθίσαμε στο μεγαλύτερο δωμάτιο, τραπεζαρία και σαλόνι μαζί, που έπηξε από το πλήθος. Αφού κεραστήκαμε και τέλειωσαν τα ατέλειωτα καλοσωρίσματα, καθώς και λεπτομερειακή αναφορά στη γυναίκα, τα παιδιά και το χτήμα του Δημήτρη, φυσικά σε ποντιακή διάλεκτο, την οποία όπως αποδείχτηκε ο φίλος μου τη μιλούσε στην εντέλεια, εδέησε να μπούμε στο θέμα της επίσκεψής μας. Εγώ, μη μπορώντας να παρακολουθήσω τη συζήτηση, παρατηρούσα τον Δημήτρη που είχε και πάλι τελείως μεταμορφωθεί. Δεν ήταν ο επιφυλακτικός και λιγόλογος φίλος μου αλλά ένας εγκάρδιος και κοινωνικός τύπος. Οι Πόντιοι τον ελάτρευαν. Διαπιστώθηκε ότι ο κουμπάρος του, ο Θόδωρος (δεν είχα ακόμα εξακριβώσει αν τον είχε στεφανώσει ή τούχε βαφτίσει το παιδί ή και τα δύο), είχε κάτι γνωστούς Πόντιους, που είχαν επαναπατριστεί πριν λίγα χρόνια, αλλά διατηρούσαν επαφές με άλλους συμπατριώτες τους, που είχαν μείνει στη Σοβιετική Ενωση, στην οποία ταξίδευαν κάπου κάπου φέρνοντας λινά, γουναρικά και πορσελάνες, που τα πουλούσαν  εδώ. Κάποιοι από αυτούς τους Πόντιους κάναν δουλειές με ένα “δημοσιογράφο”, που η περιγραφή του ταίριαζε με το Χρήστο το Γιαννάκα

“Πού μένουν αυτοί οι γνωστοί σας;”

“Σην Ζοφριάν, κατά Πάρνηθαν μερέαν. Ας πηγαίνομεν ευρήκομέν  τους”

προθυμοποιήθηκεν ο κουμπάρος. Ήταν όμως πολύ αργά για να πάμε νυχτιάτικα  να τους βρούμε. Μείναμε λοιπόν κουβεντιάζοντας και πίνοντας τσίπουρο ως τα μεσάνυχτα.

 

Το άλλο απόγεμα πήγαμε πάλι οι δυό μας στη Νίκαια, πήραμε τον κουμπάρο τού Δημήτρη και βγαίνοντας στον Κηφισό, ανεβήκαμε ως τις τρεις Γέφυρες. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Θόδωρου διασχίσαμε τους Αγίους Αναργύρους, τα Νέα Λιόσια και το Καματερό και εκεί που ο δρόμος  συναντά τη σιδηροδρομική γραμμή κόψαμε δεξιά και βρεθήκαμε σε μια περιοχή αραιοχτισμένη με μικρά ισόγεια σπιτάκια, προφανώς όλα αυθαίρετα και όλα εκτός σχεδίου. Από το παιδομάνι που έπαιζε στους χωματόδρομους και τις αλάνες συμπεράναμε ότι η πλειοψηφία των κατοίκων δεν ήταν Πόντιοι αλλά Τσιγγάνοι.

Τελικά σταματήσαμε σε ένα σπιτάκι δύο δωματίων. Οι ένοικοί του, ένα ζευγάρι τριαντάρηδων, φαινόταν πως μόλις είχαν γυρίσει από τη δουλειά τους, γιατί ταχτοποιούσαν κάτι χαρτοκιβώτια και κάτι δέματα. Το ένα δωμάτιο ήταν ουσιαστικά αποθήκη,  γεμάτη μ΄αυτά τα κιβώτια και το άλλο αναπλήρωνε την κουζίνα, το καθιστικό και την κρεβατοκάμαρα.

Αφού ξεπεράστηκαν οι πρώτοι δισταγμοί, ο άντρας, συμπληρούμενος από τη γυναίκα του, μας μίλησε για τον αναζητούμενο Χρήστο

Δυστυχώς η διήγηση έγινε σε μίγμα ρωσικών, ποντιακών και ελληνικών, κατανοητό μονάχα από τον Δημήτρη και τον Θόδωρο, μάθαμε όμως εν πάση περιπτώσει, πως γνώριζαν πολύ καλά το Χρήστο, για λογαριασμό του οποίου δούλεψαν πολύν καιρό. Κατά τα λεγόμενά τους ο Χρήστος τους τελευταίους μήνες είχε βρεθεί με μπόλικο χρήμα στα χέρια του κι είχε ταξιδέψει δυο φορές στη Σοβιετική Ενωση από όπου έφερε μεγάλες ποσότητες γουναρικών, λινών, πορσελάνινων ειδών, φακών, τηλεσκοπίων, κιαλιών και άλλων ειδών, τα οποία διέθετε στις λαϊκές αγορές με ένα ευρύ δίκτυο από επαναπατρισθέντες Πόντιους, τριπλασιάζοντας μέσα σε λίγους μήνες το αρχικό κεφάλαιό του. Οι συνομιλητές μας τον υπολόγιζαν ότι είχε κερδίσει πάνω από δύο εκατομμύρια, αλλά εγώ το βρήκα υπερβολικό.

“Ο παπα-Ισίδωρον θα ξέρει πιο πολλά”, μας είπε η γυναίκα όταν φεύγαμε.

Από όσα μπορέσαμε να μάθουμε, ο εν λόγω παπά-Ισίδωρος ήταν ο εφημέριος της γειτονικής εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου. Βέβαια ήταν καθημερινή και απόγεμα και ήταν απίθανο να βρίσκαμε τον παπά. Πήγαμε όμως. Τι είχαμε να χάσουμε;

Πραγματικά δε χάσαμε γιατί τον βρήκαμε σε ένα σπιτόπουλο πίσω από την υπερβολικά μακρόστενη εκκλησία, όπου ήταν τα γραφεία του ναού. Ο παπά Ισίδωρος μας εντυπωσίασε με το παρουσιαστικό του. Πανύψηλος και σωματώδης, με γένια μουστάκια και μαλλιά κατάμαυρα, κατσαρά και ατίθασα, θύμιζε περισσότερο ληστή παρά λευίτη. Αν αντί για ράσο και καλιμαύκι τού ΄βαζες κελεμπία και σαρίκι θα έμοιαζε με κείνους τους κακούς Άραβες των χολιγουντιανών ταινιών.

Όπως έμαθα αργότερα, τον παπά τους, οι μεν αγράμματοι ενορίτες τον έλεγαν παπα-Βούβαλο, οι δε εγγράμματοι παπα-Γολιάθ. Σίγουρα με τέτοιαν εμφάνιση θα είχε και άλλα παρατσούκλια που δεν εξακρίβωσα. Δεν ήταν μοναχά στην όψη πελώριος. Όλα πάνω του ήταν στον υπερθετικό βαθμό. Είχε φωνή Στέντορα και δύναμη Κουταλιανού και, όπως διαπίστωσα αργότερα, έτρωγε τον αγλέορα κι έπινε τον άμπακο. Δεν είχε στην εμφάνισή του τίποτα το ασκητικό, το αγιωτικό, το ιερατικό και όμως οι ενορίτες του τον αγαπούσαν και τον αποδέχονταν απολύτως. Ίσως, με το να είναι τόσο γήινος, τον αισθάνονταν πιο κοντινό τους. Δεν είχε την απόμακρη οσιότητα (αληθινή ή επίπλαστη) που διαθέτουν κάποιοι κληρικοί και που θυμίζει διαρκώς στο ποίμνιό τους τις δικές του αμαρτίες.

Άλλωστε ο παπα-Ισίδωρος κάνει πολύ καλά τη δουλειά του ως παπάς. Όταν πριν τέσσερα χρόνια διορίστηκε εφημέριος στον Αγιο Κωνσταντίνο, βρήκε μιαν εκκλησία πάμπτωχη, όσο και η πλειοψηφία των κατοίκων της ενορίας, φτιαγμένη από λαμαρίνες και ελενίτ, πρώην στρατιωτικό τολ. Με εράνους, παραστάσεις σε Υπουργεία, Οργανισμούς και Τράπεζες, με χίλιες δυο κομπίνες, δουλεύοντας κι ο ίδιος, μπετατζής, χτίστης και σοβατζής, βάζοντας έτσι στο φιλότιμο τους ενορίτες του να προσφέρουν δωρεάν εργασία, την έκανε κανονική εκκλησία. Βέβαια το οικόπεδο ήταν μικρό, μακρόστενο και διαφιλονικούμενο με κάποιους παραλήδες, που λείπανε όμως ολοχρονίς στο εξωτερικό. Αναγκαστικά λοιπόν η εκκλησία έγινε κι αυτή μικρή και μακρόστενη, βασιλική μετά τρούλου, το δε καμπαναριό τοποθετήθηκε μπροστά και όχι πλάι στον κυρίως ναό και τα γραφεία πίσω του.

Η στενότητα αυτή ενοχλεί τον παπά ποικιλοτρόπως. Και γιατί μικρή εκκλησία σημαίνει μικρότερα έσοδα αλλά και γιατί η Ωραία Πύλη έγινε τελικά τόσο στενή για το μέγεθός του,  που όταν οι ανάγκες της ιεροτελεστίας απαιτούν να τη διαβαίνει για να προβάλει στο εκκλησίασμα φορώντας τα άμφιά του, αυτό γίνεται με μεγάλη δυσκολία και σχεδόν με το πλάι, οπότε όλη η μεγαλοπρέπεια και κατάνυξη, που προϋποθέτει η προβολή αυτή, πάνε περίπατο.

Έτσι μόλις ολοκληρώθηκε το χτίσιμο του ναού και παράλληλα με τον έρανο που ξεκίνησε για την εικονογράφησή του, έβαλε στόχο να μεγαλώσει το οικόπεδο κατά πλάτος. Προς νότον δε γινόταν τίποτα. Στο γειτονικό οικόπεδο είχε ήδη χτιστεί μια διπλοκατοικία. Προς βορράν όμως ο δρόμος είναι ανοιχτός. Δηλαδή όχι ακριβώς. Το οικόπεδο ανήκει στο Δήμο και στην αρχή κάθε προεκλογικής περιόδου ο εκάστοτε υποψήφιος κυβερνητικός δήμαρχος τοποθετεί μπροστά του μια μεγάλη ταμπέλα που γράφει “χώρος της μελλοντικής παιδικής χαράς της συνοικίας μας”. Φυσικά, μετά τις εκλογές η ταμπέλα μένει απλώς στη θέση της να σκουριάζει. Σε τέσσερα χρόνια βάζουνε άλλη. Παιδική χαρά δεν έγινε ποτέ.

“Σιγά να μην πετάξουμε λεφτά για να παίζουν τα γυφτάκια”

όλο όμως και κάτι ψήφους τσιμπάει ο δήμαρχος. Ο παπα-Ισίδωρος, μολονότι το παίζει προστάτης των αδελφών μας αθιγγάνων, έβαλε στο μάτι να φάει το οικόπεδο από το Δήμο.

Όταν του εξηγήσαμε τι αναζητούσαμε, μας είπε πως τον κύριο Γιαννάκα τον ξέρει καλά και μας άφησε να εννοήσουμε πως έχει παρτίδες μαζί του

“Ευσεβής κύριος, που θέλει να βοηθήσει την προσπάθειάν μας”

Ανταλλάξαμε μιαν εύγλωττη ματιά με το Δημήτρη. Μόνο ευσεβή δεν περίμενα να αποκαλέσουν κάποτε το Χρήστο. Από όσα καταλάβαμε ο φίλος μας κι ο παπα-Γολιάθ είχανε συμπήξει κάποιαν άτυπη κοινοπραξία με αντικείμενο μιαν επιχείρηση για τη φύση της οποίας δε θέλησε ο παπάς να επεκταθεί, αλλά πάντως κερδοφόρα.

“Λείπει τώρα στη Σοβιετική Ενωση, αλλά τον περιμένω αυτές τις μέρες”, μας είπε ο παπάς αποχαιρετώντας μας.

Φύγαμε από την εκκλησία κατευχαριστημένοι. Επί τέλους είχαμε κάποιο χειροπιαστό ίχνος του Χρήστου, γιατί ο παπα Ισίδωρος μας υποσχέθηκε πως αν έχει νεότερα θα μας ενημερώσει αμέσως. Ταυτόχρονα διασταυρωνόταν και η πληροφορία που μου έδωσε ο Κερασσόπουλος για τις δραστηριότητες του Χρήστου στην περιοχή.

Advertisements

221 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 17 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα
    και καλή ανάγνωση 🙂

  2. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Πάνω στην ώρα, προλάβαμε το σύνδρομο στέρησης Αριμασπών!

  3. cronopiusa said

    “Υπάρχει μια χώρα στον κόσμο όπου δέχονται όποιον καταφύγει σ’ αυτήν, χωρίς να ρωτάνε από πού είναι και τι πιστεύει. Φτάνει μόνο να δηλώσει πως δε ζει εκμεταλλευόμενος την εργασία άλλων”
    EU says member states can start deporting refugees and migrants back to Greece from March

    Καλή σας μέρα…

  4. sarant said

    Καλημέρα και από εδώ, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

  5. cronopiusa said

  6. cronopiusa said

  7. cronopiusa said

    Σεράντα μήλα κόκκινα πούλι μ’
    Σεράντα μήλα κόκκινα γιάβρι μ’
    Σ’ έναν μαντίλ’ δεμένα.
    Σ’ έναν μαντίλ’ δεμένα.
    Σεράντα σεβντάς κι αν εφτάς πούλι μ’
    Σεράντα σεβντάς κι αν εφτάς γιάβρι μ’
    Κ’ ευρίκι ς άμον εμένα.
    Κ’ ευρίκι ς άμον εμένα.

    Για έλα έλα πούλι μ’, με τ’ εμέν έλα γιάβρι μ’
    Ατό τ’ εσόν το τέρεμαν πούλι μ’, θα σύρ’και παίρ’ τ’ αχούλι μ’.

  8. Corto said

    Καλημέρα!

    Κερασσόπουλος είναι ο Θόδωρος;

  9. Γιάννης Ιατρού said

    Μιας και λεξιλογούμε και στο σημερινό άρθρο έχουμε ενεργή ανάμιξη του ποντιακού στοιχείου, διατυπώνω (στο τέλος του σχολίου) μία σχετική απορία. Για να γίνει κατανοητή η όλη ιστορία, κάνω και μια μικρή εισαγωγή, διανθισμένη με ποντιακή ποίηση, ίσως να χαρούν και οι ασχολούμενοι με την αλιεία συνταξιούχοι ποιητές του μπλογκ 🙂 ….

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο Χαψίας και οι Πόντιοι

    Χαψία για τους Πόντιους είναι/ήταν το δημοφιλέστερο ψάρι στον Πόντο! Ένα είδος γαύρου που βρίσκεται σε αφθονία στην Μαύρη Θάλασσα. Ειδικά από το Νοέμβριο έως και τις αρχές Μαρτίου αλίευαν τόνους χαψία. Ένα μέρος τους το έτρωγαν φρέσκο και ένα μέρος τους το πάστωναν.

    Λέγεται μάλιστα πως συχνά, σε παραθαλάσσιους οικισμούς του Πόντου, οι αγρότες τα χρησιμοποιούσαν ως λίπασμα για τα χωράφια, εκμεταλλευόμενοι την αφθονία του μικρού ψαριού.

    Ήταν δε τόσο μεγάλη η αφθονία τους, που το Φθινόπωρο, που ήταν η περίοδος του υπερπληθυσμού τους, μοιράζονταν δωρεάν στον κόσμο!

    Τα Χαψία (κυρίως στους παραθαλάσσιους οικισμούς του Πόντου) δεν έλειπαν ποτέ από το τραπέζι

    Οι νοικοκυρές στον Πόντο την Κυριακή των Βαΐων, έφτιαχναν χαψία.

    Τα κάλαντα της Κυριακής των Βαΐων στον Πόντο και η αναφορά στα χαψία:
    Βάια βάια το βαϊ,
    τρώμε οψάρα και χαμψίν
    και τ’ απάν την Κερεκήν
    τρώμε βούτορον, τυρίν

    Ένα άλλο ποντιακό χαρακτηριστικό το τραγούδι για τα Χαψία:

    Χαψία εξέβαν σον γιαλόν χοντρά τ’ ευλοημένα
    τα καΐκια παν κι έρταν ζίπα-ζίπα φορτωμένα.
    Χαψία, χαψία φατέστεν σκύλ’ παιδία
    και ντ’ έμορφα μαειρεύει’ ατά η θεία Ευδοξία
    Χαψία βάλον σο πλακίν εσέν λέγω Ηλία
    ξύσον κι ολίγον λαδόπον να γίνταν μερακλία
    Τραπεζουνταίοι, Κερασουνταίοι όλ’ παίρνε τηγανίζνε
    τ’ εμέτερον οι Σουρμενίτ’ με τα πατμάνια αλίζ’νε

    Κι εδώ η διατύπωση της απορίας/ερώτησής μου προς τους ειδήμονες:

    Χαρακτηριστική είναι η συνταγή ΧΑΨΙΑ ΤΟΥΦΑ όπου και αναφέρεται ότι η λέξη τούφα, που προέρχεται απ’ το αρχαίο ουσιαστικό τύφος, σημαίνει ατμός υγρού που βράζει

    Αυτή λοιπόν η ετυμολογική εξήγηση μου φαίνεται πολύ ύποπτη…
    Για την λέξη «τούφα» και στον Μπάμπη αλλά και αλλού π.χ. ΛΚΝ/lexilogia/Τριανταφυλλίδη ) βρίσκω μόνο εξηγήσεις συνδεόμενες με «κουβάρι από τρίχες» και το λατινικό tūfa που ήταν λέει «δόρυ με τρίχινο λοφίο στο άκρο», με τις «μπούκλες» ή με «λοφίο κράνους» κλπ. Αλλά και στο γνωστό σλανγ υπάρχουν ωραίες εξηγήσεις για το λήμμα «τούφα»… 🙂 🙂

  10. ΓιώργοςΜ said

    Δυστυχώς η διήγηση έγινε σε μίγμα ρωσικών, ποντιακών και ελληνικών,

    Τη δεκαετία του ’80 προβλήθηκε μια σειρά στα Ποντιακά, με υπότιτλους. Ο πατέρας μου σχολίασε τότε πως η γλώσσα ήταν «απλοποιημένη», είχε επηρρεαστεί δηλαδή από τη νεοελληνική γλώσσα τόσο σε προφορά όσο και σε λεξιλόγιο (αν και ο ίδιος δεν τα μιλούσε, τα καταλάβαινε πλήρως-η γλώσσα των γονιών του άλλωστε).
    Δεν ξέρω τι γίνεται στις μέρες μας με τα ποντιακά· εγώ δεν τα καταλαβαίνω πια καθόλου (το καλύτερο που έφτασα ποτέ ήταν να καταλαβαίνω μέσες-άκρες τις κουβέντες των γιαγιάδων ή των θείων μου) ούτε τα μίλησα ποτέ, όμως ευτυχώς στη Β. Ελλάδα υπήρξαν αμιγή ποντιακά χωριά που σίγουρα πήγαν τη γλώσσα μια-δυο γενιές παρακάτω. Αναρωτιέμαι αν έχει διασωθεί αρκετό αρχειακό υλικό (συνεντεύξεις, κείμενα) ώστε τουλάχιστον να μπορεί να ανατρέξει κανείς στο μέλλον, έστω και ακαδημαϊκά, αφού οι ντοπιολαλιές χάνονται με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς.

  11. ΓιώργοςΜ said

    9 Εγώ θυμάμαι στον Τσιφόρο τούφες=ύπνος (όπως περίπου στο πρώτο μέρος του λήμματος στο σλανγκ).
    (Πες την αλήθεια, το τελευταίο λίκνο είναι για να τσιγκλήσει το Γς, ε; 🙂 🙂 )

  12. Γς said

    >Ο παπα-Ισίδωρος, μολονότι το παίζει προστάτης των αδελφών μας αθιγγάνων, έβαλε στο μάτι να φάει το οικόπεδο από το Δήμο.

    Και θυήθηκα την Καμάριζα και την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου με τον «άγιο» παπα Νεκτάριο του εκεί, που σας έλεγα κάποτε.

    http://caktos.blogspot.gr/2015/03/blog-post_81.html

    Ετσι κι αυτός άναρχα και βιαστικά μεγάλωσε τους χώρους γύρω από το ναό του με αποτέλεσμα μια παλιά Μερσεντές που ειχε πάρει απ τον ΟΔΥ να έχει μείνει εγκλωβισμένη [για πάντα ίσως] μέσα σε τεράστιους τσιμεντένιους τοίχους και μόνο με θαύμα [σαν της Αναλύψεως] μπορεί να ανυψωθεί για να βγει έξω

  13. cronopiusa said

    8
    νόμιζα πως ταίριαζε…

  14. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    9: Το χαψί υπάρχει και εκτός ποντιακών. Αλλά η τούφα της συνταγής δεν είναι η τούφα των μαλλιών. Πρόκειται για ομόηχη λέξη. Η ποντιακή τούφα, ναι, μπορεί ναπροέρχεται από τον τύφο, απ’ όπου άλλωστε προέρχονται και τα αντιδάνεια στούφα, στιφάδο.

    8: Θόδωρος είναι ο Πόντιος κουμπάρος του Δημήτρη. Ο Κερασόπουλος, που τον είδαμε στην προπροηγούμενη συνέχεια, είναι ένας πρόεδρος αντιστασιακής οργάνωσης που τους είχε πει πως είχε δει τον Χρήστο στην περιοχή των Θρακομακεδόνων.

  15. cronopiusa said

    Όμως απ’ τ’ άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα και με την λύπη των Γραικών των μακρινών εκείνων που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούμε ακόμη.
    Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ : ΚΡΥΜΜΕΝΑ, Πάρθεν

  16. Corto said

    14 (Sarant): Τώρα το θυμήθηκα! Ευχαριστώ!

    7 – 13 (Cronopiusa): Πολύ ωραία τραγούδια!

  17. Ώστε είχε αρχίσει πριν το ’90 η ροή σοβιετικών προϊόντων στις λαϊκές; Προσπαθώ να κάνω έναν κατάλογο του τι είχαμε μαζέψει από τη λαϊκή της Ροτόντας στη Θεσσαλονίκη, γύρω στο ’91-’92:

    – δίσκους (Βισότσκι, Μουσόργκσκι, Μεσιάν)
    – βιβλία (Αντρέι Ρουμπλιόφ, δώρο στον μελλοντικό συγκάτοικο επί τη ονομαστική του εορτή)
    – πίπα (με σκαλισμένο κεφάλι στην άκρη)
    – η κλασική φωτογραφική Ζενίτ
    – ακορντεόν διαφόρων μεγεθών και ηλικιών
    – κιάλια, φυσικά

    Νόμιζα ότι θυμόμουν πολύ περισσότερα. Αφήνω κατά μέρος τους φωτογράφους της παρέας (φακοί, φίλτρα, εκτυπωτές…), και τη γνωριμία με τα ρώσικα τσιγάρα με το χαρτονένιο επιστόμιο.

  18. Alexis said

    Θα επαναλάβω αυτό που είχα πει και στο προηγούμενο απόσπασμα, με κίνδυνο να γίνω κουραστικός: Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το βιβλίο του Δ.Σ. για τα στοιχεία που δίνει για τους πολιτικούς πρόσφυγες και την πορεία τους μετά τον Εμφύλιο και μέχρι τον επαναπατρισμό τους.
    Κι αυτό ανεξάρτητα από την πλοκή της ιστορίας, που κι αυτή βέβαια έχει τον ενδιαφέρον της.
    Έχει ιδιαίτερη σημασία να βλέπει κανείς «από τα μέσα» την άποψη που είχαν για τα πράγματα, σε μία πολύ κρίσιμη χρονική περίοδο (1987), τόσο οι αριστεροί εντός της Ελλάδας όσο και εκείνοι που είχαν περάσει πολλά χρόνια στις χώρες του «υπαρκτού» και επαναπατρίζονταν. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι πολλές από τις βεβαιότητες και τα δόγματα του παρελθόντος έχουν αρχίσει πλέον να τρίζουν επικίνδυνα, να κλονίζονται σοβαρά, εκεί προς το τέλος της δεκαετίας του ’80.

    «The wall on which the prophets wrote
    is cracking at the seams»

    Αυτός ο στίχος του Sinfield, αν και προφανώς έχει γραφεί για τελείως διαφορετικό λόγο, αποδίδει εξαιρετικά νομίζω την ατμόσφαιρα της εποχής…

    Πολύ καλή επίσης η απόδοση της ποντιακής διαλέκτου από τον Δημήτρη Σαραντάκο.
    Επειδή δεν θυμάμαι, έχει αναφερθεί πουθενά αν ο Δημήτρης (του μυθιστορήματος, όχι ο Σαραντάκος 🙂 ) ήταν Πόντιος;

  19. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα. Πάνω στὴ γλύκα κόβεται τὸ σημερινό. Πάνω ποὺ πηγαίναμε νὰ βροῦμε τὸν Χρῆστο. Μοῦ ἄρεσε ἡ περιγραφὴ τοῦ παπᾶ. Νὰ δεῖς τί μοῦ θυμίζει.
    Πολὺ ὡραῖα καὶ τ’ ἀποσπάσματα ταινιῶν τοῦ Θ. Ἀγγελόπουλου ποὺ ἀνέβασε ἡ Κρόνη. Θυμᾶμαι πῶς τότε (πρὶν ἀπὸ καμμιὰ εἰκοσαριὰ χρόνια) ποὺ εἶχα δεῖ τὴν ταινία «Τὸ βλέμμα τοῦ Ὀδυσσέα» τοῦ Θ. Ἀγγελόπουλου εἶχα διαβάσει καὶ δυὸ βιβλία, τὸ «Εὐτυχισμένος ποὺ ἔκανε τὸ ταξίδι τοῦ Ὁδυσσέα» τῆς Μαριάννας Κορομηλᾶ καὶ τὸ «Ὀδυσσέας. Ἕνα καράβι τῆς Ἱθάκης, 1837-1841» τοῦ Γιάννη Βλασσόπουλου. Γιὰ τὸ πρῶτο βιβλίο ἔχουμε ξαναμιλήσει πρόσφατα.Τὸ δεύτερο εἶναι ἡ μεταγραφὴ (πραγματικὴ ἀποκρυπτογράφηση, μιὰ καὶ τὸ πρωτὸτυπο κείμενο εἶναι χειρόγραφο, χωρὶς σημεῖα στίξης καὶ μὲ πολλὲς ἀνορθογραφίες) τοῦ ἡμερολογίου (1837-1841) τοῦ ἱστιοφόρου «Ὀδυσσέας». Τὸ πλοῖο μετέφερε ἐμπορεύματα ἀπὸ καὶ πρὸς τὴ Μαύρη Θάλασσα καὶ μάλιστα γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα εἶχε ναυλωθεῖ ἀπὸ τοὺς Ρώσους γιὰ νὰ μεταφέρει ἐφόδια στὸ στρατό τους ποὺ πολεμοῦσε στὰ βορειοανατολικὰ παράλια τῆς Μαύρης Θάλασσας. Ὁ συγγραφέας ἔκανε ἐξαιρετικἠ δουλειὰ συνδέοντας τὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς ποὺ ἀναφέρονται ἀπὸ σπόντα στὸ ἡμερολόγιο τοῦ πλοίου (μόνον ὅσα ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὰ ταξίδια του). Παράλληλα δίνει πολὺ ἐνδιαφέρουσες πληροφορίες γιὰ τὴ ναυτικὴ ὁρολογία τῶν ἱστιοφόρων, γιὰ τοπωνύμια, μέτρα καὶ σταθμὰ τῶν περιοχῶν ποὺ ταξίδευε τὸ πλοῖο τὴν ἐποχὴν ἐκείνη καὶ φυσικὰ τὸ γενικὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τῆς ἐποχῆς.

  20. Γς said

    11:

    11:
    >Πες την αλήθεια, το τελευταίο λίκνο είναι για να τσιγκλήσει το Γς, ε;

    Κι ο Γς τσίγκλησε.
    Από το τελευταίο λίκνο του Γιάννη, περί τουφών:

    >Κάτι αντίστοιχο είναι το γαλλικό gazon

    Γκαζόν και θυμήθηκα την Αμερικάνα που σας έλεγα προχτές.
    Που φάγαμε στης κόρης μου [η υπεύθυνη με τις μηνύσεις των φοιτητών εναντίον του Τραμπ και του πανεπισήμιου του στη ΝΥ, που θα τους εύρισκε δουλειά κλπ]

    Τρώγαμε λοιπόν μέσα στη λιακάδα το μεσημέρι σε ένα ημιστεγασμένο χώρο στον κήπο όταν μας σέρβιρε και λίγα ραδίκια.
    Και να μην θυμάται πως τα λένε στ Αγγλικά. Ούτε κι εγώ.
    Ψέλισα κάτι βοτανικούς όρους αλλά …
    Οπότε της δείχνω το φρεσκοκομμένο γκαζόν:

    -Το φροντίζουμε.
    -Αϊ σι…
    Και της κόπηκε η όρεξη

    Τους περιμένω κατά τις δύο για ψαράκια στο λιμάνι.
    Ε, καλά. Κάτι θα βρώ [και θα σας ενημερώσω]

  21. Alexis said

    Νόμος του Μέρφυ: Αν γράψω πάνω από τρεις παραγράφους στου Σαραντάκου θα κάνω κάπου λάθος, έστω και μικρό.

    το ενδιαφέρον γμτ! 😡

  22. ΓιώργοςΜ said

    17 Η ροή σοβιετικών προϊόντων ξεκίνησε με τους μαζικούς επαναπατρισμούς, στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ελάχιστα (σε σύγκριση με αυτά που θα έπρεπε, ή θα μπορούσα) έχω αγοράσει, θυμάμαι χαρακτηριστικά όμως πως έβρισκε κανείς μηχανολογικό εξοπλισμό (παχύμετρα, μικρόμετρα) πολύ καλής ποιότητας σε εξευτελιστικές για την εποχή τιμές. Νομίζω πως οι επαναπατριζόμενοι είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους κάποιον όγκο οικοσκευής, κι έτσι (καθώς το ρωσικό νόμισμα δεν είχε καμμιά ιδιαίτερη αξία), φόρτωναν ό,τι θα μπορούσε να πουληθεί. Πολλοί πιστεύω πως ρευστοποίησαν αυτό το υλικό και ασχολήθηκαν με άλλα πράγματα μετά. Μεγάλο παζάρι γινόταν στη λαϊκή του Νέου Κόσμου, πίσω από το Ιντερκοντινένταλ, τα Σάββατα.
    Φυσικά η πρώτη μου SLR (ζενίτ 5) τέτοια προέλευση είχε, αν και την πήρα από έναν φίλο. Ακαταπόνητη, μια φορά έπεσε σ’ ένα ρυάκι στη Σκωτία, συνέχισε να λειτουργεί (μηχανική γαρ), το φιλμ που περιείχε εμφανίστηκε (με κάποια ελαττώματα, βέβαια), κι όταν στέγνωσε πλήρως, ξαναδούλεψε και το φωτόμετρο! Φωτόμετρο χωρίς ηλεκτρονικό κύκλωμα βέβαια, ένα στοιχείο σεληνίου πάνω από το φακό. Χρήσιμη και ως εργαλείο αυτοάμυνας: Μεταλλική και ασήκωτη σε σύγκριση με τα «ελαφρά» μοντέλα με πλαστικά και τιτάνιο που κυκλοφορούσαν τότε (σημ. τα εισαγωγικά στο «ελαφρά» έχουν να κάνουν με την εποχή, συγκρινόμενες με τις σημερινές, κι εκείνες βαριές είναι).

  23. 17

    Ρολόγια Ракета. Τέσσερα έχω.

  24. Alexis said

    #17, 22: Εγώ δεν έχω αγοράσει τίποτα από τους Ρωσοπόντιους (δυστυχώς), το μόνο που θυμάμαι είναι οι μπάμπουσκες, εκείνες οι κούφιες ξύλινες κούκλες που έμπαιναν η μία μέσα στην άλλη.

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    19. (Συνέχεια). Ἔχω συνδέσει στὸ μυαλό μου τὰ δυὸ βιβλία μὲ τὴν ταινία, ὄχι μόνον ἐξ αἰτίας τοῦ ὀνόματος τοῦ Ὀδυσσέα ποὺ ἔχουν κοινὸ, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀναφέρονται στὸν Ἑλληνισμὸ τῶν παρευξείνιων περιοχῶν, ἔστω καὶ σὲ διαφορετικὲς ἱστορικὲς περιόδους.

    Καὶ μιὰ παράκληση. Ἄς μήν ἀνεβάσουμε πολλὰ βίντεο σήμερα. Ἤδη ὁ ὑπολογιστὴς μου καθυστερεῖ ἀρκετὰ νὰ μπεῖ στὸ νῆμα. Τὶς ἄλλες, στὰ «Λεξιλογικά του Φιντέλ και της Κούβας», ἀγκομαχοῦσε γιὰ νὰ μπεῖ. Ἄν γίνεται νὰ βάζουμε τὸν τίτλο τοῦ συνδέσμου κι ὅποιος θέλει νὰ μπαίνει μὲ «κοπυπάστε». 🙂

  26. Corto said

    «είχε ταξιδέψει δυο φορές στη Σοβιετική Ενωση από όπου έφερε μεγάλες ποσότητες γουναρικών»

    Ένα παράδοξο:
    Επί το πλείστον συμβαίνει το αντίστροφο, η Ελλάδα εξάγει γούνες προς την Ρωσία.
    Πολύ περίεργο, ένα βόρειο, τεράστιο και παραγωγικό κράτος να αγοράζει γουναρικά από ένα μικρό και νότιο κράτος.
    Τόσο πολύ ζήτηση υπάρχει για την καστοριανή γούνα στην Ρωσία, ώστε βλέπεις μαγαζιά Καστοριανών μέχρι και στην Χερσόνησο της Κρήτης, όπου Ρώσοι τουρίστες ψωνίζουν γούνινα παλτά μέσα στο κατακαλόκαιρο, με 40 βαθμούς Κελσίου!

  27. Γς said

    22:

    >Μεγάλο παζάρι γινόταν στη λαϊκή του Νέου Κόσμου, πίσω από το Ιντερκοντινένταλ, τα Σάββατα.

    Κάθε φορά που περνάω απ τη Λαγουμιτζή νομίζω ότι θα δώ τις πραγμάτιες τους

  28. Triant said

    Δεν θα ήμουνα τόσο καλόπιστος μετά από όσα είχα δεί και ακούσει.
    Σιγά μην τους ειδοποιήσει ο παπα-Ισίδωρος. Ίσα ίσα θα ενημερώσει τον Χρήστο ότι τον ψάχνουνε.

  29. cronopiusa said

    Vozvrashchenie – The return – El regreso

  30. Γς said

    26:

    Μιλάμε για χοντρό εμπόριο.

    Ναι. Και πινακίδες στα Ρώσικα
    στις παραλίες της Κρήτης.

    Γούνες της Νικολέτας

    Κι ήταν κι η Μαρία.

    Η πρώτη στα γουναράδιξκα της Αθήνας

    http://caktos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_18.html

  31. 26

    Πριν κάτι χρόνια, κάποια σαΐνια μπούκαραν σε εκτροφείο στην Καστοριά και απελευθέρωσαν χιλιάδες μινκ. Τα οποία γάμσαν όλα τα κοτέτσια και τα κουνελαριά του νομού.

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2010/09/blog-post_28.html

  32. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Τα Έπη των Αριμασπών τείνουν να γίνουν οι Περιπέτειες του Τομ Σόγιερ. 🙂

    @17: Εγώ, από ρωσοποντιακό παζάρι στο Αιγάλεω, είχα τσιμπήσει έναν εξαιρετικότατο Jupiter-6 180mm f2.8 Μ42 (βιδωτό) για την Praktika, ο οποίος μετά λίγα χρόνια με ένα αντάπτορα για Canon έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του εξοπλισμού μου. Ένας άλλος φίλος είχε τσιμπήσει έναν χιλιάρη ρώσικο κατοπτρικό τηλεφακό, (μανκούσοφ ή κάτι τέτοιο) αλλά οι επιδόσεις του δεν με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα.

  33. Γς said

    31:

    Πριν κάτι χρόνια, κάποια σαΐνια μπούκαραν σε εκτροφείο στην Καστοριά και απελευθέρωσαν χιλιάδες μινκ. Τα οποία γέμισαν όλα τα κοτέτσια και τα κουνελαριά του νομού

    Εγώ έτσι το διάβασα.

    Γεμισέ τα κι άστα.
    Το γεμίσαμε και ψόφησε.
    Φευ
    Τώρα πιά

  34. Corto said

    30 (Γς):
    Χοντρό εμπόριο και εν μέρει και η ρώσικη μαφία στα κόλπα (αν θυμάστε είχαν σκοτώσει έναν γουναρά στην Καστοριά).

    31 (Σκύλος): Το θυμάμαι. Τεράστια βλακεία.

  35. 34β Είχαμε ανέβει για πυροπροστασία στο Γράμο κι ακούγαμε τη συχνότητα της πυροσβεστικής. «Μινκ στην αυλή της κυρα-Μαρίας στο Άνω Νεστόριο». Τρέχαν οι έρ’μοι οι πυροσβέστες, πλατς! μια με το φτυάρι κι έτρεχαν για το επόμενο. Όμως πολλά μινκ επιβίωσαν, καθώς είναι γουνοφόρα, κι ακόμα κυκλοφορούν.
    Γυρνάγαμε από Καστοριά και στην εθνική κάθε τόσο αναφωνούσαμε «Μινκ!», «Μινκ!», «Μινκ!». Ούτε γιάνκηδες πιλότοι στην Κορέα να ήμασταν. https://en.wikipedia.org/wiki/MiG_Alley

  36. Γς said

    33:

    Τα οποία γέμισαν όλα τα κοτέτσια και τα κουνελαριά του νομού

  37. ΓιώργοςΜ said

    26 Οι γουναράδες της Καστοριάς ήταν ονομαστοί παγκοσμίως. Θυμάμαι το δάσκαλό μου στο Δημοτικό να το αναφέρει, με την αιτιολόγηση πως, επειδή για λόγους κόστους χρησιμοποιούσαν πολύ μικρά κομμάτια γούνας, ανέπτυξαν με τα χρόνια ξεχωριστή τεχνική ώστε να τα ενώνουν με πολύ καλό αισθητικό αποτέλεσμα, βγάζοντας ουσιαστικά ποιοτικές γούνες από ρετάλια.
    Χρόνια μετά, ένας συμφοιτητής μου από την Καστοριά μου έλεγε πως η τέχνη, που την κρατούσε η συντεχνία σαν κόρη οφθαλμού μέχρι κάποια στιγμή, εξαργυρώθηκε: Δε θυμάμαι ποια χώρα (Ταϊβάν; Κορέα;) προσέφερε τεράστια ποσά για την εποχή σε κάποιους πολύ καλούς τεχνίτες, για να μεταναστέψουν και να δουλέψουν (βασικά για να εκπαιδεύσουν άλλους), κι έτσι η αποκλειστικότητα έφυγε.
    Ακόμα και τώρα όμως (πριν από μερικά χρόνια έστω), γύρω από την Καστοριά, τα γουναράδικα έχουν ταμπέλες σε κυριλικό αλφάβητο (δεν ξέρω τη γλώσσα), κι έτσι θυμάμαι να είναι και προ εικοσαετίας που πρωτοταξίδεψα προς τα εκεί.
    Έχω την εντύπωση πως οι Ρώσοι, λόγω κλίματος, αναγνωρίζουν και αναζητούν την καλή ποιότητα στη γούνα και την πληρώνουν (και) σαν είδος πρώτης ανάγκης, όχι μόνο προς επίδειξη. Δε θυμάμαι που το είδα αυτό, αν ξέρει κάποιος περισσότερα ας επιβεβαιώσει ή ας διαψεύσει.

  38. Corto said

    35: Δηλαδή εννοείς ότι οι πυροσβέστες τα σκότωναν; Δεν τα συνέλεγαν για να τα επιστρέψουν στην φάρμα;

  39. 38 Πώς να τα πιάσουν; Είναι ζόρικα και μοβόρικα. Πλατς! και κάτω.

  40. Corto said

    37: Φαίνεται ότι και σήμερα οι Καστοριανοί θεωρούνται ξακουστοί, αφού υπάρχει τόση ζήτηση σε μια τόσο μεγάλη αγορά.
    Θα συμφωνήσω με τις όποιες φιλοζωικές αντιρρήσεις, αλλά από την άλλη η γούνα είναι από τις ελάχιστες παραγωγικές δραστηριότητες που μας απέμειναν.
    (Τα βυρσοδεψεία για παράδειγμα, πού είναι; Η Χίος είχε ξακουστά ταμπάκικα, το ίδιο και η Πάτρα, τα Χανιά κλπ. Τώρα όλο το δέρμα φτιάχνεται στην Τουρκία)

  41. Corto said

    39: Κρίμα…

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να θυμηθούμε και όσα κατήγγειλε η Λιάνα Κανέλλη, βουλεύτρια του ΚΚΕ ούσα, στο Δ’ Παγκόσμιο Ποντιακό Συνέδριο (σελ. 85 των πρακτικών):
    «Και όταν μιλάμε για γενοκτονία των Ποντίων, να αρχίσουμε να τη φτάνουμε και στη γενοκτονία που έχει γίνει σε άλλες περιοχές, όπως στη Σοβιετική Ένωση. Συγνώμη αλλά και εκεί είχαμε μια μορφή γενοκτονίας με τον δικό της τρόπο. Χάθηκαν άνθρωποι και χάνονται ακόμη, αν συνεχίσουμε έτσι θα τους χάσουμε όλους.»
    Γνωστά τα εγκλήματα του σταλινισμού κατά των μειονοτήτων, οι Πόντιοι θα γλίτωναν;

  43. Γς said

    Να βάλουμε κι ένα μινκ

  44. Γς said

    Να βάλουμε κι ένα μινκ

    Κι ένα Μιγκ

  45. spiral architect said

    @37: Όπου κατεβαίνουν Ρώσοι τουρίστες (Κρήτη, Ρόδο, Κω κλπ) έχει καστοριανά (αλλά και άλλα) γουναράδικα. Αγοράζουν καλοκαιριάτικα γούνες ελληνικές επειδή τις θεωρούν ποιοτικές, ακριβώς για το λόγο που έγραψες. Στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ δεν κυκλοφορείς με μπουφάν και σκούφο, αλλά με γούνα-παλτό και γούνινο καπέλο.

  46. Triant said

    Το χαντάκωσαν το παληκάρι μας (Τζέιμς Σταυρίδη) οι γνωστοί ανθελληνικοί κύκλοι!

    «Ο μέχρι σήμερα πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του πετρελαϊκού κολοσσού Exxon-Mobil Corp Ρεξ Τίλερσον είναι τελικώς ο εκλεκτός του Ντόναλντ Τραμπ για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ.»

    Τι σκοπεύουν να κάνουν οι ελληνόψυχοι του Ιλλινόι;

  47. ΓιώργοςΜ said

    40 Ένας φίλος, γιος βυρσοδέψη, μου έλεγε τω καιρώ εκείνω (~’90) πως ένα δερμάτινο μπουφάν (από αρνίσιο δέρμα) για να είναι της προκοπής θα πρέπει να κοστίζει πάνω 150-200.000 δρχ (>500€), αλλιώς τα δέρματα είναι μάπα. Ήδη από τότε έβρισκε κανείς με κάτω από 100.000. Η φτήνια τρώει τον παρά (σκληρό νόμισμα, ανταγωνιστικότητα κλπ κλπ).
    Εν τω μεταξύ, ο ίδιος φίλος μου έλεγε πως οι ταμπάκοι την τέχνη την κρατούσαν με νύχια και με δόντια. Αν κάποιος ζητούσε από συνάδελφο να του θυμίσει κάτι από τη συνταγή, το πιθανότερο να έπαιρνε ψεύτικη απάντηση. Έτσι, η τέχνη χάθηκε. Είναι και περιβαλλοντικά πολύ επιβαρυντική και η όχληση σημαντική, κι έτσι κάπως δένει το γλυκό.

  48. Γς said

    45:

    >Στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ δεν κυκλοφορείς με μπουφάν και σκούφο, αλλά με γούνα-παλτό και γούνινο καπέλο.

    Και θυμήθηκα εκείμη την αποθήκη στην Ινδονησία γεμάτη με με γούνες και παλτά που τους στείλαμε μετά το τσουνάμι

  49. ΓιώργοςΜ said

    45 Θυμάμαι τη στιχομυθία από την «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα», όπου η ηρωίδα με τα πολλά φτάνει, ξυλιασμένη, στο γνωστό της στη Μόσχα, φορώντας τα πιο ζεστά της ρούχα, κι αυτός φωνάζει στη γυναίκα του: «Κοίτα τη, ήρθε με καλοκαιρινό παλτό!»

  50. Corto said

    47: Έχουμε την μεγαλύτερη αιγοτροφία στην Ε.Ε., γύρω στα 5.000.000 ζώα, και όλο το μαλλί και το δέρμα πάει χαμένο.

  51. 50 Τα γίδια δεν τα κουρεύουνε. Μόνο τα πρόβατα. Αλλά τόσο το μαλλί όσο και τα τομάρια, απ’ όσο μου λένε φίλοι κτηνοτρόφοι, εδώ στο χωριό, είναι ζήτημα αν θα περάσει κάνας έμπορας να τα πάρει. Για εξαγωγή στην Κίνα, εννοείται.

  52. Γς said

    47:

    Και φαγώθηκαν όλοι οι ζηλιάρηδες να μου λένε τόσα χρόνια όι το «πέτσινό» μου είναι της πλάκας, απομίμηση, από δερματίνη και τέτοια.

    Και είπα πρίν το πετάξω να το δώσω στο καθαριστήριο.

    -50 ευρά.
    -Τόσο πολύ; δεν το πετάω καλλίτερα.
    -Τι λέτε κύριε; Δε μπέστ!

    Και μου έδειξε στο εσωτερικό του τα σερτιφικάτα του.

    Οντως.
    Και βαριέμαι να σηκωθώ να πάω να δω για να σας πω τι γράφει.

  53. Corto said

    51: Σωστά, έχεις δίκιο, τα πρόβατα κουρεύουν. Όταν τους ρωτούσα (στην περιοχή που αναφέρεσαι) γιατί δεν το πουλάτε, μου απαντούσαν ότι το μαλλί των ελληνικών προβάτων δεν θεωρείται καλής ποιότητας για την εριουργία.
    Δυστυχώς…

  54. Γιάννης Ιατρού said

    14α: Χαψία Τούφα …
    Νίκο, τώρα γύρισα και τό είδα. Ευχαριστώ (τύφος κι όχι τφος, τι σου κάνουν οι τόνοι… 🙂 κλπ.).
    Πάντως, αν κι αν δει κανείς την εικόνα του εδέσματος, περισσότερο με μαλλιά/χτένισμα μου μοιάζει, άσε που το κάνουν τον φούρνο και ουχί αχνιστό 🙂

  55. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    36 Ο οποίος Ρεξ Τίλερσον θεωρείται μέγας φίλος της Ρωσίας και του Πούτιν

  56. Alexis said

    #51: Τα γίδια δεν τα κουρεύουνε.
    Όχι δα! Έχεις υπόψη σου το «σάισμα», χοντρό χαλάκι φτιαγμένο από τραγόμαλλο;
    Μάλλον εννοείς ότι δεν τα κουρεύουνε πλέον.
    Παλιότερα που το μαλλί είχε άλλη αξία και οι γυναίκες ύφαιναν στον αργαλειό, το γιδόμαλλο ήταν πολύτιμο…

  57. 56 Ναι, δίκιο έχεις. Έχω ένα σάισμα από γιδόμαλλο, ασήκωτο είναι. Η γιαγιάμ’ τόχε φτιάξει.
    Πάντως, τώρα δεν τα κουρεύουνε.

  58. ΓιώργοςΜ said

    56, 51 Επίσης η κατσικίσια τρίχα ήταν (και) πολύτιμο οικοδομικό υλικό. Παλιός σοβατζής μου είπε κάποτε (υπερβάλλοντας κάπως, υποθέτω), πως ένας τεχνίτης που ξέρει να δουλεύει τη λάσπη, αν έχει γίδινη τρίχα μπορεί να σοβαντίσει και με χώμα από το δρόμο-ούτε ασβέστη, ούτε άμμο, ούτε τίποτα.
    Από αλλού διασταύρωσα, πως προσθέτοντας τρίχα στη λάσπη οι σοβατζήδες μπορούσαν να σοβαντίσουν «γιαγλί», δηλαδή πάνω σε ψευδοροφές από καλαμωτή, καθώς με την κατάλληλη τεχνική ο σοβάς αγκάλιαζε το καλάμι και στεκόταν μια χαρά. Τώρα, γυψοσανίδα και τέλος.

  59. Νίκος Μαστρακούλης said

    23: Ένα για κάθε πόδι; 🙂

  60. 59 Εννοείται! Κι ο Φιντέλ δύο Ρόλεξ φορούσε.

  61. Γιάννης Ιατρού said

    19: Δημήτρης Μαρτῖνος
    Μοῦ ἄρεσε ἡ περιγραφὴ τοῦ παπᾶ. Νὰ δεῖς τί μοῦ θυμίζει.

    Εμένα Δημήτρη, όχι «τι», «ποιόν» !! 🙂

  62. gpoint said

    # 9

    απαντώ εις…Τζι-ποντιακή διάλεκτο

    Πσαράς ειμί της καθετής και του πεταχταρίου
    την τέχνη ταύτην έμαθαν από μικρού παιδίου
    ποτές μου δεν εγεύτηκα μήτε μικρού χαψίου
    πως να το πιάσω τζάνεμ μου στερούμενος δικτύου ;

  63. Τζιπόιντ, δωράκι πήρες; https://twitter.com/Gath___/status/808633110543929344

  64. Σουμέλα said

    Απόλαυσα πολύ το κείμενο, ιδίως τα ποντιακά και τους πόντιους. Οι γονείς μου μιλούν μεταξύ τους ποντιακά. Τα καταλαβαίνω όλα και τα μιλάω αρκετά καλά.

  65. Νίκος Μαστρακούλης said

    60: Ένα σε κάθε πόδι κι αυτός; 🙂 🙂 🙂

    52: Ωραίος είσαι σ’ αυτή τη φωτογραφία, Γς 🙂

  66. Γιάννης Ιατρού said

    62: Νά ΄σαι καλά πσαρά μου!
    63: Σκύλε, κατά παράφραση του γνωστού… 🙂

  67. Corto said

    Και αφού το απόσπασμα σχετίζεται με τον Ελληνισμό της Ρωσίας, ιδού και ένα βαρυσήμαντο ιστορικό ερώτημα (σχετικά γνωστό):

    Τι σχέση έχει η παρακάτω φωτογραφία με το πατροπαράδοτο σουβλάκι;

  68. 67 Την ιστορία με τη χαρτοπετσέτα;

  69. 66α http://zoornalistas.blogspot.gr/2016/12/blog-post_92.html

  70. Corto said

    68: Εννοείς το χαρτάκι του Στάλιν με τα ποσοστά κλπ; Όχι.

  71. gpoint said

    # 63

    όχι, ρε… τι με πέρασες ;

    # 67

    Γιάννη εγώ μόνο πετονιά στο χέρι καταλαβαίνω…ακόμα και το καλάμι μόνο για καβάλημα τόχω !!

  72. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #56,57,58. Ἄν δὲν κάνω λάθος καὶ οἰ κάπες τῶν τσομπαναραίων ἀπὸ γιδόμαλλο εἶναι φτιαγμένες. Ἀπ’ ὅ,τι ἔχω ἀκούσει εἶναι καὶ ἀδιάβροχες, καθὼς, ἐξ αἰτίας τοῦ λίπους(;) ποὺ περιέχουν, τὸ νερὸ γλιστράει ἐπάνω τους.

    #61. Δίκιο ἔχεις Γιάννη. Κι ἐμένα κάποιον ΜΕ θυμίζει. 🙂

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα -περιμένω απάντηση στο κουίζ

  74. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Μόλις εξυπνήσαμε εδώ εις το Σικάγο και το Επιτελείο μας μάς ετροφοδότησε με ένα μεζεδάκι ολκής που σπεύδουμε να προσφέρουμε στον κ. Σαραντάκο δια το προσεχές Σαββάτο. Αφορά τον αγράμματο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Ιερώνυμο Λιάπη, όστις προ ολίγου από την Κέρκυρα έδωσεσυνέντευξι στο ΑΠΕ και χαρακτήρισε «νεφύδριον» τις προκλήσεις της Τουρκιάς, αποδίδοντας στον ανθέλληνα Ιωάννη τον Χρυσόστομο την θρυλική φράση του Μεγάλου Αθανασίου «νεφύδριον γάρ εστί και θάττον παρελεύσεται»!.. Την φράσι του επίσης μισέλληνος Μ. Αθανασίου διασώζει ο χριστιανούλης ιστορικός Σωκράτης ο Σχολαστικός στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του και ο αγνώμων Αθανάσιος την απηύθυνε προς τον Μέγα Ιουλιανό, που προσφάτως τον είχε απελευθερώσει από την Εξορία στην οποία τον είχαν στείλει οι Αρειανοί!..

    ΙΔΟΥ επί λέξει η ιστορική γκάφφα του Ιερωνύμου Λιάπη (υπήρξε και φιλόλογος στην Λεόντειο ο αστοιχείωτος αυτός αρβανίτης!..) που δεν πήρε χαμπάρι ούτε το αγράμματο ΑΠΕ, ούτε οι δεκάδες εκκλησιαστικοί και άλλοι Ιστότοποι που ανεδημοσίευσαν μέχρι τώρα τις δηλώσεις του Μακαριωτάτου:

    2) Προειδοποιούμε τον κ. Σαραντάκο πως αν το Σαββάτο δεν τολμήσει να ξεκωλιάσει τον αγράμματο αρβανίτη Ιερώνυμο Λιάπη, η Κοινότης μας θα τον κατατάξει εσαεί στην κατηγορία των κρυφοχριστιανούληδων που τρέμουν την Εκκλησία των Γαλιλαίων. Εκτός κι αν ο κ. Σαραντάκος (ευελπιστών στην καρέκλα του υπ. Παιδείας, μετά την αποχώρησι του γερο-Γαβρόγλου) δεν θέλει να τα βάλει με το συριζέικο ΑΠΕ που έχαψε την αγραμματοσύνη του Λιάπη και την έκανε τίτλο.

    3) Περαίνοντες, ενημερώνουμε τους συνταξιούχους αναγνώστας που τυχόν θα θελήσουν να δώσουν ελαφρυντικά στον Αρχιεπίσκοπο πως η φράσις του Μ. Αθανασίου («νεφύδριον γάρ εστί και θάττον παρελεύσεται») είναι ψωμοτύρι για όλους τους εκκλησιαστικούς και με τίποτα δεν δικαιολογείται η άγνοια του Μακαριωτάτου. Την αναφέρουν ως φράσι του Μ. Αθανασίου τόσον ο μέγας Παπαρρηγόπουλος στον 2ο Τόμο της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους», όσον και ο άγιος Νικόδημος Αγιορείτης στο μνημειώδες «Πηδάλιόν» του

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

    ΥΓ: κύριον Triant (σχ. 46): Δεν υπήρχε καμμία περίπτωσις να βάλει ο Ντόναλντ τον Τζέημς Σταυρίδη επικεφαλής του State Department. Ο Σταυρίδης (δεδηλωμένος Δημοκρατικός) υποστήριξε φανατικά την διεφθαρμένη Χίλαρυ κατά την προεκλογική εκστρατεία και κάποια στιγμή η Χ. σκεφτόταν να τον πάρει για αντιπρόεδρό της. Άλλωστε, είναι γνωστός εδώ στην Ομογένεια ο φιλοτουρκισμός του Σταυρίδη, επειδή ως επικεφαλής του ΝΑΤΟ γαμούσε επί κάποια χρόνια μιά γνωστή Τουρκάλα της Σμύρνης. Ο Rex Tillerson είναι απείρως πιό φιλέλλην και ελληνόψυχος από τον σαβουρογάμη Σταυρίδη. Η εταιρεία του έχει πάρει την μερίδα του λέοντος από το φυσικό αέριο της Κύπρου (οικόπεδο «Αφροδίτη») και εμπλέκεται άμεσα στην Ελληνο-Κυπριακο-Ισραηλινή Συμμαχία για τον αγωγό μεταφοράς από το Ισραήλ στην Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδος. Το χρίσμα του Υπ.Εξ. των ΗΠΑ στον Rex Tillerson αναβαθμίζει αυτομάτως και τον ρόλο του μέλους της Κοινότητός μας, Γεωργίου Παπαδοπούλου, όστις είναι κορυφαίος ειδικός στο ζήτημα της Ελληνο-Ισραηλινής συμμαχίας γιαι τον Αγωγό

  75. Νορβηγικό περιοδικό εικονογραφεί το επερχόμενο τέλος του κόσμου https://pbs.twimg.com/media/CzfLa_RWIAECUCi.jpg

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>κι είχε ταξιδέψει δυο φορές στη Σοβιετική Ενωση από όπου έφερε μεγάλες ποσότητες γουναρικών, λινών, πορσελάνινων ειδών, φακών, τηλεσκοπίων, κιαλιών και άλλων ειδών, τα οποία διέθετε στις λαϊκές αγορές με ένα ευρύ δίκτυο από επαναπατρισθέντες Πόντιους,

    Πότε ξεκίνησε αυτό το πολύ αλισβερίσι;Νομιζα πως γεμίσανε οι λαϊκές κατά και μετά την περεστρόικα,όχι;

  77. Corto said

    Απάντηση στο 67:
    Η Διάσκεψη της Γιάλτας πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείον «Η Λιβαδειά», πρώην έπαυλη του Λάμπρου Κατσώνη!

  78. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Σχολίου 74 διόρθωσις: ΙΔΟΥ ο σωστός λίκνος για την πρώτη καταγραφή της φράσεως του Μ. Αθανασίου για το «νεφύδριον» από τον Σωκράτη τον Σχολαστικό

  79. Γιάννης Ιατρού said

    71: Gpoint

  80. Γιάννης Ιατρού said

    72β Δημήτρης Μαρτῖνος
    Μητσό λεπτό ρε συ:

  81. sarant said

    77 Όχι ξενοδοχείο. Μέγαρο. Όλη η περιοχή αυτή, που τη χάρισε η Μεγ. Αικατερίνη στον Κατσώνη, ονομάστηκε Livadia από τον Κατσώνη.

  82. Πετάξτε το GPS, έρχεται το Galileo! http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500120670

  83. Corto said

    81: Σωστά, μέγαρο. Εντυπωσιακό πάντως ότι κρατήθηκε η ονομασία.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιατί ο θαλασσομάχος Κατσώνης γεννήθηκε στη Λειβαδιά!

  85. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    82. Δεν είναι να εμπιστεύεσαι ευωπαϊκές μπαχατάλες που έρχονται …δευτερότριτες και καταϊδρωμένες, 50 χρόνια μετά τα αντίστοιχα αμερικάνικα… 🙂 Ιν γιανκης γούι τραστ!

  86. 85 Εγώ θα πάρω το ρούσικο, το Glonass

  87. https://en.wikipedia.org/wiki/Livadia_Palace

  88. Corto said

    84: Ακριβώς, στην …πατρίδα του σουβλακιού!

    (Παρεμπιπτόντως στην Αχαΐα υπάρχει επώνυμο Ορλώφ, σε αγροτικές μάλιστα περιοχές, όχι σε τίποτα εμιγκρέδες Ρώσους κλπ)

  89. Γιάννης Ιατρού said

    74: Αγαθίας των Αμπελοκήπων
    τον ρόλο του μέλους της Κοινότητός μας, Γεωργίου Παπαδοπούλου

    Α, ναι;
    Αυτού του κρυφοχριστιανούλη;
    Αλλά τα είπαμε και στο χθεσινό νήμα …. και άρχισαν οι δικαιολογίες και οι κωλοτούμοπες (στο 152β)

  90. 88 !!!!! http://apps.vrisko.gr/apo-pou-krataei-i-skoufia-sou/%ce%9f%cf%81%ce%bb%cf%8e%cf%86

  91. Corto said

    90:
    Κάποιους από την Λάππα είχα γνωρίσει. Είναι αγρότες και ελαιοπαραγωγοί. Δεν γνώριζαν τίποτα περί του επιθέτου τους.

  92. 91 Μην είναι βλαχογενές, σαν το Αβέρωφ;

  93. Και να ένας ωραίος τύπος http://www.dinfo.gr/%ce%bf-%cf%83%ce%b5%cf%86-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%bd%ce%bf%cf%83%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf/

  94. sarant said

    92 Θα μπορούσε να είναι ένας Ρώσος που να ήρθε κάποτε, τον 19ο αιώνα, και να έχει όλους αυτούς τους απογόνους.

  95. Corto said

    Από ό,τι κατάλαβα το Αβέρωφ δεν είναι πραγματικό επίθετο. Λέει η βικιπαίδεια ότι λεγόταν Αυγέρος κανονικά.
    Και το Σβαρτς ψεύτικο είναι. Μαύρος ήταν το αυθεντικό επώνυμο.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%B2%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%86

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82_(%CE%A3%CE%B2%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%82)

  96. 94 και λες να βρέθηκαν λαδάδες στην κάτω Αχαγιά;
    95 εκάναν πολλά ταξίδια σε Βιέννα και Οδησσό οι βλάχοι, οπότε δεν είναι παράλογο

  97. giorgos said

    Κι’ γώ έτσι νομίζω , ότι τό Αβέρωφ δέν είναι τό πραγματικό του έπώνυμο . Νομίζω ότι τό πραγματικό του επώνυμο ήταν Αποστολάρας .

  98. Μαρία said

    95
    Ναι. Πέρσι ο Μεθενίτης στην εκπομπή του, απο πού κρατάει η σκούφια μας, αφιερωμένη στα βλάχικα επώνυμα, είχε φιλοξενήσει την Τατιάνα Αβέρωφ. Έχει κρατήσει το αρχείο ο Βλάχος και, αν περάσει απο δω, θα το παίξει.

  99. Ριβαλντίνιο said

    Και ο πατριός και ο ετεροθαλής αδελφός της Μπουμπουλίνας λέγονταν Ορλόφ.

  100. Δεν θα πούμε τίποτα χριστουγεννιάτικο; Μέχρι και η Boston Dynamics στόλισε! https://www.youtube.com/watch?v=RDZu04v7_hc

  101. spiral architect said

    Εμείς ψάχνουμε να βρούμε αν τα Αριμάσπεια Έπη υπήρχαν και σε ποιανού τα χέρια βρίσκονταν και ο Τάκης στην κατάθλιψη διαβάζει Πλάτωνα.

    Επειδή σας έχω κουράσει επιχειρηματολογώντας υπέρ της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, είπα σήμερα να γράψω κάτι πιο προσωπικό, για να δείξω πως αυτοί οι άνθρωποι που μας μιλούν από την άλλη άκρη του χρόνου δεν αξίζουν μόνον επειδή υπηρετούν μια πολιτισμική ευπρέπεια. Εχουν και ένα υπαρξιακό αντίκρισμα το οποίο, αν το χάσουμε, θα αφεθούμε στη συλλογική μας κατάθλιψη.

    (προκαταβολικό τσιμπολόγημα από το Σάββατο)

  102. 101 Ψιτ, Σπειροειδή: https://www.flickr.com/photos/140315633@N06/sets/72157677750568235

  103. Ίσως κάποιοι άνθρωποι που είχαν εμπλακεί στα Ορλωφικά να είχαν πάρει το παρατσούκλι Ορλώφ και να έμεινε στους απογόνους των ως επίθετο — αν και στην περίπτωση αυτή, μάλλον κάποια αμυδρή ανάμνηση θα είχε μείνει στην οικογένεια.
    Ήξερα μία κυρία Λεβή, που δεν ήταν Εβραία, αλλά ο προπάππους της ήταν παραγιός σε κάποιου Εβραίου το μαγαζί, και προφανώς ήταν σε όλους γνωστός ως ο Μήτσος (π.χ.) του Λεβή, και είχε μείνει ως επίθετο στους απογόνους του.
    Γενικώς, οι Έλληνες είχαν μεν επώνυμα από την ύστερη Βυζαντινή εποχή, αλλά τα άλλαζαν πολύ εύκολα μέχρι πρόσφατα. Και ο Γεώργιος Παπανδρέου, αν δεν κάνω λάθος, αλλιώς λεγόταν, αλλά επειδή είχε πατέρα παπά ονόματι Αντρέα, όταν πήγε στο Γυμνάσιο το άλλαξε. Στη Βικιπαίδεια γράφει ότι «Το 1901 … αποφάσισε μαζί με τον αδελφό του να επισημοποιήσουν το επίθετο με το οποίο ήταν άλλωστε γνωστοί: Από Γεώργιος Σταυρόπουλος έγινε Γεώργιος Παπανδρέου» — μόνο που το 1901 ήταν μόλις 13 ετών, οπότε δεν θα μπορούσε να επισημοποιήσει τίποτε

  104. Corto said

    103 (Αγγελος):
    Αυτή η απάντηση μου φαίνεται η πιο πιθανή. Ξέρω αντίστοιχο παράδειγμα με ψευδώνυμο (μη επισημοποιημένο επώνυμο). Ένας ταβερνιάρης στην Λήμνο ήταν χρόνια στην Ν. Αφρική και γνώριζε τον Νέλσον Μαντέλα. Όλη η Λήμνος τον φωνάζει Μαντέλα -και το μαγαζί του επίσης (πάμε να φάμε στου Μαντέλα).

  105. Alexis said

    Και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που αλλάζουν τα επώνυμά τους με παρατσούκλια, αν και πολύ πιο σπάνια απ’ ότι παλιότερα.
    Στο χουργιό της γυναίκας μου ξέρω άτομο (70άρης σήμερα) που είχε το παρατσούκλι Τζαβέλας και τελικά το έκανε επίσημο επώνυμο. Βέβαια το Τζαβέλας είναι γνωστό και ιστορικό επώνυμο, οπότε έχει νόημα μια τέτοια αλλαγή.
    Στο ίδιο χωριό είναι τόσα πολλά τα παρατσούκλια και τόσο πολύ εδραιωμένα ώστε ακόμα και οι ντόπιοι κάποιες φορές μπερδεύονται και δεν ξέρουν αν το παρατσούκλι είναι παρατσούκλι ή επίσημο επώνυμο.

  106. Καλή αυτή η θεωρία αλλά, δεδομένου ότι τα Ορλωφικά ήταν καταστροφή, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως επέζησαν πολλοί κι εγκαταστάθηκαν στο Μωριά.

  107. Μαρία said

    Ο Τριανταφυλλίδης αναφέρει Ορλώφ στην Ύδρα ρωσικής καταγωγής.
    Βλέπω οτι υπάρχουν απόγονοι http://www.orloff.gr/gr/

  108. Corto said

    107:
    Και στις Σπέτσες φαίνεται να υπάρχουν, αν κρίνουμε από τον υπερσύνδεσμο του Σκύλου (σχ.90).

  109. Μαρία said

    108
    Ξενοδόχοι πάλι https://www.orloffresort.com/el/

  110. 107 Στην Ύδρα μου φαίνεται πιο λογικό από την Κάτω Αχαγιά.

    Αν και https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%81%CE%BB%CF%89%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC βλέπω πως είχαν ξεσηκωθεί και στην Πελοπόννησο.

  111. Ριβαλντίνιο said

    Αυτοί της Μπουμπουλίνας κατάγονταν από τις Σπέτσες. Βαστούσαν από την Λακωνία και λέγονταν «Μανιάτης». Εγκαταστάθηκαν στις Σπέτσες και τους είπαν «Λαζάρου». Συμμετείχαν στα Ορλοφικά και ονομάστηκαν «Ορλόφ».

  112. sarant said

    Βρε τι μαθαίνει κανείς!

  113. Μήπως ονομάστηκαν Orloff μετά την ήττα; Και πριν ονομάζονταν Orlon;

    Συγνώμη, ο Μιχάλης Νικολάου τα λέει καλύτερα. 😳

  114. Corto said

    113: Χα χα χα!

  115. Χμφφφ! 😀 😀

  116. Corto said

    111 (Ριβαλντίνιο ):

    «Αρχοντικό Βασιλείου Ν. Λαζάρου ή Ορλώφ (1782 – 1862). Καραβοκύρης, Αγωνιστής του 1821 και πρόκριτος του νησιού. Από τους πρώτους Σπετσιώτες Φιλικούς. Η οικογένεια απέκτησε το παρατσούκλι Ορλώφ, λόγω της συμμετοχής της στα Ορλωφικά. »

    http://www.exploring-greece.gr/el/show/22864/:ttd/IKIA-ORLOF#.WFBHUvnyJyU

    https://maniatika.wordpress.com/2012/08/26/%CE%BB%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%BB%CF%8E%CF%86-%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B7/

  117. Γς said

    92, 94:

    Και κανένας Ρώσος Νάματωφ στα βάθη της Αφρικής.

    Νάματοβ ήταν το επώνυμο της Ειρήνης.

    ———

    Και το συγκινητικό:

    Οπως σας έλεγα στο Σχ, 20 θα τρώγαμε σήμερα με εκείνη την Αμερικάνα.

    Και λίγο πριν έρθουν τηλεφώνησα στην φίλη μου την Αρίστη εδώ να μου πάρει λίγο τα μαλλιά που έχω μήνες να τα κόψω και γκρινιάζει η κόρη μου.

    Πήγα. Και εμαθα ότι η Αρίστη βάφτισε το κοριτάκι της Μικαέλα-Ειρήνη. Το δεύτερο για την Ειρήνη μου, που όλοι εδώ τόσο αγαπούσαν.

  118. Γς said

    116:

    Κανονικά Ορλώφ θα περίμενα να υπήρχε στο Οίτυλο τς Μάνης όπου και το Μοναστήρι που άρχισε η επανάσταση του Ορλώφ.

    Το Μοναστήρι του Δεκούλου, που ήταν και είναι της οικογένειας Δεκούλου, της γιαγιάς μου

  119. Γμτοστανιόμου! Στο Χαλέπι σφάζουν αβέρτα https://twitter.com/Mr_Alhamdo

  120. sarant said

    117 Το είχα απορία κι εγώ για το ρωσοφανές επώνυμο.. Πώς το εξηγούσε εκείνη;

  121. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σχετικά με τα επώνυμα αρκετών να προσθέσω κι εγώ κάτι που γνωρίζω από πρωτογενείς πηγές που έχω στο αρχείο μου.

    Τη δεκαετία του 1930, γιος ιερέα εμφανιζόταν με όνομα πατρός Παπαθόδωρος, Θεόδωρος το κανονικό του πατέρα του, ήταν όμως παπάς.

    Μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 αρκετοί πρόσφυγες έκαναν 2-3 αιτήσεις στην Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων – ΕΑΠ – με διαφορετικά επώνυμα και τελικά διάλεγαν το κατά τη γνώμη τους καλύτερο οίκημα ή αγροτική αποκατάσταση.

    Τώρα που το κράτος οργανώθηκε, η αλλαγή επωνύμου γίνεται οργανωμένα και με διαφάνεια, παλιά γινόταν χαμός, ένα σωρό παρατσούκλια έγιναν εύκολα επώνυμα.

  122. 121 Δεδομένου ότι οι περισσότεροι πρόσφυγες δεν είχαν επώνυμο και χαρτιά, λογικό είναι που έδιναν όποιο όνομα μπορούσαν. Και συχνά τους έδινε επώνυμο ο απογραφέας. Γιαυτό κυκλοφοράνε κάτι αστεία επώνυμα στους πρόσφυγες. Όχι τους Πόντιους, τους λοιπούς μικρασιάτες.

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και στη Λευκάδα
    Μύλος του Ορλώφ

    http://www.yousmile.gr/en/node/1908

  124. sarant said

    122 Πρέπει να το έχουμε γράψει για τα καθαρευουσιάνικα επώνυμα των μικρασιατών που ήταν έμπνευση των ληξιάρχων

  125. 124 Ναι, Γελαστόπουλος, Ιερόπουλος και τέτοια.

  126. Εντωμεταξύ στα Καλάβρυτα

  127. Γς said

    120:

    >Το είχα απορία κι εγώ για το ρωσοφανές επώνυμο.. Πώς το εξηγούσε εκείνη;

    Δεν ήξερε.
    Και ούτε έμαθε αν ήταν τυχαίο ή μη το ρωσοφανές του επωνύμου της.

    Αλλά τι να περιμένει κανείς από μια κατάσταση που ούτε τα στοιχειώδη ληξιαρχικά δεδομένα δεν ήταν καταγεγραμμένα.
    Π.χ. η ίδια συμπλήρωσε έτος, μήνα και ημέρα γέννησης της κατά το δοκούν.
    15 Αυγούστου, της Παναγίας. Επειδή δεν γνώρισε άλλη μητέρα.

    Και το ευτράπελο:

    Προσπαθούσε σε κάτι εκλογές να βρει σε πιο εκλογικό τμήμα την είχαν μεταφέρει.
    Εψαχνε όλους τους καταλόγους και διαδικτυακά. Άφαντη.
    Δεν υπήρχε πουθενά.

    Κάποιος υπάλληλος από υπερβάλλοντα ζήλο [διάβαζε μ@λ@κία] θεώρησε ότι είναι Ρωσίδα και της άλλαξε το επώνυμο!

    Εντάξει δεν ήταν και δίμετρη. Ηταν ψηλή αλλά δεν έμοιαζε καθόλου με ξανθιά ρωσίδα αφού ήταν μαύρη από την υποσαχάρια Αφρική.

    Ο κύριος λοιπόν αυτός βλέποντας το σε –οβ «ρώσικο» όνομά της Ειρήνη Νάματοβ, έκρινε ότι δεν είναι σωστό και το άλλαξε σε Ναμάτοβα. Ειρήνη Ναμάτοβα.

    Και μετά ψάχναμε. Παντού είχε αλλαχθεί το επώνυμο της και καμιά βάση των εκλογικών καταλόγων δεν την έδινε.

  128. Γιάννης Κουβάτσος said

    126. Πε πράμα και για τους ταγματαλήτες που συμμετείχαν στη σφαγή, Άδωνη…

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126. Αυτό για τον τακτικό στρατό κ ά τ ι θέλει να πει.

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    128.>> για τους ταγματαλήτες που συμμετείχαν στη σφαγή,
    και στο πλιάτσικο

  131. sarant said

    127 Φοβερό αυτό με τον διαβασμένο (αλλά όχι πολυ) ληξίαρχο

  132. Ριβαλντίνιο said

    @ 128 Γιάννης Κουβάτσος

    Για πε συ ! 🙂

  133. Corto said

    128 – 130:
    Μετείχαν τάγματα ασφαλείας στα Καλάβρυτα; Πρώτη φορά το ακούω. Ξέρετε λεπτομέρειες;

  134. Γιάννης Ιατρού said

    179: σχοινί θα ήταν πιό πρακτικό για τέτοια χρήση (κατ΄εμέ πάντα)

  135. Γιάννης Ιατρού said

    134: Ωχ, sorry, λάθος νήμα !

  136. ΚΩΣΤΑΣ said

    «Η πρώτη μου δουλειά σα γυρίσαμε ήταν να γράψω στον μπαρμπα-Λεωνίδα και να τον καθησυχάσω, πως τα χαρτιά που βοήθησε το Χρήστο να βγάλει από την ΕΣΣΔ δεν ήταν κομματικά έγγραφα»

    Τώρα, με την κατάρρευση του πρώην υπαρκτού αρκετά από αυτά τα αρχεία είναι στη διάθεση των ιστορικών για σχετικές μελέτες. Να και μια αιτία αναθεωρητισμού, όπως είδα και σε άλλο νήμα. .

  137. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/4419914/?iid=2

  138. Corto said

    137: Πολύ ενδιαφέρον! Το διερευνώ. Ευχαριστώ!

  139. Γιάννης Ιατρού said

    137: Μπράβο Έφη, το ξετρύπωσες 🙂

  140. Μαρία said

    Στην 117η Μεραρχία Καταδρομών μονάδες της οποίας ήταν υπεύθυνες για τη σφαγή υπερεκπροσωπούνταν οι Αυστριακοί. Κατάγονταν απ’ τις περιοχές όπου και πρόσφατα έσχισε ο Χόφερ, δηλ. Στυρία, Καρινθία και Νότιο Τυρόλο.
    Μέχρι το 1987 εκπρόσωποι της αυστριακής πρεσβείας κατέθεταν στεφάνι για τους πεσόντες της μεραρχίας στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Διόνυσου. Σταμάτησαν μετά απο διαμαρτυρίες του Φλάισερ και Γκέρχαρτ Μποτς, ο οποίος είναι κι η πηγή μου στο άρθρο του «Απο «θύμα» «συναυτουργός». Η πολιτική της μνήμης στη μεταπολεμική Αυστρία».

    Το διαφήμισα εδώ https://sarantakos.wordpress.com/2016/12/09/dorobiblio-4/#comment-400606

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τάγματα «Λεωνίδας» από τη Λακωνία κλπ. Γράφω από κινητό και δεν μπορώ να βάλω τα σχετικά λινκ. Αρκετοί απ’ αυτούς τιμωρήθηκαν στον Μελιγαλά.

  142. Ριβαλντίνιο said

    @ 138 Corto

    Και καλά κάνεις και το διερευνάς (και οι μαρτυρίες μου φαίνονται πολύ αναξιόπιστες). Αν προκληθώ κ.λπ. κ.λπ. 🙂

    @ 141 Γιάννης Κουβάτσος

    Πολύ περίεργο οι του Βρεττάκου να βρέθηκαν εκεί.

  143. nikiplos said

    Πολλοί μικρασιάτες, όπως η οικογένεια της μητρός μου, ήταν από Τουρκόφωνα χωριά και είχαν Τουρκικά επώνυμα ή παρατσούκλια. Οι περισσότεροι απογραφείς εδώ στην ημεδαπή τους άλλαξαν τα επώνυμα ακόμη και χωρίς λόγο… Εμείς αγνοούμε το πατρικό της προγιαγιάς μου ένεκα του ληξίαρχου και εικάζουμε σήμερα μεταξύ δύο επωνύμων…

    Τα πράγματα ήταν ακόμη πιο δύσκολα γιατί οι Μικρασιάτες πήγαν ανοργάνωτοι και μεταφέρθηκαν ως τέτοιοι σε διάφορα μέρη της χώρας. Έτσι αν δεν υπήρχαν συντοπίτες δύσκολα έβρισκε κανείς πληροφορίες για αυτούς ή την οικογένειά του. Μόλις άρχισε η χώρα να μηχανοργανώνεται οι παλαιοί είχαν εγκαταλείψει τούτον το μάταιο κόσμο δυστυχώς…

    Πολλά άτομα της μικρασιατικής οικογένειάς μας τα αγνοούμε γιατί μετά το διωγμό χάθηκαν τα ίχνη τους, τους πήγαν σε άλλα μέρη και φυσικά με ξεκούδουνα επώνυμα… Αυτό τουλάχιστον συνέβη στη δική μας οικογένεια…

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82

  145. Ριβαλντίνιο said

    Τι να σου πω βρε ΕΦΗ – ΕΦΗ , εγώ πάντως σε όσα έχω διαβάσει δεν ήξερα για συμμετοχή ταγματαλητών στα Καλάβρυτα. Μέχρι τώρα έχουμε δύο πηγές αν κατάλαβα καλά. Τις αναμνήσεις ενός 93χρονου και ενός Άγγλου από το Κάιρο. Ποιο τάγματαλήτικο σώμα συμμετείχε ; Της Λακωνίας !!! Είναι δυνατόν ; Δεν κατέχω το θέμα, αλλά θέλω αποδείξεις γιατί είμαι πιο άπιστος και απ’τον «άπιστο Θωμά» ! 😉

  146. Γιάννης Ιατρού said

    Εδώ το κείμενο του Γκέρχαρτ Μποτς (σε πιντιεφι, γερμανικά), που αναφέρει η Μαρία στο #140 (σελ. 4, μέσο)

  147. Μαρία said

    146
    Για το ποσοστό κλπ 🙂 στην αρχή της σελίδας 5 παραπέμπει εδώ: E. Bruckmüller, Österreichbewußtsein im Wandel, 1994

  148. Γιάννης Ιατρού said

    147
    Ναι, 82% για την ακρίβεια 🙂

  149. Μαρία said

    148
    Είσαι τσάκαλος. Τι να έγινε άραγε το ’77; Ενώ οι λάου λάου έμειναν ίδιοι, οι σίγουροι κλονίστηκαν.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    126/128/130/137/138/142 (καλά, δεν άφησα και κανένα, ε; 🙂 )
    Σχετικά με τη συμμετοχή ταγμασφαλιτών κλπ., βλ. λίκνο (ΝΕΑ, 2005) που δίνει η ΕΦΗ (138)

    Διαπιστώνω, ότι εδώ και μιά-δυό μέρες, μιά σειρά από «πατριωτικούς» ιστότοπους (αν προκληθώ, θα προβώ εις αποκαλύψεις 🙂 ) έχουν λυσσάξει να ανακατασκευάσουν το ανωτέρω άρθρο του Στ. Βασδέκη, και ιδίως τα σχετικά με την συμμετοχή των ταγματασφαλιτών του τάγματος «Λεωνίδας» στα Καλάβρυτα τον Δεκ, του 1943.

    Κυρίως βασίζονται σε μιά αναφορά του Ηερμανν Μάγιερ στο βιβλίο του «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα – Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας…». 2003 (μτφρ.). Συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι αυτός αναφέρει πως το τάγμα «Λεωνίδας» ιδρύθηκε μετά τα Καλάβρυτα, συγκεκριμένα στις αρχές (Φεβρ.) του 1944 κλπ. κλπ.

    Όμως, όπως αποδεικνύεται και από τον Παντελή Μούτουλα στο βιβλιο του «Πελοπόννησος, 1940-1945: η περιπέτεια της επιβίωσης, του διχασμού και της απελευθέρωσης, 2004» στις σελίδες 479-483, και όπως αναφέρει επίσης ο Γιώργος Πετρόπουλος στη διπλωματική του εργασία «Τα Τάγματα Ασφαλείας στην Πελοπόννησο ιδεολογικές διαστάσεις και μνημονικός λόγος , 2007» στη σελ.54, ο ισχυρισμός αυτός των «πατριωτών» δεν στέκει….. Το Τάγμα «Λεωνίδας» είχε ιδρυθεί ένα μήνα πρίν τα Καλάβρυτα:

    Αυτά λοιπόν…., σε συνδιασμό με την παρατήρηση της Έφης στο 129 (γάτα λέμε… 🙂 )

  151. Μαρία said

    Aπο άλλο άρθρο έμαθα και το περσιλόχαρτο που όλα τα απολυμαίνει http://www.dhm.de/datenbank/dhm.php?seite=5&fld_0=ZD003910

  152. Μαρία said

    150
    Το θέμα είναι γιατί να κουβαληθούν απ’ τη Λακωνία, ενώ είχαν δίπλα τον Κουρκουλάκο.

  153. Γιάννης Ιατρού said

    149: Μαρία
    Το 1977 είχαμε τις δύο επιθέσεις της RAF, μία την άνοιξη με τον γεν. Εισαγγελέα Siegfried Buback και μία το φθινόπωρο με τον Hanns Martin Schleyer. Υποθέτω ότι αυτές είχαν την σχετική αρνητική επίδραση….

  154. Γς said

    >Είχε φωνή Στέντορα και δύναμη Κουταλιανού

    Τον Κουταλιανό τον ήξερα

    Τον Στέντορα τώρα τον έμαθα:

    Είναι [και] Αστεροειδής.

    A Jupiter Trojan asteroid in the «Greek Camp» of Trojan asteroids

    Και το L4 σμήνος των αστεροειδών του Διός με διάμετρο μεγαλύτερη του ενός χιλιομέτρου είναι περίπου 600 χιλιάδες, ενώ του L5 πάνω από ένα εκατομμύριο.

    Και θυμήθηκα τα δυο ζευγάρια Δίας όταν πήγαινα την Ειρήνη στο εξοχικό της κουμπάρα μας.

    Μου άρεσε το χωρατό της και το έγραψα στον Κάκτο όταν γύρισα.

    http://caktos.blogspot.gr/2016/08/blog-post_28.html

    Δεν την ξαναείδα ζωντανή.

  155. Γιάννης Ιατρού said

    151: Ναι, είναι πολύ χαρακτηριστικό γλωσσολογικά το πρόθεμα «Persil» (27 κατασκευαστές πλυντηρίων … 🙂 )

    152: Θα έκαναν την πρακτική τους εξάσκηση, γιατί εξοπλίστηκαν στην Αχαϊα (Πάτρα) με τον οπλισμό των Ιταλών, που είχαν συνθηκολογήσει… Σιγά μην τους τα κουβαλάγανε οι Γερμανοί στη Λακωνία. Ε, κι αφού τα παραλάβανε, τα δοκιμάσανε!

  156. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα Γς μου
    Ωραία ατάκα 🙂

  157. Μαρία said

    153
    Α ξαφνικά ταυτίστηκαν δηλαδή με το Γερμανό βιομήχανο, που μάλιστα τον έφαγαν στη Μιλούζη;
    Τα θεωρώ άσχετα.

  158. Γς said

    154:

    Κι έχεις και την Αρίστη [του Σχ. 117] που μου έλεγε το μεσημέρι:

    -Να δείς που είναι πάντα μαζί σου. Θα σου δείξει σημάδια.

    Κι είναι κι αυτή η πόρτα τώρα που μάλλον έχει πετσικάρει και κάνει κάτι μικρούς περίεργους ήχους, σαν να φυσάει έξω.

    Φυσάει;

    Και σιγά μην σηκωθώ να δω….

  159. Γιάννης Ιατρού said

    Η διακύμανση πάντως είναι μικρή, Τι να σου πω, δεν βλέπω κάτι άλλο, ίσως να έχεις και φίκιο και να είναι θέμα στατιστικής …

  160. Γς said

    159:

    >φίκιο

    φίκο;

  161. Γς said

    159:

    >φίκιο

    Οφίκιο;

    Φικιώρης;

  162. spiral architect said

    Έπος!

    (εστάλη ορθή επανάληψη )

  163. sarant said

    162 Στο τελος θα τα χωρίσουν, πού θα πάει

  164. Triant said

    @163
    Βοηθάει και το σχήμα…

  165. Ριβαλντίνιο said

    @ 150 Γιάννης Ιατρού

    Το Τάγμα Λεωνίδας του Βρεττάκου ιδρύθηκε την 1/11/43, αλλά δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε επιχειρίσεις τόσο μακρυά απ’την βάση τους αφού ως τα τέλη του ’43 δεν τους είχε παραδοθεί επαρκής οπλισμός από τους Γερμανούς.

    Και εγώ τα διάβασα αυτά στους «πατριωτικούς ιστότοπους» και σκέφτηκα ακριβώς το ίδιο με εσένα γι’αυτό και δεν παρέθεσα. Αν και δεν παραθέτουν ακριβώς και εκτεταμένα αυτά που λέει ο Μάγιερ (γιατί ο Μάγιερ δεν λέει «ιδρύθηκε», αλλά οργανώθηκε και εξοπλίστηκε [μάλλον εννοεί επαρκώς] τον Φεβρουάριο του ’44. Πιο κάτω λέει ότι πήγαν στην Σπάρτη εθελοντές απ’την Αθήνα στις 13/12. Άρα ο Μάγιερ ξέρει ότι δεν ιδρύθηκαν τον Φεβρ. του ’44), εντούτοις γνώριζα από το άρθρο «ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ 1943-1944, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Τεύχος 45 – Μάιος 2000» πότε ιδρύθηκε το τάγμα του Βρεττάκου. Το ίδιο λέει και η wiki (1/11/43) και η «ΥΠΟΒΟΛΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ , Ονοματεπώνυμον συντάκτου ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ , Ημερομηνία Συντάξεως από 1-10/1/1955. Θ Ε Μ Α Περί της Ιστορίας των ταγμάτων Ασφαλείας Σπάρτης από Ι-ΧΙ-43 ότε συνεκροτήθησαν μέχρι 3-Χ-1944 ότε διελύθησαν.»

    Το σημαντικό που δείχνουν οι «πατριωτικοί ιστότοποι» είναι ότι το άρθρο στα ΝΕΑ έχει ένα στοκουμέντο ( : Πίσω, γερμανοντυμένοι Έλληνες του τάγματος «Λεωνίδας» από τη Λακωνία ,Πηγή IAK )

    Λοιπόν ανακεφαλαιώνουμε και όπου κάνω λάθος διορθώνετε ή συμπληρώνετε πληροφορίες για να κατασταλάξουμε. Ως μαρτυρίες έχουμε έναν Βρετανό πρεσβευτή που δεν ήταν στην Ελλάδα και έναν 93χρονο μεταφραστή των Γερμανών. Γερμανούς έχουμε να λένε ότι συμμετείχαν Έλληνες ; Π.χ. στις δίκες τους θα μπορούσαν να το επικαλεστούν ως ελαφρυντικό στοιχείο. Ντόπιους συνεργάτες δεν είχαν που λέει και το Μαράκι στο σχόλιο 152 ; Έπρεπε να κουβαλήσουν από αλλού ;

    @ 155 β) Μια χαρά κάνανε πρακρική άσκηση και στην Λακωνία.

  166. Γιάννης Κουβάτσος said

    165:
    »Οι Εύζωνοι έρχονταν μαζί μας. Έκαναν όμως και δικές τους εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Για μας ήταν πολύτιμοι γιατί γνώριζαν τόσο τη γλώσσα, όσο και τα μονοπάτια. Τους χρησιμοποιούσαμε πάντα σαν οδηγούς. Στα Καλάβρυτα είχαμε μαζί μας ευζώνους.»
    http://www.kalavrytanews.com/2013/06/julius-wolfinger-unternehmen-kalawryta.html

  167. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όρκος των Ταγματαλητών:

    »ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
    «ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τον Θεόν τον Άγιον τούτον όρκον ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ. Ανατεθησόμενός μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς δια μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεων μου, τας οποίας δια του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή παρά των Γερμανικών Στρατιωτικών Αρχών.»

  168. Spiridione said

    Μερικά στοιχεία από εδώ
    http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/bitstream/10889/3332/1/%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AE.pdf

    Πρόβλημα παραμένει και η συμμετοχή των ταγμάτων ασφαλείας στο ολοκαύτωμα. Η συγκρότησή τους, επίσημα, έγινε τον επόμενο μήνα. Παρ’ όλα αυτά προφορικές και γραπτές μαρτυρίες μνημονεύουν τη συμμετοχή ένοπλων Ελλήνων καταδοτών στα γεγονότα ή για ειδικό σώμα χωροφυλάκων που συγκροτούσαν επιφανείς εθνικιστές. Μάλιστα αναφέρουν ότι ο λοχίας Ντόνερτ από 5 έως 15-12-43 συνοδευόταν κατά την άνοδό του στα Καλάβρυτα από τρεις Έλληνες που φορούσαν γερμανική στολή και ότι επώνυμοι παράγοντες της επαρχίας συνεργάζονταν μαζί τους, ενώ την ίδια φήμη μεταφέρει και άλλος μάρτυρας. Η άποψη αυτή ενισχύεται από τηλεγράφημα του Foreign Office που ήλθε πρόσφατα στο φως της δημοσιότητας και από τη μαρτυρία του τότε διερμηνέα των Γερμανών στην ευρύτερη περιοχή του Αιγίου Γ. Λαμπρόπουλου. Και οι δύο μαρτυρίες μιλούν για συμμετοχή ελληνικών στρατευμάτων ασφαλείας στην επιχείρηση, τις εκτελέσεις και τις καταστροφές, ενώ ο Λαμπρόπουλος προσδιορίζει ότι επρόκειτο για 300 Έλληνες γερμανοντυμένους. Η Ρ. Γεροπούλου μας ανέφερε αρκετά περιστατικά συνομιλίας της με γερμανοντυμένους στρατιώτες που μιλούσαν ελληνικά και μάλιστα γνώριζαν την οικογένειά της. Από αυτά συμπεραίνει ότι ήταν ταγματασφαλίτες και κάποιοι από αυτούς ήταν από τα Καλάβρυτα. Και ο αντάρτης Ανδρέας Ασημακόπουλος ότι συναντήθηκαν με ταγματασφαλίτες στο Μάζι, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Ωστόσο, ο διοικητής της επιχείρησης συντ/ρχης Βέλφινγκερ σε συνέντευξή του αναφέρει πως, παρότι οι ταγματασφαλίτες ήταν χρήσιμοι σε κάθε επιχείρηση γιατί ήξεραν τη γλώσσα και τα μονοπάτια, στα Καλάβρυτα δεν θυμάται να είχαν μαζί τους ευζώνους, αλλά βάδιζαν βάσει του χάρτη. Κατηγορηματικά απορρίπτει, επίσης, ο ερευνητής Χ. Μάγερ τον ισχυρισμό ότι Έλληνες συμμετείχαν στο εκτελεστικό απόσπασμα που με επικεφαλής τον Ακαμπχούμπερ εκτέλεσε τους Καλαβρυτινούς.

  169. Χρόνια πολλά για προχτές, παλιέ συμμαθητή! Έτρεχα και δεν το πήρα χαμπάρι 🙂

  170. Spiridione said

    Α, ευχαριστώ πολύ, είχα κι εγώ διάφορα τρεχάματα.

  171. Ριβαλντίνιο said

    @ 166 Γιάννης Κουβάτσος

    κάθομαι στο σαλόνι του σπιτιού του, απέναντι σ’ ένα γκριζομάλλη γέροντα, που τον έχει εγκαταλείψει το μνημονικό και που περνάει τη δύση της ζωής του ζωγραφίζοντας, παίζοντας μουσική και πηγαίνοντας στην εκκλησία.

    Ο πρώην συνταγματάρχης της Βέρμαχτ δεν έχει πια καλή μνήμη. Χάνει συνέχεια τον ειρμό των σκέψεών του. Πετάγεται από το ένα θέμα στο άλλο. Με τη βοήθεια, όμως, ενός μικρού προσωπικού αρχείου που ’χει φτιάξει («δυστυχώς δεν κρατούσα ημερολόγιο, όπως έκαναν άλλοι»)

    Μια και ούτε ονόματα, ούτε ημερομηνίες θυμάται, προτιμά να μου διαβάζει κάθε τόσο από τα χαρτιά του σταματώντας πού και πού για να συμπληρώσει κάτι που του ’ρθε τη στιγμή εκείνη στο νου.

    Μετά από αυτά :

    Οι Εύζωνοι έρχονταν μαζί μας. Έκαναν όμως και δικές τους εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Για μας ήταν πολύτιμοι γιατί γνώριζαν τόσο τη γλώσσα, όσο και τα μονοπάτια. Τους χρησιμοποιούσαμε πάντα σαν οδηγούς. Στα Καλάβρυτα είχαμε μαζί μας ευζώνους. Βαδίζαμε με βάση τους χάρτες

    Και ο Spiridione (Χρόνια Πολλά και Καλά !) στο σχόλιο 168 :

    Ωστόσο, ο διοικητής της επιχείρησης συντ/ρχης Βέλφινγκερ σε συνέντευξή του αναφέρει πως, παρότι οι ταγματασφαλίτες ήταν χρήσιμοι σε κάθε επιχείρηση γιατί ήξεραν τη γλώσσα και τα μονοπάτια, στα Καλάβρυτα δεν θυμάται να είχαν μαζί τους ευζώνους, αλλά βάδιζαν βάσει του χάρτη.

    Τώρα μπερδεύτηκα !!! 🙂

    Για τον Λήπερ είπαμε (δεν ήταν στην Ελλάδα από ότι κατάλαβα και ποια η πληροφόρηση του ; ). Για τον 93χρονο διερμηνέα Λαμπρόπουλο με το ίδιο μνημονικό του Βόλφινγκερ είπαμε. Επίσης όπου ακούτε για «γερμανοντυμένους» να κρατάμε μικρό καλάθι.

  172. Spiridione said

    ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ κ. JULIUS WOLFINGER ΣΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
    ΤΟΥ κ. ΔΗΜΗΤ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
    Η προσπάθειά μας να εκμαιεύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες από τον πρωταγωνιστή της UNTERNEHMEN KALAWRYTA συνεχίστηκαν. Μετά τη συνέντευξη του κ. Παντελούρη, απευθύναμε με επιστολή συμπληρωματικά ερωτήματα στον κ. Wolfinger. Επί των ερωτημάτων αυτών λάβαμε τις κατωτέρω απαντήσεις, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Βραδυνή».
    http://www.kalavrytanews.com/2013/06/julius-wolfinger.html

    …- Δ.Κ.: Διά της υπ’ αριθ. 1296/43 QEH/DIV.ST.QU.DEN 25.11.1943 διαταγής της 117ης Μεραρχίας τυφεκιοφόρων ανετέθη σε εσάς η διοίκηση της ΑΚΤΙΟΝ ΚALAWRITA. Διά της παραγράφου 2(γ) αυτής διετάσσετο: «….έρευνα και αντίποινα για τα περιγραφέντα για την περιοχή Ρωγών εις 16.10.1943 για το 5ο τμήμα τυφεκιοφόρων του 749 συντάγματος». Ποια η έννοια των διατασσομένων αντιποίνων και ειδικότερα πού, πώς και σε βάρος ποιων θα επιτελούντο ταύτα;
    -J.W.: Η υπό της μεραρχίας με διαταγή από 25/11/43 διαταχθείσα επιχείρηση υπό τις διαταγές μου, στην περιοχή των Καλαβρύτων, είχε σαν αφορμή τις, την εποχή εκείνη, αυξανόμενες επιδρομές των ανταρτών του ΕAM εναντίον Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής και μεμονωμένων στρατιωτών καθώς και κατά Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων και σαν στόχο είχε να αποκαταστήσει την ησυχία και ασφάλεια στη χώρα. Η Γενική αυτή Επιχείρηση, κατά την οποία παρά το πλευρό του Συντάγματός μου έλαβαν μέρος και μονάδες Ελλήνων ευζώνων (Ταγματασφαλίτες) εστρέφετο αποκλειστικώς κατά των ανταρτών και προσώπων ανδρικού γένους, οι όποιοι είχαν συνεργασία μετά των ανταρτών. Βεβαίως στην επιχείρηση ανήκουν και η κατ’ οίκον έρευνα και άλλα μέτρα, απαραίτητα για την ανίχνευση της καταστάσεως. Η έννοια «μέτρα αντιποίνων» – όσο μπορώ να θυμηθώ – δεν χρησιμοποιήθηκε ως προς την επιχείρηση αυτή στο χρονικό αυτό σημείο, δηλαδή προ της δολοφονίας Γερμανών στρατιωτών.


    KARL NAGEL [Κ.W. Αξιωματικός Διαβιβάσεων της 117 Jager Division]:
    -Ήμουν Αξιωματικός Διαβιβάσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της UNTERNEHMEN KALAWRYTA και είχα την ευθύνη της επικοινωνίας του Συντάγματος με το Αρχηγείο της Μεραρχίας δια ασυρμάτου. Όταν παρέδωσα το ραδιογράφημα το πρωί της 8.12.1943 στο Διοικητή μου Wolfinger στη σκηνή του, σάστισε, κοκκίνισε και άρχισε να μονολογεί «Νάιν – Νάιν – Νάιν – τέτοια πράγματα δεν γίνονται από γερμανούς αξιωματικούς». Επιχείρησα να έλθω σε επαφή μέσω ασυρμάτου με τη Μεραρχία για περαιτέρω διευκρινίσεις, αλλά ήταν αδύνατη η επικοινωνία. Κατά την ημέρα των γεγονότων της 13.12.1943 ήμουν στον τόπο της εκτελέσεως των άμαχων κατοίκων των Καλαβρύτων κα με τον ασύρματο ενημέρωνα τον διοικητή της Μεραρχίας Le Suire για όλες τις λεπτομέρειες της εκτελέσεως. Η διαταγή εκτέλεσης των άμαχων Καλαβρυτινών δόθηκε με ρίψη φωτοβολίδας από τον Ταγματάρχη Lange. Στην Επιχείρηση Καλάβρυτα το Σύνταγμα ήταν πλαισιωμένο από ικανό αριθμό γερμανοντυμένων ευζώνων που είχαν μεταφερθεί από τη Σπάρτη. Ήμουνα πάρα πολύ κοντά όταν το όχημα του Διοικητού ανετράπη. Οδηγός ήταν ένας υπαξιωματικός των Κυνηγών (Oberjäger) ο οποίος μετά τον πόλεμο είχε ένα ξενοδοχείο στο Linz, ονόματι «ZUM BÄRΕΝ» ή «LUM ΟCHSEN», και MICZEK (περίπου). Αυτός θα μπορούσε ασφαλώς να δώσει ακριβή πληροφορία σχετικά με το χρόνο του δυστυχήματος. Όσο θυμάμαι θα πρέπει να ήταν το δυστύχημα την ημέρα προ της 8.12.1943 περίπου 09.30 πρωινή ώρα. Το δυστύχημα ήταν περίεργο.

  173. Ριβαλντίνιο said

    @ 167 Γιάννης Κουβάτσος

    Μυρίζομαι στοκουμέντο. 🙂 Πού το βρίσκουμε τον όρκο ;

    @ 172 Spiridione

    Όλο και πιο αναξιόπιστος ο γηραιός WOLFINGER.

    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ [Δ.Κ.]: Το τμήμα του Λοχαγού Schober (5ον/749) το οποίο κατά την 16-17/10/43 ενεπλάκη σε μάχη μετά των ανταρτικών ομάδων του ΕΛΑΣ 10 χιλ. έξωθι των Καλαβρύτων με ποια αποστολή βάδιζε προς Καλάβρυτα;
    JULIUS WOLFINGER [J.W.]: Προς καταπολέμηση των εις την περιοχή επισημανθέντων ομάδων ανταρτών (ΕΛΑΣΙΤΕΣ), οι οποίοι απειλούσαν Γερμανούς στρατιώτες και μέλη του Ελληνικού Στρατού (Ευζώνους) με ύπουλες επιθέσεις και πράξεις βίας.

    Στις 16-17/10/43 μέλη του Ελληνικού Στρατού (Ευζώνους) ???

    Δ.Κ.: Μετά την αιχμαλωσία των ανδρών του 5/749 τμήματος βάσει ποιων πηγών πληροφορηθήκατε τη δολοφονία εντός φρέατος των τριών γερμανών τραυματιών;
    J.W: Δεν το ενθυμούμαι πλέον.

    Δεν θυμάται βασικά πράγματα !

    Η Γενική αυτή Επιχείρηση, κατά την οποία παρά το πλευρό του Συντάγματός μου έλαβαν μέρος και μονάδες Ελλήνων ευζώνων (Ταγματασφαλίτες) εστρέφετο αποκλειστικώς κατά των ανταρτών και προσώπων ανδρικού γένους, οι όποιοι είχαν συνεργασία μετά των ανταρτών.

    Παντελώς αναξιόπιστος ! Από πού ήταν οι Εύζωνες ;

    KARL NAGEL [Κ.W. Αξιωματικός Διαβιβάσεων της 117 Jager Division]:
    (…)ήταν πλαισιωμένο από ικανό αριθμό γερμανοντυμένων ευζώνων που είχαν μεταφερθεί από τη Σπάρτη.(…)

    Πολύ περίεργο μόλις έναν μήνα μετά την ίδρυση του Τάγματος και ενώ δεν είχαν εξοπλιστεί επαρκώς να βρέθηκαν από την Σπάρτη στα Καλάβρυτα. Καλά καλά ούτε τις επιχειρίσεις εντός Λακωνίας δεν θα είχαν αρχίσει. Αρχές Δεκεμβρίου είχαμε συγκρούσεις ΕΑΜιτών – Ταγ/τών στις Αμύκλες, στον Μυστρά και γύρω από την Σπάρτη. Οι «Εύζωνες» δεν είχαν εκκαθαρίσει ούτε την ίδια τους την περιοχή, αλλά μεταφέρθηκαν για επιχειρίσεις στα Καλάβρυτα ; Μου φαίνεται ότι όλοι αυτοί μπερδεύουν μεταγενέστερες επιχειρίσεις με αυτές των Καλαβρύτων.

  174. Ριβαλντίνιο said

    @ 152 Μαρία

    Το θέμα είναι γιατί να κουβαληθούν απ’ τη Λακωνία, ενώ είχαν δίπλα τον Κουρκουλάκο.

    Μαρία νομίζω ότι ούτε τον Κουρκουλάκο τον είχαν δίπλα τους τότε έτοιμο για δράση με ταγματασφαλήτες. Από αυτά που διαβάζω, και με την προϋπόθεση ότι δεν γράφω χοντρές πατάτες, στην Βόρεια Πελ/σο δεν είχαν ιδρυθεί Τάγματα το ’43. Στις 18/1/44 έφτασαν στην Πάτρα 600 Εύζωνες από την Αθήνα και μετατράπηκαν (2/2/1944 – 25/2/44) στους Ταγματασφαλίτες Πατρών υπό τον Κουρκουλάκο και διανεμήθηκαν σε Πάτρα, Κόρινθο (20/4), Ναύπλιο, Άργος και Πύργο (19/5).

  175. Γιάννης Κουβάτσος said

    171: Μπορεί να είναι και μούφα ο όρκος, Ρίβα. Κάποιοι ιστότοποι αναφέρουν ότι δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της 30-4-1944. Στην ουσία του πάντως εκφράζει απολύτως την ιδεολογία αυτών των τύπων.

  176. Ριβαλντίνιο said

    @ 175 Γιάννης Κουβάτσος

    Σίγουρα ! Εδώ κάποιοι στέλνανε του Αδόλφου «Χρόνια Πολλά» και συγχαρητήρια που γλίτωσε από την απόπειρα δολοφονίας !!!

  177. Γιάννης Ιατρού said

    Ριβαλντίνιο:
    Σχετικά με την φωτογραφία (ΝΕΑ) που αναφέρεις

    Η φωτό είναι από τμήμα του Lange που πυρπολεί με την ομάδα του τους Ρωγούς Καλαβρύτων στις 08.12.1943.

  178. Spiridione said

    173.
    Αυτά που έβαλα στο 172 είναι απάντηση στο ερώτημά σου:
    – Γερμανούς έχουμε να λένε ότι συμμετείχαν Έλληνες ; Π.χ. στις δίκες τους θα μπορούσαν να το επικαλεστούν ως ελαφρυντικό στοιχείο.

    Τώρα ψάξε βρες εσύ τι εννοούσαν και γιατί το είπαν, και πώς το είπαν στα γερμανικά.
    Στις δίκες επίσης, ο μόνος που δικάστηκε και καταδικάστηκε ήταν ο Φέλμυ, που δεν είχε και άμεση σχέση. Οι άλλοι οι επικεφαλής πεθάνανε, ο Βέλφινγκερ μας έμεινε μόνο να δίνει συνεντεύξεις.

    Ο Λίπερ ήταν πρεσβευτής στην ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο.

  179. Γιάννης Ιατρού said

    178: Κώστα, το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι όντως υπήρξαν τμήματα ταγματασφολιτών που συμμετείχαν στην συνολική επιχείρηση και προέβησαν σε εκτελέσεις/λεηλατήσεις κλπ., όμως δεν συμμετείχαν άμεσα στις εκτελέσεις μέσα στα Καλάβρυτα.

  180. Γιάννης Ιατρού said

    179/178: Σπύρο ήθελα να πώ 🙂

  181. Spiridione said

    Να προσθέσω δύο ακόμη αποσπάσματα από τη διατριβή παραπάνω της Μαρίας Φιλοσόφου (σελ. 323-324):
    «Κατά τον φιλοεαμικό Π. Ροδάκη*, από τον Αύγουστο του ’43 μέχρι τον Ιανουάριο – Φεβρουάριο του ’44 που επισημοποιήθηκε η συγκρότησή τους, τα τάγματα χρησιμοπιούνταν στις διάφορες αποστολές με γερμανικές στολές, ενώ άλλοτε δρούσαν ως μυστικοί πληροφοριοδότες των Γερμανών. Από το Δεκέμβρη του ’43 οργανώθηκε επίσημα η συγκέντρωση πληροφοριών με αυτό τον τρόπο και έτσι οι Γερμανοί, πριν ξεκινήσουν την επιχείρηση «Καλάβρυτα», είχαν συγκεντρώσει τα στοιχεία που χρειάζονταν».
    *Περικλής Ροδάκης «Καλάβρυτα 1941-44» σελ. 201, 384-385 (1999)
    http://www.biblionet.gr/author/1468/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%82_%CE%A1%CE%BF%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

    «Στην Πελοπόννησο πρώτα δημιουργήθηκαν, μετά τον Νοέμβριο του ’43, τα τάγματα του Παπαδόγκωνα με κέντρο την Τρίπολη, ενώ τα ευζωνικά τάγματα συγκροτήθηκαν τον Ιανουάριο του ’44, με κέντρο την Πάτρα και διοικητή τον Κουρκουλάκο. Εαμικές πηγές ισχυρίζονται ότι είχε γίνει προσπάθεια από τον Οκτώβριο του ’43 να δημιουργηθούν ευζωνικά τάγματα στην Πάτρα, αλλά ο ΕΛΑΣ εξόντωσε τους πρωτεργάτες και η κίνηση αναβλήθηκε. Οι Γερμανοί εκτέλεσαν, ως αντίποινα για τον φόνο των συνεργατών τους, δεκαεννέα κρατούμενους κομμουνιστές. Την απόφαση της εκτέλεσης υπέγραψε ο ίδιος ο αρχηγός των Ες-Ες Σιμάνα (στον οποίον υπάγονταν τα τάγματα) και αναφέρονται ως δολοφονίες χωροφυλάκων».

  182. Ριβαλντίνιο said

    @ 178 Spiridione

    Σίγουρα 500 χρόνια μετά και με το Αλτσχάιμερ να θερίζει δεν είναι μαρτυρία. Στην δίκη του Φέλμυ κάποιοι θα κατέθεσαν. Αυτοί είπαν τίποτα για παρουσία Ταγματασφαλιτών ; Αν ναι αυτό θα είχε αξία.
    Ο Ράλλης όταν διαμαρτυρήθηκε για την σφαγή των Καλαβρύτων ανέφερε συμμετοχή Ελλήνων ; O Σπάιντελ όταν του απάντησε είπε κάτι σχετικό ; Αν ναι αυτά θα ήταν τεκμήρια χειροπιαστά !

    Δηλαδή ο Λήπερ ήταν στο Κάιρο ! Αλλά είχε άποψη για τα γεγονότα στα Καλάβρυτα…

    @ 179 Γιάννης Ιατρού

    Αυτό μπορεί, αλλά ποιοι ήταν αυτοί οι ταγματασφαλήτες ;

  183. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    163. Από δυο νησιά νησιώτης Νικοκύρη! (Έτσι κι αλλιώς 😉 )

  184. Spiridione said

    182.
    -Δεν ξέρω ποιοι και αν κατέθεσαν στη δίκη του Φέλμυ.
    -Ο Ράλλης γιατί να αναφέρει για συμμετοχή Ελλήνων;
    -Είναι γνωστό ότι οι Βρετανοί είχαν ανθρώπους στην Ελλάδα.

  185. Γιάννης Ιατρού said

    182: Μη νομίζεις ότι ήσαν (ακόμα) τίποτα καλά συγκροτιμένοι σχηματισμοί κλπ. Σίγουρα ένα συνονθύλευμα.
    Υποθέτω κυρίως από «Λεωνίδα», αλλά και κάποιοι από τις ομάδες Κουρκουλάκου, ίσως και Παπαδόγκωνα από Τρίπολη κλπ.

    Τώρα και σύ, μη ζητάς και ονόματα…, το θέμα είναι πέρα απ΄την παρουσία τους, η συμβολή τους στις επιχειρήσεις και η συμπεριφορά τους

  186. lafiatis said

    Galileo και πράσινα άλογα… από 30 ευρουδάκια http://www.ebay.com/itm/RY835AI-10Hz-USB-GPS-Glonass-BeiDou-antenna-module-pressure-Compass-Gyro-sensors-/181566850426 τα πάντα όλα …….

  187. Γιάννης Ιατρού said

    185: Ναιιιιι, το είδα το πρωί και σε σκέφτηκα 🙂 🙂

  188. 187 να το δούμε

    186 Καλό βιβλίο είναι αυτό με συνεντεύξεις από πρώτο χέρι

    http://www.alfeiosbooks.com/product/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%82/

  189. Ριβαλντίνιο said

    @ 181 Spiridione

    Διαβάζω ότι τα τάγματα ασφαλείας στην Τρίπολη συγκροτήθηκαν στο διάστημα 20/2/44- 23/3/44 και ο Παπαδόγγονας ανέλαβε επικεφαλής στις 14/4/44.

    @ 184 β)
    Σκέφτομαι με πιο σκεπτικό θα διαμαρτυρότανε αν είχαν συμμετάσχει και Έλληνες.

    @ 184 γ)
    Να δούμε όμως και από ποιον έλαβε τις πληροφορίες του για να δούμε αν ήταν αξιόπιστες.

  190. Γιάννης Ιατρού said

    182: Ρίβα
    Δηλαδή ο Λήπερ ήταν στο Κάιρο ! Αλλά είχε άποψη για τα γεγονότα στα Καλάβρυτα…
    Δες κι αυτό….
    (όπως λέει και στο #184γ ο Σπύρος)

  191. Spiridione said

    190. Το ραδιογράφημα πάντως ήταν προς τον Υπουργό Εξωτερικών Ήντεν. Ε, νομίζω θα ήταν προσεκτικός σε αυτά που έγραφε. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε πρεσβεία στην Αθήνα, ο Λίπερ θα συγκέντρωνε όλες τις πληροφορίες από πράκτορες κλπ. σχετικά με την Ελλάδα και θα τις έστελνε στο Φόρειν Όφις.

  192. Νομίζω πως υπήρχαν βρετανοί σύνδεσμοι στην Αχαΐα. Δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο του Πριόβολου (σχ. 189) αλλά σε κάποιο ορεινό χωριό υπήρχε ασύρματος.

  193. Ριβαλντίνιο said

    @ 186 Γιάννης Ιατρού

    Αν όμως συμμετείχαν ένας μεταφραστής, ένας – δυο οδηγοί και ένας-δυο προδότες αυτό δεν σημαίνει συμμετοχή των Ταγμάτων Ασφαλείας στο συγκεκριμένο έγκλημα.

    @ 191 Γιάννης Ιατρού
    @ 192 Spiridione
    @ 193 Σκύλος

    Ναι, αλλά οι πράκτορες έστελναν πολλές φορές ότι να’ναι. Και αυτός ότι του λέγανε. Απ’τα στοιχεία μέχρι τώρα φαίνεται αδύνατη την συμμετοχή ταγμάτων ασφαλείας.

    Υ.Γ. Ξέρει κάποιος οι ιστορικοί που έχουν ασχοληθεί τι λένε ; Δεν βρήκα κάτι σε Χανδρινό και Δορδανά. Ξέρει κάποιος τι λένε Φλάισερ, Μαργαρίτης κ.λπ. ;

  194. Γιάννης Ιατρού said

    193: Σκύλος
    π.χ. αυτοί

    194: Ρίβα

  195. 194 Μπορεί να ήταν ένοπλοι χωρικοί, εξαρτημένοι από κάποια μονάδα κι όχι συγκροτημένοι σε ημιαυτόνομα τάγματα.

  196. Ριβαλντίνιο said

    @ 195 α) Γιάννης Ιατρού

    Είχαν δηλαδή όσες πληροφορίες και το ΕΑΜ ! 🙂

    @ 195 β) Γιάννης Ιατρού

    Καλά ντε. Τελευταίο σχόλιο ήταν. Σταματάω… 😦

  197. Spiridione said

    Από τα στοιχεία φαίνεται ότι στα Καλάβρυτα τάγματα ασφαλείας με την επίσημη έννοια του όρου δεν συμμετείχαν, όπως συμμετείχαν αναμφισβήτητα μεταγενέστερα σε άλλες ενέργειες των Γερμανών, γιατί δεν είχαν ακόμα συγκροτηθεί επίσημα στην Πελοπόννησο. Φαίνεται όμως από τις μαρτυρίες και τα έγγραφα ότι υπήρχε κάποιας μορφής, ανεπίσημης, συμμετοχή Ελλήνων συνεργατών. Και λογικό είναι για μια τέτοια μεγάλη επιχείρηση. Τώρα πόσοι ήταν αυτοί και τι βαθμό εμπλοκής είχαν δεν είμαστε σίγουροι.

  198. Μαρία said

    198
    Οι πρώτες μονάδες ταγμάτων ασφαλείας δημηουργήθηκαν στην Πελοπόννησο το φθινόπωρο του ’43. Απλώς την άνοιξη του ’44 ενοποιήθηκαν με τα ευζωνικά, τους ράλληδες. Η ενιαία πια δομή είχε την ονομασία Β’ Αρχηγείον Χωροφυλακής Πελοποννήσου και οι ταγμ. συμμετείχαν σε όλες τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ το ’44.

  199. Γιάννης Ιατρού said

    197β Ρίβα
    Για να μην κλαίς 🙂 …
    Βρήκα και κάτι τις με ονόματα (επιλεγμένων μελών …)

    199: Μαρία
    Ναι, ακριβώς, αυτό εννούσα και στο #186

  200. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Την τύχη των Καλαβρύτων, την επόμενη μέρα 14.12.1943, είχαν τα Μαζέικα (Κλειτορία) που πυρπολήθηκαν, με 10 νεκρούς και η Άγια Λαύρα με 7 νεκρούς.
    Κλαίνε, θρηνούνε τα βουνά,
    πενθοφορούν οι κάμποι
    κι ένα πουλί μοιρολογεί
    στης Άρτας το ποτάμι.

    -Τι έχεις, πουλάκι μ’, κι όλο κλαις
    και είσαι λυπημένο,
    μοιρολογείς λυπητερά
    και στέκεις μαραμένο;

    -Μαύρα είν’ τα χρόνια που `ρθανε,
    γι’ αυτό είμαι λυπημένο
    κάψανε (σφάζουνε) τα Καλάβρυτα,
    Δίστομο και Κομμένο.

  201. Έβγαλε μια φεγγαράδα στον Κορινθιακό, λάμπει ο τόπος. Αλλά ψοφόκρυο: ταΐζω το τζάκι και δε λέει να φτάσει η θερμοκρασία τους 20° C.

  202. Γιάννης Ιατρού said

    202: Σκύλε, όχι μόνο εκεί, κι εδώ τα ίδια είναι, 7° C now

  203. Corto said

    137 (ΕΦΗ):

    Από το άρθρο των Νέων:
    «H μονάδα αυτή έκαψε και εκτέλεσε τον ανδρικό πληθυσμό στα Μελίσσια, Ρογούς, Κερπινή, Ζαχλωρού, Βραχνί, Σουβάρδο και Μέγα Σπήλαιο. Οι Έλληνες που συμμετείχαν ήταν μέλη συγκεκριμένων ομάδων»

    Έφη, με απόλυτο σεβασμό σε όποια γνώμη, μου φαίνεται ότι το άρθρο των Νέων είναι μάλλον ατεκμηρίωτο.
    Με κάθε επιφύλαξη, από όσο έψαξα, δεν βρήκα πουθενά να στοιχειοθετείται σοβαρή ανάμιξη (άμεση δράση)* Ελλήνων συνεργατών των Ναζί στο Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα. Επίσης κανένα σχετικό στοιχείο δεν παρουσιάζεται στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος στα Καλάβρυτα, το οποίο είναι πλήρως εξοπλισμένο με οθόνες που δείχνουν βίντεο με μαρτυρίες, με φωτογραφίες, χάρτες, πίνακες με ονόματα κλπ.

    Στο παρακάτω βίντεο (ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) ο καλός καθηγητής, ιστορικός ερευνητής και ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ Σπύρος Λουκάτος αναφέρει (στο 7.01 περίπου) ότι τις εκτελέσεις στην Κερπινή, στους Ρωγούς και στα Βυσωκά τις διέπραξε το απόσπασμα του Τένερ (από το Αίγιο). Να είχε ο Τένερ μαζί του Έλληνες στρατολογημένους στην Βέρμαχτ; Αρκετά περίεργο φαίνεται.

    Στο 14.56 έχουμε μαρτυρία ότι ο Τένερ μιλούσε ελληνικά. Κάνω την υπόθεση ότι αυτό μπορεί να προκάλεσε την εντύπωση ελληνικής παρουσίας.

    Στο 26.00 ο καθηγητής Λουκάτος αναφέρει ότι ο ίδιος ο Τένερ έδινε την χαριστική βολή σε πεσόντες στο χωράφι του Καπή.

    Να σημειώσουμε επίσης ότι το Σκεπαστό (Βυσωκά), η Κερπινή και βέβαια το Τρεχλό, βομβαρδίστηκαν από αέρος (με Στούκας). Ειδικά στο Τρεχλό, πέραν της τεράστιας υλικής καταστροφής, έχασαν την ζωή τους 14 άμαχοι.
    Επίσης θα ήθελα να επισημάνω ότι τους καλόγερους και τους εργάτες στο Μέγα Σπήλαιο (21 άτομα) τους κατακρήμνισαν από ψηλό βράχο, γεγονός που παραπέμπει άμεσα σε πράξη εκδίκησης για την κατακρήμνιση των Γερμανών αιχαμαλώτων. Δεν βλέπω τον λόγο να χρειάζονταν οι Γερμανοί την βοήθεια Ελλήνων συνεργατών σε αυτήν τους την ενέργεια.

    Μπορεί να κάνω και λάθος και δεν δογματίζω σε καμία περίπτωση. Πάντως η ιστορία της σφαγής των Καλαβρύτων σίγουρα έχει κενά. Προσωπικά, έχω ακούσει και αρκετές άλλες αντιφατικές μαρτυρίες.

  204. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    204.Corto. Δεν έχω άλλη πηγή.Το ξαναάκουσα στο ραδιόφωνο (στο Ρίαλ απ το Μπογιόπουλο), ακριβώς νωρίτερα πριν το γράψω και βλέπω τώρα ότι το έχει και άρθρο αυτό που είπε στη χθεσινή εκπομπή:
    «Ταυτόχρονα δοσίλογοι και ταγματασφαλίτες μαζί με τμήματα του γερμανικού στρατού λεηλατούν την πόλη».
    http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/358409,O-iso8eos-Xitler-sta-Kalavryta.html

  205. voulagx said

    #98 @Μαρια: Ναι, απ’ ο,τι θυμαμαι – μου ταλεγαν μετσοβιτες αρχες της δεκαετιας του ’80- το επωνυμο ηταν Αυγερης, καποιος προγονος βρεθηκε στη Ρωσια (με τα ορλωφικα(;) κατι τετοιο) οποτε το Αυγερης εκρωσισθηκε σε Авероф, με τον επαναπατρισμο απεκτησε το ω της μεγαλοπρεπειας και εγινε Αβέρωφ. Τωρα για το αρχειο που λες οτι εχω κρατησει, δεν το θυμαμαι, πρεπει να ψαξω να το βρω, αν το εχω σε κανενα σκληρο.

  206. Μαρία said

    206
    Το έχεις σίγουρα σε mp3. Έτσι μου είχες πει αφού. Ημερομηνία 22/11/2015 και μάλλον την άκουσες την επομένη στις 23.

  207. Γιάννης Ιατρού said

    204 Corto
    Κατ΄εμέ, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι μαζί με τις γερμανικές δυνάμεις, πήραν μέρος και ταγματασφαλίτες, βλ. και σχ. 186α περί του πιθανού βαθμού ετοιμότητας κλπ. που είχαν.

    Υπάρχουν αξιόπιστες μαρτυρίες από κατοίκους που επιζήσανε (π.χ. εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα – Ημερομηνία Προβολής: 8-11-2007, μαρτυρία της Φραντζέσκα Νίκα, υπάρχει και απομαγνητοφωνημένη εδώ), που μαρτυρούν αφ΄ενός πλιάτσικο (και από Έλληνες) και χρήση ελληνικών από τμήματα των εισβολέων (και δεν εννοώ εδώ την Ελληνομάθεια του Δνέα Döhnert) μέσα στα Καλάβρυτα κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων. Επίσης η έκθεση του Leepper στο foreign office τον Δεκ. του ’43 έχει σχετική αναφορά περί ανάμειξης ταγματασφαλιτών στην επιχείρηση. Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που συνηγορούν.
    Δέχομαι ότι πιθανώς οι ταγματασφαλίτες δεν έλαβαν μέρος (ενεργά) στην εκτέλεση των κατοίκων στα Καλάβρυτα, ίσως όμως σε άλλα χωριά κατά την ίδια επιχείρηση.

  208. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    208. Σε πηγές και άρθρα βλέπω σαν επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος έναν Λοχαγό Ντόνερτ (Hauptmann Dohnert) . Άλλος αυτός κι άλλος ο Δνεας Ντένερτ (Döhnert); ή είναι το ίδιο πρόσωπο σε διαφορετικές παραλλαγές ονόματος και βαθμού;

  209. giorgos said

    185.Αυτή ή αλεπού είναι στό Ακτιο ε? Τήν έχω δεί από κοντά 🙂

  210. Γιάννης Ιατρού said

    209: Κίντο, το ίδιο και το αυτό πρόσωπο είναι. Αναφέρεται (λόγω γερμ. γραφής/προφοράς) λανθασμένα και σαν Τένερ σε πολλά σχετικά άρθρα κλπ. Επίσης γρλάφεται μερικές φορές χωρίς Umlaut πάνω από το ο.

  211. Γιάννης Ιατρού said

    211: Α, και από βαμό Δεκανέας ήταν (Oberfreiter Konrad Döhnert)

  212. Γιάννης Ιατρού said

    212: Obergefreiter 🙂

  213. Ριβαλντίνιο said

    @ 199 Μαρία

    Οι πρώτες μονάδες ταγμάτων ασφαλείας δημηουργήθηκαν στην Πελοπόννησο το φθινόπωρο του ’43.

    Μήπως ξέρεις ποιες ήταν αυτές ; Βρίσκω του Βρεττάκου στην Λακωνία (1/11/43) και κάτι προσπάθησε να κάνει ο Παπαδόγκωνας στην Καλαμάτα, αλλά τους υποψιάστηκαν οι Γερμανοί και τους διέλυσαν. Διάβασες κάποια άλλη ;

    @ 204 Corto

    +1

    Τα στοιχεία είναι : α) Ένας Άγγλος απ’το Κάιρο. β) Ένας 93χρονος διερμηνέας των Γερμανών που καταθέτει 800 χρόνια μετά. γ) Κάτι Γερμανοί με γεροντική άνοια που καταθέτουν 700 χρόνια αργότερα.

    Αν σε ενδιαφέρει (δεν έχει βέβαια σχέση με το θέμα μας) στο διδακτορικό του Δορδανά βρήκα 5 σελίδες :

    καταστροφή Καλαβρύτων, Ράλλης

    Σπάιντελ

    Καταθέσεις Γερμανών

    Καταθέσεις Γερμανών1

    Καταθέσεις Γερμανών 2

    @ 208 Γιάννης Ιατρού

    Κατ΄εμέ, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι μαζί με τις γερμανικές δυνάμεις, πήραν μέρος και ταγματασφαλίτες

    🙂 🙂 🙂

    Πιοι ήταν αυτοί οι Ταγματαλήτες που συμμετείχαν στα Καλάβρυτα ; Ξέρουμε π.χ. ότι εκεί και εκεί συμμετείχαν Πουλικοί, εκεί και εκεί ΕΕΣίτες, και εκεί οι τάδε Ταγματασφαλήτες ή οι Χωροφύλακες ή το Μηχανοκίνητο του Μπουραντά κ.λπ.. Στα Καλάβρυτα ποιοι ήταν ;

    Ο Κωστόπουλος για τα ΤΑ και την ίδρυσή τους :

    Αθήνα : Ιούνιος ’43 – φθινόπωρο ’43 (Πρώτη επιχείριση στα νοσοκομεία των Αθηνών το Νοέμβριο του ’43. Το ίδιο λέει και ο Χανδρινός : «Τα Τάγματα Ευζώνων πήραν το βάπτισμα του πυρός στις 30/11/43 όταν η κυβέρνηση πήρε την απόφαση να εκκαθαρίσει όλα τα νοσοκομεία της πόλης…» )

    Χαλκίδα : 29/12/43
    Πάτρα : 20/1/44
    Κόρινθος : Απρίλιος του ’44
    Αγρίνιο : 18/2/44
    Πύργος : 19/5/44
    Ναύπακτος : 22/6/44
    Καλαμάτα : 18/2/44

    Ο Παπαδόγκωνας αναλαμβάνει το νωρίτερο 23/3/44. Μόνο ο Βρεττάκος ίδρυσε Τάγμα στην Σπάρτη την 1/11/43. Όμως αυτοί είχαν ακόμη τα δικά τους στην Λακωνία και ήταν κι ανοργάνωτοι. Όχι να μεταφερθούν για επιχειρίσεις στα Καλάβρυτα .

  214. voulagx said

    #207 Μαρια, εχεις δικιο, ειχα αποθηκευσει την εκπομπη σε αρχειο .mp3, το βρηκα αλλα δεν ξερω πως μπορω να το αναρτησω εδω.

  215. Γιάννης Ιατρού said

    215: Δοκίμασε εδώ http://kiwi6.com/

  216. Corto said

    205 (Έφη), 208 (Γιάννης Ιατρού) και 214 (Ριβαλντίνιο):

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις! Όλες οι τοποθετήσεις έχουν πολύ ενδιαφέρον.
    Απλά να υπενθυμίσω το γνωστό στοιχείο ότι από τον Οκτώριο του 1943 όλες οι μονάδες «Ελλήνων εθελοντών» υπάγονταν απευθείας στα SS (σύμφωνα με τον Ιάσονα Χανδρινό).

  217. Γιάννης Ιατρού said

    207/215: Voulagx, Μαρία (216)

    Εδώ ανέβασα την εκπομπή Βλάχικα επώνυμα της 22/11/2015 (105,5 Στο Κόκκινο) από την σειρά Από που κρατάει η σκούφια μας του Παύλου Μεθενίτη με την Τατιάνα Αβέρωφ.

    Είναι αρχείο mp3 (9,46 ΜΒ) και μπορείτε να το ακούσετε μόνο (επιλογή: listen) ή και να το κατεβάσετε (επιλογή: download mp3) πατώντας ανάλογα την επιλογή στον σύνδεσμο που δίνω.

    Ευγενική χορηγία του φίλου μας VOULAGX (από την προσωπικήν του βιβλιοθήκην 🙂 🙂 )

  218. voulagx said

    #218: Γιαννη, μιλ μερσι! Πολυ καλη δουλεια! Σου απονεμω τον τιμητικο τιτλο του προσωπικου μου Βιβλιοθηκαριου ( οστις συνοδευεται κι απο ενα μπουκαλι κρασι, τουλαχιστον). AVE! 🙂

  219. Γιάννης Ιατρού said

    219: Νά ΄σαι καλά συνονόματε, για κάτι τέτοιους τίτλους ζούμε όλοι, ρε γαμώτο 🙂 🙂

    ΥΓ: Του έβαλα και σχετικά tags και «εξώφυλλο» , αν το παίξεις σε κανένα mp3 player θα τα δεις 🙂

  220. sarant said

    Μπράβο σε αμφότερους!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: