Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο κύριος Πρόεδρος και οι λέξεις του

Posted by sarant στο 11 Ιανουαρίου, 2017


b75333Μέσα στις γιορτές διάβασα το μυθιστόρημα «Ο κύριος Πρόεδρος» του Γεράσιμου Βώκου. Εκδόθηκε το 1893, όταν ο συγγραφέας του ήταν εικοσπεντάχρονος, με υπότιτλο «Πρωτότυπον πολιτικο-κοινωνικόν μυθιστόρημα» από το τυπογραφείο της Ακροπόλεως του δαιμόνιου Βλάση Γαβριηλίδη. Εκδόθηκε ξανά το 2003 σε επιμέλεια του Παν. Μουλλά.

Ο Γαβριηλίδης, όπως επισημαίνει ο Μουλλάς στην πλούσια εισαγωγή του, είχε σωστά διαγνώσει ότι με την αύξηση του πληθυσμού της πρωτεύουσας υπήρχε πια αναγνωστικό κοινό που διψούσε για σύγχρονο λαϊκό αθηναιογραφικό μυθιστόρημα σε επιφυλλίδες, κατά τα γαλλικά πρότυπα, και ενθάρρυνε δημοσιογράφους και συγγραφείς να στραφούν στην αθηναιογραφία.

Ο Γεράσιμος Βώκος (1868-1927) ήταν πολυτάλαντος: ποιητής, πεζογράφος και δημοσιογράφος αλλά επίσης μουσικός και ζωγράφος, είναι γνωστότερος ως εκδότης του πρωτοποριακού περιοδικού Καλλιτέχνης γύρω στο 1910, ενώ τα τελευταία 10-15 χρόνια της ζωής του έζησε στο Παρίσι ως ζωγράφος και εκεί πέθανε.

Το βιβλίο του δεν είναι αριστούργημα, αλλά αν άξιζε να επανεκδοθεί το 2004 και αν αξίζει να διαβαστεί είναι κυρίως (αντιγράφω τον Μουλλά) για τη σατιρική του διάσταση, που το διαφοροποιεί από τα εμπορικά έργα του χάπι εντ, και για τη χωρίς αυταπάτες περιγραφή των ρουσφετολογικών μηχανισμών των πολιτικάντηδων. Ο Βώκος ρίχνει τα βέλη της σάτιράς του και στις δύο παρατάξεις, αλλά ίσως κρατάει τα πιο φαρμακερά για τους κόλακες του Τρικούπη.

Διότι βέβαια ο κύριος Πρόεδρος είναι ο Χαρίλαος Τρικούπης, μόνο που στο έργο λέγεται Χαρίδημος Μεγαλοϊδεάτης, ενώ ο αντίπαλός του, ο Θ. Δηλιγιάννης, έχει βαφτιστεί Φερεκίδης. Πρωταγωνιστεί στο έργο η οικογένεια του αρχειοφύλακα Μάνθου Αχτύπη, ο οποίος είναι φανατικός οπαδός του Μεγαλοϊδεάτη, που παύθηκε μόλις άλλαξε η κυβέρνηση και περιμένει τώρα, που ο Μεγαλοϊδεάτης επανήλθε στην εξουσία, να διοριστεί ξανά. Ύστερα από πολλές δοκιμασίες, ο Αχτύπης επιτέλους διορίζεται, όπως και ο μεγάλος γιος του σε άλλη δημόσια θέση. Η μεγάλη του κόρη έχει δεσμό με έναν ανθυπολοχαγό και απορρίπτει τα προξενειά ενός γείτονα σιδερά (που τον αποκαλούν γύφτο, επαγγελματικώς και όχι εθνογραφικώς). Ο ανθυπολοχαγός την παρατάει για μια μεγαλοπροικούσα φίλη της, αλλά εκείνη πλέκει ειδύλλιο με έναν μικρασιάτη (από τη Ρόδο).

Για ένα διάστημα όλα φαίνονται να βαίνουν καλώς, αλλά ύστερα έρχεται η καταστροφή. Ο μεγάλος γιος πιάνεται για κατάχρηση, ο μικρασιάτης γαμπρός φεύγει φοβούμενος το σκάνδαλο και στις εκλογές που έρχονται το κόμμα του Αχτύπη παθαίνει πανωλεθρία. Λίγο αργότερα ο αρχειοφύλακας παύεται ξανά, αλλά αυτή τη φορά η οικογένεια επιβιώνει επειδή μητέρα και κόρη, στην αρχή δειλά και μετά σχεδόν απροκάλυπτα, εκπορνεύονται. Ο πατέρας κάνει τα στραβά μάτια -λίγο αργότερα το κόμμα του ξανάρχεται στην εξουσία, αλλά όταν πάει να ζητήσει τον επαναδιορισμό του οι παλιοί προστάτες του τον αγνοούν και τελικά τον αποπέμπουν, τον κερατά.

Η δράση του βιβλίου εκτυλίσσεται ολόκληρη στη μικρήν Αθήνα του 1890, από την πλατεία Συντάγματος ίσαμε την αρχή της οδού Πειραιώς όπου βρίσκεται το σπίτι του Αχτύπη. Βέβαια οι χρήσεις της γης είναι διαφορετικές από σήμερα ή από το παρελθόν που γνωρίσαμε -ας πούμε, το μηχανουργείο του «γύφτου» βρίσκεται στην πλατεία Κάνιγγος.

Ωστόσο, διαβάζοντας το βιβλίο δεν παρατηρούσα μόνο τις αλλαγές στο φυσικό τοπίο αλλά και τις διαφορές στο γλωσσικό τοπίο. Ο Βώκος γράφει στην καθαρεύουσα της εποχής αλλά, τόσο στους διαλόγους όσο και μέσα στην αφήγηση, δίνει χώρο στην ομιλούμενη γλώσσα. Παραθέτω την αρχή του κεφαλαίου Η’, όπου το ύφος θυμίζει Ροΐδη:

Η άνοιξις εσκόρπιζε τις μυρουδιές της, το άπλετον φως της, τα γλυκύτερα των χρωμάτων, τα πλέον εύμορφα λουλούδια. Μαζί με τα απριλιάτικα τριαντάφυλλα τα βελουδωτά ως τα χείλη Τουρκάλας διψώσης έρωτα, τα υπέρυθρα ως αι παρειαί ευαισθήτου κόρης, τα πυρρά ως το δέρμα Νορβηγίδος, τα κίτρινα που έχουν περισσήν χάριν και οσμήν καμίαν, σαν κάτι γυναικούλες που βλέπομεν στον δρόμον και τις θαυμάζομεν, κούκλες εις την κομψότητα και την εντέλειαν των γραμμών, αλλά δεν τας ορεγόμεθα, πλαγγόνες που σου λέγουν, βλέπε με μόνον αλλά μη με εγγίζεις, ,δεν έχω φλόγα εις τα στήθη ουδέ παλμούς ισχυρούς εις την καρδίαν, εθώπευε την γην, εξιδανίκευε το ύπαιθρον, εθέρμαινε τους ανθρώπους, κάτι περισσότερον ακόμη, τους διήγειρε την φαντασίαν, τους έκαμνεν όλους ποιητάς αμερίμνους και τεμπέληδες, λιακάδα παχυλή, ναρκωτική, εχθρά της εργασίας, σύντροφος αχώριστος του καφέ και του κυλίσματος και της ξαπλωσιάς έξω από τα καφενεία με τρεις καρέκλες το ολιγότερον εις το πλάι και εμπρός και οπίσω διά ν΄ ακουμπούν τα πόδια των οι γνήσιοι Αθηναίοι και να τρίβουν την ράχιν των και να γαργαλίζονται προς τον ήλιον, φούρνος να μη καπνίσει, ας φύγουν όλ’ αι χάριτες από της γης, συ μόνον να μας φέγγεις και να μας θερμαίνεις, ήλιε, Θεέ προστάτα και αληθινέ του κόσμου των πτωχών, όλων των απένταρων όσοι δεν έχουνε παλτά και ρούχα χειμωνιάτικα, που δεν αρνείσαι εις κανένα τα χαρίσματά του, που κάτι ήξεραν οι πρόγονοί μας οι κλεινοί και σε εθεοποίησαν επάνω εις το ωραιότερον παιδί της αρχαιότητος, τον ξανθομάλληη και δαφνοστεφή Απόλλωνα.

Προσέξτε τη μονοκοντυλιά -όλη η σελίδα είναι δύο προτάσεις, μία μικρή στην αρχή και μία τεράστια στη συνέχεια.

Το μυθιστόρημα του Βώκου στην πρώτη έκδοση του 1893 το έχει η Ανέμη και μπορείτε να το κατεβάσετε. Το είχαμε αναφέρει εδώ, στο άρθρο για τη ρεμπέτα και τους ρεμπέτες. Εγώ το διάβασα από την επανέκδοση του 2003 και καθώς διάβαζα είχα μολυβάκι και σημείωνα τα γλωσσικά και άλλα αξιοσημείωτα. Μεταφέρω εδώ μερικές από τις σημειώσεις μου

* …κατήλθε δρομαίως την σαθράν κλίμακα του υπουργείου των Οικονομικών και επήρε το φύσημά του διά την πλατείαν του Συντάγματος

[Σήμερα λέμε «παίρνω φύσημα», «του έδωσα φύσημα» για απόλυση ή εκδίωξη. Πριν από 120 χρόνια το έλεγαν και για οικειοθελή μετακίνηση -το έχει έτσι και ο Παπαδιαμάντης στη Φόνισσα, και άλλοι θαρρώ]

* την μικράν δούλαν της Βγενικήν, ένα ολοστρόγγυλο κοριτσάκι από την Αμοργόν έως δώδεκα ετών…

[Στο γύρισμα του 20ού αιώνα οι υπηρέτριες έρχονταν όλες από τις Κυκλάδες. Δούλες βεβαίως.]

* να αφήσω να μου την πάρει εκείνος ο χαλές!

[χαλές είναι ο απόπατος και ο αχρείος άνθρωπος’ το είχα για βαριά βρισιά, αλλά στο βιβλίο χρησιμοποιείται δυο-τρεις φορές, παναπεί δεν ήταν λέξη από εκείνες που δεν γράφονται]

* Ούξω, τενεκέδες του πετρελαίου, ψωμόλυσσες!

[αναρωτιέμαι αν ήταν στερεότυπη βρισιά το ‘τενεκές του πετρελαίου’ ή αν είναι επιτατικό από το σκέτο ‘τενεκέδες’. Θυμίζω και το μουρμούρικο Λέου λέου λέου λέου, ντενεκές του πετρελαίου]

* — Ωχ, αδελφέ, δεν τους αφήνεις τους κουτσαβάκηδες, ολο ουφ και ιφ είν’ από δαύτους και καμία προκοπή! Δεσποινίς Ιουλία, δεν μας παίζετε, λέω γω, κανένα βαλσάκι;

[Το θρυλικό κουτσαβάκικο επιφώνημα ιφ για το οποίο γράφω ένα άρθρο αυτές τις μέρες. Είναι η παλαιότερη ανεύρεση που έχω βρει]

* ταπεινήν καταγωγήν … όταν έτρωγαν δεν έβαζαν λευκό τραπεζομάνδηλον, αλλά μπλου ριγωτό και δεν είχαν σουρτού, αλλ’ έφερναν το λάδι με τον τενεκέ.

[Αγνοώ τι είναι το (ή η) σουρτού, και ο Μουλλάς δεν το έχει στο Γλωσσάρι. Όποιος ξέρει…]

* υπήρξεν ένα φεγγάρι ποιητής και έφαγεν μάλιστα μπατάγια από όλες τις εφημερίδες, που θα την θυμάται σε όλη του την ζωή…

[μπατάγια: επίπληξη, κατσάδα, από τα ιταλ. battaglia, σημειώνει ο Μουλλάς στο Γλωσσάρι]

* [μιλάει βουλευτής] ας του πουλήσουμε λοιπόν εμείς τις κωλοφωτιές (με συγχωρείτε διά την λέξιν) για φανάρια

[«πουλάω τις κωλοφωτιές (πυγολαμπίδες) για φανάρια» είναι παλιά παραλλαγή του «πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες»]

* Άμα πει ένα λόγο, δεν του γυρίζεις το κεφάλι ούτε με τον μποτζαργάτη.

[Ο μποτζαργάτης είναι είδος βαρούλκου στα πλοία. Η φράση αυτή λεγόταν για πεισματάρηδες -λέμε επίσης «ούτε με βίντσι»]

* [μιλάει κομματάρχης για τις δημοτικές εκλογές που έρχονται] …να δείξουμε εις τους άλλους τους μπαλαφαραίους ότι από φωνές και από ψευτορεκλάμες δεν ιδρώνει το αυτί του κόσμου και ότι θα την φάμε την τετραετία και έχει ο Θεός…

[Πιο παλιά καταγραφή που έχω βρει για το «μπαλαφάρας» απ’ όπου προφανώς και η θεατρική μπαλαφάρα και ο στρατηγός Μπαλαφάρας της «Ζωής εν τάφω». Υποτίθεται ότι στην αρχή βρίσκεται κάποιος μπουλουξής ονόματι Μπαλαφάρας, αλλά δεν ξέρω πώς τεκμηριώνεται αυτό]

* ηγόρασεν εις του Μπεκέ επί πιστώσει, κατά μηνιαίας δόσεις, μίαν χονδρήν ρετσίναν

[«φτηνό εγχώριο ύφασμα» από τον εργοστασιάρχη Θ. Ρετσίνα, λέει ο Μουλλας στο Γλωσσάρι -αν και εδώ πρόκειται για πανωφόρι, προφανώς φτιαγμένο από το ύφασμα αυτό]

* [μιλάνε κουτσαβάκηδες] Αρκεί κάτι βουλεύματα που έχουμε στην ράχιν μας να μείνουνε κλεισμένα εις το χονδροδούλαπο και να μας δώσετε καμία θέση στο καπνοκοπτήριον ή, το ολιγότερον, να μας κάνετε κλητήρας αστυνομικούς.

[Θα περίμενα «χρονοντούλαπο», λέξη που υπήρχε από τότε (αξίζει άρθρο). Λογοπαίγνιο μάγκικο ή τυπογραφικό λάθος;
Επίσης, και σε άλλα σημεία το Καπνοκοπτήριο αναφέρεται ως προνομιακός τόπος ρουσφετολογικής τοποθέτησης]

* Να κάθονται τώρα να σκοτίζονται με αυτά τα κνώδαλα … Ασιχτίρ, αλήθεια κι απαλήθεια!

[«Αλήθεια κι απαλήθεια» -έκφραση αγανάκτησης (γράφεται και: αλήθεια κι απ’ αλήθεια). Πολύ συχνή σε κείμενα της εποχής. Η νεότερη ανεύρεσή της που έχω καταγράψει είναι στον Τσιφόρο. Αναρωτιέμαι αν λέγεται σήμερα -μάλλον όχι, τι λέτε; ]

* [μιλάει αξιωματικός] : … τούτη δω τη σαράκα γιατί την έχουμε στο πλευρό μας, για να τη σούρνουμε στο πεζοδρόμιο σαν κάτι λιμοκοντόροι από τους δικούς μας που φορούν κορσέδες και σον-σον-σον και μου-μου-μου και, που να πάρει ο διάολος τον πατέρα τους, ρεζιλεύουνε το στρατό;

[Σαράκα (από τα ιταλικά) είναι το σπαθί των αξιωματικών. Πιθανώς από εκεί, με κοροϊδευτικόν αναδιπλασιασμό, η σακαράκα.]

* Βεβαίως είχε σχέσεις κρυφίας και ατίμους μετά του ανθυπολοχαγού, ο οποίος τους εκορόιδευε μια χαρά και εις το τέλος θα τους άφηνεν στα κρύα για να μάθουν τον κόσμο καλύτερα

[Η μορφή της έκφρασης ήταν «τους άφησε στα κρύα», ενώ σήμερα λέμε «τους άφησε στα κρύα του λουτρού»]

* πολιτικομανείς μέχρις αμερικανισμού

[οι σημερινοί Αμερικανοί δεν θεωρείται ότι ενδιαφέρονται υπερβολικά για την πολιτική]

* [η νύφη δεν έχει προίκα] Όσο γι’ αυτό, δεν με μέλει τέσσερα, απήντησε. Την παίρνω με το πουκαμισάκι.

[Παλιωμένη παραλλαγή του «δεν δίνω δεκάρα», «δεν με μέλει» κτλ.]

* να φουμάρουν ναργιλέδες οι άνδρες, να τρώγουν κουρκέττα και λουκούμια οι γυναίκες…

[Ο Μουλλάς δεν εξηγεί στο Γλωσσάρι τι είναι τα κουρκέττα, αλλά στο γκουγκλ μπουκς τα βρίσκω να συγκαταλέγονται στα αγοραστά γλυκίσματα όπως οι καραμέλες]

* Γράφει εύμορφους χωρατάδες αυτός ο Σβούρας!

[Παλιά δεν λέγανε μόνο «το χωρατό» αλλά και «ο χωρατάς»]

* χρειάζεται να δουλέψει κοντακίω πάταξον

[Δηλαδή χρειάζεται να πέσει ξύλο. Τη φράση δεν την ήξερα και αναρωτιέμαι αν προέρχεται από τροπάρι ή από τη στρατιωτική αργκό. Πάντως τη βρίσκω στον Ρωμηό και σε άλλα έντυπα της εποχής]

* Μαζεύει τις ρεμπέτες του ο Φερεκίδης να κάμει διαδηλώσεις

[Δηλαδή τους μπράβους του. Δείτε το παλιότερο άρθρο περί ρεμπέτας και ρεμπετών]

* οι διαδηλωταί ήσαν παλιόπαιδα, λούστροι, βερουτιανοί, χωρίς ψήφο

[Όπως εξηγεί το Γλωσσάρι, βερουτιανοί λέγονταν οι χαμάληδες του Πειραιά, επειδή πολλοί έρχονταν από τη Βηρυττό]

*Τέλος, σε ένα σημείο συζητούν δυο βουλευτές, ένας αντιπολιτευόμενος που λέει ότι του γράφουν από τις επαρχίες και κάνουν φρικτά παράπονα για την κυβέρνηση, κι ένας συμπολιτευόμενος που απαντάει «τίποτε αφερέγγυοι θα σου γράφουνε, τίποτε παυσανίαι».

Σύμφωνα με την αργκό της εποχής, «παυσανίας» ήταν ο δημόσιος υπάλληλος που είχε απολυθεί (παυθεί) από τη θέση του, σχεδόν πάντα εξαιτίας της αλλαγής της κυβέρνησης. Κάθε που άλλαζε η κυβέρνηση γέμιζε η πλατεία Κλαυθμώνος από παυσανίες. Καμιά φορά βέβαια τύχαινε να παυθεί υπάλληλος και στη μέση της περιόδου, επειδή τη θέση του τη γύρευε άλλος που έφερνε πιο πολλές ψήφους στον κομματάρχη -έχει μια τέτοια σκηνή στον «κύριο Πρόεδρο». Από το αίσχος αυτό μάς απάλλαξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1911. Σήμερα βέβαια πολλοί θεωρούν πηγή δεινών τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και περιμένουν τον Κούλη να την καταργήσει -και να γεμίσουν πάλι παυσανίες οι πλατείες.

 

 

 

Advertisements

144 Σχόλια to “Ο κύριος Πρόεδρος και οι λέξεις του”

  1. secondlight said

    Καλημέρα 🙂
    Με έκανες να θέλω να το διαβάσω

    «σουρτού» στα κυπριακά τί μπορεί να είναι; (μάλλον καμία σχέση με το εδώ κείμενο αλλά το βρήκα εδώ http://pervoli.blogspot.gr/2012/11/blog-post_10.html)

    Μήπως είναι κάτι σαν το λαδοτήρι (πώς το γράφουμε αυτό;)

  2. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Σκληροπυρηνικό (=στο κέντρο της θεματικής του ιστολογίου) το σημερινό, λεξιλογία και ατμόσφαιρα αιώνος και βάλε! Και έχει και πλάκα. Πολύ γκιουζέλ!

  3. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Από τα συμφραζόμενα συνάγω ότι, η σουρτού (μπορεί να) είναι το λαδικό.

  4. ΓιώργοςΜ said

    >σουρτού
    Νατσουλικώς εμένα πήγε το μυαλό μου στο (πιθανώς ανύπαρκτο) «sur tout». Μήπως κατά τύχη υπάρχει τέτοιο σκεύος;
    Κάτι βλέπω εδώ: http://fr.thefreedictionary.com/surtout

  5. Γιάννης Μ. said

    1:

    Το ίδιο διάβαζα κι εγώ και με πρόλαβες.
    Κανενας Κύπριος στο ιστολόγιο;

    Αχτύπης. Θυμήθηκα τον συμμαθητή μου…
    Και τον παππού του, χαρούλες που θα έκανε με την διαπόμπευση του ονόματος τότε στην Αθήνα του προπερασμένου αιώνα.

  6. Ωραία, πάρα πολύ ενδιαφέρον, ιδίως τα λεξιλογικά! Κι εγώ που νόμιζα ότι το χρονοντούλαπο (της ιστορίας) ήταν έμπνευση του Αντρέα…
    Κατά σύμπτωση (περίπου*) σκεφτόμουν να σου θυμίσω ότι είχες κάποτε υποσχεθεί άρθρο για τους ιφ (και το «αρνητικό» τους, τους φίφτυ-του).

    *Διάβαζα τις επιθεωρήσεις του Χατζηπανταζή μπας και βρω ίχνη εκείνου του σατιρικού τραγουδιού της προγιαγιάς μου και έπεσα στους φτ).

  7. Μαρία said

    B. − Surtout de table ou, p. ell., surtout. Plateau richement décoré, destiné à orner le centre de la table, où l’on plaçait les salières, boîtes à épices, sucriers, etc. et auquel on pouvait adapter des lumières. http://www.cnrtl.fr/definition/surtout

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Ευχαριστώ και για τις προσπάθειες στο μέτωπο του σουρτού (ή της σουρτούς).

    3 Ναι, κάτι σαν λαδωτήρι βγαίνει ότι είναι

    4 Θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο σκεύος όπως λέει εκεί…

  9. Γιάννης Μ. said

    Un surtout de table est une décoration que l’on place au centre d’une table. Elle est utilisée pour des raisons esthétiques mais aussi pour disposer divers aliments.

  10. sarant said

    7 Οπότε μάλλον αυτό είναι.

    6 Το χρονοντούλαπο γενικώς υπήρχε Αν πρόσθεσε κάτι ο Ανδρέας είναι το «της ιστορίας» -αλλά κι αυτό ελέγχεται.
    Το άρθρο για το Ιφ γράφεται για ένα περιοδικό -και μετά εδώ.

  11. Μαρία said

    6
    Τους πρωτοσυνάντησα στα ημερολόγια του Φ. Δραγούμη και ρώτησα το Νικοκύρη που με παρέπεμψε στην επιθεώρηση.

  12. Γιάννης Μ. said

    7, 9:

    Πάλι με προλάβανε!

    😦

  13. Μαρία said

    10
    Με την πρώτη του σημασία στα ελληνικά έγινε σουρτούκο. Είδες τι μαθαίνουμε στα γεράματα;

  14. kostas said

    χρόνια πολλά!
    μήπως η σουρτού έχει συγγένεια με το κάρτο (εργαλείο με χερούλι σαν κανάτι μεταφοράς λαδιού); λέμε και το καρτούτσο για ποτό (από το κουάρτο).

  15. spiral architect said

    Το σόι Βώκου και η είσοδος του ομώνυμου άλσους-λόφου στη Νίκαια.

  16. Γιάννης Μ. said

    >που τον αποκαλούν γύφτο, επαγγελματικώς και όχι εθνογραφικώς

    Κι έχεις και το Γιάννη να μας λέει για το ταξίδι του στην «Αίγυφτο»

    http://gevseis.blogspot.gr/2017/01/egyptair.html

  17. sarant said

    16 Γιάννης παραπέμπει σε Γιάννη

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Φερεκίδης είναι το επώνυμο του βουλευτή (Παντελής Ζερβός) στην ταινία «ο ατσίδας» με τον Ντίνο Ηλιόπουλο.

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όχι αριστούργημα, άλλωστε το ελληνικό μυθιστόρημα ήταν στα σπάργανα τον 19ο αιώνα, αλλά ένα από τα τρία καλύτερα μαζί με την «Πάπισσα Ιωάννα» και τη «Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι». Ωραία σάτιρα και επίκαιρη σε πολλά σημεία. Ευχαρίστως θα το ξαναδιάβαζα και μπορεί να το κάνω.

  20. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα ! Έχει την ομορφιά του το κείμενο, και φυσικά οι αποσταγματικές επισημάνσεις είναι όλα τα λεφτά… Ειδικά με τους «παυσανίες», τρελλάθηκα ! Και είναι και μια κατάληξη που παρέμεινε σε ανάλογες «ρετσινιές» : βυσματίας, γλειψιματίας κλπ.
    – Για το «σουρτού» θυμάμαι ότι υπήρχε κι ένα περιπαικτικό «σουρτουκεύω», που σήμαινε τριγυρίζω, σουλατσάρω.Ίσως ήταν κάτι που γύριζε από χέρι σε χέρι στο τραπέζι;.
    – Ο Ρετσίνας ήταν εργοστασιάρχης στον Πειραιά, απ΄ τον οποίον και η οδός;
    – Ενδιαφέρον δείχνει και το «τα κρυα», χωρίς το λουτρό. Μια που τότε δεν υπήρχε δεδομένα στα σπίτια, ε;

  21. Γιάννης Μ. said

    13:

    >ε την πρώτη του σημασία στα ελληνικά έγινε σουρτούκο

    Ομως είχε προηγηθεί η σουρτούκα (γιου νόου). η από τα Τούρκικα.

    sürtük < παλαιοτουρκικά

  22. Παναγιώτης Κ. said

    Άκουγα τους μεγάλους να λένε σουρτούκο (ουδ.) την βραχεία (ή αλλιώς πατατούκα).

  23. Γιάννης Μ. said

    19:

    .>Ευχαρίστως θα το ξαναδιάβαζα και μπορεί να το κάνω

    Να μας ενημερώσετε

  24. sarant said

    20 Ο Ρετσίνας πρέπει να είναι αυτός που λες. Όσο για τα κρύα (του λουτρού) η έκφραση πρέπει να έχει βγει από το κοινό λουτρό, το χαμάμ.

  25. Μαρία said

    κοντακίω πάταξον
    Κατεβάζεις το πεντέφι απ’ το Μη χάνεσαι και πας στο κάτω μέρος της σελίδας 4. όπου είναι φανερό οτι πρόκειται για το κοντάκι εδώ της λόγχης. https://www.google.gr/search?q=%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CF%89+%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%BF%CE%BD&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b&gfe_rd=cr&ei=1O11WPPDFYXe8gfl_qr4Dw

    21
    Μόνο που η σουρτούκα δεν έχει σχέση με το πανωφόρι.

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νομίζω ότι ο βουλευτής Ζερβός λεγόταν Φερέκης, Παναγιώτη.

  27. Γιάννης Μ. said

    21:

    Σουρτούκα, sürtük.

    Της παίρνει πίσω τη γούνα, την λέει και τσούλα

  28. Spiridione said

    Για τους Βερουτιανούς: (επειδή λέγαμε για αρχειοθέτηση των σχολίων
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/02/08/schengen/#comment-335433

    Οτε κατά τον Ιούλιον του 1860 ο τρομερός των Δρούσων φανατισμός εξεγερθείς βαρβάρως κατά τον εν Συρία Χριστιανών επέφερεν την σφαγήν και τον όλεθρον, οι Χριστιανοί φέροντες το φάσγανον (το γιαταγάνι) κατήλθον εις Ελλάδα ίνα εύρωσιν βοήθειαν, η Κυβέρνησις και ο λαός εφάνησαν προθυμότατοι προς τους ομοδόξους… Η Ελλάς επεδείξατο μέγα όντως ενδιαφέρον, αποστέλλουσα σίτον και άλευρον και άλλα χρειώδη προς τους εις Κεσρουάν του Λιβάνου (ορεινή χριστιανική περιοχή) καταφυγόντας και λιμώττοντας Χριστιανούς, ων πολλούς μετέφερον διά των πολεμικών εις Αθήνας. ..Η κυβέρνησις Μιαούλη υψώθη κατά την περίπτωσιν ταύτην εις το ύψος Χριστιανικής αποστολής… τείνασα χείρα αρωγόν φιλάνθρωπον εις τα θύματα της απανθρώπου σφαγής δι΄ αποστολής πλοίων πολεμικών εις τα παράλια της Συρίας… Τα πλοία είχον δε και την εντολήν να μεταγάγωσιν εις την Ελλάδα τους εις αυτά προσφεύγοντας… Πλήθος προσφύγων μετήγαγον εις την Ελλάδα και τα ρωσικά πλοία, τους ενταύθα γενικώς κληθέντες Βερουτιανούς (Βηρυτηνούς), όπερ όνομα απέκτησε έκτοτε εν Ελλάδι την σημασίαν του πρόσφυξ…».
    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27721&subid=2&pubid=105085178

    Δεν το ήξερα, υπήρχε παροιμιώδης φράση «βερουτιανοί ψηφοφόροι», όπως αναφέρει και εδώ ο Κονδυλάκης (Σκριπ 15-10-1895):
    (μιλάει για τα γεγονότα πριν από την έξωση του Όθωνα): «Μεταξύ των άλλων παρανομιών της εξουσίας κατά τας εκλογάς ανέφερον και ότι, αντί των αποκλεισμένων αντιπολιτευόμενων εν Αθήναις, προσήγοντο και εψήφιζον Καρπαθιώται, νεκροφόροι παρουσιαζόμενοι επανηλειμμένως ως νέα πρόσωπα δια παντοίων μεταμφιέσεων, και Βερουτιανοί εξ εκείνων είχον καταφύγει εις Αθήνας κατά το παρελθόν έτος συνεπεία των εν Συρία σφαγών.
    Εντεύθεν δε παρέμεινεν έκτοτε εις την εκλογικήν γλώσσα η λέξις Βερουτιανός»
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=976&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASKASN

  29. Παναγιώτης Κ. said

    @26. Τώρα που το λες μάλλον έχεις δίκιο.

  30. Γιάννης Μ. said

    25 β;

    Εντάξει καλέ. εκεί θα τα χαλάσουμε;

  31. Καλά θυμόμουν ότι είχαμε ξανασυζητήσει λίγο για τα κρύα του λουτρού: https://sarantakos.wordpress.com/2012/05/11/treisfraseis/ (στα σχόλια). Υπάρχει και ένα παράθεμα του Κουκουλέ που όμως δεν εμφανίζεται πια (σχ. 17).

  32. sarant said

    25 To είχα δει αυτό, μερσί.

    28 Μωρέ μπράβο τι βρίσκει κανείς! Και δεν θυμόμουν και το παλιό σχόλιο

  33. Dazman said

    ‘Αν πρόσθεσε κάτι ο Ανδρέας είναι το «της ιστορίας» -αλλά κι αυτό ελέγχεται’
    Ίσως το ‘της ιστορίας’ να ανήκει στον Τρότσκι ο οποίος είπε στους Μενσεβίκους ότι ήρθε η ώρα να μπουν στο σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.

  34. Το βιβλίο αυτό δίνει την εικόνα της κοινωνίας μας όχι μόνο την εποχή του «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά και, δυστυχώς, την εικόνα και των επόμενων δεκαετιών. Η αξία του δεν είναι τόσο λογοτεχνική όσο ιστορική και κοινωνική. Δείχνει αυτό που με θλίψη λέω «η ιστορία συνεχίζεται»… Το συνιστώ σαν αντιπροσωπευτικό δείγμα των κακοδαιμονιών μας, όχι για να αποδεχτούμε μοιρολατρικά την όποια κατάσταση δεν μας αρέσει, αλλά για να στοχαστούμε βαθύτερα.

  35. ΚΑΒ said

    20,24. Η φράση ερμηνεύεται στα «λόγια του αέρα» σ.157 Ν.Σαραντάκου και στον Κουκουλέ τ. Ε΄ παράρτημα σ. 32.

    Ο Κουκουλές γράφει ότι οι λουόμενοι στα λουτρά που ήταν ατμόλουτρα, για να μη μπουν απότομα στο πιο θερμό δωμάτιο και μετά βγουν πάλι απότομα στο κρύο περνούσαν από τρία δωμάτια που είχαν άνισα ζεσταθεί. Το πρώτο δωμάτιο λεγόταν ψυχρολούσιον ή κρύον στο οποίο παρέμεναν για λίγο, μετά προχωρούσαν στο χλιαροψύχριον, όπου αλείφονταν με διάφορες αλοιφές και μετά έμπαιναν στο θερμόν, όπου γινόταν «η εφίδρωσις και η εντριβή». Αν για κάποιον λόγο ευρισκόμενοι στο κρύον δεν προχωρούσαν στα άλλα δωμάτια, αλλά έφευγαν, ο σκοπός για τον οποίο πήγαν δεν εκπληρωνόταν και έμεναν στα κρύα του λουτρού.

  36. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #18
    Σε καραβίδα εξελίσσεται το σχόλιο… 😀

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9_%CF%88%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B7%CF%82_(%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B1,_1961)

  37. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο νονός της πλατείας Κλαυθμώνος φαίνεται ότι είναι ο αθηναιογράφος Καμπούρογλου:
    Ο συγγραφέας Δημήτρης Καμπούρογλου γράφει σχετικά:
    «Κατά το έτος 1878 έτυχε να καθήσω στο καφενεδάκι του κήπου του Υπουργείου Οικονομικών, το γνωστόν ως καφενείον του κυρ Παντελή, επιστάτου άλλοτε του γυμνάσιου στο Βαρβάκειον. Κείνη την ημέρα λοιπόν είδα κάποια εξαιρετική κίνηση, από Παυσανίας (Παυσανίες: αυτοί που παύονται από την εργασία τους) και Θεσιθήρας που είχαν αποτυπωμένων στην μορφή τους, άλλοι οδύνη, άλλοι άνοιαν και άλλοι αμοιβαίαν ελπίδα. Εσκέφθηκα τότε να περιγράψω ό,τι είδα και εδημόσιευσα στο περιοδικό «ΕΣΤΙΑ» ένα σατιρικό σημείωμα με την επιγραφήν: «Ο κήπος του Κλαυθμώνος», χωρίς να φανταστώ, πως άθελά μου έγινα και νονός του κήπου αυτού». (Καθημερινή, 15.2.1998)
    http://www.nextdeal.gr/links-footer/organisations/%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CF%85%CE%B8%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%85%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82.html

  38. ΚΑΒ said

    το «χονδροδούλαπο» γιατί να μην είμαι κυριολεκτικό; Να τα τοποθετήσουμε σε ένα ντουλάπι κατασκευασμένο με ξύλα χοντρά (που δίνουν όγκο) και επομένως γερά, το οποίο κανένας να μην μπορεί να το ανοίξει και έτσι να μείνουν εκεί ξεχασμένα.

    Ο βλαχούρης στρατιώτης έχει σωματότυπο χοντροντούλαπο.

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κρίμα
    Κατέρρευσε η στέγη του Αναγνωστηρίου Αγιάσου
    http://www.ert.gr/lesvos-katerrefse-stegi-tou-anagnostiriou-agiasou/

  40. Το προσωνύμιο «Ρετσίνας» έχει αποδοθεί στον Χρήστος Ζαλοκώστα (1894-1975), χημικός μηχανικός που κατά την κατοχή ήταν διευθυντής των κλωστοϋφαντουργείων «Ρετσίνα». Από το 1944 και μέχρι το θάνατό του ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων, ιστορικού κυρίως περιεχομένου. Μεταπολεμικά εκλέχτηκε επανειλημμένα βουλευτής Αθηνών.
    Τα υφάσματα «ρετσίνες» χρησιμοποιούνταν από τη φτωχολογιά για ανδρικά παντελόνια, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50, οπότε άρχισαν να εκτοπίζονται από τα υφάσματα «μάλτες»

  41. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  42. Γιάννης Μ. said

    >Σαράκα (από τα ιταλικά) είναι το σπαθί των αξιωματικών. Πιθανώς από εκεί, με κοροϊδευτικόν αναδιπλασιασμό, η σακαράκα.

    Σακαράκα:

    Σκωπτικός χαρακτηρισμός για παλιό ή κατεστραμμένο αυτοκίνητο

    κι από εκεί, με αντιμετάθεση των κ και ρ ο Σαρακάκης, που φτιάχνει κι αυτοκίνητα

  43. «τενεκέ του πετρελαίου» έλεγε και η γιαγιά μου. Ελεγε επίσης «να σου χ… τον πατριλελέ», αλλά αυτό παραπέμπει σε άλλο άρθρο 🙂
    «χαλεδάκο» έχω ακούσει να χαρακτηρίζει κάποιον τη Διδώ Σωτηρίου, η οποία δεν έλεγε κακές λέξεις, τουλάχιστον μπροστά σε μικρά παιδιά. Δεν το είχα για πρόστυχη λέξη — μάλλον για συνώνυμο του «αχαΐρευτου».

  44. sarant said

    42 Η σακαράκα σήμερα λέγεται για τα παλιά αυτοκίνητα, αλλά προπολεμικά λεγόταν για αξιωματικούς. Αν δεις γράμματα φαντάρων στον Ριζοσπάστη της δεκ. 1920, θα δεις διαρκώς να παραπονιούνται για τους σακαράκηδες και τη συμπεριφορά τους. Ξέρω, αξίζει άρθρο.

  45. Γιάννης Μ. said

    43:
    >Δεν το είχα για πρόστυχη λέξη

    Δύσοσμη θέλετε να πείτε

  46. Παυσανίες πάντως (και Βολταίρους) έλεγαν σε άλλη εποχή στην Εθνική Τράπεζα τους υπαλλήλους που έκαναν πολλές παύσεις (βόλτες).

  47. ΓιώργοςΜ said

    Είμαι αμφίθυμος για το αν ο «τενεκές» είναι σύντομη εκδοχή του «τενεκέ του πετρελαίου» ή το δεύτερο επιτακτικό του πρώτου. Σίγουρα, αυτός που θα χρησιμοποιηθεί για πετρέλαιο είναι αυτός της χαμηλότερης ποιότητας, και την εποχή εκείνη μπορεί να υπήρχε και «καλός» τενεκές (του λαδιού, πχ). Ο πατέρας μου χρησιμοποιούσε το επιτακτικό «τενεκές ξεγάνωτος» για να αναδείξει τον… αξιότερο του χαρακτηρισμού μεταξύ άλλων τενεκέδων.

  48. Γιάννης Μ. said

    44:

    Βρε τους καραβανάδες.

    Τους σακαράκηδες.
    που τρέχουν στον κατήφορο
    και κάνουν τράκα, κράτηδες
    σαν κάτι σακαράκηδες

    Ξέρω δεν είναι ωραίο, γμτ.

    Εχει πάντως ρίμα!

  49. Ριβαλντίνιο said

    @ 37 Γιάννης Κουβάτσος

    (Ελπίζω όλα καλά με την ΔΕΗ. Άντε να γίνει ιδιωτική σαν τον ΟΤΕ να δούμε καμιά έκπτωση. Και μετά να πάρει σειρά η ΕΥΔΑΠ … )

    Υπάρχει τοπωνύμιο Κλαυθμώνος και στην Παλαιά Διαθήκη :

    Β Βασ. 5,23-24
    καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἀναβήσῃ εἰς συνάντησιν αὐτῶν, ἀποστρέφου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέσῃ αὐτοῖς πλησίον τοῦ Κλαυθμῶνος· καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἄλσους τοῦ Κλαυθμῶνος, τότε καταβήσῃ πρὸς αὐτούς, ὅτι τότε ἐξελεύσεται Κύριος ἔμπροσθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων.

  50. Γιάννης Μ. said

    49:

    Lost in Bible

  51. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραίο το κείμενο, αν δεν είχε ημερομηνία και ήταν γραμμένο στην σημερινή γλώσσα, θα μπορούσε να περαστεί και σαν περσινό.

    « Από το αίσχος αυτό μάς απάλλαξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1911.»
    Βάζοντας παράλληλα τις ακλόνητες βάσεις για το αίσχος του υπερτροφικού δημοσίου που υφίσταται μέχρι σήμερα, και κατά πως φαίνεται, στον αιώνα τον άπαντα, μια και βολεύει αφάνταστα την οικονομική ελίτ.
    Τότε τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα, η κάθε κυβέρνηση είχε τους δικούς της υπαλλήλους, αλλά ο αριθμός τους ήταν σε γενικές γραμμές σταθρρός. Με την μονιμότητα αυτό άλλαξε, η εκάστοτε κυβέρνηση μη μπορόντας να παύσει τους παυσανίες, πρόσθετε νέους , μέχρι που φτάσαμε στην εκτρωματική μεταπολιτευτική κατάσταση, με μεγάλο κέρδος τον χρωματικό πλουραλισμό από τα γαλάζια, πράσινα, και εσχάτως ροζουλιά και ηλιοΚαμμένα παιδιά.☺

    « Σήμερα βέαια πολλοί θεωρούν πηγή δεινών την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων»
    Σε ένα σύμπαν που τα πάντα ρεί, η οποιαδήποτε μονιμότητα, μόνο πηγή δεινών μπορεί να είναι.Είναι απίστευτο τα πόσα πολλα της οικονομικής ελίτ μπορεί να κρύψει η μονιμότητα, και το πως παρ’ όλο που κοστίζει πανάκριβα στους μονίμους, (για τους άλλους δεν μιλάμε, χάος) όχι μόνο δεν το βλέπουν, αλλά στην πλειονότητά τους, έχουν φιλήσει κατουρημένες ποδιές για γίνουν μόνιμοι.

  52. Noori said

    ,,, μάλλον λέγεται λαδικό… 🙂

  53. spatholouro said

    Εδώ περί Ρετσίνα:
    http://pireorama.blogspot.gr/2016/06/1888.html

  54. spatholouro said

    Κι εδώ εξαιρετικό περί Ρετσίνα:
    https://mlp-blo-g-spot.blogspot.gr/2013/06/blog-post_27.html

  55. gpoint said

    # 47

    Πιο παλιά το λάδι το βάζανε σε πυθάρια και το μεταφέρανε με στάμνες και κιούπια. Το τενεκές του πετρελαίου έχει την έννοια του μεγάλου τενεκέ γιατί οι άλλοι τενεκέδες-από κονσέρβες κυρίως, συσκευασίες μπισκότων κ.λ.π.- ήταν αισθητά μικρότεροι

  56. spatholouro said

    ΧΡΟΝΟΔΟΥΛΑΠΟ

    Στην περίπτωση του βιβλίου του Βώκου (2004 η επανέκδοση, όπως αναφέρεται μεν και όχι 2003 όπως δις αναφέρεται) είμαι σχεδόν βέβαιος ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος που διέφυγε και από τον Μουλλά: άλλωστε είναι εύκολο να μπλέξει ο στοιχειοθέτης χονδρο- με χρονο- (καθώς το -δούλαπο είναι οκ)

    Υπενθυμίζω από παλαιότερο νήμα ότι τη λέξη «χρονοδούλαπο» έχω εντοπίσει να απαντά ήδη στα 1876, σημαίνοντας το «των αχρήστων εγγράφων συρτάριον» όπου κάποια δημόσια αρχή καταχωνιάζει κάποιες καταγγελίες. Εδώ από την εφημερίδα «Έκρηξις»:

    http://srv-web1.parliament.gr/main.asp?current=242920

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν είναι έτσι ακριβώς, Λάμπρο. Μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι υπάρχουν σε όλες τις χώρες και η ύπαρξή τους δεν βολεύει την οικονομική ελίτ, που θέλει να ξεπατώσει το δημόσιο με τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές. Από τις δημόσιες υπηρεσίες και τους υπαλλήλους τους ωφελείται ο λαός, όταν λειτουργούν εύρυθμα. Σ’ αυτό πρέπει να εστιάσουμε και όχι στο κατά πόσον είναι απαραίτητες, που το θεωρώ δεδομένο.

  58. ΓιώργοςΜ said

    51 Δηλαδή, κάθε 4 το πολύ χρόνια, οι υπάλληλοι σε όλη την κλίμακα από διευθυντές υπουργείων μέχρι οδοκαθαριστές θα πρέπει να εναλλάσσονται για να πεινάνε εναλλάξ;
    Κι αυτό για το υπερτροφικό δημόσιο πώς το στηρίζεις; Για την οικονομία της συζήτησης να δεχτώ πως υπάρχουν κάποιοι (πολλοί ή λιγοι δεν ξέρω) που για όλη τους την καριέρα το μόνο που κάνουν είναι να ζεσταίνουν μια καρέκλα και να κοιτάνε το άπειρο ή να διαβάζουν εφημερίδα για 8 ώρες το πολύ τη μέρα (και να γκρινιάζουν για τους χαμηλούς μισθούς και τις άθλιες συνθήκες του εργασιακού περιβάλλοντος). Είναι αυτοί περισσότεροι ή λιγότεροι από τις ελλείψεις; Οι δήμοι, τα νοσοκομεία, η εφορία και όλοι οι υπόλοιποι, έχουν προσωπικό που περισσεύει;
    Κι ανάποδα, αν απολύονται κάθε τέσσερα χρόνια, γιατί να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από τη διαιώνιση στην εξουσία του κομματάρχη που τους βόλεψε;
    Αν δε μπορούμε να βαρέσουμε το γάιδαρο, βαράμε το σαμάρι…

  59. gpoint said

    # 51

    Λάμπρο έψαχνα κάποιες βιταμίνες στο σκρουτζ, τις βρήκα στους Αγ. Αναργύρούς πήγα και τις πήρα προς 6.80 το κουτί. Πριν λίγες μέρες είδα ακριβώς τις ίδιες στο φαρμακείο της γειτονιάς μου και ρώτησα αθώα ποσο έχουνε…11 ευρώ μου απάντησε η (φίλη μου) φαρμακοποιός. Επειδή δεν έχουν όλοι το ταλέντο του εμπόρου για αυτό υπάρχουν οι υπάλληλοι κι αυτοί επιζητούν την μονιμότητα είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Οσο για τις κατουρημένες ποδιές δεν ισχύι για όλους τους μόνιμους ειδικά τους εκαπιδευτικούς της εποχής μου με επετηρίδα διορίσθηκαν

  60. Γιάννης Μ. said

    58:

    >Για την οικονομία της συζήτησης να δεχτώ πως υπάρχουν κάποιοι (πολλοί ή λιγοι δεν ξέρω) που για όλη τους την καριέρα το μόνο που κάνουν είναι να ζεσταίνουν μια καρέκλα και να κοιτάνε το άπειρο ή να διαβάζουν εφημερίδα για 8 ώρες το πολύ τη μέρα (και να γκρινιάζουν για τους χαμηλούς μισθούς και τις άθλιες συνθήκες του εργασιακού περιβάλλοντος).

    … και να γυρίζουν το μεσημέρι σπίτι και να πέφτουν ψόφιοι στην κούραση για ύπνο.

    -Σσσσουτ! Ο μπαμπάς κοιμάται!

  61. Γιάννης Μ. said

    59:

    Βιταμίνες;

    Το’ καψες το μηχανάκι!

  62. gpoint said

    # 61

    Μουρουνέλαιο για το κρύο ήταν

  63. sarant said

    56 Κι εγώ πιθανότερο θεωρώ το τυπογραφικό λάθος. Συγχαρητήρια για το πρώιμο εύρημα, τόσο παλιό δεν είχα βρει. Προσέχω ότι λέει «κατά την κοινήν έκφρασιν», που σημαίνει πως ήταν ήδη διαδεδομένη.

  64. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    57-58-59- Επειδή εκ των υστέρων είδα πως το σχόλιό μου είναι ψιλοτρόλικο, έπρεπε να το διατυπώσω διαφορετικά, κι επειδή δεν θέλω να παρεκτραπεί αυτό το νήμα σε «δημόσια» ☺ συζήτηση, να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι κατά των δημοσίων υπαλλήλων και δεν τους θεωρώ υπεύθυνους για την χρεωκοπία της χώρας, αλλά είμαι κατά της μονιμότητας.
    Θα απαντήσω εν συντομία, αλλά δεν θα ήθελα να συνεχιστεί αυτή η κουβέντα, οπότε αν απαντήσει κάποιος να μη με παρεξηγήσει που δεν θα του απαντήσω.

    Γιάννη, σ’ όλο τον κόσμο την μονιμότητα οι φιλελεύθεροι την καθιέρωσαν κι όχι οι σοσιαλιστές-κομουνιστές, και φυσικά εξυπηρετεί τα μέγιστα την οικονομική ελίτ, αλλιώς δεν θα υπήρχε, είναι κάτι που πολύ εύκολα αποδεικνύεται, αρκεί να θέλει να δεί κάποιος. Όσο για την εύρυθμη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, ας μη το σχολιάσω, απλώς ΔΕΝ.

    Γιώργο και Gee, μόνιμοι δεν είναι μόνο οι δημοτικοί, οι εκπαιδευτικοί και οι νοσηλευτές, είναι και οι στρατιωτικοί και τα σώματα ασφαλείας, μήπως θέλετε να πούμε κάτι γιαυτούς;
    Γιώργο, στις περισσότερες υπηρεσίες το προσωπικό είναι υπεράριθμο, δεν περισσεύει γιατί είναι ενα σωρό άσχετοι «του κυρίου υπουργού» και μοιραία η δουλειά πέφτει στους λίγους σχετικούς με το μικρότερο δόντι.
    Το πού στηρίζω « το υπερτροφικό δημόσιο» δεν το σχολιάζω, αν δεν το βλέπρις δεν έχει νόημα, αλλά αυτό το «γιατί να ασχολούνται με κάτι άλλο εκτός από την διαιώνιση στην εξουσία του κομματάρχη που τους βόλεψε» παραλίγο να με πνίξει από τα γέλια. Δεν θα πώ πολλά, τέσσερα ονόματα και μιά περιοχή, που καλύπτουν σχεδόν έναν αιώνα, ( η διαιώνιση που λές☺) Πάγκαλος, Καραμανλής, Παπανδρέου, Μητσοτάκης, ΚΑΙ, η Καλαμάτα κάτω από την Ακρόπολη.☺

  65. ΓιώργοςΜ said

    64 Όντως τραβάει μακριά η κουβέντα, αλλά αυτό το «δεν το βλέπεις» δεν είναι τεκμηρίωση. Ούτε τεκμηρίωση το πως η άρση της μονιμότητας κάνει περισσότερο λειτουργικό έναν οποιονδήποτε οργανισμό (δημόσιο ή ιδιωτικό).
    Αν πχ συγκρίνει κανείς ένα κράτος ο δημόσιος τομέας του οποίου θεωρείται λειτουργικός, με το δικό μας, να παραδεχτώ το πολύ ή το λίγο.
    Όσο για τη μονιμότητα και την καραμέλα περί απόδοσης κλπ, οι μηχανισμοί για τιμωρία της οκνηρίας (που μπορεί να φτάσει μέχρι την απόλυση) υπάρχουν, απλώς δεν υπάρχει βούληση για την εφαρμογή τους. Όπως, το σημαντικότερο, υπάρχουν και τρόποι να μη φτάνει κανείς σε αυτό το σημείο.

  66. Idom said

    Αγαπητέ Νικοκύρη, με τόσο σπόιλερ δεν έχω πια κίνητρο να διαβάσω το βιβλίο. :-)) Πάω να παίξω μπάλα επί χιονιού.

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να σημειώσουμε επίσης, στη συζήτηση με Λάμπρο, Γιώργο Μ. κλπ, ότι και οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες λειτουργούν γραφειοκρατικά εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους τους, παρόλο που οι υπάλληλοί τους δεν απολαμβάνουν τη μονιμότητα.

  68. 67. κε Κουβάτσο –> http://www.naftemporiki.gr/finance/story/1192447/sumfonia-dei-larko-gia-tin-timologisi-tou-reumatos

  69. http://www.boredpanda.com/funny-spelling-mistakes-errors-fails/?cexp_id=1372&cexp_var=0&_f=featured

  70. ΚΑΒ said

    53.

    Και τραγουδούσαν γυρνώντας στους δρόμους στις εκλογές του Απριλίου 1895 οι οπαδοί του Δηλιγιάννη:

    Στον Χαρίλαο τον γαύρο
    όλοι ρίψτε ψήφο μαύρο.
    Μας λυσσάξανε στην πείνα
    μαύρο και εις τον Ρετσίνα.

  71. Souitonios said

    Αρκετά πρίν από τους Βερουτιανούς είχαν έρθει στην Αθήνα Μαλτέζοι. Αυτοί ερχόντουσαν με καίκια που κουβαλούσαν μαλτεζόπλακες στον Πειραιά για τις ανάγκες των πλατειών της τότε διαμορφούμενης πρωτεύουσας. Ηταν άριστοι μεταφορείς (χαμάληδες) και πολλοί από αυτούς έμειναν εδώ και ασκούσαν το επάγγελμα συγκεντρωμένοι έξω από το «πολυκατάστημα» της οικογένειας των εβραίων Γιουσουρούμ. Ετσι άν αγόραζες μια σερβάντα ή ένα κρεβάτι το έβαζαν στην πλάτη και στο πήγαιναν στο σπίτι σου. Τα καρότσια και οι σούστες ήρθαν αργότερα…..

  72. sarant said

    66 Κι εγώ περίμενα να σου ανοίξει η όρεξη!

    70 Γαύρος πριν από τον Ολυμπιακό 😉

  73. leonicos said

    @2 Συνυπογράφω

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, αλίμονο! 😊 Πάντως στα προβλήματα με τις διακοπές ρεύματος που αντιμετωπίζουμε από Εξάρχεια μέχρι Πειραιά, υπάλληλος της ΔΕΗ μας είπε, εμπιστευτικά, ότι το δίκτυο σ’ αυτές τις περιοχές είναι πεπαλαιωμένο και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στην αυξημένη ζήτηση ρεύματος αυτών των δύσκολων ημερών. Για τόσο σοβαρή επιχείρηση μιλάμε. Κατά τα άλλα δείχνει το κοινωνικό της πρόσωπο, επειδή δεν κόβει το ρεύμα, τώρα στα κρύα, στους μη δυνάμενους να πληρώσουν. Ποιο ρεύμα; Και…Σκύλε, λέγε με Γιάννη. Συνομήλικοι, νομίζω, είμαστε. 1962 εγώ. 😊

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 74 στο 68.

  76. 74 Γιάννη, (όντως συνομήλικος) εκτός από το πεπαλαιωμένο δίκτυο -και ιδίως μετασχηματιστές- σημαντικό ρόλο παίζει και η έλλειψη προσωπικού στα συνεργεία. Το ίδιο και στον ΟΤΕ.

  77. Μαρία said

    70
    Πρόκειται για τον Αλέξανδρο, αδερφό του εργοαστασιάρχη και δήμαρχου Πειραιά Θεόδωρου Ρ.

  78. Πάνος με πεζά said

    Πάντως, όσοι ανυπομονείτε για ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ κλπ., να ξέρετε ότι με το σημερινό Νόμο, όταν πάρεις τηλέφωνο τη ΔΕΗ για οποιαδήποτε βλάβη (ακόμα και για το «έπεσε η ασφάλεια του ρολογιού μου και δεν ξέρω πώς ανεβαίνει»), είναι υποχρεωμένοι σε δύο ώρες νομίζω, να έρθουν.
    Με τους ιδιώτες παρόχους, νομίζω ότι τα έχουμε δει τα χαϊρια, δύο ώρες θες μόνο για αναμονή στο τηλέφωνο, και μετά, έχει ο θεός…

  79. leonicos said

    ένα ολοστρόγγυλο κοριτσάκι από την Αμοργόν έως δώδεκα ετών…
    Σκέψου τι αμοργιανά θα μιλούσαν τότε. Ποιος την καταλάβαινε;

    εκείνος ο χαλές
    κι εγώ την έχω για χοντρή βρισιά, και χρησιμοποιώ ως χαρακτηρισμό· όχι κατά πρόσωπο. Αλλά και κατάμουτρανα τηνπεις σε κάποιον… δεν θα προσβληθεί· δεν θα την καταλάβει.

    Δεσποινίς Ιουλία, δεν μας παίζετε, λέω γω, κανένα βαλσάκι;
    Γαλλικά και πιάνο, τα προσόντα της καθώς πρέπει νύφης. Κυκλοφορούσε ακόμα και στις μέρες μου (τις πρώτες, ρε χαλέδες!) «Ξέρει τα γαλλικά της και το πιάνο της…» δηλαδή, έτοιμη η νύφη.

    μπλου ριγωτό
    ήξερα πως είμαι ταπεινής καταγωγής… αλλά πεθαίνω να κοιμάμαι σε σεντόνι ή να τρώω σε τραπεζομάντιλο ριγωτό ή καρέ, σε μπλου ή κοκκινωπό. Όσοι είστε σαν κι εμένα, ταπεινής καταγωγής, και θέλετε τέτοιο ύφασμα, έχει ακόμα στην Αιόλου αρχές.

    μπατάγια
    τη χρησιμοποιούσε πολύ ο πατέρας μου, με αυτή τη σημασία ή μάλλον ‘καβγά’. Εγώ δεν έτυχε, αλλά δεν το αποκλείω.

    κωλοφωτιές
    γιατί συγγνώμη; η λέξη λέγεται διότι η πυγολαμπίς είναι βαριά και δεν λέει κάτι λιγότερο από λάμπων @@λος. Τώρα όμως εγώ ζητάω συγγνώμη, διότι λάμπων @@λος δεν λέγεται.

    «πουλάω τις κωλοφωτιές για φανάρια» είναι παλιά παραλλαγή του «πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες»
    Βρίσκω την παλιά έκφραση πιο δυνατή και πιο εκφραστική. Η νεότερη μού συκοφέρνει.

    μποτζαργάτη
    δεν τον ήξερα, αλλά τον αργάτη = βίντζι το ήξερα. Το πρωτοείδα σε μια μετάφραση του ‘Εργάτες της Θάλασσας’ του Ουγκώ, μ’ εκείνον τον ερωτευμένο Ζιγιά που ξεσκάλωσε μόνος του ολόκληρη ατμομηχανή από ένα ναυάγιο, που ανήκε στον πατέρα της κοπέλας που αγαπούσε, σώζοντάς τον από οικονομική καταστροφή (ήταν το πρώτο ατμόπλοιο που είχε εμφανιστεί στη Γαλλία) για να τη δει να φεύγει με τον δικότης αγαπημένο για την Αμερική. Συγκλονιστικές σκηνές η πάλη του μ’ ένα θηριώδες χταπόδι και η τελική, που ο Ζιγιά στέκεται όρθιος σ’ ένα βράχο αγναντεύοντας τη θάλασσα και κοιτάζοντας το πλοίο να φεύγει, μέχρι που τον σκέπασε η πλημυρίδα (με ένα μ)

    αλήθεια κι απαλήθεια!
    Δεν την έχω ακούσει, αλλά δεν τη βρίσκω άσχημη

    Την παίρνω με το πουκαμισάκι.
    Σήμερα: την παίρνω με το βρακί που φοράει

  80. leonicos said

    Γιουσουρούμ

    Γνώρισα μια Γιουσουρούμ στην εβραϊκή νεολαία του 1960. Πρέπει να μην υπήρχε ωραιότερο κορίτσι. Πρέπει να ήταν γύρω στα 20… Κοιτάζομαι στον καθρέφτη, σαν τον Τζι, καιναρωτιέμαι ‘πώς να είναι τώρα…’

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ακριβώς, Πάνο. Αυτό είπα και στον Λάμπρο: θέλουμε δημόσιο τομέα υγιή και αποδοτικό. Εγώ, τουλάχιστον, δεν συζητάω καν για ιδιοτικοποιήσεις τόσο σημαντικών επιχειρήσεων. Αλλά να λειτουργούν, διάολε, όχι να αναγκάζονται παππούδες και γιαγιάδες να ανεβοκατεβαίνουν τους ορόφους με τα πόδια, γιατί δεν ξέρουν πότε θα σκάσει η διακοπή ρεύματος.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    ΙδιΩτικοποιήσεις, βέβαια. Πότε θα εφαρμοστεί επιτέλους η φονιτικί γραφί; 😉

  83. spatholouro said

    «οι διαδηλωταί ήσαν παλιόπαιδα, λούστροι, βερουτιανοί, χωρίς ψήφο»

    [Όπως εξηγεί το Γλωσσάρι, βερουτιανοί λέγονταν οι χαμάληδες του Πειραιά, επειδή πολλοί έρχονταν από τη Βηρυττό]

    Δεν μου φαίνεται πειστική η εξήγηση του Μουλλά: από πού προκύπτει ότι έτσι ονομάζονταν όλως ιδιαιτέρως οι Πειραιώτες χαμάληδες;

    Ότι «Βερουτιανοί» ονομάστηκαν εν γένει οι εδώ πρόσφυγες ως εκ των γεγονότων της Συρίας, μάλιστα (από το Βερούτι δηλαδή). Ότι έτσι στη συνέχεια ονομάστηκαν όσοι για διάφορους λόγους έμεναν εκτός συμπεριλήψεώς τους στους εκλογικούς καταλόγους, πάλι μάλιστα. Αλλά οι πειραιώτες χαμάληδες γιατί;

    Στο ΣΚΡΙΠ μάλιστα στις 11/9/1895 πέφτει χοντρό δούλεμα στους εφ’ αμάξης διαδηλωτές-«ψηφοφόρους», «των οποίων αι αμύστακοι μορφαί ενέπνεον τας συνήθεις σαρκαστικάς φράσεις»:
    -Καλώς ωρίσατε από το Βερούτι!
    -Ψηφίσατε, ρε, ή ακόμα;
    -Μωρέ, πάρ’ την ψήφό σου που σούπεσε!
    -Όξω…όξω…όξω…
    -Γλεντάτε αμαξάδα!
    -Βρε αμαξά πόσα πήρες; Πενήντα;»

    (Βλ. και σχετική επί των εκλογικών ανάλυση στο ΜΗ ΧΑΝΕΣΑΙ τχ. 230 του 1881, περί Βερουτιανών)

  84. Κόκκινος Πλανήτης said

    Στο 4, 7 και 9

    για τη σουρτού το γαλλικό λεξικό στο λινκ που παρατίθεται ήδη από το 4, έχει ακόμα καλύτερο ορισμό, τον Νο 5:

    5° Espèce d’entonnoir en paille renversé dont les ruches sont recouvertes.

    Η περιγραφή του άλλου surtout, ορισμός 2, μάλλον σε δίσκο σερβιρίσματος μοιάζει, οχι με λαδικό.

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και σ’ αυτό το βιβλίο επιβεβαιώνεται ότι δεν υπήρξε ποτέ η παλιά καλή εποχή στη δημόσια ζωή, που αναπολούσαν και αναπολούν οι εξωραϊστές νοσταλγοί και οι επικριτές της επάρατης μεταπολίτευσης, που τάχα ξεθεμέλιωσε τα πάντα. Ρουσφέτι, συναλλαγή, ημετεροκρατία και η ψήφος προς πώληση είναι η πονεμένη ιστορία του νεοελληνικού κράτους από ιδρύσεώς του.

  86. antpap56 said

    Νικοκύρη, το «κοντακίω πάταξον» ακούγεται πιο πολύ για στρατιωτικό/αστυνομικό παράγγελμα (το κοντάκι εδώ είναι ο υποκόπανος του τουφεκιού και όχι το υμνογραφικό κοντάκιον, αλλιώς δεν βγαίνει νόημα).

  87. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    86 Πράγματι -αλλά ο ρυθμός θυμίζει εκκλησιαστικό Αλλά δικιο έχεις

    84 Δεν έχεις άδικο

    83 Ίσως αρκετοί βερουτιανοί ήταν χαμάληδες. Αλλά ναι, ο ορισμός πάσχει.

    80 Ωραία σχόλια Λεώ!

  88. Γιάννης Μ. said

    80:

    >καιναρωτιέμαι ‘πώς να είναι τώρα…

    75άρα;

    Αν είναι μάλιστα και ξανθιά;

    Αγνώριστη μες τις ρυτίδες της

  89. Spiridione said

    87. Από τα παραθέματα φαίνεται ότι βερουτιανοί ψηφοφόροι δεν ήταν οι καταγόμενοι από τη Βηρυττό (χαμάληδες ή οτιδήποτε άλλο), αλλά έτσι είχαν ονομαστεί κατ’ επέκταση (μετωνυμικά;), όσοι ψήφιζαν παρανόμως, χωρίς να έχουν δικαίωμα ψήφου, και ίσως, κατά περαιτέρω επέκταση, οι τραμπούκοι κτλ.

  90. gpoint said

    # 80, 88

    Πάντως μια εβδομηντάρα συν ένα (καρατσεκαρισμενο) της γειτονιάς μου τραβάει ακόμα πολλά πεινασμένα βλέμματα.. (και είναι και ξανθιά)

  91. gpoint said

    # 88

    Οι ρυτίδες δεν είναι θέμα ηλικίας όσο κατάρρευσης. Και η μητέρα μέχρι τα 84 της δεν είχε ούτε μία στο πρόσωπό της

  92. Γιάννης Μ. said

    91:

    Μιλάμε για ξανθιές ε;
    Σαν την Αφροδίτη που είχα να τη δω από το Δημοτικό.
    Μαμά μου!

  93. gpoint said

    Και κάτι ακόμα…εγώ πρώτη φορά ακούω για βερουτιανούς… μπείρούτ ξέρω πως λένε ναυτικοί κι λοιποί την Βηρυττό

  94. spatholouro said

    δες εδώ πράμα G:
    https://www.google.com/search?tbm=bks&q=%22%CE%92%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9%22

  95. nikiplos said

    Μόνο μια μικρή παρέκβαση στο πολύ ωραίο άρθρο, αλλά και στο πολύ όμορφο διήγημα που σε ταξιδεύει σε μια εποχή, από την οποία δυστυχώς τα κυρίως πολιτικά εργαλεία της δεν άλλαξαν και πολύ μέχρι σήμερα.

    Εργαζόμενος στο Δημόσιο στο Παρίσι (σε ινστιτούτο) και στην Αθήνα (περιστασιακά στην εκπαίδευση και για λίγο) η εμπειρία μου με οδηγεί στο εξής απλό:

    Το Δημόσιο πρέπει να είναι αξιοκρατικό, δηλαδή να μην έχει δικαίωμα η κυβέρνηση να το πειράξει ως προς την ιεραρχία, τοποθέτηση θέσεων ευθύνης κλπ. Οι τμηματάρχες και διευθυντές θα πρέπει να δίνουν εξετάσεις και εκείνοι που έχουν τα ίδια προσόντα να αναδεικνύουν τον καλύτερο – δεν νοείται αυτό που συχνά βλέπει κάποιος σήμερα στο ελληνικό δημόσιο, διευθυντές και μεγαλοδιευθυντές να έχουν μαύρα μεσάνυχτα από τη βασική νομοθεσία.

    Αφήνω ασχολίαστο το γεγονός, ότι συχνά – πυκνά στο ελληνικό δημόσιο οι καίριες θέσεις (τα γιοφύρια που λέγαμε παλιά) είναι πιασμένες από τις κομματικές μαφίες που συνεργάστηκαν αγαστά σε όλην την προηγούμενη ιστορική μας περίοδο. Επομένως οι καίριες θέσεις θα πρέπει νόμω να απαγγιστρωθούν από τις κυβερνήσεις… Επίσης αφήνω ασχολίαστο πως συχνά, Διευθυντές του Δημοσίου με υποτιθέμενη πείρα, είναι παντελώς άσχετοι με το αντικείμενο που διακονούν. Μα παντελώς…

    Το Δημόσιο πρέπει να έχει αξιολόγηση. Όχι εκείνη τη γιαλατζί του Κυριάκου (που την έκανε μόνο και μόνο για να απολύσει και να ξανασυστήσει το κομματικό κράτος), αλλά εκείνη που προκύπτει από την πρόσφατη για αυτό βιβλιογραφία, και διεθνή πρακτική από λαούς όμοιους με εμάς σε νοοτροπία (πχ Μεσογειακούς) αλλά με προκοπή και πρόοδο. Μοιραία η αξιολόγηση θα οδηγεί ακόμη και σε απολύσεις και αυτό είναι δεδομένο και αναπόδραστο. Θα οδηγεί όμως και στην έγκαιρη ανάδειξη των πλαστών πτυχίων, των παράνομων διορισμών, των μαϊμού μεταπτυχιακών κλπ.

    Από μόνη της η άρση της μονιμότητας σε τούτο το Δημόσιο που έχουμε μου φαντάζει σαν να υποχρεώσεις έναν που ζει σε τσαντίρι να έχει ενεργειακή επάρκεια κατοικίας…

  96. Γιάννης Μ. said

    84:

    Λαδικό;
    Στο γαλλικό τραπέζι;

    Αλατιέρα μπορεί

    Κι έβαλα επίτηδες την αλατιέρα του Μπενβενούτο Τσελίνι για να φτάσω στο «αλάτι που παγώνει» του Μπουτάρη και το τραγούδι που του σκάρωσαν μέσα σε λίγες ώρες

    http://www.cnn.gr/news/ellada/story/62330/o-mpoytaris-kai-oi-alatieres-eginan-tragoydi-vid

  97. gpoint said

    # 94

    είπα δεν έχω ακούσει, όχι δεν έχω διαβάσει (χαμόγελο)

  98. Γιάννης Μ. said

    Μπουτάρης με τα αλάτια του
    Κουρτάκης με τον Καμμένο του

    Κανένας Καμπάς; Μαλαματίνας;

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ιδέες για τον δήμαρχο Μπουτάρη:

  100. Γιάννης Μ. said

    79:

    >να τρώω σε τραπεζομάντιλο ριγωτό ή καρέ, σε μπλου ή κοκκινωπό. Όσοι είστε σαν κι εμένα, ταπεινής καταγωγής, και θέλετε τέτοιο ύφασμα, έχει ακόμα στην Αιόλου αρχές.

    Εχει και μουσαμά ριγωτό ή καρέ, σε μπλου ή κοκκινωπό, αντί τραπεζομαντήλου, που έτρωγα εγώ;

  101. Πάνος με πεζά said

    To «αλήθεια κι απαλήθεια» πρέπει να υπάρχει σε κάποιο θεατρικό του Καπετανάκη, από αυτά που παίζαμε ερασιτεχνικά. Τώρα, στη «Βεγγέρα» είναι, στο «Γενικό Γραμματέα» είναι, θα σας γελάσω… Θα μου πεις, αφού το λέει στον «κύριο Πρόεδρο», γιατί όχι και στο Γενικό Γραμματέα ! 🙂

  102. Πάνος με πεζά said

    Ρυτίδες…

    Τι να ‘χουν γίνει, κάθομαι μόνος κι αναρρωτιέμαι
    Κάποια κορίτσια, που μ’ αγαπούσαν, κι είμαστε μαζί

    Που να ‘ναι η τάδε, κάθομαι ώρα και συλλογιέμαι
    Που να ‘ναι τώρα, πως να ‘χει γίνει γίνει, άραγε να ζει

    (και περαστικά του !)

  103. sarant said

    101 Αυτά τα δύο τα έχω αποδελτιώσει σε μιαν αλλη ζωή και δεν είχα κρατήσει σημείωση για το «απαλήθεια». Μπορεί βέβαια να βαρέθηκα επειδή είναι αρκετά κοινή έκφρ. σε κείμενα της εποχής. Πχ

    Ε, δεν τ’ακούω εγώ αυτά! τα πρόβατά μου θέλω!
    και να με ξεφορτώνεσθε, αλήθεια κι απ’αλήθεια.
    στον Αγαπητικό της βοσκοπούλας, του Κορομηλά.

  104. Στράτος Βασδέκης said

    Το «κουρκέτο» (με ένα «τ») το βρίσκουμε στο δεύτερο τμήμα του έργου (λεξικού) του Πέτρου Βλαστού «Συνώνυμα και Συγγενικά – Τέχνες και Σύνεργα» (σελ. 281) και σημαίνει, όπως αναφέρεις κι Εσύ, Νίκο, γλύκισμα (http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2011/11/Lexiko-vlastou-24grammata.com_.pdf).
    Η λέξη (με την ίδια ορθογραφία – ένα «τ») καταγράφεται επίσης κι από το Αντίστροφο Λεξικό (Αναστασιάδη-Συμεωνίδη) (http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/reverse/search.html?lq=%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%BF&dq=).

  105. …πιάνεται για κατάχρηση…

    Υπεξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

  106. …μπατάγια: επίπληξη, κατσάδα, από τα ιταλ. battaglia,…

    …με πολλά παρακλάδια σε ευρωπαϊκές γλώσσες.

    Σημειώνω

    The Batallion (Τo Tάγμα),
    εφημερίδα των φοιτητών στο Τέξας Α&Μ,
    από το 1893
    (γνωστή και ως The Batt, που
    προφέρεται διαφορετικά από το The Butt)

    και

    El Batallon, την
    Θύρα 13 (λέμε τώρα) της Δυναμό Χιούστον
    (που μάχεται με την ΤΣΣΚΑ Ντάλας,
    όπως είχε επισημάνει ο Κιντ και είχα ξεραθεί).

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μποτζαργάτη και χαλέ έλεγαν και οι δικοί μου.
    Χαλές όχι πολύ βαριά βρισιά.
    Μποτζαργάτης ,στην παλιά φάμπρικα (λιοτρίβι)- κάποιο εξάρτημα στο σύστημα σύνθλιψης.
    http://www.e-thrapsano.gr/thrapsano-memories/oliveoil?start=6

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Eίπα πως δεν θα απαντήσω στους φίλους σχολιαστές για να μη γίνει το νήμα Τέξας 🙂 αλλά μιά και βλέπω πως δεν τράβηξε «γερά» κι έχει περάσει και λίγο η ώρα, ας κάνω μια παρεμβασούλα γιατί είδα κάποιες παρανοήσεις στα λεγόμενά μου, ελπίζοντας πως δεν θα γίνει Eξάρχεια. 🙂

    65 – » αλλά αυτό το «δεν το βλέπεις» δεν είναι τεκμηρίωση.» Τι τεκμηρίωση θές βρε Γιώργο, δεν έχεις έρθει σε επαφή με δημόσια υπηρεσία; π.χ αυτά για την ΔΕΗ και παλιά για τον ΟΤΕ «ένας δουλεύει και τέσσερις κοιτάζουν» τυχαία βγήκαν ή τα έβγαλαν αυτοί που θέλουν ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ;

    «Ούτε τεκμηρίωση το πως η άρση της μονιμότητας κάνει περισσότερο λειτουργικό έναν οποιονδήποτε οργανισμό (δημόσιο ή ιδιωτικό).» Σύγκρινε έναν οποιοδήποτε δημόσιο οργανισμό με έναν ιδιωτικό, κι αν βρείς τον δημόσιο πιο λειτουργικό να μου το δείξεις.

    «Όσο για τη μονιμότητα και την καραμέλα περί απόδοσης κλπ, οι μηχανισμοί για τιμωρία της οκνηρίας (που μπορεί να φτάσει μέχρι την απόλυση) υπάρχουν, απλώς δεν υπάρχει βούληση για την εφαρμογή τους.» Οπότε; η μη εφαρμογή των νόμων (γενικώς) τι λές ότι προάγει;

    67 – «Να σημειώσουμε επίσης, στη συζήτηση με Λάμπρο, Γιώργο Μ. κλπ, ότι και οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες λειτουργούν γραφειοκρατικά εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους τους, παρόλο που οι υπάλληλοί τους δεν απολαμβάνουν τη μονιμότητα.»
    Άλλο γραφειοκρατία, κι άλλο δυσλειτουργία, σταρχιδισμός, και γρηγορόσημο για να γίνει το αυτονόητο. Και μόνο που πάς σε δημόσια υπηρεσία για να διεκπεραιώσεις κάτι, και λές εσύ στον υπάλληλο ευχαριστώ για την υποχρέωσή του να σε εξυπηρετήσει, αντί να σου πεί αυτός που τον πληρώνεις γι΄αυτό το λόγο, είναι ενδεικτικό της υπάρχουσας νοσηρής νοοτροπίας.

    78 – «Πάντως, όσοι ανυπομονείτε για ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ κλπ., να ξέρετε ότι με το σημερινό Νόμο, όταν πάρεις τηλέφωνο τη ΔΕΗ για οποιαδήποτε βλάβη (ακόμα και για το «έπεσε η ασφάλεια του ρολογιού μου και δεν ξέρω πώς ανεβαίνει»), είναι υποχρεωμένοι σε δύο ώρες νομίζω, να έρθουν.» Μόνο που αυτοί που έρχονται σε δύο ώρες, είναι ιδιωτικής εταιρείας που έχει σύμβαση με την ΔΕΗ, αλλιώς αν ερχόταν σε δύο μέρες θα πανηγυρίζαμε. Το 2001 για να αλλάξω το εργοταξιακό ρεύμα σε κανονικό, περίμενα 4,5 μήνες, μηχανικός είσαι δεν είναι δυνατόν να μη ξέρεις τι γινόταν και τι γίνεται ακόμα, για να μη πώ πως το 2011 για μιά υπογραφή της αρμόδιας για τα φωτοβολταϊκά στην ΔΕΗ Κωροπίου, περίμενα 7 μήνες γιατί μονίμως έλειπε μιά για αρρώστια μιά για άδεια μια για το κέρατό της το τράγιο, και ΚΑΝΕΙΣ άλλος δεν μπορούσε να υπογράψει, και τελικά έχασα την δυνατότητα γιατί σταμάτησαν οι τράπεζες τον δανεισμό, κι μου έμειναν στην σκεπή οι αλουμινιένες βάσεις, το επιπλέον μπετό στην κολώνα του μετρητή, και το χιλιάρικο που έδωσα στην ΔΕΗ για να εγκρίνει την εγκατάσταση πήγε υπέρ ΔΕΗσεως.

    81 – «Ακριβώς, Πάνο. Αυτό είπα και στον Λάμπρο: θέλουμε δημόσιο τομέα υγιή και αποδοτικό.» Μόνο που είναι ΜΟΝΙΜΩΣ βαριά άρρωστος.

    «Εγώ, τουλάχιστον, δεν συζητάω καν για ιδιοτικοποιήσεις τόσο σημαντικών επιχειρήσεων.» Ούτε εγώ, έχω πεί αρκετές φορές πως οι εταιρείες κοινής οφελείας πρέπει να είναι δημόσιες, για κατάργηση της μονιμότητας μιλάω όχι για ιδιωτικοποίηση.

    «Αλλά να λειτουργούν, διάολε, όχι να αναγκάζονται παππούδες και γιαγιάδες να ανεβοκατεβαίνουν τους ορόφους με τα πόδια, γιατί δεν ξέρουν πότε θα σκάσει η διακοπή ρεύματος.»
    Έλα όμως που τόσες δεκαετίες δεν λειτουργούν; γιατί γίνεται αυτό; Χθές μας έλεγες πως κοβόταν συνεχώς το ρεύμα στο σπίτι σου, μπορείς να βρείς το δίκιο σου;

    Μήπως γνωρίζει κανείς σας πώς λειτουργούν τα σώματα ασφαλείας και με ποιούς αξιοκρατικούς τρόπους μπαίνει κανείς σ΄αυτά; Μήπως ξέρει κανείς πόσες χιλιάδες (ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ) αστυνομικοί είναι αποσπασμένοι σε φύλαξη διαφόρων τύπων, και σε απίθανες υπηρεσίες, ομοίως και με τους στρατιωτικούς;
    Πόσοι νοσηλευτές δεν πάταγαν το πόδι τους στην δουλειά τους, πόσοι ήταν και είναι σε διάφορα «εξωτικά» πόστα, ακόμα και πόσοι εκπαιδευτικοί είναι σε υπηρεσίες που δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση με σχολεία;
    Να το πώ άλλη μιά φορά, δεν είμαι κατά τον δημοσίων υπαλλήλων, δεν τους θεωρώ υπεύθυνους για το χάλι της χώρας, εν πολλοίς είναι θύματα, άλλωστε δεν τους είπα εγώ κοπρίτες, ο Πάγκαλος που τους διόριζε με αξιοκρατικά κριτήρια τους αποκάλεσε έτσι. Είμαι κατά της μονιμότητας, και υπέρ της μόνιμης αξιολόγησης με αντικειμενικά κριτήρια των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή είμαι υπέρ της ουτοπίας, γιατί αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο. 🙂

    Πέντε σχόλια σε ένα δεν θεωρείται σεντόνι ε; 🙂

  109. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όχι, βρε Λάμπρο, κουβέντα κάνουμε, τις απόψεις μας λέμε, στις δικές μου υπάρχει στο τέλος ένα αόρατο ερωτηματικό, αφού πάντα έχω αμφιβολία για την ορθότητά τους. Άρα δεν θα γίνει Εξάρχεια (όπως λέγαμε παλιά της Κορέας, ε;). 😊

  110. Λ said

    107. Πολύ ωραίο λίκνο. Εμείς δεν χρησιμοποιούσαμε μποξιάδες αλλά ζεμπίλια για να βγάλουμε το λάδι.
    http://www.lofou.org/uploads/eliomylos_lofou.pdf

    Εδώ ο μποξές έγινε έργο τέχνης
    https://www.behance.net/gallery/35584381/Poxias-()-installation-Cyprus-2015

  111. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ας δούμε κι αυτό για τις ιδιωτικοποιήσεις:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.imerodromos.gr/otan-oi-idiwtikopoihseis-dolofonoun/&ved=0ahUKEwiH3IfT_brRAhVJbxQKHXO9BhoQFggwMAQ&usg=AFQjCNFA8OqOO917kdtlPJEudm3bDIfNZA&sig2=Ei7Qnh7FclCrGmpZhkg68A

  112. sarant said

    104-106 Ευχαριστώ!

  113. Λ said

    93, 94 https://www.youtube.com/watch?v=m9CBok9B3cU

  114. Λ said

    Σήμερα λέμε «παίρνω φύσημα», «του έδωσα φύσημα» για απόλυση ή εκδίωξη. Πριν από 120 χρόνια το έλεγαν και για οικειοθελή μετακίνηση -το έχει έτσι και ο Παπαδιαμάντης στη Φόνισσα, και άλλοι θαρρώ]
    Όπως λέμε Άνεμος στη βράκα σου κι’ αέρας στα πανιά σου.

  115. Pedis said

    […]

    Μέσα στη λάσπη και τον χιονιά οι άνθρωποι στριμώχνονται σε ακατάλληλες σκηνές, ίσα ίσα να μην βρέχονται και ανάβουν φωτιές μέσα σ’ αυτές για να ζεσταθούν. Απαράδεκτες είναι οι συνθήκες εργασίας για το προσωπικό του καταυλισμού, πολιτικό και ένστολο, το οποίο εργάζεται σε συνθήκες “πολέμου” σε σκηνές, πρόχειρα παραπήγματα, με ανεπαρκή θέρμανση και σε χωματόδρομους.

    Δεν είναι δυνατό να δεχτούμε σαν άνθρωποι και σαν δημόσιοι λειτουργοί στην υγεία τις συνθήκες που αντικρίσαμε σήμερα στον καταυλισμό της Μόριας. Είναι βέβαιο πως θα υπάρξει έξαρση των αναπνευστικών και άλλων λοιμώξεων καθώς επίσης και της γρίπης. Τις επόμενες μέρες θα αυξηθεί η προσέλευση ασθενών στα επείγοντα του Νοσοκομείου Μυτιλήνης και στη ΜΥ – ΠΕΔΥ Μυτιλήνης και οι ανάγκες νοσηλείας. Όσο παραμένει σε ισχύ η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας που εγκλωβίζει τους πρόσφυγες σε στρατόπεδα στα νησιά, τόσο οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα διαβιούν σε άθλιες συνθήκες.

    […]
    ΕΝΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ Ε.Σ.Υ. ΛΕΣΒΟΥ
    Δελτίο Τύπου
    Για την κατάσταση στον καταυλισμό της Μόριας

  116. Pedis said

    Τραγικές εικόνες με ανθρώπους που ζουν σε σκηνές μέσα στο φοβερό αυτό χειμώνα, άνθρωποι που σώθηκαν από τους βομβαρδισμούς των διάφορων ιμπεριαλιστικών συμμαχιών σε Συρία, Ιράκ κλπ. και ήρθαν στην Ελλάδα να πεθάνουν από το κρύο.

    Ποιος θέλει άραγε να φανταστεί τον εαυτό του σε τέτοια θέση; Ποιος αντέχει να δεχτεί πως το μόνο πράγμα που μπορεί να προσφέρει ένα ευρωπαϊκό κράτος, με τα περίφημα «κεκτημένα» τους, σε αυτούς τους ανθρώπους είναι μια παγωμένη σκηνή και λίγες κουβέρτες και σε μερικές περιπτώσεις ούτε καν αυτό; Ποιος μπορεί να δεχτεί ότι στην πολιτισμένη Γαλλία το κράτος αρπάζει τις κουβέρτες από άστεγους μετανάστες – πρόσφυγες (!) για να καθαρίσει το τοπίο στο Παρίσι;

    Πώς να πιστέψει κανείς ότι όλοι αυτοί που δημιούργησαν τα κύματα προσφύγων, στήνοντας ένα φοβερό πόλεμο στη Συρία, τώρα σφυρίζουν αδιάφορα, στήνοντας μάλιστα σκηνικά εθνικιστικής υστερίας ρίχνοντας το βάρος και την ευθύνη στα ίδια τα θύματα;
    Του Γιώργου Σαρρή

  117. Pedis said

    Η καταγγελία στην οποία προέβη ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, Μάριος Λώλος, μιλώντας στο NEWS247:

    Μετά την Ειδομένη, είχαμε ξανά απαγόρευση φωτογράφησης προσφύγων χθες στη Μόρια στη Λέσβο. Θεωρούμε αδιανόητο οι συνάδελφοι φωτορεπόρτερ να μην έχουν τη δυνατότητα να φωτογραφίσουν ούτε καν έξω από το camp. […]

    http://info-war.gr/i-lesvos-vraveftike-gia-tin-prostasia-prosfygon-i-lesvos/

  118. Γς said

    Πολιτική με tweets!
    Ο νεοεκλεγείς αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, πριν καν αναλάβει επίσημα καθήκοντα (αναλαμβάνει στις 20 Ιανουαρίου 2017), έδειξε το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει με πολύ επιτυχημένα αποτελέσματα.
    Με ένα tweet μείωσε το κόστος του μελλοντικού Air Force One (Boeing) σχεδόν στο μισό.
    Με ένα ακόμη tweet δέσμευσε την Lockheed Martin να μειώσει το ανά μονάδα κόστος του F-35 κατά δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
    Προχθές, με νέο tweet έστειλε το μήνυμα στη Ford να μην προχωρήσει στην κατασκευή νέου εργοστασίου αυτοκινήτων στο Μεξικό. Η εταιρεία ακύρωσε τα σχέδια και ανακοίνωσε ότι το εργοστάσιο θα κατασκευαστεί στις ΗΠΑ. Επόμενος σταθμός του κ. Trump η Toyota. Τους ειδοποίησε ότι αν κατασκευάσουν εργοστάσιο στο Μεξικό, αντί κερδών θα δουν δασμούς στις πωλήσεις των αυτοκινήτων τους στις ΗΠΑ.

    Αυτό που ενδεχομένως δεν έχει κάνει ακόμη ο νέος αμερικανός πρόεδρος είναι να στείλει ένα tweet στον συγγραφέα του «Τέλους της Ιστορίας» καθηγητή Fukuyama, ενημερώνοντάς τον ότι το τέλος της Ιστορίας θα αργήσει πολύ, τώρα που αναλαμβάνει πρόεδρος των ΗΠΑ.

    http://mignatiou.com/2017/01/sklireni-tin-stasi-tou-o-trump-apenanti-se-poliethnikes-dimiourgi-nees-sinthikes-stin-pagkosmia-ikonomia/

  119. gpoint said

    # 108

    «Μήπως γνωρίζει κανείς σας πώς λειτουργούν τα σώματα ασφαλείας και με ποιούς αξιοκρατικούς τρόπους μπαίνει κανείς σ΄αυτά ; »

    Λάμπρο, να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία…

    Τέλη των 70’s υπηρετώ την θητεία μου στην Διεύθυνση Εκπαίδευσης στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματιών Ναυτικού. Εχουμε προκηρύξει διαγωνισμό για την εισαγωγή στην σχολή εκατό νέων μαθητών, τελευταία μέρα υποβολής αιτήσεων.
    Κτυπάει το τηλέφωνο, το σηκώνω :
    – Παρακαλώ ;
    – Συνταγματάρχης Αλεξάκης της ΚΥΠ, καλημέρα σας.
    – Καλημέρα
    – Ενδιαφέρομαι για τον Τάδε Ταδόπουλο, να εισαχθεί οπωσδήποτε
    – Μείνετε ήσυχος !

    Είχαμε 67 υποψήφιους !!!

  120. Γς said

    119:

    Γιώργο στη πάντα [έρχεται ο Λοσάντα!]

    Ασε σε μένα τον πελάτη, ουπς τον Λάμπρο.

    Για τα σώματα σφαλείας ρωτάει.

    Λοιπόν Λάμπρο η δικιά μου η αστυνομικίνα τελείωσε το 1994 τη Σχολή Αστυνομίας και ήταν οι τελευταίες που διορίστηκαν με ρουσφέτι.

    Μέχρι τότε κάθε βουλευτής «είχε το δικαίωμα» να διορίζει ένα δικό του στην Αστυνομία.

  121. Πάνος με πεζά said

    @ 108 (78) : Kαλά, άσε τα φωτοβολταϊκά, γιατί απ’ όπου και να τα πιάσεις… Όπως κάθε κλασική ελληνική πατέντα, βγήκε με φουριόζες διαφημίσεις, αλλά όποιος πρόλαβε (τα 45 λεπτά την kWh), πρόλαβε… Αυτά που έλεγαν για εγγυημένο εισόδημα για 20 χρόνια, ήταν περίπου σαν τα ασφαλιστικά προγράμματα, που με ένα σταθερό ανατοκισμό του 10% το χρόνο σου υπολόγιζαν εκατομμύρια…
    Ο περισσότερος κόσμος δε γνωρίζει ότι αν διαλυθεί η ΔΕΗ, δε θα μπορεί να πουλήσει το ρεύμα των Φ/Β του σε κανέναν από όσους θα έρθουν, και θα το βάλει στ… Γιατί, δια νόμου, μόνο η ΔΕΗ μπορεί να το αγοράζει…

  122. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    119 – Τέτοιες περιπτώσεις ξέρω δεκάδες από πρώτο χέρι, αλλά λόγο της ενασχόλησής μου με τα συνδικαλιστικά μέχρι και το 85 που τα παράτησα αηδιασμένος, γνώρισα σε βάθος την κομματικοποίηση του δημοσίου, και την αισχρή ψηφοθηρική εκμετάλλευση της μονιμότητας. Η διαφορά της μεταπολιτευτικής περιόδου από τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι παλιά το κίνητρο του υποψήφιου υπαλλήλου ήταν η σίγουρη δουλειά, ενώ μετά ήταν ότι θα κάθεται αραχτός και θα πληρώνεται, κάτι που έγινε ο κανόνας με τους πρασινοφρουρούς, τα παιδιά της γαλάζιας γενιάς, και τα κόκκινα συνδικαλιστικά ανεπάγγελτα γατόνια. Όμως το ξαναλέω, εμένα δεν μ’ ενοχλεί η διασπάθηση του δημοσίου χρήματος σε εικονικές υπερωρίες, εικονική εργασία (χτύπαγε ο συνάδελφος την κάρτα) εικονικές πολύμηνες αναρρωτικές, συνταξιοδοτήσεις στα 45 με παχυλές συντάξεις και κουφά εφάπαξ, αυτά είναι το τυράκι της οικονομικής ελίτ, για να έχουν χειραγωγημένους τους πολίτες ( σχεδόν όλες οι οικογένειες είχαν και μάλλον ακόμα έχουν κάποιον δημόσιο υπάλληλο, πού να μιλήσουν) να μην τους έχει αντιπάλους στην οικονομική άνοδο, και φυσικά να μπορεί να κρύβει τα απίθανα κέρδη της από την διαφθορά και τις μίζες από τις αγορές των αιώνων, χρησιμοποιώντας τους σαν αποδιοπομπαίους τράγους.
    Αυτό που με ενοχλεί, είναι πως οι δημόσιες υπηρεσίες δεν λειτουργούν και μου κάνουν την ζωή δύσκολη, κι ο λόγος, είναι ο οχαδερφισμός των υπεράριθμων κομματικών υπαλλήλων. Όσοι λίγοι δεν είναι τέτοιοι, ρίναι αυτοί που τραβάνε των παθών τους τον τάραχο στην επαφή τους με τους πολίτες, πίσω από αυτούς τους σκληρά εργζόμενους, κρύβονται τα δεκάδες χιλιάδες πολύχρωμα κομματόσκυλα, που φωνάζουν πως δεν φτάνει το προσωπικό, λογικό, αν είναι να δουλεύουν κι αυτοί, τότε γιατί ψηφίζουν το κόμμα και τον κάθε υποψήφιο, για το πρόγραμμά τους ή για το καλό της χώρας.
    Καλημέρα

  123. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    120 – Και τώρα έχει το «δικαίωμα» ο κάθε βουλευτής να βολεύει όποιον θέλει όπου θέλει.

    121 – Τα φωτοβολταϊκά δεν είναι ελληνική πατέντα, αλλά αμερικανική και δη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, απε και πράσινη ανάπτυξη ενα πράμα, εξ ου κι η μεγάλη κόντρα με τον Τράμπ, είναι πολλά τα λεφτά της πράσινης ανάπτυξης και πολλοί δημοκρατικοί χωμένοι σ’ αυτήν, από την εποχή του Κλίντον και του Γκόρ ακόμα.
    Όμως αυτό που λές δεν έχει να κάνει με την λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας που δεν λειτουργεί.
    Καλημέρα

    Υ.Γ – Σε πολεοδομία είχες πάει ποτέ σου τα καλά χρόνια; λειτουργούσε τίποτα χωρίς χοντρό φάκελο; Και τότε φώνσζαν για έλειψη προσωπικού, τρία γκισέ έφτυναν αίμα, κι οι υπόλοιποι έβγαζαν αίμα απ’ το ξύσιμο.

  124. Tety Solou said

    Καλημέρα, καλημέρα.
    Ως συνήθως εξαιρετικό το άρθρο και πολύ διαφωτιστικά τα σχόλια. Ήδη κατέβασα από την Ανέμη το βιβλίο για ανάγνωση.
    Για την έκφραση «πουλάω τις κωλοφωτιές για φανάρια» ο Λευκάδιος Χερν στο δοκίμιό του για τις πυγολαμπίδες (Κοττό σελ. 161 επ.) αναφέρει έναν λόγιο, ο οποίος τον καιρό που πάλευε με τη φτώχεια, μελετούσε στο φως μιας χαρτοσακούλας γεμάτης πυγολαμπίδες.

    Η έκφραση «αλήθεια κι απαλήθεια» αναφέρεται σίγουρα στον [Γενικό Γραμματεα](https://www.youtube.com/watch?v=pJoZTAcZIC4) του Καπετανάκη. Απολαυστικό έργο!

    Για το σιδεράδικο στην πλατεία Κάνιγγος, σ’ ένα νούμερο της εκπομπής «Η επιθεώρησις του σταθμού μας», δεκαετία του ’50, έλεγε για ένα ποδηλατάδικο της πλατείας που επισκεύαζε ποδήλατα.

    Εκείνος ο δίσκος χωρίς όνομα με το αλατοπίπερο, λαδόξιδο, μουστάρδα και ό,τι άλλο, τελικά έχει όνομα και λέγεται σουρτού;

    Δεν ήξερα ότι το μπλου ριγωτό τραπεζομάντιλο είναι δείγμα ταπεινής καταγωγής. Και μου αρέσουν τόσο πολύ τα κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα, τύπου ταβερνείου! Θυμάμαι κάποιους παλιούς που έστρωναν κανονικά το τραπέζι ακόμα κι αν επρόκειτο να φάνε μόνο γιαούρτι και παξιμάδι. Τραπεζομάντιλο και πετσέτες άσπρα. Και οι πετσέτες από ύφασμα.

  125. sarant said

    124 Καλημέρα Τέτη

    Ευχαριστούμε για τα διαφωτιστικά. Το σουρτού, με βάση τα συμφραζόμενα, είναι μάλλον το σκεύος του σχολίου 84, είδος χωνιού.

  126. Ριβαλντίνιο said

    @ 108 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Στο τραγούδι των Ημισκουμπρίων :

    Θέλω και υπογραφή απ’τον συμπέθερό σου. Τι, έχει πεθάνει ; Σκάψε να τον βρείς !
    🙂 🙂 🙂

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θύμα των μνημονιακών περικοπών προφανώς και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Όπως και η ΔΕΗ. Καλλιεργείται μια χαρά το κλίμα αγανάκτησης, ώστε να οδηγηθούν ως φυσική συνέπεια στην Ιδιωτικοποίηση.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=/amp/s/www.metaforespress.gr/sidirodromos/%2525CE%2525BC%2525CE%2525B1%2525CF%25258D%2525CF%252581%2525CE%2525B7-%2525CE%2525B7%2525CE%2525BC%2525CE%2525AD%2525CF%252581%2525CE%2525B1-%2525CE%2525B3%2525CE%2525B9%2525CE%2525B1-%2525CF%252584%2525CE%2525BF-%2525CF%252583%2525CE%2525B9%2525CE%2525B4%2525CE%2525B7%2525CF%252581%2525CF%25258C%2525CE%2525B4%2525CF%252581%2525CE%2525BF%2525CE%2525BC%2525CE%2525BF-%2525CE%2525B7-%2525CE%2525BC%2525CE%2525B1%2525CF%252584/amp/&ved=0ahUKEwj5xPy8hb3RAhVC1iwKHfUrBEwQFggYMAA&usg=AFQjCNGyeUvDyRAJgWVG_ZyySJUkY5rjfQ

  128. Γιάννης Ιατρού said

    127: Γιάννη
    Μόνο αφελέίς θα πιστεψουν ότι μ΄αυτό θα γίνουν καλύτερα. Ας ρίξουν μια ματιά στην Μ. Βρεταννία … τι έγινε με την ιδιωτικοποίηση, κι είχαν και μεγάλη παράδοση και τεχνογνωσία εκέι, από χρόνια. Και οι τιμές/χιλ. στη Κεντρική Ευρώπη είναι φωτιά, σχεδόν ακριβότερα από το αεροπλάνο!

    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να βελτιωθούν και αν είνα/παραμείνουν με το σημερινό καθεστός. Η κακή κατάσταση δεν είναι αποτέλεσμα των τελευταίων ετών, απλώς έγιναν περισσότερο εμφανή τα προβλήματα, όπως σ΄ένα ποτάμι, που τις πέτρες στην κοίτη δεν τις βλέπεις όταν έχει πολύ νερό, αλλά όταν λιγοστεύει, τότε …

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ, Γιάννη, οι ιδιωτικοποιήσεις μόνο κακό θα φέρουν. Ζω από μέσα τον μαρασμό του δημόσιου τομέα, γινόμαστε επαίτες για να μπορούμε να λειτουργούμε στοιχειωδώς. Αυτό δεν πιστεύω ότι γίνεται τυχαία ή ότι οφείλεται μόνο στα μνημόνια. Και, δυστυχώς, το νεοφιλελεύθερο παραμύθι, με το οποίο μας κανοναρχούν απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, βρίσκει ευήκοα ώτα.

  130. Γιάννης Ιατρού said

    Εάν γίνονται (που έτσι είναι δηλαδή) μόνο για τον διαμοιρασμό των φιλέτων και τα άλλα μείνουν στο δημόσιο, και μετά δεν υπάρχει κι ανταγωνισμός (καρτελ κλπ.) και τα πάρουν όλα διάφοροι διεθνείς ή.και διαπλεκόμενοι, ναί. Τα «ευήκοα ώτα» οφειλονται μεν και στην αγανάκτηση που δημιουργείται από χρόνιες παθήσεις κλπ., αλλά κυρίως σε στοχευμένη προσπάθεια απαξίωσης από τους «ενδιαφερόμενους», και για να επισπεύσουν και για να πέσει η τιμή ….

  131. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    129 – Στα μνημόνια οφείλεται ο μαρασμός, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν χρειάζοντσι κατεστραμένο περιβάλλον για να γίνουν, επενδυτικά δεν συμφέρουν όσο φτηνές κι αν είναι, πάρε παράδειγμα πότε πουλήθηκε ο ΟΤΕ.
    Η κοινωνία μας κυβερνιέται ουσιαστικά από πολιτικά παράλογες έννοιες που χρησιμοποιούν την ανθρώπινη εργασία για να εκβιάσουν τους σκοπούς τους.
    Οποιαδήποτε πολιτική πρακτική και κοινωνική θεώρηση δεν βασίζεται στην γνώση την εργασία και τον έρωτα, είναι παράλογη και άρρωστη.
    Το νεοφιλελεύθερο παραμύθι, είναι η παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, μεταρρυθμίσεις κλπ παπαριές που χάφτει αμάσητα ο κόσμος. Όλες οι τράπεζες που έχουν υποθήκες ολα τα σπίτια με δάνεια, αλλά και ιδιωτικές δανεισμένες επιχειρήσεις, συνολικής αξίας εκατοντάδων δις, ξεπουλήθηκαν στους ξένους για 700 εκατομμύρια, αλλά κανείς πολίτης δεν ενοχλήθηκε αν το πήρε καν είδηση, ούτε κάποιο κόμμα ενημέρωσε τον λαό, ενώ η ακροδεξιά κυβέρνηση συριζανελ ντυμένη με τον αριστερό της μανδύα, ΑΠΛΩΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΔΕΙΞΑΝ.
    Όμως το παγκόσμιο νεοφιλελεύθερο παραμύθι, είναι τερατώδες, πέρα από κάθε φαντασία. Ένα πολύ μικρό απόσπασμα, είναι τα ΕΤF που έγραψα πριν λίγες μέρες στον Avonida. Μόνο οι συναλλαγέςνστις ΗΠΑ με ετήσιο αεπ 17,2 τρις, και (εικονικό) δημόσιο χρέος 18,5 τρις, φτάνουν τα 18,2 τρις, από πού προκύπτουν αυτά τα χρήματα; αλλά ούτε εκεί μιλάει κανείς, ούτε πουθενά στον κόσμο, ούτε δεξιά ούτε φασιστικά ούτε λαϊκά – αριστερά κόμματα, κυριαρχεί η αναμφισβήτητη αλήθεια των ΜΜΑ.

    Υ.Γ – Απλώς έχε κατά νού, πως αυτά τα δημοσιευμένα νούμερα, αντιστοιχούν στο 30% των χρηματιστηριακών συναλλαγών, το 70% γίνεται εκτός χρηματιστηρίου ( φαντάζομαι κατανοείς για ποιόν ανθρωπιστικό λόγο☺) έτσι απλά να το θυμάσαι.

  132. Ιδιωτικός ο ΟΑΣΘ. Με τεράστιες κρατικές επιχορηγήσεις, ε;

  133. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    130 τέλος – Αν η «επιχείρηση» είναι υγιής, όσο κι αν προσπθούν οι «ενδιαφερόμενοι» να την απαξιώσουν για να πέσει η αξία της, αυτή ανεβαίνει, ο νοών νοείτω.☺

  134. Γιάννης Ιατρού said

    133: Τι λες ρε Λάμπρο, εδώ είσαι τεφαρίκι και σε βγάζουνε οφ για να κάνεις καμιά δεκαριά εξετάσεις και να πάρεις και 4-5 φάρμακα, στην διαπίστωση της υγείας των επιχειρήσεων θα κωλώσουμε;

  135. Κόκκινος Πλανήτης said

    Στα 4, 7, 9, 84, 87, 96, 124, 125

    για την άτιμη σουρτού, αναθεωρώ, διότι είναι μεν χωνί αλλά πολύ μεγάλο από καλάμια που μπαίνει ανάποδα πάνω από τις κυψέλες, όπως αυτό στην τρίτη εικόνα:

    http://apiculture-populaire.com/apiculture-pour-tous/chap-20.html

    Άρα μάλλον ο δίσκος σερβιρίσματος είναι, συγγνώμη που σας παρέσυρα όλους

  136. Μαρία said

    132
    http://www.voria.gr/article/apoklistiko-to-porisma-elegchou-ston-oasth-gia-tin-periodo-2011-2015

    https://www.efsyn.gr/arthro/diahroniko-fagopoti-toy-oasth

  137. Μαρία said

    135
    Απο άχυρο όχι απο καλάμια.

  138. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Δεν το έπιασες άστο, τελικά έχει κάνει πολύ καλή και μεθοδική δουλειά το επιτελείο από το ILL ΟΙΝΟΗ. 🙂

    Πάντως αυτό που είπα ισχύει στην πραγματικότητα.

  139. Μαρία said

    127, 128
    Εργοσές λέει: Εδώ και 6 χρόνια δεν είχαν συντηρηθεί οι τουαλέτες. http://www.stokokkino.gr/article/1000000000052314/Athina-THessaloniki-se-3-ores-kai-25-lepta—telos-sti-sustimatiki-apaksiosi-ton-sidirodromon

  140. sarant said

    135 Εμ με παρέσυρες αλλά φταίω κι εγώ που δεν διάβασα ολόκληρο τον ορισμό.

    Επομένως, δίσκος -που πάνω του θα ήταν το λαδωτήρι και άλλα τινά

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    4,7,9,84,87,96,
    140>>Επομένως, δίσκος
    https://en.wikipedia.org/wiki/Surtout_de_table

  142. Κόκκινος Πλανήτης said

    140
    Συγγνώμη Νικοκύρη, κλασική επιπολαιότητα, σταμάτησα στο ^%*#χωνί και δεν κοίταξα καν τον υπόλοιπο ορισμό που τον κοπυπάστωσα κιόλας… Μου το λέγαν οι δασκάλοι μου, αλλά εγώ, διαταραχή προσοχής πριν γίνει της μόδας

  143. spatholouro said

    Βερουτιανός

    Βλέπω έχει βρει τη θέση του και στο Ιστορικό Λεξικό της Ακαδημίας:

    Εκ του γεωγρ. ον. Βερούτι
    1) ο προερχόμενος εκ Βηρυτού
    2) ο μη έχων ψήφον και όμως λαμβάνων μέρος εις διαδηλώσεις

  144. sarant said

    Εντυπωσιακό το δεύτερο ερμήνευμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: