Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας για το Μεγάλο ταξίδι (Αστερίξ)

Posted by sarant στο 15 Φεβρουαρίου, 2017


coverΕδώ και δύο χρόνια έχω αρχίσει να παρουσιάζω, κάθε δυο μήνες, από μία περιπέτεια του Αστερίξ, ενός από τα πιο αγαπημένα μου κόμικς.

Όπως έχω πει, με μια δόση υπερβολής βέβαια, οι 24 τόμοι του Αστερίξ (εννοώ την κοινή δημιουργία του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό) είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Τουλάχιστον η γενιά μου, που γνώρισε τον Αστερίξ στα φοιτητικά της χρόνια, τον αγάπησε σχεδόν ομόθυμα -και η ανταπόκρισή σας σε αυτές τις δημοσιεύσεις ήταν πολύ θετική, οπότε είχα πει ότι θα αρχίσω να παρουσιάζω στο ιστολόγιο, έναν προς έναν, τους 24 τόμους του Αστερίξ, κάτι που, με μια συχνότητα έναν τόμο κάθε δίμηνο (και εφόσον δεν κάνω παρασπονδίες, όπως έκανα φέτος), θα μας πάρει τέσσερα χρόνια.

Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη 2015 είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς, αλλά στα τέλη Αυγούστου δεν είχαμε περιπέτεια για τεχνικούς λόγους. O κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική και η τελευταία δημοσίευση για το 2015 ήταν την παραμονή των Χριστουγέννων με τον Αστερίξ Λεγεωνάριο. Το 2016 ξεκίνησε με την περιπέτεια Οβελίξ και σία τον Φλεβάρη, ενώ τον Απρίλιο ανέβασα το Δώρο του Καίσαρα. Τον Ιούνιο είχε πέσει πολλή δουλειά, τον Αύγουστο είχαμε το… θερινό ραστόνι (και θα ήταν ευκαιρία να βάλουμε τον Αστερίξ Ολυμπιονίκη, κρίμα), οπότε ξαναπιάσαμε το νήμα τον Οκτώβριο με την Ασπίδα της Αρβέρνης. ενώ τον Δεκέμβριο ακολούθησε το Χρυσό δρεπάνι. Σήμερα έχουμε τη δωδέκατη περιπέτεια της παρουσίασής μας, δηλαδή βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση (διότι, βέβαια, μετράμε μόνο τις περιπέτειες στις οποίες συμμετείχε ο Γκοσινί). Θα δούμε το Μεγάλο ταξίδι.

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που (νομίζω πως) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο.

Εγώ έχω γαλουχηθεί με τις μεταφράσεις του Ψαρόπουλου, και ομολογώ πως τις βρίσκω καλύτερες, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι τις έχω συνηθίσει. Από την άλλη, ο δεύτερος μεταφραστής βρίσκεται σε δύσκολη θέση, διότι ίσως αισθάνεται αναγκασμένος να αποφύγει τα λογοπαικτικά ευρήματα του πρώτου. Ένα σταθερό χαρακτηριστικό των παρουσιάσεων που κάνω εδώ είναι η σύγκριση των δύο ελληνικών μεταφράσεων, Ψαρόπουλου και Μαμούθ. Η κυρία Ιρένε Μαραντέι, που έχει κάνει τις μεταφράσεις της σειράς Μαμούθ, μάς έκανε την τιμή να σχολιάσει εδώ και να επισημάνει ότι δεν προσπάθησε να αποφύγει τις μεταφραστικές επιλογές του Αργύρη Χιόνη, όπως είχα υποθέσει.

Την περιπέτεια, όπως εκδόθηκε από τον Ψαρόπουλο, τη σκανάρισε κάποιος φίλος. Την ανέβασα σε έναν ιστότοπο φιλοξενίας, απ’ όπου μπορείτε να την κατεβάσετε ή να τη διαβάσετε ονλάιν.

Το Μεγάλο ταξίδι στα Γαλλικά έχει τον τίτλο La grande traversée, κατά λέξη «ο μεγάλος διάπλους» ή «το μεγάλο πέρασμα». Είναι η 22η χρονολογικά από τις 24 περιπέτειες του Αστερίξ που μας χάρισε το δίδυμο Γκοσινί-Ουντερζό, πρόκειται δηλαδή για μια από τις ώριμες περιπέτειες, όταν όλα είχαν ρονταριστεί καλά. Παρουσιάστηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Συντ-Ουέστ το 1975 και τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε σε αυτοτελή τόμο.

Είναι μια από τις «ταξιδιωτικές» περιπέτειες, και μάλιστα, όπως το λέει και ο τίτλος, παρουσιάζει το πιο μεγάλο ταξίδι απ’ όλα όσα έκαναν οι δυο ήρωες, αφού το σενάριο τούς θέλει να αποβιβάζονται στην Αμερική και μάλιστα λίγες μέρες νωρίτερα από τους Βίκινγκς. Είναι περιπέτεια πλούσια σε πλοκή, με αρκετές αξιομνημόνευτες σκηνές -αν και δεν θα την κατέτασσα στις 3-4 καλύτερες της 24άδας, θεωρώ πως σαφώς είναι στην πρώτη δωδεκάδα.

Το Μεγάλο ταξίδι έχει δυο ιδιαιτερότητες. Καταρχάς, αν δεν με γελάει η μνήμη μου, είναι η περιπέτεια με τη μικρότερη παρουσία Ρωμαίων -Ρωμαίοι εμφανίζονται μόλις σε δύο καρεδάκια, στο ένα τέταρτο μιας σελίδας (της σελ. 8 του άλμπουμ).

Η υπόθεση

omixliΗ δεύτερη ιδιαιτερότητα της περιπέτειας είναι πως, αν και πάλι δεν με γελά η μνήμη μου, είναι η μοναδική περιπέτεια που δεν αρχίζει με την τυποποιημένη εικόνα του γαλατικού χωριού όπου όλα κυλούν μέσα σε ειδυλλιακή γαλήνη, αλλά με διαλόγους που γίνονται σε άδειο άσπρο φόντο, χωρίς σκίτσο, μόνο με τα μπαλονάκια.

Για να μη σας κρατάω σε αγωνία, προτρέχω και λέω ότι πρόκειται για ναυτικούς Βίκινγκ που έχουν ξεκινήσει το ταξίδι που θα τους οδηγήσει στην ανακάλυψη της Αμερικής -δείτε τα σκανδιναβικά σύμβολα (την κάθετο και το κυκλάκι) πάνω από τα φωνήεντα των διαλόγων. Αλλά τους Βίκινγκ θα τους συναντήσουμε ξανά στο δεύτερο μέρος της περιπέτειας -προς το παρόν τούς αφήνουμε τυλιγμένους στα πέπλα της αδιαπέραστης ομίχλης και γυρίζουμε σελίδα -και πράγματι στη δεύτερη σελίδα βρίσκουμε το γνώριμο ανυπόταχτο γαλατικό χωριό.

Στο οποίο χωριό το ειδυλλιακό κλίμα έχει διαταραχτεί επειδή τα ψάρια του Καταλφαβητίξ είναι μπαγιάτικα (αργούν οι βοϊδάμαξες από τη Λουτέτσια επειδή, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την τιμή του σανού, πηγαίνουν αργά στους ρωμαϊκούς δρόμους) και δηλητηρίασαν τους βαστάζους του Μοναρχίξ.

psariaΑκολουθεί ο συνήθης καβγάς, διότι ο Καταλφαβητίξ (ή Αλφαβητίξ στη νεότερη απόδοση της Μαραντέι), αν και το χωριό είναι παραθαλάσσιο, αρνείται να ψαρέψει και αγοράζει από τους καλύτερους χονδρέμπορους:

– Ψωνίζω απ’ τους καλύτερους χονδρέμπορους! Δεν θα πουλήσω εγώ ψάρια που βγαίνουν από το νερό χωρίς εγγύηση για την ποιότητά τους! -στην απόδοση του Χιόνη.

Ωστόσο, ο δρυίδης ο Πανοραμίξ έχει επείγουσα ανάγκη από φρέσκο ψάρι για το μαγικό του φίλτρο (μαγικό ζωμό για τους νεότερους) οπότε ο Αστερίξ με τον Οβελίξ προθυμοποιούνται να πάνε να ψαρέψουν, παρόλο που ο καιρός έχει αρχίσει να χαλάει.

filetΜέσα στη φουρτούνα, ο Αστερίξ λέει στον Οβελίξ να ρίξει το δίχτυ, παραλείποντας μια καίρια λεπτομέρεια: να του πει να το δέσει κάπου για να μην το χάσουν.

– Πρέπει να είσαι τρελός για να πετάξεις έτσι το δίχτυ!

– Μου είπες να το πετάξω, λοιπόν το πέταξα!

Όμως τα κύματα τούς παρασέρνουν μακριά. Όταν κοπάζει η θαλασσοταραχή, αρχίζουν να πεινάνε, αλλά για καλή τύχη πέφτουν επάνω στους γνωστούς πειρατές, οι οποίοι κατά σύμπτωση ετοιμάζουν ένα πρωτοφανές τσιμπούσι για να γιορτάσουν τα γενέθλια του καπετάνιου. Όλα τα τρόφιμα κατάσχονται εκτός από ένα σαλάμι, αλλά ο Οβελίξ τα τρώει όλα μονοκοπανιάς αφήνοντας ένα μήλο κι έτσι τις επόμενες μέρες αναγκάζονται να τρώνε φετούλες από το μήλο.

glouglouΠάνω που έχουν παραισθήσεις από την πείνα, φτάνουν σε κάποια στεριά, που νομίζουν πως βρίσκεται κοντά στο χωριό τους, παρόλο που κατοικείται από ένα άγνωστο πουλί, που το βαφτίζουν γλουγλού. Αναρωτιούνται αν τρώγεται, και αποδεικνύεται νοστιμότατο. «Λέω μήπως θάταν καλύτερο γεμιστό, με αγριογούρουνο για παράδειγμα», επισημαίνει ο Οβελίξ -φυσικά εδώ υπάρχει υπαινιγμός για την Ημέρα των Ευχαριστιών και τη γεμιστή γαλοπούλα.

Λίγο αργότερα ο Οβελίξ βρίσκει ανθρώπινα ίχνη -«Ρωμαίοι», λέει. Οι Ινδιάνοι, διότι γι’αυτούς πρόκειται, πιάνουν τον Αστερίξ, όμως ο Οβελίξ τον απελευθερώνει.

thracesΜάλλον δεν είναι κανονικοί Ρωμαίοι, λέει ο Αστερίξ, θα είναι μισθοφόροι, ίσως Θράκες. Ο Οβελίξ ενστερνίζεται αυτή την άποψη και δίνει την ευκαιρία για ένα καταπληκτικό λογοπαίγνιο που δύσκολα μεταφράζεται. Οι Θράκες στα γαλλικά είναι Thraces, ενώ τα ίχνη είναι traces -οι λέξεις είναι ομόηχες.

Ο Οβελίξ λέει στον αρχηγό της φυλής (που τον νομίζει για εκατόνταρχο), σύμφωνα με τη μετάφραση του Χιόνη και πολύ παρόμοια της Μαραντέι: Είμαστε Γαλάτες και είμαστε στον τόπο μας! Γυρίστε στον δικό σας χωρίς ν’ αφήσετε Θράκες πίσω σας!

Χάνεται το λογοπαίγνιο με τα ίχνη, αν και θα μπορούσε να πει κανείς ότι κατά καλή τύχη διατηρείται λογοπαίγνιο με τη θράκα. Το λογοπαίγνιο αυτό το εκμεταλλεύονται και οι δυο μεταφραστές πιο κάτω, όταν ο Οβελίξ το επαναλαμβάνει.

Οπότε, είναι αναγκασμένοι να επικοινωνούν με τους Ινδιάνους με παντομίμα. Συμμετέχουν ωστόσο στο κυνήγι και στις γιορτές της φυλής και η κόρη του αρχηγού ερωτεύεται τον Οβελίξ, ο οποίος όμως τη βρίσκει ευτραφή και θέλει να μείνει εργένης -είναι λοιπόν καιρός να φεύγουν, και πράγματι το σκάνε.

armstrongΚατά σύμπτωση εκείνη τη στιγμή βλέπουν από μακριά το πλοίο των Βίκινγκ, του κάνουν σήμα -και ο καπετάνιος αποβιβάζεται στην άγνωστη ξηρά, προφέροντας τη γνωστή ρήση του Νιλ Άρμστρονγκ αλλά με… σκανδιναβική προφορά όπως φαίνεται από τα συμβολάκια στα φωνήεντα.

Οι Γαλάτες επιβιβάζονται στο σκάφος των Βίκινγκ και επιστρέφουν στην Σκανδιναβία, όπου ο καπετάνιος τούς επιδεικνύει σαν αποδείξεις του πλούσιου νέου κόσμου που ανακάλυψε. Ο βασιλιάς όμως είναι δύσπιστος -θεωρεί πως το ταξίδι ήταν χάσιμο χρόνου, και η δυσπιστία του αυξάνεται όταν οι νεοφερμένοι πιάνουν συζήτηση με έναν Γαλάτη σκλάβο  -άρα είναι Γαλάτες και όχι κάτοικοι του νέου κόσμου. Ακολουθεί καβγάς και πάνω στην αναμπουμπούλα οι τρεις Γαλάτες το σκάνε και με το ψαράδικο καϊκι του πρώην σκλάβου επιστρέφουν στη Γαλατία, και στον δρόμο ψαρεύουν και τα περιζήτητα φρέσκα ψάρια. Στο τσιμπούσι που επιστεγάζει την περιπέτεια, όπως συνήθως ένας Γαλάτης δεν συμμετέχει -δεν είναι όμως ο Κακοφωνίξ αλλά ο Αλφαβητίξ που αρνείται να γευτεί φρέσκα ψάρια!

Ονόματα ηρώων και λογοπαίγνια Οι Ινδιάνοι δεν κατονομάζονται, μόνο οι Βίκινγκ, που έχουν όλοι ονόματα που τελειώνουν σε -σεν. Ο καπετάνιος λέγεται Kerosen (δεν βάζω τα συμβολάκια), απο την κηροζίνη, και αποδίδεται Κεροζεν από τον Χιόνη, Κηροζεν από τη Μαραντέι. Ο δεύτερος καπετάνιος λέγεται Avansen (από το avant-scène, προσκήνιο) και αποδίδεται Μασασεν (Χιόνης) και Πινασεν (Μαραντέι). Ο διανοούμενος της παρέας είναι ο Neullisursen (από το Neuilly sur Seine, αριστοκρατικό προάστιο του Παρισιού που είχε δήμαρχο τον Σαρκοζί) και αποδίδεται Ψωμολυσσεν (Χιόνης) και Μουφεκσεν (Μαραντέι). Όσο για τον βασιλιά, λέγεται Obsen (από το obscène, άσεμνος) και αποδίδεται Φαπασεν και Ουρλιασεν, αντίστοιχα.

sireneΠέρα από τα ονόματα που τελειώνουν σε -σεν, ο Γκοσινί έχει βάλει κι άλλους δανέζικους υπαινιγμούς στην ιστορία. Ο σκύλος των Βίκινγκ είναι της γιγανόντόσωμης ράτσας που λέγεται δανέζικη (Great Dane), ενώ σε δυο σημεία ακούγονται πασίγνωστες φράσεις από τον Άμλετ (Να ζει κανείς ή να μη ζει και Κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειό μου).

Ένας όμως δανέζικος υπαινιγμός νομίζω πως ξέφυγε και απο τους δυο μεταφραστές . Καθώς πλησιαζουν στο σκανδιναβικό λιμάνι, βλέπουν τον αρχηγό να τους περιμένει.

– Είναι ο Φαπασεν, ο τρομερός αρχηγός της φυλής μας.

– Και βέβαια είναι ο Φαπασεν! Τι νόμιζες ότι ήταν, καμιά μικρή σειρήνα;

Έτσι ο Χιόνης, και αντίστοιχα η Μαραντέι. Ωστόσο, εδώ υπάρχει υπαινιγμός στη μικρή γοργόνα που είναι το σήμα κατατεθέν της Κοπεγχάγης. Στα γαλλικά, λέγεται petite sirène, αλλά για τον Έλληνα αναγνώστη αυτό δεν λέει τίποτα -μάλλον έπρεπε να το πουν «μικρή γοργόνα».

liberteΑφθονούν επίσης οι υπαινιγμοί στα αμερικανικά πράγματα. Για παράδειγμα, όταν οι Γαλάτες θέλουν να κάνουν σινιάλο στο καράβι των Βίκινγκ, ο Οβελίξ φτιάχνει έναν σωρό από πέτρες και ο Αστερίξ ανεβαίνει επάνω μ’ έναν πυρσό. Δεν χρειάζεται να σας πω ποιο διάσημο άγαλμα μιμείται το σκίτσο.

Παρομοίως, ο Αστερίξ λέει σε κάποιο σημείο πως όλα του θυμίζουν έναν νέο κόσμο, ενώ όταν ο Οβελίξ σφαλιαρίζει έναν Ινδιάνο τον κάνει να βλέπει αστράκια σαν της αμερικάνικης σημαίας.

Κι ένα λογοπαίγνιο στο αμερικανικό κλίμα. Στο πρώτο γεύμα που τους παραθέτει η ινδιάνικη φυλή, τους σερβίρουν κρέας με σάλτσα και ο Οβελίξ ρωτάει «Γλουγλού;» «Ουαχουάχ», του απαντάει ο φύλαρχος, κι ο Οβελίξ καταλαβαίνει (μάλλον κακώς) ότι του έχουν σερβίρει κρέας σκύλου. Οπότε, όταν μετά τους καλούν σε κυνήγι βίσωνα, ο Οβελίξ χαίρεται, διότι:

 

– Comme ça, je serai sûr de ne pas manger du chien chaud !

Έτσι θα’ μαι ήσυχος ότι δεν θα φάω καυτό σκύλο -και βέβαια υπάρχει υπαινιγμός για το hot dog, σήμα κατατεθέν των αμερικανικών πόλεων.

Και κλείνω την επισκόπηση με ένα τελευταίο λογοπαίγνιο. Όταν οι δυο Γαλάτες αποφασίζουν να φύγουν από την ινδιάνικη φυλή, κρυφά βεβαίως διότι φοβούνται μήπως τους εμποδίσουν, ο Αστερίξ λέει:

Cette nuit, nous filerons à la Bretonne.

Αυτό είναι λογοπαίγνιο με την έκφραση filer à l’anglaise (το σκάω αλά αγγλικά), που αντιστοιχεί ακριβώς στο δικό μας «το στρίβω αλά γαλλικά» ή στο αγγλικό take the French leave. Και οι δυο μεταφραστές το αποδίδουν «θα το σκάσουμε αλά βρετανικά», σωστά νομίζω, παρόλο που η δική μας έκφραση έχει γαλλικά αντί για αγγλικά/βρετανικά.

Σε δυο μήνες από σήμερα, θα δούμε κάποιαν άλλη ιστορία!

 

 

 

 

 

Advertisements

130 Σχόλια to “Λεξιλογώντας για το Μεγάλο ταξίδι (Αστερίξ)”

  1. Babis said

    «αρνείται να ψαρέψει και αγοράζει από τους καλύτερους χονδρέμπορους:»

    Αστερίξ: Μα η θάλασσα είναι δυο βήματα από το χωριό

    Καταλφαβητίξ: (Με γνήσια απορία) Τι σχέση έχει η θάλασσα με τα ψάρια μου.

    Μια από τις καλύτερες ατάκες όλων των ιστοριών και ταυτόχρονα σατιρίζει την αυξανόμενη τάση της εποχής για τυποποίηση στα τρόφιμα.

  2. Babis said

    (και θα ήταν ευκαιρία να βάλουμε τον Αστερίξ Ολυμπιονίκη, κρίμα)

    Θερμή παράκληση, όταν γράψεις για τον Αστερίξ Ολυμπιονίκη, να σχολιάσεις και την έκδοση του στα αρχαία Ελληνικά.

  3. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  4. Corto said

    Καλημέρα!

    Αν θυμάμαι καλά το Μεγάλο ταξίδι είναι η μία από τις δύο ιστορίες όπου μετέχουν Βίκινγκς. Είχε προηγηθεί το άλμπουμ «ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί».
    Το Μεγάλο ταξίδι και ο Αστερίξ στους Γότθους πρέπει να είναι οι μόνες ιστορίες (του Γκοσινύ) που λαμβάνουν χώρα εκτός ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

  5. «Δεν χρειάζεται να σας πω ποιο διάσημο άγαλμα μιμείται το σκίτσο.»
    Που άλλωστε Γάλλοι το έφτιαξαν και το δώρισαν στους Αμερικάνους

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-2 Ευκαιρία για τον Ολυμπιονίκη ήταν πέρσι το καλοκαίρι, που είχαμε τους Ολυμπιακούς. Φυσικά, θα μπει κάποτε αλλά βάζω όσα έχω ήδη σκαναρισμένα διότι βαριέμαι φοβερά να σκανάρω.

    Μάλιστα, αν έχει κανείς τεύχος Ψαρόπουλου που να μην το έχουμε παρουσιάσει και το σκανάρει και το στείλει, θα κάνει ευεργεσία. Προς το παρόν έχω μονο την Κλεοπάτρα και τους Γότθους.

    Τα αρχαία-ποντιακά-κρητικά θέλουν χωριστή παρουσίαση.

    4 Και οι Γότθοι οριακά εκτός

  7. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τὸ πρῶτο ἀστερὶξ ποὺ διάβασα, σὲ ἡλικία 10 ἐτῶν

  8. Corto said

    Οβελίξ: «Μου είπες να το πετάξω, λοιπόν το πέταξα!»

    Αν ήταν πολύ παρεμβατικός ο μεταφραστής, θα μπορούσε να γράψει: λοιπόν ΕΡΙΞΟΝ!

    https://en.wikipedia.org/wiki/Leif_Erikson

  9. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν όλα αυτά τα λογοπαίγνια στα ονόματα των Βίκιγκς. Νομίζω ότι είναι σκάλες ανώτερα από τις ελληνικές τους αποδόσεις.

    Όσο για τη Μικρή Σειρήνα, είναι λάθος ελληνικά μεν αλλά πλήρως κατανοητή. Είτε λόγω κάποιας μεταγλώττισης έργου του Ντίσνεϊ είτε για κάποιον άλλο λόγο, όλα τα παιδιά τουλάχιστον από τη γενιά μου πιστεύουν ότι σειρήνα (και κατεξοχήν η μικρή σειρήνα του Άντερσεν) σημαίνει γοργόνα, ενώ κάποια μπορεί να μην ξέρουν καν τη λέξη γοργόνα.

    Άλλωστε χωράει κάποιο νερό στην ορολογία τεράτων (την τερατολογία). Θυμίζω ότι η μεν Γοργώ ήταν τελείως άλλο πράγμα από τη σημερινή γοργόνα, ο δε παππούς του Βιζυηνού ονόμαζε τη γοργόνα «φώκια».

    __________________________

    Αλγεινή εντύπωση προξενεί ότι ο ρέκτης κ. Σαραντάκος αποκρύπτει το ευρηματικότατο κόλπο με τα δανέζικα σύμβολα πάνω από τα γράμματα, το Ø και το Å, στις προσπάθειες των σκύλων πρώτα και των ανθρώπων αργότερα να συνεννοηθούν μεταξύ Γαλατικής και Βικιγκικής γλώσας. Γενικότερη μανιέρα των δημιουργών (σε άλλες ιστορίες το βλέπουμε με Γότθους, Έλληνες, Αιγυπτίους), πανέξυπνη και χωρίς να χάνει από την πολλή χρήση.

  10. spiral architect said

    καλημέρα.
    Ας μην ξεχνάμε ότι το Άγαλμα ήταν γαλλικό δώρο.

  11. Jimakos said

    Από τις αγαπημένες μου περιπέτειες αυτή, παρ΄όλο που δεν έχει κτγμ αστεία όπως αρκετές προηγούμενες. Επίσης, για το πλήθος των χαρακτήρων που εμφανίζονται, μου κάνει εντύπωση που δεν έχουν χώσει οι δημιουργοί καμιά καρικατούρα.

    Στα του άλμπουμ τώρα….
    – Ο Οβελίξ σε δύο περιπτώσεις που ξυλοφορτώνει έναν ερυθρόδερμο, στην μια -όπως λες Νικοκύρη- εμφανίζονται τα αστράκια σαν της αμερικαν. σημαίας. Στην δεύτερη περίπτωση έχει το σήμα της αεροπορίας τους (ή κάτι στρατιωτικό τέλος πάντων, δεν είμαι κ ειδικός).

    – Στην σ.32, σε ένα μπαλονάκι λέει ο Οβελίξ » Γυρνώντας από ‘δω κι από’κει έμαθα ένα δυό πράγματα. Μάϊστα!». Με την πρώτη ματιά δεν μας λέει κάτι, ωστόσο το ορίτζιναλ γαλλικό λέει «En courant les prairies, j’ai appris une chose ou deux, ouaip !», το οποίο είναι ψιλοξεσηκωμένο από Λούκι Λουκ (αυτό το «ουεπ» το έριχνε συχνά, αν θυμάμαι καλά).

    – Οι Βίκινγκ επίσης επιχειρούν -νομίζοντας πως οι Γαλάτες είναι ιθαγενείς- να τους εξαγοράσουν με χάντρες και καθρεφτάκια.

    – Όταν αναχωρούν τελικά με το ντράκαρ, τραγουδάνε το «ήταν ένα μικρό καράβι», το οποίο μάλιστα είναι γαλλικό τραγουδάκι (αν κ κατέληξε σε ναυάγιο στην πραγματική ιστορία)

    Και κάτι τελευταίο (στο σεντόνι…)
    Βρίσκω ότι στην αγγλική απόδοση, κάποια ονόματα των Βίκινγκ είναι: , Steptøånssen (Steptoe & Son – αγγλικό σίτκομ ,δεκαετίας 60’), Håråldwilssen (επειδή υποτίθεται για τους Άγγλους ο τύπος έμοιαζε στον πρωθυπουργό Χάρολντ Ουίλσον), ενώ τον σκύλο τον λένε Huntingseåssen (hunting season). Κι οι υπόλοιποι βέβαια, λογοπαιχτικά ονόματα έχουν (τύπου Herendethelessen, Nøgøødreåssen κλπ).

  12. sarant said

    9 Να μην ξέρουν τα παιδιά τη λέξη «γοργόνα»; Και η Άριελ η μικρή γοργόνα τι κάνει;

    Ναι, παράλειψη αυτό με τη συνεννόηση των σκύλων.

  13. sarant said

    11 Ωραίες συμπληρώσεις, που περίμενα να τις κάνει κάποιος 🙂

    Αυτό στη σελ. 32 πρέπει να είναι γενικότερο μοτίβο των γουέστερν

    Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης στο Fb επισημαίνει:
    Προσθέτω στα λογοπαίγνια, τη φράση »Πραγματικό χωνευτήρι των λαών αυτό το νησί», που λέει ο Οβελίξ, μετά το μπέρδεμα αν πρόκειται για Θράκες, Ίβηρες ή Ρωμαίους κ.λπ.
    Νομίζω ότι δεν είναι από τα κορυφαία τους έργα. Κάπου είχα διαβάσει ότι είχε γραφτεί με στόχο να ξεκλειδώσει την αμερικανική αγορά, αλλά μπορεί να πρόκειται για αστικό μύθο.

  14. Πέπε said

    @12:
    Ίσως έκανα έναν αναχρονισμό. Ως παιδί, σαφώς θυμάμαι παιδιά να λένε τη γοργόνα «σειρήνα» και κάποια να μην ξέρουν τη γοργόνα. Και αυτό να συνεχίζει και με τα μικρότερα παιδιά επί κάποια χρόνια (ίσως 1-2 που τότε μου φαίνονταν γενιές ολόκληρες). Ίσως η Άριελ η μικρή γοργόνα να επανέφερε τη λέξη. Βλέπω ότι βγήκε το 1989, άρα πάει αρκετός καιρός. Δεν ξέρω τι άλλο είχε προηγηθεί από ταινίες Ντίσνεϊ, υποθέτω όμως ότι η σύγχυση των δύο λέξεων από κάποια μεταγλωττισμένη ταινία Ντίσνεϊ θα ξεκίνησε, αφού οι ταινίες Ντίσνεϊ είναι σχεδόν η αποκλειστική πηγή απ’ όπου μαθαίνουν τα παιδιά παραμύθια.

    Σ’ ό,τι αφορά τον Αστερίξ, μιλάμε για 1970-τέλος για τις πρώτες εκδόσεις. Για τις δεύτερες δεν ξέρω, όχι πολύ μακριά νομίζω. Θαρρώ πως εκείνη την εποχή ως σειρήνα καταλάβαιναν αυτό που εννοούν οι μεταφραστές, τη γοργόνα.

  15. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα !
    Τα εκάστοτε άρθρα για τα Αστερίξ είναι πολύ ωραία, απλώς πια δε θυμάμαι τις ιστορίες…
    Στις γενικότερες λεξικολογικές ειδήσεις, αλίευσα και μεταφέρω αυτό : http://www.newsit.gr/topikes-eidhseis/THessaloniki-Leksiko-perithoriakis-glossas-meta-apo-meleti-se-simeioseis-paketon-tsigaron-pics/700152

  16. Ριβαλντίνιο said

    Στην Αμερική έχουν μέρα του Λήφ Έρικσον.
    Leif Erikson Day

    Η γαλοπούλα γλούγλού. 🙂

  17. w2016blog said

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=861944

  18. Ριβαλντίνιο said

    @ 11 Jimakos

    Μάϊστα

    Τέσσερα μαζεμένα στο τεύχος Μπέλ Στάρ του Λούκυ Λούκ. 🙂

  19. Avonidas said

    Καλημέρα.

    και οι δυο μεταφραστές το αποδίδουν «θα το σκάσουμε αλά βρετανικά», σωστά νομίζω, παρόλο που η δική μας έκφραση έχει γαλλικά αντί για αγγλικά/βρετανικά.

    Εγώ θα μετέφραζα «θα το στρίψουμε αλά γαλατικά».

    Όλα τα λεφτά, πάντως, είναι το τέλος, που λέει ο Αστερίξ στον Πανοραμίξ μισο-αδιάφορα ότι «υπάρχει κάτι σαν νησί κάπου εκεί» 😀

  20. Ριβαλντίνιο said

    Πάντως το μόνο που ήξερα εγώ ήταν Ο Αστερίξ και οι Ινδιάνοι.

    Έγινε και παιδικό.

    Το σημερινό δεν το γνώριζα.

  21. Πέπε said

    @15: Η κασετίνα των τσιγάρων ως πρόδρομος του τάμπλετ έχει νομίζω ξανασχολιαστεί. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι τα πακέτα είναι Δελφοί, μια μάρκα που καταργήθηκε το 2006 όταν έκλεισε ο Κεράνης. Στη φτγρ βλέπουμε τον συγγραφέα, ανάμεσα σε χιλιάδες πακέτα Δελφών, να μεταφέρει τις σημειώσεις του σε μια σχετικά πιο σύγχρονη μορφή υπολογιστή. Του πήρε από το 2006 μέχρι τώρα αυτή η δουλειά, ή συνέχισε με τη νέα του μάρκα;

  22. Avonidas said

    #13. Κάπου είχα διαβάσει ότι είχε γραφτεί με στόχο να ξεκλειδώσει την αμερικανική αγορά, αλλά μπορεί να πρόκειται για αστικό μύθο.

    Δεν ξέρω τι θα πετύχαιναν τότε, αλλά σήμερα, με τις μπούφλες που τρώνε οι ινδιάνοιιθαγενείς αμερικάνοι στην ιστορία, δε βλέπανε δημοσίευση ούτε με το κιάλι :-/

  23. Πέπε said

    αυτή η δουλειά = η μεταφορά των σημειώσεων

  24. Babis said

    «Οβελίξ ρωτάει «Γλουγλού;» «Ουαχουάχ», του απαντάει ο φύλαρχος, κι ο Οβελίξ καταλαβαίνει (μάλλον κακώς) ότι του έχουν σερβίρει κρέας σκύλου.»

    Τι ενδείξεις έχεις ότι δεν εννοούσε κρέας σκύλου; Δεν έχω ξανακούσει να υπάρχει αμφιβολία.

  25. Avonidas said

    #24. Τι ενδείξεις έχεις ότι δεν εννοούσε κρέας σκύλου;

    Ίσως επειδή δεν είχαν σκύλους στην Αμερική;

  26. sarant said

    24 Στα γαλλικά αστεριξοσάιτ υπάρχει σαφής αμφιβολία. Για τον λόγο που λέει ο Αβονίδας.

  27. Avonidas said

    #26. Από την άλλη, βέβαια, όταν πήγαν στους Βέλγους τους βγάλανε τηγανητές πατάτες.

  28. Babis said

    #11 Ο Οβελίξ σε δύο περιπτώσεις που ξυλοφορτώνει έναν ερυθρόδερμο, στην μια -όπως λες Νικοκύρη- εμφανίζονται τα αστράκια σαν της αμερικαν. σημαίας. Στην δεύτερη περίπτωση έχει το σήμα της αεροπορίας τους (ή κάτι στρατιωτικό τέλος πάντων, δεν είμαι κ ειδικός).

    Ήθελα να το σχολιάσω και το ξέχασα. Ο συγκεκριμένος ινδιάνος, αρχικά πέφτει από το δέντρο και βλέπει πουλάκια, που όμως είναι ο αμερικάνικος αετός. Στην συνέχεια επιτίθεται στον Οβελίξ, τις τρώει και βλέπει τα αστεράκια της αμερικάνικης σημαίας, αργότερα κατά την «αναπαράσταση» βλέπει το αστέρι της αμερικάνικης πολεμικής αεροπορίας.

  29. Babis said

    #25 Ίσως επειδή δεν είχαν σκύλους στην Αμερική;

    Εντάξει, ένα δίκιο το έχεις, αλλά δεν είναι αρκετά δυνατό επιχείρημα. 😛

  30. Πέπε said

    @27:
    Αν υπήρχε Έλληνας ήρωας τέτοιου κόμιξ, που να έχει διδάξει στους προγόνους των Βέλγων τις τηγανητές πατάτες, των Άγγλων το τσάι κλπ., θα λέγαμε σαφώς ότι σατιρίζει την τάση μας να θεωρούμε ότι έχουμε δώσει στους πάντες τα φώτα του πολιτισμού.

    Στο γαλλικό συμφραζόμενο του Αστερίξ υπάρχει κάτι αντίστοιχο, ή είναι απλά αστεία χωρίς περαιτέρω υπονοούμενα;

  31. Babis said

    #30
    Πάντα πίστευα ότι σατιρίζουν τον Γαλλικό σωβινισμό.

  32. spatholouro said

    15
    Μπράβο! Αυτή είναι η είδηση της χρονιάς για μένα!
    Τριάντα χρόνια περιμέναμε στους ογκοπάγους, που λέει ο ποιητής.
    Από τα μέσα του 1980 οι παροικούντες τη βιβλιακή Ιερουσαλήμ περιμέναμε πώς και πώς τη δουλειά του Κάτου…
    Και νάτη!

  33. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    30. Oι τηγανητές πατάτες («πατατς τηγανητς» για την ακρίβεια) ήταν ιδέα ενός από τους Βέλγους αρχηγούς. Το δε τσάι μεταλαμπαδεύτηκε από τους Γαλάτες στους Βρετανούς (το χρησιμοποίησε ο Αστερίξ για να φτιάξει πλασίμπο «μαγικό ζωμό». Του το είχε δώσει ο Πανοραμίξ «προερχόμενο από τις χώρες της Ανατολής» ή «τις Ινδίες» γράφω από μνήμης και δεν θυμάμαι ακριβώς).

  34. sarant said

    15-32 Φαίνεται πάντως και τυπογραφικά καλοδουλεμένο.

  35. Avonidas said

    #33. Το θέμα είναι πως στο κόμικ είχαν ήδη πατάτες, η ιδέα ήταν να τις τηγανίσουν.

  36. Μαρία said

    32
    Το κοίταξα τις προάλλες που το διαφήμιζε ο Καζάζης και το βρήκα δύσχρηστο με την έννοια οτι δεν μπορείς να δεις τα λήμματα του λεξικού.
    http://georgakas.lit.auth.gr/dictionaries/index.php/leksiko-g-katou#

  37. sarant said

    Τι εννοείς «δεν μπορείς να δεις τα λήμματα του λεξικού»;

  38. Μαρία said

    37
    Στο ψαχτήρι π.χ. του ΛΚΝ αν κλικάρω το Α μπορώ να δω όλα τα λήμματα απο Α, ενώ στου Κάτου μπορείς να αναζητήσεις μόνο μια συγκεκριμένη λέξη.

  39. Πρέπει να σου μείνει και κάποιο κίνητρο για να αγοράσεις το βιβλίο 🙂

  40. sarant said

    38 Εγώ ακόμα δεν έχω βρει το ψαχτήρι του Κάτου, μόνο τα προλογικά διαβάζω.

  41. Μαρία said

    40
    Τι λέξη Αναζήτηση δεν τη βλέπεις στο λινκ που έβαλα;
    Ορίστε, ψάξε ότι κατεβάσει η κούτρα σου http://georgakas.lit.auth.gr/dictionaries/index.php/anazitisi/g-katou

  42. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    35. Φυσικά και είχαν πατάτες! Η ιδέα ότι οι πατάτες ήρθαν από την Αμερική, ότι τις έλεγαν «παπας» οι Ινδιάνοι κ.λ.π. είναι νεοταξίτικοι τραμπισμοί. Οι βέροι αμερικάνοι άλλωστε (κι όχι οι ίμιγκραντς σαν τον Τραμπ) τις πατάτες τις έλεγαν εξαπανέκαθεν «φρεντςφράις» (τηγανάκια γαλλικά δηλαδή)

  43. spatholouro said

    39
    Ποιο βιβλίο Δύτα μου;
    Επειδή δεν έβρισκε εκδότη το έδωσε εκεί να το ανεβάσουν…

  44. spatholouro said

    Ωχ στο λήμμα «ρεμπέτης» δίνει πιθανή ετυμολογία από rebenok, δηλ. έχει μείνει στην εποχή του Ανδριώτη!!!

  45. Jago said

    Τηγανητές πατάτες υπάρχουν ήδη στον πολύ παλιότερο Αστερίξ στους Γότθους, στο διαγωνισμό δρυίδων στο δάσος των Καρνουτών με το φίλτρο που σε κάνει άτρωτο στον πόνο. Πάω να διαβάσω το σημερινό τεύχος και αργότερα επιπλέον σχολιασμός.

  46. Α, δεν τόχα καταλάβει!

  47. Βάγια said

    Θεικό!!Πολύ γούστο έχουν και τα ίδια τα Αστερίξ αλλά και οι παρουσιάσεις σας, που μας βοηθούν να ανακαλύψουμε λογοπαίγνια που δεν τα είχαμε προσέξει όταν τα πρωτοδιαβάζαμε ή δεν ήταν δυνατό να τα προσέξουμε, καθώς εσείς μας δίνετε και το αρχικό υλικό.
    Τα 2 πιο εξερευνητικά Αστεριξ είναι το Μεγάλο Ταξίδι αλλά και η Γαλέρα του Οβελίξ, όπου, ενώ υποτίθεται ότι πάνε στα Κανάρια Νησιά, αν θυμάμαι καλά, καταλήγουν στον φανταστικό κόσμο της Χαμένης Ατλαντίδας.
    Πάντως, δεν είναι από τα πολύ αστεία το μεγάλο ταξίδι νομίζω κι εγώ. Μου φαινόταν πολύ πετυχημένη η σκηνή που Γαλάτες και Βίκινγκς δεν καταφέρνουν να συννενοηθούν, ετοιμάζεται καυγάς, αλλά οι σκύλοι, αντίθετα με τους ανθρώπους, αλληλομυρίζονται και αφού ανταλλάξουν κάνα-δυο γαυγίσματα αρχίζουν να γαυγίζουν ο ένας με τον τρόπο του άλλου και γίνονται οι καλύτεροι φίλοι. Μου φαινόταν πολύ έξυπνη αντιπολεμική σάτιρα!

  48. spatholouro said

    Νίκο, όταν με το καλό μελετήσεις τον Κάτο, προτείνω να κάνεις άρθρο προς κατατόπιση των ενδιαφερομένων αλλά και για να μπαίνουν εκεί οι όποιες προτάσεις/διορθώσεις μας

  49. Corto said

    44:
    Spatholouro από πολύ πρόχιρη ματιά, βλέπω λαθάκια στους στίχους των τραγουδιών:

    γιαβουκλούς:
    «στη θάλασσα να πέσεις, στα πιο βαθιά νερά εσύ κι ο γιαβουκλούς σου, κακιά νοικοκυρά»
    (αντί φραγκονοικοκυρά)

    και κάποιες ετυμολογήσεις που εδώ τουλάχιστον έχουν αμφισβητηθεί:

    τζιμάνι
    «από το αρχικό γράμμα της αγγλ. λ. G(overnement) + man (= άνθρωπος της κυβέρνησης) που προφέρεται τζίμαν»

    (Εντάξει είναι δύσκολες περιπτώσεις, δεν χαρακτηρίζουν την συνολική αξία του λεξικού)

  50. Jago said

    Μερικά ΄σχόλια τώρα.

    1. «είναι η μοναδική περιπέτεια που δεν αρχίζει με την τυποποιημένη εικόνα του γαλατικού χωριού». Σε γελά η μνήμη σου, με τον ίδιο τρόπο αρχίζουν έτσι το Δώρο του Καίσαρα, η Ασπίδα της Αρβέρνης, οι Δάφνες του Καίσαρα και – αν μετράει αυτό – η Μεγάλη Τάφρος.

    2. Είναι σίγουρο ότι ο Οβελίξ αντιλαμβάνεται ότι του δίνουν «καυτό σκύλο» αλλά δεν έχει πρόβλημα να ρημάξει στην καθισιά του μια αρκούδα. Διότι η αρκούδα είναι ας πούμε πρωτοξάδελφη του σκύλου.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Caniformia#Phylogeny

    3. Οι σκηνές που προσπαθούν να συστηθούν με νοήματα είναι καθαρή αναφορά στον αμερικανικό βωβό κινηματογράφο, τα καρεδάκια θυμίζουν αρκετά Χοντρό Λιγνό.

    4. Και μια αντίφαση ανάμεσα σε δυο τεύχη, σε κείνο με τους Νορμανδούς δεν υπάρχει πρόβλημα γλωσσικής συνεννόησης, εδώ αυτή επινοήθηκε για τις ανάγκες του σενάριου.

    5. Είναι ευρηματική ιστορία αλλά και ταυτόχρονα μια από τις πιο εύκολες δουλειές που είχαν να κάνουν διότι έπλεαν σε ασφαλή και βατά θέματα της αμερικανικής κουλτούρας χωρίς καν σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές νύξεις. Είναι επιφανειακή περιπέτεια και γι αυτό δεν χαίρει πολύ μεγάλης εκτίμησης ανάμεσα στους φίλους του Αστερίξ. Αλλιώς το σκίτσο βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές του.

    6. Υπάρχει ένα συχνό μοτίβο σε πολλά τεύχη με τον Καταλφαβητίξ, παραπέμπει σε πολλά στοιχεία πουζαντισμού αν συνδυαστεί με τον Αυτοματίξ και τον Παλαιοντολογίξ ή είναι ιδέα μου;

  51. sarant said

    41 Οκ, στραβομάραμου

    45-49 Ε, αυτό που θα εισφέρει (κυρίως) δεν είναι το ετυμολογικό του κομμάτι

    47 Νάσαι καλά!

    48 Πολύ καλή ιδέα

    50 Εύστοχα σχόλια.
    50.6 Θα μπορούσε, δεν το είχα σκεφτεί.

  52. daeman said

    french leave = filer à l’anglaise (fr.) = despedirse a la francesa (es.) = filarsela all’inglese (it.) = wyjść po angielsku (pl.) = άδεια από τη σημαία

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9241-άδεια-από-τη-σημαία

  53. nikiplos said

    Καλημέρα… προσπαθώντας να βρω τον διαννοούμενο, δεν κατέληξα πουθενά… Ο μόνος που τον θυμίζει λίγο είναι ο Poul Borum στα 70ς…

  54. Μαρία said

    52
    Καμία σχέση με την άδεια, σημαίνει ότι και το δικό μας στρίβω.

  55. 52 Μου κάνει εντύπωση ότι στα ελληνικά λέμε «τόστριψα α λα γαλλικά», στο αγγλικό στιλ. Είχα την αίσθηση ότι η έκφραση είναι προπολεμική, οπότε θα ήταν πιο λογικό να είχε γαλλική προέλευση (οπότε «α λα αγγλικά») και όχι αγγλική. (Μα τι μπέρδεμα)

  56. sarant said

    55 Μου προξενεί αλγεινή εντύπωση που δεν θυμάμαι αν έχω γράψει άρθρο για το θέμα. Πάντως, καλά λες ότι η έκφρ. είναι προπολεμική (την έχει και ο Παπαδιαμάντης) αλλά πάρε υπόψη σου πως και άλλοι λαοί έχουν τους Γάλλους στο στόχαστρο, π.χ. το ισπανικό despedirse a la francesa.

  57. Αν το «πχ» αφορά μόνο το ισπανικό, δεν μας διαφωτίζει (γιατί να ήρθε από τα ισπανικά; από τη λίνγκουα φράνκα;)

    Αν παρατηρήσατε ότι δεν έχω πει τίποτα για τον Αστερίξ, είναι επειδή ούτε μένα με ενθουσιάζει αυτή η περιπέτεια, παρότι είναι από τις πρώτες που είχα διαβάσει και για καιρό (μέχρι να ξαναανακαλύψω τον Αστερίξ) θυμόμουν την παντομίμα («είμαστε καυγατζήδες, φοβόμαστε μόνο μη μας έρθει ο ουρανός στο κεφάλι, με δυο λόγια: είμαστε Γαλάτες»).

  58. Γς said

    Στο ύψος της αποστολής του κι ο Τούρκος Σεφέρης.

  59. 58 Δεν έκλεισε το Βήμα αλλά μυαλό στην τσαπατσουλιά δεν έβαλε: προσέθεσε ο συγγραφέας των βιβλίων το Χιόνι ή το Με λένε Κόκκινο.

  60. sarant said

    59 !

  61. daeman said

    54. Μα και η φράση «παίρνω άδεια από τη σημαία» αυτό ακριβώς σημαίνει στα ελληνικά, ότι το στρίβω αλά γαλλικά, φεύγω χωρίς να πάρω άδεια από πουθενά, την κοπανάω χωρίς να δώσω λογαριασμό σε κανέναν. Διαβάστε εκεί:

    https://www.slang.gr/lemma/5568-adeia-ap-ti-simaia

    κι εκεί:

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?9241-άδεια-από-τη-σημαία

  62. daeman said

    Για τη διεθνή χρήση του french leave, όπου ο καθένας λέει πως τα κακά τα κάνει ο άλλος, όπως συνήθως (και δεν είναι βέβαια η πρώτη ούτε η μόνη περίπτωση):

    http://www.worldwidewords.org/nl/ksfy.htm#N2

    https://www.wikiwand.com/en/French_leave

    Czech: zmizet po anglicku («to leave English style»)
    French: filer à l’anglaise («to leave English style»)
    German: sich (auf) französisch empfehlen, literally einen französischen Abschied nehmen («to take a French leave») or einen polnischen Abgang machen («to take a Polish leave»)
    Hungarian: angolosan távozni («to leave English style»)
    Italian: andarsene all’inglese («to leave English style»)
    Polish: wyjść po angielsku («to leave English style»)
    Ukrainian: піти по-англійськи (pity po-anhliysʹky) («to leave English style»)
    Portuguese: saída à francesa («to leave French style»)
    Russian: уйти по-английски (ujti po-anglijski) («to leave English style»)
    Spanish: despedida a la francesa («goodbye in the French way», «French farewell»)
    Walloon: spiter a l’ inglesse («to leave English style»)

  63. 61 Δαεμάνε μου, λέμε «έφαγε καλά-καλά μαζί μας κι όταν ήρθε ο λογαριασμός τόστριψε αλά γαλλικά». Όχι όμως «…πήρε άδεια απ’ τη σημαία».

  64. 62 Με το γερμανικό κάτι κάνουμε, θέλω να πω ακούγεται πιθανότερο για προπολεμικό.

  65. Πέπε said

    @57:
    Κι εμένα δε με πολυτρέλαινε. Είχε συμβεί και να την πρωτοδιαβάσω πολύ αργότερα από τις περισσότερες άλλες, με αποτέλεσμα να μείνει στο μυαλό μου ένας (λανθασμένος) συνειρμός ότι είναι μεταγενέστερη, πράγμα που υποβαθμίζει έτι περαιτέρω τις προσωπικές εντυπώσεις.

    Παρά ταύτα η παντομίμα είναι από τα πιο δυνατά σημεία της. Βλέπεις τον χορό, ακούς τη μουσική, και κορυφαία φυσικά η κατακλείδα:
    Ινδιάνοι: -Είναι τρελοί.
    Γαλάτες: -Εντάξει, κατάλαβαν!

    Η αιώνια επιστροφή σε μερικά στερεότυπα μοτίβα, όπως το «είναι τρελοί αυτοί οι Χ» (κι ένα σωρό άλλα, οι καβγάδες με τα ψάρια, η γκρίνια του Οβελίξ όταν δεν του δίνουν φίλτρο, ο δεμένος βάρδος κλπ.), ενώ φλερτάρει με τον κίνδυνο της μανιέρας, μπορεί με καλή χρήση να προσδώσει στις ιστορίες κάτι από το αρχέγονο μεγαλείο των παραμυθιών, των δημοτικών τραγουδιών και άλλων ειδών που χρησιμοποιούν αυτή την τεχνική*. Και εδώ (εννοώ γενικά στον Αστερίξ) η χρήση είναι όχι απλώς καλή, είναι αριστοτεχνική.

    ______________

    *Στην Κοκκινοσκουφίτσα του Περό επαναλαμβάνεται μια χαρακτηριστική φράση, «Tire la chevillette, la bobinette cherra», που την ξέρουν απέξω όλοι οι Γάλλοι, παρόλο που είναι σχεδόν ακατανόητη σε σημερινά γαλλικά. Στο ειδικό άρθρο της Βίκης έχει μια πολύ σύντομη και περιεκτική εξήγηση του τι σημαίνει και γιατί αυτή η φόρμουλα είναι πιο δυνατή από μια τυχόν φράση που θα σήμαινε το ίδιο χωρίς όλο το πέπλο του δυσνόητου και τελετουργικού.Γενικότερα έχει χυθεί μπόλικο μελάνι γι’ αυτά τα μοτίβα.

  66. Πέπε said

    @61:
    > > Μα και η φράση «παίρνω άδεια από τη σημαία» αυτό ακριβώς σημαίνει στα ελληνικά, ότι το στρίβω αλά γαλλικά, φεύγω χωρίς να πάρω άδεια από πουθενά, την κοπανάω χωρίς να δώσω λογαριασμό σε κανέναν. Διαβάστε εκεί:

    Την άδεια από τη σημαία τη λέμε για πραγματική, κυριολεκτική άδεια (από τον στρατό, από τη δουλειά), την οποία κάποιος δε ζήτησε ή δεν έλαβε ενώ όφειλε.

  67. Μαρία said

    66
    Ακριβώς. Λέγεται για κοπανατζή εργαζόμενο.
    Ενώ αλα γαλλικά μπορεί να το στρίψει ο καθένας 🙂

  68. Γς said

    59, 60:

    Γιατί ρε παιδιά;

    >των βιβλίων το Χιόνι ή το Με λένε Κόκκινο.
    των βιβλίων Το Χιόνι και Με λένε Κόκκινο.

    Αυτό είναι;

    Σιγά την τσαπατσουλιά

  69. daeman said

    ΟΚ, με πείσατε και στέκομαι διορθωμένος (I stand corrected, κι ευχαριστώ γι’ αυτό 🙂 ), το «στρίβω αλά γαλλικά» είναι σαφώς ευρύτερο από το «παίρνω άδεια από τη σημαία», ωστόσο νομίζω πως στην περίπτωση του κοπανατζή συμπίπτουν, νεσπά;

  70. spatholouro said

    Όντως πολύ προπολεμικόν το στρίβειν διά των γαλλικών:

    «Τότε σκεφθήκαμε με τον Λεωνίδα, πως αφού μας κάμαν ληστάς με το στανιό, θέλουμε και δεν θέλουμε και αφού μας επεκήρυξαν το κεφάλι, καλό είνε να το στρίψωμε αλά γαλλικά, κ’ έτσι έγινε»

    ΕΜΠΡΟΣ 17/8/1907

  71. Πάνος με πεζά said

    Στρίβω α λα γαλικά = την κάνω με ελαφρά, και συνήθως επειδή κάτι φοβάμαι ή θέλω ν’ αποφύγω.

  72. sarant said

    Μπορεί να κάνουμε και άρθρο σχετικά, αν δεν έχω γράψει

  73. Μαρία said

    70
    Και στο Ρωμιό, 1883, «και φεύγω αλά Γαλλικά χωρίς να τους πληρώσω».

  74. Μαρία said

    72
    Για το a l’ anglaise έχει ωραίο λήμμα κι ο Duneton.
    Το συνδέει με το pisser a l’ anglaise 🙂

  75. Babis said

    #62
    Από τα παραδείγματα φαίνεται ότι υπάρχει μια πανευρωπαϊκή διαφωνία, να στρίψουμε Γαλλικά ή Αγγλικά;

    Το σκορ είναι 8-5 υπέρ των Αγγλικών μέχρι τώρα.

  76. Πέπε said

    @74
    Δεν ήξερα ότι οι Άγγλοι έχουν και για το κατούρημα ειδικό δικό τους τρόπο. Όχι πως με εκπλήσσει δηλαδή.

    Γνωρίζω όμως πολύ καλά τον γαλλικό τρόπο κατουρήματος:

    Φοιτητής, επίσκεψη σε φίλο που σπουδάζει στο Παρίσι. Ποδαράτη επιστροφή από βραδινή βόλτα. Κατουριέμαι, αλλά αργούμε ακόμα να φτάσουμε, και όλοι οι δρόμοι που περνάμε είναι αρκετά κεντρικοί, δε λέει να σταθείς μες στη μέση να κατουρήσεις. Σε κάποιο σημείο όμως, είναι δυο τρεις στη σειρά και κατουρούν ένα τοίχο. Οπότε λέω, εδώ είμαστε. Παίρνω κι εγώ τη θέση μου και αρχίζω. (Να σημειώσουμε ότι, τουλάχιστον τότε -και παλιότερα, για τώρα δεν ξέρω- το Παρίσι φημιζόταν για το κατρουλιό που μύριζε παντού.)

    Κάποια στιγμή η παρέα μου έχει προχωρήσει, οι άλλοι ουρηταί έχουν τελειώσει κι έχουν φύγει, κι εγώ κατουρώ μόνος μου ακόμα. Περνάει ένα περιπολικό, και ο μπάτσος μού κάνει μια παρατήρηση. Με τη χειρότερη προφορά που μπορώ, του απαντώ «δεν καταλαβαίνω γαλλικά». Και μου απαντά, «γαλλικά δεν ξέρεις, αλλά κατουράς σαν Γάλλος!».

  77. pisser a l’ anglaise σημαίνει στρίβω α λά γαλλικά. http://www.russki-mat.net/page.php?l=FrFr&a=Pisser%20%C3%A0%20l%E2%80%99anglaise

  78. sarant said

    76 Καλό!

  79. leonicos said

    52 daeman
    french leave = filer à l’anglaise (fr.) = despedirse a la francesa (es.) = filarsela all’inglese (it.) = wyjść po angielsku (pl.) = άδεια από τη σημαία

    το = άδεια από τη σημαία δεν είναι σωστό. Με άδεια από τη σημαία μπορείς να λείπεις από τη δουλειά χωρίς να εμφανιοστείς. Στρίβω αλά γαλλικά, σημαίνει ‘εξαφανίζομαι για ν’ αποφύγω κάτι ή για να κάνω κάτι καλύτερο’

  80. leonicos said

    @66 Πέπε μου
    μπορείς να διακρατρήσεις την άποψή σου, επειδή μπορεί όντως έτσι να ξέρεις και να χρησιμοποιείς την έκφραση, η οποία είναι τρέχουσα, και καμιά καταγραφή της δεν είναι οριστική

    Όμως, ‘στρίβω αλά γαλλικά’ δεν έχει να κάνει με άδεια αλλά με πονηριά, και προϋποθέτει φυσική παρουσία του στρίβοντος… ‘πήρα άδεια από τη σημαία’ ΔΕΝ την απαιτεί τουλάχιστον. Το ότι βγήκε από τη στρατιωτική αργκό δεν έχει να κάνει με τη σημασία της.

  81. Γς said

    ΣΆΒΒΑΤΟ, 26 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2014

    Η τριανταφυλλιά

    Μόλις ξύπνησα με μια γλάστρα τριανταφυλλιάς στα χέρια. Την ακούμπησα κάπου πρόχειρα στο κρεβάτι και πήγα για τσίσα μου.

    Όταν γύρισα είχε γίνει άφαντη. Η πλάκα είναι ότι έψαχνα να την βρω. Εψαξα παντού μέχρι και στην κουζίνα.

    Τώρα όμως ξύπνησα για καλά και πίνω το καφεδάκι μου.

  82. Μαρία said

    77
    Με τη διαφορά οτι, πριν εξαφανιστείς, βρίσκεις κάποια δικαιολογία π.χ. οτι πας για κατούρημα στον anglais=ουρητήρια στα φανταρίστικα του 19ου αι.

  83. Το στρίβω α λα Καλλιόπη, σα να λέμε.

  84. Γς said

    Κι ο Leo said

    17 Ιανουαρίου, 2013 στις 15:29

    >Απορώ που δεν άκουσα από κανένα το comme les vaches pissent

    Λα βα κι ριρ, παίζει;

  85. Πέπε said

    @80:
    Όχι, Λεώνικε, αυτό που ξέρω για τη φράση είναι το ίδιο που ξέρεις κι εσύ. Στο 66 οι πρώτες γραμμές δεν είναι η άποψή μου, είναι το παράθεμα άλλου μηνύματος στο οποίο απαντώ.

  86. Γς said

    84:

    Πάντως του είχα απαντήσει μ αυτό:

    Γς είπε
    17 Ιανουαρίου, 2013 στις 15:55

    95:
    >comme les vaches pissent

    Εχουμε σταματήσει στο πουθενά κάπου στη Μεσσηνία (προ GPSεποχή) και ρωτάω όρθιος από την άλλη μεριά του αυτοκινήτου μια κυρία που ήταν στη βεράντα της, που είμαστε και πως θα πάμε εκεί που θέλαμε.

    Την ίδια στιγμή επειδή μια κύστη έχω κι εγώ comme les vaches έκανα με τρόπο και το πιπί μου.

    Μπαίνω τελικά μέσα και συνεχίζουμε. Οπότε μου λέει η δικιά μου, που άκουγε περίεργους ήχους όσο εγώ συζήταγα, πιπί faisant:

    -Γιάννη, μην στεναχωρηθείς πολύ, αλλά μας έχει τρυπήσει το ψυγείο

  87. Πέπε said

    Καλά, μιλαμε, αυτό το ανέβα κατέβα για να δεις τι λέει το 55 που απαντά στο 32 που παραθέτει το 18 για να απαντήσεις χωρίς λάθη είναι λίγο ζάλη…

  88. Γς said

    84:

    >Λα βα κι ριρ, παίζει;

    Λα βαΣ

  89. leonicos said

    Βρε παιδιά… επιτρέψτε μου να πω κάτι για το χτεσινό. Χούι μου είναι που λέει και ο Σερ Σαρ

    ουκ εά με καθεύδειν τα των Έφης Έφης (62, 63), Γς (55), Ριβαλντίνιο (39, 48) και Γιάννη Ιατρού (21) τρόπαια. Το τελευταίο δε μου άνοιξε πληγή. Αυτό δεν σημαίνει ‘με πλήγωσε’ αλλά μου άνοιξε τα μάτια.

    Ευχαριστώ Γς για το 55
    Ευχαριστώ Corto για το 37. Ασκητική παράδοση υπήρχε και στην Αίγυπτο, και από εκεί πέρασε στον Χριστιανισμό

  90. Γς said

    88:

    Κατούρα μέσα:\
    κι ρι, γμτ!

  91. leonicos said

    Πέπε, σόρι, δεν το κατάλαβα.

    Αλλά είσαι καλό παιδί και δεν παρεξηγείσαι.

  92. leonicos said

    Αξιολογώντας τον Αστερίξ ή τον Ισνογκούντ, νομίζω ότι δεν πρέπι να στεκόμαστε στο γέλιο που βγάζει αλλά στην εξυπνάδα που έχει.

    Πολλές φορές το έξυπνο δεν βγάζει γέλιο αλλά χαμόγελο, που είναι συχνά βαθύτερο από το γέλιο

  93. Γς said

    Και το πρώτο ραβασάκι που μου έπιασε η δασκάλα στις συμμαθήτριές μου.

    Που μάλλον πρόσκληση ήταν.
    Και σε γκρίκλις parakalo:

    Elate koritsakia
    na katourisoume

    Na kanoume laspitsa
    na ftiaxoume spitakia

  94. daeman said

    24, 25, 29. Σκύλοι στην Αμερική, Βόρεια και Νότια, υπήρχαν βέβαια και πριν τον Κολόμβο:

    «The Western Hemisphere was first populated with people, accompanied by dogs, who migrated from Northeast Asia. People spread and settled in every region of the Americas, in the varying latitudes, climates, altitudes, and topographies. They established their own cultural identities, their own languages, their own traditions and beliefs. Although their common origins united them, they remained isolated from events in Europe, the Near East, China, and India. Before the fateful voyage of Christopher Columbus in 1492, societies in the Americas were largely untouched by outside influences, and unlike the early societies on which Western culture is based, did not possess domesticated goats, sheep, cattle, pigs, or horses. Dogs were the only domestic animals present in the majority of Native American groups, the only animal allied with humans.

    What we know about dogs in Native American societies is limited. But we do know that the dogs brought by the Spanish were much different in character and breeding from those already present. How these non-European animals meshed with humans in everyday life, how they functioned in the symbolic ream, and how their roles varied across cultural boundaries are questions basic to our understanding of American dogs.

    A few themes emerge from the details of the dog’s lot in America. First and foremost, the dog was an ambiguous animal. Native Americans understood that even though dogs resided in the human camp they had a close kinship with coyotes and wolves. Because of these relationships, dogs occupied and operated on several levels: they connected the wild and the tame, and they joined nature and culture. Even though dogs were seen as almost human, they were also known to be carnivores and, as such, were linked not only to wolves, coyotes, and foxes but also to bears and jaguars. On the one hand, dogs were esteemed as companions, hunters, and guards. On the other hand, they were associated with promiscuity and filth. Among some groups, eating dogs was strictly taboo, whereas other groups ate them with great relish. Some cultures relied on dogs for transportation and hauling. Others found them to be of no use at all. Dogs played key roles in the myths of some people; in other myths, dogs were scarcely mentioned. In addition, the numbers of dogs and their physical appearance varied widely from locality to locality and through time.»

    A History of Dogs in the Early Americas, By MARION SCHWARTZ, Yale University Press

    http://www.nytimes.com/books/first/s/schwartz-dog.html

    Όσο για το αν έτρωγαν το κρέας τους ή όχι:

    «In the time of the Aztec Empire in what is now central Mexico, Mexican Hairless Dogs were bred, among other purposes,[13] for their meat. Hernán Cortés reported when he arrived in Tenochtitlan in 1519, «small gelded dogs which they breed for eating» were among the goods sold in the city markets.[24] These dogs, Xoloitzcuintles, were often depicted in pre-Columbian Mexican pottery. The breed was almost extinct in the 1940s, but the British Military Attaché in Mexico City, Norman Wright, developed a thriving breed from some of the dogs he found in remote villages.[25]»

    «The traditional culture surrounding the consumption of dog meat varied from tribe to tribe among the original inhabitants of North America, with some tribes relishing it as a delicacy, and others (such as the Comanche) treating it as a forbidden food.[34] Native peoples of the Great Plains, such as the Sioux and Cheyenne, consumed it, but there was a concurrent religious taboo against the meat of wild canines.[35]

    During their 1803–1806 expedition, Meriwether Lewis and the other members of the Corps of Discovery consumed dog meat, either from their own animals or supplied by Native American tribes, including the Paiutes and Wah-clel-lah Indians, a branch of the Watlatas,[36] the Clatsop,[37] the Teton Sioux (Lakota),[38] the Nez Perce Indians,[39] and the Hidatsas.[40] Lewis and the members of the expedition ate dog meat, except William Clark, who reportedly could not bring himself to eat dogs.[41][42][43]

    The Kickapoo people include puppy meat in many of their traditional festivals.[44] This practice has been well documented in the Works Progress Administration «Indian Pioneer History Project for Oklahoma».[45][46]»

    https://www.wikiwand.com/en/Dog_meat#/Americas

  95. Πέπε said

    @93
    Υπάρχει και ως παραδοσιακό, μυτιληνιό, στον σκοπό της Θειας της Αμερσούδας:

    Ελάτε μωρ’ κορ’τσούδια να κατουρήσουμι,
    να φτιάξουμι λασπούδα να σουβαντίσουμι.

  96. Corto said

    Διαγενομένης της Τετάρτης και ερχομένης της Τσικνοπέμπτης να θυμηθούμε και το εξής, για όσους αποσκοπούν εις τσιπουροκατάνυξιν:

    Στην παραπάνω εικόνα, αυτός ο κύριος (Λέιφ Έρικσον) μόλις έφτασε στην Αμερική σε μία περιοχή που την ονόμασε Βίνλαντ.
    Γιατί; Μα επειδή βρήκε αμπέλια. Όχι ακριβώς: στην πραγματικότητα βρήκε το είδος Vitis labrusca, με το οποίο μπασταρδεύτηκαν αργότερα τα δικά μας αμπέλια και βγήκε η ωραιότατη ζαμπέλα, που άμα πίνεις δεν ξαναπίνεις (έχουμε συζητήσει πριν λίγους μήνες για την επικινδυνότητα της ζαμπέλας). Γιαυτό προσοχή στα χύμα!

    «According to wine historian Edward Hyams and wine expert Jancis Robinson, Vitis labrusca was probably the species seen by Leif Ericsson growing wild along the coast of Vinland in the 11th century.»

    https://en.wikipedia.org/wiki/Vitis_labrusca

  97. Γς said

    >της Θειας της Αμερσούδας

    που τρία βρακιά φορεί. Ως που να βγάλε τό’ να, άλλο το κατουρεί…

  98. Corto said

    89 (Leonicos)

    «Ασκητική παράδοση υπήρχε και στην Αίγυπτο, και από εκεί πέρασε στον Χριστιανισμό»

    Βέβαια, και μάλιστα Ονούφριος και Ισίδωρος είναι αιγυπτιακά (ή έστω ελληνοαιγυπτιακά) ονόματα.

  99. Γς said

    97->95

  100. Εξαιρετικό το άρθρο όπως πάντα, θα αναζητήσω οσονούπω και τα προηγούμενα.

    Έχω μια ερώτηση για το Νικοκύρη, ή για όποιον γνωρίζει. Ψάχνω εδώ και πολύ καιρό τη λατινική απόδοση ενός σχολίου του γέρου των πειρατών, «Το καλό βλέπω κι επικροτώ, πράττω δε το κακό». Μια από τις καλύτερες κατά τη γνώμη μου ατάκες του Αστερίξ. Δυστυχώς δεν θυμάμαι σε ποια περιπέτεια ειπώθηκε και δεν έχω καταφέρει να το βρω.

  101. Μαρία said

    100
    Ο Αστερίξ στους Γότθους. Δες το τελευταίο παράθεμα http://www.mage.fst.uha.fr/asterix/citation/latines.html
    Λεγεωνάριος το λέει.

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100.
    Ο Αστεριξ και οι Γοτθοι
    https://drive.google.com/file/d/0B821tGIy8lh1MmZmNzBjNzUtZWU1Ny00ZWFmLWIyOWMtOTA2ZWJmMDI4Zjg1/view?ddrp=1&hl=en&pli=1#
    σελ.17 Το κρείττον ορώ και επιδοκιμάζω,πράττω δε το κακόν

  103. Μαρία said

    101
    Ο Οβίδιος παραφράζει Ευριπίδη, Μήδεια 1078-79
    και μανθάνω μεν οία δραν μέλλω κακά,
    θυμός δε κρείσσων των εμών βουλευμάτων

  104. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    100-103 Αμέσως η απάντηση -τι είστε εσείς!

  105. Μαρία said

    104
    Υπάρχει σάιτ αφού με όλα τα λατινικά παραθέματα.

    Ας βάλουμε και το πρωτότυπο σ.20 http://superpoun.free.fr/Asterix%20-%2003%20-%20Asterix%20et%20les%20Goths.pdf

  106. Πέπε said

    100-103
    Κι εγώ εντυπωσιάζομαι, μπράβο κυρίες!

    Τα λατινικά ρητά του πειρατή συνήθως έχουν αρκετά χαλαρή σχέση με την υπόθεση (από την άποψη ότι λέει κάθε φορά άλλο ρητό, αλλά τη στιγμή που το λέει η υπόθεση είναι πάντα στο ίδιο ακριβώς σημείο!).

    Πρέπει βέβαια να πω ότι, είτε τα λέει ο πειρατής είτε -όπως τελικά εδώ- κανένας άλλος, λίγη σημασία τούς έχω δώσει. Συνήθως δεν μου λένε και ως ρητά τίποτε, τα πιο πολλά μοιάζουν κοινοτοπίες (αν και βέβαια έτσι είναι τα ρητά, εκφράζουν αιώνιες αλήθειες, δηλαδή κοινοτοπίες). Σίγουρα έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία, και ως ρητά καθεαυτά και μέσα στον Αστερίξ, στα μάτια κάποιου που έχει ασχοληθεί περισσότερο, ξέρει λίγο το πλαίσιο κλπ.. Για παράδειγμα, σ’ ένα από τα τεύχη που έχουν μεταφραστεί στ’ αρχαία κάποιος λέει κάποια στιγμή «μα τι λες εκεί» (ή κάτι παρόμοιο), και η αρχαιοελληνική μετάφραση είναι «ποίόν σε έπος φύγεν έρκος οδόντων»: αυτό, που το ήξερα κι εγώ, το βρήκα ξεκαρδιστικό. (Δεν είναι ακριβώς ίδια περίπτωση, εδώ το εύρημα είναι του μεταφραστή, αλλά θέλω να πω πόσο αλλάζει κάτι όταν το ξέρεις.)

    Άρα, κάπου ανάμεσα στα πλήθη των αναγνωστών Αστερίξ, υπάρχουν και κάποιοι που αποτελούν τους ιδανικούς αποδέκτες για τη συγκεκριμένη πτυχή του χιούμορ του, η οποία εμένα μάλλον μου διαφεύγει.

  107. Πέπε said

    *αφηρημάδα*

    Τη χαλαρή σχέση με την υπόθεση την ανέφερα επειδή καθιστά πιο δύσκολο να θυμάται κανείς σε ποιο τεύχος είναι το κάθε ρητό.

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    102.Συμπτωματικά βόσκαγα σ΄ αυτόν τον Αστερίξ, κι απ΄την σύμπτωση στραβώθηκα και δεν είδα ότι ζήταγε το λατινικό 😦

  109. π2 said

    103: Πιο κοντινό μάλλον για το «video meliora proboque deteriora sequor» του Οβιδίου είναι άλλο χωρίο του Ευριπίδη, Ιππόλυτος 380-381: τὰ χρήστ’ ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν, οὐκ ἐκπονοῦμεν δ’ (…).

  110. Μαρία said

    109
    Φαίνεται πως ο Οβίδιος βάζει στο στόμα της Μήδειας τα λόγια της Φαίδρας.

  111. Ένας Αφελής said

    1) Μιά που είσαστε γαλλομαθείς, θά ήθελα να ρωτήσω το εξής: Γιατί ο ΠτΔ κ. Πάκης στην σημερινή του συνάντηση με τον κ. Μοσκοβισί δεν άρθρωσε ούτε μία λέξη στα γαλλικά; Από εθνική υπερηφάνεια ή μήπως γιατί κατάφερε να μή μάθει στοιχειώδη γαλλικά, αν και έκανε μεταπτυχιακό επί 3 χρόνια στο Παρίσι; Και γιατί όλοι σχολιάζουν τα αγγλικά του Τσίπρα, ενώ κανείς δεν λέει λέξη για τα ανύπαρκτα γαλλικά του «γαλλοσπουδασμένου» Παυλόπουλου;

    2) Τώρα που το ΣτΕ απεφάνθη οριστικά πως η Τουρκία είναι Ασφαλής Χώρα, γιατί επιτρέπουμε στους εκ Τουρκίας μετανάστες να καταθέτουν αίτηση ασύλου; Η Συνθήκη της Γενεύης λέει σαφώς πως ο προερχόμενος από ασφαλή χώρα μετανάστης δεν δικαιούται να ζητεί το καθεστώς του πρόσφυγα σε άλλη χώρα.

  112. Πέπε said

    Νίκο, είπες «για πάντα με οτιδήποτε όνομα».

  113. Γς said

    68:

    Ο Δύτης; Ο Νικοκύρης;
    Θα μου έλεγαν κι εμένα που με τρώει η περιέργεια;

    Ευχαριστώ.

  114. spiral architect said

    @59, 60, 68, 113: Το Βήμα τσαπατσουλίζει και η Κ φασίζει.
    (και δεν νοείται σαν κασιματιά)

  115. Γς said

    114: [Ενα-ένα-τέσερα!]

    Νει ρε γμτ, αλλά ποια είναι η τσαπατσουλιά του ΒΗΜΑτος σην περίπτωση του Παμούκ;

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114. Γράφει λοιπόν ο ΣΚ στην Καθημερινή 12.2.2017 (στο ίδιο πνεύμα σκύλευσης,ατίμωσης νεκρών-βλέπε δίκη ΧΑ «πού είναι τώρα ο Παύλος;») ΝΑΙ! σ΄αυτό το πνεύμα!
    »Ωστόσο, ο Μπελογιάννης καταδικάστηκε για κατασκοπεία εις βάρος της πατρίδας του και εξ όσων γνωρίζω δεν έχει υπάρξει ποτέ αναθεώρηση της δίκης. Μπορεί, λοιπόν, η θανατική ποινή που του επιβλήθηκε τότε να ήταν σκληρή και, ενδεχομένως, άδικη· όμως η καταδίκη του ήταν δίκαια και εξακολουθεί να ισχύει. Δεν είναι παράλογο η Βουλή να τιμά έναν καταδικασθέντα για κατασκοπεία εις βάρος της χώρας του; Μου φαίνεται ότι αρχίζω να καταλαβαίνω τι εννοεί ο Πρωτάνθρωπος των Σφακίων όταν λέει «προσπαθούμε ακόμη να πάρουμε την πραγματική εξουσία». «

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    115. Γς, καλημέρα. Ως κι εγώ το βλέπω.Συγκεντρώσου! 🙂

  118. spiral architect said

    @115: Ελαφριά ασυνταξία.
    (ήθελε εισαγωγικά στους τίτλους καθότι πρόκειται για διαφορετικά βιβλία, αλλά who cares 🙄 )

  119. Γς said

    118:

    Αυτό είναι;

    68:

    >Σιγά την τσαπατσουλιά

  120. spiral architect said

    Άσχετο:

    Η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός πιγκουίνου από το ζωολογικό κήπο της πόλης Μανχάιμ στην Γερμανία έχει κινητοποιήσει την τοπική αστυνομία η οποία θεωρεί ότι το συμπαθές θηλαστικό έχει κλαπεί.
    (από εδώ)

    Ανήκει ο πιγκουίνος στα θηλαστικά, ή να χρησιμοποιήσω τα Νational Geographic μου για προσάναμμα;

  121. Γς said

    117:

    Εγώ όμως; Το βλέπω;

    Που γράφει η φίλη μου η Mitsa Makri στο Fb:

    >Καλη σας μέρα και χρονια πολλά στους ερωτευμένους και ερωτευμένες, κρυφούς και φανερούς!

    Και της απαντάω:

    >Κρυφούς είπες; Κουφούς διάβασα. Πιάνει και τους γκαβούς;

  122. Γς said

    120:

    Ηταν θηλαστικό πριν πολλές χιλιάδες χρόνια.

    Τώρα πιά όμως έχει απογαλακτίσει και απογαλακτιστεί.

    [Ατιμη εξέλιξη!]

    Ο Homo sapiens όμως [και ειδικά ο Γς]

    παρέμεινε

    Δες Σχ. 121

  123. 119 κλπ: Ναι μωρέ, για την ποιότητα των ελληνικών έλεγα. Διορθωτές δεν πληρώναν ούτε πριν ούτε μετά, μου φαίνεται.

  124. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    112 Είχα μια μικρή αμφιβολία

  125. B. said

    33, 35, 42, 45: Να επισημανθεί ότι στο «Αστερίξ και οι Βρετανοί» (που ειρήσθω εν παρόδω επίσης δεν ξεκινάει με το γαλατικό χωριό) όταν ο Βρετανός ξάδελφος φτάνει στο χωριό βρίσκει τον Αστερίξ να καθαρίζει πατάτες. Βέβαια οι Γότθοι είναι προγενέστεροι.

    50: Οι Νορμανδοί της αντίστοιχης ιστορίας είναι μάλλον Νορβηγικής προέλευσης, ενώ αυτής εδώ Δανέζικης. (Άλλωστε είναι Νορμανδοί στη… Νορμανδία, τι πρόβλημα να είχαν 😉 )

  126. Μαρία said

    125
    >δεν ξεκινάει με το γαλατικό χωριό

    Και όμως http://n1other.hjfile.cn/st/2016/08/23/7ba57d903376485f2b377ed7a989f34a.pdf

  127. B. said

    126: Εννοώ (και ο Νικοκύρης νομίζω) ότι η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ δεν ξεκινάει με το γαλατικό χωριό. Η τυπική εικόνα της κατακτημένης Γαλατίας με το ανυπότακτο χωριό κάτω από το μεγεθυντικό φακό νομίζω υπάρχει σε όλα τα τεύχη – εκτός από το «Αστερίξ στην Κορσική».

  128. sarant said

    127 Nαι, αυτο εννοούσα

  129. Μαρία said

    127, 128
    Kατάλαβα. Όμως στο μεγάλο ταξίδι δεν υπάρχει η τυπική εικόνα με το φακό κι αυτό με μπέρδεψε.

  130. Νίκος Μαστρακούλης said

    Παραπάνω, στο 111, το τρολ υπηρεσίας παπαγάλισε ότι δήθεν «το ΣτΕ απεφάνθη οριστικά ότι η Τουρκία είναι Ασφαλής Χώρα». Επειδή το ζήτημα είναι σοβαρό και αφορά πάρα πολύ κόσμο, παραθέτω κάτι που δείχνει ότι δεν είναι ακριβώςέτσι τα πράγματα:

    «Στις 15.2.2017 δημοσιεύθηκε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων άρθρο με τίτλο «Στην Ολομέλεια του ΣτΕ παραπέμπεται το ζήτημα των επαναπροωθήσεων προσφύγων στην Τουρκία» το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το Δ’ Τμήμα του ΣτΕ αποφάσισε πως «Η 7μελής σύνθεση του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας με τις υπ. αριθμ. 445-447/2017 αποφάσεις της, έκρινε ότι η Τουρκία θεωρείται ασφαλής χώρα». Αμέσως, η είδηση αναπαράχθηκε σε πλείστα δημοσιεύματα.

    Διευκρινίζουμε ότι το Δικαστήριο με τις ως άνω αποφάσεις παρέπεμψε τις υποθέσεις προς εκδίκαση στην Ολομέλεια του ΣτΕ λόγω σπουδαιότητας των ζητημάτων τους.

    Σε κανένα σημείο όμως του σκεπτικού ή διατακτικού των αποφάσεων αυτών το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται ότι η Τουρκία είναι τρίτη ασφαλής χώρα. Τα όσα σχετικά έχουν δημοσιοποιηθεί είναι εσφαλμένα, ανακριβή και ψευδή, με αποτέλεσμα να παραπλανούν την κοινή γνώμη και να ζημιώνουν τους αδύναμους Σύρους – ο ένας εκ των οποίων βρίσκεται κρατούμενος εδώ και 5 μήνες σε κρατητήρια Α.Τ. υπό συνθήκες απάνθρωπες και εξευτελιστικές, χωρίς προαυλισμό, πρόσβαση σε φυσικό φως και συνθήκες υγιεινής με αποτέλεσμα τον κλονισμό της ψυχικής και σωματικής του υγείας και την πρόκληση σε αυτόν ανεπανόρθωτης βλάβης.

    Χρέος μας είναι επομένως να δημοσιεύσουμε στην ιστοσελίδα μας το πλήρες κείμενο των
    αποφάσεων προς αποκατάσταση της αλήθειας. Για το πλήρες κείμενο δείτε εδώ: http://omadadikigorwn.blogspot.gr/2017/02/4452017.html

    Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
    Group of Lawyers for the Rights of Migrants and Refugees

    http://omadadikigorwn.blogspot.gr/
    Λόντου 6 και Μεσολογγίου, Αθήνα
    Lontou 6 & Mesologiou str, Athens»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: