Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πώς το λέτε το αυτοκίνητο;

Posted by sarant στο 3 Φεβρουαρίου, 2017


Προσοχή, δεν σας ρωτάω πώς λέτε το δικό σας αυτοκίνητο -αν και είναι κι αυτό ένα θέμα που έχει το δικό του ενδιαφέρον: ο παππούς μου, λογουχάρη, το πρώτο αυτοκίνητο που αγόρασε, ένα μετασκευασμένο βρετανικό στρατιωτικό τζιπ, το είχε βαφτίσει Γρηγόρη, κι επειδή ήταν μερακλής άνθρωπος του είχε γράψει και τραγούδια (παράδειγμα)

Όμως το δικό μου ερώτημα είναι άλλο: πώς λέτε το αυτοκίνητο γενικώς; Δηλαδή, αναρωτιέμαι, το λέτε (και) κάπως αλλιώς εκτός από «αυτοκίνητο»;

Σκεφτόμουν τις προάλλες, ακούγοντας έναν διάλογο στα γαλλικά, ότι οι Γάλλοι έχουν το automobile, που είναι ας πούμε η επίσημη ονομασία, αλλά τη χρησιμοποιούν σε επίσημο κυρίως λόγο -σε τρέχουσες χρήσεις θα πουν voiture, ενώ στην καθομιλουμένη/αργκό το λένε bagnole.

Το automobile αντιστοιχεί ακριβώς στο αυτοκίνητο. Επίθετο «αυτοκίνητος» είχαν κι οι αρχαίοι -αλλά αυτοκίνητα δεν είχαν βέβαια. Ο Γαληνός, ας πούμε, χαρακτηρίζει «αυτοκίνητα» τα (αυτόματα) δημιουργήματα του Ηφαίστου, ενώ σε βυζαντινό νομικό κείμενο βρίσκω τα περιουσιακά στοιχεία να διακρίνονται σε «κινητά, ακίνητα και αυτοκίνητα» -υποθέτω πως έτσι χαρακτηρίζει ο νομοθέτης τα ζώα που είχε κάποιος στην ιδιοκτησία του.

Στα νεότερα χρόνια, οι Γάλλοι έφτιαξαν τον όρο voiture automobile για να περιγράψουν αυτή την καινούργια εφεύρεση που έμελλε να φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μας: αυτοκίνητο αμάξι, κατά λέξη, αφού voiture ήταν το αμάξι με άλογα, η άμαξα. Από τους Γάλλους το είπαμε κι εμείς αυτοκίνητο(ν), ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα, τοτε που το αυτοκίνητο ήταν καινοτομία, λέγανε και οτομομπίλ, χρησιμοποιώντας ατελώνιστον τον γαλλικό όρο.

Κι οι Άγγλοι το automobile το είπαν στην τρέχουσα γλώσσα car, μια λέξη που τα παλιά χρόνια σήμαινε το τροχοφόρο όχημα, το κάρο ειδικότερα, και ύστερα χρησιμοποιήθηκε στη σιδηροδρομική ορολογία, αλλά από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, όταν δεν χρησιμοποιείται σκέτο, χωρίς άλλο προσδιοριστικό, εννοεί το αυτοκίνητο.

Αμάξι το είπαμε κι εμείς, μια λέξη που χρησιμοποιόταν πολύ πιο συχνά παλιότερα. «Πάμε βόλτα απόψε με τ’αμάξι» λέει ο Τσιτσάνης σε τραγούδι του 1967:

ενώ ακόμα πιο λίγο ακούγεται ο άλλος όρος που είχαμε στην καθομιλουμένη για το αυτοκίνητο: η κούρσα, όπως σε ένα παλιότερο τραγούδι, πάλι του Τσιτσάνη, το Απόψε κάνεις μπαμ, όπου «την κούρσα σου’χω αγκαζέ μ’ όλα τα μεγαλεία».

Και μπορεί συγκεκριμένη κούρσα να ήταν αγκαζέ, άρα μάλλον αγοραία, αλλά ο όρος χρησιμοποιήθηκε εξίσου και για ιδιωτικά αυτοκίνητα (και σε τραγούδια, όπως στη Βαλεντίνα που έχει κούρσα και σοφάρει).

Έστω και λιγότερο, το αμάξι ακούγεται και σήμερα, όπως είπαμε, δεν έχει υποκατασταθεί από κάποια άλλη σημασία, διότι αμάξια με την αρχική έννοια (δηλαδή ιππήλατα) δεν υπάρχουν πια εκτός από τα τουριστικά μόνιππα σε μερικά μέρη (στη Θεσσαλονίκη τα λένε παϊτόνια). Από την άλλη, η κούρσα έχει πάρει πολλές ακόμα σημασίες, όπως τον αγώνα δρόμου στον στίβο, τις ιπποδρομίες, τη μισθωμένη διαδρομή στα ταξί (πήρα μια κούρσα), γενικά τον ανταγωνισμό (η κούρσα των εξοπλισμών), οπότε σπάνια χρησιμοποιείται στις μέρες για αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης -κι όταν χρησιμοποιείται, δεν δηλώνει οποιοδήποτε αυτοκίνητο αλλά μάλλον μεγάλο και ακριβό.

Άλλον γενικό όρο για το αυτοκίνητο δεν έχουμε, θαρρώ. Λέμε βέβαια στα λαϊκά, «ρόδα», αλλά δεν είναι για όλες τις χρήσεις. Λέμε «γιωταχί» αλλά εννοούμε μόνο τα ιδιωτικά αυτοκίνητα και συνήθως θα το χρησιμοποιήσουμε μόνο σε αντιδιαστολή με άλλου είδους αυτοκίνητο (π.χ. το γιωταχί παραβίασε το στοπ και έπεσε πάνω στο ταξί). Λέμε τουτού, αλλά αυτό είναι στη γλώσσα των νηπίων και σπάνια θα το χρησιμοποιήσουμε -και μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Λέμε σαράβαλο, κατσαριδάκι, σακαράκα, μαντρακάς ή κουβάς, αλλά αυτά είναι ειδικές κατηγορίες αυτοκινήτων, όπως και στο άλλο άκρο η λιμουζίνα, η κουρσάρα, η τζιπούρα, το καμπριολέ ή το τετρακίνητο.

Οπότε, εκτός αν μου διαφεύγει κάτι, δεν έχουμε άλλον ευρείας χρήσης γενικό όρο για το αυτοκίνητο -και παρατηρούμε ότι ο πολυσύλλαβος και επίσημος όρος, ενώ αρχικά δεν κυριαρχούσε στον προφορικό λόγο, με την πάροδο των χρόνων και με την ολοένα και μεγαλύτερη διάδοση των αυτοκινήτων έχει αποκτήσει σχεδόν μονοπώλιο στη χρήση -εκτός βέβαια αν έχω λαθεμένη εντύπωση. Δεν έχουμε δηλαδή ευρύτατα χρησιμοποιούμενο ανεπίσημο όρο όπως το γαλλικό voiture ή το bagnole -για να μην έχουμε, δεν θα έχουμε νιώσει την ανάγκη.

Για τα λεξιλογικά του αυτοκινήτου και την ορολογία του αυτοκινήτου μπορούν να γραφτούν βιβλία, αλλά εγώ το άρθρο αυτό δεν έχω σκοπό να επεκταθώ -ίσως σε μελλοντικά άρθρα. Στην πατρίδα μας, το πρώτο αυτοκινητιστικό δυστύχημα έγινε το 1907 -περισσότερες λεπτομέρειες σε παλιότερό μας άρθρο, όπου θα δείτε και την άποψή μου για το αν είναι «σωστότερος» ο τύπος «αυτοκινητικό» (θεωρώ εξίσου δεκτούς και τους δύο). Όσο για την πρώτη εμφάνιση του αυτοκινήτου στην ποίησή μας, η τιμή ανήκει στον Λορέντζο Μαβίλη και στο σονέτο του «Στο Φάληρο»:

Είχε όλα της τα μάγια η νύχτα· μόνη
εσύ έλειπες. Αργά κινάω να φύγω,
μα ξάφνου στη μπασιά του μπαρ ξανοίγω
αυτοκίνητο να γοργοζυγώνει.

Μ΄ ελπίδα σταματάω. Να το, πλακώνει·
παραμερίζουν οι άλλοι· άσειστος μπήγω
τη ματιά μου στα μάτια σου· άλλο λίγο
ακόμα, και ο σοφέρ σου με σκοτώνει.

Αρχοντοπούλα μ΄ άφταστα πρωτάτα,
με των Εφτά νησιών τες χίλιες χάρες
τετράξανθη ομορφιά γαλανομάτα.

Του θανάτου δε μ΄ έπιασαν τρομάρες –
γλυκύτατες μ΄ ελυώσανε λαχτάρες
να συντριφτώ κάτω από Εσέ στη στράτα.-

Πρέπει να είναι επίσης η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε σε ελληνικό ποίημα η λέξη «μπαρ» όπως άλλωστε και η «σοφέρ», που αφού γνώρισε μεγάλες πιένες έχει κι αυτή δει τη χρήση της να συρρικνώνεται θεαματικά τα τελευταία χρόνια.

Στο μέλλον η χρήση του όρου «σοφέρ» πρόκειται να συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο για τον απλό λόγο ότι σε καμιά τριανταριά χρόνια από σήμερα δεν αποκλείεται τα αυτοκίνητα να μην έχουν οδηγό. Τα πρώτα μοντέλα αυτοκινήτων χωρίς οδηγό ήδη σχεδιάζονται, και βέβαια αν αυτό γενικευτεί θα είναι μια επανάσταση πρώτου μεγέθους με συνεπειες που δεν μπορώ να τις σταθμίσω. (Δυστυχήματα πάντως θα γίνονται και τότε, αλλ’ άλλου είδους  από τα τωρινά).

Επειδή στη γλώσσα μας έχουμε ήδη πει αυτοκίνητα τα αυτοκίνητα, τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό δύσκολα θα τα πούμε «αυτοκινούμενα». Παιζει και ο όρος «αυτόνομα». Όταν και αν γενικευτεί η χρήση αυτόνομων ιδιωτικών αυτοκινήτων (εννοώ: χωρίς οδηγό) ασφαλώς θα επικρατήσει κάποιος όρος -και δεν αποκλείεται τότε να αλλάξει και ο όρος «αυτοκίνητο» εκ των υστέρων, όπως έγινε με τον όρο «τηλέφωνο». (Κάποτε είχαμε στο σπίτι μας «τηλέφωνο». Μετά που εμφανίστηκαν τα κινητά τηλέφωνα, το τηλέφωνο του σπιτιού μας αναβαπτίστηκε σε «σταθερό τηλέφωνο» -η Άννα Συμεωνίδη έχει μελετήσει αυτό το φαινόμενο και νομίζω πως δικός της είναι ο όρος «αναβαπτισμός»).

Άραγε πότε θα γραφτεί το πρώτο ελληνικό ποίημα για ένα αυτόνομο αυτοκίνητο; Γούστο θα έχει να γραφτεί από ρομπότ!

 

Advertisements

278 Σχόλια to “Πώς το λέτε το αυτοκίνητο;”

  1. Μου αρέσει ν’ ανεβαίνω στο ωτό
    και με ζούρλα το τιμόνι να κρατώ

    έτσι μ’ αρέσει να περνάω τη ζωή
    και δε με νοιάζει ο κοσμάκης τι θα πει

  2. spiral architect said

    Γκάζι το λέμε!

  3. Neo Kid Al Kuwaiti said

    amaksi

  4. Λεύκιππος said

    Όπως μου έλεγαν οι ελληνοαμερικάνοι κάποτε, εμείς έχουμε αυτοκίνητα και τα λέμε cara, εσείς έχετε κάρα και τα λέτε αυτοκίνητα.

  5. Triant said

    Σπειροειδή σε βρίσκω αδιάβαστο. Γκάζι είναι η μηχανή.

  6. LandS said

    «..αλλά από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, όταν δεν χρησιμοποιείται σκέτο, χωρίς άλλο προσδιοριστικό, εννοεί το αυτοκίνητο»

    Φαντάζομαι ότι ξεκίνησε ως autocar

  7. ChrisMaGR said

    Εγώ γιατί έχω την εντύπωση ότι το «αμάξι» χρησιμοποιείται αρκετά και σήμερα;

  8. LandS said

    «Και μπορεί συγκεκριμένη κούρσα να ήταν αγκαζέ, άρα μάλλον αγοραία, αλλά ο όρος χρησιμοποιήθηκε εξίσου και για ιδιωτικά αυτοκίνητα (και σε τραγούδια, όπως στη Βαλεντίνα που έχει κούρσα και σοφάρει)»

    Δεν νομίζω να ισχύει το «εξ ίσου». Κατά κύριο λόγο για τα αγοραία χωρίς να είναι σπάνια η χρήση και για τα ιδιωτικά.

  9. Α ναι, αμάξι φυσικά το λέμε και σήμερα. Το τουρκικό araba έχει, όπως φανταζόμαστε, ακριβώς την ίδια σημασία.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Μπραβο, και το ωτό

    7 Εγώ δεν το ακούω τόσο πολύ -αλλά ασφαλώς λέγεται ακόμα. Μια φίλη μού έγραψε ότι στους υποτίτλους (όπου υπάρχει περιορισμός χαρακτηρων) το αμάξι είναι σωτήρια λύση γιατί το αυτοκίνητο έχει 10 γράμματα.

    8 Κάποτε γινόταν και προσδιορισμός: πολυκατοικίες και κουρσάκια ιδιωτικά, τραγουδούσε ο Σαββόπουλος

  11. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλημέρα.
    Το δικό μου πάντως το βάφτισε η κόρη μου Μπιμπίκο(ς). 🙂 Κάποιοι το σαράβαλο αμάξι το λένε και χάρο. »Μ’ αυτόν τον χάρο θα ταξιδέψουμε;»
    Το αυτοκίνητο στην ελληνική ποίηση:
    http://www.andro.gr/empneusi/poems-car/

  12. atheofobos said

    Πολλά σπίτια σήμερα επειδή έχουν δύο αυτοκίνητα είτε τα λένε με την μάρκα τους είτε ανάλογα με τον κυβισμό τους το μικρό ή το μεγάλο.
    Ορισμένες μάρκες μάλιστα έχουν αποκτήσει και διακριτό όνομα όπως Σκαραβαίος, Μπέμπα (BMW), ή αν είναι μεγάλο και άγαρμπο ως γκογκότσα κτλ
    Μερικές φορές το όνομα που χρησιμοποιείς για ένα αυτοκίνητο μπορεί να σχετίζεται και με την χρήση του. Πχ Το Neckar και το Primula για τα οποία γράφω στο παρακάτω ποστ όταν τηλεφωνούσα στην νυν σύζυγο της έλεγα:-Έρχομαι με την γκαρσονιέρα!
    α-ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ – ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/07/blog-post_16.html
    β-ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ – ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/07/blog-post_20.html

  13. sarant said

    12α Σωστά. Καμιά φορά λένε και «το καινούργιο»

  14. Καλημέρα!

    Κάτι που σκέφτηκα όταν μάθαινα Ιταλικά, την Τριαδική περίοδο: Εμείς χρησιμοποιούμε την λέξη «μηχανή» για να προσδιορίσουμε την μοτοσυκλέτα, και οι Ιταλοί για να προσδιορίσουν το αυτοκίνητο. 🙂

    Και συμφωνώ κι εγώ ότι το αμάξι ακούγεται ακόμα αρκετά, αλλά μάλλον το υπονομεύει η επιχείρηση «Μεταξωτή έκφραση».

  15. Της μηχανής ραψίματα said

    Καλημέρα!!!!!!!
    Μια θειά μου που είχε ανθοπωλείο στην Πατησίων κυκλοφορούσε στην αγορά (οδό Ανθέων) με την Ανθούλα (VW Transporter του 80κάτι). Εγώ προσωπικά έχω δώσει διάφορες ονομασίες κατά καιρούς απόκτησης συγκεκριμένων μοντέλων. Ξεκίνησα με «καντεντάρα» (Opel Kadett), «κορσάκι» (Opel Corsa) και τώρα πια κυκλοφορώ με τον «πικάσο» ( Picasso Xsara). Τα παιδιά το λένε «ζωγράφο». Γενικώς βγάζω παρατσούκλια ποτέ δεν λέω αυτοκίνητο, αμάξι κ.λ.π.

  16. Γιάννης Ιατρού said

    σκέτο «‘όχημα»; Πολύ καθαρευουσιάνικο, ε;

  17. LandS said

    Χρησιμοποιούμε και σήμερα το «αμάξι», αλλά όχι τόσο όσο παλιά.
    Επίσης παλιά τα αυτοκίνητα αγώνων Φόρμουλα XYZ ήταν αγωνιστικά, ήταν αυτοκίνητα, ήταν φόρμουλες, τώρα είναι «μονοθέσια» και δεν έχουν μηχανή αλλά «μονάδα ισχύος» μη χέσω.

    Δεν μου αρέσει που αυτονομείται το αυτοκίνητο. Θα προτιμούσα να αυτοματοποιείται. Έτσι και θα συνεχίσουμε να εξουσιάζουμε κάτι και εμείς και θα σταματάει στις διασταυρώσεις, στο πορτοκαλί κλπ.

  18. Μαρία said

    Το πρώτο μου το λέγαμε ειρωνικά Γκονζάλες απ’ τον Σπίντι Γκονζάλες. Το τωρινό μου απλώς αυτοκίνητο.

  19. Ταινία: Φούντας, Ανουσάκη (αδελφή του), Μαίρη Χρονοπούλου (άν θυμάμαι καλά), πλουσία, γουστάρει τον Φούντα, και Μούτσιος, αρραβωνιαστικός της πλουσίας.

    Ο θεός Γιώργος Μούτσιος λοιπόν, για να πλήξει / εκδικηθεί τον Φούντα, την πέφτει στην αδελφή του, και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

    ΓΜ: Πού θέλεις να σε πάω μωρό; [ή κάπως έτσι].
    ΕΑ: Δεν ξέρω πού πηγαίνουν οι άνθρωποι που έχουν ρόδα… 🙂

  20. Σουμέλα said

    Καλημέρα,
    θυμάμαι τον μπαμπά μου που έλεγε το opel caravan που είχαμε Κυριάκο, γιατί όταν ήταν παιδί είχαν ένα άλογο για τις αγροτικές δουλειές και το φώναζε Κυριάκο.

  21. Alexis said

    #2-5: Έχει δίκιο ο Σπειροειδής, γκάζι λέμε το αυτοκίνητο, χαϊδευτικά, π.χ.: «Είδα ένα γκάζι σήμερα στην Κηφισιάς, άσε φίλε μου ‘φυγε η μαγκιά!»

  22. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Ατυχήσαν το αυτοκίνητο στις ονομασίες, το αντίστοιχο θαλάσσιο μέσο καράβι/βαπόρι/πλοίο, έχει και τους τρεις όρους εν πλήρει ισχύ.
    Το όχημα, φυσικά είναι γενικότερο, αφού περιλαμβάνει και τα δίκυκλα (θα θυμάστε τις ερωτήσεις στα σήματα, «Με ποια σειρά πρέπει να περάσουν τα οχήματα», και βλέπαμε και μηχανές, και ποδήλατα).
    Το «αμάξι» δε μου αρέσει, και δεν το συνεχίζω, αν και πολλοί το λένε. Ίσως είναι κατάλοιπο από τον πατέρα μου (λάτρης του αυτοκινήτου), που όταν με άκουγε να λέω «ρόδα», με διόρθωνε «Τροχός ! Ρόδα είναι στο λούνα-παρκ !»

    Αν δεν κάνω λάθος τώρα, «κούρσες» δεν έλεγαν όλα τα αυτοκίνητα, παρά μόνο τα μεγάλα και ευρύχωρα, που συνήθως ήταν και ταξί (θα μου πεις, παλιά όλα τα αυτοκίνητα μεγάλα και ευρύχωρα ήταν). Γενικά ήταν το ακριβό, χλιδάτο αυτοκίνητο (όχι το εξαιρετικά ακριβό, αλλά αυτό που ξεχώριζε από τη «σειρά»).

    Και θυμίζω το ανεκδοτάκι με τον καθηγητή πανεπιστημίου, και την προφορική εξέταση. Βγάζει ένα μικρό matchbox ας πούμε, πάνω στην έδρα, αρχίζει να το τσουλάει πάνω-κάτω, και ρωτάει το φοιτητή :
    – Τι είναι αυτό, παιδί μου;
    – Αυτοκίνητο, κύριε καθηγητά.
    Μια, δυο, τρεις, ίδια ερώτηση και ίδια απάντηση, ώσπου στο τέλος του λέει :
    – Κόβεσαι, παιδί μου. Είναι ετεροκίνητο, γιατί το κουνάω εγώ.

  23. LandS said

    15 Θυμόσαστε που η Σιτροέν παλιά είχε LNάκι (προς τιμήν της Ωραίας Ελένης) και VISAκι;

  24. Alexis said

    Η κούρσα εξακολουθεί και λέγεται αρκετά στην επαρχία, κυρίως για να διαχωρίσει το επιβατικό από το αγροτικό. Μου έχει τύχει αρκετές φορές να ρωτάω π.χ. αν είναι καλός ο δρόμος για το τάδε μέρος και να μου λένε: «Θες αγροτικό για να πας, με την κούρσα δε θα βγεις εύκολα»

  25. Πάνος με πεζά said

    @ 24 : Ναι, και αυτό. «Σταμάτησε μια κούρσα το πρωί και ρώταγαν για σένα».

  26. Γιάννης Κουβάτσος said

    21: Ο δικός μου το έλεγε Χαραλάμπη το Τογιότα του, προς τιμήν ενός γαϊδάρου που είχανε στη Μάνη. 🙂

  27. ΧιονοΚρητικός said

    Ο μακαρίτης ο παππούς μου που είχε ένα κόκκινο Dacia τη δεκαετία του 90 το έλεγε Τσαουσέκου γιατί παρασκευάζονταν στη Ρουμανία…

  28. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  29. Alexis said

    #21: Κηφισιάς, χμμμ ναι, έτσι θα έπρεπε να λέγεται κανονικά, αλλά δεν… 🙂

  30. LandS said

    Τέλη δεκαετίας του 60 χιουμοριστική στήλη εγγλέζικου αυτοκινητοπεριοδικού είχε παραφράσει τίτλους δημοφιλών τραγουδιών.
    Θυμάμαι τα You Mazda been a beautiful baby και Little green Opels.

  31. spiral architect said

    @5: Και τα φτιαγμένα γκάζια τα λένε.
    @24, 25: Κούρσα το’ λεγε ο Νίκος Ρίζος στις παλιές ελληνικές τανίες. 🙂

  32. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Έτσι όπως το καταλαβαίνω εγώ, «κούρσα» ήταν (και είναι, όσο χρησιμοποιείται) το επιβατηγό αυτοκίνητο, το σεντάν (σε αντιδιαστολή με το φορτηγό/ημιφορτηγό/στέισιον). Παλιότερα, ήταν συχνότερο τα λίγα αυτοκίνητα μιας γειτονιάς να είναι επαγγελματικά του ενός ή του άλλου είδους, έτσι όποιος αποκτούσε «κούρσα» είχε ένα τεκμήριο οικονομικής και κοινωνικής ανόδου.
    Θυμάμαι επιπλέον κι ένα φορτηγατζή σε μια συνέντευξη να αναφέρεται απαξιωτικά στα (μη φορτηγά) αυτοκίνητα σαν «κουρσάκια». Περιέγραφε ένα συμβάν και η κουβέντα πήγαινε κάπως έτσι: «Ήταν δύο τριαξονικά, μία νταλίκα και πέντε κουρσάκια….»

  33. Πάνος με πεζά said

    Και σε μια ταινία ο Τζανετάκος, κάνοντας καμάκι από το βολάν, λέει «Κοριτσι, έρχεσαι βόλτα; Αμαξάρα 86 ίππων !» Μετά τον καρπαζώνει ο Κωνσταντάρας, αλλά με τα δεδομένα της σημερινής εποχής, θα τον καρπαζώναμε κι εμείς !
    Στην περίπτωση δύο αυτοκινήτων στο σπίτι, ο πιο απλός και συνηθισμένος διαχωρισμός είναι με το χρώμα : «Θα πάρεις το πράσινο;» Ε τώρα, αν τα έχετε και τα δύο στο ίδιο χρώμα, τι να πω… Επίσης «μικρό-μεγάλο», αν έχουν σαφή διαφορά μεγέθους.

    Τέλος, για τα παλιά ηρωϊκά αυτοκίνητα που ακόμα το λέει η καρδούλα τους, έχω ακούσει διάφορα, ο Ταρζάν, ο Κίτσος, η μαούνα (για πολύ μεγάλες παλιές μπερλίνες), και άλλα…

  34. Κουνελόγατος said

    Το σαραβαλάκι μου είναι το πιο φίνο
    Ούτε εκείνο μ’ άφησε, ούτε εγώ τ’ αφήνω
    Όλο το ψωμάκι του φαγωμένο το’χει
    Κι όμως το κακόμοιρο δε μου λέει όχι

    Στις ανηφοριές
    Στις ανηφοριές μουγκρίζει
    Στις κατηφοριές
    Στις κατηφοριές ρολάρει
    Κι όταν βρει το ίσιο δρόμο
    Περπατάει με καμάρι
    Ντούκο ντούκου – τάκα τάκα
    Κι έχει και μεγάλη πλάκα

    Το σαραβαλάκι μου το `χω για καμάρι
    Ως τα τώρα μ’έβγαλε πάντα παλληκάρι
    Για τον δρόμο τον κακό ούτε που το μέλλει
    Αλλά λίγο σπρώξιμο που και που το θέλει

    Στις κατηφοριές
    Στις κατηφοριές ρολάρει
    Στις ανηφοριές
    Στις ανηφοριές μουγκρίζει
    Κι όταν βρει το ίσιο δρόμο
    Περπατάει και κουδουνίζει
    Ντούκου ντούκου – τάκα τάκα
    Κι έχει και μεγάλη πλάκα.

    Ακόμη το ακούω για τη φωνή της Τζένης Καρέζη. Καλημέρα.

  35. Κουνελόγατος said

    ΓΜΤ. Και του Πέτρου Κυριακού μου ξέφυγε.

  36. Κουνελόγατος said

    ΓΜΤΓΜΤ. Ερμηνεία εννοούσα, όχι φωνή.

  37. spiral architect said

    Άμα το’ χεις από γεννησιμιού σου:

  38. Πάνος με πεζά said

    «Το δικό μου το αμάξι, ήτανε φίνο, ήταν εντάξει…» Ζαμπέτας, σε ένα τραγούδι με πολύ ωραία εισαγωγή.

  39. Alexis said

    Το αμάξι κάνει εύκολες ρίμες, σε αντίθεση με το αυτοκίνητο, και έχει χρησιμοποιηθεί πολύ στα τραγούδια όπως π.χ.:

    «μπήκε στο αμάξι του
    και εντάξει του»
    («Κυρά-Γιώργαινα», Πυθαγόρας)

    «μα την αυγή που η μέρα θα χαράξει
    θα μπω στου μπάρμπα-Θόδωρου τ΄αμάξι»
    («Λευτέρης», Νίκος Γκάτσος)

  40. Triant said

    Μια που απαντάμε σε αυτό που δεν ρωτάει ο Νικοκύρης, κανείς δεν είχε Μαρμάρω;

  41. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Δεν είχα πάρει χαμπάρι κι εγώ ότι γίνεται σπανιότερος ο όρος αμάξι. αλλά αν ισχύει χαίρομαι, γιατί μ’ εκνευρίζει.

    Για την κούρσα δεν ξέρω τι ακριβώς έννοια είχε τον καιρό του Τσιτσάνη στις πόλεις, αλλά σήμερα που λέγεται μόνο στα χωριά σημαίνει αυτό που λέει ο Αλέξης στο #24, δηλ. το αυτοκίνητο σε αντιδιαστολή προς το αγροτικό. Αντίθετα, συχνά το αγροτικό το λένε «αυτοκίνητο»!

    Γενικότερα, οι επαγγελματίες διάφορων οχημάτων λένε το όχημά τους αυτοκίνητο, ενώ εμείς οι υπόλοιποι το λέμε λεωφορείο, φορτηγό κλπ..

    «Κατσαριδάκι», όπως το ξέρω εγώ, δε σημαίνει ούτε μικρό αυτοκίνητο ούτε σαράβαλο, είναι απλώς άλλη επιλογή (σπανιότερη) για τον σκαραβαίο.

    Τέλος, κάποιοι Μπρούκληδες λένε ακόμη (το έχω ακούσει) «κάρο» για το αυτοκίνητο. Εκ του car φυσικά.

    @12:
    Και στον σκαραβαίο/κατσαριδάκι, την μπέμπα κλπ., να προσθέσουμε και τον βάτραχο (Σιτροέν).

  42. Πέπε said

    Η Σακαράκα (Ρένας Καρθαίου)

    Γκραν και γκρουν και τρίκι τράκα…
    Δες, περνάει μια σακαράκα!

    Αγωνίζεται, μπαμ μπουμ,
    παλιοσίδερα χτυπούν.

    Τρίκι-τρακ στην ανηφόρα,
    προσπαθεί να πάρει φόρα.

    Πουφ-πουφ-πουφ μέσα στη σκόνη,
    ξεφυσάει και ξεφουσκώνει.

    Τρίκι-τρακ και γκραν και γκρουν,
    ουφ, τα λάστιχα βογκούν.

    Ξάφνου, παφ! έχουνε σκάσει
    κι έχει η γειτονιά ησυχάσει!

    Από το Αναγνωστικό ή το Ανθολόγιο κάποιας μικρής τάξης Δημοτικού.

  43. spiral architect said

    @41 τέλος: … και οι αμαζόνες.

  44. Alexis said

    #40: Ωχ, τι μου ‘θύμισες τώρα, είχε πάρει κάποτε ο πατέρας μου ένα βαν χρώματος άσπρου και το ‘λεγε Μαρμάρω τον πρώτο καιρό. Δεν πολυέπιασε όμως το παρατσούκλι και μετά το αποκαλούσε απλά «το φορτηγάκι» για να το διαχωρίσει από το γιωταχί.

  45. Πέπε said

    Ίσως έχω ξανααναφέρει εδώ μια παρατήρηση του Μακρίτζ που είχα διαβάσει, και την είχα βρει διαολεμένης ευφυΐας, για το πώς στα ελληνικά το γένος της κάθε μάρκας αυτοκινήτου εξαρτάται περισσότερο από το μέγεθος/κυβισμό/κύρος παρά από την κατάληξη: η Μπεμβέ (μεγάλο: θηλυκό) / το Λάντα (μικρό: ουδέτερο αν και θα ταίριαζε θηλυκό).

    Το δικό μου αυτοκίνητο το λένε Νίνα. Τέσσερα χρόνια που είχα μείνει στην Κάρπαθο, και τότε το πρωτοείχα, μ’ είχε πάει σ’ ένα σωρό ανεξερεύνητες βουνοκορφές, κοιλάδες και παραλίες, οπότε το έβγαλα έτσι εις ανάμνησιν του πλοίου Νίνα (Νίνια βέβαια είναι το σωστό) του Κολόμβου.

  46. Πάνος με πεζά said

    Και όπως κοιτάει κανείς παλιά αυτοκίνητα, τί ωραία ήταν αυτή η φάση με τα λάστιχα με την άσπρη λωρίδα… Πόσο τα ομόρφαινε… Καλά, τα παλιά αυτοκίνητα ήταν πανέμορφα, σε σχέση με τα μίνιμαλ σημερινά.

    Επ’ αφορμή του άρθρου να σας πω για το διαπρεπή Έλληνα σχεδιαστή Αλέξανδρο-Σαράντο Τρεμούλη, που είχε επέτειο γέννησης στις 23 Ιανουαρίου. Δε θα το ξέρετε το όνομα, οπότε σας παραθέτω τη βιογραφία του
    https://www.sansimera.gr/biographies/590
    καθώς και το πανέμορφο και πρωτοποριακό«Tucker 45» που σχεδίασε…
    Μπορεί να κατασκευάστηκαν ελάχιστα και τελικά να χρεοκόπησε η αυτοκινητοβιομηχανία που τα παρήγαγε, αλλά σήμερα τα λίγα που είναι εμπορεύσιμα, αγγίζουν το ενάμιση εκατομμύριο δολλάρια, και βάλε…
    http://jalopnik.com/5880098/1948-tucker-torpedo-sells-for-an-amazing-291-million/

  47. antonislaw said

    Ο κρητικός παππούς μου (1912-2010), που είχε ζήσει στην Αθήνα τη δεκαετία του ’30 χρησιμοποιούσε τη λέξη «αυτοκίνητο», «κάλεσα αυτοκίνητο» για το ταξί. Χρησιμοποιούσε λιγότερο τη λέξη «αμάξι» και πάντως όχι για τα ταξί.
    Επίσης μου έλεγε ότι στην Κρήτη-υποθέτω και στην υπόλοιπη χώρα(;) το πρώτο αυτοκίνητο που έφτανε αγκομαχώντας σε ένα χωριό, μετά τη διάνοιξη του αμαξιτού δρόμου του, το υποδέχονταν όλοι και οι κοπέλες του έβαζαν πάνω πλουμιστές πετσέτες και φαντές πατανίες από την προίκα τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνεται ένα άτυπο ράλι για το ποιος αυτοκίνητο θα φτάσει πρώτο σε κάθε χωριό και πολλές φορές οι ζημιές των επίδοξων πρώτων οδηγών στους -ο Θεός να τους κάνει αμαξιτούς- να είναι πολλαπλάσιες της αξίας των δώρων. Μάλιστα υπάρχει και ένα σχετικό ανέκδοτο-νομίζω το αναφέρει ο Ορφανός. Σε κάποιο χωριό της κρήτης μόλις διανοίχθηκε ο δρόμος έφτασε το πρώτο αυτοκίνητο και σύσσωμο το χωριό βγήκε να το καλωσορίσει ενώ οι κοπελιές συναγωνίζονταν ποια θα του βάλει το καλύτερο πράμα. Πήγαν και δύο γεροντοκόρες να δώσουν και αυτές το χάρισμά τους αλλά τη στιγμή εκείνη είδαν ότι ένας συγχωριανός τους έφερε ένα κουβά νερό για το ψυγείο του αυτοκινήτου. Τότε κι είπαν μεταξύ τους «τουτονέ το κωλοκίνητο πίνει νερό. Μα το θερί, θα τρώει κιόλας. Γιάηντα να του δώσομε την πατανία μας, μα δεν είναι πια έξυπνος ο Μανωλιός του Μπροστονικολή που το πότισενε μόνο». Κι έτσι γύρισαν πίσω το χάρισμα τους και έφεραν μπροστά στο αυτοκίνητο μία μπάλα άχερα!
    (μα το θερί= κατά πάσα πιθανότητα, οπωσδήποτε)

  48. Πέπε said

    @45: Φυσικά οι μάρκες που βγάζουν και μεγάλα και μικρά αυτοκίνητα θολώνουν τα νερά.

  49. spiral architect said

    Και ο Νικολάκης.
    (σε νέο οδηγό περισσότερο)

  50. tamistas said

    Θα πάμε με τ’ αμάξι; ρωτάμε.
    Ο κουνιάδος μου ο νταλικιέρης τα λέει κουρσάκια.

  51. Πριν κάνα τέταρτο του αιώνα και βάλε είχα μπλέξει με δύο μπάτσους στη Λέσβο που μου ζητάγανε άδεια οδήγησης για τη μοτοσικλέτα. Τους δείχνω το δίπλωμα, «α, όχι» μου λένε «αυτό είναι για αυτοκίνητο και για ποδήλατο». Διαμαρτύρομαι, τους δείχνω και το δίπλωμα για αυτοκίνητο και πάνε να μου γράψουν κλήση. Ήμανε και φαντάρος. Πραγματικά, το δίπλωμα οδήγησης για τη μοτοσικλέτα έγραφε ΑΔΕΙΑ ΟΔΗΓΗΣΕΩς ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ !

  52. Σπύρος Χαμένος said

    Εμένα πάλι το μάτι μου έπεσε σε μια λεπτομέρεια που δεν παρατήρησε κανείς ή δεν της έδωσε σημασία κανείς, πάνω στην προσπάθεια να βρει κι άλλο όρο για το αμάξι (εγώ το λέω συνήθως αμάξι για να μην λέω μεγάλες λέξεις). Το «αυτοκινούμενο»! Είμαι ο μοναδικός που έχω ακούσει αυτή την λέξη για τα «αυτοκινούμενα τροχόσπιτα»; Το έβαλα και στις εικόνες του google σαν «αυτοκινούμενο» και μου έβγαλε αυτό που περίμενα, άρα μάλλον κι άλλοι θα το λένε έτσι.

  53. Alexis said

    #42: Στο αναγνωστικό που έκανα εγώ πάντως στην Α΄Δημοτικού (αυτό με τη Λόλα και το Μίμη) λεγόταν κανονικά αυτοκίνητο, και μαθαίναμε με αυτό τον δίφθογγο «αυ» (af)
    Εδώ στη σελίδα 86.

  54. Πέπε said

    @47
    Λένε (αλήθεια; ανέκδοτο;) ότι οι πρώτοι μετανάστες από την Όλυμπο, στην Κάρπαθο, που έπιασαν λεφτά στην ξενιτιά κι άρχισαν να επισκέπτονται το χωριό τους για να τα μοστράρουν, έφεραν και αυτοκίνητα. Τα άραξαν στο λιμάνι του Διαφανιού, απ’ όπου δεν υπήρχε δρόμος ούτε για την Όλυμπο (παρά μόνο μονοπάτι) ούτε για δέκα μέτρα πιο κει, τ’ άφησαν όσο κράτησε η επίσκεψή τους και μετά τα ξαναφόρτωσαν και γύρισαν στην Αμερική!

    Παρεμπ, πρέπει να σχολιάσουμε και το ρήμα «αράζω» = παρκάρω: στην Αθήνα είναι μάλλον ψιλομάγκικο, αλλά στα μέρη που έχουν άμεση σχέση με θάλασσα και λιμάνια (όπου για τα πλοία το «αράζω» είναι απλή κυριολεξία) λέγεται πολύ πιο αχρωμάτιστα, π.χ. από γιαγιάδες που σε καμία περίπτωση δεν πουλάνε μαγκιά.

  55. Τελικά φτάσαμε στα προσωπικά παρατσούκλια ε; Εμείς λέγαμε Κλουζό το ωραίο κίτρινο κατρέλ μας, τώρα το Πάντα το φωνάζουμε Κιμ.

  56. Πέπε said

    @53:
    Μάλλον είμαι πιο πρόσφατος. Δεν το έχω προλάβει αυτό το (ιστορικό, σήμερα) Αναγνωστικό.

    Αλλά τι πάει να πει «λεγόταν κανονικά αυτοκίνητο»; Το αυτοκίνητο λέγεται αυτοκίνητο, και η σακαράκα (το σαραβαλάκι, το παλιό χιλιοκακοπαθημένο αυτοκίνητο) λέγεται σακαράκα. Δεν είναι συνώνυμα.

  57. Πέπε said

    (Ένα ένα μου ‘ρχονται, να δούμε πόσα ακόμα θα ποστάρω…)

    Εδώ στην Κρήτη έχω ακούσει (από όχι τεράστιες ηλικίες) και το εκπληκτικό ρήμα «λαλώ» (το αυτοκίνητο), δηλ. οδηγώ. (Κανονικά σημαίνει νομίζω σαλαγάω, δηλ. κατευθύνω τα ζώα με σφυρίγματα και φωνές.)

  58. atheofobos said

    41
    Κατσαριδάκι έλεγαν συνήθως τα παλιά 500ράκια της Fiat.
    Ένας φίλος μου είχε ένα πολύ παλιό Mercedes που το είχε βαφτίσει Αδόλφο.
    Με μια στραβοτιμονιά σε εθνική οδό βρέθηκε σε ένα χωράφι και την άλλη μέρα που πήγε με γερανό να το πάρει βρήκε ουσιαστικά από τον Αδόλφο μόνο τον σκελετό του! Του είχαν ξηλώσει τα πάντα!
    Μια γνωστή μου έχοντας κάνει το σκατό της παξιμάδι για να πάρει ένα μεταχειρισμένο YUGO από τον ενθουσιασμό της το είχε βαφτίσει το Κουκλί!
    Ένας άλλος τέλος γνωστός μου που είχε αγοράσει ένα από εκείνα τα τεράστια αμερικάνικα αυτοκίνητα της 10ετιας του 60 του είχε δώσει το εύγλωττο όνομα, η Φαγάνα!

  59. 16: Η Lion Hellas πάντα το αποκαλούσε «όχημα». Ίσως είναι γραμμή της Peugeot, γιατί και η αντιπροσωπία της στο Μεγάλο Δουκάτο χρησιμοποιεί το «véhicule».

  60. antonislaw said

    Πισωκούνες ή πισωκούνητα και μπροστοκούνες(ακούγεται λιγότερο) είναι τα οπισθιοκίνητα αμάξια, σε αντίθετα με το εμπροσθοκίνητα, που η κίνηση δίνεται από τους μπροστινούς τροχούς. Στις πισωκούνες υποστρέφει το αυτοκίνητο («πετάει κώλο») κατά περίπτωση και είναι ιδανικά για «κωλιές» και «παντιλίκια», ντριφταρίσματα (ανάβαση με το πλάι) , χειροφρενιές και λοιπές «καγκουριές» (αν και στο σλαγκ είδα ότι πισωκούνες λένε και τους ομοφυλόφιλους και τελευταία και τις καλίπυγες κυρίες.

  61. Alexis said

    #56: Ατυχής η έκφραση. Δεν θα μπορούσε να λέγεται κι αλλιώς.

  62. ΓιώργοςΜ said

    40 Μαρμάρω ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της ευρύτερης οικογένειας. Το είχαν δύο θείοι μου για επαγγελματική κυρίως χρήση, αλλά τα όρια ήταν θολά τότε (ΙΧ, ασθενοφόρο, επαγγελματικό, αποθήκη, παιδική χαρά κοκ). Opel Caravan του ’56 νομίζω (ίσως και παλιότερο), το απέκτησε μεταχειρισμένο φυσικά καμμιά δεκαριά χρόνια αργότερα. Ταχύτητες στο τιμόνι, χειρόφρενο ιδιόρυθμο (δεν το θυμάμαι), με ενιαία καθίσματα-καναπέδες μπρος-πίσω. Έφτανε τα 90 χλμ/ώρα με ούριο άνεμο, φορτωμένο με όσους περισσότερους από το σόι χωρούσαν μέσα (καμμιά δεκαριά, τα πιτσιρίκια στο χώρο αποσκευών καμμιά φορά). Κάτω από το μπροστινό προφυλακτήρα είχε υποδοχή για μανιβέλα, την οποία δεν είδα να χρησιμοποιείται ποτέ αν και υπήρχε (όταν έμενε από μπαταρία, βοηθούσε το γεγονός ότι ήταν παρκαρισμένη σε κατηφόρα).
    Το όνομα δεν ξέρω αν το όφειλε στο λευκό χρώμα ή στην ηλικία, που πλησίαζε για τα αυτοκινητικά δεδομένα αυτή της Ακρόπολης.

  63. Stella said

    #23 Μικρο μου PONY, sibizaki (εκδοση λαρσαικου καμπου), ησουν το παλιο μερακι… για την θαλασσα, με διπλη ταριφα, του Μανωλη Trump – αριφα.

  64. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    55 και πριν: Επόμενο είναι να φτάσουμε στα προσωπικά παρατσούκλια και καθόλου δεν με πειράζει -έγραψα ότι «δεν σας ρωτάω…» για να μην αρχίσουμε και μείνουμε εκεί 😉

  65. μήτσκος said

    Να θυμίσω και τη λέξη «αμαξωτός», για το δρόμο που είναι βατός για αυτοκίνητα. Το ΛΚΝ δίνει και το «αμαξιτός» που δεν το έχω ακούσει ποτέ.

    (Και εγώ χρησιμοποιώ τη λέξη «αμάξι», και το αμάξι μου είναι ο ηρωικός Σκόντας.)

  66. Raf said

    Καλημέρα! Να μην ξεχάσουμε το 313 του Ντόναλντ Ντακ.

  67. leonicos said

    Όταν ήμουν μικρός, μιλάω πάντα για τον χώρο μου βέβαια, η μοναδική λέξη για το ιδιωτικό αυτοκίνητο ήταν ‘κούρσα’. Έχετε κούρσα; Ο θείος μου έχει κούρσα, κλπ.
    Μετά έφυγα, κι έχασα κάπως τη συνέχεια, αλλά επιστρέφοντας δεν ξανάκουσα την κούρσα παρά σε τραγούδια. Όλοι έλεγαν αυτοκίνητο. Το ‘αμάξι’ ήταν λίγο προβοκατόρικο, επιδεικτικό και και λίγο φλορέ. Λέγεται και κάρο, αλλά για πλάκα.
    Σιγά σιγά το αμάξι γενικεύτηκε, εξεπλάγην που άκουσα την ‘κούρσα’ στην επαρχία, αλλά για ταξί (όχι τη διαδρομή, το αντικείμενο). Ίσως λέγεται αραιά και πού, αλλά να σημειωθεί ότι στο μεταξύ από την Πλάκα και τους Αμπελοκήπους κατέληξα στην Νίκαια (Κοκκινιά σχεδόν) και η διαλεκτική διαφοροποίηση εντός τν αθηνών είναι κάτι το απερίγραπτο. Λέξεις που βόρια είναι ταμπού σχεδόν, π.χ. ‘να χέσω μέσα’ νότια λέγονται άνετα και χωρίς επιπρόσθετες συνιστώσες.

    Σήμερα πάντως όλοι σχεδόν λένε αυτοκίνητο, το αυτοκίνητό τους, εκτός αν θέλουν ν’ αλλάξουν όποτε το μετακινούν στον όρο κουβάς κλπ που αναφέρθηκαν

    Όλα αυτά τασ γράφω για να με συμπαθήσετε, επειδή προτίθεμαι να κουβαλήσω ένα μαθηματικό πρόβλημα και ελπίζω τα ενταύθα σαϊνια να μου το λύσουν. δεν είναι πρόκληση. Απλό πρέπει να είναι, αλλά εγώ είμαι μπουμπούνας περί αυτά.

  68. Πάνος με πεζά said

    @ 60 : Υπερστροφή, στα πισωκίνητα, όπως δείχνει και η εικόνα, είναι η ολίσθηση των πίσω τροχών, που προκαλεί (σε σχέση με τον άξονα του αυτοκινήτου) μεγαλύτερη στροφή απ’ όση ορίζει το τιμόνι. Αντίστοιχα, τα μπροστοκίνητα, λόγω ολίσθησης των μπροστινών τροχών, φεύγουν «ίσια» (υποστρέφουν).

  69. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Αμαξ ι τός, πάντως, έγραφαν επίσημα όλοι οι χάρτες.

  70. sarant said

    65-69 Κι εγώ έτσι το λέω, και τα λεξικά θεωρούν πρώτο τύπο αυτόν.

  71. Πάνος με πεζά said

    @ 68 : Τα φαινόμενα αντιμετωπίζονται με ενέρχεια στους μη ολισθαίνοντες τροχούς, δηλ. η υπερστροφή με το λεγόμενο «ανάποδο τιμόνι», η υποστροφή με ελαφρύ χειρόφρενο, αλλά φυσικά…μην το δοκιμάσετε στο σπίτι, που λένε.

  72. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  73. nikiplos said

    καλημέρα…

    Νομίζω πως αρκετοί Θεσσαλονικείς κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας λένε ακόμη το αυτοκίνητο αραμπά. Στα 80ς, θυμάμαι έναν μπάρμπα μου να λέει ότι θα μας πάει με τον αραμπά… Στην νότια Ελλάδα, αυτικίνητο ήταν ο επικρατέστερος όρος, υπήρχε και το αμάξι (δηλαδή η μικρή Άμαξα – Παϊτόνια τα λέγανε και σε όλη την Ελλάδα νομίζω, τα γρήγορα μικρά μόνιππα) ή η κούρσα για τα φτιαγμένα-πειραγμένα. Αυτοκίνητο είναι γενικότερος όρος και νομίζω αφού τον χρησιμοποιεί η Τηλεόραση, αυτός και έχειεπιβληθεί. Άλλωστε κολλάει παντού σε κάθε είδους όχημα.

    Ως παρατσούκλια, θυμάμαι έναν που είχε ονομάσει το φορτοταξί του «Καμάρω» για να κάνει λογοπαίγνιο με την Αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία.

    Χιουμοριστικά εγώ το λέω και κάρο. Ενώ το χιούμορ έχει βγει και για κατηγορίες οδηγών:
    Ειπώθηκε ο Νικολάκης πιο πάνω
    Μαλάκας με μπε-εμ-βε για να υποδηλώσει τους νευρικούς οδηγούς του συγκεκριμένου αυτοκινήτου.
    Τζιπούρα και για το ήθος των οδηγών τους
    Καγιέν, μια εποχή λίγο πριν την κρίση που ήταν must και τους είχε βγάλει και τους φόρους ο ΚΑΚ,
    Βλάχος ή Αγρότης με τα αγροτικά πάσας φύσης
    Κουβάδες έχω ακούσει τους ταξιτζήδες να αποκαλούνε τα πάσης φύσης SUV.
    Ματρακαδερί επίσης για τα σαράβαλα ή μικρά που έτρεχαν στις εθνικές (υποκοριστικό του ματρακάς)
    Χιουντάϊ Άξιντεντ (Hyundai Accident αντί του Accent) για την ασφάλεια του αυτοκινήτου.
    και άλλα που δεν θυμάμαι…

    Στα 80ς ονομάζαμε Ζάτοπεκ τα αυτοκίνητα και τους οδηγούς τους στην Εθνική, όταν τα Skoda-Target αγκομαχούσαν στις ευθείες γιατί θερμαίνονταν, όμως στις ανηφοριές κι επειδή εκείνα τα χρόνια ήταν σπάνια τα τούρμπο, ρίχνανε στ’ αυτιά σε όλα τα πιο κυριλέ, αφού ήταν πισωκίνητα και με τη μηχανή πίσω… «‘Ελα ρε Ζάτοπεκ, πέρνα» είχα ακούσει πολλούς να λεν…

  74. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και η λέξη «γαμάυτι», που δεν είναι πάντα για το σαραβαλιασμένο αυτοκίνητο, αλλά γενικά για οτιδήποτε μηχανικό μια δουλεύει και μια όχι. Eγώ πάντως, για αυτοκίνητο την πρωτοάκουσα.

  75. Πάνος με πεζά said

    Γαμαύτι, για να το γράψω και σωστά.

  76. antonislaw said

    57
    το έχω ακούσει κι εγώ το «λαλώ» στην Κρήτη και για ζώα (λαλώ τα οζά) και για αυτοκίνητο (λαλώ το αμάξι), και αμετάβατο ( προστακτική: λάλιε το αμάξι, αλλά και λάλιε (εσύ), δηλαδή προχώρα μπροστά, κουνήσου)
    Μάλλον προέρχεται από το «ελαύνω». Λίντελ-Σκοτ: 1. Ριζική σημασία, θέτω σε κίνηση, κάνω κάτι να κινηθεί προς τα μπρος, κινώ, σπρώχνω, οδηγώ, λέγεται για την καθοδήγηση κοπαδιών, σε Όμηρ.· ομοίως στον Μέσ. αόρ. ἠλασάμην, σε Ομήρ. Ιλ.· συχνά λέγεται για άρματα, οδηγώ προς τα μπρος, στο ίδ., σε Ηρόδ.· επίσης, ἐλ. ἵππον, τον ιππεύω, στον ίδ.· ἐλ. νῆα, οδηγώ το καράβι μπροστά κωπηλατώντας, σε Ομήρ. Οδ.· α) με αυτή τη σημασία η αιτ. παραλείφθηκε και το ρήμα έγινε αμτβ., βρίσκομαι σε άρμα, το οδηγώ, μάστιξεν δ’ ἐλάαν (ενν. ἵππους), τους χτύπησε με το μαστίγιο για να ξεκινήσουν, σε Ομήρ. Ιλ.· βῆ δ’ ἐλάαν ἐπὶ κύματα, προχώρησε με ορμή αντίθετα στα κύματα, στο ίδ.· διὰ νύκτα ἐλάαν, προχωρά, ταξιδεύει κατά τη διάρκεια της νύχτας, σε Ομήρ. Οδ.· ιππεύω, σε Ηρόδ. κ.λπ.· προελαύνω, στον ίδ.· κωπηλατώ, σε Ομήρ. Οδ.
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/search.html?lq=%E1%BC%90%CE%BB%CE%B1%CF%8D%CE%BD%CF%89

  77. 66: 😀

  78. Πάνος με πεζά said

    Με τη μετάβαση από τα ζώα στα οχήματα, παραμένει έστω και ελάχιστα το «καβαλάω ένα αυτοκίνητο» (πιο πολύ για βιαστική μετάβαση, όπως και «καβαλάω αεροπλάνο»), και λίγο περισσότερο το, πιο κοντινό οπτικά, «καβαλάω μηχανή».

    Επίσης, λόγω της μίσθωσης, όπως και στα διαμερίσματα, αρκετοί παλιοί έλεγαν «θα πιάσω ένα ταξί».

    Kι ακόμα υπάρχει και το «έχω κανονίσει αυτοκίνητο», πιο πολύ για μεταφορές/μετακομίσεις. Το λένε και για μαστόρους («Αύριο έχω κανονίσει τον πλακά»).

  79. Lands (6), δεν νομίζω. Η λέξη autocar δεν υπάρχει στα αγγλικά` είναι γαλλική και σημαίνει το άνετο λεωφορείο, αυτό που λέμε εμείς πούλμαν, πρέπει δε να είναι σύμφυρση του auto (συγκεκομμένου automobile) και του pullmancar (δάνειο από τα αγγλικά, που λεγόταν αρχικά για άνετα σιδηροδρομικά βαγόνια, απο το όνομα του G. M. Pullman, αμερικανού ιδρυτή της πρώτης εταιρείας τέτοιων βαγονιών).
    Στο μυθιστόρημα του Ουέλς Mr. Britling sees it through, που εκτυλίσσεται στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Αμερικανός Mr. Direck, που πρωτοεπισκέπτεται την Αγγλία, was a little confused by… the fact that Mr. Britling [ο Άγγλος οικοδεσπότης του] spoke of a car when he meant an automobile Προφανώς η λέξη car πήρε πιο αργά τη σημασία ‘αυτοκίνητο’ στην Αμερική απ’ ό,τι στην Αγγλία.

  80. Triant said

    Μαρμάρω, τα βγάζανε οι περισσότεροι γιατί ενίοτε μαρμαρώνανε. Τουλάχιστον εμείς γι αυτό την λέγαμε την 170S αλλά και η οικογένεια του φίλου μου του Μιχάλη το Galaxy. Μιλάμε για τη δεκαετία του ’60.

  81. sarant said

    76 Πιθανό αυτό που λες για την προέλευση

  82. 73 Nikiplos

    Μαλάκας με μπε-εμ-βε για να υποδηλώσει τους νευρικούς οδηγούς του συγκεκριμένου αυτοκινήτου.

  83. Γερμανοτσολιάς said

    Εμένα ,παντως, ο πατέρας μου το τίμιο Mazda 323 του ,που ούτε ακριβό είναι ούτε πολυτελες, ως κούρσα το αναφέρει.Δεν κάνει διαχωρισμό,παρότι έχει κουμπάρο ταρίφα.

    Επίσης, όλες τις σακαρακες και τα σαραβαλα εδώ στα μέρη μας τα αποκαλούμε «Καγιέν».Τα αξιόπιστα αυτοκοινητα με τις ιδιαιτερες επιδόσεις αναφέρονται ως «εργαλεία».

  84. sarant said

    80 Με εντυπωσιάζει πάντως που υπάρχει τέτοια σύμπτωση στα παρατσούκλια.,

  85. Σπύρος Χαμένος said

    Ξαναγράφω το δικό μου σχόλιο, επειδή μπλέχτηκε ανάμεσα στα κύρια ονόματα των αυτοκινήτων…
    Το αυτοκίνητο που δεν έχει ανάγκη οδηγό δεν θα μπορούσε να ονομαστεί «αυτοκινούμενο» επειδή την συγκεκριμένη λέξη την χρησιμοποιούμε για το «αυτοκινούμενο τροχόσπιτο». Δεν το βρίσκω βέβαια στα λεξικά, αλλά από την άλλη, και το «κινητό» δεν το βρίσκω.

  86. Κασσάνδρα said

    Ενα σκαραβαίο VW το λέγαμε κουβά.

  87. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά υπάρχει και ο όρος «αυτοκινητιστής». Παλιός και ωραίος, για τον επαγγελματία οδηγό. Μια που οδηγοί είμαστε όλοι σχεδόν, θα ήταν καλό να παραμείνει, γιατί κάνει τη λεπτή διάκριση μεταξύ του ερασιτέχνη και του επαγγελματία οδηγού. Και φυσικά είναι και πολύ πιο εύηχος από υποκατάστατα όπως ταξιτζής, φορτηγατζής, νταλικέρης κλπ. που, όσο κι αν είναι διευκρινιστικά, δεν ακούγονται τόσο «επίσημα».

  88. Πέπε said

    @65, 69, 70:
    Αμαξιτός είναι η λέξη. Το γιώτα εκεί προς το τέλος είναι το κυρίως θέμα, το ίδιο που βρίσκουμε και στο εισ-Ι-τήριο. Από το ρήμα είμι, που στα κλασικά σχολικά αρχαία θεωρείται μέλλων του έρχομαι (αλλά δε σημαίνει μόνο έρχομαι αλλά και πηγαίνω). -ιτός = που «πηγαίνεται» (π.χ. ο δρόμος «πηγαίνεται» -τον πηγαίνεις- με αμάξι).

    Αμαξωτός είναι λαϊκή παραφθορά επί το πιο κατανοητό.

  89. (65) Εγώ ‘αμαξωτό’ δεν έχω ακούσει ποτέ, πάντα ‘αμαξιτό’ το ήξερα. Το β’ συνθετικό υπεθετα πως είναι από τη ρίζα του αρχαίου «είμι», απ’ όπου και τα ‘εισιτήριο’, ‘εξιτήριο’, ‘προσιτός’, «Ίτε παίδες Ελλήνων»…
    Και την ‘κούρσα’ πάντα την αντιλαμβανόμουν ως ΙΧ, και μάλιστα πολυτελείας ή τουλάχιστον φανταχτερό. Δεν θα έλεγα ποτέ ‘κούρσα’ το ταξί ή π.χ. ένα φιατάκι.

  90. sarant said

    85 Κάτι λέω στο τέλος. Βέβαια, θα μπορούσαμε να το πούμε .

  91. Νεο kid Al Kuwaiti said

    Άλλα ονόματα ανά περίσταση:
    Χαρχαλο ή Χαρχαλω: για αγκομαχον αμάξι περιορισμένης φιλικότητας για το περιβάλλον και για την τσέπη του ιδιοκτήτη.
    Βενζινοκαυτης: για αυτοκίνητο που θέλει ένα βενζινάδικο στην καθησια του για να φουλαρει. Συνήθως σουβ. Ο όρος χρησιμοποιείται και για νεαρούς οδηγούς που κάνουν άσκοπες βόλτες με βενζίνη πληρωμένη από τον μπαμπά ( με την κρίση, υποθέτω ότι η περίπτωση αυτή τείνει να εκλείψει…)
    Σαπάκι: για παλιό αυτοκινητο κακοσυντηρημενο.
    Τενεκές ή τσιγκος ή παφιλι: για αυτοκίνητο χαμηλής παθητικής ασφάλειας. Αναγνωρίζεται από τον ήχο που κάνουν οι πόρτες όταν κλείνουν. Βλέπε π.χ Σιτροέν σαξό.
    Τανκς: το αντίθετο του από πάνω. Αναγνωρίζεται επίσης από τον ήχο των πορτών εκτός κι αν είναι μερσεντε η βολβό
    Οβίδα ή βελος: για αυτοκίνητο μεγάλης επιταχυντικης ικανοτητας. Ιταλικό απαραιτήτως! Porsches suck!

  92. Πάνος με πεζά said

    «Βενζινοχαύτης», παραστατικό αλλά αρκετά μεγάλο. Πιο συχνό η «φαγάνα» .

  93. Πάνος με πεζά said

    «Τσόφλι» το μειωμένης παθητικής ασφάλειας, όπως το 2CV που είχα την τύχη να οδηγήσω για χρόνια (γιατί αυτό το αυτοκίνητο, δεν το οδηγείς για την παθητική του ασφάλεια…)
    «Σκοτώστρα» αυτό με τα μειωμένα κρατήματα, το αντίθετό του είναι το «τρένο».

  94. Alexis said

    Βρωμόγκαζο: Το αγρίως βελτιωμένο αυτοκίνητο, κατάλληλο για καγκουριές. Συνώνυμα: πειραγμένο, τούμπανο, φτιαγμένο, σκυλοφτιαγμένο.
    Ματρακάς: Παλιό αυτοκίνητο ευτελούς αξίας.
    Μαούνα ή βάρκα: Η παλιά αμερικάνικη λιμουζίνα, τεραστίων διαστάσεων.
    Πορσικό: Ο,τιδήποτε φέρει το σήμα της γνωστής γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

  95. spiral architect said

    @91: Ένα Πορσικό δεν τη ρουφάει ποτέ!
    (είπαμε, είμαστε «αντιγερμανοί» και ο Φερδινάρδος ο Πόρσε ήταν κολλητάρι με τον Αδόλφο, αλλά μην πειράζουμε τα ιερά και τα όσια της σπορ αυτοκίνησης)

  96. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  97. Καγκουροκίνητο

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2010/06/blog-post.html

  98. Πέπε said

    @76: (λαλώ < ελαύνω)

    Πάντως μια άλλη χρήση του ρήματος είναι όταν τα όργανα (δηλαδή οι οργανοπαίχτες) λαλούν τη νύφη ή το ζευγάρι, δηλ. ηγούνται, παίζοντας, της γαμήλιας πομπής. Εδώ είμαστε ανάμεσα στις δύο έννοιες, την κλασική «λαλώ» = τραγουδάω (αλλού μιλώ, αλλού μόνο για τα κοκόρια κλπ. αλλά πάντως είναι γενικά μία έννοια) και αυτήν που συζητάμε εδώ, «λαλώ» = οδηγώ.

  99. Πάνος με πεζά said

    Η ταύτιση της μάρκας με τη μορφή του αυτοκινήτου, σήμερα ευρέως διαδεδομένη στα «τζιπ», δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Θυμίζοντας το σχετικό ανέκδοτο, μεταξύ δύο ρομά

    – Δε μου λες κουμπάρε, το DATSUN σου, TOYOTA είναι;

    είναι σίγουρο ότι για μια μεγάλη παλιότερη περίοδο, λέγαμε DATSUN τα ημιφορτηγά (όπως ακόμα λέμε φελιζόλ τη διογκωμένη πολυστερίνη κλπ.)

  100. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἐγὼ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὸ λέω «αὐτοκίνητο» ὅμως τὸ λέω καὶ «ἁμάξι». Τὴ λέξη «κούρσα»τὴ θυμᾶμαι πολὺ μικρὸς γιὰ αὐτοκίνητα παιχνίδια ποὺ μοῦ χάριζαν καὶ θυμᾶμαι ὅτι τὸ ἔλεγαν γιὰ αὐτοκίνητα ἀγωνιστικά. Καὶ εἶναι λογικὸ γιατὶ κοῦρσα ἔλεγαν τὸ αὐτοκίνητο γιὰ κοῦρσες. Ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετὰ δὲν τὴν ξανάκουσα τὴ λέξη μέχρι ποὺ τὴ ξαναθυμήθηκα ἀπὸ παλιὰ τραγούδια ὅπως τὸ Λάρισα-Καρδίτσα τοῦ Τσιτσάνη.

  101. Jago said

    Αφού δεν το έβαλε ακόμα ο Δύτης θα το βάλω εγώ. 😉

  102. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Πολύ γούστο έχει η συζήτηση!

    Απροπό, σε κανα μισάωρο μάλλον θα βγω για λίγο στο Κόκκινο να πω για τα Αττικά στην εκπομπή της Ευγενίας Λουπάκη

  103. LandS said

    79 Βασικά motorcar ήθελα να γράψω αλλά είχα παρασυρθεί από τα auto-, αυτο- κλπ.

    Όμως για δες που υπήρχαν Σαραντάκοι στην Αγγλία του 1895!

    Which is it to be? We observe that the London Times has lent the weight of its authority to the word «autocar,» which it now prints without the significant inverted commas but with a hyphen, «auto-car.» We believe that the vocable originated with a journal called the Hardwareman, which succeeded in obtaining the powerful support of the Engineer for its offspring. As for ourselves, being linguistic purists, we do not care for hybrid constructions–«auto» is Greek, while «car» is Latin and Celtic. At the same time, such clumsy phrases as «horseless carriages,» «mechanical road carriages,» and «self-propelled vehicles» are not meeting with general favour. Why not therefore adopt the philogically sound «motor-car,» which could be run into a single word, «motorcar»? [«The Electrical Engineer,» Dec. 20, 1895]

    Από το Etymoline κάτω από το λήμμα autocar. Το Hardwareman και το Engineer είναι περιοδικά.

  104. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

  105. Jimakos said

    Θα επισημάνω κι εγώ πως το αμάξι ακούγεται ακόμα, κι εγώ το χρησιμοποιώ. Κι όχι απαραίτητα για οικονομία λόγου. Βγαίνει αυθόρμητα πολλές φορές.

    Και μην ξεχνάμε και την στιχάρα….

    «Τ’ αριστερό μου χέρι βγαίνει απ’ το παράθυρο
    Και το χειρόφρενο να μου τρυπάει τη πλάτη
    Αν το αμάξι ήταν μεγάλο και τετράθυρο
    Θα `χε καθίσματα που γίνονται κρεβάτι»

  106. Εγώ το λέω «αυτοκίνητο». Ένας οικογενειακός μας φίλος, επειδή είχε Ρενώ, το αποκαλούσε «Ρένα»,»…πάω να πάρω τη «Ρένα»…» Πολύ όμορφο άρθρο, μου ξύπνησε αναμνήσεις απ’ το φορτηγάκι του πεθερού μου, που λόγω παλαιότητας το λέγαμε «νεροχύτη» γιατί απ’ την αλμύρα της θάλασσας είχε ανοίξει κι έμπαζε νερά από παντού.

  107. Ευχαριστώ, Lands. Πολύ ενδιαφέρον. Δεν ήξερα πως είχε χρησιμοποιηθεί στα αγγλικά το auto-car, έστω και για λίγο. To motor-car, βέβαια, το θυμάμαι κι εγώ.

  108. Alexis said

    #99: Τα δύο κορυφαία παραδείγματα της ταύτισης της μάρκας με το ίδιο το αντικείμενο είναι νομίζω το «τζιπ» και ο «νες»

  109. Αυτό με τα ημιφορτηγά που είναι όλα Ντάτσουν, το ξεκίνησε ο Χάρυ Κλυν, που παρίστανε τον πλανόδιο γύφτο («πουλήσει παιντί, πάρει Ντάτσουν») και τελικά η Ντάτσουν παράτησε το όνομά της μόνο στην Ελλάδα και έγινε Νισσάν.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Datsun

  110. spiral architect said

    Μάγκες το εργαλείο ξεχάσαμε, ε! 😉
    (παρεμπιπτόντως προχθές αντί για τη Βουλή -πλην μιας εξαίρεσης 😉 – έβλεπα μια ταινία και ανακάλυψα ότι επιτέλους οι Αγγλοι βγάζουν ζόρικα εργαλεία)

  111. Και τι να πούν και τα καημένα τα Τογιότα Χάιλουξ που έδωσαν το όνομά τους σε έναν πόλεμο

    https://en.wikipedia.org/wiki/Toyota_War

  112. Κουνελόγατος said

    Καρφώνω. Όλοι τώρα στο Κόκκινο, μην τον αφήσουμε μόνο του. 🙂

  113. Κουνελόγατος said

    Ωχ, είχε ήδη αυτοκαρφωθεί…

  114. spiral architect said

    … Bentley Continental GT 👿

  115. LandS said

    107
    Και βέβαια χρησιμοποιείται ακόμα. Autocar είναι το όνομα του αρχαιότερου αυτοκινητοπεριοδικού στο κόσμο και βγάζει 24,4εκ αποτελέσματα αναζήτησης ενώ το motorcar 17,3

  116. sarant said

    112 Τώρα διάλειμμα για διαφημίσεις 😉

  117. LandS said

    109 Αδερφέ, το δικό μου Ντάτσουν είναι καλύτερο. Το δικό μου είναι Τουότα ενώ το δικό σου Νισαν.

  118. ππαν said

    Εμείς του είχανε δώσει όνομα, ο μπαμπάς μου δηλαδή το ονόμασε «Μίγκο», ήταν ένα Ρενό Κατρέλ (4L αλλά το έμαθα αργότερα), όπως είχε ονομάσει ο παππούς μου τον γάιδαρό του, «Αμίγκο» δηλαδη, αλλά το μάθαμε κι αυτό αργότερα!
    Το αυθεντικό ανέκδοτο που γνωρίζω, από πολύ γνωστό μου άνθρωπο: συζητούσαν οικογενειακα να αγοράσουν αμάξι κι η γιαγιά, επτανήσια αριστοκράτισσα που βρισκόταν ήδη στα λίμπο της άνοιας, εξέφρασε την απορία: «Καλά το αμάξι, τα άλογα πού θα τα βάλετε;».

  119. 114 έχει και σερβίτσα! https://i.ytimg.com/vi/StAfA_z2re4/maxresdefault.jpg

  120. και η Λίνα Νικολακοπούλου εμπνεύστηκε το «ακριβό μου διθέσιο»… κι έβαλε μέσα και τη μυρωδιά καταλύτη !!! και ήθελε να την πάει στο Θεό!
    όποτε το ακούω αυτό το τραγούδι… λέω …στο καλό !
    το θεωρώ από τα χειρότερα, άλλοι το εκθειάζουν…απλά, δεν μπορώ τη θεοποίηση των αντικειμένων.

  121. sarant said

    120 Να πω την αμαρτία μου, κι εγώ το αντιπαθώ αυτό το τραγούδι!

  122. ππαν said

    120, 121: Το έλεγα «Βρωμερό και απαίσιο» και συνέχιζα αναλόγως τους στίχους. Θυμάμαι πχ «να μη φας άλλο πιάτο, τ΄ακούς, εκατό κιλα θα πας» κλπ

  123. 120, 121

    Κι αυτό με τη μυρωδιά καταλύτη μπορεί μεν να βγάζει το στίχο αλλά άμα μυρίσει ο καταλύτης δεν πάμε καλά.

  124. sarant said

    122 Η εκδίκηση του ακροατή 😉

  125. Triant said

    Σπειροειδή, οι Εγγλέζοι βγάζαν και βγάζουν κυρίως εργαλεία. Από φτηνά τύπου MGB και Triumph Stag μέχρι κάτι AC και άλλα kit cars (Marcos, Caterham κλπ). Να μην ξεχνάμε και ένα από τα ωραιότερα αυτοκίνητα όλων των εποχών και τρομερό εργαλείο την Jaguar E-Type.
    Με τα άλλα, τα καθημερινά, έχουν πρόβλημα.

  126. 101 Λοιπόν, JAGO, αναρωτιέμαι αν είχα σκεφτεί μέχρι τώρα ότι ο Οτοκάρ βγαίνει από το autocar (κατά το baba-au-rhum-Babaorum του Αστερίξ)!

  127. Της μηχανής ραψίματα said

    @23 LandS αν και μοντέλο του 1975 (εγώ), το θυμάμαι αυτό το LN νομίζω το ’77 είχε πρωτοβγεί. Το είχε φέρει ένας θείος μου, μετανάστης στο Βέλγιο στα κατσάβραχα το χωριό μας στη Λάκκα το ’83, χωματόδρομος και χαλίκι με δολοφονικές στροφές (πρόσφατα ασφαλτοστρώθηκε φανταστείτε). Έκανε κατάβαση λοιπόν με το Citroen (γούβα το χωριό) και από κάτω βλέπαμε μόνο σκόνη και πουθενά αμάξι στο τέλος σ΄ένα υψωματάκι κάθεται η σκόνη, πουθενά τ΄ αμάξι. Ξαφνικά ακούμε μια φωνή «ωρέ ‘σεις χωριανοί τραβάτε να σπρώξουμε την Ελενάρα μου, ρε μου ‘μεινε» Τρέχουνε λοιπόν οι μεγάλοι να σπρώξουν, ξοπίσω κι εγώ να βοηθήσω την Ελένη και τώρα γελάστε άφοβα, νόμιζα ότι η Ελενάρα είναι καμιά κοπέλα και τρέχουν να τη σώσουν! Χα,χα!!!!!!!!!!! Ήμουν μικρούλα όμως τότε και δικαιολογούμαι, έτσι!;;

  128. 127 Τα συνήθιζε κάτι τέτοια παλιά η Σιτροέν. Είχε βγάλει και την DS (ακούγεται σαν Θεά) που εμείς την υποβιβάσαμε σε Βάτραχο

  129. Ωχ, ο Κεγκέρογλου!

  130. Γς said

    Τώρα μπήκα
    στο σπίτι, στο ιατολόγιο

    [και στο νόημα. Α γκαρ ιτ, που λένε. Τι; δεν ξέρω]

    Δεν το διάβασα το σημερινό ακόμα.
    Στάθηκα όμως στην αρχή:

    >ο παππούς μου, λογουχάρη, το πρώτο αυτοκίνητο που αγόρασε, ένα μετασκευασμένο βρετανικό στρατιωτικό τζιπ, το είχε βαφτίσει Γρηγόρη

    Ο μπάρμπασ μου μάζευε κομμάτι-κομμάτι το 1950, φοιτητής ών, και σκάρωσε ένα χιτλερικό Φολκσβάγκεν της Βέρμαχτ.

    Ο μπάρμας μου ο Λάκης. Από Γρηγόρης κι αυτός

    Αντιγράφω απο το Caktos

    >Το νέο Metro Mall δεν τό έχω δει ακόμη.
    >Και είναι στο μετρό Αγ. Δημητρίου

    Μπράβο μεγαλεία το Μπραχάμι. Ετσι λεγόταν παλιά ο Αγιος Δημήτριος. Μπραχάμι που ήταν ενωμένο τότε με το Κατσιπόδι (μετέπειτα κοινότητα Δάφνης).

    Μπραχάμι λοιπόν και από κει και πέρα το Χασάνι, που έφτανες ακολουθώντας την οδό Βουλιαγμένης στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού που και αυτό λεγόταν Χασάνι (όπως Χήθροου, Σαρλ Ντε Γκωλ, JFK).

    Και ήταν όλη η Λεωφόρος Βουλιαγμένη από το Μπραχάμι μέχρι το Χασάνι αριστερά και δεξιά ένα απέραντο σκουπιδαριό από παλιοσίδερα, κατεστραμμένα τανκς, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, από τον πόλεμο.
    Εκει πήγαινε κι ο μπάρμπας μου ο Λάκης (φοιτητής τότε στην Πάντειο) και μάζευε κομμάτι κομμάτι παλιοεξαρτήματα αυτοκινήτου και με τη βοήθεια του πατέρα μου σκάρωσε ένα Φολκς Βάγκεν στρατιωτικό τζιπάκι.

    Φοιτητής το 1950 και να έχεις αυτοκίνητο; Δεν σας λέω τίποτα!

    Μπραχάμι λοιπόν, όχι μόνο παλιοσίδερα στην Βουλιαγμένης, αλλά και μια ατέλειωτη χωματερή στην «ενδοχώρα» της.
    Τέλος πάντων, μεγαλεία τώρα, με το επιβλητικό εμπορικό του κέντρο.

    Α, ναι και λίγα για τον τροχονόμο στην πλατεία Καλογήρων του Μπραχαμίου στην οδό Βουλιαγμένης.: Είχε κι ένα ξύλινο βαρελάκι με μπλε και άσπρες γραμμές μέσα από το οποίο ρύθμιζε την κυκλοφορία.

    Ποια κυκλοφορία; Τρίχες! Που και που πέρναγε κανα αυτοκίνητο.
    Για να σκεφτείτε ήταν μονίμως έξω από αυτό το στρογγυλό κουβούκλιο, στο πεζοδρόμιο κι όταν έβλεπε να έρχεται κανένα όχημα, έμπαινε στο βαρέλι και έκανε νόημα στο αυτοκίνητο να σταματήσει.
    Κοίταζε δεξιά αριστερά μήπως τάχα μου έρχεται κανένα άλλο αυτοκίνητο και μετά με αργές τελετουργικές κινήσεις βραχιόνων και παλαμών διέταζε το όχημα να συνεχίσει την πορεία του.

    Είχε πολύ πλάκα κι ο μπάρμπας μου (25 χρονος οργισμένος νέος της συμφοράς) όταν τον πλησιάζαμε πάταγε γκάζι και προσποιούτανε ότι θα πέσει πάνω του.
    Μια φορά μάλιστα ο τροχονόμος πήδηξε έντρομος από το κουβούκλιο για να σωθεί.
    Πολύ πλάκα.

    Όμως θυμάμαι κάποτε που μας την είχε στημένη: Γυρίζαμε από την θάλασσα, όπου είχε ψαρέψει πάλι μια λεγάμενη.
    Τον σταματάει το όργανο και προσπαθούσε να του βρει παράβαση. Σιγά μην υπήρχε τότε ΚΟΚ και λοιποί κανονισμοί.

    Θυμάμαι λοιπόν που τον ρώτησε:

    – Αυτό εδώ τι είναι;

    Ηταν το κιλοτάκι της γκόμενας που το είχε βάλει στην κεραία.
    Κι αυτός ατάραχος:

    -Είναι το μπανιερό του μικρού [του Γς]. . Το βάλαμε για ν α στεγνώσει…

    Πεντάχρονος ήμουν, αλλά τα έπαιρνα τα μαθήματα.

    Σε όλη τη ζωή μου επαναλάμβανα την αργκό του μπάρμπα μου με τις γκόμενες.

    Ειδικότης κτηθείσα εν τω στρατιωτιώ τζιπάκι της Γερμανικής Βέρμαχτ.

    Α, κι ένα σχόλιο:

    ambrosiac είπε…
    Οι αλλοι κανανε παγκοσμια συρραξη για να βγαζετε εσεις γκομενες. Καλαααα.

    http://caktos.blogspot.gr/2010/12/1950.html

  131. Νικοκύρη, τι έγινε στη Μάλτα; Ξεψάρωσε ο δικός μας και σφαλιάρισε τον δικό σας; https://www.youtube.com/watch?v=zAIHnOLX9Rs

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    120. Όντως ηλίθιο τραγούδι. Να βάλουμε κάτι καλό:

  133. Πάνος με πεζά said

    Δε μυρίζουν πια οι καταλύτες. Ή μάλλον, δε μυρίζουν (εν ζωή) το κλούβιο αυγό του 1990. «Πεθαμένοι» βγάζουν μια άλλη μυρωδιά, καμένου, κανείς δεν τους αλλάζει όσο περνάς στα ΚΤΕΟ τα καυσαέρια γιατί είναι πανάκριβοι, ή βάζουν «μαιμουδένιους».
    Βεβαίως λέγανε ότι ο καμένος καταλύτης ρυπαίνει περισσότερο από το μη καταλυτικό αυτοκίνητο, αλλά … ψιλά γράμματα.

  134. Κυρίες και κύριοι, η επιτομή της καγκουριάς. Ο αρχιμηχανικός της Ρενώ στη Φόρμουλα 1 παίζει τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας με το μοτέρ του μονοθέσιου. Ή, έστω, κάτι σαν τη Μασσαλιώτιδα…

  135. Πάνος με πεζά said

    Ο δικός μου ο παππούς είχε ένα τζιπ του πολέμου, με κάτι μισές στροφές τζόγους στο τιμόνι, το οποίο επιπλέον ήταν, πώς είναι το υδραυλικό; Καμία σχέση…Μια μέρα το(ν) έριξε σε ένα χαντάκι, και το πετάξαμε. Θα ήταν γύρω στα ’80s. Τώρα, πώς την είχε βγάλει το τζιπάκι μέχρι εκεί, ένας Θεός ξέρει…

  136. 135

    Με κινητήρα 2.200 κ.εκ. και σχέση συμπίεσης (6,5:1) (https://en.wikipedia.org/wiki/Willys_Go_Devil_engine) και με συνολικό βάρος 1.113 κιλά (φορτωμένο για μάχη) πώς να πεθάνει το Γουίλυς;

    https://en.wikipedia.org/wiki/Willys_MB

  137. Πάνος με πεζά said

    Και για να γελάσουμε.


  138. Πάνος με πεζά said

    Κι ένα μεγάλο respect στον αείμνηστο Μάκη Σαλιάρη, που, χρησιμοποιώντας τον παράγωγο όρο «Αυτοκίνηση» για τη γνωστή επιχείρησή του, έκανε τη λέξη ουσιαστικά ταυτόσημη, με ελάχιστη χρήση στον κανονικό της όρο. Σίγουρα μπορείτε να βρείτε και σήμερα τίτλους όπως «Οι νέες τάσεις της αυτοκίνησης», αλλά σε ελάχιστη εμφάνιση.

  139. Γς said

    138:

    Ναι ήταν τολμηρή η ονομασία «Αυτοκίνησ» για την εποχή εκείνη. Και το κτίριο και το κλάμπ κλπ.
    Ο Μάκης ο Σαλιάρης.
    Ο συμμαθητής μου. Τότε είχε ο πατέρας του κάποια αντιπροσωπία αυτοκινήτων. Ανατολικής Γερμανίας; Βάτμπουργκ; Δεν θυμάμαι.

    Θυμάμαι όμως που με κούρντιζε όταν σύγκρινα τα αυτοκίνητα Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας.
    Και τελείωνε πάντα με τό:

    -Γιάννη, το μέλλον ανήκει στον Κομμουνισμό.

    -@!#^%$%(*&(*

  140. Το πρωτοποριακό κτίριο του κλαμπ, με τις ξύλινες δοκούς κλπ, πρώτα στέγαζε έκθεση αυτοκινήτων, εξού και το όνομα.

  141. Γιάννης Ιατρού said

    109: Σκύλε, και το ανέκδοτο (διάλογος πλανόδιων):
    – τι μάρκα είναι το ντάτσουν σου;
    – Τογιότα!

  142. # 128

    Μαζί της είχε βγει και η ID ακούγεται ιδέα στα γαλλικά

  143. Ενδιαφέρον έχει και το λεξιλόγιο γύρω από τις διάφορες κατηγορίες αυτοκινήτων (όπως η κούρσα) συχνά δανεικό από άλλη γλώσσα: σεντάν/σαλούν, κουπέ, τζιπ(άκι – πάντα ονειρευόμουνα ένα μικρό)/SUV/4×4, πολυμορφικό, σπορ, ανοιχτό/κονβέρτιμπλ/καμπριολέ/τάργκα, χάτσμπακ, αγροτικό/ντάτσουν, κ.α.

    Παρατσούκλια μοντέλων επίσης (ο βάτραχος που αναφέρθηκε, το σκαθάρι (αντίστοιχα σε πολλές γλώσσες: the beetle, der Kaefer, el Voco,…), όπως και μουσική γύρω από διάφορα μοντέλα, διαδεδομένη αρκετά στις ΗΠΑ τον καιρό του car culture, όπως λέγαμε (έχουμε κι εμείς την Μαύρη Φορντ, το Ωτομπιάνκι (δεν το ξανακάνω σε), κ.α.).

  144. …Άραγε πότε θα γραφτεί το πρώτο ελληνικό ποίημα για ένα αυτόνομο αυτοκίνητο;…

    Για μη αυτόνομο, πάντως, έχει γραφτεί για ρωμαϊκό από τον Ελύτη (ίσως με το ένα χέρι στο τιμόνι…):

    «H Alfa Romeo»

    Θαύμασα τον Παρθενώνα
    και στην κάθε του κολόνα
    βρήκα τον χρυσό κανόνα

    Όμως σήμερα το λέω
    βρίσκω το καλό κι ωραίο
    σε μια σπορ Alfa Romeo

    Καλοκαίρια και χειμώνες
    να ‘ναι γύρω μου ελαιώνες
    πίσω μου όλ’ οι αιώνες

    Κι όπου μπρος μου ο δρόμος βγάζει
    και σε πειρασμό με βάζει
    δώσ’ του να πατάω το γκάζι

    Με τη δύναμη του λιόντα
    και με του πουλιού τα φόντα
    πιάνω τα εκατόν ογδόντα*

    Γεια σας θάλασσες και όρη
    γεια σας κι έχω βάλει πλώρη
    για της Αστραπής την Κόρη.

    Από τη συλλογή Τα ρω του έρωτα (1972)

    [πηγή: Οδυσσέας Ελύτης, Ποίηση, Ίκαρος, Αθήνα 2002, σ. 292-293]

    _______________
    * Όπου τα 180 ήταν τότε ιλιγγιώδης ταχύτητα.

  145. Γς said

    Δεν τα διάβασα ακόμα όλα τα σχόλια, αλλά …
    Να μωρέ..

    Ωρες, ώρες όταν πάω στο πατρικό μου στο Βύρωνα και δεν βρίσκω να παρκάρω, ο νους μου πάει πίσω σε άλλες εποχές

    Εμφύλιος, σίγουρα ήταν ακόμα, όταν ξαφνικά ήρθε μια «κούρσα» στη γειτονιά μας.
    Μαζευτήκαμε όλη η πιτσιρικαρία γύρω της και τη θαυμάζαμε.
    Κατέβηκε ένα ζευγάρι από μέσα και μόλις τους πρόλαβα:
    -Μπορούμε να το κοιτάζουμε χωρίς να το ακουμπάμε;
    Δεν με κατάλαβαν όμως. Μιλούσαν στη γλώσσα τους.
    Ναι, μας μοίρασαν καραμέλες. Ισως και καμιά σοκολάτα.
    Μπορεί και να μας πήρανε και καμιά φωτογραφία, που δεν είχαμε δει αυτοκίνητο ακόμα…

  146. Τώρα συγνώμη, για κάτι τέτοια πήρε Νόμπελ ο ποιητής;

    Εντωμεταξύ ένας δάσκαλος στη Βόρεια Καρολίνα…

  147. 138, 139, …«Αυτοκίνηση» … . Και το κτίριο και το κλάμπ

    Από
    δισκόφρενα
    στην
    Discoφρένεια

  148. Γιάννης Ιατρού said

    Ο λόχος μηχανικού διέθετε και όρχο με δύο οχήματα: Ένα Opel Caravan PII (τον Ηρακλή) και ένα Φιατάκι 500 (την Μορμώ)………..

  149. # 125

    Εχεις δίκιο
    Πιτσιρικάς και ο άντρας της αδερφής μου αμερικανός… με σειρά εμτζιμπι, σπιτφάίρ και η πρώτη 911 που ήρθε στην Ελλάδα, τα αυτοκίνητα στα οποία έμαθα να οδηγώ…Στην αρχή με την Πόρσε ζοριζόμουνα και προτιμούσα τα εγγλέζικα αλλά όταν την συνήθισα ήταν τέλεια μόνο που έφυγε από την Ελλάδα.

  150. Babis said

    Κουσκουσούρο λέγαμε το κατσαριδάκι ενός θείου μου και μαρμάρω το skoda ενός άλλου. Το zastava του πατέρα μου το λέγαμε zastava, το σεβόμασταν και δεν του είχαμε παρατσούκλι.

    Κούρσα και αμάξι ήταν συνηθισμένα στην παιδική μου ηλικία, το αυτοκίνητο ήταν πιο επίσημο. Τώρα χρησιμοποιώ μόνο το αυτοκίνητο αλλά καμιά φορά μου ξεφεύγει και το αμάξι.

    Οι λέξεις γκάζι και εργαλείο αποτελούν επιθετικούς προσδιορισμούς για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες υψηλών επιδόσεων.

    #52 Αυτοκινούμενο είναι μόνο για τα τροχόσπιτα, δεν έχει μεγάλη χρήση γιατί ελάχιστοι έχουν στην Ελλάδα.

    #58 Κατσαριδάκι όπως προαναφέρθηκε είναι το ιστορικό VW, το Fiat500 λεγόταν πεντακοσαράκι ή και κουβάς.

    #62 Είχαν το χειρόφρενο να βγαίνει από το ταμπλό με μια χειρολαβή που θύμιζε πόμολο πόρτας.

    #71 Η υποστροφή στην καθημερινή χρήση αντιμετωπίζεται καλύτερα με κατέβασμα ταχύτητας και γκάζι. Μην το δοκιμάσετε στο σπίτι αλλά ούτε και εκτός σπιτιού :P.

    #130 Για εμάς τους Μπραχαμιώτες παραμένει Μπραχάμι αν και συχνά πρέπει να εξηγήσουμε που είναι αυτό. Ευτυχώς που φτιάχτηκε το μετρό και το Mall γιατί πιο παλιά ήταν γνωστό μόνο από τον Ρωχάμη και κάτι άλλα αγγελούδια που δεν τα θυμάμαι τώρα.

  151. Γς said

    Μόλις και κρατιέμαι.
    Να μην αρχίσω να λέω ιστορίες.
    Π.χ. μόνο για την Μανιβέλα!

  152. 125, …Να μην ξεχνάμε και ένα από τα ωραιότερα αυτοκίνητα όλων των εποχών και τρομερό εργαλείο την Jaguar E-Type. …

    Και η ιστορική φράση του ιδρυτή της Τζάγκουαρ (Σερ Γουΐλιαμ Λάιονς)
    “The car is the closest thing we will ever create to something that is alive”.

  153. 150, 52 Αυτοκινούμενα είναι και κάτι μεγάλα κανόνια του πυροβολικού, με ερπύστριες. ‘Οχι τόσο ευκίνητα όσο τα τανκς αλλά με πολύ μεγαλύτερο πυροβόλο.

    151 κρατήσου

  154. Γς said

    Είχα κάποτε κι ένα NSU.

    Στου Γιώργου λοιπόν, στο Γκάζι, το συνεργείο, που τα έφτιαχνε, όταν μπήκε στην μεγάλη αυλή του ένα NSU με έναν ξερακιανό με μουστάκι και γραβάτα και την κάνανε έντρομοι όλοι, εκτός από μένα.

    Μετά από κάνα μισάωρο άρχισαν πάλι να ξαναμαζεύονται και τους ρώτησα:

    -Τι πάθατε ρε και γίνατε λαγοί;

    -Δεν τον ξέρεις;

    -Όχι.

    -Είναι ο μεγαλύτερος μαχαιροβγάλτης, σωματέμπορας και έμπορος πρέζας του Βοτανικού.

    Και κοιτάζουμε κι οι δυό το αυτοκίνητό του, που άρχισε να αναδύεται ο τύπος που λαγοκοιμόταν εντός.

    Ξαφανιζόλ πάλι.

    -Γιώργο! Ποιο είναι το αυτοκίνητο αυτού του μαλάκα; Πέτα το στο λάκκο. Τώρα!

  155. Καλά, οι συμβουλάτορες του Τράμπεως παίζουν βαριά την εναλλακτική αλήθεια

  156. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Οι εσωτερικοι μεταναστες αντλουσαν τα υποκοριστικα των μοτοσυκλετων και ΕΙΧ απο τα αντιστοιχα χαϊδευτικά των υποζύγιων (γαιδουρια, μουλαρια,….) τα οποια αντικατεστησαν .

    υποζύγιο : ζώο που χρησιμοποιείται για την έλξη τροχοφόρων ή για να μεταφέρει φορτία

    Ετσι υπηρξαν υποκοριστικα οπως Μαρμαρω, Μπιρμπιλω*, Χαρχαλω, Μπουμπου (ΕΙΧ με πινακιδα ΒΒ)…

    * μπιρμπίλω : ναζιάρα και καμωματού γυναίκα

    ΥΓ Μετα την δολοφονια του Γ. Λαμπρακη η τρικυκλη μοτοσυκλεττα -συχνα- αποκαλειται «Γκοτζαμάνης» απο τον επωνυμο του οδηγου του τρίκυκλου ….

  157. ΣΠ said

    Υπάρχει και η ονομασία εφτακίνητο. 🙂

  158. Πάνος με πεζά said

    @ 140 : Α, αυτό δεν το ήξερα. Το ότο βεβαίως, τα ξύλινα τα είχε κάνει ο (εξειδικευμένος) Παναγιώτης Τουλιάτος, το ήξερα. Είναι από τους πρώτους «ξυλάδες» στην Ελλάδα, ίσως και ο πρώτος.
    Το concept (η λογική, θα λέγαμε στα ελληνικά, αλλά δεν έχει ίδια ένταση) συνεχίστηκε και με άλλες εκθέσεις αυτοκινήτων, όπως του Τουρνικιώτη στην Αγία Βαρβάρα, στην Κηφισίας (δεν υπάρχει πλέον). Εκείνη την εποχή το ξύλο έδειχνε φιλικότερο στα μέσης τάξης ανοίγματα, σε σχέση με το μέταλλο που ακολούθησε. (A propos, έχω κάνει κι εγώ δύο εκθέσεις αυτοκινήτων).
    Εδώ για την ιστορία της Αυτοκίνησης.

  159. Κώστα (14) «Εμείς χρησιμοποιούμε την λέξη «μηχανή» για να προσδιορίσουμε την μοτοσυκλέτα, και οι Ιταλοί για να προσδιορίσουν το αυτοκίνητο», αλλά οι Γερμανοί και Ολανδοί πολύ συχνά το αεροπλάνο! 🙂

  160. Babis said

    #153 Σωστά, παράλειψης μου.

  161. 156 ΥΓ Το τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη είχε την επιγραφή Καμικάζι. Κι από κεί συνδέθηκαν οι ιάπωνες πολεμιστές αυτόχειρες με τα φονικά δίκυκλα
    Πάνω από το παρμπρίζ φαίνεται η θυρίδα και αχνοδιαβάζεται το όνομα

    και η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: τα τρίκυκλα στυλ Γκοτζαμάνη αποκαλούνταν φουργκόνια κι έχουν αποτελέσει θέμα διδακτορικού στους Μηχ. Μηχ. του ΕΜΠ.

  162. Πάνος με πεζά said

    Mεγάλη ιστορία και τα χειρόφρενα στο ταμπλό. Το τελευταίο αυτοκίνητο που το κράτησε ήταν το 2CV. Aλλά εγώ θα βάλω κουϊζάκι, ποιό αυτοκίνητο είχε το χειρόφρενο όπως το ξέρουμε σήμερα, αλλά από την άλλη μεριά, μεταξύ καθίσματος και πόρτας; Όπως ο σημερινός μοχλός που ανεβοκατεβάζει το κάθοσμα;

  163. Γς said

    Ο Τούτου

    Αλλά και το Τουτού

  164. Πάνος με πεζά said

    Νομίζω ότι τα τρίκυκλα αυτά κάποιοι τα έλεγαν και, κανονικά, «Γκοτζαμάνηδες». Eπίσης, γουρούνες. Πριν να βγουν οι γουρούνες των τουριστικών νησιών.

  165. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    144 Φαινεται μολις ειχε πουλησει το εργοστασιο ΑΛΕΠΟΥΔΕΛΗΣ ΕΠΕ στα Καμινια λαο πηρε Alfaromeo.
    Θα του πηγαινε καλυτερα ενα JAGUAR.

    ΥΓ Γνωστή σαπωνοποιία από το 1830, που εδρεύει στον Πειραιά. Ιδρυτές οι γονείς του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη που ξεκίνησαν από την Κρήτη για τον Πειραιά όπου και ίδρυσαν την αρχική σαπωνοποιία. Το σαπούνι Άσσος πράσινο από λάδι ελιάς, οι νιφάδες με πράσινο σαπούνι, το λευκό λεβάντας – τρία γνωστά από παλιά προϊόντα

  166. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    λαο= και

  167. 162 Το κατρέλ. Ένα μοχλό στα δεξιά που τον τραβούσες προς τα πάνω. Πρέπει να ήταν και από τα τελευταία μοντέλα με τις ταχύτητες στο βολάν.

  168. Στα αριστερά βέβαια, όχι στα δεξιά, το χειρόφρενο του κατρέλ…

  169. Δύτη (126), φυσικά ο Οτοκάρ με το σκήπτρο βγαίνει από το autocar, αλλά ταυτόχρονα παραπέμπει στους πραγματικούς βασιλιάδες της Βοημίας Ottokar A’ και B’ Přemysl, με τους οποίους ο Hergé προειδοποιεί ρητώς να μη συγχέεται, στο αριστουργηματικό τετρασέλιδό του για τη φανταστική ιστορία της Συλδαβίας.
    Κάπως λιγότερο γνωστό εκτός Βρυξελλών είναι ότι τα διάφορα συλδαβικά και βορδουρικά ανθρωπωνύμια και τοπωνύμια, όπως άλλωστε και οι φράσεις των Ινδιάνων στο Σπασμένο Αυτί και πολλά άλλα ακατανόητα για τον ξένο ονόματα στο έργο του Hergé, απηχούν περισσότερο ή λιγότερο μασκαρεμένο το φλαμανδικό ιδίωμα των Βρυξελλών.

  170. Ά ναι, Άγγελε, κάπου θυμάμαι να το είχα διαβάσει αυτό με τα φλαμανδικά! Έιχ μπένεκ, έιχ μπλάβεκ 🙂

  171. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/2/2006
    Παρουσίαση
    Tι σημαίνουν τα ονόματα των αυτοκινήτων
    Golf, Corolla, Astra και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας. Το όνομα ενός μοντέλου μπορεί να καθορίσει την πορεία του στο χρόνο. Ας δούμε μερικές ενδιαφέρουσες τακτικές βαπτίσεων.

    «….Δεν είναι κανόνας ότι, τα φοβερά και ευφάνταστα ονόματα εξασφαλίζουν επιτυχία σε ένα όχημα. Τα πιο θρυλικά και επιτυχημένα όμως οχήματα είχαν εύστοχα, μοναδικά ή έστω έξυπνα ονόματα.
    Η σημασία
    Το όνομα πρέπει να κάνει το όχημα να ξεχωρίζει, να μένει αλησμόνητο και να εμπνέει συναισθήματα, να δημιουργεί συνειρμούς και εικόνες στο μυαλό του υποψήφιου αγοραστή. Επίσης, για εμάς του Έλληνες, πρέπει να δέχονται εύκολα υποκοριστικό (το Getzάκι, η Golfάρα, η Clioύμπα, η Corollάρα κ.λπ.). Όπως και να’ χει, τα ονόματα των αυτοκινήτων έχουν ενδιαφέρον… Ας γνωρίσουμε ορισμένα (όλα δεν είναι δυνατόν άλλωστε).

    Tα ελληνικά…

    Πάντα επίκαιρα, με κύρος και με μεγάλη ζήτηση, τον τελευταίο καιρό, είναι τα ελληνικής προέλευσης ονόματα όπως Fiat Idea, Kia Cerato, Mitsubishi Carisma, Renault Clio και Thalia κ.λπ.. Ο πιο ένθερμος υποστηρικτής αυτής της τακτικής είναι βέβαια η Lancia (Ypsilon, Musa, Thesis, Phedra και πιο παλιά Delta κ.λπ. ή τα πρωτότυπα Nea, Dialogos κ.λπ.). Χαρακτηριστική και η περίπτωση του μυθολογικού Φαέθωνα, o oποίος «έγινε» υπερπολυτελές VW (Phaeton). Αρκετά δημοφιλή είναι και τα λατινογενή π.χ. Renault Laguna και Modus («λίμνη» και «τρόπος», αντίστοιχα). »

    http://www.autotriti.gr/data/magazine/viewthema/31974.asp

    ΥΓ Ως Αθηναιος δικυκλιστης(7.000 km/ετος)με επικουρικο αυτοκινητο (4.000 evw 5.000 km/ετος) , επρεπε να προστρεξω σε ειδκο εντυπο του status της αντιπαθους κατηγοριας των ΙΧ-ηδων.

    Οι συμφοιτητες μου, μετα την αποφοιτηση τους αλλα και πολλοι γνωστοι μου οταν εβρισκαν δουλεια συχνα αγοραζαν ενα FIAT 127 (οι σπορτσμεν) και 128 (οι οικογενειαρχες).

    Πολλοι το ονομαζαν μ@νοπαγιδα, διοτι ως γνωστον οι γυναικες ειχαν -και ακομη εχουν- λεφτα 🙂 αισθηματα.

  172. Πάνος με πεζά said

    Α, κι αυτό; Εγώ εννοούσα το Volvo 121 και μεταγενέστερα. Γνωστότατο το σουλούπι, ε;

  173. Γς said

    14:

    >Εμείς χρησιμοποιούμε την λέξη «μηχανή» για να προσδιορίσουμε την μοτοσυκλέτα, και οι Ιταλοί για να προσδιορίσουν το αυτοκίνητο

    – Αντιάμο αλά μάκινα

    Κατεβαίναμε πρωί πρωί από Ταράντο σε Ρέτζιο ντι Καλάμπρια, όλη τη σόλα της Ιταλικής μπότας, κι επειδή με είχε ταράξει ο ήλιος από την Ελλάδα αριστερά μου, χρησιμοποίησα το μαραφέτι για τον ήλιο, που το είχα γυρίσει προς το αριστερό παράθυρο.

    Όταν όμως ανέβηκε ο ήλιος και πήγα να το βάλω πάλι στη θέση του, δεν καθόταν με τίποτε. Επεφτε και δεν μπορούσα να οδηγήσω. Είχε λασκάρει η βίδα του, και δεν είχα και κατσαβίδι.

    Μπαίνω σ ένα μαγαζί σ ένα χωριό.
    –Ντου γιου χεβ ε σκρου ντράιβερ;
    Δεν με καταλάβαινε. Στα γαλλικά, τίποτα.
    Και δεν ήξερα πως λέγεται το κατσαβίδι στα ιταλικά.

    –Βορέι κελκόζα ντα φάρε κουέστο μόντο.

    Και έστριβα τα δάχτυλά μου σα να βιδώνω. Τίποτα. Παίρνω ένα μαχαίρι που είχε και κάνω ότι ζεβιδώνω μια βίδα. Τα ίδια.

    –Αντιάμο αλά μάκινα

    Του δείχνω τη βίδα που έχει λασκάρει.
    Και τι μου λέει;

    -Α, Κατσαβίτε! (που εγώ το άκουσα «Κατσαβίδι»)

    -Νο (ρε πούστη μου). Λέω εγώ.

    -Σι, κατσαβίτε. (κατσαβίδι, εγώ)

    Και συμπληρώνει (με την χαρακτηριστική κίνηση των δυο χεριών):

    -Καπίς;

  174. Γς said

    172:

    Και μην αρχίσω να λέω ιστορίες για συνοδηγές και λεβιέδες ταχυτήτων.

    Είναι και η παιδική ζώνη του ιστολογίου γμτ \

  175. Pedis said

    Cars and Cities, Paul M. Sweezy

    (ένα σύντομο άρθρο σχετικά με τον αποφασιστικό ρόλο του αυτοκινήτου στην καμπή και εξέλιξη του καπιταλισμού τον 20ο αι, καθώς και πολλά υποσημειώσεις για όλο το «πακέτο».)

  176. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    175 . Σχετικο και το κλασσικο (για τους πρωίμους ασχοληθεντες με τα οικολογικα)
    Energy and Equity («Ενέργεια και ισοτιμία»), Ivan Illich, 1974

    Ο μεσος αμερικανος αντρας αφιερωνει πανω απο 1600 ωρες ετησιως γαι το ΕΙΧ του. …Δαπανα 4 απο τις 16 ωρες της ημερας στο ΕΙΧ ή μαζευοντας εισοδηματα για αυτο .. …1600 ωρες για 7500 μίλια.
    (σελ. 18-19)

    https://www.uvm.edu/~asnider/Ivan_Illich/Ivan%20Illich_Energy%20and%20Equity.pdf

  177. Eli Ven said

    Από λέξεις για το αυτοκίνητο θα προσθέσω΄, και σόρρυ, αν έχουν ειπωθεί δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα σχόλια- τη λέξη » το τουτούνι», προερχόμενη από το παιδικό «τουτού», και τη λέξη «η χαρχάλω», για αυτοκίνητα-σαραβαλάκια. Έτσι λέγαμε το σχολικό που μας πήγαινε στο Γυμνάσιο Καρδαμύλης της δεκαετία του ’80.

    Από ονομασίες αυτοκινήτου συγκεκριμένου τώρα: ο πατέρας μου αγόρασε το πρώτο του αυτοκίνητο το 1980 στα πενήντα του, το οποίο ήταν και το πρώτο αυτοκίνητο που διέσχισε το δρόμο για το χωριό που φτιάχτηκε τότε, αλλά εμείς τέτοια έθιμα δεν είχαμε, επίσης δεν υπήρχαν και άνθρωποι στο χωρίο, καμιά 15αριά να ήταν, τώρα έχουν μείνει πέντε-έξι. . Το είχε αγοράσει πριν καν πάρει δίπλωμα (το πήρε τελικά με την τρίτη). Ήταν ένα αγροτικό Mazda (που εγώ πρόφερα ΜΑΖΟΑ) χρώματος κόκκινου. Οπότε αυτόματα του δόθηκε το όνομα Κοτσίνα (= κοκκίνα, με τσιτακισμό), το οποίο δίνονταν στα ζώα κόκκινου χρώματος. Κι εντελώς τυχαία είχε την ίδια εποχή και μια αγελάδα κότσίνα.

    Ένας γείτονας στα μέσα της δεκαετίας του ’80 βρήκε από που δεν ξέρω ένα αυτοκίνητο της δεκαετίας του ’20. Λίγο λόγω σχήματος, λίγο επειδή τον άφηνε κάθε τρεις και λίγο του δόθηκε το επίκαιρο τότε όνομα «Τσερνομπίλ. Τελικά το παράτησε σε ένα ρέμα και το ‘φαγε η υγρασία.

    Πέραν του γνωστού ήρωος της επαναστάσεως υπήρχε και ένας άλλος Καραϊσκάκης. Ήτο ένα κουτί με ρόδες θαλασσιού χρώματος κι είχα την τιμή να παρίσταμαι στο τελευταίο του ταξίδι Καλαμάτα – Αθήνα, κάπου το 93 ή το 94. Άμα κλείσω τα μάτια μου, ακόμα βλέπω τους άλλους οδηγούς να μας μουτζώνουνε ( το αυτοκίνητο ίσα που κινούταν κι ο θείος δεν ήταν Σουμάχερ). Τελικά μας άφησε στην Ελευσίνα.

    Εγώ έχω ένα ασημί i10 και το φωνάζω «Λύκο», συνεκδοχικά από την ιντερνετική μου περσόνα (Κακός Λύκος). Το Wolfmobile (κατά το Batmobile) ήταν λίγο κάπως, οπότε το… εξορθολόγισα λιγάκι) Η γυναίκα μου έχει ένα πρασινογάλαζο Spark που λόγω σχηματοχρώματος φωνάζει «βατραχάκι». Ο πεθερός μου έχει ένα λευκό Clio που λόγω σχήματοχρώματος φωνάζει «αρκουδίτσα», είναι σαν πολική αρκούδα.
    Αυτά.

  178. ΓιώργοςΜ said

    172 Μου έχει τύχει να οδηγήσω μια Μερσεντέ (σικ, ρε!) με φρένο στάθμευσης σε πετάλι, όπως αυτό https://goo.gl/cqJXJy (δε μπορεί να το πει κανείς χειρόφρενο, εκ των πραγμάτων). Ψάχνοντας για εικόνα είδα πως τελικά δεν είναι και τελείως εξωτική επιλογή.

  179. Πέπε said

    178
    Εγώ εκεί (τέρμα αριστερά και λίγο πιο ψηλά από τα άλλα πετάλια) θυμάμαι αυτό που πέταγε νερό στα τζάμια, στο Άουντι 50 των γονέων μου, δεκ. ’80 μάλλον.

    (Ας αναφέρουμε κι αυτό: το Άουντι 50 ήταν ένα σχετικά σπάνιο αυτοκίνητο, που ήταν ακριβώς ίδιο με κάποιο μοντέλο της Φολξβάγκεν, πιο συνηθισμένο. Και τα δύο είχαν σε κάποιο εξωτερικό σημείο ένα εντελώς άχρηστο στολίδι, ένα στρογγυλό πράγμα σαν φινιστρίνι κάπως. Από τότε μέχρι τώρα δεν έχει διαλευκανθεί ο λόγος που μας το κλέβανε συνέχεια.)

  180. Pedis said

    -> 175, 176 – Μιλάμε για παγκόσμιο πεδίο μάχης!

    Annual Global Road Crash Statistics

    * Nearly 1.3 million people die in road crashes each year, on average 3,287 deaths a day.

    * An additional 20-50 million are injured or disabled More than half of all road traffic deaths occur among young adults ages 15-44.

    * Road traffic crashes rank as the 9th leading cause of death and account for 2.2% of all deaths globally.

    * Road crashes are the leading cause of death among young people ages 15-29, and the second leading cause of death worldwide among young people ages 5-14.

    * Each year nearly 400,000 people under 25 die on the world’s roads, on average over 1,000 a day.

    * Over 90% of all road fatalities occur in low and middle-income countries, which have less than half of the world’s vehicles.

    * Road crashes cost USD $518 billion globally, costing individual countries from 1-2% of their annual GDP.

    * Road crashes cost low and middle-income countries USD $65 billion annually, exceeding the total amount received in developmental assistance.

    * Unless action is taken, road traffic injuries are predicted to become the fifth leading cause of death by 2030.

    Annual United States Road Crash Statistics

    * Over 37,000 people die in road crashes each year

    * An additional 2.35 million are injured or disabled

    * Over 1,600 children under 15 years of age die each year

    * Nearly 8,000 people are killed in crashes involving drivers ages 16-20

    * Road crashes cost the U.S. $230.6 billion per year, or an average of $820 per person

    * Road crashes are the single greatest annual cause of death of healthy U.S. citizens traveling abroad

    http://asirt.org/initiatives/informing-road-users/road-safety-facts/road-crash-statistics

  181. Pedis said

    Το σπώξιμο με τα χίλια της παραγωγής και αγοράς IX (Ιδιωτικής Χρήσης, το τονίζω!) αυτοκινήτου είναι ένα από τα μεγάλα κρίματα του παγκόσμιου καπιταλισμού.

    Άνθρωποι, πλουτοπαραγωγικές πηγές, εργατοώρες, ταλέντα, πόλεις, περιβάλλον καταστράφηκαν (και καταστρέφονται με αυξανόμενους ρυθμούς).

  182. Καλησπέρα!
    Στα γαλλικά του Κεμπέκ λέγεται συχνότερα char. Σχεδόν συνώνυμη η λέξη με το voiture των ευρωπαϊκών γαλλικών (κάρο & αμάξι). Υποθέτω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο η χρήση του συγγενικού car της αγγλικής, δηλ. της δεύτερης γλώσσας των Γαλλοκαναδών.

  183. Παναγιώτης Κ. said

    Αυτοκίνητο, όχημα, αμάξι.
    Αυτές είναι οι τρεις εν χρήσει λέξεις για το ΙΧ.

  184. Παναγιώτης Κ. said

    @181. Πάρα πολύ σωστή επισήμανση!

  185. Παναγιώτης Κ. said

    Μαρμάρω στην Ήπειρο τα παλαιότερα χρόνια (πριν από το 1960) ονομαζόταν η γυναίκα που δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει. Πως προήλθε δεν μπόρεσα να το μάθω.

  186. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε, είχα πεταχτεί μέχρι το Σάαρ.

    131 Εδω πάντως δεν άκουσα να έγινε σκάνδαλο 🙂

    144 Ναι μπράβο, γκαζοφονιάς κι ο Ελύτης

    161 Λες να βγήκε από εκεί το καμικάζι για τους παράτολμους με τις μηχανές; Έχω μια επιφύλαξη

    175 Και κάτι άλλο θα βάλουμε την Κυριακή

    177 Μπραβο, Κοτσίνα και Κοτσινή έχω ακούσει να το λένε για γελάδες

    180 Ώστε
    * Over 90% of all road fatalities occur in low and middle-income countries, which have less than half of the world’s vehicles.
    …..

    182 Καλώς τον γείτονα!

  187. Παναγιώτης Κ. said

    @22. Μια άλλη έκδοση του συγκεκριμένου ανεκδότου έχει κάπως έτσι:
    Ιούνιος. Εξέταζε προφορικά τους φοιτητές ο καθηγητής του Αστικού (;) και έθεσε το ερώτημα:
    Ο άνθρωπος τι είναι; Αυτοκίνητο ή ετεροκίνητο;
    Αυτοκίνητο απάντησε ο φοιτητής οπότε ο καθηγητής του λέει: Να έρθεις τον Σεπτέμβριο να μου πεις τι μάρκα είναι.
    Προφανώς τον έκοψε.
    Το γιατί τον έκοψε δεν… τόλμησα ποτέ να ρωτήσω κάποιον νομικό για να μου εξηγήσει . 🙂

  188. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    181.

    «Το σπώξιμο με τα χίλια της παραγωγής και αγοράς IX (Ιδιωτικής Χρήσης, το τονίζω!) αυτοκινήτου είναι ένα από τα μεγάλα κρίματα του παγκόσμιου καπιταλισμού.» και οχι μονον

    Οπως στις ΗΠΑ, με 20-ετη χρονικη καθυστερηση, η φτωχη Ελλαδα (τα ανω 2/3 ) κατα την φαση της αποβιομηχανησης και της αυξησης της παραοικονομιας, καταφερε να αποκτησει οχι μονον ΕΙΧ, αλλα κατοικια και εξοχικο (36 τ.μ./κατοικο), επιπλα , ρουχα, υποδηματα, ταξιδια σε εξωτικους προορισμους, πολιτιστικα κεντρα 🙂 και αλλα πολλα.

    Εξ’ αλλου τα ροκ ειδωλα της εφηβείας μας ζουσαν στο εναλλακτικο 🙂 jet set.

    Oh lord won’t you buy me a Mercedes Benz.
    My friends all drive porsches, I must make amends.
    Worked hard all my lifetime, no help from my friends.
    So oh lord won’t you buy me a Mercedes Benz (R)

    Oh lord won’t you buy me a color TV.
    Dialing for dollars is trying to find me.
    I wait for delivery each day until 3.
    So oh lord won’t you buy me a color TV.

    Oh lord won’t you buy me a night on the town.
    I’m counting on you lord, please don’t let me down.
    Prove that you love me and buy the next round.
    Oh lord won’t you buy me a night on the town.
    Everybody….

    R

  189. sarant said

    185 Μαρμάρω ή Μαρμάρα η στείρα γυναίκα. Βρισιά, πρέπει να την έχει ο Παπαδιαμάντης κάπου. Επειδή στο μάρμαρο δεν φυτρώνει ο σπόρος.

  190. Pedis said

    # 180 – από όλο το χαμό, αυτό πρόσεξες;!;!

    Η εξήγησή είναι απλή. Περισσότερα από το 1/4 του αριθμού των αυτοκινήτων παγκοσμίως κινούνται στις ΗΠΑ με 30 χιλ την ώρα. Στις fatalities δεν συνεισφέρουν παρά ελάχιστα.

  191. nikiplos said

    161@ φουρκόνια τα λέγαν εδώ, προφανώς από το Ιταλικό Furgone που σημαίνει φορτηγό. Τα πρώτα που εισήχθηκαν στην Ελλάδα ήταν Ιταλικά με πιρούνι από μοτοσυκλέτα BMW και καρότσα που εξελίχθηκε σε ανατρεπόμενη. Ήταν με πλαστογραφημένη υπογραφή από Μηχανολόγο Μηχανικό της γειτονικής χώρας και αποτέλεσε την αρχή της Φίατ.

    Στην Ελλάδα κατασκεύαζαν αρκετοί με καλύτερη εταιρία την ΣΤΥΛΚΑΡ, δηλαδή τον Στυλιανό Καραγιάννη στη Θεσσαλονίκη… Μέχρι τα 1979, που κράτησε η εταιρία του, είχαν πρώτυπο με μεγαλύτερη ελληνική συμμετοχή από την τότε εμβρυακή SEAT.

    Βέβαια η Ιταλική και η Ισπανική κυβέρνηση στήριξαν αυτά τα εμβρυακά εγχειρήματα που εξελίχθηκαν σε μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, ενώ η Ελληνική Κυβέρνηση έβαλε τέτοια προσχώματα που τα λίγα ελληνικά εγχειρήματα αναγκάστηκαν να κλείσουν για πάντα. Η κυβέρνηση του 1978 έβαλε έναν ειδικό φόρο σε όλους αυτούς για να κλείσουν. Προφανώς για να μας βάλουν στην ΕΟΚ τότε θα απαίτησαν να μην υπάρξει κανένα εγχείρημα αυτοκινητοβιομηχανίας… Σαφώς αυτό είναι εικασία και είναι δύσκολο να αποδειχθεί… κανείς πολιτικός δεν θα το παραδεχόταν άλλωστε…

  192. spatholouro said

    ΜΑΡΜΑΡΩ

    Άλλο μέτρο υπήρξε και η περίφημη «Μαρμάρω», η απομόνωση δηλαδή των κομμουνιστών για όλη τους τη θητεία κι απ’ τους ναύτες κι απ’ τούς φυλακισμένους μέσα σε μια πλωτή φυλακή. (Γ. Πικρός, «Καλπάκι-Φυλακές-Ξερονήσια», 1978)

  193. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Τι ανοησίες διαβάζουμε Θέ μου από τον γνωστό ξερολάκια , φωτεινό καπιταλοδιώκτη… !
    Το συντριπτικό ποσοστό (πανω από 80%) των road fatalities συμβαίνει με ταχύτητες μικρότερες από 50 χιλ/ώρα.
    Φυσικά κι ο κυρίαρχος λόγος που τα φατάλιτις αυγαταίνουν αναλογικά στους «φτωχούς» είναι το «όπου φτωχός και η μοίρα του» (δηλαδή, χειρότεροι δρόμοι, χειρότερα και κακοσυντηρημένα αυτοκίνητα, αργότερα ή ανύπαρκτα ασθενοφόρα/περίθαλψη …κι όλα τα σχετικά «κακά»),

  194. ΚΩΣΤΑΣ said

    @ 57 Πέπε

    «Εδώ στην Κρήτη έχω ακούσει (από όχι τεράστιες ηλικίες) και το εκπληκτικό ρήμα «λαλώ» (το αυτοκίνητο), δηλ. οδηγώ.»

    Λαλώ = κορνάρω

    Λαρισαϊκή – θεσσαλική διάλεκτος: «τι πλαλάς και λαλάς α ρά;» , δηλαδή τι τρέχεις και κορνάρεις ρε σύ:

  195. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    193. Φυσικά στη «μοιρα του φτωχού» είναι και η χαμηλή οδηγική εκπαίδευση (παιδεία εν γένει). Όποιος έχει βρεθεί στους δρόμους του Καϊρου ή του Μουμπάι ,ξέρει τι εννοώ. Μπροστά σε μια βόλτα με αμάξι εκεί, ο γύρος του θανάτου μοιάζει με στράτα-στρατούλα μωρού σε πάρκο…

  196. Pedis said

    # 176 – Πούσαι Αφώτιστε, αυτό του Ιλιτς (που είχες προτείνει και την άλλη φορά) είναι ενδιαφέρον!

  197. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    190. Αυτο που ισχυει σε αστικες περιοχες ειναι οτι η μεση ταχυτητα μειωνεται με τον χρονο ( παλαιοτερα στοιχεια για Θεσσαλονικη εντος 10-ετιας απο 20 σε 10 km/h περιπου).

    Ομως οι Γαλλοι ισχυρίζονται οτι με την δημιουργια πολλων περιφερειακων αυτοκινητοδρομων η ταχυτητα αυξηθηκε κατα 35%

    1.»Το µείζον θέµα στην κορεσµένη ευρωπαϊκή πόλη, όπως και στην Αθήνα, είναι η έλλειψη χώρου.
    Με τη δηµόσια συγκοινωνία γίνονται σηµαντικά βήµατα προς την εξοικονόµηση χώρου. Και την
    αύξηση της παροχετευτικής ικανότητας του δρόµου. Ανά επιβάτη τα λεωφορεία χρειάζονται ένα
    µικρό ποσοστό του χώρου που απαιτούν τα αυτοκίνητα.
    Με την επέκταση της Αθήνας, που προσέθεσε στο µηχανισµό της τα Μεσόγεια και το Θριάσιο,
    προβλέπονται µεγάλες αυξήσεις στις αποστάσεις µετακίνησης τα επόµενα χρόνια. Στην Ευρώπη
    το µέσο µήκος των καθηµερινών διαδροµών µέσα σε µια εξαετία διπλασιάστηκε. Όταν
    µεγαλώνουν οι αποστάσεις πρέπει να αυξάνει και η ταχύτητα, ώστε να τις εξουδετερώνει, γιατί ο
    διαθέσιµος χρόνος της ηµέρας δεν αλλάζει. Αντί για αυτό οι ταχύτητες λόγω του κορεσµού
    µειώνονται. Στις ώρες αιχµής η µέση ταχύτητα των αυτοκινήτων στο κέντρο της Αθήνας είναι
    αρκετά χαµηλότερη από τη µέση ταχύτητα που ανέπτυσσαν οι ιππήλατες άµαξες τον 19ο αιώνα.
    Το 1972 η µέση ταχύτητα των λεωφορείων ήταν 22 χλµ/ώρα και τώρα µέσα στις
    λεωφορειολωρίδες µάλιστα, µόλις 21 χλµ/ώρα (κυµαίνεται µεταξύ 12-30 χλµ/ώρα). Αν ληφθεί
    υπόψη το συνολικό δίκτυο τότε σήµερα, η µέση ταχύτητα για τα λεωφορεία πέφτει στα 14,9
    χλµ/ώρα και για τα τρόλεϊ στα 11,4 χλµ/ώρα. »

    http://www.environ-develop.ntua.gr/uploads/Vlastos1.pdf

    2. Αυτή η αύξηση του μεριδίου του αυτοκινήτου σε συνδυασμό με την αστική επέκταση και την «περιφερειοποίηση» της ροής της κυκλοφορίας είχε ως αποτέλεσμα μια αύξηση 35% σε μέση ταχύτητα των ταξιδιών στις αστικές περιοχές στη Γαλλία μεταξύ του 1982 και του 1994 1 .

    http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0386111214601436

  198. Μαρία said

    189
    Μαρμάρω οι δικές μας οι παλιές έλεγαν τη γυναίκα με σκληρό παρθενικό υμένα. Αν παντρεύονταν τεμπέλη, μπορεί να την έβγαζε στείρα 🙂

  199. Να θυμηθούμε και το γιάπικο ρητό του τέλους του προηγούμενου αιώνα για το τρίπτυχο της επιτυχίας
    «Κινητό, ακίνητο και σέξυ αυτοκίνητο»
    Το δικό μου είναι σέξυ υπό κάποιαν έννοια

  200. ndmushroom said

    (Έτσι, για ποικιλία)

  201. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    196. Αργα αλλα σταθερα, με πολλες αντιστασεις που μαλλον καμπτονται απο τις επαναληψεις μου, βλεπω οτι κατι καταφερνω, εστω και οριακα 🙂

    H ελληνικη «αριστερα» εχει 20-χρονη τουλαχιστον καθυστέρηση σε σχεση με τα οικολογικα θεματα, αν και το βιβλιο του Πιερ Σαμουελ πρωτοκυκλοφορησε (εκδ. Βέργος) περι το 1973 και το αγορασα το1976.

    ΥΓ Βολονταριστικη διαφημιση των απανταχου ελληνων «διανοητων» και «διανοουμενων».

    » Ο Πιερ Σαμουέλ είναι ευρύτατα 🙂 γνωστός στο ελληνικό κοινό από τα βιβλία του που έχουν κυκλοφορήσει, όπως η «Οικολογία: Χαλάρωση ή δαιμονικός κύκλος», το πρώτο οικολογικό βιβλίο που εκδόθηκε στην Ελλάδα το… 1973, (πρώτη έκδοση Βέργος, επανέκδοση Νεφέλη) »

    http://enalekdoseis.net/

    Δειξτε κατανοηση στην ντοπια διανοηση !

  202. Pedis said

    # 193 – και φυσικά, εμφανίστηκε ο κίντεος … σήμερα στο έργο «το μπουλντόγκ του Νικοκύρη».

    Όλα καλά, γλυκέ μου; Μάλλον, όχι, απ’ ότι καταλαβαίνω.

    ——-

    Πάντως, εκτός από τις fatalities, ξεκολλάτε παρακαλώ, υπάρχουν ένα σωρό άλλα μικροπροβλήματα που έχει επιφέρει η στρατηγική πολιτική της καπιταλιστικής ανάπτυξης μέσω της παραγωγής και διάθεσης, με όλους τους τρόπους (*) ΙΧ αυτοκινήτων.

    (*) είτε στη βάση πραγματικών αναγκών εξαιτίας του σχεδιασμού των πόλεων (α ρε κουφάλα Λε Κορμπυζιέ!), της τεχνικής έλλειψης μαζικών μέσων μεταφοράς, με εξαίρεση χώρες της Β. Ευρώπης, αλλά και φανταστικών αναγκών δηλ. φαντασίωσης του μεγάλου εραστή, του καπετάνγαμάω (->) της ανάδειξης ανώτερου κοινωνικού προφίλ.

    (->) Η σιτροέν πριν τον πόλεμο είχε πρωτολανσάρει αυτό το μοντέλο πλασαρίσματος του τουτού.

    # 197 – Στις ώρες αιχµής η µέση ταχύτητα των αυτοκινήτων στο κέντρο της Αθήνας είναι
    αρκετά χαµηλότερη από τη µέση ταχύτητα που ανέπτυσσαν οι ιππήλατες άµαξες τον 19ο αιώνα.

    όπου κι αν πας σε ευρωπαική μεγαλούπολη, στο κέντρο της, ακόμη και σε κείνες που διαθέτουν επαρκή μέσα μεταφοράς αν έχεις ποδήλατο πας γρηγορότερα ακόμη κι από ναπολετάνο τουρίστα οδηγό.

  203. Pedis said

    -> 202 – «μικροπροβλήματα» έγραψα και ξέχασα τα εισαγωγικά … αλλά ίσως για πολλούς είναι όντως ανάξια λόγου.

  204. Γς said

    Κι ήταν κι ο κυρ-Γιώργος, ο πατέρας του κολλητού μου συμμαθητή Νίκου, που πολύ με πήγαινε γιατί ήμουν μάγκας και καραμπουζουκλής και ήθελε πολύ να κάνει ο γιός του παρέα μαζί μου μπας και γλυτώσει από την μάνα του που τον ήθελε μαμάκια.

    Και γω τον πήγαινα όμως τον κυρ-Γιώργο γιατί ήταν μουρντάρης και άλλαζε τις γκόμενες σαν τα πουκάμισα.

    Αλλαζε όμως και τα αυτοκίνητα, καθότι ελαφρώς λαμόγιο εφοριακός.

    Μέχρι που άλλαξε και το Renault Dauphine του με ένα Ford Anglia και άλλαξα κι εγώ την ιδέα που είχα για τα γούστα του.

    Καλύτερα να τον έβλεπα με καμπούρα γκόμενα παρά με αυτό το αυτοκίνητο με το ανάποδο κόψιμο πίσω

  205. Η Boston Dynamics, μετά τον Μεγάλο Σκύλο, έφκιαξε και ρομπότ σαλταδόρο. Μιλήστε μου για αυτο-οδηγούμενα τουτού.

  206. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «…Οι ανησυχίες για την ενίσχυση του φαινομένου του θερμοκηπίου δεν είναι μόδα. Ο Σ. Αρένιους είχε ήδη προβλέψει ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα θα οδηγούσε σε υπερθέρμανση του κλίματος. Οι οικολόγοι προειδο­ποιούσαν γι’ αυτό από τη δεκαετία του ’70. ….»

    Ομως φαινεται η οικολογικη θεωρηση δεν περιλαμβανεται στα απαντα των Μ, Ε, Λ, Σ, ουτε και του Τροσκυ 🙂

    Ομως αρκετοι Σοβιετικοι επιστημονες οπως ο μεγιστος Yakov Borisovich Zel’dovich (8 March 1914 – 2 December 1987), που το 1973 επηρεασε καταλυτικα τον Stephen W. Hawking, μεταξυ των αλλων το 1947 ανακαλυψε(προτεινε) τον ομωνυμο μηχανισμο δημιουργιας ΝΟ απο Ν2 του αερα καυσης (απο σταθερες και κινητες πηγες καυσης), που φυσικα εχει εκπεμφθεί και απο παμπολλους γκαζιαρηδες
    (και μη ) οδηγους ΕΙΧ, μοτο, αλλα και οδηγους φορτηγων, λεωφορειων, πλοιων,….., απανταχου γης.

    ΥΓ Zeldovich mechanism

    Chemical mechanism for producing active nitrogen from molecular nitrogen in the gas phase.

    The pair of reactions O + N2 → NO + N and N + O2 → NO + O were first proposed by Russian scientist Y. B. Zeldovich in 1947. The reactions are thought to account for much of the active nitrogen formed in hot exhaust gases from combustion sources and following the rapid heating of the air during lightning discharges.

    Zeldovich, Y. B., P. Y. Sadonikov, and D. A. Frank-Kamenetskii 1947. Oxidation of nitrogen in combustion (M. Shelef, Transl.). Acad. Sci. USSR. Inst. Chem. Phys., Moscow–Leningrad..

  207. ΓιώργοςΜ said

    205 Στο γνωστό «5th gear», στην παρουσίαση κάποιων πρωτοτύπων (τότε), ο Μέι είπε το αμίμητο «Self-driving cars are around for almost a century, they are called taxis!»

  208. Γς said

    Πήγε στο ΟΔΔΥ ο κυρ Σπύρος (ΟΔΗΣΥ το λέγαν τότε, ή κάπως έτσι) και πήρε, τσάμπα σχεδόν, ένα σαπάκι Σιτροέν, από εκείνα τα μεγάλα τα παλιά με τους μασπιέδες του καιρού του Μπορσαλίνο.

    Κι ήταν κι ο Τζων ο ελληνοκαναδέζος που μόλις είχε ανοίξει στην οδό Χειμάρας στον Υμηττό κάτι μεταξύ φαναρτζίδικου και σιδηρουργείου. Σμίξανε και ο Τζων τον έπεισε ότι:

    -Θα το κάνω εγκώ βέρυ μπιούτιφουλ . Τέτοια κάρα νέβερ εγκέν κάνουνε.

    Και πες πες την δάγκωσε τη λαμαρίνα ο κυρ Σπύρος.
    Και τι λαμαρίνα; Σιδηροελάσματα από 3 χιλιοστά και πάνω. Με τέτοια φύλλα αντικατέστησε όλες μα όλες τις λαμαρίνες.

    Βέβαια δεν ήταν οι νέες καμπύλες της σιτροέν αρκούντως γαλλικές. Ολο γωνιες ήταν σαν τανκ στο Βερντέν.

    Πήρε μήνες αυτή η μεταμόρφωση και ήρθε η ημέρα που θα έκανε το ντεμπούτο της η ούτως ανασκευασθείσα λιμουζίνα.

    Καταστρόφ!

    Με πατημένο τέρμα το γκάζι η δευτέρα ταχύτητα έμπαινε μετά από 2-3 λεπτά και ήθελε αλλά τόσα για να πιάσει τα 15 με 20 χιλιόμετρα την ώρα.

    Τόσο βαρύ είχε βγει…\

  209. Ήσουνα στη μάνα σου μ’ ένα παλιό πουλόβερ
    τώρα που σε πήρα εγώ, ζητάς και Range Rover

    Τραγουδήθηκε στις αρχές του αιώνα σε γάμο φίλου και συντρόφου. Μαντέψτε με τι κυκλοφορούσε η νύφη.
    Τώρα, πάντως, ούτε φίλος είναι, ούτε σύντροφος. 😉
    Κι όχι λόγω της τζιπούρας.

  210. Γς said

    “Τερμάτισε”.
    Μια άλλη έκφραση είναι “έκαψε [φλάντζα]”. Την έχω ακούσει και με κάτι άλλο στη θέση της φλάντζας:

    -Πάει! Το έκαψες το μηχανάκι!

    Νεαρή φαρμακοποιός σε μεσήλικο πελάτη της [προφανώς και γνωστό της].

    Της είχε ζητήσει ο φουκαράς εκείνα τα ρομβοειδή μπλε χαπάκια

  211. Ώχου, μωρέ καημένε κι εσύ http://lolsnaps.com/upload_pic/8fd28e16-.jpeg ξεκόλλα! http://lolsnaps.com/upload_pic/842fabd2-giving-love-handles-new-meaning.jpeg

  212. Γς said

    Είναι κι εκείνα τα αυτοκίνητα, με Αθηναϊκές πινακίδες

  213. Pedis said

    196. Αργα αλλα σταθερα, με πολλες αντιστασεις που μαλλον καμπτονται απο τις επαναληψεις μου, βλεπω οτι κατι καταφερνω, εστω και οριακα

    Μεσιέ Αφώτιστε, δεν έχω κατά νου τι επιδιώκεις ή μπορείς να βγάλεις από τα σχόλια και τους σχολιαστές του ιστολογίου. Σου εύχομαι καλή επιτυχία. Προσωπικά, πολύ συχνά αισθάνομαι ότι βρίσκομαι να διαβάζω, άθελά μου, το ημερολόγιο κάποιων -πολύ ουμέν, δεν λέω, αλλά βαρετό- άλλες φορές ξαναβιώνω την εμπειρία της θητείας, ιδιαίτερα στο κέντρο εκπαίδευσης, όπου χάρη στην εξαιρετική ευκαιρία που δίνονταν, όλοι άγνωστοι μεταξύ τους, ο καθένας διηγούνταν για τον εαυτό του ό,τι γούσταρε. (Θητεία στο ιστολόγιο του Σαραντακου περνάμε ρε πούστη μου .. μέσα …)

  214. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Ο σοσιαλισμος -αν ποτε ελθει- θα ελθει με ποδηλατο, συμφωνα με τον υπουργο* του Σ. Αλλιεντε.

    Il socialismo può solo arrivare in bicicletta. (attribuita)
    El socialismo sólo puede llegar en bicicleta.[1]

    *José Antonio Viera Gallo (1943 – vivente), avvocato e politico cileno.

    ΥΓ Προσπαθησα το 1986 να πηγαινω στο γραφειο με ποδηλατο, αλλα απλως αυξησα την δοση σε καθε λογης ρυπαντικη ουσια που ανεπνεα κανοντας ορθοπεταλια λ.χ. στην οδο Ερμου. Ακομη θυμαμαι τις διαφορες ομες απο τις ποικιλες πηγες ρυπανης. Η χειροτερη πηγη ηταν τα στεγνοκαθαριστηρια λογω των οργανικων διαλυτων. Ετσι συνεχισα να κινουμαι με την μοτοσυκλετα.

    Οι καθε λογης εσωτερικοι και εξωτερικοι μεταναστες απανταχου γης δεν θα κατορθωσουν συντομα να κατανοησουν αυτο, στους αιωνες της ραγδαιας εκβιομηχανισης και της ταχυτητας. Η κερδοσκοπια γης στην Καλιφορνια συνοδευτηκε απο την ταχυτατη διαδοση του ΕΙΧ εις βαρος των ΜΜΜ. Αλλα πρωταθλητης στον χρονο μεταξυ κατοικιας κια εργασιας ειναι η Bangkok της Ταϊλανδης.
    Και πρωταθλητης στην αποσταση μετακινησης του εργατικου δυναμικου ειναι η Κινα.

    ΥΓ2 How long does it take you to get to work?
    […]
    The world’s worst commute is in Bangkok, Thailand, where people spend about 2 hours a day travelling to and from work. At peak times the average speed of traffic in Bangkok is 7mph.
    […]

    http://www.express.co.uk/life-style/life/493116/Commuting-facts-from-around-the-world

  215. Γς said

    Το “Λεωφορείο ο πόθος” ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης, στις 3 Δεκεμβρίου 1947, σε σκηνοθεσία του Ελία Καζάν, με την Τζέσικα Τάντι στον ρόλο της Μπλανς (Βίβιαν Λι, στο φιλμ του 1951) και τον 24άχρονο Μάρλον Μπράντο που σφράγισε με την ερμηνεία του τον Κοβάλσκι.

    Η πραγματική λεωφορειακή γραμμή Πόθος (Desire) λειτούργησε από το 1920 ως το 1948, στη Νέα Ορλεάνη. Περνούσε και από την οδό Πόθου (Desire Street), ενώ στο έργο του Τένεσι Ουίλιαμς η διαδρομή της Μπλανς στο έργο είναι αλληγορική, στα αδιέξοδα του πόθου και του πάθους.

    Και το δικό μου λεωφορείο είχε να κάνει με τον πόθο και το πάθος αλλά δεν ήξερα ότι περνούσε από εκεί. Στην πραγματικότητα δεν ήξερα ούτε την διαδρομή του.

    – Βάλε το αμάξι στο κενό χώρο μπροστά απ το γκαράζ μου. Μου είχε πει την πρώτη φορά.

    Αυτό έκανα. Και έτρεξε ένας από απέναντι:

    -Τι κάνεις ρε φίλε; Θα βγει η τρελή η δασκάλα και θα φωνάζει.

    Ηταν ο Θανάσης που της την έπεφτε κιόλας, όπως μου είπε η δασκάλα, που δεν ήταν δασκάλα αλλά πανεπιστημιακιά.

    Και πήγαινα να της χτενίσω τα στατιστικά της σε μια εργασία της, Αυτή τη φορά όμως η επίμαχη θέση ήταν πιασμένη και πάρκαρα άτσαλα λίγο πιο πέρα στη στροφή, στη γωνία.

    Και πως πέρασε η ώρα και δεν χτενίσαμε καθόλου τα στατιστικά. Και βγαίνω και τι να δω;

    Ενα λεωφορείο να προσπαθεί να στρίψει. Οι επιβάτες να έχουν κατέβει και να βρίζουν τον οδηγό που είχε παρκάρει το αμάξι. Το δικό μου αμάξι.

    Ετρεξα να πάρω το αυτοκίνητο, αλλά φρέναρα αμέσως. Που πας ρε Καραμήτρο; Εμεινα στήλη άλατος ανάμεσα σ αυτούς που έλεγαν ότι θα με σκίσουν, θα με αυτώσουν γενικώς.

    Ετσι δεν είχα άλλη επιλογή παρά να αρχίσω κι εγώ να με βρίζω:

    -Ρε το μακάκα, ρε τον άσχετο…

    Κι όταν τα κατάφερε το λεωφορείο και έφυγαν και οι περίεργοι που είχαν μαζευτεί, μπήκα στο αμάξι και έφυγα κι εγώ.

  216. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    213. «(Θητεία στο ιστολόγιο του Σαραντακου περνάμε ρε πούστη μου .. μέσα …)»

    Ας το δουμε ως συνεχιζομενη μαθητεια .

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ / ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ – Θητεία_1974

    ΥΓ Αν εκανα καποιο λαθος ας με διορθωσεις. Οπως ειδες ουτε βαρυ πεπονι ειμαι ουτε στην ΚΝΕ δεν με εγραψαν, ουτε στον Ρηγα διοτι δεν κατανοουσα την ΕΑΔΕ. Αλλα την αγνοια των οικολογικων προβληματων της αριστερας του 70-80 δεν δυναμαι να λησμονησω. Φαινομενα υπαναπτυξης.

  217. Γς said

    Ελ. Βενιζέλος

    Κι εκεί που περίμενα όρθιος έξω απ το αυτοκίνητο στις αφίξεις για να με δουν η κυρά μου κι οι άρτι αφιχθείσες ανιψιές της, να μια στριμμένη:

    -Εμποδίζετε κύριε!

    -Πέντε λεπτά κι έφυγα.

    -Και γιατί είστε όρθιος; Δεν μπορείτε να περιμένετε μεσ το αμάξι;

    -Οχι.

    -Γιατί;

    -Αν σου πω ότι περιμένω να μου φέρουν μπέιμπι λίνο να αλλάξω;

  218. Pedis said

    -> 216 – δεν ήταν για σένα η μπηχτή.

    Ούτε μου πέφτει λόγος σχετικά με ποια οργάνωση (δεν) γράφτηκες. Κάνε το παιχνίδι σου, λοιπόν.

    Όσο για το ότι δεν υπήρχε οικολογική συνείδηση στην ελληνική αριστερά είναι γεγονός. Από φτωχούς και καταδικασμένους από τη (μισο)αποικιοκρατία μην περιμένεις τέτοιες πολυτέλειες. Πολύ περισσότερο όταν αρκετοί βγήκαν από το κουκούλι της μιζέριας για «μία μέρα» (αλλά δεν τόξεραν) και νόμισαν ότι πιάσαν το παπά απ’ τ’ αρχίδια.

    Αλλά ρε Αφώτιστε, στην Αθήνα με ποδήλατο; Πάλι καλά που δεν σε φάγαν λάχανο!

  219. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    214. https://www.youtube.com/watch?v=hL9JpoAMfFI

    Γιάννης Βασιλείου – Καμπριολέ ( Original + Lyrics ) [HQ]

  220. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    218. Χαλαρααααα οταν χρειαζεται.

    1. «Από φτωχούς και καταδικασμένους από τη (μισο)αποικιοκρατία μην περιμένεις τέτοιες πολυτέλειες.»

    Αυτα ειναι δικαιολογιες για τους εσωτερικους μεταναστες συμφοιτητες μου.

    Ποτε δεν ημουν πλουσιος ουτε καν ευπορος, αλλα ευαισθητος σε κοινωνικα και οικολογικα θεματα.

    2. «Αλλά ρε Αφώτιστε, στην Αθήνα με ποδήλατο; Πάλι καλά που δεν σε φάγαν λάχανο!»

    Ειναι οι ικανοτητες (γονιδια). 40, 5 ετη σε δικυκλο μια πτωση .

    Απορω με κατι συμφοιτητες μου αγυμναστους, χωρις αντοχη πως θα εκαναν την επανασταση 🙂 .

  221. Γς said

    219:

    Και μια άλλη Καμπριολέ. Μερσεντές:

    Η Αννα.
    Νεαρή συνάδελφος. Από τις ωραίες.

    Την βλέπω μόλις βγήκα απ τη Σχολή να περπατά στο πεζοδρόμιο προς τη στάση του λεωφορείου. Θα την έπαιρνα, ως συνήθως, μέχρι το κέντρο, αλλά σήμερα σήκωνε πλάκα.
    Ηταν κάποιος μάγκας με μια μπραντ νιου καμπριολέ Μερσεντές που της έκανε κόρτε.

    Απτόητη, σοβαρή αυτή περπατάει αδιάφορη. Αυτός σταματάει, της λέει τα σχετικά και ξεκινάει πάλι για να καλύψει το κενό και πάλι τα ίδια.
    Σε ένα τέτοιο κενό προφταίνω και μπαίνω μπροστά του. Με το σαραβαλάκι μου, το φολκσβάγκεν με τον δεμένο με σύρμα προφυλακτήρα που κρέμεται.

    -Δεσποινίς, πάμε για καφέ;
    Με βλέπει και κάνει τη σοβαρή. Ο από πίσω να τα έχει χάσει από την ξαφνική εμφάνιση του VW, που κάνει και φοβερό θόρυβο μιας και του λείπει και η μία εξάτμιση. Εγώ όμως απτόητος εκεί. Το αουτσάιντερ της συμφοράς.

    Μου κορνάρει να φύγω απ τη μέση. Να μην ενοχλώ τη κοπέλα, που ήταν και δύσκολη και δεν μου έδινε τάχα μου και σημασία.

    -Μα σας παρακαλώ. Γιατί δε μου απαντάτε;

    -Μα τι θέλετε κύριε;

    -Να μπεις μέσα. Με ωραίο τρόπο. Κι ανοίγω τη πόρτα.

    Και σταματάει δήθεν σαστισμένη. Με κοιτάζει και τον κοιτάζει. Μετά με ξανακοιτάζει σαν να συγκρίνει. Και τελικά μπαίνει μέσα!

    Σκάσαμε στα γέλια.
    Και τον βλέπω απ το καθρεφτάκι να βρίζει και να χτυπάει το μέτωπο του.

  222. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Η πολιτικη καθυστερηση της ελληνικης κοινωνιας κυριως της δεκαετιας 1981-1990 και η καπηλεια των οικολογικων προβληματων – των πρωτων χρονων του οικολογικου κινηματος -συνοψιζεται στο επομενο σατιρικο ποιημα.

    Ενω απο παλια ημουν οικολογος
    στο τελος εκαταντησα …..αναπτυξιολογος.

    Ι. Ουτε τον Μπουκτσιν, ουδε τον Σαμουελ(1982-1989)

    Οταν εσεις ω αφελεις με τα κομμουνιστικα
    τον Ανδρεα , τον Ακη, και τον Γεννηματα
    ηδη ασχολιομαστε με τα οικολογικα
    το νεφος λεξη αγνωστη, τα αλογονωμενα
    σουβλακια τρωγατε, λιπη υδρογονωμενα
    το Τσερνομπιλ εγεννησε μπολικη υστερια
    μετρησεις οι καθηγητες μεγαλη φασαρια
    (επρεπε καποιοι βοηθοι να κοιμηθουνε
    και μαγικα επαυριον, προφεσσορες να γενουνε)
    Αυθαιρετα σαν εκτιζαν γονεις και συγγενεις
    χωματερες στο πουθενα ειναι να απορεις
    στα ρεματα επεταγαν σκουπιδια και ψοφιμια
    και η πεινασμενη αριστερα μια απο τα ιδια
    Δημοσιοι υπαλληλοι, οι πιο καλοι στις ΔΕΚΟ
    απο την ντοπιολαλια μαθαινα τον ποιον βλεπω
    (τι κρητικους και πατρινους, απο αιτωλοακαρνανια
    μυτιληνιους, φθιωτιδα, λιγο μακεδονια,….)
    και νασου ξε-πετιεται η οικολογικη τριαδα
    γαλλομαθεις : δυο ψηλοι κι ενας ….κοντος
    οικολογος, ενεργειολογος, κι ενας μηχανικος
    εργολαβικα ανελαβαν να φερουν στην ελλαδα
    (πρασινη ειρηνη,αγρια ζωη, λεφτα για μη-κυ-ο
    νασου το θειο βρεφος, τζαμπα διακοπες
    ενα τσουρμο φρικια, ρηγαδες, Υπ. Νεας Γενιας,
    και Πανελλλαδικαριοι, ας τα μη τα ρωτας)
    Σιχαθηκα, ωρε παιδια την “οικολογικη” ομαδα
    μαλλον κακο παρα καλο εκαναν στην Ελλαδα
    ενω απο παλια ημουν οικολογος
    στο τελος εκαταντησα …..αναπτυξιολογος.

    01.05.2013

    Αφωτιστος Φιλελλην

  223. Επειδή κάτι γράφτηκε για τον τρόπο που οδηγούν στας ανατολάς η εμπειρία στο Μπεϊρουτ μου λέει πως οδηγούν όπως ακριβώς διασχίζουν οι Ελληνες τους δρόμους στις πόλεις ΅κοιτάζουν αν τους παίρνει και αδιαφορούν πλήρως για φανάρια και διαβάσεις. κι έχουν τόσδα δυστυχήματα όσα καιεδώ οι πεζοί μας.

  224. @ 221

    Βρε Γς είχες περάσει πριν καμιά 25 αριά χρόνια από την Σύρο ; Εβλεπα το Φοίνικας Σύρου-ΠΑΟΚ στο βόλλεϋ κι όλο Σούρδη και Σούρδη ο εκφωνητής. Κοιτάζω την φανέλλα του κι έγραφε SOURDHI Να μην πω τι σκέφτηκα…

  225. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    221

    Αρχες δεκατιας 80.

    «Οι συμφοιτητες μου, μετα την αποφοιτηση τους αλλα και πολλοι γνωστοι μου οταν εβρισκαν δουλεια συχνα αγοραζαν ενα FIAT 127 (οι σπορτσμεν) και 128 (οι οικογενειαρχες).

    Πολλοι το ονομαζαν μ@νοπαγιδα, διοτι ως γνωστον οι γυναικες ειχαν -και ακομη εχουν- λεφτα 🙂 αισθηματα. »

    Μετα τις σχετικες τηλεοπτικες σειρες (Δυναστεια, δικηγοροι του LA,….) και τα ντιστοιχα εργα καθε μπακουρι και ενα καμπριο.

    ΥΓ Μονο που δεν γνωριζουν οτι αν κυκλοφορεις με καμπριολε μερικα χρονια χωρις αντιηλιακο, κασκετο,….στην Αθηνα θα παθεις οχι μονον διαρκη ηλιαση αλλα και μακροπροθεσμα κινδυνευεις απο καρκινο δερματος. Ενας φιλος μου, για τους λογους που ανεφερα , μετα απο 3 μηνες πουλησε το καμπριο.

  226. Μπούφος said

    221 Κάποτε στη Βία Βένετο, ένας άγνωστος, γόης ιταλός, σταμάτησε το τσίλικο αμάξι και με κάλεσε να με πάει μια βόλτα. Τον ευχαρίστησα αλλά είχα άλλη αποστολή, και δεν μπήκα. Πώς κάνουν τέτοιες αποκοτιές, με άγνωστους, οι άνθρωποι, απορώ! Θα μπορούσα να έμπαινα μέσα και να μην τον ξανάβλεπε η μάνα του…

  227. Λάζαρος Ρεπούνδιος said

    Πολλές οι αναφορές στο όνομα Μαρμάρω.
    Και ξαφνικά συνειδητοποίησα την ηλικία μου.
    Κανείς δεν αναφέρθηκε στην ιστορική Μαρμάρω.
    Σκέφτηκα να το θέσω ερώτημα αλλά…

    Μαρμάρω λοιπόν λεγόταν στη δεκαετία του 50 το αυτοκίνητο εξωτερικών μεταδόσεων της Ραδιοφωνίας.

  228. Pedis said

    # 220 – καλώς, Αφώτιστε, αλλά να μην περιαυτολογούμε, το είπαμε, βέβαια, για τους άλλους, δεν τόπαμε;

    Πάντως, μην αποδίδεις στην απουσία πατσοκοιλιάς ότι επιβίωσες ως ποδηλάτης στην Αθήνα. Μάλλον θα σε προστάτευε κρυφά καμιά οικολογική οργάνωση -ως προστατευόμενο είδος- ή καμιά ΜΚΟ που γύριζε ντοκυμαντέρ στην Αθήνα με θέμα τον μοναδικό ποδηλατάκια στην ευρωπαική κατσαριδούπολη.

  229. Γς said

    226:

    >Κάποτε στη Βία Βένετο, ένας άγνωστος, γόης ιταλός, σταμάτησε το τσίλικο αμάξι και με κάλεσε να με πάει μια βόλτα

    Α, κι εγώ!

    Κάποτε στη Βία Βένετο, μία άγνωστη γόησσα ιταλίδα, σταμάτησε το τσίλικο αμάξι και με κάλεσε να με πάει μια βόλτα. Εγώ όμως δεν ήμουν εκείνη τη στιγμή εκεί.

    Ημουν όμως στο Κολοσσαίο. Την λαθος όμως στιγμή κι εκεί.

    μετά από μια κουραστική μεταμεσονύκτιο διαδρομή από Μπάρι (νεμπουλε, ομίχλη να την κόψεις με μαχαίρι) πίσω από το κόκκινο φανάρι του προπορευμένου αυτοκινήτου) φτάνουμε στη Ρώμη χαράματα. Εξοδος 1, 2 κλπ. Μπαίνω σε μια από αυτές και να το Colosseum!

    Τι να κάνω; Τόσες ώρες κάτι μπύρες κόντευαν να σπάσουν την κύστη μου.
    Κατεβαίνω και δίπλα σε κάτι θάμνους και α……

    Μετά από μερικές ημέρες στη Βάρκιζα με ξυπνάει η (έσβησα το όνομά της) που χάζευε το CNN πρωί πρωί,

    -Γιάννη έλα να δεις! Ετσι και είχαμε πάει μια εβδομάδα αργότερα στη Ρώμη θα σε έδειχνε τώρα το CNN να κατουράς.

    Ηταν ο Πάπας στο ίδιο ακριβώς σημείο να ευλογεί (Πάσχα των καθολικών) για τους χριστιανούς που θυσιάστηκαν στο Κολοσσαίο.

  230. Μάντις said

    Είδες Μπούφε; Δεν σε πιστεύει ο Γς. Όπως και μένα. Κανείς δεν με πίστευε. Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια!

  231. Γς said

    Κι ένα κατσαριδάκι που δένει με το fica!

    Στα Ρουμάνικα fica είναι η κόρη. Κοίταξε τώρα. Αδελφάκι της Ιταλικής τα Ρουμάνικα και την κόρη την λένε fica…Τυχαίο;
    Ηταν για να την πατήσω εγώ:

    20 χρόνια πριν. Εποχή μεγάλων απεργιών στα Πανεπιστήμια. Πήγα για μερικές μέρες στην Ιταλία και καταλήξαμε να την γυρίζουμε ένα μήνα. Ημουνα με μια φίλη μου την Ελένη που είχε σπουδάσει στην Τιμισουάρα της Ρουμανίας και η οποία έβαζε ρουμάνικες λέξεις στα φτωχά ιταλικά της και τα ψιλοκατάφερνε πολλές φορές.

    Ηταν στο Rende στο Πανεπιστήμιο της Καλαβρίας που με είχε καλέσει η φίλη μου η Τζοβάνα Ντε Μπενεντίκτις για μια διάλεξη πάνω σε ένα θέμα που παλεύαμε τότε.

    Αμφιθέατρο, Καθηγητές κάργα φοιτητές. Τελείωσα κα ερωτήσεις κλπ. Οπότε μια προφεσορέσα ρωτάει την Ελένη τι κάνει, εννοώντας ερευνητικά. Κι αυτή, που νόμισε πως την ρώτησε «Τι είναι» βρήκε την ώρα να κάνει χιούμορ κι απαντάει:

    -Είμαι η κόρη του.
    Μόνο που το κόρη δεν το ήξερε και το έβαλε στα Ρουμάνικα!

    -Sono sua fica!

    Χαμός.
    Η πλάκα είναι ότι δεν καταλαβα ότι ήταν από τα Ρουμάνικα για να λυθεί η παρεξήγηση.

    Πρόφτασα όμως και της φώναξα στα …ελληνικά:

    -Σκάσε μωρή @ουτάνα!

    Κι έδεσε το πράγμα

  232. Πάνος με πεζά said

    Kι εγώ, από μπακούρι, καμπριολέ είχα.
    https://cdn.classiccars.com/wp-content/uploads/2016/10/unnamed-13-1024×674.jpg?x27296
    Μια φορά, τω καιρώ εκείνω, είχε φτάσει μέχρι τα Κύθηρα, όπου, φευ, τότε δεν υπήρχε σούπερ βενζίνη. Αλλά και με την απλή, μια χαρά τα πήγε, το σκ’λι…
    Καλά που δεν το φτάσαμε και Κρήτη,να του ρίζουμε ρακί…
    29 ίππποι από 600 κυβικά, και τώρα 22 έχει το σκούτερ μου, από 250…

  233. Γς said

    >20 χρόνια πριν.

    1991, κοντά 30 χρονια πριν. Βλεπόμουνα…

  234. Λ said

    Έχουμε κάτι συγγενείς από τη Νότια Αφρική που λαλούν το αυτοκίνητο κάρο.
    Κούρσα εμείς λαλούμε το μικρό κονβέρτιπλ όχημα.

    Η λέξη όχημα μου θύμισε το αγγλικό vehicle με τη σημασία του μέσου για να εκφράσει/πετύχει κανείς κάτι.
    Πολλές φίλες μου στα νιάτα μου έλεγαν βγαίνω με κάποιον που έχει μπι εμ ντάμπλουγιου (μπεμβέ) ή μερσεντές. Το έβρισκα πολύ αστείο. Ο δικός μου αγαπημένος και νυν σύζυγος δεν έχει καν δίπλωμα οδήγησης.
    Το πιο σημαντικό αυτοκίνητο της ζωής μου είναι το λεωφοριάκι φολγκσβάγκεν με το οποίο εγκαταλείψαμε το σπίτι μας το 74 και αν θυμάμαι σωστά ήμασταν 14 άτομα. Πράγματα δεν πήραμε γιατί δεν υπήρχε χώρος. Εγώ και αδερφή μου καθίσαμε στο καπό (πορτμπαγκάζ). Και μιλούμε για ώρες πολλές.
    Στη συνέχεια με το ίδιο αυτοκίνητο πηγαίναμε κάμππιγκ και εκδρομές (είχαμε και πολύ ευρύχωρο οικογενειακό αντίσκηνο) και το βαφτήσαμε Βάγκα από το βάγκεν.

    Το πρώτο μου αυτοκίνητο ήταν ένα υπέροχο Φορντ Κκορντίνα που είχε τα χρονάκια του και γιαυτό πολλοί με απόπαιρναν. Τι τη θές αυτή την τταλαπάγκα; μου έλεγαν.

  235. Γς said

    233:

    >Καλά που δεν το φτάσαμε και Κρήτη,να του ρίζουμε ρακί…

    Σε μια απεργία, δεν ξέρω γω τι ήτανε, τω καιρώ εκείνω

    -Δεν έχω αμόλυβδη.

    -Βάλε ότι έχεις.

    -Τι να βάλω;

    -Νέφτι, έχεις;

  236. Γς said

    234:

    >Έχουμε κάτι συγγενείς από τη Νότια Αφρική που λαλούν το αυτοκίνητο κάρο.
    Κούρσα εμείς λαλούμε το μικρό κονβέρτιπλ όχημα.

    Ούτε Μιλάει Ούτε Λαλάει (1966)
    – Μεταφρασμένος Τίτλος:
    Not a Word Out of His Mouth

    http://www.cine.gr/film.asp?id=702953&page=2

  237. Γς said

    230 @ Μάντις

    >Είδες Μπούφε; Δεν σε πιστεύει ο Γς. Όπως και μένα.

    Μάντις, κάνε δουλειά σου!

    Μάντις (αλογάκι της Παναγίας) που ζευγαρώνει. Το θηλυκό είναι το πράσινο, που μετά τρώει το κεφαλι του αρσενικού

  238. Λ said

    Αμα τελειώσουμε με τα αυτοκίνητα ο Νίκοκύρης ίσως γράψει για τα τράχτα (από το τράκτορ) και τα κομπάγια (θεριστικές μηχανές)

  239. Γς said

    128:

    Α, για τα Καρτέπιλαρ, που λέγαμε κάποτε [όταν ήταν κι αυτοκίνητα εδώ στο Ελλαντα]

  240. Γς said

    Φτου!

    Κατέρπιλαρ

  241. Λ said

    Θυμάστε τις παλιές μπαταρίες αυτοκινήτων; Οι αγγειοπλάστες της Λαπήθου χρησιμοποιούσαν το μόλυβδο από παλιές μπαταρίες για την εμφιάλωση των διφόρων χρηστικων αγγείων. Τα ξεχωρίζουμε αυτά που είναι εμφιαλωμένα με αυτό τον τρόπο γιατί το χρώμα τους μοιάζει με ξεβαμένο λαδί.

  242. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ναι Πέπε. Λαλιώ τ΄αμάξι,τα πρόβατα και το νερό στ΄αυλάκι(με βέργα βγάνω τα εμπόδια ,φύλλα κλπ να κυλάει στην κοίτη του-ξελαλιώ επίσης).
    «Λαλεί κούρσα και τουτουνίζει όντε φτάνει» ενημερωνόντουσαν μεταξύ τους οι γιαγιάδες που περιμένανε το νέο αγροτικό γιατρό τις Τετάρτες στο χωργιό. Οδηγεί αυτοκίνητο και κορνάρει σου λέει,μην ανησυχείς, θα τον ακούσεις όταν φτάσει. Τις θυμάμαι στην πλατεία να κάθονται στη σειρά να ξεμετρούν σαν κομποσκοίνι τα χάπια στην ποδιά και να περιμένουν το γιατρό.
    Είτε από σύμπτωση είτε ήταν της μόδας ή επειδή ήταν γερά, τουλάχιστον τρεις αγροτικούς γιατρούς θυμάμαι να είχαν το φολκσβάγκεν το κατσαριδάκι. Ο ένας μάλιστα το έριξε ,χωρίς ελάχιστο τραυματισμό του ευτυχώς, απ τη γέφυρα.

    Κλούβα και αγροτικό λένε κάτω το κλειστό ή με καρότσα αντίστοιχα. και κλουβάκι, το μικρό φορτηγάκι.
    Σκλάβα του παππού το σκαφτικό.Καναρίνι το δικό μου κίτρινο σέατ 127.
    Και ξαφνικά τώρα μου ήρθε ο Άλντο Μόρο του θείου μου,ένα Φίατ (απ΄τα κομψά «τετραγωνισμένα»-δε θυμάμαι ποιο μοντέλο ήταν αυτό το παλιό-κλασικό θα το έλεγα).Συχωρεμένοι όλοι πια, Μόρο,θείος κι αμάξι. 😦

  243. Γς said

    Α, δεν το κατάλαβα…

  244. Γς said

    243 -> 241

  245. Πέπε said

    241, 243:
    Εφυάλωση;

  246. Λhttps://en.m.wikipedia.org/wiki/Phaeton_body said

    171. Στην περίπτωση τη ονομασίας Φαέθων υπήρχε από παλιά πριν την ανακάλυψη του αυτοκινήτου και ήταν η ελαφριά, ανοιχτή άμαξα. Τον τύπο αυτη της άμαξας τον είχαν και οι Ρώσοι (φαγιετόν).

  247. Λ said

    Ώπα, πιάστηκα στη σπαμοπαγίδα.

  248. Μαρία said

    Η εφυάλωση μολύβδου έχει το πλεονέκτημα η επιφάνεια του κεραμικού να γίνεται λαμπερή και διάφανη σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ ταυτόχρονα χρωματίζεται εύκολα με οξείδια άλλων μετάλλων, όπως το οξείδιο του σιδήρου που δίνει ένα ζεστό καφεκίτρινο χρώμα ή με το οξείδιο του χαλκού που δίνει στην επιφάνεια του κεραμικού ένα πράσινο χρώμα. https://larnacainhistory.wordpress.com/2011/02/06/6-%CE%BF-%C2%AB%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82%C2%BB/

  249. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Εμένα που (δε) με βλέπετε 🙂 έχω οδηγήσει σεβρολέτ ιμπάλα! (ρώτησα τώρα τον καλό μου τί ήταν αυτό το θηρίο που οδήγησα τότε στην Καλιφόρνια),πριν 30 τόσα χρόνια.Το είχαν κάποιοι φίλοι εκεί κρατημένο, έτσι για το γούστο και το οδήγησα για την εμπειρία. Τεράστιο!Παίζει βόλεϊ άνετα ο οδηγός με τους πίσω, γελάγαμε.
    Tο κανονικό αυτοκίνητο που είχε εκεί ο δικός μου ήταν ένα κοκκινούλι της ρενό, το Le Car που σαν ούγια εμφανή, το είχε γραμμένο πάνω στην πόρτα του.

    Αμαξωτός λέμε μεις και ο αμαξιτός μου φάνηκε σαν «πρωτευουσιανισμός», όταν τον πρωτάκουσα.
    Στς αγάπης τον αμαξωτό
    τη μυρισμένη στράτα
    χαράς τονε που τα περνά
    και γερατειά και νιάτα

  250. Μάντις said

  251. Μαρία said

    249
    To le car ήταν το αμερικάνικο πεντάρι.

  252. Μαρία said

    102
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000053604/I-Athina-tou-Kosta-Barnali

  253. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    213τέλος 🙂

    227 Δεν το ήξερα αυτό που λες και αναρωτήθηκα αν έχει καταγραφεί πουθενά η ονομασία Μαρμάρω για το αυτοκίνητο του συνεργείου -και βρήκα ότι υπάρχει κάπου:

    Παρακολουθούμε στιγμιότυπα-ντοκουμέντα από τη δράση του εξωτερικού συνεργείου μεταδόσεων με το αυτοκίνητο του ΕΙΡ, τη «Μαρμάρω», για τις ανάγκες των εκπομπών…

    234 τταλαμάγκα λοιπόν η σακαράκα;

    242 Πολύ ωραία εικόνα!

  254. Γς said

    Car και chariot

    και λίγος Βαγγέλης

  255. Γς said

    Μας έπιασε φανάρι και δεν υπάρχει κάτι να χαζέψω μέχρι ν ανάψει το πράσινο.

    Εκτός από ένα φορτηγό δίπλα μου, που για να το δω μέχρι πάνω έσκυψα λίγο στο παράθυρο.
    Με βλέπει ο οδηγός κι αναρωτιέται τι τρέχει.

    Με κοιτάζει. Τον κοιτάζω,
    Κάτι πήγε να πει. Αλλά τον πρόλαβα.

    -Κατέβα κάτω αν είσαι άντρας, ρε!

    Και πάτησα γκάζι, που άναψε και το πράσινο.

  256. Γς said

    Είναι κι οι limo.
    Οι λιμουζίνες

  257. Μπούφος said

    Με μία ολόλευκη λίγο πιο μικρή, με πήγαν νυφούλα στην εκκλησία…

  258. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Ειρωνικό το κείμενό σας, αφού φτάνει δυο μέρες αφού ήλθε η επιστολή από το Τμημα Αποκαταστάσεως Αναπήρων να τους επιστρέψω την άδεια μου και να ξαναπεράσω εξετάσεις. Προς τιμήν του πατρικού ‘Αζώρ’, του γέρικου Wooseley, η παρέμβαση με την υπόδειξη του ‘carriage’ ως ΄πηγής προέλευσης τιου ‘car. την Κυπρο περριγελώ τά εφαπάξια’, τα μπεζ Μερσεντές στα οποια επενδυονται τα παχυλά; εφάπαξ.

  259. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    254
    Μαγκέ δίφρον. Οι ματσό ειχαν τα τέθριππα.

  260. Γς said

    257:

    >με πήγαν νυφούλα στην εκκλησία…

    Μπούφα είσαι τελικά;

  261. Μπούφος said

    Μ(π)ούφα είμαι τελικά! 😉 χα χα την …πάτησες, Στρατηγέ μου!

  262. Γς said

    261:

    Ντάξει! Νυφούλα γιαλαντζί.

    Tony Dallara

    1961: La novia

    1957: Come prima

    Αλλά και η Dallara Automobili η εταιρεία αμαξώματων αγωνιστικών αυτοκινήτων των περισσότερων ομάδων της Φόρμουλα 3.

    Ο Μπρούνο Σένα ενώ οδηγεί μια Dallara F304 στην Αυστραλία (Φόρμουλα 3, 2006).

  263. sarant said

    261 Και σε κάποιο παλιότερο σχόλιο το είχες υπονοήσει

  264. Γς said

    257:

    >Με μία ολόλευκη λίγο πιο μικρή, με πήγαν νυφούλα στην εκκλησία…

    Και μένα με μια λίγο πιο μικρή, δεν είμαι δα τόσο μακρύς, θα με πάρουνε από την εκκλησία
    [φτου, φτου]

  265. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    13. >>Καμιά φορά λένε και «το καινούργιο»
    Μεγάλη βρισιά, με άγνωστο το πραγματικό της περιεχόμενο, «το καινούργιο» ! Του είπε (ή του ΄συρε) «το καινούγιο» περιγράφουν την αιτία ή το τέλος μεγάλου καυγά. Έτσι το διηγούνται για να μην πουν την ίδια τη λέξη που είναι «φχιου». Άκρως παρεξηγήσιμη και δεν άκουσα ποτέ κάτι σχετικό για τη δαιμονοποίησή της.
    Προκειμένου λοιπόν να μη ηχήσει καθόλου το φχιου/φιου λέγανε » του χωράφου»!
    Ακόμη με διορθώνει ο πατέρας μου όταν συμβεί να πω π.χ. τα δέντρα/η άκρη/το νερό κλπ του χωραφιού μας/. Φιου μας;; μου λέει γελώντας 🙂

  266. Μπούφος said

    Χα χα! Νικο-κύρη, διαβάζεις ποοολύ προσεκτικά. Εγώ το ανέφερα τις προάλλες, ότι δεν πήγα φαντάρος. Και θαύμασα και τον Νεφεληγερέτη στο βίντεο. Τι τούτον δηλοί; 😉 …. Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουμε ανάγνωση κατ’ επιπολήν. Γι αυτό μου αρέσει η σελίδα σου. Σε συστήνω όπου βρίσκομαι, άσε τα αστέρια που σχολιάζουν. Αυτοί, παιδί μου, δεν είναι απλοί σχολιαστές. Αυτοί άνετα διδάσκουν σε ανώτατο (και οινο-)πνευματικόν ίδρυμα, όλες τις επιστήμες! 😉 Και κει που έχει πήξει ο περαστικός από τη γλωσσική υπερπληροφόρηση πετιέται στην χύτρα της κουβέντας και το αλατοπίπερο των παντός είδους αστεισμών και χαλαρώνει ο παραζαλισμένος από τη μελέτη εγκέφαλος. Respect!

  267. sarant said

    Νάσαι καλά, αγαπητή!

  268. Lada, ρε! Να σέβεστε!

  269. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    264.Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα

    268. Ναι!Σέβας! η Νίνα μας η πολυαγαπημένη 🙂 Αυτολογοκρίθηκα και δεν αναφέρθηκα, γιατί κάπου το ξανάγραψα εδώ. Νίνα το νίβα, αλλά έτσι μας πείραζαν όταν κατεβαίναμε στο χωργιό της Κρήτης. Ατρακάριστο και με φρεσκαρισμένο το χρώμα του το δώσαμε και γερνάει αξιοπρεπώς σ΄ένα κτήμα στην Εύβοια.Σέρνει το βαρκάκι του νέου αφέντη του στη στεριά ως το σταλιό, με τον κοτσαδόρο της. Δεν είχε κλιματισμό κι είχαμε διαδρομές με άμαχο πληθυσμό στους καύσωνες.

  270. 269

    Το δικό μου Νίβα το έλεγα Αννίβα διότι είχε τη χάρη ενός πολεμικού ελέφαντα.

  271. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    270. Α εμπνευσμένο όνομα! Εξάλλου διάβαινε κι αυτό βουνά και ποταμούς. Κάπου στο ιστολόγιό σου το έχω δει. 🙂

  272. Μάντις said

    Πριν χρόνια οι γονείς είχαν ένα ψιλοσαράβαλο, δε θυμάμαι τι μάρκα…είχε πάντως τέσσερες ρόδες και πήγαινε και το λέγαμε «ματρακά»

  273. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    272.>>ματρακάς
    ναι,παλιό όχημα: https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CF%82

  274. 272, 273

    Όπως και ο Σακαράκης, από τον παλιό Σαρακάκη που έφκιαχνε αμαξώματα λεφορείων

  275. Γιάννης Ιατρού said

    272/273:

  276. Μάντις said

    Εφη, Σκύλε, Γιάννη Ιατρού, ελήφθη!

  277. Ο Χάρισσον Φορντ παίρνει όλα τα μοντέλλα.

  278. Καρντασοκάνγκουρας http://luben.tv/stream/104417

    Στη μπάντα λινάτσες: Οδηγός Φεράρι κλείνει ποδηλατόδρομο στη Θεσσαλονίκη επειδή είστε φτωχοί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: