Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στην Ιερά οδό

Posted by sarant στο 21 Φεβρουαρίου, 2017


Δεν εννοώ το αθηναϊκό μαγαζί, όπου τώρα εμφανίζονται ο Πάριος και η Βιτάλη, ούτε τον σημερινό δρόμο, που οι μισοί τον αφήνουν άκλιτο («έχει ένα συνεργείο στην Ιερά Οδός») ούτε τον αρχαίο δρόμο.

Είχαν κι οι αρχαίοι Ρωμαίοι «ιερά οδό», Via Sacra, έχουν όμως και στη Γαλλία τη Voie Sacrée, κι αυτόν τον δρόμο πήρα προχτές σε μια εκδρομούλα που πήγα.

Οι αρχαίοι Έλληνες την είχαν πει Ιερά οδό επειδή συνέδεε την πόλη της Αθήνας με τους ναούς της Ελευσίνας όπου τελούνταν τα Μυστήρια, η γαλλική Ιερά οδός ονομάστηκε έτσι επειδή στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο συνέδεε το Βερντέν, που ήταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου, με το Μπαρ-λε-Ντυκ (Bar-le-Duc) που μετατράπηκε σε κέντρο της γαλλικής επιμελητείας. Οι δυο πόλεις απέχουν περίπου 60 χιλιόμετρα.

Επειδή οι σιδηροδρομικές γραμμές που οδηγούσαν στο Βερντέν είχαν πέσει σε κάποιο σημείο τους στα χέρια των Γερμανών ή ήταν εύκολο να χτυπηθούν από το γερμανικό πυροβολικό, η μόνη λύση ήταν ο οδικός ανεφοδιασμός με στρατιωτικά καμιόνια, σε αδιάλειπτη φάλαγγα -όποιο πάθαινε βλάβη το παραμέριζαν στο χαντάκι. Περνούσαν από την Ιερά οδό 6.000 καμιόνια τη μέρα, και τους μήνες της αιχμής, το καλοκαίρι του 1916, μετέφεραν 500.000 τόνους εφόδια και 400.000 άντρες κάθε μήνα να τους αλέσει η κρεατομηχανή του Βερντέν και έφερναν πίσω τους τραυματίες και τους καταπονημένους.  (Για το Βερντέν έχουμε ξαναγράψει).

Εξι χιλιάδες καμιόνια τη μέρα, έστω και καμιόνια του 1916, που δεν ήταν και τριαξονικά, είναι μεγάλη υπόθεση, θα πει τέσσερα και κάτι καμιόνια το λεπτό, ένα κάθε 14 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο. Κάθε τόσο έπρεπε να ξαναστρώνουν τον δρόμο, άνοιξαν μάλιστα λατομεία σε κοντινή απόσταση για να φέρνουν χαλίκι.

rd1916Η επίσημη ονομασία του δρόμου σήμερα είναι RD1916, όπου το RD σημαίνει Route Departementale, νομαρχιακή οδός ας πούμε, η τρίτη κατηγορία δρόμων στη Γαλλία, πίσω από τους αυτοκινητοδρόμους και τις εθνικές οδούς. Το 1916 της αρίθμησης βέβαια δεν είναι τυχαίο.

Τη φωτογραφία αριστερά την έβγαλα προχτές, σταματώντας σε ένα πλάτωμα στο πλάι του δρόμου. Η φωτογραφία κοιτάζει προς το Βερντέν. (Εγώ πήγα από το Βερντέν στο Μπαρ λε Ντυκ).

Το μήκος του δρόμου είναι κάπου 60 χιλιόμετρα, με πολλές μεγάλες ευθείες, αν και δεν δοκίμασα πειρασμό να ξεπεράσω πολύ το όριο, που είναι τα 90 χιλιόμετρα. Τα καμιόνια του 1916 δεν ξέρω τι ταχύτητες μπορούσαν να αναπτύξουν, αλλά διάβασα ότι για λόγους συγχρονισμού δεν επιτρεπόταν να τρέχουν περισσοτερο από τα 25 χιλιόμετρα την ώρα.

voieΈνα χαρακτηριστικό της γαλλικής Ιεράς οδού είναι πως οι χιλιομετρικοί δείκτες έχουν επάνω το κράνος του φαντάρου του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Θα έπρεπε να έχει και χιλιομετρική ένδειξη, ίσως είναι από την πλευρά που δεν φαίνεται.

Ο πρώτος χιλιομετρικός δείκτης, που έχει ένδειξη 1, είναι πολύ μεγαλύτερος, σαν μνημείο -αλλά δεν τον είδα διότι καθως πλησίαζα το Μπαρ λε Ντυκ σε κάποιο σημείο το gps μου επέμενε να πάμε από άλλο δρόμο και είπα να μην του χαλάσω το χατίρι -μπορείτε πάντως να τον δείτε εδώ.

Το Μπαρ λε Ντυκ είναι πρωτεύουσα του νομού Meuse (οι περισσότεροι γαλλικοί νομοί έχουν πάρει το όνομά τους από τους ποταμούς που τους διασχίζουν). Αυτός ο Meuse στα ελληνικά έχει αποδοθεί Μόσας ή Μόζας αλλά και Μεύσης. Είναι μεγάλος ποταμός, φτάνει ως την Ολλανδία όπου λέγεται Μάας και, θα το καταλάβατε, από εκεί πήρε το όνομά του το Μάαστριχτ της ομώνυμης συνθήκης (από το λατινικό Traiectum ad Mosam, πέρασμα του Μόζα). Επίσης, παρόλο που είναι πλατύ ποτάμι, σε διάφορα σημεία κάνει πολύ ωραίες κορδέλες.

ornainΩστόσο, ο Μόζας ή Μεύσης δεν περνάει από το Μπαρ-λε-Ντυκ αλλ’ από το Βερντέν. Το Μπαρ-λε-Ντυκ έχει κι αυτό ένα ποτάμι, αλλά κάπως παρακατιανό, τον Ορναίν. Έχει κι ένα κανάλι, που πάει από τον Μάρνη στον Ρήνο, κι έτσι το κάτω μέρος της πόλης βρίσκεται σε μεσοποταμία, αλλά το κανάλι δεν το φωτογράφισα επειδή βαριόμουν να περάσω τις γραμμές του τρένου.

Δεν είναι μεγάλη πόλη για τα γαλλικά μέτρα -έχει 15.000 κατοίκους, όσο η Σπάρτη ας πούμε, αν και δεν έχει νόημα να συγκρίνεις πόλεις ελληνικές με γαλλικές. Πάντως επειδή είναι πρωτεύουσα νομού, έχει όλα τα σχετικά διοικητικά κτλ. κτίρια -αλλά πανεπιστήμιο δεν έχει, μόνο παράρτημα.

Στη Γαλλία έχουν προεδρικές εκλογές σε δυο μήνες -στις 23 Απριλίου- αλλά αφίσες είδα ελάχιστες και μόνο από τρεις υποψηφίους -ή ίσως από δυόμισι.

afises

Παρατήρησα με ενδιαφέρον ότι ο αριστερός υποψήφιος Ζαν Λυκ Μελανσόν έχει σήμα του συνδυασμού του ένα ελληνικό Φ. Ομολογώ ότι δεν ξέρω πού το βρήκε -έψαξα αλλά δεν βρήκα εξήγηση. Να είναι το πρώτο γράμμα της λέξης France, Γαλλία, γραμμένο στο ελληνικό αλφάβητο για εφέ; Ξέρουμε βέβαια ότι οι αδελφότητες των αμερικανικών πανεπιστημίων και οι τύποι που χτυπάνε τατουάζ χρησιμοποιούν γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου για ομορφιά και για ζαριφιλίκι -ίσως ισχύει κι εδώ κάτι τέτοιο. Το όνομα του συνδυασμού είναι La France insoumise, η ανυπόταχτη Γαλλία, ίσως έβαλε Φ αντί για F για να είναι ακόμα πιο ανυπόταχτο.

Στη μέση της φωτογραφίας είναι η Ναταλί Αρτό, διάδοχος της Αρλέτ Λαγκιγιέ, της ιστορικής υποψήφιας του τροτσκιστικού κόμματος Εργατική Πάλη (Lutte Ouvrière). Η Λαγκιγιέ έπαιρνε αξιοπρεπέστατα ποσοστά παλιότερα, είχε φτάσει το μνημειώδες 5,7% στις χαρωπές εκλογές του 2002, τότε που κατέβηκαν τρεις τροτσκιστές υποψήφιοι, όλοι συμπαθέστατοι, και πήραν όλοι μαζί 10,5% και πέρασε στον δεύτερο γύρο ο Λεπέν και από τότε κόπηκαν τα αστεία.

Ο κυριούλης αριστερά δεν είναι ακριβώς υποψήφιος, πιο σωστά είναι «υποψήφιος για υποψήφιος», γι΄αυτό είπα παραπάνω για δυόμισι υποψηφίους. Έχει φτιάξει ένα μυστήριο ακροδεξιό κόμμα, αρκούντως ψεκασμένο, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μπορέσει να κατέβει τελικά στις εκλογές διότι στη Γαλλία για να θέσει κάποιος υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές πρέπει να συγκεντρώσει 500 υπογραφές υποστήριξης από αιρετούς άρχοντες (δημάρχους, βουλευτές, γερουσιαστές). Ακούγεται δύσκολο, αλλά επειδή οι Γάλλοι δεν έχουν περάσει Καλλικράτη έχουν καμιά τριανταριά χιλιάδες δήμους (δεν έχουν μικρότερη υποδιαίρεση, όπως είχαμε εμείς τις κοινότητες, έτσι ένας δήμος μπορεί να έχει και 20 κατοίκους). Πάντως, ο κυριούλης της φωτογραφίας το 2012 δεν είχε καταφέρει να μαζέψει 500 υπογραφές.

Στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές, ο Μελανσόν πιάνει 12% και ειναι πέμπτος. Παλιότερα έπαιρνε παραπάνω, αλλά από τότε που στις προκριματικές εκλογές των σοσιαλιστών κέρδισε ο υποψήφιος της αριστερής πτέρυγας, ο Μπενουά Αμόν, ο Μελανσόν έπεσε μερικές μονάδες -ο Αμόν πιάνει 16% στις δημοσκοπήσεις και είναι τέταρτος. Αν μπορούσαν να συνεννοηθούν και να κατέβει μόνο ένας, όσο κι αν στην πολιτική 1+1 δεν κανει πάντοτε 2 (μπορει να κάνει ενάμισι, μπορεί και τρία) κατά πάσα πιθανότητα ο κοινός αριστερός υποψήφιος θα έμπαινε άνετα στον δεύτερο γύρο, ίσως και πρώτος. Αν δεν συνεννοηθούν, θα βγει πρώτη στον πρώτο γύρο η Λεπέν και θα αντιμετωπίσει ή τον δεξιό Φιγιόν που έχει σοβαρότατο ηθικό-πολιτικό πρόβλημα μετά τις αποκαλύψεις ότι απασχολούσε τη γυναίκα του και τα παιδιά του (διότι ακόμα κι αν δεν έχει ποινικές ευθύνες πώς θα πείσει τον πολίτη να κάνει θυσίες ενώ εκείνος είχε κόψει μισθό τέσσερα χιλιάρικα στον ακόμα απτυχίωτο κανακάρη του) ή τον Μακρόν που ήταν υπουργός Οικονομικών του Ολάντ αλλά κατεβαίνει με αριστεροδεξιό, ποταμίσιο πρόγραμμα, ενώ οι δυο υποψηφιοι της Αριστερας θα μείνουν εκτός νυμφώνος αλλά θα έχουν διατηρήσει την καθαρότητά τους, που δεν είναι και μικρό πράγμα στον βρώμικο κόσμο μας.

Advertisements

189 Σχόλια to “Στην Ιερά οδό”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >χει ένα συνεργείο στην Ιερά Οδός

    Κι ήταν κι ένας αοιδός λαϊκών ασμάτων της εποχής εκείνης σε «πολιτιστικό (κατά Γιαννόπουλον) κέντρο» της Ιεράς οδού. Πολύ πιο πέρα από τα σημερινά τέτοια «κέντρα» στις αρχές της, Γκάζι και Βοτανικό.

    Θα παρουσιαζόταν σε μια τηλεοπτική εκπομπή ο καλλιτέχνης και τον δασκάλεψαν τα της κλίσεως της οδού μη και πετάξει κανένα “Το μαγαζί είναι στην Ιερά οδός” .

    Ελα όμως που εκτός από την αιτιατική που την χειρίστηκε άψογα (βέβαια με μια χρονική καθυστέρηση για να σιγουρευτεί ότι θα το πει σωστά) μπήκε και η γενική. Κι έγινε το έλα να ακούσεις.

    Της “Ιερής Οδός” και παρόμοια.

  2. spatholouro said

    «ο αριστερός υποψήφιος Ζαν Λυκ Μελανσόν έχει σήμα του συνδυασμού του ένα ελληνικό Φ»

    France Insoumise=FI=φι=φ

    http://tempsreel.nouvelobs.com/politique/election-presidentielle-2017/20161017.OBS9922/le-phi-le-poing-et-la-rose-de-jean-luc-melenchon.html

  3. spiral architect said

    Καλημέρα.
    Ο οδοδείκτης της γαλλικής Ιεράς οδού – D196.
    (από το GPS της ΝΙΚΟΝ σου)

  4. spiral architect said

    Σιγά μη σκίσεις το καλτσόν
    Ζαν Λυκ Μελανσόν

  5. spatholouro said

    Τρύπα τον με το tirebuchon
    και θα σου πει κι ένα chanson

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια!

    2 Μπράβο που το βρήκες -ώστε FI = phi = φ!

    3 Εντυπωσιάζομαι!

  7. Ανδρεας Τ said

    Δεν έχω προσωπικά καμμία εμπιστοσύνη στα γκάλοπ που για την ώρα βγάζουν πάντα νικημένη την Λε Πεν, αλλά με ποσοστά στο δεύτερο γύρο του ύψους των 45%. Με αυτές τις καθαρότητες και τις αγριάδες μεταξύ αριστερών υποψηφίων, δεν είναι απίθανο να δούμε πρόεδρο την Λε Πεν και τότε θα κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων για το ποιός φταίει.

  8. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα! Μερσί για το ταξίδι, Νικοκύρη!

    Στην Ιερά Οδός (σικ, μωρέ) έβλεπα για χρόνια μια ταμπέλα για «μπαταρίες βαρέου τύπου». Ευτυχώς αποσύρθηκε…

    3 Γι’ αυτό εγώ δεν ανεβάζω φωτογραφίες στο δίκτυο… Σε λίγο θα κάνει κανείς φασματοσκοπική ανάλυση του εδάφους που κατούρησες μέσω δορυφόρου και θα σου λέει πόσα τσίπουρα ήπιες χτες… (πάσα για το γνωστό ανέκδοτο, όποιος δε βαριέται).

  9. sarant said

    7 Kι εγώ έχω μια ανησυχία -γιατί ο φτωχός να πάει να ψηφίσει Φιγιόν στο δεύτερο γύρο;

  10. spatholouro said

    #6/2
    Γιατί νομίζεις διατηρώ το επιτελείο μου σε καθεστώς καπιτα-λιμού;

  11. Από κει περάσανε και τα ταξί στη μάχη του Μάρνη, ή έχω τόσο μπερδεμένη τη γεωγραφία του Εξαγώνου;

  12. Babis said

    Οι περισσότερες φωτογραφικές μηχανές, έχουν την δυνατότητα να απενεργοποιήσεις την καταγραφή κάποιων στοιχείων.
    Ακόμα καλύτερα μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάποιο πρόγραμμα επεξεργασίας των metadata (πχ. http://www.colorpilot.com/exif.html) και να τον βάλεις να ψάχνει και να μην βρίσκει 😛

  13. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα!

    Via Sacra υπάρχει και στην παλαιά πόλη των Ιεροσολύμων, με σημασμένες τις δώδεκα στάσεις του Χριστού, με λατινικούς αριθμούς (όπως αρμόζει στην περίοδο), από την οποία διέρχονται καθημερινώς χιλιάδες τρελλαμένοι πιστοί, κυρίως καθολικοί (παραδόξως, οι δικοί μας είναι πιο «συγκρατημένοι» στην αναπαράσταση αυτού του θεάτρου), με αποκορύφωμα, φυσικά, τις ημέρες της Μ. Εβδομάδας, με λιποθυμίες και άλλα ευσεβή δρώμενα.

  14. sarant said

    12 E, δεν με πειράζει ο εντοπισμός

    11 Όχι, τα ταξιά ήταν το 1914 και πολύ πιο κοντά στο Παρίσι. Και είδα τώρα στη Βικη πως είναι μύθος ότι χάρη σε αυτά κρίθηκε η μάχη, αφού μετέφεραν μόλις 5.000 στρατιώτες.

    5 Να διορθώσω, tire-bouchon

    4 Η πλάκα είναι πως στα γαλλικά το caleçon είναι το αντρικό σώβρακο (ναι, θέλει άρθρο)

  15. Jimakos said

    Όπως σωστά λέει το Σπαθόλουρο, το Φ του Μελανσόν αντιπροσωπεύει το France Insoumise (FI). Διαβάζω μάλιστα ότι στην παρουσίαση του προγράμματός του, τον Οκτώβρη, ήταν παρούσα κι η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

    Ο ποταμός Μόσας, εκτός από το Μάαστριχτ, έχει δώσει το όνομά του και σε κάτι άλλο. Κοντά στο Μάαστριχτ (συμπτωματικά), ανακαλύφθηκαν τα πρώτα απολιθώματα ενός θαλάσσιου ερπετού, το 1764, αν και πέρασαν αρκετά χρόνια και η ανακάλυψη περισσότερων οστών, για να του δοθεί εντέλει το όνομα Μοσάσαυρος, το 1829.

  16. Γς said

    Ντάξει μωρέ!

    Ιερά Οδό έχουν κι οι Γάλλοι.

    Κι ο Γς δρόμο, δρομάκι, ruelle στο Παρίσι.

    Ενα δρομάκι χωρίς αριθμούς. Με δέντρα.

    Αριθμούς όμως, Γς-αριθμούς δώσανε σε κάτι άλλα δέντρα:

    https://postimg.org/image/dahgs50vl/

  17. spatholouro said

    14/5
    Πολύ σωστά: όλα τα lapsi calami, είτε σε άρθρα είτε σε σχόλια πρέπει να διορθώνονται

  18. # 16

    πάλι τα ίδια ;

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/03/28/boulevard/#comment-210475

  19. spiral architect said

    Έφερα μια βόλτα μέσω του street view στο Μόζα και στο Μπαρ-λε-Ντυκ. Τέτοιες επαρχιακές γαλλικές πόλεις μου θυμίζουν ταινίες του Κλοντ Σαμπρόλ με σατανικές γυναίκες και κερατάδες άντρες.
    (που’ σαι ρε Δύτη;) 🙂

  20. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @13. Στὴν Ἰερουσαλὴμ εἶναι ἡ Via Dolorosa (https://en.wikipedia.org/wiki/Via_Dolorosa). Ἡ Via Sacra ἦταν στὴν ἀρχαία Ρώμη (https://en.wikipedia.org/wiki/Via_Sacra).

  21. Στούμπος said

    Δεν τους ενοχλεί η διάταξη των αφισών στο ταμπλό, των αριστερών στα δεξιά και των (ακρο)δεξιών στα αριστερά με τους τροτσκιστές στο κέντρο; Τυχαίο;

  22. sarant said

    21 Μάλλον τυχαίο.

  23. Corto said

    Χαίρετε!

    α)Τι είναι το ζαριφιλίκι;

    β) «αν και δεν έχει νόημα να συγκρίνεις πόλεις ελληνικές με γαλλικές»

    Γιατί; Αφού στην Χωροταξία παραδοσιακά ακριβώς αυτή την σύγκριση κάνουμε (η λεγόμενη γαλλική έρημος).

  24. leonicos said

    ζαριφιλίκι

    καλό!

  25. leonicos said

    που δεν είναι και μικρό πράγμα στον βρώμικο κόσμο μας

    καλό!!!!

    (το βρόμικο με ω…. έστω…)

  26. leonicos said

    αφτί, αβγό, βρόμικος, κλοτσιά, πλημύρα!

    και άσε τον τριαντσφυλλίδη. Πέθανε.

  27. sarant said

    23α Κομψότητα, φιγούρα: Αυτά τα μαύρα που φορείς, δεν τα φορείς για λύπη / μόν’ τα φορείς για ομορφιά και για ζαριφιλίκι.

    23β Εννοώ, μια γαλλική πόλη των 20.000 κατοίκων θεωρείται εξίσου μικρή με μια ελληνική πόλη ίδιου πληθυσμού;

  28. leonicos said

    Πολύ χάρηκα που ξαναείδα τον Γς.

    Χτες και προχτές τον επαινέσαμε τόσο πολύ, που έπαθε σοκ, κι έκανε δυο μέρες να συνέλθει. Δεν το περίμενε!

    Άρα, για να μην περιμένει επα’ίνους, έχει και κάποιο γνώθι σ’ αυτόν. Αρετή είναι κι αυτό.

    Βέβαια, αν θέλουμε ν’ απαλλαγούμε από τον Γς, ξέρουμε πια τον τρόπο. Του ρίχνουμε μια μπαταριά επαίνους…. τζάμπα, διαδικτυακούς, και μέχρι να συνέλθει, ανασαίνουμε εμείς.

  29. leonicos said

    Επειδή το άρθρο για την Ιερά Οδό δεν είναι και συνταρακτικό, λέω να κάνω μια αναγωγή στα προηγούμενα άρθρα, γιατί τα διαμάντια και οι αρχαιότητες θάβονται πολλές φορές από τα φερτά των ποταμών, που είναι σκέτη άμμος.

    όταν έχω χρόνο, κέφι και κακία είμαι αχτύπητος.

  30. leonicos said

    Πρώτον: καταλοιβάδες είναι τα πασσαλείμματα. ούτε σταξίματα, ούτε σταγόνες.

    Το καταλείφω το επεσήμανε ο Παναγιώτης

  31. leonicos said

    Ιφ κι αν με μαλώσετε για την αναδρομή.

  32. sarant said

    Εδώ ο Μελανσόν αναλύει πώς διάλεξαν το Φι
    https://actus.jlm2017.fr/2017/01/23/faites-connaitre-le-phi-%CF%86/

  33. Corto said

    27 (Sarant):

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις!

    Το κοινό στοιχείο της ελλαδικής και της γαλλικής χωροταξικής κατάστασης είναι το τεράστιο κενό σε ενδιάμεσες πόλεις. Μετά το Παρίσι των 13 εκατομμυρίων, το χάος. Γιαυτό και μία πόλη των 20.000 κατοίκων στην Γαλλία είναι πολύ σημαντικότερη από μία αντίστοιχη π.χ. στην Γερμανία ή την Ιταλία (χώρες με εξαιρετική κατανομή πληθυσμού). Η ελλαδική περίπτωση είναι παρεμφερής με την γαλλική, και μάλλον χειρότερη. Οπωσδήποτε στην Ελλάδα μία τέτοια πόλη θα θεωρηθεί ακόμα πιο σημαντική.

  34. Ποντικαρέος said

    @23, 27 Πάντα είχα απορία πως πρέπει να συγκρίνουμε τις πόλεις9από άποψη πληθυσμού). Προσωπικά υπολογίζω τον πληθυσμό της πόλης ως ποσοστό του πληθυσμού της χώρας για να έχω μέτρο σύγκριση αλλά δεν ξέρω αν και αυτό είναι σωστό γιατί πχ το Πεκίνο των 12 εκ αντιστοιχεί σε μια ελληνική πόλη 101000 κατοίκων (μικρότερη από τη Λάρισα).
    Ξέρει κανείς αν υπάρχει κάποιο πρότυπο για τέτοιες συγκρίσεις;

  35. Πέπε said

    @31:
    Βρε Λεώνικε, δεν είναι ότι σε μαλλώνουμε για την αναδρομή. Ο καθένας γράφει για ό,τι θέλει: πολλοί σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων από αυτούς που ανεβάζουν πολύ την αξία του ιστολογίου, γράφουν κυρίως πάνω σε θέματα άσχετα από το αρχικό έναυσμα.

    Πρακτικό είναι το ζήτημα: πώς θα προχωρήσει η συζήτηση, αν το σχόλιό σου βρίσκεται αλλού από όλα τα υπόλοιπα;

    Τέλος πάντων, αφού σου αρέσει το σχολιάζειν εκτός τόπου, να σου απαντήσω σ’ ένα χτεσινό: φυσικά το κατάλαβα ότι κάνεις πλάκα, κι εγώ πλάκα έκανα.

  36. sarant said

    34 Ακριβώς αυτό, το να κάνεις αναγωγή στον πληθυσμό της χώρας οδηγεί σε τέτοια συμπεράσματα που και σε μένα φαίνονται παράλογα. Ίσως χρειάζεται κάποιος συντελεστής (καμιά λογαρίθμηση; )

  37. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Όσο κι αν είναι ελληνικό το μικρό φ, δε νομίζω ότι είναι ένα άγνωστο γράμμα. Φαντάζομαι ότι θα χρησιμοποιείται διεθνώς στην τριγωνομετρία, και γενικότερα για τις γωνίες (ας πουν οι ειδικότεροι).

  38. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    37.φ= Χρυσή Τομή βρε!

  39. Μαρία said

    32
    Παπαρολογεί. Fi donc! θα πει ο Γάλλος 🙂

  40. Πάνος με πεζά said

    Xρυσή τομή δεν έχω βρει μέχρι τώρα στη ζωή μου, πάντα μέσα μπαίνω, οπότε…

  41. Μαρία said

    38
    Την αναφέρει κι ο Μελανσόν, μόνο που ξεχνάει το γαλλικότατο ομόηχο fi.

  42. Από την απολαυστική και διδακτικότατη εισαγωγή στο «Λεξικόν Ελληνικόν και Γαλλικόν» του Σκαρλάτου Βυζαντίου (1846):

  43. Ποντικαρέος said

    @37 Tο φ χρησιμοποιείται και για τη «χρυσή τομή» ή αλλιώς το λόγο δυο διαδοχικών όρων της ακολουθίας Fibonacci. Μήπως κάτι τέτοιο (για «χρυσή τομή» κλπ) είχε κατά νου ο διαφημιστής που το έβαλε; (με την προϋπόθεση ότι η χρυσή τομή χρησιμοποιείται και στα γαλλικά όπως και στα ελληνικά). Από την άλλη είναι (και καλά) ψαγμένο άρα πιασάρικο.

  44. Ποντικαρέος said

    Δεν είχε εμφανιστεί το σχόλιο του Κιντ όταν έγραφα το 43

  45. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    43. Κανένας λόγος διαδοχικών όρων Φιμπονάτσι δεν είναι φ. Καθότι το φ δεν είναι ρητός αριθμός. φ=(1+ρίζα 5)/2
    Απλώς ο λόγος των διαδοχικών όρων Φιμπονάτσι ΤΕΙΝΕΙ στο φ.

  46. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Και φυσικά τα «χρυσά, θεϊκά, αρμονίες,κ.λ.π» είναι όλα μεταγενέστερα. Η αρχική εισαγωγή του φ γίνεται από τον Ευκλέιδη . Ο «άκρος και μέσος λόγος» όταν σε ένα ευθύγραμμο τμήμα χωρισμένο στα δύο, ο λόγος του όλου προς το μεγαλύτερο τμήμα ισούται με τον λόγο του μεγαλύτερου προς το μικρότερο.

  47. sarant said

    41 Αυτό σκέφτηκα κι εγώ!

    42 Αξίζει αναδημοσίευση αυτή η εισαγωγή

  48. Δεν ξεχνάει το (κάπως παλιομοδίτικο) γαλλικό επιφώνημα fi (=πουφ, αίσχος). Αν δεν υπήρχε αυτό, σαφώς θα είχε προτιμήσει κάποιον ωραίο καλλιγραφικό συνδυασμό των γραμμάτων F kai I — αλλά ακριβώς επειδή υπάρχει, και είναι ολοζώντανο τουλάχιστον στην έκφραση faire fi de (=θεωρώ περιφρονητέο), το απέφυγε και αναγκάστηκε να καταφύγει στο ελληνικό γράμμα, που δεν νομίζω πως είναι γνωστό στη μεγάλη μάζα των Γάλλων (στους μορφωμένους, ναι, φυσικά, αλλά ακόμα και αν έχουν κάνει τριγωνομετρία στο Λύκειο, πόσοι «μέσοι άνθρωποι» έχουν συγκρατήσει οτιδήποτε;)

  49. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    H ελληνική ορολογία , η οποία εμφανίζεται στο βιβλίο 6 (VI) των “Στοιχείων» του Ευκλείδη ,ως τρίτος ορισμός, όπου εμφανίζεται το κείμενο από το οποίο ξεκίνησαν όλα «Μια ευθεία λέγεται ότι έχει τμηθεί σε ΑΚΡΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟ ΛΟΓΟ, όταν όπως έχει η ολόκληρη ευθεία προς το μεγαλύτερο τμήμα έχει το μεγαλύτερο τμήμα προς το μικρότερο» Κοντολογίς, το όλον είναι του τμήματος ό,τι το τμήμα για το υπόλοιπο. Ο Ευκλείδης και οι προγενέστεροι και μεταγενέστεροι έλληνες μαθηματικοί μιλούσαν λοιπόν για «Μέσο και άκρο λόγο»
    Η «Θεία αναλογία» είναι όρος του αναγεννησιακού ιερέα-μαθηματικού Λούκα Πατσιόλι ,όπως και οι όροι χρυσός αριθμός, χρυσή αναλογία, χρυσή τομή είναι όλοι μεταγενέστεροι . Ο δε «αριθμός φ» εισάχθηκε μόλις στον 20ο αιώνα από τον μαθηματικό Μαρκ Μπαρ (Mark Barr) που πρότεινε σαν σημειογραφία το φ από το αρχικό γράμμα του Φειδία ( προς τιμήν του μεγάλου καλλιτέχνη προφανώς).

  50. Πέπε said

    @48:
    > > …το ελληνικό γράμμα, που δεν νομίζω πως είναι γνωστό στη μεγάλη μάζα των Γάλλων (στους μορφωμένους, ναι, φυσικά, αλλά ακόμα και αν έχουν κάνει τριγωνομετρία στο Λύκειο, πόσοι «μέσοι άνθρωποι» έχουν συγκρατήσει οτιδήποτε;)

    Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές όλοι στις χώρες που χρησιμοποιούν λατινικό αλφάβητο έχουν μια έστω αόριστη ιδέα ότι τα ελληνικά γράμματα (π, φ, Ω) έχουν κάτι να κάνουν με φυσικομαθηματικά. Είναι χαρακτηριστικό δε, κι ίσως βοηθάει στο παραπάνω, ότι κατά κανόνα χρησιμοποιούνται γράμματα από γραμματοσειρές που τονίζουν τη διαφορά με το λατινικό αλφάβητο (κάπως πιο προς το καλλιγραφικό, πολλές καμπύλες, λίγες γωνίες).

    Για να ξέρουν τι ακριβώς είναι το φ βέβαια, λίγοι – όσοι και στην Ελλάδα φαντάζομαι.

  51. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    49. M’άλλα λόγια ο Μπελ-σανσόν πώς τον λένε, το παίζει Φειδίας! 🙂

  52. Μαρία said

    42, 47
    Τη βάζω εδώ, για να την απολαύσουν κι άλλοι.
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/3/b/8/metadata-06-0000265.tkl&do=79750_01.pdf&pageno=7&width=403&height=582&maxpage=426&lang=en

    Στην ίδια εισαγωγή εμφανίζεται κι ο χαρακτηρισμός πατσαβούραι για μη σοβαρές εφημερίδες.

  53. Το ωραίο — το λέω για όσους δεν το ξέρουν — είναι ότι αυτός ο αριθμός γράφεται και 1+1/(1+1/(1+1/(1+1/(1+1/(1+1/(…))))), πράγμα που ελπίζω ότι συγκινεί αισθητικά 🙂 ακόμα και όσους δεν βρίσκουν καμιά ιδιαίτερη χάρη στα ορθογώνια με αυτόν τον λόγο πλευρών.
    Και βέβαια ο λόγος που ασχολείται ο Ευκλείδης με τη διαίρεση τμήματος σε μέσο και άκρο λόγο δεν είναι αισθητικός — είναι ότι έτσι κατασκευάζεται το κανονικό πεντάγωνο.

  54. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    53. Για μια ωραία αίσθηση του Φ -ως λόγου πλευρών παραλληλογράμμου- μια ματιά σε ένα πακέτο Μάρλμπορο, ή σε μια πιστωτική κάρτα (Mastercard ,όχι Visa) αρκεί! 🙂

  55. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said


    και ο Άγγελος

  56. νεσσίμ said

    30 σας έξήγησα τι είναι οι καταλοιβάδες στο σχόλιο 149 (με μΙνωική «εικονογράφηση» απο το ΒΜ)

  57. Alexis said

    Ωραίο και το σημερινό, μας ταξιδεύει…
    Η σύγκριση μεταξύ πόλεων με βάση την αναγωγή στον πληθυσμό της χώρας είναι άστοχη.
    Κάθε χώρα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Μία πόλη 15000 κατοίκων μπορεί να έχει τελείως διαφορετική εικόνα, οργάνωση και υποδομές στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στις ΗΠΑ και στην Κίνα…

  58. Γς said

    Φ, Τ + Φ

    Κι αγιοταφήτες

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ωραία η ξενάγηση στη γαλλική επαρχία και επιτυχημένο το καρφί της κατακλείδας. Αυτή η περιβόητη ιδεολογική καθαρότητα σε τι χρησιμεύει άραγε; Στο να κάνουμε κριτική εκ του ασφαλούς, χωρίς να λερώνουμε τα κόκκινα γαντάκια μας, ε; Γιατί άλλη χρησιμότητα δεν φαίνεται να υπάρχει.

  60. ΓιώργοςΜ said

    Το μέγεθος των οικισμών (πόλεων, χωριών κλπ) είναι ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση, αλλά δεν ξέρω από πού θα μπορούσε να ξεκινήσει κανείς, ούτε αν είναι κατάλληλο το σημερινό θέμα για να συζητήσουμε κάτι τέτοιο.
    Από τη μία θα μπορούσε να συγκρίνει πόλεις με παρόμοιο αριθμό κατοίκων, βάζοντας σα μεταβλητές την ύπαρξη κάποιων υποδομών (πχ «πόσα νοσοκομεία έχει μια πόλη 100.000 κατοίκων»), από την άλλη θα μπορούσε κανείς να βάλει κάποιες βασικές υποδομές και να δει πόσο μεγάλες είναι οι πόλεις που τις έχουν, σε πληθυσμό και έκταση (πχ «πόσο μεγάλες είναι οι πόλεις που έχουν νοσοκομείο»).
    Φαντάζομαι πως ο ΟΟΣΑ και άλλοι οργανισμοί θα έχουν σχετικούς δείκτες.
    Σε καμμία περίπτωση δεν τίθεται θέμα συσχέτισης του πληθυσμού μιας πόλης με τον πληθυσμό της χώρας. Δε θα έπρεπε να λέμε δηλαδή «πόσους κατοίκους θα πρέπει να έχει μια μεγαλούπολη, αν η χώρα έχει 17 εκ.κατοίκους».
    Αντίθετα, η ποσόστωση του πληθυσμού σε μικρούς, μεσαίους και μεγάλους οικισμούς χαρακτηρίζει τη χώρα (και δίνει τροφή για σκέψη), δηλ. «Τα 17 εκ κατοίκων αυτής της χώρας, σε τι ποσοστό ζουν σε οικισμούς ως 1000/10.000/100.000/1εκ/2εκ/3+εκ κατοίκων».
    Μπορεί να πλατειάζω εκτός θέματος κι έτσι το μαζεύω εδώ…

  61. Emphyrio said

  62. Γς said

    57:
    >Μία πόλη 15000 κατοίκων.

    Πρωτεύουσες με περίπου πολλαπλάσιο ή υποπολλαπλάσιο πληθυσμό

    1000 15 000 000 India
    100 1 500 000 Ecuador
    10 150 000 Transnistria
    1 15 000 Dominica
    1/10 1 500 Christmas Island
    1/100 150 Cocos (Keeling) Islands
    1/1000 15 South Georgia and the South Sandwich Islands

  63. Γς said

    62:

    https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_national_capitals_by_population

  64. οι αδελφότητες των αμερικανικών πανεπιστημίων και οι τύποι που χτυπάνε τατουάζ χρησιμοποιούν γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου για ομορφιά και για ζαριφιλίκι -ίσως ισχύει κι εδώ κάτι τέτοιο

    είναι και κάτι αμερικανά που βαράνε κινέζικα για να το παίξουν κουλ και μεταψαγμένοι

  65. Ας επισημάνουμε ότι εκτός από τη συγκεκριμένη Bar-le-Duc της Γαλλίας υπάρχει και μια άλλη πόλη, με πολύ παρόμοιο όνομα στα γαλλικά (Baerle-Duc, όπου το δίψηφο ae είναι απαρχαιωμένη γραφή του ολλανδικού μακρού aa), που βρίσκεται μέσα στην Ολλανδία, λίγα χιλιόμετρα από τα βελγοολανδικά σύνορα. Ο οικισμός είναι ενιαίος, αλλά για μυστηριώδεις ιστορικούς λόγους τα μισά του σπίτια ανήκουν στο Βέλγιο και αποτελούν τον δήμο Baerle-Hertog (=Μπάρλε του Δούκα [της Βραβάντης], εξ ου και το γαλλικό του όνομα), ενώ τα άλλα μισά ανήκουν στην Ολλανδία και αποτελούν τον δήμο Baerle-Nassau (=Μπάρλε του οίκου Νάσσαου). Και όταν λέμε «τα μισά», μη φανταστείτε π.χ. πάνω από την Πατησίων τα μεν και κάτω από την Πατησίων τα δε· τα σύνορα φιδογυρίζουν αόρατα μέσα στον οικισμό, και κάθε σπίτι έχει, δίπλα στον αριθμό του, και μια βελγική ή ολλανδική σημαιούλα για να δείχνει πού ανήκει! Και μόνο γι’ αυτό αξίζει την επίσκεψη, αν βρεθείτε ποτέ κατά κει με ΙΧ (με τη δημόσια συγκοινωνία είναι λίγο δύσκολο).
    Κάπως ανάλογη περίπτωση είναι, στα γερμανοολλανδικά σύνορα, το ζεύγος Herzogenrath (Ρατ του Δούκα) / Kerkrade (Ρατ της Εκκλησίας), γαλλικά Rolduc. Εκεί όμως τα σύνορα είναι ίσια.

  66. Corto said

    34 και 36:

    Δεν είχα σύνδεση πιο πριν, γιαυτό άργησα να απαντήσω.

    Η σύγκριση των πόλεων δεν γίνεται αναλογικά με τον πληθυσμό μιας χώρας, αλλά σε απόλυτο αριθμό. Υπάρχουν τεράστιες μητροπόλεις σε κράτη με σχετικά μικρό συνολικό πληθυσμό (π.χ. Σεούλ). Υπάρχουν επίσης πόλεις κράτη όπως η Σιγκαπούρη ή (υπό μιαν έννοια) το Χονγκ Κονγκ.
    Στην Ε.Ε. τουλάχιστον η ταξινόμηση των πόλεων βάσει πληθυσμού γίνεται σε μία κλίμακα 6 κατηγοριών, βάσει γεωμετρικής προόδου. Θεωρείται ως κατηγορία 0 η μεγαλύτερη (άνω των 6.000.000 κατοίκων) και κατηγορία 5 η μικρότερη (200.000 έως 400.000 κάτοικοι). Οι πληθυσμιακές πυκνότητες κάτω των 200.000 δεν λαμβάνονται ιδιαιτέρως υπόψιν στις μελέτες του ευρωπαϊκού αστικού δικτύου.
    Γενικότερα όμως στην Ε.Ε. η σύγκριση των πόλεων εξ απόψεως Χωροταξίας γίνεται με διάφορα κριτήρια, όχι μόνο πληθυσμιακά. Λαμβάνονται υπόψιν δεδομένα όπως:

    Οι πολυεθνικές εταιρείες
    Οι Τεχνοπόλεις
    Τα τεχνικά στελέχη
    Η έρευνα
    Τα πανεπιστήμια
    Οι οικονομικές θέσεις
    Η κίνηση στα αεροδρόμια
    Τα λιμάνια
    Η πολιτιστική ακτινοβολία
    Οι εκθέσεις
    Τα συνέδρια
    Ο τύπος
    Οι τηλεπικοινωνίες
    Οι ειδικότητες

    Τελικά εξάγεται μία γενική κατάταξη 8 κατηγοριών (πρώτη η ανώτερη κατηγορία). Μόνο το Λονδίνο και το Παρίσι ταξινομούνται σε αυτή την θέση. Η Αθήνα ανήκει στην 4η.

  67. ΓιώργοςΜ said

    64:
    Ερώτηση γνωστής μου, γνωρίζουσας την κινεζικήν, σε γκαρσόνι με τατού στον πήχη:
    «Συγγνώμη, τι λέει το τατουάζ σας;»
    «Είναι προσωπικό, δε μπορώ να σας πω».
    «Να το πω αλλιώς, τι σας είπαν πως λέει;»

    (ήταν κάτι σαν την τελευταία εικόνα)…

  68. Ριβαλντίνιο said

    Στο λεξικό του Λάμψα διάβασα πως Ιερά Οδός υπήρχε και στην Ηλεία, είχε μήκος 300 στάδια και ένωνε την Ήλιδα με την Ολυμπία. Στην Π-Λ-Μπ διάβασα ότι Ιερά Οδός υπήρχε και στους Δελφούς και έτσι λεγόταν και η οδός που συνέδεε την Μίλητο με το ιερό του Διδυμαίου Απόλλωνα.

  69. Γς said

    20:

    Και μία άλλη εκδοχή της Via Dolorosa

    Στη Ρόδο.

    Αναπαραγωγή του Δρόμου του Γολγοθά με χάλκινα γλυπτά «ιταλικού μοντερνισμού» που αναπαριστούν τις Στάσεις του Σταυρού και οδηγούν στον πανύψηλο λευκό Σταυρό με εσωτερική κλίμακα και ονειρώδη θέα. Φιλόδοξη και αρκετά πρωτοποριακή σύλληψη.

    Από τα κατάλοιπα της Ιταλικής περιόδου.

    Και πως πάει το πόδι Δημήτρη;

    Θα την περπατήσουμε την οδό στη Φιλέρημο της Ρόδου;

  70. voulagx said

    #65: Απο τη βικι:
    «Υπήρχε περίοδος κατά την οποία, σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία, τα εστιατόρια έπρεπε να κλείνουν νωρίς το βράδυ. Για κάποια εστιατόρια της περιοχής όμως, μέσα από τα οποία περνούσαν τα σύνορα, αυτό απλώς σήμαινε πως οι πελάτες θα έπρεπε να μετακινηθούν στα τραπέζια που βρίσκονταν στη βελγική πλευρά του καταστήματος.»

  71. Έλση said

    Lapsus calami ακόμα και στον πληθυντικό.

  72. sarant said

    65-70 Μου άνοιξε την όρεξη να πάω να το δω το χωριό αυτό.

  73. Baarle-Hertog, the Belgium town inside a Dutch town, Baarle-Nassau

    http://www.citymetric.com/skylines/no-3-baarle-hertog-belgium-town-inside-dutch-town-baarle-nassau-1241

    Αχχχχ,,, σε τέτοια σύνορα δεν γινόταν να υπερετήσουμε;

  74. Γς said

    Ιερά Οδός και η Ιερή Ελιά:

    Κι ήταν κάποτε κι η λεγόμενη «Ελιά του Πλάτωνα»

    Πριν την τρακάρει ένα Λεωφορείο και να την ξεριζώσει.

    Μαζέψαμε το κουφάρι της και το βάλαμε μέσα σε μια ειδική προθήκη στο κεντρικό κτίριο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου.

    Εκεί λοιπόν που στεκόμουν μια μέρα στην Ιερά Οδό για να περάσω απέναντι με ρωτάει ένας ταξιτζής.

    -Η Ελιά του Πλάτωνα που είναι;

    -Αν θέλεις την ίδια την ελιά, την έχουμε μέσα. Αν εννοείς που ήταν φυτεμένη..

    Και του έδειξα πιο πέρα το σημείο.

  75. Μαρία said

    65
    Πρόσφατα έγινε μια αλλαγή στα ολανδοβελγικά σύνορα. Δεν ξέρω αν είχε επιπτώσεις και σ΄ αυτή την πόλη.

  76. giorgos said

    Αύτό πού γράφει ό Μάρξ ,νομίζω ότι ισχύει καί γιά τίς πόλεις . Αντιγράφω άπό τό βιβλίο «Νεοελληνισμός καί Ιστορικές Συσχετίσεις»
    «…Τό φαινόμενο είναι καθαρά Φυσικό . Μιά κοινωνία είναι ένα δοχείο , όπως δέ σ’ ένα δοχείο μέ νερό ή αύξηση τής κινητικής κατάστασης τών μορίων του έχει σάν συνέπεια τήν μεταβολή τής πυκνότητας τού ύγρού–πού έκδηλώνεται ώς αύξηση τής πιέσεως έπί τών τοιχωμάτων — έτσι καί ή άνάπτυξη τών κοινωνικών σχέσεων έπιφέρει μεταβολή τής έσωτερικής πυκνότητος τής ίδιας τής κοινωνίας καί τήν δημιουργία πιέσεων πρός τά έξω ,δηλ. πρός τήν έπέκταση . Μιά έννοια αύτής τής μεταβολής τής πυκνότητος ώς συνάρτησης τής έσωτερικής κοινωνικής άνάπτυξης , παίρνομε άπό τόν όρισμό τού Marx τής πληθυσμιακής πυκνότητος :
    ((Μία σχετικά άραιοκατοικημένη χώρα μέ άνεπτυγμένα συγκοινωνιακά μέσα έχει πυκνότερον πληθυσμό άπό μιά περισσότερο πυκνοκατοικήμένη μέ άνεξέλικτα συγκοινωνιακά μέσα , καί μέ τήν έννοια αύτή οί βόρειες λ.χ. πολιτείες τής Αμερικανικής Ενωσης είναι πυκνότερα κατοικημένες άπό τίς Ινδίες »
    («Τό Κεφάλαιο» , έ.ά,σελ.370).

  77. Mπούφος said

    Πιστέ φίλε Σκύλε, τι είναι το ζαριφιλίκι;

  78. Mπούφος said

    στο σχόλιο 64 είδα τη λέξη ζαριφιλίκι

  79. Corto said

    76 (Giorgos):

    «μεταβολή τής πυκνότητας τού ύγρού»

    Μπορείτε να το διευκρινήσετε αυτό; Πότε μεταβάλλεται η πυκνότητα ενός υγρού;

  80. voulagx said

    #65: Ιδια περιπτωση με το Herzogenrath ειναι τo Chiasso στα ελβετοϊταλικα συνορα.

  81. giorgos said

    79. Λυπάμαι αγαπητέ φίλε άλλά αυτό δέν τό ξέρω . Ισως κάποιοι άλλοι εδώ μέσα νά μάς διευκρινήσουν άν συμβαίνει αυτό καί άν είναι λάθος ή σωστό .

  82. Πάνος με πεζά said

    Τέτοιος περίπου δρόμος υπάρχει και κοντά στο Κάτω Σούλι.

  83. Μαρία said

    79
    https://en.wikipedia.org/wiki/Density#Changes_of_density

  84. 77, 78
    Ο Νικοκύρης το ανέφερε, Μπούφο μ’. Υποψιάζομαι κάτι σαν μαγκιά κι έτσ΄!

    Το σλανγκ.γρ δεν τόχει πάντως.

  85. Μαρία said

    84
    Και το εξήγησε στο 27.

  86. 75 Μαρία, η αλλαγή αφορούσε τη διαχείριση των οχθών του Μεύση, καθώς δεν μπορούσαν τα συνεργεία καθαρισμού της μιας χώρας να περνάνε στην άλλη για να μάσουν δύο σακούλες σκουπίδια ημερησίως. Οι όχθες του ποταμού είχαν αλλάξει με τα χρόνια και είχε εμφανιστεί κι ένα νησάκι.

  87. Μαρία said

    86
    Ναι, έγραψα κι άλλο σχόλιο με χάρτη αλλά μάλλον μου το ‘φαγε η μαρμάγκα.

  88. Γς said

    82:

    Που κολλάει βρε το σχόλιό σου;

  89. Corto said

    81:
    Φίλε Giorgo, από όσο γνωρίζω τα υγρά είναι ασυμπίεστα και ως εκ τούτου η πυκνότητά τους δεν μπορεί να μεταβληθεί σε σημαντικό βαθμό. Τέλος πάντων πιθανολογώ ότι ο συγγραφεύς μπέρδεψε τις ιδιότητες των αερίων με τις ιδιότητες των υγρών.
    Συχνά οι παραλληλισμοί μεταξύ φυσικών και κοινωνικών φαινομένων παραπλανούν.
    Επίσης αδυνατώ να καταλάβω πώς μπορεί να προσαρμοστεί στις πόλεις αυτός ο ορισμός της πληθυσμιακής πυκνότητας.

  90. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ το φιλοθέαμον κοινόν της Ρώμης 🙂

    64: Σκύλος
    Είναι κι αυτός ο κινέζος που ήθελε να κάνει τατουάζ στα Ελληνικά και να γράψει «free», αλλά του έπαιξε άσκημο παιγνίδι ο γούγλης 🙂 🙂 Νομιζω ότι τό ‘χουμε αναφέρει παλιά εδώ ….

  91. sarant said

    82 Τέτοιος δρόμος, λες -τι τέτοιος; Σαν την γαλλική Ιερά οδό;

  92. Πάντως, ένας δρόμος σύνορο είναι και η «λεωφόρος» Ιλισίων μεταξύ Δήμου Αθηναίων και δήμου Ζωγράφου.
    Τίποτε σημαντικό εκτός από την ΟΥΛΕΝ. Παλιά, βέβαια, είχε ψοφήσει ένας γάιδαρος και τον είχαν αφήσει στο ένα πεζοδρόμιο. Περνάνε οι σκουπιδιαραίοι του οικείου πεζοδρομίου, δυσανασχετούν και τονε τραβάνε στο άλλο, το ξένο. Περνούν οι αντίστοιχοι και τον επαναφέρουν τον μακαρίτη στο αρχικό του πεζοδρόμιο. Κι έτσι, οι οδοκαθαριστές έπαιζαν πινγκ-πονγκ με τον ψόφιο γάιδαρο, μέχρι που η υπόθεση άρχισε να βρωμάει.

  93. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τόσο σπάνιος είναι πια ο χαρακτηρισμός «Μπασιμπουζούκοι» που χρησιμοποίησε ο κυρ Σάββας, έξαλλος με τις διαιτητικές λαμογιές και γηπεδικές αλητείες εις βάρος της πάναγνης ομάδας του; Λεξικά και ίντερνετ, λέει, επιστρατεύτηκαν, για να καταλάβουν οι δημοσιογράφοι τι εννοεί. Για μας τους κάπως παλιότερους ο «βασιβουζούκος» ήταν συνηθισμένος χαρακτηρισμός στα χείλη των καθηγητών μας και των αξιωματικών μας, όταν ήμαστε στη δικαιοδοσία τους.
    http://www.sport-fm.gr/article/Nikolas%20Aktipis/xeiroteroi-kai-apo-tous-mpazimpouzoukous-tou-sabba-theodwridi/3334643

  94. «Semper φ» το σύνθημα των Αμερικανών πεζοναυτών, από το Semper Fidelis, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Γαλλία, λέει η Βίκη.

  95. ΓιώργοςΜ said

    79 κλπ: Η πυκνότητα ενός υγρού αλλάζει αν προστεθεί σε αυτό πυκνότερο υγρό, ή αν διαλυθεί ζάχαρη, αλάτι κλπ. Οι διαλυόμενες ουσίες έχουν αμελητέα επίπτωση στον όγκο και αυξάνουν σημαντικά το βάρος, συνεπώς ίδιος όγκος+μεγαλύτερη μάζα>μεγαλύτερη πυκνότητα. Για το λόγο αυτό η άνωση στη θάλασσα (και δη στη Μεσόγειο, που είναι πιο αλμυρή από τους ωκεανούς) είναι μεγαλύτερη από αυτή στα ποτάμια και τις λίμνες. Αν ένα καράβι που πλέει με το νερό ως την κουπαστή μπει σ’ ένα ποτάμι, θα βουλιάξει.
    Του χρόνου, που η κόρη μου θα πάει στη Β Λυκείου (τότε διδάσκεται νομίζω), θα σας πω και για την οσμωτική πίεση… 😛

  96. 93

    Κι ο Κάπτεν Χάντοκ στον ΤένΤέν

  97. Γς said

    Δεν ξέρω αν το είπατε, αλλά το φ του Mélenchon

    έχει να κάνει πράγματι με την χρυσή τομή

    En plus des initiales du mouvement, l’équipe veut aussi voir dans la lettre «le nombre d’or, un symbole d’harmonie, ainsi qu’un 6 retourné, pour la 6e République, ou encore un bonhomme le poing levé», détaille Manuel Bompard, directeur de campagne de Jean-Luc Mélenchon contacté par «l’Obs».

    http://tempsreel.nouvelobs.com/politique/election-presidentielle-2017/20161017.OBS9922/le-phi-le-poing-et-la-rose-de-jean-luc-melenchon.html

  98. Moyo said

    Το πεζό ελληνικό λάμδα (λ), κάπως πιο καλλιγραφικό απ’ αυτό που εμαφανίζεται εδώ, είναι διεθνές σύμβολο gay και lesbian δικαιωμάτων, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 (ολογράφως και στον προφορικό λόγο: lambda).

  99. Corto said

    79 (ΓιώργοςΜ):

    Ευχαριστώ για την απάντηση!

    Νομίζω ότι ο συγγραφέας του αποσπάσματος στο σχ. 76, που παρέθεσε ο Giorgos, εννοεί μεταβολή της πυκνότητας με αύξηση της θερμοκρασίας («αύξηση τής κινητικής κατάστασης τών μορίων του»), προσπαθώντας να συγκρίνει την κινητικότητα των μορίων με αυτή των ανθρώπων. Προφανώς αυτό δεν ισχύει στα υγρά, αλλά μόνο στα αέρια, (όπου πράγματι ισχύει η καταστατική εξίσωση PV=nRT).
    Αν πάλι διαλύσουμε μία ουσία σε έναν διαλύτη π.χ. αλάτι σε νερό, θα αυξηθεί η πυκνότητα του υγρού, αλλά βέβαια πλέον θα έχουμε ένα μίγμα (ένα διάλυμα) και όχι τον αρχικό διαλύτη. Κατά κάποιον τρόπο δεν θα έχουμε νερό, αλλά αλατόνερο -ή εν πάση περιπτώσει δεν θα έχουμε το ίδιο είδος νερού.

  100. Λ said

    Έχουμε κι εμείς Μάα αλλά δεν είναι ποταμός αλλά όρος που χρησιμοποίησαν οι Αχαιοί για να εποικήσουν την Κύπρο.Μάα-Παλαιόκαστρο το πλήρες όνομα

  101. sarant said

    93 Αλήθεια δεν το ξέρανε; Γερνάμε…

    98 Εβγαινε κι ένα περιοδικό, το Λάμδα στη δεκ. του 80 αν θυμάμαι καλά.

  102. κουτρούφι said

    #76 και τα σχετικά.
    Θα πρέπει να δούμε μεγαλύτερο μέρος του κειμένου αλλά όπως είναι η συγκεκριμένη παράγραφος, απομονωμένη, εμπίπτει στις περιπτώσεις που περιγράφονται εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Fashionable_Nonsense

  103. Αστοδιάλο, ανατρίχιασα… Η κόρη του Ρίτσου προς τη Μάνα του Παύλου, Μάγδα Φύσσα

  104. Pedis said

    Παρέμβαση εισαγγελέα για επεισόδια ακροδεξιών στο Ωραιόκαστρο

    Θα κλάσουν μαλλί οι φασίστες! Ο Γαβρόγλου ζήτησε, λέει, τη συνδρομή του Τόσκα για την προστασία των παιδιών. Θα τους κάνουν ντά τα ΜΑΤάβγουλα του Τόσκα. Γιέεεα!

    Το δημοκρατικό τόξο έχει τεντώσει, λέμε.

    Στο μεταξύ, να τον πάρει και να τον σηκώσει αν ακούσω να παραπονεθεί κανείς όταν καμιά από τις καταγαμημένες ψυχούλες τα πάρει στο κρανίο, φορτώσει ένα τόννο εκρηκτικά και κάνει ντου με τιρ στη Ερμού …

    http://www.efsyn.gr/arthro/apelaynoyn-thyma-viaiis-epithesis-ston-aspropyrgo

    Τσιμουδιά!

  105. giorgos said

    76. Δυστυχώς δέν μπορώ ούτε όλο τό κείμενο νά άντιγράψω , ούτε καί νά καταλάβω τί άκριβώς θέλει νά πεί ώστε νά μπορέσω νά βοηθήσω . Πάντως άν κάποιος θέλει τό βιβλίο ,υπάρχει σέ ηλεκτρονική μορφή στό skrible.

  106. sarant said

    104 Παραλογίζεσαι, θαρρώ.

  107. 104

    Πάντως, έτσι για την ποκιλία έφαγαν κι ένα ξυλίκι τα ναζίδια στο Ορεόκαστρο.

    Κατά τις λοιπές ειδήσεις https://pbs.twimg.com/media/C5MkZtvWIAEk0Hh.jpg

  108. voulagx said

    #93, Γιαννης Κουβατσος: » ήταν συνηθισμένος χαρακτηρισμός στα χείλη των καθηγητών μας και των αξιωματικών μας, όταν ήμαστΑΝ στη δικαιοδοσία τους.»
    Παρατατικος ειναι.

  109. Corto said

    102 (Κουτρούφι):

    Καταπληκτικό! (Δεν εννοώ για την συγκεκριμένη περίπτωση, γενικότερα)

    «Sokal and Bricmont define abuse of mathematics and physics as:

    – Using scientific or pseudoscientific terminology without bothering much about what these words mean.
    – Importing concepts from the natural sciences into the humanities without the slightest justification, and without providing any rationale for their use.
    – Displaying superficial erudition by shamelessly throwing around technical terms where they are irrelevant, presumably to impress and intimidate the non-specialist reader.
    – Manipulating words and phrases that are, in fact, meaningless.
    – Self-assurance on topics far beyond the competence of the author and exploiting the prestige of science to give discourses a veneer of rigor.»

  110. Μαρία said

    Με απόφαση της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής, η απέλασή του αναστέλλεται μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία υπαγωγής του στις προστατευτικές διατάξεις για τα θύματα και τους μάρτυρες ρατσιστικών εγκλημάτων, που δικαιούνται άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους.

    Αστυνομικές πηγές επισημαίνουν στην «Εφ.Συν.» ότι υπάρχει νομικό κενό για το διάστημα που μεσολαβεί από την καταγγελία του ρατσιστικού εγκλήματος μέχρι την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας και την άσκηση δίωξης από την Εισαγγελία ρατσιστικών εγκλημάτων και ισχυρίζονται ότι στο διάστημα αυτό είναι σύννομη η σύλληψη και κράτηση των θυμάτων.

    Ωστόσο, το πραγματικό κενό φαίνεται να βρίσκεται στην ενημέρωση της αστυνομίας για τη νομοθεσία ή στον τρόπο που την ερμηνεύει και την εφαρμόζει.

    Ο νόμος 4332/2015, ο νόμος Χριστοδουλοπούλου για την ιθαγένεια, προβλέπει ότι απαγορεύεται η απέλαση θύματος ή ουσιώδους μάρτυρα ρατσιστικών εγκληματικών πράξεων που «προσέρχεται προς υποβολή καταγγελίας ή αναφορά του περιστατικού στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές, μέχρι την έκδοση της προβλεπόμενης […] πράξης του αρμόδιου εισαγγελέα». http://www.efsyn.gr/arthro/synelavan-thyma-ratsistikis-vias-se-nosokomeio

  111. Μαρία said

    108
    Ήμαστε ο παρατατικός για τους παλιολλαδίτες. 🙂

  112. Το «λ» είναι και το σύμβολο για την είσοδο στα Κινέζικα.

  113. leonicos said

    52 Μαρία

    Διάβασα ολόκληρη την εισαγωγή του Σκαρλάτου, και με όλο το σεβασμό που οφείλω στο Ιστολόγιο προτίστως και σε όλους σας, το απόλαυσα.

    Δύο σημεία

    Αλλά τις δεν γνωρίζει ότι η μετάφρασις δεν είναι του τυχόντος έργον;

    (Φαίνεται ότι προέβλεπε την έλευση του Σερ Σαρ/ οικοδεσπότη
    )

    Οι πλειότεροι των χρεωκοπούντων όχι μόνον δεν πτωχεύουν αλλά καταντούν πολύ πλουσιότεροι πολλών πλουσίων, των οποίων απεστέρησαν δια της χρεωκοπίας των τα αργύρια.

    Άρα δεν ήταν αποκομμένος από την πραγματικότητα

    Και ασφαλώς πονούσε τη γλώσσα και την Ελλάδα, δυο αρετές που σπανίζουν.

    Η Ακαδημία ιδρύθηκε, τρώει λεφτά, αλλά ΔΕΝ κατάφερε να συντάξει το Λεξικό. Και το παράτησε, πλασάροντας το γνωστό Χρηστικό, το οποίο μοιραίως θα παλιώσει σε δύο χρόνια. να δούμε αν θα το ανανεώσει.

    Τελικά περιγράφει την κατάσταση που ζούσε για την οποία δεν έχουμε ιδέα.

    Κάτι ανάλογο έγινε και στο Ισραήλ τη δεκαετία 48-60, όταν ο καθένας είτε απευθυνόταν σε κάποιον ειδήμονα, που τον είχε επιβάλει ο Ρότσιλδ είτε έγραφε ό,τι του ερχόταν στο κεφάλι, φτάνει να έμοιαζε μ’ εβραίκο, και φυσικά η μεγάλη πηγή νεολογισμών ήταν οι ζωντανές σημιτικές γλώσσες, συριακά και αραβωικά

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ακριβώς. Παρατατικός. Ήμαστε. Αν ήταν ενεστώτας (μακάρι! ), θα έγραφα είμαστε.

  115. leonicos said

    Κύριε Νισίμ, ειλικρινά ζητώ συγγνώμη, δεν το είχα δει. Σας ευχαριστώ.

  116. Pedis said

    # 106 – όποιος δεν τρελλαίνεται με αυτά που βλέπει και ακούει δεν σκέφτεται ψύχραιμα.

    # 110 – υπάρχει νομικό κενό και συλλαμβάνεται το θύμα. Δεν υπάρχει νομικό κενό για το δράστη και δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται. Τι παραξενα πράγματα ρε παιδί μου;

  117. Πάνος με πεζά said

    Πού κολλάει…Συγγνώμη, είμαι λίγο αλλού αυτές τις μέρες… 🙂

  118. leonicos said

    Υπερ…βατικά (σικ) εδάφη υπάρχουν πάρα πολλά στην Ευρώπη, έγκλειστα χωριά στη διπλανή χώρα. Η αραβική μύτη των στενών του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο ανήκουν στο Ομάν, ενώ παρεμβάλλεται έδαφος της Σ. Αραβίας ή των Α. Εμιράτων, δεν θυμάμαι καλά

  119. leonicos said

    Μπορώ να ξεχάσω τα περί βασιλέως Κανίσκου του Γιάννη Ιατρού στις 14/2;

    Ο Κανίσκος δεν κάνει λάθος. Η λεζάντα λέει: Κανίσκα, Βασιλεύς Βασιλέων

  120. leonicos said

    Αύριο και μεθαύριο, αν προλάβω…

    Μετά θα χαθώ για λίγες μέρες, λόγω Βουκουρεστίου (όχι την οδό). Μετά δεν θα πρέπει να δω τι συνέβη όσο έλειπα;

    Είμαι και κουτσομπόλης

  121. Mπούφος said

    Μαρία, Σκύλε

    την είδα την εξήγηση του Νικοκύρη στο 27, για το ζαριφιλίκι (= Κομψότητα, φιγούρα: Αυτά τα μαύρα που φορείς, δεν τα φορείς για λύπη / μόν’ τα φορείς για ομορφιά και για ζαριφιλίκι) σας μερσώ!
    😉

  122. 121

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ελπίζω πάντως να μην περνάνε εκείνη την ώρα απ’ την Ερμού κάποιοι απ’ αυτούς που υποδέχτηκαν τα προσφυγόπουλα στο Περιστέρι. Κι όχι μόνο εκεί. Ψυχραιμία και να προσέχουμε τι γράφουμε.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.enikos.gr/society/500771/thermo-kalosorisma-ton-prosfygon-mathiton-sto-peristeri-video-pho&ved=0ahUKEwi1tvX70KHSAhWELMAKHcVCBZAQqOcBCBswAQ&usg=AFQjCNGrYDXf1hmQ71rwtyj-MSLdJbVBxA&sig2=eZ9U1D84qVHICmScx_pIXA

  124. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  125. leonicos said

    35 Πέπε, γειά σου. Αλλά τα λίνκια σου 72 κι 77 έξοχα. Αλλά όταν πήγαινα να ανοίξω τα περί τον Βαλτινό της Κρόνυ, μου κόλλησε το ρημάδι κι έχασα τις σημειώσεις.

    Όταν το ξανάνοιξα, είχαν χαθεί όλα εκτός από το λινκ της Κρόνυ, που το διαβάζω τώρα.

    Δεν μ’ αρέσει να σχολιάζω εκτός τόπου, αλλά μου έρχονται δεύτερες σκέψεις. Ας πούμε, πόσοι άνοιξαν τα λινκ σου και της Κρόνυ;

    Διάβασα, τελικά και τον Παϊβανά της Κρόνυ.

    συστηνω να πάτε, όσοι δεν το κάνατε, μια μέρα πίσω, να τον διαβάσετε.
    Δεν είναι εύπεπτος. Δεν είναι πάντα πολύ καλός,

    π.χ. αντιγράφω:

    Ο όρος ‘ιδεολογία’ ορίζεται ως το σύνολο της σκέψης που μοιράζονται ομάδες ανθρώπων ή θεσμοί επιχειρώντας να την
    επιβάλουν σε άλλους ανθρώπους με ποικίλους τρόπους, κυρίως μέσω της ερμηνείας και άλλων χρήσεων του λόγου (Hawkes 1996: 161-3). Ο όρος συμπεριλαμβάνει και την έννοια του ‘μύθου’ ως παγιωμένης αφήγησης με θέμα την ανθρώπινη σκέψη και συμπεριφορά που δημιουργεί μια φενακισμένη συνείδηση ανεξάρτητα από τον βαθμό θεωρητικής και ιστορικής ενημέρωσης αυτής της συνείδησης.

    Με τη φράση ‘ιστοριογραφικό πρόβλημα’, λοιπόν, εννοώ κυρίως το πρόβλημα της ιστοριογραφίας του Εμφυλίου όπως αυτό προέκυψε ως ιδεολογικό διακύβευμα κατά τα μετεμφυλιακά χρόνια και τα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

    η γνώση είναι, κυρίως, κατασκεύασμα των λόγων που την
    συγκροτούν.

    Βρίσκω ότι λέει μερικά πράγματα που δεν στέκουν ελληνικά, τι θα πει ‘προέκυψε ως ιδεολογικό διακύβευμα’. Το διακύβευμα δεν προκύπτει.

    Ο ορισμός της ιδεολογίας και της γνώσης, παρά το σαιτέισιον, μου σήκωσε την τρίχα όρθια

    Παρά ταύτα, αναλύει πολλά καλά και πληροφορεί γι’ ακόμαμ περισσότερα

  126. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  127. Ριβαλντίνιο said

    @ 73 Σκύλος

    Αχχχχ,,, σε τέτοια σύνορα δεν γινόταν να υπερετήσουμε;

    Θέλει δύναμη και νεύρο να βαράς σκοπιά στον Έβρο στα βελγολλανδικά σύνορα ! 🙂

    @ 69 Γς

    Έχω πάει !

    @ 93 Γιάννης Κουβάτσος

    Εγώ την λέξη «βασιβουζούκος» την έμαθα από το ιστορικό μυθιστόρημα «Το τούρκικο κόλπο». Αλλιώς δεν την ήξερα.

    @ 114 Γιάννης Κουβάτσος

    Ο αόριστος πώς είναι ; Στο δημοτικό είχα γράψει τον παρατατικό «ήμασταν» (ή σε παρόμοιο ρήμα) και ο δάσκαλος μου είχε σημειώσει με κόκκινο στυλό «ήμαστε» και «δεν υπάρχει κατάληξη -σταν στα ελληνικά».

  128. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    Pour certains, les jeunes surtout, Salonique, c’est l’Orient, la Grèce aux ruines augustes, aux bois odorants de sycomores et de lauriers roses; le pays de l’éternel printemps, de la mer toujours brillante sous un ciel toujours bleu. Pour d’autres, au contraire, Salonique, c’est une ville sans pittoresque dans un pays maudit, des champs désolés, les fièvres, l’été torride et l’hiver glacé.
    http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k63160306/texteBrut

  129. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    129.La voie sacrée / Georges Thomas

  130. Pedis said

    # 123 – με αυτά που βιώνουν και υποφεπουν όλοι αυτοί οι οι άνθρωποι το θέμα είναι στατιστικό, όχι λεκτικό, εκφραστικό, ηθικό.

    Επίσης, το ένα, δύο άντε πέντε τοις εκατό δεν γίνεται από τη μια να το βρίζει ως αναρχοάπλυτους και από την άλλη να το έχει άλλοθι το ενενηντατόσο τοις εκατό όταν αποτρελλαθεί ένα από τα χιλιάδες θύματα της βαρβαρότητας και της απανθρωπιάς κι όποιον πάρει ο χάρος. Μαζι και η κυβέρνηση (που δεν λέει να διώξει έναν (ΕΝΑΝ) χρυσαυγίτη από την ελληνική αστυνομία, δύο χρόνια που κυβερνά) που όσους λίγους εναντιώνονται έμπρακτα στο ρατσισμό τους αφήνει στο έλεος του κάθε τραμούκου ναζιστή που κάνει ό,τι γουστάρει στα σχολεία που θα πάνε τα προσφυγόπουλα.

    Τόσο καιρό κρατά το σήριαλ και τώρα ξύπνησε ο Γαβρόγλου, σκούντησε τον Τόσκα, έγινε εισαγγελική παρέμβαση (Ουάου!).

    Aυτά είναι αστείες ασκήσεις ισορροπίας πάνω από το νομικό κενό (που η Μαρία κάνει τον κόπο πιο πάνω να μας υποδείξει ως την αιτία του κακού) στο πολιτικό τσίρκο της «αριστερής» κυβέρνησης.

  131. Ριβαλντίνιο said

    Να βάλω μερικές «οδούς» (διαδρομές) ακόμη που δεν ήταν ιερές, αλλά ήταν τρομερές.

    – Η περιοχή του Τευτοβούργιου Δρυμού όπου οι Γερμανοί του Αρμίνιου κατέσφαξαν τις λεγεώνες του Κοϊντίλιου Βάρου λέγεται die Knochenbahn = η λεωφόρος των οστών. (Άλλα ονόματα : das Winnefeld = το πεδίο της νίκης, die Knockenleke = το ρυάκι των οστών, der Mordkessel = η χύτρα της σφαγής).

    – Το «Μονοπάτι των Δακρύων», η διαδρομή που μετέφεραν τους Τσερόκη απ’τις ΝΑ ΗΠΑ στην Οκλαχόμα. Πολλοί Τσερόκη πέθαναν απ’τις κακουχίες.

    – Η Αππία οδός που το μήκος της γέμισε με τους σταυρωμένους δούλους κατά την επανάσταση του Σπάρτακου.

    Και ένα άσχετο ιστορικό κουιζάκι. Ποια νύχτα ονομάστηκε «Νύχτα της Θλίψης» ;

  132. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ρίβα, παρατατικός και αόριστος κλείνονται το ίδιο.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://users.sch.gr/parantoniou/site/glwssa/grammar_rima_eimai.html&ved=0ahUKEwi3xq_N9KHSAhVrI8AKHVL6BM4QFghFMAQ&usg=AFQjCNHr96XKbhCbQNnMytHKryGal6T1Ow&sig2=vR1ONKCRBXma6fYxEHlZgQ
    Όσο για τον δάσκαλό σου, μάλλον ήταν της παλιάς σχολής που της άρεσαν οι απόλυτοι κανόνες (του στυλ ποτέ κόμμα πριν ή μετά το και) και απεχθανόταν τις διπλοτυπίες. Όσο για τους βασιβουζούκους, είσαι μικρός και δεν τους έχεις ακουστά, οπότε έχει δίκιο ο Νίκος: μεγαλώνουμε. 😊 Ο λυκειάρχης μας φώναζε «Δεν θα μου το κάνετε βασιβουζούκικο εδώ μέσα! «

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κλίνονται, βέβαια. 😇

  134. 128, …Θέλει δύναμη και νεύρο να βαράς σκοπιά στον Έβρο στα βελγολλανδικά σύνορα ! 🙂

    Πάντως, και βελγολλανδικά σύνορα είναι στην
    Εβροζώνη ! 🙂

  135. Corto said

    129 (Έφη):

    Εκτός από τα γεγονότα του μακεδονικού μετώπου, το 1916 έλαβε χώρα και η ομηρία των 7.000 Ελλήνων στρατιωτών και αξιωματικών στο Γκαίρλιτς της Σιλεσίας, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα επεισόδια της νεώτερης ιστορίας μας.

  136. Corto said

    132 (Ριβαλντίνιο):
    Θλιμμένη νύχτα ήταν αυτή με τον Κορτέζ, όταν τα βρήκε σκούρα στην Τενοτσιτλάν.

    https://en.wikipedia.org/wiki/La_Noche_Triste

  137. Γς said

    Α, ρε Πσαρά!

    Ολο βίβερε περικολοζαμέντε μου’ σαι…

  138. Μαρία said

    136
    Σχετικά στα σχόλια https://sarantakos.wordpress.com/2009/11/25/makedometopo/

  139. Ριβαλντίνιο said

    @ 133 Γιάννης Κουβάτσος

    Θένκιου !

    @ 135 Μιχάλης Νικολάου

    🙂

    @ 137 Corto

    Ωωωωωωωωω !
    Για επιβράβευση να ένα άρθρο με ωραίες εικόνες για το Γκαίρλιτς που είχα διαβάσει :

    «Χαίρετε»: Ένα ελληνικό σώμα στρατού στο Γκαίρλιτς

    http://www.istorikathemata.com/2015/10/blog-post_13.html

  140. # 138

    Επιτέλους άρχισαν κι άλλοι να το καταλαβαίνουν, ως τώρα μόνο οι γυναίκες με διαισθηση το ξέρανε…

  141. Spiridione said

    Και ένα βιντεάκι
    http://www.france2.fr/emissions/apocalypse-verdun/videos/la_voie_sacree_1036262

  142. Πέπε said

    @128 τέλος:

    Το «είμαι» δεν έχει αόριστο. Όπως και το «έχω», έχει μόνο τους τρεις διαρκείς χρόνους, ενεστώτα, παρατατικό και μέλλοντα εξακολουθητικό. Για τους υπόλοιπους αντικαθίσταται κατά περίπτωση από το «έγινα», «υπήρξα», «στάθηκα» (π.χ. στάθηκε αφορμή) κλπ..

    Κι εγώ είχα μάθει ότι οι καταλήξεις -μασταν, -σασταν δεν είναι σωστές, παρά πρέπει να λέμε -μαστε, -σαστε στον παρατατικό. Επίσης, ότι το -σαστε δεν είναι σωστό για τον ενεστώτα. Ότι δηλαδή κλίνουμε π.χ. γράφομαι, γράφεσαι, γράφεται, γραφόμαστε, γράφεστε και όχι γραφόσαστε, γράφονται, και μετά, γραφόμουν, γραφόσουν, γραφόταν, γραφόμαστε (όχι -αν), γραφόσαστε (όχι οτιδήποτε άλλο), γράφονταν (και διά ροπάλου όχι γραφόντουσαν).

    Από δημοτικό που ήμουν, αυτή η κλίση του παρατατικού με ξένιζε. Το -μαστε, -σαστε μου ακουγόταν σαν ενεστώτας και μόνο. Ανέκαθεν προσπαθούσα συνειδητά να μιλάω σωστά, αλλά στο συγκεκριμένο δεν μπορούσα – αισθανόμουν ότι θα γίνει σίγουρα παρανόηση και ότι θα πρέπει να εξηγώ, πώς αλλιώς, καταφεύγοντας στον λάθος τύπο. Άκουγα ενίοτε ανθρώπους να μιλούν έτσι, αλλά μάλλον σπάνια.

    Ότι όμως αυτό είναι όντως η ζωντανή γραματική των Νοτιοελλαδιτών, τώρα το μαθαίνω από τη Μαρία. (Δηλαδή πόσο νότια;)

    Πάντως σήμερα η επίσημη γραμματική είναι πιο ανεκτική. Κι εγώ χαλάρωσα.

  143. Corto said

    140:
    Ριβαλντίνιο ευχαριστώ!
    Το έχω υπόψιν μου το άρθρο, πολύ καλό πράγματι.

  144. Ριβαλντίνιο said

    @ 143 Πέπε

    Ναι, μπορεί να του είχα γράψει παρατατικούς «γραφόμασταν» και «γραφόσασταν» και αυτός μου έγραψε το σωστό και ότι δεν υπάρχει κατάληξη -ασταν .

    Επίσης δεν μου αρέσουν οι 3 τελευταίοι χρόνοι του αρέσω :

    Έχω αρέσει
    Είχα αρέσει
    Θα έχω αρέσει.

    Εγώ θα το έκανα «έχω αρεσκήσει» κ.λπ. 🙂

    Επίσης γιατί ενώ έχουμε χρόνο π.χ. για το «θα έχω παίξει» (συντελεσμένος μέλλοντας) δεν έχουμε ξεχωριστό χρόνο για το «θα είχα παίξει» ;

  145. smerdaleos said

    @128, Ριβαλδίνιο: Ο αόριστος πώς είναι ; Στο δημοτικό είχα γράψει τον παρατατικό «ήμασταν» (ή σε παρόμοιο ρήμα) και ο δάσκαλος μου είχε σημειώσει με κόκκινο στυλό «ήμαστε» και «δεν υπάρχει κατάληξη -σταν στα ελληνικά».
    —-

    Άχ αυτοί οι δάσκαλοι!

    Εμένα η φιλόλογος στην Β΄ Γυμνασίου με διόρθωσε όταν είπα «πηγεμός», λέγοντας πως δεν υπάρχει τέτοια λέξη στα Ελληνικά.

    Γυρνάω στο σπίτι και ρωτάω τη μάνα μου. Μου βγάζει την Ιθάκη του Καβάφη «Σαν πας στον πηγεμό για την Ιθάκη».

    Εγώ λέω «α θα της το πω αύριο της καθηγήτριας» και η μάνα μου μου λέει «άστο μη σε βάλει στο μάτι». 🙂 🙂

  146. Μαρία said

    143
    Δεν ξέρω πόσο νότια, πάντως πιο κάτω απ’ τη Λάρισα. Ποτέ δεν με διόρθωσαν κι ούτε διόρθωσα με τη σειρά μου τα ήμασταν, ήσασταν.
    Κι ευτυχώς ο μακαρίτης ο Χατζησαββίδης μας έσωσε την τιμή κι έχει προτάξει στη σχολική γραμματική τους τύπους σε -ασταν 🙂

  147. Ριβαλντίνιο said

    @ 146 smerdaleos

    Και ο Καβάφης ψιλοπερίεργα τα έλεγε :

    http://www.kavafis.gr/prose/content.asp?id=319&cat=6

  148. sarant said

    142 Α μπράβο -σαν να ήτανε πιο στενός ο δρόμος το 1916

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    136. Ευχαριστώ! Εδώ πέρα, στο μέγα Φανερό Σκολειό, υπάρχουν όλα!
    139.Μαρία, ήσασταν όλοι εξαιρετικοί (και) σ΄ εκείνο το άρθρο.Ποταμός πληροφοριών.Είχες γράψει κι εκείνο το «αρέστηκαν» (οι βορειοαφρικανοί με τη Μακεδονία) και μαλάκωσε την καρδιά μου από την απλωμένη αγριότητα του πολέμου.

  150. ΚΩΣΤΑΣ said

    Όχι μόνο η Λάρισα, γενικά στη Θεσσαλία επικρατούν οι τύποι ήμασταν, ήσασταν. Το βρίσκω και σωστότερο, εύκολο ξεχώρισμα από τον Ενεστώτα, είμαστε – ήμαστε. Από Πελοπόννήσιους έχω ακούσει συχνά τον τύπο ήσαντε.

  151. smerdaleos said

    @151, Κώστα: Όχι μόνο η Λάρισα, γενικά στη Θεσσαλία επικρατούν οι τύποι ήμασταν, ήσασταν.

    Και το βασικό βορειοελλαδίτικο ισόγλωσσο ήμαν, ήσαν = ήμουν, ήσουν

    Όπως λέει και ο Ζήκος στο [01:41] «ήμαν καλός δισκοβόλος».

  152. Corto said

    139:

    Ναι, πολύ καλά σχόλια στο παλιό άρθρο για το μακεδονικό μέτωπο. Και μάλιστα οι φωτογραφίες ελληνικού ενδιαφέροντος από τα αρχεία του γαλλικού στρατού είναι πράγματι σπουδαίες.

  153. Πέπε said

    @147:
    Μα τι απαντάς, αφού η ερώτηση ήταν λάθος! «Παλιολλαδίτες» είχες γράψει, και από μνήμης εγώ το άλλαξα σε «νοτιοελλαδίτες» και ρώτησα πόσο νότια.

    Πάντως στην Αθήνα, που μ’ όλο το πολυσυλλεκτικό της έχει πάντως ένα κάπως δικό της χαρακτήρα στη γλώσσα, ο παρατατικός «ήμαστε» είναι μάλλον σπάνιος. Εντωμεταξύ ο Κώστας (#151) μας πληροφορεί ότι στη Θεσσαλία λένε αυτό που μάλλον οι περισσότεροι θεωρούν κανονικό, «ήμασταν».

    Σε άλλες ντοπιολαλιές εντωμεταξύ απαντά κάθε πιθανή περίπτωση:

    είμεθα – πρτ. ήμεθα (ίδιος, η αύξηση στην ορθογρ. συμβατικά)
    είμαστε – πρτ. ήμαστο
    είμεστα – πρτ. ήμεστα (ίδιος)
    όσο για το γ’ πληθυντικό, πρέπει να ‘χει ατελείωτη ποικιλία, ήταν, ήσαν, ήτο, ήσαντε, ήσαντο, ενώ για άλλα ρήματα -όντουσταν, -όντουσαν, -ονταν, -ουνταν, -οντο, -ουττο, -όνταν(ε) κλπ. κλπ..

  154. Μαρία said

    153
    Στο μεταξύ το 2012 κυκλοφόρησε κι αυτό το πολύ καλό βιβλίο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και χάρτες http://www.cityportal.gr/articles_det1.asp?subcat_id=194&article_id=40481

  155. ΚΩΣΤΑΣ said

    152

    Βεβαίως, βεβαίως και ήμαν – ήσαν. 🙂

  156. sarant said

    Κι εγώ προτιμώ τον παρατατικό σε -σταν επειδή είναι σαφέστερος.

  157. ΚΩΣΤΑΣ said

    155 Μαρία

    Ο Σπύρος Λαζαρίδης έχει γράψει και άλλα βιβλία, έχει και ταινίες από την εποχή του Σαράϊγ, τις προβάλλει κάπου – κάπου.
    Η δυτική Θεσσαλονίκη σιγά – σιγά αρχίζει να αναδεικνύεται ιστορικά. Αξίζει και σήμερα μια επίσκεψη στα συμμαχικά νεκροταφεία του Ζέιτενλικ, υπάρχει ακόμη εκεί ο τελευταίος Σέρβος φύλακας, κυκλοφορεί με τις παλιές στολές.

  158. voulagx said

    #147 Μαρια: Εκανα ττην παρατηρηση στον Γιαννη Κουβ. γιατι εμαθα απο φιλους εκπαιδευτικους οτι στο δημοτικο οι δασκαλοι διορθωνουν το «ημασταν» των παιδιων σε «ημαστε», ετσι λεει τους ειπανε απο το Παιδ. Ινστ. ή πως αλλιως λεγεται τωρα. Εγω παντως «ημασταν» το εμαθα στο σχολειο, κι η πρωτη μου δασκαλα δεν ηταν θεσσαλη αλλα κρητικια και «ημασταν» το ακουγα κι απο καταυλακιωτες εδω και σαραντα χρονια.
    Θυμαμαι που ακουσα μια φορα τον Χαρδαβελα να λεει: «τοτε που χαιρομαστε, που καταλαβαινομαστε..» τρομαξα να καταλαβω οτι αναφεροταν σε χρονο παρελθοντικο. Φαινεται οτι η καταληξη «-σταν» δεν ειναι κομιλφω για τους ψηλομυτες αθηναιους.

  159. Μα και η κρατική Γραμματική του 1941 («του Τριανταφυλλίδη») όχι μόνο αναγνωρίζει παρά και συστήνει τους τύπους σε -ασταν στον παρατατικό της παθητικής φωνής, ακριβώς για να διακρίνονται από του ενεστώτα!

  160. Corto said

    155:
    Προσπαθούσα να καταλάβω τι σόι τοπωνύμιο είναι αυτό και με τα πολλά διάβασα ότι έτσι είναι στα τούρκικα ο ελαιώνας, αν το κατάλαβα σωστά.

    The name comes from the Turkish word Zeytin which means Olive. It can be translated as Olive plantation

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Zeitenlik

  161. voulagx said

    #160 Αγγελε, ακριβως ετσι, αλλα φαινεται οτι μερικοι φωστηρες του ΠΙ ή του υπουργειου εχουν διαφορετικη αποψη που προσπαθουν να την επιβαλλουν

  162. Ριβαλντίνιο (145), τι θα πει «δεν μου αρέσουν οι 3 τελευταίοι χρόνοι του αρέσω»; Σε όλα τα ελληνικά ρήματα, ακόμα και στα πιο ανώμαλα, το «απαρέμφατο» (έτσι ονομάζει η κρατική Γραμματική του 1941, για ιστορικούς λόγους, τον άκλιτο τύπο που μαζί με τον κατάλληλο χρόνο του «έχω» σχηματίζει τους συντελεσμένους χρόνους) συμπίπτει με το 3ο ενικό της υποτακτικής αορίστου, και σχηματίζεται επομένως από το αοριστικό θέμα: έγραψα / να γράψει / έχω γράψει, ήπια / να πιει / έχω πιει, ανέβηκα /ν’ ανέβει / έχω ανέβει, ήρθα / να έρθει / έχω έρθει… Ετσι και άρεσα / να αρέσει / έχει αρέσει.

    Η άλλη σου απορία είναι πολύ πιο εύλογη. Και το «θα έπαιζα» και το «θα είχα παίξει» τα χαρακτηρίζουμε απλώς «δυνητική», χωρίς διάκριση χρόνου. Ούτε στις άλλες δύο συντακτικές εγκλίσεις, ευκτική και πιθαναλογική, κάνουμε διακρίσεις χρόνου: το «μακάρι να ήμουν εκεί!» δεν το λέμε «ευκτική παρατατικού», ίσως γιατί στα αρχαία δεν υπήρχε ευκτική παρατατικού, τη δε πιθανολογική («θα έφυγε» = φαντάζομαι πως έφυγε) είναι ζήτημα αν την αναφέρουν τα σχολικά βιβλία.

  163. Πέπε said

    @159:
    > > Εκανα ττην παρατηρηση στον Γιαννη Κουβ. γιατι εμαθα απο φιλους εκπαιδευτικους οτι στο δημοτικο οι δασκαλοι διορθωνουν το «ημασταν» των παιδιων σε «ημαστε», ετσι λεει τους ειπανε απο το Παιδ. Ινστ. ή πως αλλιως λεγεται τωρα. Εγω παντως «ημασταν» το εμαθα στο σχολειο, κι η πρωτη μου δασκαλα δεν ηταν θεσσαλη αλλα κρητικια και «ημασταν» το ακουγα κι απο καταυλακιωτες εδω και σαραντα χρονια.

    @160:
    > > Μα και η κρατική Γραμματική του 1941 («του Τριανταφυλλίδη») όχι μόνο αναγνωρίζει παρά και συστήνει τους τύπους σε -ασταν στον παρατατικό της παθητικής φωνής, ακριβώς για να διακρίνονται από του ενεστώτα!

    Η κλασική μπλε σχολική Γραμματική, με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο «Αναπροσαρμογή της Μικρής Νεοελληνικής Γραμματικής του Μανόλη Τριανταφυλλίδη», που διδασκόταν επί γενιές, δίνει για τον παρατατικό «δενόμαστε, δενόσαστε» (ενώ για τον ενεστώτα «δενόμαστε, δένεστε»). Επειδή αυτό αντιφάσκει στο γλωσσικό αίσθημα των περισσότερων Ελλήνων, γι’ αυτό ακριβώς είναι πιθανό να έχει ριζώσει βαθιά στη μνήμη και τη σκέψη κάποιων δασκάλων που το διορθώνουν ακόμα. Πάντως δεν είναι αυτό που ισχύει επίσημα σήμερα. (Ανεπίσημα δεν έχω πειστεί αν ίσχυσε καν ποτέ.)

    Οι σημερινές σχολικές γραμματικές λένε:

    1. Ενεστώτας:
    χάνομαι
    χάνεσαι
    χάνεται
    χανόμαστε
    χάνεστε/χανόσαστε
    χάνονται

    Παρατατικός:

    χανόμουν(α)
    χανόσουν(α)
    χανόταν(ε)
    χανόμασταν
    χανόσασταν
    χάνονταν/χανόντουσαν

    (Γραμματική Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού)

    2. Ενεστώτας:

    λύνομαι
    λύνεσαι
    λύνεται
    λυνόμαστε
    λύνεστε/-όσαστε
    λύνονται

    Παρατατικός:

    λυνόμουν(α)
    λυνόσουν(α)
    λυνόταν(ε)
    λυνόμασταν/-τε
    λυνόσασταν/-τε
    λύνονταν/λυνόντουσαν

    (Γραμματική Α’-Β’-Γ’- Γυμνασίου)

    Δηλαδή, αντίθετα από τη λίγο παλιότερη μπλε Γραμματική, τώρα στο μεν πιο βασικό επίπεδο του Δημοτικού διδάσκονται οι τύποι που ξέρουμε και λέμε οι περισσότεροι, με -σταν και ακόμη και με -όντουσαν για το γ’ πληθυντικό (ως δεύτερη επιλογή) και -όσαστε για το β’ πλ. ενεστώτα (κι αυτό ως δεύτερη επιλογή – παλιότερα μόνο ως παρατατικός, κι εκεί ως μοναδική επιλογή), στο δε πιο προχωρημένο του Γυμνασίου προστίθενται επιπλέον στον παρατατικό και οι παράξενοι τύποι που παλιότερα διδάσκονταν ως μοναδικοί και που θυμίζουν ενεστώτα.

    Τώρα, η Μικρή Νεοελληνική Γραμματική του 30φ (β’ έκδοση με βελτιώσεις 1975, αυτήν έχω), ενώ γενικά περιγράφει μια λίγο πιο παλαιινή δημοτική (π.χ. δένουμε και δένομε, υποτ. δένουμε και δένωμε – και γενικότερα υποτακτικές με η και ω), στο συγκεκριμένο ζήτημα λέει ό,τι και η σχολική μπλε:

    Ενεστώτας:

    δένομαι
    δένεσαι
    δένεται
    δενόμαστε
    δένεστε
    δένονται

    Παρατατικός:

    δενόμουν
    δενόσουν
    δενόταν
    δενόμαστε
    δενόσαστε
    δένονταν

    Αν λοιπόν στην κυρίως Γραμματική, το ’41, ο 30φ τα έλεγε αλλιώς, φαίνεται ότι τότε ήταν πιο κοντά στο (σημερινό τουλάχιστον) γλωσσικό αίσθημα των περισσότερων Ελλήνων, και στην πορεία, για κάποιο λόγο, απομακρύνθηκε (αναφέρομαι αποκλειστικά σ’ αυτό που συζητάμε).

    Εντωμεταξύ, αν ο Βουλάγξ άκουγε 40 χρόνια τους καταυλακιώτες να λένε «ήμασταν» (#159), ο Κώστας τους Θεσσαλούς να λένε το ίδιο (#151), εγώ τους [περισσότερους έστω] Αθηναίους ομοίως (#143), ποιοι ευλογημένοι έλεγαν αυτούς τους παράξενους τύπους παρατατικού που μοιάζουν για ενεστώτα, που διδάσκονταν τόσα χρόνια; Μόνο ο Χαρδαβέλας;

  164. Μαρία said

    160, 162
    Δεν τον συστήνει ακριβώς, αναφέρεται στα πλεονεκτήματά τους. Στα κλιτικά του όμως υποδείγματα δεν τους περιλαμβάνει.
    Το ίδιο ισχύει και για τον παρατατικό του είμαι. Αυτό συνεχίστηκε και στις σχολικές γραμματικές απο το ’76 και μετά και μόνο πρόσφατα έγινε αποδεκτή η διπλοτυπία.
    Ευτυχώς δεν συνάντησα μέχρι τώρα μαθητή που να λέει για το παρελθόν αγαπιόμαστε 🙂

    Δεν ευθύνονται λοιπόν οι φωστήρες. Απ’ τον Τριαντ. ξεκινάει το πρόβλημα αλλά οτι οι δάσκαλοι διορθώνουν δεν το είχα ξανακούσει, ειδικά τώρα που τα βιβλία έχουν και τους 2 τύπους.

    161
    Ναι. Zeytenlik.

  165. Μαρία said

    163
    Το σχολικό συντακτικό τις αναφέρει όλες :
    1. δυνητική
    2. πιθανολογική
    3. ευχετική

  166. Γς said

    ΟΧΙ άλλο λύω, λύεις, λύει, λύομεν, λύετε, λύουσι!

    Νισάφι πια!

    Ασε που μετά τόσα χρόνια έχει παραγραφεί κάθε ανάμνηση με το ρήμα…

  167. Γς said

    161:

    Μ έκανες με το Zeytenlik να ψάξω στην Τούρκικη Βίκη για την ελιά

    Λοιπόν τα ίδια πράγματα όπως εδώ.

    Οτι είναι η τέταρτη χώρα παραγωγής λαδιού, μετά την Ισπανία Ιταλία και Ελλάδα. Οτι πάνε πολύ καλά μόνο που η ΕΕ τους βάζει δασμούς 1 ευρώ το λίτρο.

    Για το δάκο κλπ κλπ.

    Α, και μια προτροπή [Σε άρθρο της Χουριέτ που παραπέμπει η Τουρκάλα Βίκη]

    Tütünü bırakıp zeytine yüklendi, geliri 300 milyon liraya ulaştı.

    «Φορτωμένες οι ελιές σταματήσετε το κάπνισμα, τα έσοδα έφθασαν τα 300 εκατομμύρια λίρες.»

    Το πιάσανε το νόημα. Τα πιάσανε τα λεφτά τους..
    Περισσότερα απ τον καπνό..

    Μετα έμεινα στη Χουριέτ. Ντάξει ίδιες καταστάσεις. Για τα Ιμια (Καρντάκ) δεν πρόσεξα κάτι, διάβαζα τις ιατρικές και συναισθηματικές οδηγίες προς «ναυτιλλομένες» (συζύγους, λέμε τώρα).

    Καμιά σχέση με τις δικές μας συζύγους, φίλες, γκόμενες κλπ.

    Εχουν πολύ κουπί να τραβήξουν ακόμη αι απέναντι

    Ε, κάπως έτσι είναι κι οι ελιές τους

  168. Γς said

    97, 2

    Συγγνώμη Spatholouro δεν σε είχα δει.

    Ή τουλάχιστον δεν είχα δει το λίκνο σου (Σχ 2)

  169. Alexis said

    #146: Και πηγεμός υπάρχει και πεθαμός βεβαίως.
    Χαρακτηριστική φράση σε πολλές ντοπιολαλιές: «είναι για πεθαμό» με δύο σημασίες: α)είναι βαριά άρρωστος, στα τελευταία του (σε καλό μας πρωί-πρωί 🙂 ) και β)είναι πολύ γέρος, χούφταλο που λέμε στην ΚΝΕ
    Στη διάκριση παρατατικού-αορίστου οι ντοπιολαλιές αποδεικνύονται συχνά σοφότερες από την επίσημη γραμματική, π.χ. ο τύπος ήμαστανε (έτσι με τόνο στην προ-προπαραλήγουσα) ή ο τύπος «μου άρεζε» (και «μ’ άρεγε» έχω ακούσει) ως παρατατικός του αρέσω.

    Καλημέρα δεν είπα…

  170. spiral architect said

    Μεταλιτότητα:
    Μιλούμε για μία κατάσταση όπου έχουμε μετατόπιση, όπως είπε και ο κ. Ντάισελμπλουμ, από τη φάση της λιτότητας σε μια νέα φάση που εγώ θα την πω μετά τη λιτότητα.
    Ίου!

  171. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και στη σχολική γραμματική του δημοτικού δίνονται και οι δύο τύποι ήμαστε/ήμασταν, ήσαστε/ήσασταν, οπότε μάλλον δεν υπάρχει κάποια συνωμοσία του ΠΙ και των ψηλομύτηδων Αθηναίων, καρντάσια. 😉
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://ebooks.edu.gr/courses/DSDIM-E104/document/4bd94046bspo/52404c085nvo/52404c4eh5kw.pdf&ved=0ahUKEwib3cnm_KLSAhVhDMAKHUzhDwUQFggkMAE&usg=AFQjCNEK6kwIHwJyCfYxPuXcyznMM52i3w&sig2=mC1v3896me4HwPD18GIS0w

  172. Alexis said

    #171: Είναι η φάση του γάιδαρου του Χότζα μετά από παρατεταμένη νηστεία-λιτότητα 😆

  173. voulagx said

    #172 @ Γιαννης Κουβατσος: Ε τοτε, φαινεται πως ηταν μια ηλιθια δικαιολογια της δασκαλας που στις διαμαρτυριες των γονιων του παιδιου απαντησε πως τετοια εντολη ειχε απο το υπουργειο. Κι εσυ να το κοψεις το «ημαστε» αν θες να συνεννοουμαστε. 🙂

  174. Γς said

    170:

    >χούφταλο που λέμε στην ΚΝΕ

    Και γιατί ειδικά στην ΚΝΕ;

    Α, δεν είναι το χούφταλο, που λέμε όλοι, μήπως έχει να κάνει με το επόμενο στάδιο εκείνου, που κάνει το παιδί [μπίπ] και τον γέρο αυτό που είπες;

    Το πολύ πολύ το …

    Την φωτό την έβαλα για να ομορφύνω το σχόλιο.

    Και τα μουστάκια είναι για να μην το ξεφτιλίσουμε εντελώς, Αλέξη

    φ

  175. Γς said

    Αντε, πολύ υποτονικό το βρήσκω το ιστοκλθγιο τώρα τελευταία.

    Είναι κι η πίεση, η δικιά μου.
    Σε μονοψήφιο νούμερο η μεγάλη.
    Μόλις και τσιμπάει το 10.

    Αραίωσα και το Co-Diovan των 12.5-160.

    Μήπως φταίει και το Lasix;

  176. Γιάννης Κουβάτσος said

    172. Και πώς θα ξεχωρίζω ότι είμαι Αθηναίος; Πέρα απ’ την πλάκα, στον γραπτό λόγο δεν υπάρχει μπέρδεμα λόγω του ήτα. Στον προφορικό λόγο λέω κι εγώ ήμασταν. Η πολυτυπία είναι υπό διωγμόν από άσχετους δασκάλους. Σήμερα π.χ. στην τάξη μιλήσαμε για τον εχθρό, που τον λέμε και εχτρό και κάποτε και οχτρό.

  177. Γς said

    Ιερά Οδός και θυμήθηκα μια πάσα που μου έδωσες Αλέξη πριν 4 χρόνια:

    http://caktos.blogspot.gr/2013_12_01_archive.html

  178. Γς said

    178:

    Φτου!

    Λάθος λίκνο

    http://caktos.blogspot.gr/2013/12/fly-fi.html

  179. Γς said

    Αντε, προλαβαίνουμε άλλο ένα με την Ιερά Οδό:

    Υπήρχε και ένας σταθμός του Μετρό, «Γεωπονική» που είχε αρχίσει να κατασκευάζεται μέσα στον περίβολο της Σχολής στην Ιερά Οδό.

    Και πως του ήρθε κάποιου πρύτανη να κάνει κόκξες. Μια δυο τρεις, τον σταμάτησε η Εταιρεία και τον μετέφερε ενάμισυ χιλιόμετρο πιο πέρα.

    Τότε μετάνιωσε κι ο Πρύτανης.
    Ηταν αργά όμως πια.

    Κρίμα θα γλίτωναν κανα 20λεπτο περπάτημα οι φοιτητές

  180. Alexis said

    #175: ΚΝΕ=Κοινή Νεο-Ελληνική. Όχι η άλλη ΚΝΕ.

  181. sarant said

    168 Ξέρεις τούρκικα, Γουσού;

    164 Α μπράβο!

  182. Πάνος με πεζά said

    @ 180 : Ήταν ο σταθμός «Βοτανικός», που μετά μετονομάστηκε σε «Ελαιώνας». Όταν μελετούσαμε, για σταθμό «Βοτανικός» ξέραμε…

  183. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και παρατατικός του αρέσω, το «μου άρεζε», που λένε πολλοί; «Όταν ήμουν μικρός, μου άρεζε…»

  184. Κουνελόγατος said

    Τα ληγμένα βλάπτουν σοβαρά την υγεία.

  185. Πέπε said

    @170:
    > > Στη διάκριση παρατατικού-αορίστου οι ντοπιολαλιές αποδεικνύονται συχνά σοφότερες από την επίσημη γραμματική, π.χ. ο τύπος ήμαστανε (έτσι με τόνο στην προ-προπαραλήγουσα) ή ο τύπος «μου άρεζε» (και «μ’ άρεγε» έχω ακούσει) ως παρατατικός του αρέσω.

    Όχι.

    Για το αρέσω / αρέζω ισχύει (αν και όσοι βάζουμε παντού σίγμα δεν έχουμε πρόβλημα να συνεννοηθούμε – πάντως δέχομαι ότι με δύο διαφορετικά θέματα είναι σαφέστερα τα πράγματα).

    Αλλά το ήμαστενε δεν έχει να κάνει. Το είμαι σε καμία ντοπιολαλιά δεν έχει αόριστο, έχει μόνο παρατατικό. Το ότι σε μερικά μέρη λένε τον παρατατικό αλλιώς απ’ ό,τι σε άλλα δε βοηθάει να τον ξεχωρίσουμε από τον ανύπαρκτο αόριστο.

    Επιπλέον, σε ορισμένα τουλάχιστον από τα μέρη όπου συνηθίζουν να προσθέτουν αυτό το -νε στην κατάληξη (π.χ. Νάξο), το κολλάνε εξίσου σε αορίστους και παρατατικούς: φεύγαμενε, φύγαμενε.

  186. Γς said

    181:

    Ο Βασιλιάς της γκάφας!

    182 α:

    Από την γκούγκλ τρανσλ
    έισον

  187. Μαρία said

    Για μια μελλοντική εκδρομή http://www.francetvinfo.fr/sciences/histoire/chemin-des-dames-lhommage-de-francois-hollande_2148672.html

    Το απαγορευμένο τραγούδι http://geopolis.francetvinfo.fr/quand-larmee-naimait-pas-la-chanson-39967

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: