Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 24 (Δημήτρης Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 28 Μαρτίου, 2017


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη συνήθως, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Η σημερινή συνέχεια είναι η εικοστή τέταρτη και προτελευταία. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

Η σημερινή συνέχεια είναι το δέκατο και τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, που έχει τον τίτλο «Απροσδόκητες και δυσάρεστες εξελίξεις». Σε δεκαπέντε μέρες, Μεγάλη Τρίτη, θα ολοκληρωθεί το μυθιστόρημα.

Απροσδόκητες και δυσάρεστες εξελίξεις

Η δεύτερη και οριστική εξαφάνιση του Χρήστου δεν ενόχλησε τον Βελή. Στην έκδοση της  Εγκυκλοπαίδειας και του τόμου Το Άλας της Γης όλα πήγαιναν ρολόι. Όσο για τα Αριμάσπεια Έπη ο Βελής το καιρόριχνε. Κάθε τόσο προανήγγειλε δια του Σύμπαντος την προσεχή έκδοσή τους, αλλά τίποτα περισσότερο. Άριστος επιχειρηματίας, καταλάβαινε πως η αγορά δε θα μπορούσε να απορροφήσει ικανοποιητικά το Άλας της Γης και τα Έπη ταυτόχρονα. Εμείς όμως αδημονούσαμε. Θέλαμε επί τέλους να πιάσουμε στα χέρια μας τα περίφημα Έπη. Περιμένοντας πάντως πότε θα ευδοκούσε να μας δώσει την έγκρισή του, δεν κάτσαμε με σταυρωμένα χέρια. Είχαμε ήδη το μεγαλύτερο μέρος των Επών, το ταξίδι του Αριστέα, τη Γρυπομαχία και τον Ύμνο στον Απόλλωνα. Ανεξάρτητα της επαλήθευσης και παραβολής, που οπωσδήποτε θα κάναμε με το κείμενο που θα μας έδινε ο Βελής, μπορούσαμε να προχωρήσουμε. Βρήκαμε κι ένα νεαρό φιλόλογο,  πολύ σοβαρό και καταρτισμένο παιδί, που είχε μανία με τα δημοτικά τραγούδια και ο οποίος ανέλαβε να αποδόσει τα Έπη εμμέτρως σε δεκαπεντασύλλαβους. Φυσικά προσωρινά θα τον πληρώναμε ο Δημήτρης κι εγώ εξ ιδίων.

Και ξαφνικά ενώ όλα έβαινον κατ’ ευχήν, συνέβη κάτι απροσδόκητο και καθοριστικό για την τύχη της Εγκυκλοπαίδειας, αλλά και πολλών συντακτών της καθώς και του περιοδικού. Αναπάντεχα πέθανε ο Βελής!

Παρά τις προφυλάξεις και τα μέτρα που έπαιρνε, πήγε τελικά “από νταμπλά”, όπως τόχε προβλέψει, αλλά σε συνθήκες που οπωσδήποτε δε μπορούσε να προβλέψει, ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος. Τα πράγματα εκτυλίχτηκαν τελείως ανεξέλεγκτα. Ήταν ήδη εκνευρισμένος με την καθυστέρηση του τυπογραφείου και έξω φρενών είχε στείλει τον Παντελή με το αμάξι του να φέρει στο γραφείο τα δοκίμια. Ενώ περίμενε τον οδηγό του, βράζοντας από αδημονία, του τηλεφώνησε ο χρηματιστής του ζητώντας του επειγόντως οδηγίες για το αν θά ΄πρεπε να αγοράσει ή να πουλήσει κάτι μετοχές, γιατί το ρίσκο ήταν μεγάλο, το ποσόν σοβαρό και δεν ήθελε να πάρει μόνος του πρωτοβουλίες. Ο Βελής αφού τον σκυλόβρισε από τηλεφώνου, σε έξαλλη κατάσταση πήρε το καπέλο του και ξεκίνησε για το Χρηματιστήριο με τα πόδια, χωρίς να ενημερώσει το γιατρό του, που εκείνη την ώρα χαριεντιζόταν με μιαν υπάλληλο της επιχείρησης στο διπλανό γραφείο.

Δεν έφτασε ποτέ του στο Χρηματιστήριο. Ως αργά το βράδυ ψάχναμε να τον βρούμε και τελικά τον ανακαλύψαμε στο νεκροθάλαμο της Αγίας Όλγας, στη Νέα Ιωνία. Κανείς δεν μπόρεσε να μας δώσει με ακρίβεια το ιστορικό του θανάτου του. Φαίνεται πως θα έπαθε εγκεφαλικό στο δρόμο. Οι περαστικοί ή οι αστυφύλακες  θα φώναξαν το 166, που θα ήρθε ως συνήθως με καθυστέρηση. Θα τον πήγαν στο πρώτο εφημερεύον νοσοκομείο, χωρίς να υποπτεύονται περί τίνος επρόκειτο. Εκεί άγνωστος μεταξύ αγνώστων, θα άφησε την τελευταία του πνοή ολομόναχος, πάνω σε κάποιο ράντσο.

Ο άθλιος θάνατος του Βελή με τάραξε και με λύπησε. Παρά τις παραξενειές και τη χοντράδα του, τον συμπαθούσα. Και οπωσδήποτε δεν του άξιζε τέτοιο τέλος. Μέσα στις σημερινές συνθήκες που επικρατούν στον τομέα των εκδόσεων, ξεχώριζε η ιδιότυπη προσωπικότητά του. Είχε μια λεβεντιά στις σχέσεις του και μια εντιμότητα στις συναλλαγες του, που δεν είναι πια δυστυχώς συνηθισμένες.

Για επανόρθωση ίσως, του τρόπου του θανάτου του, η χήρα του τού ΄κανε μεγαλοπρεπή κηδεία, όπου παρευρέθηκαν πολιτικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, εκδότες και άλλοι παράγοντες και βεβαίως ο ανεπρόκοπος ο γιος του και η πρώτη γυναίκα του, η βασίλισσα του Πάπιγκου. Ο θείος μου ήταν πολύ λυπημένος. Εκείνος είχε πολύ πιο μακρόχρονη γνωριμία με τον Βελή και είχε δεθεί μαζί του με αληθινή φιλία. Ήταν άλλωστε ένας από τους ελάχιστους επιζώντες της γενιάς του, που έφευγε κι αυτός.

Με το Δημήτρη αφού αμπελοφιλοσοφήσαμε λίγο επί της ματαιότητος των εγκοσμίων γενικώς και του πλούτου ειδικώτερα, αναρωτηθήκαμε τι θα γινόταν με την απορφανισμένη επιχείρηση. Δε χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ. Δυο μόλις μέρες μετά την κηδεία, με πρόσκληση της γυναίκας του, μαζευτήκαμε στο σαλόνι του σπιτιού του, που τώρα μου φάνηκε ανυπόφορα θλιβερό και έρημο. Η Βελήδαινα μας έδειξε τελείως διαφορετικό πρόσωπο από κείνο που ξέραμε. Μας άφησε να καταλάβουμε πως θα έκλεινε την εκδοτική επιχείρηση, μόλις ολοκληρωνόταν ο τελευταίος τόμος της Εγκυκλοπαίδειας και το Άλας της Γης. Λείπαν κάτι τεύχη ακόμα. Όσο για το περιοδικό, το Σύμπαν, θα σταματούσε αμέσως η έκδοσή του. Για τα Έπη δεν έκανε κουβέντα. Σα να μην ήξερε την ύπαρξή τους. Συζητησαμε αν θα βγάζαμε Συμπλήρωμα, μια που στα τέσσερα χρόνια που κρατάει ήδη η τελευταία έκδοση πολλά άλλαξαν και επί πλέον όταν τέλειωσε η πρoτελευταία, το ΄81, πάλι δεν είχαμε βγάλει συμπλήρωμα. Επιφυλάχθηκε να μας πει. Πάντως κατ’ αρχήν το δέχτηκε, βάζοντας μόνο περιοριστικούς όρους σε ότι αφορούσε την έκταση του (όχι περισσότερες από διακόσιες σελίδες, όσο δηλαδή το μέσο μέγεθος των προηγούμενων τόμων). Επανέφερα το θέμα των Επών υπενθυμίζοντας της ότι ο μακαρίτης είχε για πολλοστή φορά αναγγείλει από τις σελίδες του Σύμπαντος την προσεχή έκδοσή τους αλλά και πάλι φάνηκε αδιάφορη.

Το κουβεντιάσαμε το βράδυ με το Δημήτρη και, πάντα αισιόδοξοι, είδαμε και την καλή πλευρά του ζητήματος. Οπωσδήποτε η Βελήδαινα δεν είχε τις προκαταλήψεις του άντρα της αναφορικά με την αρχαιότητα και ανωτερότητα των Ελλήνων και θα μας άφηνε λυμένα τα χέρια για να κάνουμε επιστημονική δουλειά. Σκεφτήκαμε να της προτείνουμε πως, αν συμφωνουσε, μπορούσαμε να αναλαμβάναμε οι δυο μας την επιμέλεια της έκδοσης. Στο πρόχειρο διάγραμμα που φτιάξαμε η έκδοση θα περιλάμβανε εκτεταμένη εισαγωγή για τον Αριστέα και για τους λαούς της Ευρασίας, όπως μας τους περιγράφουν όχι μόνο τα Έπη αλλά και άλλοι συγγραφείς, ο Ηρόδοτος, ο Στράβων, ο Πλίνιος και άλλοι. Κατόπιν θα ήταν η μετάφραση των Επών από τα αραβικά, σε δεκαπεντασύλλαβο στίχο, ακολούθως το αραβικό κείμενο όπως υπάρχει στα χειρόγραφα του Χρήστου και τέλος εκτεταμένα σχόλια. Θα ήταν μια πολύ καλή δουλειά, τελείως πρωτότυπη σε παγκόσμια κλίμακα. Πιστεύαμε πως θα δεχόταν. Θα ήταν βλάκας να την απορρίψει.

Το κακό είναι πως τις επόμενες βδομάδες η Βελήδαινα είχε εξαφανιστεί. Σχεδόν δεν ερχόταν στα γραφεία, αφήνοντας την Χατζηματθαίου να κάνει κουμάντο. Έτσι έμεινα με το διάγραμμα στο χέρι περιμένοντας. Επί πλέον έπεσε πολλή δουλειά, καθώς το νέο αφεντικό περιόρισε δραστικά το προσωπικό. Τελικά αποφάσισα, με το παλιό θάρρος που είχα, να πάω ένα βραδάκι να τη δω στο σπίτι της. Εκεί όμως με περίμενε η πρώτη έκπληξη. Την πρόσοψη του σπιτιού τη βρήκα τελείως παραμελημένη και σκοτεινή, το κατώφλι της πόρτας γεμάτο σκουπίδια και χορίκια και το άλλοτε απαστράπτον ρόπτρο να λείπει τελείως. Στην πραγματικότητα έλειπε ολόκληρο το σπίτι. Ένα μέτρο πίσω από την πρόσοψη, που άγνωστο γιατί δεν είχε ακόμα κατεδαφιστεί, βρήκα τις σκαλωσιές μιας μελλοντικής πολυκατοικίας. Φαίνεται πως η παλιά διάταξη, που εμπόδιζε την ανέγερση πολυορόφων κτισμάτων στην περιοχή είχε καταργηθεί ή ατονήσει, γιατί  από καιρό είχα παρατηρήσει εκεί γύρω και άλλες πολυκατοικίες, που βρίσκονταν σε διάφορα στάδια κατασκευής.

Με πολλά ζόρια έμαθα τη νέα διεύθυνσή της, κάπου μεταξύ Παλαιού Ψυχικού και Φιλοθέης και πήγα την επομένη. Νέα έκπληξη, πιο δυσάρεστη με περίμενε εκεί. Το σπίτι, μια διώροφη πολυτελής μονοκατοικία με εκτεταμένο κήπο γύρω της, μου φάνηκε αληθινό φρούριο. Στην είσοδο θυροτηλεόραση και θυροτηλέφωνο, είχαν αντικαταστήσει τον καλόν εκείνο Θωμά. Όταν είπα το όνομά μου και αφού πέρασε αρκετή ώρα, άκουσα αλυσίδες και μάνταλα να χαρχαλεύουν πίσω από τη συμπαγή μεταλλική πόρτα κι ένας τύπος γορίλα με οδήγησε βλοσυρός στο γραφείο, όπου με περίμενε η Βελήδαινα.

Τότε κατάλαβα πως η χήρα του Βελή, εκδηλώνοντας μεταθανατίως όλο το μίσος που είχε συσσωρεύσει μέσα της η πολύχρονη τυραννική δεσποτεία του, βάλθηκε να εξαφανίσει κάθε ίχνος του. Δεν είχε αλλάξει μόνο σπίτι. Είχε αλλάξει και όλο το προσωπικό με νέα άτομα της εκλογής της. Οι πίνακες, τα καλλιτεχνήματα και όλα τα σχετικά αντικείμενα, που γέμιζαν ασφυκτικά  το σαλόνι του παλιού σπιτιού λείπανε από το καινούργιο. Είχαν εκποιηθεί ή είχαν μεταφερθεί αλλού; Άγνωστο. Η παλαιική μεγαλοπρεπής επίπλωση είχε αντικατασταθεί με υπερμοντέρνα, αφόρητης κακογουστιάς. Το χειρότερο όμως ήταν πως όπως μου ανακοίνωσε όλα τα χαρτιά και τα βιβλία του Βελή, που βρήκε στο παλιό σπίτι, δόθηκαν για πολτοποίηση, με το κιλό! Έμεινα άναυδος.

“Δώσατε για πολτοποίηση και κάτι αραβικά χειρόγραφα;” ρώτησα, ενώ είχα αρχίσει να ανάβω από το θυμό μου. “Ξέρετε είναι πολύ σημαντικά, ανεκτίμητης αξίας….”

“Αγαπητέ μου, όταν μετακόμισα εδώ είπα να απαλλαγώ από κάθε περιττό βάρος. Άνοιξα νέα σελίδα όπως θα αντελήφθητε. Για τα χειρόγραφα που μου λετε δεν ξέρω τίποτα. Δε με ενημέρωνε ποτέ του ο μακαρίτης. Αν όμως είναι τόσο σημαντικά όσο ισχυρίζεστε, πάρτε το κλειδί του γραφείου του και συνεννοηθείτε με την κυρία Χατζηματθαίου. Από μένα έχετε το ελεύθερο να ψάξετε σε όλα τα χαρτιά που τυχόν βρίσκονται σ΄αυτό”.

Πήρα το κλειδί που μου έδωσε και έφυγα από τη βίλα-φρούριο έξω φρενών και αποφασισμένος να μη ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί. Στα γραφεία η Ειρήνη, που έχει εγκατασταθεί στο ιδιαίτερο του Βελή, δεν έφερε καμία ένσταση. Με βοήθησε μάλιστα και ψάξαμε μαζί, τόσο τα συρτάρια του γραφείου όσο κι ένα ντουλάπι με διάφορους φακέλους

“Είναι μια δουλειά που ήθελα να κάνω από τότε που τον χάσαμε, αλλά για ευνόητους λόγους, δεν ήθελα να την προτείνω εγώ”.

Τελικά σε ένα φάκελο από κείνους με κορδόνια, βρήκαμε μεταξύ άλλων άσχετων χειρογράφων, ένα πάκο δακτυλογραφημένων χαρτιών με τίτλο τα Δώρα των Υπερβορείων, καθώς και ένα και μοναδικό φύλλο από το αραβικό χειρόγραφο. Ηταν το δεύτερο που έπιανα στα χέρια μου. Η Ειρήνη η Χατζηματθαίου με άφησε να φωτοτυπήσω τη μετάφραση και να φωτογραφήσω το αρχαίο χειρόγραφο και κατόπιν κλείδωσε το φάκελο στο ντουλάπι, από όπου τον είχαμε βγάλει.

Γύρισα στο σπίτι με ανάμικτα συναισθήματα και συγκάλεσα την ολομέλεια της τετράδας. Ήμασταν όλοι πολύ στεναχωρημένοι και συζητούσαμε επί ώρες, προτείνοντας ο καθένας κάποια λύση που, κατά τη γνώμη του,  θα συντελούσε στην έκδοση των Επών, γιατί καταλαβαίναμε όλοι πως χωρίς τα αραβικά χειρόγραφα ή έστω τις φωτογραφίες τους θα ήταν δύσκολο να πεισθεί κάποιος σοβαρός εκδότης για τη γνησιότητά τους. Ίσως μάλιστα να υποπτεύονταν πως τα επινοήσαμε. Εγώ ειδικά αισθανόμουν πολύ άβολα.

“Λοιπόν η μόνη λύση είναι να βρούμε τη διεύθυνση του Χρήστου, να του γράψουμε αναγγέλλοντας την έκδοση των Επών και να τον παρακαλέσουμε να μας στείλει μια βεβαίωση ή μια δήλωση ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, που να λέει ότι υπήρξαν τα αραβικά χειρόγραφα….”

Τους είπα κι αμέσως κατάλαβα πως έλεγα βλακείες.

“Αυτά που λες είναι ένα μάτσο παραλογισμοί, για να μην πω τίποτα βαρύτερο, μού ΄βαλε πάγο ο Δημήτρης. Πρώτον δεν έχουμε και ούτε μπορούμε να βρούμε τη διεύθυνση του Χρήστου στη Μόσχα”

“Δεν είναι πια δύσκολο. Ξέρω τον ανταποκριτή των Νέων της Μόσχας στην Αθήνα, που θα μπορούσε να μας βοηθήσει”

“Δεύτερο, κι αν τη βρούμε και του γράψουμε, είναι ποτέ δυνατό να δεχτεί να προβεί στην ομολογία πως έβγαλε παράνομα αυτά τα χειρόγραφα από τη χώρα στην οποία τώρα δουλεύει και διαμένει; και τρίτο και φαρμακερό, ποιος σοβαρός εκδότης θα δεχόταν να προχωρήσει στην έκδοση με μόνη εγγύηση τη διαβεβαίωση του Χρήστου ότι είχε κάποτε τα χειρόγραφα;”

“Βρε τη σκρόφα τι μας έκανε”, είπα αποστομωμένος, στρέφοντας το μένος μου κατά της υπεύθυνης για την απώλεια των χειρογράφων.

Μείναμε αρκετήν ώρα σωπηλοί και στεναχωρημένοι. Πάνε τα σχέδια που κάναμε και χάθηκε η δυνατότητα να δημοσιευτούν τα Έπη των Αριμασπών. Μεγάλο κρίμα.

 

 

Βέβαια δε μείναμε να κλαίμε τη μοίρα μας. Είχαμε τις δουλειές μας και ένα σωρό άλλες ασχολίες. Άλλωστε οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις απορρόφησαν σε λίγο όλη την προσοχή μας. Η ενοποίηση της Αριστεράς προχωρούσε με μεγάλα βήματα. Υπογράφηκε το κοινό πόρισμα και μπήκαν τα θεμέλια για τη συγκρότηση ενιαίου πολιτικού φορέα ύστερα από είκοσι, για να μην πω σαράντα, χρόνια αντιπαραθέσεων. Στην κοινή συγκέντρωση των κομμάτων της Αριστεράς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου μίλησαν ο Φλωράκης και ο Κύρκος, ένοιωσα σα να ξαναγεννιόταν το παλιό εαμικό πνεύμα. Ξαναβρέθηκα με παλιούς φίλους και συναγωνιστές, που χρόνια τώρα εμείς μεν τους στιγματίζαμε σαν “αναθεωρητές” και εκείνοι μας λοιδορούσαν σαν “δογματικούς”. Τους αντιμετωπίζαμε και μας αντιμετώπιζαν σαν αντιπάλους αν όχι σαν εχθρούς. Εμείς μαλώναμε και το ΠΑΣΟΚ έπαιρνε τους οπαδούς μας. Τώρα όλα αυτά δείχνανε πως τέλειωσαν. Μετά την Ισπανία και στην Ελλάδα η Αριστερά θα προχωρούσε ενωμένη.

Αντίθετα προς την ευφορία που μας προκαλούσαν οι εσωτερικές εξελίξεις, η αντιφατική, συχνά ανεξήγητη και άλλοτε απροσδόκητη πορεία που έπαιρναν τα πράγματα στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες μας δημιουργούσαν ερωτηματικά. Τι διάβολο γινόταν εκεί πάνω; Από πού ξεφύτρωσε το αβυσσαλέο μίσος μεταξύ Αρμένηδων και Αζέρων; Γιατί αυτή η αγριότητα του στρατού στην Τιφλίδα; Και κυρίως γιατί αυτή η παθητική στάση των εκεί κομμουνιστών;

Συζητούσαμε σχεδόν καθημερινά, η Μαργαρίτα κι εγώ, τόσο με το Δημήτρη και τη Λασκαρίνα, όσο και με το Γιώργο τον Λαμπρόπουλο και τη γυναίκα του και δε βρίσκαμε άκρη. Με το Γιώργο μάλιστα καμιά φορά λογομαχούσαμε.

Ο Γιώργος κατά βάθος δεν έβλεπε με καλό μάτι την ενοποίηση της Αριστεράς

“Δε βλέπετε πως οι εαρινοί πάνε να δημιουργήσουν κόμμα στην καμπούρα μας;” είπε μια φορά, που τους είχαμε καλέσει, μαζί με το Δημήτρη και τη Λασκαρίνα σπίτι μας να φάμε.

Η Λασκαρίνα, που είχε έρθει στο κέφι από το κρασί, σήκωσε το ποτήρι της και φώναξε

“Καμπούρηδες όλου του κόσμου ενωθείτε!”

Ο Γιώργος στραβομουτσούνιασε. Πιο πολύ, πιστεύω, γιατί η Ελένη ξεκαρδίστηκε με το αστείο.

Του Γιώργου δεν του άρεσε ούτε ο ρόλος που έπαιξε ο Φλωράκης στην ενοποίηση της Αριστεράς. Τον θεωρούσε ενδοτικό. Κατά την άποψή του το Κόμμα είχε ανάγκη από έναν πιο αδιάλλακτο γενικό γραμματέα και οι προτιμήσεις του ήταν σαφώς υπέρ του Κωστόπουλου ή του Φαράκου. Εμείς αντίθετα τον Φλωράκη τον αγαπούσαμε για τη θυμοσοφία και την απλότητά του. Η Μαργαρίτα ειδικότερα τον αγαπούσε για καθαρά προσωπικούς λόγους.   Εύρισκε πως έμοιαζε πολύ με τον πατέρα μου (όντως), τον οποίον υπεραγαπούσε όσο ζούσε. Μόνο ο Δημήτρης είχε κάποιες επιφυλάξεις.

“Καλός και άξιος και πολύ δημοφιλής αλλά δεν έχει στόφα πολιτικού ηγέτη. Ο Αντρέας τον σέρνει από τη μύτη”.

“Δεν έχεις δίκιο”

“Κι όμως. Πάρε για παράδειγμα την περίπτωση της εκλογής του Σαρτζετάκη ως Προέδρου της Δημοκρατίας, με όλη αυτή την αθλιότητα των δίχρωμων ψηφοδελτίων. Όφειλε να σηκωθεί και να την καταγγείλει, τονίζοντας ταυτόχρονα πως παρ΄όλα αυτά οι βουλευτές του κόμματος θα ψήφιζαν υπέρ του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ. Και δεν το έκανε”.

Πιο πολύ βεβαίως συζητούσαμε για τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση και την πορεία της περεστρόικας. Βλέπαμε πως στα τρία χρόνια της εφαρμογής της τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει. Ο Γιώργος, που από την αρχή δεν έβλεπε με καλό μάτι την περεστρόικα, άρχισε σιγά σιγά να στρέφεται κατά της σοβιετικής ηγεσίας, προβλέποντας μύρια όσα επερχόμενα κακά.

“Καινούργιος Χρουστσώφ μας ξεφύτρωσε, μας έλεγε, εννοώντας τον Γκορμπατσώφ. Από σημαδεμένο άνθρωπο περιμένεις καλό;” συμπλήρωνε αναφερόμενος σε κείνο το αιμάτωμα που είχε στη φαλάκρα του.

Εμείς οι υπόλοιποι τον Γκορμπατσώφ τον θεωρούσαμε ικανό και έντιμο και τον είχαμε αγαπήσει για την απλή και καθαρή γλώσσα του.

“Πρώτη φορά ακούω πολιτικό να μιλάει τόσο κατανοητά και χωρίς τα καθιερωμένα κλισέ”, έλεγε η Μαργαρίτα.

Μέσα σ’ όλα αυτά, μάθαμε πως ο Λεωνίδας Τουμανίδης πέθανε. Μας το ανήγγειλε ένα γράμμα της γυναίκας του, το ίδιο δυσανάγνωστο με το πρώτο, μόνο που τούτη τη φορά η Σεβαστή, φοβούμενη πως με τα ελληνικά της δε θα καταλαβαίναμε, είχε παραθέσει σε πολύ πιο ευανάγνωστα ρωσικά το θλιβερό μαντάτο: “Σύντροφοι ο Λεωνίδας μου πέθανε προχτές……”, μετέφρασε συγκινημένος ο Δημήτρης. Της γράψαμε από κοινού ένα θερμό συλλυπητήριο γράμμα και στείλαμε στο Ριζοσπάστη ένα νεκρολογικό σημείωμα μαζί με δέκα χιλιάδες δραχμές, “στη μνήμη του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού, Λεωνίδα Τουμανίδη ή Καπετάν Ατσάλη” να το δημοσιέψει στην κυριακάτική έκδοσή του.

“Ήταν ένας αγνός άνθρωπος, που εγώ τον ήξερα από παιδί αλλά οι άλλοι τον γνώρισαν πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη, πληροφόρησα το Γιώργο, που έτυχε να δει το κείμενο, πριν το στείλω στην εφημερίδα. Ήταν σταλινικός και ζαχαριαδικός, αλλά με μιαν ανιδιοτέλεια και πίστη που σε αφόπλιζαν”.

Τον είδα που χαμογέλασε με ευφροσύνη και δεν κρατήθηκα

“Και γω τέτοιος ήμουνα αλλά πριν από τριάντα χρόνια. Πώς όμως μπορείς να εξακολουθείς να είσαι σήμερα σταλινικός και ζαχαριαδικός όταν έχεις μάθει τα όσα γίνανε; Όταν θυμάσαι τη λεβεντιά του Άρη, την καθαρή ματιά του Πλουμπίδη ή το παιδικό γέλιο του Κώστα Καραγιώργη;”

 

Τελικά είχαμε ειδήσεις του Χρήστου! Ο Ρούλης, ο φίλος μου ο ανταποκριτής των Νέων της Μόσχας, που τελευταία κυκλοφορούσαν και στα ελληνικά, τον οποίον συμβουλεύτηκα, μου έδωσε κάποιες διεθύνσεις. Με το Δημήτρη γράψαμε σχετικά και προ ημερών μας ήρθαν κάποιες πληροφορίες. Ο Χρήστος όπως φαίνεται είχε εξελιχθεί σε σπουδαίον επιχειρηματία, με δικά του γραφεία στη Μόσχα και παραρτήματα στο Λένινγκραντ και άλλες πόλεις!

Το παιδί, ο Αναστάσης, ο νεαρός φιλόλογος που του είχαμε αναθέσει να μας αποδώσει τα Έπη σε δεκαπεντασύλλαβο, μας παράδωσε τον Ύμνο στον Απόλλωνα και τη Γρυπομαχία. Ήταν στ΄αλήθεια μια πολύ καλή δουλειά. Τελικά ο δεκαπεντασύλλαβος είναι ο γνήσιος διάδοχος του δακτυλικού εξάμετρου. Ο Αναστάσης έβαλε την ψυχή του στη δουλειά που έκανε και κατάφερε να μεταφέρει το πεζό και κάπως άτεχνο κειμένο του Χρήστου σε  μια ρωμαλέα και σχεδόν επική σύνθεση. Τον πληρώσαμε για τον κόπο του και τον ενημερώσαμε σχετικά με την αδυναμία μας να προχωρήσουμε, επί του παρόντος τουλάχιστον, στην έκδοση των Επών. Ίσως αργότερα να επιχειρούσαμε μια δικιά μας έκδοση.

 

Advertisements

133 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 24 (Δημήτρης Σαραντάκος)”

  1. spiral architect said

    Ανεμομαζώματα και διαβολοσκορπίσματα τα ΈΠΗ.
    (και άλλα …)

    Καλημέρα. 😐

  2. spiral architect said

    Και όχι απλά σημαδεμένος, αλλά διαολοσημαδεμένος.

  3. Αδοξο το τέλος και του Βελή και των επών — και της ΕΣΣΔ…

  4. Γς said

    Καλημέρα

    > Αναπάντεχα πέθανε ο Βελής!

    Και για να καλιμπράρουμε την αφήγηση, είμαστε περίπου στο 1987…

  5. Λεύκιππος said

    Τα απρ-επη των Αριμασπών. Καλημέρα

  6. atheofobos said

    Βέβαια για την ακρίβεια στο κεφάλι του διαφημιστή πίτσας και της Louis Vuitton αυτό που υπάρχει δεν είναι αιμάτωμα αλλά αιμαγγείωμα.

  7. ΚΩΣΤΑΣ said

    Η Βελήδαινα! και μου θύμισε τη δική μας, τη Βελίδαινα, την κόρη, της Μακεδονίας. Ίσως το όνομα Βελής να μην επιλέχτηκε τυχαία!

  8. Πέπε said

    > > Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

    Μου πήρε 48 βδομάδες να το σκεφτώ, σκάρτον ένα χρόνο ως φαίνεται, αλλά γιατί, Νίκο, δεν προσθέτεις (εκ των υστέρων φυσικά) σε κάθε προηγούμενη συνέχεια κι ένα λινκ για την επόμενη;

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Τυχαία δεν επιλέχτηκε αλλά είναι υπαινιγμός για άλλον άνθρωπο του τύπου.

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Δηλαδή η αιτία του κακού ήταν ο Γκορμπατσόφ;

  11. Alexis said

    #10: Ναι, του αρέσανε οι πίτσες και εκμαυλίστηκε από τον καπιταλισμό.

  12. sarant said

    8 Είναι όμως βάσανο αυτό…

  13. Γς said

    11:

  14. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  15. Corto said

    «γεμάτο σκουπίδια και χορίκια»

    Τι είναι τα χορίκια;

  16. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Α, σήμερα θα έχουμε (υποθέτω) αρκετά σχόλια, μις και υπάρχουν θέματα περιστρόϊκας κλπ. !
    Κρίμα τα αραβικά χειρόγραφα ….

    8: Πέπε 🙂 🙂 🙂

  17. Alexis said

    Εξαιρετικά πολύτιμο και το σημερινό Νίκο, δίνει άφθονο υλικό για σχολιασμό της εποχής, των καταστάσεων και των προσώπων. Πραγματική «ακτινογραφία» της δεκαετίας του ’80, όπως είχα πει και στο προηγούμενο.

    Το οικοδόμημα του «υπαρκτού», πέρα από τα όποια άλλα προβλήματα, θεωρώ ότι δέχτηκε καίριο πλήγμα και από το πυρηνικό δυστύχημα του Τσέρνομπιλ, ένα χρόνο νωρίτερα. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την εικόνα (αυτό που λέμε ελληνικά ίματζ) αλλά και την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων.
    Και οι εποχές δεν σήκωναν κουκουλώματα του στυλ «αυτά είναι συκοφαντίες των ιμπεριαλιστών».

    Ξαναβρέθηκα με παλιούς φίλους και συναγωνιστές, που χρόνια τώρα εμείς μεν τους στιγματίζαμε σαν “αναθεωρητές” και εκείνοι μας λοιδορούσαν σαν “δογματικούς”. Τους αντιμετωπίζαμε και μας αντιμετώπιζαν σαν αντιπάλους αν όχι σαν εχθρούς.

    Και που να φανταζότανε ότι λίγα μόλις χρόνια αργότερα θα ήταν αυτός ο «αναθεωρητής»…

  18. Παναγιώτης Κ. said

    Η Σώτη ως γνωστόν, έχει στα ενδιαφέροντά της την μελέτη της πρώην ΕΣΣΔ.
    Πριν 2-3 χρόνια ,στην παρουσίαση ενός βιβλίου στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη είχε πει περίπου ότι αν ο Στάλιν ήταν υπεύθυνος για όλα τότε έχουμε να κάνουμε με έναν πολύ ικανό ηγέτη που τον ακολουθούσε ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας και το οποίο σύστημα, χρεώνεται ή πιστώνεται αναλόγως τα διάφορα πράγματα.

  19. spiral architect said

    @17: Το χτύπημα στον υπαρκτό ήταν αμφίπλευρο: Ανταγωνισμός των εξοπλισμών που έσπρωξε ανθρώπινους και υλικούς πόρους εκεί στερώντας τους από την κοινωνία και αποδοχή παιχνιδιού με τους όρους που επιδίωκε ο καπιταλισμός.
    (κυρίως διακρατικές αγορές με συνάλλαγμα)
    Игра закончена όπως λέει ο γούγλης. ❤

  20. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Gorbachev came to one Siberian village. The only one he saw there was old, very old man. He asked this old man, where all the people were. Old man answered that all of them are it taiga. Gorbachev asked him to call people back, because he wants to talk to common people. Old man took his gun and fired into air. In a half of an hour several men appeared and asked old man: «what’s the matter, did somebody brought vodka» «No, Gorbachev came». All men , disappointed, go back to taiga. But Gorby was not satisfied with this and asks old man to fire again. He did it and again, in a half of an hour, several man appeared
    «What’s happening, did somebody brought vodka?»
    «no, Gorbachev came»
    «Did you missed the first time?»

  21. sarant said

    15 Λάθος μου που δεν το ανέφερα στα σχόλια.
    Χορίκι, πιο σωστά χωρύκι, είναι μανιάτικη λέξη για τον ασβέστη

    https://sarantakos.wordpress.com/2011/08/22/misunderst/

  22. Corto said

    21 (Sarant):

    Ωραία λέξη. Ευχαριστώ!
    Και το παλιό άρθρο με τις παρεξηγήσεις, πάρα πολύ καλό.

  23. LandS said

    Κατά την άποψή του το Κόμμα είχε ανάγκη από έναν πιο αδιάλλακτο γενικό γραμματέα και οι προτιμήσεις του ήταν σαφώς υπέρ του Κωστόπουλου ή του Φαράκου

    Τελικά, στο 13ο, ο Φαράκος αποδείχτηκε ο περισσότερο «ανανεωτικός» με τον Μήτσο στην ομάδα που με τη στήριξη Φλωράκη κυριάρχησε – για να διαφωνήσει και να αποχωρήσει κάποια χρόνια αργότερα και να γίνει μαζί με τον Θεωνά το πρώτο σχήμα που ήρθε σε επαφή με τον ΣΥΝ και να ξεκινήσει αυτό που σε λίγο έγινε ΣΥΡΙΖΑ.

  24. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Είχε αλλάξει και όλο το προσωπικό με νέα άτομα της εκλογής της.
    Μου φάνηκε ασυνήθιστη η χρήση του «εκλογή» αντί του «επιλογή» και κοίταξα στο ΛΚΝ. Πράγματι μπορεί να χρησιμοποιηθεί έτσι αλλά σημειώνεται ότι αυτή η χρήση είναι παρωχημένη.

  25. cronopiusa said

    “… Όταν θυμάσαι τη λεβεντιά του Άρη, την καθαρή ματιά του Πλουμπίδη ή το παιδικό γέλιο του Κώστα Καραγιώργη;”

  26. Γς said

    Ε, δεν πήγαινε άλλο.

    Ο Κόρμπι ήταν απλώς ο καταλύτης

  27. cronopiusa said

    26

  28. # 9

    Λίλιαν Βουδούρη ;

  29. Ριβαλντίνιο said

    Χορίκι, πιο σωστά χωρύκι, είναι μανιάτικη λέξη για τον ασβέστη.

    Υπάρχει και παρατσούκλι και επίθετο : Χορίκης.
    Μανιάτης δεν ήξερε την λέξη «ασβέστης» αν δεν είχε βγεί απ’την Μάνη. ❗

    όλο το μίσος που είχε συσσωρεύσει μέσα της η πολύχρονη τυραννική δεσποτεία του

    Αν τον αντιπαθούσε τόσο πολύ γιατί δεν τον χώριζε να του πάρει την μισή περιουσία και γιατί του ‘κανε μεγαλοπρεπή κηδεία ;;; ❓

  30. 9, 28 Τον Πασσά βρε παιδιά, πόσες φορές το έχουμε πει.

  31. sarant said

    29 Μισή περιουσία; Στην Αμερική βρίσκεσαι; Η κηδεία είναι και κοινωνική προβολή.

  32. IN said

    Ας ρωτήσω εγώ (αφού πρώτα πω καλησπερίσω): Είναι γνωστό (γιατί μας το έχει ξαναπεί ο Νίκος) ότι ο Πασσάς πέθανε, μάλλον αναπάντεχα, το καλοκαίρι του 1987, αν δεν κάνω λάθος. Τα υπόλοιπα στοιχεία της αφήγησης, με το ξαφνικό κλείσιμο του περιοδικού και την μη ανανέωση, πλέον, της εγκυκλοπαίδιας κλπ. αντιστοιχούν, άραγε, και στην πραγματική τύχη των εκδοτικών εγχειρημάτων του Πασσά; Αν ξέρει (και θέλει) απαντάει ο Νίκος.

  33. sarant said

    Ο Πασσάς πέθανε από τον καύσωνα του 1987. Τα υπόλοιπα στοιχεία της αφήγησης έχουν συνάφεια με την πραγματικότητα (αν και περιοδικό, απ’ όσο θυμάμαι, δεν έβγαινε) αλλά όχι απόλυτη αντιστοιχία.

  34. Γς said

    29:

    >Χορίκι, πιο σωστά χωρύκι, είναι μανιάτικη λέξη για τον ασβέστη.

    Κι Asbestos είναι η Αγγλική λέξη για τον αμίαντο.

    Και τον ασβέστη τον ήξερα και νόμιζα ότι αυτόν λέγανε asbestos και τρελάθηκα όταν άκουσα ότι βρέθηκε «ασβέστης» στο σχολείο των πιτσιρίκων μου και θα γίνει ειδική επιχείρηση απομάκρυνσής του.

    Σκέφτηκα ότι στο Ελλάντα τον βάζουμε παντού. Μέχρι και τους κορμούς των δέντρων ασβεστώνουμε….

    Ελλενίτ. Το εργοστάσιο που σκότωσε από καρκίνο 72 εργάτες και αναρίθμητους κατοίκους, με την ανοχή της πολιτείας…

    http://www.mixanitouxronou.gr/ellenit-to-ergostasio-pou-skotose-apo-karkino-72-ergates-ke-anarithmitous-katikous-me-tin-anochi-tis-politias/

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    18. Και έχει δίκιο η Σώτη, Παναγιώτη. Αλίμονο αν ένας άνθρωπος ήταν υπεύθυνος για όλο αυτό το κακό. Ο Στάλιν απλώς το τερμάτισε, κατά την επιτυχημένη έκφραση της μόδας. Το οικοδόμημα ήταν σαθρό εκ θεμελίων. Μια συνωμοτική ομάδα φανατικών δογματικών, όπως οι μπολσεβίκοι, η οποία είχε ως πρότυπο τη δράση και τις αρχές ανάλογων ρωσικών οργανώσεων του 19ου αιώνα, αναπόφευκτο ήταν να οικοδομήσει μια ολοκληρωτική κοινωνία.

  36. leonicos said

    Λέω του Γς να πει μια καλημέρα κι από μένα νωρίς, αλλά ούτε γι’ αυτό δεν είναι άξιος.

    Γιά ανάλυσέ μας κάπως το *εγχωρύγιον, διότι με το * δεν βρίσκεται πουθενά

  37. Γς said

    33:

    Κι ήταν κι αυτή η Εγκυκλοπαίδεια Ηλίου του Πασσά.

    Και μετά από δεκαετίες προσφοράς παρκαρισμένη στο δώμα μαζί με άλλα βιβλία κλπ. Μάχιμη όμως ακόμη. Ειδικών υπηρεσιών.

    Κι ήταν ένα δώμα μούρλια. Με τις βεράντες του, τα λουλούδια του. Μια γκαρσονιέρα με τα όλα της. Με το μπανάκι της, την κουζινίτσα της. Και τη θέα της.
    Από τα παράθυρά της απολαμβάναμε μαζί την θέα και άλλα πολλά [καταλαβαίνετε τώρα]

    Κι επειδή οι ελληνίδες είναι (μπιπ) ο τόμος (6;) ΕΛΛΑΣ [ο πιο παχύς] της εγκυκλοπαίδειας ΗΛΙΟΣ βοηθούσε τα μάλλα.

  38. ΣΠ said

    36
    http://www.periergos.gr/erotiseis/ti-einai-horygi

  39. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η αντίδραση της χήρας του Βελή να εξαφανίσει ό,τι θύμιζε τον αυταρχικό μακαρίτη φέρνει στο νου μιαν από τις «Ιστορίες του κ. Κόινερ» του Μπρεχτ:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B125/668/4444,19914/extras/texts/index_a_42_brecht.html&ved=0ahUKEwiq-7ifmPnSAhVGQBQKHaNgBqMQFggYMAA&usg=AFQjCNGDJrkmJW-h5qD5iu0VztAV_3hdNg&sig2=PnXRsbSiTW_jwlTjLGz9WA

  40. 37 Γς είναι η τέταρτη, ίσως και η πέμπτη, φορά που μας το αναφέρεις.

  41. Ριβαλντίνιο said

    να του πάρει την μισή περιουσία

    Μισή περιουσία; Στην Αμερική βρίσκεσαι;

    Που λέει ο λόγος. Δεν κυριολεκτώ.

  42. Γς said

    Ιωάννα Μάνδρου στον Σκάι τώρα!¨

    Λέει στον Μπογδάνο για την απάτη Σώρρα, που έτσι κι αλλιώς, παραθέτοντας και διάφορους νομικούς όρους.

    Λέει και ότι ο Σώρρας κατηγορείται και για «παραμυθία» κι ο Μπογδάνος την ρωτά αν η παραμυθία είναι όρος νομικός.

    Ναι, μεν αλλά αυτή.

    -Ολοι καταλαβαίνουν τον όρο αυτόν κλπ κλπ

    -Σε ρωτάω Ιωάννα γιατί παραμυθία στα ελληνικά σημαίνει παρηγοριά

  43. Πέπε said

    @40:
    Μπαίνουν και καινούργιοι αναγνώστες.

  44. Γς said

    Στο φαρμακείο για την ινσουλίνη μου μια που άκουσα [μακάρι να είναι φακ νιουζ] για διάφορες ελλείψεις.

    Προηγείται κάποιος που ζητάει κάποιο αντιβιοτικό και μέχρι να του το φέρει η Φωφώ σκέφτομαι τι να του πω. Καμιά πλακίτσα. Πως να το πάρει και τέτοια.

    Με πρόλαβε η Φωφώ όμως:

    -Θα παίρνεται ένα κάθε 8 ώρες.

    Φτου! Και σιγά μην τον αφήσω έτσι.
    Ετοιμάζω να του πω κάτι για τις ώρες. 3 φορές την ημέρα, 3×8, 24… Το μοντάρισα και ήμουν έτοιμος να το ρίξω.
    Ομως:

    -Δεν είναι για μένα.

    Τι να του πεις τώρα;

    -Α, να το παίρνεται και σεις. Είναι πολύ καλό…

    Το πήρε κι έφυγε.
    Και ούτε ένα ευχαριστώ…

  45. Γς said

    43:

    Ναι!

  46. Μαρία said

    Η μεγάλη Ουτοπία http://www.efsyn.gr/arthro/kamia-oytopia-den-einai-athoa

  47. Γιάννης Κουβάτσος said

    46. Αυτή η ταινία θα με στείλει σε κινηματογράφο μετά από πολύ καιρό.

  48. Γς said

    Δεν πήγαινε άλλο…

  49. sarant said

    38 Το οποίο είναι δικό μου, από τις Λέξεις που χάνονται.

  50. Γς said

    Το όπλο

  51. Αυτό είναι το όπλο

    και θα μου επιτρέψετε να έχω σοβαρές αμφιβολίες για την γνησιότητα της προέλευσής του

  52. Σχετ. https://en.wikipedia.org/wiki/Walther_PP#PPK

    (Ήταν και το αγαπημένο όπλο του James Bond)

  53. sarant said

    52 Σε ποιο θέμα έχεις αμφιβολίες;

  54. 54 Στο ότι όντως ήταν του Μπελογιάννη. Στο τελευταίο φεστιβάλ της ΚΝΕ είχαν κι άλλα όπλα, του Χαρίλαου πχ. Είναι λιγάκι δύσκολο να κρύφτηκαν τόσα χρόνια (φυσικά στο εξωτερικό) αλλά ειδικά για αυτό, το ΡΚΚ, ξέρω πως δεν κυκλοφορούσε σε στρατιωτικούς κύκλους. Πώς διάλο βρέθηκε στα χέρια του μακαρίτη;

  55. Αλλά λίγη σημασία έχει μπροστά στην ίδια την Ιστορία, φυσικά…

  56. sarant said

    55 Το είχαν πάρει από Γερμανό, διάβασα (ενν. διά της βίας)

  57. 57 Ναι αλλά, όπως λέει και στο λινκ, τα είχαν μόνο οι ασφαλίτες της εγκληματολογικής αστυνομίας. Της ΚριΠο. Που εδώ δεν είχαμε τέτοιους, μόνο ΕςΕς και Γκεσταμπίτες. Οκ, μπορεί να το πήραν από Γκεσταπίτη, που δεν ήταν ένστολος.
    Αλλά, επαναλαμβάνω, ελάχιστη σημασία έχει.

  58. πχ https://twitter.com/mazianos/status/846732480862437377

  59. Μαρία said

    58
    H γερμανική βίκη γράφει οτι το προμηθεύονταν συχνά και αξιωματικοί της Βέρμαχτ αλλά ιδιωτικά.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Walther_PPK
    Auch bei der Wehrmacht fand die Waffe ihre Anhänger, vielfach beschafften sich Offiziere die Walther PPK privat.

  60. 60 Γενικά, πάντως, ήταν πιο εύκολο να βρεθούν όπλα στρατιωτικών προδιαγραφών παρά αστυνομικών.

    Παρόλο που έχω και μια προσωπική μαρτυρία περί του αντιθέτου.

    http://valiacaldadog.blogspot.gr/2015/10/blog-post_24.html

  61. Γς said

    Οπλα.

    Πριν λίγο

    Βρέθηκαν όπλα σε τζαμί της Ξάνθης. Κρατείται ο ιμάμης

    http://www.enikos.gr/society/506976/vrethikan-opla-se-tzami-tis-xanthis

  62. Εκτός από την βία (που μου μοιάζει δύσκολο σε συνθήκες κατοχής) παίζει και το ενδεχόμενο της αγοράς. Εχω διαβάσει μια ιστορία της κατοχής για έναν πιτσιρικά που έκλεβε τα όπλα από όσους έκαναν μπάνιο στη θάλασσα και τα πούλαγε για τρόφιμα σε κάποιο κύκλωμα. Από την άλλη καθόλου δεν αποκλείεται στρατιώτες άφραγκοι να πούλαγαν το όπλο τους και να δήλωναν μετά πως τους το πήραν σε ενέδρα κ.λ.π.. Πόλεμος πατήρ πάντων αλλά και στην ειρήνη άμα κάποιος αστυφύλακας παίζει μπαρμπούτι, ε μπορεί να παίξει και το όπλο του θολωμένος από τα ντόρτια και τ’ ασσόδυα όπως άλλοι παίζουν το ρολόι τους ή τον χρυσό σταυρό τους. Σε καλύτερα καρέ μπορεί να παίξουν και την γυναίκα τους…

  63. 63 Δυσκολάκι ναζής να έδωσε αμαχητί χρεωμένο όπλο. Μετά –> φύλλο πορείας: Сталингра́д

  64. Γς said

    63:

    >Σε καλύτερα καρέ μπορεί να παίξουν και την γυναίκα τους…

    Να σ’ έχει πρήξει, να σου ‘χει κάνει τη ζωή ποδήλατο και να μην πας να την παίξεις στην τσόχα…

    Ούτε στον εχθρό σου

  65. # 64, 65

    Οι στρατιωτικοί είναι διεθνώς μυστήρια τρένα… το μισθοφοριλίκι είναι στο αίμα τους σαν καλυμένη εκδήλωση της επιθυμίας για πλιάτσικο. Πριν περίπου 50 χρόνια κάποια κυρία υπήρξε διαδοχικά σύζυγος τριών Α/ΓΕΝ !! Μπορείς να επιλέξεις μεταξύ της «ευστόχου πρόβλεψεως» γοητείας της και της περίπτωσης να την παίζανε στα χαρτιά

  66. Ε, καλά, οι ναζή καραβανάδες ήταν πιο σκυλιά του πολέμου. Έλεγξέ το αυτό με την τρις πρώτη κυρία γιατί πριν μισόν αιώνα δεν επιτρεπόταν τρίτος θρησκευτικός γάμος. Και οι στρατιωτικοί, για να παντρευτούν, περνούν από σχετικό συμβούλιο.

  67. Ριβαλντίνιο said

    @ 55 Σκύλος

    Τι δεν καταλαβαίνεις ; Ο Κουτσούμπας ήταν ξεκάθαρος : «Είναι μεγάλυ ιστορία …» 🙂

    @ 57 sarant

    Ή με αγορά.

    @ 59 Σκύλος

    Ο Μητσοτάκης ως κεντρώος έχει Ζέρβα, Ψαρρό κ.λπ. Οι δεξιοί έχουν Δεδούση, Σκαλούμπακα κ.α.

    @ gpointofview , Γς

    Έχει παίξει ποτέ γυναίκα τον άνδρα της στα χαρτιά ; ; ;

  68. 68α
    ε, άμα το είπε ο Μήτσος, τέρμα έτσι είναι.
    (Εντάξει, μπορεί να εκτεθεί κανένας που ζει ακόμη)

    68γ
    Κεντρώος ο Κούλης; Με αντιπρόεδρο τον Σπυράδωνι;

  69. # 67

    Το έχω ακούσει από «μέσα», σε καρέ αξιωματικών, εγώ δεν ψάχνω γενικώς εκτός για δόλωμα και ψάρια. Αλλά μάλλον δεν θυμάσαι καλά, και τέταρτος επιτρεπότανε όταν συνέτρεχαν ειδικοί λόγοι, απλά ήθελες και χαρτί από την αρχεπισκοπή. Και μην ξεχνάς πως πήρε (αυτόματο) διαζύγιο ο δικτάτωρ (κι ένας συγγενής μου μαζί του) την μοναδική μέρα που ίσχυσε ο νόμος. Επίσης είχα γνωστό επισήμως δίγαμο, μια στους Αμπελόκηπους και μια (εν γνώσει αυτή) Κολιάτσου. Δεν είχε μηχανοργάνωση τότε,ότι δήλωνες ήσουνα

  70. Ριβαλντίνιο said

    @ 69 Σκύλος

    – Ποιος να εκτεθεί και σε ποιόν ;

    – Η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη… 🙂

  71. # 68

    Νεαρέ μου οι γυναίκες δεν έχουν τέτοια κολήματα, τον παίζουν στο κρεβάτι κατευθείαν. Οι άντρες είναι φιγουρατζήδες και θέλουν να κυκλοφορούν με ωραίες γυναίκες και ακριβά σπορ αμάξια για να τους ζηλεύουν οι άλλοι, οι γυναίκες απλά κλίνουν το μάτι και όλα τα καλά στα κρυφά

  72. Γς said

    68:
    >Έχει παίξει ποτέ γυναίκα τον άνδρα της στα χαρτιά ; ; ;

    Τρελή είσαι άντρα μου;

    Και πως θα παίζει μετά;

    Κάθε μέρα παίζει. Τα λεφτά του

  73. Γς said

    70:

    >Επίσης είχα γνωστό επισήμως δίγαμο, μια στους Αμπελόκηπους και μια (εν γνώσει αυτή) Κολιάτσου

    Ντάξει Αμπελόκηποι Κολιάτσου.

    Παγκράτι Κολιάτσου όμως;

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Νίκος Μπελογιάννης υιός τα λέει πολύ ωραία και χιουμοριστικά στο βιβλίο «Σταλινισμός: Η τέταρτη μονοθεϊστική θρησκεία». Ο τίτλος δηλώνει σαφώς και το περιεχόμενο.
    Όσο για τη γελοιογραφία του Κουντούρη, θα είχε γίνει πραγματικότητα, αν η έκβαση του εμφύλιου ήταν διαφορετική. Πράγματι τα γαρύφαλλα θα είχαν αντικατασταθεί από καρέκλες, οι γελοιογράφοι θα ήταν υμνητές του καθεστώτος και ο Μπελογιάννης θα κατέληγε σε κάνα γκουλάγκ, στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί έτσι καταλήγουν πάντα οι Τσε και οι Μπελογιάννηδες, αφού με καμιά εξουσία δεν τα πάνε καλά.

  75. # 74

    Ειχε τουτού ρε το παιδί ! Δεν έπαιρνε το τρόλλεϋ

  76. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  77. Μα… πότε κατέληξε ο Τσε στο γκουλάγκ και δεν το πήρα χαμπάρι;

  78. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πρόλαβε και σκοτώθηκε στη Βολιβία και απέφυγε την τύχη του Τρότσκι. Απέφυγε…κωμικό ακούγεται. Ή τραγικό.

  79. Pedis said

    άσε, που κι οι δύο ήταν εβραίοι …

    όχι, αυτό δεν πάει;

    ε καλά είχαν μούσι.

    Μπα …

    Ε τέλος πάντων κάτι κοινό θα είχαν…

    Είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις. Να κάτι για να ξεκινήσουμε τις συγκρίσεις.

    Το βέβαιο είναι ότι στο Νιανκαχουαζού είχαν ανοίξει γκουλάγκ οι καστρικοί αλλά οι γκεβαριστές διαφωνούσαν με την επιλογή της ηγεσίας. Ήθελαν ένα, δύο, πολλά.

  80. ΣΠ said

    Ένα βίντεο ενός Καναδού, του Paul Jorgensen για την ελληνική γλώσσα.

  81. Ριβαλντίνιο said

    @ 75 Γιάννης Κουβάτσος

    Ο Τσές δεν ήταν αυτός που ήθελε να γίνει πυρηνικός πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ προκειμένου να κάνει το κομμάτι του ;

    Σε μια ταινία – στη ΒΟΥΛΗ νομίζω – είχα δεί ότι στη Βολιβία τον έπιασαν εξαιτίας της προδοσίας κάποιων βοσκών. Εξαιτίας των πυροβολισμών των ανταρτών δηλαδή , τα ζώα τρόμαζαν και δεν γεννούσαν ή δεν κατέβαζαν γάλα ( δεν θυμάμαι καλά). Ισχύει ;

  82. leonicos said

    Ελλάς είναι ο 7. Ούτε αυτόδεν ξέρεις, και κουνιέσαι ως…

    Αλλά από τον Gs ρτι περιμένεις;

  83. sarant said

    78-79 Δεν στηρίζεται πουθενά η εικασία ότι θα είχε την τύχη του Τρότσκι. Ο Στάλιν δεν έφαγε μόνο τον Τρότσκι αλλά και την πλειοψηφία (την πλειονότητα, φωνάζει από το βάθος ο Μπαμπινιώτωφ) της ιστορικής ηγεσίας των μπολσεβίκων. Ο Φιντέλ; Νάδα.

  84. Ως γνωστόν όμως έστειλε τον Τσε επίτηδες να σκοτωθεί. Δεν του έκατσε στην Ανγκόλα, οπότε πλήρωσε τους Αμερικάνους στη Βολιβία. Άλλωστε σίγουρα κάπου θα έχει γραφτεί ότι το δυστύχημα του Σιενφουέγος ήταν στημένο.

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως, κορώνι, στην ομιλία του στον ΟΗΕ το 1964 τάχθηκε υπέρ του πυρηνικού αφοπλισμού. Όσο για το πώς πιάστηκε, το τελικό κάρφωμα έκανε ένας Βολιβιανός χωρικός. Κατά τα άλλα τον κυνήγησαν θεοί και δαίμονες (κυρίως αυτοί). Μέχρι και αμερικάνικος δορυφόρος είχε επιστρατευτεί για τον εντοπισμό του. Και ελέχθησαν αρκετά και για προδοσία απ’ τον σύντροφό του Ντεμπρέ. Ποιος ξέρει…

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μάλλον εκλήφθηκε κυριολεκτικά η αναφορά στον Τσε: δεν ξέρω ασφαλώς αν θα κατέληγε ένας χοντρός δικτάτορας ή θα κατέληγε «εξαφανισμένος» αντιφρονών. Πιστεύω βάσιμα το δεύτερο. Σύμφωνα με όσα συνέβησαν στο σοβιετικό μπλοκ, όσοι πρωταγωνίστησαν στην επιβολή αυτών των καθεστώτων κατέληξαν ή δικτάτορες ή στο νεκροταφείο ή στο γκουλάγκ. Άνθρωποι με την ποιότητα του Μπελογιάννη και του Τσε δεν γίνονται θύτες, γίνονται θύματα. Αυτά.

  87. Γς said

    83:

    Και πως είχα την εντύπωση ότι ήταν ο 6ος τόμος της Εγκυκλοπαίδειας ΗΛΙΟΣ [αφιερωμένος στο λήμμα ΕΛΛΑΣ]

    Και ήταν βαρύς και ασήκωτος [ο τόμος ] τότε που ήμουν πιτσιρικάς. Και μετά με πήρε και με σήκωσε.
    Μετά το δώμα που λέγαμε άρχισε να βαραίνει
    [όχι ο τόμος]. Βαρύς προς το ασήκωτος κι αυτός … 😦

  88. Pedis said

    Ο Ντεμπρέ είχε μουστάκια. Κι ο Στάλιν είχε. Οι προδότες έχουν μουστάκια, οι επαναστάτες μούσια. οεδ

    Πάμε για τον επόμενο ράουντ.

  89. Γς said

    Οταν ο Σώρρας πιάνεται κι από τον Μπενβενίστε.

    Εβλεπα σ ένα βίδεο της ΤιΒι που έλεγε ότι το νερό έχει μνήμη 😉

    https://en.wikipedia.org/wiki/Jacques_Benveniste

  90. και το αλάτι έχει ξεμνήμη γι αυτό λέμε νερό κι αλάτι δλδ δεν τρέχει κάστανο…

  91. spiral architect said

    @78: Δύτη, εδώ σβήστηκαν εβδομηντατόσα χρόνια ιστορία κι εσύ δεν έμαθες ότι ο Τσε κατέληξε στο γκούλαγκ; 😛

  92. Γς said

    91:

    Νερό

    Νερό κι αλάτι

    και αίμα!

    Και θυμήθηκα τον φίλο μου τον Κώστα που ετρεχε με χαρά να δώσει αίμα.

    [-Κάτι βυζάκια ρε Γιάννη!]

    Η δικιά μου εδώ τρομάζει να μου βρει φλέβα…

    Που διάθεση για οφθαλμοθεραπεία;

    Ντάξει, δεν λέω…

    Πάω να δώσω αίμα.

    Εφτασα!

  93. spiral architect said

    Για όσους αρέσκονται στις εικασίες και στις υποθέσεις, λέω κι εγώ την δικιά μου: Αν ο Νίκος Μπελογιάννης δεν είχε εκτελεστεί, θα είχε χωρίσει από την Έλλη και θα είχε αποκηρύξει το Νίκο τζούνιορ.

  94. Γς said

    94:

    Τι είδους χιούμορ είν’ αυτό, πρωί-πρωί;

  95. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Bγάλ τη σκούφια ς και βάρα μας ,χιουμορίστα!…

  96. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Το 96. πήγαινε στον οξαποδώ (95.) , εννοείται…

  97. Γς said

    93:

    Οκ, έδωσα αίμα. Βρήκε φλέβα με την πρώτη!

    Μόνο που δεν είχα δει ότι έπρεπε να πάω και ούρα.

    Μου είπε να τα πάω αύριο.

    Εύκολη διαδικασία η συλλογή τους.
    Οίκαδε και κατά μόνας…
    Ευτυχώς 😉

    [Εχω πάρει γερές βάσεις]

  98. Γς said

    Πιστόλια.

    Κι οι Παπανδρέου έχουν κάποιες ιστορίες.

    Αυτή του Αντρά δεν την ήξερα\

    Ηξερα όμως μια άλλη, που έβγαλε πστόλη σε κάποιον που είχε βάλει ο πατέρς του για να τον «νουθετήσει» τότε που έκανε τα διάφορα στην κυβέρνηση του Γέρου Παπανδρέου.

    Οσο για τον Γιωργάκη ήταν το πιστόλι που ήθελε να έχει πάνω στο τραπέζι για τις αγορές και τέτοια.

  99. spiral architect said

    Βιωματικό:
    Εγώ η θετή κόρη του Νίκου Μπελογιάννη
    (και τέλος)

  100. Γς said

    100:

    Ο Μπελογιάννης μας, ο Μπελογιάννης είναι όλων των ελλήνων. Είναι ένας άγιος που μαρτύρησε για τις ιδέες του για τη θρησκεία του, για την «κάθε λογής εκκλησία» του, που τον είχε γράψει [και προγράψει].

    Ρισπέκτ!

    Οσο γι αυτά τα διαστροφικά που λέει η «θετή» του κόρη τι να πω. Περαστικά της.

  101. Παναγιώτης Κ. said

    Η πρόβλεψη ότι θα είχαμε αρκετά σχόλια εξ΄ αφορμής του σημερινού θέματος δεν επαληθεύθηκε. Μάλλον έχουν αλλάξει οι ευαισθησίες των σύγχρονων ανθρώπων ή μερικοί από μας είμαστε προσκολλημένοι στο παρελθόν περισσότερο από όσο χρειάζεται.

  102. Pedis said

    # 92 @78: Δύτη, εδώ σβήστηκαν εβδομηντατόσα χρόνια ιστορία κι εσύ δεν έμαθες ότι ο Τσε κατέληξε στο γκούλαγκ;

    προσωπικά, στα περισσότερα από αυτά που οι ιστορικοί αποστακτήρες μας γράφουν καθημερινά πάω πάσο,

    αν δεν σπάω πλάκα, καλλιώρα

    αλλά αντιδρώ ρε πούστη μου όταν σπιλώνονται συνειδήσεις για να κάνουμε τους μπασμένους και τους … «άκου με που σε λέεεω!», για να την πει το ένα ξουράφι στ’ αλλο …

    Από πού κι ως πού ο Ντεμπρέ προδότης, ωρέ;

  103. Alexis said

    #102: Παναγιώτη πάρα πολλά από αυτά που θα μπορούσαν να ειπωθούν με αφορμή το σημερινό, έχουν ειπωθεί κατ’ επανάληψη και έχουν αναλυθεί εξαντλητικά.
    Υπάρχει και η κούραση ξέρεις…
    Νομίζω ότι θα κάνουμε πολύ καιρό να δούμε παλιές καλές εποχές, με βομβαρδισμό Λιβύης, Σιωνιστικό Μπουχέσα και …800 τόσα σχόλια.
    Ακόμα κι ο Pedis αναλώνεται σε διανοουμενίστικα αστειάκια 🙂

  104. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ Alexis (104). Τί εἶναι τὸ «Σιωνιστικό Μπουχέσα» ποὺ ἀναφέρετε στὸ σχόλιο 104; Τὸ ψαχτήρι τοῦ ἱστολογίου δὲν μοῦ ‘δωσε κάτι. Εὐχαριστῶ.

  105. spiral architect said

    Ούτε ο Κολοκοτρώνης διάβαζε Ριζοσπάστη, ούτε ο Μπελογιάννης αγωνίστηκε για να επιβάλει τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό στη χώρα. Κάθε ιστορική προσωπικότητα για να κριτικαριστεί, τίθεται στο δικό της ιστορικό πλαίσιο.
    (ο λίκνος έχει υλικό για μπόλικους σαββατιάτικους μεζέδες)

  106. Pedis said

    λιγότερη κουρασμένη που είναι, μιλάει καλύτερα και κατανοητά. Άσε που είναι και ολόσωστη (στο συγκεκριμένο).

  107. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    107.»Ο Κολοκοτρώνης πάντως, αν και ρωσόφιλος, δεν διάβαζε ούτε «Ριζοσπάστη» ούτε «Αυγή».»
    αν και ρωσόφιλος !! Μωρέ τι αστραπόγιαννος είναι αυτός… και χιουμοράκι επιπέδου (σχεδόν) γς…

  108. LandS said

    107 Λυπήσου μας ρε φίλε που μας στέλνεις να διαβάσουμε Θεοδωρόπουλο. Σε λίγο θα μας στείλεις για Κασιμάτη. Αναλγησία!
    🙂

  109. sarant said

    110 😉

  110. Γς said

    Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος…

    Και μέχρι που μπορεί να φτάσει το παπαδαριό «της κάθε λογής εκκλησίας»

  111. Γιάννης Ιατρού said

  112. Μαρία said

    115
    Βαλτός είσαι; Βλ. σχ. 110.

  113. Νο μέρσυ! 😀

  114. Μαρία said

  115. spiral architect said

    Ψυχραιμία παιδιά, αφήστε και κάτι για το Σάββατο, να το ταρατσώσουμε.

  116. spiral architect said

    … αλλά, διαβάστε αυτό για να καταλάβετε καλύτερα το νόημα του γνωστού αποφθέγματος του Σάμιουελ Τζόνσον

  117. Alexis said

    #106: Δημήτρη, στο ποστ με τίτλο «Εσείς συμφωνείτε να βομβαρδίσουμε τη Λιβύη;» (19 Μαρτίου 2011), σπασοκλαμπάνιας σχολιαστής με το εμβληματικό χρηστώνυμο «Σιωνιστικός Μπουχέσας» ποστάριζε ακούραστα επί τριήμερο, μαζί με 3-4 ακόμα «κανταφικούς», προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον Καντάφι και το καθεστώς του.
    Δες εδώ

    Το άρθρο μάζεψε τελικά 527 σχόλια, λάθος θυμόμουνα για 800 τόσα…

  118. Ας βάλω εδώ το άσχετο. Σήμερα που επισήμως η Μεγάλη Βρετανία ζητά την έξοδο από την ΕΕ, η Ryanair στέλνει μέιλ με τίτλο «Αποδράστε από την Ευρώπη στο Ηνωμένο Βασίλειο από 19,99 €» 😀

  119. voulagx said

    #122 @Δυτης: «… στο Ηνωμένο Βασίλειο από 19,99 €» μεχρι ποσο ομως- το ανωτερο οριο- δεν μας το λεει! 🙂

  120. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    121. Ἀλέξη, εὐχαριστῶ πολύ.

  121. Pedis said

    ετούτο δω …

    … αθώωση του μπάτσου –και πρώην διοικητή του Α.Τ Αγ. Παντελεήμονα- Θανάση Σκάρα …

    έχει βάση;

    διότι δεν το βλέπω αλλού δημοσιευμένο ή έγινε ήδη πριν από καιρό;

    Όχι, δηλαδή τίποτ’ άλλο, αλλά να, κρατάω τεφτέρι, ακόμη λευκό, από ποινικούς εξωδημοκρατικοτοξίτες που οι τρεις εξουσίες θα τους έκαναν ντά, αλλά τους κάνουν τη νταντά.

  122. Μαρία said

    125
    nantiareport.gr/omofona-athoos-o-proin-dioikitis-tou-ag-panteleimona-thanasis-skaras/

    nantiareport.gr/athoosi-aksiomatikou-tis-el-rantevou-ton-diefthynti-ton-adiafthoron-zitoun-oi-omospondies/

  123. Pedis said

    # 126 – είναι κρίμα κι άδικο να γίνεται τέτοια δαπάνη σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις!

    Προανακρίσεις, καταθέσεις, δικογραφίες, χαρτούρα, δικαστήρια, κλήσεις μαρτύρων, καθαρογραφήσεις, εργατοώρες χαμένες κοκ.

    Άσε τα τραβήγματα του μαλάκα που πάει και καταθέτει με το σταυρό του δημοκρατικού τόξου στο χέρι!

  124. Pedis said

    Να δώσουν επιτέλους δικαίωμα σχηματισμού κυβέρνησης σε αυτούς που ξέρουν πώς να κάνουν κουμάντο στη χώρα, και κάνουν!, να τελειώνουμε!

    Και μετά από πενήντα χρόνια τα δισέγγονα των σχολιαστών στο ιστολόγιο Σαραντάκου απόγονου θα τρολλάρονται μεταξύ τους για το αν ανέβηκαν απάνου με εκλογές ή στη βάση των κανόνων της δημοκρατίας που δεν έχει αδιέξοδα, ότι δεν πρόλαβε ο σύριζα να εφαρμόσει τα ισοδύναμα, και βέβαια η πολυδιάσπαση της αριστεράς και που την τελευταία στιγμή δεν πέτυχε η κυβέρνηση δημοκρατικού μετώπου με σύριζα, φώφη, βενιζέλο, σημίτη, καμμένο, ψαριανό, μπαλτάκο και λεβέντη ποταμίσιο επειδή σεχτάρισε το κκε, μιλάμε για τρολλά γλέντια.

  125. Παναγιώτης Κ. said

    @104. Αλέξη, τα γεγονότα και τα πρόσωπα που πήραν μέρος σε αυτά δεν αλλάζουν.
    Ποικίλουν όμως οι ερμηνείες των γεγονότων και αυτό είναι κάτι το αέναο. Αρχεία ανοίγουν οπότε προστίθενται νέα στοιχεία που μας επιτρέπουν διαφορετικές ερμηνείες.
    Εξ΄άλλου το αρχείο του ΚΚΕ παραμένει κλειστό ακόμη ή μάλλον, ανοίγει κατά επιλεκτικό τρόπο. Όταν ανοίξει τότε θα υπάρξει νέος κύκλος αναγνωσμάτων.

  126. Παναγιώτης Κ. said

    Διάβασα τελευταία, με αφορμή τα εγκαίνια του Μουσείου Μπελογιάννη, ότι ο λόγος για τον οποίο ήρθε ο Μπελογιάννης στην Ελλάδα ήταν βεβαίως για να οργανώσει το αποδεκατισμένο κομμουνιστικό κίνημα στο πλαίσιο όμως του ψυχρού πολέμου και σε συνδυασμό με τα γεγονότα στην Κορέα. Αυτά και πολλά άλλα είναι εναύσματα για όποιον θέλει να ταξιδέψει στην Ιστορία. Ο Σκαρίμπας έγραφε: Ένα κεράσι απλώνεις το χέρι για να πιάσεις από την φρουτιέρα και τραβιούνται δυο-τρία μαζί.

  127. ΣΠ said

    119
    Το Σάββατο δεν έχει μεζεδάκια, έχει μηνολόγιο.

  128. sarant said

    131 Σωστά. Αλλά την Κυριακή;

  129. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν έγραψα ότι ο Ντεμπρέ πρόδωσε τον Γκεβάρα, αλλά ότι υπήρξε αυτή η φήμη. Συγκεκριμένα αυτό κατήγγειλε η κόρη τού Τσε. Δεν αποδείχτηκε όμως βάσιμη. Αυτά είναι γνωστά σε όσους γνωρίζουν έστω και λίγο τη ζωή του Τσε. Αλλά βέβαια δεν περιμένω από τους κάτοχους της απόλυτης αλήθειας και των σιδερένιων νόμων της ιστορίας να διαβάζουν προσεκτικά και να προσπαθούν να αντιληφθούν τι λένε οι άλλοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: