Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μακρόν προ Λεπέν προτιμάται

Posted by sarant στο 26 Απρίλιος, 2017


Ο τίτλος του σημερινού άρθρου αποτελεί μάλλον εύκολο λογοπαίγνιο με τον παλιό κανόνα, που τον μαθαίναμε την εποχή του πολυτονικού, που έλεγε «μακρόν προ βραχέος περισπάται», και με το επώνυμο του νικητή του πρώτου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, του Εμανουέλ Μακρόν, που εκτός σεισμού θα αναδειχθεί Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας στον δεύτερο γύρο, στις 7 Μαΐου. Κι άλλα λογοπαίγνια είδα να γίνονται, π.χ. με την έκφραση «επί μακρόν» ή με την πρόβλεψη ότι ο Μακρόν θα βγει πρώτος μακράν, αλλά στο σημερινό άρθρο δεν θα σταθούμε στην ευτράπελη πλευρά των γαλλικών εκλογών -αρκεί ο τίτλος.

Για τις γαλλικές εκλογές είχα γράψει μερικά πράγματα στο σαββατιάτικο άρθρο, ταιριάζει λοιπον τώρα να κάνουμε έναν σχολιασμό των αποτελεσμάτων και κυρίως να δούμε τι μέλλει να συμβεί στη συνέχεια -όχι μόνο στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 7 Μαΐου, αλλά και (κυρίως; ) στις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν, πάλι σε δύο γύρους, τον Ιούνιο.

Τα αποτελέσματα ήταν τελικώς τα αναμενόμενα -για μια φορά οι δημοσκοπήσεις και οι εκτιμήσεις ψήφου επιβεβαιώθηκαν: προκρίθηκαν στον β’ γύρο ο κεντρώος Εμανουέλ Μακρόν, υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Βαλς επί προεδρίας Ολάντ, και η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν. Τρίτος ο δεξιός Φρανσουά Φιγιόν, πρώην πρωθυπουργός επί προεδρίας Σαρκοζί, τέταρτος με πολύ μικρή διαφορά ο αριστερός Ζαν Λυκ Μελανσόν, που υποστηριζόταν από το Αριστερό Κόμμα, το Γαλλικό Κ.Κ. και άλλες δυνάμεις (εδώ τα αναλυτικά αποτελέσματα).

Γενικά οι διαφορές μεταξύ των τεσσάρων πρώτων δεν ήταν μεγάλες κι αν κάνετε τις πράξεις θα δείτε ότι αν με έναν μαγικό τρόπο οι ψήφοι των δύο τροτσκιστών υποψηφίων (Πουτού και Αρτώ) μεταφέρονταν όλες στον Μελανσόν, ο υποψήφιος της «Ανυπόταχτης Γαλλίας» θα ξεπερνούσε (ελάχιστα) τη Μαρίν Λεπέν και θα ερχόταν δεύτερος.

Ο σοσιαλιστής υποψήφιος Μπενουά Αμόν έμεινε πέμπτος, όπως αναμενόταν, αλλά με πολύ χαμηλό ποσοστό, μόλις 6,3% -τον εγκατέλειψαν τα στελέχη του κόμματός του και πήγαν στον Μακρόν, αλλά και αρκετοί ψηφοφόροι που στράφηκαν στον Μελανσόν δίνοντας στον αριστερό υποψήφιο τη δυνατότητα να έρθει πρώτος -για πρώτη φορά ύστερα από αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις- σε μερικές παραδοσιακά αριστερές εκλογικές περιφέρειες (Αριέζ, Σεν Ντενί, Ντορντόνι, κάποια υπερπόντια εδάφη).

Ο Αμόν ήταν μέλος της πρώτης κυβέρνησης των σοσιαλιστών το 2012 και αποπέμφθηκε το 2014 όταν ανατέθηκε η πρωθυπουργία στον Μανουέλ Βαλς και το υπουργείο οικονομικών στον Μακρόν. Είναι ειρωνεία της ιστορίας ότι η προεδρία Ολάντ κρίθηκε η πιο αποτυχημένη όλων των εποχών -σε σημείο που ο ίδιος ο απερχόμενος πρόεδρος να μην τολμήσει να κατέβει υποψήφιος!- σε μεγάλο βαθμό λόγω της αποτυχίας της στον οικονομικό τομέα, κι όμως ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης αυτής είναι φαβορί για την προεδρία.

Ο Μακρόν έχει ιδρύσει το κίνημα En Marche!, που αρνείται να χαρακτηριστεί αριστερό ή δεξιό. Έτσι, είναι η πρώτη φορά σε προεδρικές εκλογές που τα δύο μεγάλα κόμματα που εναλλάξ κυβέρνησαν τη Γαλλία τις τελευταίες δεκαετίες, Σοσιαλιστικό Κόμμα και Ρεπουμπλικάνοι, βρίσκονται και τα δυο αποκλεισμένα από τον πρώτο γύρο. Οι κεντροδεξιοί δεν το είχαν ξαναπάθει αυτό.

Κι εδώ φαίνεται η σημασία των βουλευτικών εκλογών που θα ακολουθήσουν. Όπως είχαμε γράψει στο προηγούμενο άρθρο, ο Πρόεδρος που θα εκλεγεί στις 7 Μαΐου θα είναι δύσκολο να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στη Βουλή που θα αναδειχεί τον Ιούνιο -και η Γαλλία δεν είναι προεδρική δημοκρατία, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πρόεδρος έχει υπερεξουσίες αλλά όχι τόσες όσες στις ΗΠΑ (και σε άλλες χώρες της ηπείρου, π.χ. στη Βενεζουέλα). Όταν ο πρωθυπουργός ανήκει σε διαφορετικό κόμμα (όπως συνέβη τρεις φορές στο παρελθόν, δυο φορές με πρόεδρο τον Μιτεράν και μια με πρόεδρο τον Σιράκ) ο ρόλος του Προέδρου περνάει σε δεύτερο πλάνο, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ απλώς τελετουργικός όπως στην Ελλάδα ή στη Γερμανία.

Οι εκλογές του Ιουνίου θα έχουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία επειδή είναι πολύ πιθανό να γίνουν σε καθεστώς διάλυσης του κάποτε κραταιού Σοσιαλιστικού Κόμματος -ένα κομμάτι του θα συνεργαστεί με το κίνημα του Εμανουέλ Μακρόν, πιθανώς το άλλο κομμάτι με την αριστερά. Να σημειωθεί ότι οι εκλογές στη Γαλλία γίνονται σε μονοεδρικές περιφέρειες σε δύο γύρους, κάτι που καθιστά αναγκαία τη σύμπηξη ευρύτερων συνεργασιών -ως τώρα, το Εθνικό Μέτωπο του Λεπέν (και αργότερα της Λεπέν) ελάχιστους βουλευτές έχει εκλέξει, ακριβώς επειδή στον β’ γύρο συνασπίζονται όλες οι άλλες δυνάμεις εναντίον του.

Αλλά πριν φτάσουμε στον Ιούνιο έχουμε τον Μάιο -τον β’ γύρο των προεδρικών εκλογών. Και σε αυτόν τον δεύτερο γύρο συμμετέχουν ένας κεντρώος, οικονομικά νεοφιλελεύθερος, και η ακροδεξιά Λεπέν. Θα μπορούσε βέβαια να είναι και χειρότερα -θα μπορούσε, ας πούμε, να έχει έρθει πρώτη η Λεπέν και δεύτερος ο Φιγιόν, που το εκλογικό του πρόγραμμα ήταν πολύ πιο ακραία νεοφιλελεύθερο από του Μακρόν, ενώ σε κοινωνικά θέματα οι θέσεις του ήταν σχεδόν τόσο συντηρητικές όσο και της Λεπέν.

Ωστόσο, παρότι τα χειρότερα αποφεύχθηκαν και παρόλο που η εκλογική επίδοση του Μελανσόν είναι πολύ ενθαρρυντική, οι αριστεροί της Γαλλίας βρίσκονται μπροστά σε δίλημμα την μεθεπόμενη Κυριακή: να στηρίξουν τον κεντρώο νεοφιλελεύθερο, που το πρόγραμμά του είναι διαμετρικά αντίθετο από το δικό τους; Μήπως έτσι ανοίγει ο δρόμος για την ακροδεξιά;

Ο Μπενουά Αμόν έκανε διάκριση ανάμεσα στον πολιτικό αντίπαλο (Μακρόν) και στην απειλή για τη δημοκρατία (Λεπέν). O Πιέρ Λοράν, γραμματέας του Γαλλικού Κ.Κ. δήλωσε, μεταξύ άλλων: «Υπάρχει ένας δεύτερος γύρος στον οποίο δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου, όπως και εκατομμύρια άνθρωποι. Θα νικήσουμε τη Μαρίν Λεπέν. Καλώ να την νικήσουμε και μόνο ένα ψηφοδέλτιο υπάρχει για να το κάνουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι στηρίζουμε το πρόγραμμα του Εμμανουέλ Μακρόν, τον οποίο επίσης θα κληθούμε να πολεμήσουμε».

Και οι δυο ακολουθούν την παραδοσιακή τακτική του δημοκρατικού μετώπου, όπως είχε γινει και το 2002. Ωστόσο, ο Ζαν Λυκ Μελανσόν το βράδυ των εκλογών δεν κάλεσε τους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν Μακρόν (όπως είχαν κάνει άλλοι αποτυχόντες υποψήφιοι) και, όπως διαβάζω, έχει καλέσει τους 450.000 εγγεγραμμένους υποστηρικτές του σε διαδικτυακό δημοψήφισμα με τρία ερωτήματα: Μακρόν, Άκυρο ή Αποχή;

Ταυτόχρονα, κάποιοι υποστηρικτές του Μελανσόν έχουν ξεκινήσει εκστρατεία στα γαλλικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το σύνθημα «Χωρίς εμένα στις 7 Μαΐου«, καταγγέλλοντας τον εκβιασμό, όπως τον θεωρούν, και αρνούμενοι να διαλέξουν «ανάμεσα στην πανούκλα και στη χολέρα», όπως είναι μια γαλλική παροιμιώδης έκφραση.

Δεν είναι ακατανόητη αυτή η στάση -αλλά δεν τη βρίσκω σωστή. Εγώ από ιδιοσυγκρασία προτιμώ να διαλέγω -όπως έχω ξαναγράψει, ακόμα και ο Οδυσσέας επέλεξε ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη. Έπειτα, ενώ είναι θεωρητικά σωστή η επισήμανση ότι πρέπει να καταπολεμηθεί το σύστημα που γεννάει τις Λεπέν, όταν κινδυνεύει να καεί το σπίτι σου δεν είναι η ώρα να πάρεις μέτρα για το σαράκι που κατατρώει τον ξύλινο σκελετό του (αυτό κάπου το διάβασα και δεν θυμάμαι πού).

Οπότε, αν εγώ είχα δικαίωμα ψήφου στις γαλλικές εκλογές θα έκανα την καρδιά μου πέτρα και θα ψήφιζα τον Μακρόν, παρόλο που οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν άνετη επικράτηση του κεντρώου υποψήφιου. Η ψήφος είναι θέμα αρχών και δεν είναι σωστό να απέχεις σκεπτόμενος ότι έτσι κι αλλιώς οι άλλοι θα κάνουν τη βρόμικη δουλειά (άλλωστε κάτι τέτοιο σκέφτηκαν πολλοί το 2002 και πέρασε στον β’ γύρο ο πατήρ Λεπέν, ενώ και τωρινές αναλύσεις δείχνουν ότι εάν η αποχή είναι μεγάλη δεν αποκλείεται νίκη της Λεπέν).

Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και το σαράκι…

Advertisements

212 Σχόλια to “Μακρόν προ Λεπέν προτιμάται”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Μακρόν και περιμένοντας τον .. ΚονΤό

  2. Γς said

    Μακρόν και Μακρής

    Και χτυπάει το τηλέφωνο στο εργαστήριο:

    -Μακρή είπατε; Δεν έχουμε κανένα Μακρή κύριε εδώ.

    Και βλέποντας τον κοντούλη τον Γιώργο που είχε ερθει κοντά, συνεχίζω:

    -Εδώ μόνο ένα Κοντό έχουμε

  3. Γς said

    Το μακρόν και το Κοντόν.

    Μακρόν και Μάκρο, το πολυκατάστημα, που το’ χει πάρει κι αυτό ο Σκλαβενίτης.

    Της διεθνούς αλυσίδας METRO.
    Στην Ελλάδα όμως το όνομ υτό το είχε καπαρώσει άλλο πολυκατάστημα κι έτσι το είπαν Μάκρο.

    Κάτι μάθατε και σήμερα

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Εγώ θα σταθώ στον τίτλο. Παρά τα τόσα χρόνια στο δημοτικό που διδάχτηκα το πολυτονικό, εμένα μου έμεινε ο Τσιφόρος:

    «Μακρόν προ βραχού…»
    «Βραχέος!»
    «Ε, περισπάται. Και δεν πα να περισπάται;»

    (από τα «Παιδιά της πιάτσας» ή «Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα).

    Όσο για την ουσία, νομίζω πως το συμπέρασμα του άρθρου είναι αυτονόητο. Δεν πρόκειται για περίπτωση «τι λύκος να σε φάει, τι αρκούδα», που θα ήταν αν οι υποψήφιοι ήταν και οι δύο περί του κέντρου τυρβάζοντες ή ενπασηπεριπτώσει «εντός του δημοκρατικού τόξου». Μάλλον για επιλογή μεταξύ δαγκώματος σκύλου και οχιάς πρόκειται.

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Αντίστοιχο σενάριο για την Ελλάδα θα ήταν να βρεθούν ξερωγώ στον δεύτερο γύρο ο ΓΑΠ (ως …αντάρτης του ΠΑΣΟΚ) και ο Μιχαλολιάκος.
    Μπρρρ…
    Και ξανά μανά μπρρρ…

  6. LandS said

    «τι μέλλει να συμβεί»
    Κάτι μεταξύ του «τι πάει να γίνει» και του «τι μέλλει γενέσθαι»

  7. Αυτό δεν είναι τίποτε μπροστά στο ελληνικό δίλλημα που έρχεται ταχύτατα αν συνεχίσει το κράτος να είναι ο …Ολυμπιακός !!

    Κούλης ή τα κουλά ;;;;

    Γιατί η δικαστική απόφαση είναι καθαρά πολιτική : δεν είναι δυνατόν να θεωρείται ένοχος σε ΟΛΑ, και να τιμωρείται με την ελαφρότερη ποινή ενω ο ΙΔΙΟΣ ο ένοχος έχει εξαφανίσει τα πειστήρια, δηλαδή τα βίδδεο για δεύτερη φορά γράφοντας τους νόμους στα παλιά του παπούτσια (η πρώτη ήταν με τον ΠΑΟ το 2013). Επίσης είναι το δεύτερο ματς μετά αυτό με τον Πλατανιά που επειδή δεν τους αρέσει το αποτέλεσμα στο ημίχρονο δημιουργούν φασαρίες, δεν έτυχε, είναι πάγια τακτική τους. ποτοπή το λένε νομικά αυτό ;
    Το ότι η κυβέρνηση φοβήθηκε το πολιτικό κοστος του υποβιβασμού του ΟΣΦΠ φαίνεται και από την τιμωρία του ποδοσφαιριστή Σεμπά του ΟΣΦΠ που ενώ στο βιδδεο δεν φαίνεται ξεκάθαρα να έχει πρόθεση τιμωρήθηκε με την μέγιστη των προβλεπομένων ποινών για εξισορρόπηση…
    Εντελώς ρηχή αντιμετώπιση για μια μερίδα οπαδών που δεν δίστασε δυο φορές να παραδώσει τον Δήμο Πειραιά στους εκλεκτους του ΟΣΦΠ με τις υποδείξεις των προέδρων τους. Δηλαδή περιμένουν στον Σύριζα υποστήριξη από τον Μαρινάκη ; το άλλο με τον Τοτό, το ξέρουνε ;

    Υπομονή μέχρι να εκδικασθεί η έφεση και μετά ο καθένας ότι έσπειρε θα θερίσι

  8. Μεταφραστής said

    Καλημέρα Νίκο,

    όπως τα γράφεις, συμφωνώ ότι κακώς φτάσανε οι Γάλλοι σε αυτούς τους δύο στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.
    Και συμφωνώ επιπλέον ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνει πρόεδρος η νεοναζίστρια Λεπέν.
    Πάντως, υποθέτοντας ότι ο Μακρόν θα αποκλείσει την νεοναζίστρια, με αρκετές ψήφους, ας υπάρξει και το «κόμμα» της μεγάλης αποχής.

  9. Γς said

    Μακρόν προ βραχέος

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Αναρωτιέμαι αν οι νεότεροι μαθαίνουν τον σχολικό κανόνα «μακρόν προ βραχέος…» (στα αρχαία, πλέον)
    Εχουμε κανέναν νεότερο;

  11. Γς said

    Πόσο νέο;

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Pasokification και στη Γαλλία;

    Ο Σταύρος την Δευτέρα που μας πέρασε, είχε την τιμητική του.Τον είχε ο Χαρίτος στην ΕΤ1. Ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάστηκε ως το αντίστοιχο του Μακρόν!

  13. Γς said

    11:

    -Θέλετε να δείτε το μηχανάκι;

    Τους απάντησα όταν έπαθαν την πλάκα τους σ ενα μαγαζί που τους είπα ότι ήρθα για την αγγελία τους:

    Ζητείται νεος με μηχανάκι

  14. Babis said

    Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι η αντιπροσωπευτική «Δημοκρατία» δεν είναι Δημοκρατία. Αν όσοι διαφωνούν με το πρόγραμμα το μακρόν, απέχουν τότε ο Μακρόν θα εκλεγεί από την μειοψηφία, αν πάλι τον ψηφίσουν τότε εξουσιοδοτούν τον Μακρόν να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα που είναι αντίθετο από αυτό που θα ήθελαν

  15. Babis said

    #5
    Το αντίστοιχό ζευγάρι είναι μάλλον Τσακαλώτος – Μιχαλολιάκος

  16. Παναγιώτης Κ. said

    Η σκηνή στα Βομβίδια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
    Εμφανίζεται ο Παπαθεμελής. Ένας ψηλός σκύβει και τον ασπάζεται.
    Ένας τρίτος στην παρέα σχολιάζει γελώντας: Μακρόν προ βραχέος περισπάται. 🙂

  17. Babis said

    Η καλύτερα Βαρουφάκης – Μιχαλολιάκος

  18. LandS said

    Θεωρώ τους αριστερούς «ούτε-ούτε» τόσο μύωπες που δεν βλέπουν πέρα από την 10 Ιουνίου.

  19. Και επειδή αρκετοί εδω μέσα θεωρούν το ποδόσφαιρο ανάξιο λόγου τους προτείνω να μάθουν αν περισσότερος κόσμος βλέπει ένα ντέρμπυ ή τις ομιλίες του Αλέξη και του Κούλη και να πάνε μια βόλτα σ’ ενα καφενείο με συνδρομητική όταν έχει ματς να δούνε πόσος κόσμος πάει στην πιο φτηνή (και πολλές φορές μοναδική) διασκέδαση μεσ’ στην κρίση. Μ’ ένα δίευρο πίνει το καφεδάκι του και βλέπει το ματς να ξεχάσει τα βάσανά τους, πολλές φορές και χωρίς το δίευρο, όρθιοι λίγο πιο μακριά… ή μήπως πρέπει να αλλάξουε τρόπους διασκέδασης του λαού ;

    https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/17990844_1056950731106572_1262163926756630733_n.jpg?oh=38e4efca8177f1a5bd213334eaee0785&oe=598F9E65

  20. Λεύκιππος said

    Τελικά, και η δημοκρατία έχει τα αδιέξοδά της, έστω κι αν απλώς τα δίνουμε διαφορετικό όνομα για να τα προσπεράσουμε.

  21. cronopiusa said

    Η ιταλική αριστερά

    Σ’ αυτή μωρέ την εποχή μας την τρελή
    βλέπει κανείς με πόνο
    Χαθήκαν οι παλιοί μας οι αρματολοί
    κι οι κλέφτες μείναν μόνο.

    Κλέφτη του ’21, τώρα δεν θα βρεις κανένα
    άλλοι κλέφτες μπήκαν τώρα μεσ’ την ένδοξή μας χώρα.

    Καλή σας μέρα…

  22. LandS said

    19 Μη το παρατραβάς γιατί τις τελευταίες εβδομάδες Σαρβάιβορ βλέπουν και τα κατοικίδια.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    @13. Το πρόγραμμα για το καινούργιο… ταξείδι προχωρεί;

  24. Πέπε said

    @10:
    Εγώ τους το αναφέρω και έτσι, γιατί ακόμη κι αν το σφάζουν (π.χ. «μακρό προς βραχύ) το θεωρώ κάπως ευκολομνημόνευτο ως ποιηματάκι.

    ____________

    Προσυπογράφω τα καίρια σχόλια του Γς (#1, #2, #3, #9, #11, #13: 100% των δικών του σχολίων και άνω του 50% των συνολικών σχολίων μέχρι στιγμής).

  25. Λεύκιππος said

    19 G, έχεις απόλυτο δίκιο. Κι όσο θυμάμαι με πόση σοβαρ(οφάνεια)ότητα και διάθεση εκδίκησης, αντιμετωπίστηκε μια πιατέλα με γαύρο σ’ ένα κάθισμα του γηπέδου!!!!!

  26. spiral architect 🇰🇵 said

    Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ τον τίτλο μιας γαλλικής ταινίας, όπου μια ακτιβίστρια κάνει έρωτα με τους ιδεολογικούς της αντιπάλους με σκοπό να τους τραβήξει προς τα αριστερά. Τελικά παντρεύτηκε ένα κρυόκωλο τύπο με τον οποίον αλληλοερωτεύτηκαν και το 2002 αναγκάστηκε να ψηφίσει τον (μισητό γι αυτήν) Ζακ Σιράκ για να μην βγει ο Ζαν Μαρί Λεπέν.
    Τουλάχιστον, οι Γάλλοι σκηνοθέτες αντιμετωπίζουν και τον πολιτικό κυνισμό με φινέτσα.

  27. atheofobos said

    Η ψήφος είναι θέμα αρχών και δεν είναι σωστό να απέχεις σκεπτόμενος ότι έτσι κι αλλιώς οι άλλοι θα κάνουν τη βρόμικη δουλειά ..

    Πολύ σωστό.
    Αυτό λέει και η κοινή λογική που δεν είναι τόσο κοινή όπως κοινώς νομίζουμε!

  28. spiral architect 🇰🇵 said

    @26: O επιμένων νικά: Le nom des gens

  29. atheofobos said

    26
    Πες μου τ’ όνομά σου.
    http://www.kathimerini.gr/428135/article/politismos/arxeio-politismoy/se3-gia-plysh-egkefaloy

  30. spiral architect 🇰🇵 said

    @29: Τη θυμήθηκα Αθεό, ευχαριστώ! 🙂

  31. Παναγιώτης Κ. said

    Σύγχυση λοιπόν υπάρχει στην κοινωνία και όχι μόνο στην Ελληνική αν αυτό μας παρηγορεί. Οπότε παίρνει…θάρρος ο Τζαβάρας και τα ψάλλει στην πλευρά της συμπολίτευσης λέγοντας: Είστε εγγενώς ανίκανοι να υπερασπιστείτε το (φιλελεύθερο) Σύνταγμα.

  32. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    28κε Δεν τν είχα προσέξει την ταινία. Παντως Σιράκ ψήφισε όλη η αριστερά πλην Αρλέτ Λαγκιγιέ.

  33. # 22

    Σταύρο δεν ξέρω γιατί δεν έχω δει ποτέ …σαβούρα-άιβορ αλλά δεν πιστεύω πως την ώρα του ντέρμπυ έχει πεισσότερη τηλεθέαση από το ματς. Η ουσία είναι μία : 4 αστυφύλακες τραυματίσθηκαν και διακομίσθηκαν στο νοσοκομείο από τις συμπλοκές με ανθρώπους του ΟΣΦΠ που φύλαγαν τον χώρο των διαιτητών, οι ίδιοι εδώ και χρόνιαδεν αφήνουν την αστυνομία ναλειτουργήσει νόμιμα τις κάμερες και οι άλλοι σου λένε πως δεν έχουμε βιδδεο για αποδεικτικό υλικό και αφου δεν υπάρχει τραυματισμός διαιτητή και παρατηρητη, δεν βάζουμε ποινή υποβιβασμού !!!
    Ο παρατηρητής εννοείται πως παυθηκε οριστικά από τους ίδιους δικαστές για πλημμελή άσκηση καθηκόντων !!!
    Και το κλού για τον δεύτερο παρατηρητή που κατέθεσε πως κτυπήθηκε απεφάνθησαν πως αφού συνέχισε το έργο του δεν ήταν τίποτε το σοβαρό !!

    Ψάξτο λιγάκι, θα σου σηκωθεί η τρίχα !!

    https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/17990844_1056950731106572_1262163926756630733_n.jpg?oh=38e4efca8177f1a5bd213334eaee0785&oe=598F9E65

  34. spiral architect 🇰🇵 said

  35. Κουνελόγατος said

    Το σίγουρο είναι το μαύρο στη φασίστρω.

  36. Κουνελόγατος said

    ΓΜΤ. Καλημέρα.

  37. Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία
    http://bit.ly/2p1RRPx

  38. leonicos said

    Έχετε αμφιβολία ότι θα βγάλουν την Λεπέν την επόμενη φορά;

    Εγώ δεν έχω καμιά. Γενική στροφή προς τα δεξιά. Μερικοί δεν τολμούν ακόμα να προχωρήσουν ώς την Λεπέν, βρομάει ο φασισμός όσο και νά ‘ναι. Το κακό είναι ότι τα κοινωνικά μέτρα και η ισλαμοφοβία μπαίνουν στο ίδιο καλάθι.

    Α, ρε, Γς, κορυφαίε! Έχω μερικές γυναίκες να σου στείλω, αλλά δεν ξέρω ακόμα πώς να τις βάλω εδώ, να τις εγκρίνεις πρώτα

  39. spiral architect 🇰🇵 said

    @37:

    Άρα, ακόμα και αν η Λε Πεν κερδίσει στο δεύτερο γύρο, είναι και αυτή απλά μια εφεδρεία του κατεστημένου, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ. Ιστορικά, η ακροδεξιά πάντα αποτελούσε τη λύση έκτακτης ανάγκης του κατεστημένου, όταν τα πράγματα στράβωναν.
    Εν ολίγοις, αν εγώ είχα δικαίωμα ψήφου στις γαλλικές εκλογές θα έκανα την καρδιά μου πέτρα και θα’ ριχνα άκυρο.
    (πώς λένε το Λάμπρο στα γαλλικά;)

  40. spiral architect 🇰🇵 said

    .. η τελευταία παράγραφος έκτος του quote. 😳

  41. Alexis said

    #19: Μ’ ένα δίευρο πίνει το καφεδάκι του και βλέπει το ματς να ξεχάσει τα βάσανά τους,…

    Χα, χα! Εγώ την προηγούμενη Πέμπτη πήγα σε καφετέρια στη Θεσσαλονίκη, μου πιάσανε τον κώλο (πλήρωσα 4,5 € την μπύρα) και όχι βάσανα δεν ξέχασα αλλά έφυγα και πικραμένος, αφού είδα την αγνή και ατρόμητη Πανάθα να χάνει για δεύτερη φορά από τους γενίτσαρους της Φενέρ! 😆
    Άστα να πάνε…

  42. Γς said

    39:

    Λααμπγό

  43. Γς said

    Λαμπγό! γαμωτό

  44. Idom said

    Αν οι φιλελέ «πολιτικές» συνεχιστούν, η ακροδεξιά συνεχώς θα ενισχύεται από την βάση. Η Λεπέν ή ο κληρονόμος της απλά θα χρειαστεί να περιμένει λίγα χρόνια ακόμα.

    Μού φάινεται ότι η σοφότερη επιλογή είναι η αποχή και κατόπιν η βαρβάτη συμμετοχή στα κοινά και ο έλεγχος τής οικονομικής ελίτ και των τραπεζών. (Ε, ναι, και τής εξουσίας που απλώς είναι πια το μαντρόσκυλο των παραπάνω.)

    Idom

  45. cronopiusa said

    Άλλαξαν οι καιροί, Ισπανικό νηπιαγωγείο διδάσκει πεντάχρονα να στήνουν επιχειρήσεις, να διαχωρίζονται σε επιχειρηματικά στελέχη, να διαπραγματεύονται συμβάσεις Η δε ταινία, που απαθανατίζει το κατόρθωμα τους Επιχειρηματίες 5 χρονών EMPRESARIOS DE 5 AÑOS. LA PATRULLA A CUATRO PATAS. διεκδικεί βραβείο στις Utopías Educativas…

  46. Κουνελόγατος said

    «Κι άλλα λογοπαίγνια είδα να γίνονται, π.χ. με την έκφραση «επί μακρόν»».

    https://left.gr/news/ton-makron-esto-kai-ohi-epi-makron

  47. ilias said

    @28 Στην τανία κάνει και ένα μικρό πέρασμα και ο Ζοσπέν.

  48. LandS said

    33 Τόσο πολλή τηλεθέαση για τόσο πολλή ώρα μόνο σε περιόδους Πανευρωπαιϊκού και Μουντιάλ έχει το ποδόσφαιρο.

    Κατά τα άλλα, δεν διαφωνώ ότι κάπως έτσι για να μη πω χειρότερα, από πλευράς Ολυμπιακού, εξελίχτηκαν τα πράματα.

  49. cronopiusa said

    Ζαν Λυκ Μελανσόν 7 εκατομμύρια ψήφους, Μαρίν Λεπέν 7,6 και Εμανουέλ Μακρόν 8.5. Τα 2,2 εκατομμύρια ψήφων του Μπενουά Αμόν θα μπορούσαν ν΄αλλάξουν την ροή της Ιστορίας.

  50. sarant said

    46 Δεν είχα προσέξει το άρθρο του Παντελή, ευχαριστώ!

  51. spiral architect 🇰🇵 said

    Όχι στα διλήμματα: Επιλέγοντας τον απατεώνα για να αποφύγεις τον φασίστα σημαίνει ότι σου αξίζουν και οι δύο.

  52. aftercrisis said

    Πώς ψήφισαν στη Γαλλία; Και ποιοί ψήφισαν ποιόν;
    Φίλιπ Κουν: Γαλλία, γεωγραφικός και κοινωνικός χάρτης του δεξιού λαϊκισμού. Εικόνα γνώριμη, όπως ΗΠΑ και Βρετανία;
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2017/04/blog-post_25.html

    Σχόλιο: Με τέτοια εικόνα της πολιτικής πραγματικότητας ως ζοφερό φόντο – που δυστυχώς πάει να γίνει μόνιμο, σύνηθες και «κανονικό» σ΄ όλη τη Δύση – οι επιπόλαιες θριαμβολογίες κοντόφθαλμων και εφησυχασμένων φιλελεύθερων του τύπου «στη Γαλλία νικήθηκε η ακροδεξιά» και η ελαφρόμυαλη αποδοχή της ακροδεξιάς ως «Παπάγου έναντι του Πλαστήρα» από αρκετούς νεότερους της λεγόμενης αντισυστημικής Αριστεράς, αναλφάβητους στο μάθημα της ιστορίας, είναι ό,τι χειρότερο και πιό δυσοίωνο. Δείχνουν τί έλλειμμα οράματος και λογικής, καρδιάς και πνεύματος, ταλαιπωρεί τώρα τον κόσμο μας και εκθέτει σε τεράστιους κινδύνους τις νέες γενιές και το μέλλον.

  53. aftercrisis said

    Γευόμαστε πάλι μια από τα ίδια. Όπως στα παγκόσμια εκλογικά γεγονότα του 2016. Και πιο πρίν.
    Ο δεξιός λαϊκισμός κάνει καλά τη δουλειά στην οποία είναι ταγμένος. Οι ποικίλοι αντίπαλοί του έχουν σοβαρό πρόβλημα.
    Πολλοί, τόσο στη λεγόμενη ριζοσπαστική Αριστερά, όσο και στον πολιτικό χώρο που εκλαμβάνεται ή αυτοκατανοείται είτε ως φιλελεύθερη Σοσιαλδημοκρατία είτε ως «ενδιάμεσο Κέντρο», παραγνωρίζουν εξίσου τα περιεχόμενα της πολιτικής για χάρη των τύπων, της μορφής, του περιτυλίγματος. Συχνά ο λαϊκισμός είναι απλά ένα περιτύλιγμα. Σήμερα, ουσία και περιεχόμενό του είναι ένας δεξιός ριζοσπαστισμός νέου τύπου, ενώ τα «φαινόμενα», η ρητορική του συσκευασία, διασφαλίζουν τον κύριο λειτουργικό του ρόλο: Να παρέχει στους πολίτες, για λογαριασμό του συστήματος (με το χαμπερμασιανό νόημα της λέξης σύστημα, σε αντιδιαστολή με τον βιόκοσμο), νέες προσδοκίες ατομικής ευημερίας και ανόδου ή έστω σταθεροποίησης και επανόρθωσης. Δηλαδή, αυτά που δεν μπορεί πια να δώσει σήμερα, στον συνήθη, φτωχό πολίτη, ο οικονομικός φιλελευθερισμός και οι πολιτικές που τον στήριζαν στις 3 προηγούμενες δεκαετίες.
    Απίστευτη πολιτική τυφλότητα σε μερος της λεγόμενης νέας ή ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ακόμη και κόμματα όπως το ΚΚΕ, το ΑΚΕΛ ή και το ημι-αποσταλινοποιημένο Γαλλικό ΚΚ δεν μπαίνουν σφυρίζοντας αδιάφορα σε τόσο εμφανή πολιτική παγίδα.
    (απορία και ερώτημα προς εκπαιδευτικούς: Στην Ελλάδα, διδάσκονται τα συμβάντα του Μεσοπολέμου στο μάθημα της ιστορίας;)

  54. sarant said

    52 Eνδιαφέρον άρθρο.

  55. Pedis said

    Ο Πρόεδρος έχει υπερεξουσίες αλλά όχι τόσες όσες στις ΗΠΑ (και σε άλλες χώρες της ηπείρου, π.χ. στη Βενεζουέλα). Όταν ο πρωθυπουργός ανήκει σε διαφορετικό κόμμα (όπως συνέβη τρεις φορές στο παρελθόν, δυο φορές με πρόεδρο τον Μιτεράν και μια με πρόεδρο τον Σιράκ) ο ρόλος του Προέδρου περνάει σε δεύτερο πλάνο, χωρίς όμως να γίνεται ποτέ απλώς τελετουργικός όπως στην Ελλάδα ή στη Γερμανία.

    πιο συγκεκριμένα:

    * The president promulgates laws.

    * The president has a suspensive veto: when presented with a law, he or she can request another reading of it by
    Parliament, but only once per law.

    * The president may also refer the law for review to the Constitutional Council prior to promulgation.

    * The president may dissolve the French National Assembly

    * The president may refer treaties or certain types of laws to popular referendum, within certain conditions, among
    them the agreement of the Prime minister or the parliament.

    * The president is the Commander-in-Chief of the French Armed Forces.

    * The president may order the use of nuclear weapons.

    * The president names but cannot dismiss the Prime minister. The president names and dismisses the other
    ministers, with the agreement of the Prime minister.

    * The president names most officials (with the assent of the cabinet).

    * The president names certain members of the Constitutional Council.

    * The president receives foreign ambassadors.

    * The president may grant a pardon (but not an amnesty) to convicted criminals; the president can also lessen or
    suppress criminal sentences. This was of crucial importance when France still operated the death penalty: criminals
    sentenced to death would generally request that the president commute their sentence to life imprisonment.

    All decisions of the president must be countersigned by the prime minister, except dissolving the French National Assembly, choice of prime minister, dispositions of Article 19.

    https://en.wikipedia.org/wiki/President_of_France
    πιο διεξοδικα:
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Pr%C3%A9sident_de_la_R%C3%A9publique_fran%C3%A7aise

  56. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Ιστορική (και μπράβο του) η προτροπή του ΚΚ Γαλλίας του Πιερ Λορέν που διαχώρισε την θέση του από τον Ζαν Λύκ και δήλωσε στήριξη στον Μακρόν χωρίς αλλά, γιατί και διότι… (Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν τον Μακρόν να έχει συνδιαλλαχτεί προηγουμένως με τον Κουτσούμπα για να εξασφαλίσει την υποστήριξη της αριστεράς).

    34: Spiral
    τι Ζαμπόν, το Βούρστ διατί το αποκρύπτεις;;;;
    39: ..πώς λένε το Λάμπρο στα γαλλικά;.. Πας-καλ(ά) ;;;

  57. Pedis said

    – είναι ενδιαφέρον ότι με είκοσι τα εκατό θα βγει συνταγματικός μονάρχης για πέντε χρόνια.

    – για την ώρα φαίνεται ότι ο τυπικός ψηφοφόρος του Μελαμακροφιγιόν θα χωριστεί στα δύο.

    Την επόμενη φορά και μετά την νιοστή εμπειρία προέδρου φιλελέ δημοκρατικοτοξίτη θα πάει ψυχή και σώμα σε πρόεδρο φιλελέ φασίστα.

  58. spiral architect 🇰🇵 said

    – Μεκρόν ή Λεπέν;
    – Δώσε τώρα τη ΔΕΗ και κράτα τα διλήμματα για πάρτη σου!

  59. LandS said

    51
    «Επιλέγοντας απατεώνα για να αποφύγεις τον φασίστα σημαίνει ότι σου αξίζουν και οι δύο»

    Παραλλαγή της εξυπνάδας «Κάθε Λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει».

    Πρώτα από όλα η κάθε επιλογή μέσω εκλογών είναι του Λαού ή αν αυτό ακούγεται βαρύ, του συνόλου των ψηφοφόρων και όχι του κάθε ατόμου ξεχωριστά. Μπορεί ο μεμονωμένος ψηφοφόρος να νοιώθει «δικαιωμένος επειδή δεν συναίνεσε ή δεν συμμετείχε σ’ αυτό το φιάσκο» αλλά αυτό είναι καθαρός υποκειμενισμός και, όπως ασφαλώς γνωρίζεις, ο υποκειμενισμός είναι το πρώτο στάδιο του ελιτισμού.
    Μετά υπάρχουν «εντός πλαισίου» διαδικασίες να αντιμετωπίσεις τον απατεώνα, ενώ για να αντιμετωπίσεις τον φασίστα που κατέλαβε μια ηγεμονεύουσα θέση πρέπει να καταφύγεις σε πολύ περισσότερο δραστικά και επικίνδυνα μέσα από το να ρίξεις μια ψήφο εναντίωσης.
    Αυτά από την «τεχνοκρατική» άποψη.

    Πάμε τώρα στη Πολιτική. Με το που επέλεξε λοιπόν ο Γαλλικός Λαός, (συγγνώμη, οι Γάλλοι ψηφοφόροι) το 2002 τον απατεώνα, του άξιζε και ο απατεώνας και ο φασίστας. Πρόσεξε, ο φασίστας όχι ο Φασισμός ελπίζω. Γιατί δεν πιστεύω να υπάρχει στον κόσμο μη-ψυχοπαθής που να θεωρεί ότι αξίζει σε μια ομάδα ανθρώπων ο Φασισμός.

  60. cronopiusa said

  61. sarant said

    55 Γιαυτό και το γαλλικό καθεστώς έχει χαρακτηριστεί ημιπροεδρική δημοκρατία ή προεδροποιημένη κοινοβουλευτική δημοκρατία.

  62. spiral architect 🇰🇵 said

    @59: Και όλα αυτά για να μη βγει (που δεν βγαίνει ούτε με καθαρτικό) η Λεπέν και παλιότερα ο πατέρας της; Ωραία λοιπόν, διάλεξε.
    Προσωπικά, αν ήμουν στη Γαλλία (έχοντας τις ίδιες απόψεις) δεν θα το σκεφτόμουν καν.

  63. Alexis said

    #56, τέλος: Θα τον έλεγες και Μπριγιάν. 🙂

    #59, τέλος: Ναι έτσι είναι. Εκτός αν ο λαός επιλέξει αυτό που δεν γουστάρουμε. Τότε είναι άξιος της τύχης του. Και του αξίζουν τα πάντα… 😆

  64. cronopiusa said

    ΕΡΤ – ΕΚΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΤΕΓΩΝ

  65. Pedis said

    # 61 – ναι, έτσι ακριβώς ορίζεται: ημιπροεδρική. Σε κάθε περίπτωση ήθελα να κάνω πιο συγκεκριμένη την περιγραφή σου δηλ. ως ένα σύστημα ντεμί, δηλ. μεταξύ ενός προέδρου μονάρχη και ενός καρικατούρα. Η μέση τιμή δεν αποδίδει ακριβώς τις εξουσίες του προέδορου της Γαλλ. Δημοκρατίας ακόμη κι όταν αυτός δεν ελέγχει το κοινοβούλιο.

    Στην περίπτωση δε που ο Πρόεδρος έχει την πλειοψηφία της βουλής (οι βουλευτές εκλέγονται με σούπερ-πλειοψηφικό, μην το ξεχνάμε) τότε διαθέτει υπερεξουσίες.

    Κι όλα αυτά θα τα αποκτήσει ο Μακρόν για να μην βγει η Λεπέν ή θα κατσει στο σβερκο των γάλλων η φασίστρα με ένα εικοσι τα εκατό των ψήφων. Μιλάμε για θρίαμβο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

  66. Alexis said

    Δεν υπάρχουν διλήμματα κύριοι. Πρέπει πάση θυσία να εκλεγεί ο Μακρόν!

  67. Babis said

    #59
    «Πρώτα από όλα η κάθε επιλογή μέσω εκλογών είναι του Λαού»

    Αυτό δεν είναι «εξυπνάδα»;

    Τι σχέση έχει η ψήφος του λαού με την διακυβέρνηση της χώρας;
    Με τον Μακρόν συμφωνεί μόνο το 23%, αλλά θα κυβερνήσει.
    Με τον Τσίπρα συμφωνούσε το 36% αλλά κυβερνάει και το υπόλοιπο 64% που δεν συμφωνούσε. Για να μην πούμε ότι σε άλλα συμφώνησε το 36% και άλλα κάνει.
    Εκτός και αν μου πεις ότι ο Τσίπρας είναι τόσο δημοκράτης που όταν είδε ότι το πρόγραμμα του το στηρίζει μια μειοψηφία το άλλαξε.

  68. Μετά υπάρχουν «εντός πλαισίου» διαδικασίες να αντιμετωπίσεις τον απατεώνα, ενώ για να αντιμετωπίσεις τον φασίστα που κατέλαβε μια ηγεμονεύουσα θέση πρέπει να καταφύγεις σε πολύ περισσότερο δραστικά και επικίνδυνα μέσα από το να ρίξεις μια ψήφο εναντίωσης.
    Πες τα, LandS! Και ξαναπές τα!

  69. # 37,38, 39

    οσο ο νεοφιλελευθερισμός παράγει κοινωνική αδικία η ακροδεξιά θα είναι η ελπίδα των αδικημένων, δυστυχώς γιατί από την αριστερά προκοπή δεν είδαν.

  70. # 69 συνέχεια

    Και στην Ελλάδα δεν έγιναν όλοι αριστεροί και ψήφισαν Τσίπρα… αλλά τώρα όσοι πραγματικά υποφέρουν και δεν αντέχουν άλλο, δεν έχουν άλλη επιλογή από την ακροδεξιά αφού διεπίτωσαν πως η ΠΦΑ…πουφ !

  71. Το προηγούμενο παρέθετε το σχόλιο 51, αλλά κάπως έχασα τα εισαγωγικά.
    Και επειδή εδώ γλωσσολογούμε, «Επιλέγοντας τον απατεώνα για να αποφύγεις τον φασίστα σημαίνει ότι σου αξίζουν και οι δύο» δεν είναι ελληνικά. Στα αγγλικά η ενεργητική μετοχή συμπίπτει με το γερούνδιο («choosing a crook over a fascist means…»), στα ελληνικά όχι. Ή μάλλον δεν έχουμε γερούνδιο, όπως δεν έχουμε απαρέμφατο: ή την κάπως άκομψη περίφραση «το να επιλέξεις…» θα χρησιμοποιήσουμε, ή σε ονοματική φράση («η επιλογή του απατεώνα…») θα καταφύγουμε.
    Ακόμα και λιγότερο ακραίες περιπτώσεις, όπως «Βρίζοντας το κοινό» (τίτλος θεατρικού έργου) ή «Χορεύοντας με τους λύκους» (τίτλος ταινίας), μου φαίνονται κακόζηλοι αγγλισμοί.

  72. Alexis said

    #65: Κι όλα αυτά θα τα αποκτήσει ο Μακρόν για να μην βγει η Λεπέν ή θα κατσει στο σβερκο των γάλλων η φασίστρα…

    Κοίταξε να δεις… Αν η φασίστρα ήταν ένα δίμετρο μανούλι με μαστίγιο, ζαρτιέρες και ψηλοτάκουνες μπότες, δεν θα με χάλαγε να μου κάτσει στο σβέρκο ή οπουδήποτε αλλού.
    Κυριολεκτικά όμως… 😆

  73. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει κι αυτός…

    http://news247.gr/newspapers/Afternoon/estia/estia.4642248.html?watch=fullwidth&

  74. Δυστυχώς, G (69), έχεις δίκιο. Και στην προπολεμική Γερμανία, ένα σημαντικό μέρος της μάζας των κομουνιστών ψηφοφόρων υποστήριξε τελικά τον Χίτλερ…

  75. Κουνελόγατος said

    Κι αυτό μάλλον φρέσκο…

    http://www.efsyn.gr/arthro/ti-proteinei-o-melanson-gia-ton-v-gyro

  76. spiral architect 🇰🇵 said

  77. Pedis said

    # 72 – τι να σε κάνει μωρέ; Άσε τον Γς που είναι ο ειδικός του ιστολογίου σε αυτά.

    # 74 – ΤρολλΩχωχωχ!

  78. # 68

    Αγγελε κάνοντας τον συνήγορο του διαβόλου θα σου πω πως σχεδόν κανένας δεν ψηφίζει σκεπτόμενος πως θα απαλλαγεί από αυτόν που ψηφίζει. Αντίθετα έχει δεδομένο πως ο απατεώνας θα του στοιχίσει στην τσέπη του περισσότερο από τον φασίστα.

    Γι αυτό ξαναλέω αυτό που λείπει σήμερα από τους ψηφοφόρους και το ζητάνε είναι το αίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης που λείπει από τότε που κατέρρευσε το φόβητρο, ο κομμουνισμός. Δεν συγκινεί πλέον το αριστερά-δεξιά και νομοτελειακά όσο βαστάει αυτή κατάσταση η ακροδεξιά θα μεγαλώνει. Οσο υπήρχε ΕΣΣΔ ήταν παντού αμελητέα το γιατί το ξέρετε καλύτερα από μένα

  79. Triant said

    76 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  80. Εν τω μεταξύ ο (και θαυμαστής της Λεπέν) Τράκης έδειξε πως εννοεί κάποια πράγματα !!!

    Οπως έγινε νωρίτερα γνωστό, η εικόνα του Παναθηναϊκού στη σειρά με την Φενέρμπαχτσε «εξόργισε» τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ο οποίος αποφάσισε να ακυρώσει τα αεροπορικά εισιτήρια της ομάδας και η αποστολή να επιστρέψει με πούλμαν από την Πόλη.

    Το SDNA είναι το μοναδικό ελληνικό μέσο που είναι παρών στο σημείο, από το οποίο αναχώρησε στις 14:30 η αποστολή του Παναθηναϊκού για την Αθήνα με πούλμαν.

    Έντονες αντιδράσεις υπήρχαν από Αμερικανούς παίκτες και κυρίως τους Μάικ Τζέιμς, Κένι Γκάμπριελ και Κρις Σίνγκλετον. Αυτοί οι τρεις Αμερικανοί παίκτες του Παναθηναϊκού μαζί με τον Αντώνη Φώτση δεν επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο της επιστροφής.

  81. έτριξε κανένα απολίθωμα ;

  82. Μαρία said

    65
    Δεν είναι σούπερ πλειοψηφικό όπως το βρετανικό. Είναι πλ. σε 2 γύρους, πράγμα που επιτρέπει συμμαχίες. Ελάχιστοι βουλευτές πιάνουν τη απόλυτη πλειοψηφία απ’ τον πρώτο γύρο. Αυτός είναι κι ο λόγος που οι Λεπέν, μπαμπάς και κόρη, είχαν λιγότερες έδρες απ’ αυτές που αναλογούν στο ποσοστό τους.

  83. Παναγιώτης Κ. said

    @44. Αυτή είναι η λύση! Με πάθος συμμετοχή στα κοινά και έλεγχος.
    Να δω μια διαδήλωση π.χ στα γραφεία της ΔΕΗ για να σταματήσει αυτό το αίσχος όπου πληρώνουμε περισσότερα υπέρ τρίτων από ό,τι πληρώνουμε για κατανάλωση και τίποτε άλλο.
    Ή διαδήλωση σε ένα δήμο που μας χαρατσώνει χωρίς να μας παρέχει τις ανάλογες υπηρεσίες και πολλά άλλα παραδείγματα.

  84. Pedis said

    # 82 – σούπερπλειοψηφικό, λέμε!

    The Parliament (Parlement) has two chambers.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Elections_in_France

    The National Assembly (Assemblée Nationale) has 577 members, elected for a five-year term in single seat-constituencies directly by the citizens.

    The Senate (Sénat) has 348 members, elected for six-year terms. 328 members are elected by an electoral college consisting of elected representatives from each of 96 departments in metropolitan France, 8 of which are elected from other dependencies, and 12 of which are elected by the French Assembly of French Citizens Abroad (Assemblée des Français de l’étranger) which has replaced the High Council of French Citizens Abroad (Conseil Supérieur des Français de l’Étranger) a 155-member assembly elected by citizens living abroad.

  85. Μαρία said

    84
    Άσε τη γερουσία, για τις βουλευτικές μιλάμε. Σούπερ θα ήταν, αν μπορούσε κάποιος να εκλεγεί με σχετική πλειοψηφία απ’ τον πρώτο και μοναδικό γύρο.

  86. Pedis said

    # 85 – The National Assembly (Assemblée Nationale) has 577 members, elected for a five-year term in single seat-constituencies directly by the citizens.

    μονοεδρικές για το κοινοβουλιο.

    αν αυτό δεν είναι σούπερπλειοψηφικό …

    Η ΜΒ είναι εκτός συναγωνισμού.

  87. Μαρία said

    86
    Ότι πεις.

  88. Pedis said

    # 87 – εγώ ή τα δεδομένα;

  89. Γιάννης Ιατρού said

    63a: Alexis
    Διαμάντι ! 🙂

  90. sarant said

    88 Κάνεις λάθος λέμε. Πλειοψηφικό είναι το first past the post ειτε σε μονοεδρικές περιφέρειες είτε σε πολυεδρικές (όπως το 1952 στην Ελλάδα). Το γαλλικό σύστημα, όπως κακώς δεν αναφέρει η Βικιπαίδεια, αλλά όπως έγραψα στο άρθρο, έχει μονοεδρικές σε δύο γύρους. Αυτό ευνοεί τα κόμματα που έχουν μεγάλη δύναμη σε κάποιες περιοχές και που μπορούν να φτιάχνουν συμμαχίες.

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ε δεν το περίμενα να υπάρχει εδώ δίλημμα μεταξύ Μακρόν και Λεπέν κι ακόμη ότι δεν στοιχηματίζουμε ομόθυμα (για το μέλλον) στην επικράτηση των ουμανιστικών δυνάμεων. Συγγνώμη κιόλας, αλλά καληνύχτα μας τότε. Δηλαδή καλημέρα γιατί προσωπικά δεν τραμπαλίζομαι με τέτοια μα και μου.
    Παίρνουμε θέση στο καλύτερο καλό αλλά και στο λιγότερο κακό.

  92. Pedis said

    καλά, αν θέτε να αλλάξετε και το νόημα των απλών πραγμάτων, τι είναι πλειοψηφικό για να βγείτε με δίκιο, δεν θα τα χαλάσουμε. Μην είναι η πρώτη φορά.

    Έτσι κι αλλιώς τα δεδομένα έχουν παρουσιαστεί, ο καθενας ας κρίνει ανάλογα με την γκλάβα του ή τον καπνό που φουμάρει.

    —-

    Πάντως, για να διαπιστωσει κανείς για τι σόι αντιπροσωπευτική δημοκρατία μιλάμε στον περίφημο αστικό πολιτικό κόσμο και το ότι η ΜΒ παραδοσιακά είναι εκτός συναγωνισμού ακόμη και για την απάτη του αστικού αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού, ιδού ένα ιστορικό πικάντικο τιπ:

    The Representation of the People Act 1948 abolished all plural voting and university
    constituencies which had been ‘notional, not geographical, bodies of electors, comprising the
    graduates of particular universities’.
    https://www.parliament.uk/documents/commons-information-office/g01.pdf

    μέχρι και δυνατοτητα διπλής ψήφου προβλεπόταν μέχρι το 1948! Ω θεοί!

  93. Pedis said

    92β συμπλήρωμα στο 86.

    #90 -τώρα που ξαναδιαβάζω το σχόλιό σου είμαι περίεργος να δω τα επιχειρηματά σου πώς το μονοεδρικο σύστημα σε δύο γύρους δεν είναι πλειοψηφικό. Να υποθέσω ότι με αύξηση του αρθμού των γύρων μετατρέπεται σε αναλογική;

  94. sarant said

    93 Εστω μια περιφέρεια που έχει έξι έδρες και έστω ότι στις εκλογές παίρνουν μέρος τέσσερα κόμματα, δύο της (κεντρο+)δεξιάς και δύο της (κεντρο+)αριστεράς. Με την αναλογική θα έπαιρναν 2, 2, 1 και 1 έδρα.

    Στο πλειοψηφικό ελληνικού τυπου, το κόμμα που πλειοψηφεί, έστω και με 30%, παίρνει και τις 6 έδρες

    Στο βρετανικό πλειοψηφικό, αν δεν γίνουν προεκλογικές συνεργασίες, το μεγάλο κόμμα του ενός πόλου θα πάρει 3-4 έδρες και το μεγάλο κόμμα του άλλου πόλου 2-3 έδρες. Αν υπάρχει πέμπτο κόμμα εκτός πόλων μάλλον δεν θα πάρει τίποτα.

    Στο γαλλικό σύστημα, θα έχουμε β’ γύρο στον οποίο θα συμμετέχουν ένα κόμμα από κάθε πόλο, με την υποστήριξη του φιλικού του κόμματος. Οπότε, εγώ σε υποστηρίζω στο Μεσολόγγι αλλά εσύ μου δίνεις το Ξηρόμερο, κι έτσι βγάζουν βουλευτές και τα τέσσερα κόμματα. Και πάλι αν υπάρχει κόμμα εκτός πόλων δεν θα πάρει τίποτα, και γι αυτό το Εθνικό Μέτωπο ακόμα και τώρα που έχει μεγάλη δύναμη έχει 2-3 βουλευτές.

    Φυσικά αυτή η περιγραφή είναι απλουστευμένη.

  95. Γαλλολόγοι, εκλογολόγοι και λοιποί, σπεύσατε!

    Ο Μελανσόν ρωτά: Μακρόν, άκυρο ή αποχή;
    Ο λόγος στους υποστηρικτές του, μέσω Διαδικτύου

    http://www.naftemporiki.gr/story/1228653/o-melanson-rota-makron-akuro-i-apoxi

  96. Δεν είναι καθαρό πλειοψηφικό όπως το γνωρίσαμε το 1952 στην Ελλάδα και όπως ισχύει στην Αγγλία, διότι πολύ λίγοι εκλέγονται από τον πρώτο γύρο, και μετά, με δεδομένα τα αποτελέσματά του, τα κόμματα έρχονται σε διάφορες συμφωνίες ώστε όλοι να πάρουν το μερδικό τους. «‘Ολοι», βεβαίως, εφόσον βρίσκουν παρτενέρ να κάνουν αλισβερίσι. Όταν όλοι οι άλλοι συμφωνούν π.χ. να μην υποστηρίξουν σε καμία περίπτωση τον/την ΛεΠέν, τότε βέβαια εκλέγει βουλευτή μόνο σε όσες περιφέρειες πάρει απόλυτη πλειοψηφία, πράγμα από μία άποψη άδικο. — Σαφώς ένα σύστημα αναλογικό με ευρείες περιφέρειες θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικό, αλλά υπάρχουν χώρες όπου το μονοεδρικό σύστημα είναι βαθιά ριζωμένο στα πολιτικά ήθη και κανείς δεν το βρίσκει σκανδαλωδώς άδικο, ούτε υπάρχει σοβαρή κοινωνική πίεση για την αλλαγή του.

  97. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Έχω βαρεθεί να ακούω για τον «εκβιασμό» του 2ου γύρου. Αν οι Γάλλοι δεν ήθελαν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε «πανούκλα ή χολέρα», ας το έριχναν Μελανσόν στον 1ο γύρο.

    Θεωρώ ότι όταν πρέπει να επιλεγεί ένας μόνο νικητής στο τέλος, το σύστημα των 2 γύρων είναι από τα πιο δίκαια που μπορούν να εφαρμοστούν. Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, τον καλώ να εξηγήσει πώς θα έβγαζε αποτέλεσμα με τα ποσοστά του 1ου γύρου, και γιατί θα ήταν πιο δίκαιο.

  98. … Μακρόν, υπουργός Οικονομικών …

    Την οικονομική πολιτική του την λες και
    macroéconomie.

  99. 34,
    Ζαμπόν δαγκωτό;

  100. sarant said

    95 Αλλά δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι ήταν ήδη γραμμένοι πριν από την Κυριακή.

  101. –> https://pbs.twimg.com/media/C-NX4NTXkAES35d.jpg

  102. Pedis said

    # 94- μονοεδρικό = πλειοψηφικό

    με ή χωρίς αλισβερίσια, κομπρεμί στις κορυφές και ψευτοδιλήμματα αλλοιώνεται 100% το αποτύπωμα της εκλογικής βούλησης (του πρώτου γύρου).

    άρα μιλάμε για πλειοψηφικό.

  103. Pedis said

    # 97 – το προεδρικό σύστημα είναι εντελώς αντιδημοκατικό και αναντιπροσωπευτικό σύστημα διακυβέρνησης.

  104. Γιάννης Ιατρού said

    69 κλπ.: Gpoint
    Γενικά, ίσως έτσι να φαίνεται, αλλά Γιώργο, είναι πανεύκολο να κάνεις τον μάγκα και τον νταή και να λες πως θα βαρέσεις γροθιά στο μαχαίρι κλπ. κλπ., όταν ξέρεις στα σίγουρα πως δεν θα χρειαστεί να το κάνεις/αποδείξεις γιατί απλά δεν θα βγεις για να κυβερνήσεις. Ακόμα κι η Λεπέν, που όντως έφτασε πολύ κοντά για να πιει νερό, απ΄ό,τι λέει τώρα, ούτε τα μισά δεν θα έκανε.

    Κι αν μερικές φορές, από άλλους, εξαγγέλθηκε κάτι παρόμοιο (π.χ. με νταούλια και βιολιά.. ), μετά βάλανε πολύ νερό στο κρασί τους, ακόμα κι αν το παίζανε πολύ σκληροί, καθότι πλανητάρχες 🙂

  105. Pedis said

    -> 103 – για πρώτη φορά το εφάρμοσε ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης επιχειρώντας την εγκαθίδρυση εκλεγμένης συνταγματικής μοναρχίας με δόλωμα την κατοχύρωση γενικού εκλογικού δικαιώματος (που ήταν κι εα από τα αιτήματα της επανάστασης του ’48).

  106. Avonidas said

    #103. Και έγινε έτσι ξαφνικά, στον 2ο γύρο; Στον 1ο δεν ήταν;

    Γιατί τη γκρίνια την ακούω κι από όσους ΚΑΙ συμμετείχαν ΚΑΙ προέτρεπαν τον κόσμο να συμμετέχει στον 1ο γύρο.

    Όχι δηλαδή να ρωτάω εγώ για ποδόσφαιρο και να μου απαντάς εσύ για τέννις.

  107. Pedis said

    #106 – #103. Και έγινε έτσι ξαφνικά, στον 2ο γύρο; Στον 1ο δεν ήταν;

    γιατί, είπα εγώ το αντίθετο;

  108. Avonidas said

    #103. Επιπλέον, η «αντιπροσώπευση» των ψηφοφόρων αναγκαστικά σταματάει τη στιγμή που πρέπει να γίνει μια επιλογή, έτσι ή αλλιώς, το Α ή το Β. Κι αυτό ισχύει στην προεδρική δημοκρατία, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία ή και στην άμεση δημοκρατία.

    Έστω λοιπόν ότι εφαρμόζουμε άμεση δημοκρατία, κι ότι όλη η πολιτική μπορεί να αναχθεί σε αποφάσεις Ναι/Όχι, δηλαδή μια σειρά δημοψηφισμάτων (ήδη βρισκόμαστε στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά για χάρη της συζήτησης). Σε κάθε τέτοια ψηφοφορία, έως και οι μισοί ψηφοφόροι θα πρέπει να δεχτούν μια απόφαση με την οποία διαφωνούν.

    Αλλά ο καθένας μπορεί να κάθεται στον καναπέ του και να γκρινιάζει ότι η πλειοψηφία δεν εκπροσωπείται, χωρίς να κουράζει τον εγκέφαλό του να σκεφτεί ένα σύστημα που θα κάνει αυτό που επιθυμεί. Ή το αν υπάρχει καν αυτή η μυθική «πλειοψηφία».

  109. Νίκος Κ. said

    Έχει ενδιαφέρον να δει κανείς την πρόθεση ψήφου σε συνδυασμό με την προτίμηση των ψηφοφόρων στον πρώτο γύρο: http://dataviz.ifop.com:8080/IFOP_ROLLING/IFOP_25-04-2017.pdf

  110. Pedis said

    Αβό, κάλμα. ένα πράμα είναι η προεδρική δημοκρατία, άλλο η αντιπροσώπευση, άμεση κοινοβουλευτική ή μέσω εκλεκτόρων.

    Άλλο το πλειοψηφικό, άλλο η απλή αναλογική.

    Τώρα διαλέγεις και μας λες, αν αναφέρεσαι στο σύστημα διακυβέρνησης, εκλογής, αντιπροσώπευσης ή δεν ξέρω τι άλλο έχεις στο μυαλό σου.

  111. Avonidas said

    #110. Αναφέρομαι στο σύστημα που ισχύει τώρα, και στις αποφάσεις που θα πρέπει να παρθούν τώρα. Αν θυμάσαι και την κουβέντα μας για τις αμερικάνικες εκλογές: η στιγμή να διορθώσουμε το σύστημα ΔΕΝ είναι τώρα. Τώρα είναι αργά.

    Με τη σειρά, λοιπόν:

    (1) Όποιος πήρε μέρος στον 1ο γύρο, σαν ψηφοφόρος ή σαν υποψήφιος, αποδέχεται τους κανόνες του συστήματος. Έχει ήδη λερώσει τα χεράκια του. Άρα, οι πουρίστες εκτός εξίσωσης.

    (2) Έχοντας πάρει μέρος στον 1ο γύρο, κι αν δεν ψήφισες Μακρόν ή Λεπέν, ο υποψήφιός σου έχασε. Δεν έχεις τη δυνατότητα να τον κάνεις πρόεδρο. Κι εφόσον το σύστημα δεν σου φταίει (αφού το αποδέχτηκες, βλ.(1) ), σου φταίνε οι συμπολίτες σου. Απόδωσε ευθύνες εκεί που αρμόζουν.

    (3) Έχεις μία ακόμα ευκαιρία να διαμορφώσεις το αποτέλεσμα. Έχεις την ευχέρεια να τη χρησιμοποιήσεις ή να την πετάξεις. ΑΝ θεωρείς κάποιον από τους 2 που μένουν λιγότερο κακό από τον άλλον, μπορείς να τον στηρίξεις. Ένας από τους 2 θα είναι ο επόμενος πρόεδρος, σύμφωνα με τους κανόνες που αποδέχτηκες, βλ.(1). ΑΝ δεν σε ενδιαφέρει ποιος από τους 2 θα γίνει πρόεδρος (γούστα είναι αυτά), μπορείς να απέχεις, να ρίξεις λευκό ή άκυρο.

    (4) Ας πούμε πως απείχες από το 2ο γύρο. Συνεπάγεται ότι σου κάνει το ίδιο ποιος θα εκλεγεί, βλ.(3). ΑΝ τυχόν εκλεγεί η Λεπέν, κι αρχίσεις να φωνάζεις ότι βγήκε η φασίστρια με 20%, κατηγόρησε την αφεντομουτσουνάρα σου: απέδειξες, με τη συμπεριφορά σου, ότι *νοιαζόσουν* ποιος από τους 2 θα βγει, αλλά προτίμησες να αφήσεις τη βρωμοδουλειά σε κάποιους άλλους. Φαίνεται ότι κι αυτοί έκαναν το ίδιο. Ας πρόσεχες.

    Είναι ξεκάθαρο τώρα;

  112. Avonidas said

    Κι επειδή συνειδητοποιώ ότι η στάση μου μπορεί ακόμα να μπερδεύει κάποιους, να ξεκαθαρίσω μια βασική αρχή μου. Θεωρώ ότι όποιος διαμαρτύρεται για το σύστημα πρέπει να έχει έτοιμη μια εναλλακτική πρόταση που να δουλεύει, και να είναι πρόθυμος να την υποστηρίξει. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μας προσφέρει το τέλειο πολίτευμα, το άριστο πολιτικό πρόγραμμα ή την ιδανική φόρμουλα για την κοινωνία. Κανείς δεν είναι άμωμος για την τωρινή κατάσταση απλά επειδή επέλεξε να μην κάνει τίποτα. Το να μην κάνεις τίποτα συνιστά επιλογή.

  113. Μαρία said

    109
    Υπάρχουν ψηφοφόροι που, ενώ ψήφισαν Λεπέν στον 1ο γύρο, θα ψηφίσουν Μακρόν στο 2ο αλλά και το αντίστροφο!!

    Στη σ.8 οι λόγοι υπερψήφισης του υποψήφιου. Μόνο το 43% των ψηφοφόρων του Μακρόν τον επέλεξαν, επειδή συμφωνούν με τις ιδέες του.
    http://www.ipsos.fr/sites/default/files/doc_associe/sondage-ipsos_soprasteria_1er-tour-presidentielle-2017-comprendre-le-vote-des-francais.pdf

  114. Pedis said

    Πρώτον, δεν πήρα θέση για το τι θα ευχόμουν να ψηφίσουν ή να μην ψηφίσουν οι γάλλοι Μελαμακροφιγιονικοί. Δεύτερον, αναφέρθηκα στο γενικό χαρακτήρα του προεδρικού συστήματος. Τρίτον, είχαμε ένα πιγκ-πογκ σχετικά με το αν το μονοεδρικό ισοδυναμεί με πλειοψηφικό.

    Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει νεύρα με την «αφεντομουτσουνάρα», όπως μου τη λες.

    Τελευταίο, ο καθένας ας αποφασίσει να του κόψουν το σβέρκο του όπως νομίζει καλύτερα. Είναι δημοκρατικό του δικαίωμα.

  115. Pedis said

    # 114 -> # 111

  116. Avonidas said

    #113
    Υπάρχουν ψηφοφόροι που, ενώ ψήφισαν Λεπέν στον 1ο γύρο, θα ψηφίσουν Μακρόν στο 2ο αλλά και το αντίστροφο!!

    Προς τι τα θαυμαστικά, και δύο μάλιστα; Εξηγείται πανεύκολα. Το έριξαν Λεπέν εκ του ασφαλούς, για διαμαρτυρία ή για τρολάρισμα, αλλά δεν είναι αρκετά τρελοί για να θέλουν να τους κυβερνήσει η Λεπέν. Λίγο πιο δύσκολα εξηγούνται οι άλλοι· αν όμως σκεφτεί κανείς πονηρά, σαν οπαδός της Λεπέν, την ωφελεί να έχει αντίπαλο τη μαριονέτα των τραπεζιτών, αντί για κάποιον όπως ο Μελανσόν, που όποιος δεν είναι Λεπενικός θα τον ψήφιζε με χέρια και πόδια.

  117. Μαρία said

    114
    Κανείς μας δεν διαφώνησε για το πλειοψηφικό, για το σούπερ είναι οι αντιρρήσεις.

  118. Avonidas said

    114. Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει νεύρα με την «αφεντομουτσουνάρα», όπως μου τη λες.

    Έχω πρόβλημα με την υποκρισία. Και λέω, όποιος απέχει από τις διαδικασίες του «συστήματος», να μη διαμαρτύρεται μετά για το αποτέλεσμα.

  119. Avonidas said

    #114. Τελευταίο, ο καθένας ας αποφασίσει να του κόψουν το σβέρκο του όπως νομίζει καλύτερα. Είναι δημοκρατικό του δικαίωμα.

    Αντιλαμβάνομαι ότι προσπαθείς να ειρωνευτείς, αλλά μάλλον δεν το πολυσκέφτηκες: αν δεν πας να ψηφίσεις, λοιπόν, θα τη γλιτώσει ο σβέρκος ο δικός σου;

    (Δεν μιλάω προσωπικά για σένα, προφανώς, αλλά για όποιον αντιμετωπίζει τέτοιο δίλημμα)

  120. Pedis said

    # 119 – Αντιλαμβάνομαι ότι προσπαθείς να ειρωνευτείς, αλλά μάλλον δεν το πολυσκέφτηκες: αν δεν πας να ψηφίσεις, λοιπόν, θα τη γλιτώσει ο σβέρκος ο δικός σου;

    όχι, φυσικά, αλλά το κρίμα στο λαιμό των μελαμακροφιγιονικών. Έτσι, να τους φάνε οι τύψεις.

  121. http://www.kathimerini.gr/906688/opinion/epikairothta/politikh/o-melanson-mas-anoigei-ta-matia

    Κασιμάτης

  122. Μαρία said

    120
    Είναι άσχετος. Άλλωστε ο Β. σαν νεοφιλελεύθερος τη βρίσκει σοσιαλίζουσα.

  123. sarant said

    Πάντα σταλινικό το ΚΚΓαλλίας κατά τον Κασιμάτη!!

  124. κουτρούφι said

    #73.
    Αυτός ο Κοττάκης στην ΕΣΤΙΑ είναι που κάνει την εκπομπή με το Μπογιόπουλο στο ράδιο;
    Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες μέρες μονοπωλεί το ενδιαφέρον η στάση που πρέπει να κρατήσουν οι ψηφοφόροι του Μελανσόν που δεν είναι ούτε με τον Μακρόν ούτε με τη Λεπέν. Διαβάζοντας το άρθρο του Κοττάκη, όπως τα γράφει δηλαδή, σκέφτηκα ότι πρέπει να υπάρχουν και κάποιοι που είναι και με τον Μακρόν και με τη Λεπέν. Τι θα ψηφίσουν αυτοί; φίφτυ/φίφτυ;

  125. Ριβαλντίνιο said

    Θα ψήφιζα Λεπέν γιατί έχει Ελληνίδα μητριά, είναι γυναίκα και γιατί την βρίζουν όλοι.
    Επιτέλους «η Γαλλία στους Γαλάτες» !
    ( Βέβαια και οι θέσεις του λούλη του Μακρόν έτσι όπως περιγράφονται στον σύνδεσμο του σχολίου 101 του Σκύλου δεν μου είναι απωθητικές ).

  126. Γς said

    72:

    > Αν η φασίστρα ήταν ένα δίμετρο μανούλι με μαστίγιο, ζαρτιέρες και ψηλοτάκουνες μπότες, δεν θα με χάλαγε να μου κάτσει στο σβέρκο ή οπουδήποτε αλλού.

    Και στο πηγούνι;

  127. 126 https://twitter.com/redheadoula/status/856264237433458688

  128. Ριβαλντίνιο said

    @ 128 Σκύλος

    🙂

    @ 127 Γς
    @ 72 Alexis

    – Μπάτσος είσαι ;
    – Όχι, αλλά μ’αρέσει να με μπατσίζουν.

    – Τι είναι αυτός ; Ένας μαλλιάς ;
    – Όχι, ένας ανωμαλιάς !

    🙂 🙂 🙂

  129. Ρίβα, προλαβαίνουμε! https://pbs.twimg.com/media/Ct1ZX_7WEAAaVL6.jpg

  130. Avonidas said

    #129.

  131. Ριβαλντίνιο said

    @ 130 Σκύλος

    Πώπω αστέρια ! 🙂

    @ 131 Avonidas

    🙂 🙂

  132. sarant said

    130 Μάθαμε και τη Βουντούχλα -αρχικά νόμιζα πως είναι βρισιά, όπως μπουρούχα.

  133. 133 βρίσκω στους γκουγκλοχάρτες πως είναι βουνό, πάνω και νοτιοανατολικά από το χωριό Ερυμάνθεια. Κοντά είναι! 😉

    https://www.google.gr/maps/@37.9811253,21.731412,3529m/data=!3m1!1e3?hl=en

  134. Babis said

    Παρά το ότι έχω ψηφίσει σε όλες τις εκλογές μέχρι τώρα, αν ήμουν Γάλλος πολίτης δεν θα ψήφιζα κάποιον από τους δύο στον δεύτερο γύρω για τον απλό λόγω ότι δεν θέλω να καταγραφεί ή ψήφος μου σε κανένα από τους δύο.

    «(1) Όποιος πήρε μέρος στον 1ο γύρο, σαν ψηφοφόρος ή σαν υποψήφιος, αποδέχεται τους κανόνες του συστήματος. Έχει ήδη λερώσει τα χεράκια του. Άρα, οι πουρίστες εκτός εξίσωσης.»

    Δεν είναι έτσι. Στον πρώτο γύρω δηλώνεις καθαρά ποιόν θέλεις. Ενώ στον δεύτερο είναι αδιαφανές αν ψήφισες αυτόν που θέλεις ή αυτόν που θεωρείς ότι είναι κοντά στην πρώτη σου επιλογή ή αυτόν που φοβάσαι λιγότερο.

    «Έστω λοιπόν ότι εφαρμόζουμε άμεση δημοκρατία, κι ότι όλη η πολιτική μπορεί να αναχθεί σε αποφάσεις Ναι/Όχι, δηλαδή μια σειρά δημοψηφισμάτων (ήδη βρισκόμαστε στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά για χάρη της συζήτησης). Σε κάθε τέτοια ψηφοφορία, έως και οι μισοί ψηφοφόροι θα πρέπει να δεχτούν μια απόφαση με την οποία διαφωνούν.»

    Γιατί θα πρέπει υποχρεωτικά να αναχθεί η ψηφοφορία σε αποφάσεις Ναι/Οχι;
    Αλλά ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση θα έχει γίνει το θέλημα της πλειοψηφίας ενώ στα πολιτικά συστήματα που έχουμε εκλέγεται κάποιος με την στήριξη της μειοψηφίας και μετά είναι ελεύθερος να εφαρμόσει όποιο πρόγραμμα θέλει, ακόμα και αν είναι αντίθετο στην θέληση της μειοψηφίας που τον εξέλεξε.

    «Θεωρώ ότι όποιος διαμαρτύρεται για το σύστημα πρέπει να έχει έτοιμη μια εναλλακτική πρόταση που να δουλεύει»

    Υπάρχουν πολλές τέτοιες προτάσεις ανάλογα με το πόσο ριζοσπαστικό σύστημα θέλεις, αλλά βέβαια δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθούν εδώ.

  135. leonicos said

    Γς, κορίτσια

  136. leonicos said

    Κι άλλο κορίτσι

  137. Σειρούλες του;

  138. nestanaios said

    Το υπάρχον εκλογικό σύστημα είναι αντιδημοκρατικό. Οι Γάλλοι θα έχουν έναν πρόεδρο με πραγματικά ποσοστά δημοφιλίας της τάξεος του 21%
    ή του 24% και θα πρέπει να ξανάρωτηθούν και να ψηφίσουν κάποιον που δεν συμπαθούν ή δεν θέλουν.

    Μία ψηφοφορία με πολλές επιλογές είναι καλλίτερη. Ψηφίζω έναν ή ψηφίζω δύο ή τους ψηφίζω όλους εκτός από αυτόν που δεν θέλω. Με αυτόν τον τρόπο
    θα έχουμε άλλα αποτελέσματα και με υψηλά ποσοστά. Υποψήφιοι που βρέθηκαν τρίτοι ή τέταρτοι ή σε χαμηλοτέρα θέση, ενδέχεται να αποδεικτούν ευρυτέρας
    λαϊκής αποδοχής από τους δύο πρώτους και κανένας δεν θα μπορεί να τους κατηγορήσει για έλλειψη δημοκρατίας.

    Ο φίλος μου ο Καμύ μου είχε πει κάποτε αγγλιστί·
    «I don’t know what I like but I know very well what I dislike and the best I can do is to try and avoid what I dislike».

  139. Κάποιες συνήθειες δεν κόβονται…

    Μετά την λήξη του ΑΕΚ-ΟΣΦΠ εκνευρισμένος ο τερματοφύλακας του ΟΣΦΠ Καπίνο έσπασε τον πάγκο των αναπληρωματικών την ώρα που τον μαγνητοσκοπούσε ο παρατηρητής για τα φαινόμενα βίαςοπότε κυνηγήθηκε από ανθρ’ωπου του ΟΣΦΠπου προσπαθούσαν να του πάρουν το κινητό !!!!

  140. Μαρία said

    Θερμή υποδοχή στα κρέατα https://www.youtube.com/watch?v=VoURGvsioss
    κράξιμο στα λαχανικά https://www.youtube.com/watch?v=lLHQzwzmO_U

  141. Γιάννης Ιατρού said

    141: Στην ψαραγορά μόνο δεν πήγε 🙂

  142. 141α

    Λογικόν. Οι χαSSάπηδες την θεωρούν κορούλα τους. ❤

  143. 142 Μη σου θυμίσω τον ψαρά του Αστερίξ

  144. Avonidas said

    #135. Στον πρώτο γύρω δηλώνεις καθαρά ποιόν θέλεις. Ενώ στον δεύτερο είναι αδιαφανές αν ψήφισες αυτόν που θέλεις ή αυτόν που θεωρείς ότι είναι κοντά στην πρώτη σου επιλογή ή αυτόν που φοβάσαι λιγότερο.

    Στον 1ο γύρο διαλέγεις ανάμεσα στους διαθέσιμους, και στον 2ο κάνεις ακριβώς το ίδιο. Κανείς δεν σε ρώτησε γιατί ψήφισες αυτό που ψήφισες. Στην κάλπη δε ρίχνουμε έκθεση ιδεών, τα έχουμε ξαναπεί.

    Το πραγματικό ζήτημα είναι, ποια ελευθερία έχεις να διαμορφώσεις τις επιλογές; Κι αυτή την ελευθερία, αν την έχεις, πρέπει να την ασκήσεις ΠΡΙΝ τις εκλογές.

    Γιατί θα πρέπει υποχρεωτικά να αναχθεί η ψηφοφορία σε αποφάσεις Ναι/Οχι;
    Αλλά ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση θα έχει γίνει το θέλημα της πλειοψηφίας

    Σκέψου το για λίγο: πες ότι έχεις 3 επιλογές, και παίρνει καθεμιά 33%. Ποια είναι η «πλειοψηφία», της οποίας το θέλημα θα εφαρμόσεις;

  145. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    http://tvxs.gr/news/skitsa/an

  146. sarant said

    146 Ακριβώς!

    Κάποιο προαίσθημα εχετε και πιάσατε τον Αστερίξ 🙂

  147. cronopiusa said

  148. Γς said

    105:

    >που ήταν κι εα από τα αιτήματα της επανάστασης του ’48

    Μα ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης είχε ήδη κακαρώσει το ’46.

    Ντάξει. Θα μου πεις: Και λοιπόν;

  149. Γς, το γιο του, τον μετέπειτα Ναπολέοντα Γ´ εννοεί.

  150. Pedis said

    # 149 – Πώς μιλάς ετσι για τον πρόεδρο-αυτοκράτορα;

  151. Pedis said

    Για τον πατέρα της εκλογής συνταγματικού μονάρχη μέσω δημοψηφίσματος;

    Πολύ δημοκρατικό αυτό, δεν λέω.

    Και μάλιστα οι δημοκρατικές ευαισθησίες ως προς το χαρακτήρα του προεδρικού συστήματος ξυπνάνε σε κάτι περιπτώσεις όπως του Τσάβες με 55-65 % αποδοχή, ενώ όταν κρίνεται η προεδρική εκλογή με είκοσι τα εκατό, τότε εκφράζεται η λαική βούληση.

  152. Γς said

    Λοιπόν, ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης (Louis Bonaparte) ήταν αυτός [αδελφός του Μ. Ναπολέοντα] που έγινε βασιλιάς της Ολλανδίας με το όνομα Louis Napoléon.

    Αυτός που λες ήταν ο γιος του ο Charles Louis Napoléon και όχι Louis Bonaparte, όπως τον λέει ο Pedis στο Σχ. 105.

    Ηταν και μια μικροανηψιά του Ναπολέοντα η Μαρία Βοναπάρτη, που την παντρεύτηκε στο Παρίσι το 1907 ο Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας. Την έχουμε θαμμένη (τη στάχτη της) στο Τατόι.

    Και διαβάζω στην Ελληνική Βίκι:

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%92%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7

    «Στις 2 Ιουνίου 1953, η Μαρία και ο Πρίγκιπας Γεώργιος αντιπροσώπευσαν τον ανηψιό τους, Βασιλιά Παύλο Α΄ της Ελλάδας, στη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Λονδίνο.
    Κουρασμένη από τη διάρκεια της τελετής, η Μαρία πρότεινε μια σύντομη ψυχανάλυση στον κύριο που είχε καθίσει δίπλα της, που ήταν ο μελλοντικός Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν.

    [Α, ξέχασα να σας πω ότι ήταν και σπουδαία ψυχαναλύτρια]

    Ο Μιττεράν ενέδωσε στην Μαρία, και οι δυο τους πολύ λίγο παρακολούθησαν οποιοδήποτε μέρος της στέψης, αφού βρήκαν τις δραστηριότητές τους πολύ πιο ενδιαφέρουσες από τη μεγάλη και επίσημη τελετή».

  153. Γς said

    Α, να κι ένα χρήσιμο άρθρο:

    Πρόωρη εκσπερμάτιση: 5 συμβουλές αντιμετώπισης

    Κι ήταν κι ο Γς πιτσιρικάς. Κι όταν λέμε πιτσιρικάς, Βαστάτε Τούρκοι τ’ άλογα, λίγου να ξανασάνου!

    Τότε ήμουν κατοστάρης. Σπρίντερ στα 10 δευτερόλεπτα, δυστυχώς.

    Και το είχα ρίξει στα θρησκευτικά και άλλα βοηθήματα.

    Στις προσευχές που έκανα από μέσα μου το «Πάτερ ημών» κλπ. Να σκέφτομαι τη Μπιάφρα, σκελετωμένα παιδάκια από την πείνα στην Αφρική και τέτοια μπας και κρατηθώ σαν ακροβάτης πάνω στο σκοινί.

    Αλλά δυστυχώς με το ένα, δύο τρία, δεν μπορούσα να κρατηθώ και έπεφτα στο νερό [λέμε τώρα].

  154. Γς said

    154:

    Κι όσο σκέπτομαι ότι μερικοί έχουν το ίδιο πρόβλημα απ την ανάποδη.

    Να ένα άλλο χρήσιμο άρθρο. Για τις γυναίκες.
    Πώς να φτάσετε σε οργασμό σύμφωνα με τους ειδικούς

    Ο κλειτοριδικός οργασμός είναι πιο εφικτός από τον κολπικό και τέτοια.

    «Πρέπει, αν δεν το κάνετε ήδη, να μιλάτε και κυρίως να δίνετε οδηγίες στο σύντροφο σας λέγοντας του τι σας αρέσει και τι όχι»

  155. Γς said

    155:

    >να δίνετε οδηγίες στο σύντροφο σας λέγοντας του τι σας αρέσει και τι όχι

    Κι είχα ένα φίλο που τον είχε ταράξει με τα

    -Μανώλη. Αχ Μανώλη μου. Μανώωωωωωλη!

    -Δε με λένε Μανώλη. Σταύρο με λένε!

    -Μανώλη θέλω να σε φωνάζω.

  156. Γς said

    153:

    Και μετά λέμε για τον Μανώλη τον Μακρόν.

    Ο άλλος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας τον ξεπέρασε.

    Συγκρίνοντας τις χρονολογίες γεννήσεων και της στέψης της Ελισάβετ βγαίνει ότι ο Φρανσουά Μιτ’ράν ήταν 37 και Μαρία Βοναπάρτη 71 χρονών Δλδ 34 χρόνια διαφορά.

    And the Winner Is…

  157. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια ματιά σε ένα κλασσικό έργο του 19ου αιώνα, που γράφτηκε για ένα Γάλλο πραξικοπηματία, ίσως σας ξεδιαλύνει τα διλήμματα που ανακύπτουν στη Γαλλία (και όχι μόνον εκεί) του 21ου.

  158. spiral architect 🇰🇵 said

    Άσχετο, αλλά έχω πέσει στα πατώματα, χυθήκανε καφέδες και η γάτα με κοιτάζει απορημένη:
    Το αεροπλανοφόρο Carl Vinson έπλεε προς την Αυστραλία αντί για τη Β. Κορέα

    Να ήμασταν στην εποχή του Μαγγελάνου, να το δεχτώ. Αλλά στην εποχή των δορυφόρων, των GPS και των κομπιούτορων τι φταίει ο ξάδερφος στο Μέλμπορν να πληρώσει τη ασχετίλα του στρατόκαβλου;

  159. Γς said

    Οχι να μα πάθεις και τίποτα, που είχε λίγο τζόγο το τιμόνι του αεροπλανοφόρου.

    Και βγάλε αυτή τη σημαία της Β. Κορέας που έχεις στ όνομά σου, μη μας βρει καμιά ξώφαλτση…

  160. jane said

    Αυτές τις μέρες θα καταιγιστεί πάλι το διαδίκτυο και όλα τα μέσα ενημέρωσης από αναλύσεις και απόψεις για το , τι περιμένει τους καημένους τους Γάλλους , αν ψηφίσουν Λεπέν και πόσο ακραία είναι. Λες κι αυτό που ζούμε κι αυτο που θα ζήσουν οι Γάλλοι, είναι η κανονικότητα!

    Σπουδαίο το δίλημμα: Τι να διαλέξουμε; Τους φασίστες ή αυτούς που προκαλούν την επιλογή του φασισμού; Πολυ φοβούμαι, πως για άλλη μια φορά ,»θα πέσουμε από τα σύννεφα»…

    Οι αληθινοί ριζοσπάστες αριστεροί κι οι κομμουνιστές ψηφίζουν ΑΚΥΡΟ σε τέτοια τζούφια διλήμματα.
    Αααχ! Σοβιετική Ένωση θα λέτε και θα κλαίτε! 🙂

    (Εξαιρετική η δουλειά σας στο ιστολόγιο, κύριε Σαραντάκο)

  161. Alexis said

    Καλημέρα.
    Βλέπω ότι το τερματίσατε!
    Ρίβα και Αβονίδας έκαναν εποικοδομητικές παρεμβάσεις στη συζήτηση! 🙂
    Κορυφαίος ο Αρκάς του σχολίου 131!

    Επί της ουσίας πάντως και για να πούμε και κάτι σοβαρό, με εκφράζει απόλυτα η τοποθέτηση του Αβονίδα στο σχόλιο 111.
    Για αυτούς που μας κυβερνάνε ευθύνες έχουμε όλοι μας, ακόμα κι αυτοί που δεν ψηφίζουν ή ψηφίζουν λευκό και άκυρο, γιατί κατά μία έννοια το αποτέλεσμα διαμορφώνεται και από αυτούς.
    Αυτός που λέει «εγώ έριξα λευκό άρα δεν ευθύνομαι που βγήκε ο Τσίπρας» κάνει το ίδιο λάθος με αυτόν που λέει «εγώ ψήφισα Μητσοτάκη άρα δεν μου αξίζει να με κυβερνάει ο Τσίπρας».
    Κανείς δεν δικαιούται να παραπονιέται για το ποιος και πώς βγήκε γιατί όλοι, με τον τρόπο μας, έχουμε συμβάλλει σε αυτό, είτε ψηφίζοντας, είτε μην ψηφίζοντας.
    Η ουσία της κριτικής πρέπει να εστιάζεται στο τι κάνει αυτός που βγήκε, και στο κατά πόσον αυτά είναι σύμφωνα με όσα έταζε προεκλογικά.
    Τώρα, το κατά πόσον είναι δημοκρατικό το 30-35% να αποφασίζει για το υπόλοιπο 65-70%, θα πω ότι ομοφωνία υπάρχει ή υπήρχε μόνο σε μονοκομματικά και σε κάποια αλήστου μνήμης καθεστώτα τύπου Σαντάμ, σε όλα τα υπόλοιπα, όπου υπάρχει η στοιχειώδης ελευθερία της έκφρασης και της επιλογής, ακόμα και 50 ή 60% να πάρει κάποιος, πάντα θα υπάρχει ένα σημαντικότατο ποσοστό αυτών που δεν συμφωνούν μαζί του.
    Και ας το σκεφτούμε και λίγο ανάποδα: Ας πάρουμε το υποθετικό σενάριο ότι ένα κόμμα παίρνει το 40% των ψήφων και έστω ότι άλλα τρία κόμματα παίρνουν μαζί το υπόλοιπο 60%. Αν αυτά τα τρία κόμματα συμμαχήσουν και σχηματίσουν κυβέρνηση, πόσο «δημοκρατικό» είναι αυτό;
    Πόσο «δημοκρατικό» και «αντιπροσωπευτικό» είναι να κυβερνιόμαστε από μία συμμαχία τριών ετερόκλητων κομμάτων, και το κόμμα το οποίο ψηφίστηκε από το 40% των πολιτών να είναι εκτός εξουσίας;

  162. Παναγιώτης Κ. said

    @sarant. Είδες τι κάνει εκείνο το «και…όλα τα άλλα»; Απελευθερώνει τις κρυμμένες δυνάμεις των σχολιαστών στο ιστολόγιο! 🙂

  163. Babis said

    «Σκέψου το για λίγο: πες ότι έχεις 3 επιλογές, και παίρνει καθεμιά 33%. Ποια είναι η «πλειοψηφία», της οποίας το θέλημα θα εφαρμόσεις;»

    Προφανώς επειδή είμαι απόφοιτος Δημοτικού ξέρω ότι οι περισσότερες επιλογές δίνουν μικρότερα ποσοστά. 😛

    Τώρα είναι η σειρά σου να σκεφτείς πως γίνεται με περισσότερες επιλογές να έχεις μεγαλύτερη αποδοχή.

    Tip1: Μην σκέφτεσαι οπαδικά. Στην άμεση Δημοκρατία δεν κερδίζει όποιος περάσει η πρόταση του αλλά κερδίζουν όλοι αν περάσει η καλύτερη πρόταση.
    Tip2: Δεν διαλέγεις πρόσωπο αλλά πρόταση.

  164. Παναγιώτης Κ. said

    @159. Βούτυρο στο ψωμί των κάθε λογής αντικρατιστών… 🙂

  165. Babis said

    #162
    Έχουμε ένα πολιτικό σύστημα που επιτρέπει να παράγονται δικαιολογίες σαν και αυτές που γράφεις.
    Η πραγματικότητα είναι ότι πχ στις προτελευταίες εκλογές (οι τελευταίες που έγιναν με σταυρό) το 41.09% του λαού έχει το 52% των αντιπροσώπων.
    Επίσης στις ίδιες εκλογές 6.155 συμπολίτες μας στην Β’ Αθηνών είχαν δικαίωμα να εκλέξουν έναν αντιπρόσωπο, κάποιον κύριο Παπαχρηστόπουλο. Στην ίδια περιφέρεια 21.220 συμπολίτες μας δεν είχαν δικαίωμα να εκλέξουν τον υποψήφιο που ήθελαν, τον γνωστό κύριο Παπανδρέου.

  166. Μυλοπέτρος said

    Πώς και άργησε σήμερα ο Κάκτος;

  167. Alexis said

    #166: Δικαιολογίες; Όχι δα!
    Βάζεις άλλης τάξεως ζητήματα τώρα. Όχι για το αν θα ψηφίσουμε και ποιόν αλλά για το αν όλες οι ψήφοι και όλες οι επιλογές εκπροσωπούνται ισοδύναμα. Εγώ δεν έβαλα καθόλου αυτή την παράμετρο. Ξεκινάω από την υπόθεση εργασίας ότι έχουμε απλή αναλογική (αγνή και άδολη που λέγαμε παλιά).

  168. Pedis said

    # 158 – Μια ματιά σε ένα κλασσικό έργο του 19ου αιώνα, που γράφτηκε για ένα Γάλλο πραξικοπηματία, ίσως σας ξεδιαλύνει τα διλήμματα που ανακύπτουν στη Γαλλία (και όχι μόνον εκεί) του 21ου.

    Ναι, μωρέ… Άμα δεν τον είχε βάλει ο Μαρξ στο βιβλίο του, τώρα δεν θα τον θυμόταν ούτε ο θυρωρός του στα απομνημονεύματά του.

    Τι θες τώρα και ανακατεύεσαι με τον Γς!;

  169. Pedis said

    Και ας το σκεφτούμε και λίγο ανάποδα: Ας πάρουμε το υποθετικό σενάριο ότι ένα κόμμα παίρνει το 40% των ψήφων και έστω ότι άλλα τρία κόμματα παίρνουν μαζί το υπόλοιπο 60%. Αν αυτά τα τρία κόμματα συμμαχήσουν και σχηματίσουν κυβέρνηση, πόσο «δημοκρατικό» είναι αυτό;

    Τι διαβάζω ωρέ!

  170. ΓιώργοςΜ said

    >Αν αυτά τα τρία κόμματα συμμαχήσουν και σχηματίσουν κυβέρνηση, πόσο «δημοκρατικό» είναι αυτό;

    Η πεμπτουσία της δημοκρατίας, κτγμ. Το αντίθετο, να κάνει το 40% (ή και λιγότερο) ένα πρόγραμμα στο οποίο αντιτίθεται το 60% είναι το πρόβλημα.
    Πολλές φορές αναζήτησα ένα ωραίο μαθηματικό άρθρο που αποδεικνύει ακριβώς αυτό, πως τα δημοκρατικά πολιτεύματα δι’ αντιπροσώπων καταλήγουν να καταστρατηγούν στην ουσία την επιθυμία της πλειοψηφίας, αλλά το είχα σε φωτοτυπία και μάλλον έχει ανακυλωθεί…

  171. Idom said

    @ 83

    Παναγιώτη, το ‘πες και έγινε!

    http://www.iefimerida.gr/news/333814/entasi-sta-kentrika-tis-dei-eisvoli-tis-zois-me-kinima-den-plirono

    Idom

  172. LandS said

    171 Θυμάσαι συγγραφέα; Περιοδικό; Ίδρυμα; Εποχή;

  173. ΓιώργοςΜ said

    173 Αν τα θυμόμουνα, θα το ξανάβρισκα… Νομίζω ήταν Ρώσος, σίγουρα Ρώσικο όνομα, και είναι πάνω από δεκαετία. Ήταν σε περιοδικό σχετικό με μαθηματικά (δεν είναι του αντικειμένου μου κι έτσι δεν το συγκράτησα). Μου το είχε δώσει ένας συνάδελφος τότε, σε φωτοτυπία.
    Έβλεπε το θέμα σαν μαθηματικό πρόβλημα συνδυαστικής, ψυχρά: «Εστω τα κόμματα Α, Β, Γ, που πρεσβεύουν απόψεις α, β, γ, και ο ψηφοφόρος συμφωνεί 60% με το α και 40% με το β…» κοκ.
    Πολλές φορές είπα «αχ να το είχα κρατήσει κάπου», αλλά σε κανένα συγύρισμα γραφείου που έχω κάνει από τότε δεν το έχω ξανατρακάρει.

  174. Παναγιώτης Κ. said

    @174. Στο ιστολόγιο υπάρχουν πρόσωπα με αυξημένη έφεση στη Συνδυαστική, στις Πιθανότητες και τη Στατιστική. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. («Ακούγομαι» ως την Αραπιά; 🙂 )
    (Παίρνω μαγνήσιο και είμαι ικανοποιημένος από τη λειτουργία της μνήμης μου. 🙂 )

  175. LandS said

    174 Μου φέρνει σα κατασκευή για να ξεπεραστεί ο σκόπελος του Impossibility Theorem (πώς να το πω ρε παιδιά; *αδυνατότητας; ) του Κ.Τζ. Άροου.
    Αν το συμπέρασμα είναι αυτό που λες, το σκόπελο δεν τον ξεπέρασε.

  176. Γιάννης Ιατρού said

    176: Lands
    Θεώρημα αδυναμίας, στα Ελληνικά, αν δεν απατώμαι 🙂

  177. Γιάννης Ιατρού said

    177: (συνέχεια) δες κι εδώ

  178. Μαρία said

  179. ππαν said

    To «Nom des gens» ήταν ταινιαρα, και με ελληνικο ενδοαφερον και υπαρχει στο γιουτιουμπ με αγγλικους υποτιτλους.

    Καταλαβαίνω τους τροτσκιστες, ουτε το 2002 ψηφισαν Σιρακ. Η λογικη τυς, ο τροπος που πολιτευονται ειναι αλλος. Γι΄αυτο δεν συνφωνω με τον Νικο που κανει την απλη αριθμητικη «αν πηγαιναν με τον Μελανσον». Δεν θα πηγαιναν κι αν πηγαιναν οι ψηφοφοροι τους, αυτοι οι λιγοι, δεν θα ακολουθούσαν. Ειδικα φετος, που ο Μελανσον τραγουδουσε τη Μασαλιωτιδα κι ανέμιζε τρικολορ σημαιες γιατι οσο πιο κοντινη μας φαίνεται η εξουσια τοσο πιο πολλές υποχωρήσεις κανουμε σε όσα πιστεύουμε.
    Για τον ιδιο ακριβως λογο δεν καταλαβαίνω τον Μελανσον, μαλλον τον καταλαβαίνω και δεν τον δικαιολογω. Ο Μελανσον βασισε την πολιτικη του καριερα εκτος Σοσιαλιστικου Κομματος -απο όπου έφυγε οταν δεν εκλεχτηκε πρόεδρος, οχι επειδή ειχε ιδεολογικες διαφορες…- στην αντιθεση του με τη Λεπεν. Την Κυριακη περιμενε να τοποθετηθουν ολοι για ψηφο υπερ Μακρον και μετα υιοθετησε αυτην τη σταση, η οποια ειναι σαφως καιροσκοπικη. Προσβλεπει στο πολιτικο κερδος στις βουλευτικες. Αλλα, φανταζομαι, οτι βασιζεται στην ψηφο των αλλων, που με βαρια καρδια θα ψηφισουν τον Μακρον, για να μη βγει η Λεπεν. Χαζος δεν ειναι, αυτός σε αντιθεση με τους Έλληνες υποστηρικτές της θεσης του, γνωριζει πολυ καλά τι σημαινει η Λεπεν προεδρος. Κι εγω γνωριζω τι γινεται σε δημους με δημαρχο λεπενικο. Παραδοξως, μαθαίνουμε πολυ δυσκολοτερα, κι εδω και στην Ελλαδα, οτι πχ κοβεται η δωρεαν σιτιση σε φτωχα παιδια στα σχολεια, οτι κοβονται οι επιδοτησεις σε πολιτιστικους συλλογους και κεντρα ενημερωσης για τις αμβλωσεις. Αυτα ειναι λιγοτερο ενδοαφεροντα απο τα κουτσομπολια. Ποιος ξερει οτι ο διαδοχός της στην ηγεσια του κομματος αυτη τη στιγμη ειναι ένας αντισημιτης, ένα απιστευτο ατομο, καθαρος φασιστας;

  180. ππαν said

    Και κατι ακομη, οταν διαφοροι δεξιοι βουλευτες κλπ καρτουν την ταχα μου ουδετερη στάση ¨ούτε ούτε» (παραδοξως ειναι λιγοι) αυτόματα όλοι σκεφτόμαστε οτι ειναι μαυρη αντίδραση και παιζουν το παιχνίδι της Λεπεν. Γιατι να σκεφτώ οτι ο Μελανσόν, επειδή το κάνει με άλλη λογική, δεν καταλήγει ακριβώς το ίδιο στο τέλος;

  181. sarant said

    179 Πολύ καλό!

    180 Πάντως, το 2002 οι τροτσκιστές που τώρα είναι στο ΝΡΑ είχαν ψηφίσει. Κατά τα άλλα, πολύ ενδιαφέρον σχόλιο.

  182. Μαρία said

    180
    Χαίρε, Ππαν. Χαίρομαι που άλλαξες γνώμη για τον Μελανσόν 🙂

  183. Γς said

    179:

    En France, deuxième tour très oedipien, entre celle qui a tué son père, et celui qui a épousé sa mère

    Και να ο Φρόυντ που τον είχα στο νου μου σήμερα το πρωί σαν έγραφα στο Σχ. 153 για την Μαρία Βοναπάρτη, που έχει ξεπεράσει με τον Μιτ’ράν την [έστω εξωσυζυγική] διαφορά Μιακρόν-Μπριζίτ των 25 ετών των προέδρων της Γαλλικής Δημοκρατίας (Σχ. 157).

    Η «δικιά» μας λοιπόν Βοναπάρτη

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CE%92%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7

    «ανάμεσα στις πολλές υπηρεσίες της στην ψυχανάλυση ήταν η καταβολή λύτρων για την απελευθέρωση του Σίγκμουντ Φρόυντ από τη ναζιστική Γερμανία, η υποστήριξη των ανθρωπολογικών εξερευνήσεων του Geza Roheim, και η διαφύλαξη των επιστολών του Φρόυντ προς τον Wilhelm Fliess, παρά την επιθυμία του Φρόυντ να καταστραφούν.
    Ο Φρόυντ είπε στη Μαρία Βοναπάρτη:
    «η μεγάλη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που δεν είμαι σε θέση ακόμα να απαντήσω, παρά τα τριάντα έτη έρευνάς μου στη θηλυκή ψυχή, είναι: τι θέλει μια γυναίκα;»

  184. Γς said

    Φτου! Λάθος!

    >«η μεγάλη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που δεν είμαι σε θέση ακόμα να απαντήσω, παρά τα τριάντα έτη έρευνάς μου στη θηλυκή ψυχή, είναι: τι θέλει μια γυναίκα;»

  185. Alexis said

    #170: Έλα πες την αλήθεια, καιγόσουν από την επιθυμία να κάνεις κυβέρνηση συνεργασίας και σου το χάλασα. Κρίμα ρε γμτ… 😦

    #171: Κατά τη δική μου γνώμη πάλι η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι μονοσήμαντη. Εξαρτάται από τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων που συνεργάζονται και κυρίως από την διακηρυγμένη θέση τους να συμπράξουν, έτσι ώστε οι ψηφοφόροι τους να ξέρουν τις προθέσεις τους πριν από τις εκλογές.
    Και ποια είναι «η επιθυμία της πλειοψηφίας»; Οι δυνάμεις των τριών κομμάτων του 20% με ποια λογική αθροίζονται και θεωρούνται ότι εκπροσωπούν το ίδιο πράγμα, την ίδια βούληση;
    Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι το ηθικό ζήτημα του αποκλεισμού από τη διακυβέρνηση του κόμματος που έχει την (σχετική) πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, παραμένει.

  186. Παναγιώτης Κ. said

    @184. Συναντιέται ένας Κρητικός με το Θεό, τα λένε, τον συμπαθεί ο Θεός και του λέει.
    -Πες μου ποια χάρη θέλεις να σου κάνω.
    -Να η κόρη μου σπουδάζει στην Ιατρική Αλεξανδρούπολης και θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα από το Ηράκλειο μέχρις εκεί για να την επισκέπτομαι με ευκολία.
    Σφίγγεται ο Θεός γιατί όπως και να το κάνουμε το έργο είναι ζόρικο και του λέει:
    -Άλλη επιθυμία δεν έχεις;
    -Εντάξει λέει ο Κρητικός. Να μου πεις πως λειτουργεί το μυαλό μιας γυναίκας.
    -Έλα μωρέ πλάκα σου έκανα πριν. Τι είναι για μένα μια γέφυρα από την Κρήτη ως τη Θράκη…

  187. Γς said

    187:

    Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς λειτουργεί το γυναικείο μυαλό; Ε λοιπόν, δείτε το επόμενο απλούστατο διάγραμμα: Κάθε μπαλάκι συμβολίζει μια σκέψη για κάτι που πρέπει να γίνει ή μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί ή ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί!

    Αντιθέτως ο άντρας έχει μόνο δύο μπαλάκια, κι αυτά απασχολούν ολόκληρο τον εγκέφαλό του!

    http://www.tilestwra.com/chioumoristiko-echete-anarotithi-pote-pos-litourgi-to-ginekio-mialo/

  188. Γς said

    169:

    >Τι θες τώρα και ανακατεύεσαι με τον Γς!;

    Γιατί ρε ζηλιάρη; Ετσι του αρέσει!

    77:

    > τι να σε κάνει μωρέ; Άσε τον Γς που είναι ο ειδικός του ιστολογίου σε αυτά.

    Εδώ όμως τον επικαλείσαι.

    Και σιγά μην περίμενε την έγκλησή σου.
    Επενέβη αυτεπαγγέλτως (σχ. 127)

  189. Babis said

    #186 «Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι το ηθικό ζήτημα του αποκλεισμού από τη διακυβέρνηση του κόμματος που έχει την (σχετική) πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, παραμένει.»

    Ας πάρουμε το εξής υποθετικό σενάριο. Εκατό παλιοί συμμαθητές αποφασίζουν να κάνουν μια επανένωση (reunion) αλλά διαφωνούν στην ημερομηνία. Οι τριανταπέντε από αυτούς θέλουν να γίνει το πρώτο Σάββατο του Σεπτεμβρίου, τριάντα θέλουν να γίνει το τελευταίο Σάββατο του Μαΐου, εικοσιπέντε θέλουν το πρώτο του Μαΐου και δέκα θέλουν να γίνει τον Νοέμβριο. Η κάθε ομάδα βγάζει έναν εκπρόσωπο για να συζητήσει το θέμα με τις άλλες ομάδες.Οι εκπρόσωποι των δύο ομάδων που θέλουν να γίνει Μάιο η επανένωση αποφασίζουν να συμβιβαστούν στο προτελευταίο Σάββατο του Μαΐου.

    Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει.

  190. Γιάννης Ιατρού said

    190 (τέλος): Απευθύνεσαι εκεί που υπάρχει η τεχνογνωσία 🙂 🙂 🙂

  191. ππαν said

    183: Μαρία, δεν θυμάμαι καν αν το είχαμε συζητ’ησει,παντως από τοτε και ο Μελανσον άλλαξε

  192. LandS said

    188 Μα τι σχέση έχει αυτό το διάγραμμα με το μυαλό της γυναίκας. Κάθε μπαλάκι κάνει ακριβώς την ίδια πορεία κάθε φορά. Τόσες σκέψεις και ούτε μία αλλαγή γνώμης;

  193. LandS said

    Παρεμπ. 176 & 177 Ευχαριστώ

  194. spiral architect said

  195. w2016blog said

    Marie-France Garaud : «Marine Le Pen a le sens de l’État»

    http://www.lefigaro.fr/elections/presidentielles/2017/04/27/35003-20170427ARTFIG00361-marie-france-garaud-marine-le-pen-a-le-sens-de-l-etat.php

  196. sarant said

    195 Έχω προσέξει ότι γενικά η Μ. Δεναξά χρωματίζει τα γεγονότα με βάση τη δική της τοποθέτηση.

  197. Γς said

    193:

    Το βρήκα εδώ και το έβαλα για μπούγιο.

    Και σιγά μη ξέρει κι αυτός που το έφτιαξε πως λειτουργεί το μυαλό της γυναίκας

  198. ππαν said

    Και η Δεναξα και η Παπαϊωάννου που θεωρεί οτι οι συνθήκες άλλαξαν και η Μαρίν δεν ειναι ο πατέρας της…

  199. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  200. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    159 >>στην εποχή των δορυφόρων, των GPS και των κομπιούτορων τι φταίει ο ξάδερφος στο Μέλμπορν να πληρώσει τη ασχετίλα του στρατόκαβλου;

  201. Γς said

    … και να γίνει της Κορέας.

  202. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλημέρα από τα Τρόπαια Αρκαδίας με την δύσκολη διαδικτυακή σύνδεση.☺

    Καραμανλής ή τάνκς; Αλαγή η δεξιά; ΠΑΣΟΚ η ΝΔ; Ισχυρή Ελλάδα ή συντήρηση;
    Φθαρμένο πολιτικό κατεστημένο ή προοδευτική συριζαίϊκη αριστερά; Παλιό ή νέο; Μακρόν ή Λεπέν; Άσπρο ή μαύρο;
    Το σημαντικό, είναι να πειστεί ο κόσμος πως «με μάς» όλα θα πάνε καλά και η μη συνειδητοποίηση απ’ αυτόν της πραγματικότητας, στημένες εκλογές, σαρβάϊβορ και ξερό ψωμί.
    Η αριστερά έχει ξεψυχίσει προ πολλού κι οι αριστεροί έγιναν μη προστατευόμενο είδος προς εξαφάνιση γιατί οι περισσότεροι συμβιβάστηκαν με το κατεστημένο αν δεν έγιναν οι ίδιοι κατεστημένο.
    Ώστε έτσι λοιπόν, Μακρόν προ Λεπέν προτιμάται.! Έτσι είναι αν έτσι προτιμάτε.

    Τελικά ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ Η ΝΤΡΑΜΕΡ;

  203. giorgos said

    Εξυπνος καί ίκανός κι΄ας είναι …διεφθαρμένος .

    » Μὲ ὅλα ὅσα ἐγράψαμε ἁπλά θελήσαμε νὰ καταλήξωμε σὲ ἕνα ἐξαιρετικὰ πολύπλοκο συμπέρασμα : ὅτι πάσχομε ἐπειδὴ στὸν τόπο μας ἔλειψαν οἱ οὐσιωδῶς ἀνήθικοι, ἄνθρωποι. Δὲν πάσχομε ἐξ αἰτίας ἀνηθικότητος, ἀλλά ἀπὸ ὑπερβολικὸ πλεόνασμα ἀρετῆς. Ἡ οὐσιώδης ἀνηθικότης εἶναι κατάσταση πέραν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Ὑπάρχει κάποια διαλεκτική της ἠθικῆς πού ὅταν φέρη τὸ κακὸ ὡς τὶς ἔσχατες διαβαθμίσεις του τὸ μεταβάλλει σὲ καλό. Ἡ ἱκανότης πραγματοποιήσεως τοῦ καλοῦ μέσα ἀπὸ τὸ κακὸ εἶναι ἡ οὐσιώδης ἀνηθικότης. Καὶ εἶναι μία δυσεπίτευκτη κατάκτηση ὑψηλοῦ πολιτισμοῦ. Ἐπὶ δικτατορίας, ὁ κ. Γ. Ράλλης ἐξετόξευσε μίαν ὕβρη γιὰ τὴν πολιτικὴ μας ἡγεσία. Εἶπε ὅτι οἱ ἕλληνες πολιτικοὶ στὸ σύνολο τοὺς ὑπῆρξαν ἔντιμοι ἄνθρωποι, πού ὄχι μόνο τίποτε δὲν ἐκέρδισαν, ἀλλὰ πέθαναν καταφανῶς ζημιωμένοι. Ὁ κ. Ράλλης, ἀθελήτως ἴσως, προσῆψε στὴν πολιτικὴ μας ἡγεσία μιὰ βαρειὰ μομφή. Γιατί ἡ ἀτυχία μας σὰν ἔθνος σὲ τοῦτο ὀφείλεται : ὅτι δὲν μπορέσαμε ποτὲ νὰ ἀποκτήσωμε ἡγεσία πού νὰ διαφορίζεται οὐσιωδῶς ἀπὸ τὸν λαό. Ὅτι δὲν μπορέσαμε νὰ ἔχωμε παραδείγματα οὐσιωδῶς ἀνηθίκων πολιτικῶν, ὅπως εἶχαν ἄλλοι τὸν Λαυρέντιο Μέδικο, τὸν Φραγκίσκο Βάκωνα καὶ τὸν Ταλλεϋράνδο. Ὅπως παρετήρησε ὁ Γεώργιος ὁ Α’, ἡ πολιτική μας στὰ νεώτερα χρόνια δὲν ἐξέφυγε ποτὲ ἀπὸ τὸ πλαίσιο τῆς μικρόνοης κακομοιριᾶς, ὥστε ν’ ἀποτελέση ἐξαίρεση μέσα στὴν θεωρία τῶν φυλετικῶν ἐλαττωμάτων. Ὁ Γεώργιος ἦταν ἱστορικὰ ἐπιφορτισμένος γι’ αὐτὴ τὴν διαπίστωση καὶ μίλησε τὴν ἀλήθεια. Διότι, μόνο μέσα στὸ πνεῦμα τῆς οὐσιώδους ἀνηθικότητος μπορεῖ νὰ ἔχη νόημα ἡ ἠθικὴ ἀποτίμηση. Ἀλλοιῶς ὅσο κακὸς καὶ νὰ ὑπάρξη κανένας, παραμένει, θέλοντας καὶ μή, καλὸς καὶ ἐνάρετος. Ἡ πολιτική μας στὸ σύνολο της ὑπῆρξε προϊὸν ἀρετῆς καὶ μάλιστα χριστιανικῆς γιὰ ἄλλους. Ἡ πολιτικὴ ἀρετή μας δὲν ἐξέφυγε ποτὲ τὴν ἀρχική της καταγωγὴ καὶ γιὰ τοῦτο παρέμεινε ἱστορικῶς ἁγνή, ἄνευ δυνάμεως καὶ ἱστορικῆς σημασίας. Ἔμεινε ἐκεῖ πού ἐξεκίνησε κι ἐξεκίνησε ἀπὸ ἐκεῖ πού λέει ὁ Παπαδιαμάντης : «Τὴν πλιατσικολογίαν διεδέχθη ἡ φορολογία καὶ ἔκτοτε ὅλος ὁ περιούσιος λαὸς ἐξακολουθεῖ νὰ δουλεύη διὰ τὴν μεγάλην κεντρικὴν γαστέρα τὴν ὦτα οὐκ ἔχουσαν». Σ’ αὐτὸ ἐξαντλήθηκε ἡ πολιτικὴ ἱκανότης τῆς ἡγεσίας μας καὶ εἶναι τόσο ἁπλό, ὥστε μόνο περιθώρια ἁπλοϊκότητος ἀφήνει. Διετήρησε τὸν λαὸ καὶ τὴν θέση της σὲ ὅποια κατάσταση τὰ βρῆκε μετὰ τὸν Μαχμούτ. Ἀλλὰ ἡ νοοτροπία αὐτὴ προϋποθέτει ἀπαραιτήτως καὶ Μαχμοὺτ καὶ γιὰ τοῦτο οὐδέποτε ἡ ἡγεσία μας μπόρεσε νὰ ἀντιδράση ἔναντι τῆς προστασίας, νὰ βρῆ τρόπο νὰ καταλάβη τὴν δράση της καὶ τοὺς μαιάνδρους— ἱστορικούς, οἰκονομικούς, πολιτικοὺς κ.λπ.— ὅπου μέσα τὴν ἔμπλεκε. Τὸ μόνο πού αὐτή ἤξερε ἦταν ἡ φορολογία καὶ ὁ ἐξανδραποδισμός, δηλαδὴ ἀκριβῶς οἱ προϋποθέσεις πού ἀπαιτοῦσε καὶ ἡ διαιώνιση τῆς προστασίας. Μέσα στὴν ἀναλλοίωτη κατάσταση τοῦ λαοῦ, ὁ νεοελληνικὸς βίος ἔλαβε μίαν ἀδιαπέραστη ἐσωτερικὴ κλειστότητα, κατάντησε μεταφερόμενο ἱστορικὸ ἄχθος πάνω σὲ προκρούστειες θεωρίες, ἀλλόκοτες καὶ ἐθνοκτόνες, πού ἡ πρόθεση τους ἐκπλήσσει : « Ἡ γλῶσσα… αὐτὸ τὸ ὄργανο κατευθύνει πολλὲς φορὲς τὶς ἔννοιες πού ἐκφράζει περισσότερο, παρὰ πού κατευθύνεται ἀπ’ αὐτές. Νά… γιὰ ποιὸ λόγο οἱ ἕλληνες ποιητές, ἀδιάφορο σὲ ποιὰ γωνιὰ ἤ ἐποχὴ ἀνήκουν, ἀσχολοῦνται πάντοτε μὲ τόν τόπο τους. Φαινόμενο πού ἔχει προκαλέσει τὴν ἀπορία ξένων μελετητών—καὶ τῶν ἀσυλλόγιστων ἑλλήνων» (Ό. Ἐλύτη, Ἀνοιχτὰ χαρτιά, σελ. 263). Ἂς μὴ ἐπιμείνωμε στὸ νόημα τῆς πρώτης φράσης (Βλ. σχέτ. Κ. Γεωργούλη, Γέν. Διδακτ. σελ. 394 κ.ε.), οὔτε στὴ λογικὴ συνάρτηση τῶν δύο πρώτων, ἤ τὴν βεβιασμένη ἀπειλή της τρίτης. Τὰ σημαινόμενα αὐτῶν τῶν συμβολικῶν θεωριῶν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ συγχορδίες πάνω στὸ allegro τῆς κατοχύρωσης τῆς κεντρικῆς γαστέρας. Φλυαρεῖτε, φλυαρεῖτε ὅσο μπορεῖτε καὶ λεξιμαγεῖτε, καὶ μὲ τὴν φλυαρία θὰ ἔρθουν οἱ ἔννοιες! Γιὰ τὴν προκοπὴ τοῦ τόπου φλυαρεῖτε κι’ ἂς ἀποροῦν οἱ ξένοι καὶ οἱ ἀσυλλόγιστοι Ἕλληνες πού διαμαρτύρονται!

    Μόνο ὅμως πού οἱ ξένοι δὲν ἀποροῦν. Καμώνονται τοὺς θαυμαστικῶς ἀποροῦντας γιὰ νὰ τὸ πιστεύωμε καὶ νὰ συνεχίζωμε. Γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὶς συνέπειες αὐτῶν τῶν θεωριῶν. Ξέρουν ὅτι οἱ Μπρετονικοὶ μιμητισμοὶ δὲν θὰ ὁδηγήσουν ποτὲ στὴν οὐσιώδη ἀνηθικότητα. Ὅτι τὴν μόνη συνέπεια πού θὰ ἔχουν, εἶναι νὰ δώσουν ἀκόμη ἐνάρετες πολιτικὲς ἡγεσίες, πού νὰ ζητοῦν νὰ κρατηθοῦν ἀπὸ τὸν μύθο τῆς παράδοσης , τοῦ παρελθόντος καὶ φυσικὰ ἀπὸ τὴν προστασία .

    Δὲν φταίει λοιπὸν ἡ προστασία, ὅπως δὲν φταίει αὐτὸς πού γεννιέται ἐξυπνώτερος ἀπὸ ἕναν ἄλλον. Ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ἱστορίας ἡ ἠθικὴ ἀποτίμηση εἶναι κουταμάρα. Τὰ μεταπολεμικὰ συμφέροντα της ἐδῶ, ἡ προστασία τὰ προπλήρωσε μὲ αἷμα, ἄλλωστε. Δὲν φταίει λοιπόν. Φταῖνε οἱ ἠθικολόγοι της… σύνεσης πού δὲν ἀφήνουν τοὺς Ἕλληνες νὰ γίνουν ὅσο πρέπει ἀσυλλόγιστοι.

    Φταίει— πῶς νὰ τὸ ποῦμε;— ὁ Θεός, πού ἔφκιαξε πράγματα ἀντινομικὰ : γαστέρες ὦτα οὐκ ἐχούσας καὶ τὴν Ἱστορία νὰ μὴν τὴν κινοῦν παρὰ μόνο γαστέρες.»
    Από τό βιβλίο «Ανάλυση τής Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας»

  204. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλημέρα από τα Τρόπαια Αρκαδίας με την δύσκολη διαδικτυακή σύνδεση.☺

    Καραμανλής ή τάνκς; Αλαγή η δεξιά; ΠΑΣΟΚ η ΝΔ; Ισχυρή Ελλάδα ή συντήρηση;
    Φθαρμένο πολιτικό κατεστημένο ή προοδευτική συριζαίϊκη αριστερά; Παλιό ή νέο; Μακρόν ή Λεπέν; Άσπρο ή μαύρο;
    Το σημαντικό, είναι να πειστεί ο κόσμος πως «με μάς» όλα θα πάνε καλά και η μη συνειδητοποίηση απ’ αυτόν της πραγματικότητας, στημένες εκλογές, σαρβάϊβορ και ξερό ψωμί.
    Η αριστερά έχει ξεψυχίσει προ πολλού κι οι αριστεροί έγιναν μη προστατευόμενο είδος προς εξαφάνιση γιατί οι περισσότεροι συμβιβάστηκαν με το κατεστημένο αν δεν έγιναν οι ίδιοι κατεστημένο.
    Ώστε έτσι λοιπόν, Μακρόν προ Λεπέν προτιμάται.! Έτσι είναι αν έτσι προτιμάτε.

    Τελικά ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ Η ΝΤΡΑΜΕΡ;ν

  205. ΣΠ said

  206. sarant said

    Καταπληκτικό!

  207. Λάμπρο, πες με αφελή, αλλά όχι. Μπορεί να είναι σκατά όλοι (που ούτε κι αυτό το δέχομαι αναγκαστικά), αλλά δεν είναι τα ίδια σκατά.

  208. Για όσους δεν ξέρουν γαλλικά, η φράση του Charlie λέει κυριολεκτικά «Δεύτερος γύρος: Χρειάζεστε σταλήθεια να φτιάξουμε σκίτσο;», αλλά vous faire un dessin είναι κοινότατη έκφραση που σημαίνει «να σας τα κάνουμε λιανά».

  209. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @ 210. Δὲν εἶναι πρὸ τοῦ βραχέως*, ἀλλὰ μετὰ τὸν βραχύν*· παραμένει δὲ ἀπερίσπαστος.

    *Ὁλάντ.

  210. 210, 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: