Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Δημήτρης Σαραντάκος θυμάται το Go back του 1944 στη Μυτιλήνη

Posted by sarant στο 20 Δεκέμβριος, 2016


Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια χωρίς τον πατέρα μου, τον αξέχαστο Δημήτρη Σαραντάκο. Για να τιμήσω τη μνήμη του, που βέβαια πολύ συχνά τη μνημονεύουμε στο ιστολόγιο, ανεβάζω ξανά σήμερα ένα παλιό μου άρθρο, στο οποίο ο πατέρας μου θυμάται την απόκρουση των Άγγλων τα Χριστούγεννα του 1944 στη Μυτιλήνη. Το αρχικό άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από εφτά χρόνια, οπότε δεν θα είναι πολύ γνωστό.

Πέρα από την επικαιρότητα, αφού και τώρα έχουμε Χριστούγεννα, το νέο ανέβασμα δικαιολογείται και από το ότι στο προηγούμενο άρθρο υπήρχαν δυο ηχογραφήσεις με τον πατέρα μου να τραγουδάει αυτοσχέδια τραγούδια της εποχής, οι οποίες στο μεταξύ είχαν πάψει να λειτουργούν -οπότε τις ανέβασα σε άλλον ιστότοπο για να τις ακούσετε.

Ακόμα, το παλιό εκείνο άρθρο είχε πιο παλιά, πριν αποκτήσω εγώ ιστολόγιο, δημοσιευτεί στο ιστολόγιο του επίσης αξέχαστου φίλου Αλλού Φαν Μαρξ το 2007, που τόσο νωρίς έφυγε από κοντά μας -κι έτσι θα τιμήσουμε και τη δική του μνήμη.

Κάτ’ αγριγιαθρώπ’ μας φέραν…

Την προπαραμονή των Χριστουγέννων του 1944 είχα περάσει από την Τράπεζα και με τον πατέρα μου πήγαμε στην αγορά για ψώνια. Ήταν γύρω στις 10 το πρωί και αντιληφθήκαμε κόσμο να τρέχει προς το λιμάνι. Ακολουθήσαμε κι εμείς και τότε είδαμε πως έξω από το λιμάνι είχαν έρθει 4 αγγλικά πολεμικά και 7 μεγάλα μεταγωγικά, από ένα από τα οποία προερχόταν μια ατμάκατος γεμάτη με ινδούς στρατιώτες, που κατευθυνόταν στο μέσα λιμάνι. Μη ξεχνάτε, πως εκείνες τις ημέρες στην Αθήνα μαίνονταν οι μάχες μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Άγγλων.

image001

Ήταν η πρώτη απόπειρά τους να αποβιβάσουν στρατό στη Μυτιλήνη, η οποία, σημειωτέον, μαζί με τη Σάμο ήταν τα μόνα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονταν σταθερά κάτω από τον έλεγχο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Από την Απελευθέρωση και μετά στο νησί υπήρχε κάποια δυαδική εξουσία. Από τη μια υπήρχε η εξουσία του ΕΑΜ, με δικιά της Τοπική Αυτοδιοίκηση, Νομάρχη, Πολιτοφυλακή και το 22ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Από την άλλη υπήρχε η Συμμαχική Αποστολή από καμιά δεκαριά αξιωματικούς (όλους Άγγλους), η (ελληνική) Ναυτική Διοίκησις Αιγαίου, με τον πλοίαρχο Μίλτωνα Ιατρίδη (αυτόν του «Παπανικολή»), ένα άγημα ναυτών και το αντιτορπιλικό «Αετός», που ήταν αραγμένο στο μέσα λιμάνι και μία διμοιρία Ιερολοχιτών. Όλοι αυτοί όμως δεν είχαν καμιάν ουσιαστική δύναμη, αλλά σε συνεργασία με τους ντόπιους αντιδραστικούς βυσσοδομούσαν κατά της εαμικής εξουσίας.
Με την αποβίβαση των ινδικών στρατευμάτων θα αποχτούσαν τη δύναμη που δεν είχαν και θα ανέτρεπαν την εαμοκρατία, όπως είχαν κάνει, από τον Σεπτέμβρη ήδη, στη Χίο, τη Λήμνο και τις Κυκλάδες. Η ηγεσία του ΕΑΜ ήταν ενήμερη για τις προθέσεις των Άγγλων, γιατί από την προηγούμενη βδομάδα η Συμμαχική Αποστολή στη Μυτιλήνη είχε συγκεντρώσει στα Μπλόκια (τον προσφορότερο χώρο αποβίβασης – εκεί που σήμερα αράζουν τα φερυ-μπωτ), όλα τα φορτηγά αυτοκίνητα της Ούνρα, που είχαν έρθει με την απελευθέρωση στο νησί για τη μεταφορά στα χωριά της συμμαχικής βοήθειας.


Η απόπειρα αποκρούστηκε αμέσως από εκατοντάδες πολίτες, που με φωνές, σπρωξιές, μπαστουνιές και ομπρελιές (ψιλόβρεχε), εμπόδισαν τους ινδούς να πατήσουν καν το πόδι τους στο μουράγιο. Θυμάμαι τον πατέρα μου, κραδαίνοντας την ομπρέλα του να πρωτοστατεί στην απώθηση.
Αμέσως άρχισαν να χτυπάνε οι καμπάνες όλων των εκκλησιών και σε όλες τις γειτονιές βγήκαν συνεργεία της ΕΠΟΝ και με χωνιά ξεσήκωσαν τον κόσμο. Σε λίγο είχαν συγκεντρωθεί χιλιάδες στα Μπλόκια.

image002

Με τον πατέρα μου δε γυρίσαμε στο σπίτι (άλλωστε δεν είχαμε προλάβει να ψωνίσουμε τίποτα) αλλά πήγαμε στα γραφεία των οργανώσεων. Ο πατέρας μου έβαλε σε λειτουργία τον «Ραδιοφωνικό Σταθμό ΕΑΜ Λέσβου», που είχε φτιάσει σχεδόν μόνος του και άρχισε να εκπέμπει. Εμένα με στείλανε, με τα πόδια φυσικά, στη Μόρια, να δώσω σχετικό μήνυμα στην τοπική οργάνωση, γιατί δεν υπήρχε τηλέφωνο στο χωριό. Άλλους συνομήλικους μου (εμείς οι μαθητές βλέπεις είχαμε διακοπές) τους έστειλαν σε άλλα κοντινά χωριά.
Από το απόγεμα άρχισαν να μπαίνουν στην πόλη τραγουδώντας, φάλαγγες χωρικών, αυτοσχέδια οπλισμένων. Συνεργεία επονιτών αναλάβαμε να πηγαίνουμε τις ομάδες των χωρικών σε σπίτια (αντιδραστικών κατά προτίμηση), όπου θα κοιμόντουσαν τη νύχτα. Μας είχαν εφοδιάσει με έγγραφη εξουσιοδότηση και σε ορισμένες περιπτώσεις μας συνόδευε και ένας πολιτοφύλακας. Δημιουργήθηκε επίσης υπηρεσία τροφοδοσίας όλου αυτού του πλήθους, από κοπέλες της ΕΠΟΝ.

image003

Ως το πρωί της επομένης είχαν έρθει στην πόλη, χωρίς υπερβολή, 60.000 άνθρωποι. Τη νύχτα η Μυτιλήνη γέμισε οδοφράγματα, έτσι που θύμιζε το Παρίσι της εποχής των επαναστάσεων του 19ου αιώνα.
Από την πρώτη στιγμή επίσης άρχισαν ατέλειωτες διαπραγματεύσεις, μεταξύ της ηγεσίας του ΕΑΜ και των Άγγλων, που επέτρεψαν στους δικούς μας να κερδίσουν καιρό. Για λόγους τακτικής ο ΕΛΑΣ δεν εμφανίστηκε πουθενά, είχε όμως καταλάβει επίκαιρες θέσεις στο Κάστρο και σε οικοδομήματα που δεσπόζανε και ελέγχανε το χώρο αποβίβασης, ενώ τα φορτηγά που περίμεναν να φορτώσουν τους ινδούς αχρηστεύθηκαν, με την αφαίρεση των μπουζί από τις μηχανές τους.

image004

Επί έξι ημέρες και έξι νύχτες μείναμε όλοι στα Μπλόκια και στις γύρω παραλίες, παρά το ψοφόκρυο που έκανε. Είχαμε ανάψει φωτιές για να ζεσταθούμε και με την παραμικρή κίνηση που παρατηρούσαμε στα πλοία, χτυπούσαν αμέσως τις καμπάνες και όσοι μένανε στα σπίτια κατέβαιναν αλαλάζοντας και κραδαίνοντας αυτοσχέδια όπλα στην παραλία. Γενικά επικρατούσε ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και κεφιού, που το συντηρούσαν χορωδίες νεαρών, που γυρνούσαν και λέγανε επαναστατικά ή σατιρικά τραγούδια, καθώς και πολλοί (ο πατέρας μου μεταξύ των πρώτων, όταν δεν εξέπεμπε ο σταθμός), που ανεβασμένοι στα Μπλόκια ή στα οδοφράγματα απαγγέλναν φλογερά ποιήματα.

image005

Τελικά οι Άγγλοι υποχώρησαν και φύγανε από το νησί. Αυτή η αναίμακτη νίκη γιορτάστηκε με τρικούβερτο παλλαϊκό γλέντι. Θυμάμαι μια ομάδα από Αγιασώτες, που είχαν καταλύσει στο κτίριο της Λέσχης «Πρόοδος» – που ήταν τότε το προπύργιο της Αντίδρασης, να παρακολουθούν από το μπαλκόνι της τα παρελαύνοντα πλήθη φωνάζοντας «ζήτω η Λέσχη Πρόοδος».

Μετά την επιτυχή και αναίμακτη απόκρουση των Άγγλων στα Δεκεμβριανά έδωσαν και πήρανε τα σατιρικά τραγούδια. Θυμάμαι τώρα δύο. Το ένα είναι παράφραση του «Αντόνιο Βάργκας Χερέντια», από την ταινία «Κάρμεν» (σε στίχους πάλι του Αργύρη Αραβανόπουλου –με την κοινή νεοελληνική πλάι).

Κουρώνις, άσπρις γούνις                                            Κορώνες, άσπρες γούνες
τσι μπιριδάκια                                                             και μπερεδάκια
ήρταν να μας σκλαβώσιν,                                           ήρθαν να μας σκλαβώσουν
τ’ βασλέ τσιράκια.                                                       του βασιλιά τσιράκια
Μας φέραν τς Αραπάδις                                              Μας φέραν τους Αραπάδες
κατσοί μπιλάδις,                                                          κακοί μπελάδες
για να μας ξιγιλάσιν                                                    για να μας ξεγελάσουν
τσι να μας πιάσιν                                                         και να μας πιάσουν

Μα απ΄τ΄ Μυτιλήνι μας, έ ντου μασάτι.                      Μ’ από τη Μυτιλήνη μας δεν το μασάτε
Μα απ΄τ΄ Μυτιλήνι μας, έ ντου μασάτι.
Απού κει που σας φέραν, πίσου θα πάτι                     από κει που σας φέραν πίσω θα πάτε
Απού κει που σας φέραν, πίσου θα πάτι

Άκ΄στι του μια τσι καλά                                               Ακούστε το μια και καλά
χουρίς τιρτίπια πουλά                                                  χωρίς τερτίπια πολλά
τσι κανίβαλι να φέριτι έδγιου                                      και κανίβαλους να φέρετε εδώ
δεν ουφιλά.                                                                 δεν ωφελεί

Θα δείτι τσι θα σας έρτ νταμπλάς                               Θα δείτε και θα σας έρθει νταμπλάς
Αρσιν΄τσοί τσι θηλ΄τσοί,                                            Αρσενικοί και θηλυκοί
ούλη η Χώρα                                                              όλη η χώρα
θα κατιβούμι                                                               θα κατεβούμε
ούλοι μας ΙΛΑΣ!                                                        όλοι μας ΕΛΑΣ!

Εδώ ακούμε τον Δημήτρη Σαραντάκο να τραγουδάει την παράφραση του Αντόνιο Βάργκας Χερέδια.

Για την ιστορία του πρωτότυπου τραγουδιού, που είναι μεγάλη και γοητευτική, μπορείτε να δείτε και να ακούσετε πολλά και ενδιαφέροντα, στο αφιέρωμα του Αλλού Φαν Μαρξ.

Το άλλο είναι σύνθεση ενός απλού Αγιασώτη, λαϊκού ποιητάρη, του Στρατή Ανεζίνου, στο σκοπό του γνωστού τραγουδιού «Βάρκα γιαλό»

Κατ΄ αγριγιαθρώπ΄ μας φέραν
– βάρκα γιαλό
κατ΄ αγριγιαθρώπ΄ μας φέραν
– βάρκα γιαλό
κατ΄ αγριγιαθρώπ΄ μας φέραν
θέλαν να τσ’ γυμνάσιν λέγαν
– ζουμ τριαλαριλα λο
– βάρκα γιαλό.

Θέλαν να μας ξιγιλάσιν
– βάρκα γιαλό
Θέλαν να μας ξιγιλάσιν
– βάρκα γιαλό
Θέλαν να μας ξιγιλάσιν
Τσι στουν ύπνου να μας πιάσιν
– ζουμ τριαλαριλα λο
– βάρκα γιαλό.

Σαν ισκώσαμι τς μαχαίρις
– βάρκα γιαλό
Σαν ισκώσαμι τς μαχαίρις
– βάρκα γιαλό
Σαν ισκώσαμι τς μαχαίρις,
Κάναν να σνιφέριν μέρις
– ζουμ τριαλαριλα λο
– βάρκα γιαλό.

Τς απ΄ντ΄ τριμούλα τς απ΄ του φόβου
– βάρκα γιαλό
Τς απ΄ντ΄ τριμούλα τς απ΄ του φόβου
– βάρκα γιαλό
Τς απ΄ντ΄ τριμούλα τς απ΄ του φόβου
Ρίξαν του «Αητό» στου μώλου
– ζουμ τριαλαριλα λο
– βάρκα γιαλό.

Τσι γι Αντίδρας΄ στου χουργιό μας
– βάρκα γιαλό
τσι γι Αντίδρας΄ στου χουργιό μας
– βάρκα γιαλό
τσι γι Αντίδρας΄ στου χουργιό μας
θε να σκάσ’ απ του γυρσμό μας
– ζουμ τριαλαριλα λο
– βάρκα γιαλό.

Και πάλι ο Δημήτρης Σαραντάκος στο «Βάρκα γιαλό»

Υπάρχει και ένα βιντεάκι, φτιαγμένο από τον ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου, που έχει φωτογραφίες και άλλο υλικό από την απόκρουση των Εγγλέζων. Εκεί ακούγονται (στην αρχή και προς το τέλος) τα δύο τραγούδια από τον Δ. Σαραντάκο. Μπορείτε να το δείτε εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=0AHGR9vS6dc

Εδώ τελειώνει το αφιέρωμα στα σατιρικά τραγούδια της Κατοχής και της Αντίστασης στη Μυτιλήνη. Θυμίζω ότι πολύ υλικό για την απόκρουση των Άγγλων υπάρχει στον ιστότοπο του Βραχόκηπου. Από εκεί έχω πάρει και τις φωτογραφίες του άρθρου.

Advertisements

92 Σχόλια to “Ο Δημήτρης Σαραντάκος θυμάται το Go back του 1944 στη Μυτιλήνη”

  1. Καλά έκανες και το ξανανέβασες!
    Να συστήσω το χρονικό του Δεκέμβρη του ’44, με την ευκαιρία, που πλέκει μέρα με τη μέρα ο Βασίλης Νικολαΐδης: http://haravas.blogspot.gr/

  2. […] via Ο Δημήτρης Σαραντάκος θυμάται το Go back του 1944 στη Μυτιλή… […]

  3. gmich said

    Συγκλονιστικό και διδακτικό (αλλά ποιος διδάσκεται) αφήγημα. Οι Μυτιληνιοί μπροστά στα αγγλικά πολεμικά πλοία όχι μόνον δεν δείλιασαν αλλά πρόταξαν τα στήθη τους κυριολεκτικά και απέτρεψαν την εισβολή. Σήμερα κατουριόμαστε μπροστά στον Σόιμπλε μη τυχόν και χάσουμε το €.

  4. ilias said

    Ερώτηση: Ο Στρατής Ανεζίνης είναι παρατσούκλι του Στρατή Αναστασέλλη;

  5. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  6. B. said

    1: Δύτα, ποιος Βασίλης Νικολαΐδης, ο «Σανταρόζας»;

  7. Γς said

    3:

    >Οι Μυτιληνιοί μπροστά στα αγγλικά πολεμικά πλοία όχι μόνον δεν δείλιασαν αλλά πρόταξαν τα στήθη τους κυριολεκτικά και απέτρεψαν την εισβολή.

    Μήπως κι οι Εγγλέζοι δεν είχαν καμιά όρεξη να μπλέξουν [γιαυτό κιολας έστειλαν και ινδούς. Για το Θέα Αθήναις, ουπς Μυτιλήναις.

    Την στιγμή μάλιστα που το χοντρό παιχνίδι παιζόταν στην Αθήνα;

    Δεκέμβρης του 44, όπου οι Εγγλέζοι ήλεγχαν μόνο κάτι οικοδομικά τετράγωνα στο κέντρο. Πλατεία Συντάγματος, Μεγάλη Βρετάνια, λίγο Κολωνάκι και την Λεωφόρο Συγγρού με το Αεροδρόμιο.

    Από τους πυροβολισμούς των Αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ, την παουσία του Τσόρτσιλ, στην Αθήνα, τις εκαθαριστικές επιχειρήσεις, Τη Μάχη των Αθηνών, όπου η Αθήνα αντιμετωπίστηκε ως κατακτημένη πόλη!

    Και μιλάμε για μάχες. Οχι πλακίτσες με τις ομπρέλες στη Μυτιλήνη.

    Σύμφωνα με το Δελτίο της 18/12 που εξέδωσε στις 23:00 το βράδυ το Α΄ Σ.Σ. του ΕΛΑΣ:

    «Ο εχθρός σήμερον επέδειξε δραστηριότητα επιθετικήν εις πολλά σημεία κρούσεως και κατά μάζας. Κατώρθωσε δια της αποκοπής της Λεωφόρου Συγγρού να απομονώση τα Τμήματά μας τα ευρισκόμενα εις Νέαν Σμύρνην – Κυνοσάργους – Γούβα – Παγκράτι – Βύρωνα – Καισαριανή. Η ισχύς του εχθρικού πυρός, η χρησιμοποίησις μεγαλυτέρου αριθμού τανκς και Αεροπορίας δημιουργεί δια τον εχθρόν ευρυτέρας ζώνας ενεργείας καθ’ ων τα τμήματά μας δεν δύναται να αντιδράσουν παρά τας αλλεπαλλήλους επιθέσεις. Εν τούτοις δεν ήρξατο ακόμη την εσωτερικήν εκκαθάρισιν των συνοικιών αρκούμενος μόνον προς το παρόν να καταλαμβάνει επικαίρους θέσεις (Λόφος Αρδηττού, λόφος Σικελίας, μεγάλα οικήματα) και να κυριαρχήσει εις τας κυρίας αρτηρίας.»[1]

    Βασικά όλη η άλλη επικράτεια ήταν κάτω από τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

    Η Μυτιλήνη τους ένοιαζε;

    http://caktos.blogspot.gr/2013_07_01_archive.html

  8. Σουμέλα said

    Συγκινήθηκα με το άρθρο, εξαιρετικό, τα δε τραγουδάκια αποκάλυψη με τη φωνή του Δημήτρη Σαραντάκου.

  9. Γς said

    7:

    Λάθος λίκνο.

    Το σωστό:

    http://caktos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_7.html

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δεν το ήξερα, πολύ ενδιαφέρον!

    4 Όχι, δεν είναι ο ίδιος Έγραψε και ο Αναστασέλλης ποιηματα (σε διάλεκτο) για την αποκρουση των Άγγλων.

  11. Babis said

    #7 «Μήπως κι οι Εγγλέζοι δεν είχαν καμιά όρεξη να μπλέξουν [γιαυτό κιολας έστειλαν και ινδούς. Για το Θέα Αθήναις, ουπς Μυτιλήναις»

    Ο Βρετανικός στρατός αποτελούνταν κυρίως από στρατεύματα των αποικιών και λιγότερο από Άγγλους, Ουαλούς, Σκωτσέζους και Ιρλανδούς.

  12. Γς said

    11:

    Επιμένω ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, που όλα παιζόντουσαν στην Αθήνα, μέσα στο Β΄παγκόσμιο πόλεμο που συνεχιζόταν, θα είχε μεγάλη πλάκα να μπλέξουν οι Εγγλέζοι κει κάτω στην Μυτιλήνη..

    Δηλαδή θα έφερναν αεροπλάνα και τανκς; Προς τι;

    Να ταράξουν το βιότοπο της σαρδέλας στην Καλονή;

    Να είμαστε και λίγο σοβαροί 😉

  13. IN said

    Καλημέρα. Να ζήσετε να θυμάστε τον πατέρα σου, Νίκο.

    Περιορίζομαι στην ηλίθια πληροφορία της ημέρας: Ο πατέρας του Νίκου αναφέρει στο κείμενό του ότι στο μέσα λιμάνι της Μυτιλίνης ήταν αραγμένο το αντιτορπιλικό (Α/Τ) «Αετός». Ίδιο όνομα είχε και το πλοίο που «παίζει» στην ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό», μάλιστα το όνομα φαίνεται σε κάποια σκηνή της ταινίας. Ωστόσο, δεν πρόκειται για το ίδιο πλοίο. Ο «Αετός» του 1944 παροπλίστηκε το 1946. Ο «Αετός» της… Βουγιουκλάκη ήταν πρώην Αμερικανικό αντιτορπιλικό που δόθηκε στην Ελλάδα ως αμερικανική στρατιωτική βοήθεια το 1951 και παρέμεινε σε ενεργό υπηρεσία ως το 1991.

    Περισσότερες πληροφορίες εδώ:

    http://www.fpress.gr/diafora/item/17024-xanazontaneyei-to-ploio-tis-tainias-i-aliki-sto-naytiko (για το πλοίο της ταινίας)

    και εδώ (για τον Αετό που ήταν στη Μυτιλίνη)

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82_%CE%99_%28%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%81%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C%29

  14. 6 Β.: ναι, αυτός! Ωραίο μπλογκ δεν είναι;

  15. Γς said

    Κι όσο σκέφτομαι τι θα είχε γίνει αν είχε επικατήσει το ΕΑΜ ΕΛΑΣ.

    Αν είχαμε γίνει και εμείς Λαϊκή Δημοκρατία.

    Ε, ρε μπελάδες για τους Σοβιετικούς τον Στάλιν, τον Ερυθρό Στρατό, Το σύμφωνο της Βαρσοβίας.

    Που θα κατέβαιναν κάθε τόσο για να μας κάνουν νταντά με τα απελευθερωτικά μας κινήματα και το ζέον αίμαμας γενικά.

    Φαντάζεστε τον Ζαχαριάδη Ιμπρε Νάγκι λ.χ.;

    Αυτά και πάω να πληρώσω τις τράπεζες…

  16. Μου κάνει εντύπωση που οι Εγγλέζοι υποχώρησαν σχετικά εύκολα. Νομίζω ήταν αφενός εξαιρετικά επιφυλακτικοί και διστακτικοί, λόγω της δύναμης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, πολιτικής και στρατιωτικής, και αφετέρου ξέρανε πολύ καλά ότι το παιχνίδι παιζόταν στις πόλεις, και ειδικά στην Αθήνα, όπου βρίσκανε και έδαφος οι πολιτικές αμφιταλαντεύσεις του ΚΚΕ το 1944.

  17. Babis said

    #12
    Βεβαίως και συμφωνώ ότι δεν άξιζε να χυθεί αίμα για την Μυτιλήνη (συγνώμη Νίκο και λοιποί Μυτιληνιοί), απλά δεν θεωρώ ως ένδειξη το ότι έστειλε Ινδούς.

  18. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    13 Όχι και ηλίθια

  19. Γς said

    13, 18:

    Πράγματι. Τι ήθελε να πει;

    Διόρθωσέ το ΙΝ!

  20. Παναγιώτης Κ. said

    Θεμελιώδης αρχή: Εκτίμηση κόστους-αποτελέσματος.
    Η έξοδος των Βρετανών στο νησί απ΄ότι φαίνεται θα είχε μεγάλο κόστος γιαυτούς. Με ποιο αποτέλεσμα;
    Οι Βρετανοί ενδιαφέρονταν για τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας ( Αθήνα και Θεσσαλονίκη) και εκεί τα κατάφεραν!
    Νομίζω ότι κάποιοι, εν προκειμένω οι Βρετανοί, γνώριζαν καλύτερα από μας το παιχνίδι.
    Δεν είναι ηττοπάθεια να έχεις αίσθηση των πραγματικών δυνάμεών σου.
    Αυτό ήταν και το πνεύμα του Θ. Μακρίδη σημαντικού στελέχους του ΕΛΑΣ και επαγγελματία στρατιωτικού. ( Να μετρήσουμε αν βγαίνουν τα κουκιά συνήθιζε να λέει).

    Νομίζω ότι πολλοί συμπατριώτες μας θεωρούν το δίκιο ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για πολιτικές και άλλες επιτυχίες. Προφανώς λαθεύουν.

  21. IN said

    18, 19: Δεν γίνεται να διορθώσω προηγούμενο σχόλιο ή, τουλάχιστον, δεν ξέρω πώς γίνεται. Εννοώ ότι οι συγκεκριμένες πληροφορίες είναι εντελώς εκτός πνεύματος του κειμένου του μακαρίτη του πατέρα του Νίκου και, γενικότερα, παντελώς άσχετες με το θέμα. Απλώς, διαβάζοντος το κείμενο θυμήθηκα το πλοίο στην ταινία του Βουγιουκλάκη .. one thing led to another 🙂 και είπα να βάλω ό,τι βρήκα για να υπάρχει.

  22. gpoint said

    Συνηθίζεται η ανακύκλωση των ονομάτων στα πλοία του Π.Ν. πρώην Β.Ν. στα αντιτορπιλλικά μιας κατηγορίας λέγονται και «θηρία» ( Αετός, Ιέραξ, Λέων, Πάνθηρ)

    Σχετικά με τον εμφύλιο ο καθένας λέει τις εμπειρίες της πλευράς που έζησε και φυσικά ποτέ δεν πρόκειται να βρεθεί άκρη. Αυτό που είναιαναμφισβήτητο και δεν το αναφέρει κανείς είναι πως εξοπλίσθηκαν οι αντιμαχόμενες δυνάμεις.
    Η κουβέντα που άκουσα και μου φαίνεται πιο σωστή είναι πως η Εγγλέζοι στο φευγιό τους όταν κατέβαινε ο Χίτλερ άφησαν και τα όπλα τους (εκτός από τις αποικιακές στολές τους) σπέρνοντας τους σπόρους του διχασμού

  23. Τα μπλόκια σήμερα

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2015/12/blog-post_22.html

  24. Παναγιώτης Κ. said

    Μυτιλήνη: Αγαπημένος προορισμός!

  25. gpoint said

    Επί των ποδοσφαιρικών τώρα στην κλήρωση του κυπέλλου οα νήκων στον όμιλο των «ισχυρών» ΟΣΦΠ συνάντησε – όπως ήταν αναμενόμενο, κάθε χρόνο τα ίδια- μία από τις τρεις ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας-είχε και καλές πιθανότητες 3 στις 7- τον Αρη.
    Ο (αγνός και Ατρόμητος κατά Ρίβα) ΠΑΟ ανήκοντας στους «ανίσχυρους» έκανε μπίνγκο πετυχαίνοντας την μοναδική εκπρόσωπο χαμηλότερης κατηγορίας που μπορούσε να αντιμετωπίσει (που περιέργως τερμάτισε πρώτη) και βρέθηκε με τους ισχυρούς, τον Κισσαμικό. Με τον ΟΦΗ δεν μπορούσε να κληρωθεί γιατί ήταν στον ίδιο όμιλο. Οι πιθανότητες ήταν μία στις επτά αλλά είπαμε ο Ουζουνίδης είναι προπονητάρα…

  26. gpoint said

    # 25 συνέχεια

    κι έμεινε ο Κούγιας με την απορία(;) γιατί μετά τους Μιλιβόγιεβιτς, Μποτία, Ιντέγιε απέκτησαν και οι Μπεργκ, Μαλέντο, Ζέκα ασυλία στα βρώμικα κτυπήματα πάνω στην φάση. Ο Ζέκα δεν το κατάλαβε καλά και βάρεσε εκτός φάσης και παρότι σφάδαζε λίγο μετά σαν να δέχθηκε αόρατο κτύπημα δεν γλύτωσε την κόκκινη, δεν τον δασκαλέψανε σωστά

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να ζήσετε να τον θυμάστε, Νίκο, τον πατέρα σου. Από τα πολλά κείμενά του που έχω διαβάσει, έχω καταλάβει πόσο ωραίος άνθρωπος πρέπει να ‘ταν.

  28. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    .Έχω μια εύλογη απορία,νομίζω. Εντάξει, αυτά γινόσαντε στη Μυτιλήνη. Στη Λέσβο όμως τί γινόσαντε;

  29. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Φαίνεται πὼς τέτοια τραγούδια, σὰν κι αὐτὰ ποὺ ἀκοῦμε ἐδῶ ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Δημήτρη Σαραντάκο, εἶχαν μεγάλη διάδοση καὶ ἐκτὸς Μυτιλήνης. Ὁ μακαρίτης ὁ πατέρας μου Στέφανος Μαρτῖνος (1916-1980) μοῦ τραγουδοῦσε ἕνα ἀπ’ παρόμοιο. Τὸ εἶχε μάθει ἀπὸ Μυτιληνιὸ συννοσηλευόμενό του σὲ κάποιο ἀπὸ τὰ σανατόρια (Σωτηρία ἤ Νταοῦ Πεντέλης) ποὺ νοσηλεύτηκε (1945-1950).

    Ἡ βασλὲς τοῦ κλωτσιάρκου τοῦ μλάρ’
    δὲν τοῦ πῆρι ἀκόμη χαμπάρ’
    κι ἔστειλι τοῦ Παπαντριὰ
    μὲ τοῦ Σκόμπ’ τὴν κουπριὰ
    νὰ μᾶς βάλει κινούργιου σαμάρ’.

    Ὁ βασιλιὰς τὸ κλωτσιάρικο τὸ μουλάρι
    δὲν τὸ πῆρε ἀκόμα χαμπάρι
    κι ἔστειλε τὸν Παπαντρέου
    μὲ τοῦ Σκόμπυ τὴν κοπριὰ
    νὰ μᾶς βάλει καινούργιο σαμάρι.

    Ζητῶ συγγνώμη γιὰ τυχὸν κακὴ ἀπόδοση τῆς ντοπιολαλιᾶς τῆς Μυτιλήνης. Πάντως τὸ τραγουδάκι στιχουργικὰ εἶναι λιμερίκι.

  30. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Εντάξει όμως ρε παιδιά. Μή το παρουσιάζουμε και σα σπουδαίο κατόρθωμα να αποκρούσεις Ινδούς…
    -Go back!
    -Yes Sir! yes sir! sorry sir, sorry sir!
    (αν δεν είναι γνωστό, εγώ που ζώ στο Ινδουστάν σας διαβεβαιώ ότι όλα τα λένε διπλά οι Ινδοί)

  31. 30 Κίντο, αυτό προέρχεται από τη βρετανική στρατιωτική παράδοση.
    Οι προ-Γκαζμάδες δεν ήξεραν ότι απέκρουαν Ινδούς, μέχρι που έφτασαν οι βάρκες και άρχισαν τις ομπρελιές.

  32. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Νέο Kid L’Errance d’Arabie said(30):

    «…Μή το παρουσιάζουμε και σα σπουδαίο κατόρθωμα να αποκρούσεις Ινδούς…»

    Κάτω ἀπὸ τὴ γενικὴ ὀνομασία «Ἰνδοὶ» ὐπῆρχαν στρατιῶτες ὰπὸ τὴν εὐρύτερη περιοχὴ, ὅπως οἱ περιβόητοι Γκούρκας ἀπὸ τὸ Νεπάλ, ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ «-Yes Sir! yes sir! sorry sir, sorry sir!» ἦταν. Στὴ διάρκεια τῶν Δεκεμβριανῶν ἔσφαξαν, στὴν κυριολεξία σὰν ἀρνιά, ἀρκετοὺς μαχητὲς τοῦ ΕΛΑΣ πλησιάζοντάς τους τελείως ἀθόρυβα ἀπὸ πίσω. Τὸ ξέρω ἀπὸ προφορικὴ ἀφήγηση αὐτόπτη μάρτυρα τῆς μάχης στοὺς ἀλευρόμυλους στὸ Κερατσίνι.

  33. Γιάννης Ιατρού said

  34. 34 καραlol

    33 Οι Γκούρκας στη μάχη του Μόντε Κασίνο αλλά και στη Βόρεια Αφρική πλησίαζαν νύχτα τους μισοκοιμισμένους σκοπούς και ψηλαφούσαν το κου-ντε-πιέ τους. Αν έπιαναν κορδόνια, αυτό σήμαινε πως ήταν Σύμμαχοι και οι Γκούρκας απομακρύνονταν με ένα «sleep, Johnny, sleep». Αν έπιαναν, όμως, δέρμα μπότας έπεφτε άσχημο μαχαίρωμα.

  35. spatholouro said

    Εδώ ενδιαφέρον άρθρο του φίλου και εξαίρετου ερευνητή Γιάννη Αγγελάκη:

    http://www.efsyn.gr/arthro/oi-indoi-stis-mahes-toy-peiraia

  36. 36

    Κι από κάτω, στα συναφή προτεινόμενα, έχει και τούτο: http://www.efsyn.gr/arthro/gko-mpak-i-nikitria-iahi

  37. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και τα λινκ!

    21 Eγώ δεν είπα να διορθώσεις, είπα πως δεν μου φάνηκε ηλίθια η πληροφορία

    29 Το ακούμε εδώ, πάλι από τον πατέρα μου
    [audio src="http://k003.kiwi6.com/hotlink/iqcqwtinx3/mpelami.mp3" /]

    32 Τι είναι πάλι τούτο;

  38. 38τέλος: Άθενζ Βόιζ, λέμε!

  39. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    39. Mήπως είναι ρε σύ τίποτις κουβανέζοι που ενθουσιάστηκαν από το λόγο του Κομαντάντε Ελ Τσιπραδόρ στην Πλάθα ντε λα ρεβολουθιόν (προφορά ψευδού Κουβανέζου…) και τον ακολούθησαν με βάρκες; 😆

  40. Γιάννης Ιατρού said

    39: Ναι ρε Σκύλε, τι νομίζεις δηλαδή;

  41. 40 Μήπως κάποιος ανεφώνησε άμα τη αποβιβάσει «Πωρεπούστημου! Πέσαμε κουβά» και το παράκουσε η Άθενζ Βόις;

    41 Μιλώντας για παιδιά, ιδού και ο γαμβρός του γέροντος Βαττάλου, του A. Ssholeαστικού.

    https://left.gr/news/ellinoamerikanos-epikefalis-tis-propagandas-ton-tzihantiston

  42. Μαρία said

  43. Drug enthusiast;;;; Τόχει κάψει ή είναι πάροντυ ακάουντ.

  44. Μαρία said

    44
    https://twitter.com/JohnGeorgelas

  45. 45 Προφανώς.

  46. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    47 🙂

  47. Ριβαλντίνιο said

    @ 13 IN

    Καθόλου ηλίθια. Πολύ ωραία πληροφορία !

    @ 25,26 gpoint

    Το παιχνίδι με την ομάδα του κακού θεατρίνου δικηγόρου – όλοι θυμόμαστε την αξέχαστη παράσταση που είχε δώσει έξω απ’το τσαρδί του Ταρζάν- μας πήγε λίγο πίσω. Όμως η Πανάθα (η αγνή και η ατρόμητη) είναι ακόμη μέσα στο κόλπο του Πρωταθλήματος.
    Στο Κύπελλο μας έτυχε η πιο δύσκολη ομάδα. Μην ξεχνάμε πως ο Κισσαμικός έριξε τρία στο Νιώνιο. Πιο βατά θα ήταν εάν είχαμε κληρωθεί με οσφπ ή μπάοκ. Αλλά εμείς είμαστε ΠΑΟ και έχουμε μάθει στα δύσκολα… Θα ανταπεξέλθουμε.

    Υ.Γ. Η προεδράρα μας αντιμετωπίζει μερικά οικονομικά προβληματάκια και χρωστάει στους παικταράδες μας 3 μηνιάτικα. Για όλα φταίει αυτή η παλιοκυβέρνηση που τον ανάγκασε να δώσει μπροστάτζα για την τηλεοπτική άδεια και τώρα δεν την επιστρέφει ! Φέρτε πίσω τα λεφτά ρι κλέφτις !!!

    @ 33 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Νομίζω ότι τελικά οι Γκούρκας δεν χρησιμοποίησαν τα μαχαίρια τους ή τουλάχιστον έτσι διατάχτηκαν. Αλλά ο φόβος έμεινε και αυτό κυρίως θυμούνται.

  48. nikiplos said

    Καίτοι η ηγεσία του ΚΚΕ είχε αδίστακτους σταλινικούς σαν τον Ζαχαριάδη, καίτοι υπήρχαν ακόμη στην ενεργό δράση – πλην σε κάπως παροπλισμένη θέση – αμφιλεγόμενες προσωπικότητες όπως ο Άρης Βελουχιώτης, δεν πιστεύω ούτε έχω και καμία ένδειξη σε πραγματολογική ιστορική βάση ότι το ΕΑΜ τον Δεκέμβρη, ζητούσε να καταλάβει την εξουσία και να εγκαθιδρύσει Λαϊκή Δημοκρατία στην Ελλάδα. Πιστεύω πως η πίεση που άσκησε αφορούσε μόνο μια καλύτερη διαπραγματευτική θέση σε εκείνα που θα συμφωνούνταν λίγο αργότερα. Άλλωστε η στάση των Άγγλων ήταν περισσότερο από ποτέ ξεκάθαρη. Επομένως η -ήπια στρατηγικά – πίεση που ήσκησε το ΕΑΜ είχε μόνο πολιτικούς στόχους και φυσικά, όπως σε όλα στη χώρα μας και σε όλες τις παρατάξεις, καθόλου σαφείς ή ξεκάθαρους.

    Σήμερα ξέρουμε τι έγινε και ποιοί παράγοντες έπαιξαν τον σημαντικότερο ρόλο, στην φάση εκείνη όμως που εξελίσσονται τα πράγματα κανείς δεν ξέρει τίποτε συγκεκριμένο. Το ίδιο φυσικά αφορά και την άλλη παράταξη. Τίποτε δεν είναι δεδομένο και η εξουσία παίζεται ακόμη… Οι δύο παρατάξεις το ξέρουν καλα… εκείνη που θα νικήσει, θα συντρίψει την άλλη… Καμία ιδέα για Μορατόριουμ από καμία πλευρά… Η γειτονική Ιταλία δεν απέχει μόνο 350 μίλα… Απέχει πολλά χιλάδες μίλια…

    Και οι δύο παρατάξεις χαρακτηρίζονται από έντονη ενδοτικότητα. Η κάθε μία κοιτάζει προς τη δική της «πατρίδα»: τους Άγγλους ή τους Ρώσους αφεντάδες… Το εμπεδωμένο σύνδρομο του reaya… Φυσικά και υπήρχαν οι φωτισμένες εξαιρέσεις και από τις δυό πλευρές… Αλλά δεν είχαν καμία επιρροή…

  49. Λεύκιππος said

    50 Πόσο δίκιο έχεις. Ζώντας στην Ιταλία και μαθαίνοντας πόσο γρήγορα και σε τι βάθος ξεκαθάρισαν την κατάσταση αμέσως μετά τον πόλεμο, έμεινα. Σε αντίθεση με μας, τίποτε δεν έχει μείνει σαν απωθημένο και προχώρησαν μπροστά χωρίς να νοιάζονται για το παρελθόν. Και μάλιστα σε έναν Παγκόσμιο Πόλεμο στον οποίο μπήκαν από την φασιστική πλευρά των, τελικά, ηττημένων και βγήκαν στο πλευρό των νικητών, βοηθούμενοι από τους πρώην αντιπάλους εναντίον των πρώην συμμάχων τους. Κάποια πράγματα τελικά νομίζω ότι πρέπει να κρίνονται κυνικά εκ του αποτελέσματος.

  50. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ Ριβαλντίνιο (49γ)

    Ἔχω ἀκούσει (ἀπὸ πολὺ ἀξιόπιστη πηγὴ) γιὰ ἕνα περιστατικὸ μὲ στρατιώτη Γκούρκα ποὺ ἔσφαξε ἑλασίτη στοὺς Μύλους Ἁγίου Γεωργίου στὸ Κερατσίνι. Γκουγκλίζοντας βρῆκα κι αὐτὸ:

    «…Οι Γκούρκας έγιναν γνωστοί στον Πειραιά για την αγριότητά τους και το χαρακτηριστικό κυρτό τους μαχαίρι Κukri, το οποίο οι Άγγλοι τους είχαν απαγορεύσει να το χρησιμοποιούν στις μάχες… Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη:

    «Μια άγρια νύχτα του Δεκέμβρη, κάποιος προδότης οδήγησε ένα απόσπασμα Ινδών μέσα σε ένα φυλάκιο στον Αη Γιώργη ψηλά στο Κερατσίνι. Οι Ινδοί εξουδετέρωσαν τη διπλοσκοπιά απο πίσω και χτύπησαν με μαχαίρια τρεις μαχητές που λαγοκοιμώνταν. Μετά φύγαν άνανδρα, όπως άνανδρα είχαν φτάσει μέχρι εκεί. Ο ένας από τους σφαγμένους αγωνιστές ήταν ένας μεσόκοπος άνδρας. Πέθανε με σφιγμένο το στόμα κι όταν ο φανός φώτισε το πρόσωπο του έβλεπες ζωγραφισμένη την έγνοια και την πίκρα. Ο άλλος ήταν ένα ανταρτόπουλο. Ήταν δεν ήταν 20 χρονών. Είχε λίγο ανοιχτά τα χείλη και το πιο γλυκό χαμόγελο φώτιζε την απαλή του φυσιογνωμία. Όσοι τον είδαν θάμπωσαν. Πως ήταν δυνατό κι η μαχαιριά δεν άφησε έστω και μια πτυχή πόνου στο πρόσωπό του;»…» στὸ http://www.pireas2day.gr/02,23,12124,00.aspx

    Πρόκειται γιὰ διαφορετικὰ περιστατικὰ. Μπορεῖ μεμονωμένα, ἀλλὰ πιστεύω πὼς ἔγιναν. Ἄν κάποιος ἔχει περισσὸτερα στοιχεῖα μπορεῖ νὰ συνεισφέρει.

  51. Ριβαλντίνιο said

    @ 52 Δημήτρης Μαρτῖνος

    (Για την διήγηση : )

    Χμ, χμμ και πάλι χμμμμ… ! 🙂

  52. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νικοκύρη, να ’σαι γερός να τιμάς τον πατέρα σου, κι εμείς τον τιμάμε απολαμβάνοντας το συγγραφικό του έργο.

    Για μένα η πλειονότητα του κόσμου στο ΕΑΜ αγωνίζονταν για λευτεριά κι έναν καλύτερο κόσμο. Τους καπέλωσε και τους εξέθεσε το σκληροπυρηνικό τότε ΚΚΕ και η ΟΠΛΑ. Ευτυχώς που στον εμφύλιο νικήθηκαν.

    Για τα κατοπινά, μελανό σημείο για τη νικήτρια παράταξη η λευκή τρομοκρατία και το φακέλωμα, κυρίως της δεύτερης γενιάς.

    Για το σημερινό ΚΚΕ, τους τιμώ, χωρίς βέβαια να ασπάζομαι την ιδέες τους. Σήμερα είναι δημοκρατικοί άνθρωποι, ζουν το δράμα της κατάρρευσης των ονείρων (αποτυχία υπαρκτού), παραμένουν όμως έντιμοι και πιστοί στην ιδεολογία τους.

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Αν ένας άνθρωπος λέει ότι δεν φοβάται να πεθάνει, τότε είτε λέει ψέματα, είτε είναι Γκούρκα». Κι άμα λάχει παίζουν και «Ζορμπά»:

  54. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Π έ ν τ ε χρόνια κιόλας! Μας συντροφεύει τακτικά με τα ωραία του γραπτά και τις ηχογραφήσεις, όπως σήμερα,κι έγινε οικείος απών μ΄έναν τρόπο ο Δημήτρης-Μίμης Σαραντάκος. Ας είναι η μνήμη του παντοτινή.
    Τον υπέροχο Αλλουφάνη τον έκλαψα κανονικά. Τον γνώρισα(τα γραπτά του) από δω, όπως κι από δω έμαθα το θάνατό του κι όταν πέφτει το μάτι στο πλάι τού ιστολογίου «Φίλοι στη μπλογκόσφαιρα», κάνει κρακ η καρδιά μου,και πάλι μου κάνει όρεξη να τον κλάψω.Τόσο ταλαντούχος τόσο κεφάτος και τόσο νέος.Πολύτιμες οι αναρτήσεις του.

  55. Γιάννης Ιατρού said

    55: κι εδώ, το έχουν στο στάνταρτ ρεπερτότιό τους 🙂 https://youtu.be/87QAjcJvXsw?t=6m35s

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Με την αποβίβαση των ινδικών στρατευμάτων θα αποχτούσαν τη δύναμη που δεν είχαν και θα ανέτρεπαν την εαμοκρατία, όπως είχαν κάνει, από τον Σεπτέμβρη ήδη, στη Χίο, τη Λήμνο και τις Κυκλάδες.
    Στην φωτογραφία βλέπουμε το Ιταλικό αντιτορπιλικό «Φραντζέσκο Κρίσπι» που κατελήφθη από τους Γερμανούς το 1943. Στην ίδια φωτογραφία καθισμένοι είναι Ινδοί Στρατιώτες και είναι οι «υπερασπιστές της Λέρου».

    Το Μαχαίρι Κukri που έφερναν πάντα στην μέση τους οι Νεπαλέζοι Στρατιώτες

    http://pireorama.blogspot.gr/2013/01/blog-post_24.html

  57. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

  58. Γιάννης Ιατρού said

    7: Γς

    ,,,Και μιλάμε για μάχες. Οχι πλακίτσες με τις ομπρέλες στη Μυτιλήνη.,,,

    Κατ΄εμέ δεν είναι θέμα στρατιωτικής υπεροχής/εξοπλισμού κλπ.
    Εϊναι το ξεκάθαρο μήνυμα, ότι δεν σας θέλουμε εδώ και σας πολεμάμε με όποιο μέσο έχουμε και δεν σας φοβόμαστε.
    Επομένως, είτε στις μάχες που αναφέρεις στην Αθήνα, είτε στο αναφερόμενο συμβάν, δεν πρόκειται για πλακίτσες, το ρίσκο να χάσεις την ζωή σου είναι το ίδιο. Το ίδιο θάρρος/αποφασιστικότητα/κόστος απαιτεί η απόφαση να αντισταθείς.

  59. Ριβαλντίνιο said

    Λοιπόν να βάλω και εγώ δυο ιστοριούλες :

    194z

    Η μητέρα τους είχε κάνει το 8ο παιδί της. Δεν άντεξε όμως το καημένο και μετά από 15 μέρες πέθανε. Αδελφός και αδελφή κοίταξαν για τελευταία φορά το νεκρό αδελφάκι τους. Ήταν ένα πανέμορφο μικρό μπουλουκάκι. Το τύλιξαν και ανέβηκαν με το γαϊδούρι στο βουνό για να το θάψουν. Δεν είχαν τελειώσει καλά – καλά την δουλειά όταν άκουσαν τους πυροβολισμούς. Ήταν απ’την πλευρά των στερνών. Συνηθισμένα πια τα παιδιά δεν σκιάχτηκαν καθόλου. Το μονόπλευρο τουφεκίδι διήρκεσε 15 λεπτά. Μόλις τέλειωσε, η αδελφή συνέχισε την πορεία της δυτικότερα. Έπρεπε να πάει για τα ζώα. Ο αδελφός της πάλι είχε περιέργεια να δει τι έγινε. Παίρνει το γαϊδούρι και τραβάει ίσια για το σημείο της σύγκρουσης. Βρίσκει δύο νεκρούς. Ο ένας ήταν πεσμένος με την μούρη μέσα στην μικρή γούρνα. «Τουλάχιστον πήγε ξεδιψασμένος», σκέφτηκε ο μικρός. Ο άλλος κειτότανε πάνω στην στέρνα, τ’ανάσκελα, με το σίκλο δίπλα του. Γι’αυτόν δεν πρόλαβε να σκεφτεί τίποτα, καθώς άκουσε μια γνώριμη φωνή να τον καλεί. Κάνει κατά τα φρύγανα και τι να δει : ο θειός του ο Ψ… κρυμμένος.

    – Χ…, Χ… παιδί μου, έφυγαν ;

    -Ναι μπαρμπούλη. Βγές έξω. Μην φοβάσαι. Έφυγαν οι Χίτες, απάντησε ο μικρός.

    Ο θείος του ο Ψ… ήταν έμπειρος. Είχε πολεμήσει στην Αλβανία. Με το που άκουσε λοιπόν τον πρώτο πολυβολισμό έπεσε κάτω. Έτσι γλίτωσε. Οι άλλοι πήγαν καλλιά τους. Σκέφτεται ο θείος Ψ… :

    – Άκου τι θα κάνουμε ανίψι. Θα ανέβω στον γάιδαρο και θα γυρίσουμε παρέα στο χωριό. Μαζί σου δεν πρόκειται να μου κάνουνε τίποτα.

    -Όπως θές μπάρμπα, απάντησε ο μικρός.

    Πράγματι γύρισαν στο χωριό και δεν τους πείραξε κανείς. Μόνο στην Κάτω Ρούγα, καθώς πέρναγαν, ακούστηκε μια φωνή – άγνωστο από που προερχόμενη- να λέει :

    -Ρε Ψ… ακόμα βρωμάει η Πηγάδα του Μελιγαλά !

    Ο Ψ… ήταν αριστερός. Ο αδελφός του όμως ήταν δεξιός. ‘Ηξερε λοιπόν ο Ψ.. πως όσο βρισκόταν με το «δεξιό» ανίψι του δεν επρόκειτο να τον πείραζαν οι «εθνικόφρονες» του χωριού. Έτσι και έγινε…

    Ο Χ… ποτέ δεν ενοχλήθηκε για τα πολιτικά φρονήματα του θείου του. Μια φορά μόνο όταν ήταν στην χωροφυλακή. Ήρθε χαρτί που έλεγε ότι ο Χ… πρέπει να εξεταστεί. Τον καλεί ο διοικητής και του λέει :

    -Ρε Χ… είσαι κουμμουνιστής ;

    -Εγώ κε Ανώτερε ; Αν ήμουν κουμμουνιστής πώς μπήκα στην χωροφυλακή ; Η οικογενειά μου είναι εγνωσμένων πολιτικών φρονημάτων, είπε ο Χ… και αμέσως το μυαλό του πήγε στον θείο του.

    -Καλά… ! είπε οι διοικητής χαμογελώντας. Kαι κλείνοντας το χαρτί που είχε έρθει μέσα σε ένα ντοσιέ, τον άφησε ελεύθερο.

    ========================================================================================================

    194ω

    Απ’τα ξημερώματα έχουν τοποθετήσει τα οπλοπολυβόλα στα ριζά του λόφου και περιμένουν. Έχει υγρασία που τρυπά το κόκκαλο, αλλά το άγχος και η αγωνία της αναμονής τους ζεσταίνουν. Αρκετές φορές στο παρελθόν είχαν στήσει την ίδια ενέδρα. Ήταν λοιπόν έμπειροι. Όμως τώρα ήταν διαφορετικά. Δεν θα αντιμετώπιζαν ντόπιους, δικούς τους, αλλά έναν ξένο. Και μάλιστα τον χειρότερο όλων. Τον περιβόητο Σφακιανό, ο οποίος προσπαθούσε να βρεί κάποιο καϊκι να διαφύγει στην Κρήτη. Δεν είχε πολλούς μαζί του. Δυό άνδρες και μιά γυναίκα. Μα η φήμη του τον έκανε να φαντάζει στο μυαλό τους τρομερός. Είχε δυό κορίτσια λένε που του τα’χαν σκοτώσει οι δεξιοί. Λυσσασμένος καθώς ήταν και θέλοντας να εκδικηθεί, πέρασε στην μέση του δυό μαχαίρες. Και όταν έπιανε κάποιον της «Μαύρης Αντίδρασης» του έλεγε : «Με ποια από τις δύο θέλεις να πεθάνεις ; Με την Μαριώ ή την Ελένη ;» εννοώντας βεβαίως τα μαχαίρια του (και τα κορίτσια του)…

    Τελικά άδικα φοβόντουσαν. Τα πράγματα κύλησαν όπως τις προηγούμενες φορές. Κι ακόμα πιο εύκολα ίσως. Συνέχεια το ίδιο μοτίβο. Οι συμμορίτες κατέφευγαν στον απόκρημνο Σαγγιά για να καλυφθούν. Όμως δεν είχαν τίποτα να φάνε. Το βουνό μπορούσε να τους προσφέρει μόνο αγκάθια και πέτρες. Και καλά η πείνα αντέχεται. Η δίψα όμως ; Έπρεπε να κατέβουν στα χαμηλά του βουνού, να πιούν νερό από τις στέρνες. Δεν είχαν άλλη επλογή. Εκεί όμως τους περίμεναν οι Χίτες με τα οπλοπολυβόλα. Σε πέντε λεπτά είχαν όλα τελειώσει. Τρεις νεκροί και ο Σφακιανός τραυματίας. Έκοψαν τα 3 κεφάλια, τα έβαλαν σε σάκους και πήραν τον δρόμο του γυρισμού μαζί με τον τραυματισμένο Σφακιανό. Στο πρώτο χωριό που μπήκαν, τους έκαναν υποδοχή και έκατσαν να ξακουραστούν. Τα σακιά τα πέταξαν κάτω από μια μουριά. Αλλά αυτά άνοιξαν και τα κεφάλια κύλησαν έξω. 3-4 πιτσιρικάδες του χωριού πλησίασαν και άρχισαν να τα κοιτούν με περιέργεια.

    -Θέλετε να παίξετε μπάλα με δαύτα ; τους φώναξε ένας Χίτης χασκογελώντας.

    – Α, μπα ! Εμείς κλωτσάμε πέτρες , απάντησε το μεγαλύτερο από τα παιδιά.

    -Γι’αυτό τα ποδάρια σας είναι γεμάτα πληγές και τα νύχια σας στραπατσαρισμένα ρε ξυπόλητα ; ρώτησε ο αποσπασματάρχης των «Χιτών» .

    -Ναι, αλλά δεν μας νοιάζει. Αφού τελειώσουμε την «μπάλα» , παίρνουμε την πέτρα και την τρίβουμε σε έναν βράχο. Την άσπρη σκόνη που βγαίνει την βάζουμε πάνω στις πληγές, απάντησε το ίδιο παιδί.

    Την συνομιλία διέκοψε μια δυνατή κραυγή. Ήταν από το μέρος του Σφακιανού. Γυρίζουν και βλέπουν αυτόν νεκρό χάμω και έναν «χωροφύλακα» από πάνω του να κρατάει ένα μαχαίρι που έσταζε αίμα.

    – Τι έκανες εκεί ρε …άκη ; ρώτησε ο αποσπασματάρχης.

    -Μου είχε σκοτώσει συγγενείς στην Κρήτη, είπε ο …άκης.

    -Δεν έπρεπε να βάλουμε τον Κρητικό να τον φυλάει. Εμπρός μαζέψτε να φύγουμε , είπε τελικά ο αποσπασματάρχης.

    Έκοψαν και το κεφάλι στου Σφακιανού, το έριξαν με τα υπόλοιπα σους σάκους, μαζέψανε και φύγανε. Τα παιδιά έμειναν στη θέση τους αμίλητα και τους κοιτούσαν να απομακρύνονται…

  60. Μαρία said

    Πάει κι αυτή πλήρης ημερών.
    Το λιμάνι των απόκληρων (1939), σκην. Μαρσέλ Καρνέ, σενάριο Πρεβέρ

  61. Μαρία said

    1938

  62. Γς said

    61:

    Αν σου πω ότι άντεξα να το διαβάσω όλο;
    Από την αρχή έως το τέλος…

    Μην το ξανακάνεις όμως

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    61. Με αφορμή το β αφήγημα.
    Το χρονικό των κομμένων κεφαλών στην Πελοπόννησο
    http://kokkinosfakelos.blogspot.gr/2016/12/blog-post_13.html

  64. ΚΑΒ said

    Άσχετο αλλά αξιοπερίεργο:

    http://www.kathimerini.gr/888750/article/epikairothta/ellada/ste-syntagmatikos-o-apokleismos-twn-paxysarkwn-apo-to-diorismo-stis-gramm

  65. Γς said

    Να πάλι στο Σκάι τώρα

    Η καθηγητρια της αναστήλωσης-συντήρησης του Παναγίου Τάφου.

    [σταμάτημα των PC και των επιστημονικών οργάνων]

  66. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    1) Μάς προκαλεί αλγεινή εντύπωσι ότι επί 14,5 ώρες ουδείς ετόλμησε να καταγγείλει τον ρατσισμό των Μυτιληνιών, οίτινες στο σατιρικό τραγουδάκι που διέσωσε ο πατήρ Σαραντάκος αποκαλούσαν «Αραπάδες» τους Ινδούς στρατιώτες. ΡΩΤΑΜΕ: Αν ημείς (Ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ) αποκαλούσαμε «Αραπάδες» κάποιους μελαμψούς λαθροπρόσφυγες, θα δεχόμασταν ή όχι ερυθρά κάρτα κατακέφαλα από τον κ. Σαραντάκο;

    2) Συγχαίρουμε τους Κινέζους που αρνήθηκαν στον Βαρθολομαίο Αρχοντώνη να επισκεφθεί την Κίνα, για να μή μολυνθεί η Κινεζική Κοινωνία από το μικρόβιο του Χριστιανισμού. Είναι γνωστό (αν και αποκρύπτεται επί 8 έτη από το παρόν Ιστολόγιο) ότι η Κίνα και η Ιαπωνία απαγορεύουν διά ροπάλου στους χριστιανούς και στους μουσουλμάνους να κάνουν προσηλυτισμό στο έδαφός τους.

    3) Περαίνοντες, συγχαίρουμε την αυριανή «Ορθόδοξη Αλήθεια» γιατί αποκαλύπτει στους Ρωμιούς χαχόλους ότι τα Άγια Δώρα που πρόσφεραν οι Μάγοι στον Ραββίνο Χριστό τα διέσωσε η μητρυιά του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητού και τα χάρισε στην αγιορείτικη μονή του Αγίου Παύλου, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  67. Παναγιώτης Κ. said

    Δύσκολα θα βρεις οικογένεια στον τόπο μας να μην έχει την εμπειρία της αγριότητας του Εμφυλίου. Εννοώ αφήγηση από πρώτο χέρι και μάλιστα για κοντινά πρόσωπα.
    Όχι πράγματα του τύπου, «μου είπαν» ή «άκουσα» αλλά… «πήραν την μάνα μου, την έβαλαν να προηγείται και οι διώκτες ακολουθούσαν από απόσταση.Αν τύχαινε νάρκη θα την πατούσε εκείνη και θα γλίτωναν αυτοί».
    Και πολλές άλλες περιπτώσεις ακόμη πιο σκληρές.
    Και όλα αυτά γιατί βρέθηκαν άμυαλοι και ιδεοληπτικοί οι οποίοι έγιναν έρμαια αλλότριων δυνάμεων και έσυραν τον κόσμο στον όλεθρο.

  68. Γιάννης Ιατρού said

    Με μεγάλη χαρά διαπιστώνω, ότι είτε ο ίδιος ο σχολιαστής (σχ. 68), είτε οι πληροφοριοδότες του διαβάζουν έντυπα της ορθδόξου εκκλησίας, λι όχι μόνο τα διαβάζουν, αλλά προφάνως τα ξεκοκκαλίζουν. Έτσι υπάρχει μιά, έστω αμυδρά, πιθανότης να φωτισθούν επιτέλους και να ξεστραβωθούν!

    Επιπροσθέτως αναφέρω ότι λέγεται, πως αν διαβάσεις δυνατά αυτά τα έντυπα, και μάλιστα μπροστά σε αναμμένα κεριά τα μεσάνυχτα, τότε πάνω απ’ το κεφάλι σου εμφανίζεται το IQ σου…

  69. Του Στρατή Π. Αναστασέλλη που αναφέρθηκε παραπάνω. Απ’ τη «Βλουτίνα Γιαπρακάδινα», έκδοση του 1983

  70. Ξτουγινιάτκα Πισκέσια!

  71. Γς said

  72. Γς said

    Go Back

    και

    Go Home!

    http://caktos.blogspot.gr/2015/09/blog-post_19.html

  73. spyridon said

    Υπέροχο άρθρο.
    Κάτι είχα ακούσει από ντόπιους στη Λέσβο γι αυτά αλλά όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα
    ο κόσμος δεν μιλούσε για τέτοια θέματα εκτός φιλικού ή οικογενειακού κύκλου.

    Στην υπόλοιπη Ευρώπη ο κόμος ακόμα πολεμούσε τους Γερμανούς και οι Αγγλοι έφτιαχναν ήδη τη νέα τάξη πραγμάτων.
    Ο Χόρχε Σεμπρουν αναφέρει στο «Μια ωραία Κυριακή» (Quel beau dimanche), ότι στο Μπούχενβαλντ όπου ήταν κρατούμενος
    οι Γερμανοί είχαν καθημερινά περιγραφές για τις μάχες στην Αθήνα και την συμπεριφορά των Αγγλων.
    Ασχετο αλλά μόλις διάβασα στη Βικιπαίδια για τους παρακάτω τρεις κρατούμενους στο Μπούχενβαλντ.
    – Χόρχε Σέμπρουν (Jorge Semprun), Ισπανός λόγιος και πολιτικός, μετέπειτα Υπουργός Πολιτισμού της Ισπανίας
    – Έλι Βίζελ (Elie Wiesel), συγγραφέας, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1986
    – Ίμρε Κέρτες (Imre Kertész), ουγγροεβραίος συγγραφέας, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2002
    Ο Sabato έγραφε ότι παλιά τα αδύναμα παιδιά τα έστελναν στο πόλεμο κι αν επιζούσαν ξεπερνούσαν τα 100.
    Όσοι επέζησαν το Μπούχεβανλτ πήραν Νόμπελ.

    Κι οι Γκούρκας ήταν κάτι σαν Ινδοί για τους Άγγλους. Η στρατολόγησή τους ήταν μάλιστα ένα είδος φόρου υποτέλειας
    του Νεπάλ στη Βρετανική αυτοκρατορία. Ήταν ξακουστοί για την ικανότητα τους στον ανταρτοπόλεμο
    και την ικανότητα αυτή την πρωτοδοκίμασαν οι Βρετανοί στο πετσί τους.
    Από το 1947 και μετά με την απελευθέρωση της Ινδίας υπήρξε μια τριμερής συμφωνία (Νεπάλ, Ινδία, Μεγάλη Βρετανία)
    για τη στρατολόγηση των Γκούρκας σαν μισθοφόρων πλέον.
    Υπήρχε ένα ή περισσότερα συντάγματα Γκούρκας μεταπολεμικά. Και πολλοί Γκούρκας συμμετείχαν και στις ειδικές δυνάμεις.
    Έγιναν διαμαρτυρίες στο Νεπάλ και στη Μ.Β. όταν στο Κόσοβο στάλθηκαν επίγειες δυνάμεις με Γκούρκας.
    Η τριμερής συμφωνία του 1947 όριζε ξεκάθαρα ότι δεν θα συμμετείχαν σε εμφύλιες διαμάχες.
    Αναρωτιέμαι αν η συμμετοχή στο δικό μας εμφύλιο έπαιξε ρόλο στην υιοθέτηση αυτού του όρου.
    Οι διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν στο Νεπάλ όταν έγινε γνωστό ότι η αποζημίωση για τους νεκρούς Γκούρκας ήταν πολύ μικρότερη
    της αποζημίωσης των υπόλοιπων Βρετανών. Τελικά η αποζημίωση εξισώθηκε.
    Ίσως γιαυτό να έχει απομείνει μόνο ένα τάγμα τους στη Βρετανία.
    Πριν μερικές δεκαετίες στη Ρεντίνα (ΚΕΑΠ) υπήρχε ένας Γκούρκα εκπαιδευτής.
    Δεν αποχωριζόταν ποτέ το μαχαιράκι του, το κούκρι. Συνήθως έτρωγε και με αυτό.

  74. Γς said

    Και ευτυχώς που τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι και διαβάζουμε ευχάριστα αυτά που [δεν] συνέβησαν τότε.

    Παρα τρίχα θα μας τις είχαν βρέξει [και θα μας είχαν κάνει και τ αλατιού]

    Ετσι έχουμε τις γλυκές αναμνήσεις του κυρ Δημήτρη αντί για ηρωκές αιματηρές αλλά απέλπιδες ιπεριπέτειες για να ενισχυθεί η διαπραγμαετική θέση του ΚΚΕ, οπως ελέχθη πάραπάνω

    Κι ο κυρ Δημήτρης κατα βάθος πιστεύω ότι δεν το ήθελε.

    Ηταν καλός άνθρωπος και μυαλωμένος

  75. Γς said

    Το μεταπολεμικό μέλλον της Ελλάδας γραμμένο πάνω σε μια χαρτοπετσέτα

    Από τον Οκτώβριο τοτ 1944

    Ελλάς:

    Η Μεγάλη Βρετανία (εν συμφωνία με τις ΗΠΑ) 90%
    Η Ρωσία 10%

  76. Αγαθίας ο Σχολαστικός said

    Αγαπητοί συμπατριώται,

    θα μάθατε ασφαλώς ότι χθές Δευτέρα το Κολλέγιο των Εκλεκτόρων μάς εξέλεξε πανηγυρικώς Πλανητάρχας, παρά τους ευσεβείς πόθους των γνωστών – αγνώστων. Ο Ντόναλντ το γιόρτασε παραθέτοντας ένα εορταστικό δείπνο στους στενούς του συνεργάτες, στο Πάλμ Μπήτς της Φλώριδας. Αναρτάμε την σχετική αναμνηστική φωτογραφία, επισημαίνοντες δύο τινά:

    1) Τρίτος από αριστερά δίπλα στον Ντόναλντ διακρίνεται το μέλος της Κοινότητός μας και αυριανός Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Ράϊνς Πρίμπους, που ως γνωστόν διαθέτει Ελληνίδα μητέρα από το Πλωμάρι της Λέσβου. Πρώτος από αριστερά είναι ο κάργα ελληνόψυχος ιδρυτής του «ακροδεξιού» ιστοτόπου Breitbart (το Huffington Post των Αμερικανών Πατριωτών) Steve Bannon, που έχει κατηγορηθεί για αντισημιτισμό από την 2η σύζυγό του. Παρ’ όλα αυτά, ο Τράμπ τον κρατάει ως στενό του συνεργάτη, αποδεικνύοντας πως δεν είναι αγνώμων και πως γράφει στ’ αρχίδια του τούς «αντιρατσιστές» που ζητάνε την κεφαλήν του Μπάννον επί πίνακι…

    2) Η πανέμορφη κοπέλλα της φωτογραφίας είναι η 28χρονη γραμματέας (επί του Τύπου) του Ντόναλντ, Ελπίδα Χωριάτα (Hope Hicks) που είναι κι αυτή ελληνικής καταγωγής από την μητέρα της, όπως ο Πρίμπους!.. Αυτή είναι και η είδησις που σάς αποκαλύπτει σήμερα η Κοινότης μας και δεν την ξέρει κανείς άλλος κάτω στο Ρωμέικο: Η Ελπίδα Χωριάτα, που καθ’ όλη την προεκλογική εκστρατεία διέπρεψε ως γραμματεύς επί του Τύπου του Ντόναλντ, θα αναλάβει σημαίνουσα θέσι μέσα στον Λευκό Οίκο. Οι κακιές γλώσσες εδώ στις ΗΠΑ λέγουν ότι την Ελπίδα την διάλεξε ως γραμματέα του Τράμπ η ίδια η Ιβάνκα, για να κάνει την μητρυιά της την Μελάνια να ζηλέψει!..

    Το μόνο βέβαιο είναι πως ο Ντόναλντ την γαμάει κανονικά την Hope Hicks εδώ και μήνες, όπερ σημαίνει πως η νύν ερωμένη του αυριανού Πλανητάρχη είναι κατά 50% Ελληνίδα…

    Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν

  77. gpoint said

    # 49

    Ρε συ πέρα από την πλάκα είναι απόλυτη ξεφτίλα να γίνεται ο ΠΑΟ παράρτημα !!. Τουλάχιστον εμείς κάτι τέτοιους (π.χ.τον άλλο Σαββίδη, τον φρουτέμπορα) που φιάχνανε στρατούς με πρεζάκια τους παίρναμε με τις πέτρες. Και σας ρίχνει στάχτη στα μάτια με τον Θωμαΐδη

  78. Γς said

    78:

    >Το μόνο βέβαιο είναι πως ο Ντόναλντ την [μπιπ] κανονικά την Hope Hicks εδώ και μήνες, όπερ σημαίνει πως η νύν ερωμένη του αυριανού Πλανητάρχη είναι κατά 50% Ελληνίδα…

    Αγαπητε, Δε πάμε καλά.
    Το μόνο βέβαιο

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    69. Φταίει όμως και ο κόσμος που εύκολα και ανέκαθεν παρασύρεται από αριστερούς και δεξιούς επιτήδειους και αλληλοσφάζεται ή φατριάζει, αντί να στρωθεί να οικοδομήσει μια σοβαρή και ευνομούμενη κοινωνία στη θέση αυτού του νεοελληνικού χάρβαλου, που κοντεύει να τα διακοσαρίσει και ακόμα φορτώνουμε ξεδιάντροπα τις αιτίες της δυσλειτουργίας του στα κατάλοιπα της τουρκοκρατίας.

  80. κουτρούφι said

    Ο τρόπος με τον οποίο αποσύρθηκαν οι Γερμανοί από διάφορα σημεία στην Ελλάδα είναι αρκετά άγνωστος εκτός από ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις (π.χ. Μεσσηνία). Προσωπικά, δεν ήξερα το περιστατικό με τη Μυτιλήνη. Με την ευκαρία να παραθέσω κάποια στοιχεία για την Κίμωλο-Μήλο. Από τη Μήλο, όπως και σε μερικές άλλες περιοχές της Ελλάδας (π.χ. Χανιά) οι Γερμανοί αποχώρησαν με τη συνθηκολόγησή τους, το Μάιο του 1945. Η διπλανή Κίμωλος είχε περάσει στο συμμαχικό έλεγχο από τον Οκτώβρη του 44. Έτσι για μερικούς μήνες υπήρχε μια ιδιότυπη κατάσταση στα διπλανά αυτά νησιά. Αρκετοί Μηλιοί δραπέτευαν από τη Μήλο και πήγαιναν στην Κίμωλο εκείνο το διάστημα. Πάνω σε ένα παραδοσιακό τραγούδι των περιοχών αυτών (Στη Μήλο και στην Κίμωλο) βγήκε και ένα δίστιχο τότε, που περιέγραφε την κατάσταση αυτή:
    Στη Μήλο δεν παντρεύομαι γιατί είναι Γερμανία
    θα παντρευτώ στην Κίμωλο που έχει ελευθερία
    Από το βιβλίο του Μ. Πελοποννήσιου, «Η Κίμωλος στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην Κατοχή»
    http://www.politeianet.gr/books/9789606819360-peloponnisios-manolis-arguris-zacharakis-m-k-i-kimolos-sto-b-pagkosmio-polemo-kai-stin-katochi-172402

  81. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Οι Γκούρκας πάντως (ως «φοβεροί» πολεμιστές) μικρή έως ανύπαρκτη σχέση με τους Νεπαλέζους… (που είναι σκληροτράχηλοι μεν,αλλά καλοκάγαθοι και ευγενικοί ανθρώποι). Βολικές «κατασκευές» του πανέξυπνου εγγλέζικου ιμπεριαλισμού.

  82. sarant said

    82 Πολύ ενδιαφέρουσα η μικροϊστορία για την Μήλο και την Κίμωλο!

    75 Και αυτο του Σεμπρούν δεν το ήξερα!

  83. ΓιώργοςΜ said

    Έπεσε πολλή δουλειά χτες, και διάβασα το κείμενο βιαστικά χωρίς να το ευχαριστηθώ. Επανόρθωσα σήμερα και το απόλαυσα.
    Ο Δημήτρης Σαραντάκος κέρδισε επάξια το μερίδιό του της αθανασίας: Και έργο αξιόλογο άφησε, και απογόνους που μοιράζονται τις αναμνήσεις και το έργο του, κι έτσι τιμούν τη μνήμη του με τον καλύτερο τρόπο.

  84. gmich said

    #3 Γς Δεν ξέρω αν οι Μυτιληνιοί τότε σκέφτηκαν αυτό που σκέφτεσαι εσύ σήμερα. Ότι δηλ. οι εγγλέζοι δεν είχαν καμιά διάθεση να καταλάβουν την Μυτιλήνη. Ίσως εσύ που έζησες τις μάχες της Αθήνας κάτι παραπάνω θα ξέρεις πότε είναι γενναιότητα και πότε είναι ψευτολεονταρισμοί .

  85. 84β ήταν ο νεότερος κρατούμενος εκεί: στα 17!

    Περί Γκούρκας από την ανεπίσημη χαβαλο-ιστοσελίδα των βρετανικών Ε.Δ. https://www.arrse.co.uk/wiki/Gurkha

  86. ΣΠ said

    68, 78

    Μου προξενεί αλγεινή εντύπωση που ένας ελληνόψυχος χρησιμοποιεί την χριστιανικής προέλευσης φράση «Είπαμε και ελαλήσαμε και αμαρτίαν ούκ έχομεν» (κατά Ιωάννην κεφ. 15, στ. 22: «εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον»).

  87. spyridon said

    Νικοκύρη στ’ελνω σε πμ τις 3-4 σελίδες από το «τι ωραία Κυριακή» , έκδοση Εξάντα, μετάφραση Μπάμπη Λυκούδη.
    Συζητούν (και) με Γερμανούς κρατούμενους κομμουνιστές για τα Δεκεμβριανά ‘οπως τα διάβασαν στο Völkischer Beobachter.
    Αυτό που πειράζει κυρίως τους κομμουνιστές είναι η σιωπή της Μόσχας. Σε κάποιο άλλο σημείο του βιβλίου αναφέρει ότι η είδηση μεταδιδόταν από τα μεγάφωνα.

    Ο Σεμπρούν ήταν στην παρανομία και σε αντιστασικές ομάδες από τα 17 του αλλά συνελήφθη στο Παρίσι και στάλθηκε στο Μπούχεβαλντ στα 20 του.
    Η αθλητική κράση του και τα άψογα γερμανικά του τον έσωσαν. Τα Γερμανικά του (Hochdeutsch) του έδιναν έναν αέρα ανωτερότητας σε σχέση με Γερμανούς υπαξιωματικούς που μιλούσαν χωριάτικα (Plattdeutsch).
    Επίσης τον έκαναν άψογο υπάλληλο για τη γραφειοκρατία του στρατοπέδου.

  88. Ριβαλντίνιο said

    @ 64 Γς

    @ 65 ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Χαμός γινόταν ! 😦

    @ 79 gpoint

    Δεν είμαστε κανενός παράρτημα. Ο ΠΑΟ μας είναι πυρήνας αντεξουσιαστικής επαναστατικής δράσης ! Τον Θωμαϊδη τον βλέπουν μόνο ΟΣΦΠίτες.

  89. Silent Bob said

    Εξαιρετικό άρθρο και πολύ ωραία και εμψυχωτική ιστορία.
    Να διορθώσω μόνο ένα λάθος. Το «Κουρώνις, άσπρις γούνις» δεν πατάει στη μελωδία του «Antonio Vargas Heredia» αλλά σε αυτή του «Los piconeros», από την ίδια ταινία. Οι piconeros είναι οι καρβουνιάρηδες που φτιάχνουν ξυλοκάρβουνο και η φωνή που ακούγεται στο αυθεντικό τραγουδι αντιστοιχεί σε μια γυναίκα που λέει για τον αγαπητικό της που είναι piconero και της έχει κάνει την καρδιά μαύρη σαν το κάρβουνο. Ιδού και το άσμα:

  90. sarant said

    91 Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητέ για τη διόρθωση -έχεις, φυσικά, απόλυτο δίκιο Και δεν μου στεκόταν καλά η αρχική αντιστοίχιση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: