Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πολιτικοδημοσιογραφικό κλισεδολόγιο (συνεργασία του Αλέξη)

Posted by sarant στο 9 Μαρτίου, 2017


Το σημερινό άρθρο είναι συνεργασία: το έχει γράψει ο φίλος μας ο Αλέξης, στον οποίο το ιστολόγιο χρωστάει επίσης άλλα δυο πολύ καλά άρθρα, τη συλλογή ιστορικών λέξεων και φράσεων της μεταπολίτευσης, πριν από τρία χρόνια, και την ανασύσταση των Ομηρικών επών  το 2011.

Στο σημερινό άρθρο ο Αλέξης συγκέντρωσε 85 λέξεις και φράσεις που έχουν γίνει κλισέ τα τελευταία χρόνια στον πολιτικό-δημοσιογραφικό λόγο. Ο τίτλος του άρθρου είναι δικός μου: ο Αλέξης το είχε τιτλοφορήσει «Σύντομος πολιτικός λεξιλογικός οδηγός (για επίδοξους πολιτικούς και μη)». Ωστόσο, όλο το άρθρο είναι δική του δουλειά, εγώ δεν έχω αλλάξει ούτε ένα γιώτα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμφωνώ πάντοτε με τα γραφόμενα. Οπότε, ο έπαινος ανήκει στον Αλέξη.

Το θέμα ασφαλώς έχει πολύ ενδιαφέρον και ενδιαφέρει και πολύ το ιστολόγιό μας. Εννοείται ότι η κατάρτιση του καταλόγου ενέχει υποκειμενισμό: ο καθένας μας μπορεί να έκανε κάποιες διαφορετικές επιλογές αν κατάρτιζε έναν ανάλογο κατάλογο. Τα σχόλια ασφαλώς θα προσθέσουν πολλά.

Οι φράσεις είναι καταταγμένες σε απόλυτη αλφαβητική σειρά, ένας τρόπος με αφοπλιστική απλότητα, που όμως δεν βολεύει πάντοτε στην αναζήτηση -η κατάταξη με λέξεις-κλειδιά είναι σαφώς προτιμότερη από αυτή την άποψη. Βέβαια, ο κατάλογος έτσι κι αλλιώς δεν είναι πολύ μεγάλος, και υπάρχει πάντα και το Ctrl-F.

Δεν λέω περισσότερα διότι το άρθρο του Αλέξη είναι εκτενές. Ιδού λοιπόν ο……

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

(για επίδοξους πολιτικούς και μη)

 

  1. αδιαπραγμάτευτος: Λέξη-πασπαρτού την οποία αρέσκονταν να χρησιμοποιεί ο Ανδρέας Παπανδρέου (“τα εθνικά μας δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα”) και μπορεί να κολλήσει σε πάρα πολλά και διαφορετικά πολιτικά συμφραζόμενα. Τελευταίως αποφεύγεται για ευνόητους λόγους.
  2. αντιλαϊκή πολιτική: Κλισέ της αριστεράς με το οποίο χαρακτηρίζει σε μόνιμη βάση την πολιτική της κυβέρνησης. Αποτελεί μόνιμη επωδό σε ανακοινώσεις, δελτία τύπου, ομιλίες στελεχών στη Βουλή ή στα τηλεοπτικά πάνελ. Η πολιτική της (οποιασδήποτε) κυβέρνησης πρέπει και οφείλει να είναι διαχρονικά αντιλαϊκή.
  3. Αρμαγεδδώνας: Βιβλικής προέλευσης λέξη (από την Αποκάλυψη του Ιωάννη) που λέγεται μεταφορικά στην πολιτικο-δημοσιογραφική φρασεολογία κυρίως για δέσμη μέτρων που επιφέρουν δυσάρεστες και σαρωτικές αλλαγές, π.χ. “Νέος Αρμαγεδδώνας για τις συντάξεις από την καινούργια χρονιά”.
  4. ατζέντα/ψηλά στην ατζέντα: Η ατζέντα είναι δημοσιογραφικό κλισέ των πολιτικών συντακτών και υποδηλώνει την “ημερήσια διάταξη” μιας συνάντησης, μιας επίσκεψης ή ενός κύκλου συνομιλιών. Με άλλα λόγια το πρόγραμμα των θεμάτων που θα συζητηθούν ή γενικότερα τα θέματα που απασχολούν μία κυβέρνηση, ένα υπουργείο κλπ. Ένα θέμα είναι “ψηλά στην ατζέντα” επομένως όταν είναι στις πρώτες προτεραιότητες της συζήτησης ή της επικαιρότητας.
  5. αυταρχισμός/αυταρχικός: Λέξεις-σύμβολα της αριστεράς επί δεκαετίες με τις οποίες, δικαιολογημένα ή μη, χαρακτήριζε διαχρονικά όλες τις κυβερνήσεις, από τη μεταπολίτευση και μετά. Ακόμα και αυτονόητες ενέργειες, όπως για παράδειγμα επιχειρήσεις της αστυνομίας για τη σύλληψη κακοποιών του κοινού ποινικού δικαίου, χαρακτηρίζονταν συχνά ως “επίδειξη αυταρχισμού”. Μαζί με τον “ιμπεριαλισμό” και το επίθετο “αντιλαϊκός” αποτελούν ίσως τις πλέον πολυχρησιμοποιημένες λέξεις από το κλισεδολόγιο της ελληνικής αριστεράς.
  6. αφήστε με να ολοκληρώσω: Μνημειώδης φράση-κλισέ των τηλεοπτικών πολιτικών πάνελ. Τα τελευταία χρόνια μετά το σχετικό δούλεμα που έχει πέσει για όσους δεν μπορούν να «ολοκληρώσουν», πολλοί το αλλάζουν ελαφρώς σε «αφήστε με να ολοκληρώσω τη φράση μου/τη σκέψη μου/το συλλογισμό μου»
  7. βαθύ κράτος/βαθύ ΠΑΣΟΚ: Σε παλιότερες εποχές ως “βαθύ κράτος” χαρακτηριζόταν από τους δημοσιογράφους το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της κεμαλικής Τουρκίας που κυβερνούσε με σιδερένια πυγμή τη χώρα και ενίοτε με πραξικοπήματα και στρατιωτικό νόμο. Από τη χρήση αυτή έχει προκύψει και ο χαρακτηρισμός “βαθύ ΠΑΣΟΚ” την εποχή που είχε αρχίσει η παρακμή του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος της “αλλαγής”. Αφορούσε το σκληρό πυρήνα του κόμματος, τα στελέχη εκείνα που παρέμεναν προσκολλημένα στις παλαιοκομματικές πρακτικές του παρελθόντος. Ή εκείνους που έχουν συνδεθεί στενά (με αρνητικό τρόπο) με την εποχή της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ τις δεκαετείς του ’80 και του ’90.
  8. Γουδί: Λέξη που έγινε της μόδας την εποχή της κρίσης και κυρίως την περίοδο 2010-2012, ή “περίοδο των αγανακτισμένων”. Στο Γουδί εκτελέστηκαν το 1922 οι έξι καταδικασθέντες σε θάνατο ως υπαίτιοι της Μικρασιατικής καταστροφής. Έχει μαγαριστεί αρκούντως από ακροδεξιούς, συνωμοσιολόγους, ελληναράδες, σωρραίους και λοιπές δυνάμεις…
  9. δεν απαντώ σε υποθετικά ερωτήματα: Κλασική ατάκα πολιτικού με την οποία αποφεύγει να απαντήσει σε ένα δύσκολο ερώτημα, όπως π.χ. “με ποιά κόμματα θα συνεργαστείτε σε περίπτωση που δεν έχετε αυτοδυναμία μετά τις εκλογές;”. Υποθετικό μεν πιθανότατο δε, οπότε ο πολιτικός, σοφά ποιών, το αποφεύγει δια της τεθλασμένης.
  10. δεν έχει κολλήσει ούτε ένα ένσημο: φράση κλισέ με την οποία κατηγορεί κάποιος τον κομματικό του αντίπαλο ότι είναι ανεπάγγελτος, ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του και ότι το μόνο του «επάγγελμα» είναι η ενασχόλησή του με το κόμμα. Συνώνυμο: δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του. Το δεύτερο παραπέμπει στον αλήστου μνήμης “αυριανισμό” των ’80ς, όταν η Κουρ(αδ)οφυλλάδα κατηγορούσε με το κλισέ αυτό τους συνδικαλιστές που οργάνωναν απεργίες στις ΔΕΚΟ ενάντια στην τιμημένη “αλλαγή”
  11. δεν κρίνω τις αποφάσεις της δικαιοσύνης: Εννοείται όταν με βολεύουν (για να το παίξω «υπεράνω»). Όταν δεν με βολεύουν τις κρίνω και τις παρακρίνω και μιλάω για κατευθυνόμενη δικαιοσύνη, πολιτική δίωξη κλπ. Ωραίος τρόπος επίσης για να “το στρίψει” κάποιος σε ερωτήσεις του τύπου: “πώς κρίνετε την τάδε απόφαση του δικαστηρίου…”
  12. δεν μπορεί να διοικήσει περίπτερο: Λέγεται για να δείξει την ανικανότητα και την πλήρη έλλειψη επαφής με την αγορά. Εκτοξεύεται ως μομφή βεβαίως προς αυτούς που έχουν τοποθετηθεί σε νευραλγικό πόστο στην κυβέρνηση ή στη διοίκηση κάποιου οργανισμού όντας παντελώς άσχετοι με την πραγματική οικονομία.
  13. δεν παρεμβαίνουμε στα εσωτερικά των άλλων κομμάτων: Συνηθισμένο κλισέ όταν ο πολιτικός ερωτάται να σχολιάσει πρόσωπα και γεγονότα άλλου κόμματος, ιδίως σε περιόδους που αυτό περνάει εσωκομματική κρίση. Είναι της ίδιας κατηγορίας με το “ο τόπος έχει ανάγκη μία ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση” αφού ενδόμυχα συμπληρώνεται με το “…τους αφήνουμε με χαρά να σφαχτούνε μόνοι τους”.
  14. δεν παρεμβαίνουμε στο έργο της δικαιοσύνης: Άλλος ένας ωραίος τρόπος για να πει κανείς «είμαι υπεράνω μέχρι που να μου πατήσετε τον κάλο». Συνώνυμο: “αφήστε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της”. Εννοείται ότι τα πάντα αλλάζουν όταν οι ενέργειες της δικαιοσύνης αρχίζουν και γίνονται «ενοχλητικές».
  15. δεν υπάρχει καλή και κακή τρομοκρατία/βία: Βλέπε και λήμμα «καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται». Είναι αντίστοιχης σημασίας μόνο που εδώ μιλάμε για πράξεις τρομοκρατίας, δολοφονίες κλπ.
  16. δεσμεύομαι προσωπικά: Προεκλογικό, και όχι μόνο, κλισέ του πολιτικού που είναι στα πρόθυρα της εξουσίας ή που ασκεί εξουσία. Ανεκδοτολογικού χαρακτήρα πλέον μετά τις τεράστιες ανατροπές που μας επιφύλαξε η μνημονιακή εποχή.
  17. διαπλοκή/διαπλεκόμενος: Διαχρονικές λέξεις που απασχολούν την ελληνική πολιτική σκηνή τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια. Είναι απροσδιόριστο πότε και πώς εισήχθησαν στο πολιτικό λεξιλόγιο, κάποιοι θεωρούν ότι τις εισήγαγε ο Κων. Μητσοτάκης το 1993 όταν μίλησε για διαπλεκόμενα συμφέροντα που τον έριξαν από την εξουσία. Το σίγουρο είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν πολύ τα αμέσως επόμενα χρόνια, επί κυβερνήσεων Σημίτη, όταν οι “εθνικοί εργολάβοι” έλυναν και έδεναν.
  18. διαρθρωτικές αλλαγές: Συνεχώς επαναλαμβανόμενο μότο όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων που πολλαπλασιάστηκε την εποχή της κρίσης και των μνημονίων.
  19. διαρρέω: Πρόκειται για αργκοτική (μεταβατική) χρήση του ρήματος διαρρέω από τους πολιτικούς συντάκτες, που την έχουν υιοθετήσει και οι πολιτικοί. Η σύνταξη είναι: ο Χ (πολιτικός, στέλεχος, παράγοντας) διέρρευσε το Ψ (έγγραφο, ντοκουμέντο, είδηση κλπ.) εννοώντας ότι το άφησε να διαρρεύσει, να γίνει γνωστό, είτε επίτηδες είτε κατά λάθος.
  20. εθνικός μειοδότης/εθνική μειοδοσία: Άλλη μια “παπαντρεϊκή” φράση, άγνωστης όμως αρχής και πατρότητας. Αρέσκονταν να την χρησιμοποιεί ο Α.Π. όταν αναφερόταν στη Δεξιά και ειδικά στον “αιώνιο εχθρό” Κ. Μητσοτάκη. Η πλέον εμφατική χρήση της ήταν αυτή μετά την κρίση με την Τουρκία το 1987.
  21. εκβιαστικό δίλημμα: Κλισέ της αριστεράς κυρίως, όταν δεν θέλει ή αποφεύγει να πάρει θέση για κάποιο θέμα, θεωρώντας εκβιαστικό δίλημμα το να επιλέξει μεταξύ δύο εξίσου κακών επιλογών.
  22. εκπαραθύρωση/εκπαραθυρώνω: Γλαφυρός τρόπος για να δηλωθεί (από τους πολιτικούς σχολιαστές συνήθως) ότι ο τάδε υπουργός, γενικός γραμματέας, σύμβουλος, παρατρεχάμενος, διοικητής, αξιωματούχος τέλος πάντων, αποπέμφθηκε κακήν κακώς.
  23. εκτροχιασμός των δημόσιων οικονομικών/της οικονομίας: Για κάποιο λόγο η λέξη “εκτροχιασμός” χρησιμοποιείται από τους οικονομικούς συντάκτες μόνο όταν αναφέρονται στα δημόσια οικονομικά και δη στις δαπάνες. Δεν θα ακούσουμε ποτέ π.χ. ότι η κατάσταση στα πανεπιστήμια έχει εκτροχιαστεί.
  24. εν μια νυκτί: Σε πολιτικά συμφραζόμενα χρησιμοποιείται πάντα με αρνητικό πρόσημο. Όταν κάτι γίνεται «εν μια νυκτί» σημαίνει πάντα ότι γίνεται εσπευσμένα και, κυρίως, κρυφά, νύχτα, για να «πιάσει στον ύπνο» την αντιπολίτευση, ή όσους τυχόν αντιδράσουν. Παράδειγμα (σχετικά πρόσφατο): Εν μία νυκτί η τροπολογία για τα hotspots με απευθείας αναθέσεις.
  25. έντιμος συμβιβασμός: Ευφημισμός του ΣΥΡΙΖΑ, της Βαρουφάκειας περιόδου της διαπραγμάτευσης, για να περιγράψει το είδος της συμφωνίας που επεδίωκε να συνάψει με τους εταίρους-δανειστές. Έπαιξε πολύ και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
  26. επανεκκίνηση της οικονομίας: Επίκαιρη φράση που αποτελεί διαρκές ζητούμενο την εποχή της κρίσης και των μνημονίων. Θυμίζει και την περίφημη «επανίδρυση του κράτους» του Καραμανλή Β΄.
  27. έσπειραν ανέμους και θερίζουν θύελλες: Από τη λαϊκή παροιμία “όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες” αυτό το κλισέ, το οποίο έχουν υιοθετήσει οι Έλληνες πολιτικοί για να κατηγορούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους για τις ολέθριες συνέπειες της πολιτικής τους. Συχνό τα τελευταία χρόνια της κρίσης, όπου οι πολιτικές παρατάξεις προσπαθούν να πλειοδοτήσουν σε καταστροφολογία και κινδυνολογία για το «ποιος είναι πιο επικίνδυνος για τον τόπο».
  28. έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη: Κλασικό «μότο» του πολιτικού που κατηγορείται για κάποιο αδίκημα. Εννοείται ότι η εμπιστοσύνη αίρεται εάν η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης είναι αρνητική για τον ίδιο.
  29. η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα: Η πατρότητα της φράσης αποδίδεται στον Παύλο Μπακογιάννη αλλά χρησιμοποιήθηκε αρκετά από τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1985, μετά την παραίτηση Καραμανλή από τον προεδρικό θώκο, και έγινε της μόδας. Είχε γίνει αρκετή κουβέντα τότε για την αναπλήρωσή του από τον πρόεδρο της Βουλής Γιάννη Αλευρά και το εάν δικαιούται να ψηφίσει ως βουλευτής στην επικείμενη ψηφοφορία, εκτελώντας συγχρόνως και χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας.
  30. η νύχτα θα είναι μακρυά/μακρά: Δημοσιογραφικό μάλλον παρά πολιτικό κλισέ, που λέγεται όμως σχεδόν πάντα σε πολιτικά συμφραζόμενα. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλές το βράδυ των εκλογών, όταν ένα αποτέλεσμα (π.χ. αυτοδυναμία, είσοδος στη βουλή) είναι εντελώς οριακό και θα πρέπει να ξενυχτήσουμε για να δούμε πού θα καταλήξει. Επίσης σε περιπτώσεις μαραθώνιων και ολονύχτιων διαβουλεύσεων, όπως οι περίφημες «17 ώρες» του Τσίπρα.
  31. ηθική και πολιτική εξόντωση: Σ’ αυτό αποσκοπούν οι πολιτικοί αντίπαλοι κάποιου, που τον κατηγορούν για σκάνδαλα, διαφθορά κλπ. Περίπτωση πολιτικού που να παραδεχτεί την ενοχή του δεν έχει υπάρξει ακόμα στην Ελλάδα, καθώς όλοι είναι θύματα «πολιτικής σκευωρίας που αποσκοπεί στην ηθική και πολιτική τους εξόντωση». Συχνά επίσης χρησιμοποιείται και η «ηθική και πολιτική σπίλωση».
  32. θα απαντήσω στο ερώτημά σας…: Κλασική φράση με την οποία ξεκινά ο πολιτικός την απάντησή του σε μία “δύσκολη” ερώτηση δημοσιογράφου. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιείται όταν δεν θέλει να απαντήσει επί της ουσίας, ή αλλιώς «να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα», αφού στη συνέχεια αυτά που λέει ουδόλως απαντούν στο ερώτημα.
  33. θα επιδιώξουμε ευρύτερες συνεργασίες: Προεκλογικό (συνήθως) κλισέ των κομμάτων εξουσίας, ιδίως τα τελευταία χρόνια που η επίτευξη αυτοδυναμίας είναι δύσκολη έως αδύνατη. Όλοι ξορκίζουν τις μονοκομματικές κυβερνήσεις και ορκίζονται ότι “θα επιδιώξουν ευρύτερες συνεργασίες μετεκλογικά ακόμα και αν είναι αυτοδύναμοι”.
  34. θα μας κρίνει η Ιστορία/ο ιστορικός του μέλλοντος: Βαρύγδουπη δήλωση πολιτικού που θεωρεί τον εαυτό ισάξιο του …Ελευθερίου Βενιζέλου (τουλάχιστον). Δείχνει και μερική απαξίωση προς την κριτική που δέχεται για τα έργα του (“δεν θα μας κρίνετε εσείς αλλά η Ιστορία”)
  35. θα πούμε αλήθειες: Φράση-κλισέ που μπορεί να εκληφθεί και σαν κρίση ειλικρίνειας του πολιτικού (ήρθε η ώρα να πούμε την αλήθεια) και λέγεται συχνά σε συζητήσεις, τηλεοπτικά πάνελ κλπ.
  36. θα τιμήσουμε την ψήφο/εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού: Κλασικό κλισέ με το οποίο ο πολιτικός που έχει κερδίσει τις εκλογές υπόσχεται να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων. Μη ρωτάτε τι γίνεται μετά…
  37. θα χυθεί άπλετο φως: κλισέ που χρησιμοποιείται όταν «σκάει» μία υπόθεση διαφθοράς, ή όταν συμβεί οτιδήποτε (π.χ. ατύχημα) το οποίο εμπεριέχει ευθύνες κρατικών λειτουργών και αξιωματούχων. Ο υπεύθυνος υπουργός διαβεβαιώνει ότι η υπόθεση θα διαλευκανθεί πλήρως και «θα χυθεί άπλετο φως»
  38. θερινή ραστώνη: Κλισέ των δημοσιογράφων και αυτό, μάλλον προέρχεται από τη λόγια γλώσσα των εφημερίδων παλαιότερων εποχών. Σχετικό και με τα “μπάνια του λαού” που έλεγε ο Αντρέας. Υποτίθεται ότι το καλοκαίρι είναι μία εποχή “νεκρή” από πολιτικές εξελίξεις λόγω θερινών διακοπών, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει αν σκεφτεί κανείς πόσα σημαντικά γεγονότα έχουν γίνει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες (μικρασιατική καταστροφή, Ιουλιανά, εισβολή Τούρκων στην Κύπρο, μεταπολίτευση, δημοψήφισμα 2015 με όλα τα επακόλουθα κλπ.).
  39. ιδεοληψία: Το κοινώς λεγόμενο «κόλλημα» στην καθομιλουμένη, αλλά σε πιο επίσημο ύφος. Αυτός που κατηγορείται για ιδεοληψία σημαίνει ότι έχει κάποιες ιδεολογικές εμμονές οι οποίες τον εμποδίζουν να σκεφτεί και να πράξει ορθά. Συνηθισμένη κατηγορία την οποία προσάπτουν στην Αριστερά οι πολιτικοί της αντίπαλοι. Ιδιαίτερα δημοφιλής τελευταία, έχει αντικαταστήσει μερικώς την παλιότερη (και βαρύτερη) «ρετσινιά» του σταλινικού.
  40. ιμπεριαλισμός: Ιμπεριαλισμός, ιμπεριαλιστές, ιμπεριαλιστικός κλπ., μία από τις πλέον πολυχρησιμοποιημένες κατηγορίες λέξεων από τη λεγόμενη «ξύλινη γλώσσα» της Αριστεράς. Για οτιδήποτε κακό συμβαίνει στον μάταιο τούτο κόσμο φταίει ο ιμπεριαλισμός και τα απανταχού τσιράκια του. Έχει ατονήσει λίγο μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού» και αντικαθίσταται ενίοτε από τον καπιταλισμό, τις τράπεζες, τη νέα τάξη, αλλά εξακολουθεί να είναι στις πρώτες γραμμές του αριστερού κλισεδολογίου.
  41. ισχυρή εντολή: Διαρκές στερεότυπο του κόμματος ή των κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία. Ζητούν ισχυρή λαϊκή εντολή προεκλογικά “για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους χωρίς δεσμεύσεις”. Την εποχή των μνημονίων το “χωρίς δεσμεύσεις” θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως σύντομο ανέκδοτο.
  42. καρατόμηση/καρατομήθηκε: Ένα ακόμη δημοσιογραφικό κλισέ που δηλώνει την αποπομπή, το «ξήλωμα» κάποιου αξιωματούχου από τη θέση του. Σχετικό φρασεολογικά είναι και το «θα πέσουν κεφάλια», για την αναζήτηση ευθυνών μετά από κάποιο (τραγικό συνήθως) συμβάν
  43. καταδικάζω τη βία από όπου κι αν προέρχεται: Το κλισέ αυτό λέγεται συχνά από πολιτικούς της δεξιάς-συντηρητικής παράταξης ενώ αντίθετα το αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι, οι πολιτικοί που αυτοπροσδιορίζονται ως «αριστεροί». Υποτίθεται ότι η Δεξιά καταδικάζει συλλήβδην όλες τις ενέργειες που διασαλεύουν την έννομη τάξη ενώ η Αριστερά δικαιολογεί κάποιες φορές την «επαναστατική» βία, εντός κάποιων ορίων, π.χ. σπάσιμο βιτρινών από διαδηλωτές, εισβολή αγανακτισμένων διαδηλωτών σε υπουργικό γραφείο και πρόκληση φθορών κλπ.
  44. καυτή πατάτα: Λαϊκή παροιμιώδης φράση που έχει περάσει στην πολιτική κυρίως τα τελευταία χρόνια, λόγω των δυσκολιών που επέφερε η οικονομική κρίση. “Μετρ” του είδους ο Κωστάκης ο Β΄ ο οποίος το 2009, βλέποντας τα δύσκολα, πραγματοποίησε ηρωική έξοδο μέσω εκλογών, δύο μόλις χρόνια μετά την επανεκλογή του. Πρώτος διδάξας ο θείος του που το 1980, προ του επελαύνοντος ΠΑΣΟΚ, έκανε το ίδιο, αφήνοντας την “καυτή πατάτα” (ηγεσία του κόμματος) στον Ράλλη.
  45. κλειδώνω/κλείδωσε: Η χρήση αυτή του ρήματος “κλειδώνω”, δηλ. αμετάβατο, χωρίς αντικείμενο, είναι κλισέ των δημοσιογράφων και αποτελεί μάλλον αγγλισμό. Παραδείγματα: “κλείδωσε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο”, “κλείδωσαν τα τέλη κυκλοφορίας” “κλείδωσαν τα πρόσωπα για τον ανασχηματισμό” κλπ. Χρησιμοποιείται φυσικά και εκτός πολιτικής, π.χ. κλείδωσε η μεταγραφή Μέσι στον Παναθηναϊκό (υποθετικό παράδειγμα χάριν αστεϊσμού!)
  46. κοινοβουλευτικό πραξικόπημα: έτσι χαρακτηρίζει η εκάστοτε αντιπολίτευση οποιαδήποτε απόφαση την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει από το Κοινοβούλιο με τρόπο που παραβιάζει τον κανονισμό της Βουλής ή τα κοινοβουλευτικά ήθη.
  47. κόκκινη γραμμή: Κλισεδιάρικη φράση που “πλάστηκε” την εποχή των μνημονίων για να υποδηλώσει το σημείο πέραν του οποίου η ελληνική πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών. Και φυσικά μετά τις συνεχείς κωλοτούμπες όλων των ελληνικών κυβερνήσεων έχει ευτελιστεί και αυτή τελείως, όπως τόσες και τόσες άλλες.
  48. κομματικό λάφυρο: κλισέ για τον δημόσιο τομέα που υποτίθεται ότι “καταλαμβάνεται” ως λάφυρο από το εκάστοτε κόμμα που κερδίζει της εκλογές. Ισχυρό την εποχή της παντοκρατορίας του δικομματισμού, έχει εξασθενήσει και αυτό αρκετά την εποχή της κρίσης, λόγω φτώχειας και μνημονιακής επιτήρησης.
  49. κύκλοι προσκείμενοι: Δημοσιογραφικό κλισέ. Συνηθίζεται όταν υποτίθεται ότι μεταφέρουμε την άποψη κάποιου πολιτικού, όχι όπως μας την είπε ο ίδιος (που δεν μας την είπε) αλλά όπως μας τη μετέφεραν άνθρωποι του στενού του περιβάλλοντος.
  50. λάσπη στον ανεμιστήρα: Φράση άγνωστης προέλευσης (προσωπικά μου θυμίζει Λαλιώτη και παλιό ΠΑΣΟΚ) με την οποία ο πολιτικός που έχει κατηγορηθεί για κάποιο σκάνδαλο κατακεραυνώνει (υποτίθεται) τους “λασπολόγους” συκοφάντες του. «Έχουν βάλει λάσπη στον ανεμιστήρα και λασπώνουν τους πάντες γενικώς και αδιακρίτως».
  51. με συνοπτικές διαδικασίες: Περίπου συνώνυμο του «εν μια νυκτί». Υποδηλώνει βιασύνη, παραβίαση των κανόνων και αντιδημοκρατική συμπεριφορά.
  52. μεγάλη δημοκρατική παράταξη: Οι παλιοί Πασόκοι χαρακτήριζαν αυτάρεσκα το κόμμα τους ως “μεγάλη δημοκρατική παράταξη”. Συχνά επίσης με τον όρο αυτό χαρακτήριζε ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ το σύνολο των κομμάτων της Αριστεράς, για να τα διαχωρίσει σαφώς από τη “συντηρητική παράταξη”, από τη Δεξιά (εποχές διαχωριστικών γραμμών, πράσινων και γαλάζιων καφενείων, σύγκρουσης φωτός και σκότους και λοιπών επικολυρικών). Σήμερα ο όρος έχει επιβιώσει ως “Δημοκρατική Συμπαράταξη” και χαρακτηρίζει την κομματική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.
  53. μεταρρύθμιση: Βλέπε λήμμα “διαρθρωτικές αλλαγές”. Οι μεταρρυθμίσεις είναι το συνεχώς ζητούμενο στην Ελλάδα από συστάσεως του ελληνικού κράτους.
  54. μη με διακόπτετε/δεν σας διέκοψα: Άλλο συχνό κλισέ των τηλεοπτικών πολιτικών συζητήσεων. Ο ομιλητής, που το παίζει ψύχραιμος και «ήρεμη δύναμη», ζητάει από το συνομιλητή του να τον σεβαστεί όπως τον σεβάστηκε αυτός και να μην τον διακόπτει.
  55. μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας/τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού: φράση εντυπωσιασμού, ελαφρώς “φθαρμένη”, κατάλληλη για μπαλκόνια αλλά και για τηλεοπτικά πάνελ.
  56. μνημονιακή λαίλαπα: Κλισέ των χρόνων της κρίσης και των μνημονίων. Έτσι χαρακτηρίζονται γενικά, με μια φράση, τα μνημονιακά μέτρα.
  57. να βάλουμε πλάτη: Η συναίνεση με άλλα λόγια. Η κυβέρνηση ζητάει από την εκάστοτε αντιπολίτευση να «βάλει πλάτη» όταν θέλει τη συναίνεση της για κάποιο θέμα που θέλει να περάσει.
  58. να σηκώσουμε τα μανίκια: Κλισέ των πολιτικών που σημαίνει «να δουλέψουμε σκληρά, να στρωθούμε στη δουλειά». Υπονοεί εμμέσως πλην σαφώς ότι μέχρι τώρα τεμπελιάζαμε.
  59. νωπή λαϊκή εντολή: Η εντολή που παίρνει το πρώτο κόμμα για να κυβερνήσει χαρακτηρίζεται “νωπή”, δηλαδή πρόσφατη, και αποτελεί το κύριο επιχείρημα με το οποίο η εκάστοτε κυβέρνηση απορρίπτει τα αιτήματα της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές.
  60. ο λαός έχει μνήμη και κρίση: Παλιό κλισέ που αρέσκονταν να χρησιμοποιεί ο Ανδρέας Παπανδρέου ως συμπλήρωμα του “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά”, αλλά δεν πρέπει να είναι δικό του, αλλά παλιότερο.
  61. ο τόπος έχει ανάγκη μία ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση: Συχνά επαναλαμβανόμενο κλισέ από στελέχη της κυβερνώσας παράταξης (αλλά όχι μόνο) όταν αναφέρονται στην αξιωματική αντιπολίτευση και στον ρόλο της. Συνήθως λέγεται και με κρυφή, υπόγεια χαρά αφού αυτός που το εκστομίζει ενδόμυχα συμπληρώνει μέσα του: “…αλλά χαίρομαι που είναι τόσο μπάχαλο ώστε δεν αποτελεί καμιά απειλή για μας”!
  62. οδικός χάρτης: Κλισέ που μάλλον είναι αγγλισμός, ως μετάφραση του road map. Ξεκίνησε να πρωτοακούγεται το 2002 όταν εκπονήθηκε το περίφημο “road map for peace” δηλαδή το σχέδιο για την επίλυση του παλαιστινιακού από ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία και ΟΗΕ. Οι εγχώριοι δημοσιογράφοι θεώρησαν πιο κομψό να μην το μεταφράσουν ως “σχέδιο δράσης” αλλά αυτολεξεί ως “οδικό χάρτη” και ο όρος καθιερώθηκε έκτοτε στο πολιτικό μας λεξιλόγιο. Σήμερα και ο τελευταίος μικροπαραγοντίσκος που σέβεται τον εαυτό του μιλάει όχι για σχέδιο, πλάνο ή οτιδήποτε άλλο, αλλά για “οδικό χάρτη”.
  63. οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν: αντίστοιχο με το «θα χυθεί άπλετο φως».
  64. όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα: Χαρακτηριστική ατάκα πολιτικού-Πόντιου Πιλάτου. Σημαίνει «εγώ δεν ξέρω τίποτα, βρείτε τα με τη δικαιοσύνη (κι αν τα βρείτε γράψτε μου)». Λεγόταν πολύ επί Σημιτικού ΠΑΣΟΚ (και από τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό), τότε που οι φήμες για σκάνδαλα οργίαζαν.
  65. παιδί του κομματικού σωλήνα: Το 1978 γεννήθηκε το πρώτο παιδί στον κόσμο με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης και είχε ονομαστεί τότε από τον τύπο (άστοχα ίσως) “παιδί του σωλήνα”. Τα χρόνια πέρασαν, η εξωσωματική γονιμοποίηση εξελίχτηκε και καθιερώθηκε και ο όρος “παιδιά του σωλήνα” έπαψε πια να χρησιμοποιείται. Άφησε όμως στο πολιτικό μας λεξιλόγιο την έκφραση “παιδί του κομματικού σωλήνα”. Λέγεται μειωτικά για τον πολιτικό που έχει γαλουχηθεί και έχει ανδρωθεί πολιτικά μέσα σε ένα πολιτικό κόμμα, χωρίς άλλη αξιόλογη κοινωνική δράση και παρουσία. Αυτός δηλαδή που η μοναδική δράση που έχει να παρουσιάσει στη ζωή του είναι η ενασχόλησή του με το κόμμα.
  66. παραπέμπεται στις καλένδες: Έχει γίνει πολύ κουβέντα για το εάν η σωστή έκφραση είναι “παραπέμπεται στις καλένδες” ή “παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες”. Σε κάθε περίπτωση η φράση σημαίνει ότι κάποια υπόθεση πάει για επ’ αόριστον αναβολή.
  67. πολιτική δίωξη/σκευωρία: Κάθε εμπλοκή του πολιτικού με το νόμο και τον εισαγγελέα βαφτίζεται «πολιτική δίωξη» ή «πολιτική σκευωρία» από τον ίδιο. Ο πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να καταγγείλει ως “πολιτική δίωξη/σκευωρία” οποιαδήποτε προσπάθεια να θιγεί το όνομά του, με εμπλοκή του σε σκάνδαλα, μίζες κλπ. Ακόμα κι αν έχει πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη. Εννοείται ότι αυτός είναι αθώος, αλλά οι πολιτικοί του αντίπαλοι βυσσοδομούν για να τον καταστρέψουν. Το χρησιμοποιούν και κόμματα, όταν στέλεχός τους κατηγορείται για κάτι: «Η δίωξη είναι πολιτική… κλπ

  1. πραγματική οικονομία: Η φράση αυτή έχει γίνει κλισέ τα τελευταία χρόνια της κρίσης για να τονίσει την αντίθεση μεταξύ των αριθμών που ανακοινώνει η εκάστοτε κυβέρνηση και της κατάστασης που επικρατεί στην αγορά, π.χ. Τα νούμερα που μας δίνετε δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική οικονομία κ. υπουργέ. Επίσης ως αντιδιαστολή του ιδιωτικού τομέα, που είναι «η πραγματική οικονομία» αυτή που παράγει, με τον (υποτίθεται) παρασιτικό δημόσιο τομέα και το χρηματοπιστωτικό σύστημα που κερδοσκοπεί πουλώντας «αέρα». Παλιότερα λεγόταν ως περίπου συνώνυμα «ο κόσμος της δουλειάς» «ο κόσμος της εργασίας» «οι άνθρωποι του μόχθου» κλπ.
  2. προβοκάτσια/προβοκατόρικος: Παμπάλαιες λέξεις της λεγόμενης “ξύλινης γλώσσας” της αριστεράς. Ανήκει στην ομάδα των λέξεων που έχουν εισαχθεί στη γλώσσα μας από τα ρωσικά (άλλες χαρακτηριστικές λέξεις αυτής της κατηγορίας η “ιντελιγκέντσια” αλλά και η πολύ επίκαιρη τα τελευταία χρόνια “τρόικα”). Προβοκάτσια είναι η σκόπιμη ενέργεια που γίνεται για να προκαλέσει σύγχυση και ανωμαλία και συνήθως να ενοχοποιήσει τον πολιτικό αντίπαλο. Χαρακτηριστική περίπτωση προβοκάτσιας θεωρείται π.χ. ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ στο Βερολίνο το 1933. Ανεξάρτητα αν έγινε από τους ναζί ή όχι (οι γνώμες των ιστορικών διίστανται) χρησιμοποιήθηκε ως “θείο δώρο” από το Χίτλερ για να κατηγορήσει τους κομμουνιστές και να εγκαθιδρύσει το ολοκληρωτικό καθεστώς του στη Γερμανία. Τα κείμενα της ελληνικής αριστεράς, (κομματικές ανακοινώσεις, επίσημες θέσεις κλπ.) είναι γεμάτα με τις λέξεις “προβοκάτσια”, “προβοκατόρικος”, “προβοκάτορας”. Τα επεισόδια π.χ. με εμπρησμούς και λεηλασίες καταστημάτων σε πορείες και διαδηλώσεις, χαρακτηρίζονται σχεδόν πάντα ως προβοκάτσια που στόχο έχει να συκοφαντήσει και να δυσφημίσει το λαϊκό κίνημα. Ομοίως ως προβοκατόρικες ενέργειες έχουν χαρακτηριστεί από την επίσημη Αριστερά στο παρελθόν πλήθος από τρομοκρατικές ενέργειες με σαφώς αριστερό ιδεολογικό στίγμα (π.χ. χτυπήματα της “17 Νοέμβρη”).
  3. προμηνύεται θερμό φθινόπωρο: Δημοσιογραφικό αυτό το κλισέ. Ως γνωστόν στην Ελλάδα όλα τα μεγάλα πράγματα τα θέατρα, οι σινεμάδες, τα σχολεία, η Βουλή (κατά σειρά σπουδαιότητας!) ξεκινάνε το φθινόπωρο, οπότε το κλισέ των δημοσιογράφων δεν είναι και τόσο άτοπο.
  4. ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις: Στερεότυπο των δημοσιογράφων και των δελτίων ειδήσεων για εντυπωσιασμό. Ακόμα κι όταν δεν είναι ραγδαίες χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του “σημαντικές πολιτικές εξελίξεις”.
  5. σκληρή δουλειά: Όλες οι κυβερνήσεις από συστάσεως του ελληνικού κράτους υπόσχονται “σκληρή δουλειά”, “περισσότερα έργα και λιγότερα λόγια” κλπ. Σχετικό και το κλισέ “να σηκώσουμε τα μανίκια”.
  6. συναίνεση: Διαχρονικό “μότο” όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων, που ζητούν συναίνεση για να προχωρήσουν τις μεγάλες αλλαγές “που έχει ανάγκη ο τόπος”. Φυσικά όταν είναι στην αντιπολίτευση δεν συναινούν σε τίποτα.
  7. συνταγματικό τόξο: Όρος που μπήκε στο πολιτικό λεξιλόγιο σχετικά πρόσφατα, μετά τις εκλογές του 2012, και κυρίως μετά τη δολοφονία Φύσσα το 2013 και την σύλληψη των ηγετικών στελεχών της “Χρυσής Αυγής” που ακολούθησε. Επινοήθηκε για να χαρακτηρίσει το σύνολο του πολιτικού κόσμου που είναι πιστό στη συνταγματική νομιμότητα και στον κοινοβουλευτισμό, και να το διαχωρίσει σαφώς από το φιλοναζιστικό κόμμα, και γενικά από όλους εκείνους που ονειρεύονται εκτροπές και ανωμαλία.
  8. τα χρήματα θα εξοικονομηθούν από την πάταξη της φοροδιαφυγής: Φράση-κλισέ, ανεκδοτολογικού χαρακτήρα, αφού έχει ειπωθεί τόσες πολλές φορές από κυβερνήσεις και από επίδοξους κυβερνώντες ώστε πλέον πείθει όσο και το “λύκος στα πρόβατα”.
  9. τελειώνω κ. πρόεδρε…: Κοινοβουλευτικό κλισέ από τον βουλευτή που έχει υπερβεί το χρόνο ομιλίας του και καλείται από τον προεδρεύοντα να κλείσει την τοποθέτησή του.
  10. το βαρέλι δεν έχει πάτο: άλλη μια φράση από τη λαϊκή σοφία που χρησιμοποιείται συχνά από δημοσιογράφους και πολιτικούς για να δείξει μία κατάσταση ατέρμονων και χωρίς αποτέλεσμα οικονομικών θυσιών.
  11. το μήνυμα των εκλογών: Η φράση αυτή ακούστηκε πολύ στις δημοτικές εκλογές του 1986 και έκτοτε καθιερώθηκε. Ήταν η πρώτη ισχυρή «σφαλιάρα» για το ΠΑΣΟΚ όταν έχασε και τους τρεις μεγάλους Δήμους της χώρας από τους υποψήφιους της Ν.Δ. Τότε ο Α.Π. έσπευσε να δηλώσει ότι “λάβαμε το μήνυμα των εκλογών”.
  12. το ψέμα έχει κοντά ποδάρια: Φράση που υποτίθεται ότι στηλιτεύει και ξεσκεπάζει τα ψέματα που έχει πει ο πολιτικός αντίπαλος. Λέγεται σε συζητήσεις χάριν εντυπωσιασμού. Λαϊκό γνωμικό που έχει μεταφερθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο.
  13. τον/την παραίτησαν: Δημοσιογραφικό κι αυτό το κλισέ κυρίως, που λέγεται όταν μία παραίτηση δεν είναι οικειοθελής αλλά κατόπιν πιέσεων. Η πιο κομψή και κομιλφό έκφραση είναι «ο τάδε (υπουργός π.χ.) ζήτησε την παραίτηση του Χ»
  14. υποθηκεύετε το μέλλον των επόμενων γενεών: Βαρύγδουπο και πιασάρικο κλισέ της εκάστοτε αντιπολίτευσης που κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της αδειάζει τα ταμεία και βάζει σε κίνδυνο τις μελλοντικές γενιές.
  15. ύφος και ήθος: Παλιό κλισέ από τα πασοκικά ’80ς που έχει αντέξει στο χρόνο. Χρησιμοποιείται και με θετική και με αρνητική χροιά, ανάλογα με την περίσταση: π.χ. «Θα εισάγουμε νέο ύφος και ήθος στη δημόσια ζωή» ή «Οι εκφράσεις του Χ υπουργού είναι ενδεικτικές του ύφους και του ήθους που επαγγέλλεται η κυβέρνηση»
  16. φοροκαταιγίδα/φοροεπιδρομή/φοροληστεία: Σχετικό κι αυτό με την κρίση. Υπήρχε από παλαιότερα αλλά επανήλθε (όχι άδικα) τα χρόνια της κρίσης, όταν τα μέτρα φορολογικής επιβάρυνσης πήραν τη μορφή “καταιγίδας”.
  17. χρειάζεται πολύ θράσος: Νεώτερη εκδοχή του “δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε” του Κουτσόγιωργα. Λέγεται συνήθως ως απάντηση στην ασκούμενη κριτική για κυβερνητικούς χειρισμούς: «Χρειάζεται πολύ θράσος για να μας ασκείτε κριτική εσείς που όταν κυβερνούσατε δεν είχατε κάνει τίποτα στο συγκεκριμένο ζήτημα».
  18. ψεκασμένοι: Κλισέ των τελευταίων χρόνων που χαρακτηρίζει όσους πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίες. Προέρχεται από την πλέον ανόητη και φαιδρή θεωρία συνωμοσίας, ότι δήθεν αεροπλάνα (των αμερικάνων, της οικονομικής ελίτ, των μυστικών υπηρεσιών κλπ.) πετούν πάνω από κατοικημένες περιοχές και μας ψεκάζουν με χημικές ουσίες, για να μας αποβλακώσουν και να μην αντιδρούμε σε όσα σχεδιάζουν για μας.

 

Advertisements

179 Σχόλια to “Πολιτικοδημοσιογραφικό κλισεδολόγιο (συνεργασία του Αλέξη)”

  1. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Ααα! Γι’αυτό λοιπόν λένε : Πίσω από τις πολιτικές λέξεις, κρύβεται ο Αλέξης! 🙂
    Πολλά ωραίο .

  2. Στούμπος said

    Μπράβο κουράγιο!!
    Κάτι που ακούστηκε αρκετά : το πιστόλι κάτω από το τραπέζι.

  3. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Πολύ καλή δουλειά. Εύγε στον Αλέξη. Θα ξεσηκώσει βέβαια άφθονο σχολιασμό.

    Τα πρώτα που μου ‘ρχονται στον νου:

    1. Οξυδερκέστατο το #32, «θα απαντήσω στο ερώτημά σας…: Κλασική φράση με την οποία ξεκινά ο πολιτικός την απάντησή του σε μία “δύσκολη” ερώτηση δημοσιογράφου.». Εγώ που είμαι πιο φλύαρος, θα έλεγα ότι δηλώνει: πρώτον, ότι ο πολιτικός αισθάνεται ότι ο άλλος τον προκαλεί αλλά τώρα θα του δείξει αυτός, και δεύτερον, προσπάθεια να κερδίσει μερικά δευτερόλεπτα χρόνο για να ανασυντάξει τις σκέψεις του.
    2. Στο #66, «Έχει γίνει πολύ κουβέντα» > πολλή.
    3. Πού είναι το μαχαίρι στο κόκκαλο;;;!!!

  4. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Δημοσιογραφικό προε πολιτικούς: Βάλτε μια άνω τελεία! (άμα τη βρεις στο πληκτρολόγιο ρε Χατζηνικοπρετεντεροτρέμη, να τη βάλω τη ρουφιάνα!)
    Και ένα κυπριακό: «Θέλουμε δίκαια λύση με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ» (λέγεται από πολιτικούς που ΔΕΝ θέλουν λύση του κυπριακού, επειδή τότε θα πάψουν να έχουν λόγω ύπαρξης, καθότι είναι φελλοί! και δεν έχουν τί άλλο να πούν)

  5. LandS said

    Το «θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο» δεν χρησιμοποιείται πια, αλλά για λόγους ιστορικής συνέχειας έπρεπε να περιλαμβάνεται.

    Εκτός από τη χρήση που δίνει ο κλισεκατάλογος στο 68, ο όρος χρησιμοποιείται και με την πραγματική του έννοια.
    Το ότι η Οικονομία της παραγωγής και διακίνησης αγαθών και υπηρεσιών ονομάζεται Πραγματική, δεν σημαίνει ότι βρίσκεται σε αντιδιαστολή με κάποια ψεύτικη ή μη-πραγματική οικονομία. Η Χρηματοπιστωτική Οικονομία είναι τόσο πραγματική όσο και η Πραγματική, όχι μόνο με την έννοια ότι υπάρχει αλλά κυρίως επειδή υπάρχει επειδή υπάρχει η Πραγματική και δεν μπορείς να έχεις τη μία χωρίς την άλλη. Ακόμα και σε προ-καπιταλιστικές κοινωνίες αυτή η συνύπαρξη ήταν παρούσα (στη μορφή που καλούσε η εκάστοτε ιστορική περίοδος) . Ίσως να ξεκαθάριζαν καλύτερα οι έννοιες αν αντί για Πραγματική λέγαμε Εμπράγματη. Το Αγγλικό Real μεταφράζεται και στα δύο.
    Θυμήθηκα την έκφραση «άρρηκτα δεμένος/η/ο» που μάλλον πρέπει να συμπεριληφθεί στα κλισέ του άρθρου.

  6. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Νομίζω ότι λείπει ένα βασικό, που το λένε σχεδόν όλοι, και μπορεί να μπεί είτε στο ε ,είτε στο δ:
    «Eγώ δε λέω ότι…(ακολουθεί οχετός κεκαλλυμένων ύβρεων ή/και συκοφαντιών) ,αλλά…»

  7. Πέπε said

    @5:
    Η άνω τελεία (που λέγεται από δημισιογράφους προς οποιονδήποτε, όχι μόνο πολιτικούς) είναι κλασική καφρίλα, και σημαίνει «τώρα βούλωσ’ το όπου κι αν έχεις φτάσει γιατί δε μας ενδιαφέρει πού θα καταλήξεις, μας ενδιαφέρει αυτό που θα πω τώρα εγώ». Και φυσικά είναι παράλογη έκφραση, γιατί μετά την άνω τελεία είναι αυτονόητο και υποχρεωτικό ότι θα συνεχίσεις, χωρίς να παρεμβληθεί τίποτε, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει όταν χρησιμοποιείται η φράση.

  8. Πέπε said

    Το #7 για το #4, όχι για το #5.

  9. spatholouro said

    19: αργκοτική η χρήση του «διαρρέω»;;;

  10. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα, και συγχαρητήρια για την πολύ καλή δουλειά.
    Μερικές ιδέες για προσθήκες, έτσι όπως μου ήρθαν.
    «ένας ευπατρίδης της πολιτικής» : συνήθως για πολιτικό παλαιότερων δεκαετιών, που πέθανε ξεχασμένος.
    «εγώ μιλάω με τον κόσμο» : καραμέλα των τελευταίων ετών, για να αποκαταστήσει την επαφή πολιτικού-πολίτη, σε αντίθεση με την…
    «ξύλινη γλώσσα» : που είναι η απόμακρη από τα καθημερινά προβλήματα πολιτική διατύπωση, αυτό που λέμε απλά «στην κοσμάρα τους».

  11. Πέπε said

    @Αφήστε με να ολοκληρώσω / Δε σας διέκοψα:

    Κατά καιρούς, όταν κάνουμε μια συζήτηση στην τάξη η οποία παρεκτρέπεται και τα παιδιά διακόπτουν, φωνάζουν κλπ., και τους λέω «ρε παιδιά δε γίνονται έτσι οι συζητήσεις», έχω λάβει την απάντηση «έτσι γίνονται κύριε, δεν έχετε δει ποτέ Βουλή / εκπομπές με πολιτικούς;».

  12. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, εκτός θέματος, η ποδοσφαιρική κλισεδούρα, που χτες επιβεβαίωσε τη μη άσκοπη ύπαρξή της : «στο ποδόσφαιρο, όλα γίνονται», και το συγγενές «το ματς δεν τελειώνει αν δε σφυρίξει ο διαιτητής τη λήξη».

  13. spiral architect said

    @12: Και αν δεν το γκαντεμιάσει ο Μητσοτάκης.
    (γιος, πατέρας, κόρη, ανηψιός … αδιάφορο)

  14. cronopiusa said

    Μπράβο κ. Αλέξη, μερικά κλισέ ακόμα

  15. Πάνος με πεζά said

    Eπίσης, λίγο φορέθηκε κι ακόμα φοριέται, κάτι που νομίζω ότι ξεκίνησε από το Χαρίλαο Φλωράκη, η «προσπάθεια θεραπείας του καρκίνου με ασπιρίνες», για επιφανειακά και ανούσια μέτρα.
    Κι από την άλλη υπάρχει και το «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί», ως ανταπάντηση σε πολιτικούς που ενώ διακυβέρνησαν παλιότερα, σήμερα είναι επικριτές από τη θέση της αντιπολίτευσης. Διανθίζεται και με το «Αιδώς, Αργείοι», και το «προκαλεί εντύπωση το θράσος με το οποίο…», που πιο πέρα, συντάσσεται με τρίτο πληθυντικό : αυτοί που έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα…

  16. και μια που έπαψε να ακούγεται τα τελευταία χρόνια λλά ηταν συνηθισμένη στα έτη των πρασινογαλάζιων κυβερνήσεων… παραλάβαμε καμμένη γη

  17. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Πολύ ωραίο το σημερινό, μπράβο στον Αλέξη που το ετοίμασε. Εγώ, ακόμη κι αν είχα το υλικό και την πρόθεση, θα είχα πάθει κατάθλιψη κάπου στη μέση και δε νομίζω πως θα το τελείωνα ποτέ.
    Δύο φράσεις που νομίζω πως είναι αγγλισμοί: η «καυτή πατάτα» (μάλλον προέλευσης Α. Παπανδρέου, που τους συνήθιζε, βλ. και «εδώ και τώρα») και η «λάσπη στον ανεμιστήρα» που μάλλον μεταφράζει ευπρεπίζοντας το «the shit will hit the fan», που σημαίνει πως θα γίνει της γνωστής εκδιδομένης κυρίας το κικγκλίδωμα.

  18. Που να τόξερα πως ο Κούλης ήταν με την PGS !!!!

    http://www.sdna.gr/politiko-deltio/politiki/article/305425/glenti-tsipra-se-mitsotaki-gia-tin-mpartselona-pics

  19. ΓιώργοςΜ said

    17 συνέχεια: τεκμηρίωση οπτικοακουστική του τελευταίου. 😛

  20. «Όμως εγώ θα ήθελα να πω το εξής», κλασσική ντρίπλα πολιτικού σε συνέντευξη μέσω της οποίας επιτυγχάνει δύο τινα: (α) αποφεύγει άρον-άρον την ερώτηση που του ετέθη αφού την απάντησε ακροθιγώς και (β) λέει αυτο που ήθελε εξ αρχής να πει (άσχετο με τη νερώτηση που του ετέθη) αλλά δεν είχε την ευκαιρία.

  21. Παναγιώτης Κ. said

    Πολύ καλή η συλλογή του Αλέξη!
    Να την πάρουμε ως έναυσμα και να αρχίσουμε σιγά-σιγά να συλλέγουμε λέξεις και εκφράσεις κλισέ από διαφόρους χώρους και σε ένα χρόνο από σήμερα να επανέλθουμε με καινούργια συλλογή.
    Να ένα παράδειγμα από τον χώρο της εκπαίδευσης: «Είναι έξυπνος αλλά δεν διαβάζει».Παραμυθιάζουν(;) οι εκπαιδευτικοί τους γονείς τον μαθητών και οι γονείς βεβαίως που έχουν την σχετική αγωνία μήπως το παιδί τους γεννήθηκε…προβληματικό χάφτουν το παραμύθι.

    Πάντως η Πασοκική περίοδος έβαλε για τα καλά την σφραγίδα της.
    Δεν είναι λοιπόν υπερβολή.Σε αυτή τη χώρα όλοι είμαστε…Πασόκ. 🙂

  22. ΓιώργοςΜ said

    5 Εγώ θα χρησιμοποιούσα τις λέξεις «Παραγωγική» και «Παρασιτική» για τις δύο αυτές οικονομίες, αλλά η ορολογία έχει παγιωθεί….

  23. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Νομίζω ότι το πιστόλι ήταν γεμάτο και πάνω στο τραπέζι.

  24. Μπαμπριγιώτης said

    Παιδιά να μην ξεχάσουμε και τις έρμες τις θυσίες που θα πιάσουν τόπο.

  25. spiral architect said

    @18: Εμ, δεν σαρώνεις τα πρωινά σχόλια.

  26. Πέπε said

    Και για να δέσω τα δύο προηγούμενα σχόλιά μου, #7 και #10:

    Η «άνω τελεία» είναι η λαβή που εξουδετερώνει το «δε σας διέκοψα» και όλα τα συνώνυμά του.

    Ωραίο κλισέ είναι και το «πάρτι».

    Βέβαια η Αριστερά και ιδιαίτερα το ΚΚΕ αποτελούν ξεχωριστό κεφάλαιο στην κλισεδολογία. Όπως επίσης και ο δημοσιογραφικός αλλά όχι πολιτικός λόγος (π.χ. η φρασεολογία των φυσικών φαινομένων: πύρινη λαίλαπα, επιδείνωση του καιρού, μίνι καύσωνας, διάφορα με Εγκέλαδο, επίσης τα διάφορα που συδαυλίζουν την υποτιθέμενη αγωνία του κοινού για εξαφανίσεις και ανεξιχνίαστα εγκλήματα, και τόσα ακόμα).

  27. Πάνος με πεζά said

    @ 24 : Γιατί, «το φως στο βάθος του τούνελ»;

  28. Παναγιώτης Κ. said

    Ο χώρος της Αριστεράς στην διαχρονική του εξέλιξη σίγουρα έχει πολλά κλισέ να μας προσφέρει. Έγινε άραγε κάποια σχετική καταγραφή;

    Το χωνί ήταν το μέσο με το οποίο μιλούσαν στον κόσμο οι αντάρτες.
    Το έχω διαβάσει αλλά μου το επιβεβαίωσαν και άνθρωποι που έζησαν εκείνη την εποχή, ήταν αδιανόητο σε μια προπαγανδιστική ομιλία, να απουσίαζαν οι λέξεις: Πλέρια, ενάντια, πισώπλατα.!

  29. Πάνος με πεζά said

    Και μια έκφραση πλαγίου λόγου, από δημοσιογράφους για πολιτικούς : «αποστάσεις φαίνεται να παίρνει από τη δήλωση …» Άλλος ένας βλακώδης πληθυντικός. αφού η απόσταση φτάνει και περισσεύει…

  30. ΓιώργοςΜ said

    23 Ναι, μετά το βάλαμε στον κρόταφο και πατήσαμε τη σκανδάλη. Ή μάλλον, πυροβολήσαμε το πόδι μας-με τον κρόταφο ίσως να είχαμε ξεμπερδέψει.

  31. ChrisMaGR said

    Πολύ καλή δουλειά. Θα πρόσθετα στη λίστα και τον (νεο)φιλελευθερισμό. Όποια μέτρα δεν αρέσουν χαρακτηρίζονται νεοφιλελεύθερα, κι ας μην έχουν καμία σχέση με τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία.

  32. Πέπε said

    @28:
    > > …εκείνη την εποχή, ήταν αδιανόητο σε μια προπαγανδιστική ομιλία, να απουσίαζαν οι λέξεις: Πλέρια, ενάντια, πισώπλατα.!

    Πολύ ωραίο. Τα τρία μόνα τους θα μπορούσαν να είναι και σύνθημα. Ή μάλλον μότο (ρυθμικά κάπου χάνουν για σύνθημα).

    Μένει να διαμορφωθεί/διατυπωθεί το ιδεολόγημα που θα συμπυκνώνεται σ’ αυτό το μότο: ποιοι ακριβώς είμαστε εμείς που με υπερηφάνεια διατυμπανίζουμε ότι προχωράμε πλέρια, ενάντια και πισώπλατα; 🙂

  33. Φοίβος said

    Σχετικά με την εκπαραθύρωση, ο όρος, και ο τρόπος, έχει τις ρίζες του στην Τσεχία όπου και χρησιμοποιήθηκε σε δύο περιστάσεις που αποτέλεσαν αφορμές για το ξεκίνημα δύο πολέμων (1419 Χουσιτικός, 1618 Τριακονταετής)

  34. atheofobos said

    8-Γουδί Μόνο που οι περισσότεροι αλλού νομίζουν πως θα τους πάμε!
    ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ ,ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΜΕ;
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2009/04/blog-post_14.html
    Φως στο τούνελ- το έβλεπε πριν 30 χρόνια ο Ανδρέας αλλά έκτοτε συχνά το βλέπουν όσοι είναι στην κυβέρνηση (μαζί με την Νικολούλη!)
    Λαοθάλασσα- συνήθης όρος για να περιγράψουν τα προσκείμενα σε ένα κόμμα μια κομματική συγκέντρωση.
    Εθνικός εργολάβος- ανάλογα με την κυβέρνηση είναι διάφοροι που αναλαμβάνουν έργα από αυτήν πχ ο Μπόμπολας, ο Καλογρίτσας κτλ
    Από λόγια έχετε χορτάσει – ο πολιτικός που θέλει να υποσχεθεί και αυτός ξανά όσα οι προηγούμενοι είχαν ξαναϋποσχεθεί!
    Εκλογές τώρα- μόνιμο αίτημα της αντιπολίτευσης λίγους μήνες μετά τις εκλογές.
    Αποκρατικοποιήσεις , Ξεπούλημα δημόσιας υπηρεσίας- Νέοι όροι των αντιμνημονιακών κομμάτων πριν βρεθούν στην εξουσία και αυτών που είναι στην αντιπολίτευση.

  35. spatholouro said

    Εξαιρετικό το βιβλίο του Γ. Καλιόρη για την ξύλινη γλώσσα του αριστεροκομματικού ιδιώματος:
    https://www.politeianet.gr/books/9789607102119-kalioris-giannis-armos-xulini-glossa-156889

  36. Γιάννης Ιατρού said

    Εύγε Αλέξη! Επιβεβαιώνεται πως πίσω απ΄τις λέξεις, κρύβεται ο Αλέξης 🙂

  37. sarant said

    33 Σωστά

    35 Έχω περιέργεια να το ξαναδιαβάσω σήμερα να δω πόσα επιβεβαιώνονται

    Στα κλισέ θα πρόσθετα το «πολιτικό προσωπικό» και το «πολιτικός πολιτισμός μας»

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ευχαριστούμε Αλέξη, μπράβο!
    Πολλές φορές έχω σκεφτεί κι εγώ για τις τόσες χιλιοειπωμένες στερεοτυπικές λαμακίες των πολιτικών, που (νομίζουν ότι) πιάνουν τόπο στ΄αυτιά των ακροατών τους.
    Μερικές εκφράσεις κλισέακόμη στην κρίση σας:

    32. >>η νύχτα θα είναι μακρυά/μακρά
    Στις εκλογές ακούγεται και:η νύχτα είναι γκαστρωμένη/η νύχτα βγάνει επίσκοπο…

    Οι πρώτες 100 μέρες της κυβέρνησης (ή της μέλλουσας κ.)

    -κρατικοδίαιτες πολιτικές/επιχειρήσεις/οργανώσεις

    -προοδευτικές δυνάμεις

  39. leonicos said

    Ενίσταμαι

    κατά της φράσης ‘τα τελευταία 20 χρόνια’ του λήμματος 17.
    Έπρεπε να βάλει 100

  40. Alexis said

    Καλημέρα.
    Ευχαριστώ το Νικοκύρη για τη φιλοξενία, και όλους τους σχολιαστές για τα καλά τους λόγια!
    Ο κατάλογος είναι, πράγματι, ατελείωτος, αν κάτσει και το σκεφτεί κανείς, και οι προσθήκες των σχολίων δείχνουν ότι υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορούν να ειπωθούν πάνω στο θέμα.

    #3: Το «μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» έχει ψιλο-εγκαταλειφθεί μετά την οργή που είχε προκαλέσει όταν το είπε ο Παπουτσής (υπουργός Ναυτιλίας) το 2000 για το ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα»

    #26: Τα κλισέ των δελτίων ειδήσεων αποτελούν μία ξεχωριστή, και πολύ γλαφυρή, κατηγορία από μόνα τους: Πύρινη λαίλαπα, ο Μολώχ της ασφάλτου, βιβλική καταστροφή, ο υδράργυρος χτυπάει κόκκινο κλπ. κλπ.
    Παρομοίως, η Αριστερά έχει διαχρονικά το δικό της ξεχωριστό κλισεδολόγιο, τη λεγόμενη και ξύλινη γλώσσα, και μ’ αυτό το σκεπτικό ίσως δεν θα έπρεπε να βάλω 3-4 λήμματα στον παρόντα κατάλογο…

  41. leonicos said

    εκπαραθύρωση

    λείπει το ιστορικό της φράσης

  42. Καλλιόπη said

    -Δεν μπορείτε να μας κουνάτε το δάχτυλο εσείς που………..
    -Δεν θα μου κάνετε υποδείξεις.
    -Δεν θα προδώσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού.

  43. leonicos said

    Στο 69 να προστεθεί η νομενκλατούρα

  44. leonicos said

    Γιάννη Ιατρού

    Νόμιζα ότι υπήρχε η λέξη, όπως, π.χ. Apasa, Έφεσος, Lazba, Λέσβος, Milawata Milawanda, Μίλητος, Wilusa Ίλιον (κατά την επικρατέστερη άποψη)

  45. leonicos said

    Η φράση ‘καρικής προέλευσης’ του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού είναι λίγο ‘γενικόλογη’. Ξέρουμε τόσο λίγα για την καρική… ενώ η επικρατούσα ήταν η λουβική, μετέπειτα λυδική, στενή συγγενής της χιττιτικής

  46. spiral architect said

    Αν η γλώσσα της αλήθειας, η επιστήμη και -πάνω απ’ όλα- οι αρχές είναι ξύλινα, προτιμώ να είμαι ξύλινος.
    Άλλωστε τα ξύλινα πράγματα είναι κομψά και διαχρονικά. 😎
    (με αφορμή το λήμμα #40)

  47. sarant said

    41 Στο ιστορικό της εκπαραθύρωσης είχαμε αναφερθεί στο άρθρο το σχετικό με την καρατόμηση,

  48. Ακίνδυνος said

    αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη

    αυξήσεις φωτιά

    πονέσαμε/πικράναμε το λαό

    Ράμπο του ΣΔΟΕ/της εφορίας

  49. Δημοσιογραφίσκος said

    Το λάσπη στον ανεμιστήρα είναι σίγουρα μια πιο κομψή εκδοχή του when shit hits the fan

  50. Μπετατζής said

    Δεν υπάρχει ξύλινη γλώσσα.

    Όλα αυτά τα περί ξύλινης γλώσσας κλπ είναι άλλοθι για αυτούς που αρνουνται να ασχοληθούν σοβαρά με τη ζωή τους και τις επιλογές τους. Αν θέλεις να είσαι σοβαρός με κάποια πράγματα, κάποιες έννοιες θα πρέπει να ορίσεις, σε κάποιους αυστηρούς ορισμούς θα πρέπει να καταλήξεις, σε κάποιες αρχές θα πρέπει να δώσεις προτεραιότητα. Οι υπέρμαχοι του οτινανισμού, άλλοι ιδιοτελώς, άλλοι από (βάλτε ότι θέλετε), χαρακτηρίζουν ξύλινη γλώσσα οποιαδήποτε προσπάθεια συγκροτημένου λόγου, ιδίως εάν αυτός είναι ανατρεπτικός, και νομίζουν ότι ξεμπερδεύουν ή ότι κατατροπώνουν δήθεν τον ομιλητή.

    Είναι εντελώς διαφορετικής τάξεως το ζήτημα, εάν κάποιος αυτά που λέει τα εννοεί ή εάν υποκρίνεται. Αυτό όμως δεν πρέπει να καταχωρηθεί ως ξύλινος λόγος, αλλά απλά ως ψευδής, υποκριτικός λόγος, πάντα ανάλογα με ποιός, πού, γιατί μιλάει, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτά.

  51. sarant said

    48 Καλώς τον, χαθήκαμε -μέχρι που δεν σε αναγνώρισε ο πορτιέρης 😉

    49 Με επιρροή από το «ρίχνω λάσπη»

  52. Idom said

    Μπράβο Αλέξη, πολύ περιποιημένη δουλειά.
    Μού άρεσαν οι ορισμοί.

    Γενικότερα, νομίζω ότι πρέπει να ξεχωρίσουμε το κλισελόγιο (κλισέ + λεξιλόγιο) των πολιτικών από των δημοσιογράφων. Πρόκειται βέβαια για συγκοινωνούντα δοχεία, αλλά υπάρχουν και ειδικές περιπτώσεις.
    Ας πούμε τα «Δρακόντεια μέτρα» που είναι καραμέλα για τους ρεπόρτερς αλλά σπάνια τα αναφέρει ο μέσος πολιτικός.

    Να θυμίσω επίσης το «γίναμε ξέφραγο αμπέλι», των δεξιάς απόχρωσης, κυρίως wanabe πολιτικών και ελληναράδων.

  53. «6. αφήστε με να ολοκληρώσω», έχω την εντύπωση ότι η φράση αντικατέστησε το «αφήστε με να τελειώσω», που χρησιμοποιούνταν αρχικά και λόγω του σχετικού δουλέματος αντικαταστάσθηκε

  54. cronopiusa said

    25 σε ύφος Λεό

  55. Νίκος Α. said

    Αντίχειρες πάνω 🙂

  56. ΚΑΒ said

    Εξαιρετική δουλειά. Μπράβο.

    «Όποιος διαφωνεί να κατέβει απ’ το τρένο» φράση του Α.Π. που, νομίζω, δεν τη χρησιμοποίησε άλλος αρχηγός.

  57. Πάνος με πεζά said

    Tώρα άκουσα και το μεζεδάκι του Άδωνι στην Ελληνοφρένεια. Προσπαθούσε να πει την υπόθεση της «Θείας από το Σικάγο» στα αγγλικά, και είπε τις στάμνες…stamns !

  58. Babis said

    Το «λευκός καπνός» δεν το είδα πουθενά, αν και έχει γίνει της μόδας τελευταία.

    Επίσης το αγαπημένο μου, από τον Χατζηνικολάου.
    «Είσασταν σαφής εν τη ασάφεια σας»

  59. Alexis said

    Το «βάλτε μια άνω τελεία» νομίζω ότι το εισήγαγε ο Χατζηνικολάου, ή όχι;

    #50: Δεν υπάρχει ξύλινη γλώσσα
    Άποψή σου βεβαίως. Αλλά ο όρος είναι καθιερωμένος και χαρακτηρίζει αυτόν που μιλάει με στυλιζαρισμένες και τυποποιημένες λέξεις και φράσεις, εν πολλοίς αναμενόμενες και προβλέψιμες.
    Και δεν αφορά φυσικά μόνο την Αριστερά ή το ΚΚΕ αλλά ολόκληρο το φάσμα της πολιτικής. Υπάρχει ακόμα η ξύλινη γλώσσα των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων, των εφημερίδων, των αθλητικογράφων κλπ.
    Το αν είναι αλήθεια, ψέμματα, ειλικρινή ή υποκριτικά αυτά που λέγονται είναι άλλης τάξης ζήτημα…

  60. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    το ψέμα έχει κοντά ποδάρια

    Ναι, αλλά η μ@λ@κία φοράει ξυλοπόδαρα! 😛

  61. ΓιώργοςΜ said

    57 Put the kots down slowly…

  62. spiral architect said

    @59α: Όχι, δεν το εισήγαγε αυτός. Εισήχθη από τον δημοσιογράφο, πρώην βουλευτή και πρώην γαμπρό του Αβέρωφ (αποκαλούμενο και «κόκκινο») Πάνο Παναγιωτόπουλο.

  63. Μεταφραστής said

    6
    Αυτή η φράση ακούγεται καθημερινά όπου υπάρχουν Έλληνες, δυστυχώς επειδή σχεδόν όλοι επιμένουν ότι δήθεν τα ξέρουν όλα και δεν ακούν τί λέει ο συνομιλητής. Συχνά συμβαίνει ο συνομιλιτής να έχει πει μόνο μισή λέξη και πετάγεται ο κάθε εξυπνάκιας Έλληνας και λέει την κουταμάρα του, ενώ δεν έχει ιδέα τί ήθελε να πει εκείνος, τον οποίο διέκοψε.
    Γι΄ αυτό υπάρχει ασυνεννοησία όπου υπάρχουν νεο-Έλληνες. Αν και δεν μου αρέσει να τους επικαλούμαι συνεχώς, θα καταλήξω στους λεγόμενους αρχαίους ημών προγόνους, που μπορούσαν να συνεννοηθούν, χωρίς να διακόπτουν τον συνομιλητή των και γι΄ αυτό προόδευαν και τους βγάζει το καπέλο όλος ο κόσμος της κάθε εποχής.
    Όταν βλέπω και ακούω συζητήσεις στην τηλεόραση ή στο καφενείο σε άλλες χώρες της Ευρώπης και εκτός Ευρώπης, ξέρω ότι θα συνεννηθούν όμορφα και δεν θα διακόπτη ο ένας τον άλλον.
    Για να αλλάξει αυτή η νεο-ελληνική αηδία και να πάμε μπροστά, μου φαίνεται θα πρέπει να μπει ανάλογο μάθημα στα σχολεία, μήπως αλλάξει αυτή η θλιβερή κατάσταση μελλοντικά.
    Και παραθέτω και το ανάλογο τραγούδι του Σουρή. Το τραγούδι του Σουρή δείχνει ότι και τον 19ο αιώνα έτσι ήταν και δεν άλλαξε τίποτα ως τον 21ο αιώνα, δυστυχώς.
    https://gerasimos-politis.blogspot.co.uk/2011/11/blog-post_08.html
    Ποιος είδε κράτος λιγοστό
    σ’ όλη τη γη μοναδικό,
    εκατό να εξοδεύει
    και πενήντα να μαζεύει;

    Να τρέφει όλους τους αργούς,
    νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
    ταμείο δίχως χρήματα
    και δόξης τόσα μνήματα;

    Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
    και να σε κλέβουν φανερά,
    κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
    τον κλέφτη να γυρεύουνε;
    Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
    ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
    οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
    δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

    Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
    κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
    Κι από προσπάππου κι από παππού
    συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

    Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
    να παριστάνει τον ευρωπαίο.
    Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
    στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

    Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
    ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
    Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
    λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

    Και ψωμοτύρι και για καφέ
    το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
    Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
    σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

    Δυστυχία σου, Ελλάς,
    με τα τέκνα που γεννάς!
    Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
    τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

    Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

  64. Avonidas said

    Νομίζω πρέπει να προστεθεί στον κατάλογο και η «λυκοσυμμαχία», μόνιμη καραμέλα του ΚΚΕ.

  65. Avonidas said

    #63. Το τραγούδι του Σουρή

    Εχμ, όχι. Τουλάχιστον, όχι ολόκληρο του Σουρή:

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/04/24/spyridion/

  66. Πέπε said

    @46 και 50 (Τζη, που παραθέτω, και Μπετατζή που τοποθετείται παρόμοια):

    > > Αν η γλώσσα της αλήθειας, η επιστήμη και -πάνω απ’ όλα- οι αρχές είναι ξύλινα, προτιμώ να είμαι ξύλινος.

    Δεν είναι. Η ξύλινη γλώσσα είναι απολύτως υπαρκτό πράγμα και δεν έχει σχέση με το να ορίζουμε με ακρίβεια αυτό για το οποίο θέλουμε να μιλήσουμε.

  67. Avonidas said

    Μια ερώτηση: θυμάμαι κάποια χρόνια πριν που συζητούσε το «αδιαπραγμάτευτος/η/ο» ο Καλαμίτσης στην εκπομπή του, και το κορόιδευε για μεζεδάκι. Έλεγε ότι αδιαπραγμάτευτος είναι αυτός που δεν τον έχουμε διαπραγματευτεί ακόμα, και άρα μπορεί να τον διαπραγματευτούμε στο μέλλον.

    Είναι έτσι; Υπάρχει βέβαια το «μη διαπραγματεύσιμο», που σαφώς σημαίνει αυτό που δεν μπορεί ποτέ να διαπραγματευτούμε, αλλά είναι άβολος και δύσχρηστος όρος. Κι άλλωστε, έχουμε αντιπαραδείγματα: ο άχρηστος είναι αυτός που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όχι αυτός που δεν έχουμε χρησιμοποιήσει ακόμα!

  68. spiral architect said

    Άλλο τότε η ξύλινη γλώσσα και άλλο το κλισέ. 😉

  69. Νάνσυ said

    Πράγματι, εξαιρετική δουλειά! Τον τελευταίο καιρό, σημείωνα κι εγώ δημοσιογραφικά/ειδησεογραφικά κλισέ, όχι απαραίτητα όμως πολιτικού περιεχομένου. Πρόκειται για λέξεις/φράσεις που ακούμε μόνο σε τηλεοπτικές/ραδιοφωνικές ειδήσεις, κανένας όμως δε χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του, π.χ.»αίθριος καιρός», «πύρινη λαίλαπα», «μαύρη γαζέλα της πασαρέλας»

  70. Πάνος με πεζά said

    Δεν είναι παράλογο αυτό που έλεγε. Απαίδευτος, αφύτευτος, ακούρευτος, αμάζευτος κι ένα σωρό άλλα, δηλώνουν τη μελλοντική δυνατότητα.
    Παράλληλο «πρόβλημα» είναι και ο αδιακύβευτος.

  71. Γιάννης Ιατρού said

    44: Leonicos
    Λεώ, σου απάντησα στο νήμα που ερώτησες αρχικά 🙂 (Η λέξη όντως υπάρχει)

  72. sarant said

    67 Δεν είχε δίκιο ο Κ. Στα ελληνικά τα επίθετα αυτά έχουν και τις δυο σημασίες.

  73. sarant said

    70-72 Πιο σωστά, μπορούν να πάρουν και τις δυο σημασίες.

  74. Πέπε said

    67:
    Αν τον μεταφέρεις σωστά, δεν είχε δίκιο. «α-[ρηματικό θέμα]-τος» μπορεί δυνητικά να σημαίνει και τα δύο, και «μη [ρηματικό θέμα]-ιμος» και «μη [ρηματικό θέμα]-μένος».

    Στην πράξη, αποφασίζει η χρήση. Για παράδειγμα, ακατοίκητο είναι το σπίτι που απλώς δεν κατοικείται, όχι που δεν μπορεί να κατοικηθεί. Ακατέργαστο είναι ένα υλικό που δεν έχει τύχει κατεργασίας, αλλά μπορεί να τύχει στο μέλλον, και συνήθως μάλιστα λέγεται σε συμφραζόμενα όπου, ακριβώς, πρόκειται να συμβεί αυτό. Ανίκητος όμως σημαίνει ότι δεν μπορεί να νικηθεί, ενώ σα να μου φαίνεται ότι προτιμάμε το αήττητος γι’ αυτόν που μέχρι τώρα δεν έχει ηττηθεί.

    Αφορολόγητο είναι κάτι που μέχρι τώρα δε φορολογείται, κάλλιστα όμως μπορεί αύριο να μεταμορφωθεί σε φορολογήσιμο, φορολογητέο και φορολογημένο.

  75. Πάνος με πεζά said

    Για την κουβέντα, τώρα, αν θεωρήσεις το «αδιαπραγμάτευτος» (σε πώληση) ως παράλληλης σημασίας με το «ανεκμετάλλευτος», μάλλον στέκει η λογική του Κ. Και οι μετοχές που κλειδώνονται στο ΧΑΑ, δε λέγονται «αδιαπραγμάτευτες», αλλά «σε αναστολή διαπραγμάτευσης», όχι; Παρόλο που δεν είναι διαπραγματεύσιμες…
    Από την άλλη, ανέπαφη συναλλαγή (προσωπικά διαφωνώ με τον όρο), είναι και αυτή που θα πραγματοποιηθεί, ενώ ο όρος ανέπαφος γενικά αναφέρεται σε κάτι που πέρασε.

  76. Πέπε said

    @67, 70 κλπ.:

    Ο αδόξαστος τι ακριβώς είναι;

    _________

    Έχουμε και μερικά ζεύγη όπου διακρίνονται οι δύο σημασίες: αχόρτστος (πεινάει ακόμα, μπορεί όμως να χορτάσει) / αχόρταγος (δε χορταίνει ποτέ).

  77. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, στο παράδειγμά μου με τις μετοχές, κάποιος κάλλιστα θα πει «η τάδε μετοχή σήμερα έμεινε αδιαπραγμάτευτη», εννοώντας όμως ότι αύριο-μεθαύριο θα ξαναμπεί στο παιχνίδι. Ή επίσης «αυτή την περίοδο, μετά από την απόφαση μούμπλε μούμπλε, είναι αδιαπραγμάτευτη».
    Κι επειδή μακροπρόθεσμα, τελικά όλα έχουν μια τιμή, εγκρίνω και την ενεστωτική χρήση του αδιαπραγμάτευτου ! :0

  78. Πέπε said

    75:
    > > ανέπαφη συναλλαγή (προσωπικά διαφωνώ με τον όρο), είναι και αυτή που θα πραγματοποιηθεί, ενώ ο όρος ανέπαφος γενικά αναφέρεται σε κάτι που πέρασε

    Επειδή συνδέουμε το ανέπαφος με την επαφή. Ο χρηματιστηριακός όρος όμως μάλλον επιστρέφει στην κανονική, δυσδιάγνωστη σήμερα ετυμολογία από το εφάπτομαι. Αν λέγανε «ανέφαπτος» (με την έννοια «…όχι μέχρι στιγμής»), καλά δε θα σου ερχόταν; Όπως όμως δεν το λέμε γενιά, δεν το λένε κι εκεί.

    Φαίνεται ότι το χρηματιστήριο γενικά αρέσκεται στους σχολαστικά αρχαιοπρεπείς όρους (π.χ. εισηγμένη). Ίσως για να είναι μια ιερατική γλώσσα, ακατανόητη στους βεβήλους…

  79. Πέπε said

    *γενικά*

  80. Avonidas said

    #74,75. Έτσι ή αλλιώς, λίγη σημασία έχει. Ο Κ. έκανε πλάκα με το «η Ελλάδα είναι αδιαπραγμάτευτη» του Σημίτη (νομίζω), και βέβαια είτε είναι γραμματικά σωστό είτε λάθος, κανείς δεν παρεξήγησε την ηθελημένη σημασία.
    Όπως και το Ich bin ein Berliner του Κένεντυ, είτε γκάφα ήταν είτε ολόσωστο (έχω ακούσει να ισχυρίζονται και τα δύο) προσφέρεται για πλάκα, μολονότι όλοι στο ακροατήριό του τον κατάλαβαν περίφημα.

  81. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  82. Λεύκιππος said

    Είναι ακόμη και το μετερίζι αν και τώρα πια δεν χρησιμοποιείται τόσο συχνά. Μάλλον πιάστηκε ο ποπός τους και κάθονται σε κανονικές πολυθρόνες.

    Μετερίζι = οχυρωμένη θέση μάχης που χρησιμοποιείται σαν βάση για επίθεση

  83. ΓιώργοςΜ said

    68 Όπως το καταλαβαίνω εγώ, ξύλινη γλώσσα είναι αυτή που αποτελείται από κλισέ, πχ εδώ:

  84. Λεύκιππος said

    Αδιαπραγμάτευτος όπως «απούλητος» = αυτός που δεν πουλήθηκε (ακόμη), «άπλυτος»= αυτός που δεν πλύθηκε (ακόμη) «ακούρευτος» = αυτός που δεν κουρεύτηκε (ακόμη), «αδιάβαστος» = μακριά από μας, και πάει λέγοντας.

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Συνεχίζω να σκέφτομαι κλισεδιές σε πολιτικές τοποθετήσεις.
    -δε χωράει αμφιβολία/πέραν πάσης αμφιβολίας
    -οι έχοντες και οι κατέχοντες
    -η θέση/άποψή μας είναι κρυστάλλινη

  86. sarant said

    84 Χμ, όχι. Αδιαπραγμάτευτος κυρίως είναι αυτός που δεν επιδέχεται διαπραγμάτευση. Όπως ακατανίκητος, ανυπέρβλητος, ενώ π.χ. το άλυτος έχει και τις δυο σημασίες.

  87. Ριβαλντίνιο said

    «Και αυτό είναι δέσμευση».
    «Κρατήστε τον χρόνο μου». / «Θα κρατήσω τον χρόνο σας.»
    «Καθίστε κάτω».
    «(Δεν τολμάτε να ) Περπατήστε έξω στον δρόμο /στον κόσμο».
    «Αντιλαϊκά/αντιεργατικά μέτρα» .

  88. Πάνος με πεζά said

    Κάτι ακόμα που ξεχάσαμε, είναι η οικογένεια «δεν είμαστε θαυματοποιοί», «δεν έχουμε κανένα μαγικό ραβδί», «δε θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη» κλπ. Συνοδεύονται όλα αυτά με το ωραιότατο επίρρημα «μεσομακροπρόθεσμα», που ειδικά στην πολιτική, μεταφράζεται «του αγίου π#@%&#@…»

  89. «Σχετικά με το μεμονωμένο περιστατικό βίας από αστυνομικό όργανο θα διεξαχθεί ΕΔΕ»

  90. Μαρία said

    86
    non-negotiable http://www.learnersdictionary.com/definition/non%E2%80%93negotiable

    Και στα γαλλικά ,απ’ όπου δανειστήκαμε τη σύγχρονη σημασία του διαπραγματεύομαι, non negociable.

    83
    Επιπλέον σ’ αυτό το παράδειγμα τα όποια κλισέ απευθύνονται σε μια ομάδα μυημένων.

  91. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ξύλινη γλώσσα δεν σημαίνει συνέπεια, σταθερότητα και σοβαρότητα. Σημαίνει πολιτική συνθηματολογία, κατασκευασμένη το πάλαι σε κομματικά εργαστήρια και σερβιριζόμενη σε κάθε ευκαιρία. Σαν κάτι μπαγιάτικα φοντανάκια της θειας Ευτέρπης, που έστελναν σε κάθε γιορτή και επέτειο πολλούς συγγενείς στα επείγοντα περιστατικά. Άλλο συνέπεια, λοιπόν, άλλο μούχλα και τεμπελιά.

  92. spatholouro said

    Ίσως ο Καλαμίτσης είχε κατά νου την ερμηνεία που πράγματι είχε ττο «αδιαπραγμάτευτος» στα παλαιότερα λεξικά της νέας ελληνικής (πριν από τα «μεγάλα» μας σύγχρονα). Τώρα (δηλ. τα τελευταία 30 χρόνια περίπου) έχει προκύψει η εξίσωση «αδιαπραγμάτευτος»= μη διαπραγματεύσιμος.

    Προσωπικά προτιμώ τη διατύπωση «μη διαπραγματεύσιμος»

  93. Δεν υπάρχει ξύλινη γλώσσα υπάρχουν ξύλινοι άνθρωποι 😉 https://sarantakos.wordpress.com/2011/09/26/mabilis/

  94. Γς said

    34:

    > Λαοθάλασσα

    Ηταν μια προεκλογική ομιλία εκεί στη Βεΐκου στο Γαλάτσι και καμια δεκαριά νοματαίοι ακροβολίζονται στην άσφαλτο και κόβουν τη κυκλοφορία.

    Γυρίζω στον διπλανό μου. Κατεβάζει το τζάμι και

    -Φτού! Σε λαοθάλασσα πέσαμε!

  95. sarant said

    92 «Προσωπικά προτιμώ τη διατύπωση «μη διαπραγματεύσιμος»»

    Ναι, αλλά θα πρέπει και ο άλλος να ξέρει τις προτιμήσεις σου, αλλιώς, αν χρησιμοποιήσεις τη λέξη «αδιαπραγμάτευτος» με την καλαμίτσεια σημασία υπάρχει φόβος να μην σε καταλάβουν.

  96. Περί ξύλινης γλώσσας: είχα δει παλιότερα έναν πίνακα κατασκευής προτάσεων, με τρεις στήλες:
    1. Εάν…/Αφού…
    2. ….
    3. Τότε…

    με τον οποίον μπορούσες να φτιάχνεις αναρίθμητους συνδυασμούς και να μιλάς επί ώρες χωρίς να λες τίποτα.
    Υποτίθεται πως είχε προέλθει από το πολωνικό ή το γιουγκοσλάβικο Κ.Κ., όταν αυτά βρίσκονταν στην εξουσία, κι απευθυνόταν στα μικρά/μεσαία στελέχη ως βοήθημα για εκφώνηση λόγων.
    Το είχα βρει στα αγγλικά, οπότε δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά.

  97. Γς said

    93:

    >Δεν υπάρχει ξύλινη γλώσσα υπάρχουν ξύλινοι άνθρωποι

    Κι αυτοί οι ξύλινοι άνθρωποι τι γλώσσα έχουν;
    Χάρτινη;

    Αν και όλα είναι χάρτινα. Ολα!

    [εκτός απ το χαρτί, που είναι από ξύλο…]

  98. Spiridione said

    Μπράβο Αλέξη, πολύ ωραίο.
    Να προσθέσω και το μασάζ στους βουλευτές, που έχει γράψει και άρθρο ο Νικοκύρης.
    Για το «κλείδωσε», που επίσης έχει γράψει άρθρο ο Νικοκύρης, κάποια πράγματα εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/12/06/kleidi/#comment-147855

  99. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκτός από την ξύλινη γλώσσα της αριστεράς, υπάρχει και η ξύλινη γλώσσα της δεξιάς. Παλαιότερα ξεχώριζαν τα περί ελευθέρου κόσμου, αντεθνικώς δρώντων κομμουνιστών, από Βορρά κινδύνου, προαιωνίου εχθρού (Τούρκοι), φίλης συμμάχου χώρας (ΗΠΑ), υγιώς σκεπτομένων εθνικοφρόνων Ελλήνων κ.α. Τώρα ακούμε για τη μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη, οι δεξιοί πολιτικοί, όταν βρεθούν εκτός κόμματος, δηλώνουν πως θα συνεχίσουν να αγωνίζονται ως απλοί στρατιώτες της παράταξης, ακούμε για λαϊκισμό (με κάποιον -ισμό πρέπει να τα βάλουν ελλείψει κομμουνισμού), για την τελευταία σοβιετική δημοκρατία της Ευρώπης (η Ελλάδα υποτίθεται πως είναι αυτή) και πάει λέγοντας και κλαίγοντας (κλισέ κι αυτό).

  100. Spiridione said

    99. Η τελευταία σοβιετία, πες το καλά το κλισέ.

  101. sarant said

    99-100 Aπαραίτητη προσθήκη θαρρώ.

  102. Γς said

    Πολιτικοδημοσιογραφικό φυτολόγιο (συνεργασία του γεωπόνου Αλέξη)

  103. Πάνος με πεζά said

    Ποιανού γεωπόνου Αλέξη;

  104. nikiplos said

    Το «μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» έχει ψιλο-εγκαταλειφθεί μετά την οργή που είχε προκαλέσει όταν το είπε ο Παπουτσής (υπουργός Ναυτιλίας) το 2000 για το ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα»

    Η Οργή είχε προκληθεί κυρίως γιατί ο κ. Παπουτσής είχε μεταβεί στην Πάρο με ελικόπτερο… Κακές (ναυτικές) γλώσσες λένε ότι μετέφερε τον πλοίαρχο Β. Γιαννακή, που ήταν απών από το συγκεκριμένο ταξίδι, αλλά δεν έχουν επαληθευθεί… Πάντως το Σαμίνα Εξπρές είναι το μοναδικό ναυάγιο της χώρας, που πέρα από τους νεκρούς, είχε ως αποτέλεσμα και την αυτοκτονία του Σφηνιά, που έπεσε από τον 5ο όροφο της πολυκατοικίας των γραφείων του στο Λιμάνι…

    Το «μαχαίρι θα φθάσει στο κόκαλο» νομίζω ήταν ρήση του Μένιου του Κουτσόγιωργα. Πριν από αυτήν ήταν η «ο πέλεκυς του νόμου θα πέσει βαρύς» του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ.

    Θυμίζω και το «οσφυοκάμπτης» και το «οσφυοκαμπτική πολιτική» του Καραμανλή Β’ για τον Κώστα Σημίτη. Φυσικά μετά ήρθε ο καιρός που έγινε ο ίδιος πρωθυπουργός της χώρας και με την Ντόρα Μπακογιάννη ΥΠΕΞ, εμπεδώσαμε τη φράση… 🙂

    Αντίστοιχα με το «μυστρί του Παττακού», είχαμε το «έπεσαν οι πρώτες υπογραφές» για ένα έργο τεράστιας σημασίας που θα γινόταν όπωσδήποτε… Δημοσιογραφική κλισεδιά, που έπαιξε πολύ την εποχή των παχιών Αγελάδων της προετοιμασίας της χώρας μας για το πρότζεκτ των Ολυμπιακών Αγώνων 2004…

  105. Γς said

    105:

    >«ο πέλεκυς του νόμου θα πέσει βαρύς» του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ.

    Και όχι

    «Φωτιά και τσεκούρι»

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Κρίσιμη συνάντηση.
    -Οι συνομιλίες υπήρξαν εποικοδομητικές και χρήσιμες.

  107. Γς said

    Νίκος Χατζηνικολάου στα Νέα του Αντ1 τώρα:

    -Και τώρα στις Βρυξέλλες μας ..

    Στον ανταποκριτή μας στις Βρυξέλλες ήθελε να πει

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν πάντως ψηφίσουμε για το πιο εκνευριστικό κλισέ από όσα έχει αποδελτιώσει ο Αλέξης, ψηφίζω δαγκωτό «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Τα αδιέξοδα είναι ολοφάνερα, η δημοκρατία όχι και τόσο.

  109. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Ιστορική φιλία/ιστορικοί δεσμοί των δύο λαών
    -Εξέφρασαν την αμοιβαία εμπιστοσύνη
    (Στανταράκια, από συναντήσεις με ηγέτες,πρέσβεις κλπ)

  110. spatholouro said

    95
    Μπα, κανένα πρόβλημα.
    Θα τις μάθει τις προτιμήσεις μου την ώρα που πρέπει και δεν θα τον αιφνιδιάσω: όπως στην περίπτωσή μας π.χ. θα του πω «χμ, αυτό δεν είναι διαπραγματεύσιμο».
    Ούτε ποτέ, επικοινωνώντας με κάποιον, θα αναφερθώ στο «αδιαπραγμάτευτο» με την έννοια που το είχε ο Σταματάκος, για να μην τον ξενίσω, και δικαίως. Θα του πω π.χ. «α, αυτό δεν έχει γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Για να το δούμε»

    Θα τη βρω την άκρη, είμαι σίγουρος!

  111. cronopiusa said

    Ρόζα Σάνινα. Η σκοπεύτρια που έτρεμαν οι ναζί

    Γιατί η Μάγδα Φύσσα έχει περισσότερο τσαμπουκά από 379.581 ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής

  112. cronopiusa said

    ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

    «Σκατά στον τάφο του αείμνηστου»

  113. Γς said

    113, 106

    Ημουν σ ένα χωριό της Ηπείρου και τι ήθελα κι έτεινα ευηκοον ους σε ένα γεροντάκι που μου παρουσίαζε το «βιβλίο» του, μια μικρή ιστορία του χωριού του.

    Αρχισε να περιαυτολογεί και όσο έβλεπε ότι είμαι του χεριού του τόσο πάταγε γκάζι.

    Μέχρι που μου κατέβασε και τον Ευάγγελο Αβέρωφ με ελικόπτερο [όταν ήταν Υπ. Αμυνας]

    Κι εκεί πάνω στα βουνά πιάσανε κουβέντα και έκαναν ανταλλαγή απόψεων και … βιβλίων.

    -Μου έδωσε το «Φωτιά και τσεκούρι» και του έδωσα την «Ιστορία της Πάνω Ραχούλας»

  114. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Γουδί:

    Στην οδό Αναστάσεως όριο των τέως Δήμων Παπάγου & Χολαργού (σήμερα ενοποιημένοι) στο ύψος της Κατσιμπιρη, είναι η είσοδος σε ένα άλσος γεμάτο πεύκα. Ανάμεσα στα δέντρα υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι , η εκκλησία των έξη ή της Αναστάσεως.

    «… Ο χώρος, όπου εξετελέσθησαν οι Έξι, εις το Γουδί, διεμορφώθη λίγο-πολύ όπως τον εφαντάσθη ο Γεώργιος Βλάχος. Ωργανώθη λαϊκός έρανος και με πρωτοβουλίαν του Δημητρίου Μαξίμου, στενού συνεργάτου του Γούναρη, ανηγέρθη ο βυζαντινής τεχνοτροπίας ναΐσκος της Αναστάσεως. Εις τα έξι σημεία, όπου εστάθησαν οι κατάδικοι απέναντι από το εκτελεστικόν απόσπασμα και όπου έπεσαν νεκροί κάτω από τας σφαίρας, εφυτεύθησαν ισάριθμα κυπαρίσσια. Στο αλσύλιο κάτω από 6 πεύκα υπάρχουν ισάριθμες μαρμάρινες πλάκες, που κάθε μια αναγράφει από ένα όνομα, Χατζηανέστης, Πρωτοπαπαδάκης, Στράτος, Γούναρης, Θεοτόκης, Μπαλτατζής. »

    Την περίοδο 1964-1967 παίζαμε στο πευκόφυτο πάρκο της εκκλησίας των 6 . Μαλιστα διπλα στα κυπαρίσσια υπήρχε ένα μικρο ρυάκι , στο οποίο φανταζόμαστε ότι μετά την εκτέλεση ερρεε το αιμα των νεκρών . Ένα από τα 6 κυπαρίσσια και η πλάκα ανήκε στην μνήμη του πατέρα της Δωρας Στρατου!

    Όμως ο χώρος μνήμης των 6 εκτελεσθεντων ως πρωταίτιων για την μικρασιατική καταστροφή εμπλέκεται με την χαρά της ζωής, τον έρωτα, την πρώιμη ερωτική αφύπνιση :

    6η Δημοτικοί. Μέναμε με ενοίκιο στο ισόγειο μιας διώροφης κατοικίας στον Χολαργό. Το ένα δωμάτιο του ισόγειου (με κλειδωμένη την εσωτερική πόρτα και ξεχωριστή είσοδο στην πίσω αυλή) είχε ως ενοικιαστή ένα φωτογράφο. Η ιδιοκτήτρια, γριά πλέον και πρώην δασκάλα είχε ως ψυχοκόρη μια κοπέλα που αργότερα την ταύτισα σχεδόν με την Ευδοκία του φιλμ (αφέλειες, γέλιο,…).Ο φωτογράφος είχε ένα VW σκαθάρι . Κάποιο σούρουπο εκεί που η παλιοπαρέα της γειτονιάς (10-16) με ηγέτη έναν 15-χρονο Έλληνα που είχε παλιννοστήσει από την Βραζιλία έπαιζε στο πευκόδασος της Εκκλησιάς των 6 ή στο μεγάλο πάρκο λίγο πιο πάνω, βλέπει το αυτοκίνητο και πλησιάζοντας σκυφτά και με προσοχή, είδαμε τις….(πρώτες) ερωτικές περιπτύξεις του φωτογράφου με την ψυχοκόρη «Ευδοκία».

    (πολύ μικρές σέξι ιστορίες σε αυτοκίνητα -1, συνεχίζεται )

  115. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «ιδεοληψία: Το κοινώς λεγόμενο «κόλλημα» στην καθομιλουμένη, αλλά σε πιο επίσημο ύφος. Αυτός που κατηγορείται για ιδεοληψία σημαίνει ότι έχει κάποιες ιδεολογικές εμμονές οι οποίες τον εμποδίζουν να σκεφτεί και να πράξει ορθά. »

    Υπαρχουν και διαφορες δεξιες /νεοφιλευθερες ιδεοληψιες.

    Οπως η ιδεοληψια του Α.Σαμαρα να κοψει το ρευμα σε 300.000, να κλεισει την ΕΡΤ,….

    Η η ιδεοληψια του Κ.Μητσοτακη να σβησει το μεγαλυτερο μερος της μεσαιας ταξης, ωστε να ελθει η αναπτυξη, αλλα μονον για τους εκλεκτους του επιχειρηματιες….

  116. Νίκος Κ. said

    Μήπως να προσθέσουμε και τα «ψίχουλα»;

    Συντάξεις-ψίχουλα, μισθοί-ψίχουλα, αυξήσεις-ψίχουλα, παροχές-ψίχουλα, η υγεία παίρνει ψίχουλα, ζουν με ψίχουλα κλπ.

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Κοιτάζουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.
    -Αν δούμε τη μεγάλη εικόνα.

  118. Dacazman said

    Έχουμε και την απειλή / προειδοποίηση -θα φύγουν νύχτα / θα φύγουν με ελικόπτερο – που χρησιμοποιείται ενίοτε από πολιτικούς και δημοσιογράφους.

  119. κουτρούφι said

    «Στα τέσσερα»

  120. Το «έπεσαν από τα σύννεφα» το είπαμε; Κακώς!

  121. Μαρία said

  122. Φωτοτυπάκιας said

    Ο Αλέξης αναφέρει αρκετές φράσεις κλισέ της αριστεράς, όμως κανείς δεν ξεπερνάει σε φράσεις κλισέ τη ΝΔ και τον εκπρόσωπό της Bill Kill! Αυτοί είναι οι πρωταθλητές και με διαφορά, φίλοι.
    Απολαύστε το βίντεο! Είναι ΜΟΝΟ φράσεις κλισέ:
    …κάνουμε άνοιγμα στην κοινωνία…απευθύνουμε έκκληση για έναν νέο πατριωτισμό…αξίζει πολύ καλύτερα η χώρα μας (ή ο λαός μας)…δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις….να στήσουμε τη χώρα στα πόδια της…απαιτείται ένα πρόγραμμα εμπροσθοβαρές…μεταρυθμίσεων…στοχευμένων παρεμβάσεων μπλα μπλα μπλα….να υπάρχει ένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας….δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις…το μόνο που τους νοιάζει είναι να παραμείνουν στις καρέκλες της εξουσίας με όποιο κόστος….η ΝΔ δεν αποκλείει κανέναν….να συνεργαστούμε σε μια πανστρατιά…να δώσουμε άλλη προοπτική στη χώρα…..μπλα μπλα μπλα….

  123. Μαρία said

  124. Alexis said

    #107: Πραγματικά Έφη το «εποικοδομητικός» τεράστια κλισεδούρα, all time classic θα έλεγα.
    «εποικοδομητικός διάλογος» «εποικοδομητική συνάντηση» κλπ.
    Δε νομίζω να το έχω ακούσει ποτέ σε άλλα συμφραζόμενα πέραν του συγκεκριμένου κλισέ.

    #121: Το «έπεσαν από τα σύννεφα» είναι κλισέ του αστυνομικού ρεπορτάζ:
    «Όπως μας λένε οι γείτονές του που έπεσαν κυριολεκτικά(!) από τα σύννεφα, ήταν ένας ήσυχος οικογενειάρχης που δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα για τίποτα… …» 😆

    #104: Πάνο με συγκίνησες…
    Κάποτε, πιτσιρίκος, που έβλεπα τον «Μεθοριακό Σταθμό» η μάνα μου μου είχε πει: «Φαντάσου να γίνεις κάποτε γεωπόνος και να βρεθείς κι εσύ σε κάποιο τέτοιο χωριό»
    Η τύχη τα ‘φερε έτσι που και γεωπόνος σπούδασα και η πρώτη μου εμπειρία στο επάγγελμα ήταν σε χωριό…

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δέσμη μέτρων.
    Διαρθρωτικές αλλαγές.
    Παλινόρθωση της οικονομίας.
    Δεν περισσεύει κανένας.
    Ο λαός θα μας κρίνει.

  126. Δεν πρόλαβα να διαβάσω ούτε το άρθρο καν, αλλά με μια πρόχειρη αναζήτηση δεν βλέπω αιθεροβάμονες, (λοιπές) δημοκρατικές δυνάμεις, έθεσεν εαυτόν εκτός κινήματος, κ.α.

  127. Alexis said

    #123: Το άτομο είναι εκτός συναγωνισμού.
    By far που λένε και στο χωριό μου… 🙂

  128. Μαρία said

    127
    Αυτά υπάρχουν στην προηγούμενη συλλογή βλ. λινκ.

  129. Φωτοτυπάκιας said

    128: Είναι όμως αψηλός κι ωραίος και γι’ αυτό τον βάλανε να μιλάει αυτός!

  130. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    127-129 Κι εμένα αίσθησή μου είναι ότι ο Αλέξης προτίμησε πρόσφατα πολιτικά κλισέ (αν και έχει και μερικά αντρεϊκά).

  131. Dimitris said

    ένας συμπαθητικός κατάλογος απο αθλητικά κλισέ
    http://www.sport24.gr/football/ellada/klise-atakes-poy-exoyme-agaphsei.3120761.html

  132. ΚΑΒ said

    Μονομαχία χτες στη Βουλή μεταξύ του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξ. αντιπολίτευσης

  133. Alexis said

    #133: Ναι, και «μετωπική σύγκρουση» συχνά…

    #132: Πολύ καλή αυτή η συλλογή από αθλητικο-δημοσιογραφικές ατάκες!

  134. Μαρία said

    Και η βόμβα παίζει πολύ σε τίτλους. Άρθρο βόμβα, αποκάλυψη βόμβα, πρόταση βόμβα ή και σκέτη βόμβα.
    π.χ. Πρόταση βόμβα απο τον Β. Κικίλια: Να γίνεται ψυχιατρική εξέταση στους βουλευτές

    133
    Η μονομαχία χτες ήταν στο τουίτερ 🙂

  135. Ριβαλντίνιο said

    @ 132 Dimitris

    Ωραία λίστα !

    Τα αγαπημένα μου :
    – Το μάτς ήταν χριστιανοί – λιοντάρια (Μιαούλης).
    – Μοίρασε τα σπόρια.
    – Πρώτα θα κοιτάξουμε/σκεφτούμε το μάτς με την Κάτω Τραχανοπλαγιά και μετά αυτό με την Ρεάλ.

    Πολλά έχουν μαζέψει και εδώ :
    https://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=14&t=324325

  136. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    @ 120.

    3 ΤΥΝΗΣΙΑΚΕΣ ΕΥΧΕΣ (5-7-5)

    Από την Βουλή
    θα απογειωνονται
    ελικοπούλια

    Με υπουργίσκους
    Σαουδική Αραπιά
    η και το Κατάρ

    Η διαφυγή
    των βολεμένων
    απηγορεύθη

    19.01.2011

  137. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    » μεταρρύθμιση: Βλέπε λήμμα “διαρθρωτικές αλλαγές”. Οι μεταρρυθμίσεις είναι το συνεχώς ζητούμενο στην Ελλάδα από συστάσεως του ελληνικού κράτους. »

    Μεταρρύθμιση : απαντάται και αναφέρεται σε διάφορα πεδία της οργανωμένης κοινωνίας(εκπαιδευτική, διοικητική, οικονομική) με δήθεν στόχο πάντα βεβαίως την κοινωνική πρόοδο, αλλά ουσιαστικά για να λάβουν καλύτερες θέσεις σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριοτητας «οι πονηροί της κοινωνίας»
    Λ.χ. η κλασσική ρήση στον Γατόπαρδο του Λαμπεντούζα όπως τον μάθαμε από τον Βισκόντι :
    «όλα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια»

  138. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Μεσήλικη/υπερήλικη αριστερά

    την σκουριασμένη ;
    την επιδοτημένη ;
    την γερασμένη ;

    η νεολαία
    εις βιοσφαιραν
    θα αρμενίζει

    και εμβάσματα
    ηλεκτρονικά ευρώ
    θα αποστέλλει

    εις την πατρίδα
    τα καλοκαίρια μόνον
    ξαναγυρίζει

    1-5-2014

  139. Μια σημείωση σχετικά με τα αδιέξοδα της δημοκρατίας.

    Ίσως η φράση έλκει την καταγωγή της από μία ομιλία του Ηλία Τσιριμώκου στην Θεσσαλονίκη στις 28 Ιουλίου 1965. Σύμφωνα με την αφήγηση του Γεωργίου Παπανδρέου σε Συμβούλιο του Στέμματος τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Τσιριμώκος, εκφράζοντας ακόμη τότε «τας γνωστάς απόψεις της Ενώσεως Κέντρου», ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Θα πέση η Κυβέρνησις Νόβα. Το πείραμα της παρεκκλίσεως από την συνταγματικήν τάξιν απέτυχε. Δεν μένει τίποτε άλλο από το να γυρίσωμε στο δρόμον τον κανονικό. Στις Δημοκρατίες αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Μόνον οι Δικτατορίες έχουν αδιέξοδα. Και αν δημιουργηθούν, η διέξοδος προβλέπεται, είναι οι εκλογές».
    Το παράθεμα υπάρχει στον Τάσο Βουρνά, Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας, τόμος Ε, Πατάκης, Αθήνα, 1999, σελ. 368.

  140. Γς said

    16:

    >και μια που έπαψε να ακούγεται τα τελευταία χρόνια αλλά ηταν συνηθισμένη στα έτη των πρασινογαλάζιων κυβερνήσεων… παραλάβαμε καμμένη γη

  141. sarant said

    Τα σχόλια 137-140 είχαν κρατηθεί από το σύστημα.

    Αφώτιστε, δεν ξέρω γιατί κρατήθηκαν τα δικά σου.

    140 Καλώς ήρθατε. Εύλογη η εξήγηση διότι πρόκειται για διάσημη ομιλία -αλλα έχω την εντύπωση ότι το ρητό είναι παλαιότερο και ο Τσιριμώκος το επαναλαμβάνει

  142. Γς said

    125:

    >Η τύχη τα ‘φερε έτσι που και γεωπόνος σπούδασα

    Πες μας ρε παιδί μου, πότε, που δεν σε θυμάμαι

  143. leonicos said

    Γεια και χαρά σου Αφώτιστε (κι ας επιμένεις στο Έλληνας) με το 115.

    Τουλάχιστον κάτι να μείνει για την αιωνιότητα.

    Γιατί οι ατάκες έρχονται και παρέρχονται μαζί με τους ατακιστάς.

    Εμπλούτισα τη γλώσσα σας με μια ακόμα λέξη.
    Ατακιστής, αυτὀς που βγάζει ατάκες (οεδ)

  144. leonicos said

    Ήθελα να γράψω κι ένα αφελές διηγηματάκι, αλλά είναι πολύ αργά.
    Αύριο, πρωί πρωί, αν δεν με τραβάνε σε κανένα νοσοκομείο.

    Δεν θα το γράψω εδώμέσα, εννοείται

  145. Γς said

    145:

    >Αύριο, πρωί πρωί, αν δεν με τραβάνε σε κανένα νοσοκομείο.

    Αλλο σαν χειρουργό, άλλο σαν χειρούργο κι άλλο σαν Γς

  146. Οταν η μαλακία ξεπερνά τα όρια…

    https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t31.0-8/17218649_1022894187845560_670962925826631491_o.jpg?oh=f21a5851b05593cd9cde2d18e1963e1b&oe=59373A54

  147. NM said

    -Το διακύβευμα.
    -Το αφήγημα.
    Αποτυχημένα νεοκλισεδάκια made in ΣΥΡΙΖΑ.
    Η σύντομη τροχιά τους είναι η τρανή απόδειξη του ότι: ΠΑΣΟΚ Γεννιέσαι. ΔΕΝ γίνεσαι.

  148. Γς said

    >Είχε στις τάξεις μεγάφωνα για ανακοινώσεις που τα χρησιμοποιούσε και σαν μικρόφωνα για να παρακολουθεί τι γίνεται.

    Τι ωραία εποχή!

    Τώρα τα πάντα όλα.

    Κινητά τηλέφωνα, ταμπλέτες, υπολογιστές, smart TVs και πολλά ακόμη δικτυωμένα gadgets παραμένουν ευάλωτα σε παρακολουθήσεις και υποκλοπές

  149. Γς said

    149:

    >Είχε στις τάξεις μεγάφωνα για ανακοινώσεις που τα χρησιμοποιούσε και σαν μικρόφωνα για να παρακολουθεί τι γίνεται.

  150. Pedis said

    μπας κι έχει κανείς διαθέσιμο κανένα από τα μάνιουαλ «τρόπων παρουσίασης θέσεων», «στησίματος» και «αλμανάκ στερεότυπων φράσεων και απαντήσεων» που προσφέρουν οι εταιρίες ίματζιν στα κόμματα και πολιτικούς-πελάτες τους;

  151. κουτρούφι said

    — συγκρατημένη αισιοδοξία
    — μπαίνει στο κάδρο

  152. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Ζούμε, να μη ζήσουμε, κ.λ.π. το αδιανόητο.
    Το είπε ο Τσίπρας κι έγινε της μοδός… (του άλλου του βγήκε(;) να το πει για το νεκρό παιδί του…)

  153. spiral architect said

    @96: Οι στήλες είναι τέσσερις:

  154. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Φοβερό. Με 18^4 = 104,976 συνδυασμούς. Μιλάς στα κανάλια τρεις ζωές… 🙂

  155. Alexis said

    #154: Έξοχο!!!

    #144: «Ατακαδόρος» λέγεται Λεώνικε. Αυτός που είναι ετοιμόλογος και απαντάει άμεσα και έξυπνα με δικές του ατάκες. Όχι αυτός που επαναλαμβάνει χιλιοειπωμένες ατάκες και κλισέ άλλων…

    #143: Είχες πάρει σύνταξη τότε… 😆 😆 😆

    #140-142: Άρα καμία σχέση με Παύλο Μπακογιάννη;

  156. spiral architect said

    Εμμένω ότι, οι φιλοσοφικοπολιτικοί όροι (ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός, σοσιαλισμός κλπ παρόμοιοι) δεν είναι ξύλινη γλώσσα ούτε καν κλισέ έστω και αν χρησιμοποιούνται από ένα κόμμα αντλούμενοι από κάποια κοσμοθεωρία. Υπάρχουν μέσα στην τελευταία και στα κιτάπια της, έχουν τεκμηριωθεί και θα υπάρχουν μέχρι να εξαφανιστούν (και αν) από την ιστορία.
    Αν τους είχαν ψωμοτύρι όλοι, ναι, θα μιλούσαμε για ξύλινη γλώσσα.

    Στην εποχή της (μη χέσω!) καινοτομίας και του εκσυχρονισμού μιλούν τα στελέχη της ΝΔ για καπιταλισμό, ή του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ για σοσιαλισμό; Μόνο ο Κουτς, ο Παφίλης και οι συν αυτώ τους χρησιμοποιούν άφοβα.

  157. Γς said

    154:

    Κι ήταν κι ο γιος μια φίλης μου. Που ήταν τελειόφοιτος της Ιατρικής.
    Και επειδή πάντα έψαχνα γι εκείνο το ταλέντο που είχα υποσχεθεί στους φίλους μου σε ένα μεγάλο Πανεπιστήμιο, σαν το Johns Hopkins να πούμε, είπα να τον γραδάρω με τρόπο.

    Κι όχι πως δεν ήξερα από τέτοια κόλπα. Να φαίνεται ότι μιλάς σπουδαία, ενώ λες ακατανόητες βλακείες του τύπου του Σχ. 154.

    Μα, για βιοχημεία τον ρώτησα γμτ.

    Και πήρε φόρα και άρχισε. Κι η φουκαριάρα η μάνα του να έχει κατουρηθεί απάνω της για τον κανακάρη της, που κάποτε τελείωσε και σοβαρός σοβαρός περίμενε να δει πόσο με εντυπωσίασε.

    -Σπάσ’ τα και ξαναρί’ τα! Εγώ

    Και τα ξαναρίχνει από τα ίδια σε νέους απίθανους βερμπαλισμούς.

    Τον σταμάτησα και τον πλησίασα κοιτάζοντας στα μάτια. Παρέμενε σοβαρός. Κι εγώ επίσης…

    Μέχρι που ξέσπασε σε κάτι γέλια, μα τι γέλια.

    Κι η μάνα του!

    Από τη χαρά της(;)

  158. Γς said

    157:

    >Μόνο ο Κουτς, ο Παφίλης και οι συν αυτώ τους χρησιμοποιούν άφοβα

    Ναι, πράγματι ο Παφίλης έχει λίγο νιονιό πάρα πάνω, αλλά μην τον κάνουμε και Κουτς [=η Ιερουσαλήμ στ αραβικά] τώρα.

    Και ποιοι είναι οι «συν αυτώ»;

    😉

  159. Γς said

    156:

    >Είχες πάρει σύνταξη τότε…

    Ασ’ τα αυτά.

    Οταν πήρα σύνταξη εγώ, εσύ έκανες ακόμα σκονάκια Βοτανικής

    Και μη μου πεις ότι δεν έκανες.
    Φαίνεται ξεκάθαρα στο Πολιτικοδημοσιογραφικό σου Κλισεδολόγιο …

    😉

  160. Πέπε said

    @152:
    > > συγκρατημένη αισιοδοξία

    Τρελαίνομαι γι’ αυτή τη φράση. Δεν έχω προσέξει αν εξακολουθεί και σήμερα να χρησιμοποιείται στα σοβαρά στον δημόσιο λόγο, αλλά για όχι στα σοβαρά είναι κορυφαία. Μ’ αρέσουν επίσης πολύ το αντίθετό της, ασυγκράτητη απαισιοδοξία, καθώς και ο παράλογα αυτοαναιρούμενος συγκρατημένος ενθουσιασμός.

  161. προμάζεμα said

    «πέρα και πάνω» πασοκικό επίρρημα

  162. 148 Νομίζω τόσο το διακύβευμα όσο και το αφήγημα είναι παλαιότερα του ΣΥΡΙΖΑ, ανήκουν σε κύκλους του ΠΑΣΟΚ της περασμένης δεκαετίας.

  163. sarant said

    148-163 Aσφαλώς είναι παλιότερα και τα δύο. Το διακύβευμα είναι άλλωστε της ευρωενωσιακής διαλέκτου.

  164. Pedis said

    # 157 – δεν κάνεις τίποτα. Δεν είναι το ξύλο στη γλώσσα αλλά στα κούτσουρα.

  165. cronopiusa said

    123
    ξαναχτύπησε …
    Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. κ. Βασίλη Κικίλια

    «Eις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι για την πάρτη σας»

  166. Παναγιώτης Κ. said

    @117. «Δεν φτάνει η σύνταξη για να αγοράσω μια σοκολάτα στο εγγόνι μου».
    Μου περνάει από το μυαλό ότι οι συνταξιούχοι που μιλάνε στην κάμερα δασκαλεύτηκαν καταλλήλως από τον…δημοσιοκάφρο.!

  167. Παναγιώτης Κ. said

    @113. Κρόνι, το έχεις διαβάσει το βιβλίο; Εγώ όχι ακόμη.
    Επειδή εδώ και ένα χρόνο διαβάζω με συστηματικό τρόπο για τον Ελληνικό Εμφύλιο διαπίστωσα δύο πράγματα: Το ένα ότι δεν λείπει από καμιά σχεδόν βιβλιογραφία είτε το βιβλίο ανήκει σε αριστερό είτε σε μη αριστερό συγγραφέα.
    Διαβάζω επίσης ότι αναφέρονται σε αυτό θεωρώντας το αξιόπιστο όχι μόνο συγγραφείς από το στρατόπεδο των νικητών αλλά και των ηττημένων.

    Το βιβλίο όμως που σχεδόν αποτελεί σημείο αναφοράς για τον κάθε ιστορικό αυτής της περιόδου, είναι του Δ. Ζαφειρόπουλου ο «αντισυμμοριακός αγών» που εκδόθηκε το 1956! (Ούτε αυτό το έχω διαβάσει).

  168. Στο ματς ΑΕΚ-ΠΑΟΚ ορίσθηκε ο Παπαπέτρου… Είναι αυτός που οδήγησε τον ΠΑΟ σε δυο νίκες (ΠΑΟΚ μέσα-Ατρόμητο έξω) μόλις είχε έρθει ο Ουζουνίδης και «έπρεπε» να στηριχθεί. Είναι ο διαιτητής που μιλάει κανονικά στους παίκτες μιας ομάδος αλλά βάζει το χέρι στο στόμα για να μην διαβάζουν τα χείλη του όταν μιλάει στους παίκτες της άλλης ομάδας !!
    Μένει να δούμε την απόφαση… να σιγουρευτούνε από την απειλή του ΠΑΟΚ ή να αφήσουνε την ΑΕΚ εκτόςπλέη οφφ ; Η (που θεωρώ πιθανότερο) θα διατηρηθεί η παράδοση που λέει πως ΠΟΤΕ δεν έχουν κερδίσει με αυτόν τον διαιτητή ούτε ο ΠΑΟΚ ούτε η ΑΕΚ !!

  169. Ριβαλντίνιο said

    @ 169 gpointofview

    Ωραίο σχόλιο , κατά τέτοιον τρόπο διατυπωμένο ώστε να δικαιωθείς σε κάθε περίπτωση ! 🙂

  170. skol said

    Τα μονολεκτικά κλισέ είναι κάπως προβληματικά γιατί παίζουν μεγάλη σημασία τα συμφραζόμενα. Αν βάλουμε τον ιμπεριαλισμό γιατί να μην βάλουμε και την ανάπτυξη και τις επενδύσεις; Και ακόμα τη δημοκρατία, το λαό κλπ.
    (παρεμπ. το ΛΝΕΓ στο λήμμα κλισέ έχει τα εξής παραδείγματα: λαϊκή κυριαρχία, πρόοδος και δημοκρατία)

  171. Μαρία said

    163, 164
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/03/stegana/#comment-9456
    Σε κείμενα του Ελεφάντη το πρωτοδιάβασα.

    Το αφήγημα του σώγαμπρου και άλλα μεζεδάκια https://sarantakos.wordpress.com/2010/12/05/kyriakomeze/

  172. # 170

    Κοίταξε ο Παπαπέτρου είναι ο Σπάθας της εποχής. Εξαιρετικά καλός διαιτητής και κυρίως υπάκουος. Οπως φάνηκε και με τον Αρετόπουλο ίσως από τους ελάχιστους που παρέμεινε ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ…’τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος». Πολά αλλάζουν και αρκετοί…ανανίπτουν. Θα δείξει μεθαύριο, ο «ταγμένος» φαίνεται κυρίως στις κάρτες

    Ταγμένος ήτανο διαιτητής στο Μπάρτσα-ΠΣΖ, φάνηκε από τις δυο εξώφθαλμες κόκκινες που δεν έδωσε σε βάρος της Μπάρτσα της οποίας οι κυνηγοί βουτούσαν συνέχεια λες και ήξεραν πως θα πάρουν πέναλτυ και όντως το πήραν κι έγινε το 3-0. Οταν έγινε το 3-1 οι παίκτες της Μπάρτσα ήταν απογοητευμένοι και βλέποντας τους έτσι ο διαιτητής στο επόμενο βούτηγμα έδωσε και κίτρινη στον Σοάρεζ να θολώσει τα νερά. Μόλις όμως έγινε από το πουθενά το 4-1 έδωσε το πιο αστείο πέναλτυ της δεκαετίας και 5λεπτη παράταση χωρίς λόγο. Ακόμα και στο 4.40 της παράτασης ενω η μπάλλα είχε βγει πλάγιο και ετοιμαζότουσαν να το εκτελέσουν οι Ισπανοί το γύρισε σε ανύπαρκτο φάουλ γιατί δεν θα προλαβαίνανε να κάνουν γέμισμα στην περιοχή ! κιέσπασε ο διάολος το ποδάρι του. Στο υπόλοιπο ματς ήταν άψογος, έτσι κάνουν τα αστέρια…

  173. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    166.>>Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. κ. Βασίλη Κικίλια
    Μα τί λέει; «το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα του σύριζα, πήγε περίπατο». Στέκει αυτό; Αφού ήταν δήθεν,πώς πήγε περίπατο; Και πάντως κει πέρα στη Νουδίλα που λέει και ο Βαγγ.Χερουβείμ αυτοί που κάνουν τις οντισιόν για τους εκπροσώπους είναι βαθυμεσάνυχτοι.

  174. http://luben.tv/stream/106828

  175. 142: Καλώς σας βρήκα.

    156: Όχι, στην παρούσα της μορφή, η φράση έχει πράγματι πολιτογραφηθεί μπακογιαννική, μόνο όμως (απ’ όσο ξέρω) σε δευτερογενείς πηγές, βλ. χαρακτηριστικά, πέρα από τις πολλές διαδικτυακές επαναλήψεις, Άγγελο Μπρατάκο, Η Ιστορία της Νέας Δημοκρατίας, Λιβάνης, Αθήνα, 2002, σελ. 536, και Βύρωνα Πολύδωρα, Η Μείζων Αθήνα, Καστανιώτης, Αθήνα, 2002, σελ. 115.

    142 και 156: Μάλλον έχει δίκιο ο κ. Σαραντάκος για την παλαιότητα του ρητού.

    Επρόκειτο ίσως για φράση που κυκλοφορούσε στην Ένωση Κέντρου, δεδομένου ότι μπορούμε να βρούμε και μία μεταπολιτευτική παραλλαγή της στον Γεώργιο Μαύρο, Εθνικοί Κίνδυνοι: Η Δημοκρατία σε κρίση-Εθνικές απειλές, Ατλαντίς, Αθήνα, 1978, σελ. 19: «Αδιέξοδα δεν υπάρχουν στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα δυτικού τύπου».

    Πιθανώς πάντως να σχετίζεται και με το γαλλικό κλισέ «il n’y a pas d’impasses en politique», που μαρτυρείται τουλάχιστον από το 1876 (βλ. την αναφορά στο κύριο άρθρο του παλιού γαλλικού στρατιωτικού περιοδικού Le Spectateur militaire, troisième série, vol. 46, Paris, 1876, σελ. 8, προσβάσιμο σε https://books.google.gr/books?id=K3E8AAAAYAAJ).

  176. sarant said

    176 Το σχόλιο είχε πιαστεί στην παγίδα, ζητώ συγνώμη -και συμφωνώ με το περιεχόμενο.

  177. cronopiusa said

    168
    Δεν το έχω διαβάσει και ούτε πρόκειται να λερώσω τα χέρια μου, ανήκω στους απέναντι…

  178. Λίνα said

    Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η φράση «πραγματική οικονομία» αποτελεί οικονομικό όρο, χωρίς καμία απαξιωτική ή άλλως αρνητική συνδήλωση. Βλ. ορισμό στο λεξικό των Financial Times (http://lexicon.ft.com/Term?term=real-economy) και χρήση του όρου σε κείμενα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (https://www.google.gr/webhp?sourceid=chrome-instant&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=%22real+economy%22+site:ecb.europa.eu&*). Χρησιμοποιείται πράγματι με την έννοια που αναφέρει ο συνεργάτης σας. Πιθανόν με την έναρξη της κρίσης, αφού εξοικειωθήκαμε με διάφορους οικονομικούς όρους όπως σπρεντ, σουάπ κλπ., πήραμε έναν οικονομικό όρο και τον προσαρμόσαμε, επεκτείνοντας τη σημασία του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: