Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Ιούδας όπως τον είδε ο Κώστας Βάρναλης

Posted by sarant στο 17 Απρίλιος, 2017


Ακόμα η πασχαλινή αύρα δεν έχει φύγει, η μέρα είναι αργία με χαλαρούς ρυθμούς, σαν Κυριακή, οπότε ταιριάζει μια αναφορά στον τρόπο που είδε η λογοτεχνία τον Ιούδα Ισκαριώτη, τον μαθητή που πρόδωσε τον Ιησού. Παίρνω αφορμή από κάποια σχόλια που έγιναν στο προχτεσινό μας άρθρο που ήταν αφιερωμένο στο απεχθές έθιμο του καψίματος του Ιούδα.

Πολλοί λογοτέχνες προχώρησαν πέρα από τα όσα παραδίδονται στα Ευαγγέλια, είδαν την πράξη του Ιούδα όχι σαν προδοσία για το χρήμα αλλά σαν αποτέλεσμα άλυτων εσωτερικών αντιφάσεων. Το θέμα είναι εκτενές και δεν έχω σκοπό να το αναλύσω, απλώς θα αναφέρω τον τρόπο που είδε τον Ιούδα ο Νίκος Καζαντζάκης στον Τελευταίο πειρασμό ή ο Μπόρχες στο διήγημά του για τα τρία πρόσωπα του Ιούδα.

Όμως αντί για φιλολογική ανάλυση, προτιμώ να παραθέσω ένα ολόκληρο ποίημα, που δείχνει την πρόσληψη του Ιούδα από τον Κώστα Βάρναλη.

Θα διαβάσουμε σήμερα την ενότητα «Η αγωνία του Ιούδα» από το πρώτο μέρος των Σκλάβων Πολιορκημένων του Βάρναλη, μια εισαγωγή σε (ποιητικό) πεζό ακολουθούμενη από 13 πεντάστιχες στροφές. Θεωρώ ότι πρόκειται για ποίημα εκτυφλωτικής ποιητικής αρτιότητας στο δύσκολο πεντάστιχο που κι άλλη φορά το έχει χρησιμοποιήσει ο Βάρναλης στην ίδια ποιητική σύνθεση, και ιδίως στους «Πόνους της Παναγιάς». Στο τέλος σχολιάζω κάποια λεξιλογικά.

Η Αγωνία του Ιούδα
Μια από κείνες τις ανοιξιάτικες βραδιές, που η κουφοβράση κι η πνιγούρα μαζί με τις μακρινές αστραπές μηνάνε καταιγίδα.
Ο Ιούδας ξέκοψε, κατά τη συνήθεια του, από τους άλλους συντρόφους, που κρυμμένοι μέσα σ’ έν’ αμπέλι, μοιράζονται ό,τι αυτός κατάφερε να τους έβρει για φαγί. Και προσεύχονται.
Ο ορισμένος από τις Γραφές παράνομος μαθητής ανέβηκε πάνου σ’ ένα λόφον από άμμο. Μορφή αχαμνή, νέος ακόμα, φαίνεται να ’χει πολύ υποφέρει.
Για πρώτη φορά ο πόνος κι η απελπισιά καθαρίζουν έτσι καλά τη σκέψη του και της δίνουνε μια τραγική στροφή.
Τα χείλη του, καθώς τα σφίγγει, παίρνουνε, θαρρείς, το σκήμα του φιλιού.

Αμμόσκονη πολλά ψιλή, δίχως αγέρα μήδ’ αχό,
πνίγει τον κόκκινο ουρανό, που δίχως ήλιο ανάβει.
Λιγάκι ψήλος αερινό, μια στάλ’ ανάσα, — αγκομαχώ!
Άμποτε να με βούλιαζε ξυλάρμενο καράβι,
ω βράδυ καλοκαιρινόν, η μπόρ’ αυτή, που αστράβει.

Βλέπω την πόλη από μακριά, την Άγια Πόλη, π’ αγαπώ.
Απάνω της μια χαρακιά γραμμένη με το μέλι.
Απ’ την κλεισμένη μου καρδιά περνάς, σοκάκι χαρωπό,
γλιστράς, γυναίκα, πράσινο μέσα στο κύμα χέλι, —
την ερημιά βαρέθηκα κι η πόλη δε μας θέλει!

Ξυπόλυτοι, μ’ ένα ραβδί κι ένα ταγάρι σταυρωτά,
τη μέρα να κρυβόμαστε, τη νύχτα να δρομάμε,
—ξυπνούν αλάργα τα σκυλιά και μας γαβγίζουν σερπετά·
πόσες ημέρες νηστικοί, θυμάμαι δε θυμάμαι!—
αχ! δε βαστώ, καρδούλα μου, κι ό,τι λογιάζεις κάμε.

Άρχισε να κλονίζεται και δεν το κρύβει πια ο Θωμάς.
Ο Πέτρος κακομίλητος τα φρύδια του ζαρώνει.
Και ξαφνικά ξεκόβοντας ο νιος Ιωάννης από μας
παραλαλεί κι αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει.
Όλους μάς καταντήσατε φαντάσματ’ άγρια, Πόνοι!

Καρδιά, πουλί τρεμάμενο, χωρίς φωλιά πάνω στη Γη,
κυνηγημένη πας ομπρός και πίσω δε γυρίζεις.
Τί να ’ναι τάχα: θέληση, φόβος, συνήθεια, προσταγή;…
Μα κάπου θα ’ναι ανάπαψη, κάπου γαλήνια ορθρίζεις
σε θάλασσα και σε πλαγιές, Άνοιξη, που μυρίζεις.

Μα κείνος τίποτα δε λέει. Διάφανο σώμα κι αδειανό
πάνου απ’ το χώμα σηκωτό βαδίζει στον αέρα.
Στα νοτισμένα μάτια του κοιτάς τον άπατο ουρανό.
Λόγος γλυκύς, που, κι αν μιλά κι αν δε μιλά, κοφτέρα
βυθίζεται μες στις καρδιές σε νύχτα και σε μέρα.

Στην Άγια Πόλη ως μπήκαμε — βάγια πολλά και φοινικιές!
— και ξένοι αρχόντοι και δικοί κρυμμένοι τρέμαν όλοι,
γιατ’ άνεμος ξεσήκωνε τα πλήθη (ελπίδες ξαφνικές!)
του ’πα σιγά: — «Τώρα καιρός για τη Μεγάλη Σκόλη!»
— «Ουράνιο το βασίλειο μου κι ουράνια, μάθε, η Πόλη»!

Μ’ αρνιέσαι τάφο, Θάνατε, πώς θα με φέρεις στη Χαρά;
Βαθιά στο χώμα, οργιές πολλές, μονάχα κρύα σκουλήκια.
Τούτ’ η καρδιά, και που μισεί και δικιοσύνη λαχταρά,
ζητάει δικά της δω στη Γης δυο πιθαμές χαλίκια,
απ’ τ’ αγαθά, που ’δώσε ο Θεός, ζητάει μερίδα δίκια!

Ποιός το φτωχό μου το κορμί και την ψυχή μου τη φτωχιά
απ’ τον κρυφό το Φαρισαίο κι απ’ τον τραχύ Λατίνο,
από τον ξένο γέρακα θα σώσει κι απ’ την ντόπια οχιά;
Αυτούς σ’ ατάραγη ζωή κι αράθυμη ν’ αφήνω
κι εγώ ανεμόσκαλα σωμού στο γαλανό να στήνω;

Δεν είναι μοναχά η δικιά μου μοίρα, που με τυραννά,
μαύροι συντρόφοι της δουλειάς και της απελπισίας.
Ήλιος ζεστός και γόνιμος τα χρόνια μας τα σκοτεινά
για κείνους, που την αρετή μάς θέλουν της θυσίας.
Ήρθε γι’ αυτούς, — για μας ακόμ’ αργεί ο ωραίος Μεσσίας.

Σε λογισμό και σε καρδιάν ανάμεσα όχτρητα πολλή.
Καθάρια το πρεπούμενο στο νου μου λαγαρίζει,
μα σίντα πάω να κουνηθώ λίγο, το σώμα παραλεί,
πιότερο σφίγγει τ’ άλυτο σκοινί Του, που μ’ ορίζει·
ψυχή και σώμ’ αντίμαχα σε δυο μού τα χωρίζει.

(Θυμάται τη μάνα του)

Τα κλάηματά σου, μάνα μου, φτάνουν εδώ στην ερημιά.
Μες στα λιγνά χεράκια σου νυχτόημερα δεμένη,
ώρες κοιτώντας χαμηλά τελειώνεις με λιγοθυμιά.
Μες στ’ άδειο σου θυμητικό άλλο από με δε μένει.
Του ζωντανού θανάτου εμείς χρόνια καταραμένοι!

Για σας, μανάδες κι αδερφοί και τώρα κι ύστερα, σιγά
θα κάνω απόψε, που νογώ, της ανταρσίας το κρίμα.
Και ξέρω τί καταλαλιά τη μνήμη μου θα κυνηγά!
Αν δεν πετύχει τούτο δα το πρώτο μέγα βήμα,
θα πουν οι εμπόροι των θεών: «Τον πρόδωσε για χρήμα»!

  • Στον στίχο 13, «ξυπνούν αλάργα τα σκυλιά και μας γαβγίζουν σερπετά», το «σερπετά» το καταλαβαίνω όχι σαν ουσιαστικό -δεν γαβγίζουν τα ερπετά- αλλά σαν επίρρημα, μας γαβγίζουν σερνάμενα.
  • Στον στίχο 29, «κοφτέρα» είναι η κόψη.
  • Στον στίχο 53, «μα σίντα πάω να κουνηθώ», σίντα (και σίντας) σημαίνει «μόλις».

Kάποιοι θα βρουν κοινά στοιχεία ανάμεσα στον βαρναλικό Ιούδα και στον Ιούδα της ροκ όπερας:

Advertisements

79 Σχόλια to “Ο Ιούδας όπως τον είδε ο Κώστας Βάρναλης”

  1. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα καὶ χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους. Μὲ ὑγεία πάνω ἀπ’ ὅλα.

  2. Ο Ιούδας ενέπνευσε και εμένα:
    https://www.arisgavriilidis.gr/logianoima?lightbox=dataItem-j1e31jue

  3. Παναγιώτης Κ. said

    Εκπληκτική για μένα η σύμπτωση με διάφορες λέξεις που τις έχω συναντήσει προφορικά και συμβαίνει να τις συναντώ σε ποιήματα ή κείμενα του Βάρναλη. Θυμίζω για παράδειγμα, το ρήμα αλουποτινάζω!

    Το ¨σίντα πάω να κουνηθώ», όπου σίντα σημαίνει «μόλις», κατά την επεξήγηση, εγείρει σε μένα το εξής ζήτημα:
    Τον στίχο, «σίντα πας στην εκκλησιά μωρ΄καημένη, σίντα πας στην εκκλησιά, ζη…μωρ΄ζηλεμένη», στο διάσημο ηπειρώτικο τραγούδι «Δεροπολίτισσα» εγώ τον ακούω κατά τον τρόπο που το έγραψα πριν.
    Η γραπτή απόδοση των στίχων δίνει μια γλωσσικά πιο λογική εκδοχή: » Συ σαν πας στην εκκλησιά…»κ.λπ.
    Διαβάζοντας το «σίντα» και τη σημασία του, θα συνεχίσω να πιστεύω ότι «σίντα» αναφέρεται στο συγκεκριμένο τραγούδι.

  4. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιὰ καὶ δὲ βρέθηκε κανεὶς νὰ πάρει τὴ σκυτάλη τοῦ σχολιασμοῦ, συνεχίζω.

    Δύσκολο ποίημα, σκοτεινό. Προχωράει, ἀγκομαχώντας λὲς, μὲ τὰ πεντάστιχα. Διάβασα κάθε στίχο δυὸ καὶ τρεῖς φορὲς ψάχνοντας νὰ βρῶ τὸ ρυθμό του. Καὶ ἀποδίδει τὴν τραγικότητα τοῦ προσώπου τοῦ Ἰούδα, πέρα ἀπὸ τὰ εὔκολα στερεότυπα.

  5. ΚΑΒ said

    >>κι εγώ ανεμόσκαλα σωμού στο γαλανό να στήνω

    Τι σημαίνει σωμός; σωσμός=σωτηρία; Αυτήν τη ερμηνεία δεν τη βρίσκω, αν και την ξέρω.Τη λέξη την έχει το λεξικό του πάπυρου: το να σώνεται, το να τελειώνειι κάτι, τελειωμός. από το σώνω. Με αυτήν τη σημασία και η παροιμία:
    Απ’ τη μια δουλειά στην άλλη κι οι δουλειές σωμό δεν έχουν.

  6. spatholouro said

    1) «μας γαβγίζουν σερπετά»
    Νομίζω πως δεν σημαίνει αυτό το «σερπετά», αλλά σημαίνει «ζωηρά»

    σερπετά: vivement («Λεξικόν της γραικικής και γαλλικής γλώσσης» F. D. Deheque 1825)

    σερπετός: ζωηρός
    https://books.google.gr/books?id=cXRIAAAAYAAJ&q=%22%CF%83%CE%B5%CF%81%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%22&dq=%22%CF%83%CE%B5%CF%81%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjphLrR-qrTAhUlKcAKHWLXBkQ4KBDoAQgfMAA

    Έτσι κι ο Βλαστός («Στον ήσκιο της συκιάς»):
    Κι άξαφνα ή τίγρη ρυάστηκε φυσομανώντας κι αναποδογυρίζοντας την Κελαινώ χάθηκε με σερπετα πηδήματα μέσα στη νυχτα του ρουμανιου.

    2) «κοφτέρα βυθίζεται»

    Εδώ βλέπω τον στίχο ως «κοφτέρα βυθίζει»
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/a/6/1/metadata-219-0000003.tkl&do=60895.pdf&pageno=11&pagestart=1&width=840&height=595&maxpage=49&lang=en

  7. ΚΑΒ said

    3. http://www.dolo.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=36&Itemid=76

  8. spatholouro said

    #5
    σωσμός (και σωμός): η ενέργεια και το αποτέλεσμα του σώνω (σώζω), σωτηρία, διάσωσις, γλύτωμα, γλυτωμός (ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΣ, Λεξικόν της νέας ελληνικής γλώσσης)

  9. ΚΑΒ said

    Στην 6η στροφή:Κείνος

    6. Βυθίζεται στις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.

  10. Alexis said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια -και χρόνια πολλά!

    4 Εύστοχο σχόλιο

    5 Το καταλαβαίνω «σωτηρία»

    6 Δίκιο έχεις για το σερπετά.

    6-9 Εγώ πήρα το ποίημα από την Ανεμόσκαλα, που έχει την τελική μορφή. Η Ανέμη έχει την πρώτη έκδοση, αλλά ο Βάρναλης τα ξαναδούλευε και τα αλλαζε.

  12. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σὰν σήμερα, 17/4/1961, τὸ φιάσκο τῆς CIA στὸν Κόλπο τῶν Χοίρων. (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD_%CE%9A%CF%8C%CE%BB%CF%80%CE%BF_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%A7%CE%BF%CE%AF%CF%81%CF%89%CE%BD)

  13. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @12. Προτείνω νὰ μπεῖ στὸ μηνολόγιο Ἀπριλίου.

  14. Καλημέρα και χρόνια πολλά!

  15. ΣΠ said

    Καλημέρα. Χρόνια Πολλά.

    6 Σωστός! Άρα το «σερπετά» προέρχεται από το «συρφετός» και δεν έχει σχέση με τα ερπετά, όπως υπέθεσα κι εγώ.

    13 Δημήτρη, πώς πάει το πόδι σου;

  16. gpoint said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά

    ΟΙ δυο τελευταίες στροφές καμια σχέση δεν έχουνε με τις 11 προηγο΄ύμενες. Εδώ υπάρχει φυσικός ρυθμός και στρωτή γλώσσα και καθάια νοήματα. Κατά την γνώμη μου αυτές γράφτηκαν πρώτα και μετά αντι να γραφτεί πεζά ο πρόλογος δοκίμασε σε πολύ δύσκολη μορφή να γραφτεί κιι αυτός σε πεντάστιχα… Μπορεί ο συμπθής Δημήτρης Μαρτίνος να το βρήκε δύσκολοποιήμα, σκοτεινό που προχωράει αγκομαχώντας, εγώ βρίσκω την προσπάθεια ατυχή και τραβηγμένη από τα μαλιά, να χάνεται ο ρυθμός και το νόημα από την προσπάθεια να χωρέσουν λέξεις αταίριαστες ή να παραληφθούν αναγκαίες για να βγεί το πεντάστιχο και το αποτέλεσμα, τραγικό.
    Τι κρίμα να μην είναι ανεξάρτητο το μέρος που θυμάται την μάνα του, θα ήταν από μόνο του ένα αριτούργημα που δεν θάχε ανάγκη καμιάς εισαγωγής, ποίηση είναι, γι όποιον δεν την καταλάβαινε – και φαίνεται θα ήταν πολλοί στον χώρο του και την εποχή του για να την γράψει-, καλή καρδιά, τα έχει αυτά η Τέχνη

  17. Λεύκιππος said

    …….τη μέρα να κρυβόμαστε, τη νύχτα να δρομάμε,…. Αυτό το δρομάμε, έτσι δεμένο μες το στίχο, το θεωρώ πραγματικό εύρημα.

    Καλό Πάσχα

  18. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χριστός Ανέστη, Χρόνια Πολλά!

    Αγαπημένος μου ο Βάρναλης, δύσκολος ο σημερινός. Νομίζω ότι προσδίδει στον Ιούδα τις δικές του επιθυμίες, τον δικαιολογεί επειδή ήθελε τον Χριστό – ο Βάρναλης- κοινωνικό, ταξικό επαναστάτη. Εντάξει, ο Ιούδας δεν το έκανε για τα 30 αργύρια, μπορούσε όμως να διαφωνήσει και να δράσει αλλιώς.

    Και ένα λεξιλογικό «παραλαλεί κι αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει»
    Ξαμώνω, συνηθίζεται και στη Θεσσαλία με τη σημασία εκδηλώνω επιθετική διάθεση, εδώ δεν καταλαβαίνω πώς ακριβώς το εννοεί.

  19. Τις ευχές μου σε όλες/ους

  20. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και το πως είδαν τον Ιούδα τρεις καλλιτέχνες

  21. 20, το πάνω αριστερά, του Ρώσου, είναι τρομερό!

  22. Επιτέλους, κι ένας ποιητής που με καταλαβαίνει! Κρίμα που δεν ζει πιά.

  23. Ριβαλντίνιο said

    Και ξαφνικά ξεκόβοντας ο νιος Ιωάννης από μας
    παραλαλεί κι αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει.

    Γιατί το λέει αυτό για τον Ιωάννη ;

  24. Alexis said

    Ποίηση είναι, δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσει σε όλους, ούτε να την αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο, εγώ θα πω απλά την προσωπική μου γνώμη.
    Θεωρώ αυτό το ποίημα και τη «Μάνα του Χριστού» τα δύο κορυφαία του Βάρναλη. Δε με νοιάζει αν είναι «στρατευμένα» ή όχι (που δεν είναι, τουλάχιστον με την έννοια που δίνω εγώ στη λέξη), απλά τα θεωρώ ως μία πανδαισία εικόνων και συναισθημάτων.
    Ο στίχος είναι καλοδουλεμένος, χωρίς υπερβολές και χωρίς «εκβιασμούς» στη ρίμα και το μέτρο.
    Είναι όντως δύσκολη η μορφή που διάλεξε ο ποιητής, δεν προσφέρεται για εύκολες και τετριμμένες λύσεις, αλλά πιστεύω ότι τελικά ο Βάρναλης έχει πετύχει και μορφολογικά και νοηματικά το σκοπό του.

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @15. Γειά σου Σταῦρο. Τὸ πόδι μου βελτιώνεται σιγὰ-σιγά, πολὺ σιγὰ ὅμως. 🙂
    Σ’ εὐχαριστῶ πολύ, ὅπως καὶ ὅλους ὅσοι ἔχουν δείξει τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴ συμπαράστασή τους.

  26. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @23. Νομίζω πὼς κάνει μιὰ «πρόβλεψη», ποιτικῇ ἀδείᾳ, γιὰ τὰ (μεταγενέστερα) ὁράματα τοῦ βιβλίου τῆς Ἀποκάλυψης.

  27. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @26. ποιτικῇ ==> ποιητικῇ

  28. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χριστός Ανέστη!
    Με υπέβαλε η σκοτεινάδα , η πίκρα απ΄το ποίημα να το ξαναπώ,

    6.σερπετός: ζωηρός
    Σερπετερός λέμε εμείς με την ίδια σημασία.
    Σερπετερή, η ζωηρή(χωρίς εισαγωγικά) γυναίκα, η ανεντρανιστή, η θετικά αεικίνητη.

    17. >>…. Αυτό το δρομάμε,
    Κι εγώ στάθηκα σ΄αυτό! Σ΄αντάρτες κι αρματωλούς (κι αμαρτωλούς) είπα ταιριάζει, και πως το ουσιαστικό του είναι το δρομολόι (καθενός το ξέρει μόνο ο θεός).

    Γενικά οδηγήθηκα σε διάφορους παραλληλισμούς,άσε.

  29. 25 Δημήτρη, δεν θυμάμαι: σου έβαλαν και βίδες; Κάνεις φυσιοθεραπείες;

  30. Ριβαλντίνιο said

    @ 26 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Ευχαριστώ πολύ !

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @29. Μοῦ βάλανε δύο μόνιμες. Ἡ πλάκα εἶναι πὼς αὐτὲς ποὺ εἶχαν φέρει (καὶ ἦταν κατάλληλες γιὰ τὸ πέλμα τοῦ ποδιοῦ) μοῦ ἔπεφταν πολὺ μικρές καὶ ἀναγκάστηκαν νὰ μοῦ βάλουν ἄλλες ποὺ χρησιμοποιοῦν σὲ μεγαλύτερα κόκκαλα. Δὲν εἶχαν ξαναχειρουργήσει πατούσα νούμερο 50. 🙂
    Φυσιοθεραπεῖες μοῦ εἶπαν πὼς δὲν χρειάζονται.

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    23. «αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει».
    Ρίβα, Χρόνια πολλά.Ξαμώνω λέμε το στοχεύω/σκοπεύω. Βλέπω το στόχο μέσα από τη σκωπευτική ακίδα του όπλου(πάμπολλες οι μαντινάδες μας).
    Βρήκα έξοχη ακριβώς αυτή τη στροφή, θεωρώντας ότι αναφέρεται στη Αποκάλυψη, όχι; Στο κατά Ιωάννη ίσως;

  33. Ωχ, Μπαναΐτσαμ’! http://www.vox.com/2017/4/12/15279654/trump-north-korea-xi-10-minutes

  34. Ριβαλντίνιο said

    @ 32 ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Χρόνια πολλά ΕΦΗ – ΕΦΗ . Ευχαριστώ ! Κάνατε την ίδια σκέψη με τον Δημήτρη. Εμένα δεν πήγε το μυαλό μου.

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «…αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει». 23/26/32. Συγγνώμη,απαντήθηκε!
    Δεν το είδα αλλά χάρηκα μετά που μου έκοψε ως εκεί, Ευχαριστώ και τους δυο σας, για την ερώτηση και για την απάντηση :).
    Πασχαλινές ευχές και «καλούς δρόμους» κύριε Μαρτίνο.

  36. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    35. Εὐχαριστῶ πολὺ.

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    34. 🙂
    Να εξομολογηθώ ότι άργησα ψάχνοντας να επιβεβαιώσω ότι ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ήταν ο και μαθητής του Χριστού. Δεν τα θυμάμαι πια και είπα μη μπερδέψω τους Ιωάννηδες. (Δεν έχω πάει και στην Πάτμο ώστε να εμπεδώσω/ανανεώσω το θέμα).

    33. οι κουζουλοί-παράφρονες διάβαζε- του κόσμου πληθιαίνουνε. Σήμερο (μαύρος ουρανός). Ν΄αποχαιρετιστούμε μπάρεμ; Σ΄ίντα εγκρεμό μασε πάνε;

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>είδαν την πράξη του Ιούδα όχι σαν προδοσία για το χρήμα αλλά σαν αποτέλεσμα άλυτων εσωτερικών αντιφάσεων
    Ο Ιούδας του Βάρναλη με πήγε σε μια ακραία,πραγματική, περίπτωση δολοφόνου που ,τώρα βλέπω, ήταν κατα συρροήν και ένα από τα θύματά του ήταν μια γυναίκα…που τον είχε προσβάλει αποκαλώντας τον «κοντό»….
    Αντιγράφω:
    >>Είχε μειωμένη αυτοεκτίμηση και συμπλεγματική συμπεριφορά, γεγονός που τον οδηγούσε στο να διαπράττει φόνους για ασήμαντους λόγους, απλά και μόνο επειδή θεωρούσε τον εαυτό του αδικημένο. Το χειρότερο που θα μπορούσε κάποιος να του πει, ήταν ότι ήταν κοντός. Αυτό ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, καθώς, όπως είπε σε μια αναπαράσταση, την ώρα της δολοφονίας… «ψήλωνε»….
    Είχε κρεμαστεί στο κελί του, προτού προλάβει να δικαστεί….
    http://www.mixanitouxronou.gr/o-ellinas-taxitzis-pou-diepraxe-5-dolofonies-ke-travmatise-6-polites-skotone-opion-nomize-oti-ton-adikouse/

    «Άντε στο Γιούδα» εναλλακτική,πιο λάιτ του Ασταδιάλα

  39. leonicos said

    Αριστούργημα ποιητικά και μεστό. Μια παράλληλη θέση

  40. leonicos said

    Επέστρεψα από Ζάκυνθο. Αλλά δεν μπορώ να μιλήσω άλλο

  41. leonicos said

    Στα περί Πάσχα, έγραψα ένα σχόλιο για την προέλευση της λέξης. Δεν είναι αυτή που γενικώς θρυλείται, αλλά έχω υποσχεθεί να μην κάνω μεταχρονολογημένα σχόλια

    Μια αράδα είναι πάντως.

  42. leonicos said

    Και του Γς πολύ καλό και… παραδόξως χωρίς σεξ και γυναίκα

    Βάλτε τουθερμόμετρο

  43. MA said

    Χρόνια πολλά και από μένα

    Το ποίημα μου άρεσε πολύ.

    Μόλις τελείωσα τον Ιούδα του Αμος Οζ, ο οποίος ισχυρίζεται εν ολίγοις ότι ο Ιούδας ήταν ο πρώτος και τελευταίος χριστιανός. Κι αυτό γιατί ο μεν Ιησούς δήλωνε Ιουδαίος, ο δε μαθητής πίστευε ακράδαντα τη διδασκαλία Του. Μάλιστα εκείνος τον έπεισε να παραδοθεί και να υποστεί όσα υπέστη, αφού ήταν σίγουρος ότι έτσι θα έπειθε και θα ακολουθούνταν από πολύ κόσμο. Όταν όμως αντίκρυσε τον Ιησού να παραδίδει το πνεύμα, απογοητεύτηκε βαθιά και γι αυτό αυτοκτόνησε.

  44. 44

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=1172>Τάχει πει ο Ρασούλης εδώ και δεκαετίες!

    Πότε Βούδας, πότε Κούδας, πότε Ιησούς και Ιούδας…

  45. MA said

    45
    σωστά, αλλά το είχα ξεχάσει…

  46. για το δημοψήφισμα της γείτονος

    1 https://pbs.twimg.com/media/C9i4BrLUQAEwcTe.jpg

    και

    2 https://pbs.twimg.com/media/C9j17H1XgAEWZxM.jpg

  47. Γιάννης Ιατρού said

    47: Σκύλε
    Σοκαρίστηκε η… Ευρώπη επειδή ο Ερντογάν θα είναι Πρόεδρος έως το 2029!
    Για την οικογένεια Μητσοτάκη που μας κάθεται στο σβέρκο από το 1946;

  48. 48 https://twitter.com/Kyria_Katy/status/853477192352890880

  49. Γμένοι κάγκουρες… θέλουμε και ωτοστράντες

    http://www.naftemporiki.gr/story/1225440/to-proto-atuxima-sti-siragga-tis-klokobas

  50. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα! Ηρθα με μεγάλη καθυστέρηση διότι η εθνική είχε πήξιμο.

    18-23 κε Για το «αλλόκοτα φαντάσματα ξαμώνει» εγώ το καταλαβαίνω «προσπαθεί να πιάσει αλλόκοτα φαντάσματα».

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ξαμώνω και σώνω:
    Σ’ τόπον ψηλόν αγάπησα,
    μακρά πολλά ξαμώνω,
    το χέρι κοπιάζει εύκαιρα
    να πιάσει τό δε σώνω,
    Ερωτόκριτος Α΄135

    Σαν ειν΄ο κυνηγός παλιός
    τότε ξαμώνει ντρέτα
    σκοτώνει τη την πέρδικα
    και εις τα χίλια μέτρα

  52. ΚΩΣΤΑΣ said

    51
    Συμφωνώ,νομίζω ότι έτσι ταιριάζει νοηματικά, ο παρακάτω στίχος όμως, «Όλους μάς καταντήσατε φαντάσματ’ άγρια, Πόνοι!» με βάζει σε υποψία μήπως εννοεί σιμώνει-πλησιάζει κάποιους που μοιάζουν σαν φαντάσματα.

    Επιπλέον θεωρώ ότι με αυτούς τους στίχους ο Βάρναλης υπαινίσσεται και την «Αποκάλυψη».

  53. gpoint said

    Τουλ΄΄αχιστον αυτός ο Ιούδας έχει ξεπεράσει το επίπεδο της κριτικής αν και προσωπικά ήμουνα με τον Φράνκι…

  54. Να θυμίσω πως στο τηλεοπτικό «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», το ρόλο του Ιούδα έπαιζε ένας χαρακτήρας, που τον υποδυόταν ο Γιώργος Φούντας και ονομαζόταν Παναγιώταρος.

  55. Παναγιώτης Κ. said

    @32. Στην περιοχή της Κόνιτσας ξαμώνω σημαίνει νευριάζω και έχω απειλητικές διαθέσεις εναντίον κάποιου.

  56. Παναγιώτης Κ. said

    @48.Μου θύμισες ένα επιχείρημα του Ανδρέα για την αναγκαιότητα της Αλλαγής.
    Τον είχαμε λοιπόν να λέει ότι τον επισκέφθηκε ένας παλιός του φίλος από το εξωτερικό και του είχε εκφράσει την απορία που επί πολλά χρόνια δεν είχε αλλάξει τίποτε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας όπου τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα ανακυκλώνονται στο πολιτικό τοπίο και ο πατέρας μεταβιβάζει στο γιο την εκλογική πελατεία.
    Πως το είχε πει αυτό χωρίς να σκεφτεί τον εαυτό του, είναι σε κάποιο βαθμό απορίας άξιο!

  57. Παναγιώτης Κ. said

    59. Τον είχαμε ακούσει λοιπόν να λέει…

  58. Γς said

    Μα γιατί;

    Γιατί;

    Τόσο…!@#%$^&*()+_ 1 ;;;;

  59. Γς said

    Και δεν αναφέρομαι στον Παναγιώτη Κ.

  60. Μπούφος said

    Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα, α να χαθεί ο παλιάνθρωπος!
    ;-( Τεσπά…Χρόνια πολλά σε Ιούδες και μή.

  61. ΚΩΣΤΑΣ said

    58
    Παναγιώτη, Ήπειρος και νοτιοδυτική ορεινή Θεσσαλία νομίζω ότι λεξιλογικά ταιριάζουν σε πολλά. Κάπως έτσι το ξέρω κι εγώ, δες σχόλιό μου 18.

  62. Μαρία said

    ξαμώνω http://www.greek-language.gr/greekLang/medieval_greek/kriaras/search.html?lq=23576&dq=

    Ανδριώτης, ξαμώνω =απλώνω τα χέρια < μεσν. εξαμώνω < λατιν. examinare (=μετρώ)

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    20 Και ο (κλεμμένος) Καραβάτζιο

    Η «Σύλληψη του Χριστού» ή «Το φιλί του Ιούδα»,

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    65. >>Ανδριώτης, ξαμώνω =απλώνω τα χέρια < μεσν. εξαμώνω < λατιν. examinare (=μετρώ)
    Αξαμάρι στο τσαγκάρικο είναι το καλαπόδι. Και γενικά "επήρε αξαμάρι" πήρε τα μέτρα-κυριολεκτικά και μεταφορικά- για κάτι.

  65. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    59 – ορίας άξιο, είναι που ο λαός διαχρονικά τρώει το ίδιο παραμύθι.

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Αξαμώνω
    http://eranistis.net/wordpress/2015/06/01/%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CE%BB%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CF%89%CE%BD/

    58.>>Στην περιοχή της Κόνιτσας ξαμώνω σημαίνει νευριάζω και έχω απειλητικές διαθέσεις εναντίον κάποιου.
    Ξαμώνω
    http://lexikolefkadas.gr/%CE%BE%CE%B1%CE%BC%CF%8E%CE%BD%CF%89/

  67. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    66 – «Απορίας άξιο» ο δαίμων του τάμπλετ.☺

  68. ΚΩΣΤΑΣ said

    Από το λινγκ του 69 ερανιστής:

    αξαμώνω: ξαμώνω, σιμώνω, απλώνω το χέρι να πάρω κάτι, ζυγώνω, σιμώνω, πάω κοντά, πλησιάζω·…..

    όπερ έδει δείξαι ! 🙂

  69. sarant said

    65 Ε λοιπόν δεν είχα υπόψη μου την ετυμολογία αυτή!

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    71. Κώστα, γι΄αυτό το έβαλα 🙂 αλλά (ξέχασα να πω ότι) δεν ξέρω την εγκυρότητα των λινκ.

  71. Μαρία said

    73
    Έχει και παράδειγμα απο Παπαδιαμάντη, οπότε …
    γλωσσάρι των Απάντων: απλώνω, σηκώνω απειλητικά το χέρι για να χτυπήσω, ν’ αρπάξω ή να κόψω, με παραπομπή στο Ρήγα.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    66: ΕΦΗ
    Τώρα όμως ξέρουμε που βρίσκεται ο (κλεμμένος) πίνακας του Caravaggio 🙂

  73. Γς said

    Μετά 7 χρόνια από τον εντοπισμό του φαντάζομαι να βρίσκεται πάλι πίσω στη θέση του στην Οδησσό

  74. Γιάννης Ιατρού said

    76: Γς
    Εμ βλέπεις, όλα εκεί στο Βερολίνο τα μαζεύουν, οπότε δεν είναι και τόσο δύσκολο, ξέρεις πάντα που να ψάξεις ….

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74. Όχι για τον Ερανιστή.
    Το «Ξαμώνω (ἐξ-ἀμύνω) = χειρονομῶ ἐπιθετικῶς, κάμνω ἀνευλαβῆ χειρονομίαν» ,από Τα Λευκαδίτικα, μου παραξενοφάνηκε.Το εξ-αμύνω.

  76. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: