Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο έπαινος των γυναικών (Ακατάλληλον δι’ ανηλίκους)

Posted by sarant στο 29 Ιανουαρίου, 2017


Θα παρουσιάσω σήμερα ένα εκτενές απόσπασμα από τον «Έπαινο των γυναικών», όπως λέγεται ένα από τα πρώιμα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ένα απόσπασμα που το χαρακτήρισα «ακατάλληλον δι’ ανηλίκους» επειδή έχει ως θέμα του τις εξωσυζυγικές περιπέτειες των γυναικών, που τις περιγράφει χωρίς περιφράσεις και περιστροφές.

Από μια άποψη, το σημερινό άρθρο συναρτάται με το πρόσφατο άρθρο μας για τα συζυγικά κέρατα, ενώ έμμεσα σχετίζεται και με το άρθρο που είχαμε δημοσιεύσει την προπερασμένη Κυριακή για την ανάγκη ή όχι μεταγλώττισης ή μετάφρασης του Παπαδιαμάντη.

Αλλ’ ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. «Ο έπαινος των γυναικών» είναι ένα ανώνυμο δημώδες στιχούργημα που υπολογίζεται ότι γράφτηκε στα τέλη του 15ου αιώνα (την περίοδο 1485-1500) στην Κρήτη, αλλά μας παραδίδεται από ένα και μοναδικό χειρόγραφο που βρέθηκε στην Κέρκυρα και πάντως περιέχει σχετικά λίγους κρητικούς ιδιωματισμούς. Αποτελείται από 735 οχτασύλλαβους στίχους, γενικά ομοιοκατάληκτους.

Ο ανώνυμος ποιητής στο προοίμιο δηλώνει ότι σκοπός του είναι να εξετάσει «τα κακά τα’χουν [που έχουν] εις τα φυσικά τους» οι γυναίκες, και για να τις εξετάσει τις χωρίζει σε τρεις κατηγορίες: ανύπαντρες κοπέλες, παντρεμένες γυναίκες, και χήρες. Ωστόσο η μερίδα του λέοντος, περίπου 450 στίχοι από τους συνολικούς 735, αφιερώνεται στις παντρεμένες γυναίκες. Ο ανώνυμος ποιητής ξεκινάει από το ελάττωμα της φιλαρέσκειας και προχωράει σε άλλα «τυπικά γυναικεία» ελαττώματα και χαρακτηριστικά, όπως η συζυγική απιστία, η φιληδονία ή η κακία και η πονηριά. Βλέπουμε δηλαδή ότι ο τίτλος είναι ειρωνικός: πουθενά δεν επαινεί τις γυναίκες ο ανώνυμος ποιητής, μόνο τις κακολογεί.

«Αντιγυναικεία» έργα του τύπου αυτού υπάρχουν αρκετά στη δυτικοευρωπαϊκή λογοτεχνία, αλλά δεν έχει βρεθεί κάποιο που να αποτέλεσε το πρότυπο του «Επαίνου». Πάντως, όσο υπερβολικό κι αν είναι το κατηγορητήριο κατά των γυναικών, δείχνει ότι το έργο είναι γραμμένο σε μια εποχή όπου η γυναίκα είχε αρχίσει να αμφισβητεί την πατρική και συζυγική εξουσία -και ταυτόχρονα κινείται ολοφάνερα σε αστικό περιβάλλον, μάλλον στον Χάνδακα, στο σημερινό Ηράκλειο πρέπει να γράφτηκε.

b189802Όπως θα δείτε, το στιχούργημα δεν διεκδικεί δάφνες για την τέχνη του, ούτε και για την τεχνική του. Είναι αξιόλογο επειδή υπάρχει, θα λέγαμε. Πάντως δίνει ενδιαφέροντα στοιχεία, όσο κι αν πρέπει να τα φιλτράρουμε, παίρνοντας υπόψη την υπερβολή και την προκατάληψη του ποιητή.

Η γλώσσα του ποιήματος είναι η δημώδης γλώσσα των αρχών των Νεότερων χρόνων -μια γλώσσα μικτή, όπου στον καμβά της πρώιμης νεοελληνικής υπάρχουν λόγια στοιχεία καθώς και κάποιοι αρχαϊσμοί. Ιδιωματικοί τύποι όπως είπαμε υπάρχουν, αλλά είναι μάλλον λιγοστοί.

Ο Έπαινος των γυναικών κυκλοφόρησε πριν από μερικά χρόνια σε υποδειγματική έκδοση από το πρωτοπόρο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών της Θεσσαλονίκης, σε πλουσιότατη επιμέλεια της Σωτηρίας Σταυρακοπούλου. Η έκδοση είναι ενταγμένη στη σειρά «Παλιότερα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας», πέμπτος τόμος της σειράς. Εγώ ομολογώ ότι το έργο το πληροφορήθηκα από κάποια αποσπάσματα που δημοσίευσε πριν από κανένα χρόνο ο φίλος Τάσος Καπλάνης στην Αυγή, όταν για ένα μήνα είχε αναλάβει την εκ περιτροπής θέση του ανθολόγου. Ο Τάσος έχει κάνει και κάποια εργασία για τον Έπαινο, αλλά δεν την έχω δει.

Φυσικά υπάρχει εκτενής πρόλογος, πλούσια εικονογράφηση, επίμετρο με παράλληλα κείμενα, ενώ ανάμεσα στις ενότητες του ποιήματος η επιμελήτρια παρεμβάλλει μικρά, πολύ ενδιαφέροντα δοκίμια που φωτίζουν διάφορα θέματα που θίγονται στο ποίημα. Ξαναλέω, πρόκειται για έκδοση υποδειγματική, όπως όλες σχεδόν του ΙΝΣ -αν ήταν να επισημάνω μια έλλειψη, θα ανέφερα ότι δεν υπάρχει γλωσσάρι και ότι το γλωσσικό-λεξιλογικό τμήμα αναπτύσσεται πολύ λιγότερο από το πραγματολογικό. Η ετυμολογία απουσιάζει εντελώς.

Αλλά δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη για γλωσσάρι, για τον απλό λόγο ότι η επιμελήτρια έκανε μια ασυνήθιστη επιλογή: αντικριστά στο κείμενο παραθέτει μετάφρασή του στη σημερινή νεοελληνική -γι’ αυτό είπα ότι το σημερινό άρθρο συνδέεται με εκείνο για τη μεταγλώττιση του Παπαδιαμάντη. Αναδημοσιεύω κι εγώ τη μετάφραση πλάι στο πρωτότυπο (με τη βοήθεια του Στάζιμπου για τα τεχνικά) κι εσείς θα κρίνετε αν είναι περιττή, απαραίτητη ή απλώς χρήσιμη.

Σκόρπιους στίχους του Επαίνου μπορείτε να βρείτε στο Διαδίκτυο, κυρίως εδώ. Προτίμησα να μην κορφολογήσω στίχους και αποσπάσματα, αλλά να παραθέσω ένα ενιαίο εκτενές απόσπασμα, τους στίχους 208 έως 325, δηλαδή σχεδόν το ένα έκτο του συνόλου. Έτσι θα πάρετε μια αντικειμενική εικόνα -βέβαια, το ενιαίο απόσπασμα είναι πιο βαρετό από τα κορφολογήματα. Να σημειωθεί ότι δεν έκανα μετατροπή σε μονοτονικό, για τον απλό λόγο ότι το βιβλίο είναι ήδη τυπωμένο μονοτονικά, όπως άλλωστε πρέπει να τυπώνονται τα πρώιμα νεοελληνικά κείμενα. Το φως σε ό,τι αφορά τη φιλολογία στην Ελλάδα έρχεται από τον Βορρά, εδώ και 90 χρόνια. Στο τέλος λέω μερικά λεξιλογικά.

Και άλλες όταν παντρευτούν,
θέλουν δια να ποπευτούν
δοκιμάζουν και άλλους θέλουν,
να σκολάσουν πλέο δε θέλουν.
Φαίνεται της σαν το μέλι
και γοργά πάει εις το μπουρδελι,
νέον, γέρον, δεν την μέλει,
βάνει και μικρόν κοπέλι
και τον άνδρα της ου θέλει,
επειδή τον έχει ως τρέλη.
Και όσες έναι οπού το κάμαν
τούτο το κακόν το πράμαν,
δύσκολα δια να το αφήσουν,
ειμή μόνο ν’ αστοχήσουν
ή να πάρουσιν ζουλιάρην
ή κακόν μαλωματάρην
ή κανένα παλληκάριν
να ’χει φρόνεσην και χάρην
και καλά να την φυλάσσει
ότι να μη τον γελάσει.
Αμή, όσα θέλει ας την φυλάει,
δεν μπορεί να το απαλλάγει
και τον κόπον μόνον χάνει,
αμή αυτήν δεν τηνε πιάνει,
ειμή μόνο αν εστεκέτο
πάντα να μη κοιμιζέτο
και να την αγκαλιαζέτο,
μετά κείνην να σφαλιέτο,
εις σετούκι να έμπει απέσω.
Και να πει ότι: «Θε να πέσω»,
ή ότι: «Κόπτει με να χέσω,
και να ράψω και να κλώσω»,
να την πει: «Κάμε το αυτού
ένα και άλλον, και ας κτυπούν.»
Και αν ειπεί: «Να κατουρήσω,
δεν πορώ δια να τουρήσω»,
να την λέει ώς και αυτό:
«Εδαυτού σε το κρατώ,
πάντα σου δια να το κάμνεις
και από την μοιχείαν να λείπεις.»
Και αν ειπεί: «Και αν πεινάσω
και καμπόσο να διψάσω,
πού να το εύρω να χορτάσω
εδώ μέσα οπό πλαντάσσω;»,
να την πει: «Εγώ, μά τ’ άγια,
και μά τα μυστήρια τα άγια,
δύνομαι να σε χορταίνω
και σφικτά να σε βασταίνω.»
Κι αν αυτή το στεργηθεί
εκεί μέσα να σταθεί,
πρέπει να μη κοιμηθεί
και ποσώς μη πλανεύει,
ώστα ζει να την θωρεί,
νύκτα ημέρα ως ημπορεί,
και έτοιμος με το σπαθί
να την κρατεί, μη γαμηθεί·
τότες έναι δυνατό
να μηδέν κερατωθεί.
Αμή αλλέως δεν έχει φύση
άνθρωπος να την κρατήσει
την γυνήν την πομπεμένην
και την μουτζοπαντρεμένην
και την άλλην την καμένην
οπού ευρέθη εγκαστρωμένη.
Αμή αν θέλεις να κοιμάσαι,
πάντοτες αυτή πλανά σε.
Μερικές εις το κρεβάτι
έχουν καύχους, και κτυπά τη,
και τον άνδρα ωσάν προβάτο
έχει τον και ωσάν κτημάτο.
Άτυχος, ουδέ γρικά τη
‘τι μαγεύει τον με κάτι,
και πίσω άλλος πελεκά τη.
Λέει το ότι δοικά τη,
αμή εκείνη λέει πάντα:
«Βάρει! Μόνον αν επλάντα!
Ο κρουσμένος σαν κοιμάται,
ως το ξύλον δεν γρικάται.»
Δεν σας λέγω όταν λείπει
ο άνδρας εις την μαύρην λύπη
τότε έχει τον καιρόν
να χορεύει τον χορόν·
βλέπει τον ωσάν ξερόν,
λέγει: «Θε να ’βρω να χαρώ
με άλλον, νέον τρυφερόν,
να με ποίσει ωσάν πτερό
‘λαφρικήν και γλυκασμένην
την καρδιά μου την καμένην.»
Την αλήθεια, τέτοιον πράγμα
δεν εφάνηκεν εις γράμμα,
οπού κάμνουν οι γυναίκες,
να ’ναι ξενοπηδημένες.
‘Δέτε μόνο αν έχει γνώση
η γυναίκα να μετρήσει
ένα, δύο και τα τρία
(ναι, μα την Οδηγητρία!),
ήγουν την ζωήν που ζούμεν
και το πλέον, οπού γρικούμεν,
και το τρίτον, την τιμήν τους,
πόναι πλέο από την ζωήν τους.
Αμή εκείνες ’δέ θυμούνται,
ουδέ τάσσου, ουδέ φοβούνται
να μηδέν τας εγρικήσουν
και τας κάρας τους τσακίσουν,
ήγου οι βαριομοιριασμένοι,
οι άνδρες των οι μαγεμένοι.
Μόνον λέγουν ας χορτάσουν,
κίνδυνον ποσώς δεν τάσσουν,
δεν φοβούνται να τας πιάσουν,
ουδέ καν να τας γρικήσουν,
και εντροπήν ουδέν ψηφούν
να ποπεύονται κρυφά.
Και όταν έλθει να την φτάσει,
θέλει διά να την πιάσει,
έναι νόμος δια να χάσει
το προικιόν της, αν πλαντάζει·
τότες απομένει γδούρια
και πηδούν τη τα γαδούρια.
Και άλλες, όταν παντρευτούν,
το πάνε φιρί φιρί να ντροπιαστούν·
δοκιμάζουν και άλλους ποθούν,
δεν θέλουν πια να σταματήσουν.
Της φαίνεται σαν το μέλι
και γρήγορα καταλήγει στο μπουρδέλο,
νέο, γέρο, δεν τη νοιάζει,
παίρνει και μικρό αγόρι·
και ο άντρας της δεν της αρέσει,
επειδή τον θεωρεί τρελό.
Και όσες το έκαναν
τούτο το κακό το πράμα,
δύσκολο να το αφήσουν,
παρά μόνο αν κάνουν λάθος
και πάρουν άντρα ζηλιάρη
ή κακό καβγατζή
ή κανένα νεαρό
που να έχει σύνεση και δύναμη
και να τη φυλάει
καλά για να μην τον απατήσει.
Αλλά, όσο θέλει ας τη φυλάει,
δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτό
και μόνο χάνει τον κόπο του,
αυτή δεν τη συγκρατεί,
παρά μόνο αν στεκόταν
πάντα ξύπνιος
και την αγκάλιαζε
και κλεινόταν μαζί της
κι έμπαινε μέσα σε σεντούκι.
Και αν του έλεγε «Θα ξαπλώσω»,
ή «Μου έρχεται να χέσω,
και να ράψω και να κλώσω»,
να της απαντούσε: «Κάνε το εδώ
και το ένα και το άλλο, κι ας χτυπούν απέξω.»
Και αν έλεγε «Να κατουρήσω,
δεν μπορώ να αντέξω»,
να της έλεγε ακόμη κι αυτό:
«Ορίστε, εδώ σου το κρατώ,
πάντα να το κάνεις
και να αποφεύγεις τη μοιχεία.»
Και αν έλεγε: «Κι άμα πεινάσω
και διψάσω πολύ,
πού θα βρω να χορτάσω
εδώ μέσα που πλαντάζω;»,
να της απαντούσε: «Εγώ, μά τα ιερά,
και μά τ’ άγια μυστήρια,
μπορώ να σε χορταίνω
και να σε βαστάω σφιχτά.»
Και αν εκείνη το δεχτεί
να μείνει εκεί μέσα,
πρέπει αυτός να μην κοιμάται
και καθόλου να μην ξεγελιέται,
να την προσέχει όσο ζει,
νύχτα μέρα, όπως μπορεί,
κι έτοιμος με το σπαθί
να την κρατάει, για να μη γαμηθεί·
τότε είναι δυνατό
να μη φορέσει κέρατα.
Μα, αλλιώς, δεν έχει φυσική δύναμη
ο άντρας να την κρατήσει
τη γυναίκα την ξευτελισμένη
και τη διαπομπευμένη σύζυγο
και την άλλη την καημένη
που βρέθηκε γκαστρωμένη.
Πάντως, αν θέλεις να κοιμάσαι,
αυτή πάντα θα σε εξαπατά.
Μερικές στο κρεβάτι
έχουν αγαπητικούς, και την πηδάνε,
και τον άντρα της σαν πρόβατο
τον έχει και σαν ζώο.
Ο κακότυχος, ούτε καν την ακούει,
γιατί τον μαγεύει με κάτι,
και ύστερα άλλος την κανονίζει.
Λέει ότι την εξουσιάζει,
αλλά εκείνη λέει συνέχεια:
«Απαύτωνέ με! Αχ, και μόνο να ψοφούσε!
Ο κερατάς όταν κοιμάται,
είναι αναίσθητος σαν το ξύλο.»
Δεν σας λέω τί γίνεται όταν λείπει
ο άντρας της· στη μαύρη λύπη μέσα
τότε έχει τον καιρό
να χορεύει τον ερωτικό χορό·
βλέπει τον άντρα της σαν ψοφίμι,
λέει: «Θα βρω για να χαρώ
άλλον, νέο τρυφερό,
να μου κάνει σαν φτερό
ελαφριά και γλυκαμένη
την καρδιά μου την καημένη.»
Αλήθεια, τέτοιο πράγμα
δεν έχει γραφτεί ακόμα,
αυτό που κάνουν οι γυναίκες,
που πηδιούνται με ξένους.
Δείτε μόνο αν έχει μυαλό
η γυναίκα να μετρήσει
το ένα, δύο και τρία
(ναι, μά την Παναγιά την Οδηγήτρια!),
δηλαδή πρώτον τη ζωή που ζούμε,
δεύτερον την αντίληψη που έχουμε,
και, τρίτον, την τιμή τους,
που είναι πιο πάνω κι από τη ζωή τους.
Αλλά εκείνες τίποτε δεν λογαριάζουν,
ούτε υπόσχονται, ούτε φοβούνται
μήπως τις πάρουν είδηση
και τσακίσουν τα κεφάλια τους,
εννοώ οι κακότυχοι
οι άντρες τους οι μαγεμένοι.
Το μόνο που λένε είναι οι ίδιες να χορτάσουν,
κίνδυνο καθόλου δεν σκέφτονται,
δεν φοβούνται μήπως τις τσακώσουν,
ούτε καν μήπως τις πάρουν χαμπάρι,
και καθόλου δεν θεωρούν ντροπή
το να ξευτελίζονται κρυφά.
Μα όταν συμβεί να τη βρει,
και να την πιάσει στα πράσα,
ο νόμος είναι να χάσει
την προίκα της, αν σκάσει από πόθο·
τότε απομένει φτωχή
και την πηδούν τα γαϊδούρια.
208
 
210
 
 
 
 
 
 
 
 
 
220
 
 
 
 
 
 
 
 
 
230
 
 
 
 
 
 
 
 
 
240
 
 
 
 
 
 
 
 
 
250
 
 
 
 
 
 
 
 
 
260
 
 
 
 
 
 
 
 
 
270
 
 
 
 
 
 
 
 
 
280
 
 
 
 
 
 
 
 
 
290
 
 
 
 
 
 
 
 
 
300
 
 
 
 
 
 
 
 
 
310
 
 
 
 
 
 
 
 
 
320
 
 
 
 
325

Μερικά λεξιλογικά:

* Στον στίχο 324, στην απόδοση, παραλείπω την επεξηγηματική προσθήκη της επιμελήτριας: [και συνουσιαστεί με άλλον] επειδή μου χαλάει τη στοίχιση.

* Μια γενική παρατήρηση, ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μπ, ντ γράφονται π, τ (ποπευτούν αντί πομπευτούν, σετούκι αντί σεντούκι, πορώ αντί μπορώ και άλλα πολλά). Δεν είδα κάπου μια αναφορά σε αυτό το φαινόμενο ή μια εξήγησή του, αν είναι δηλαδή σύμβαση της γραφής ή αν έχει πραγματική βάση -ίσως όμως να υπήρχε αναφορά και να μην την πρόσεξα.

* Στίχος 217, «επειδή τον έχει ως τρέλη». Η επιμελήτρια μεταφράζει «επειδή τον θεωρεί τρελό». Δεν ξέρω αν ο τύπος «τρέλης» υπάρχει ή αν έγινε για χάρη της ομοιοκαταληξίας, αλλά αναρωτιέμαι γιατί απορρίφθηκε ο απλός παρατονισμός (που τέτοιους έχει πολλούς χάρη της ρίμας στο ποίημα) δηλαδή «επειδή τον έχει ως τρελή». Αλλά λέξη «τρέλλης» υπάρχει όπως με πληροφορεί το σχ. 21 οπότε εδώ μάλλον κακώς αναρωτήθηκα.

* Στίχος 243, «να τουρήσω». Πρόκειται πάλι για τη γραφή τ αντί για ντ. Ο τύπος είναι «να ντουρήσω», από το ρήμα «ντουρώ», αντέχω, και αλλού «διατηρούμαι», που είναι δάνειο από το βενετικό durar, ιταλικό durare. Να σημειώσουμε ότι και το κοινό «φτουράω» προέρχεται μάλλον από το λατ. obduro.

* 269 «μουτζοπαντρεμένη» Σύνθετο που μας θυμίζει την πρακτική της διαπόμπευσης των μοιχαλίδων -φυσικά για τη μούντζα αξίζει να γραφτεί άρθρο, να δούμε πότε θ’ αξιωθώ.

* 275 «καύχους». Καύκος και καύχος ο αγαπητικός, καύκα και καύχα η αγαπητικιά. Και για τη λέξη αυτή αξίζει άρθρο, μεταξύ άλλων επειδή η ετυμολογία της είναι σκληρό καρύδι που αντιστέκεται -μπορεί πάντως να έχει σχέση με το ποτήρι τον καύκο (του γνωστού βυζαντινού συνθήματος Πάλιν τον καύκον έπιες…) Στην Κύπρο οι λέξεις καύκος και καύκα είναι σε χρήση -ο αστικός μύθος λέει ότι το 1970 το τελωνείο απέρριψε βιβλίο του Κάφκα που ερχόταν από Ελλάδα επειδή το θεώρησαν άσεμνο αφού μιλούσε για ερωμένες (καύκα, νόμισε ο τελώνης).

* 275 «κτυπά τη» – μια από τις πολλές λέξεις για την ερωτική πράξη. Βλ. και «βαράει» ή «πελεκάει» αμέσως πιο κάτω, ενώ ο κερατωμένος σύζυγος λέγεται «κρουσμένος»

* 309 «ουδέ τάσσου» [τάσσουν] Η επιμελήτρια το μεταφράζει «υπόσχονται», και εκ πρώτης όψεως αυτό φαίνεται λογικό, αφού τάσσω = τάζω, αλλά το νόημα δεν βγαίνει. Στον στίχο  315 πιο κάτω, το «κίνδυνον ποσώς δεν τάσσουν» αποδίδεται πειστικά «κίνδυνο καθόλου δεν σκέφτονται», οπότε εικάζω ότι αυτό είναι και εδώ το νόημα, οι γυναίκες «δεν σκέφτονται/νοιάζονται, δεν φοβούνται». Δυστυχώς η έκδοση του μεσαιωνικού λεξικού του Κριαρά δεν έχει φτάσει ως το Τ ακόμα (ο 19ος τόμος τελειώνει στο σιργ-) οπότε δεν μπορώ να ανατρέξω εκεί, βρίσκω όμως την ίδια σημασία, τάσσω= σκέφτομαι, νοιάζομαι και στον Πόλεμο της Τρωάδας:

Ἐξ ὅ, τι καὶ ἂν ἐχάσασιν οἱ Ἕλληνες ἀπάρτι,
ὅλον ἐλησμονῆσαν το, τίποτε δὲν τὸ τάσσουν

οπότε πείθομαι ότι το διαβάζω σωστά.

* 324 «απομένει γδούρια», αποδίδεται «φτωχή», αλλά είναι λιγάκι πιο έντονο. Γδούρης είναι ο πάμφτωχος, που δεν του έχει απομείνει τίποτα, που τον «έχουν γδάρει» μεταφορικά. Αυτή είναι άλλωστε και η ετυμολογία της λέξης, αφού προέρχεται από το εκδόριον, εκδούριν και το κδ τρέπεται σε γδ. Εδώ, η μοιχαλίδα που σκάει από τον πόθο και συνουσιάζεται με άλλον βάσει του νόμου χάνει την περιουσία της (και την προικώα, υποθέτω) οπότε μένει επί ξύλου κρεμάμενη, τσίτσιδη, όχι απλώς φτωχή. Στο Χρηστικό λεξικό του ιδιώματος της Μυκόνου, του Π. Κουσαθανά, βρίσκω ότι «γδούρι» σημαίνει α) κουρεμένος γουλί, β) γυμνός, ολότελα χαμένος σε τυχερό παιχνίδι.

Οπότε, το μοναδικό παράπονο από αυτή την έξοχη έκδοση είναι πως δεν είχε δέκα σελιδούλες παραπάνω με μερικά γλωσσικά σχόλια σαν κι αυτά που σημείωσα.

 

 

Advertisements

136 Σχόλια to “Ο έπαινος των γυναικών (Ακατάλληλον δι’ ανηλίκους)”

  1. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα.
    Όντως χρειάζεται γλωσσάρι λόγω των ιδιωματισμών και των λέξεων που δεν χρησιμοποιούνται σήμερα. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει έμμεση επιρροή από το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου και από την «Ερωτική τέχνη» και τα «Ερωτικά αντιφάρμακα» του Οβίδιου.

  2. Γς said

    Καλημέρες

    Γυναίκες!

    Και ήμουν πάνω στο γραφείο μου. Σπίτι.
    Αργά. Ενα βράδι. Μαζί της.
    Και της εξηγούσα κάτι στην Εγκυκλοπαίδεια.\

    Και άρχισε να χασμουριέται, να νυστάζει.
    Και σιγά μην δεν κατάλαβα, ότι της χάλαγα τα σχέδια.

    Ετσι όταν άρχισε να κουτουλάει από την νύστα τα παρατήσαμε και της επέτρεψα να κατέβει κάτω. Στο κρεβάτι της. Για νάνι.

    Ημουν όμως τόσο σίγουρος, που δεν κατέβηκα κάτω να δω αν κοιμάται.

    Ναι, την περίμενε ο γκόμενος έξω. Για νυχτερινή τσάρκα

  3. Γς said

    2:
    Η κόρη μου

  4. Γς said

    2, 3:

    Ναι, κάποτε έκανα έλεγχο.

    Ελειπε.
    Μαζί με τα κειδιά του Φίατ.

    Και ήταν και quattordici.

    Αυτή. Οχι το αυτοκίνητο

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Θα τα πουμε αργότερα, θα λείψω το πρωί.

  6. Γς said

    Πάω να φύγω κι εγώ.

    Κοιμούνται όλοι εδώ…

    😦

  7. ΣοφίαΟικ said

    Τα μπ, ντ κλπ και η γραφη τους σαν π, τ κλπ νομίζω συναντάται και στα κυπριακά και προκαλέι ενίοτε και γέλιο σε όποιον δεν το περιμένει και διαβάζει π.χ. σε κατάστημα επιγραφών «ταπέλλες και σήματα» (μαγαζί στο Β. Λονδίνο).

  8. Θα προτιμούσα να διάβαζα τον έπαινο για τις χήρες, για τις παντρεμένες είναι εύκολο…τόσο εύκολο που σε λίγο θα πλακώσουν οι γνωστοί σχολιαστές να αποδείξουν πως για την τότε έκλυση των ηθών φταίνε οι συριζανέλ…

  9. Νεσταναιος. said

    Είναι πολύ «νεοελληνικά». Καμμία χρήση απαρεμφάτου. Δεν υπάρχει ταυτοπροσωπία.
    Δεν υπάρχει ετεροπροσωπία. Καμμία σχέση με τα τέλη του 15ου αιώνος.

  10. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα, νομίζω ὅτι ὄχι μόνο εἶναι περιττὴ ἡ μετάφραση, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐκνευριστική καὶ ὑποτιμᾶ τὴ νοημοσύνη τοῦ ἀναγνώστη.

    Δὲν καταλαβαίνουμε τὸ «δοκιμάζουν κι ἄλλους θέλουν» καὶ χρειαζόμαστε μετάφραση τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ «θέλω» χρησιμοποιεῖται καὶ σήμερα μὲ τὴν ἔννοια τοῦ «ποθῶ». «Σε θέλω» δὲ λένε οἱ ἐρωτευμένοι;

    «Φαίνεται της σαν το μέλι» θέλει μετάφραση;

    Δὲ συνεχίζω, περιορίζομαι στὰ δύο ἐνδεικτικὰ παραδείγματα. Τὸ γλωσσάρι θὰ ἦταν χρησιμότερο.

    Ὅσον ἀφορᾶ τὸ μονοτονισμό, οὔτε τὰ πρώιμα οὔτε τὰ ὄψιμα θὰ ἔπρεπε νὰ μονοτονίζονται ἀλλὰ ἂς μὴ τὸ συζητήσουμε κυριακάτικα

  11. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    8 🙂

  12. Και στο μπουκάλι να με βάλετε με την …τάπα θα το κάνω! (λέει ένα μασάλι)

  13. Γιάννης Ιατρού said

    8: ++++++ 🙂

  14. voulagx said

    Στον στιχο 240:

    [να την πει: «Κάμε το αυτού να της απαντούσε: «Κάνε το εδώ]

    Το «αυτού», που δεν σημαίνει «εδώ», δεν χρειάζεται μετάφραση.

  15. nikiplos said

    Καλημέρα…
    Μεγάλη κακία ο τύπος που έγραψε τους στίχους… πρέπει να ήτο κρουσμένος και να το έμαθε τελευταίος. Πάντως για τη μετάφραση που ειπώθηκε πιο πάνω, δεν συμφωνω:
    πχ το να με ποίσει ωσάν πτερό δεν είναι και τόσο προφανές…

  16. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    15. σεξιστὴς τοῦ κερατᾶ

  17. Κι εμένα η μετάφραση μου φαίνεται υπερβολική. Φυσικά υπάρχουν πολλές λέξεις που δεν τις καταλαβαίνουμε με την πρώτη, αλλά θα ήταν απλούστερο και οικονομικότερο να τις εξηγεί η επιμελήτρια στο πλάι, γράφοντας π.χ. στο παράδειγμα του Νικιπλου :
    να με ποίσει* ωσάν πτερό *ποιήσει, κάνει

  18. Γιάννης Ιατρού said

  19. Γιάννης Ιατρού said

    κι αυτό 🙂

  20. Babis said

    Μην βρεθεί ένας αντικειμενικός άνθρωπος, αμέσως να τον πείτε σεξιστή 😛

    Όταν όμως λέει ο άλλος «εποίησεν την νήσσαν» τον καταλαβαίνεται χωρίς μετάφραση 😛

  21. Spiridione said

    λέξη τρέλ(λ)ης πάντως φαίνεται ότι υπάρχει
    https://books.google.gr/books?id=2BxHAAAAIAAJ&pg=PA208&dq=%22%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%22+%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj3tKnlr-fRAhWEWRQKHargDvEQ6AEIGDAA#v=onepage&q=%22%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%22%20%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC&f=false

  22. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  23. Idom said

    Καλημέρα!

    «… το βιβλίο είναι ήδη τυπωμένο μονοτονικά, όπως άλλωστε πρέπει να τυπώνονται τα πρώιμα νεοελληνικά κείμενα»

    Είμαι σίγουρα μονοτονιστής και επίσης ανορθόγραφος, ωστόσο εκείνο το «πρέπει» μού φαίνεται κάπως ταλιμπανικό. Γιατί «πρέπει»;
    Όπως και να ‘ναι, οι τόνοι σε ένα κείμενο προσθέτουν πληροφορία. Πιθανόν ακατανόητη για κάποιον που δεν ξέρει τα γλωσσολογικά – ότι κάποτε τα στοιχεία τού αλαφαβήτου αντιστοιχούσαν σε διαφορετική προφορά – αλλά ενδιαφέρουσα για κάποιον που θέλει να το ψάξει. Κακό πάντως η παρουσία τους δεν κάνει.
    Ή ίσως πείτε ότι κάνει. Π.χ. ότι προκαλούνε σύγχηση (μπα…) ή ότι είναι θέμα φιλοσοφικής οικονομίας η αφαίρεσή τους. Τότε όμως ανοίγουε την πόρτα για την απλοποίηση / κατάργηση όλων των δίψηφων φωνηέντων, τού η, τού ω κ.λπ..
    Έτσι τελικά μάλλον καταλήγουμε ότι είναι θέμα ωριμότητας / αποδοχής μέσα στην εξελικτική διαδικασία, ποιες μεταβολές δεχόμαστε σε κάθε εποχή. Το οποίο φυσικά είναι αυθαίρετο. Δεν «πρέπει».

    Σχετικά με τον ποιητή συμφωνώ με τον Nikiplos @15.

    Σχετικά με την μετάφραση συμφωνώ με τον Άγγελο @17.

    Idom

  24. Ιερόδουλος said

    12 Ενδιαφέρον.τι είναι το μασάλι, αν επιτρέπεται;

  25. sarant said

    7 Ναι μπράβο.

    8 Είναι πολύ μικρό το κομμάτι για τις χήρες

    14 Ωχ, έχεις δίκιο, αυτού σημαίνει εκεί -άρα… χρειαζόταν μετάφραση αλλά σωστή!

    17 Ναι, αλλά το «να με ποίσει» είναι «να μου κάνει» όχι «να με κάνει»

    21 Έχεις δίκιο, άρα έκανα λάθος

    23 Προσθέτουν πληροφορία τα επιπλέον τονικά σύμβολα όταν έχεις κείμενο της αρχαίας -έστω της καθαρεύουσας αν έχει καμιά δοτική. Εδώ τι προσθέτουν;

    24 Μασάλι είναι το παραμύθι, η αστεία ιστορία κτλ.

  26. spatholouro said

    μύθος/παραμύθι
    http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9C%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BB%CE%B9

  27. Πάνος με πεζά said

    «Τα ορφανά πορεύονται, κι οι χήρες κονομιούνται»… Απόφθεγμα -μάλλον πολύ παλιό- που φορέθηκε πολύ στις μέρες μας.

  28. Πάνος με πεζά said

    Και μάλιστα αποτελεί όπως βλέπω, μετατροπή παλιότερης παροιμίας «Και τ’ ορφανό πορεύεται, κι η χήρα κυβερνιέται».
    Η παραλλαγή έγινε γνωστή από τον περίφημο κύριο Αυγολέμονο, του twitter…

  29. Πάνος με πεζά said

    Ένας μπάρμπας μου έλεγε την παραλλαγή «Έχει ο Θεός ψωλή κρυμμένη, για την ορφανή ποιυ μένει»…

  30. Γιάννης Ιατρού said

    29: 🙂 🙂 Σόδομα και Γόμορρα η Ραφήνα!!

  31. spatholouro said

    #23/25

    Προσωπικά, αντί άλλης μάταιης αντιπαράθεσης, υπενθυμίζω πάντα τη θεμελιώδη αρχή περί μη αναδρομικότητος των νόμων: από πού κι ως πού νομιμοποιείται κάποιος να βάζει μονότονο χέρι σε κείμενα προ του 1982;

  32. Γιάννης Ιατρού said

    31: Γιατί να χρειάζεται καν η όποια νομιμοποίηση;

  33. spatholouro said

    Α, και γενικότερα, η μεταγλώττιση του κειμένου εννοείται ότι παρείλκε οιονεί παντελώς: σε λίγες περιπτώσεις όπου όντως το πράγμα ήθελε διευκρίνηση, ας διευκρινιζόταν. Μέχρι εκεί.

  34. spatholouro said

    #32
    Γιατί θαρρώ ο νομοθέτης είπε: «Μετὰ τὴ δημοσίευση τοῦ παρόντος νόμου, ὁ τονισμὸς τοῦ γραπτοῦ ἑλληνικοῦ λόγου γίνεται σύμφωνα μὲ τὸ μονοτονικὸ σύστημα.»

    Δηλαδή: «παλληκάρια, ό,τι γράψατε μέχρι τώρα (ατονικά, πολυτονικά, μονοτονικά κλπ) γράψατε. ΣΤΟ ΕΞΗΣ θα γράφετε έτσι με ολίγον γιουβέτσι»

    Στο εξής, όχι στο προ-εξής!

  35. sarant said

    34 Μετά γίνεται. Τις παλιές εκδόσεις δεν τις καίμε, στις καινούργιες όμως μονοτονίζουμε.

  36. Ριβαλντίνιο said

    καύκος

    Και στο τραγούδι της Πενταγιώτισσας :

    Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρυσό κριάρια
    και στης Μαρίας τη ποδιά σφάζονται παλληκάρια.
    Κλείσε τα παραθύρια σου, σκέπασε τη φωτιά σου,
    να μη φανεί ο ασίκης σου που έχεις στη ποδιά σου.
    Τι ‘ν το κακό που έκαμες στο δόλιο το Θανάση;
    Τον αδερφό της σκότωσε τον καύκο να μη χάσει !
    Στον Κάρκαρο τον έριξε ο αγαπητικός της
    και λέει πως τον έσπρωξε η αγάπη κι ο καημός της.

    -O Ιουβενάλης περιγράφει πως οι Ρωμαίες ήταν τόσο άπιστες που θα έπρεπε να βάλουν φουρούς να τις φυλάνε. Βέβαια σκέφτονταν πως και αυτό δεν θα έπιανε γιατί κάποιος θα έπρεπε να φυλάει και τους φρουρούς ! 🙂

    μέσα σε σεντούκι.

    Από άσμα των τελών του 20ου αιώνα :

    (…)απ’ τον καημό του, πάει το όνειρό του
    ρε δεν την κλείδωνε ο μαλάκας μέσα στο αυτοκίνητό του
    μα αυτή η π@@τάν@ μπορεί να `βρισκε και χώρο
    να ξεπέταγε απ’ το τζάμι μέχρι και τον παρκαδόρο(…)

  37. Ριβαλντίνιο said

    Για τις αιμοβόρες γυναίκες έχει γραφτεί τίποτα ; 🙂 🙂

  38. sarant said

    36 Δεν το είχα προσέξει ότι είναι και στην Πενταγιώτισσα

  39. Spiridione said

    Υπάρχει και αυτή η πολύ ωραία σελίδα για μεσαιωνικά κείμενα
    http://georgakas.lit.auth.gr/dimodis/index.php?option=com_chronoforms&chronoform=showErgo&ergoID=81

  40. Corto said

    Ο Σπύρος Τρωιανός στον τόμο «Έγκλημα και Τιμωρία στο Βυζάντιο» κάνει αναφορά στο ποίημα (το οποίο το ανάγει στις αρχές του 16ου αιώνα), σε σχέση με τις ποινές που επέσυρε η μοιχεία κατά τους τελευταίους βυζαντινούς αιώνες.

    Τον επίμαχο στίχο 218 τον μεταφέρει ως εξής:

    «επειδή τον έχει ως τρέλι»

    Φαίνεται ότι ο ουδέτερος τύπος (το τρέλι) έχει απασχολήσει στο παρελθόν τους φιλολόγους, αν κρίνουμε από κάτι σχετικό που γράφει στην έκδοση «Κρητικά Χρονικά» του Ανδρέα Καλοκαιρινού, τόμος 7, έτος 1953. Δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμο το κείμενο.
    Το μόνο που βλέπω από τα αποτελέσματα της αναζήτησης στο βιβλία google είναι:

    «Περί τού τρέλι τούτου γράφει ό Ξανθουδίδης (ΒΖ, 16, 472) δύσκολον το τρέλι, αντί τον τρελόν.)

    Και επίσης πιο κάτω, από το βιβλίο του Στέφανου Ξανθουδίδη (επίσης μη διαθέσιμο) με τίτλο «Μελετήματα», έκδοση Δήμου Ηρακλείου, 1980, φαίνεται κάτι σαν:

    «Δύσκολον μου φαίνεται το τρέλι να είναι αντί του τρελόν. «Ισως παρεφθάρη εκ το Ο ως θέλει…»

    https://www.google.com/search?tbm=bks&q=%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B9#tbm=bks&q=%CF%84%CE%BF+%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B9

  41. Γς said

    >ου μοιχεύσεις.

    Οταν οι άλλοι στο δημοτικό προσπαθούσαν να καταλάβουν τι σημαίνει “ου μοιχεύσεις” ο Γς είχε ήδη σχηματίσει το μνημονικό ορθογραφικό σχήμα:

    Μοιχεία,“Ο” + “Ι”. Με όμικρον και γιώτα [που μπαίνει στο όμικρον].

  42. (36) Από κει βγαίνει λοιπόν η περίφημη φράση Quis custodiet ipsos custodes?; Πάντα φανταζόμουν ότι από κάποιο κείμενο πλιτικού στοχασμού θα προερχόταν!

  43. ΣΠ said

    Ένα κουίζ για την κρητική διάλεκτο.
    http://www.oneman.gr/keimena/diabasma/sthles/quiz/poso-kala-ksereis-thn-krhtikh-glwssa.4495842.html
    Εγώ απέτυχα οικτρά.

  44. ΚΑΒ said

    27. Ο τελευταίος στίχος από το δημοτικό: Του λεβέντη και του χάρου (Πολίτης 214)

    και τ’ αρφανό πορεύεται και η χήρα κυβερνιέται.

  45. Άγγελε, κι εγώ το ίδιο!
    https://en.wikipedia.org/wiki/Quis_custodiet_ipsos_custodes%3F

  46. Μαρία said

    40
    Στα Κρητικά Χρονικά το άρθρο είναι του Κουκουλέ.
    σ.59
    Περί τού τρέλι τούτου γράφει ο Ξανθουδίδης (ΒΖ, 16, 472) δύ-
    σκολον τό τρέλι, αντί τον τρελόν. Τό τρέλι έν τούτοις τοΰτο άναγνω-
    στέον ασφαλώς τρέλλη. Έν Κρήτη σήμερον, καί ούχί αλλαχού, τρέλ-
    λης λέγεται ό τρελλός, λέξις φερομένη καί εν ποιήματι, ως έν τω περί
    απίστου γυναικός ένθα φέρεται:
    κι έκαμ’ άαερνικό παιδί και τό ’χω συντροφιά μου
    κι’ α <5έ σ’ άρέση, κέρατα, κι’ α δε σ’ άρέση, τρέλλη
    χαμήλωνε τά κέρατα, κούνησε τό κωπέλλι9
    Προς τό τρέλλης τούτο πβ. τό έξ υδρίας τού πρώτου ήμίσεος τής
    Δ' π. X. έκατονταετηρίδος Τρέλλος (Πυθίων Τρέλλο) τό όποιον ό
    Wilhelm έν Jahreshefte des oster. archaeol. Jnst. in Wien τόμ.
    IX σ. 277 όρθώς συνδέει προς τό νεοελληνικόν τρελλός. Πρόσθες
    δτι παρ’ 'Ηρωδιανφ (I ρ. 30 καί II ρ. 919) άναφέρεται τό Τρέλλων
    ώς κύριον όνομα.
    'Η θέλουσα νά μεταβή προς συνάντησιν τού ερωμένου

    Κατεβάζουμε απ' δω το πεντέφι https://www.google.gr/search?q=%CF%84%CE%BF+%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B9%2C+%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF+%CF%84%CE%BF%CE%BD+%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CE%BD.+%CE%A4%CE%BF+%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B9+%CE%B5%CE%BD+%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%82+%CF%84%CE%BF%CF%8B%CF%84%CE%BF+%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%89-+%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BF%CE%BD+…&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b&gfe_rd=cr&ei=tSqOWPN5ofTwB9WNo-gE

    Ή απο δω http://ir.lib.uth.gr/

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Ο καύκος και η Μέδουσα»

  48. Γς said

    41:

    Μοιχεία τα χρόνια εκείνα…
    Της Πόπης!

    http://caktos.blogspot.gr/2013/07/blog-post_4.html

  49. ΚΑΒ said

    Juvenalis Satirae 6.346–348):

    audio quid veteres olim moneatis amici,
    «pone seram, cohibe.» sed quis custodiet ipsos
    custodes? cauta est et ab illis incipit uxor.

    I hear always the admonishment of my friends:
    «Bolt her in, constrain her!» But who will guard
    the guardians? The wife plans ahead and begins with them.

  50. Ριβαλντίνιο said

    @ 41 Γς
    Λέει στις 10 εντολές : οὐ μοιχεύσεις.
    Αλλά παρακάτω λέει : οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου.
    Δηλαδή δεν κατάλαβα. Οι γυναίκες αν θέλουν μπορούν να επιθυμήσουν άλλο άνδρα ; Δεν είμαστε λίγο ριγμένοι ; 🙂

    @ 42 Αγγελος

    Να δείς για εμάς τους Έλληνες τι έλεγε ! Τύφλα να έχει ο Φαλμεράυρος. Μας λέει Γραικύλους, ανήθικους, αναίσχυντους θεατρίνους , θρασείς, εύστροφους, ετοιμόλογους, αναιδείς, πολυτεχνίτες, κόλακες, υποκριτές, ως και στην γιαγιά του φίλου τους θα την πέσουμε αν δεν υπάρχει νεότερος ερωτικός στόχος [οικοδέσποινα, γιος, κόρη] , άφιλους και συκοφάντες.

    Διερωτάται και για την καταγωγή των ελληνοφώνων της Ρώμης :
    «Ποιο ποσοστό από αυτούς είναι Αχαιοί ;», αναρωτιέται ή απόγονοι των Ελλήνων αποίκων που δημιούργησαν κάποτε την «Μεγάλη Ελλάδα» ; Ήλθαν στην Ρώμη όχι μόνο από την οχυρή Σικυώνα ή την Άνδρο ή την Σάμο ή την Αθήνα, πατρίδα του μυθικού οικιστή της Κύμης Δαιδάλου, αλλά και από την Αμυδώνα των Παιόνων , τον συριακό Ορόντη (=Αντιόχεια), τις Τράλλεις και τα Αλάβανδα της Μικράς Ασίας , ίσως είναι Μαυριτανοί και Σαρμάτες και Θράκες. Όλους τους θεωρεί δείγματα του ζωικού είδους Graeculus esuriens (= πεινασμένος Έλληνας) ο Ρωμαίος Ποιητής.
    (σελ.302-309 , Αντώνιος Η. Σακελλαρίου)
    http://www.academia.edu/5486025/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%A1%CF%8E%CE%BC%CE%B7._%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%A0%CE%BD%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%96%CF%89%CE%AE._%CE%A0%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%97_%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85_%CE%A3%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%9B%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%A3%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B4%CF%8E%CE%BD_%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%AE_2-5_%CE%9C%CE%B1%CE%90%CE%BF%CF%85_2007_%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1_2013_%CE%9C%CE%B9%CF%87%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%91.%CE%9D._-_%CE%A4%CF%83%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%A7%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B7_%CE%A7._%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BC._

    Το ίδιο κακός και ο «απόγονός» του ο Πετράρχης που λέει για τον Έλληνα λόγιο της εποχής του Λεόντιο Πιλάτο από την Καλαβρία τα εξής :

    Ο Λεόντιός μας είναι στην πραγματικότητα Καλαβρέζος , αλλά όπως θέλει ο ίδιος , Θεσσαλός, σαν να είναι ευγενέστερο να είναι κανείς Γραικός παρά Ιταλός .(…) Από τη μια εκθειάζει και αγαπά την Ιταλία , που πριν από λίγο κατηγορούσε και την άλλη μισεί την αγαπημένη του Ελλάδα και καταριέται το Βυζάντιο, που άλλοτε επαινούσε ( ceu terram celestem damnatam modo laudat atque amat Italiam, dilectamque Greciam odit, laudatamque Bizantion execratur ).(…)Εκείνος που με τόση υπεροψία περιφρόνησε τις ομορφιές της Φλωρεντίας και απέρριψε τους κήπους της Ιταλίας, ας υπομείνει τώρα με άλλα τόσα γογγυτά τη βυζαντινή του φτώχεια και ας γεράσει στα δάση της Θεσσαλίας, τροφή για τα ελληνικά σκουλήκια. Ένας άνθρωπος κατά τα άλλα ικανός για τις σπουδές μας, αρκεί να ήταν άνθρωπος και όχι ένα τέρας ασυνήθιστης αγριότητας και νεωτερισμού. Ας πάει στο καλό και ας κρατήσει τις συνήθειές του, τα γένεια του, τα ρούχα του και την πείνα του.

    (Άννα Μαστρογιάννη, σελ.411-418)
    http://www.academia.edu/5486025/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1_%CF%83%CF%84%CE%B7_%CE%A1%CF%8E%CE%BC%CE%B7._%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%A0%CE%BD%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%96%CF%89%CE%AE._%CE%A0%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%97_%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85_%CE%A3%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%9B%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%A3%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%B4%CF%8E%CE%BD_%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%AE_2-5_%CE%9C%CE%B1%CE%90%CE%BF%CF%85_2007_%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1_2013_%CE%9C%CE%B9%CF%87%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%91.%CE%9D._-_%CE%A4%CF%83%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%A7%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B7_%CE%A7._%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BC._

    Και ύστερα απορούμε γιατί μας επιτέθηκε ο Μουσολίνι ! 🙂 🙂 🙂

    @ 43 ΣΠ

    6 σωστά. «Δεν έχω κρητικό σόι, αλλά έχω πάει στις συναυλίες» κάποιου «Χαρούλη».
    Την μυρωδιά και στην Μάνη την ακούνε.

  51. ΚΑΒ said

    45. Δεν το είδα.

  52. Corto said

    46 (Μαρία):

    Μπράβο, είσαι εξαιρετική!
    Άρα αν κατάλαβα καλά ο Κουκουλές μάλλον απορρίπτει τον τύπο «τρέλι».
    Πάντως ομολογώ ότι η απόδοση «επειδή τον έχει ως τρέλη» = «επειδή τον θεωρεί τρελό» δεν με πείθει ως προς το νόημα.

  53. # 36

    Ριβαλντίνιο ! Είσαι απληροφόρητος ! Η Μαρία δικάστηκε και αθωώθηκε ! Το ότι μετά συζούσε με τον δικαστή της ήταν απλά μια λεπτομέρεια, τα πρακτικά της δίκης μετράνε (έτσι δεν λέτε εσείς οι πράσινοι 😉

  54. sarant said

    49 Τώρα συνειδητοποιώ ότι το «ποιος θα φυλάξει τους φύλακες;» είχε ειπωθεί σε τέτοια συμφραζόμενα!

    52 τέλος Κι εμένα δεν μου καλοκάθεται

  55. Μαρία said

    52, 54
    Πιο πολύ ταιριάζει η σημασία τον έχει του κλότσου και του μπάτσου, τον κατάντησε περίγελο.

    52
    Η θεία καμιά φορά και με λίγη τύχη ξεγελιέται.

  56. Μπούφος said

    «μουτζοπαντρεμένη»! Προτείνω να αναστήσουμε αυτή τη λέξη. Να την θέσουμε σε κυκλοφορία. Να τη διοχετεύσουμε ύπουλα στο φατσοβιβλίο. Θα γίνει χαμός! 😉

  57. Μαρία said

    45
    Ούτε καν τους ευνούχους 🙂

  58. Corto said

    55:
    Και εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι (τον έχει του κλότσου και του μπάτσου).

  59. Ριβαλντίνιο said

    @ 53 gpointofview

    έτσι δεν λέτε εσείς οι πράσινοι

    Δεν είμαι Πράσινος. Είμαι Βένετος. 🙂

    =========================================

    Εγώ το ήξερα ότι η φράση έχει προέλθει από τον Ιουβενάλη γιατί το είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια στις πίσω σελίδες μιας μικρής εφημερίδας που είχε μαζέψει ρητά για τις γυναίκες και όχι μόνο . Ένα άλλο που μου είχε μείνει :

    Όταν μια κυρία λέει όχι, εννοεί ίσως, όταν λέει ίσως , εννοεί ναι, και όταν λέει ναι, τότε δεν είναι κυρία.
    Και το αντίστροφο για τον διπλωμάτη.

  60. voulagx said

    @Sarant: » Ωχ, έχεις δίκιο, αυτού σημαίνει εκεί..» Οχι ακριβως, «αυτου» σημαινει εκει που βρισκεσαι εσυ και μονον.

  61. Spiridione said

    60.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%8D&sin=all

  62. voulagx said

    #60 συνεχεια: …αρα το αφηνουμε ως εχει, αμεταφραστο.

  63. nikiplos said

    Ρίβα τι έγινε ρε η ομαδάρα? τουλάχιστον δεν έπαιξαν παλτά σαν τον Ιβάνοφ… ένα θετικό βήμα είναι κι αυτό για την ομάδα…

  64. ΚΑΒ said

    57. Αι βυζαντιναί, όσαι τον κακόν ηκολούθυον δρόμον, ίνα και την προς τας ηδονάς ροπήν των εκπληρώσωσι και τα σκάνδαλα αποφύγωσι, συνεφύροντο μετά οικιακών προσώπων, και δή των ευνούχων, των ατίμων και ζηλοτύπων τούτων όντων, τα οποία οι πλούσιοι διετήρουν εις τας οικίας των, ίνα δήθεν, την συζυγικήν πίστιν περιφρουρήσωσι και τα οποία συχνά ενεπλέκοντο εις υπόπτους με τας δεσποίνας σχέσεις.

    ΄Ότι δε της αθεμιτουργίας αυτής τα κρούσματα δεν θα ήσαν σπάνια, φαίνεται και εκ του ότι ο εξομολογών συνιστάτο να ερωτά την εξομολογουμένην «περί συνουσίας ευνούχου». Κουκουλές Β.Β.Π.

  65. spatholouro said

    Τρέλλης

    Πάντως εμένα μου κάθεται καλύτερα εάν ξεφύγουμε από το «τρελός» και πάμε προς το «ασύνετος»/ «μωρός», όπως μας λένε τα δύο παρακάτω γλωσσάρια:

    1)«Πλήρης συλλογή κρητικών δημωδών ασμάτων» (Α. Κριάρη 1920)

    «Η άτιμος και αναίσχυντος γυναίκα» (σελ. 340)
    Κι α δε σ’ αρέση κερατά, κι α δε σ’ αρέση τρέλλη
    χαμήλωσε τα κέρατα, κούνησε το κοπέλλι

    (τρέλλης: τρελλός, ασύνετος)

    2) «Άσματα κρητικά μετά διστίχων και παροιμιών» (1876) Anton Jeannaraki
    τρέλλης: μωρός, ασύνετος

  66. gbaloglou said

    65 Νομίζω ότι στο ποίημα που παρέθεσαν ο Spiridione (21) και η Μαρία (46) ο «τρέλλης» είναι συνώνυμο του «κερατάς».

  67. Ριβαλντίνιο said

    @ 63 nikiplos

    Το πρωτάθλημα δεν μας νοιάζει γιατί δεν δίνει και τίποτα σημαντικό. Εμάς μας νοιάζει το Κύπελλο και εκεί έχουμε δώσει το βάρος.
    ————————————————————————-
    Απ’τις χειρότερες συζύγους θεωρούνταν η σύζυγος του Μάρκου Αυρηλίου και η σύζυγος του Βελισάριου. Πράγμα που δείχνει ότι μπορεί να είσαι «μεγάλος άνδρας» , αλλά να ατυχήσεις σε σύζυγο.

    Μια άλλη που είχε κακή φήμη ήταν η αυτοκράτειρα Ζωή. Γράφει γι’αυτήν ο Παπαρρηγόπουλος : Ήρχισε μέν βραδέως οπωσούν το συζυγικόν στάδιον αλλ’ απεζημιώθη αρκούντως διά την αναβολήν ταύτην , λαβούσα εις ηλικίαν 54 ετών δεύτερον σύζυγον και εις ηλικίαν 62 τρίτον, εκτός των εν τω μεταξύ επιφορημάτων.

  68. gbaloglou said

    66 Και στο παρόν στιχούργημα, στίχοι 216-217, το νόημα είναι ότι η άπιστη σύντροφος δεν θέλει/εκτιμά τον άντρα της ακριβώς επειδή τον έχει απατήσει 🙂

  69. Corto said

    Νομίζω ότι αξίζει να αναφερθεί ότι το πρότυπο της λογοτεχνικών έργων με θεματολογία τις ερωτικές μηχανορραφίες των γυναικών είναι το περίφημο Βιβλίο του Συντίπα του Φιλοσόφου, από το οποίο άντλησε ένα μεγάλο μέρος του υλικού του και ο Βοκκάκιος για το Δεκαήμερο.

    «Εξελληνισμένος τύπος του αραβικού Σιντιμπάτ, ονόματος Άραβα ή Ινδού συγγραφέα, στον οποίο αποδίνεται συλλογή μύθων, που κυκλοφόρησαν με τους τίτλους Ιστορικόν Συντίπα του φιλόσοφου, Μυθολογικόν Συντίπα του φιλόσοφου, τα πλείστα περίεργου και Ο φιλόσοφος Συντίπας ή οι πανουργίες των γυναικών. Η υπόθεση του έργου είναι η εξής: Ένας βασιλιάς όταν χήρεψε, απομάκρυνε από το παλάτι του το γιο του και τον παράδωσε στη φροντίδα του σοφού παιδαγωγού Σ. Όταν συμπληρώθηκε η μόρφωση του, ο νέος γύρισε στο παλάτι, αποφασισμένος να παραμείνει βουβός επί εφτά μέρες, όπως τον συμβούλεψε ο παιδαγωγός του. Η νέα βασίλισσα, μόλις τον είδε, τον ερωτεύτηκε, αλλά αυτός αρνήθηκε να γίνει εραστής της. Τον συκοφάντησε τότε στο βασιλιά, λέγοντας ότι της επιτέθηκε με ανήθικους σκοπούς και ο βασιλιάς, τυφλός από οργή, διάταξε τη θανάτωση του γιου του. Οι εφτά κρατικοί δικαστές, που πίστευαν στην αθωότητα του νέου, κατόρθωσαν να αναβάλουν τη θανάτωσή του, με την αφήγηση, –κάθε μέρα, ένας– μιας ιστορίας με θέμα την πανουργία των γυναικών. Μετά την έβδομη όμως μέρα, ο νέος, που είχε λήξει η περίοδος που παράμενε βουβός, κατά τη συμβουλή του Σ., ανάλαβε ο ίδιος την υπεράσπισή του και αθωώθηκε. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε πριν τον 10o αι. στην αραβική. Το 1375 μεταφράστηκε έμμετρα στην περσική με το τίτλο Σιντιμπάτ νάμεχ. Το 1925 μεταφράστηκε στην ελληνική δημοτική με τον τίτλο Σιντίπας ή οι πανουργίες και οι μηχανορραφίες των γυναικών από τον Κ. Τρικογίδη. Η μετάφραση έγινε από την αραβική έκδοση.»

    http://greek_greek.enacademic.com/235669/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%80%CE%B1%CF%82

    https://en.wikipedia.org/wiki/Syntipas

    Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο:

    https://books.google.gr/books?id=gv1eAAAAcAAJ&pg=PA3&lpg=PA3&dq=%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%80%CE%B1%CF%82&source=bl&ots=GOXyuawxGF&sig=gHomE0H08oATaKwghIXdrN7Kj_U&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjKmpKf_OfRAhXByRQKHe2bBu0Q6AEIVTAI#v=onepage&q=%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%80%CE%B1%CF%82&f=false

    Ενδιαφέροντα στοιχεία για το έργο από τον Γιώργο Μπλάνα:

    Ἐμφανίστηκε τὸν 11ο μ.Χ. αἰώνα, σὲ ἀττικίζουσα μετάφραση ἀπὸ τὴ συριακὴ γλώσσα ποὺ πραγματοποίησε κάποιος ἄγνωστος κατὰ τὰ λοιπὰ Βυζαντινὸς λόγιος, ὁ Μιχαὴλ Ἀνδρεόπουλος. Πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ἀραβικοῦ ἢ περσικοῦ ἢ ἰνδικοῦ βιβλίου «Ἱστορία τοῦ φιλοσόφου Σινδιβάδ». Τὸ βιβλίο αὐτὸ ποὺ μέχρι καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰώνα διασκευαζόταν συνεχῶς καὶ κυκλοφοροῦσε σὲ λαϊκὰ φυλλάδια, τὰ ἐπιλεγόμενα «Φυλάδες» ἢ λαϊκότερα «Φλάδες», …
    (…)
    Ἡ λαϊκὴ πρακτικὴ σοφία ποὺ διατρέχει τὶς ἱστορίες τῶν σοφῶν τὸ ἔκανε διάσημο καὶ πυροδότησε πολλὲς διασκευὲς καὶ μιμήσεις στὸ δυτικὸ κόσμο, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ μεσαιωνικὸς «Δολόπαθος» καὶ ἡ «Ἱστορία τῶν ἑπτὰ σοφῶν τῆς Ρώμης». Ἡ πηγὴ τοῦ ἔργου αὐτὴ εἶναι σκοτεινή. Ὁ Ἀνδρεόπουλος ποὺ τὸ μετέφρασε ἀπὸ τὰ συριακά, κατ᾿ ἐντολὴ τοῦ διοικητῆ Γαβριὴλ τῆς ἀρμενικῆς Μελιτηνῆς, τὸ ἀποδίδει σὲ κάποιον Πέρση Μουσᾶ. Ἡ ἔρευνα ἀπέδειξε πὼς τὸ ἔργο ἔχει ἰνδικὴ καταγωγή καὶ πὼς μεταφράστηκε πρῶτα στὰ περσικὰ καὶ μετὰ στὰ συριακά…
    http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/aesop's_fables/syntipas_translation.htm

    Σύμφωνα με τον Κρουμβάχερ το πρωτότυπο του έργου είναι ένα χαμένο πλέον ελληνιστικό μυθιστόρημα αναφερόμενο στον βασιλιά Κύρο και τους επτά σοφούς του.

  70. Αιμ said

    43 Κατεω πράμα
    Εύγε! Είσαι πιο σπάνιος κι από κρι κρι!
    Μου γράφει με13/15 αν και έβαλα δυο-τρία δια της εις άτοπον. Αναπάντεχο

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    69. Εξαιρετική πληροφορία, Κόρτο, ευχαριστούμε! 👍
    67. Άστα, Ρίβα, άλλα λέγαμε το καλοκαίρι και τι να πούμε τώρα…😕

  72. Μαρία said

    69
    Έχω τη μετάφραση του Τρικογλίδη που βγήκε απ’ τον Ηριδανό το 1982.

  73. Corto said

    71:
    Να είσαι καλά!

    72:
    Πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρον. Αποσπάσματα μόνο έχω διαβάσει από το βυζαντινό κείμενο.

  74. Μαρία said

    73
    Έχει μεγάλη πλάκα.
    Μια κι ο λόγος για φύλακες, κάποιος Αιγύπτιος ζαχαροπλάστης είχε για φύλακα της νυφικής παστάδας ένα παπαγάλο και μετά … το ‘πε το ‘πε ο παπαγάλος …. 🙂

  75. Corto said

    74:
    Τελικά μερικές ιδέες είναι πολύ αρχαιότερες από όσο φανταζόμαστε!

  76. Idom said

    @25

    Ε, να, οι τόνοι και τα πνέυματα πληροφορούσαν, κατά την ελληνιστική περίοδο, τους βάρβαρους αλλοδαπούς που μάθαιναν την χιλιετή (ΤΟΤΕ) ελληνική γλώσσα, πώς να «τραγουδάνε» καθώς μιλάνε. 🙂 Επειδή τότε οι πρόγονοί μας μιλούσαν τονικά και όχι δυναμικά (σαν εμάς σήμερα) κ.λπ..
    Τα ξέρεις τώρα, τι με βάζεις να εκτίθεμαι; 😉

    Idom

  77. spatholouro said

    Εδώ σχετική μελέτη της Σταυρακοπούλου (περ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ 58, 2008) όπου συνεξετάζονται το «Συναξάριον των ευγενικών γυναικών», ο «Έπαινος γυναικών» και στιχουργήματα του Σαχλίκη:

    http://media.ems.gr/ekdoseis/ellinika/Ellinika_58_1/ekd_peel_58_1_staurakopoulou.pdf

  78. Corto said

    74:
    Δεν ξέρω πώς αποδίδονται κάποιες λέξεις στην μετάφραση του Τρικογλίδη, αλλά στο βυζαντινό κείμενο έχει κάτι απίθανες λέξεις:

    Ερωτομωραιοπλοκοσύνθετη
    Ποθαγαπημενοπλουσμένη
    Γλαυκοφθαλμοφρυδοβαπτόχειλη

    (σελ.53)

  79. spatholouro said

    Όντως, το «τάσσου=υπόσχονται» είναι πρόδηλο λάθος.

    «Βάζω με το νου μου/λογαριάζω» θαρρώ πως ταιριάζει να ερμηνευτεί

  80. gbaloglou said

    Κάτι πιο ανάλαφρο 🙂

  81. Γς said

    Δεν κατάλαβα για ποια θεία λέγονται κάτι πάρα πάνω, αλλά θυμήθηκα τη θεία μου.

    Δλδ τη θεία της θείας μου, που ήταν και χήρα.

    Που είχε και τέσσερα πόδια:

    Μου έλεγε λοιπόν η μακαρίτισσα η θεία μου η Σοφία για την τρομάρα που πήρε όταν μπήκε μικρή στο σπίτι της χήρας θείας της και την βρήκε να κοιμάται [τάχα μου] σκεπασμένη καλά στο κρεβάτι.

    Μόνο τα πόδια της εξείχαν ελαφρώς.

    Τα πόδια της τα τέσσερα!

  82. vequinox said

    Reblogged στις Greek Canadian Literature.

  83. Γιάννης Κουβάτσος said

    72, 73: Κι απ’ ό, τι βλέπω κυκλοφορεί. Πολύ ωραία.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.politeianet.gr/books/agnostos-arabas-suggrafeas-iridanos-suntipas-196685&ved=0ahUKEwjjiJe-o-jRAhUGQBQKHbz0CO4QFggYMAA&usg=AFQjCNFOu0jDl-BLX2akCHVOk6PK9Op06g&sig2=X9Q6_6E3BsXIBQQTydHYuQ

  84. Μαρία said

    78
    Ο Τρικογλίδης δεν μεταφράζει απ’ το ίδιο πρωτότυπο με τον Ανδρεόπουλο. Στον Ανδρεόπουλο η ιστορία με τον ψιττακό είναι στη σ. 21 σε συντομευμένη εκδοχή, αν συγκριθεί με αυτή του Τρ.
    Ούτε χρησιμοποιεί απ’ όσο θυμάμαι τέτοια σύνθετα που θυμίζουν περισσότερο Αριστοφάνη παρά δημοτικό τραγούδι. Θα κοιτάξω την αντίστοιχη ιστορία πάντως.

  85. Μαρία said

    78
    σ.66
    Όταν η γυναίκα του εμπόρου το ‘δε αυτό, απόρησε και ρώτησε τη γριά:
    – Μάνα μου, τι έχει αυτή η σκυλίτσα και κλαίει;
    Απάντησε εκείνη:
    – Αχ! Τι να σου πω, ω αγάπη της καρδιάς μου*, δεν υπάρχει πιο παράξενη ….

    *υποσελίδια σημείωση Τρ. «Στην έκδοση της Βενετίας: «ω γλυκοφθαλμοβαπτόχειλη» !»

    Με έκδοση της Βενετίας εννοεί, όπως διαβάζω στον πρόλογό του, την «τελευταία λαϊκή έκδοση που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, έφερε τον ακόλουθο τίτλο: «Μυθολογικόν Συντίπα του Φιλοσόφου τα πλείστα περίεργον, εκ της Περσικής γλώσσης μεταφρασθέν. – Τυπογραφείον ο «Φοίνιξ», Χ. Τριανταφύλλου, εν Βενετία».

  86. Μαρία said

    83
    Ο ηριδανός έχει στοκ. Σε κάποιο παζάρι του βιβλίου μπορεί να το βρεις ακόμα και με 4 ευρώπουλα.

  87. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα, πολύ ενδιαφέροντα σχολια!

  88. Μαρία said

    Την έφαγε κι ο Βαλς. Κάτι είναι κι αυτό.

  89. Corto said

    85:
    Μαρία πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά! Σε ευχαριστώ!

    Δηλαδή στην έκδοση της Βενετίας γράφει «γλυκοφθαλμοβαπτόχειλη», ενώ στην έκδοση των Παρισίων γλαυκοφθαλμοφρυδοβαπτόχειλη».
    Πάντως το βυζαντινό κείμενο έχει πολύ ωραία γλώσσα και κατανοητή.

    Ξεχάσαμε να σημειώσουμε ότι κατά μίαν άποψη ο Συντίπας είναι ο Σεβάχ ο Θαλασσινός.

  90. voulagx said

    Η Δανή ιμάμης που πέταξε την μπούρκα
    ο (η) ιμάμης
    ο (η) προτεστάντης
    Αντε να βρεις θηλυκο γενος για τα παραπανω, μωρε καλα τολεγε ο εξαφανισμενος πειρατης: » ο (η) αντρας» και να τελειωνουμε – και συγνωμη για την περεκτροπη.

  91. Γς said

    80:
    >Κάτι πιο ανάλαφρο

    πολύ πιο ανάλαφρο

    Τίνος κοράσ’ ορμίνιβι
    του ‘ρμίνιβι και του έλιγι

    Σαραντακκλησιώτ’σα γαλανή,
    να μη μπυκνοβγαίζεις στην αυλή
    να μη μπυκνοβγαίζεις στην αυλή,
    Σαραντακκλησιώτ’σα γαλανή .

    Να ιδείς τους νιούς, να χαίρουντει,
    τους γέρους να να μαρένουντει .

    Εμάρανες κι εμένανε,
    που μ’ έχει η μάνα μ’ ένανε .

    μπυκνοβγαίζεις = ;

  92. Corto said

    Η αμαρτωλή
    Γιώργος Πετροπουλέας, Στελλάκης Περπινιάδης (1937)

    «Σε τόσα αμαρτήματα έχεις κακούργα πέσει,
    που ούτε ο Θεός δεν ημπορεί για να σε συγχωρέσει.»

  93. voulagx said

    #91: «μπυκνοβγαίζεις = πυκνοβγαινεις»
    μαλλον, δεν ειμαι σιγουρος.

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τέτοια ώρα ,τέτοια λόγια. Διάβασα στα γρήγορα. Δε με δυσκόλεψε παρόλο που μόνο μεριές μεριές έχει παλιούς κρητικούς γλωσσικούς τύπους. Μου φαίνεται όμως πως ο λαϊκός δημιουργός το ύφανε και το σέρβιρε ως κατηγορητήριο για το χαρακτήρα των γυναικών για να καμουφλάρει έτσι το πορνογράφημα που καιγόταν πραγματικά ξεστομίσει, αφού για κανένα άλλο χούι τους δε βλέπω να λέει πάρεξ του ξενοπηδήματος που το ξομπλιάζει με χίλιους τρόπους (σεξουαλικά ρήματα και ρήσεις) 🙂

    43.ΣΠ Εννοείται πως δε μου ΄σφαλε ένα (σιγά μπρε 🙂 ) κι ακόμη πως το ραέτι που το λέει φιλοδώρημα, δεν είναι μόνο το υλικό,αλλά και η τιμητική εκδήλωση για κάποιον:
    Είναι γυναίκες που ΄χουνε παληκαριού τ΄αντέτι
    κι ανάλογα στον άθρωπο του κάνου ντο ραέτι
    Ξέχασαν στο κουίζ την κλασική ερώτηση: Άμα σου λέει (ένας ωραίος) κρητικός, φύγε να μη σου την παίξω, τί σκοπεύει να κάνει;

    Γδούρι,το λέμε έτσι ακριβώς, π.χ. οι χοχλιοί εκάμανε γδούρι το λάχανο.

  95. Μαρία said

    89
    Κοίταξα λίγο την εισαγωγή και τα σχόλια του εκδότη τα σχετικά με τη χειρόγραφη παράδοση.
    Χαρακτηρίζει αστείο (ή και γελοίο) τον τρόπο αυτών που τα συνέθεσαν αλλά «και, όπως φαίνεται, και όσων τα διέφθειραν» και βέβαια καταλήγει στην αποκατάσταση που βλέπουμε στο κείμενο.
    Αναφέρει προηγουμένως την ανάγνωση του Du Cange την οποία απορρίπτει.
    Δες την εδώ αριστερή στήλη κάτω κάτω στο πλουμίζειν.
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/f/4/b/metadata-01-0000493.tkl&do=85778_01.pdf&pageno=644&pagestart=1&width=641&height=967&maxpage=691&lang=el

    Φαίνεται οτι υπάρχουν φθορές (όχι ανίατες) στα χειρόγραφα κι ο καθένας κάνει τις υποθέσεις του 🙂

    Α, ούτε και το όνομα του Ανδρεόπουλου είναι σίγουρο.
    Η γλώσσα μοιάζει να μιμείται τη γλώσσα των μύθων του Αισώπου.

  96. Γς said

    94:

    >Άμα σου λέει (ένας ωραίος) κρητικός, φύγε να μη σου την παίξω, τί σκοπεύει να κάνει;

    Δεν το’ ξερα και παρα λίγο να φάω το κεφάλι μου, όταν μου τό’ πε μια Κύπρια στο Πανεπιστήμιο.

    Θα σε σκοτώσω δεν σημαίνει και στα κρητικάς

  97. Γς said

    στα κρητικά;

  98. Αιμ said

    Εφη β : αναμενόμενο για σένα αλλά τι σου γραψε στο τέλος ;

  99. sarant said

    90 Ιμάμισσα

  100. Μαρία said

    89, 95
    Παράλειψή μου απ’ το σχόλιο του εκδότη για τα τρελά επίθετα.
    Το -φρυδο- λείπει σε κάποιους κώδικες.
    Στη σ.133 εκεί που μιλάει για τους ψύλλους ο βενετικός κώδικας τους στολίζει και με το επίθετο ξανθοασπρομαυροκοκκινοειδείς 🙂

  101. κουτρούφι said

    #94
    Τις πέρδικες τις πλουμιστές που γλυκοκελαηδούνε
    δεν πρέπει να τις παίτζουνε μόνο να τις γρικούνε

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96. Θα σε χτυπήσω (με ο,τι κρατάει,όπλο,ξύλο,πέτρα).Θα σε ξεβγάλω είναι θα σε σκοτώσω.
    98. Αυτό το ίδιο ,15/15 -είσαι πιο σπάνιος (σπάνια;δε θυμούμαι) κι από κρι-κρι. Από το λινκ του ΣΠ δε μπορούσα ν΄ανοίξω απ΄τις ανένδοτες να παρακαμφθούν διαφημίσεις και κατάλαβα το σκοπό της «έρευνας» 🙂 .
    Καλημέρα

  103. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    101.Μωρέ μπράβο συντονισμός!
    Ποτέ μου γω δεν έπαιξα σε πέρδικα δυο μπάλες
    μ΄αυτή ΄ναι διαφορετική και θα τση παίξω κι άλλες

    Ωραία να καλημεριζόμαστε με μαντινάδες ,αντικρυστές 🙂
    Διοπλοκαλημέρα!

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    103.τέλος χαχα, Διπλές καλημέρες (χωρίς όπλο!)

  105. Corto said

    95 (Μαρία):
    Άρα έχει αρκετό φιλολογικό ενδιαφέρον το κείμενο.

    «Η γλώσσα μοιάζει να μιμείται τη γλώσσα των μύθων του Αισώπου»

    Φαίνεται ότι από λάθος η βυζαντινή έκδοση του Συντίπα του Φιλοσόφου συνδυάστηκε από τον λεγόμενο Ανδρεόπουλο με μια συλλογή μύθων με ζώα, παρόμοιων ή ίδιων με αυτούς του Αισώπου. Ο Γιώργος Μπλάνας γράφει (από τον τελευταίο σύνδεσμο σχ.69):

    «Ἀπλὰ πρόκειται γιὰ λάθος τοῦ Ἀνδρεόπουλου. Καθὼς τοὺς βρῆκε σὲ χειρόγραφο μαζὶ μὲ τὸ «Ἱστορικό», τοὺς ἀπέδωσε καὶ αὐτοὺς στὸν ἴδιο συγγραφέα»

  106. Πολλοί έχουμε υποσχεθεί ένα ποστ για τον Τρικογλίδη…

  107. 27 Πάνος με πεζά said «Τα ορφανά πορεύονται, κι οι χήρες κονομιούνται»…

    Κλαίγονται οι χήρες κλαίγονται κι οι παντρεμένες.
    (αλλο ένα μασάλι, που ρωτά στο 24 και απαντήθηκε ήδη)

  108. Μαρία said

    106
    Ναι, με αφορμή τη Χαλιμά:-)

    105
    Ναι, τώρα άνοιξα το λινκ.
    Ο εκδότης του Συντίπα που λίνκαρες πήρε το στιχούργημα απο την έκδοση τoυ Μυθολογικού απο τον C.F.Matthaei του 1781. https://en.wikipedia.org/wiki/Christian_Frederick_Matthaei Δεν υπάρχει στους δικούς του παρισινούς αλλά στους μοσχοβίτικους του Ματέι.
    Αυτός ξεχώρισε τον Αίσωπο απ’ τον Συντίπα και τον εξέδωσε αυτοτελώς.

    Εδώ ο ρωσογερμανός 🙂 https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=hvd.hxjnvr;view=1up;seq=7

  109. Corto said

    108:
    Πολύ καλό εύρημα!
    Κατανοητή μου φαίνεται η γλώσσα του Μυθολογικού, από όσο διάβασα μέχρι στιγμής.

  110. nikiplos said

    Τι μας λέει όμως ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος?

    “…Γενικά όμως είναι ένα σκουλήκι (η γυναίκα) που σέρνεται, η κόρη του ψεύδους, ο εχθρός της ειρήνης. Ο κατάλογος των αμαρτημάτων και των αδυναμιών της είναι ατελείωτος. Είναι ελαφρόμυαλη, φλύαρη και ακόλαστη. Πάνω απ’ όλα είναι παθιασμένη με την πολυτέλεια και τις δαπάνες. Φορτώνεται με κοσμήματα, πουδράρει το πρόσωπό της, βάφει τα μάγουλά της με κοκκινάδια, βάζει μυρωδικά στα ρούχα της, και έτσι γίνεται θανάσιμη παγίδα για τον εκμαυλισμό των νέων μέσω όλων των αισθήσεων. Όσος και αν είναι ο πλούτος, δεν επαρκεί για να ικανοποιήσει την γυναικεία επιθυμία. Μέρα και νύχτα η γυναίκα δεν σκέφτεται τίποτε άλλο παρά το χρυσάφι και τα πολύτιμα πετράδια, τα υφάσματα και τα κεντήματα, τις κρέμες και τα αρώματα.
    Αν δεν υπήρχε η σεξουαλική επιθυμία, κανένας άντρας με τα σωστά του δεν θα ήθελε να μοιράζεται το σπίτι του με μια γυναίκα και να υφίσταται τις επακόλουθες ζημιές, παρά τις οικιακές εργασίες που εκτελεί. Γι’ αυτό το λόγο ο Θεός, γνωρίζοντας την ελεεινή της φύση, την προίκισε με το όπλο της σεξουαλικότητας…”

    Ν’ αγιάσει το στοματάκι του…
    ααααχ!
    🙂

  111. Ιερόδουλος said

    Έλαβα απαντήσεις. Να είστε καλά. (περάστε και από το… μαγαζί, να σας δούμε, -για σας που που ξέρετε πού πέφτει -το σημειώνω.)

  112. Γς said

    110:

    Και ποιος μωρέ από τους τρεις Ιεράρχες έλεγε στους νέους να μην εντυπωσιάζονται από τα μαγουλάκια των κοριτσιών, διότι κάτω απ την όμορφη επιδερμίδα είναι το κρέας, οι αρτηρίες τα αίματα.

    Κάτι τέτοια μας έλεγε ο θρησκευτικός στην τάξη και τον κοίταζα αποσβολωμένος.
    Κι όσο με έβλεπε να κρέμομαι απ τα χείλια του, τόσο έπαιρνε φόρα και ήταν πιο παραστατικός.

    Και που να’ ξερε ότι είχα επικεντρωθεί στο κάτω του χείλος, που τα φανταζόμουνα στο πιάτο κοκκινιστό με πιλαφάκι.

    Αλήθεια σας λέω!

  113. Ο Τραμπ τρομάζει, διότι ο Τραμπ απειλεί τον κόσμο μας. Και τον απειλεί επειδή τον όργωσαν για να τον θερίσει. Ας ελπίσουμε ότι εντέλει θα επικρατήσει η σύνεση, ή εν πάση περιπτώσει η Μελάνια. Διότι όταν ξυπνάς το πρωί και βλέπεις δίπλα σου τη Μελάνια, δεν θέλεις να καταστρέψεις τον κόσμο που σου την έφερε στο πλευρό σου.

    http://www.kathimerini.gr/893842/opinion/epikairothta/politikh/h-ypokrisia-twn-proodeytikwn

  114. Μπούφος said

    Από ποια ταινία είναι ο Τζον;

  115. Νομίζω από τηλεοπτική σειρά, ίσως το φώλτυ τάουερζ, θεούλης έτσι;

    https://en.wikipedia.org/wiki/Fawlty_Towers

  116. Μπούφος said

    Δεν το έχω δει. Μαίστωρ του γέλωτος. Ιδιοφυής.

  117. sarant said

    110 Θα ήθελα πάντως να το δω και στο πρωτότυπο -όχι ότι αμφισβητώ την ύπαρξη τέτοιων αποσπασμάτων, αλλά η μετάφραση είναι πολύ μοντέρνα.

  118. Μαρία said

    117
    Στα ιερά παράλληλα του Ιωάννη του Δαμασκηνού https://www.politeianet.gr/books/damaskinos-ioannis-grigorios-o-palamas-paterikes-ekdoseis-i-damaskinou-erga-ektos-tomos-211002
    αποδίδεται στον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Μπορεί να είναι και απόφευγμα.
    https://books.google.gr/books?id=SVCdLNkhdE0C&pg=PA1329&dq=%CE%93%CF%85%CE%BD%CE%AE+%CF%84%CE%BF+%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B6%CF%8D%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BD+%CF%84%CE%BF+%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BD,+%CE%BF+%CF%83%CE%BA%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CE%BE+%CE%BF+%CF%83%CF%85%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjWsp__u-rRAhXEAxoKHZ3nD1EQ6AEIGjAA#v=onepage&q=%CE%93%CF%85%CE%BD%CE%AE%20%CF%84%CE%BF%20%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B6%CF%8D%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BD%20%CF%84%CE%BF%20%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BD%2C%20%CE%BF%20%CF%83%CE%BA%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CE%BE%20%CE%BF%20%CF%83%CF%85%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82&f=false
    Ο Χρυσόστομος ξεκινάει απ’ τη στήλη 1325.
    Το παράθεμα του Νίκι σε πολύ ελεύθερη διασκευή 🙂

  119. sarant said

    Νάσαι καλά!

  120. Μαρία said

    Για την παραλλαγή στο 110, νά τι λέει ένας χριστιανός: Το απόσπασμα αυτό είναι ανύπαρκτο στις ομιλίες του Χρυσοστόμου τις οποίες αναφέρουν οι διάφοροι ιστοτόποι και έτσι προφανώς είναι αποκύημα φαντασίας άφρονος και ληρώδους νου.
    http://panoszero.blogspot.gr/2016/08/blog-post_47.html

    Για το ανύπαρκτο πρέπει να έχει δίκαιο αλλά όχι για το αποκύημα.

  121. sarant said

    Ακριβώς.

  122. Corto said

    120:

    «Για το ανύπαρκτο πρέπει να έχει δίκαιο αλλά όχι για το αποκύημα»

    Μαρία εννοείς ότι υπάρχει μεν ένα τέτοιο κείμενο, αλλά δεν είναι του Χρυσοστόμου;

  123. sarant said

    Yπάρχει, δες το 118. Ο Δαμασκηνός αποδίδει το χωρίο στον Χρυσόστομο.

  124. Corto said

    123:
    Ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Αφού υπάρχει γιατί το λέτε ανύπαρκτο (σχ.120);

  125. Μαρία said

    124
    Ανύπαρκτο στον Ιωάννη το Χρυσόστομο.
    Κυκλοφορεί πάντως ευρύτατα η παραλλαγή που φαίνεται να αντλεί απ’ το Δαμασκηνό αλλά δεν ξέρω ποια είναι η αρχική πηγή.
    Ένας ταλαίπωρος ζητώντας βοήθεια σε χριστιανικό φόρουμ λέει οτι το άκουσε απ’ τη φίλη μας τη Τζανή 🙂

    Ένας άλλος πιο πονηρός δίνει και δήθεν παραπομπή στην πολύ ενδιαφέρουσα πραγματεία του Χρ. «προς τους έχοντας παρθένουν (σικ) συνεισάκτους» και το απόσπασμα κοπιπαστώνεται σικ σε μαθητική εργασία για την ισότητα των φύλων. Χαμός στο ίσωμα, μεγάλη πληγή το νέτι.

  126. Corto said

    125:
    Τώρα αντελήφθην! Σε ευχαριστώ πολύ!
    Πράγματι χαμός στο ίσωμα…

  127. Γς said

    Σεξ στα φωναχτά ή στο αθόρυβο; Υπέρ και κατά.

    Να ένα ενδιαφέρον άρθρο που βρήκα.

    Και θυμήθηκα το φίλο μου το Μιχάλη, που η δικιά του φώναζε κατά τη διάρκεια του αγ’ωνος.

    -Μανώλη: Αχ, Μανώλη.
    -Μιχάλη με λένε!
    -Εγώ Μανώλη θέλω να σε λέω!

    —-

    112:

    Τελικά ποιος ήταν ο ιεράρχης;

    Πάντα τους μπέρδευα, μεταξύ τους.

    Αλλά και με τ αλόγατα!

    Κι ήταν το 1953 που η δασκάλα μας είπε να κλείσουμε τις ιχνογραφίες μας γιατί αρχίζαμε το επόμενο μάθημα (Φυσική Ιστορία – για τον ίππο). .
    Εγώ όμως συνέχιζα να ζωγραφίζω την Αγιά Σοφιά. Με βλέπει η δασκάλα και…

    – Γς! Ελα απάνω να συνεχίσεις.

    Καλά, σιγα μην ψάρωνα. Δεν είχαν περάσει ούτε 5 λεπτά, άρα κάπου στη μέση θα είχε σταματήσει τον προηγούμενο.
    Με αποφασιστικότητα και τσαμπουκά, ακάθεκτος:

    – Και στα πόδια του…(έκπληξη στην τάξη) …στα πόδια του (λέγω) έχει ένα σκληρό τμήμα (όλοι με ανοιχτό στόμα) … τις οπλές που…που…καρφώνουμε τα … τα … πέταλα!
    – Σε ποιόν μωρέ; Στο Μέγα Βασίλειο;

    Φτου γαμώτο. Το επόμενο μάθημα ήταν τα Θρησκευτικά…

  128. gbaloglou said

    110 Ξέχασε(ς) την ακοή

  129. Spiridione said

    118. Το πρώτο τμήμα (ουδέν τοίνυν εφάμιλλον … γυναίκα πονηρά ανόμω μερίς δοθήσεται, αντί των έργων αυτού) είναι παραλλαγή από κάποια, αμφισβητούμενη, ομιλία του Χρυσόστομου για την αυτοκράτειρα Ευδοξία: «Εις την αποτομήν του Προδρόμου του Βαπτιστού Ιωάννου και εις την Ηρωδιάδα». Την παραδίδει βλέπω ο ιστορικός Σωκράτης. Ξεκινά με τη φράση «πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν την κεφαλήν Ιωάννου ζητεί λαβείν επί πίνακι», που πρέπει να είναι γνωστή, υπάρχει και σε ψαλμό. Παρακάτω λέει «ουδέν τοίνυν θηρίον εν κόσμω εφάμιλλον γυναικός πονηράς. Τι λέοντος δεινότερον εν τετραπόδοις; Αλλ’ ουδέν». κτλ.
    https://books.google.gr/books?id=xT9Gxz-IzqgC&pg=PA485&lpg=PA485&dq=%CE%A0%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BD+%CE%97%CF%81%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%82+%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9&source=bl&ots=VlIGfQXYjC&sig=qkX5SW7xQm5DaD6CyEkvRXLJDGw&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjo_J2E5u7RAhVBwxQKHVHcCug4ChDoAQgsMAM#v=onepage&q=%CE%A0%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BD%20%CE%97%CF%81%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%82%20%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9&f=false

    Η παράγραφος που αρχίζει «αφόρητος εστί γυνή κολακευομένη…» και τελειώνει «τη δε ακοήν ταις μαλακίαις μαγεύουσα» είναι παραλλαγή από άλλη ομιλία του Χρυσοστόμου, αμφισβητούμενη και αυτή «Εις τον Ιωσήφ και περί σωφροσύνης» που μιλά για τον Ιωσήφ και την Σουσάννα (δεν υπάρχει η πρώτη φράση: αφόρητος..).
    https://books.google.gr/books?id=dBBKAAAAcAAJ&pg=PA588&lpg=PA588&dq=%22%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CF%82+%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82%22&source=bl&ots=nJP_KVWe0z&sig=l1ysZsAj0-nXJefREO6vy2fbEXw&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjc0snd-u7RAhXFPRQKHWdLA6QQ6AEIGzAA#v=onepage&q=%22%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CF%82%20%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82%22&f=false

    Η επόμενη παράγραφος, με το σκουλήκι και παρακάτω, δεν φαίνεται να ταυτίζεται με κάποιο άλλο έργο.

    Υπάρχει και ένα ποίημα του 15ου αιώνα του Τζάνε Βεντράμου από το Ναύπλιο, «Ιστορία των γυναικών των καλών και των κακών» που έχει ως πρότυπο κάποια παραλλαγή αυτής της ψευδοχρυσοστομικής ομιλίας (του πρώτου μέρους).
    http://media.ems.gr/ekdoseis/ellinika/Ellinika_38_2/ekd_peel_38_2_van_der_ham.pdf

    Εδώ το κείμενο – όπου λέει στην αρχή: » Ουδένα θηρίον το λοιπόν της γυναικός ομοιάζει, μηδέ λεοντάριν άγριον μετ’ αύτη να ταιριάζη».
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=87991&code=3017&zoom=800

  130. Spiridione said

    129. Μια διόρθωση: -«που μιλά για τον Ιωσήφ και τη γυναίκα του Πετεφρή προφανώς, όχι την Σωσσάνα».
    -Το ποίημα του Βεντράμου, σύμφωνα με την παραπάνω εργασία, έχει ως πρότυπο ειδικότερα μια παραλλαγή της ομιλίας αυτής, η οποία αποδίδεται στον Εφραίμ Σύρου.
    https://books.google.gr/books?id=blp-Dghs0SwC&pg=PA72&lpg=PA72&dq=%22%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BF%CE%BD+%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%BD%22&source=bl&ots=Mtx4N8vm7p&sig=p415SPtPoxnDJ5eK6BDTmYgMXt8&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiTm-O2ou_RAhXCwxQKHcYSD6YQ6AEIGzAA#v=onepage&q=%22%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BF%CE%BD%20%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%BD%22&f=false

  131. sarant said

    129-130 Πολύ ενδιαφέροντα αυτά!

  132. Μαρία said

    129
    Ναι, είναι νόθα (spuria) έργα.
    Κατά σύμπτωση με την εις τον Ιωσήφ… ξαναγυρνάμε στο Συντίπα, όπου βρίσκουμε το λεγόμενο μοτίβο του Πετεφρή 🙂

  133. Ριβαλντίνιο said

    Ας αφήσω εδώ ένα δίστιχο που διάβασα ότι έλεγαν κάποιες κακοπαντρεμένες (που άλλον αγαπούσαν και άλλον τελικά πήραν) :

    Δεν το ‘ξερα , δεν το ‘λπιζα κι ούτε στο νού μου το ‘χα,
    ν’αφήσω το τριαντάφυλλο , να πάρω τη μολόχα.

    Και ένα που έλεγαν άνδρες για την όμορφη πλην ανοικοκύρευτη σύζυγό τους :

    Απέξω κρίνος , κι από μέσα λυκουρίνος.

    (Σαν το απέξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα).

  134. Ριβαλντίνιο said

    @ 134 Σκύλος

    Δεν έχει το «χαυνόπρωκτος» ;

  135. Γιάννης Ιατρού said

    134: Απομιμήσεις… τα πλήρη έργα βρίσκονται εκτός επικράτειας, ολούθε 🙂

    Γίνονται βέβαια ενίοτε και φιλότιμες προσπάθειες από τους εδώ εναπομείνατες επιστήμονες (ντόπιους), π.χ. εδώ:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: