Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τα έπη των Αριμασπών – 26 και τέλος (Δημ. Σαραντάκος)

Posted by sarant στο 25 Απρίλιος, 2017


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα να δημοσιεύω, σε συνέχειες, κάθε δεύτερη Τρίτη συνήθως, το μυθιστόρημα του αλησμόνητου πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Τα έπη των Αριμασπών» (2004). Με τη σημερινή συνέχεια, την εικοστή έκτη, το μυθιστόρημα φτάνει στο τέλος του. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

Θυμίζω ότι βρισκόμαστε στον επίλογο του μυθιστορήματος, πέντε χρόνια μετά, όπου οι τέσσερις φίλοι έχουν πάει εκδρομή στη Μόσχα.

Από τη μεθεπόμενη Τρίτη θα αρχίσω να δημοσιεύω κάποιο άλλο έργο του πατέρα μου -ακόμα δεν έχω αποφασίσει ποιο.

Από τη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο Σερεμέτιεβο καταλάβαμε πως πολλά είχαν αλλάξει, σε σχέση με το 1985. Φτάνοντας δε στο κέντρο της Μόσχας βρήκαμε μια πόλη τελείως διαφορετική από εκείνη την απαστράπτουσα πρωτεύουσα, που είχαμε γνωρίσει πριν οχτώ χρόνια.  Θυμάμαι έναν τοτινό συνταξιδιώτη μας, τον μπάρμπα Γιάννη, ένα Πόντιο λαχειοπώλη από τις Σέρρες, που χρόνια μάζευε λεφτά για να κάνει αυτό το ταξίδι, που μόλις βγήκε από το πούλμαν και είδε τα κτίρια που περιβάλλουν την Κόκκινη πλατεία, μου λέει

“Κράτα με σύντροφε, γιατί δεν την αντέχω τέτοια ομορφιά!”

Τώρα η Κόκκινη Πλατεία ήταν αποκλεισμένη στο μεγαλύτερο τμήμα της “λόγω εκτελουμένων έργων”, όπως μας είπαν και το Μαυσωλείο του Λένιν φυσικά απρόσιτο. Τα κτίρια βέβαια ήταν τα ίδια, αλλά βρήκαμε τους δρόμους αυτή τη φορά βρώμικους αλλά πολύ πιο θορυβώδεις, την κίνηση του πλήθους ζωηρή και τα εμπορικά καταστήματα μεταμορφωμένα. Ευρωπαϊκές, εντυπωσιακά στολισμένες, βιτρίνες με όλα τα καλά και τα αγαθά, τα μαγαζιά μέσα γεμάτα κόσμο, που απλώς όμως περιεργαζόταν την πραμάτεια χωρίς να αγοράζει κανείς τίποτα. Πολλά αυτοκίνητα και τεράστιες οθόνες σαν της τηλεόρασης δεξιά κι αριστερά των λεωφόρων, που πρόβαλαν διαφημίσεις. Ζητιάνοι σε κάθε γωνία, ουκ ολίγοι παπάδες με τα ράσα τους και πολύ καλοντυμένες νεαρές γυναίκες με υπερβολικό μίνι που από μακρυά καταλάβαινες πως κάναν πεζοδρόμιο.

Το Αρμπάτ κι αυτό μεταμορφωμένο. Είχανε ανοίξει δεκάδες μπαράκια, καφενεία, φαστφουντάδικα και άλλα παρόμοια κέντρα. Μικρές ορχήστρες πειναλέων τύπων ζητιάνευαν με αξιοπρέπεια. Οι κλασικές ξύλινες μπάμπουσκες είχαν αντικατασταθεί με ομοιώματα πρώην και νυν ηγετών, με ιδιαίτερη προτίμηση στη γελοιογραφική απεικόνιση του Γκορμπατσώφ. Όλα τα πράγματα πάντως ήταν πανάκριβα, ακόμα και για μας που διαθέταμε δολάρια.

Εμείς, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι και άλλοι Ευρωπαίοι σύνεδροι μείναμε στο ξενοδοχείο Ροσίγια, όπου άλλωστε γινόταν και το συνέδριο, αλλά οι Αμερικάνοι, οι Άγγλοι και οι Γερμανοί σε άλλο πολυτελέστερο και ανώνυμο. Ρωτήσαμε απορημένοι για το τελευταίο αυτό και μας είπαν πως πρόκειται για πρώην ξενοδοχείο του κόμματος, που προοριζόταν για τη φιλοξενία κομματικών στελεχών, ντόπιων και ξένων, το οποίο τώρα ανήκει προσωρινά στο Δήμο της Μόσχας. Στη γραμματεία του συνεδρίου πάντως, μας προειδοποίησαν να μην κυκλοφορούμε μόνοι τη νύχτα και οπωσδήποτε να αποφεύγουμε την περιοχή Ισμαήλοβο. Αυτό μας κακοφάνηκε. Στην προηγούμενη επίσκεψή μας είχαμε κάνει πολλούς περίπατους ολομόναχοι στη νυχτερινή Μόσχα, χωρίς να νιώθουμε κανένα φόβο. Με τη Μαργαρίτα θυμηθήκαμε τους σκακιστές, που μέσα στο πάρκο που γειτονεύει με τη λεωφόρο Τβερ, παίζανε απορροφημένοι σε παγκάκια, κάτω από το φως των φαναριών και τους  ποιητές, λίγο πιο πέρα, που από το βάθρο του αγάλματος του Πούσκιν, απαγγέλλαν τα ποιήματά τους σε πυκνό πλήθος ακροατών. Αυτές τις εικόνες, μιας ειρηνικής και πολιτισμένης ζωής, δεν τις είδαμε τούτη τη φορά.

Το συνέδριο είχε ενδιαφέρον και το επίπεδό του ήταν αρκετά υψηλό. Διαπιστώσαμε μια υπολανθάνουσα αλλά ορατή αντιπαλότητα, μεταξύ από τη μια των αγγλόφωνων επιστημόνων και από την άλλη των Ευρωπαίων, ιδίως των Γάλλων  και των Γερμανών, που δεν έκρυβαν το φόβο τους για τον εξοβελισμό των εθνικών γλωσσών τους από την επιστημονική και τεχνική ορολογία.  Περιέργως εμείς οι Έλληνες είχαμε την εκτίμηση και των δύο πλευρών, της ευρωπαϊκής και της αγγλοσαξονικής.

Στα διαλείματα του συνεδρίου κάναμε μιαν εκδρομή με πούλμαν ως το μοναστήρι του Σουζντάλ και μια επίσκεψη στο Πανόραμα της μάχης του Μποροντινό. Δεν ξέρω γιατί αλλά νοιώθαμε πιο άνετα με τους Ρώσους παρά με τους άλλους συνέδρους. Όχι μόνο ο Δημήτρης που συζητούσε μαζί τους άνετα στη γλώσσα τους και μας ενημέρωνε μεταφράζοντας όσα λέγανε αλλά κι οι υπόλοιποι τρεις που ανταλλάσσαμε καμμιά κουβέντα με μερικούς ρώσους συνέδρους, που ξέρανε γερμανικά ή αγγλικά. Στην εκδρομή στο μοναστήρι  μάλιστα  γνωριστήκαμε στενότερα. Κατά τη διαδρομή, μέσα στο πούλμαν τους έπαιξα στη φυσαρμόνικα όσα ρωσικά τραγούδια ήξερα, τα “Βραδινά γύρω από τη Μόσχα” τους “Γερανούς” την “Κατιούσα” και άλλα, εκείνοι δε με συνόδευαν τραγουδώντας. Στο γυρισμό είχαμε πια γίνει φίλοι και μία σύνεδρος επέμενε να μας δώσει ένα πολύχρωμο φυλλάδιο με θρησκευτικό περιεχόμενο, όπως έδειχνε το εξώφυλλό του. Ο Δημήτρης το πήρε από ευγένεια με παγερή όμως αδιαφορία, η οποία έγινε αντιληπτή από τη Ρωσίδα

“Δεν είσαστε ορθόδοξος;” τον ρώτησε  ρωσικά.

“Τυπικά ναι. Έτσι γράφει η ταυτότητά μου. Στην πραγματικότητά όμως είμαι άθεος”.

“Μήπως είστε και κομμουνιστής;”

“Κατά κάποιον τρόπο ναι”

“Μα γιατί; Φαίνεστε καλός άνθρωπος”

“Μα εμείς στην Ελλάδα είμαστε καλοί άνθρωποι. Βοηθήσαμε το λαό μας, δεν τον βλάψαμε”

“Εδώ όμως μας τυράννησαν, αγαπητέ μου. Εβδομήντα ολόκληρα χρόνια μας τυράννησαν”.

“Δεν  είχαν τέτοια πρόθεση. Στο κάτω κάτω πείραμα κάνανε”, πετάχτηκα εγώ στα αγγλικά. Ένας όμως από τους συνομιλητές μας αγρίεψε

“Πείραμα στη ράχη ενός λαού τόσων εκατομμυρίων και για τόσα χρόνια;” μου είπε στην ίδια γλώσσα.

Η συζήτηση δε συνεχίστηκε άλλο και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας ψυχραμένοι.

 

Την τελευταία βραδιά του Συνεδρίου δόθηκε η καθιερωμένη αποχαιρετιστήρια δεξίωση. Ο μπουφές φτωχικός και γενικώς, εδώ που τα λέμε, πολύ κρύα η ατμόσφαιρα. Στην διπλανή όμως αίθουσα χαλούσε ο κόσμος από τη μουσική και τη φασαρία. Γλεντούσαν κάποιοι ντόπιοι επιχειρηματίες από αυτούς που λες και ξεφύτρωσαν από το πουθενά. Εμένα μάλιστα μού φάνηκε πως άκουσα να μιλούν κάποιοι ελληνικά. Με το Δημήτρη είπαμε να πάμε να χαζέψουμε, μ’ όλο που οι γυναίκες είχαν αντιρρήσεις. Τελικά τις αφήσαμε να συζητούν με κάποιους σύνεδρους και πήγαμε δίπλα.

Στη διπλανή αίθουσα γινόταν χαμός. Δε διασκέδαζαν, κορυβαντιούσαν με τον πιο θορυβώδη τρόπο. Στην αρχή δε μπορούσα να διακρίνω τίποτα μέσα στην ομίχλη από τον καπνό των τσιγάρων  και στο πλήθος των εκτραχηλισμένων συμποσιαστών. Υπήρχε διάχυτη μια χοντράδα και μια χυδαιότητα που με απωθούσε. Αποφάσισα να πάρω το φίλο μου και να γυρίσουμε στην κρύα μεν αλλά ήσυχη και αξιοπρεπή αίθουσά μας. Τότε όμως ο Δημήτρης με σκούντησε με τον αγκώνα του και μού ΄γνεψε να κοιτάξω στο μεγάλο κεντρικό τραπέζι, δίπλα στην ορχήστρα. Εκεί διέκρινα καθισμένον, ανάμεσα σε δυο πολύ όμορφες νεαρές κοπέλες, το Χρήστο! Πλησιάσαμε για να δούμε καλύτερα. Τότε εκείνος μας αναγνώρισε. Στην αρχή φάνηκε κατάπληκτος ύστερα όμως ένα πλατύ χαμόγελο φώτισε το πρόσωπό του. Σηκώθηκε και κάνοντας το γύρο του τραπεζιού μας πλησίασε με τα δυο του χέρια απλωμένα. Είχε παχύνει από την τελευταία φορά που τον είχαμε δει σ’ εκείνο το αποχαιρετιστήριο γλέντι στο Μενίδι. Το μούτρο του γυάλιζε.

“Βρε, σαν τα χιόνια τα μαγιάτικα. Πού βρεθήκατε μωρέ εδώ;”

Ήταν για τα καλά μεθυσμένος και πολύ διαχυτικός. Του είπαμε για το συνέδριο

“Ναι, κάτι άκουσα αλλά οι δουλειές βλέπετε δε μ’ αφήνουν πια να ασχολούμαι με επιστημονικά ζητήματα. Καθίστε να τα πούμε”. Μας πήρε από το μπράτσο και μας οδήγησε στο  τραπέζι του. Έδιωξε με αρκετά απότομο τρόπο τα κορίτσια από τις καρέκλες τους και μας έβαλε να καθήσουμε. Φώναξε ένα σερβιτόρο και του ‘πε να μας φέρει καθαρά ποτήρια και σερβίτσια

“Λοιπόν τι γίνεται εκεί κάτω; Πώς είναι το Θερίο;”

Του είπαμε για το θάνατο του Βελή και την τύχη του Σύμπαντος και της Εγκυκλοπαίδειας

“Ώστε έτσι, είπε συλλογισμένος, βρε το φουκαρά, τέλειωσε μάλλον άδοξα. Τι έγινε με τα Αριμάσπεια Έπη; Πρόφτασε να τα εκδώσει;”

“Μα δε σού ’πα; του λέει ο Δημήτρης, η Βελήδαινα έδωσε όλα τα βιβλία και χαρτιά του για πολτοποίηση”.

“Δηλαδή χάθηκαν και τα αραβικά χειρόγραφα;”

“Δεν είμαι σίγουρος αλλά έτσι υποθέτω”, απάντησα. “Ά ρε Χρήστο, είδες τι έκανες με το να μη θελήσεις να τα δώσεις σε κάποιο  ίδρυμα ή έστω σε κανένα σοβαρό επιστημονικό περιοδικό;”

“Άσε με ρε φιλόσοφε”, μου είπε γελώντας, “τι θά ΄βγαζα εγώ αν τά’ δινα εκεί που λες; Ήμουν σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση. Ξέρεις κάτι; Όπως είπε κι ένας, ας πούμε πρόδρομός μου, ο Μέγας Συνδυαστής Οστάπ Μπέντερ, ο γιος του Τούρκου υπηκόου, αν τον έχετε ακουστά, εγώ σ’ όλη τη ζωή μου αγάπησα και υπέφερα: αγάπησα τα χρήματα και υπέφερα από την έλλειψή τους. Όταν λοιπόν με τα Έπη μου δόθηκε η ευκαιρία, την άδραξα. Τα λεφτά που μού ΄δωσε γι’ αυτά ο Βελής ήταν η μαγιά που μ’ έφερε ως εδώ. Αυτή τη στιγμή διευθύνω μια τεράστια επιχείρηση, που αφήνει εκατομμύρια. Έχω παραρτήματα στην Πετρούπολη, στο Νίζνι και στο Νοβοροσίσκ…”

“Τι παράγεις;”

“Δεν παράγω τίποτα, πουλάω”

“Σαν τι;”

“Κατά βάσιν πουλάω το πιο δυσεύρετο πράγμα στη σημερινή Ρωσία, πουλάω ελπίδες. Έχω εξασφαλίσει την αποκλειστική αντιπροσωπεία για όλη την Ρωσική Ομοσπονδία, αμερικανικών καλλυντικών μεγάλης πέρασης…”

“Μα εσύ μίλησες για ελπίδες”

“Περίμενε ν’ ακούσεις. Επειδή η χώρα είναι αχανής και δεν είναι εύκολο να την καλύψω μόνος μου, τη μοίρασα σε περιοχές και εκχωρώ τα δικαιώματα της αντιπροσώπευσης σε άλλους. Ήδη έχω εκχωρήσει τη Μόσχα, (που λόγω του μεγέθους της την πήραν τέσσερις), την Αγία Πετρούπολη, το Νίζνι Νοβγκοροντ (το πρώην Γκόρκι), το Βόλγογκραντ, τη Σταυρούπολή και το Νοβοροσίσκ. Κάθε υπο-αντιπρόσωπος, μου ακούμπησε από δύο εκατομμύρια ρούβλια, που τα έκανα αμέσως δολάρια, γιατί ο πληθωρισμός καλπάζει. Τώρα αυτοί με τη σειρά τους μοίρασαν τις περιοχές τους σε μικρότερες και εκχώρησαν την αντιπροσωπεία σε ανθυπο-αντιπρόσωπους, βγάζοντας τα διπλά από όσα μου έδωσαν. Και ούτω καθ’ εξής ως το επίπεδο του χωριού και της συνοικίας”.

“Μα καλά θα απορροφηθούν τα καλλυντικά που λες, σε τέτοιαν έκταση ώστε να δικαιολογούνται αυτά που πληρώνουν όσοι αγοράζουν τις εκχωρήσεις;”

“Κοίτα, βρισκόμαστε ακόμα στη φάση της οργάνωσης. Για την ώρα κάνουμε σεμινάρια, όπου ειδικοί, φερμένοι από την Αμερική, μαθαίνουν στους ντόπιους την τέχνη του ντήλερ, με αδρή αμοιβή φυσικά, που την καταβάλουν οι εκπαιδευόμενοι. Δεν ήρθε ακόμα η ώρα της κυκλοφορίας των καλλυντικών. Πάντως σε βεβαιώνω πως όλοι ελπίζουν βασίμως να γίνουν εκατομμυριούχοι. Λίγο είναι αυτό;”

“Μεταξύ μας τώρα, υπάρχουν τέτοια καλλυντικά, ρε Χρήστο, ή μήπως είναι σαν τον τέταρτο γιο του Νώε;” τον ρώτησα κοιτάζοντας τον πονηρά

“Βρε πού το θυμήθηκες! Θυμάσαι την πλάκα που κάναμε; Αλήθεια τι να γίνεται η Λούλα ; Έχεις νέα της;”

Του είπα όσα μου μετέφερε ο Πανολιάσκος.

“Έτσι λοιπόν, έκανε συλλογισμένος. Η Δανάη ζει άραγες; Τι όμορφη γυναίκα που ήταν!”

“Έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Πες μου όμως βρε Χρήστο, στο λόγο σου, τα είχες μαζί της;”

“Όχι μωρέ, φιγούρα σας πούλαγα. Σιγά τώρα η κυρία Δανάη να έριχνε το βλέμμα της σ’ ένα γυμνασιόπαιδο. Ύστερα μη ξεχνάς πως καλοκοίταζα την κόρη της και πως τότε ήμασταν αγνοί. Είχαμε αρχές, απαράβατες. Όμορφα χρόνια. Ίσως γιατί ήμασταν στην πρώτη μας τη νιότη. Θυμάσαι;

με τη χρυσή της νιότης πανοπλία,
το θάρρος, την ορμή, τη λεβεντιά…”

απάγγειλε, τραυλίζοντας λίγο. Είχε συγκινηθεί. Και μεις άλλωστε.

“Τι κάνει η Ρούλα;” θυμήθηκα

“Βρίσκεται στο Λονδίνο. Ο γιος μας μπήκε στο Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς και τη χρειάζεται. Οι γυναίκες σας;”

“Εδώ είναι, στη διπλανή αίθουσα”

“Και δεν το λέτε τόσην ώρα. Πάμε να τις δούμε”, είπε και, παραπατώντας ελαφρά, σηκώθηκε από το ταπέζι. Τον μιμηθήκαμε

“Στέργιο”, λέει σε κάποιον που καθόταν εκεί κοντά, προφανώς Έλληνα συνεργάτη του, “εγώ θα πάω δίπλα με τους φίλους μου.  Δε θ’ αργήσω”

Όταν αντίκρισε την Μαργαρίτα και τη Λασκαρίνα, που έμειναν άναυδες βλέποντας μας και τους τρεις, έβαλε χαρούμενες κραυγές

“Βρε τα καλά μου τα κορίτσια, καλώς ορίσατε στη Μόσχα μας”

πήγε κοντά τους τις αγκάλιασε και τις φίλησε στα μάγουλα, με το ρωσικό τρόπο: σταυρωτά και τρεις φορές. Είδα πως η Μαργαρίτα δυσφόρησε. Τη χτύπησε η κρασίλα και γενικά δεν τον πολυχώνευε. Δεν του έδειξε όμως τίποτα. Αντίθετα η Λασκαρίνα συμπεριφέρθηκε πιο ευπροσήγορα αλλά τον παρατηρούσε εξεταστικά, σαν κλινική περίπτωση. Στην ησυχότερη αίθουσα της δεξίωσης του συνεδρίου μιλήσαμε αρκετήν ώρα και πιο άνετα.

Στην αρχή μας διηγήθηκε, με κάποιον κομπασμό,  για την επιχείρηση που είχε στήσει και που κατά τα λεγόμενά του ήταν αληθινή “αυτοκρατορία” που απλωνόταν σε πολλές πόλεις της Ρωσσίας.

“Ζούμε μια περίοδο που θα κρίνει πολλά. Όχι πως θα στεριώσει εδώ κανένας καπιταλισμός δυτικού τύπου. Δεν υπάρχουν τέτοιες προϋποθέσεις. Μάλλον πάμε για οικονομία και κοινωνία λατινοαμερικανικού τύπου, που κι αυτηνής τα ψωμιά είναι λίγα.  Εδώ ισχύει το: όσα φάμε κι όσα πιούμε κι όσα …”

σταμάτησε και γέλασε

“Δε μπορούμε να προδικάσουμε με τα σημερινά δεδομένα τις εξελίξεις, συνέχισε. Τελικά δεν αποκλείεται να ξυπνήσει ο παροιμιώδης ρωσσικός πατριωτισμός και να΄χουμε μεγάλες εκπλήξεις”

“Πες μας βρε Χρήστο”, τον ρώτησε η Μαργαρίτα, “πού πήγαν όλοι αυτοί οι καλοί, οι έντιμοι, οι γοητευτικοί άνθρωποι, που είχαμε γνωρίσει όταν είχαμε ξανάρθει το ΄85;”

“Για τον περίφημο “σοβιετικό άνθρωπο” μιλάς. Ένας παραπάνω μύθος. Δεν υπήρξε ποτέ”.

“Δε συμφωνώ. Οι άνθρωποι που γνωρίσαμε υπήρξαν, δεν ήταν πλάσματα της φαντασίας μας ούτε “χωριά του Ποτέμκιν”. Θυμάσαι τον ξεναγό μας το Βλαδίμιρο ή εκείνον τον ευγενέστατο καθηγητή, που γνωρίσαμε”, λέει, γυρνώντας σε μένα.

“Έστω. Πάντως τέτοιοι άνθρωποι ήταν πολύ λίγοι και αποτελούσαν και τότε την εξαίρεση. Υπάρχουν και τώρα αλλά ζούνε στο περιθώριο της σημερινής κοινωνίας.  Δε βαριέσαι, οι κομμουνιστές, μπορεί να τα φέραν όλα πάνω κάτω, να γύρισαν τη χώρα μέσα έξω, όπως γυρίζεις ένα γάντι ή μια κάλτσα αλλά δεν καταφέρανε να δημιουργήσουν καινούργιους, βιώσιμους, θεσμούς. Η κοινωνία που φτιάξανε έμεινε ατελής…”

“Τι γίνεται εκείνος ο Ρώσος, που μας γνώρισες στο γλέντι στο Μενίδι; Σεργκέι μου φαίνεται λεγόταν”, ρώτησε η Μαργαρίτα

“Ο Γκρομώφ; Απροσάρμοστος. Δε μπόρεσε να ενσωματωθεί στη νέα κατάσταση. Τον απέλυσαν από τη θέση του και ψευτοζεί με μια μηδαμινή σύνταξη, που μόλις του φτάνει για το ενοίκιο. Και επί πλέον εξακολουθεί να είναι κομμουνιστής. Είναι με το κόμμα του Ανπίλοφ, γιατί το παλιό ΚΚΣΕ, όπως θα μάθατε, έχει διασπαστεί σε πέντε κομμάτια. Δε βαριέσαι, χαμένη υπόθεση”.

“Δε μου λες Χρήστο”, δεν κρατήθηκε η Μαργαρίτα. “Χαμένες υποθέσεις είναι και η πρώτη σου γυναίκα και η Ρούλα και η κυρία Έρση; Ποιός είναι στ΄αλήθεια ο χαμένος;”

Αυτός δεν πτοήθηκε, ούτε θύμωσε

“Μη μου κακιώνεις βρε Μαργαρίτα γι΄ αυτά που είπα. Εσείς έχετε άλλην εμπειρία από το Κόμμα κι εμείς εδώ άλλην. Κατά κάποιον τρόπο οι Έλληνες κομμουνιστές στάθηκαν μέσα στην ατυχία τους τυχεροί. Δεν φορτώθηκαν τέτοιες κολοσσιαίες αποτυχίες. Είσαι όμως πλήρως ενήμερη βλέπω. Ποιος σου τα πρόφτασε, εκείνο το μούτρο ο Αρίστος ή ο τραγόπαπας;”

“Την κυρία Έρση τη γνωρίσαμε προσωπικά στο σπίτι της Μαρίας κι αυτή μας μίλησε για την πρώτη σου γυναίκα και την κόρη σου στην Τασκένδη”.

“Ώστε έτσι. Ουδέν κρυπτόν ό μη φανερόν γενήσεται, που λένε. Τι τα θέλετε βρε παιδιά. Εντάξει. Είμαι παλιοτόμαρο. Πέρασα από τη ζωή αφήνοντας ερείπια πίσω μου. Το παραδέχομαι. Αλλά να ξέρετε, δεν είμαι κακής ψυχής άνθρωπος. Νομίζετε πώς δεν πονάω σα σκέφτομαι τις γυναίκες που άφησα; Νομίζετε πως ήμουνα πάντα έτσι; Όταν βγήκα στο βουνό πίστευα πως αγωνιζόμουν για μια καλύτερη, πιο δίκαιη κοινωνία, μα σαν ήρθα εδώ στη “χώρα του σοσιαλισμού” όπως τη λέγαμε, είδα πως τέτοια κοινωνία δεν είχε δημιουργηθεί ούτε καν εδώ. Ξέρετε εσείς πώς ένοιωσα τότε;”

Ξαφνικά τον είδα να δακρύζει. Ήταν τελείως μεθυσμένος. Κοίταξα τις γυναίκες και το Δημήτρη και κατόπιν τον σήκωσα, τον έπιασα από το μπράτσο και τον πήγα δίπλα, στους δικούς του. Σωριάστηκε στην καρέκλα του, αγκάλιασε τις δυο κοπέλες που τρέξαν κοντά του κι ύστερα, με θολά και κόκκινα μάτια, μου λέει ψευδίζοντας

“Γειά σου ρε φιλόσοφε. Μάλλον δε θα ξαναϊδωθούμε πια. Μη με θυμόσαστε με κακία. Και να ξέρεις, εγώ δε θα σας ξεχάσω ποτέ. Κατά κάποιον τρόπο αντιπροσωπεύετε τη νιότη μου, που πήγε χαράμι”.

*   *   *

Την άλλη μέρα πετούσαμε για Αθήνα. Δεν ξανακούσαμε τίποτα, ούτε για το Χρήστο ούτε για τα Έπη των Αριμασπών.

 

ΤΕΛΟΣ

Advertisements

106 Σχόλια to “Τα έπη των Αριμασπών – 26 και τέλος (Δημ. Σαραντάκος)”

  1. Γς said

    Τέλος

    Γολιέλμος Τέλλος

  2. ΓιώργοςΜ said

    Τι, πρωτιά;
    Καλημέρα!
    Πολύ ωραίο κλείσιμο, προβλέπω έντονη συζήτηση σήμερα…

  3. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Ωραία η πυραμίδα με τα «καλλυντικά»… Τύφλα νάχει ο Μπερίσσα! 🙂

  4. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    » Όχι πως θα στεριώσει εδώ κανένας καπιταλισμός δυτικού τύπου. Δεν υπάρχουν τέτοιες προϋποθέσεις.»
    Πόσο λάθος, ε! Στέριωσε και παραστέριωσε, και πολλάκις χειρότερος του «δυτικού τύπου». Χωρίς καμία κοινωνική ευαισθησία και πρόνοια.

  5. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Χωρίς πλάκα καμία, η μόνη χώρα από τις παλιές «μεγάλες» (π.χ 1985) που θα μπορούσε να ονομαστεί -κατά ελάχιστη προσέγγιση-«σοσιαλιστική » σήμερα , είναι η Αμερική! Ειρωνία…

  6. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    “Βρίσκεται στο Λονδίνο. Ο γιος μας μπήκε στο Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς και τη χρειάζεται. »
    Γουάου! Στουρνάρας σπήκιν;

  7. Γς said

    Να ζησετε να μας θυμαστε

  8. leonicos said

    Ευτυχώς που υπάρχει και ο κορυφαίος Γς εδώ μέσα!

    Αλλιώς…. δε θα μπορούσα να σηκώσω το κεφάλι μου.

    Όταν διάβασα το βιβλίο, στο σημείο αυτό το πέταξα. Δεν το έχω ξανακάνει. Με πόνεσαν πολύ όλα.

    Γομάρια που πήγαν να ξεφύγουν από τη γομαροσύνη τους για να διαπιστώσουν ότι δεν υπάρχει άλλα διέξοδος.

    Ε, όσο υπάρχει ο Γς εγώ θα ελπίζω

    Κι ας βρισκόμαστε μ’ έναν μπερντέ λιγότερο και μια μάντρα πεσμένη. και οι μπερντέδες φτιάχνουν και οι μάντρες χτίζονται.

  9. spiral architect 🇰🇵 said

    […] “Εδώ όμως μας τυράννησαν, αγαπητέ μου. Εβδομήντα ολόκληρα χρόνια μας τυράννησαν”.[…]

    Οι εποχές που το παπαδαριό βρήκε πεδίον δόξης λαμπρόν.

    Δεν τους πολυπερνάει όμως παρά την προπαγάνδα …

  10. leonicos said

    Στη Ρωσία έβγαλαν επισήμως τους Μάρτυρες του Ιεχωβά εξτρεμιστές, και τους απαγόρευσαν. Κατάσχεσαν όλα ατ περιουσιακά στοιχεία!

    Γελάει ο κόσμος βέβαια. Από 130.000 σήμερα θα τους πάνε στι; 200.000. Κάθε φορά που τους απαγορεύουν, τους κάνουν και φουντώνουν. Μόνο εκεί που δεν τους ενοχλούν, δεν έχουν αυξήσεις.

  11. leonicos said

    Το ιλαρός παίρνει δασεία. Όντως!

  12. Γς said

    8:

    >μ’ έναν μπερντέ λιγότερο και μια μάντρα πεσμένη.

    >για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν μάντρα {@@@@@}

  13. leonicos said

    Μικρή παράβαση. αλλά δεν θα προκαλέσει ζητήματα διότι δεν θα υπάρξουν άλλα σχόλια σχετικά

  14. leonicos said

    Διαμαρτύρεται ο Γς που τον είπα ανορθόγραφο.

    έτσι μ’ άρεσε! Και κορυφαίο τον λέω, και ανορθόγραφο τον λέω, και όπως μου αρέσει τον λέω.

    Ορίστε μας!

  15. Στο γκιφάκι gif κινούμενο εικονάκι, προσέξατε τον πτυσσόμενο σταυρό; Μην κάνουμε και καμιά τρύπα στον ουρανό του αυτοκινήτου 🙂

  16. Γς said

    Ελα τώρα..

  17. Ε, να το βάλω και σωστά!

    Στο γκιφάκι gif κινούμενο εικονάκι, προσέξατε τον πτυσσόμενο σταυρό; Μην κάνουμε και καμιά τρύπα στον ουρανό του αυτοκινήτου

  18. ΚΩΣΤΑΣ said

    «Νομίζετε πως ήμουνα πάντα έτσι; Όταν βγήκα στο βουνό πίστευα πως αγωνιζόμουν για μια καλύτερη, πιο δίκαιη κοινωνία, μα σαν ήρθα εδώ στη “χώρα του σοσιαλισμού” όπως τη λέγαμε, είδα πως τέτοια κοινωνία δεν είχε δημιουργηθεί ούτε καν εδώ. Ξέρετε εσείς πώς ένοιωσα τότε;”

    Τελικά ο Χρήστος δεν ήταν ο «κακός» όπως υπέθεσα αρχικά, στην τελική μου θύμηση θα παραμείνει συμπαθής.

    Νικοκύρη, σε ευχαριστούμε πολύ!, ωραιότατο και με σημαντικά λογοτεχνικά, επιστημονικά, ιδεολογικά και φιλοσοφικά ερεθίσματα. Να είστε γερός, να τιμάτε τον αείμνηστο πατέρα σας.

  19. Ο ρομποπατριάρχης. Τον βλέπω να σκύβει και να πυροβολεί από την άκρη του σταυρού.

  20. cronopiusa said

    Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
    Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!

  21. Τέλειωσε και αυτό, να δούμε ποιο θα είναι το επόμενο. Το βιβλιαράκι το είχα αγοράσει, να την πω την αμαρτία μου, γιατί μου είχε κάνει εντύπωση ο τίτλος. Δεν είχα ιδέα τι ήταν οι Αριμασποί βεβαίως.

  22. Παναγιώτης Κ. said

    «δουλειές δεν με αφήνουν πια να απασχολούμαι με επιστημονικά ζητήματα»
    Τι καλά! Μεταμφίεσαν την απληστία τους ορισμένοι άνθρωποι και την είπαν εργατικότητα και όσοι δεν είναι σαν τα μούτρα τους δηλαδή δεν είναι άπληστοι, στο πυρ το εξώτερο.
    Με ελαφρά παραλλαγή των λόγων του Χρήστου, πολλοί άνθρωποι αγαπούν τα χρήματα και πάντα υποφέρουν γιατί ποτέ δεν τους φτάνουν όσα και αν αποκτήσουν.

  23. spiral architect 🇰🇵 said

    Κείνες τις εποχές είχε αγοράσει η σύντροφος και το δίτομο «Τα παιδιά από το Αρμπάτ». Τα διάβασε και μου τα’ στειλε κατω στην Αραπιά να τα διαβάσω κι εγώ. Όταν γύρισα πίσω, μου τα ζήτησε. Είπα ότι τα ξέχασα κάτω.
    Τα διάβασα και τα πέταξα. Ήμουν και σε περίεργη φάση τότε. 🙄

  24. Γς said

    Οταν το κάτι σαν το σύνδρομο Στοκχόλμης τότε, γίνεται νοσταλγία [ακου τι λέω ο ‘ανθρωπος]

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα. Πραγματικὰ μεγάλη πίκρα, εἰδικὰ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ξόδεψαν τὴ ζωή τους γιὰ τὶς ἰδέες τους.
    Ἔχω ταξιδέψει στὴ Μόσχα δυὸ φορὲς. Τὴν πρώτη, τὸ 1975, φοιτητὴς μὲ τὸ Πολυτεχνεῖο. Τὴ δεύτερη, τὸ 1990, πάνω στὴν ἀλλαγὴ ἀπὸ Γκορμπατσὼφ σὲ Γιέλτσιν. Μέσα σὲ δεκαπέντε χρόνια εἶχαν ἀλλάξει τελείως τὰ πράγματα. Μεγάλη φτώχεια, φοβερὲς ἐλλείψεις σὲ βασικὰ ἀγαθὰ καὶ μεγάλη ἀνασφάλεια. Δὲν κυκλοφορούσαμε μόνοι μας τὸ βράδυ. Τότε ἀκόμα τὰ πράγματα ἦταν ρευστά, ἀλλὰ φαινόταν πρὸς τὰ ποῦ πηγαίνουν. Σὲ συνθῆκες ἄγριου καπιταλισμοῦ, αὐτὸ ποὺ ἀποκάλεσα Wild East.

  26. Παναγιώτης Κ. said

    (Ξανα)θυμήθηκα το μισο-αστείο ή… το μισο-σοβαρό που μας είχε πει ο πολιτικός πρόσφυγας στη Βουλγαρία εκεί γύρω στο ΄76 καθώς άκουγε τις ερωτήσεις ημών των φοιτητών και οιονεί θαυμαστών του Υπαρκτού: «Κομμουνιστές έχετε στη Ελλάδα. Εδώ δεν υπάρχουν…» !

  27. LandS said

    3
    Πυραμίδες με καλλυντικά και άλλα προϊόντα υπήρχαν στην Ελλάδα από τα εβδομήνταζ τουλάχιστον. Μας ήρθαν από την Αμερική όπου εφευρέθηκαν πάνω στο πατρόν των εταιρειών ασφαλειών ζωής. Από τις αρχές των νάιντις επεκτάθηκαν και στον τραπεζικό τομέα με τα παράγωγα κλπ και έφεραν τη Κρίση του 2008. Μια παραλλαγή τους ζήσαμε και στην Ελλάδα το 98-99.
    Η ελπίδα (για γρήγορο και εύκολο κέρδος) όσο περισσότερη τόσο ακριβότερη.

  28. Παναγιώτης Κ. said

    @23. Σε μένα , ακόμη περιμένουν στη βιβλιοθήκη μου για να τα διαβάσω.

  29. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Πολλοι συμφοιτητες μου ασχοληθηακαν με τα πολιτικα, ενω ο ΑΦ περισσοτερο με τα οικολογικα, τα ανθρωπιστικα , τα πολιτιστικα που ειναι και σημαντικοτερα. Αν οι μαρξιστες ειχαν κανει το δευτερο μισο του 19ου αιωνα και τον 20ο , την πολιτιστικη εξυψωση των «μαζων» (που παραπεμπει σε ανθρωπινο κρεας προς κιμαδοποιηση ) δηλ. την μορφωτικη, κοινωνικη και πολιτιστικη επανασταση με προλεταριους και αγροτες και οχι -πρακτικα- μονον με διανουμενους, ενδεχεται η πορεια των χωρων του υπαρκτου να ηταν πολυ καλυτερη.

    Οι αλλοι με την βαση, ο ΑΦ το εποικοδομημα!

  30. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Αφιερωμένο εξαιρετικά στα ηγετικά στελέχη της ΚΝΕ της περιόδου της δεκαετίας του ΄70, και όχι μόνον.

    ΕΙΜΑΙ ΑΛΟΓΟ ΚΟΥΡΣΑΣ

    Την δεκαετία του ’70
    τον κόσμο ήθελα ν’ αλλάξουμε
    Με τους προλετάριους να καταλάβουμε
    Τα ανάκτορα τα χειμερινά
    (Ο Eisenstein όμως …μας δούλευε κανονικά
    όμως το’ μαθα πολύ αργά)

    Στη σχολή στρατολογούσα επαρχιώτες
    (αν δεν έλθεις στην παράταξη δεν σε καλώ στο πάρτυ)
    έτρεχα, οργάνωνα, συντόνιζα, προξένευα
    να κάνουμε πολλά παιδιά για το δεκαεπτά (%)

    Το ‘ 85 γκλάσνοστ (διαφάνεια)
    (μήπως θα βάζανε κρυστάλλινες πόρτες στο Κρεμλίνο 😉
    Ρόδινα ακρογιάλια στη Μαύρη Θάλασσα ψεύτικα υποσχόταν
    η περεστρόϊκα του Γκορμπατζόφ
    (Τώρα διαφημίζει πίτσες)

    Από μια ….παρεξήγηση
    ανατολικογερμανού αξιωματούχου
    το ΄89 άφησαν το πλήθος
    να περάσει το Τείχος
    το Τείχος που γκρεμίστηκε.
    Γκρεμίστηκαν και τα τελευταία ονειρά μου

    Την πρώην κνίτισα γυναίκα μου με τρία παιδιά παράτησα
    και τώρα πηδάω …διεθνιστικά : Ρωσίδες και Ουκρανίδες
    Σε πρώην πράκτορα-επιχειρηματία-χρηματοδότη του Κόμματος
    (που αυτονομήθηκε νωρίς) μπήκα στη δουλεψή του
    είμαι άλογο κούρσας :
    για το έπαθλο τρέχω του αφεντικού μου
    σαν παλιός συνδικαλιστής οργανώνω και διαχειρίζομαι τα πάντα :
    τις λέξεις, το πλήθος, τον χρόνο, το χρήμα…

    01.08.2008

  31. «Λογοτεχνία / κινηματογράφος της Περεστρόικας» (τότε δεν φοβόμασταν την κλίση). Τι εποχές κι αυτές!

  32. cronopiusa said

    Manu Chao – «Bella Ciao» ft.»Partizanska Eskadrila» (1979) tribute

    Buona festa della liberazione…
    Partigiani in ogni quartiere!

    Καλή σας μέρα!

  33. spiral architect 🇰🇵 said

    Συνήθως τα «διεθνιστικά» με τις -ίδες τα έκαναν οι επαρχιώτες. Οι γκάγκαροι ξέρω ότι είναι εστέτ.
    Μωρέ μπράβο! 😛

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    Μάθαμε τότε και τους Γκόρκι Παρκ και φρίξαμε από το κιτς. Έτσι, το γυρίσαμε για λίγο στο έντεχνο. 😛

  35. Corto said

    «…μόλις βγήκε από το πούλμαν και είδε τα κτίρια που περιβάλλουν την Κόκκινη πλατεία, μου λέει “Κράτα με σύντροφε, γιατί δεν την αντέχω τέτοια ομορφιά!”…»

    Βέβαια, αν ο συμπαθής Σερραίος συνέδεσε την αρχιτεκτονική ομορφιά με τις πολιτικές πεποιθήσεις, μάλλον έκανε λάθος, αφού τα κτίρια της Κόκκινης πλατείας είναι πολύ παλαιότερα από την σοβιετική επανάσταση – όπως και το όνομα της πλατείας εξάλλου.

  36. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια. Επανήλθα στο Δουκάτο, που το βρήκα βροχερό με θερμοκρασία 5 βαθμούς…

    4 Η πρόβλεψη έπεσε μέσα: δεν στέριωσε καπιταλισμός δυτικού τύπου στην πρώην ΕΣΣΔ

  37. “Μήπως είστε και κομμουνιστής;”

    “Κατά κάποιον τρόπο ναι”

    “Μα γιατί; Φαίνεστε καλός άνθρωπος”

    Ισως να φταίει το χρώμα…τόχω πει και γω σε οπαδούς του ΟΣΦΠ

  38. Alexis said

    Ωραίος και λιτός ο επίλογος!
    Μου άρεσε πολύ και το ποίημα του ΑΦ στο σχόλιο 30…

    Είναι πάντως τελείως διαφορετικό να βλέπεις μία χώρα ως τουρίστας από το να τη ζεις στην καθημερινότητά της.

    Χριστούγεννα του ’89 ήμουν στο κέντρο εκπαίδευσης του Ναυτικού στο Σκαραμαγκά. Εκεί συνάντησα έναν συμφοιτητή μου που είχε σπουδάσει 2-3 χρόνια στη Ρουμανία και είχε έρθει σε μας με μεταγραφή. Στις ειδήσεις ακούγαμε για την εξέγερση στη Ρουμανία κατά του Τσαουσέσκου. Θυμάμαι ότι μιλούσε με πάθος και πανηγύριζε σαν τρελός όταν έμαθε για την κατάρρευση του καθεστώτος. Τον ρώτησα γιατί παθιάζεται έτσι και μου περιέγραψε με τα πιο μελανά χρώματα την εμπειρία του από τη ζωή στη Ρουμανία. Θεωρούσε το καθεστώς εντελώς σάπιο και διεφθαρμένο.

    Πριν από 3-4 χρόνια πάλι βρέθηκα σε μια παρέα όπου κάποιος από τους συνομιλητές μας περιέγραφε την εμπειρία του από την περίοδο που είχε περάσει ως φοιτητής στη Λευκορωσία. Στην καπιταλιστική (οθντκ) Λευκορωσία της μετά-ΕΣΣΔ εποχής. Αυτά που μας εξιστορούσε ήταν εφιαλτικά. Καθεστώς οργουελικού τύπου με χαφιέδες και απαγορεύσεις παντού, απίστευτη διαφθορά και ανύπαρκτες ατομικές ελευθερίες.

    Δεν ξέρω αν στέριωσε ο καπιταλισμός στις χώρες του υπαρκτού, η δημοκρατία πάντως, τουλάχιστον έτσι όπως την εννοούμε εμείς, δεν είχε καμία τύχη… 😦

  39. Ελληνική δικαιοσύνη…

    Πριν δυο χρόνια για κάτι σαρδέλλες στα καθίσματα πρόστιμο, δυο αγωνιστικές και -15 βαθμούς στην πράξη

    Φέτος για βιαιοπραγίες, προπηλακισμούς , τραυματισμούς και παράνομο σβήσιμο του υλικού από τις κάμερες ασφαλείας…πρόστιμο. 4 αγωνιστικές και ΟΧΙ αφαίρεση βαθμών !!

    Εκτός και πιστεύετε πως δεν είναι όλοι ίσοι απέναντι του νόμου μόνο με εκατό χρόνια μνημόνια μπορει να ξαναλειτουργήσει κανονικά αυτή η χώρα αν δεν επέμβη ο ΓΓΑ αμέσως όπως έκανε ο Κοντονής με διπλάσιο πρόστιμο για τον ΠΑΟΚ παρότι ήδη είχε τιμωρηθεί από την Ουέφα για το παιχνίδι του με τους Γερμανούς. Η ο Βασιλειάδης δεν θέλει τις αρμοδιότητες του προκατόχου του λόγω οπαδικών προτιμήσεων ;

    Οπότε να περιμένουμε τα χειρότερα στο εξής και βάσει δεδικασμένου, κοντός ψαλμός αλληλούια, μέχρι τέλους όλο ντρέμπυ θα παίζονται

  40. cronopiusa said

    Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
    Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι
    Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή
    Και της δουλειάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!

    Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
    Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
    Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
    Την αλληλεγγύη!

    Βγες έξω, σύντροφε, αντιμέτωπος με τα όπλα και
    Διεκδίκησε το μεροκάματό σου!
    Σαν ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις
    Όπλα αρκετά οι αστυνόμοι τους δεν έχουν!
    Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
    Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
    Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη
    Την αλληλεγγύη!

    (Μπέρτολτ Μπρεχτ,«Τραγούδι της απεργίας»(1929-1930)

  41. spiral architect 🇰🇵 said

    Καθένας με τον πόνο του και ο Τζι με το δικό του. Ρε μη μιλάς, ολόκληρο λιμάνι ‘κονόμησε ο Ρώσος και δεν άνοιξε ούτε μύτη.

  42. spiral architect 🇰🇵 said

    @4. 36β: Σιγά-σιγά η (κάποτε δωρεάν) παιδεία και υγεία ιδιωτικοποιούνται και εκεί. Τι διάολο, κοντά τριάντα χρόνια πέρασαν. 😦

  43. ΓιώργοςΜ said

    4, 36β, 38
    Δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου εντύπωση, αλλά δεν υπάρχει «ένα» καπιταλιστικό ή κομουνιστικό καθεστώς. Μπορεί να είναι κάποιοι δεμένοι στο ίδιο άρμα, αλλά τα καθεστώτα πχ σε ΕΣΣΔ, DDR και Ρουμανία ήταν πολύ διαφορετικά μεταξύ τους.
    Ίσως το έχω ξαναπει, αλλά έχω την εντύπωση, με αφορμή την ΕΣΣΔ, πως το καθεστώς κάθε κράτους ρέπει κάθε φορά σε μια κατάσταση ισορροπίας όχι πολύ μακριά από την προηγούμενη, όχι μακριά από αυτό που έχει παγιωθεί στη συνείδηση του κόσμου σα δομή. Ο τσάρος έγινε γενικός γραμματέας και μετά πρόεδρος, η αριστοκρατία κομματική νομενκλατούρα και νεοολιγαρχία κλπ. Δοκιμάζοντας αυτή την αρχή σε άλλες χώρες που έχω κάποια προσωπική εμπειρία, καταλήγω σε παρόμοια συμπεράσματα. Δεν ξέρω αν είναι επειδή θέλω να δω τα πράγματα έτσι ή αν είναι πραγματικά έτσι, αλλά η εντύπωση αυτή είναι αρκετά ισχυρή.

  44. cronopiusa said

    «Il fascismo non é un’opinione, é un crimine». Giacomo Matteotti 25aprile, giorno della liberazione.

    Em cada esquina um amigo
    Em cada rosto igualdade
    Grândola, vila morena
    Terra da fraternidade.

  45. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Παιδιὰ καλὰ εἶναι νὰ κάνουμε τὴν πλακίτσα μας μὲ τὸ τόπι, ἀλλὰ νὰ μὴν τὸ παίρνουμε στὰ σοβαρά. Σήμερα δὲν ὑπάρχουν Ὀλυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, ἀλλὰ Μαρινάκης ΑΕ, Ἀλαφοῦζος ΑΕ, Σαββίδης ΑΕ, Μελισσανίδης ΑΕ. Καὶ τὰ κέρδη δὲν τὰ βγάζουν ἀπὸ τὸ ποδόσφαιρο, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ παράπλευρα ὀφέλη (ὅπως λέγανε παράπλευρες ἀπώλειες). Δηλ. κρατικὲς προμήθειες κι ἐργολαβίες, ἀγορὰ (βλ. πλιάτσικο) δημόσιας περιουσίας, ἀσυλία γιὰ βαρύτατα ποινικὰ ἀδικήματα κλπ.

  46. 45 Αν και καθήμενος, ορθώς εμίλησες. Σωστότατος!

  47. atheofobos said

    είδε τα κτίρια που περιβάλλουν την Κόκκινη πλατεία….

    Την φωτογραφία ενός από αυτά, που δεν υπάρχει σήμερα,έχω βάλει το ποστο μου ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ ΕΠΙ ΥΠΑΡΚΤΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/08/blog-post_29.html

  48. Το λες και Θεία Δίκη…

  49. # 45

    Δημήτρη προ Σύριζα ο Αλαφούζος έκλεβε φανερά το κράτος με 5 ευρώ εισιτήριο και 15 ευρώ υποχρεωτική πρόσκληση υπερ…συμμαχίας. Σταμάτησε μόλις ανέβηκε ο Συριζα στην εξουσία. Στο έφερα σαν παράδειγμα πως πολλοί περιμένανε κάποια πράγματα να αλλάξουνε. Η συνέχεια απεδείχθη απογοητευτική κι όταν φυσικά το κράτος δεν μπορεί να επιβάλλει την τάξη στις πιο απλές περιπτώσεις όπως είναι αυτές των ΠΑΕ τι να περιμένεις σε πιο σοβαρά πράγματα. Μέχρι και κανάλι αγόρασε ο Αλαφούζος, τόση εμπιστοσύνη τον γέμισε η κυβέρνηση.
    Θα σου πω κάτι πολύ απλό, επί Νίκου Γουλανδρή ο ΟΣΦΠ ΔΕΝ ήταν κράτος, επί απατεώνων Κοσκωτά, Σαλιαρέλλη και Κόκκαλη, Μαρινάκη είναι κράτος και σε λέει και κορόιδο που πας και ψηφίζεις αφού δεν τον πιάουν οι νόμοι, δες το και στο πανό, κανεις δεν διανοήθηκε να τους πει να το κατεβάσουν ή να μην το ξαναβάλουν.

    https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/17951912_1054112074723771_6626364817342175754_n.jpg?oh=ea72f53c9eb8e27f67110a70d09d7199&oe=599407A6

  50. Γς said

    32:

    Το Bella Ciao και με τον αείμνηστο Don Andrea Gallo!

  51. cronopiusa said

  52. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    48. Πώ ,πώω! τι πάθαν οι έρμοι. Έχασαν τον Παράδεισο με τις 70 τόσες παρθένες και τα ποτάμια από κρασί…αφού πήγαν από χοίρο. Το γράφει το Κοράνι. إذا قتل على يد لحم الخنزير لا الجنة

  53. Αμ, τα πιλάφια, που τα βάζεις τα πιλάφια τα ατζέμικα;

  54. # 41

    Δεν σε καταλαβαίνω, γιατί να ανοίξει μύτη ;

    Διάβασε : Οι πρώτες προτάσεις των τριών διεκδικήτών ήταν κοντά, αλλά το άνοιγμα των δεύτερων προσφορών αποκαλύπτει ότι η κοινοπραξία DIEP – CMA CGM – Belterra, με πρόταση 231 εκατ. ευρώ είναι στην πρώτη θέση, με δεύτερη την Ρ&Ο της Dubai Ports World και τρίτη την ICTS.
    Επιπλέον, η υψηλή προσφορά των 231 εκατ. ευρώ όπως όλα δείχνουν έχει διαφορά μεγαλύτερη του 10% από τη δεύτερη, επομένως όλα δείχνουν ότι δεν θα χρειαστεί τρίτος γύρος δημοπρασίας και το 67% του ΟΛΘ θα περάσει στην DIEP – CMA CGM – Belterra.
    Από τις τρεις της κοινοπραξίας μόνο η μεσαία είναι η εταιρία συμφερόντων Σαββίδη

    Δεν λες λοιπόν πως το πήρε τσάμπα έτσι ;

    Αν λοιπόν θες με κάποιον να τα βάλεις, βάλτα μ’ αυτούς που το πουλήσανε κι όχι μ’ αυτόν που το αγόρασε, αν δεν ήταν αυτός θα ήταν κάποιος άλλος, δεν είναι έτσι :

  55. Γς said

    25:

    Ονειρο έβλεπε και ίσως ακόμη βλέπει ο συμπαθής Σερραίος.
    Μην τον ξυπνάτε…

  56. Γς said

    55->35

  57. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    48. Πάντως μὲ τὴν κοινὴ λογικὴ δὲν στέκει. Ἐδῶ τὰ σκοτώνουν οἱ κυνηγοὶ μὲ σκάγια (ἔστω καὶ πολὺ χοντρά). Αὐτοὶ μὲ καλάσνικωφ, σφαῖρες καὶ τρεῖς μαζὶ, σὰν χοντρὸ μοῦ φαίνεται. Καὶ πῶς βρέθηκαν κοντὰ στ’ ἀγριογούρουνα, ἀφοῦ δὲν τὰ τρῶνε; Ἀπὸ τὴν ἄλλη, νὰ πᾶνε τ’ ἀγριογούρουνα καὶ νὰ τοὺς ἐπιτεθοῦν χωρὶς λόγο, πολὺ «σαγόνια τοῦ καρχαρία» μοῦ φαίνεται. Ἐκτὸς ἄν εἶναι ἐκπαιδευμένα, ὅπως ἔλεγαν οἱ Ρωμαῖοι σὲ κάποιο Ἀστερίξ. 🙂

  58. 57 Ναι, μπορεί να μην στέκει. Πάντως, λέει πως τα χοιρινά έπαθαν αμόκ κι έτρεχαν. Πάντως, εγώ είμαι με τους χοίρους.

  59. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    58 Ο Βαρουφάκης, περιέργως, δεν καταδικάζει τον Μακρόν -νομίζω τουλάχιστον

  60. Εντωμεταξύ, ο νεοΚίντ στην Αραπιά… https://twitter.com/emmalene8/status/856784252561747968

  61. Πέπε said

    @39:
    > > Εκτός και πιστεύετε …

    Αυτά είναι αγγλικά (unless you believe). Η ελληνική σύνταξη είναι «Αν δεν πιστεύετε», άλλωστε βασικά είναι η ίδια εφόσον θυμόμαστε ότι unless σημαίνει αν δεν. (Σημαίνει βέβαια και «εκτός αν», αλλά όχι πάντοτε.)

    (Επειδή λεξιλογούμε, χωρίς καμιά αιχμή για τον G που το έγραψε.) 🙂

  62. Γιάννης Ιατρού said

    48: Καλά ρε Σκύλε, εσύ αυτό διάβασες στη σελίδα που παραπέμπεις ή είδες και κανένα από εκείνα τα βιντεάκια που έχει το κάτω μέρος, π.χ. εκεί που γράφει You Might Also Like;;; Όλα Lamb Ros productions !!!! 🙂

  63. Μαρία said

    59
    Με αυτά τα δεδομένα, τα μέλη μας αυτές τις μέρες ψηφίζουν μεταξύ των εξής τεσσάρων εναλλακτικών:
    ► Εναλλακτική 1: Το DiEM25 υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Μπενουά Αμόν

    ► Εναλλακτική 2: Το DiEM25 υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Εμανουέλ Μακρόν

    ► Εναλλακτική 3: Το DiEM25 υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Ζαν-Λικ Μελανσόν
    http://www.efsyn.gr/arthro/gallikes-ekloges-apodrasi-apo-adiexodo

    Οχι και τον Μακρόν, σ. Βαρουφάκη http://www.efsyn.gr/arthro/ohi-kai-ton-makron-s-varoyfaki

  64. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  65. nikiplos said

    ε το έχουν παρακάνει με τον Μακρόν:

    http://tinypic.com/r/wjtbf7/9

  66. nikiplos said

    συγνώμη για το άσχετο του @66, αλλά μου άρεσε η γαλλική λέξη gerontophage…

  67. Υπέροχη είναι!

  68. ΣΠ said

    Τελικά δεν μάθαμε αν τα έπη των Αριμασπών ήταν γνήσια ή μούφα.

  69. http://harddog-sport.blogspot.gr/2017/04/blog-post_80.html

    Η δικτατορία και η Μουσικοθεραπεία στην υπηρεσία κατά των αρθρίτιδων!

  70. # 61

    Πέπε, πέτυχες διάνα…αυτό το λέω από μικρός ενώ αγγλικά δεν διδάχθηκα ποτέ σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια, ούτε σχολείο, γαλλικά κάναμε. Από συγγενείς, τουρίστριες και Ντύλαν ότι έμαθα !!

  71. Για όσους πιστεύουν πως κάτι άλλαξε ας διαβάσουν αυτό γιατί μάλλον οι βάζελοι του ιστολογίου ξέχασαν το μακρινό 2013 :

    Αυτή όμως δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερυθρόλευκοι δίνουν αυτή την απίστευτη απάντηση σε αίτημα της Υποδιεύθυνσης Αθλητικής Βίας για χρησιμοποίηση υλικού από τις κάμερες του γηπέδου προκειμένου να αποσαφηνιστεί τι πραγματικά είχε γίνει. Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και στις 14 Απριλίου του 2013, όταν σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια και συμπλοκές υποστηρικτών τους με την Αστυνομία πριν την έναρξη του αδιάφορου βαθμολογικά εντός έδρας ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό (1-1) για την 29η αγωνιστική της Super League.

    Τότε, κατά την άφιξη της αποστολής των φιλοξενούμενων και του Γιάννη Αλαφούζου στο «Γ. Καραϊσκάκης», το πούλμαν των Πράσινων δεν στάθμευσε στη θέση που είχε κανονικά οριστεί, πολυάριθμοι οπαδοί του Ολυμπιακού στον χώρο επιτέθηκαν με κροτίδες και βόμβες μολότοφ, με τις αστυνομικές δυνάμεις να απαντούν με χρήση δακρυγόνων και την ένταση να κλιμακώνεται. Βέβαια, οι Πειραιώτες δεν είχαν τιμωρηθεί τότε ούτε καν με μια αγωνιστική κεκλεισμένων των θυρών, δείγμα και αυτό του πως λειτουργούσε η… Αθλητική Δικαιοσύνη στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα χρόνια της «εγκληματικής οργάνωσης».

    Η Υποδιεύθυνση Αθλητικής Βίας είχε ζητήσει και τότε το υλικό από τις κάμερες έξω από τον χώρο των αποδυτηρίων του γηπέδου, για να πάρει όμως από την ΠΑΕ Ολυμπιακός την… στερεότυπη και μάλλον προσβλητική για τη νοημοσύνη του φίλαθλου κόσμου απάντηση ότι αυτό «σβήνεται» δύο ημέρες μετά τη διεξαγωγή της εκάστοτε αναμέτρησης «για τεχνικούς λόγους», κάτι το οποίο έχει μάλιστα προκαλέσει τη δυσαρέσκεια υψηλόβαθμων στελεχών της ΕΛ.ΑΣ που απασχολούνται στον τομέα της αθλητικής βίας.

    Η ουσία είναι πάντως ότι με αυτόν τον τρόπο και την αποφυγή πραγματικής τιμωρίας (παρότι καταδικάστηκε για όλες τις βαρυσήμαντες κατηγορίες) για τα πρωτοφανή και πολύ σοβαρά επεισόδια που έλαβαν χώρα μετά τη λήξη του πρώτου ημιτελικού Κυπέλλου ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ (1-2) στο Φάληρο, η ερυθρόλευκη ΠΑΕ κατάφερε ουσιαστικά να γελοιοποιήσει και πάλι όχι μόνο το πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά κυρίως την Πολιτεία, τους Θεσμούς και τους Τακτικούς Δικαστές…

  72. spiral architect 🇰🇵 said

    Αμάν ρε Τζι, πόσο φρικ με τον ΠΑΟΚ είσαι και δεν καταλαβαίνεις ότι το σχολιό μου ακριβώς για το ΣΥΡΙΖΑ είναι γραμμένο;

  73. 73 Έκπληξιν μοι προκαλεί η ανάγκη οπαδών να υπερασπιστούν όχι μόνον την ομάδαν τους αλλά και τας επιχειρηματικάς κινήσεις του ιδιοκτήτου της.
    Κι εγώ καπνίζω ΣΕΚΑΠ τριαντατόσα χρόνια αλλά δεν θα γεννήσω και τα παιδιά του Ιβάν.

  74. Μαρία said

    67, 68
    Μπέρδεψε το γεροντόφιλο με το γεροντοφάγο.
    Αλλά γιατί δεν φόρεσε περούκα και στον Υ;

  75. ΚΑΒ said

    >> Στα διαλείματα του συνεδρίου

    6η παράγραφος: ας διορθωθεί.

    >> Ξαφνικά τον είδα να δακρύζει. Ήταν τελείως μεθυσμένος.

    Μόλις διάβασα την πρώτη πρόταση ένιωσα ένα τσίμπημα. Ω, συμπάθεια,είπα, από τον συγγραφέα. Απογοητεύτηκα με τη συνέχεια.

  76. …Μέγας Συνδυαστής Οστάπ Μπέντερ…

    Θα τόχε δει ο συγγραφέας το «Βαλκανιζατέρ», ε;

  77. # 74

    Τι να γίνει ρε φίλε, εγώ δεν μεγάλωσε στην ΚΝΕ ή στο Κατηχητικό να μου λέει ο διαφωτιστής ή ο εξομολογητής ποιό είναι το σωστό, τό ψαξα μόνος μου, αυτά ΄κουγα στα 14 μου, που να μου βγει το χούι…γι αυτό κι έγινα ΠΑΟΚg’s, να μην τα ξαναλέμε. Ακουσέ το και βγάλε συμπέρασμα.

  78. Corto said

    78 (Σκύλος):
    Στο 1.04.30:

  79. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    78 Καλά που το επισημαίνεις διότι έπρεπε να το σχολιάσω.
    Όχι, ο Μέγας Συνδυαστής Οστάπ Μπέντερ είναι ήρωας δυο σοβιετικών σατιρικών μυθιστορημάτων, που πολύ τα αγαπούσε ο πατέρας μου (και εγώ το ίδιο τ’ αγαπάω): Δώδεκα καρέκλες και Χρυσό μοσχάρι. Στην παλιά μετάφραση του Κ. Μερτβάγου (που έχει αναφερθεί στο ιστολόγιο) αναφέρεται ως «Μέγας Συνδυαστής», στην νεότερη της ΣύγχρΕποχής ως Μέγας Κομπιναδόρος.

  80. gbaloglou said

    48 κλπ Το μη χοίρων βέλτιστον;!

  81. gbaloglou said

    Μόσχα 1956 (12η Σκακιστική Ολυμπιάδα)

  82. 17, … Στο γκιφάκι gif κινούμενο εικονάκι, προσέξατε τον πτυσσόμενο σταυρό; …

    Λίγο πριν μπει στο αυτοκίνητο, φαίνεται να δίνει οδηγίες
    «Τον σταυρό μου, μέσα»

  83. 82 κε Μπαλόγλου

    υπάρχει κι ο πρώην γείτονάς μου, ο Γιώργος, που φκιάνει τα καλύτερα μπλουζάκια

    https://el-gr.facebook.com/toxoiroteromagazaki.new/

  84. 31, … Περεστρόικας» … Τι εποχές κι αυτές! …

    Μέρες τρόικας
    πιο πρόσφατα…

  85. cronopiusa said

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81.>>Οστάπ Μπέντερ είναι ήρωας δυο σοβιετικών σατιρικών μυθιστορημάτων

    …Ιλιά Ιλφ και Γεβγκένι Πετρόφ, έγραψαν μαζί δυο από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα: Το «Δώδεκα καρέκλες» και το «Χρυσό μοσχάρι…
    Ο Λίμπεροφ θεωρεί ότι ο Οστάπ Μπέντερ είναι ένας διαχρονικός τύπος. Επειδή -όπως αναφέρει ο σκηνοθέτης- «ηλίθιοι θα υπάρχουν πάντοτε, και καθάρματα τα οποία τους εκμεταλλεύονται, επίσης θα βρίσκονται πάντοτε».
    https://gr.rbth.com/arts/2013/09/17/oi_monadikoi_ilf_kai_petrof_kai_pali_sto_sinema_24969

  87. sarant said

    88 Πρέπει να τα παρουσιάσουμε κάποτε…

  88. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    38. Alexis ,

    ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια.

  89. Alexis said

    #86: 😀 😀 😀

  90. leonicos said

    gbaloglou

    άριστος

  91. leonicos said

    ω

  92. Γς said

    Κι έγιναν ήδη μερικές αναφορές στα Μπαλέτα Μπολσόι [που προφέρονται Μπαλσόι].

    Και πήγε λέει ο δικός μας κι έπαθε την πλάκα του.
    Σε μια στιγμή μάλιστα μερακλώθηκε κι άρχισε να χειροκροτεί. Οπότε πλάκωσαν οι σεκιουριτάες και του είπαν ότι θα έχει ντράβαρα αν δεν κάτσει φρόνημα.

    Και κάθισε.
    Μόνο που άρχισε να φτύνει. Φτού! Και φτού!
    Τον τσουβάλιασαν αμέσως και τον πέταξαν έξω αφού πλήρωσε και ένα πρόστιμο 100 ρούβλια.

    Γυρίζει στη γυναικούλα του στο ξενοδοχείο κι αρχίζει να της λέει λέει για τις χορεύτριες. Πόσο όμορφες ήταν και τέτοια.

    -Εμένα όμως με άφησες εδώ. Με ξέχασες…

    -Οχι βέβαια. Σε θυμήθηκα. Και σε πλήρωσα και 100 ρούβλια!

  93. Γς said

    83:

    Τι ωραίες αναμνήσεις από τη Μόσχα του 1956.

    Κι ήταν σημαδιακή χρονιά για την Σοβιετική Ενωση.

    >Στο πρόγραμμα ήταν και μία επίσκεψη όλων των ομάδων στο Μαυσωλείο Λένιν και Στάλιν στην Κόκκινη Πλατεία. Μας έκανε εντύπωση το μήκος της ουράς των πολιτών που περίμεναν να το επισκεφθούν. Περνούσε το χιλιόμετρο

    Πριν μερικούς μήνες όμως στα πλαίσια του 20ού συνεδρίου του ΚΚΣΕ, ο Νικίτα Χρουστσιόφ εκφώνησε κεκλεισμένων των θυρών το μνημειώδη λόγο «Περί της προσωπολατρείας και των συνεπειών της.

    Η αποσταλινοποίηση είχε ήδη αρχίσει.
    Η Ελληνική Βίκι έχει μια καλή παρουσίασή της:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7

    Απ εκεί δανείζομαι ένα φημολογούμενο στιγμιότυπο:

    «Το 20ό συνέδριο έμεινε άναυδο. Ο νικητής του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου και μέχρι πρόσφατα «πατερούλης» του σοβιετικού λαού, περιγραφόταν ως στυγνός δικτάτορας από τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του Κόμματος. Λέγεται ότι επιστρέφοντας στο κάθισμά του μετά την αγόρευση, ο Χρουστσόφ βρήκε ένα ανυπόγραφο σημείωμα που έγραφε «Κι εσύ τι έκανες τότε, σύντροφε;» υπενθυμίζοντάς του ότι υπήρξε εξέχον στέλεχος του σταλινικού καθεστώτος. Τότε σηκώθηκε όρθιος και αναφώνησε οργισμένος «Ό,τι κάνεις κι εσύ τώρα, σύντροφε που δεν αποκαλύπτεις το όνομά σου. Δεν τολμούσα να εκφράσω ευθέως τις απόψεις μου.»»

  94. gbaloglou said

    85 Στην Θεσσαλονίκη υπήρχε, και ίσως υπάρχει ακόμη (Βασιλίσσης Όλγας περιοχή Μπότσαρη μάλλον), το γυράδικο «Χοίρος δια χειρός» 🙂

    Με την ευκαιρία, ποια η σχέση ανάμεσα σε κάπρο και capricorn;

  95. Γς said

    96:

    >ποια η σχέση ανάμεσα σε κάπρο και capricorn;

    carpicon;

    Ελα μωρέ, η ζωη ειναι ωραια …: Άδραξε τη μέρα!
    Carpe diem!.

    Βάλε και λίγο Alter ego, status quo, de facto. Και στο φινάλε μια tabula rasa

  96. Alexis said

    Υπάρχει και στο Περιστέρι, ή τουλάχιστον υπήρχε, το «I need a χοίρο», γυράδικο επίσης…

  97. Alexis said

    #97: Πρόσεξε γιατί αυτά που λες αποτελούν a priori casus belli 🙂

  98. Γς said

    98:

    Από το Hero το Greek Souvlaki

    Πριν πολλά χρόνια, στην Νέα Υόρκη μια σχετική ελληνική εικόνα.
    Δεν ήταν φουφού βέβαια με κάστανα.
    Ηταν καροτσάκι με χάρμπουγκερ και τέτοια. Στο Κολόμπους Σερκλ.
    Ελληνας είναι σκέφτηκα. Τότε όλα σχεδόν αυτά τα καροτσάκια τα είχαν Ελληνες.

    Ηταν Σαλονικιός και σιγά μην δεν ήξερα να του κάνω πλάκα στα χαλλλλαρά.
    Μου έλεγε για την Μακεδονία [είχαμε τα ντράβαρα τότε –διαδηλώσεις εδώ και στην Αμερική με τους Σκοπιανούς] όταν ξαφνικά τον έπιασε ο πατροπαράδοτος λεβέντικος οίστρος και άρχισε να φωνάζει σε έναν άλλο συνάδελφό του απέναντι:

    -Μωρή poutsa!

    -Α, να χαθείς, βρωμόστομε!

    Και έμεινε άναυδος που ήμουνα Ελληνας και τον δούλευα τόση ώρα.

    Α, ναι είχε και σουβλάκια. Εκείνα τα «Γκρικ χίροζ».
    Και δεν ήθελε να τον πληρώσω κιόλας.

  99. ΓιώργοςΜ said

    100 Αυτό εδώ το ξανάδα; https://www.youtube.com/watch?v=P9QOYYq3GkE

  100. sarant said

    96 Ανάγονται στην ίδια ΙΕ ρίζα, ο συς κάπρος και ο capricorn (από το caper = τράγος)

  101. Γς said

    102:

    Κατσίκι στα Λατινικά, αλλά αγριογούρουνο στ αρχαία Ελληνικά ο κάπρος.

    Και πεθύμησα το Κάπρι. Το Καπρί που ‘ναι φινί. Που μας τελείωσε…

    Να το ακούσετε, έστω και για λίγο. Ετσι;

  102. leonicos said

    Ηραίος Κούσαν

  103. leonicos said

    Μαθαίνω να κάνω ανάρτηση

  104. Ριβαλντίνιο said

    @ leonicos

    Λεώνικε, κοίτα μερικούς χάρτες που βρήκα με τους λαούς της Βίβλου που ζούσαν στην Χαναάν πρίν περάσει ο Ιησούς του Ναυή τον Ιορδάνη. Δεν έχω ξαναδεί σε ελληνική βιβλιογραφία. Πιστεύω θα σου αρέσουν :

    A
    B
    C
    D

    Έχει Ευαίους, Γεργεσαίους, Φερεζαίους, Ιεβουσαίους, Κενίτες, βιβλικούς Χετταίους, Χαναναίους, Χορραίους, «γίγαντες» ( Ενακίμ, Ραφαΐν , Ομμίν, Ζομζομμίν), Αμαληκίτες, Εδωμίτες, Μωαβίτες, Αμμωνίτες, Αμοραίους, Μαδιανίτες, Φοίνικες και Αραμαίους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: