Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το τελευταίο εξώφυλλο;

Posted by sarant στο 9 Φεβρουαρίου, 2017


ta-nea-titlosTην ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα κυκλοφορήσει σήμερα φύλλο των Νέων ή αν αναστέλλεται η έκδοσή τους ούτε ξέρουμε αν θα βγει Βήμα την Κυριακή. Ωστόσο, οι ιστοσελίδες των μέσων του ΔΟΛ δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας -το in.gr έγραψε για ασφυξία, ο πηχυαίος ηλετίτλος των Νέων καταγγέλλει ότι Κλείνουν το οξυγόνο στον ΔΟΛ και την ενημέρωση, ενώ στην ιστοσελίδα του Βήματος δημοσιεύονται διάφορα κείμενα δημοσιογράφων από τα οποία συνάγεται ότι το τέλος επίκειται (παράδειγμα). Δεν είναι η πρώτη φορά πάντως, τον τελευταίο καιρό, που αναγγέλλεται το τέλος του ΔΟΛ -κάτι ανάλογο είχε γραφτεί λίγο πριν τα Χριστούγεννα αλλά και πριν από καμιά δεκαριά μέρες. Η ειδοποιός διαφορά τώρα είναι ότι προχτές το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του ΔΟΛ να μη δεσμευτεί ένας τραπεζικός λογαριασμός της εταιρείας ώστε τα έσοδα από τις πωλήσεις των φύλλων να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή των εργαζομένων. Οι οποίοι εργαζόμενοι, να το πούμε κι αυτό, έχουν συμπληρώσει έξι μήνες απλήρωτοι -αν είναι τόσο εύκολο να πληρωθούν τώρα, γιατί δεν είχαν πληρωθεί ως τώρα, αναρωτιέμαι.

Οπότε, δεν ξέρουμε αν το χτεσινό εξώφυλλο των Νέων, με τις φωτογραφίες 118 (αν μέτρησα καλά) εργαζομένων του Συγκροτήματος θα είναι το τελευταίο. Και δεν ξέρω αν η δημοσίευση αυτών των φωτογραφιών βοηθάει την υπόθεση της εφημερίδας, όταν βλέπει κανείς όχι μόνο τον Πρετεντέρη αλλά και πολιτικά πρόσωπα όπως τον Κρεμαστινό.  Και δεν το λέω μόνο εγώ αυτό. Πρώην εργαζόμενος του ΔΟΛ, ο δημοσιογράφος Γιάννης Ανδρουλιδάκης, συνδικαλιστής που απολύθηκε το 2013 από το Βήμα (και τότε είχε γράψει αυτό) έγραψε χτες, μεταξύ άλλων, στο Φέισμπουκ για το χτεσινό εξώφυλλο: «Κοιτάζω προσεκτικά τα πρόσωπα. Πέντε πρώην υπουργοί. Ένας πρώην εκπρόσωπος κυβερνώντος κόμματος. Ένας κατά συρροή απεργοσπάστης εκπρόσωπος της ΕΣΗΕΑ. Ένα πρώην μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Ένας που σε κάθε απεργία στον ΔΟΛ έπεφτε με μανία πάνω στην απεργιακή αλυσίδα και μετά φώναζε ότι τον χτύπησαν. …»

Προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που έχουν κατά καιρούς συνεργαστεί με τον ΔΟΛ κυκλοφόρησαν στις αρχές του χρόνου ένα κείμενο συλλογής υπογραφών, στο οποίο ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη χαρακτηρίζεται «ιστορικός». Ο χαρακτηρισμός είναι απόλυτα σωστός, αφού ο οργανισμός προχτές συμπλήρωσε 95 χρόνια ζωής.

Ας κάνουμε μιαν αναδρομή. Το πρώτο έντυπο του Οργανισμού ήταν το Ελεύθερον Βήμα, που κυκλοφόρησε στις 6 Φεβρουαρίου 1922 με διευθυντή τον δημοσιογράφο Δημήτριο Λαμπράκη (1886-1957) από την Κρήτη, πρώην στέλεχος της βενιζελικής εφημερίδας Πατρίς. Οι έξι ιδρυτές της εφημερίδας που φαίνονται στη δεξιά γωνία της προμετωπίδας (Α. Καραπάνος, Γ. Ρούσσος, Αλ. Διομήδης, Εμμ. Τσουδερός, Γ. Εξηντάρης, Κων. Ρέντης, Δημ. Λαμπράκης) ήταν όλοι στελέχη του Κόμματος των Φιλελευθέρων (του Βενιζέλου), και οι πέντε πρώτοι κατέλαβαν στη συνέχεια ανώτατες κρατικές θέσεις (ο Διομήδης διετέλεσε και πρωθυπουργός) ενω ο Λαμπράκης έμεινε δημοσιογράφος.

Τ

tovima06021922

Το Ελεύθερον Βήμα ήταν από την αρχή εφημερίδα ευρωπαϊκών προδιαγραφών, με σύγχρονα τεχνικά μέσα, καλοπληρωμένους δημοσιογράφους και ποιοτική ύλη. Είχε επίσης εξαρχής δηλώσει την πολιτική της γραμμή, σταθερά υπέρ του Κόμματος των Φιλελευθέρων (αν έχετε γερά μάτια θα το δείτε και στο κύριο άρθρο πιο πάνω). Εκδόθηκε σε μια δύσκολη στιγμή για την παράταξη και για τη χώρα, καθώς κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή -με την ψήφο του λαού και τη μαγκούρα του τραμπούκου- οι βασιλόφρονες που δολοφονούσαν δημοκράτες κατά το δοκούν, και καθώς η μικρασιατική εκστρατεία όδευε με μαθηματική ακρίβεια προς την καταστροφή.

Η Επανάσταση του 1922, αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, καταστρώθηκε μέσα στα γραφεία του Ελευθέρου Βήματος, όπως διηγήθηκε το 1924 από τις στήλες του ίδιου εντύπου ο Κώστας Αθάνατος: «Εις τα γραφεία του Ελευθέρου Βήματος εξυφάνθη το πρώτον η επανάστασις. Ο Λαμπράκης εκεί την εσχεδίαζεν με τον Πάγκαλον. Ο υποφαινόμενος εστάλη κρυφά και μετά πλουν περιπετειώδη και επικίνδυνον επήγεν εις Χίον και με δεκαπενθήμερον αγρυπνίαν εμύησε τους πρώτους αξιωματικούς του Στόλου πλησίον του Πλαστήρα».

Και από τότε το Ελεύθερον Βήμα ή μάλλον «το Συγκρότημα» ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις. Ήδη από το 1926 εκδόθηκε και ο Οικονομικός Ταχυδρόμος, το 1926 πάλι η βραχύβια «Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος», εβδομαδιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης, και από το 1931 τα Αθηναϊκά Νέα, απογευματινή και πιο λαϊκή εφημερίδα. Αν όμως δεν με γελάει η μνήμη μου, η ονομασία «Συγκρότημα» άρχισε να χρησιμοποιείται ήδη απο τη δεκαετία του 1920, και όχι πάντα επαινετικά, για τον παρασκηνιακό ρόλο του οργανισμού και τις παρεμβάσεις του στην πολιτική ζωή.

Στην Κατοχή ο Λαμπράκης παρέδωσε τα δυο έντυπα σε επιτροπή δημοσιογράφων, και από το 1945 ξανάρχισαν να κυκλοφορούν με τους σημερινούς τίτλους, Νέα και Βήμα, συντόμευση των αρχικών. Έχει γραφτει, αλλά σε όχι αξιόπιστες πηγές, ότι ο Λαμπράκης συνεργάστηκε με τους κατακτητές και ότι γι’ αυτό το λόγο αναγκάστηκε να αλλάξει τίτλο στις εφημερίδες του μετά την απελευθέρωση. Το αναφέρω χωρίς να το πιστεύω, για να προλάβω ερωτήσεις: δεν ξέρω αν ισχύει και δεν νομίζω να ισχύει.

Ο Δημ.Λαμπράκης πέθανε το 1957 και τη σκυτάλη πήρε ο γιος του ο Χρίστος (1934-2009). Στο μεταξύ στο Συγκρότημα είχαν προστεθεί η αθλητική εφημερίδα Ομάδα και το εβδομαδιαίο περιοδικό Ταχυδρόμος, το οποίο υπό τη διεύθυνση του Γ.Π.Σαββίδη έφτασε σε πολύ υψηλό επίπεδο ποιότητας. Γενικότερα, από τότε αρχίζει η χρυση εποχή του Συγκροτήματος, που είχε συγκεντρώσει τις πιο εκλεκτές υπογραφές στα έντυπά του. Στα Ιουλιανά του 1965 ο Λαμπράκης φάνηκε προς στιγμήν να ευνοεί μια λύση συμβιβασμού με το Παλάτι, αλλά οι αντιδράσεις του αναγνωστικού κοινού που έβαλε φωτιά σε φύλλα των Νέων έξω από τη Χρήστου Λαδά τον μετέπεισαν. Στη δικτατορία ο ΔΟΛ κράτησε συνεπή στάση. Το Βήμα ήταν πάντα πιο αυστηρό και πιο συντηρητικό, τα Νέα πιο λαϊκά και πιο προς τα αριστερά -και για πολλά χρόνια είχαν τη μερίδα του λέοντος από τις Μικρές Αγγελίες που έφερναν άφθονα έσοδα.

Όταν ξέσπασε η δικτατορία του 1967 η μητέρα μου με ορμήνεψε, αν με ρωτήσουν, να πω ότι διαβάζουμε Νέα και Εστία -κι εγώ παράκουσα «Νέα και αστεία» διότι την Εστία δεν την ήξερα, δεν έμπαινε στο σπίτι μας. Τα Νέα όμως τα αγοράζαμε, μαζί με την Αυγή, και συνεχίσαμε να τ’αγοράζουμε, ο παππούς καθημερινά, ο πατέρας μου σποραδικά. Η δεκαετία του 80 ήταν η χρυσή εποχή των εφημερίδων από πλευράς κυκλοφορίας, και από τις πολλές που διάβαζα, όχι όμως όλες κάθε μέρα, ήταν και τα Νέα (το Βήμα από το 1982 είχε σταματήσει να βγαίνει τις καθημερινές, αν και αργότερα ξανάρχισε). Στα Νέα διάβασα, ένα μοιραίο απομεσήμερο του 1987, γυρίζοντας στο σπίτι με το λεωφορείο (αγόραζα πάντα μια εφημερίδα όταν έφτανα στη στάση) εκείνη την αγγελία εξαιτίας της οποίας ξενιτεύτηκα λίγο  αργότερα (όχι ότι παραπονιέμαι).

Λίγο αργότερα συνεργάστηκα με τα Νέα. Το 1991 κράτησα για αρκετούς μήνες μια μικρούτσικη καθημερινή ρουμπρίκα «Η σημερινή μέρα στη ζωή του Μότσαρτ» -ήταν τότε τα 200 χρόνια από τον θάνατό του. (Το 2041, που θα είναι τα 250 χρόνια, θα τα βάλω στο ιστολόγιο). Βέβαια, ήταν εξωτερική συνεργασία, απλώς έστελνα τα κείμενα με το ταχυδρομείο.

Η επόμενη συνεργασία μου, πολύ πιο έμμεση, ήταν το 2013, όταν διοργανώναμε μια έκθεση Μποστ στο Μπενάκειο και τα Νέα μας ζήτησαν να εκδώσουν ένα ειδικό τεύχος με σκίτσα του Μποστ και δικά μου κείμενα-σχόλια. Βγήκε μια εξαιρετική δουλειά από τεχνική άποψη, που έδειχνε ότι ο ΔΟΛ είχε συγκεντρώσει, και διατηρούσε ακόμα και τότε, τεχνικό επιτελείο πρώτης γραμμής. Την ίδια εντύπωση αποκόμισα από μιαν ακόμα, ακόμα πιο έμμεση, συνεργασία, όταν το Βήμα εξέδωσε και μοιρασε το βιβλίο μου «Λέξεις που χάνονται». Η δουλειά της Ελένης Κεχαγιόγλου ήταν υποδειγματική.

Ωστόσο, αν οι εργαζόμενοι ήταν υποδειγματικοί, ο ΔΟΛ είχε ήδη μπει σε κρίση. Η πρώτη αιτία ασφαλώς είναι ότι το παλιό οικονομικό μοντέλο των εφημερίδων δοκιμάζεται στην εποχή του Διαδικτύου. Κοντά σ’αυτό έχουμε και την κακοδιαχείριση από τον διάδοχο του Λαμπράκη, ενώ ασφαλώς σοβαρό ρόλο έπαιξε και η αλλαγή γραμμής της εφημερίδας τα μνημονιακά χρόνια. Ο ΔΟΛ εξέφραζε ανέκαθεν τη λεγόμενη «δημοκρατική παράταξη» και βρέθηκε από το 2012 δεμένος στο άρμα της σαμαροβενιζελικής συγκυβέρνησης και μετά της Νέας Δημοκρατίας, αναλαμβάνοντας, όπως έγραψε χτες ο φίλος μας ο Γιάννης Κ., την ενοχοποίηση εν συνόλω του ελληνικού λαού, στη γραμμή του άνωθεν εκπορευόμενου χυδαίου «μαζί τα φάγαμε, μαζί θα πληρώσετε, τεμπέλικα λαμόγια». Είχαμε επίσης απολύσεις δημοσιογράφων για πολιτικούς λόγους, όπως του γελοιογράφου Τάσου Αναστασίου. Κοντά σ’ αυτό, η κάποτε δεδομένη (παρά την κηλίδα με το νερό του Καματερού) αξιοπιστία των εντύπων του ΔΟΛ καταρρακώθηκε, άλλοτε με στημένα ρεπορτάζ ή με εντελώς ανύπαρκτες ειδήσεις (επίσκεψη Ερντογάν) , άλλοτε με δημοσίευση συκοφαντιών, ενώ αρκετοί δημοσιογράφοι, όπως ανέφερε η Λώρη Κέζα σε πολυσυζητημένη της ανάρτηση, εντάχθηκαν στο μισθολόγιο τραπεζών και άλλων εταιρειών. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό για το κατάντημα του ΔΟΛ να είναι ότι αναδείχτηκε σε μια από τις πρώτες πένες των Νέων ο απίστευτα χυδαίος Γ. Παπαχρήστος, ο οποίος πάντως, έχοντας το γνώθι σαυτόν, είχε δώσει στη στήλη του τον τίτλο «Στίγμα».

Οι πιστοί αναγνώστες δεν είχαν πια την ψυχική αντοχή να αντιδράσουν όπως το 1965, που έκαψαν φύλλα των εφημερίδων του ΔΟΛ -σταμάτησαν απλώς να τις αγοράζουν.

Υπάρχει άλλο μοντέλο για τον Τύπο στις μέρες του Διαδικτύου; Δύσκολη ερώτηση που δεν ξέρω αν κάποιος την έχει απαντήσει έμπρακτα και πειστικά. Το συνεταιριστικό μοντέλο της Εφημερίδας των Συντακτών είναι μια ελκυστική ιδέα που μέχρι στιγμής προχωράει ελπιδοφόρα. Ασφαλώς όμως θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος για να αποκομίζουν οι εφημερίδες έσοδα από τη διαδικτυακή τους παρουσία και κυκλοφορία. (Ο ΔΟΛ είχε προσπαθήσει να το κάνει αυτό, κλειδώνοντας τα περισσότερα άρθρα του και παρέχοντας πρόσβαση στο αρχείο του μόνο στους συνδρομητές. Αλλά κι εκεί εφάρμοσε λάθος τακτική, αφού η συνδρομή, από 10 ευρώ το μήνα που ήταν αρχικά, έφτασε στο υπέρογκο ποσόν των 100 ευρώ μηνιαίως ενώ ταυτόχρονα το πρόγραμμα αναζήτησης έχασε πολλή από τη λειτουργικότητά του).

Θα μπορέσει ο ΔΟΛ θα ξεπεράσει την τωρινή κρίση; Δεν φαίνεται καθόλου εύκολο, αλλά δεν μπορούμε και να το αποκλείσουμε. Τις ώρες αυτές, η σκέψη μας πηγαίνει κυρίως στους δεκάδες τεχνικούς και διοικητικούς υπαλλήλους και στους πολλούς καλούς δημοσιογράφους που παραμένουν στα Νέα και στο Βήμα απλήρωτοι επί μήνες και μήνες, και που δεν είναι σωστό να τους τσουβαλιάζουμε με τους πρετεντέρηδες, οι οποίοι ασφαλώς θα βρουν να αξιοποιηθούν.

(*) Μια παρωνυχίδα ημερολογιακής φύσεως: Γράφω πιο πάνω ότι ο ΔΟΛ «προχτές συμπλήρωσε 95 χρόνια ζωής», αφού το Ελεύθερον Βήμα κυκλοφόρησε στις 6 Φεβρουαρίου 1922. Ωστόσο, αυτή η ημερομηνία ήταν με το παλιό ημερολόγιο -με το νέο ημερολόγιο, το Βήμα κυκλοφόρησε στις 19.2.1922, οπότε δεν έχει ακόμα κλείσει τα 95 του χρόνια.

 

Advertisements

191 Σχόλια to “Το τελευταίο εξώφυλλο;”

  1. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Έχει γραφτει,

    Δὲν ἔχει γραφτεῖ, ὁ κόσμος τὄχε τούμπανο. Ὑπὲρ τῶν Γερμανῶν δὲν ἔγραφαν ἄλλωστε καὶ τὰ δύο ἔντυπα ἐπὶ καταοχῆς;

  2. spiral architect said

    Σε σύνδεση με τη χθεσινή ανάρτηση ένας γελειογράφος (σικ ρε!) που πέρασε απο τον ΔΟΛ:

    Τα συμπεράσματα δικά σας.

  3. Γς said

    Καλημέρα

    >Λίγο αργότερα συνεργάστηκα με τα Νέα. Το 1991 κράτησα για αρκετούς μήνες μια μικρούτσικη καθημερινή ρουμπρίκα «Η σημερινή μέρα στη ζωή του Μότσαρτ»

    Ε, αυτό δεν θα το αφήσουμε έτσι!

  4. Γς said

    >Ο Δημ.Λαμπράκης πέθανε το 1957 και τη σκυτάλη πήρε ο γιος του ο Χρίστος (1934-2009).

    Ωχ, προβλέπω πειραγμένη ανάρτηση

    Δημοτικιστής said

    Ρε παιδιά, τί πράματα είναι αυτά; Δεν έχετε πεί το σημαντικότερο για τον Χρίστο Λαμπράκη

    [Διαγράφτηκε ελεεινό σχόλιο]

  5. #2
    Αίσχος! Παραγγελία του τα κάνουνε;

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Αρχιμήδη, επί κατοχής όλες οι εφημερίδες περνούσαν από λογοκρισία. Δεν έχω προσέξει πολύ το Βήμα και τα Νέα της περιόδου, αλλά δεν νομίζω ότι έγραφαν περισσότερο «φιλογερμανικά» (με όλα τα εισαγωγικά του κόσμου) από την Καθημερινή, η οποία συνέχισε να εκδίδεται με τον ίδιο τίτλο. Κατι άλλο υπάρχει και δεν το ξέρω.

    2-5 Αίσχος, με τον νεκρό άθαφτο.

    4 Πολύ πιθανό

  7. Μαρία said

    Για να μη ξαναγράφω τα ίδια για την κατοχή. https://sarantakos.wordpress.com/2010/11/27/exitbema/#comment-51623

  8. Babis said

    (Το 2041, που θα είναι τα 250 χρόνια, θα τα βάλω στο ιστολόγιο)

    Εδώ θα είμαστε όλοι και θα σχολιάζουμε.
    Εν τω μεταξύ δεν βάζεις καμιά προκαταβολή;

    Έτσι και αλλιώς μέχρι την επέτειο θα τα έχουμε ξεχάσει και θα είναι σαν καινούρια.

  9. spatholouro said

    Στην ιστορική αναδρομή με τις εκδοθείσες εφημερίδες ας προστεθεί η «Φωνή του Λαού» (1932-34)

  10. giorgos said

    http://vathikokkino.gr/archives/102934

  11. Μαρία said

    Πολύ πετυχημένο το καρναβάλι Δημοτικιστής.

  12. Καλημέρα!

    8: 😀

    Υπάρχει και «Ο γέρος και η Σπυριδούλα» του Λογό,
    μουσική El Cumbanchero, τραγουδάει ο Γιάννης Γκιωνάκης,
    με την στροφή

    Παντρεύτηκε ο γέροντας τη νέα
    Το γράψανε το Βήμα και τα Νέα
    Μα μετά από λίγα έτη
    Φεύγει με την υπηρέτη η τρελή
    Πάει στην Άπω Ανατολή.

  13. spiral architect said

    Δεν φταίει το διαδίκτυο για την απαξίωση της δημοσιογραφίας. Τη στιγμή που έχει πάψει να υπάρχει ερευνητική δημοσιογραφία, ή η δημοσιογραφία τεκμηριωμένης γνώμης και στη θέση τους υπάρχει η κατευθυνόμενη, η κατάπτωση θα συνεχίζεται.

    Ψάξτε και δείτε, όσοι δεν έχετε δει την ταινία «Η κατάσταση των πραγμάτων» και θα καταλάβετε. 😉

  14. cronopiusa said

    … ήμουν κι εγώ εκεί, όταν «εβρυχάτο» ο Λέων … Μάκης Γεωργίου

  15. Spiridione said

    http://spaniasyllektika.blogspot.gr/2011/04/blog-post.html
    Στις 16 Σεπτεμβρίου 1944, κατόπιν αποφάσεως του Γερμανού στρατιωτικού διοικητού της πρωτεύουσας Χέλμουτ Φέλμυ (Hellmuth Felmy), κυκλοφόρησαν μόνο δύο νόμιμες εφημερίδες, μία πρωινή και μία απογευματινή. Οι εφημερίδες Ακρόπολις, Ελεύθερον Βήμα, Καθημερινή, Πρωΐα, είχαν συγχωνευθεί στον «Ηνωμένο Τύπο» με υπότιτλο «Ημερησία έκδοσις των πρωϊνών εφημερίδων των Αθηνών», τη διεύθυνση του οποίου ανέλαβε ο διευθυντής της Ακρόπολις Θεόφιλος Βουτσινάς. Παράλληλα, από τη σύμπραξη της «Βραδυνής» και των «Αθηναϊκών Νέων» προέκυψαν τα «Βραδυνά Νέα», οδός Λυκούργου 8.
    Η έλλειψη δημοσιογραφικού χαρτιού αποτελεί την πιθανότερη αιτία της συγκεκριμένης απόφασης. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι η διευκόλυνση που αποτελούσε για τη λογοκρισία η συγχώνευση των εφημερίδων. Ο «Ηνωμένος Τύπος» και τα «Βραδυνά Νέα» ήταν δισέλιδα μόνοφυλλα μεγάλου σχήματος. Οι συγκεκριμένες εφημερίδες συνέχισαν όπως και οι προηγούμενες να δημοσιεύουν πολεμικές ειδήσεις όπου ωραιοποιούνταν η στρατιωτική θέση των Γερμανών. Για τους κατοίκους της Αθήνας, οι «λαχανοφυλλάδες» αυτές είχαν πολύ μικρότερο ενδιαφέρον από τις παράνομες εφημερίδες, οι οποίες τους ενημέρωναν για τις πολεμικές εξελίξεις αλλά και τον σχηματισμό Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητος, με τη συμμετοχή του ΕΑΜ, η οποία θα αναλάμβανε την εξουσία μετά την Απελευθέρωση
    …Για αρκετές ημέρες πριν την Απελευθέρωση (12 Οκτωβρίου 1944), η Αθήνα έμεινε επισήμως χωρίς εφημερίδες καθώς κυκλοφορούσαν μόνον οι παράνομες. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από ειρωνικό σχόλιο της παράνομης κεντρώας εφημερίδας «Ελευθερία» της 4ης Οκτωβρίου 1944…
    …Με την προοπτική της επερχόμενης Απελευθέρωσης εξέλιπε για τους δημοσιογράφους, το βιοποριστικό κίνητρο της εργασίας σε απαξιωμένες φιλογερμανικές εφημερίδες. Εξάλλου, ένα από τα πρώτα μέτρα της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητος πριν καλά-καλά εγκατασταθεί στην Αθήνα κατά την Απελευθέρωση, ήταν η απαγόρευση των τίτλων που κυκλοφορούσαν επί Κατοχής. Χρειάστηκε να μεσολαβήσουν τα Δεκεμβριανά για να μπορέσουν να επανεκδοθούν ορισμένες από αυτές.
    …Ορισμένες παλιές εφημερίδες επανεκδόθηκαν με νέους τίτλους για να αποφύγουν την απαγόρευση που ίσχυε γι’αυτές μετά την Κατοχή. Το Ελεύθερον Βήμα επανεκδόθηκε στις 12 Mαΐου 1945 έχοντας παράλληλα μετονομασθεί σε «Το Βήμα».
    Τα «Αθηναϊκά Νέα» επανεκδόθηκαν προσωρινά το διάστημα 18 Ιανουαρίου έως 9 Mαΐου του 1945, υπό της Eπιτροπής Eργαζομένου Προσωπικού, σε σχήμα 4ο.

  16. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα.
    Ως άνθρωπος που έχει να αγοράσει εφημερίδα (Κυριακάτικη μιλάμε, όχι από τις καθημερινές, που δεν έχω αγοράσει ίσως ποτέ) εδώ και 7 χρόνια, δεν ξέρω αν είμαι και ο αρμοδιότερος, Πολλούς βλέπω στο Μετρό, με την καθημερινή εφημερίδα παρέα, αν και για μένα, ειδικά το καθημερινό φύλλο έχει πεθάνει.
    Φυσικά κανείς δεν είναι ωραίο να χάνει τη δουλειά του, ή να δουλεύει απλήρωτος έστω και για ένα μήνα. Από την άλλη όμως, όταν κάποιος θέλει να παριστάνει τον εκδότη με θαλασσοδάνεια (που πληρώνω εγώ, φυσικά), πόσο ηθικό είναι να βάζει μπροστά το «θα μείνουν τόσοι άνθρωποι στο δρόμο;»
    Αν η χάρτινη εφημρίδα πέθανε, που πέθανε, να το πάρουμε απόφαση, και να συνεχίσει βγάζοντας 200 φύλλα τη μέρα μόνο για ιστορικούς λόγους, με ελαχιστοποίηση κόστους. Δε μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πανάκριβο μοντέλο – που δεν είναι και εφημερίδα, στην τελική, με μια ολοσέλιδη δηαφήμιση κάθε τέσσερις σελίδες, και με μια σακούλα προσφορές τις Κυριακές….

  17. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    .. Είχε επίσης εξαρχής δηλώσει την πολιτική της γραμμή, σταθερά υπέρ του Κόμματος των Φιλελευθέρων (αν έχετε γερά μάτια θα το δείτε και στο κύριο άρθρο πιο πάνω)…

    Προσφορά για τους ανωτέρω (από το προσωπικόν μας OCR) 🙂

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Μου έρχονται πρόχειρα στο νου, οι τίτλοι εφημερίδων: Μακεδονία, Ελευθεροτυπία και τώρα, Νέα και Βήμα.Υπάρχουν και κάποιες ακόμη όπως π.χ η Απογευματινή.
    Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των εφημερίδων είναι τούτο: Οι κληρονόμοι τους δεν μπόρεσαν να τις κρατήσουν.
    Ποιος λοιπόν μπορεί να ισχυριστεί ότι το στοιχείο που λέγεται επιχειρηματικότητα δεν παίζει ρόλο;

  19. gbaloglou said

    Το είχα γράψει στο παρελθόν, το γράφω και τώρα: σταμάτησα να αγοράζω έντυπα ΔΟΛ ύστερα από την μανιασμένη υποστήριξη του βιβλίου Ιστορίας ΣΤ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση — δεν με ενόχλησε η υποστήριξη αυτή καθ’ εαυτή, σεβαστές όλες οι απόψεις, αλλά η υπέρ του βιβλίου πλημμυρίδα άρθρων (Λιάκου, Κουλούρη κλπ), ένας ανηλεής και ανεπίτρεπτος βομβαρδισμός.

  20. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    2, 5-6β,

    αίσχος-ξαίσχος, εγώ προσωπικά πάντα θαύμαζα το πνεύμα και το σχέδιο του Χαντζόπουλου!
    Ανατρέχω συχνά στον ιστότοπό του και χαμογελάω, πικρά ενίοτε, με τα «γελοιογραφικά» σμαράγδια της πολυετούς προσφοράς του.
    Εύχομαι, μάλιστα, τώρα, να μείνει για λίγο ήσυχος από τον καθημερινό τραγέλαφο και να προσφέρει πάλι αριστουργήματα, όπως «Αι Αγαπώσαι» του ή το «Εις Άγραν Ρεθύμνου».

    Για τον ΔΟΛ και την τύχη του λυπάμαι, πραγματικά. Δεν θα ήθελα να χάσω κάποιους (όχι όλους) από τους επιφυλλιδογράφους του. Ο καλύτερος τίτλος έχει προσφερθεί απ’ τον Γκαρσία Μάρκες, «Χρονικό Προαναγγελθέντος Θανάτου». Όχι άσχετος με την «Αφήγηση ενός Ναυαγού», στην οποία παραπέμπει, μας αρέσει δεν μας αρέσει, και η γελοιογραφία του Χαντζόπουλου.

  21. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    9 Σωστά!

    15 Εύλογα είναι όλα αυτά που λέει εκεί.

  22. Μαρία said

    19
    Η μάνα μου είχε κόψει τα Νέα εξαιτίας του νερού του Καματερού.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    Όχι μόνο στην εποχή μας όπου το διαδίκτυο καλύπτει τις ανάγκες για ενημέρωση αλλά και πριν από αυτό, τα πράγματα με τις εφημερίδες δεν ήταν ρόδινα. Κατά κανόνα οι εκδότες αξιοποιούσαν το συστατικό του κοινοβουλευτικού συστήματος που είναι η ελευθεροτυπία για να αρμέγουν με τον τρόπο τους τα ταμεία του κράτους, σε συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις.

    Θυμάμαι τον Λυκούργο Κομίνη και το βιβλίο του για την κατάσταση στο τύπο πριν από είκοσι περίπου χρόνια. Εμμέσως παρουσίαζε την απάτη από τότε.

    Το ζήτημα των εφημερίδων είναι πολύπλοκο και περικλείει αρκετήν υποκρισία η οποία όμως δεν αναδεικνύεται.Υπάρχει βλέπετε η θεμελιακή αντίφαση: Οι δημοσιογράφοι γράφουν για όλους τους άλλους. Για τους δημοσιογράφους ποιος θα γράψει;

  24. Sarant said: «Έχει γραφτει, αλλά σε όχι αξιόπιστες πηγές, ότι ο Λαμπράκης συνεργάστηκε με τους κατακτητές και ότι γι’ αυτό το λόγο αναγκάστηκε να αλλάξει τίτλο στις εφημερίδες του μετά την απελευθέρωση. Το αναφέρω χωρίς να το πιστεύω, για να προλάβω ερωτήσεις: δεν ξέρω αν ισχύει και δεν νομίζω να ισχύει», και
    Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου (1) σχολίασε: « ὁ κόσμος τὄχε τούμπανο. Ὑπὲρ τῶν Γερμανῶν δὲν ἔγραφαν ἄλλωστε καὶ τὰ δύο ἔντυπα ἐπὶ καταοχῆς»;

    Μερικοί αριστεροί κάποιας εποχής (και σήμερα κάποιοι λίγοι από τους εμφανιζόμενους ως κληρονόμους τους) συμπεριλαμβάνουν στους συνεργάτες-δοσίλογους της Κατοχής (που δυστυχώς δεν ήταν λίγοι), την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Μα, αν ήταν έτσι, τότε θα πρέπει να θεωρούμε δοσίλογους τους …λιγότερους που δεν συνεργάστηκαν με τον κατακτητή!

  25. cronopiusa said

    Δεν το ελέγχει. Τι θα γράφει άραγε το «νεκρώσιμο» του Χαντζόπουλου;

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Αγόρασα το Βήμα της προ-προηγούμενης Κυριακής υποθέτοντας ότι θα είναι το τελευταίο για να το έχω στο αρχείο μου. Ήταν λοιπόν… «αποτυπωμένη» η λαϊκή παροιμία που λέει:Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει! Αναφέρομαι βεβαίως στην χαμηλή ποιότητα του μεγαλύτερου μέρους της ύλης του σε σύγκριση πάντα με τις καλές εποχές.
    Δεν το κράτησα!

  27. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    26
    δεν ήταν το τελευταίο, άλλωστε.

  28. leonicos said

    Λέων

  29. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Ξέρει κανείς αν κυκλοφόρησαν τα Νέα σήμερα; Εννοώ σε υλική μορφή, σε χαρτί, στο περίπτερο.

  30. π2 said

    H απώλεια της αξιοπιστίας, οι πολιτικές επιλογές, η κακοδιαχείριση (μεταξύ άλλων, στα μεγάλα ιδιωτικά μαγαζιά πάντοτε κυριαρχεί αυτό που όσοι αρέσκονται να κατηγορούν για όλα τα δεινά στην Ελλάδα το δημόσιο αποκαλούν συνήθως δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία) είναι όλα δευτερεύουσες θαρρώ αιτίες για την κατάρρευση.

    Το ζουμί είναι ότι ο γιγαντισμός των ΜΜΕ την εποχή των παχιών αγελάδων (ως το φαγοπότι του 2004 και τα απόνερά του χονδρικά) στηριζόταν στη διαπλοκή επιχειρηματιών των ΜΜΕ και δημοσίου χρήματος. Στη διαπλοκή αυτή, μικρή σημασία είχε αν το ΜΜΕ ήταν καλοστημένο, αξιόπιστο, οικονομικά βιώσιμο, κλπ. Χρήμα για ξόδεμα υπήρχε. Τώρα όμως που το δημόσιο χρήμα σπανίζει, οι ιδιοκτήτες δεν έχουν λόγο να ξοδεύουν με στόχο τα αλλότρια οφέλη. Κι επειδή ποτέ δεν έμαθαν να τρέχουν σωστά το μαγαζί, ή να νοιάζονται γι’ αυτό, απλώς το άφησαν να κακοφορμίσει.

  31. Μαρία said

    29
    Δεν

  32. sarant said

    29-31 Μερσί. Και επιβεβαίωση:
    http://www.tovima.gr/media/article/?aid=861438

  33. Γς said

    Εχουμε και μπόλικες εφημερίδες όμως.
    Και δεν κάνω πλάκα. Βέβαια παλιότερα ήαν περισσότερες.

    Μήπως πρέπει να περιοριστούν σε 4 ;

    [κι αυτές]

    😉

  34. Μαρία said

    Το ίδιο συμβαίνει και με το ΒΗΜΑ της Κυριακής για το οποιο υπάρχουν σκέψεις να βγεί ένα ολιγοσέλιδο τεύχος χωρίς κανένα από τα πολιτιστικά και.. άλλα ένθετα ενώ το in.gr έχει να ανανεώσει τις ειδήσεις του από χθες το βράδυ.http://zoornalistas.blogspot.gr/2017/02/blog-post_45.html

  35. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  36. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Η άποψή μου, εδώ και καιρό, είναι απλή: ο καιρός των εντύπων εφημερίδων έχει παρέλθει προ πολλού. Δεν φταίει η κρίση, δεν φταίει η διαπλοκή των ΜΜΕ, δεν φταίει ο Θεός που μας μισεί. Απλά η χάρτινη εφημερίδα είναι ένα παρωχημένο μέσο.

    Το έντυπο βιβλίο και το έντυπο συλλεκτικό περιοδικό θα συνεχίσουν την πορεία τους για πολύ ακόμα, αφού έχουν αισθητική αξία ως αντικείμενα, πέρα από το περιεχόμενό τους. Αλλά το αναγνωστικό κοινό δεν έχει κανένα λόγο να συνεχίζει να αγοράζει έντυπα που, όπως λέει και το όνομά τους, είναι προορισμένα να πεταχτούν σε 1-2 μέρες, για να διαβάσει με καθυστέρηση 24ώρου, τουλάχιστον, ειδήσεις που γνωρίζει ήδη.

    Εδώ και πολλά χρόνια, λοιπόν, οι εφημερίδες δεν πουλιούνται για την αξία τους σαν εφημερίδες, αλλά για τα ένθετα που περιέχουν – δηλαδή βιβλία, cd και dvd. Και μιας και η ποιότητα των εν λόγω ένθετων πέφτει κατακόρυφα, και μιας και μπορούμε να τα αγοράσουμε αλλού σε πολύ καλύτερη ποιότητα, ή να τα βρούμε τσάμπα στην ίδια ποιότητα, το τέλος των εφημερίδων είναι δεδομένο.

    Επομένως, το ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι η διάσωση των εφημερίδων, αλλά η επαγγελματική αποκατάσταση δημοσιογράφων και αρθρογράφων, οι οποίοι πράγματι προσφέρουν μια χρήσιμη υπηρεσία — επαγγελματική συλλογή, διαλογή, τεκμηρίωση και σχολιασμό των ουσιαστικότερων ειδήσεων. Υπάρχουν πολύ περισσότερα στη δημοσιογραφία από το να κοιτάς γύρω σου και να αναφέρεις τι βλέπεις, διαφορετικά το twitter και το fb θα ήταν δημοσιογραφία.

    Το συνεταιριστικό μοντέλο της Εφημερίδας των Συντακτών ίσως είναι καλύτερο από το ιεραρχικό εκδοτικό μοντέλο, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Αυτό αφορά στην οργάνωση της εργασίας των δημοσιογράφων, όχι στη σχέση τους με το αναγνωστικό κοινό. Εφόσον η Εφημερίδα των Συντακτών συνεχίζει να παράγει ένα έντυπο, είναι εξίσου καταδικασμένη με τις άλλες. Ασφαλώς πρέπει να γίνει μετάβαση στο διαδίκτυο, και πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να αμείβονται οι συντάκτες.

    Προς το παρόν, δύο είναι οι κυριότερες πηγές εσόδων: διαδικτυακές διαφημίσεις και δωρεές του αναγνωστικού κοινού. Καμία δεν είναι χωρίς μειονεκτήματα: οι διαφημίσεις είναι ενοχλητικές για τον αναγνώστη, υποβαθμίζουν την ποιότητα της ανάγνωσης και εξάλλου εύκολα μπλοκάρονται με 1-2 κλικ. Οι δωρεές εξαρτώνται από το φιλότιμο των αναγνωστών (μην υποτιμάτε όμως το τι μπορεί να επιτευχθεί!), και αν το αναγνωστικό κοινό δεν έχει μια ελάχιστη παιδεία, εύκολα μπορούν να εκφυλιστούν στο «δεν σε πληρώνω για να γράφεις πράγματα που δε μ’ αρέσουν».

    Ένα ενδιαφέρον πείραμα διαδικτυακού δημοσιογραφικού εγχειρήματος που στηρίζεται από τις δωρεές είναι το Press Project (TPP). Δεν το προβάλλω σαν επιτυχημένο παράδειγμα, κάθε άλλο: πολλά άρθρα είναι γεμάτα εμπάθεια και απλοϊκούς αφορισμούς, η επιμέλεια των κειμένων είναι κάκιστη, οι μεταφράσεις τους από τα αγγλικά με κάνουν να δακρύζω. Αλλά είναι το πρώτο παρόμοιο εγχείρημα, ένας δημοσιογραφικός οργανισμός που στηρίζεται αποκλειστικά στις δωρεές του αναγνωστικού κοινού, και θα ήθελα να δω να το μιμούνται και άλλοι.

  37. sarant said

    36 Μάλιστα, ενδιαφέροντα πράγματα.

    Εγώ σκέφτηκα ένα είδος αγγελιόσημου, δηλ, ένα μερίδιο από τα τέλη σύνδεσης στο διαδίκτυο να πηγαίνει σε ένα ταμείο που θα το μοιράζονται με κάποιο τρόπο τα ΜΜΕ του διαδικτύου. Αλλά αυτά είναι σοβιετικά.

  38. spiral architect said

    @32: Το ορέο είναι που νομίζουν ότι ο ΔΟΛ κάνει αντίσταση! 😀
    (σχόλια … έχω πέσει κάτω και γελάω)

  39. spiral architect said

    Ας μην ξεχνάμε ότι, πίσω από τα μέινστριμ μίντια -όχι μόνο στην Ελλάδα- βρίσκονται επενδυτικοί όμιλοι με συμφέροντα όχι μόνο στον τύπο αλλά και αλλού.
    Σε καπιταλισμό δεν ζούμε; Αν δεν βγαίνει το μαγαζί το κλείνουμε.
    (ή εναλλακτικά φωνάζουμε τα κορόιδα να τους φορτώσουμε τα κερατιάτικα)

  40. Avonidas said

    #37. Δεν ξέρω αν είναι σοβιετικά, αλλά σίγουρα είναι ο ιδανικός τρόπος να εκθρέψεις παράσιτα.

    Η αντίρρησή μου βρίσκεται σ’ αυτή τη φαινομενικά αθώα φρασούλα, «με κάποιο τρόπο». Κάποια σκιώδης αρχή, δηλαδή, θα αποφασίζει ποιος αξίζει να τρώει ψωμί σ’ αυτά τα διαδικτυακά ΜΜΕ. Γιατί να μην το αποφασίζει ο άμεσα ενδιαφερόμενος, το αναγνωστικό κοινό, αφού μάλιστα η υποδομή για κάτι τέτοιο υπάρχει ήδη;

    (Όσοι από τους θαμώνες θυμούνται ένα καυγαδάκι που έπεσε πριν λίγο καιρό, σχετικά με δωρεάν μετακινήσεις με τα ΜΜΜ, ίσως με κατηγορήσουν για ασυνέπεια. Δεν είναι όμως το ίδιο. Στην περίπτωση της χρηματοδότησης των ΜΜΜ, των σχολείων κλπ., έχουμε έναν μόνο πάροχο υπηρεσιών, και το ζήτημα είναι αν είναι αρκετά σημαντική υπηρεσία ώστε να αξίζει να συνεισφέρουμε όλοι για τη λειτουργία της. Στην περίπτωση των ΜΜΕ, όμως, έχουμε μια αγορά με πολλούς πιθανούς παρόχους, και όπως σε κάθε αγορά πρέπει να έχουν το ελεύθερο να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, και το κοινό να είναι ελεύθερο να επιλέξει)

  41. Πάνος με πεζά said

    Οι προσφορές των cd τόνωσαν τις δισκογραφικές, παρά τις εφημερίδες. Θα είχαν κλείσει πρώτα αυτές, αλλά συλλογή με τη συλλογή όλο και επιβιώνουν από το παλιό τους υλικό (φυσικά όχι με το προσωπικό που είχαν όταν δισκογραφούσαν).
    Οι «κυριλλέ» προσφορές, που υπήρξαν μέχρι πρόσφατα, είχαν κι αυτές χορηγούς (π.χ. η αλυσίδα της καθημερινής με Θεοδωράκη-Χατζηδάκι-Μαρκόπουλο-Λοϊζο). Πάλι όμως η ποιότητα είχε πέσει, μιλάμε για cd που τους ξεκόλλαγαν τα εξώφυλλα…

    Αλήθεια, ποιά είναι η πιο παλιά προσφορά εφημερίδας που θυμάστε; Οι πιο παλιές που θυμάμαι εγώ είναι :

    – το κοκκινωπό χαλί των «Νέων»
    – το φορητό cd που ακολούθησε, το είχα για καιρό στο αυτοκίνητο, αν και μη αντικραδασμικό…
    – η ξύλινη κάσα του «Βήματος» με τα κλασικά cd της Deutche Gramofon

  42. Spiridione said

    Στην Κατοχή ο Λαμπράκης παρέδωσε τα δυο έντυπα σε επιτροπή δημοσιογράφων, και από το 1945 ξανάρχισαν να κυκλοφορούν με τους σημερινούς τίτλους, Νέα και Βήμα, συντόμευση των αρχικών.

    Όπως αναφέρεται στο λινκ παρακάτω από το 1941 τους τίτλους του ΔΟΛ τους αποκτά μια ανώνυμη εταιρεία, της οποίας το 51% κατείχε μια ημικρατική γερμανική εταιρεία, η Μούντους, που είχε συσταθεί προκειμένου να ελέγχονται διάφορα έντυπα στις κατεχόμενες χώρες.
    http://vathikokkino.gr/archives/102945

    Τα ίδια και εδώ από τον Κούκουνα, ο οποίος επιπλέον υποστηρίζει ότι ο Λαμπρ. έλαβε χρήματα για την μεταβίβαση αυτή (στο πρώτο λίνκ λέει χωρίς αμοιβή), και ότι μετά την απελευθέρωση τέθηκε υπό μεσεγγύηση διότι θεωρήθηκε ως εχθρική περιουσία ως ανήκουσα στο γερμανικό δημόσιο.
    http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2012/06/blog-post_4849.html
    Το τελευταίο δεν μπορεί να ισχύει, γιατί διαβάζουμε στο λινκ σχόλιο 15 ότι τα Αθηναικά Νέα κυκλοφόρησαν με αυτόν τον τίτλο ( υπό της Eπιτροπής Eργαζομένου Προσωπικού) μετά τη συμφωνία προφανώς της Βάρκιζας και την άρση της απαγόρευσης των κατοχικών εφημερίδων, από 18 Γεν. έως 9 Μαίου 1945, εκτός αν τέθηκαν σε μεσεγγύηση τον Μάη του 1945.

  43. Εκτός από την απόλυση του Αναστασίου και του Ανδρουλιδάκη, να θυμήσουμε το λόγο αποχώρησης του Στάθη (Σταυρόπουλου): ένας γιάπης/οικονομικός/μαρκετίστας του ΔΟΛ απέλυσε μια καθαρίστρια επειδή δεν είχε καθαρίσει καλά το γραφείο του. Ο Στάθης έκανε ένα εικονογραφημένο κείμενο (απ’ αυτά που συνηθίζει) σχολιάζοντας το γεγονός αλλά αρκετά αόριστα και χωρίς να κατονομάζει άτομα ή χώρο δουλειάς. Ο γιάπης μάνιασε. Ο Στάθης την έκανε.

    Επίσης ο ιδρυτής Δημήτρης Λαμπράκης είχε ανακατευτεί στον Μακεδονικό Αγώνα, ως ελληνοδάσκαλος στην περιοχή Πισσοδερίου: από εκεί άρχισε να γίνεται γνωστός.

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    100 ευρώ τον μήνα (!!!!) είχε φτάσει η συνδρομή; Για να διαβάζεις τον Κανέλλη και τον Παπαχρήστο και να μαθαίνεις πόσο αμαρτωλός είσαι και πόσο πρέπει να αυτομαστιγωθείς και πώς θα γίνει να απαλλαγούμε από τα αριστερά καθάρματα που μας κυβερνούν; Και μετά αναρωτιούνται γιατί βάζουνε λουκέτο και ποιος θέλει να τους φιμώσει.
    Πολύ απλά, οι ΔΟΛιοι πληρώνουν αυτό που πλήρωσε εκλογικά και η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία: την πλήρη υποταγή στις οικονομικές ελίτ και την πρόσδεση στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού. Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς.
    Χρήσιμο και για στόχος για βελάκι το πρωτοσέλιδο των Νέων, τώρα που το κοιτάω.

  45. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Μια προσωρινή λύση για κάποιες φαμίλιες, θα ήταν να δημευτεί η περιουσία και οι συντάξεις όλων των γεωσκωλήκων τύπου Γς, και να δοθούν τα λεφτά στις απλήρωτες οικογένειες.

  46. 41 Πάνο με Πεζά

    τις προσφορές τις άρχισε η Ελευθεροτυπία με το λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη
    κι έκλεισε και πρώτη 😉

  47. Avonidas said

    #45. Και κάνα χέρι να του κόψουμε, αριστερό ή δεξί, εσύ τα ξέρεις αυτά, τι λένε οι ειδικοί στην Αραπιά επ’ αυτού;

  48. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Όχι χέρι! Θα πρέπει μετά να τού πληρώνουμε και περίθαλψη! Kατευθείαν κρέμασμα ή αποκεφαλισμός, ναι!

  49. LandS said

    36 Οι διαφημίσεις στις ηλεκτρονικές εκδόσεις μπορούν να μπουν με τέτοιο τρόπο ώστε να ενοχλούν όσο οι αδελφές τους στο έντυπο. Υπάρχουν πολλοί σοβαροί ιστότοποι (ο Ιντεπέντεντ πχ)που όταν καταλάβουν αντμπλόκερ σου λένε ευγενικά πόσο ζωτικές είναι για αυτούς οι διαφημίσεις και αν θέλεις να έχουν την δυνατότητα να σε ενημερώνουν σε παρακαλούν να το απενεργοποιήσεις για το url τους. Έτσι και αλλιώς την πλήρη πρόσβαση την αποκτάς με μια συνδρομή (150 λιριά το χρόνο για τον Ίντυ)
    Και η (ή ο) Γκάρντιαν ζητάει υποστηρικτές με εφτά δολάρια το μήνα.

    37 Όχι αγγελιόσημο.

  50. Κίντο, ξεκόλλα, ρε συ!

  51. LandS said

    40 Α γεια σου!

  52. Alexis said

    Ωραία η αναδρομή στην ιστορία του ΔΟΛ!
    Καλώς η κακώς είναι συναισθηματικά δεμένος με τις εφημερίδες του συγκροτήματος γιατί τα «ΝΕΑ» ήταν η καθημερινή εφημερίδα που αγόραζε ανελλιπώς ο πατέρας για πολλά χρόνια, και το «ΒΗΜΑ» η κυριακάτικη.
    Από 10-12 χρονών, από την ηλικία δηλαδή που άρχισα να ενδιαφέρομαι και να με συγκινούν αυτά που έγραφαν, άρχισα να τις ξεκοκαλίζω σε καθημερινή βάση. Θυμάμαι τον «Μικροπολιτικό» των ΝΕΩΝ, τα σκίτσα του Μητρόπουλου, τις «Ματιές» του Λευτέρη Παπαδόπουλου, τον «Βηματοδότη» και πολλά άλλα.
    Φυσικά από κάποιο σημείο και μετά σταμάτησα την ενασχόλησή μου με τις εφημερίδες, για πολλούς και διάφορους λόγους.
    Οι εφημερίδες άλλαξαν, οι συνήθειες οι δικές μας άλλαξαν, ήρθε και το διαδίκτυο και έβαλε την ταφόπλακα…
    Δεν ξέρω ποιά είναι τα συναισθήματά μου σήμερα για το κλείσιμο των «ΝΕΩΝ», μάλλον ανάμικτα…

  53. Σωτήρς said

    46 Αγαπημένη μου συνήθεια ως μαθητής δημοτικού να κόβω τα κουπόνια, κάτω αριστερά αν θυμάμαι καλά, για το λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη, την Δομή και την πρώτη μου Πολαρόιντ.

    Εφημερίδα πάντως συνεχίζω να παίρνω μιά φορά τη βδομάδα. Όταν είμαι δέκα-έντεκα ώρες κάθε μέρα μπροστά σε οθόνη το έντυπο είναι πραγματική ξεκούραση. Μια μηνιαία συνδρομή που έχω σε πρώην έντυπο – νυν διαδικτυακό το εκτυπώνω και το διαβάζω.

  54. Alexis said

    #52: «είμαι συναισθηματικά δεμένος» βέβαια και «ο πατέρας μου»

    Με τα πόδια έγραφα… 😡

  55. spiral architect said

    @50: Ομοίως. 😉

  56. Πάνος με πεζά said

    Από τα «παλιά» ΝΕΑ, δεκαετία 70, στο μεγάλο σχήμα με τα στρογγυλά γράμματα στον τίτλο, νομίζω ότι με κάποια κουπόνια παίρναμε το «Θαυμαστό κόσμο των ζώων», που μετά έγινε «Ο θαυμαστός κόσμος των γνώσεων».
    Καλά, μιλάμε για εποχή που πέρναγε ο εφημεριδοπώλης και μας έδενε το φύλλο στο σκοινί που κρεμόταν από το μπαλκόνι…

  57. Πάνος με πεζά said

    @ 50,55 : Αλήθεια, αναρωτιέμαι από μέρες, στα σοβαρά τα γράφει αυτά;

  58. LandS said

    44
    Δώσε κάτι παραπάνω και διάβασε όλους τους παρακάτω: (Σε € ανά μήνα με λογικές ισοτιμίες)
    Financial Times 41,17. Guardian 18,75. New York Times 17,80 . The Independent 14,40 . Washington Post 11,64 .

  59. Avonidas said

    #49. Ναι, υπάρχουν αρκετά μοντέλα χρηματοδότησης που μπορούν να δοκιμαστούν. Για παράδειγμα, αντί να κόβεις την πλήρη πρόσβαση σε μη συνδρομητές, μπορείς να προσφέρεις πρόσβαση νωρίτερα στους συνδρομητές. Αυτό συμβαίνει π.χ. με κάποια κανάλια στο youtube. Είναι όμως πιο δύσκολο να εφαρμοστεί αυτό στις ειδήσεις, όπου η αμεσότητα παίζει καίριο ρόλο. Ίσως όμως μπορεί να εφαρμοστεί για κάποια ρεπορτάζ και αφιερώματα.

    Γενικά ωστόσο, η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι δεν είναι καλή ιδέα να κλειδώνεις το περιεχόμενο με υπερβάλλοντα ζήλο. Πρώτον γιατί όλα τα κλειδώματα αργά ή γρήγορα σπάνε, και δεύτερον γιατί οι «τζαμπατζήδες» τελικά σου κάνουν τζάμπα διαφήμιση, και μακροπρόθεσμα σου φέρνουν νέους συνδρομητές.

    Η νοοτροπία μας είναι ακόμα καθηλωμένη στο copyright, στην ιδέα ότι όλοι όσοι απολαμβάνουν το προϊόν σου πρέπει να πληρώσουν, και να πληρώσουν το ίδιο. Ενώ με τα σημερινά δεδομένα θα έπρεπε να εστιάζουμε στο να αμείβεται επαρκώς ο δημιουργός, με όποιον τρόπο κι αν γίνει αυτό, κι από κει και πέρα το περιεχόμενο να είναι διαθέσιμο στον καθένα.

  60. 50, 55, 57 Προφανώς δεν τα γράφει σοβαρά.

  61. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    44, τέλος:
    εύστοχο!

    45,
    σιγά-σιγά, όλα θα γίνουν…

  62. spiral architect said

    Αρχική Σελίδα των The New York Times
    NYSE NYT nyt – Google Search

    Oι οικονομικάριοι ας αναλύσουν

  63. Στην εποχή των alternative και fake news μην περιμένουτε ειλικρινή δημοσιογραφία, για την οποία αξίζει κανείς να πληρώσει. Η δημοσιογραφία, πλέον, είναι σαν τις δημοσκοπήσεις: ο καθείς πληρώνει για ν’ ακούσει νέα ευχάριστα στ’ αυτιά του.

  64. # 22

    Ευτυχώς που το έγραψες γιατί είχα αρχίσει να αμφισβητώ την μνήμη μου (και τον Σταυρίδη που στου Φλόκα στην φ.Ν. δήλωνε πως ήπιε κι έγινε περδίκι !)

  65. π2 said

    36: Το crowdfunding δεν μπορεί να είναι σταθερή και μακροπρόθεσμη μέθοδος χρηματοδότησης, ιδίως στην Ελλάδα που δεν έχει τέτοια παράδοση. Ένα σχετικά πετυχημένο μοντέλο χρηματοδότησης που γνωρίζω είναι μάλλον αυτό του Le Monde diplomatique. Μετά τη δεκαετία του 90, η μητρική Le Monde έχει μόνο τις μισές μετοχές (και έχει υπογράψει συμφωνία να μην εμπλέκεται καθόλου στα εσωτερικά της θυγατρικής ως προς το περιεχόμενο και τις εκδοτικές αποφάσεις), ενώ τις άλλες μισές κατέχουν οι συντάκτες (25%), που βρήκαν το κεφάλαιο μετά από μια δωρεά ενός Γερμανού αντιφασίστα μεγαλοεπιχειρηματία, και η οργάνωση Les Amis du Monde diplomatique, δηλαδή πρακτικά οι αναγνώστες (25%). Η εφημερίδα βασίζεται πάρα πολύ στις συνδρομές, έχει συγκεκριμένο ταβάνι στον όγκο των διαφημίσεων που δέχεται, και συνεχίζει να πασχίζει για υψηλά, για τα σημερινά δεδομένα, επίπεδα ερευνητικής και αντικαθεστωτικής δημοσιογραφίας. Το παράδειγμα δείχνει και τα όρια των συνεργατικών προσπαθειών: παρότι πρόκειται για μηνιαία εφημερίδα, παρότι είχαν την αρχική μαγιά της δωρεάς, κλαίγονται συνεχώς για τα μειούμενα έσοδα.

  66. Ο βασικός λόγος που τα Νέα έχασαν την κυρίαρχη θέση που είχαν στην αγορά ήταν η Χρυσή Ευκαιρία (Χρυσές Αγγελίες λεγότανε την αρχή αν θυμάμαιο καλά)
    Η πρωτιά στην κυκλοφορία στις μικρές αγγελίες οφειλότανε και όχι στην ποιότητα της ύλης. Θυμάμαι το 79-80 που υπηρετούσα έπαιρνα την ελευθεροτυπία και χαρακτηριζόμουνα ο κομμουνιστής σημαιοφόρος ενώ συνάδελφος μετέπειτα στέλεχος της Κ.Ε. του παΣοΚ και υπουργό;ς ήταν ο…σοσιαλιστής σημαιοφόριος. Οταν αλλάζαμε μεταξύ μας τις εφημερίδες διαπιστώναμε πως τα Νέα ήταν δυο-τρεις μέρες πίσω στις λεγόμενες μικρες ειδήσεις, προφανώς τις αντέγραφαν από τις άλλες εφημερίδες.
    Πολύ πριν το 90 σταμάτησα να παίρνω εφημερίδες…πάντα σε μερικά πράγματα έβλεπα μπροστά…θυμόσαστε και με τον Πανούση που φιγουράρει η φωτό του στο πρωτοσέλιδο

  67. paolodrosi said

    Τι θα γινει ομως με τα 200 μυρρια που χρωσταει ο ΔΟΛ στις τραπεζες ?
    Ποιος θα τα πληρωσει ?
    Παμε για νεα ανακεφαλαιοποιηση μηπως ?

    Δηλαδη τωρα ο Πρετεντερης και οι αδελφοι Καψη, σαν ανεργοι, θα συμπραξουν στον εργατικο αγωνα ?

  68. atheofobos said

    Προσωπικά μετά το κλείσιμο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και τώρα του ΒΗΜΑΤΟΣ και των ΝΕΩΝ φοβάμαι πως δεν θα αργήσει να μπει η ταφόπλακα στον με φθίνουσα πορεία σοβαρό Ελληνικό τύπο.
    Δυστυχώς ο τύπος που είχε άρθρα γνώμης με σημασία και ενδιαφέρον κλείνει και επιβιώνουν «Ελεύθερη Ώρα», «Kontra news» ,«Makeleio», «Εspressο» ακριβώς όπως και οι κατσαρίδες σε ένα πυρηνικό πόλεμο.
    Έχω την αίσθηση πως επιβιώνουν γιατί το αναγνωστικό κοινό τους θυμίζει την Μεταμόρφωση που υφίσταται ο ήρωας του Κάφκα στο αντίστοιχο βιβλίο του.

  69. 67 Θα γίνει ό,τι και με τη σχωρεμένη την «Ελευθεροτυπία»

    την προσωπική περιουσία του εκδότη δεν μπορούν να την αγγίξουν
    θα γίνουν κατασχέσεις και πλειστηριασμοί των ακινήτων και λοιπών υποδομών, που θα διαρκέσουν χρόνια
    τα πολύτιμα αρχεία (ηλεκτρονικά, έντυπες φωτογραφίες, παλαιοί τόμοι εφημερίδων κοκ) θα χαθούν
    οι υποδομές (δίκτυα Η/Υ κοκ) θα καταστραφούν από την έλλειψη συντήρησης και την παλαιότητα
    τα κτίρια, τώρα που έχουν πέσει οι τιμές ακινήτων, θα πουληθούν στο 1/5 της πραγματικής τους αξίας
    (π.χ. : υπερσύγχρονο πιεστήριο της «Ε» που είχε κοστίσει πάνω από 2 δισ. ευρώ πουλήθηκε στο Μαρινάκη για μισό δισ.)
    από τα τυχόν έσοδα των πλειστηριασμών θα πληρωθούν πρώτα οι τράπεζες, μετά το δημόσιο (Εφορία, ΙΚΑ) και τελευταίοι οι εργαζόμενοι. Αυτά.

  70. spiral architect said

    @68: […] επιβιώνουν «Ελεύθερη Ώρα», «Kontra news» ,«Makeleio», «Εspressο» ακριβώς όπως και οι κατσαρίδες σε ένα πυρηνικό πόλεμο […]

    Aυτό δεν θα το ξαναγράψεις. Myth busted! 😀

  71. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    70. Πολύ καλό! 🙂

  72. 68, 70, 71

    Νέο σοκ! Έκλεισε και μια πιο ιστορική εφημερίδα απ’ τα «Νέα»

    http://www.sdna.gr/monimes-stiles/media/article/295280/neo-sok-ekleise-kai-mia-pio-istoriki-efimerida-ap-ta-nea

    72 Ο Μπάνκσυ (ο γνωστός) το ανέδειξε

  73. Avonidas said

    #65 Το crowdfunding δεν μπορεί να είναι σταθερή και μακροπρόθεσμη μέθοδος χρηματοδότησης, ιδίως στην Ελλάδα που δεν έχει τέτοια παράδοση.

    Όλες οι παραδόσεις από κάπου πρέπει να ξεκινήσουν. Ο χρόνος θα δείξει, βέβαια, αλλά το γεγονός ότι ένα εγχείρημα σαν το TPP πέτυχε να λειτουργήσει με δωρεές μέσα σε τέτοια κρίση είναι κατά τη γνώμη μου ενθαρρυντικό.

    Η σημαντικότερη αλλαγή που προβλέπω να επέρχεται στο χώρο της δημοσιογραφίας είναι ότι πλέον δεν θα έχουμε, ή θα έχουμε πολύ λίγους, δημοσιογράφους μόνιμα απασχολούμενους σε ένα συγκεκριμένο μέσο. Οι νέοι δημοσιογράφοι ουσιαστικά θα είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, συνεργαζόμενοι με πολλά εγχειρήματα, διαδοχικά ή και παράλληλα. Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν «ελαστική απασχόληση», και σε κάποιο βαθμό είναι. Εξασφαλίζει όμως στον δημοσιογράφο ότι δεν θα μείνει χωρίς εισόδημα, αν κάποιο από τα εγχειρήματα πάει για φούντο.

  74. Avonidas said

    #68. Δυστυχώς ο τύπος που είχε άρθρα γνώμης με σημασία και ενδιαφέρον κλείνει και επιβιώνουν «Ελεύθερη Ώρα», «Kontra news» ,«Makeleio», «Εspressο» ακριβώς όπως και οι κατσαρίδες σε ένα πυρηνικό πόλεμο.

    Στο χέρι μας είναι να αλλάξουν τα πράγματα. Ένα από τα λίγα από αυτά που μας καίνε και είναι στο χέρι μας.

    Δεν έχω διαβάσει ποτέ αυτά τα σκουπίδια, ούτε τώρα ούτε πριν την κρίση. Δεν μπόρεσα ποτέ μου να μπω στην ψυχολογία των αναγνωστών τους.

    (Επίσης, το Πρώτο Φλέμα, μεγάλη παράλειψη).

  75. Idom said

    Αγαπητέ Νικοκύρη,
    μία ακόμα μεγάλη «απρέπεια» τού ΔΟΛ, για την οποία έχεις κάνει και εσύ αφιέρωμα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/10/05/tsironis/.

  76. Πάνος με πεζά said

    @ 67 : To πολύ πολύ οι τράπεζες να ξαναπάρουν το κτίριο (το θυμόσαστε ως παλιό Υπουργείο Βιομηχανίας, με εκείνα τα χαρακτηριστικά διακοσμητικά «φέρετρα» στα παράθυρα;) και να το δείτε πολυώροφα γραφεία τράπεζας, όπως τόσα και τόσα άλλα…

  77. Idom said

    Και εγώ είχα μάθει τα «ΝΕΑ» από τον πατέρα μου, που τα αγόραζε με καθημερινή ευλάβεια. Από τα ΝΕΑ διαμορφώθηκε το γούστο μου για το «πώς πρέπει να είναι» το στήσιμο μίας εφημερίδας.
    Θα ‘λεγα ότι ήταν μία εφημερίδα αστική στην πρόσοψη, με φωτισμένη δεσποτεία στα παρασκήνια.

    Από τους πιο συνηθισμένους αστικούς μύθους, ότι ο Λαμπράκης κυβερνάει την Ελλάδα, ότι θα γίνει Πρόεδρος κ.λπ..

    Αν μη τι άλλο, μέχρι το την πρώτη δεκαετία τού τρέχοντος αιώνα, ο ΔΟΛ πρόσεχε πολύ την γλώσσα, σε όλα του τα έντυπα.

  78. Πάνος με πεζά said

    Κι αυτός ο Κουρτάκης…Wannabe Ψυχάρης… Εφημερίδες-σαρδελοτυλίχτρες της σειράς (καλά, που να δείτε τι κλαρίνο και σκυλάδικο είχε για προσφορά η Freddo)
    Τώρα πήρε και τον Τράγκα, μάλλον θα του βγάλει εφημερίδα…

    Έχετε, αλήθεια, αναρωτηθεί, γιατί οι εκδότες διπλαρώνουν και τριπλαρώνουν τις εφημερίδες, δημιουργώντας αρκετές έρπουσες, αντί μια και καλή;
    Ο Κουρτάκης έχει Παραπολιτικά, Επένδυση, κι έβγαλε και τη Freddo, πρώτα Κυριακάτικη, μετά καθημερινή, μετά ένθετη και μετά μεταστάσα… Επιπλέον έχει και μιαν αγροτική, νομίζω (3 ευρώ το φύλλο, φτωχοί αγρότες).
    Ο Χατζηνικολάου, με τη Real και την Αγορά, βάλε και 3-4 sites…

    Μειωμένο κόστος, με ανακύκλωση μισθών και ειδήσεων; Καλύτερες τιμές χαρτιού; Διασπορά κινδύνου; Νελτίωση του «πόστου» στην αγορά; Όλα αυτά μαζί;

  79. Simis said

    Ο Κ. αθανατος ειναι ο δημοσιογραφος και μετεπειτα εκδοτης διαφορων εφημεριδων; Συμφωνα με το https://anemourion.blogspot.gr/2016/05/1896-1966.html παντως ήταν σαφως αντιβενιζελικος και μαλλον απο τους πρωτους αν οχι ο πρωτος που εισηγαγε την διανομη κουπονιων ή/και δωρων στην εφημεριδα ¨Ελευθερος Ανθρωπος” που εξεδιδε. Στην διανομη κουπονιων απο την εφημεριδα αυτη οφειλεται η κατοικηση της Τερψιθεας Γλυφαδας συμφωνα με το http://www.glyfada.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=217

  80. Πάνος με πεζά said

    To «στήσιμο» μιας εφημερίδας…

    Όταν έκλεινε η ιστορική Απογευματινή, πόσοι θυμούνταν ότι μεσουράνησε με τίτλους εγκλημάτων στο εξώφυλλο, και με βυζάκια στην 4η-5η σελίδα;

  81. Μαρία said

    Στα… αζήτητα του «Βήμα FM» οι διαφωνούντες http://www.efsyn.gr/arthro/sta-azitita-toy-vima-fm-oi-diafonoyntes

  82. paolodrosi said

    Μιας και μιλαμε για το ΔΟΛ, να θυμισω ορισμενα πραγματα, γυρω απο τον προεδρο του, Σταυρο Ψυχαρη.

    Διορισμενος διοικητης του Αγιου Ορους, απο την κυβερνηση Σημιτη, το 1996. Τιμημενος με το οφικιο του Μεγα Νοταριου του Οικουμενικου Θρονου.
    Ο γιος του Ανδρεας, βουλευτης με τη ΝΔ απο το 2012 μεχρι το 2014, που παραιτηθηκε απο το αξιωμα του. Νονος του ο Αντρεας Παπαντρεου.
    Ο αλλος του γιος, Παναγιωτης, εχει νονο τον υπουργο τυπου της χουντας, Βυρωνα Σταματοπουλο.
    Η κορη του Σοφια, εχει νονο τον Σωκρατη Κοκκαλη.

  83. spatholouro said

    #81
    Να μνημονεύσουμε και την περίπτωση της δημιουργίας της Πετρούπολης από τον εκδότη της ΕΣΠΕΡΙΝΗΣ Πέτρο Γιάνναρο, που συνέλαβε την ιδέα το 1933 και κατά τον Μάιο του 1934 τα οικόπεδα ήταν sold out!

  84. Μαρία said

    ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΨΥΧΑΡΗ http://allegro-ma.blogspot.gr/2012/01/blog-post_05.html

  85. 85

    Από τον Πέτρο ονομάστηκε η Πετρούπολη;

  86. giorgos said

    http://katotokerdos.blogspot.gr/2014/11/1.html

  87. cronopiusa said

    Η αλήθεια για την εργασιακή γαλέρα του @ThePressProject

    από τον Παύλο Κιρκασίδη στην εκπομπή @DidaPropelariat

  88. 44 ΥΓ

    Δάσκαλεεεε, καρφώνεσαιαιαιαιαι…

  89. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, βρε Σκύλε, αυτό το εντελώς ακαλαίσθητο εξώφυλλο ή σε στόχο παραπέμπει ή σε γουόντεντ ντεντ ορ αλάιβ. 😊

  91. 92, όντως! Και να τρώμε και κάνα κοψίδι, ε;

  92. Jago said

    Η τελευταία φορά που αγόρασα εφημερίδα και δη κυριακάτικο φύλλο ήταν επί συνεχόμενες φορές να πάρω το Χρηστικό Λεξικό. Και πιο πριν το Λίντελ Σκοτ. Όπως ήταν κάθε φορά πήγαινε αδιάβαστη ακόμα με τη ζελατίνα, ίσα που την έσχιζα για να βγάλω το τομίδιο, και ολοσούμπιτη στον κάδο ανακύκλωσης εκτός από ένα φύλλο που το είχα να κόβω τις σελίδες να τις στοιβάζω στον πάτο του σκουπιδοντενεκέ. Κι εκείνο της τουαλέτας. Αυτή είναι η χρηστική αξία των εφημερίδων σήμερα, πλήρως απαξιωμένες στη συνείδηση του κόσμου που σιγά που θα στεναχωρηθεί «για τις 500 οικογένειες που θα μείνουν στο δρόμο» και είδε χτες αυτό το γελοίο πρωτοσέλιδο που κάνει για τα βελάκια. Να παρατηρήσω όμως εδώ και την αντιστοιχία με «τις 500 οικογένειες του MEGA» και σε κάθε άλλο μέσο, πως επαναλαμβάνεται το μαγικό νούμερο 500 το οποίο δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική δυναμικότητα ενός επιχειρηματικού δημοσιογραφικού μέσου. Ήδη μέχρι πριν λίγα χρόνια πχ ο ΔΟΛ είχε σίγουρα πολύ πάνω από χίλια άτομα, μπορεί και δυο χιλιάδες, στη δούλεψή του μέχρι να τον αναλάβει ο ακατανόμαστος. Σαφώς δούλευε και πουλούσε, παρόλες τις φρικτές διαπλοκές είχε ακόμα καλή ύλη και γραφιάδες που άξιζε να τους πληρώσεις έστω αυτούς το δίευρο. Κι αυτοί ήταν που έφευγαν πρώτοι με την κρίση της ενημέρωσης. Να φέρω μόνο παράδειγμα τον Γιάννη Χάρη; Για αυτό δεν μπορώ να συλλυπηθώ ούτε και τους 500, οι τελευταίοι που μένουν δεν είναι πάντα και οι καλύτεροι. Εξ ου και τα βελάκια.

  93. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ο μαύρος γάτος κάτω από τη Θέμιδα… όλα τα λεφτά!

  94. Jago said

    Και μια που μας θύμισε ο Πάνος με πεζά την περίφημα κάσα της Deutsche Gramophon, αυτή υπάρχει στο γραφείο μου επιτελώντας διπλό ρόλο, αφενός για τα εξαιρετικά σιντί, μερικά είναι κοσμήματα δισκογραφίας, και αφετέρου σαν ραφιέρα να ακουμπώ επάνω όλα τα λεξικά που θέλω να έχω πάντα δίπλα μου. Τεγόπουλος, Μπαμπινιώτης, Λίντελ Σκοτ, Χρηστικό και τα Συνώνυμα του Βλαστού.

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κακά τα ψέματα, εμείς οι παλαιότεροι την έχουμε συνηθίσει την έντυπη εφημερίδα. Μ’ αυτή μεγαλώσαμε. Εγώ με Ακρόπολη και Βραδυνή, λόγω συντηρητικού πατέρα. Τέλη δεκαετίας ’70 τον έψησα και το γυρίσαμε στην Ελευθεροτυπία, όπου και κόλλησε, αφού αντιλήφθηκε αμέσως την ποιοτική διαφορά.
    Τώρα πια, μόνο Εφημερίδα των συντακτών αγοράζω. Τα καλοκαίρια στην εξοχή, κάθε μέρα, απαραίτητη συνοδεία του φραπόγαλου στην παραλιακή καφετέρια. Τον υπόλοιπο καιρό, του Σαββατοκύριακου. Καλό το διαδίκτυο, το χρησιμοποιώ, αλλά το καφεδάκι τραβάει θρόισμα χαρτιού.

  96. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, διάβασα πολλά πολύ καλά σχόλια.

    81 Αυτός είναι ο Αθάνατος, αλλά όπως γράφει και το άρθρο ήρθε σε σύγκρουση με τον Βενιζέλο το 1930. Πιο πριν ήταν βενιζελικός.

  97. sarant said

    42 Δεν θεωρώ αξιόπιστο τον Κουκουνα.

  98. Εδώ δε στενοχωρήθηκα για την Ελευθεροτυπία, θα στενοχωριόμουν για τον ΔΟΛ; Όχι περισσότερο απ’ το Μαρινόπουλο πχ.
    Τα Νέα, οπωσδήποτε, κρατούσαν ένα επίπεδο (ιδίως το Βιβλιοδρόμιο) όσο κρατούσε ο Καραπαναγιώτης. Το Βήμα ελάχιστα είχε να προσφέρει ήδη από το ’90-’95 τουλάχιστον. Εξαιρώ τα βιβλία που έδινε μέχρι και πρόσφατα, παλιές εκδόσεις (από λογοτεχνία μέχρι τις Παραδόσεις του Πολίτη) με το μεγάλο πλεονέκτημα να είναι συνάμα προσεγμένες και πανάλαφρες, ώστε να μπορείς να τις κουβαλάς οπουδήποτε.
    Τα εντιτόριαλ του Ψυχάρη, πάλι, ήταν μόνιμη πηγή γέλιου (π.χ. όταν αποφάνθηκε ότι «ακόμη και ο πιο κυνικός έλληνας τρομοκράτης δεν θα διενοείτο να επιχειρήσει βομβιστική επίθεση σε εκκλησία», ή όταν πρόβαλε ως μελλοντικό πρωθυπουργό τον Έβερτ — τα ίδια κόλπα με την Αυριανή του ύστερου Κουρή, αλλά στο απυρόβλητο λόγω …εγκυρότητας).

  99. Στην Ετ1 τώρα «Πιπέρι στο στόμα», που λέγαμε τις προάλλες.

  100. Spiridione said

    99. Συμφωνώ. Τα της μεταβίβασης των τίτλων στη νέα εταιρεία, πάντως, προκύπτουν και από ΦΕΚ (στο πρώτο λίνκ).

  101. Ομιλώντας περί χρηματοδότησης των εντύπων: είδα αυτό το ωραίο γελοιογράφημα κι έκανα κλικ πάνω στην εικόνα για να μεγεθυνθεί. Κάτω-κάτω, αναφέρει ότι μπορούμε να αγοράσουμε αντίτυπα, υπογεγραμμένα από τον καλλιτέχνη ή και όχι. Θα μου πεις, ποιός θα αγόραζε το Χαντζόπουλο; Έχω δει σε πολλές περιπτώσεις, πολιτικούς να κωλογλείφουν γελοιογράφους για να τους χαρίσουν ένα σκίτσο, που τους απεικονίζει, έστω και αρνητικά. Γιατί να μην πληρώνει ο Άδωνις, ο Καμμένος κοκ για την επιβίωση των εφημερίδων; ❤

  102. Γερμανοτσολιάς said

    Επειδη μεταξύ των σχολιαστών βρήκε πολλούς οψιμους υπερασπιστές ο καπιταλισμός και η αγορά, οποιος έχει τα μεσα απο εδώ (για τους συριζαιους λέω) να ρωτήσει τον κύριο Μουλοπουλο ή τον κυριο Πετρόπουλο και να μας απαντήσει :

    Η «Αυγή» με ~1200 φύλλα τη μέρα πως τα φέρνει βόλτα;;

    Και για τι η «Αυγή» έχει 5/5 διαφημίσεις από ΔΕΚΟ;

    Αν νοιάζεστε πραγματικά τα λεφτα σας, σκεφτειτε για αρχή οτι κάθε αναγνώστη της Αυγής ουσιαστικα τον επιδοτειτε…

    Κατα τ’αλλά , ο ΔΟΛ ολο και κάτι προς ρευστοποίηση θα εχει.Καποια χρήματα θα επιστραφούν απο το » πιστολιασμα»..

    Συγγνώμη αν σας ενοχλησα κι ευχα

  103. # 97

    «Μ’ αυτή μεγαλώσαμε. Εγώ με Ακρόπολη και Βραδυνή, λόγω συντηρητικού πατέρα.»

    Να σε κοιτάζουμε με στοργή και κατανόηση στο εξής…

    Τα ίδια λέω και για όσσους τους έσερναν μικρούς να δούν τον ΟΣΦΠ….

  104. Ριβαλντίνιο said

    Δεν λυπάμαι που κλείνουν . (Μόνο για τους χαμηλόμισθους εργαζομένους τους λυπάμαι). Όλη τους την «ζωή» υπηρετούσαν τα πολιτικά τους αφεντικά. Η σωστή στάση που κράτησαν απ’το 2012 και μετά δυστυχώς δεν μπορεί να διαγράψει τα παλιά.
    Με το καλό να κλείσει και η ΕΡΤ (και τα τέσσερα κανάλια, και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί) και να δοθούν οι συχνότητές της σε ιδιώτες.

    ==============================================================================

    @ 50 Σκύλος
    @ 55 spiral architect
    @ 57 Πάνος με πεζά
    @ 60 Σκύλος

    Εσείς ξεκολλάτε ! Αφήστε τον άνθρωπο να ανταλλάξει μερικές βαρβάτες αντρίκιες ελ κουβέντες με τα συμπατριωτάκια του. Στην Αραπιά με ποιους να κάνει χούμορ ; Με τους Ινδούς συναδέλφους του ή τους κελεμπίες ;

    @ 45, 48 Νέο Kid L’Errance d’Arabie

    Νιου Κίντο άσε τους να λένε. Εγώ θα σε φτιάξω.
    Λοιπόν, τσυμπριακή σιχαμερή και γλοιώδη σαλαμάνδρα της Αραβικής Ερήμου, μην ξανατολμήσεις να πιάσεις στο στόμα σου την περιουσία και την συντάξη του Γς, αν πρώτα δεν έχεις κάνει γαργάρες με άφθονο ροδόνερο. Άντε μην κατέβουμε κάτω στο Κουβέιτ σαν άλλοι Σαντάμηδες Χουσεϊνηδες και τα κάνουμε όλα λαμπόγυαλο εκεί πέρα. Ορίστε μας.

  105. 106

  106. Πάνος με πεζά said

    @ 106 Xα χα χα ! Λοιπόν, διάβασε πλάκα, από αληθινό περιστατικό. Παίρνει κάποιος τη μάνα μου τηλέφωνο, 3-4 χρόνια πριν, για να αλλάξει πάροχο. «Κι αυτό, κι εκείνο, και θα πληρώνετε τόσα λιγότερα το μήνα, κι έτσι , κι αλλιώς…». Η μάνα μου, «Ευχαριστώ παιδί μου, δε θέλω να φύγω από τον ΟΤΕ».
    Με τα πολλά, τα πήρε ο ενοχλητικός υπάλληλος : «Να δω τώρα που θα σας κόψουν τη σύνταξη, πώς θα το πληρώνετε το τηλέφωνο !»
    Κι η μάνα μου, ετοιμόλογη : «Αγόρι μου, σου εύχομαι κατ΄ αρχήν να ζήσεις μέχρι τότε, κι ύστερα να πάρεις τη σύνταξη που παίρνω εγώ…»

    Εντάξει, χτύπημα κάτω από τη μέση, αλλά τα ήθελε και του αλλουνού ο …

  107. sarant said

    108 Πολύ επαγγελματικός ο υπάλληλος, τι να πω…

  108. Νίκος Κ. said

    Τώρα που κατά τα φαινόμενα κλείνει το συγκρότημα, θα θυμηθώ δύο καλές στιγμές του. Την τολμηρή (για τα δεδομένα της εποχής, τον τελευταίο καιρό της χούντας) στήλη allegro ma non troppo. Και τον κορυφαίο δημοσιογράφο Ρούσσο Βρανά, που έφυγε πρόωρα πριν 4 χρόνια.

  109. Ριβαλντίνιο said

    @ 107 Σκύλος

    @ 108 Πάνος με πεζά

    🙂

    Καλά κάνει και δεν φεύγει απ’τον ΟΤΕ γιατί ο ΟΤΕς έχει το δίκτυο.
    Λοιπόν να μια επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση. Πρίν γίνει ιδιωτικός ο ΟΤΕς πλήρωνα 110 – 130 γιούρος το δίμηνο. Με το που έγινε ιδιωτικός πλήρωνα 85 γιούρος και τώρα πήγα και έκανα πακέτο για 1,5 χρόνο με ακόμη λιγότερα.

  110. 108 Τόσο σιχαμένοι έχουν γίνει πια;

    110 Ο Βρανάς ήταν πάρα πολύ καλός. Και μαζί με τον (τότε) Μητσό και τον Γ. Αγγελόπουλο έφτιαχναν μια ωραία διεθνή σελίδα. Σπάνια διάβαζα ολάκερη σελίδα από πάνω αριστερά μέχρι κάτω δεξιά.

  111. Μιλώντας για αξιοπιστία κι εφημερίδες Η Wikipedia αποκλείει την Daily Mail ως πηγή γιατί είναι αναξιόπιστη

    και μια ενδιαφέρουσα ερώτηση: https://left.gr/news/poios-den-klaiei-gia-ton-dol

  112. ΚΑΒ said

    Με τον ΔΟΛ ξεχάστηκε η παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας!

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/5425262/koyik-h-pagkosmiothta-ths-ellhnikhs-glwssas-giortazetai-kathe-hmera/

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο μακαρίτης ο Βρανάς ήταν στα μνημονιακά Νέα ό,τι είναι ο Μπουκάλας στην Καθημερινή: όαση μες στην ξεραΐλα.

  114. ΚΑΒ said

    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500128787#ref=newsroombox

  115. ΣΠ said

    114
    Η παγκόσμια ημέρα της ελληνικής γλώσσας είναι άλλη από την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνοφωνίας και Ελληνικού Πολιτισμού που ήταν να οριστεί για τις 20 Μαΐου; Αλήθεια, τι έχει γίνει με αυτό;

  116. Να και μια είδηση που δεν θα δούν τα Νέα

  117. «Κάποιοι από τους δράστες υπάρχουν και στο πρωτοσέλιδο»

    https://www.anoixtoparathyro.gr/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b8%cf%81%ce%ae%ce%bd%ce%bf%cf%82-3-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%84%cf%89%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%85/

  118. ΚΑΒ said

    117. https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/27/hellenophonie/

    Από τον Σωκράτη στον Σολωμό.

    http://news247.gr/eidiseis/psixagogia/politismos/pagkosmia-hmera-ellhnofwnias-h-9h-fevroyarioy.4434096.html

  119. nikiplos said

    Καλησπέρα… Κατ’ αρχήν υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορουν να αλλάξουν. Δηλαδή η εξέλιξη της δημοσιογραφίας. Όπως θα έλεγε και ένας εμμονικός γιάπης, κάποτε οι τελάληδες ήταν πολύ καλοί στη δουλειά τους και αγαπητοί από τον κόσμο. Ας αφήσουμε το γεγονός ότι εκτός από το να αλαλάζουν όσα τους είχαν προστάξει, ήξεραν και τα πιπεράτα προσωπικά του καθενός, κι έτσι υπήρξαν μαλθακές και τρυφηλές εποχές που κάποιοι από αυτούς έγιναν παντοδύναμοι.

    Οι έντυπες εφημερίδες θα μπορούσαν να έχουν επιβιώσει, αν είχαν αποσαφηνίσει το ρόλο τους μέσα στα ΜΜΕ. Αν δηλαδή αντί να μεταφέρουν απλή δημοσιογραφία γνώμης και κομματικού προσεταιρισμού, είχαν κρατήσει ένα σταθερό αξιόλογο προφίλ ανάλυσης και ψύχραιμης διερεύνησης των γεγονότων χωρίς κορώνες. Το παιχνίδι κατά τη γνώμη μου χάθηκε στις αρχές των 90ς, καθώς οι εφημερίδες επέλεξαν να ανταγωνιστούν την ιδιωτική τηλεόραση ή σχηματικά θα μπορούσαμε να πούμε να πιαστούν από το άρμα της και να πορευτούν από τα σκουπίδια της, όπως άλλωστε κάνουν τα σκυλόψαρα στα βαπόρια των ωκεανών.

    Ήταν οι εφημερίδες ποιοτικές στα 80ς? Σαφώς όχι. Από τον Ελεύθερο Ρύπο με τα ξώβυζα της Λιάνη του Δημήτρη Ρίζου, τις κασέττες με την Κατερίνα του Μητσοτάκη της Μαυριανής, τα 80ς είχαν δείξει σαφώς το δείγμα τους δρέποντας τους καρπούς του λαϊκισμού που έσπειρε η χούντα και η διάδοχός της Μεταπολίτευση στα 70ς. Η χώρα, η κοινωνία, οι άνθρωποι προτίμησαν την ευκολία της διαπλοκής, του «κονέ» του «τηλεφώνου» του «βύσματος», από την προσπάθεια, τον κόπο, την σωστή ανάπτυξη. Το χειρότερο ήταν ότι η ίδια η κοινωνία, το κράτος, οι κυβερνήσεις, αντάμειψαν απλόχερα αυτή τη στάση.

    Η Δημοσιογραφία πήγε στο ΚΛΙΚ (που αποκαλούσε μαλάκα τον αναγνώστη του και loosers ή wannabies όσους διαφωνούσαν με το στυλ ζωής που προωθούσε), στους δύο ελεύθερους Ρύπους και σε λογής ποικίλα έντυπα που άρχισαν να προωθούν τη συνομωσιολογία. Η Ελληνική Κοινωνία, αντί να γευτεί να θετικά νάματα της ΕΕ, ή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, εκχυδαΐστηκε σε μια κακή Ηνωμένη Πολιτεία. Έγινε Κεντάκι ή Τέξας. Μη ανεκτική. Προώθησε τους παπάδες που έκαναν πολιτική, τη δεξιά του κυρίου και γενικά έβγαλε όλα τα κόμπλεξ της που μέχρι τότε είχε. Η κακή έντυπη δημοσιογραφία το προώθησε και το ανέδειξε αυτό. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που από τότε δεν ξανααγόρασα εφημερίδα.

    Μπροστά στα καλά άρθρα του Τσουκαλά στο βήμα, υπήρχε η χυδαιότητα των δημοσιογράφων της δεκάρας. Μάλιστα όχι μόνο υπήρχε, αλλά αυτή κινούσε την μπαγκέτα. Μια δεκαετία πριν στη Γαλλία πχ ή στη Βρεττανία, ο έντυπος Τύπος περιορίστηκε στο δικό του ρόλο της εμβριθούς ανάλυσης, της δημοσιογραφίας έρευνας κλπ. Σαφώς υπήρχαν και οι σκανδαλοθηρικές, όμως είχαν μικρό κομμάτι της έντυπης πίτας.

    Στην Ελλάδα στις εφημερίδες διάβαζε κανείς, ακριβώς εκείνα που θα άκουγε το απόγευμα από τα κανάλια. Οπότε προς τι να πληρώνει? Και μάλιστα προς τι να πληρώνει για να ακούει αυτά που τον συνέφεραν? Το έκανε για να κάνει κομματική αντιπαράθεση στον κοινωνικό του περίγυρο, όμως με την έλευση του Μιλένιουμ και την κοινωνία της αφθονίας και της σπατάλης, ο μέσος πολίτης έμεινε στην απέξω, αισθάνθηκε looser. Δεν χρειαζόταν πια το ΚΛΙΚ ή τον Κωστόπουλο να του το πετάξει στα μούτρα. Του το έριχναν τα έντυπα κάθε μέρα με φωτογραφίες από τη Μύκονο, τα πάρτυ στο Νάμμος, τον Μηλιώνη της ENERGA με άλλο σούπερ γκομενάκι κάθε μήνα. Τις βίλες που ξεφύτρωναν σε κάθε πλαγιά της Αττικής με ιδιοκτήτες μαφιόζους, υποκοσμιακούς. Τους νονούς της νύχτας τα έντυπα τους παρουσίαζαν ως επιχειρηματίες με άγνωστα ονόματα και κεντρική φωτό στο σαλόνι, μια βίλα στη Μύκονο με συνδαιτημόνα συνήθως κάποιον φέρελπυ πολιτικό: Σπηλιωτόπουλο, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ή Νεονάκη, Διαμαντοπούλα γιατί όχι και Λαζόσκυλο. Γιατί να πληρώνει λοιπόν?

    Κατά τη γνώμη μου, οι ίδιες οι εφημερίδες και οι επιχειρηματικές γραμμές που ακολούθησαν τις οδήγησαν στα βράχια. Θα μπορούσαν να είχαν ακολουθήσει άλλη πορεία και να είχαμε σήμερα σοβαρό έντυπο Τύπο, όμως αυτό ήθελε κάποιον κόπο και είμεθα δυστυχώς κοινωνία της ευκολίας…

  120. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    114-117-120 Δυστυχώς δεν έκαναν τίποτα για να την προβάλουν. Ίσως για την αλλαγή από 20 Μαϊου να έπαιξε ρόλο και κάποιο δικό μου σημείωμα, στο οποίο τονιζόταν η ακαταλληλότητα της ημερομηνίας (πέφτει μέσα στις εξετάσεις).

  121. Πέπε said

    @121:
    > > Η Δημοσιογραφία πήγε στο ΚΛΙΚ

    Ε, όχι και δημοσιογραφία. Επειδή και το ένα και το άλλο τα πουλούν τα περίπτερα; Και τσιγάρα και σοκολάτες πουλούν, αλλά δε λέμε «Δημοσιογραφικός οργανισμός Καρέλια / Παπαδοπούλου».

  122. 123
    »
    Πραγματικό γεγονός με τον Αντώνη Λυμπέρη (φτούφτούφτού, μαύρη πέτρα!), εκδότη μεταξύ άλλων και του κυριλλέ STATUS. Κάνανε σύσκεψη για τον ποιόν θα έχουνε «άνδρα του μήνα», ήταν κάπως οξυμμένη και η πολιτική συγκυρία, και κάποιος προτείνει το Νικολό Μακιαβέλλι. «Μπράβο, ωραία ιδέα!» λέει ο Αντουάν. «Ποιός μιλάει ιταλικά; Να στείλουμε κι έναν καλό φωτογράφο, να τον ντύσουμε ωραία, ιταλός είναι θα έχει στυλ, να δώσει και μια ζουμερή συνέντευξη. Ωραία ξεκινάμε!»

  123. Raf said

    Καλησπέρα! Εντύπωση μου ‘κανε το «φύσεως» στο τέλος.

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    124. Και δεν ζητούσε τη μεσολάβηση του άλλου γίγαντα της γκλαμουράτης «δημοσιογραφίας», του Κωστόπουλου, που είχε κάνει μεταπτυχιακό πάνω στην εφαρμογή της θεωρίας του Μακιαβέλι στη σύγχρονη οικονομική σκέψη; Δεν θα του χάλαγε το χατίρι ο Νικόλας ο Μακιαβέλης. Ειδικά αν του εξασφάλιζαν φωτογράφιση πάνω σε γιωτ με μπικινάτες μοντέλες. 😉

  125. sarant said

    125 Καμιά φορά, για το ρυθμό, όταν έχω σύμπλοκο, βάζω το τριτόκλιτο στην καθαρευουσιάνικη μορφή του

  126. Γιάννης Ιατρού said

    124/126: Φτου, φτου, φτου, ρε σεις μη σφυρίζετε τέτοια ονόματα νυχτιάτικα, γιατί μαζεύονται οι διαόλοι 🙂

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    128. Ε, εντάξει, θα μαζευτούν, αλλά θα λιβανίσει ο ν(ο)ικοκύρης, και το πρωί κάτι λίγα ίχνη θα βρούμε. 😊

  128. Πέπε said

    @124:
    > > …ποιόν θα έχουνε «άνδρα του μήνα», […] και κάποιος προτείνει το Νικολό Μακιαβέλλι

    Για ποιον μήνα μιλάμε; Ποιανού έτους;

  129. Παναγιώτης Κ. said

    Το παλιό έχει πεθάνει, το καινούργιο αργεί να γεννηθεί και στο μεσοδιάστημα τί;

  130. Γς said

    Στο πάνελ ενός καναλιού τώρα:

    Ο λόγος για κάποια κυρία που χήρεψε και δεν βρίσκει δουλειά να θρέψει τα τρία παιδιά της.

    -Δύσκολο να βρει δουλειά σ αυτήν την ηλικία.
    Ο ένας.

    -Βέβαια. Και στον δρόμο να βγει, ποιος θα την πάρει στα πενήντα της χρόνια;
    Ο άλλος [ο συντονιστής της συζήτησης] χαμογελώντας για την εξυπνάδα του.

  131. Titivillus said

    Κατ’ αρχάς το άρθρο είναι κάτι παρά πάνω από εξαιρετικό. Μου έκανε εντύπωση όμως αυτό που έγραψε ο Ανδρουλιδάκης:. «Κοιτάζω προσεκτικά τα πρόσωπα». Δεν του το είχα. Πάντα τον θεωρούσα νάρκισσο, σαχλό και επηρμένη μετριότητα, αλλά εδώ έχει δίκιο. Έτσι ξεκίνησα κι εγώ για να στηρίξω τον ΣΥΡΙΖΑ της καρδιάς μου, αλλά όταν κοίταξα προσεκτικά τα πρόσωπα (μερικούς τους ήξερα προσωπικά) κάθισα στ’ αβγά μου.

  132. Παναγιώτης Κ. said

    @80. Ο εμπνευσμένος μοντέρ αφήνει την εντύπωση ότι ξέμεινε από πρόσωπα.
    Ενώ to original πρωτοσέλιδο είχε 118 το δικό του έχει δύο λιγότερα! 🙂

  133. Παναγιώτης Κ. said

    @100. Να ένας σημαντικός λόγος που θα μας λείψουν τα ΝΕΑ. Δεν θα διαβάζουμε το Βιβλιοδρόμιο, δεν θα διαβάζουμε τον Κούρτοβικ και φυσικά αρκετούς ακόμα.

  134. κουνελόκολλα said

    Εγώ ζούσα για να αγοράζω κάθε Σαββατοκύριακο τα ΝΕΑ και το Βήμα. Μου τα φύλαγε ο περιπτεράς και πήγαινα όλο προσδοκία και τα έπαιρνα με λαχτάρα στην αγκαλιά μου. Τώρα; πώς θα ζήσω τώρα; πώς θα βρει ένα νόημα η μικρή ζωή μου;

  135. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  136. Δημοτικιστής said

    Ρε παιδιά, τι πράματα είναι αυτά; Ασχολείστε 14 ώρες με τον ΔΟΛ και έχετε κάνει λογοκρισία στα πιό σημαντικά

    1) Τον Ιούλη του 1999 ο Ψυχάρης αποκάλυψε στο ΒΗΜΑ ότι ο Εθνάρχης Καραμανλής ήθελε να επιβάλει το Λατινικό Αλφάβητο και την Φωνητική Γραφή, αλλά έκανε πίσω γιατί απείλησε με παραίτηση ο τότε ΠτΔ Κωστάκης Τσάτσος. Είναι εντελώς ανεξήγητο το ότι επί 9 χρόνια ο κ. Σαραντάκος που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω (ακόμη κι αν είναι ανθυπολεπτομέρεια) ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΠΟΤΕ με αυτή την ιστορική αποκάλυψη του Σταυράκου του Ψυχάρη,

    Επίσης, ο χρεοκοπημένος Ψυχάρης αποκάλυψε σ’ εκείνο το άρθρο ότι ο γερο-Καραμανλής ήταν αυτός που αποφάσισε την επιβολή του Μονοτονικού, πράγμα που αποκρύπτει επί 9 χρόνια το παρόν Ιστολόγιο. Γιατί άραγε αυτή η λογοκρισία; Όσοι επιθυμούν να ξεστραβωθούν, ας διαβάσουν και το άρθρο του Κωστάκη Γεωργουσόπουλου στη σελίδα του χρεοκοπημένου Κ. Καββαθά των 4 Τροχών, αλλά και το άρθρο του Σαββούλη Καλεντερίδη στον Ινφογνώμονα

    2. Δεν είπατε τίποτα για τα εμετικά πρωτοσέλιδα των «ΑθηναΪκών Νέων» και του «Ελ. Βήματος» επί Ναζιστικής Κατοχής. Δεν τα αναρτώ, γιατί έχω καταλάβει ότι θα στεναχωρεθεί ο κ. Σαραντάκος και μπορεί να με στείλει για μπάνιο

    3. Δεν είπατε λέξη για τις στενές σχέσεις του Χρηστάκη Λαμπράκη με την Χούντα, που αποκαλύπτει με λεπτομέρειες στα βιβλία του ο Στυλιανός Παττακός. Αν προκληθώ, θα τα αναρτήσω

    4) Ο μακαριστός Σταθούλης Ευσταθιάδης ισχυρίστηκε το 2009 ότι ο Χρηστάκης Λαμπράκης φυλακίστηκε επι Χούντας σε κάποιο σκοτεινό μπουντρούμι, όπου έπιασε φιλίες με ένα ποντίκι!.. Με τέτοια χοντρά ψέματα γράφεται η ιστορία στο Ρωμέικο

  137. Γς said

    138:

    Ανάπνευσα. (Σχ. 4)

    Φοβόμουν κάτι τέτοιο:

    .
    Δημοτικιστής said

    Ρε παιδιά, τί πράματα είναι αυτά; Δεν έχετε πεί το σημαντικότερο για τον Χρίστο Λαμπράκη

    [Διαγράφτηκε ελεεινό σχόλιο]

  138. leonicos said

    Καμιά φορά, για το ρυθμό, όταν έχω σύμπλοκο, βάζω το τριτόκλιτο στην καθαρευουσιάνικη μορφή του

    τα σύνθετα ρήματα και κάποιες άλλες λέξεις μπαίνουν σεδόν μοιραία στην πιοο λόγια μορφή τους. Γνωστόν

  139. leonicos said

    Τελικά τι έγινε με τον Μακιαβέλι; Τον βρήκαν για τη συνέτευξη;

  140. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπουργός Πολιτισμού ήταν ο Τσάτσος, Βάταλε, όταν υποτίθεται ότι έλαβε χώρα αυτή η υποτιθέμενη συζήτηση, για την οποία παραλείπει να προσκομίσει κάποιες αποδείξεις ο Ψυχάρης. Απλώς το αναφέρει παρεμπιπτόντως.

  141. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έξω το υποτιθέμενη. Πλεονασμός.

  142. Γς said

    Πάντως ο Σταύρος Ψυχάρης ήταν πολύ ευγενής και εξυπηρετικός στις «διαπραγματεύσεις» που είχε για κάποιο θέμα με τον … Γς!

    Σας κούφανα έτσι;
    Θα σας πω. Μην περιμένετε όμως γάτες των Ιμαλαΐων και τέτοια.

    Πράγματι.
    Εκανα αναφορές στα άρθρα του Σταμάτη Αλαχιώτη που δημοσίευε [από το 1997 μέχρι και εφέτος] στο Βήμα. Τα αναρτούσα μάλιστα κιόλας σε ένα σάιτ μαζί με άλλο εκπαιδευτικό υλικό.

    http://www.tovima.gr/editors/editor/?edid=57

    Μέχρι που κάποιος με ψάρωσε, ότι έπρεπε να έχω την άδεια της εφημερίδα και τέτοια.

    Εστειλα μια επιστολή και σιγά μην μου απάντησαν.
    Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο κι από υπεύθυνο σε υπεύθυνο έφτασα στον Ψυχάρη.

    Μου εξήγησε ότι δεν έχει καμιά αντίρρηση, αλλά θα έπρεπε να έχω και την άδεια του αρθρογράφου.
    Του είπα ότι είναι φίλος μου ο Σταμάτης Αλαχιώτης και ότι έχουμε κα πέιπερ μαζί, Και … πολύ χάρηκε ο Σταύρος

    Μετά μιλήσαμε για την πολιτική κατάσταση γενικώς και ειδικώς.
    Αυτό το τελευταίο σας το λέω οφ δε ρέκορντ.

    Ωρες τώρα είναι να μπλέξω και να βγάλω κανένα όνομα.
    Γς ο διαπλεκόμενος, π.χ.

  143. Δημοτικιστής said

    Αγαπητέ και σεβαστέ κ. Γς (139),

    για να μήν σταλώ πρίν της ώρας μου για μπάνιο, θα σάς απαντήσω με ένα ανέκδοτο που κυκλοφορούσε στον ΔΟΛ την δεκαετία του 1980 και βασίζεται επί πραγματικού γεγονότος. Το πραγματικό γεγονός ήταν το εξής: Ο πάμπλουτος Χρήστος Λαμπράκης είχε εμφανώς χαλασμένα τα μπροστινά του δόντια και ποτέ δεν φρόντιζε να πάει να φτιάξει

    Κυκλοφορούσε, λοιπόν, το εξής ανέκδοτο στη Χρήστου Λαδά…

    ΕΡΩΤΗΣΗ: «Γιατί οι π. έχουνε χαλασμένα δόντια;»
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Γιατί γλείφουν π.»
    ΝΕΑ ΕΡΩΤΗΣΗ: «Και γιατί το να γλείφεις π. σού χαλάει τα δόντια;»
    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Δεν έχεις ακούσει ότι η π. είναι το πιό γλυκό πράγμα στον κόσμο;»

  144. Γς said

    Εμ δεν σας έλεγα για τους φόβους μου;

    Διαβάστε το πριν

    [Διαγράφτηκε ελεεινό σχόλιο]

  145. nikiplos said

    Cher Γσ, μην μασάς…

    Άλλου είδους αλισβερίσι κάνουν τούτοι οι … προκομένοι συμπολίτες μας… Τις γάτες τις ρίχνουν … όταν δεν έχουν άλλο επιχείρημα, όπως ο Γιαννόπουλος κάποτε στα χειρουργεία του Λαϊκού, φυσικά αφού είχε προηγουμένως ειδοποιήσει τα κανάλια… (ο μετέπειτα Υπουργός Υγείας του ΚΑΚ, όχι ο άλλος με τα πολιτιστικά κέντρα…)

  146. sarant said

    146 Μην μασάς και μην ταϊζεις

  147. nikiplos said

    Cher, Δημοτικιστής, ένα Seropram, είναι ότι πρέπει για το ηλικιακό σας προφίλ. Θα σας προσφέρει πολλά πράγματα και σε εσάς τον ίδιο, και στην πολυσχιδή διαδικτυακή περσόνα σας… 23:00 punctually κάθε βραδάκι, εγγυώμαι θα σας δώσει πολλά… (μιλάω σοβαρά)…

  148. Γς said

    Λες να μην τον ξέρω. Και όχι μόνο από το Λαϊκό. Και από την Αριστοτέλους και από τον Πύργο που βρεθήκαμε μαζί στην κηδεία της μάνας αγαπητού μας φίλου. Και καμάρι η κυρά που μίλαγα με υπουργό…

  149. Γς said

    150->147

  150. Γιάννης Ιατρού said

    149: Άσε που είναι και στη θετική λίστα 🙂

  151. Δημοτικιστής said

    Παιδιά, περάσανε 16 ώρες και δεν αντέχω άλλο, θα το αποκαλύψω κι ας σταλώ για μπάνιο μεσούντος του χειμώνος…

    Οι δαιμόνιοι αναγνώστες του Ιστολογίου που υπερηφανεύονται ότι γκαστρώνουν γαϊδούρα στον ανήφορο, δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν την είδηση της ημέρας: Ο θρυλικός μπασκετμπολίστας Στήβ Γιατζόγλου που επιμένει να στηρίζει φανατικά την Χρυσή Αυγή, ΕΧΕΙ ΕΒΡΑΙΑ ΜΗΤΕΡΑ!..

    Αναρτώ το επίμαχο απόσπασμα της συνέντευξης στο iefimerida

    Η είδηση ότι ο φιλοχρυσαυγίτης Στήβ Γιατζόγλου έχει Εβραία μητέρα (τουτέστιν είναι Εβραίος, σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό Νόμο) προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στις τάξεις των εν Ελλάδι Εβραίων και – σύμφωνα με τις πληροφορίες του Επιτελείου μας – αναμένεται τις προσεχείς ημέρες να συνεδριάσει εκτάκτως το Κ.Ι.Σ. για να πάρει θέση. Είναι χαρακτηριστικό το αμήχανο tweet του γνωστού Εβραίου πολιτευτή της Νουδούλας, Αλφρέντου Σαλτιέλ, που έκανε retweet ο ελληνόψυχος Δηλωσίας, Άδωνις Γεωργιάδης…

    Κατόπιν αυτής της απροσδόκητης εξέλιξης κι επειδή θεριεύουν οι φήμες ότι η εκ Μάνης ηγεσία της Χρυσής Αυγής (Μιχαλολιάκος, Κασιδιάρης κλπ.) είναι απόγονοι των Εβραίων της Λακεδαίμονος που κατέφυγαν στον Ταΰγετο για να αποφύγουν το χριστιανικό πογκρόμ του Αγίου της Πίστεώς μας, Νίκωνος του Μετανοείτε, καλώ τον κ. Σαραντάκο να αναρτήσει τις προσεχείς ημέρες το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ άρθρο του πατρός του, Δημήτρη Σαραντάκου, στο περιοδικό του «Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου» («Εβραϊκά Χρονικά») του Φλεβάρη 2010, όπου με ακαταμάχητα επιχειρήματα απέδειξε ότι οι περισσότεροι κάτοικοι της Μέσα Μάνης είναι απόγονοι των Εβραίων που εξεδίωξε στον Ταΰγετο ο Νίκων ο Μετανοείτε.

  152. Γς said

    Σε καλό του με την Εβραία μάνα του δεν ξέρω ποιου.

    Επάνω που σκεφτόμουν πως την κοπάνησε από τα ειωθότα ο Λουκιανός και οδεύει προς Βουλγαρία για ολοκλήρωση του Θιάμβου του θυμήθηκα την Μέρλιν.

    Και τον Κώστα, τον γείτονά μου στο δωμάτιο της Καρδιολογικής που διάβαζε Stewart (Does God Play Dice?).

    – Χάος; Τον ρώτησα.

    Με κοίταξε απορημένος.

    -Σι, έιτς, έι, όου, ες.

    -Α, Κέιος!

    Παίζει ή δεν παίζει ζάρια ο θεός; Και να ο Αϊνστάιν και να ο Χόκινγκ και να κι η περί Θεού αυταπάτη του Ντόκινς.

    Φανατικός άθεος ο Κώστας μας. Αθεος; Αγνωστικιστής; Αθρησκος;
    Θα τον ξεψάχνιζα, αλλά με πρόλαβε.

    Μου είπε για την Μέρλιν. Την Αγία Μέρλιν.

    Κοντά πενήντα χρόνια στην Αμερική. Στη Νέα Υόρκη. Μανχάταν και μετά πάνω στα βουνά, τα Κατσκιλ. Με τη φάρμα του τα ζωάκια του και την γυναίκα του την Μέρλιν.

    Εβραία και στέρφα μετά από μια εγχείρηση.
    Η γυναίκα της ζωής του.

    -Δεν την έθαψα θρησκευτικά. Την έκαψα.

    Τα πούλησε όλα και πριν έρθει πάλι στην πατρίδα, πήγε σε μια μικρή λιμνούλα κει πάνω στα βουνά και σκόρπισε τη στάχτη της.

    Και μου περιέγραψε πως η Αγία Μέρλιν απλώθηκε σ όλη τη λίμνη.

    Δακρυσμένος

  153. spiral architect said

    Στο ντοκιμαντέρ του Γ. Αυγερόπουλου AGORÁ που προβλήθηκε πριν λίγες μέρες από την ΕΡΤ, μεταξύ πολλών, ενεφανίσθη ο γνωστός και μη εξαιρετέος γλίτσας, δημοσιογράφος και πολιτικός παραγοντίσκος Παντελής Καψής, γιος του παλιού δημοσιογράφου των Νέων και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Καψή και αδερφός του «δεν καταλαβαίνω» MEGAλουΜανώλη Καψή. Ρωτήθηκε από τον Αυγερόπουλο για τους ~2500 εργαζόμενους της ΕΡΤ που απολύθηκαν εν μια νυκτί το καλοκαίρι του 2013. Η απάντησή του ήταν: «Έπρεπε να πάρουμε τη δόση, αλλιώς δεν θα είχαμε μισθούς και συντάξεις, δεν μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, οπότε τους απολύσαμε».
    Εκατοπενηντατόσα σχόλια εδώ μέσα και κανένας δεν αναφέρθηκε στους εργαζόμενους του ΔΟΛ, που θα χάσουν τη δουλειά τους με τέτοιο απαξιωτικό τρόπο σαν τον Παντελή.

    Θα μου πείτε ότι, αυτός έχει δεμένο το γάιδαρό του

  154. spiral architect said

    Επιδίδεται το τελεσίγραφο στην Ελλάδα
    (από τον πρεσβευτή Εμμανουέλε Γκράτσι)

  155. Μαρία said

    Άρχισαν οι μεταγραφές.

  156. sarant said

    155 Πολύ εύστοχη η επισήμανση!

  157. spiral architect said

    @157: Από το λίκνο ;ένα σχόλιο για αρχειοθέτηση:

    Αντλει διανοητικο τεστοστερολ. Εντιμοτητα μ ευθύτητα βελους, Λεωνηδιο Θαρρος και αποτελεσματικοτητα ενος πολεμικου Τιγρη Τανκ. Ευγε του.

  158. ΚΩΣΤΑΣ said

    158
    Η μεταγραφή Τσιντσίνη είχε αναγγελθεί προ Μουλόπουλου και προ κλεισίματος των Νέων.

  159. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ωχ! λάθος, το 160 σχόλιό μου αναφέρεται στο 157 σχόλιο, Μαρία.

  160. gbaloglou said

    106 Αν και δεν τα αγόραζα (#19) … καθόλου δεν χαίρομαι που κλείνουν, ειδικά επειδή καθόλου δεν επιθυμώ την παντοδυναμία της παρούσας (ή όποιας άλλης) κυβέρνησης. Θυμάμαι και μια παρότρυνση φίλης στο προσωπολόγιο («να διαγραφούν από φίλοι μου όσοι χαίρονται»), και την καταφατική της απάντηση στο ερώτημα «όσοι δεν λυπούνται πολύ γλυτώνουν;» 🙂

    [Ελαφρώς άτοπο το χαμογελάκι, ειδικά όταν χάνουν άνθρωποι — έστω και συμβιβασμένοι ή διαπλεκόμενοι, πόσοι άραγε από αυτούς που τους κρίνουν δεν είναι; — την δουλειά τους…]

    Τώρα όσον αφορά τις ΕΡΤ: απαραίτητες παρά την κομματικοποίηση τους — πραγματικά πιάσανε πάτο με τις συνεχείς προβολές του «Μητσοτάκης: σε διάσταση μόνο με την αλήθεια» — καθώς (πχ) μας φέρνουν και καμιά καλή ταινία τα βράδια, ενώ στα άλλα κανάλια……

  161. Ριβαλντίνιο said

    @ 153 Δημοτικιστής

    οι περισσότεροι κάτοικοι της Μέσα Μάνης είναι απόγονοι των Εβραίων που εξεδίωξε στον Ταΰγετο ο Νίκων ο Μετανοείτε.

    Δεν υπάρχει μαρτυρία μαζικής εγκατάστασης Εβραίων στη Μάνη, πόσο μάλλον στη Μέσα Μάνη.

    @ 162 gbaloglou

    καθώς (πχ) μας φέρνουν και καμιά καλή ταινία τα βράδια, ενώ στα άλλα κανάλια……

    Ποιος μας φέρνει καλές ταινίες ; Φέρνουν κάτι μπούρδες, κάτι βλακείες, κάτι «ψαγμένες πρωτοπορίες» του κάθε αποτύχα που τις βλέπουν 3 και ο κούκος (και ο κούκος σταμάτησε κι αυτός να βλέπει ) . Χτές στην ΕΡΤ είχαν μια ταινία με τον Τζίμι τον Καρέιο που την είχε δείξει το STAR εδώ και 500 χρόνια. Κοίτα ταινιάρα τρελή που έβαλε προχτές το STAR για 2η φορά :

    Θα την δούμε σε 200 χρόνια στην ΕΡΤ.

    Υ.Γ. Αυτοί στο MEGA ήθελα να ‘ξερα τι ρόλο βαράνε. Το μόνο σοβαρό που έχουν είναι το «Παντρεμένοι με Παιδιά (Αλ Μπάντι)» και το βάζουν 4:00 τα ξημερώματα ! Αντί να βάζουν 10 επεισόδια την ημέρα, πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Για να δούμε πόσα χρόνια μπροστά ήταν να πως διακωμωδούσαν χρόνια πρίν, την ΗΠΑνική γραφειοκρατία, λαθρομετανάστευση κ.α.

  162. spiral architect said

    @163: Η ΕΡΤ βάζει κατά βάση σινεφίλ ταινίες που, ναι μεν, θα τις βρεις στο ίντερνετ, αλλά σίγουρα δεν θα βρεις ελληνικούς υπότιτλους γι’ αυτές, π.χ. σε ιρανική (φαρσί) ταινία που πρόβαλε η ΕΡΤ, είχα βρει μόνο γαλλικούς υπότιτλους. H ταινία που πρόβαλε χθες με τον Τζιμ Κάρει θεωρείται σινεφίλ.

    Έχει επίσης ωραίες σειρές (αξέχαστες το Σέρλοκ και το Ντάουτον Άμπεϊ) που τα άλλα κανάλια δεν θα τις πρόβαλλαν ούτε κατά διάνοια.
    (άσε που η ΕΡΤ δεν μας τα πρήζει με διαφημίσεις)

  163. Γιάννης Ιατρού said

    164/163: Ο Ρίβα θέλει μόνο ταινίες τύπου Μπεν Χούρ, οι 10 εντολές κλπ. Κάτι σαν τα ΚΕΙΜΕΝΑ / Documenta κλπ. δεν του κάνουν 🙂

  164. sarant said

    159 !

  165. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εντάξει, η ΕΡΤ έχει από Αντρέα Ροδίτη μέχρι τον πολύ καλό ντετέκτιβ Μέρντοχ και ντοκιμαντέρ τύπου ΑΓΟΡΑ. Θα μπορούσε να μην έχει Ροδίτη και να ‘χει μόνο καλά πρόγραμματα; Θα μπορούσε. Γιατί δεν το κάνει; Δεν ξέρω.

  166. Μαρία said

    165
    Για τα κλπ Μασίστας, ο μονομάχος της Σπάρτης 🙂

  167. 168 Σ’ αυτό το κλιπ, αυτή δεν έπαιζε; https://pbs.twimg.com/media/C4TdPVFWEAAHL3Y.jpg

  168. Μαρία said

    169
    Ναι, υποδύονταν τη χριστιανή που ερωτεύτηκε ο Μασίστας και την έσωσε απ’ τα λιοντάρια.

  169. Αυτά, καλό είναι να μην γίνονται. Να πεινάσουν τα καημένα τα λιονταράκια;

  170. Γιάννης Ιατρού said

    171: Εκείνο με τον λάκκο με …. (τα λιοντάρια 🙂 ) θυμήθηκα!

  171. Τελικά τι έκανε ο Δημήτρης Λαμπράκης επί ναζιστικής κατοχής και τι θα πει «παρέδωσε τα δυο έντυπα σε επιτροπή δημοσιογράφων»; Ποιοι δημοσιογράφοι ήταν αυτοί; Με τι έσοδα ζούσε την περίοδο 1941-1944;

    Επίσης, για τον γιο του, τι σημαίνει το «κράτησε συνεπή στάση» επί δικτατορίας;
    Παρατηρώ ακόμη ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά για την Κύπρο και τον ρόλο που έχουν υποστηρίξει αρκετοί ότι διαδραμάτισε σε αυτήν την υπόθεση.

  172. sarant said

    Αν ξέρετε τι έκανε ο Δ.Λ. επί Κατοχής και πώς ζούσε, μπορείτε να μας το πείτε. Οι δημοσιογράφοι ήταν έμπιστοί του.

    Η συνεπής στάση που έγραψα αναφέρεται στα έντυπα του ΔΟΛ.
    Αν ξέρετε κάτι γι την Κύπρο, και πάλι μπορείτε να το γράψετε.

  173. Γιάννης Ιατρού said

    ντοστογιέφσκι ρε παιδί μου 🙂 🙂

  174. Alexis said

    Προσωρινή λύση δόθηκε για την πληρωμή των εργαζομένων, άρα το συγκεκριμένο εξώφυλλο των ΝΕΩΝ δεν θα είναι τελικά το τελευταίο.

  175. sarant said

    176 Νομίζω ότι βγήκε φύλλο και την Παρασκευή 10 του μηνός (όχι όμως την Πέμπτη ή το Σάββατο)

  176. Alexis said

    #177: Α, οκ, δεν το παρακολούθησα το θέμα…

  177. Μαρία said

    177
    Όχι http://www.newsbomb.gr/efhmerides?day=20170210

  178. ΣΠ said

    176
    http://www.iefimerida.gr/news/319045/kykloforisan-ta-nea-minyma-pros-toys-anagnostes-pali-edo#ixzz4YdfkCHPt

  179. Όχι, δεν ξέρω τι έκανε ο Δ. Λαμπράκης στην Κατοχή, αυτό ακριβώς είναι το πολύ σοβαρό πρόβλημα, το οποίο μου φαίνεται ότι πολύ εύκολα προσπεράσατε στο σχολιασμό σας για να πάτε παρακάτω.

    Σίγουρα δεν έκανε αντίσταση πάντως γιατί αυτό θα το είχαμε μάθει. Όπως και για τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο λοιπόν, υπάρχει ένα ‘κενό’ στο βιογραφικό του για την περίοδο 1941-1944. Έχω ένα ‘χόμπι’, ξέρετε, για τα μέλη της ελληνικής αστικής τάξης εκείνης της εποχής ή για εκείνους που εισήλθαν στους κόλπους της εν λόγω τάξης αμέσως μετά την Κατοχή: κοιτάω το βιογραφικό τους για την περίοδο 1941-1944, και αν παρουσιάζει ‘κενό’ όπως στην περίπτωση του Δ. Λ. τότε, ας πούμε, προβληματίζομαι…

  180. spiral architect said

    Νικόλαε, πολλοί επώνυμοι (πιθανόν να) κρύβουν σκελετούς στη ντουλάπα τους, ειδικά τις «μαύρες» εποχές, αλλά για αποκαλυφθεί το περιεχόμενο της ντουλάπας, το βάρος της αποκάλυψης-τεκμηρίωσης πέφτει σ’ αυτούς που το ψάχνουν. 😉

  181. Όπως πιθανώς θα ξέρεις Αρχιτέκτονα, με απόφαση του Καραμανλή του πρεσβύτερου πολτοποιήθηκε το 1975 μια τεράστια ποσότητα αρχείων που αφορούσε την περίοδο της Κατοχής. Οπότε, έχουν φροντίσει οι ‘αρμόδιοι’ να μη βρεθούν οι ‘σκελετοί’.

    Όσο για αυτόν στον οποίο αναφέρεται το άρθρο, παρατηρώ απλώς ότι η μεγαλύτερη λαίλαπα που χτύπησε τα εδάφη του νεοελληνικού κράτους από την ίδρυσή του κι έπειτα, η Κατοχή, τον βρήκε πλούσιο κατά την έναρξη της κι έτσι τον άφησε κατά τη λήξη της, με ένα ενδιάμεσο κενό στο βιογραφικό του που αφορά τη περίοδο διάρκειας της.

  182. Ευτυχώς ο ΔΟΛ λοιπόν δεν έκλεισε και έτσι εξακολουθούμε να κάνουμε καινούριο συκώτι με αριστουργήματα όπως αυτό: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=861944

  183. ΣΠ said

    Κατάφερες και το διάβασες όλο;

  184. Στην αρχή ναι, διαγώνια μετά…

  185. sarant said

    Είναι έπος!

  186. Μαρία said

    Θα το συνεκδώσει με τη γάτα.

  187. Spiridione said

    Αριστούργημα όντως, το διάβασα όλο 🙂

  188. Μαρία said

    189
    Χαρά στο κουράγιο σου.

    Και η πλάκα λόγω της ημέρας.

  189. Μαρία said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: