Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι κάνει ο ναμικιόρης;

Posted by sarant στο 6 Απρίλιος, 2017


Εννοώ, τι σημαίνει η λέξη; Θα μου πείτε, γιατί δεν ανοίγεις ένα λεξικό να δεις τη σημασία της; Θα σας απαντήσω ότι ασφαλώς αυτή είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος, αλλά υπάρχει ένα προβληματάκι.

Βλέπετε, κανένα από τα μεγάλα λεξικά μας δεν καταγράφει τη λέξη, ούτε τα νεότερα ούτε τα παλιά -εκείνος ο Δημητράκος που διαφήμιζε πως είναι λεξικό «όλης» της ελληνικής και καταγράφει ευλαβικά όλα τα σαρίδια του Ησυχίου, ακόμα και τις λάθος γραφές, απαξιεί (σικ) να καταχωρήσει λαϊκές λέξεις πολύ κοινότερες από τον ναμικιόρη.

Ότι ο ναμικιόρης δεν βρίσκεται στα λεξικά μας το ήξερα, και όταν έφτιαχνα το βιβλίο μου Λέξεις που χάνονται συμπεριέλαβα μέσα και αυτή τη λέξη -αναφέροντας τη σημασία που ήξερα, και που την είχα διασταυρώσει με διάφορα γλωσσάρια, ότι ναμικιόρης είναι ο αχάριστος. Οπότε, προς τι το σημερινό άρθρο;

Τις προάλλες, μια φίλη σχολίασε στο Φέισμπουκ: Σαν δεν ντρέπεται, ο αναμικιόρης!

Αναμικιόρης είναι παραλλαγή του ναμικιόρη. Η ανάπτυξη τέτοιου προτακτικού α-, όχι στερητικού βέβαια, είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, συνήθως σε θηλυκά ουσιαστικά (αλησμονιά, αμασχάλη, απαλάμη, αλυγαριά) αλλά όχι μόνο (αράθυμος). Στα αρσενικά, το α- προκύπτει από συνεκφορά με το αόριστο άρθρο (είδα ένα ναμικιόρη, έναναμικιόρη, έν’ αναμικιόρη).

Ωστόσο, από τα συμφραζόμενα δεν ταίριαζε η σημασία του αχάριστου, κι έτσι τη ρώτησα τι σημαίνει η λέξη, και μου απάντησε «δύστροπος, τζαναμπέτης, κακός άνθρωπος». Κάπου είχα συναντήσει κι αυτή τη σημασία, την οποία άλλωστε δίνει και το slang.gr, κι έτσι αποφάσισα να γράψω το σημερινό άρθρο.

Η λέξη ναμικιόρης είναι δάνειο από τα τούρκικα, nankör, με τη σημασία «αχάριστος». Η τουρκική λέξη είναι περσικής αρχής. Η περσική λέξη είναι σύνθετη από το nan που θα πει ψωμί (όσοι πηγαίνετε σε ινδικά εστιατόρια, θα παραγγέλνετε και ναν, το ινδικό ψωμί) και το kör, που θα πει «τυφλός» -ίδιο και στα τουρκικά, το λέγαμε και στα ελληνικά, κιόρης. Ίσως λοιπόν ο αχάριστος να νοείται ως «τυφλός στο ψωμί» (που τον ταΐζει ο ευεργέτης του).

Τη λέξη «ναμικιόρης» τη χρησιμοποιεί ο Τσιφόρος, αλλά ενώ στο γλωσσάρι των βιβλίων του την εξηγεί «αχάριστος», στα κείμενά του φαίνεται να έχει άλλη σημασία. Για παράδειγμα, στο διήγημα «Εξάρες φιλότιμο» από τα Παιδιά της πιάτσας λέει για μιαν αμανετζού ονόματι Ποπάκι: Είχε και τον κινά στα ματάκια του και τα παχάκια του και τα ορεχτικά του, το έκοβες και γινόσουνα αδερφάκι ναμικιόρης, να το φας μέχρι το κοκαλάκι του [το Ποπάκι]. Ολοφάνερα εδώ δεν ταιριάζει το «αχάριστος», μάλλον το «αχόρταγος» ενώ σε άλλο διήγημα του Τσιφόρου το έχω πετύχει (χωρίς να κρατήσω σημείωση) να σημαίνει «δύστροπος».

Στην Κρήτη, ο ναμικιόρος είναι ο αχάριστος, κι αυτό το επιβεβαιώνουν τόσο τα λεξικά της διαλέκτου, ανάμεσά τους και του φίλου μας του Βασίλη Ορφανού, όσο και τα κείμενα, όπως π.χ. το υπέροχο δίστιχο «Περβόλι αν κάμεις τον γιαλό και σώπατο τα όρη / πάλι ’ναι αφχαρίστητοι όσοι ’ναι ναμικιόροι». Κάπου είχα πετύχει κι ένα παλιότερο κείμενο, του 19ου αιώνα, όπου κάποιος κατηγορούσε όσους «ναμικιόρηδες … φωνάζουνε κοντράδια για την επανάσταση και για το έχνος [έθνος]».

Ο Δαγκίτσης, στο Λεξικό της Λαϊκής, λημματογραφεί τον τυπο «ναμκιόρης» με τη σημασία «αχάριστος». Με την ίδια σημασία δίνει τη λέξη και ο Κωνστ. Κουκκίδης στο λεξικό των τουρκικών δανείων, ο οποίος δίνει και το παράγωγο ‘ναμκιορλίκι’ = η αχαριστία.

Ωστόσο, και η σημασία «δύστροπος» έχει κι αυτή τις καταγραφές της. Για παράδειγμα, η λέξη «ναμικιόρης» χρησιμοποιείται σε βιβλίο με χιώτικες ιστορίες, το δε Γλωσσάρι μας πληροφορεί ότι «ναμικιόρης = ο με κακία προκλητικός, εμπαθής». Επίσης, και τα δυο μυκονιάτικα λεξικά, του Μάνεση και του Κουσαθανά, καταγράφουν τη λέξη με παρόμοιες σημασίες, το πρώτο «εκδικητικός, κακός, πεισματάρης» και το δεύτερο «αιμοβόρος, κακός». Ο Κωνστ. Καραποτόσογλου, που έχει κάνει εκτενείς και πολύ ενδιαφέρουσες ετυμολογικές παρατηρήσεις στο λεξικό του Μάνεση (Ελληνικά, τόμ. 55) σημειώνει την ετυμολογία από το τουρκικό nankör όπως ακριβώς την αναλύσαμε πιο πάνω.

Αλλά δεν υπάρχει αντίφαση ούτε κάποιο λεξικογραφικό λάθος. Η λέξη nankör σημαίνει «αχάριστος, αγνώμονας» στα τούρκικα. Μεταφέρεται στα ελληνικά με την ίδια σημασία. Σε κάποια μέρη η σημασία μετεξελίσσεται και από τον αχάριστο πηγαίνει στον δύστροπο ή στον εκδικητικό ή κακόψυχο άνθρωπο. Η διολίσθηση αυτή δεν είναι πολύ μεγάλη (και οι δυο έννοιες είναι αρνητικές και θα έλεγε κανείς ότι κάπου τέμνονται) και διευκολύνεται από το γεγονός ότι η λέξη δεν έχει ετυμολογική διαφάνεια. Οπότε, αν εκδοθεί ποτέ ο αντίστοιχος τόμος του Ιστορικού Λεξικού της Νέας Ελληνικής (το οποίο έχει σταματήσει μεν στο λήμμα «δαχτυλωτός» αλλά όπως μαθαίνω θα κυκλοφορήσει φέτος ένας ακόμα τόμος) θα καταγράφει πρώτη τη σημασία «αχάριστος» και δεύτερη την «δύστροπος, κακόψυχος».

Η δική μου απορία, όπως θα σχολιάζετε, είναι αν ξέρετε τη λέξη και, αν ναι, με ποια σημασία την ξέρετε.

 

Advertisements

167 Σχόλια to “Τι κάνει ο ναμικιόρης;”

  1. Θρασύμαχος said

    Ναμικιόρης δεν ξέρω. Νομικάριος μήπως σας κάνει;;;

  2. spiral architect said

    To ναμικιόρη δεν τον ήξερα, μόλις τώρα τον έμαθα. Τον πιτσικόμη ξέρω. 🙄

    Καλημέρα. 🙂

  3. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημερα!

    Ναμικιόρης, πρώτη φορά τη συναντώ αυτή τη λέξη. Συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό μου μια άλλη λέξη που ξέρω, που ίσως δεν είναι σε πολλούς γνωστή, κατσακιώρης ή κατσακιόρης.
    Μπορεί να σε ενδιαφέρει και αυτή η λέξη Νικοκύρη, γι’ αυτό τη γράφω.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Κι ένας ναμικιόρης νομικάριος τι κάνει;

    2 Καλή λέξη κι αυτη

    3 Σαν να μην την ξέρω, γιά λέγε

  5. ΣΠ said

    Καλημέρα.
    Η μητέρα μου, μικρασιατικής καταγωγής, την χρησιμοποιούσε με την έννοια του γκρινιάρη, του δύστροπου. Μάλιστα την πρόφερε (ή τουλάχιστον έτσι την άκουγα) «ναμκιόρης», χωρίς το γιώτα.

  6. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κατσακιώρη ή κατσακιόρη αποκαλούν οι κάτοικοι του κάμπου της Θεσσαλίας αυτόν που κατάγεται από την ορεινή Θεσσαλία, κυρίως τον προερχόμενο από την περιοχή των Αγράφων και πέριξ. Έτσι τη γνωρίζω εγώ τη λέξη.

  7. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Εξελθών του στερουμένου διαδικτύου ερημητήριού μου και αφού καλημερίσω, να πω ότι η εν λόγω λέξη δεν κυκλοφορεί περί τα Ιωάννινα. Τουλάχιστον σήμερα. Αντίθετα η λέξη «γκαλντέμης» (και γκαλντέμω θηλυκό) που χρησιμοποιείται αόριστα με αρνητικό πρόσημο, μου έχει κολλήσει και δεν μπορώ να βρω τι σημαίνει. Αν έχει κάποιος καμιά ιδέα…

  8. takis#13 said

    Ναμικιόρη λένε τον αχάριστο . Την άκουγα μικρός από παππούδες γιαγιάδες . Ο φίλος Σαμί μου είπε ότι λέγανε και λένε τον αχάριστο . Ο πατέρας μου λέει ότι στο χωριό λέγανε αναμικιόρη τον δύστροπο τον παράξενο . Και ναμικιόρης και αναμικιόρης , λοιπόν , και με τις δύο σημασίες.

  9. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα, δὲν τὴν ἤξερα.

    Νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικος ὁ ἀφορισμός σου γιὰ τὸ λεξικὸ τοῦ Δημητράκου

  10. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.
    Τὸν ναμικιόρη κι ἐγὼ ἀπὸ τὸν Τσιφόρο τὸν ἔμαθα. Ὅσο γιὰ τὸν πιτσικόμη προέρχεται ἀπὸ παλιότερη χρήση τοῦ ὅρου. Παραθέτω σχόλιο ποὺ εἶχα γράψει παλιότερα στὸ σχετικὸ λῆμμα τοῦ σλανγκρ.(https://www.slang.gr/lemma/19447-pitsikomis)

    Oi beachcombers δεν ήταν απλοί ρακοσυλλέκτες των ακτών, αλλά πραγματικοί πειρατές της στεριάς, που παραπλανούσαν τα παραπλέοντα σκάφη, με ψεύτικους φανούς, τη νύχτα και τα έκαναν να εξωκείλουν. Στη συνέχεια επεδίδοντο στο κοινωφελές έργο τους (σκότωναν, λήστευαν κλπ.). Απ΄αυτά λοιπόν έμεινε η απαξιωτική σημασία του όρου «πιτσικόμης». Αυτά βέβαια σε εποχές ιστιοφόρων (μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα).
    Το «σπορ» ήταν ευρύτατα διαδεδομένο σε διάφορες περιοχές, όπως π.χ. στις ακτές της Κορνουάλης στην Αγγλία. Σχετικά υπάρχει το μυθιστόρημα «Jamaica Inn» της Daphne du Maurier που έγινε ταινία από το Hitchcock.
    Στα μέρη μας το «σπορ» ήταν διαδεδομένο στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στις ακτές της Μάνης, υπήρχε μάλιστα και το σχετικό δίστιχο:

    «Όταν περνάς το Ματαπά* σαράντα μίλια μακριά
    κι από το κάβο-Γκρόσο** ακόμα άλλο τόσο»

    *Ματαπάς : το ακρωτήριο Ταίναρο
    **καβο-Γκρόσο: ακρωτήριο κοντά στο Γερολιμένα της Μάνης

  11. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @10.
    …Ὅσο γιὰ τὸν πιτσικόμη προέρχεται ἀπὸ παλιότερη χρήση τοῦ ὅρου beachcomber

  12. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Πλήρως άγνωστη η, έτσι κι αλλιώς, συγκεχυμένης σημασίας λέξη αυτή…

  13. Cyrus Monk said

    Καλημέρα κι ἀπὸ Ρόδο μεριά.
    Ἔχω τὴν ἐντύπωση ὅτι ἡ λέξη ἀράθυμος ἔχει στερητικὸ -ἀ- καὶ ὄχι ἐπιτατικό, ἀφοῦ ράθυμος εἶναι ὁ βραδυκίνητος, ὁ νωθρός, ὁ νωχελικός, ἐνῶ ἀράθυμος εἶναι ὁ ζωηρός, ὁ ἀλέγρος, ὅπως φαίνεται κι ἀπὸ τὸ σολωμικό:

    Καὶ μὲ χαρούμενη πνοὴ τὸ στῆθος τὸ χορτάτο,
    τ’ ἀράθυμο, τὸ δυνατό, κι ὅλο ψυχὲς γιομάτο,
    βαρώντας γύρου ὁλόγυρα, ὁλόγυρα καὶ πέρα,
    τὸν ὄμορφο τρικύμισε καὶ ξάστερον ἀέρα

  14. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    7 Μια και εξήλθες, ρωτα αν επιβεβαιώνεται η πληροφορία (από το ΦΒ) ότι στα σέρβικα «λέμε namćor για άνθρωπο δύστροπο και ξινό, αλλά και τσιγκούνη.»

    8 Ποια περιοχή είπαμε;

    13 Το ΛΚΝ λέει:

    αράθυμος 1 -η -ο [aráθimos] Ε5 : (λαϊκότρ.) ράθυμος.

    [μσν. αράθυμος (στη σημερ. σημ.) enara > en-ara] ]

    αράθυμος 2 -η -ο : (λαϊκότρ.) οξύθυμος, βίαιος.

    [α- 1 ράθυμος (δες αράθυμος 1)]

  15. Μυλοπέτρος said

    Η γιαγιά μου και γενικότερα οι μεγάλες γυναίκες στη Χίο, από άντρα δε θυμάμαι να την άκουσα, έλεγε αναμικιόρης, με την έννοια του στραβόξυλου που θα λέγαμε σήμερα.

  16. Πέπε said

    > > «…για την επανάσταση και για το έχνος [έθνος]»

    🙂 🙂 🙂 🙂

    Τι συνειρμοί άραγε δημιουργούνταν στο μυαλό όσων, εκείνη την εποχή, πρωτομάθαιναν τη λέξη έθνος και την κάπως ασαφή έννοιά της; Έχνος πάντως (πληθ. τα έχνη) είναι το ζώο στα κρητικά.

  17. lafiatis said

    Στην Χίο ανεμικιόρη λέμε αυτόν που είναι πάντα έτοιμος για καυγά, για παρεξήγηση και φασαρία. Λέμε για τους βορειο-νοτιο-κορεάτες -κινέζους γιαπωνέζους-ταΐβανέζους : «αυτοί εκει κάτω είναι ανεμικιόρηδες» – με τα μπαζώματα βραχονησίδων, τις αλιευτικές μικροσυμπλοκές, τις συνοριακές διαφορές και εκατέρωθεν αμφισβητήσεις.

  18. Στη Σάμο ναμκιόρης ο δύστροπος, τσαντίλας, παρεξηγιάρης, μνησίκακος.

  19. leonicos said

    Ναμκιάρης / -κιόρης είναι ο αχάριστος

    Όλα τα άλλα είναι διολισθήσεις, δεινώσεις κλπ

    Τζάμπα κουβέντα.

    Κι αν θέλετε παράδειγμα ναμκιάρη με όλα τ’ αρνητικά πάνω του το έχετε εδώ μέσα. ακούει στο όνομα Γς. Κάκτος γαρ. Τυχαίο;

    13 Κύπριε Μοναχέ

    Κάνεις λάθος. Και η παράθεση από το Σολωμό δείχνειαπλώς ότι ο Σολωμός δεν ήξερε καλά τη λέξη

  20. Εμενα μου ήταν τελειως αγνωστη. Την εμαθα απο σενα.

  21. leonicos said

    Πόσο απέχει ο αχάριστος από κείνον που δεν διστάζει να γίνει κι επιθετικός απέναντι στον ευεργέτη του, κατά συνέπεια και σε όλους τους άλλους, συνεπώς τσαντίλας και καβγατζής;

    Και ο καβγάς με β

  22. 13 και 14
    Παρ’ ημίν δεν χρησιμοποιούνται οι λέξεις ράθυμος, αράθυμος. Χρησιμοποιούνταν όμως η λέξη αραθυμιά (α-ρα-θυ-μιά) με εντελώς διαφορετική σημασία: «Την έδωσα λίγο ξινό γάλα να βγάλει την αραθυμιά της» (για να εκτονώσει την έντονη επιθυμία της για το ξινόγαλα-γιαούρτι)

  23. Όχι, δεν την είχα ακουστά

  24. leonicos said

    Εγώ δεν ήξερα τους πιτσικάρηδες ούτε τους beachcombers, αν και ήξερα τη πρακτική των πειρατών. Έχω εκδώσει και βιβλίο (μυθιστόρημα) του φίλου μου Ίωνα Αιγιάλη, κατά κόσμον Σταμάτη Σκούτα, με τίτλο «Από την Πειρατεία στην Αναγέννηση». Ένα αριστούργημα. Περιγράφει κάτι ανάλογο στον Ματαπά.

  25. leonicos said

    22
    Ο ράθυμος / αραθυμος θα είναι και κακόκεφος. Μαζί πάνε αυτά

    Αν βέβαια η κακοκεφιά οφείλεται σε επιθυμία να φάει κάτι, όπως π.χ. αν είναι έγκυος, είναι λίγο πιο πολύπλοκη ή μάλλον πιο συγκεκριμένη η σημασία

  26. takis#13 said

    Από Κω .

  27. Πέπε said

    @22:
    Ποιοι είστε παρ’ υμίν;
    Γιατί κάπως παρόμοια έννοια πρέπει να έχει και η «αρωθυμία» (αροθυμία;) των Ποντίων: πεθυμιά, πόθος, νοσταλγία, κάτι τέτοιο (δεν είμαι πολύ φλούεντ στα ποντιακά, αλλά αυτή την εντύπωση έχω, και την επιβεβαιώνουν, χωρίς να την κάνουν σαφέστερη, δύο ποντιακά γλωσσάρια που βρήκα προχείρως ονλάιν).

  28. leonicos said

    Καλά, ο Γς κοιμάται ακόμα;

    Τι κάνει; Για σκουντήξτε τον

  29. Καλλιόπη said

    Στην Κρήτη ναμικιόρης ή αναμικιόρης: δύστροπος, στραβόξυλο, αυτός που δεν ευχαριστιέται με τίποτα.

  30. Τη λέξη «Ναμκιόρης» χρησιμοποιούσε η γιαγιά κου γεννημένη στην Προύσα που έμενε στην Πόλη κι όταν έλεγε «πατρίδα μου» εννοούσε την Προύσα. Με την λέξη εννοούσε τον δύστροπο και τσιγκούνη ταυτόχρονα, τον αχάριστο επίσης και τον τζαναμπέτη γενικώς.

  31. spatholouro said

    #14/7
    namćor: κατσούφης/τζαναμπέτης/άκεφος/κακοδιάθετος
    («Σερβοελληνικό και ελληνοσερβικό λεξικό» εκδ. ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ)

    #18 Με αυτές τις έννοιες χρησιμοποιούσε τη λέξη ο Σμυρνιός πατέρας μου.

  32. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα, βλέπω ότι οι περισσότεροι (απ’ όσους ξέρουν τη λέξη) έχουν υπόψη τους τη σημασία Β (τζαναμπέτης κτλ.)

    29 Και αυτή είναι η γέφυρα, ο αφχαρίστητος, από τον αχάριστο στον τζαναμπέτη.

    27 Κάτι μπορεί να γράψουμε προσεχώς για μια φράση όπου συμμετέχει και αυτή η λέξη

  33. Γιάννης Ιατρού said

    28: Leonikos
    ==> https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/05/comma/#comment-424956

  34. spatholouro said

    Ο Λαίλιος Καρακάσης («Λαϊκά τραγούδια και χοροί της Σμύρνης», Μικρασιατικά Χρονικά, τόμος 4, 1948) χρησιμοποιεί τη λέξη περιγράφοντας το τραγούδι «Λούλα»:

    Η «Λούλα» είναι ακόμη πιο «ναμικιόρα» (Ναμκιόρ, λ. τουρκ=αχάριστος) και «αντρούτσα». Τα ψήνει εύκολα με τους άνδρες και προκαλεί συχνά σκάνδαλα μεταξύ τους.

  35. # 28

    αφού δήλωσε : πάει αεροδρόμιο να υποδεχθεί τον Γς τζούνιορ !

  36. # 6

    Πιθανή επίδραση από το κυνήγι στα ιταλικά

  37. Πάνος με πεζά said

    Το «ράθυμος» το έμαθα σχετικά μεγάλος, και πάντως μετά το «Οπτικά Αράθυμος», μια φίρμα στον Κορυδαλλό…
    Όσο για τον νομικάριο, γνωστότερη φίρμα ήταν ο Book Nomikarios, ένας στοιχιματζής…

  38. Ψιλοάσχετο αλλά θέτω την απορία μου ενώπιον της συλλογικής σοφίας του ιστολογίου (αν και νομίζω πως μόνο ο Γς θα ξέρει την λύση)

    Στην γνωστή έκφραση : ψηλό, λεπτό νιμου, καμαρωτό γασίμη… το καμαρωτό προέρχεται από την καμάρα επί ορθίου λόγω ύψους ή από το καμάρι για το κατόρθωμα ;

  39. Πάνος με πεζά said

    @ 37 : Είναι, όχι ήταν.

  40. Στην Ίμβρο τον αχάριστο τον λένε » ναμκιόρ’ » (< ναμκιόρη < νανκιόρη). Και μάλιστα ο ναμ'κιόρ'ς έχει πολύ " ναμκιουρλούκ' " (δηλ. αχαριστία) επίσης τουρκικής προέλευσης.

  41. leonicos said

    Ευχαριστώ. Ησύχασα. Δεν τα βλέπω όλα.

    Οπότε θα έχουμε Γς να λέμε

  42. Στούμπος said

    Στην περιοχή του Παγγαίου αλλά και στην Θεσσαλονίκη δεν άκουσα κάποιον που να χρησιμοποιεί την λέξη «ναμκιόρης». Άλλο ναμκιόρης, άλλο…. Φικιώρης😣.

  43. Corto said

    «το kör, που θα πει «τυφλός» -ίδιο και στα τουρκικά, το λέγαμε και στα ελληνικά, κιόρης»

    Την λέξη ναμικιόρης δεν την γνώριζα.
    Αλλά τον κιόρη τον γνωρίζουμε από τον παραδοσιακό σκοπό «Κιόρογλου» και το τραγούδι «το σαλβάρι του Κιόρογλου», που ηχογράφησε ο Σταύρος Παντελίδης (μάλλον το 1932 με την Ρόζα Εσκενάζη).
    Υποτίθεται ότι ο Κιόρογλου ήταν ένας λαϊκός ήρωας της Μικρασίας, κοινωνικός ληστής, αντίστοιχος του Τσακιτζή. Κάποιες λίγες πληροφορίες εδώ:

    http://sgiakalis.blogspot.gr/2010/11/blog-post_29.html

    Βρίσκω και μία μελέτη του Ι. Τ. Παμπούκη, όπου σχετίζεται ο Κιόρογλου με τον Διγενή Ακρίτα:

    http://ir.lib.uth.gr/bitstream/handle/11615/20710/article.pdf?sequence=1&isAllowed=y

  44. Γιάννης Ιατρού said

    38; σύγκρινε με «στητός καμαρωτός» 🙂

  45. Πάνος με πεζά said

    @ 38 : Tι να σου πω, εμένα ο πάππος μου (που δεν ήτο Ασιάτης) έλεγε «Ψηλό άλογο και κοντή γυναίκα»….

  46. # 45

    βρε στο γούστο συμφωνώ με τον παπού σου, το ερώτημα είναι καθαρά εγκυκλοπαιδικό !

  47. Ναμ’κιόρ’ς ο αχάριστος αλλά που από την αχαριστία προξενεί και κακό στον ευεργέτη του. Π.χ. ναμκιόρσα γάτα, αυτή που θα σε γρατζουνίσει παρόλο που εσύ την ταΐζεις.

    (Περιοχή Πλωμαρίου – ή Πλωμαριού; Δεν ξέρω αλλά έχω συνηθίσει το πρώτο, ίσως γιατί τη γενική μόνο σε καθαρευουσιάνικα κείμενα τη συναντούσα).

  48. Στο χωριό μου (Σωχός Θεσσαλονίκης) ναμκιόρ λέμε τον κακό άνθρωπο, ενώ ζινκιόρ τον ζηλιάρη.

  49. Πάνος Θεοδωρίδης said

    Στο (βλάχικο) σόι της μάνας μου και σε παλιούς Σαλονικιούς, υπάρχει το «λαμκιόρης» (λαίμαργος) που ενίοτε χρησιμοποιώ.

  50. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    48-49 Ενδιαφέρουσες κι αυτές οι λέξεις, αναρωτιέμαι αν φτιάχτηκαν πάνω στο πατρόν του ναμκιόρη

  51. Ριβαλντίνιο said

    @ 10 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Αυτό το περιγράφει και ο Τζούλιους Βέρνος στους «Κουρσάρους του Αιγαίου» πως το έκαναν οι Οιτυλιώτες. Επίσης, αν θυμάμαι καλά, όταν η αήττητη αρμάδα έχασε από τους Άγγλους, για να επιστρέψει πίσω, έκανε τον γύρο της Αγγλιάς , και οι Άγγλοι χρησιμοποιούσαν και αυτή την μέθοδο, για να πιάσουν όσους μπορούσαν. Ήταν μια κόμισσα που όποιος Ισπανός έπεφτε στα χέρια της αλλοίμονό του !

    ————————————————–
    Άσχετο. Ξέρει κανείς τι σημαίνει πιτσικουλίνι ;

  52. sarant said

    Σχόλιο στο ΦΒ:

    Η μάνα μου μου έλεγε ότι όταν ήταν μικρή, η μάνα της αποκαλούσε τις κόρες της «γαϊδούρες, αμικιόρες». Όταν τη ρώτησα τι σήμαινε μου έλεγε ότι η ‘αμικιόρα’ είναι από το ιταλικό amico/a, αυτή που έχει αγαπητικούς. Επειδή όμως η γιαγιά μου ήταν Μικρασιάτισσα κι η λέξη ναμικιόρης της ήταν συνηθισμένη, θεωρώ ότι μάλλον ήταν λάθος καταγραφή και ερμηνεία της μητέρας μου, κι ότι η γιαγιά μου τη χρησιμοποιούσε με τη σημασία του ‘αχάριστου’.

    το ν- στην αρχή θα έφυγε από τη συνεκφορά: τη ναμικιόρα – τηναμικιόρα – την αμικιόρα

  53. Λ said

    Το ά- πάει παντού. Ακόμα και στα ρήματα, πχ Αμπλέπω (βλέπω)

  54. Μπούφος said

    Άμα δεν την ξέρατε τη λέξη, εδώ, οι πολυδιαβασμένοι, τι προκοπή να κάνουμε και μεις τα ζωντοβολόπουλα;
    😦

  55. alekos81 said

    «και ο Κωνστ. Κουκκίδης»

    Πλησιάζει και το ..φανταστικο του μνημόσυνο. Άλλωστε 6 Απριλίου είναι η επέτειος της γερμανικής εισβολής

  56. 38 Το καμαρωτό προέρχεται από την καμάρα που εξασφαλίζει μεγαλύτερη δομική επάρκεια, άρα το κτίριο με καμάρα (καμαρωτό) μπορεί να είναι ψηλότερο. Και το τρικούβερτο δεν προέρχεται από τις κουβέρτες του κρεβατιού αλλά από τις κουβέρτες-καταστρώματα των πλοίων. Ένα τρικούβερτο καράβι είναι μεγάλο. Αυτά.

  57. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου: Μαμκιόρ(η)ς, σύμφωνα με τη μητέρα μου, ο αχόρταγος. Προέλευση μάλλον από ανατολική Θράκη, έξω από την Πόλη (δε νομίζω να τη χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι, άλλωστε το χωριό ήταν αμιγώς προσφυγικό).

    10, 51 Διεθνές σπορ, διάβασα πριν από καιρό ετούτο, κι ήταν καλό.
    Θυμήθηκα επίσης τον Καββαδία:
    «Στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα
    που σε τραβάει προς τη στεριά με τους ναυαγιστές»

    Ο Βερν πρέπει να το αναφέρει και στο «Δεκαπενταετή Πλοίαρχο». Τη λέξη «ναυαγιστής» τη θυμάμαι από πολύ μικρός, πιθανότατα από το Βερν, που κατανάλωνα μετά μανίας. Τους πειρατές του Αιγαίου δεν τους είχα διαβάσει όμως.

  58. Ριβαλντίνιο said

    @ 54 Μπουφίνα

    Είσαι εσύ μια… 🙂

    Και πάντως καθόλου ζωντόβολο ή μπούφος !

    ——————————————————————————————————————————————-
    Όλοι πρέπει να τιμήσουμε τον ηρωικό μας Κουκκίδη. Μέχρι και ο Γλέζος τον έχει αποδεχτεί.

  59. sarant said

    55 Πιθανώς να είναι…. το ίδιο πρόσωπο. Εννοώ ότι ο Κωνστ. Κουκκίδης ήταν γνωστός δημοσιογράφος και όταν τον Ιούνιο του 1941 γράφτηκε σε βρετανική εφημερίδα ότι αυτοκτόνησε ο στρατιώτης Κουκκίδης, εικάζω ότι ο άγγλος δημοσιογράφος (από το Κάιρο) που έδωσε την «είδηση» μαζί με άλλες ανυπόστατες φήμες, έβαλε ένα γνωστό του όνομα.

    Δεν ξέρω βέβαια αν ο γνωστός δημοσιογράφος Κωνστ. Κουκκίδης είναι το ίδιο πρόσωπο με τον συγγραφέα του Λεξικού τουρκικών δανείων ή αν πρόκειται για συνωνυμία.

  60. Raf said

    Καλημέρα! Χάρηκα για το σημερινό άρθρο. Πολύ οικεία λέξη για εμένα από τα παιδικά μου χρόνια, αλλά ως «ανεμικιόρης» ή «ανιμικιόρης» – η γιαγιά, που το έλεγε συνέχεια, μάλλον περιτριγυριζόταν από αχάριστους. Την σημασία «δύστροπος» δεν την έχω συναντήσει, τουλάχιστον στα μέρη μου.

  61. Μπούφος said

    58 Ριβαλντίνιο
    Με συγκινούν όσοι δείχνουν ευγένεια με τα πουλιά!
    😉

  62. spatholouro said

    #59
    Πάντως στο εξώφυλλο του βιβλίου του παρουσιάζεται ως δημοσιογράφος-συγγραφέας, οπότε θαρρώ μειώνονται οι πιθανότητες να υπήρχε κι άλλος με τέτοιο όνομα δημοσιογράφος.

  63. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Χα! Κι αν κάποιος απλώς έσβησε την τρίτη ιδιότητα; Αν έγραφε δηλαδή στο εξώφυλλο δημοσιογράφος-συγγραφέας-τσολιάς;; Να που ο μύθος μπορεί τελικά να έχει βάση… 🙂

  64. sarant said

    60 Νάσαι καλά

    62 Τότε θα είναι αυτός -δεν είχα το βιβλίο πρόχειρο σήμερα, μερσί!

  65. spatholouro said

    http://anemi.lib.uoc.gr/search/?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=10&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&display_help=0&offset=1&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=creator%3D%28%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82%2C+%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82%2C%29&skin=&rss=0&show_form=&export_method=none&display_mode=detail&ioffset=1&offset=1&number=1&keep_number=10&old_offset=1&search_help=detail

  66. Cyrus Monk said

    Συγγνώμην, ἔλειψα γιὰ μερικὲς ὧρες καὶ ἔτσι καθυστέρησα νὰ ἀπαντήσω. Λεώνικε, καθὼς καὶ Νικοκύρη, φρονῶ ὅτι ἔχουμε δίκιο καὶ οἱ δύο πλευρές. Λεξικὸ Σταματάκου καὶ λεξικὸ Ἡλίου δίνουν τὶς σημασίες ἀράθυμος (δημ.) = θυμώδης, εὐέξαπτος, εὐερέθιστος || ράθυμος = ὀκνηρός || ραθυμία= ὀκνηρία, νωθρότης. Ὁ Σταματάκος ὅμως σημειώνει στὸ ράθυμος, ἀφοῦ πρῶτα δίνει τὴ σημασία «ἀπρόθυμος πρὸς ἐργασίαν, ὀκνηρός, νωθρός, νωχελής» κ.λπ., τὰ ἑξῆς: τὸ δημ. ράθυμος=ἀράθυμος.
    Μὲ λίγα λόγια, ἡ ἀρχικὴ σημασία τοῦ ράθυμου μετεξελίχθηκε στὸ ἀντίθετό της καὶ ταυτίστηκε μὲ τὸν ἀράθυμο.
    Mea culpa, λοιπόν, ποὺ ἔχω μείνει στὰ «παρωχημένα» λεξικὰ τοῦ Σταματάκου καὶ τοῦ Ἡλίου, ἐνῶ σπανίως συμβουλεύομαι τὰ νεώτερα, ποὺ ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἔχουν καὶ τὸ ἐλάττωμα νὰ εἶναι μονοτονικά.

  67. ΣΠ said

    14
    Ρώτησα την γυναίκα μου τι σημαίνει namćor στα σέρβικα και μου είπε ότι σημαίνει δύστροπος αλλά όχι τσιγγούνης.

  68. Φροντίσατε για αρνάκι του Πάσχα;

  69. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    15/29 ναι, ανάποδος,μίζερος.

    αναμκιόρης στο σλαγκ
    https://www.slang.gr/lemma/13090-anamkioris

    Η αφέντρα η ναμικιόρα του κρατούσε το μισθό:

  70. ΚΑΒ said

    Στο νησί: ο αναμικιόρης είναι ο επιθετικός, ο εκδικητικός, ο ευέξαπτος, μυγιάγγιχτος, αυτός που τσατίζεται με το παραμικρό, ο δύστροπος, ο παράξενος, ο ανάποδος, ο τζαναμπέτης. όχι με τη σημασία του αχάριστος

    αναμικιόρικο ζώο: επιθετικό

  71. Μαρία said

    Ξέρω τον ζινκιόρ’/ζουνκιόρ’ (κακεντρεχή, ζηλιάρη) απο πρώτο χέρι, αν και έχω να τον ακούσω πάνω απο 50 χρόνια, και τον ναμκιόρη (στριμμένο) απο δεύτερο.

  72. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ναμικιόρα ένα από τα «στολιστικά» της μικρασιάτισσας (μωρέ ξόμπλια και τα υπόλοιπα! 😦 )
    http://www.activistis.gr/2016/04/blog-post_10.html

  73. Κάπου στη μνήμη μου κρύβεται και το αρμένικο «κιόρ» (σκέτο) που σημαίνει γκαβός. Υπήρχε μια αρμένισα τραγουδίστρια στην Πόλη, που την έλεγαν κιορ-Κάτι-δεν-θυμάμαι.

  74. Η μικρή Χουχού από το Αλγέρι said

    61
    Ρε Μπούφεε!

    Είπα να μη στο πω αλλά.. τελικά θα το πετάξω το… γάντι:

    «Καλύτερα να σε θεωρούν ΒΛΑΚΑ,
    παρά να μιλάς και να το αποδεικνύεις!»

    ;-(

  75. (32γ) Μήπως για το στίχο των Εστιάδων του Γρυπάρη; Πάντα είχα την απορία τι εννοούσε ο ποιητής με την «αραθυμιά»: ραθυμία, ότι αμέλησαν να συντηρήσουν τη φωτιά; ή αντιθέτως λαχτάρα σαρκική, που τις έκανε να χάσουν την παρθενία τους;

  76. Σκύλε, Σμυρνιά η κιορ Κατίνα

  77. 76

  78. Γιάννης Ιατρού said

    73: Σκύλε,
    μήπως Κιόρ Αλή Ογλού;

  79. sarant said

    67 Μερσί!

    75 ΅Εγώ το διαβάζω «ραθυμία»

  80. Jiak said

    Η χρήση της λέξης «αναμικιόρης» είναι αρκετά συνηθισμένη στη Χίο, με την έννοια του δύστροπου – παράξενου – τζαναμπέτη. Μάλιστα, συνήθως το βλέπω γραμμένο ως «αναμικιώρης».

  81. 78 όχι, Δόκτωρ, η κιορ-Κατίνα που είπε ο Δύτης. Αυτόνανε που λες δεν τονε ξέρω.

  82. Γιάννης Ιατρού said

    76: Δύτα
    Ο Σκύλος μας δεν είναι και τόσο μεγάλος 🙂
    Από τον λίκνο σου: Το 1886 η Αθήνα έχει κατακλυστεί από καφέ αμάν. Δύο εξέχουσες φυσιογνωμίες είναι η Πολίτισσα Φωτεινή (Φωτεινή Κονδυλάκη) και η Σμυρνιά Κιόρ Κατίνα.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    82: Α, δεν το πρόλαβα το #81 ρε μαθουσάλα 🙂

  84. Ε, όχι και μαθουσάλας!

  85. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και στο Ιμβριακό ιδίωμα
    ναμικιόρης-ναμκιόρ’ς,
    https://el-gr.facebook.com/etmelan1/posts/456527151085853

  86. Ο Γς πού χάθηκε; Φαντάζεστε τι θα διηγείται στο εγγόνι του, ε;

  87. Pedis said

    Ο ίδιος ενώ ήξερε τη μοίρα του αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας. Έμεινε πιστός στις ιδέες του.

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -Η ανάπτυξη τέτοιου προτακτικού α-, όχι στερητικού
    αδυνατός,
    Χάρε που είσαι αδυνατός
    κι ό,τι κι α θες το κάνεις
    τσι μερακλίδικες καρδιές
    με τς άλλες μην τσι βάνεις

  89. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    88 Εσείς δεν έχετε και τον ασκορδαλό;

  90. # 87

    Νάσαι με τον γαύρο και το κουκουέ… άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Οι ψαράδες μπροστά τους μοιάζουν περισσότερο αντικειμενικοί για τα κατορθώματά τους, Μια άλλη άποψη για το μπλόκο της Κοκκινιάς

  91. Κ. Καραποτόσογλου said

    Ο Ν. Σαραντάκος (https://sarantakos.wordpress.com/2014/11/20/orfanos/) παρουσιάζει την αξιόλογη εργασία του Βασίλη Ορφανού: Λέξεις τουρκικής προέλευσης στο κρητικό ιδίωμα, και προς το τέλος του άρθρου παρατηρεί:« Έπειτα, στο λήμμα «ναμικιόρος» (αχάριστος), που σωστά ανάγεται στο τουρκ. nankör, περσ. nan = ψωμί και kur = τυφλός, νομίζω ότι εξηγείται πολύ απλούστερα από το ότι ο αχάριστος είναι τυφλός στο ψωμί που τρώει παρά από την αρκετά μακροσκελή εξήγηση του Ορφανού. Και δεν νομίζω ότι το επίθημα -τζου έχει πάρει αρνητική χροιά από την «καλντεριμιτζού» όπως υποστηρίζει ο φίλος Βασίλης. Αλλά αυτά είναι διαφωνίες και μπορεί το άδικο να το έχω εγώ»· η προσέγγιση του Ν. Σαραντάκου είναι στη ίδια κατεύθυνση με τα όσα αναφέρονται:« نانکور nan–keur (pers., qui oublie le pain), forme régulière au lieu du vulg. namkeur, ingrat; comme le chat. On dit aussi en proverb: nan–keur ékmeye yer qabeneu pisler = l’ingrat mange le pain et souille la huche, ενώ η λ. χρησιμοποιείται στην περσική παροιμία: nān u namak–kha‘ini = perfidious, ungrateful, treacherous to a host or a master, a bread–and–salt traitor. A. C. Barbier De Meynard, Supplément aux dictionnaires publiés jusqu’a ce jour, Paris 1881 τ. 2, σ. 815a. Fr. Johnson, Dictionary Persian, Arabic, and English, σ. 1296c.
    Ο αείμνηστος Μιχ. Σκανδαλίδης, Λεξικό του ιδιώματος της Καλύμνου, Κάλυμνος 2013, σ. 63, παραθέτει πλουσιότατο υλικό από τα Δωδεκάνησα:«ανεμοτσόρης, (ο) ‘αυτός που έχει απότομο και ευμετάβλητο χαρακτήρα’ Δρ. 1982, 79. Η Μπιλλήρη στη συλλογή της γράφει αναμιστόρης ‘δύστροπος, εκείνος που κρατά κακία’. Η λ. αλλού κ. ναμικιόρης, αναμικιόρης < τουρκ. namkor ‘αχάριστος’, namkorluk ‘αχαριστία’. Πβ. ανεμοκιόρης (Καστελλόριζο) Κομν.120, αναμμικ-κιόρης, νεμικ-κιόρης, αναμιτσόρης ‘αχάριστος’ , αναμιτσοριά, η αγνωμοσύνη (Κως) Σκανδαλ. Λεξ. 71, αναμικκιόρης (Λέρος), ναμιτσόρης, ναμουτσόρης (Ρόδος) Παπαμαν. 1994,409.

    Κ. Καραποτόσογλου

    Υ. Γ. Ο Συγγραφέας ενός Λεξικού το οποίο παρέχει ετυμολογική κάλυψη στα λήμματα που περιλαμβάνει, οφείλει να αναφέρει σαφέστατα τις πηγές του, και να παραθέτει εκείνα τα μελετήματα από τα οποία έχει αντλήσει πολύτιμο υλικό για τις ετυμολογίες δυσετυμολόγητων λημμάτων.

  92. Ριβαλντίνιο said

    @ 87 Pedis

    Χωρίς να θέλω να γίνω κακός και εριστικός αυτή η περίπτωση χρίζει περισσότερης αντικειμενικής έρευνας για να βγούν και τα αρνητικά στην φόρα. Όπως έλεγε και ο Μαραντζίδης το ελληνικό κράτος δεν εκτελούσε αθώους. Τώρα η μορφή του εκτελεσθέντα παρουσιάζεται εξιδανικευμένη από αριστερούς Ολυμπιακούς. Οι δεξιοί όμως Ολυμπιακοί που είναι και οι περισσότεροι σιωπούν για να μην έλθουν σε αντίθεση οι δύο μεγάλες τους αγάπες : η Δεξιά και ο Ολυμπιακός. Δεν θα ξεχάσω τον Μπαρμπή, φανατικό ιστορικό του ΟΣΦΠ στις εκπομπές του ΤV Magic και φανατικό Δεξιό ιστορικό με εκπομπές φιλοβασιλικές στο κανάλι του Καρατζαφέρη, ο οποίος στο αντικομμουνιστικό βιβλίο του «Η Τραγωδία της Ελλάδος εις Πράξεις Τρείς» δεν ανέφερε τίποτα για τον Πέτρο Κόκκαλη στο κεφάλαιο του Παιδομαζώματος σε αντίθεση με όλους τους άλλους συγγραφείς της σειράς του. Αν θυμάμαι καλά το όνομα Κόκκαλης δεν το αναφέρει καν στις 700 σελίδες του βιβλίου του !
    Οι ιστορικοί Παναθηναϊκοί απ’την άλλη είναι οι περισσότεροι αριστεροί. Και αυτοί λοιπόν δεν λένε τίποτα για αυτή την υπόθεση γιατί δεν μπορούν να εκθειάσουν έναν Ολυμπιακό, αλλά απ’την άλλη δεν μπορούν να κακολογήσουν έναν αριστερό. Θα πρέπει να βρεθεί λοιπόν ένας δεξιός ιστορικός με παναθηναϊκά αισθήματα που να βάλει τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση.

    Για την συλλογική οικογενειακή/σοϊλίδικη ευθύνη των Κασιδιαραίων ασχολίαστα.

    Πληροφορίες λέει απ’το redagainstthemachine . Γελάει ο κόσμος ! Εδώ μια πατάτα τους :

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/08/mpost50-25/#comment-357393
    (σχόλιο 83 )

    Οι άνθρωποι δεν έχουν διστάσει να κακολογήσουν τον Αδριανόπουλο γιατί είχε πεί ανοικτά πως ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος είναι ανώτερος από τον οσφπ. Και ποια ήταν απάντησή τους : Ο Αδριανόπουλος ; Ποιος είναι αυτός ; Ένας πολιτικός της Δεξιάς…

    Λίγη ντροπή ρε γαμώτο …

  93. Pedis said

    «Καρλ Μαρξ, η ιστορία της ζωής του»
    Φραντς Μέριγκ

    εφσυν:

    Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο του αγνοημένου, από τους εμπορικούς και κομματικούς εκδοτικούς μηχανισμούς, Γερμανού σοσιαλιστή δημοσιογράφου, που εκδίδεται στα ελληνικά (και σε άλλες δυτικές γλώσσες άργησε πάρα πολύ να μεταφραστεί το έργο του και ειδικά ετούτο το βιβλίο).

    βικιπεδία:

    In 1918, «after long and irritating delays owing to the military censorship» (according to the English translator Edward Fitzgerald, 1935 U.S. edition), Mehring’s Karl Marx: The Story of His Life was published.[2] The classical biography of Marx,[2] it was dedicated to fellow Spartacist Clara Zetkin. The book was later translated into many languages, including Russian (1920), Danish (1922), Hungarian (1925), Japanese (1930), Spanish (1932), and English (1935).[3]

    Μάαααλ’στα.

    Franz Mehring – Karl Marx: The Story of His Life (1918)

  94. 93 Πεδις, στο λινκ της ΕφΣυν γράφει κάτω-κάτω «Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ», άρα το μεζεδάκι το κερνάει το ΑΠΕ

  95. cronopiusa said

    Ιούλιος Βερν Οι πειρατές του Αιγαίου. (Το πρώτο κεφάλαιο) PDF

    Η Ιστορία Της Πειρατείας (Β΄ Μέρος) Οι Έλληνες κουρσάροι του Αιγαίου – Μηχανή του χρόνου

  96. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Σε λίγο θα τα μαζέψω και θα φύγω για το αεροδρόμιο, θα τα πούμε από αύριο

    91 Ευχαριστώ για το σχόλιο.
    Βλέπω πως οι Πέρσες έχουν την ίδια παροιμία με μας (ναμικιόρος σαν τον γάτη, οι Κρητικοί) που είναι και λογικό βέβαια.

    Ακόμα υποθέτω πως η σημασία «ανεμοτσόρης = άστατος κτλ» επηρεάστηκε παρετυμολογικά από τον άνεμο.

  97. nikiplos said

    Καλησπέρα…

    Σχετικά με τον ΟΣΦΠ και την ΝΔ, να προσθέσουμε πως,

    … δεν χρειάζεται να είσαι από τον… Άρη, για να γνωρίζεις τις αγαστές σχέσεις πάνω από 50 ετών της Οικογένειας του Μαρινάκη με την Οικογένεια Μητσοτάκη… Τα λοιπά δικά σας… 🙂

  98. Pedis said

    # 94 – την ευθύνη ολάκερη την έχει η σύνταξη -Συντάκτης: efsyn.gr- που αναμεταδίδει κοτσάνες, μάλλον, επειδή ταιριάζουν στο πνεύμα … της γκρίνιας και των υπονοουμένων.

    Μου έκανε εντύπωση η παράγραφος (και το τζάμπα πνεύμα) επειδή το βιβλίο το γνωρίζω κι από αρκετά παλιά μετάφραση, γι αυτό και το έψαξα.

  99. 98, Επειδή έχω κάνει τέτοια δουλειά, πιθανόν να βιάζονταν στην ΕφΣυν (προθεσμίες πιεστηρίου κλπ) και να μην διπλοτσέκαραν ή να μην πρόσεξαν. Όχι πως δεν έχουν ευθύνη αλλά μην προσπαθούμε να βρούμε σκοτεινούς δακτύλους εκεί που κυριαρχούν η νωθρότητα ή η κακοπληρωμή. 😉

  100. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #14
    Όλα όσα γράφτηκαν ισχύουν για το namćor εκτός από το τσιγκούνης. Βέβαια ο τσιγκούνης (škrtica, στην αργκό stipsa) είναι συνήθως και δύστροπος και ξινός και όλα τα άλλα. 🙂
    Αλλά βλέπω ήδη απάντησαν

  101. Εντωμεταξύ, τι φασούλι είναι τούτο πάλι; http://anemosantistasis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_88.html

    Νέες συνακροάσεις καταγγέλει το ΚΚΕ. Νόμιζα πως οι συνακροάσεις (μούχουν τύχει και μένα) ήταν του προηγούμενου αιώνα και πως τώρα, με τα ψηφιακά μέσα, οι παρακολουθήσεις γίνονται διακριτικότερα.

  102. Pedis said

    # 99 – δεν υπάρχει κανένας «σκοτεινός δάκτυλος», σιγά τον σκοτεινό!!, και σιγα τη διακριτικότητα … μιλάμε για σμπρώξιμο με χέρια και με πόδια από τη νεο-«Ε» … απλά, υποπτεύομαι ότι το κείμενο ταιριάζει σε αυτό που έχει στην κούτρα του ο συντάκτης, οπότε και καλοπληρωμένος να ήταν, και αξιόπιστος και μερακλής, πολύ πιθανά θα το φτιάριζε με τη μία και αβλεπί στην ύλη.

  103. 102 Μα αυτό ακριβώς το κίνητρο που (νομίζεις πως) διαβλέπεις είναι ο ανύπαρκτος σκοτεινός δάκτυλος. Κάτι σαν τους απανταχού εβραίους και τον Τζορτζ Σόρος, για κάποιους άλλους. Πώς ξέρεις τι έχει στην κούτρα του ο συντάκτης που δεν γνωρίζεις; Και γιατί να σμπρώξει χεροπόδαρα αυτήν ή την άλλη έκδοση η ΕφΣυν;

    ΥΓ Πάω ν’ απλώσω κάνα πλυντήριο και μετά στο καφενείο του χωριού. Τα λέμε αργότερα.

  104. Μαρία said

    103
    Συμφωνώ. Το Δεκέμβριο όχι μόνο διαφήμιζαν αλλά και πρόσφεραν 3 αντίτυπα βιβλίου που τελικά δεν κυκλοφόρησε 🙂 Και δεν κάνω πλάκα.

  105. cronopiusa said

    Berk Gürman & Öykü Gürman – Nankör Kedi

    Fausto – O Barco vai de saída

  106. Pedis said

    # 103 – Αν μομάν – το πήρες στραβά, το δάγκωσες και το πήγες στη φωλιά σου να το φας με την ησυχία σου …

    – δεν βλέπω κανένα σκοτεινό δάκτυλο στη δήθεν «πικρία» και γκρίνια με υπονοούμενα σε σχετικά δημοσιεύματα. Σε συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό, έτσι παίζεται το παιχνίδι.
    – είπα ότι υποπτεύομαι τι έχει στην κούτρα του με βάση την εμπειρία. Και εφσυν διαβάζω κάθε μέρα …
    – το σμπρώξιμο δεν αναφεροταν στην έκδοση αλλά στο ότι δεν πρόκειτα για «σκοτεινό δάκτυλο» για τα υπονοούμενα που ήταν τελικά κοτσάνα, αλλά για καθημερινό σμπρώξιμο.

    Τέλος, το βιβλίο είναι κλασικό και αξιζει. Μακάρι να το είχε διαβάσει ή ξεφυλίσει ο συντάκτης πριν αντιγράψει τη μπαρούφα.

    Ας δούμε κάποια στιγμή και τη μετάφραση-επιμέλεια και το ξανασυζητάμε.

    Κουλάρισε, Σκύλε, και μην αρπάζεσαι.

  107. Μαρία said

    106
    Η μετάφραση έγινε απ’ τα … ρουμάνικα. Γιατί, θα σε γελάσω.

  108. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  109. Πάντως υπάρχει και κάτι άλλο κοινόμεταξύ των οπαδών του ΚΚΕ και του ΟΣΦΠ : οι μεν θεωρούν πως έχουν δίκιο σε όλα τα θέματα και οι δε σε όλα τα σφυρίγματα !!

  110. ΚΑΒ said

    [Λεξικό Κριαρά]
    αραθυμία η· αραθυμιά· ραθυμία· ραθυμιά.
    • 1) Nωθρότητα, οκνηρία, τεμπελιά:
    o αμελέστεροι υπάρχομεν των μαθημάτων αυτών υπό της ημετέρας ραθυμίας (Mάρκ., Bουλκ. 34129).
    • 2) Λιποθυμία:
    o συνέφερεν απέ την ραθυμίαν (Λίβ. Esc. 3746).
    • 3) Kακή διάθεση:
    o αφήσει τα κακόγνωμα και την αραθυμίαν (Xρον. Tόκκων 1267).
    • 4) Στενοχώρια, θλίψη:
    o H συντροφιά τ’ αντρός μπορεί λιγάκι ν’ αλαφραίνει τη ραθυμιά (Pοδολ. B´ 408)·
    o πρικότητα, πόνον και ραθυμία (Φαλιέρ., Pίμ. 43).
    • 5) Σφοδρή επιθυμία:
    o να πίει εβουλήθηκε (ενν. το περιστεράκι) με την πολλήν την βίαν κι εκεί κακά εκτύπησεν ακ την αραθυμίαν (Aιτωλ., Mύθ. 1196).
    [<προθετ. α + αρχ. ουσ. ραθυμία. H λ. στο Βλάχ. και ο τ. ιά στο Du Cange (λ. ος). H λ., καθώς και οι τ. ιά και ραθυμία, και σήμ.]

    22. η 5 σημασία

    75. Πιθανόν να συνυπάρχουν και οι 2 σημασίες στον στίχο του Γρυπάρη:οκνηρία και σφοδρή επιθυμία

    το κρίμα τους εστάθηκε μια άβουλη αναμελιά
    κι αραθυμιά – σαν της δικής μας νιότης!

    πάντως παρακάτω ο ποιητής εξακολουθεί να τις αποκαλεί Παρθένες.

  111. Μπούφος said

    74 Μικρή Χουχού…
    το γνωρίζεις ότι ο πατέρας σου με αγαπάει αλλά αυτός ΔΕΝ είναι λόγος να πετάς κακία.
    Διαφορετική η αγάπη για την κόρη του!
    😉

  112. Pedis said

    # 109 – και οι μπαοκτζήδες είναι εκτός θέματος όπως είναι εκτός πρωταθλήματος, γενικώς άσχετοι, αλλά με ισχυρή άποψη.

    Φιλάκια, Μμμουτς!

  113. Εν τω μεταξύ το παραμύθι των αθλητικών καναλιών συνεχίζεται με το απροκάλυπτο σπρώξιμο του βάζελου… δυο φορές ο Εμποκού, μία εντελώς καραμπινάτη(εκτός του φάουλ κλωτσάει και την μπάλα μακρια) του Ρέις για δεύτερη κίτρινη και καμια 20αριά του Μπεργκ για κίτρινη που δεν έβγαινε ούτε με τον μίστερ Φόρτε προετοίμασαν το έδαφος για το πέναλτυ του (Ροχα)Λέτο που μάλλον δεν θα του το σφύριζε ούτε ο μπαμπάς του !
    Το ρεζιλίκι καταγράφηκε όταν ο ρεπόρτερ της Νόβα ζήτησε από τον προπονητή του Πανιωνίου να σχολιάσει το ματς » Εχουμε κρίσιμο παιχνίδι την Κυριακή» ήταν η αποστομωτική απάντησή του

    και για τους άπιστους Θωμάδες (εξαιρείται ο Ρίβα) ιδού και το βίδδεο με το «πέναλτυ»

    https://vid.me/9pXR

  114. Μαρία said

    110
    Σε αραθύμησα αντί σε πεθύμησα έλεγαν οι δικοί μου. βλ. σημασία 5.

  115. # 112

    Εντελώς σοβαρά σου προτείνω να διαβάσεις μια ανακοίνωση της ΚΝΕ και μια της Θ4 και να τις συγκρίνεις. Εναλλακτικά μία του Κατσιούμπα και μια του Κυριάκου.Θα αλλάξεις άποψη για πολλά, υπάρχει ζωή ξέρεις και έξω από τις γραμμές του κόμματος. Δεν υπάρχει όμως απολαυστική ζωή έξω από τις γραμμές του ΠΑΟΚ !

  116. Pedis said

    # 115 – σε είχα παρεξηγήσει Τζι. Για μπαοκτζής είσαι σκεπτόμενος οπαδός. Διαβάζεις πολύ, κιόλας …

  117. # 116

    Κυριάκος Κυριάκος, υπεύθυνος επικοινωνίας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, μην πάει το μυαλό σου στον Κούλη

  118. «Αχάριστη καρδιά» της ναμικιόρας Ναπολιτάνας Κατερίνας και η Αυτού Παβαρότης

  119. leonicos said

    Στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι. Ισχύει;

    Αν ισχύει….

    Είμαι νταής, κι άμα χορεύω το χασάπικο,

    μπάλλο, καρσιλαμά για τσιφτετέλι,

    με το γλυκό του Γιοβανάκι[2]το βιολί,

    ούλη η Σμύρνη να με καμαρώνει θέλει.

    Είμαι νταής, κι ούλες τσι νύχτες ξενυχτώ

    με το Μπογιάτη Μάγκο και τον Καραμπέτη,

    την Κιορ Κατίνα, πώπω πω, θα λωλαθώ

    και τα τραγούδια μας στάζουν μεράκια και σερμπέτι…

    … Είμαι νταής, κ’ έχω το ούζο για θεό,

    και γιαβουκλού’[3] σε κάθε δρόμο και ντουρσέκι[4].

    Γλεντώ, χορεύω, πίνω και μεθώ

    και με σαντούρια και βιολιά και ντουμπελέκι[5].

  120. Πέπε said

    @88:
    > > Χάρε που είσαι αδυνατός κι ό,τι κι α θες το κάνεις
    τσι μερακλίδικες καρδιές με τς άλλες μην τσι βάνεις.

    Είναι όμως λίγο προβληματική αυτή η λέξη. Σε 15σύλλαβο, ιδίως τραγουδισμένο, είναι δύσκολο έως αδύνατο κάποιες φορές να ξεχωρίσει από το «αδύνατος».

  121. 120 Και πού να δεις, αγαπητέ, το συνήθειο της Φολεγάνδρου να λένε «άναφτο» το τσιγάρο που δεν έχεις ακόμα ανάψει (και όχι ως προστακτική) και «άνοιχτο» το πακέτο που δεν έχεις ακόμα ανοίξει (ομοίως όχι ως προστακτική). Ένα άνοιχτο πακέτο, γεμάτο με άναφτα τσιγάρα!

  122. 106 Ε, τότε, να το αγοράσω, ρε φίλος!

  123. spatholouro said

    #119
    Λεώνικε, για να μην είναι έτσι ξέμπαρκο αυτό που πόσταρες, να πούμε πως είναι απόσπασμα από ποίημα του Βάσου Περδικοπάνη, με τίτλο «Ο Σμυρνηός νταής», που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 1960 στη «Μικρασιατική Ηχώ». Το απόσπασμα αυτό αναδημοσιεύει ο Samuel Baud-Bovy στο βιβλίο του «Δοκίμιο για το Ελληνικό Δημοτικό Τραγούδι» (2005), ο οποίος με τη σειρά του το αντλεί από τον Αρχιγένη («Οι νταήδες τση Σμύρνης», 1977).

    Ωστόσο ο Αρχιγένης δεν αντιγράφει με πάσα ακρίβεια το πρωτότυπο και έτσι και ο Baud-Bovy μεταφέρει τις ανακρίβειες του Αρχιγένη.

    Επαναφέρω τα ορθά σημεία:

    Γιοβανάκη (όχι Γιοβανάκι)

    τις νύχτες (‘οχι τσι νύχτες).

    Μπαγιάτη (όχι Μπογιάτη)

    θα τρελαθώ (όχι θα λωλαθώ)

  124. 106 και σόρρυ αν πικράθηκες. Τσάκω να σκάσει το χειλάκι σου.

    Η φωτογραφία του ιερέα «με έναν ακροαριστερό»

    news.in.gr/perierga/article/?aid=1500138201

  125. Πέπε said

    @121:
    Απλώς άνοιχτο, ή άγγιχτο;

  126. Παναγιώτης Κ. said

    Την λέξη δεν την ήξερα.
    Αν με ρωτούσαν να βάλω πρόσημο για τη σημασία της πριν τη γνωρίσω θα έβαζα πλην και με…στοίχημα ότι δεν κάνω λάθος!

    Όσο για το αράθυμος, να τι λέει ο Βάρναλης στο ποίημά του «το τραγούδι του τρελού».

    Να χαμ΄ ένα βασιλιά
    δράκο με χοντρό λαιμό
    σέρτικο και αράθυμο
    για να κάνει πόλεμο.

  127. 125 Μη σε πώ και άφιλτρο!

  128. Γιάννης Ιατρού said

    Άντε και του χρόνου…
    Έτσι για τους αργόσχολους κλπ. εδωμέσα, πληροφοριακά, ανοιξε προ λίγων ωρών το TAXIS και μπορείτε να υποβάλετε την φορλογική σας δήλωση πλέον (νομίζω έως 15/6). Απ΄ ό,τι τσέκαρα (για μένα τουλάχιστον), τα ποσά κλπ. προσυμπληρωμένα πεδία είναι αυτή τη φορά σωστά… Πλερωμές φόρου από Ιούλιο, αρχίστε να βάζετε στη μπάντα κανά δίφραγκο 🙂

  129. Corto said

    128 (Σκύλος):

    Κι όμως, στα ελληνικά είναι πολύ παρεμφερείς οι ετυμολογίες των:

    naked snail

    giraffe bird

    water cow

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    121/125 Άνοιγο, αγκίνιο! 🙂

  131. ΓιώργοςΜ said

    121 Δε θέλω να στο χαλάσω, αλλά τα παραδείγματα αυτά είναι μια ιδιαίτερη μορφή του στερητικού α- (ανάναφτο>άναφτο, και παρομοίως άνοιχτο, άγγιχτο κλπ) και όχι το… καλλωπιστικό «α» που ξεμένει στο ουσιαστικό από το αόριστο άρθρο.
    (Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ σκηνές που ο Χατζηχρήστος το κάνει αυτό με πολλές λέξεις, αλλά μόνο το «ασουπή!» μου ‘ρχεται…)

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    89. Κι ασκορδαλό έχουμε κι αμολόχα κι αμοναχό κι ανεράιδα/ανέραϊδο 🙂

  133. κουτρούφι said

    #133. Και «αναυαγός»

    Από σιφνέικες ρίμες της δεκαετίας του 50.

    Φαϊ, κρασί τους κουβαλώ μα πού να τους προκάνω
    μου ’πανε πως αναυαγοί βρεθήκανε κει πάνω
    ——————————–
    Θοδώρα, έλα γδύσε μας, τα ρούχα να στεγνώσεις,
    γιατί είμαστε αναυαγοί, ίσως να μας γλυτώσεις

  134. Γιάννης Ιατρού said

    133: Πλούσιο νησί, λέμε 🙂

  135. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Αυτός που δεν εχει λουστεί, ο άλουστος, λέγεται στα μέρη μου ανάλ(ου)στος! 🙂

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    135. Έχει και μερδικούς ατσιγγάνους

    136. Ανάλουγος !

  137. Μαρία said

    132
    Για Χατζηχρήστο δες μετά το 0:58 https://www.youtube.com/watch?v=nzqRsTMfAkk

  138. Πέπε said

    @132:
    Ε ναι, προφανώς!
    Παρά ταύτα, ισχύει ότι η σχέση «άνοιχτος / ανοιχτός» είναι η ίδια όπως μεταξύ «αδύνατος / δυνατός»: αντίθετα μεταξύ τους, αλλά εμφανισιακώς ίδια με μόνη διαφορά τον τόνο. Εξίσου ωστόσο ισχύει ότι αλλιώς προέκυψε το ένα ζεύγος και αλλιώς το άλλο.

    Πάντως το «άγγιχτο» δεν είναι ιδιωματική λέξη. Το θυμάμαι ως παιδί σε «ορολογία» κάποιου παιχνιδιού/αθλήματος. Ίσως στο μπάσκετ, όταν η μπάλα μπαίνει στο καλάθι χωρίς ν’ αγγίξει στεφάνι. Καθώς δεν ασχολούμαι καθόλου με μπάσκετ (αλλά καθόλου όμως), ούτε τώρα ούτε μικρός, δεν ξέρω αν λέγεται και στην κανονική ορολογία (των ενηλίκων), αμφιβάλλω όμως.

  139. Γς said

    132:

    Α, ψάχνω κι εγώ και δεν βρίσκω κάτι.

    Κι ο Φίλιος Φιλιππίδης νομίζω, ο Αγκόπ, κι αυτός έβαζε μπόλικα α-

  140. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    139.Πέπε >>Πάντως το «άγγιχτο» δεν είναι ιδιωματική λέξη. Το θυμάμαι ως παιδί σε «ορολογία» κάποιου παιχνιδιού/αθλήματος. Ίσως στο μπάσκετ,
    Ναι στο μπάσκετ,άγγιχτο ή άγλειφτο το καλάθι

  141. Pedis said

    # 124 – ναι, ευτυχώς, τούδωσε φώτιση ο μεγαλοδύναμος και στο τσακ δεν βγήκε στο αντάρτικο πόλης.

    Με πίκρανες, ναι, διότι με έβγαλες στη σέντρα ως οπαδό του Σώρρα …
    αλλά, ντάξει …

    Με την παρουσίαση του βιβλίου του Μέριγκ θυμήθηκα την κοτσάνα (αθώα κι αυτή …) στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης της βιογραφίας του Τσε από τον Τάιμπο ΙΙ, όπου ο Τσε αναφέρεται ως σούι (όχι φεγκ σούι), σούι τζένερις αναρχικός. Ούτε καν αναρχοκομμουνιστής …

  142. Και να μην ξεχνάμε… όποιος διαβάζει μορφώνεται, όποιος διαβάζει πολύ, παραμορφώνεται !

  143. spiral architect said

    Μπολιντιζμός: «Καλώ όλα τα πολιτισμένα έθνη να μας πλαισιώσουν.»
    Δεν φαίνεται και ο μετεωρίτης στον ουρανό ρε γμτ!

  144. Παναγιώτης Κ. said

    @129. Αργόσχολοι; Μας πληγώνεις ! 🙂
    Εμείς που έχουμε βγάλει την τηλεόραση από τη ζωή μας και που εκτός από το διάβασμα και το γράψιμο δεν περνάει ούτε μια μέρα χωρίς πρακτικό έργο;
    Σήμερα τελείωσα το βερνίκωμα δέκα κοινόχρηστων παγκακιών και …το σφίξιμο διακοσίων μπουλονιών ( εκτεθειμένα καθώς είναι χαλαρώνουν τα ξύλα και θέλουν σφίξιμο).
    Χώρια που υπάρχουν πιο μεγάλοι από μένα -πάνω από 70- και κάποια βοήθεια όλο και την χρειάζονται.
    Την…διαβρωσούλα μας πάντως την κουβαλάμε.Θεωρούμε δουλειά ό,τι μας προσπορίζει χρήμα. 🙂
    Παραδέχομαι πάντως ότι οι ρυθμοί έπεσαν.
    Στο δια ταύτα και εν είδει συνθήματος: Δεν πρέπει να αφήνουμε μέρα να περάσει χωρίς να κάνουμε κάποιο πρακτικό έργο.
    Στο Α. Όρος που όπως και να το κάνουμε κουβαλάνε μια παράδοση, είναι πολύ ξεκάθαροι: Χονδρικά:8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες πνευματικό έργο-λειτουργίες και τα σχετικά-και 8 ώρες «διακονήματα» δηλαδή δουλειά.π.χ κήπος με ζαρζαβατικά.

  145. Βουντού, βουντού, βουντού και μια πετσέτα μαύρη
    στο στέαρ μου εκάθισαν δέκα χιλιάδες γαύροι !

    Θεϊκός Ζουράρις σε λεξιμαχία με τον Μπογδάνο

  146. ΓιώργοςΜ said

    138 Αμερσί! Δεν είχα αυτό στο μυαλό μου, αλλά τόσα απολλά αμαζεμένα δε νομίζω πως ειχ’ αματαδεί! 😛

    139 Δεν είναι η ορολογία μια κατηγορία ιδιωματισμών; «Ίδιον» δηλαδή εκείνων που τη χρησιμοποιούν; Οι Κρητικοί το λένε έτσι, οι Κερκυραίοι αλλιώς, οι ξυλουργοί, οι βυρσοδέψες, οι μπασκετόφιλοι κλπ παραλλιώς.

  147. Παναγιώτης Κ. said

    Νερό υπό έλεγχο ευλογία…
    Νερό εκτός ελέγχου κατάρα…
    Μεγάλη ζημιά πάθαμε φέτος με τις χαμηλές θερμοκρασίες. Οι μόνοι ωφελημένοι οι… υδραυλικοί και τα μαγαζιά που πουλάνε τα αναλώσιμα.

  148. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    145: Αυτό με τα διακονήματα πολύ μου άρεσε Παναγιώτη. Άσε αυτό το πνευματικό έργο, δηλαδή ή στο μπλογκ ή στο τσιπουράδικο 🙂

    Πάντως τα μπουλόνια στα ξύλα μάλλον/ίσως την παθαίνουν γιατί υποχωρεί το ξύλο επειδή ψιλοσαπίζει, βάλε και καμιά μεγάλη και χοντρούτσικη ροδέλα να μειώσεις την πίεση …

  149. 27, @22:
    Ποιοι είστε παρ’ υμίν;
    Γιατί κάπως παρόμοια έννοια πρέπει να έχει και η «αρωθυμία» (αροθυμία;) των Ποντίων: πεθυμιά, πόθος, νοσταλγία, κάτι τέτοιο (δεν είμαι πολύ φλούεντ στα ποντιακά, αλλά αυτή την εντύπωση έχω, και την επιβεβαιώνουν, χωρίς να την κάνουν σαφέστερη, δύο ποντιακά γλωσσάρια που βρήκα προχείρως ονλάιν).

    ΗΜΕΙΣ, είμαστε οι ντόπιοι των Σερρών. Καμμία σχέση με τους Ποντίους.

  150. Πέπε said

    @147:
    Κυριολεκτικά το ιδίωμα είναι μια ντοπιολαλιά που διαφέρει από την επίσημη γλώσσα λιγότερο απ’ όσο η διάλεκτος. Εντάξει, διασταλτικά μπορείς να πεις και «επαγγελματικά ιδιώματα» αλλά στην πραγματικότητα είναι σωστό που ξεχωρίζονται, γιατί διαμορφώνονται και μαθαίνονται με άλλες διαδικασίες.

  151. Παναγιώτης Κ. said

    @149. Εννοείται και ροδέλες.

  152. Γς said

    145:

    >Σήμερα τελείωσα το βερνίκωμα δέκα κοινόχρηστων παγκακιών

    Και σκέψου να τα βρεις την επομένη εννιά!

    Ανοιξη βλέπεις και πολλοί ασχολούνται με τα κτήματά τους.

    Πριν καμιά εικοσαριά χρόνια προσπαθούσα να φτάσω στη Ραφήνα μια Κυριακή πρωί σε μια πηγμένη στα ΙΧ παλιά Μαραθώνος.
    Από τη (θυμάστε;) γέφυρα του Σταυρού της Αγίας Παρασκευής μέχρι το Χάνι του Σκορδά στο Πικερμι πηγαίναμε με πρώτη δευτέρα ταχύτητα.

    Και πάντα δίπλα μου ή μερικά μέτρα πίσω μου ή μπρός μου ένα παγκάκι. Ένα από εκείνα τα παλιά κλασικά παγκάκια με το μαύρο μαντεμένιο σκελετό του και τα πράσινα ξύλα του.
    Ηταν προσεκτικά δεμένο στην σχάρα ενός ΙΧ και προφανώς πήγαινε για εγκατάσταση στο κτήμα τους.
    Φαίνεται ότι είχε αναπαύσει κόσμο και κόσμο, αλλά ακόμη είχε ζωή. Δεν τα είχε φάει τα ψωμιά του. Ισως ένα βαψιματάκι και ένα καλό πάκτωμα. Εβλεπα τα πόδια του που ήταν ακόμα τα ίχνη του χώματος της προηγουμένης τοποθεσίας του.\

    Κι εκεί στην στροφή μετά το Ξενοδοχείο ΠΙΚΕΡΜΙ που η χούντα είχε μαντρώσει πολιτικούς Γεώργιο Παπανδρέου Μητσοτάκη και λοιπούς την 21η του 1967 ή εκεί που οι ληστές το 1870 βούτηξαν τους Λόρδους που μόλις είχαν φάει στο χάνι του Σκορδά και συνέχιζαν την εκδρομή τους στο Μαραθώνα.
    Ξεφτιλίστηκε η Ελλαδίτσα μας τότε, όταν μάλιστα μερικές μέρες αργότερα τους έσφαξαν όλους στο Δήλεσι.

    Αυτά σκεπτόμουν και είχαμε κολλήσει κανονικά.
    Και το παγκάκι δίπλα μου.
    Και οι εντός του ΙΧ απορούσαν που το κοίταζα έτσι επίμονα.

    Ε, κάτι έπρεπε να τους πω:

    -Ποιος Δήμαρχος το κλαίει;\

    Και έσκασαν στα γέλια. Οι κλέφτες. \

    Εκεί που οι ληστές κτλ

  153. daeman said

    «Aλησμονώ και χαίρομαι, θυμιούμαι και λυπιούμαι
    θυμήθηκα την ξενιτιά και θέλω να πηγαίνω
    Σήκω μάνα μ’ και ζύμωσε καθάριο παξιμάδι
    Mε πόνους βάζει το νερό, με δάκρυα το ζυμώνει
    και με πολύ παράπονο βάνει φωτιά στο φούρνο
    Άργησε φούρνε να καείς και συ ψωμί να γένεις
    για να περάσει ο κερατζής κι ο γιoς μου ν’ απομείνει»

    «Δεν ημπορώ να κάμω αλλιώς, μα θα σε σγουραφήσω
    Να σε βαστώ ‘ς τον κόρφο μου, να μη σ’ αλησμονήσω

    —Όντε θα ξεχωρίζωμε, ίντα θα μου χαρίσης;
    —Ένα φιλί ‘ς το μάγουλο να μη μ’ αλησμονήσης»

    Άσματα κρητικά μετά διστίχων και παροιμιών, 1876
    https://ia802702.us.archive.org/10/items/asmatakrtikamet00janngoog/asmatakrtikamet00janngoog.pdf

    «Α(γ)άπα με, πουλλάτσιμ μου, γιατί τσ’ εγώ αν ετζήσω
    πέτρα θα κάμω την καρτζά να μη σ’ αλησμονήσω»

    Παραδοσιακό Καρπάθου
    https://www.scribd.com/document/275546192/Παραδοσιακά-Τραγούδια-της-Καρπάθου

    «Πήγα να πιω και γω νερό, φιλώ τα μάτια της τα δυo
    να πιω και να γιομίσω και να μη σ’ αλησμονήσω»

    Ποιος είδε πράσινο δεντρί (Ανατ. Θράκης), Δόμνα Σαμίου
    http://www.domnasamiou.gr/?i=portal.el.songs&id=148

    «Όμορφη που ‘ναι η Λαμπρή με όλα τα ζουμπούλια
    που σμίγουνε οι λέφτεροι μ’ όλα τα κοπελούδια
    Bιόλα μου και κατιφέ μου
    δε σ’ αλησμονώ ποτέ μου»

  154. daeman said

    αβδέλλα, αλυγαριά, αμασχάλη, αμάχη, ανάμα (νάμα), απαλάμη, απήγανος (αρχ. πήγανον), αψηλός, αράθυμος, αδράχνω κ.ά.π.

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=α-&sin=all

    «Το ξηροστεριανό νερό
    λένε πως έχει αβδέλλες
    μα κείνο το μαργιόλικο
    βγάζει όμορφες κοπέλες»

    «Κι ο Μπερναντόνε ταυροκοίταξε γύρα του, καπνοί ανέβαιναν απ’ το κεφάλι του, δάγκασε τα χείλια του να μη βλαστημήξει, έσφιξε τον μπόγο στην αμασκάλη του κι έφυγε, χτυπώντας μανιασμένος ξοπίσω του την πόρτα.»
    ~ Ν. Καζαντζάκης, Ο φτωχούλης του Θεού

    «Μπροστά σ’ αυτή τη φρίκη, οι δυο μεθυσμένοι «συνάδερφοι» δε μπορούσανε να σταθούνε. Και πιάνοντας ο ένας τον άλλο από την αμασκάλη φύγανε τρεκλίζοντας, ενώ τα βαριά τους άρβυλα με τις σιδερένιες πρόκες βροντούσανε πάνου στα ξύλινα σκαλοπάτια της εξωτερικής σκάλας του σπιτιού.»
    ~ Κ. Βάρναλης, Φιλολογικά Απομνημονεύματα

    «γριά μάνα! της φωνάζουν
    πού την πας τη λάμπα;
    όμως μέσ’ στα χωράφια της Αβίλας δες σαλέψαν
    ύποπτες σκιές μ’ αυτόματα στην αμασκάλη
    κι ως από μακρυά εφάνταζε σαν άστρο
    το φως που είχε βγαλθή στο παραθύρι
    άρχισαν λίγο λίγο ν’ αντηχούν κιθάρες»
    ~ Ν. Εγγονόπουλος, «εις Παύλον Πικασσό»

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?16648-«Αλησμονιά»-και-«λησμονιά»-γιατί-έχουν-την-ίδια-σημασία

    Κι ένα επίκαιρο, της ημέρας:

    αβαγιανός ο, (Lesbos & lit) lavender (syn λεβάντα, dial βαγιά): τα στολίζουνε (sc τα μοναστήρια) με μυρσίνες, με δάφνες και με αβαγιανούς (Kontoglou) | το χρυσό κουβούκλι του επιτάφιου, χωμένο στους αβαγιανούς και στις βιόλες (Myriv) | poem στ’ αλήθεια ο άνεμος γονατίζει… | ν’ αποθέση στα πόδια της Θεοτόκου ένα μάτσο από αβαγιανό και θυμάρι; (PKrinaios)
    [fr *βαγιανός, der of βαγιά]

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=αβαγιανός+&dq=

  155. sarant said

    154 κερατζής ή κιρατζής ο αγωγιάτης

    155 αβαγιανός, η πρώτη αλφαβητικά από τις Λέξεις που χάνονται.

  156. spatholouro said

    Ά, ρε αθάνατη εγκυκλοπαίδεια του ΠΥΡΣΟΥ:

    ναμικιόρης: ναν (άρτος), κιορ (τυφλός), ο μη βλέπων, ο παραγνωρίζων τον άρτον, αγνώμων

    ναμικιοριά: αγνωμοσύνη

  157. sarant said

    157 Μεγάλη, λέμε.

  158. 157, 158 Πλάκα με κάνετε, έτσι;

  159. spatholouro said

    Σκύλε μου, αν την έχεις ποτέ ξεφυλλίσει, δεν θα ρώταγες για πλάκα…

  160. Δεν ξεύρω τα λεξιλογικά αλλά να ετυμολογείς μια ελληνική λέξη από ένα αράβικο ψωμί κι έναν αρμένη γκαβό, δεν μου πολυφαίνεται σόι. Λες ότι την έλεγαν Πυρσό διότι μόνο για προσάναμα έκανε;

  161. spatholouro said

    Sarant: «Η περσική λέξη είναι σύνθετη από το nan που θα πει ψωμί (όσοι πηγαίνετε σε ινδικά εστιατόρια, θα παραγγέλνετε και ναν, το ινδικό ψωμί) και το kör, που θα πει «τυφλός» -ίδιο και στα τουρκικά, το λέγαμε και στα ελληνικά, κιόρης. Ίσως λοιπόν ο αχάριστος να νοείται ως «τυφλός στο ψωμί» (που τον ταΐζει ο ευεργέτης του).»

  162. Α! 😳

  163. spatholouro said

    Πάρε μια ιδέα, Σκύλε μου, πριν τη ρίξεις στο τζάκι!

    http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/a/f/b/metadata-01-0002588.tkl?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&lang=el&ioffset=1&offset=1

  164. Κατάλαβα, είναι καλή. Δεν την έχω, έχω του Ηλίου. Και κάτι άλλες, μεταγενέστερες και μικρότερες.

  165. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αγερανοί, αδικό μου

    Άνοιξη και φθινόπωρο
    οι αγερανοί περνούνε
    φέρνου του κόσμου τα πουλιά
    μα τ΄αδικό μου πού ‘ναι

  166. Γιάννης Ιατρού said

    165: Σκύλος
    (161) .. την έλεγαν Πυρσό διότι μόνο για προσάναμα έκανε;.. 🙂
    (165) …έχω του Ηλίου..

    δεν μας λες όμως, αυτή που ‘χεις, για τι κάνει; Για φωτιστικό;; 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: