Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ερωτήσεις και απαντήσεις ξανά

Posted by sarant στο 28 Απρίλιος, 2017


Στις στήλες των χρονογραφημάτων, αν υπάρχουν ακόμα χρονογραφήματα σε εφημερίδες, όσες εφημερίδες υπάρχουν ακόμα, συνέβαινε πότε πότε ο χρονογράφος να δημοσιεύει μία ή περισσότερες επιστολές αναγνωστών, άλλοτε σχολιάζοντας κι ο ίδιος κι άλλοτε παραχωρώντας ολόκληρο τον χώρο της στήλης στους αναγνώστες του. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στα Νέα έβαζε τον τίτλο «Απ’ όσα μου γράφουν» σε τέτοια άρθρα, που πέρα από την επικοινωνία δίνουν στον συντάκτη μιαν ανάπαυλα, διότι είναι μεγάλη καταδίκη να πρέπει να γράφεις κάθε μέρα τις εξακόσιες, οχτακόσιες ή χίλιες λέξεις για να γεμίσεις τη στήλη σου.

Κι εμείς εδώ έχουμε κάθε μέρα και καινούργιο άρθρο (εντάξει, κάποτε επαναλαμβάνουμε παλιά άρθρα, αλλά με μέτρο), και βέβαια τη γνώμη σας την εκφράζετε στα σχόλια, δημόσια.

Συχνά συμβαίνει όμως να μου κάνουν ερωτήσεις, για γλωσσικά κυρίως θέματα, είτε γνωστοί είτε άγνωστοι, άλλοτε με ηλεμήνυμα κι άλλοτε στο Φέισμπουκ. Όταν μπορώ απαντάω, όπως μπορώ, αλλά συνήθως δεν προλαβαίνω να το κοιτάξω σε βάθος το θέμα. Μια φορά στο τόσο, κρατάω σε ένα αρχείο την ερώτηση και την απάντηση, μήπως και έχει ενδιαφέρον να ξαναδώ το θέμα ή να το αναπτύξω σε άρθρο στο ιστολόγιο, όπως έχω κάνει όχι λίγες φορές.

Πριν από καναδυο χρόνια σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να βλέπουν κι άλλοι την απάντηση, όχι για να μάθουν αλλά κυρίως γιατί μπορεί να έχουν κάτι να προσθέσουν, και βάλαμε τον Ιούνιο του 2015 ένα τέτοιο άρθρο, με ερωτήσεις δικές σας και απαντήσεις, και μερικούς μήνες αργότερα ένα ακόμα. Οποτε, σήμερα βάζω το τρίτο άρθρο της κατηγορίας αυτής, με συγκεντρωμένες ερωτήσεις που μου έγιναν και τις απαντήσεις που έδωσα. Κάθε διαφωνία, συμπλήρωση ή άλλο σχόλιο είναι ευπρόσδεκτα.

 

Ερώτηση:
Καλησπέρα, Νίκο. Πάντα μπερδεύω -όποτε τα χρησιμοποιώ- το «καλομαθημένος» με το «κακομαθημένος», έχω την αίσθηση ότι εννοιολογικώς ταυτίζονται, υπάρχει μήπως κάποια λεπτή διαφορά;

Απάντηση:
Καλησπέρα. Ασφαλώς επικαλύπτονται εν μέρει αλλά δεν ταυτίζονται. Ένα παιδί που θέλει μόνο τηγανητές πατάτες μπορείς να το πεις καλομαθημένο ή κακομαθημένο. Ένα παιδί που φτύνει κάτω, μόνο κακομαθημένο.

* * *

Ερώτηση:
Nίκο, καλησπέρα. Υπαρχει στα αρχαια ή νεα ρημα «αιτω» με την εννοια του ζητω κατι; Ή «δημιουργηθηκε» σαν νεολογισμος λογω του (λανθασμενου) Ο Αιτων/-ουσα;

Απάντηση:
Καλημέρα φίλτατε. Φυσικά υπάρχει ρήμα αιτώ στα αρχαία, όπως και στα νέα ελληνικά. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν άλλοτε το «αιτώ» και άλλοτε το «αιτούμαι», με λεπτή σημασιολογική διαφορά, που όμως δεν την τηρούσαν πάντοτε. «Το μεν αιτώ απλώς ζητώ, το δε αιτούμαι μεθ’ ικεσίας» λέει ένας αρχαίος γραμματικός.

* * *

Ερώτηση:
Καλημέρα σας. Σε ένα τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού αναφέρεται ο όρος »λινοβάτης» (»Ενας μικρός γλυκός Σεπτέμβρης»), μήπως γνωρίζετε τί είναι ο λινοβάτης?

Απάντηση:
Καλημέρα. Ωραίο τραγούδι. Ληνοβάτης πρέπει να το γράψουμε, είναι αυτός που πατάει τα σταφύλια (ληνός είναι το πατητήρι). Σταφυλοπάτης.

* * *

Ερώτηση:
Πήρα το θάρρος να σας γράψω, έπειτα από πολλές διαφωνίες που είχαμε με συναδέλφους (αρχαιολόγους) για το αν η σωστή γραφή της λέξης είναι «πρωτοπορεία» ή «πρωτοπορία». Η γνώμη σας θα μας ήταν πολύτιμη, μιας και τρέφουμε μεγάλη εκτίμηση στην πολύ ευαίσθητη και κυρίως λογική από μέρους σας προσέγγιση της ελληνικής γλώσσας.

Απάντηση:
Kαλησπέρα σας και ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.

Γράφουμε πρωτοπορία -όλα τα λεξικά έτσι το γράφουν, δεν είναι καν αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ο λόγος είναι ότι δεν παράγεται από το «πορεία» (από το πορεύομαι) αλλά από το «πρωτοπόρος».

Οι περιπτώσεις αυτές (πρβλ. επίσης καπηλεία-πατριδοκαπηλία, θρησκεία-ανεξιθρησκία κτλ.) είναι από τις πιο δύσκολες και γενικός κανόνας δεν υπάρχει.
Ο Παλαμάς, το 1929 είχε διαμαρτυρηθεί εντονότατα (και άδικα) όταν ένα νεανικό λογοτεχνικό περιοδικό κυκλοφόρησε με τον τίτλο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ.
[Στο μεταξύ, βέβαια, έγραψα και ειδικό άρθρο για το θέμα αυτό]

* * *

Ερώτηση:
Καλημέρα.σε μια αναρτηση ειδα ότι ο αγας [πρωτη λεξη] είναι τουρκικη.εγω δεν νομιζω αν και δεν κατεχω καλα την ελληνικη.μπορει να προερχεται από το ρημα αγω . μηπως πρεπει να εισαι πιο προσεκτικος;

Απάντηση:
Καλησπέρα.
Καταρχάς, δεν γνωριζόμαστε, ώστε να δικαιολογείται ο ενικός.
Κατά δεύτερο λόγο, όλα τα ετυμολογικά λεξικά υποστηρίζουν αυτό που γράφω, ότι είναι τουρκικό δάνειο από το ağa (παράδειγμα). Βρείτε μια έγκυρη πηγή (όχι ιστότοπους αμφίβολης ποιότητας) που να τεκμηριώνει την προέλευση από το «άγω» και το συζητάμε. Ως τότε να είστε εσείς πιο προσεκτικός.

* * *

Αγαπητέ κύριε Σαραντάκο, καλή χρονιά με υγεία και χαρά.

Εντελώς τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα κείμενο από το Υπουργείο Παιδείας του οποίου  η ιστοσελίδα είναι https://www.minedu.gov.gr/publications/docs2016/prokyrhkshPerivallon_23-9-2016.pdf

και αναφέρει για το φύλλο να γράφεται πλέον σαν φύλο ενώ το περιβάλλον εξακολουθεί να γράφεται με δυο «λ» . Γιατί;

Η γνώμη σας με ενδιαφέρει, όπως και με απασχολεί και η κακοποίηση της γλώσσας που γίνεται στα διάφορα fb, Istagram κλπ. αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Σε μερικούς που έκανα τη σχετική παρατήρηση να χρησιμοποιούν τον ορθογράφο της εφαρμογής που γράφουν, μόνο ξύλο δεν έφαγα από τους θιγέντες -λες και μεις δε θιγόμαστε από την ανορθογραφία τους.

Απάντηση:
Καλησπέρα σας αγαπητέ
Σας ευχαριστώ για το μέιλ σας.
Νομίζω όμως ότι τα μπερδεύετε. Στο κείμενο που μου στέλνετε δεν γίνεται αναφορά στα φύλλα των δέντρων αλλά στα δύο φύλα, το αντρικό και το γυναικείο φύλο, οπότε καλώς γράφεται η λέξη με ένα λάμδα. Άλλο το φύλλο (leaf αγγλικά) κι άλλο το φύλο (sex αγγλικά).
Δεν έχει γίνει καμιά απλοποίηση εδώ. Αν γράψουν για τα φύλλα των δέντρων θα τα γράψουν με δύο λ.
* * *

Ερώτηση:
Έχω την εξής απορία για την οποία θα ήθελα τη γνώμη σας.
Εάν κάποιος ρωτήσει κάποιον άλλο το εξής «Αυτόν τον άνθρωπο δε θα τον κοροϊδεψεις;»  και ο άλλος απαντήσει απλά «Ναι», τότε ποιο είναι το νόημα της απάντησης του : ότι θα κοροϊδέψει ή ότι δε θα κοροϊδέψει αυτόν τον άνθρωπο;

Απάντηση:
Καλή ερώτηση. Αν απαντήσει «Όχι», νομίζω πως συμφωνούμε ότι λέει ότι δεν θα τον κοροϊδέψει. Αν απαντήσει όμως «Ναι» είναι ασαφές. Δεν ξέρω καν αν επιδέχεται απάντηση ¨ναι» η αρνητική ερώτηση. Στα γαλλικά, ας πούμε, θα απαντούσαμε Si, όχι Oui. Δηλαδή, θα περίμενα κάτι σαν «Ναι, θα τον κοροϊδέψω».

Να το απλοποιήσουμε. «Δεν θα φας;» «Όχι» -σαφές. «Ναι» -λειψό. «Ναι, θα φάω», πλήρες. Οπότε στην απλή απάντηση «Ναι», ίσως έχει τόπο η δεύτερη ερώτηση «Τι ναι;»

Από την άλλη, με δεδομένο ότι η απάντηση Όχι είναι σαφής, ίσως μπορούμε να θεωρήσουμε το Ναι σαν αντίθετο του Όχι.
* * *

Ερώτηση:

Στην Κρήτη λεμαι «ΝΤAΝΤΟΣ» δηλαδή νονός Από το ΔΑΔΟΣ (Φωτοδότης) το  DADY (χαϊδευτικά)

Στα αρχαία χρόνια ο ΔΑΔΟΣ στην άγληκη οικογενοι ήταν ο πατέρας και όχι ο νονός

Κανένας δεν ξέρει την ελληνική γραμματία ολόκληρη καλό θα είνε να μην πρωσβάλωμαι ότι δεν γνωριζωμαι

Φιλικά από το Σύδνευ

Απάντηση:

Το daddy ειναι της παιδικής γλώσσας και πιθανότατα είναι προϊστορικό, όπως και το ελληνικό «πάππα, τάτα» και όλα τα ανάλογα
Μην ψάχνετε να βρείτε δάνεια σε βρεφικές λέξεις.
* * *

Ερώτηση
Αγαπητέ Νίκο, ελπίζω να σαι καλά. Μία ερώτηση: Γιατί λέμε «κοινός συκοφάντης» και όχι σκέτο συκοφάντης; Προέρχεται από κάπου;

Απάντηση
Καλή ερώτηση. Το λέμε με τον ίδιο τρόπο και για τον «κοινό απατεώνα». Νομίζω ότι το «κοινός» εδω χρησιμοποιείται για να δηλώσουμε ότι δεν έχει κανένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό (άρα, κανένα ελαφρυντικό, κανένα μη ταπεινό ελατήριο), ειναι ένας συνηθισμένος συκοφαντης/απατεώνας, και τίποτα παραπάνω ή διαφορετικό.

* * *

Καλησπέρα σας..θα ήθελα αν μπορείτε να με ενημερώσετε σχετικά με την ετυμολογία κ την σημασία της λέξης λειμωνάριο..έψαξα (στο ιντερνέτι)αλλά δε βρήκα τίποτα εκτός από τους λειμώνες..

Απάντηση:
Καλησπέρα. Το λειμωνάριο είναι συλλογή από ψυχωφελείς ιστορίες για βίους αγίων κτλ. Είναι υποκοριστικό του λειμών (λιβάδι) άρα κατά λέξη σημαίνει ‘λιβαδάκι’. Φυσικά χρησιμοποιείται μεταφορικά.

* * *

Ερώτηση:
Θέλω να σε ρωτήσω τη γνώμη σου για την ιστορική ορθογραφία, στις περιπτώσεις που βασίζεται στην προφορά.

Υπάρχουν, δηλαδή, λέξεις τις οποίες τις προφέρουμε λάθος κ τις γράφουμε όπως τις προφέρουμε. Χαρακτηριστικά αναφέρω τα ονόματα Τσόρτσιλ (αντί για Τσέρτσιλ) και Γκρίνουιτς (αντί για Γκρένιτς), από τη χρήση των οποίων έχω εκτεθεί στο παρελθόν εδώ στην Αγγία.

Άποψή μου είναι πως καλό θα ήταν στις περιπτώσεις αυτές να σπάει η ιστορική ορθογραφία και να αποδίδεται η προφορά, όσο περισσότερο γίνεται τουλάχιστον, γιατί με αυτές τις αποδόσεις απλά διαιωνίζουμε ένα λάθος (το οποίο ενδεχομένως να οδηγήσει κ κόσμο στο να γελοιοποιηθεί κάποια στιγμή, καλή ώρα). Τι γνώμη έχεις;

Απάντηση:
Ακριβέστερο είναι να μη λέμε για ιστορική ορθογραφία εδώ αλλά για καθιερωμένη απόδοση. Υπάρχουν πολλές τέτοιες αποδόσεις και όχι μόνο από τα αγγλικά.
Ακριβώς επειδή είναι καθιερωμένες, αλλάζουν αργά. Ο Γκεβάρα, ας πούμε, άλλαξε -λέγαμε Γκουεβάρα το 1960. Όμως, αργά.
Μπορούμε πάντως όταν μιλάμε αγγλικά να λέμε Τσέρτσιλ και να συνεχίσουμε το Τσόρτσιλ για τα ελληνικά.

* * *

Ερώτηση:
Με την ευκαιρία μίας χθεσινής ανάρτησης, υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι στον ποντιακό (κυβερνο)χώρο χρησιμοποιείται με μεγάλη συχνότητα, και με συγκινησιακή φόρτιση, το επίθετο «Ανέβζηγος» (σχεδόν πάντοτε συνοδεύοντας το ουσιαστικό «αροθυμία» = λαχτάρα, επιθυμία, νοσταλγία). Η ερμηνεία που δίνουν οι ενδιαφερόμενοι είναι ότι σημαίνει ‘άσβηστος’.
Τι είδους λέξη είναι αυτή όμως, και ποια η ετυμολογία της;
Απάντηση:

Ανέβζηγος και άβζηγος είναι ο άσβηστος, που δεν μπορεί να σβήσει. Άσβεστος πόθος, λέει η λόγια γλώσσα. Γίνεται αντιμετάθεση, σβ σε βζ, από το ανέσβηστος, ανέσβηγος, στο ανέβζηγος.

* * *

Ερώτηση:
Διάβαζα σήμερα σε ένα κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, (Sapiens, μια σύντομη ιστορία του ανθρώπου, τις λέξεις : η κρεατοφαγα και η χορτοφάγα γυναίκα. Τις  θεωρώ κακόηχες, ‘βαρβαρικες’, εκτός του ότι είναι ίδιες με τον πληθυντικό του ουδέτερου, π. χ. Τα κρεατοφαγα ζώα.

Παρακαλώ, ένα σχόλιο….

Απαντηση:
Και τι θα προτιμούσατε; «Η κρεατοφάγος γυναίκα», που είναι ίδιο με το ενικό του αρσενικού;

* * *

Ερώτηση: Ένα νέο κρούσμα που συναντώ στο διαδικτυακό κι εσχάτως στον έντυπο τύπο. Ήξερα μέχρι τώρα ότι τα μονοσύλλαβα δεν τονίζονται… Το ‘ως’ μπορεί να δικαιολογήσει τόνο; Γιατί εγώ ήξερα ότι το ‘έως’ μόνο τονίζεται.

Απάντηση:
Τονίζουν κάποιοι (κι εγώ καμιά φορά) το «ως» που σημαίνει «έως» για να το αντιδιαστείλουν από το άλλο ως. Δεν είναι στους επίσημους κανόνες ομως.

* * *

Ήθελα να σε ρωτήσω, εν τέλει το περίφημο »Λησμόνει Τιμολέων, διότι όστις λησμονεί δεν ενθυμείται πλέον» είναι του Μποστ;

Απάντηση:
Καλησπέρα. Μπορεί να το έχει χρησιμοποιήσει και ο Μποστ αλλά θαρρώ πως είναι παλαιότερο Δεν προλαβαίνω τώρα να το ψάξω αλλά αν βρω κάτι αργότερα θα σου πω.

Συμπληρώνω τώρα:

Τον στιχο αυτόν, έτσι ακριβώς, τον έλεγε χαριτολογώντας ο παππούς μου, αλλά δεν θυμάμαι με ποιαν αφορμή. Πάντως, και μόνο η επανάληψη που θυμίζει Παράσχο, τον τοποθετεί στη ρομαντική σχολή.

Και πράγματι, μετά που το έψαξα με την ησυχία μου βρήκα ότι πρόκειται για στίχους απο το ποίημα Spleen του Νεοκλή Καζάζη:

Κλείσον το λεύκωμα πτωχέ! Λησμόνει Τιμολέων.
Ευδαίμων όστις λησμονεί, δεν ενθυμείται πλέον.

Το ποίημα αρχικά γράφτηκε στο λεύκωμα του Τιμολέοντος Αμπελά (1850-1929), ποιητή της αθηναϊκής σχολής. Με την παραφθορά, βέβαια, μετατράπηκε σε «αλήθεια του ντε λα Παλίς», ένα θέμα στο οποίο ίσως αξίζει άρθρο.

Αυτά με τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις. Σε καναδυό χρόνια, θα έχουμε συνέχεια!

 

 

 

Advertisements

189 Σχόλια to “Ερωτήσεις και απαντήσεις ξανά”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Α, ωραία.
    Να το καθιερώσουμε

    Και να το επεκτείνουμε:

    Η κοπέλα μου τώρα τελευταία με αποκαλεί Μανώλη ενώ με λένε Σταύρο.
    Σχετίζονται αυτά τα δύο ονόματα;

  2. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > > …είναι ασαφές. […] ίσως μπορούμε να θεωρήσουμε το Ναι σαν αντίθετο του Όχι.

    Όταν φτάνουμε να θεωρούμε ότι το Ναι ίσως είναι αντίθετο του Όχι, τότε μάλλον βρισκόμαστε όντως μέσα στα όρια της ασάφειας. 🙂

  3. Babis said

    «Ένα παιδί που θέλει μόνο τηγανητές πατάτες μπορείς να το πεις καλομαθημένο ή κακομαθημένο. Ένα παιδί που φτύνει κάτω, μόνο κακομαθημένο.»

    Λέμε επίσης «Αυτή είναι καλομαθημένη και δεν πηγαίνει σε κάμπινγκ.». Δεν μπορείς να την πεις κακομαθημένη.

  4. Πέπε said

    Πάντως, ενώ το επιχείρημα «βρείτε μια σοβαρή πηγή -και όχι αμφίβολης σοβαρότητας ιστοτόπους- που να υποστηρίζουν την άλλη άποψη και τότε το συζητάμε» είναι αυταπόδεικτα βάσιμο, ωστόσο αν κάποιος από αυτούς τους σχολιαστές αμφισβητηθεί σε άλλη συζήτησή του δε θα μπορούσε να απαντήσει πειστικά «έστειλα δυο γραμμές σχόλιο σε κάποιον που λέγεται Σαραντάκος και μου απάντησε με άλλες δυο γραμμές, άρα είναι όπως σας το λέω».

    Εξαιρούνται ίσως περιπτώσεις όπως αυτή με το αμφίσημο Ναι, όπου η απάντηση δεν περιέχει πληροφορίες αλλά ένα σκεπτικό, που δεν το σκέφτεται μεν ο καθένας αλλά άπαξ και το ακούσει μπορεί να το κατανοήσει άνευ προϋποθέσεων.

    (Σχετικά και πάλι με το αμφίσημο Ναι, να σχολιάσω ότι είναι εκπληκτική η διάκριση των γαλλικών μεταξύ si και oui.)

  5. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλή ερώτηση. Αν απαντήσει «Όχι», νομίζω πως συμφωνούμε ότι λέει ότι δεν θα τον κοροϊδέψει. Α

    Ὅταν ἤμουν μικρὸς σὲ ἀρνητικἠ ἐρώτηση ἀπαντοῦσα καταφατικὰ ὅταν .ηθελα νὰ ἐπιβεβαιώσω τὴν ἄρνηση καὶ τὸ ἀνάποδο. Τὸ ἀπέβαλα αὐτὸ ἀργότερα μαθαίνοντας γραμματικἢ στὸ σχολεῖο, ἀλλὰ τὸ ἐμπέδωσα ἀπολύτως χάρη στὰ ἀγγλικὰ ποὺ εἶναι πιὸ αὐστηρὰ στὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ γέλασα πολὺ ὅταν παρακολουθώντας κάποτε μαθήματα τουρκικῶν διαπίστωσα πὼς οἱ Τοῦρκοι ἀπαντᾶν «ναὶ» ὅταν ἡ ἐρώτηση εἶναι ἀρνητικὴ καὶ θέλουν νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἄρνηση ἐνῶ τὸ «ὄχι» σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση σημαίνει ἄρνηση τῆς ἄρνησης, μιλᾶνε δηλαδὴ ὅπως μιλοῦσα ἐγὼ μικρός. Πάντως οἱ πιὸ σαφεῖς σὲ αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι οἱ Γάλλοι, ποὺ ἀντὶ γιὰ oui ἀπαντᾶνε si ὅτάν θέλουν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἄρνηση καὶ non ὅταν θέλουν νὰ τὴν ἐπιβεβαιώσουν

  6. Πέπε said

    @3:
    Κακομαθημένη θα την πεις αν σε ταράξει στην γκρίνια στη συζήτηση «πού θα πάμε διακοπές», ιδίως επικαλούμενη απίθανα υποθετικά προβλήματα τύπου «φοβάμαι τα φίδια» σε μέρος που αποδεδειγμένα δεν έχει φίδια, ή αφού τελικά έρθει στο κάμπινγκ.

    Όσο ιδιόρρυθμες προτιμήσεις κι αν έχει κανείς, αν δεν προκαλούν πρόβλημα δεν τον λες κακομαθημένο.

  7. Παναγιώτης Κ. said

    O πληθυντικός των αποστάσεων και ο ενικός της οικειότητας και της έκδηλης αγάπης.

  8. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    -«Ήθελα να σε ρωτήσω, εν τέλει το περίφημο »Λησμόνει Τιμολέων, διότι όστις λησμονεί δεν ενθυμείται πλέον» είναι του Μποστ;»

    -«Πάντως, και μόνο η επανάληψη που θυμίζει Παράσχο, τον τοποθετεί στη ρομαντική σχολή.»

    Πολύ ενδιαφέρον λεξιλογικά το σημερινό!

    Παράσχος, μάλιστα.
    ήγουν, τουτέστιν, δηλαδή, εν άλλοις λόγοις, ήτοι,
    η Αφροδίτη είσαι εσύ, εσύ είσαι η Αροδίτη.

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Δεν απάντησα μόνο αυτό, παρέθεσα και πηγή, έγκυρο λεξικό -έχοντας υπόψη μου ότι η πηγή του «αγάς από το άγω» είναι ιστότοποι της συμφοράς, όπου δεν παραθέτουν κανένα επιχείρημα, μόνο μια λίστα λέξεων με επιγραμματικές παρετυμολογήσεις.

    3 Νομίζω ότι μπορεις να πεις και «κακομαθημένος» για κάποιον που θέλει τις πολλές ανέσεις και την πολυτέλεια.

  10. Raf said

    Καλημέρα! Πολλές φορές θέλω να στείλω κάτι περίεργο που βλέπω ή κάτι που θεωρώ μεζεδάκι, αλλά δεν ξέρω σε ποια διεύθυνση.

  11. Γς said

    5:

    >οἱ Τοῦρκοι ἀπαντᾶν «ναὶ» ὅταν ἡ ἐρώτηση εἶναι ἀρνητικὴ καὶ θέλουν νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἄρνηση ἐνῶ τὸ «ὄχι» σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση σημαίνει ἄρνηση τῆς ἄρνησης, μιλᾶνε δηλαδὴ ὅπως μιλοῦσα ἐγὼ μικρός.

    Να το ψάξεις.

  12. Γς said

    10:

    Ντελίβερι κάνεις;

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/26/macronlepen/#comment-428059

  13. Φοίβος said

    1 εξαρτάται από την περίσταση

  14. LandS said

    3 Μπορείς, μπορείς.

  15. sarant said

    8 Kώστα, αυτό είναι παρωδία στίχου του Παράσχου.
    Δες εδώ, είχαμε γράψει παλιά:
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/06/23/parasxos/

    10 Το μειλ μου είναι sarantπαπάκιpt.lu

  16. Φοίβος said

    3 και «κακο-(κάτι άλλο σε -μένη)», επίσης

  17. dimitris said

    καλημέρα, μήπως ξέρετε από που προέρχεται η φράση «ντερ ντε με»?

  18. Γς said

    16:

    Μαλμπεζέ

  19. Πέπε said

    @9:
    Μα ναι, το είδα ότι παρέθεσες πηγή. Αλλά αναφερόμουν γενικότερα στις σύντομες ερωταποκρίσεις για απορίες που λύνονται χωρίς εξαντλητική διερεύνηση του θεματος.

    Άμα δεν ξέρω κάτι και ρωτάω εσένα που ξέρεις, π.χ. «πώς γράφεται αυτό;», η απάντηση που περιμένω είναι απλώς «γράφεται έτσι». Ή άντε «γράφεται έτσι επειδή βγαίνει από το τάδε». Αυτό με καλύπτει για κάθε φορά που θα πρέπει να γράψω σωστά τη λέξη που δεν ήξερα, όχι όμως για να υποστηρίξω την ορθογραφία αυτή αν τυχόν με ρωτήσει κανείς.

    Η περίπτωση να ζητώ λεπτομερή εξήγηση είναι διαφορετική: συνήθως θα το έχω ήδη ψάξει κι εγώ, έστω επιφανειακά, δε θα ‘χω βγάλει την άκρη, και θα ζητώ πιο εξειδικευμένη βοήθεια.

  20. Γς said

    >«ντερ ντε με»

    Και υπάρχει κι ένα επώνυμο στην Ηπειρο Δερδεμέζης. Να έχει σχέση;

  21. Γς said

    20->17

  22. Corto said

    «Το μεν αιτώ απλώς ζητώ, το δε αιτούμαι μεθ’ ικεσίας» λέει ένας αρχαίος γραμματικός.

    Καλημέρα!
    Αν και δεν είμαι ειδικός (οπότε διορθώστε με, αν κάνω λάθος) έχω την εντύπωση ότι οι εννοιολογικές αποχρώσεις των ρημάτων «αιτώ» και «ζητώ» συνιστούν πεδίο θεολογικής ανάλυσης, λόγω του παρακάτω αποσπάσματος του Αποστόλου Παύλου:

    «ἐπειδὴ καὶ ᾿Ιουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ῞Ελληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, ᾿Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ῞Ελλησι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, ᾿Ιουδαίοις τε καὶ ῞Ελλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν· ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί. »
    (Προς Κορινθίους, Α’, κεφ.1, εδ. 22-25)

    Δηλαδή το ρήμα «αιτώ» αντιστοιχεί στην απαίτηση, οπότε παραπέμπει στην έννοια της δύναμης, ενώ το ρήμα «ζητώ» αντιστοιχεί στην συζήτηση, άρα παραπέμπει στην έννοια της διαλεκτικής.

  23. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    19. Ἂν ὅμως ὁ ἕνας σοῦ λέει ὅτι γράφεται ἔτσι κι ὁ ἄλλος ἀλλιῶς; Ἢ στὸ ἕνα βιβλίο τὴ βλέπεις ἔτσι καὶ στὸ ἄλλο ἀλλιῶς;

  24. Γς said

    18:

    Σαν την φουκαριάρα που λέγαμε πριn λίγο

  25. Corto said

    «Στα γαλλικά, ας πούμε, θα απαντούσαμε Si, όχι Oui.»

    Το si και το oui μας έχουν χαρίσει ολόκληρη σειρά λογοπαιγνίων στα κινούμενα σχέδια του επιθεωρητή Κλουζώ:

    In the majority of the cartoons, the Inspector usually tells Sergeant Deux-Deux, whenever Deux-Deux says «Si»,: «Don’t say ‘Sí’, say ‘Oui'», to which Deux-Deux would reply «Sí, I mean ‘Oui'»

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Inspector

  26. # 3, 6

    καλοκακομαθημένες είναι όλες…

  27. και στο ουδέτερο το κλασσικό κοπλιμάν- σαραντάρα πρόκα

    ατιμούλικο είσαι άτι μούλικο !!

  28. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  29. Παναγιώτης Κ. said

    Να πεις δεν διαβάζω;
    Σε ένα πρόσφατο κείμενο-κριτική στην Documenta 14- βρήκα λέξεις που…με στείλανε…
    Σταχυολογώ. (Εντός παρενθέσεως τα αποτελέσματα του ψαξίματος) : Εξτραβαγκάντσα (υπερθέαμα, θέαμα με το στοιχείο της υπερβολής, θεατρινισμός. Τι απ΄όλα ισχύει κάθε φορά που το συναντούμε,εξαρτάται από τα συμφραζόμενα).
    Αλεατορισμός ( μουσικός όρος όπου ο ρυθμός, ο τόνος και το ύφος καθορίζονται από προσωπική επιλογή του ερμηνευτή ή ακόμα και στην τύχη. Η λέξη προέρχεται από τη λέξη alea που σημαίνει ζάρι)
    Φλήναφος (φλυαρία, το κουβεντολόι χωρίς σημασία)
    Ντρεσάρω (εκπαιδεύω -συνήθως ζώα- με τρόπο επίμονο, συστηματικό, αυστηρό). Τη λέξη αυτή την…μισοήξερα.
    Curator (διευθυντής, επιμελητής,έφορος. Εξ ου και κουροπαλάτης)
    Το ίδιο κείμενο είπα στην κόρη μου να το διαβάσει και εκείνη σημείωσε 15 άγνωστες για εκείνη, λέξεις.
    Τι θέλουν άραγε να δείξουν οι συντάκτες τέτοιων κειμένων με τις άγνωστες στους πολλούς, λέξεις που χρησιμοποιούν;

  30. Εναγωνίως αναμένω κάποιον από τους οπαδούς του «σφαγιασθέντος» να ανεβάσει στο γιουτιουμπ τις φάσεις που «σφαγιασθήκανε» να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Μέχρι τώρα πάντως μόνο η κροτίδα που έπεσε μεταξύ επόπτη και Βιγιαφάνες έχει αέβει από τις 10 χθες το βράδυ όπου ο μεν επόπτηςπαραμένει ατάραχος ενώ ο Βιγιαφάνες βουτάει να πείσει πως τραυματίσθκε. Κι αυτό πάντως έχει μπλοκαρισθεί από εναμισυ λεφτό σε κάποια δευτερόεπτα γιατί δεν «συνέφερε». Ο διαιτητής έκανε ότιπροβλέπουν οι κανονισμοί : διέκοψε το παιχνίδι και έστειλε την τελευταία ειδοποίηση.

  31. Φοίβος said

    30 καλοκακομαθημένος κι αυτός

  32. Corto said

    όπως και το ελληνικό «πάππα, τάτα»

    Και στα αρβανίτικα ο πατέρας είναι «τάτα».

  33. spatholouro said

    #3
    Πράγματι, δεν τη λες κακομαθημένη.

    Καλομαθημένος=ο εθισμένος στα ευάρεστα/άνετα/άκοπα
    Κακομαθημένος=ο στερημένος καλής αγωγής/ο με κακές συνήθειες-έξεις

  34. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    29 Μερικές από τις δύσκολες λέξεις είναι ορολογία, οπότε ίσως αναπόφευκτες.

    22 Ναι, αλλά στην ερώτηση του φίλου είχαμε τη διαφορά του ενεργητικού από το μέσο, όχι του αιτώ από το ζητώ.

    17 Τούρκικη φαίνεται αλλά πρέπει να κοιτάξω κιτάπι.

  35. (ο) ΑΚ said

    «[…] η κρεατοφαγα και η χορτοφάγα γυναίκα. […] είναι ίδιες με τον πληθυντικό του ουδέτερου, π. χ. Τα κρεατοφαγα ζώα.[…]»

    αναλογικά:
    η ωραία/νέα/μοιραία/φευγαλέα/… γυναίκα
    τα ωραία/νέα/μοιραία/φευγαλέα/… παιδιά

  36. ndmushroom said

    32
    Όπως και στις περισσότερες σλαβικές γλώσσες, εξάλλου.

  37. ndmushroom said

    Αφού ανοίξαμε το θέμα με τις άσχετες (μεταξύ τους) ερωτήσεις γλωσσικής φύσεως, να και μία που με βασάνιζε παιδί αλλά έκτοτε την είχα ψιλοξεχάσει, και τη θυμήθηκα με αφορμή το άρθρο. Πάρνηθα, Παρνασσός, Πάρνωνας. Αυτό το «παρν-» (που υποθέτω ότι είναι κοινή ρίζα των τριών, γιατί μου μοιάζει μάλλον απίθανο να πρόκειται για σύμπτωση) ξέρουμε τι σήμαινε;

  38. Alexis said

    Ενδιαφέρον λεξιλογικά το σημερινό!

    Ομολογώ πως δεν ήξερα κάν ότι υπάρχει si στα γαλλικά, μόνο το oui γνώριζα.

    Η ερώτηση «αυτόν δεν θα τον κοροϊδέψεις;» και όλες οι παρόμοιες, είναι ουσιαστικά ερώτηση επιβεβαίωσης για τον αν κάποιος θα κάνει κάτι, όχι για το αν δεν θα το κάνει.
    Άρα φυσιολογικά η απάντηση «ναι» σημαίνει «ναι, θα το κάνω» και η απάντηση «όχι» «όχι, δεν θα το κάνω».

  39. # 38

    ενώ στα ιταλικά…

  40. Triant said

    Αντίστοιχο του ‘si’ μπορούμε να θεωρήσουμε το ‘αμέ’. π.χ.

    «αυτόν δεν θα τον κοροϊδέψεις;» – Όχι = Δεν θα τον κοροϊδέψω
    «αυτόν δεν θα τον κοροϊδέψεις;» – (Πως,) αμέ = Θα τον κοροϊδέψω (και θα τον παρακοροϊδέψω).

    Στο πιό ευγενικό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το ‘βεβαίως’

    λ.ε.τ.

  41. Alexis said

    Προσωπικά με ενοχλεί αφάνταστα η διάκριση του «κατ’ αρχήν» με το «κατ’ αρχάς» και βγάζω καντήλες όταν ακούω νέα παιδιά να λένε «καταρχάς» σε κάθε δεύτερη πρόταση. Έχω την αίσθηση ότι την εποχή που ήμουνα εγώ παιδί, όλος ο κόσμος έλεγε φυσιολογικότατα μόνο «καταρχήν» και κανείς δεν το θεωρούσε λάθος.
    Δεν έχω κάποια τεκμηρίωση για αυτό που λέω, είναι μία προσωπική μου εκτίμηση και παρακαλώ αν κάποιος θυμάται κάτι διαφορετικό ας με διορθώσει.
    Εγώ πάντως δεν είχα ακούσει πουθενά, ούτε στο σχολείο ούτε αλλού, να επισημαίνεται ως λάθος το «καταρχήν», με χρονική σημασία («πριν απ’ όλα»).
    Αργότερα πλακώσαν οι γλωσσαμύντορες και οι λαθολόγοι και μας έμαθαν το …σωστό, κι έτσι άλλη μια καθαρευουσιανιά μπήκε θριαμβευτικά στην καθημερινή μας γλώσσα.

    Μπορεί να είμαι υπερβολικός, το ξέρω ότι τα λεξικά είναι …εναντίον μου, αλλά τα είπα και …ξαλάφρωσα! 🙂

  42. sarant said

    37 Κατά μίαν εκδοχή, το parna που σημαίνει σπίτι στα χεττιτικά. Πού είναι ο Σμερδαλέος;

    40 Καλά λες. Και επίσης το «Πώς» με τον κατάλληλο επιτονισμό. Ή, στο επισημότερο,»ασφαλώς, φυσικά, εννοείται» κτλ.

  43. alexisphoto said

    κλημέρα,
    αυτό με τον «καλομαθημένο κ τον καομαθημένο» ήθελα να τοθίξω από το ποστ της απόφραξης.
    Δύο αντίθετες λέξεις με ίδια έννοια vs μία λέξη με δύο αντίθετες έννοιες.
    Τελικά για το σημερινό σχόλιο, η λέξη δεν έχει να κάνει με τον αποδέκτη αλλά με αυτόν που την λέει.
    Αν ο σχολιαστής έχει μια περιπεκτική (καλοποαίρετη κλπ) διάθεση θα πει τον πιτσιρικά καΛομαθημένο, αν θέλει να δώσει ένα τόνο σοβαρότητας (αυστηρότητας , κακίας κλπ) θα τον πει καΚομαθημένο.
    Στην ίδια κατηγορία -των λέξεων που η φόρτησή του εξαρτάται από τον ομηλιτή και όχι από τον δέκτη- είανι η αιμοδοσία κ η αιμοληψία.
    Τουλάχιστον στην καθομηλουμένη (αν διαφοροποιείται στον επιστημονικό τομέα δεν το ξέρω).
    Ευχαριστώ

  44. LandS said

    37

    Είναι πάρα πολύ παλιές ονομασίες.

    https://smerdaleos.wordpress.com/2013/11/10/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%80%CF%89%CE%BD%CF%8D%CE%BC%CE%B9%CE%B1/

    «Σε όλες τις ανατολιακές γλώσσες η ρίζα parna- σημαίνει «σπίτι», αλλά η παλαιότερη σημασία της λέξης ήταν «πέτρινο κτίσμα» γιατί η αρχική σημασία της ρίζας *per- ήταν «πέτρα» και έχει δώσει τον όρο για «πέτρα,βουνό» σε πολλές ΙΕ γλώσσες»

  45. Γς said

    37:

    Τι παραπάνω από το ότι η ετυμολογία του ονόματος «Πάρνηθα» συνδέεται με την ρίζα πάρνα- (parna) που θεωρείται προελληνική και ότι από την ίδια ρίζα προέρχονται τα ονόματα και δύο άλλων βουνών, του Παρνασσού και του Πάρνωνα. Στην χεττιτική και λουβιακή, διαβάζω, η ρίζα πάρνα σημαίνει σπίτι.

    Υπάρχει κάτι πάρα πάνω;

    Κι έχετε πάει στο νεκροταφείο του Μονπαρνάς;

  46. Γς said

    45:
    Με πρόλαβε ο Σταύρος, που ξέρει περισσότερα

  47. Γς said

    45:
    \
    Ούτε στον πύργο του Μονπαρνάς έχετε ανέβει,

    Και βέβαια ονόμασαν τα υψώματα εκεί του Παρισιού Μονπαρνάς από το βουνό Παρνασσός

  48. LandS said

    46 🙂 Εγώ απλός μεταφορέας της άποψης είμαι.

  49. Γς said

    47:

    Ο πύργος Εφέλ από τον Πύργο του Μονπαρνας και αντίστροφα

    Και θυμήθηκα δυο θείτσες που με το που ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο βλέπουν απέναντι το Λυκαβηττό:

    -Μαρία! Η Ακρόπολη!

  50. Γς said

    48:

    Νο πρόμπλεμ! Να το διορθώσουμε:

    Με πρόλαβε ο Σταύρος, που μετέφερε περισσότερα

  51. Γς said

    Να βάλουμε και τον πύργο του Μονπαρνές

  52. Γς said

    51:

    Κελ ελεγκάνς!

    Κι όσο σκέφτομαι ότι ήθελαν να γκρεμίσουν τότε για την ασχήμια του τον Πύργο Εφέλ…

  53. ndmushroom said

    Ευχαριστώ και τους τρεις!

  54. sarant said

    51 Λένε πως η καλύτερη θέα του Παρισιού είναι από τον Πύργο Μονπαρνάς…. διότι δεν βλέπεις τον Πύργο Μονπαρνάς.

  55. Γς said

    54:

    😉

  56. ΚΩΣΤΑΣ said

    !5
    Ναι, Νικοκύρη μας, δίκιο έχετε, το έγραψα από μνήμης, έχω χαρίσει αρκετά βιβλία στην κόρη μου και δεν μπορώ να έχω άμεση πρόσβαση.

    Για την 1η Μαΐου που έχετε στο λινγκ πάλι θυμάμαι ότι ο Παράσχος λοιδωρήθηκε γιατί ο νάρκισσος είναι χειμωνιάτικο λουλούδι. Ακόμη και για τη Μαρία που γράφετε, πάλι κάποιοι κορόϊδεψαν τον Παράσχο με τους στίχους:
    στον καφενέ καθόμουνα
    και έπαιζα χαρτία
    και ήρθαν και μου είπανε
    πως πέθανε η Μαρία.

    Γράφω βιαστικά, συγνώμη αν τα έχετε στο λινγκ και δεν τα πρόσεξα.

  57. Για τη διαφορά του ‘αιτώ’ από το ‘ζητώ’ στα (ελληνιστικά τουλάχιστον) αρχαία ελληνικά δεν χρειάζεται να μπλέκουμε με τα θεολογούμενα του Θείου Αποστόλου. Ο Χριστός το έχει πει καθαρά: «Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν. Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.» Σαφώς λοιπόν ‘αιτώ’ σήμαινε «ζητώ να μου δώσουν» και ‘ζητώ’ «γυρεύω να βρω». Και το χωρίο του Παύλου ταιριάζει μ´ αυτό: οι Ιουδαίοι ζητούν να τους δώσει σημάδια της θείας αποστολής του (π.χ. θαύματα), οι Ελληνες γυρεύουν να βρουν σοφίες (εντυπωσιακά φιλοσοφικά επιχειρήματα που να τους πείσουν). Φυσικά, όπως έχει πει σε άλλες περιστάσεις ο Νικοκύρης, οι όμορφες διακρίσεις όμορφα καίγονται: ήδη ο Χριστός — ή μάλλον αυτοί που μετέφεραν στα ελληνικά τα λόγια του — είπε «γενεά πονηρά και μοιχαλίς σημείον επιζητεί και σημείον ου δοθήσεται αυτή ειμή το σημείον Ιωνά του προφήτου», και στα σημεινά ελληνικά το «γυρεύω», που αρχικά υποθέτω σήμαινε «ψάχνω γύρω-γύρω να βρω», χρησιμοποιείται συχνά και με τη σημασία του «ζητώ να μου δώσουν» («μου γύρεψε πενήντα ευρώ»).

  58. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μού ΄φαγε η μαρμάγκα ένα σχόλιο.

  59. ΚΩΣΤΑΣ said

    άκυρο το 58, εμφανίστηκε, είναι το 56

  60. Γς said

    54:

    Μου βάζεις ιδέες τώρα.

    Πάντα με προβλημάτιζε το ότι μόνο εγώ έβλεπα τον κόσμο όμορφο…

  61. Πέπε (4), το si δεν είναι γαλλική αποκλειστικότητα. Υπάρχει και στα γερμανικά το doch, και στα ουγγαρέζικα το dehogy, αλλά και στα ελληνικά το «πώς!», ή το πληρέστερο αλλά ίσως λίγο παλιομοδίτικο «πώς όχι;» (πρβ. και το ισπανικό cómo no).

  62. Είχα ρωτήσει κι εχτές:

    Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε και είναι πρόσφατο το Πάσχα, προψές έβλεπα μια εκπομπή μαγειρικής κι ο αμερικανός παρουσιαστής επισκέπτεται μια οικογένεια σέρβων μεταναστών στις ΗΠΑ, οι οποίοι του μαγειρεύουν την παραδοσιακή
    σαρμίτσα. Που αποτελείται από εντόσθια κι έντερα, στριμωγμένα σε ζύμη, σαν σαρμαδάκια, που λέμε.

    https://www.google.gr/search?hl=en&site=imghp&tbm=isch&source=hp&biw=1787&bih=826&q=sarmica&oq=sarmicags_l=img.12..0l3j0i5i30k1l2j0i24k1l5.1935.3398.0.6775.8.8.0.0.0.0.163.1027.0j7.7.0….0…1ac.1.64.img..1.7.1023.0..0i30k1.btz01LdNrSM

    Κι ερωτώ: μήπως και η μαγειρίτσα είναι σλαβικής προελεύσεως και δεν πρόκειται για υποκοριστικό της μαγειριάς, ας πούμε;

  63. sarant said

    62 Εννοείς ως λέξη αν είναι δάνειο; Ή ως φαγητό;
    Για τη λέξη, το -ίτσα μπορεί να είναι σλάβικο, αλλά χρησιμοποείται και για αμιγώς ελληνικές λέξεις.

  64. 63 Ως λέξη, τουλάχιστον. Το μαγείρ- είναι ελληνικ, το -ίτσα ίσως και σλάβικο.

  65. Mindkaiser said

    Νικοκύρη,

    Δεν μπορώ να το ελέγξω -γιατί είμαι στη δουλειά- αλλά έχω την εντύπωση ότι παλαιότερα γράφανε «Spleen» και εννοούσαν το μελαγχολικό ρομαντικό ποίημα. Ο όρος, σίγουρα σχετίζεται με τον Μπωντλαίρ (https://en.wikipedia.org/wiki/Le_Spleen_de_Paris).

    Συνεπώς, «ΛΕΙΣΜΟΝΕΙ» ο τίτλος του ποιήματος και Spleen το είδος του. Το μόνο που δεν έχω καταλάβει, είναι αν το «Spleen» είναι τόσο κοινός τόπος ως είδος ποίησης, που αυτό εννοούσες εξαρχής στην ανάρτηση. Αν παρανόησα, προκαταβολικά συγγνώμη. 🙂

  66. # 64

    κλανιά, κλανίτσα
    ποδιά ποδίτσα
    ελιά, ελίτσα
    μαγειριά, μαγειρίτσα

    τι δεν καταλαβαίνεις ;

  67. leonicos said

    38

    Πολύ σωστά τα λες για την ερωτοαρνητική φράση

    Στα γαλλικά si=oui υποχρεωτικά στην ερωτοαρνητική φράση.

    Ο ίδιος ο ερωτών αρνητικά μπορεί να ενισχύσει την άποψή του με το n’ est ce pas? Η κατάφαση είναι si.

  68. leonicos said

    O Γς είναι κορυφαίος; Σας το είπα ξανά;

    καλομαθημένος V κακομαθημένος

    Βέβαια, στο παράδειγμα του Νίκου γίνεται σαφής διάκριση, αλλά δεν είναι πραγματική. Οι λέξεις είναι ουσιαστικά ταυτόσημες.

    Το παιδί που φτύνει είναι κακομαθημένο, επειδή δεν του είπε κανείς να μη φτύνει αλλά και καλομαθημένο επειδή κανείς δεν το μάλωσε που φτύνει

    Το παιδί που θέλει τηγανητές πατάτες ή γλυκά είναι επίσης κακομαθημένο . καλομαθημένο, γιατί κανείς δεν υποχώρησε στην απαίτησή του. Κακόμαθε επειδή του κάνουν το χατίρι και καλόμαθε να μη του χαλάνε το χατίρι.

  69. leonicos said

    @41

    Αλέξη, δεν μ’ ενοχλεί η διάκριση, αλλά δεν ασχολούμαι μ’ αυτήν. Το θεωρώ άγονο βυζαντινισμό

    άλλο το ‘εν αρχή’ που είναι σαφώς χρονικό, ‘πριν απ’ όλα’, και άλλο το κατ’ αρχάς/κατ’αρχήν ως τροπικό ή χρονικό επίσης

  70. leonicos said

    Για τον ίδιο λόγο (άγονος βυζαντινισμός) προσχώρησα στο ‘κτίριο’ ως εναλλακτικό, κάτι που δεν το περίμενα ότι θα μου συμβεί. Αλλά αν εντοπίζεις βυζαντινισμό ατον εαυτό σου (για μένα μιλάω) δεν μπορείς να είσαι ασυνεπής.

  71. leonicos said

    Βέβαια, αν εξαιρέσουμε τον ληνοβάτη, όλες οι άλλες ερωτήσεις (αγάς < άγω, φύλλο/φυλο και πρωτοπορία από αρχαιολόγο, δηλαδή απόφοιτο της φιλοσοφικής…) οι ερωτήσεις είναι….
    άσε το άγνωστο φληνάφημα.

    Τα ελληνικά είναι δύσκολη γλώσσα, έλληνες

    Η μόνη ερώτηση που άξιζε τον κόπο ήταν η περί Πάρνηθος

  72. leonicos said

    Και η συσχετισμός με το ‘πέτρινο σπίτι’ μού φαίνεται άκαιρος. Πιο πολύ ως πηγή πέτρας, ορυχείο, θα το έλεγα.

    Επίσης δικαιολογημένη και η ερώτηση για το τονούμενο ‘ώς’=μέχρι. Εγώ πάντα το τονίζω.

  73. Corto said

    57:
    Αγγελε, συγχαρητήρια για τις γνώσεις. Πολύ ωραία ανάλυση!

  74. ΣΠ said

    Να κάνω κι εγώ μια ερώτηση και όποιος ξέρει ας μου απαντήσει. Πώς γίνεται η λέξη «αποκατάσταση» να χρησιμοποιείται με δυο λέξεις που έχουν αντίθετη σημασία και να δίνει το ίδιο αποτέλεσμα; Π.χ. «αποκατάσταση της βλάβης» και «αποκατάσταση της λειτουργίας» σημαίνουν το ίδιο.

  75. Pedis said

    Διαβάζοντας σήμερα αυτό http://www.efsyn.gr/arthro/mia-epistoli-ntokoymento-toy-giorgoy-votsi παραπέμφθηκα στο άλλο https://www.efsyn.gr/arthro/h-antistasi-ton-ligon όπου Ο Π. Κοροβέσης

    (σε άρθρο του για την πολύ ισχνή αντίσταση του ελληνικού λαού στη δικτατορία -προσέξτε τον χρόνιο κομφορμισμό μετά την ήττα του επαναστατικού κινήματος εμφυλίου και ιδιαίτερα την αναλογία με τα τελευταία οκτώ χρόνια-)

    καταλήγει γράφοντας (παραθετω ολόκληρη το τελευταίο κομμάτι):

    Το βιβλίο της Λένας Δουκίδου (προσφορά της «Εφ.Συν.») δίνει μια απάντηση σε όλα αυτά. Είναι μια σειρά από συνεντεύξεις που δημοσιεύτηκαν στην «Καθημερινή» το 1975.

    Εκεί όλα τα… καθιερωμένα ονόματα των αντιστασιακών δίνουν τη δική τους εξήγηση για το τι πέτυχε η αντίσταση εναντίον της χούντας. Και έχουμε έναν τραγέλαφο πολιτικής σκέψης όλου του πολιτικού φάσματος, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις.

    Και η 17Ν, αν ήταν λίγο πιο διαβαστερή, θα μπορούσε να έκανε αναφορά σε αυτά τα λαμπρά ονόματα της Αντίστασης, με τις εμμονές τους στη δυναμική αντίσταση, και να υποστηρίξει πως είναι οι συνεχιστές της. Και η έκπληξη είναι ο Α. Παναγούλης, που λέει πως τα βασανιστήρια συνηθίζονται.

    «Στην αρχή, το ξύλο είναι φοβερό. Μετά γίνεται υποφερτό, στο τέλος συνηθίζεις». Για τον Μουστακλή, που τα συνήθισε, κουβέντα.

    Προς τα πού την λέει (στον Παναγούλη;) και γιατί;

  76. 76 Δε νομίζω πως τη λέει στον Παναγούλη, απλά σχολιάζει πως ο Μουστακλής σακατεύτηκε από τα βασανιστήρια. Ο Π.Κ. έχει ξινίσει, γερνώντας.

  77. … καλομαθημένο ή κακομαθημένο …

    Λέξεις στα αγγλικά που μπορεί να σημαίνουν ένα από δύο αντίθετα:
    http://mentalfloss.com/article/57032/25-words-are-their-own-opposites

  78. Pedis said

    # 77- Σύμφωνοι για τον Μουστακλή. Αλλά είναι παρανοικό το δεσιμο αυτής της πληροφορίας με τα υπόλοιπα.

    Αν έχει ξινίσει που λες … μπορεί, δεν τον παρακολουθώ συχνά, δεν εκτιμώ τη γνώμη του, χωρίς να διαφωνώ 100% όποτε κάτσει και τον διαβάσω με τις προσεγγίσεις του.

  79. Πέπε said

    @61:
    Δεν το γνώριζα για τα γερμανικά. Καλά, για τα ουγγρικά ούτε συζήτηση!

    Πάντως κατά τη γνώμη μου στα ελληνικά το πλησιέστερο αντίστοιχο είναι να απαντήσεις με το ρήμα:
    -Δεν έφαγες;
    -Έφαγα.

    Σημειωτέον ότι το γαλλικό si δεν απαντά μόνο σε αρνητικές ερωτήσεις, αλλά και σε σκέτες (όχι ερωτηματικές) αρνήσεις:
    -Δεν έφαγες, βλέπω.
    -Πώς, έφαγα.
    Αυτό στα γαλλικά θα το πούμε με το si.

    Όσο για το αμέ, που αναφέρθηκε, τείνω να πιστέψω ότι η βασική του σημασία είναι «αλλά», γι’ αυτό και το προφέρουμε με ελαφρώς ερωτηματικό τόνο, Πρβλ. το «αλλά;» που σημαίνει «αμ’ τι νόμιζες; / αμ’ πώς αλλιώς;», δηλαδή τελικά «ναι, βεβαίως». (Πρβλ. επίσης διάφορα ιδιωματικά: «κι αμμέ τι; / κι αμ’ ήντα; / κι αμέ;» = όλα σημαίνουν έντονη κατάφαση).

    Αλλά με το «αμέ» (ή πώς, αμέ» κλπ.) δεν απαντάμε μόνο σε αρνητικές ερωτήσεις αλλά και σε απλές:
    -Δεν έφαγες;
    -Πώς, αμέ! (=έφαγα)

    -Έφαγες;
    -Αμέ!

  80. Μυλοπέτρος said

    Σχετικά με την προέλευση των σημείων της στίξης έχει καποιος να μας πει τιποτα;

  81. Μυλοπέτρος said

    Το «αμέ» τι μου έφερε στο νου! Στη Νότια Χίο (σα Μαστιχόχωρα) χρησιμοποιούμε το «μπα» με την εντλως αντίστροφη εννοια που εχει αλλού. Καταλαβαινετε εύκολα τις παρεξηγήσεις που διουργούνται που μπορούν να φτάσουν μεχρι καυγά (ή μηπως καβγά).

  82. ΣΠ said

    82
    Και στην Μυτιλήνη ισχύει το ίδιο. Χρησιμοποιούν το «μπα» με την έννοια του «ναι».

  83. Ριβαλντίνιο said

    @ 30 gpointofview

    Δεν ασχολούμαστε περισσότερο από ότι πρέπει με συλλόγους που δεν είναι του επιπέδου μας. :mrgreen:

  84. Γιάννης Ιατρού said

    Πάρνηθα
    44: και προηγούμενα, βλ. κι αυτό

  85. Triant said

    Η Λεπέν εν τω μεταξύ ανεβαίνει (59-41). Γιατί εμένα αυτό που όλοι την ξορκίζουν, την έχουν σίγουρα χαμένη και όλοι οι σοβαροί την καταψηφίζουν μου θυμίζει Τραμπ; Ίσως γιατί ο Μακρόν έχει πολλά κοινά με την Σκύλαρι.
    Ελπίζω να κάνω λάθος και η ιστορία να μην επαναληφθεί. Ξου-ξου.

    Από την άλλη, οι Γάλλοι μόνοι τους βάλαν τα χεράκια τους και βγάλαν τα ματάκια τους. Δεν έχουν τις δικαιολογίες των Αμερικάνων (δικομματισμός κλπ). Το δίλημμα Μακρόν-Λεπέν το φτιάξαν μόνοι τους.

  86. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Διαβάζω

    Στα «χέρια» του Ιβάν Σαββίδη ο Πήγασος.
    Ο εκδοτικός Όμιλος «Πήγασος» της οικογένειας Μπόμπολα περνά στον έλεγχο του επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από τραπεζικές πηγές…Ας σημειωθεί ότι στον Πήγασο ανήκει σημαντικό τμήμα των μετοχών της Τηλέτυπος ΑΕ ιδιοκτήτριας εταιρίας του τηλεοπτικού σταθμού MEGA και το 50% της εταιρείας διανομής τύπου «Άργος», κατά συνέπεια ο Ιβάν Σαββίδης εφόσον η συμφωνία ολοκληρωθεί θα αποκτήσει και τον έλεγχο του τηλεοπτικού σταθμού. http://www.advertising.gr/media/publications-2/sta-cheria-tou-ivan-savvidi-o-pigasos/

    καὶ γίνομαι εἰκοσικάτι χρόνια πιὸ νὲος. Ἡ παλιὰ δοκιμασμένη συνταγή. Μιὰ λαοφιλὴς ὀμάδα, μακριὰ ἀπὸ τίτλους γιὰ κάμποσα χρόνια, ἀσπίδα καὶ πολιορκητικὸς κριός, ἔλεγχος κάποιων ΜΜΑ (ποὺ λέει κι ὁ Λάμπρος, καλή του ὥρα) καὶ «καλὲς δουλειές». Μὲ τὸ δημόσιο, φυσικά. Τότε λεγόταν Κόκκαλης, σήμερα Σαββίδης. Ὁ σεφτὲς ἔγινε μὲ τὸ λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης.
    Φυσικὰ δὲν ἀφήνω ἔξω Ἀλαφοῦζο, Μαρινάκη καὶ Μελισσανίδη. Κι αὐτοὶ γιὰ τὰ ἴδια «λάφυρα» σκυλοτρώγονται.

    Γι’ αὐτὸ μὴν τσιμπᾶτε μὲ πέναλτυ, κάρτες, διαιτησίες, «σφαγὲς» καὶ «ἐξυγιάνσεις». Τοῦ χρόνου θά ‘χουμε καινούργιες συμμαχίες «ἐξυγιαντῶν».

  87. 82 – 83
    Το «μπα» χρησιμοποιείται στη Μυτιλήνη και καταφατικά και αρνητικά (αν και τελευταία η καταφατική έννοια έχει αραιώσει). Αλλά συνήθως είναι κατανοητή η περίπτωση γιατί το αρνητικό είναι τραβηγμένο (μπααα).

  88. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    κακομαθημένος: ρεσεμένος στα Λευκαδίτικα

    είμαι ρεσεμένος, έχω αίρεση, δηλ. ιδιοτροπία, κακές συνήθειες. ‘Έχεις ρεσέψει, δεν κάνεις τίποτα» – «παρά ΄ναι ρεσεμένο αυτό το παιδί». Λεξικό του Λευκαδίτικου Γλωσσικού Ιδιώματος – Πανταζής Κοντομίχης Ρεσεύω -άζω (αἵρεσις -είω) = κακοσυνηθίζω τινά, ἀποκτῶ κακὰς ἕξεις. Τα Λευκαδίτικα — Χριστόφορος Λάζαρης

    http://lexikolefkadas.gr/category/r/page/4/

  89. Μια και λύνονται απορίες σήμερα, διάβασα σε συνέντευξη της Έλενας Χουζούρη για το βιβλίο της «Ο θείος Αβραάμ μένει πάντα εδώ»
    (Πατάκης) στο ηλεκτρονικό περιοδικό Διάστιχο τη φράση:
    «Είμαι λοιπόν μια παθιασμένη αναγνώστρια και γραφιάς (δεν υπάρχει σχετικό θηλυκό γένος)».
    Στ’ αλήθεια δεν υπάρχει. Πώς όμως θα μπορούσε να πει συγγραφέας, πάλι είναι αρσενικό. Υπάρχει συνώνυμη λέξη για τον γραφιά σε θηλυκό; Τι λέτε;

  90. Πέπε said

    @90:
    Συγγραφέας δεν είναι μόνο αρσενικό, αν και στο θηλυκό παρουσιάζει δυσκολίες στην κλίση και κατά συνέπεια διαφωνίες περί εναλλακτικών καταλήξεων.

    Ο γραφιάς όμως, που -θα συμφωνήσω- είναι ξεκάθαρα αρσενικό, δεν είναι ακριβώς το ίδιο με τον συγγραφέα. Ο γραφιάς γράφει οτιδήποτε, π.χ. άρθρα, νομίζω ακόμη και μεταφράσεις. Όταν λέμε «συγγραφέας» έτσι γενικά εννοούμε κυρίως λογοτέχνη πεζογράφο, ενώ «ο» συγγραφέας είναι αυτός που έγραψε ένα συγκεκριμένο βιβλίο, που μπορεί και να μην είναι λογοτεχνικό αλλά λ.χ. επιστημονικό. Με την αντίστοιχη έννοια ο γραφιάς που δημιούργησε ένα κείμενο που δεν είναι λογοτεχνικό και δεν είναι βιβλίο αναφέρεται σηνήθως ως «συντάκτης».

    Εν πάση περιπτώσει, για επαγγέλματα και ιδιότητες είναι, ακόμη, αποδεκτό να μπαίνει αρσενικό ουσιαστικό με θηλυκή αναφορά και ενδεχομένως και θηλυκό άρθρο. Έχει μεν προοδευτικές φωνές που το θεωρούν αυτό σεξιστικό κατάλοιπο και ζητούν μια άλλη λύση, αλλά η γραμματική δυσκολεύει καπως τα πράγματα (τι να πεις, «η γραφιού»;).

  91. 91.
    Ευχαριστώ. Η συγκεκριμένη είναι γραφιάς (και βιβλία και άρθρα σε εφημερίδες και ραδιόφωνο και ποιήματα…) αλλά είναι και συγγραφέας. Αυτό που παρουσίαζε το περιοδικό είναι ένα μυθιστόρημα με θέμα τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και ο Αβραάμ του τίτλου είναι ο Μπεναρόγια από τους πρώτους συνδικαλιστές στην ιστορία. (Τότε που είχε η λέξη ακόμα νόημα).

  92. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    89 Δεν την ήξερα αυτη τη λέξη, εντυπωσιακό!

    86 Κάνει πολύ καλή προεκλογική εκστρατεία

  93. sarant said

    90-91-92
    Για τον συγγραφέα είχε προταθεί η συγγράφισσα. Ο γραφιάς, που συμφωνώ με όσα γράψατε, και που είναι πιο λαϊκός όρος αλλά απαραίτητος εντελώς, θα έχει τη γράφισσα. Οι όροι αυτοί επειδή δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ, είναι λογικό να ξενίζουν (και να μην ξενίζει π.χ. η βασίλισσα ή η μαγείρισσα).

  94. 87 Δημήτρη, πάμε και 30- χρόνια πίσω.
    Τον Κοσκωτά τον εθυμάσαι; Θα τονε θυμάσαι…

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> «Αυτόν τον άνθρωπο δε θα τον κοροϊδεψεις;» και ο άλλος απαντήσει απλά «Ναι», τότε ποιο είναι το νόημα της απάντησης του

    Γέλασα μ΄αυτό γιατί, τώρα κοντά, προ ημερών, έγραψα εδώ ότι ο συσχολιαστής Αιμ είναι «Η Αιμ (νομίζω;) ». Και παίρνω απάντηση «Να νομίζεις» , κι έμεινα με το νόμισμα 🙂 🙂 . )Μα δε με γνοιάζει κιόλας που λεν και στο χωργιό. Αιμ, σας συμπαθώ το ίδιο, ανεξαρτήτως φύλου 🙂

    62. Τζιεροσαρμά φάγανε τη Λαμπρή και οι δικοί μου. Το φαϊ (συκωτοφλέμονα τυλιγμένα σε σκέπη/μπόλια/κνισάρι) το δίδαξε η εκ Πηλίου πεθερά τς αδερφής μου.

  96. Πέπε said

    @94:
    > > Ο γραφιάς, […], θα έχει τη γράφισσα.

    Χμμ…
    Φονιάς, φόνισσα.
    Λογικό φαίνεται.

  97. 96β

  98. spatholouro said

    #75
    Εφόσον στο σημαίνον «αποκατάσταση» αντιστοιχούν τα σημαινόμενα «επανόρθωση/διόρθωση», «επαναφορά (στην προτέρα κατάσταση)»
    δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιο θέμα. Δηλ. στο πρώτο παράδειγμα έχουμε αποκατάσταση (επανόρθωση/διόρθωση) της βλάβης και στο δεύτερο αποκατάσταση (επαναφορά/επάνοδο) της λειτουργίας (δηλ. επαναφορά) της λειτουργίας

  99. Πέπε said

    @96:
    Μα πάλι εδώ πρέπει να ήταν και το αντίστροφο που είδα:
    -Νομίζω ότι…
    -Μη νομίζεις.
    Από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε ότι εννοεί «να ‘σαι σίγουρος/η», αλλά φυσικά το «μη νομίζεις» συνήθως σημαίνει «να σαι σίγουρος/η ότι δεν______».

  100. ΣΠ said

    99
    Ευχαριστώ. Είχα στο νου μου μόνο την έννοια «επαναφορά στην προτέρα κατάσταση», οπότε το «αποκατάσταση της βλάβης» το έβλεπα σαν «επαναφορά της βλάβης». Έχω την εντύπωση ότι η έννοια «επανόρθωση/διόρθωση» πρέπει να είναι σχετικά πρόσφατη.

  101. Corto, με κολακεύεις. Αλλά ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση πώς άνθρωπος υποθέτω μορφωμένος και πάντως με γλωσσικά ενδιαφέροντα και απόψεις (το «λανθασμένο» «ο αιτών») δεν είχε ακούσει ποτέ την ευαγγελική ρήση «ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει» — ίσως γιατί εγώ την πρωτοείδα πολύ μικρός, στα Τέκνα του Πλοιάρχου Γκράντ. Είναι αλήθεια πάντως ότι δεν τη μαθαίναμε στα θρησκευτικά του σχολείου…

  102. Mindkaiser, ΛΗΣΜΟΝΕΙ με η 🙂 είναι ο τίτλος του ποιήματος και spleen ο υπότιτλος. Δεν νομίζω ότο η λέξη spleen σήμαινε συγκεκριμένο ποιητικό είδος· σήμανε μάλλον, όπως λες, ένα είδος ρομαντικής μελαγχολίας, που η μεσαιωνική ιατρική απέδιδε σε επικράτηση της … σπλήνας έναντι των άλλων χυμοποιητικών οργάνων. Αν επικρατούσε η κίτρινη χολή, ο άνθρωπος χαρακτηριζόταν… χολερικός, αν επικρατούσε η μαύρη χολή (που δεν ξέρω τι ακριβώς ήτσν) λεγόσουν μελαγχολικός, αν επικρατούσε το αίμα ήσουν αιματώδης (το sanguine λέγεται και σήμερα με τη σημασία του αισιόδοξου στα αγγλικά), και επειδή τα διάφορα όργανα συνδέονταν αστρολογικά και με τους πλανήτες, έχουμε στις δυτικές γλώσσες και τους χαρακτηρισμούς mercurial, jovial, saturnine… Αναρωτιέμαι καμιά φορά πόσες από τις διδασκαλίες και θεραπείες της σημερινής ιατρικής είναι εξίσου αστήρικτες 😉

  103. spatholouro said

    101
    Και στα αρχαία βρίσκουμε «αποκαθίστημι»=επανορθώ

  104. gpoint said

    # 84

    πάρε επίπεδο του συλλόγου σου από την επιστολή του προέδρου σου… ούτε κυρά Κατίνα να ήτανε !!

    «Αγαπητέ κ. Τριτσώνη,

    Σας στέλνω αυτή την εμπιστευτική επιστολή, διότι θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποια ιδιαίτερα ανησυχητικά στοιχεία, τα οποία ήρθαν σε γνώση μας, σε σχέση με τον διαιτητή του μεθαυριανού αγώνα Κυπέλλου.

    Γνωρίζουμε ότι ο κ. Κύζας φιλοξενείται από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου SARISSA, τον κ. Τσακίρη, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Η φιλοξενία περιλαμβάνει ακόμα και πιο «σύνθετες προσωπικές εξυπηρετήσεις».

    Ο ξενοδόχος αυτός είναι ένθερμος οπαδός του ΠΑΟΚ και διατηρεί συχνότατες επαφές με τη διοίκησή του, προτείνει δε ακόμα και άτομα για την προσωπική ασφάλεια του ιδιοκτήτη του.

    Όπως γνωρίζετε, ο κ. Κύζας έχει επανειλημμένως αδικήσει τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ και οι παραπάνω πληροφορίες δεν μας έχουν κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα σε σχέση με τη μεθαυριανή διαιτησία.

    Η μόνη θέση του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ είναι η ορθή και δίκαιη αντιμετώπισή του από τους διαιτητές στους αγώνες.

    Με ιδιαίτερη εκτίμηση

    Γιάννης Αλαφούζος»

    να γελάς ή να κλαις με την κατάντια κάποτε ιστορικού συλλόγου που κατάντησε γλύφτης του ΟΣΦΠ για να είαι δεύτρος από τον πόλεμο στον ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Μόλις έληξε η κυριαρχία του ΟΣΦΠ η τέταρτη θέση ταβάνι κι υτό δύσκολο με τέτοιο Πανιώνιο

  105. Γς said

    103:

    spleen

    Splines chaos και Catastrophe Theory

    και δεν το ξανακάνω

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    100. Ακριβώς!

    -» Νομίζω δε θα ρθει ε; »
    Απάντηση με ναι -όχι ή «νόμιζε», μένει ασαφές.

    87/95 Τσι θυμούμαστε τσι Πήγασους
    http://www.pegasus.gr/article.asp?catid=29079

    http://www.antinews.gr/action.read/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%89%CF%81%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%95%CE%A1%CE%A4-/2.12400

  107. Ριβαλντίνιο said

    @ 104 gpoint

    Όπως τα πρόβλεψε η προεδράρα ! Ντροπή του Τριτσώνη. Τον θυμάμαι πως μας έκαιγε όταν διαιτήτευε.

    Καλοί οι νόμοι που ψηφίζει ο Τσίπρας στη Βουλή για τον Σαββίδη ; 🙂 🙂 🙂

  108. ΓιώργοςΜ said

    >(…) ίσως γιατί εγώ την πρωτοείδα πολύ μικρός, στα Τέκνα του Πλοιάρχου Γκράντ.(…)

    Στη Μυστηριώδη Νήσο μήπως;
    Όταν οι ναυαγοί βρίσκουν σε κιβώτια εργαλεία, όπλα κλπ που χρειάζονται, και μέσα σ’ όλα μία Βίβλο, με το σελιδοδείκτη στη συγκεκριμένη σελίδα και τη φράση υπογραμμισμένη.
    (Έχω πολλά ένσημα στο Βερν…)

  109. spatholouro said

    Σύμφωνα με το αρχείο που απόκειται στο ΕΛΙΑ, «ο Τιμολέων Αμπελάς γεννήθηκε στην Πάτρα στις 4.5.1849 και πέθανε στην Αθήνα στις 26.8.1926».

  110. εντωμεταξύ στις ΗΠΑ, ο Δόναλδ ανακοίνωσε τηλεφωνική γραμμή για αναφορά illegal aliens και τα τρόλλια την έχουν φλομώσει σε αναφορές για UFO!

  111. κουτρούφι said

    Πρόσφατα, σε κατά κάποιον τρόπο επίσημο κείμενο, έπεσα πάνω στο «ο επιβλέποντας» (όπως, συχνά-πυκνά βλέπω «ο διδάσκοντας») που προέρχονται, βέβαια, από το «ο επιβλέπων» (και «ο διδάσκων»). Οι τύποι «ο διδάσκοντας» και «ο επιβλέποντας» καλό είναι (ή πρέπει) να αποφεύγονται ή, στη λογική τού «αφού χρησιμοποιούνται από πολλούς, «κι αυτό σωστό»»;
    Μπορεί το θέμα να έχει απασχολήσει το blog. Ας με παραπέμψει κάποιος. Ευχαριστώ.

  112. 112 Ως αρμόδιος σε ό,τι αρχίζει από Γαβ- (έστω και λήγει σε -ρόγλου) έψαξα και δεν βρήκα τίποτε.

  113. sarant said

    110 Πολύ πιθανό, ομολογώ ότι βασίστηκα στην Βικιπαίδεια.

    103 και πριν. Για το Spleen/σπλην αξίζει άρθρο. Tον όρο βεβαια τον εκανε διάσημον ο Μποντλέρ με πολλά ποιήματά του.

  114. sarant said

    112 Nομίζω ότι καλώς χρησιμοποιούνται όταν δεν συνοδεύονται από ουσιαστικό (πρβλ ο παράγοντας κτλ.)

  115. Πάνος με πεζά said

    Καλησπέρα, σήμερα με πολλή καθυστέρηση…
    Εντύπωση κάνει η απορία περί καλομαθημένου-κακομαθημένου.
    Με μια πολύ απλή σκέψη, αν π.χ. πέσει χρεοκοπία και πείνα, θα δεινοπαθήσουμε γιατί είμαστε καλομαθημένοι σε σχέση με παλιότερες γενιές, κι είναι αμφίβολο αν θα αντέξουμε. Κι εδώ, αποκλείεται να κολλάει το «καοκομαθημένος».

    Ίσως όμως ο φίλος είχε σύγχυση με τις εκφράσεις «μας καλομαθαίνεις !» και «μας κακομαθαίνεις !’, οι οποίες πράγματι πολύ συχνά μοιάζουν ταυτόσημες.

  116. sarant said

    116 Πάνο, μπορώ να φανταστώ φράση «έτσι κακομαθημένος που είσαι στις ανέσεις και στην αφθονία αν πέσει πείνα θα υποφέρεις»

  117. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112. >> «ο διδάσκοντας» και «ο επιβλέποντας»

    » Τι έγινε ρε Πάσχοντα, » 🙂

  118. Γιάννης Ιατρού said

    96α: ΕΦΗ
    Ο Αιμ(ίλιος)

    (Εκ της Γραμματείας 🙂 )

  119. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119. Στω! 🙂

  120. ΓιώργοςΜ said

    116, 117 Το γνωμικό που ξέρω είναι «Για τον κακομαθημένο μη φοβάσαι, για τον καλομαθημένο να φοβάσαι» με ακριβώς την έννοια αυτή: Όποιος έχει μάθει στα δύσκολα μπορεί να ανταπεξέλθει.

  121. Αιμ said

    Εφη, νομίζω έγραψα «να μη νομίζεις » άλλα δεν μπορώ τώρα να το ψάξω
    Έχει πλάκα όμως το όλον… Να ‘ σαι καλά

  122. gpoint said

    # 87

    Δημήτρη παρ’ όλο που φανερά μπερδεύεις τον Κοσκοτά με τον Κόκκαλη θα σου απαντήσω ποδοσφαιρικά πρώτα

    Μετά του; 14 τελικούς που έχει παίξει ο ΠΑΟΚ στην Αθήνα θα ήταν λογικό να απαιτήσει τώρα που «ηρθε» στα πράγμτα να γίνει ο τελικός στην Θεσσαλονίκη. Αν δεν έμαθες η πρόταση του ΠΑΟΚ -που έγινε δεκτή- ήταν να γίνει τον Βόλο. Είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τα πράγματα οι ΠΑΟΚτσήδες-χρόνια μπροστά από κάποιους πολιτικοποιημένους, στην πράξη κι όχι στα λόγια.

    Οσον αφορά τον νόμο που «ψηφίσθηκε για τον Σαββίδη» μήπως δεν βρίσκεις λογικό κάποιος που εξαγοράζει μια χρεοκοπημένη επιχείρηση για να την ξαναλειτουργήσει προς το συμφέρον της εθνικής οικονομίας να μην φορτώνεται τα φέσια που έβαλε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης με την ανοχή τω τότε κυερνήσεων αλλά αυτά να βααίνουν τον πρώην ιδιοκτήτη και όχι την επιχείρηση ;;

    Κι επειδή είσαι έξυπνος άνθρωπος ξέρεις να κρίνεις από το παρουσιαστικό τους. Μια ματιά στις φωτό των Μαρινάκη, Μελισσανίδη, Γιώργου Βαρδινογιάννη ( ο Αλαφούζος είναι » μπροστινός¨») σε πείθει αμέσως πως ο Σαββίδης δεν έχει σχέση με αυτούς

  123. gpoint said

    Και για τον Ρίβα και τον π2 μια που οι «σφαγιασθέντες» δεν ανεβάουν βίδδεο με την σφαγή ας δούνε ένα από τους «σφαγείς»

    http://www.sdna.gr/podosfairo/kypello-elladas/article/323040/penalti-poy-zitaei-o-panathinaikos-vid

  124. Triant said

    Βρε Τζί, γιά πες μου, Πόσον καιρό την έχεις την πετριά με το ποδόσφαιρο; Είναι πρόσφατη και όπως ήρθε μπορεί να φύγει ή είναι εκεί για να μείνει;
    Σε παρακαλώ, μη με παρεξηγήσεις. Η ερώτησή μου είναι ειλικρινής και δεν έχω την παραμικρή πρόθεση πλάκας ή ειρωνείας.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    125: Άσε, αν η NASA είχε χιούμορ (παλιότερα είχε…) δεν θα μιλάγανε για νερά και αηδίες. Θα βάζανε ένα πανό «ΠΑΟΚ Θ.4» στην επιφάνεια του Άρη και θα λέγανε: «βρέθηκε ζωή στον Άρη, αλλά σε πρωτόγονη μορφή…»

  126. Γιάννης Ιατρού said

    126 (συνέχεια): Υπάρχουν κι οι εκδόσεις με ΠΑΟ και Θ. 13, ΑΕΚ και Θ. 21 ή ΟΣΠΦ και Θ. 7 κλπ. κλπ. 🙂 🙂

  127. gpoint said

    #125

    Καλημέρα

    Η πετριά όπως την λες υπάρχει από τότε που μεγάλωσα και πήγαινα με τον ΠΑΟ στην θεσσαλονίκη έβλεπα το ματς και τρελλαινόμουνα με αυτά που έγραφαν οι αθλητικές εφημερίδες της Αθήνας ! Και ότε δεν υπήρχε τηλεόραση όπως σήμερα να δεις τις φάσεις και να κρίνεις. Ελεγα πως ήταν χούντα κι έκανε την δουλειά της μέσω προπαγάνδας αλλά ούτε και με την μεταπολίτευση σταμάτησε αυτό το βιολί, ο ωμός βιασμός της αλήθειας. 40 χρόνια μετά όλοι λένε πως είχε ο ΠΑΟΚ ομαδάρα κι έπρεπε να πάρει κι άλλους τίτλους ΤΟΤΕ όμως τι έλεγαν ;
    Ακριβώς όπως τώρα που ξαναδυναμώνει ο ΠΑΟΚ κι η λάσπη πάει σύννεφο απόόλες τις μεριές.
    Επειδή με προκάλεσες θεωρώ πως είσαι υποχρεωμ΄νος να δεις τις φάσεις που μιλάει για «σφαγιασμό» ο ΠΑΟ αλλά δεν τολμάει να τις δείξει,τις βρήκα μόνο με τον Αλέφαντο και μετά οες μου αν θεωρείς πετριά την καταγγελία μιας υστερόβουλης διαστροφής της αλήθειας. Οταν την συνηθίζεις στο ποδόσφαιρο να ξέρεις πως περνάει και στην προσωπική σου ζωή, δεν ίναι από το υπερπέραν το δημοφιλέστερο ‘αθλημα στον κόσμο.
    Ιδού

  128. gpoint said

    Υ.Γ. Ασε τι λέει ο Αλέφαντος, εσύ τις φάσεις κοίτα και κρίνε

  129. sarant said

    Καλημέρα από εδώ! Αναχωρώ νωρίς, το άρθρο θα ανέβει αυτομάτως.

  130. Γς said

    130:

    και λέγαν τότε γι αυτήν την αεροσυνοδό της Ολυμπιακης ότι είχε πάει με όλους τους πιλότους. Πλην ενός: Του αυτόματου πιλότου…

    Καλημέρα

  131. ΣΠ said

    101, 104
    Μάλιστα. Επομένως μπορούμε να πούμε: «Με την αποκατάσταση της βλάβης έχουμε αποκατάσταση της λειτουργίας». 🙂

  132. spatholouro said

    Προσωπικά δεν θα το έλεγα ποτέ αυτό, γιατί πρόκειται για απρόσφορο αναδιπλασιασμό. Ή «αποκαταστάθηκε η βλάβη», θα έλεγα, ή «αποκαταστάθηκε η λειτουργία».

  133. ΣΠ said

    Φυσικά. Αστειεύτηκα.

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    122. 🙂 Ναι, μάλλον «να μη νομίζεις » είπες, αλλά…
    Καλημέρα.

    132/133, Στον Αστικό Κώδικα «αποκατάστασης της ζημίας», επαναφορά στην προηγούμενη κατάσταση.

  135. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ μένα.

    #123. Φίλε Γιῶργο, θέλω νὰ ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα σχετικὰ μὲ τὸ προηγούμενο σχόλιό μου (#87).
    α. Δὲν μπερδεύω τὸν Κόκκαλη μὲ τὸν Κοσκωτά. Ἁπλῶς ὁ Κόκκαλης πέτυχε ἐκεῖ ποὺ ἀπέτυχε ὁ Κοσκωτάς, δηλ. στὸ νὰ δημιουργήσει ἕναν ὀπαδικὸ στρατὸ-ἐργαλεῖο γιὰ τὰ ἐπιχειρηματικὰ συμφέροντά του, ποὺ ἦταν ἄμεσα συνδεδεμένα μὲ τὸ δημόσιο. Σὲ συνδυασμό, βέβαια, μὲ τὸν ἄμεσο ἤ ἔμμεσο ἔλεγχο κάποιων ΜΜΕ καὶ σὲ στενὸ ἐναγγαλισμὸ μὲ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία.
    β. Δέν ἀναφέρθηκα στὴ νομοθετικὴ ρύθμιση γιὰ τὴ διαγραφὴ τῶν προστίμων τῆς ΣΕΚΑΠ. Ἄλλος τὸ σχολίασε. Τὸ ἀπέφυγα ἐπίτηδες ἐπειδὴ εἶναι ἀντικείμενο κομματικῆς ἀντιπαράθεσης καὶ δὲν θέλω νὰ συμβάλλω στὴ δημιουργία τέτοιου κλίματος στὸ ἱστολόγιο.
    γ. Σ’ εὐχαριστῶ ποὺ μὲ χαρακτηρίζεις ἔξυπνο. Τὸ ἴδιο πιστεύω κι ἐγὼ γιὰ σὲνα, διαβάζοντας τὰ λογοτεχνικὰ καὶ ποιητικὰ γραφτά σου, καθὼς καὶ κάποιες ἀπαντήσεις σου σὲ μαθηματικὰ κουίζ. Φυσιογνωμιστής, πάντως, δὲν εἶμαι. Ἔτσι δὲν μπορῶ νὰ διακρίνω διαφορὲς ἀνάμεσα στὸ Σαββίδη καὶ τοὺς ὑπόλοιπους ἀπὸ τὴ φάτσα τους. Πιστεύω πὼς κύριος στόχος ὅλων τους εἶναι ἡ μεγιστοποίηση τοῦ κέρδους τους. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα ὁ καθένας τους μπορεῖ νὰ πουλάει ὀπαδιλίκι, πατριωτισμό, φιλανθρωπία καὶ ὅ,τι ἄλλο ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά του.

    Κλείνοντας θέλω νὰ ξεκαθαρίσω κάτι.
    Δὲν ἔχω κανένα πρόβλημα μὲ τὴν ποδοσφαιροσυζήτηση καὶ δὲν τὸ παίζω «ὑπεράνω». Γουστάρω καὶ τὴν πλακίτσα ποὺ γίνεται (πάντα κόσμια καὶ σὲ φιλικὸ πνεῦμα) ἀπὸ διάφορους στὸ ἱστολόγιο. Ἁπλῶς ἔκανα τὸ προηγούμενο σχόλιο (#87) σὰν μιὰ θλιβερὴ διαπίστωση γιὰ τὴν ἐπανάληψη μιᾶς ἱστορίας ἀπὸ αὐτὲς ποὺ μᾶς ἔφεραν ἐδῶ ποὺ εἴμαστε:
    Τὴ διαπλοκὴ πολιτικῆς, κρατικοδίαιτων ἐπιχειρηματιῶν καὶ ΜΜΕ, μὲ ἐργαλεῖο τὴ διαμόρφωση εὐνοϊκοῦ γι’ αὐτοὺς κλίματος τῆς κοινῆς γνώμης μέσα ἀπὸ τὸ ποδόσφαιρο καὶ στόχο τὴν καλύτερη ἐξυπηρέτηση τῶν συμφερόντων τους.

  136. Πέπε said

    @135:
    Τότε θα ήταν πιθανότατα το ίδιο που εννοώ κι εγώ στο #100.

    Ε, να λοιπόν που το κατάλαβα ανάποδα!

    > > Από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε ότι εννοεί «να ‘σαι σίγουρος/η», αλλά φυσικά το «μη νομίζεις» συνήθως σημαίνει «να σαι σίγουρος/η ότι δεν______». (εγώ, #100)

    Τελικά δε σήμαινε «να ‘σαι σίγουρη» αλλά «να ‘σαι σίγουρη ότι δεν ____». 🙂

  137. Ριβαλντίνιο said

    @ 124 gpoint

    Αυτό κανονικά έπρεπε να το δώσει πέναλτι, αφού σφύριξε φάουλ στην φάση απ’την οποία προήλθε το πρώτο γκόλ του ΠΑΟΚ. Εάν δεν δώσει αυτό, δεν δίνει ούτε το φάουλ. Έτσι φέρεται ένας διαιτητής που σφυρνάει με τα ίδια μέτρα και σταθμά. Όμως ο Κύζας μπήκε για να μας μπιστολιάσει.

    @ 128 gpoint

    Ανύπαρκτο το φάουλ απ’το οποίο προήλθε το πρώτο γκόλ του ΠΑΟΚ. Ο αστείος ο Αλέφας λέει «μπορούσε να μην το σφυρίξει, εκεί θα κάτσουμε … ;» . Ποιος το λέει ; Ο τύπος που περιμένει ακόμα να βγεί στο τηλέφωνο ο Δούρος ! 🙂

    Ώμο με ώμο λέει ο μπάρμπας. Την κλωτσιά στο πόδι του Μπέργκ δεν την βλέπει ;
    «Ο άλλος του κάνει λίγο έτσι από κάτω. Τί πέναλτι ; Ε, πέναλτι. Βάρα το. Θα το χάσουν !»

    Και στην τελευταία φάση πέναλτι καθαρό. Τον κρατάει με τα χέρια !

    Σφαγή !

  138. gpoint said

    # 136

    Νομίζω πως ο χαρακτηρισμός κρατικοδίαιτος στον Σαββίδη δεν ταιριάζει, μη μπερδεύουμε τα πράγματα. Τα πρόστιμα της Σεκάπ αφορούν λαθραία τσιγάρα την εποχή που η διοίκηση είχε τοποθετηθεί από την Ν.Δ.. Είναι σωστή η πρωτοβουλία του Τσίπρα και είναι αστείο να πληρώνει ο (κάθε) Σαββίδης τους δασμούς που δεν πλήρωσαν οι προηγούμενοι διοικητές που έκαναν το λαθρεμπόρειο
    Οσον αφορά τον Πήγασο και για τον Δολ έχει δείξει ενδιαφέρον και έχει δηλώσει πως αν δεν εξαγοράσει θα δημιουργήσει ΜΜΑ. Δεν νομίζω πως χρησιμοποιεί θαλασσοδάνεια όπως άλοι επενδυτές οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί να υπάρχει ενόχληση.
    Από την άλλη μεριά έχουν λυσσάξει γιατί δεν θέλουν να αποκτήσει «φωνή» ο Σαββίδης ακριβώς γιατί δεν είναι του συστήματος όπως τεχνηέντως διαδίδουν . Πριν λίγο καιρό τον χαρακτήριζαν » ύποπτο εθνικά», το θυμάσαι ;

    Θα σου πω απλά- γιατί μάλλον το αγνοείς- πως στον «πλουραλιστικό» αθλητικό τύπο ειδήσεις και σχόλια που ΔΕΝ ΑΡΕΣΟΥΝ σε ΟΣΦΠ και ΠΑΟ δημοσιεύονται ΜΟΝΟ ΣΕ ΜΙΑ αθλητική εφημερίδα, ε ο Σαββίδης νάχουνε κι άλλη τους έλειπε….

    Αν προχθές είχε αδικηθεί αντικειμενικά ο ΠΑΟ θα παίζανε στο γιουτιούμπ και στα κανάλια με τις ώρες τις φάσεις όπως έπαιζαν κάποτε την μπουνιά του Γκαρσία χωρίς να δείχνουν την μπουνιά του Ντιόγκο που προηγήθηκε. Ο εθισμός στην προπαγάνδα από τα μικρά πράγματα ξεκινάει, είδες από χούντα πόσοι λένε σήμερα τον τούρκικο καφέ, ελληνικό…

  139. Mindkaiser said

    @103 ΛΗΣΜΟΝΕΙ βεβαίως, ευχαριστώ για την διόρθωση Άγγελε. 🙂

    Αναφέρεσαι στην ανάλυση του Γαληνού για την θεωρία των τεσσάρων χυμών που διατύπωσε ο Ιπποκράτης. Σίγουρα οι απαρχές του όρου πρέπει να αναζητηθούν εκεί, αλλά δες τι γράφει και η wiki: «In French, «splénétique» refers to a state of pensive sadness or melancholy. It has been popularized by the poet Charles Baudelaire (1821–1867) but was already used before in particular to the Romantic literature (19th century).» Ισχυρίζομαι δηλαδή ότι έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία στην ρομαντική ποίηση και, ως εκ τούτου, θα περιμένω με αγωνία το άρθρο που έταξε εμμέσως ο Νικοκύρης στο @114.

  140. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Κύριε Σαραντάκο, καλησπέρα.

    Σας παρακολουθώ τακτικά γιατί μοιράζομαι μαζί σας το ενδιαφέρον που έχετε για την γλώσσα.

    Με την ευκαιρία που μας παρέχετε σήμερα, σας υποβάλλω μια παλιά μου απορία:

    Ως γνωστόν,

    στρατός + άγω —> στραταγός —> στρατηγός

    και

    λέχος —> λόχος (=το μέρος όπου κοιμούνται) ~ λοχεός —> λοχός

    οπότε

    λοχός + άγω —> λοχαγός

    Και στη σύνθεση έχουμε κανονικά

    υπό + στρατηγός = υποστρατηγός
    υπό + λοχαγός = υπολοχαγός

    Μα, τότε, γιατί ενώ για τους λοχαγούς κρατάμε τον σωστό τύπο, για τους στρατηγούς ανεβάζουμε τόνο και λέμε «υποστράτηγος» ; Από πού κι ώς πού αυτή η αυθαιρεσία;

  141. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    114 (β)
    Και από τον Μέλβιλ, κύριε Σαραντάκο!
    Θυμάστε την πρώτη παράγραφο από τον Μόμπυ Ντικ («Πείτε με Ισμαήλ… … …») ;

  142. gpoint said

    # 138

    Εχεις δίκιο…

    ο Κύζας ΗΞΕΡΕ πως από αυτό το σημείο βάζει γκολ ο Πέλκας γι αυτό το σφύριξε. Επίσης ήξερε από ποιά σημεία χάνει τα τετατετ ο κλωναρίδης γι αυτό άφησε τις φάσεις να εξελιχθούν
    Εκείνο που δεν ήξερε και με ρώτησε είναι αν είσαι γραμματέψ ή φαρισσαίος. Του απήντησα πως είσαι λίγο ζαλισμένος μια που σου έχει αναθέσει ο Αλαφούζος να βρεις ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη που ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΚΕΙ σε ΠΑΟΚτση ξενοδόχο για να καταλύσει ο Κύζας όταν θάρθει να διατητεύσει το ματς για τα πλέηοφφ…

    Να τον ακούς τον Ντύλαν, είναι σοφός και πιο μελωδικός από τον καλάναρχό σου !!

  143. Stella said

    Τα τελευταία χρόνια με ξαναπροβληματίζει η χρήση του πληθυντικού ως ένδειξης σεβασμού. Πέρα από ασυνταξίες που προκύπτουν (πχ είστε παράλογη κυρία μου) -αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό – νομίζω πως βασιζόμαστε στη χρήση του, χωρίς πραγματικά να μαθαίνουμε να σεβόμαστε τους συνομιλητές μας. Η κουλτούρα της αγένειας ,μεταξύ αγνώστων ειδικά , παγιώνεται ακόμα και αν μιλάμε στον πληθυντικό. Η αστική ευγένεια δηλ δεν συμβαδίζει με την καλλιέργεια μιας αυθεντικής συμπεριφοράς ούτε με την ανάπτυξη του αλληλοσεβασμου. Τον χρησιμοποιώ φυσικά, αναγκαστικά, αν και ακόμα θυμάμαι πόσο παράξενο μου φαινόταν να μιλάω σε έναν σαν να είναι πολλοί, όπως μου έλεγαν οι γονείς μου, είτε για να δείξω σεβασμό είτε γιατί ήταν μεγαλύτεροι κλπ. Μου φαίνεται τόσο παράδοξο και καθόλου ορθολογικό και φυσικά αναποτελεσματικό, γιατί τελικά αποπροσανατολιζει απο τις ουσιαστικές αναζητήσεις περι σεβασμού. Μα πώς αν σου μιλάω σαν να είσαι πολλοί σε σέβομαι; Καληνύχτα σας!

  144. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #139. Κρατικοδίαιτος εἶναι ὅποιος ἔχει (ἐπωφελεῖς γιὰ τὸν ἴδιο) δοσοληψίες μὲ τὸν εὐρύτερο δημόσιο τομέα. Τὶς «παλιὲς καλὲς ἐποχὲς» ἦταν προμηθευτὴς τοῦ δημοσίου καὶ ἐργολάβος δημοσίων ἔργων. Τώρα εἶναι ἀγοραστὴς ἤ διαχειριστὴς τῆς δημόσιας περιουσίας. Ἀπὸ μιὰ σύντομη ματιὰ στὸ διαδίκτυο διαπίστωσα:

    1.Μακεδονία Παλλάς: Σύμβαση παραχώρησης ἀπὸ τὸ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στὸν ὅμιλο Σαββίδη.

    2.ΣΕΚΑΠ: Πρώην ἰδιοκτήτης ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ.

    3.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΜΕΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

    Γιὰ μένα αὐτὰ τὰ παραδείγματα αὐτὰ ἀρκοῦν γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὸν χαρακτηρισμό «κρατικοδίαιτος».
    Ἄλλοι μποροῦν νὰ τὸν χαρακτηρίσουν «ἐπενδυτή».
    Ἄλλοι «ἐθνικὸ εὐεργέτη».
    Εἶναι θέμα προσωπικῆς ὀπτικῆς τοῦ καθενός.
    Δέν θὰ χαλάσουμε τὶς καρδιές μας.

  145. sarant said

    141 Το σχόλιο το είχε πιάσει η σπαμοπαγίδα, συγνώμη.
    Αν η απορία είναι γιατί στα σύνθετα του στρατηγού ανεβαίνει ο τόνος και στου λοχαγού όχι, η απάντηση θέλει σελίδες. Τις περισσότερες φορές ο τόνος ανεβαίνει στα σύμφωνα.
    Αν η απορία είναι για το Η του στρατηγού, η απάντηση είναι «Νόμος του Βακερνάγκελ» (γκουγκλίστε)

  146. Πέπε said

    @146:
    > > Τις περισσότερες φορές ο τόνος ανεβαίνει στα σύμφωνα.

    στα σύνθετα μάλλον εννοείς Νίκο;

    Πάντως η απορία του Πολυδεύκη δεν καλύπτεται: τόσο για τον τονισμό όσο και για την εφαρμογή του νόμου του Βακερνάγκελ ο λοχαγός και ο στρατηγός καλύπτουν ακριβώς τα ίδια κριτήρια, κι όμως συμπεριφέρονται διαφορετικά.

    (Ακριβέστερα έχουμε από τη μια τον στρατηγό κι από την άλλη όλους τους υπολοίπους: λοχαγό, σμηναγό, πυραγό…)

  147. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    146 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την ανταπόκριση, κύριε Σαραντάκο.

    Τον νόμο της έκτασης του Βάκερνάγκελ τον γνωρίζω, και η ερώτησή μου δεν αφορά την κατά θέση μακρότητα από χρονική έκταση του -α- στο στρατΑγός (που γίνεται -η- ως στρατΗγός) αλλά αφορά το ανέβασμα του τόνου στα σύνθετα (υποστράτηγος, αντιστράτηγος, αρχιστράτηγος, κλπ, αντί των φυσιολογικά αναμενόμενων υποστρατηγός, αντιστρατηγός, αρχιστρατηγός, κοκ). Να υποθέσω ότι στην περίπτωση αυτή ευθύνεται το τριπλό συμφωνικό σύμπλεγμα -στρ- στην αρχή του β’ συνθετικού που κάνει όλη τη διαφορά (σε σύγκριση με το απλό σύμφωνο -λ- στην αρχή του λοχαγού, πχ) γι’ αυτήν την «ανωμαλία»; Πού θα μπορούσα να βρω καταγραμμένη την εξήγηση σ’ αυτό το ζήτημα;

    (Τι ακριβώς είναι η «σπαμοπαγίδα»;)

  148. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    147 Συμφωνώ μαζί σας. Αυτό ακριβώς θέλησα να εκφράσω κι εγώ με την απορία μου.

  149. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    142
    Για το «σπλήνιασμα», στην 3η περίοδο της 1ης παραγράφου του ΜΟΜΠΥ ΝΤΙΚ: « It is a way I have of driving off the SPLEEN, and regulating the circulation. »
    (Θυμάμαι πόση μεγάλη εντύπωση μού ‘χε κάνει αυτή η έκφραση όταν πρωτοδιάβασα το αριστούργημα του Μέλβιλ, πριν από σχεδόν 45 χρόνια, στο πρωτότυπο!)

  150. spatholouro said

    #141/146/148
    Το «υπολόχαγος» είναι το ορθό/ορθότερο, ακριβώς όπως υποστράτηγος κλπ
    «Υπολόχαγος» το έγραφαν και οι αρχαίοι ημών.

    Ο πολύς Γ. Ζηκίδης (κάτι μεταξύ Κόντου του τότε και Babi του νυν) τα λέει έμορφα στο «Λεξικόν ορθογραφικόν και χρηστικόν της ελληνικής γλώσσης»:

    υπολόχαγος: ούτω τονιστέον και ουχί υπολοχαγός, πρβλ. υποστράτηγος, συστράτηγος, συγγέωργος, φιλογέωργος, φιλοκύνηγος

  151. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    # 141 μια υπόθεση για τον υποστράτηγο

    υποστράτηγος αντί για υποστρατηγός αναλογικά με υποναύαρχος και υποπτέραρχος (ομοιόβαθμοι)

    επίσης αντιστράτηγος, αντιναύαρχος, αντιπτέραρχος

  152. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    # 151 / 141
    επομένως αυθαιρετούμε (;) με το υπολοχαγός. γιατί;

  153. Triant said

    @128
    Καλημέρα.

    Δεν σε προκάλεσα (οπαδικά), μάλλον με έμπλεξες με άλλον. Το ‘πετριά’ το είπα γιατί όποιο και να είναι το θέμα (σχεδόν) κάτι θα βρείς να πεις σχετικά με την μπάλα. Άλλωστε το πιο πιθανόν είναι να μην ξέρεις καν τι ομάδα είμαι.

    Υ.Γ. Εγώ τον λέω τούρκικο 🙂 (επίσης λέω καλημέρα μέχρι να σουρουπώσει, δεν θέλω τίποτα και δεν λέω το σιχαμένο ‘καλή συνέχεια’).

  154. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    152 Δεν μου φαίνεται πολύ πιθανό κάτι τέτοιο (δείτε: μοίραρχος —> υπομοίραρχος, και λοχαγός —> υπολοχαγός) μολονότι δεν το αποκλείω εντελώς.

    Ένα προπαροξύτονο, ακόμη και στην σύνθεσή του ως β’ συνθετικό, θα παραμείνει προπαροξύτονο: δεν υπάρχει φωνητική δυνατότητα στα ελληνικά για ν’ ανεβάσει κι άλλο τον τόνο. Ένα βαρύτονο, βέβαια, μπορεί κατά περίπτωση να ανεβάσει τόνο μέχρι και δυό συλλαβές πιό πίσω και να τονιστεί στην προπαραλήγουσα όταν είναι β’ συνθετικό σε σύνθετες υπερτρισύλλαβες λέξεις. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει, έτσι όπως το θέτει στο σχόλιο #147 ο Πέπε.

    Αλλά και η άποψη του Γ. Ζηκίδη που αναφέρεται στο σχόλιο #151 δεν μου φαίνεται να αιτιολογείται επαρκώς (αφού μόνον ως κατ’ αναλογία μας δίνεται το επιχείρημά του).

    Υποψιάζομαι ότι στην κλασσική προφορά τέτοιων λέξεων οι ΑΗΠ θα τηρούσαν κάποιου είδους φωνητική «ισορροπία» στον δυναμικό τονισμό των πολυσύλλαβων λέξεων ώστε αυτές να προφέρονται φυσιολογικώς αβίαστα και να μην ακούγονται σαν ηχητικοί βαρβαρισμοί.

    Επομένως, το ερώτημα παραμένει αναπάντητο.
    Ο κύριος Σαραντάκος δείχνει να έχει άποψη και να γνωρίζει, αφού λέει ότι υπάρχει εξήγηση που χρειάζεται «πολλές σελίδες». Γι’ αυτό τον είχα ρωτήσει εάν υπάρχουν κάπου καταγραμμένες αυτές οι απόψεις και πώς θα μπορούσαμε να τις εξετάσουμε κι εμείς για να μάθουμε τι συμβαίνει μ’ αυτό το γλωσσικό παράδοξο. Δεν θα τολμούσα ποτέ, βέβαια, επιμένοντας να του εκβιάσω ένα πολυσέλιδο άρθρο του για να μου καλύψει την απορία…

  155. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    # 155 Πολύ λογικά όσα υποστηρίζετε.
    Ο αρχικός τονισμός είναι υπολόχαγος (Ξενοφώντας)
    Στην πρώιμη βυζαντινή εποχή ο Στέφανος Βυζάντιος γράφει υπολοχαγός.

    Αυτά με μια ματιά στο Λίντελ Σκότ.

    Επομένως το ερώτημα είναι πότε και πώς περνάμε από το υπολόχαγος στο υπολοχαγός.
    Πιστεύω ότι και ο κ. Σαραντάκος και άλλοι συνομιλητές θα βοηθήσουν στη διαλεύκανση του θέματος.

  156. Για το φωνήεν (όχι για τον τονισμό, για τον οποίο δεν έχω ιδέα), νομίζω ότι και ο λοχαγός και ο στρατηγός είναι αρχαίες λέξεις, η πρώτη δωρική (με α μακρό), η δεύτερη αττική (με η, όπως και ο χορηγός, ο κυνηγός κλπ.). Ο πυραγός και ο σμηναγός πλάστηκαν στη νέα ελληνική και υπερίσχυσε η αναλογία του λοχαγού γιατί αυτός είναι ο αντίστοιχος βαθμός του στρατού ξηράς.

  157. gpoint said

    Ρίβα για να ξέρεις τι σε περιμένει στο μέλλον, μόλις τα 15 χρονα του ΠΑΟΚ ανακηρύχθηκαν πρωταθλητές Ελλάδας στον τελικό με τον ΟΣΦΠ στην Λάρισσα

  158. Μαρία said

    148
    Το α του δωρικού στραταγού/λοχαγού δεν προήλθε απο συνθετική έκταση αλλά απο συναίρεση.
    156
    Τύπο υπολοχαγό στα αρχ. ελληνικά δεν λημματογραφεί το Λίντελ Σκότ. Στον Ξενοφώντα υπάρχει ο υποστράτηγος.

    157
    Και ο υποστράτηγος με ανεβασμένο τον τόνο.

  159. sarant said

    148 Το πρώτο σχόλιο κάθε επισκέπτη πρέπει να εγκριθεί από εμένα. Αυτη είναι η ρύθμιση του συστήματος και αυτό έγινε και με σας

    Για τον τονισμό και πότε ανεβαίνει, στα νέα και στα αρχαία κυρίως, είχε γράψει μια σειρά άρθρων ο Νικ Νικολάου στο παλιό του μπλογκ, με αφορμή το ξέμαγκας (που το ειχε γράψει αρχικά ξεμάγκας)

    http://hellenisteukontos.blogspot.de/2011/02/how-greek-accentuation-works.html

  160. Μαρία said

    160
    Για τον τονισμό των συνθέτων στα αρχαία κι εδώ http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/structure/page_075.html

  161. Ριβαλντίνιο said

    @ 158 gpoint

    Μπράβο σας ! Και εμείς μόλις πήραμε πρωτάθλημα στην Σκοποβολή και στο Ράγκμπι !

  162. spatholouro said

    Υπολόχαγος

    Ο Γ. Χατζιδάκις στο κείμενό του «Περί του τονισμού των συνθέτων» (ΑΚΑΔΗΜΕΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ, τ. Β΄, σελ. 18-19) αναφέρει ότι κατά γενικό κανόνα τα σύνθετα που συντίθενται εκ νέου (δηλ. όπως η περίπτωση που συζητάμε: υπο+λοχ-αγός) ανεβάζουν τον τόνο. Ως παραδείγματα του γενικού αυτού κανόνα αναφέρει τα «συγγέωργος, αρχιθέωρος, συνθέωρος, υπολόχαγος, συστράτηγος, αντιστράτηγος, υποστράτηγος, ατράγωδος, επιγεώμορος, αντιχόρηγος, παγκάκουργος, απάνουργος κλπ».

    Παρά τον γενικό κανόνα, πολλές φορές ο τόνος μένει αμετακίνητος, φυλάσσεται ο πρώτος τόνος, όπως π.χ. τα λήγοντα σε –ούχος και πολλά σε –ουργός ή –ούργος, όπως και πολλά των οποίων το β΄ συνθετικό λήγον σε –ος έχει ρηματική ενεργητική σημασία (π.χ. υπολεπτολόγος, αρχιοινοχόος, κακοοικονόμος, αρχικυνηγός, αδωροδόκος κλπ)

    Η περιπτωσιολογία είναι κάμποση, αλλά εγώ συγκρατώ, για τη λέξη που συζητάμε (υπολόχαγος), ότι συγκαταλέγεται από τον Χατζιδάκι στις περιπτώσεις του γενικού κανόνα.

    Να προσθέσω επίσης, από πλευράς λεξικών, ότι και το επίτομο του Δημητράκου όσο και το «Πλήρες αναλυτικόν και χρηστικόν λεξικόν της ελληνικής γλώσσης» του Ν. Σηφάκι (Πάπυρος 1973) αναφέρουν ως ορθότερο το «υπολόχαγος».

  163. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    # 159 Σύμφωνοι για τα αρχαία. Υπάρχει μόνο το υπολόχαγος και το υποστράτηγος φυσικά.
    Αλλά αναφέρει επίσης (εν τω Θησ. Στεφ. υπολοχαγός) και φυσικά η εποχή του Στέφανου Βυζάντιου είναι η πρωτοβυζαντινή.

  164. Μαρία said

    164
    Πού υπάρχει ο υπολόχαγος στα αρχαία; Το Λίντελ Σκοτ λημματογραφεί μόνο τον λοχαγό.

  165. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    165
    ὑπο-λόχᾱγος, ὁ, αξιωματικός κάτω από τον λοχαγό, υπολοχαγός, σε Ξεν.

    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/search.html?lq=%E1%BD%91%CF%80%CE%BF-%CE%BB%CF%8C%CF%87%E1%BE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%82

  166. spatholouro said

    http://myria.math.aegean.gr/lds/data/volD/pdf/pg_0475.pdf

  167. Τηλυκράτης Λεξίμαχος said

    167 Ευχαριστώ.
    Αυτό ακριβώς διάβαζα και σ’ αυτό παρέπεμπα.

  168. Μαρία said

    166
    ok, δικό μου λάθος στην πληκτρολόγηση.
    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=upolo/xagos&la=greek#lexicon

  169. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Επομένως, από την μέχρι τώρα σύντομη έρευνα όλων μας προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι «ορθότεροι» παραδεκτοί τύποι είναι:

    υποστράτηγος (γιατί πάντα έτσι μαρτυρείται, από τους αρχαίους χρόνους ήδη, και για τον οποίον το Λίντελ & Σκοτ επισημαίνει ΕΜΦΑΤΙΚΑ «ουχί οξύτονον υποστρατηγός»)

    και

    υπολόχαγος (γιατί κατά πλειοψηφία από τούς κλασσικούς γραμματικούς και λεξικογράφους έτσι αποδίδεται ο ορθός τονισμός στην λέξη).

    Οπότε, τώρα, επανέρχονται κάπως διαφοροποιημένα τα αρχικά ερωτήματα:

    1) Γιατί το ορθόν να είναι υποστράτηγος κι όχι υποστρατηγός; Ποιός κανόνας επιβάλλει το ανέβασμα του τόνου στην πρώτη συλλαβή του β’ συνθετικού και κάνει τον προπαροξύτονον τύπο σωστό;
    2) Πότε (και για ποιόν σπουδαίον λόγο) άλλαξε ο τόνος στο υπολόχαγος που ήτανε εξαρχής το σωστό και η λέξη έγινε υπολοχαγός που είναι αμφίβολης ορθότητας αλλά σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά;

  170. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    170, συνέχεια

    και
    3) Γιατί στην σύνθεση υπό + λοχ|αγός παίρνουμε τον (επικρατέστερον στους κλασσικούς) τύπο υπολόχαγος; Ποιός κανόνας παρεμβαίνει και σηκώνει τον τόνο;

  171. Μαρία said

    170
    Αν δεις την παραπομπή στο 161, θα διαπιστώσεις οτι δεν μπορεί να διατυπωθεί γενικός κανόνας.
    Για τα υπολόχαγος και υποστράτηγος η απάντηση είναι οτι κάποιοι εκδότες του Ξενοφώντα προτίμησαν αυτή τη γραφή, ενώ π.χ. ο Κύνερος προτίμησε τη γραφή υποστρατηγός και υπολοχαγός. https://books.google.gr/books?id=PidHAQAAMAAJ&pg=PA188&dq=Xenophontis+opera+omnia+expedition&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwi7x8irq8rTAhUJbxQKHZTHAS0Q6AEIJDAA#v=onepage&q=Xenophontis%20opera%20omnia%20expedition&f=false
    Για τον υποστρατηγό βλ. 3,1,32 και για τον υπολοχαγό βλ. 5,2,13 και το σχετικό υπόμνημα.

  172. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Το «καλομαθημένος» και «κακομαθημένος» στο παράδειγμα του παιδιού με τις τηγανητές πατάτες, μού θύμησε έναν διαπρεπή καθηγητή στο Παν/μιο Αθηνών (τώρα μακαρίτη δυστυχώς) που πριν από σχεδόν 40 χρόνια μού ‘χε εξομολογηθεί ιδιατέρως ότι, σαν πεινασμένο 8χρονο παιδί τότε στην Κατοχή, το μοναδικό του όνειρο ΚΑΘΕ βράδυ που έπεφτε να κοιμηθεί ήτανε ένα πιάτο φρεσκοβγαλμένες τηγανητές πατάτες! Και ότι προσπαθούσε ολημερίς να ξεχάσει την πείνα του διαβάζοντας ξανά και ξανά τις «Περιπέτειες Κινέζου» του Ιουλίου Βερν… Αλλά, ΚΑΘΕ βράδυ ονειρευότανε ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ…!
    Φοβάμαι μην ξαναφτάσουμε σ’ αυτό το σημείο.

  173. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    172
    Μαρία, ευχαριστώ για τον κόπο που έκανες. Οι υποδείξεις σου μέ πείθουνε ότι πράγματι δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας και το ζήτημα παραμένει ανοιχτό ως προς τον λόγο που άλλοι χρησιμοποιούν την οξύτονη και άλλοι την προπαροξύτονη μορφή.

  174. Γς said

    173:

    Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες

  175. Γς said

    175:

    Η Σίπσι η μαγείρισσα…Ωραίο εργάκι

  176. Πέπε said

    @170:
    > > Ποιός κανόνας επιβάλλει το ανέβασμα του τόνου στην πρώτη συλλαβή του β’ συνθετικού και κάνει τον προπαροξύτονον τύπο σωστό;

    Με αυτή την περιγραφή, κανένας κανόνας δεν το επιβάλλει. Θα θεωρήσουμε όμως τη λέξη σαν «υπο|στράτηγος»: το β’ συνθετικό είναι «στρατηγός», και παραβλέπουμε ότι κι ο στρατηγός είναι ήδη σύνθετη λέξη.

    Με τον «στρατηγό» να πιάνεται ως απλή λέξη, απλώς εφαρμόζεται ο γενικός κανόνας για τα σύνθετα που προαναφέρθηκε.

  177. Γς said

    Πάρνηθα, Παρνασσός, Πάρνωνας

    Είπαμε τα σχετικά. Μέχρι και στο Μονπαρνάς των Παρισίων φτάσαμε.

    Ας πούμε και καμιά ιστορία για την Πάρνηθα.
    Από το ιστολόγιο αλιευθείσα:

    Και να η πρώτη. Πριν πέντε χρόνια:
    Γς είπε
    3 Σεπτεμβρίου, 2012 στις 17:32

    20:
    >“έφερες το πράμα;”, συνήθως μετάφραση του “did you bring the stuff?”.

    Χε, χε! Τι μου θύμισες τώρα!

    Ανεβαίναμε τις στροφές της Πάρνηθας με μια δικιά μου, η οποία θέλησε να σταματήσουμε κάπου για να απολαύσουμε τη θέα.

    Σταματάω λοιπόν σε κάποιο «πανόραμα» της διαδρομής όπου ένα άλλο ζευγάρι ήταν ήδη εκεί.
    Για ένα δευτερόλεπτο διασταυρώσαμε τα βλέμματα μας με τον τύπο και αμέσως κατάλαβα ότι με έπαιρνε για μια πλακούλα. Ετσι το τόλμησα:

    -Το έφερα το πράμα!

    Κι ο δικός μου καπάκι με ύφος μαφιόζου, σοβαρός σοβαρός:

    -Μπορώ να το δω;

    Πάγωσαν κι οι δύο οι τύπισσες…

    -Και μ’ αυτές τι θα κάνουμε; Του λέω.

    Κι ο αθεόφοβος μου απαντά με την χαρακτηριστική χειρονομία «καπούτ» με το δάχτυλο στο λαιμό του!

    Εχασαν το χρώμα τους οι κοπελιές.
    Κα@@@ρήθηκαν από το φόβο τους, εκεί στην ερημιά.

    Δεν μπορούσα να κρατηθώ άλλο κι έσκασα στα γέλια, πριν αρχίσουν να τρέχουν και να πέφτουν πάνω στα αυτοκίνητα που ανέβαιναν στην Πάρνηθα ζητώντας βοήθεια.

  178. gpoint said

    # 175

    Τις οποίες αν δοκιμάσεις δεν ξανατρώς τηγανητές μελιτζάνες και κολοκυθάκια, είναι απείρως νοστιμότερες !!

  179. spatholouro said

    #174: «δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας και το ζήτημα παραμένει ανοιχτό»

    Στο #163 έγινε λόγος ακριβώς για τις περιπτώσεις εκείνες των συνθέτων που συντίθενται εκ νέου και παρέπεμψα στον Χατζιδάκι, ο οποίος κάνει λόγο για «γενικό κανόνα» (στον οποίο υπάγεται κατά Χατζιδάκι ο «υπολόχαγος»), με πολλές πάντως εξαιρέσεις.

    Θέτω και πάλι υπόψη των συνομιλητών τη θέση του Χατζιδάκι, με τα δικά του λόγια: «[…] ει και κατά γενικόν κανόνα τα σύνθετα συντιθέμενα εκ νέου αναβιβάζουσιν τον τόνον, αλλ’ όμως πολλάκις ούτος μένει αμετακίνητος» (ΑΚΑΔΗΜΕΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ, τ. Β΄, σελ. 18).

    Εάν από τότε που διατυπώθηκε αυτή η άποψη έχουμε κάτι που να την ανασκευάζει, θα ήθελα να παραπεμφθώ, ώστε να τεθεί υπόψη μας. Το κείμενο όπου παραπέμπει το #161 θαρρώ πως δεν καταλαμβάνει περιπτώσεις όπως η συζητούμενη, δηλ. τα σύνθετα συντιθέμενα εκ νέου.

  180. spatholouro said

    #174: «δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας και το ζήτημα παραμένει ανοιχτό»

    Στο #163 έγινε λόγος ακριβώς για τις περιπτώσεις εκείνες των συνθέτων που συντίθενται εκ νέου και παρέπεμψα στον Χατζιδάκι, ο οποίος κάνει λόγο για «γενικό κανόνα» (στον οποίο υπάγεται κατά Χατζιδάκι ο «υπολόχαγος»), με πολλές πάντως εξαιρέσεις.

    Θέτω και πάλι υπόψη των συνομιλητών τη θέση του Χατζιδάκι, με τα δικά του λόγια: «[…] ει και κατά γενικόν κανόνα τα σύνθετα συντιθέμενα εκ νέου αναβιβάζουσιν τον τόνον, αλλ’ όμως πολλάκις ούτος μένει αμετακίνητος» (ΑΚΑΔΗΜΕΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ, τ. Β΄, σελ. 18).

    Εάν από τότε που διατυπώθηκε αυτή η άποψη έχουμε κάτι που να την ανασκευάζει, θα ήθελα να παραπεμφθώ, ώστε να τεθεί υπόψη μας. Το κείμενο όπου παραπέμπει το #161 θαρρώ πως δεν καταλαμβάνει περιπτώσεις όπως η συζητούμενη, δηλ. τα σύνθετα συντιθέμενα εκ νέου.

  181. π2 said

    Gpoint, δεν μπορώ να κάνω ποδοσφαιρική συζήτηση εδώ, γιατί δεν πρόκειται να συνεννοηθούμε, γιατί μικρή σημασία έχει, και κυρίως γιατί δεν ενδιαφέρει παρά ελάχιστους εδώ.

    Αλλά ενώ στο ποδόσφαιρο έχουμε όλοι δικαίωμα να είμαστε οπαδικά τυφλοί τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματα -πλάκα έχει, συνέπειες δεν έχει, παιχνίδι είναι όταν μένουμε στο επίπεδο της πλάκας και της καζούρας-, στην αγωγή του πολίτη δεν το έχουμε αυτό το δικαίωμα. Όπως σου έχω ξαναπεί, με σοκάρει να υπερασπίζεται στ’ αλήθεια ένας σοβαρός άνθρωπος τον όποιον Μαρινάκη, Αλαφούζο, Μελισσανίδη, Σαββίδη. Επειδή τα παρακολουθείς, δεν έχεις δικαίωμα να αγνοείς τι κάνει, τι και πώς πετυχαίνει και πώς μιλάει ο Σαββίδης και ο κάθε Σαββίδης (ή Μαρινάκης, κλπ.). Δεν έχεις δικαίωμα στο όνομα μιας παοκτζήδικης ονειροφαντασίας να αγνοείς το ρωσικό του παρελθόν (τα παίρνω μπιρ παρά μια καπνοβιομηχανία, αγοράζω μια θέση στη Δούμα και μετά περνάω τους πιο φιλικούς προς το τσιγάρο νόμους στον κόσμο). Δεν έχεις δικαίωμα να αγνοείς τη διαπλοκή του με την εξουσία στην Ελλάδα, το πότε εμφανίστηκε και με τι στόχους στην ελληνική οικονομία, τον διακηρυγμένο εξαρχής στόχο του να πάρει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, τον εξωφρενικό δημόσιο λόγο του, τόσο στα ποδοσφαιρικά (δικός μου ο πρόεδρος της ΕΠΟ, έρχομαι να πάρω τον τίτλο που μου ανήκει) όσο και στα πολιτικοοικονομικά (το δάχτυλο που κουνάει συνεχώς στην πολιτική και δικαστική εξουσία, το γεγονός ότι θεωρούσε αναφαίρετο δικαίωμά του να παραγραφούν για μια επιχείρηση που αγόρασε κοψοχρονιά πρόστιμα υψηλότερα από το κόστος αγοράς -και φυσικά δεν έχει την παραμικρή σημασία ότι τα πρόστιμα αυτά δεν αφορούσαν τη δική του περίοδο, το γεγονός ακριβώς ότι ήταν προγενέστερα ήταν ο λόγος που πήρε τη ΣΕΚΑΠ τόσο φτηνά- το τρομερό μείγμα βορειοελλαδικού τοπικισμού τύπου Λίγκας του Βορρά, ετσιθελικού ληστοβαρόνικου καπιταλισμού, ολίγη από θρησκεία, οικογένεια και Πόντο και δεκάρικους περί πολιτικής ηθικής). Κι επειδή είσαι ΠΑΟΚτζής της Αθήνας, αν θυμάμαι καλά, ρώτα λίγο στη Θεσσαλονίκη και για τις ιστορίες με τις λιγότερο ορατές μπίζνες του, που συνδέονται άμεσα με το λιμάνι.

  182. spatholouro said

    Ας μου επιτραπεί η παρατήρηση ότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχει παραγίνει το πράγμα με το να «εμβολίζονται» διαρκώς τα όποια θέματα ανοίγει ο Νίκος με ποδο-συζητήσεις.

    Αμαρτία εξομολογημένη

  183. π2 said

    183: Έχεις δίκιο, και φταίω κι εγώ.

  184. Ευαγγελος Μ said

    Στο βιβλιο του Καρνετζι «πως να αποκτουμε φιλους και να επηρρεαζομε το περιβαλλον μας” στην θαυμασια μεταφραση του Κοσμα Πολιτη, ειχα διαβασει οτι ο καθε ανθρωπος ειναι σε κατι ανωτερος μου. Απο αυτο το “κατι” διδασκομαι και εγω.
    Αλλα το δικο σας site ειναι οχι “κατι’ αλλα κατα πολυ ανωτερο. Ομολογω οτι διδασκομαι παρα πολλα, αν και περασα τα ογδοντα.
    Αυτο το βιβλιο που αναφερω ειναι το «Ευαγγελιό»μου απο τα 15 μου μεχρι σημερα…

  185. Pedis said

    # 183 – Ας μου επιτραπεί η παρατήρηση ότι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχει παραγίνει το πράγμα με το να «εμβολίζονται» διαρκώς τα όποια θέματα ανοίγει ο Νίκος με ποδο-συζητήσεις.

    Συμφωνώ. Πλήξη! (btw η αποπληξία έπεται ή προηγείται της πλήξης;)

  186. Γς said

    186:

    >αποπληξία έπεται ή προηγείται της πλήξης;

    Πλήξη κι αποπληξία. Ανία και νταμπλάς. Καμία σχέση

    Ασε που η πλήξη, ανία, βαριεστιμάρα είναι και καλό πράγμα.

    Εκτός από την γεροντική ανία, που είναι λάθος και συνήθως εννοούν την άνοια. 😉

    Ο νταμπλάς, η αποπληξία πάλι, είναι πολύ κακό πράγμα. Μπάμ και κάτω πολλές φορές. Οπως ο Βελής των Αριμασπών:

    >Παρά τις προφυλάξεις και τα μέτρα που έπαιρνε, πήγε τελικά “από νταμπλά”

    Νταμπλάς, ταμπλάς, βέβαια είναι κι αυτός με τα κουλούρια

  187. spatholouro said

    #186
    Στην περίπτωσή μου η πλήξη βιώνεται ως αναβεβλημένη αποπληξία

    Το κακό είναι ότι δεν προλαβαίνω πάντα να παρακάμπτω τα εν λόγω σχόλια, καθώς ξεφυτρώνουν ανεξαρτήτως συζητουμένου θέματος…

  188. sarant said

    183 Η παρηγοριά είναι ότι συνήθως τα ποδοσφαιρικά σχόλια ξεφυτρώνουν στην ουρά των σχολίων, όταν έχει γίνει μια συζήτηση επί του κυρίως θέματος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: