Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Προπρωτομαγιάτικα μεζεδάκια

Posted by sarant στο 29 Απρίλιος, 2017


Δεν είναι ό,τι το πιο εύηχο αυτή η επανάληψη του /pro/ στην αρχή της λέξης αλλά δεν έβρισκα άλλον τίτλο για το σημερινό μας άρθρο. Πάντως, ο τίτλος που διάλεξα έχει το πλεονέκτημα ότι μας βοηθάει να φτάσουμε τα 5 εκατομμύρια λέξεις για να μας χαρίσει το ΔΝΤ το χρέος και να τρώμε με χρυσά κουτάλια -και εκτός αυτού είναι και ακριβής αφού φέτος η Πρωτομαγιά κάνει τριήμερο, το οποίο θα εκμεταλλευτώ για μια εκδρομή στο περβόλι με τις φοράδες.

* Tο περασμένο σαββατοκύριακο είχαμε γαλλικές προεδρικές εκλογές, το επόμενο σαββατοκύριακο έχουμε γαλλικές προεδρικές εκλογές, τούτο εδώ είναι το ανάμεσα, που δεν έχουμε -όπως δεν θα έχουμε και στα επόμενα διακόσα πενήντα, εκτός απροόπτου. Αλλά η εκλογική αναμέτρηση παραμένει ψηλά στην επικαιρότητα. Πολύ συζητήθηκε στα κοινωνικά μέσα η διαφορά ηλικίας του Εμανουέλ Μακρόν από τη σύζυγό του, πολύ λιγότερο βέβαια από του Τραμπ με την πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ανάμεσα σε όσα γράφτηκαν από επώνυμους, ένα από τα πιο ανόητα ήταν και το τουήτ του Νίκου Δήμου.

Ενδιαφέρον είναι ότι ύστερα από την κατακραυγή που προκάλεσε το ανόητο σχόλιό του, ο Ν.Δ. το απέσυρε και ζήτησε συγγνώμη. Αλλά το καταχωρούμε στα μεζεδάκια επειδή αποτελεί και μια (μικρούλα, έστω) επιβεβαίωση του νόμου του Μέφρι.

Διότι βέβαια, ο Ν. Δήμου, που τον εκτιμώ και τον διαβάζω, στην ίδια παράγραφο όπου αποκαλεί αμόρφωτον κάποιον άλλο, διαπράττει ο ίδιος ορθογραφικό λάθος -η κνίτισσα, όπως και η μαγείρισσα, η αρχόντισσα και η βασίλισσα και όλα τα ανάλογα θηλυκά ουσιαστικά, γράφεται με δύο σίγμα. Θα μου πείτε ότι το ένα ορθογραφικό λάθος (ή και τα ορθογραφικά λάθη γενικώς) δεν είναι δείκτης αμορφωσιάς -και θα συμφωνήσω. Και άλλα δεν είναι.

* Με ρωτάει φίλος αν συμφωνώ με την… ημιακλισιά στον τίτλο άρθρου εφημερίδας: Δικαστής ανέστειλε προσωρινά το διάταγμα Τραμπ κατά των πόλεων- καταφύγια

Το θέμα των πολυλεκτικών συνθέτων, που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στη νεότερη γλώσσα μας (νόμος-πλαίσιο, κράτος μέλος, παιδί-θαύμα, πτυχίο-μαϊμού, ταξίδι-αστραπή) δεν είναι απλό, οι γραμματικές που το έχουν εξετάσει δεν ομοφωνούν και δεν δίνουν γενικής ισχύος κανονες, τουλάχιστον απ’ όσο ξέρω. Ίσως και γι’ αυτό δεν έχω γράψει σχετικό άρθρο.

Το έλασσον πρόβλημα με τα σύνθετα αυτά είναι αν θα βάλουμε ενωτικό ανάμεσα στους όρους τους. Tο μείζον είναι πώς κλίνονται: όλοι κλίνουν τον πρώτο όρο του συνθέτου, αλλά πολλοί αφήνουν άκλιτο τον δεύτερο.

Θα γράψω άρθρο κάποτε, αλλά προς το παρόν θα αναφέρω τι κάνω στη δουλειά μου, όπου συναντάω συνεχώς τέτοια κείμενα. Για να μη σπαζοκεφαλιάζω εφευρίσκοντας διακρίσεις (διότι κάποιοι προσπαθούν να διακρίνουν τα σύνθετα σε κατηγορίες και να θεωρήσουν ότι κάποια κλίνονται και κάποια άλλα όχι) έχω αποφασίσει και τα κλίνω όλα, παντού: κράτος μέλος, των κρατών μελών, της οδηγίας-πλαισίου, του παιδιού θαύματος, τα πτυχία μαϊμούδες, τα ταξίδια-αστραπές. Παραδέχομαι ότι το τελευταίο ξενίζει, και αφήνω να το συζητήσουμε αναλυτικά σε ειδικό άρθρο, αν αξιωθώ.

* Ο πολυγράφος συγγραφέας Βαγγέλης Ραπτόπουλος είπε την Πέμπτη στην εκπομπή του στο Κόκκινο, προς το τέλος, ότι η έκφραση «πολυγραφότατος συγγραφέας» είναι περίεργη κατά το ότι έχει μόνον υπερθετικό, δεν υπάρχει «πολύγραφος» διότι αυτό είναι το μηχάνημα που χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή εγγράφων σε πολλά αντίτυπα.

Όχι ακριβώς. Το επίθετο δεν είναι πολύγραφος, είναι πολυγράφος (με τον τόνο στην παραλήγουσα) και υπάρχει από τα ελληνιστικά χρόνια, λέει το λεξικό.

Είναι σωστή η παρατήρηση ότι συνήθως το χρησιμοποιούμε στον υπερθετικό (όπως επίσης αναφέρουν τα λεξικά), αλλά και οι άλλοι βαθμοί υπάρχουν -και ο συγκριτικός, αφού μπορούμε να πούμε π.χ. οτι ο τάδε είναι πολυγραφότερος του δείνα.

* Προχτεσινό πρωτοσέλιδο της Αυγής με θέμα το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.

Η εικόνα που συνοδεύει τον τίτλο γράφει, αν προσέξατε, Open Κλειστό.

Αναρωτιέμαι αν είναι απλώς λάθος του γραφίστα της εφημερίδας ή αν έχει κάποιον συμβολισμό π.χ. ότι τα καταστήματα θα είναι ανοιχτά για τους ξένους και κλειστά για τους ημεδαπούς, ή αν θα πούμε στους θεσμούς ότι είναι ανοιχτά αλλά θα μένουν κλειστά στην πραγματικότητα.

* Τα άχρηστα εισαγωγικά της εβδομάδας, σε τίτλο άρθρου του in.gr:

Νοσοκομείο Ζακύνθου: Γιατροί «φεύγουν» και επιτροπές πηγαινοέρχονται

Όταν όμως βάζουμε το «φεύγει» σε εισαγωγικά, συνήθως εννοούμε ότι κάποιος πέθανε ή ίσως ότι κάνει πως φεύγει αλλά δεν φεύγει -στην προκειμένη περίπτωση οι γιατροί πράγματι εγκαταλείπουν το νοσοκομείο.

* Αυτό είχε παραπέσει από την προηγούμενη βδομάδα. Σε άρθρο για τα αίτια του θανάτου του Πρινς, διαβάζουμε ότι «ο γιατρός που είχε δει τον Prince μερικές μέρες πριν το θάνατό του, του είχε γράψει οξυδωκίνη. Ουσία που δεν περιλαμβανόταν στη λίστα με τις αιτίες θανάτου του Prince».

Δεν περιλαμβανόταν η οξυδωκίνη διότι τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει, όπως επισημαίνει ο φίλος που το έστειλε. Προφανώς εννοούσε την οξυτοκίνη, τη λεγόμενη και «ορμόνη του έρωτα».

Προσθήκη: τελικά (σχόλια 7, 10) η ουσία δεν ήταν η ανύπαρκτη οξυδωκίνη ούτε όμως η οξυτοκίνη αλλά η οξυκωδόνη.

* Κλέβω από αναρτήσεις γλωσσολόγων και γλωσσολογούντων φίλων στο Φέισμπουκ τις δυο επόμενες φωτογραφίες, τα εξώφυλλα της τουρκικής έκδοσης δυο πασίγνωστων λογοτεχνημάτων.

Δεν χρειάζεται βέβαια να ξέρετε τούρκικα για να μαντέψετε ποιο έργο του Ντοστογιέφσκι είναι το Μπουνταλά, ούτε πώς λέγεται στα ελληνικά το Χαϊβάν Τσιφτλιγί του Όργουελ!

* Το επόμενο είναι παλιό, αλλά τώρα το έθεσε υπόψη μου μια φίλη. Πρόκειται για άρθρο ιστολογίου απο το μακρινό 2011, γραμμένο από φιλόλογο, με διάφορες ελαφρώς ασυνάρτητες και κινδυνολογικές θέσεις περί γλώσσας, από το οποίο ξεχωρίζω το ακόλουθο απόσπασμα:

Και μάλιστα ένα από τα πιο γοητευτικά ταξίδια που μπορεί να αποτολμήσει κανείς, είναι αυτό της ετυμολογίας: να διαπιστώνεις δηλαδή πως το νόστιμο φαγητό συγγενεύει με το Νόστο του Οδυσσέα. Πως ο λύκειος (= φωτεινός) συγγενεύει με το illustration χαρτί. Πως ο φίλιος υιός έγινε filius στα λατινικά και πως η αλς μαρμαίρουσα (θάλασσα που λαμπυρίζει) έδωσε το mare των λατίνων και από εκεί όλα τα παράγωγα: marine, marinara, mer…

Ο νόστος πράγματι συνδέεται με τη λέξη ‘νόστιμος’, και ο λευκός συγγενεύει ενδεχομένως με το ιλουστρασιόν χαρτί αφού ανάγονται στην ίδια ινδοευρωπαϊκή ρίζα, αλλά τα άλλα δύο είναι εντελώς αστήριχτα και μάλιστα είναι και πρωτότυπα, δηλαδή δεν τα έχω συναντήσει σε άλλα πορτοκαλίζοντα κείμενα. Όχι, το λατινικό filius, σύμφωνα με τα λεξικά, δεν είναι δάνειο από το ελληνικό φίλιος, και μάλιστα δεν ανάγονται καν σε ίδια ρίζα, ενώ και το mare δεν έχει καμιά σχέση με το μαρμαίρω, πέρα από την ηχητική ομοιότητα. (Δάνειο από τα ελληνικά είναι μόνο το λατ. marmor, απ’ όπου και τα marbre, marble κτλ.).

* Κι ένα ακόμα γλωσσικό άρθρο, αυτό φρέσκο, με τον μετριόφρονα τίτλο «Η πλανητική γλώσσα, γραμμένο από παλιόν γνώριμο του ιστολογίου. Εξ όνυχος τον λέοντα:

Ἂκόμη καὶ στὴν δημοτική, νἀ ἀκολουθεῖται ἡ πλέον συντηρητικὴ ὀρθογραφία στὴν κλίση τῶν ῥημάτων καὶ τῶν ὀνομάτων. Νὰ ἀποφεύγονται οἱ ὀρθογραφικοὶ νεωτερισμοὶ ὅπως τρένο, ἀβγό, καβγᾶς, κτήριο. Νὰ μὴν ἀκρωτηριάζονται οἱ λέξεις ὅπως αὐτὸ συνηθίζεται στὸν προφορικὸ λόγο, ἀλλὰ: ὁ Πλάτων τοῦ Πλάτωνος, ὁ Σωκράτης τοῦ Σωκράτους, ἠμπορῶ, ὑποκάμισο, ἐσώβρακο, ὑπανδρεύομαι. Τήρηση τῆς συλλαβικῆς ἤ χρονικῆς αὐξήσεως στὰ ῥήματα (ἐκοίταξα, ἠργάσθην). Στὴν αἰτιατικὴ νὰ μὴν ἀφαιρεῖται ποτὲ τὸ τελικὸ ν στὸ ἄρθρο, ἔστω καὶ ἄν ἡ λέξη ποὺ ἕπεται ἀρχίζῃ μὲ φ, θ, χ, σ. Ἡ γενικὴ τῶν τριτοκλίτων νὰ εἶναι πάντα ὅπως τῆς πόλεως, τῆς κυβερνήσεως.

Τελικά το ημπορέσαμε και αυτό, που έλεγε παλιά ο Χάρρυ Κλυνν.

* Έχει όμως δίκιο ο αρθρογράφος, τα ελληνικά είναι όντως πλανητική γλώσσα. Απόδειξη; Ιδού βιντεάκι στο οποίο Ιάπωνας καλλιτέχνης βρίζει χρησιμοποιώντας ελληνικές βρισιές τις οποίες προφέρει με τρεις διαφορετικούς τρόπους: γιαπωνέζικα, κορεάτικα, κινέζικα.

Κι έτσι μεταλαμπαδεύεται ο Έλλην λόγος, «η κοινή ελληνική λαλιά» ως την Άπω Ανατολή κι ακόμα παραπέρα!

(Εντυπωσιακή και η επιλογή των φράσεων -αναρωτιέμαι αν το «έχω τρία αρχίδια» λεγόταν ευρύτερα πριν τον Γάμο αλά ελληνικά).

* Σέβομαι βαθύτατα τον Περικλή Κοροβέση και τους αγώνες του, αλλά με παραξένεψε μια σεξιστική αποστροφή σε πρόσφατο άρθρο του. Μιλώντας για την Οκτωβριανή επανάσταση και τα όσα ακολούθησαν, γράφει:

Πώς είναι δυνατόν ένας Τρότσκι, ισόβαθμος του Λένιν, να εξαφανίζεται από έναν ασήμαντο γραμματέα, τον Στάλιν (σε αυτή τη θέση θα μπορούσαν να έπαιρναν κάποια ικανή κοπέλα) και να κατορθώσει αυτός ο ικανός γραφειοκράτης και τακτικιστής να γίνει κοσμικός παντοκράτορας;

Οι ασήμαντες θέσεις είναι για τις κοπέλες, πάντως τις ικανές. (Χώρια που ο Π.Κ. φαίνεται να νομίζει πως αρμοδιότητα του Γραμματέα του μπολσεβίκικου κόμματος ήταν να κανονίζει τις συνεδριάσεις και να κλείνει τα ραντεβού).

* Όταν το σωστό γίνεται προβληματικό: σε άρθρο για τη νέα κατάσταση στη Βραζιλία, κατάφορτο με περιττά εισαγωγικά αλλά αξιόλογο, διαβάζουμε ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα της Βραζιλίας έφθασε τα 11 δισεκατομμύρια χεάις (3,5 δισεκ. δολάρια) τον Μάρτιο

Αυτό το αλλόκοτο «χεάις» είναι το πώς προφέρεται στα βραζιλιάνικα και στον πληθυντικό το real, το νόμισμα της Βραζιλίας. Εξεζητημένο το βρίσκω -ελληνικά γράφουμε, δεν θα αποδώσουμε ακριβώς την προφορά (που δεν αποδίδεται και απολυτα σωστά παρά μόνο με φωνητικό αλφάβητο) και δεν θα βάλουμε τον ξένο πληθυντικό.

* Στη χτεσινή συζήτηση της Βουλής, ο Κ. Μητσοτάκης κατήγγειλε ότι «διαγράφονται προστίματα σε λαθρεμπόρους». Πολλοί ειρωνεύτηκαν τον λαϊκό τύπο, απευθείας λες βγαλμένον από έργο του Τσιφόρου, που χρησιμοποίησε κοτζάμ πτυχιούχος του Χάρβαρντ, αλλά εγώ το βρίσκω συμπαθητικό.

Βέβαια, αν τα προστίματα τα έλεγε κανένας Τσίπρας ή κανένας Πολάκης, ως τώρα θα είχαν γραφτεί δέκα άρθρα εραστών της αριστείας, και ο Χαντζόπουλος θα είχε κάνει τρεις γελοιογραφίες. Τώρα, ο κίνδυνος που υπάρχει είναι να αρχίσουν οι αυλικοί του Κούλη να χρησιμοποιούν κι αυτοί τον τύπο «προστίματα» (ίσως πουν και για «προσώπατα), όπως σε εκείνον τον μύθο για τον βασιλιά που χτύπησε το πόδι του οπότε όλοι του οι αυλοκόλακες άρχισαν επίσης να κουτσαίνουν.

* Και κλείνω με τις γαλλικές εκλογές, και με ένα ασύλληπτο μαργαριτάρι από το Χάφιποστ σε άρθρο για την ιδιωτική ζωή των Γάλλων πολιτικών.

Ολόκληρο το άρθρο είναι κακομεταφρασμένο, αλλά εκτός συναγωνισμού είναι η εξής παράγραφος:

Ο νυν πρόεδρος Φρανσουά Ολλάντ, έχει εξίσου ένα ενδιαφέρον μέρος στην ιδιωτική του ζωή. Ένα βιβλίο που δημοσίευσε πρώην συνεργάτης του και δημοσιογράφος, ο Βαλέριε Τριεργέιλερ, το 2014 προκάλεσε απογοήτευση στο κοινό σχετικά με τον χαρακτήρα του. Ήταν ένα από τα κορυφαία βιβλία στη Γαλλία εκείνη την περίοδο.

Ο πρώην συνεργάτης του Ολάντ, ο μυστηριώδης Βαλέριε Τριεργέιλερ (Ρωσογερμανός άραγε;) δεν είναι άλλος από την πρώην σύντροφό του, την Valerie Trierweiler, Βαλερί Τριερβελέρ (τα γερμανοπρεπή γαλλικά επώνυμα δεν έχουν ενιαίο τρόπο προφοράς, άλλοτε προφέρονται γαλλοπρεπώς κι άλλοτε γερμανοπρεπώς, που εδώ θα έδινε Τριρβαϊλέρ). Πώς έγινε συνεργάτης στο ελληνικό κείμενο; Επειδή δεν ήταν παντρεμένη με τον Ολάντ, υποθέτω ότι το πρωτότυπο θα είχε κάποιον άλλον όρο, ίσως companion (όταν ο Ολάντ έκανε επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ, επειδή η Τριερβελέρ αρνιόταν τον τίτλο της Πρώτης Κυρίας, οι εφημερίδες την αποκάλεσαν First Girlfriend).

* Την άλλη βδομάδα θα ξέρουμε αν στη Γαλλία θα έχουμε (το πιθανότερο και το ευκταίο) πρώτη κυρία ή πρώτο κύριο. Καλό σαββατοκύριακο -τα άρθρα του τριημέρου θα ανεβούν εκτός απροόπτου με τον αυτόματο πιλότο, αλλά δεν ξέρω κατά πόσον θα είμαι απίκο για την τρέχουσα διαχείριση.

Advertisements

166 Σχόλια to “Προπρωτομαγιάτικα μεζεδάκια”

  1. gpoint said

    Καλημέρα

    Για τον Π.Κοροβέση από κάτι τυχαίες συναντήσεις έχω την γνώμη πως πολύ δύσκολα θα τον βρεις νηφάλιο

  2. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Νίκο καλά να περάσεις, μην ξεχάσεις να μου χαιρετίσεις τις Stutten στο …Paradise 🙂

  3. atheofobos said

    Ο ΚΥΡ είναι πιο εύστοχος από τον Δήμου
    https://scontent.fath3-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/18156958_1689095528061918_4704060687487991882_n.jpg?oh=ae5acbe53b45fce882349df16f79840f&oe=59C2059B

  4. Γιάννης Ιατρού said

    Τι; μόνο …από παλιόν γνώριμο…. Για βάλε το στον πληθυντικό, να είμαστε μέσα! 🙂

  5. Γς said

    Καλημέρα

    >Δεν είναι ό,τι το πιο εύηχη αυτή η επανάληψη του /pro/ στην αρχή της λέξης

    Δεν είναι ό,τι το πιο εύηχο αυτή η επανάληψη του /pro/ στην αρχή της λέξης

    θα έλεγα εγώ

    Πιθανόν να είναι λάθος, αλλά έτσι μου βγαίνει

  6. Γς said

    Ναι. Αν ο Αλέξης είχε ερωτευτεί τη δασκάλα του, όπως λέει ο Νίκος Δήμου..

    Αλλά που ξέρει αυτός από γυναίκες;

    Οι γυναίκες θέλουν ψέματα. Να τους λες μεγάλα ψέματα.

    Κι ο Αλέξης δεν ξέρει. Να λέει ψέματα

  7. gak said

    Καλημέρα, πιστεύω ότι στην αναφορά την σχετική με τον θάνατο του Πρινς, το φάρμακο ήταν οξυκοδόνη (μορφινοειδές, άρα πιθανό να το παίρνει κάποιος εξαρτημένος), όχι οξυτοκίνη (ορμόνη που δεν έχει από όσο ξέρω εθισμένους σε αυτήν). Με ένα γκουγκλάρισμα βρήκα αναφορές στην οξυκοδώνη σχετικές με τον θάνατο του Πρινς, και καμία για οξυτοκίνη.

  8. Γιάννης Ιατρού said

    5: Συμφωνώ Γς. Η Iτιρία θα μιριμνής διά παν νόμιμου μέτρουν!
    Εδώ το δωράκι σου 🙂

  9. ndmushroom said

    Δε μου μοιάζει και τόσο σύνθετη η σκέψη του γραφίστα της Αυγής. Οι ξένοι (δανειστές) θέλουν τα μαγαζιά open, εμείς τα θέλουμε κλειστά.

  10. ndmushroom said

    7
    Όντως, έτσι είναι. Για οξυκοδόνη πρόκειται, την οποία συχνά λόγω (λεξικογικής, ευτυχώς) επίδρασης άλλων φαρμάκων σε -ιν πολλοί λένε/γράφουν oxycodeine και όχι oxycodone.

  11. ndmushroom said

    10
    (παρεμπιπτόντως οξυκωδόνη, όχι οξυκοδόνη)

  12. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Την άλλη βδομάδα θα ξέρουμε αν στη Γαλλία θα έχουμε (το πιθανότερο και το ευκταίο) πρώτη κυρία ή πρώτο κύριο.

    Kα λημέρα! Στραβοκατάπια τον καφέ

  13. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  14. «αν τα προστίματα τα έλεγε …κανένας Πολάκης…»

    Αυτό το είδος δεν το έχω ακούσει να «λεει» οτιδήποτε. Κάτι …κρα-κρα-κρα ακούω να κράζει κάθε τόσο!

  15. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  16. Πέπε said

    > > Στη χτεσινή συζήτηση της Βουλής, ο Κ. Μητσοτάκης κατήγγειλε ότι «διαγράφονται προστίματα σε λαθρεμπόρους».

    Πώς το είπε όμως; Είχε κάποιο τόνο χαριτολογίας, ή του βγήκε με αυθορμητισμό σαν αυτονόητη πρώτη επιλογή;

    Αν είναι το πρώτο, δικαίωμά του. Αν όμως είναι το δεύτερο, είναι πολύ προβληματικό. Από το δημοτικό διδασκόμαστε (πέρα από γραμματική) ότι κάθε χώρος έχει το γλωσσικό επίπεδο/ύφος που του ταιριάζει. Μέσα στη βουλή ο Μητσοτάκης θα έχει κολλητούς με τους οποίους παίζει σφαλιάρες, αλλά όταν τους απευθύνεται από το βήμα οφείλει να μην τους πει «κάτσε ρε μαλάκα, θα μας τρελάνεις τελείως;»

    Έτσι και με τα προστίματα, τα προσώπατα και τ’ αλόγατα.

  17. Ριβαλντίνιο said

    για μια εκδρομή στο περβόλι με τις φοράδες

    Αυτό θέλει ερμηνεία ! 🙂

  18. Pedis said

    Μια και ο Νικοκύρης παρέθεσε την κουτσουκέλα του Κοροβέση

    (όποιος γράφει πολύ και είναι γνωστός κι έχει κοινό να τον λιβανίζει «τι ωραία που τα λες» είναι επιρρεπής στις μεγκαπαπαριές γιατι έχει σκοπό να εκπλήξει ακόμη περισσότερο)

    να ξαναβάλω εδώ το χτεσινό σχόλιό μου
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/28/qa-3/#comment-428525

    (μπας κι εκτός από του Σκύλου πάρουμε κι αλλη γνώμη):

    Σε άρθρο του ο Π.Κ. για την πολύ ισχνή αντίσταση του ελληνικού λαού στη δικτατορία
    καταλήγει γράφοντας (παραθετω ολόκληρη το τελευταίο κομμάτι):

    Το βιβλίο της Λένας Δουκίδου (προσφορά της «Εφ.Συν.») δίνει μια απάντηση σε όλα αυτά. Είναι μια σειρά από συνεντεύξεις που δημοσιεύτηκαν στην «Καθημερινή» το 1975.

    Εκεί όλα τα… καθιερωμένα ονόματα των αντιστασιακών δίνουν τη δική τους εξήγηση για το τι πέτυχε η αντίσταση εναντίον της χούντας. Και έχουμε έναν τραγέλαφο πολιτικής σκέψης όλου του πολιτικού φάσματος, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις.

    Και η 17Ν, αν ήταν λίγο πιο διαβαστερή, θα μπορούσε να έκανε αναφορά σε αυτά τα λαμπρά ονόματα της Αντίστασης, με τις εμμονές τους στη δυναμική αντίσταση, και να υποστηρίξει πως είναι οι συνεχιστές της. Και η έκπληξη είναι ο Α. Παναγούλης, που λέει πως τα βασανιστήρια συνηθίζονται.

    «Στην αρχή, το ξύλο είναι φοβερό. Μετά γίνεται υποφερτό, στο τέλος συνηθίζεις». Για τον Μουστακλή, που τα συνήθισε, κουβέντα.

    Προς τα πού την λέει (στον Παναγούλη;) και γιατί;

  19. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα προστίματα μου είναι κι εμέ συμπαθητικό.Λέγεται στη λαϊκή γλώσσα,στη φυσική ομιλία, άσχετα με τη γραμματική ορθότητα.Εννοείται δεν υπεραμυνόμαστε για γραπτό λόγο, αν και γουγλίζοντας, θα το βρούμε μπόλικες φορές. Τα προσώπατα χρησιμοποιείται νομίζω μόνο με ειρωνική διάθεση(υψηλά,σπουδαία πρ.)

  20. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    18. Ρίβα, ο Κοροβέσης ΣτοΚόκκινο, επίσης αναφέρθηκε για μια στιγμή και στα βασανιστήρια στο ότι «συνηθίζονται» κι όπως τον άκουσα, κατάλαβα ότι ειρωνεύτηκε: τα «συνήθισε» ο Μουστακλής και πέθανε…
    http://www.stokokkino.gr/article/1000000000057095/P-Korobesis-Ta-basanistiria-ta-bioneis-akoma-kai-otan-o-basanistis-sou-stamatisei

  21. Πέπε said

    19
    Υπάρχει κι ο ιδρώτας του προσωπάτου (=ο προσωπικός κόπος). Αυτό μπορεί μεν να λέγεται στ’ αστεία, αλλά παραείναι περίεργο για φτιαχτό. Μάλλον είναι γνήσια λαϊκής προέλευσης (η κατάληξη -άτου αντί -ατος είναι υπαρκτή, αν και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. του μαλαμάτου).

  22. Μπούφος said

    Χρόνια πολλά μεταπασχαλινά! (Σας ευχήθηκα; Δεν σας ευχήθηκα;) τρέχω με κάτι θέματα των αδερφιών μου. Σας διαβάζω πάντως και γελάω ασύστολα με μερικά. Να είστε πάντα καλά!
    😉

  23. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  24. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά, αυτός ο Ρίβας (#19), προφανώς από τότε που έπαθε την νίλα του ο ΠΑΟ, πάει, τάχει χαμένα. Ή τον έχει πιάσει η άνοιξη και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί! 🙂

  25. Πέπε said

    @23:
    Με το «εμφανίζεται χθες» δε βλέπω το πρόβλημα. Έρχεται χτες ο Χ και τι μου λέει; Ιστορικός ενεστώτας, κλασικό είναι.

    Οι δείκτες μπορεί να ήταν παραδρομή από το δάχτυλο που κουνάει!

  26. ΣΠ said

    Θα περιμένω το άρθρο για τα σύνθετα που υποσχέθηκε ο Νικοκύρης. Να πω απλώς ότι δεν μου φαίνονται όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Μπορώ άνετα να πω οδηγίες-πλαίσιο, παιδιά θαύμα, πτυχία μαϊμού, ταξίδια-αστραπή, αλλά δεν μπορώ να πω κράτη μέλος. Δεν μπορώ να προσδιορίσω σε τι οφείλεται η διαφορά.

  27. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    21.Πέπε >>Μάλλον είναι γνήσια λαϊκής προέλευσης (η κατάληξη -άτου αντί -ατος… π.χ. του μαλαμάτου).
    Ναι, του παραπονεμάτου,όπως τελειώνει η σχετική μαντινάδα.Και τ΄αγιού πνεμάτου, του μνημάτου κ.ά. που λέμε κάτω.
    Α! και «του πεταμάτου»
    Η μόνη κόντρα απου μπορείς
    να κάμεις του θανάτου
    ειν΄όντε θάρθει να σε βρει
    να ΄σαι του πεταμάτου

    24. 🙂 . Βοήθα όμως για το «περβόλι με τις φοράδες» (le jardin des juments ; ) .Κατά πού εκδράμει;

    25.Ναι, οι δείκτες είναι που τουηταρίστηκαν αρκετά.

  28. Γιάννης Ιατρού said

    27β: Εγώ, ό,τι είχα να πω, το είπα, εγκαίρως 🙂

  29. zap said

    Καλησπέρα, μια άσχετη ερώτηση με τα μεζεδάκια. Γνωρίζει κανείς γιατί η λέξη γειτνίαση γράφεται έτσι και οχι γειτονίαση ας πούμε?

  30. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    28. Ναι σε είδα.Νωρίς νωρίς ! Όπου φοράδες, οι…περπατημένες, λες. Αχ οι κακές παρέες ! Δεύτερη ευκαιρία.Για ψάξε με τους δορυφόρους σου, να «συν-ταξιδεύουμε» κι όσοι αναγκαστικά μένουμ’ Αθήνα…

  31. georgeilio said

    Guten Tag aus Attika, Griechenland

    #5 Σωστή η παρατήρηση
    #15 Σε ορισμένους ανθρώπους δεν πρέπει να είμαστε και τόσο αυστηροί με την αριστεία. Ή αλλιώς: το άριστο έχει πολλές όψεις.
    #17 Φοράδα = Stutte, Περιβόλι = Garten. Συνεπώς: τόπος επίσκεψης η γενέτειρα του Χέγκελ, η Στουτγάρδη (Stuttgart).

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    29. Καλημέρα σας! Ν΄απαντήσει η άσχετη της …εφημερίας; Επειδή γειτνιάζω ειν το ρήμα. https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CF%89

    Α, και , εδώ καλησπέρα, αν δεν πέσει ο ήλιος δε λέμε! 🙂 🙂

  33. ZAP said

    #32 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩ

  34. κουτρούφι said

    #19. Τα προσώπατα και το γεγονότο:

  35. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    31. Ευχαριστώ! (Γερμανικά,γρι). Και θαρρώ το είχαμε ξαναπει κιόλας, αλλά ο Άλτσης…

    32β, https://sarantakos.wordpress.com/2012/07/16/kalispera/ 🙂

  36. spatholouro said

    Προστίματα ή βλαστήματα ή μη βαρούτε όλοι μαζί, όλοι θα βαρούσετε!

    «από διάφορα προστίματα νά προλαμβάνουν τα έξοδά των» (Κασομούλης, «Ενθυμήματα στρατιωτικά», 1939)

    «τα παρ’ εκατέρου του μέρους εν τη μνηστεία συμβληθέντα προστίματα» («Σύνταγμα των θείων και ιερών κανόνων», 1859)

    «Ό λαμβάνων ύπ’ όψιν ότι και σήμερον λέγομεν παρά τό γράψιμον-γραψίματα, ράψιμον-ραψίματα, κόψιμον-κοψίματα, πρόστιμον -προστίματα, θά διίδη ενταύθα άπλώς μίαν μνείαν του τύπου ήδη, κατά τον Ι’ αιώνα» («Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών» 1949)

    «έγιναν περιττοσύλλαβα στον πληθυντικό μερικά ουδέτερα ονόματα, πού είχανε κατάληξη τής ονομαστικής του ένικού ο- π. χ. τ’ άλογο-τ’ άλόγατα, τ’ όνειρο-τά ονείρατα, τό πρόστιμο -τά προστίματα, τό πρόσωπο-τά προσώπατα («Θρακικά» 1941)

    «και όλων τών ηθοποιών τήν γούνα ξετινάζεις/ μ’ εκείνα τά προστίματα, που γιά ποινή τους βάζεις» («Ρωμηός» 1883)

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> «διαγράφονται προστίματα σε λαθρεμπόρους».
    και το λαθρεμπόρους είναι …αντισυμβατικό (και πολύ συμπαθητικό) :
    «…μαζί μας τελευταίοι με το βαπόρι,
    πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι…»

  38. spatholouro said

    #29/32
    γειτνιάω-ώ>γειτνίασις

    γειτονεύω/γειτονέω-ώ>γειτονία

  39. Παναγιώτης Κ. said

    Ανεξάρτητα από το σχόλιο του Ν.Δήμου, αξίζει ίσως να εξετάσουμε το μορφωτικό επίπεδο των διαφόρων Ελλήνων ηγετών σε συνδυασμό με τις πολιτικές τους επιδόσεις.
    Σταχυολογώ: Καποδίστριας, Χ. Τρικούπης, Ελ.Βενιζέλος, Ν.Ζαχαριάδης ( με τα μέτρα του καιρού του ήταν μπροστά. Εξάλλου, είχε περάσει από την KUTV της Μόσχας), Κων/
    νος Καραμανλής ( ήταν ξεχωριστή για την πνευματικότητά της η παρέα που τον περιστοίχιζε). Α. Παπανδρέου (μεγάλη ακαδημαϊκή παρουσία και συγγραφικό έργο).
    Είμαι βέβαιος ότι όλοι αυτοί είχαν πολύ καλή σχέση με την Ιστορία πράγμα που δεν μπορώ να πω ότι ισχύει για τους νεότερους ηγέτες.

  40. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Έχω μιαν εντύπωση για το γειτονία και γειτνίαση, κατά τη χρήση, λέμε π.χ»καλή γειτονία» για εθιμικούς κανόνες και γειτνίαση για να προσδιορίσουμε τοπικά,το όμορο, το παρακείμενο.

    >>Προπρωτομαγιάτικα
    Άλλες λέξεις με το προπρο:
    Προ-προπάππους,
    βρήκα και το προ-προνήπιο που δεν το είχα ξανακούσει. Είδα το υπουργείο να λέει για προδημοτική και προνηπιακή εκπαίδευση. Προ-προνήπια τα 3χρονα.

  41. cronopiusa said

    Οι ψεύτικες ειδήσεις του Star Channel για τα Εξάρχεια [video, φωτογραφίες, χάρτες]

    Καλή σας μέρα!

  42. Παναγιώτης Κ. said

    @8. Έχει αρχίσει συνεργασία με τον Γς;
    Πολύ ωραία! 🙂

  43. Παναγιώτης Κ. said

    @15. Λόγοι αυτοσυντήρησης και αυτοπροστασίας επιβάλλουν την σιωπή στα μέλη του κοινοβουλίου. Αν δεν υπήρχε αυτή η αυτοδέσμευση είμαι βέβαιος ότι θα μαθαίναμε πολλά και ποικίλα…

  44. Παναγιώτης Κ. said

    Κάποιοι… Βαρβιτσιώτηδες, κάποιοι Κικίλιες και γύρευε ποιοι άλλοι, είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης.

  45. sarant said

    Καλημέρα από το περβόλι με τις φοράδες, που ελπίζω να μην πάθουν ό,τι και η άλλη στο αλώνι.
    Ευχαριστώ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια!

    5 Λάθος ήταν, το διόρθωσα!

    7-10 Ουπς, πολύ σπασμένο τηλέφωνο έπεσε.

    16 Όπως το άκουσα, δεν χαριτολογούσε

    21 Το πιο συχνό ίσως, που είναι και ομηρικό, είναι τα ονείρατα. Και τα αλόγατα βέβαια.

    26 Ελπίζω να αξιωθώ να το γράψω. Ίσως πάντως είναι και θέμα τριβής, ενώ παιζει ρόλο και το ότι είναι το ίδιο γένος

  46. Idom said

    @ 7, 10
    Πράγματι, σχεδόν σίγουρα πρόκειται για την oxycodone (το γράφει η Daily mail – sic). Τι να την κάνει ο Prince την oxytocin; :-))
    Πάντως το σωστό είναι «ωκυτοκίνη», από το ωκύς / γρήγορος τοκετός, όχι οξυτοκίνη.

    (http://www.dailymail.co.uk/news/article-4418662/Pills-strewn-Prince-s-home-death.html

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?4328-%CF%89%CE%BA%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7-oxytocin)

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Χρήστος Λεοντής τώρα στον Αλέξη Βάκη Στο Κόκκινο 105.5 , για μια τραγουδίστριά του: » έχει ένα κρυστάλλινο μέταλλο στη φωνή της…» ωραίο…

  48. Avonidas said

    Καλησπέρα.

    Το θέμα των πολυλεκτικών συνθέτων, που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στη νεότερη γλώσσα μας (νόμος-πλαίσιο, κράτος μέλος, παιδί-θαύμα, πτυχίο-μαϊμού, ταξίδι-αστραπή) δεν είναι απλό

    Ποια νεότερη γλώσσα, εγώ από το Γυμνάσιο (τουλάχιστον) θυμάμαι την πόλη-κράτος, που κλίνεται κανονικότατα της πόλης-κράτους.

  49. aerosol said

    #47:
    Αν και είναι παράδοξο και δεν το λες και δόκιμο, έχει ελαφρυντικά ο Λεοντής. Μιλώντας για μέταλλο στη φωνή, συχνά εννοείται άτυπα το ηχόχρωμα, το χαρακτηριστικό άκουσμα (το «υλικό» από το οποίο μοιάζει να αποτελείται, το «μέταλλο» από το οποίο είναι φτιαγμένη). Οπότε είναι λιγότερο περίεργο απ’ όσο ακούγεται.

  50. Avonidas said

    Διότι βέβαια, ο Ν. Δήμου, που τον εκτιμώ και τον διαβάζω

    Προσπαθώ να θυμηθώ τι ενδιαφέρον έχει γράψει ο πρίγκηπας της γκρίνιας, και δεν μου έρχεται τίποτα.

    Ακόμα και «Η Δυστυχία του να είσαι Έλληνας», που γράφτηκε στο γνωστό αντιδραστικό του στυλ, έχει πάψει να προκαλεί αντιδράσεις: όλοι πια συμφωνούν ότι το να είσαι Έλληνας είναι μια αφόρητη δυστυχία.

  51. Γς said

    >η διαφορά ηλικίας του Εμανουέλ Μακρόν από τη σύζυγό του, πολύ λιγότερο βέβαια από του Τραμπ με την πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών.

    Σύγκριση ανόμοιων.

    Θετική, θεμιτή, φυσιολογική, κανονική κι ευλογημένη η διαφορά στην περίπτωση του Τραμπ

    Αρνητική, αθέμιτη, αφύσικη, ανώμαλη και διαβολική η διαφορά στην περίπτωση του Μακρόν και μακριά από μας τους φιλοπιπινιστάς

  52. Avonidas said

    Την άλλη βδομάδα θα ξέρουμε αν στη Γαλλία θα έχουμε (το πιθανότερο και το ευκταίο) πρώτη κυρία ή πρώτο κύριο.

    Μη λες για πιθανότητες, γιατί με κάτι τέτοιες δηλώσεις:

    Κουτσούμπας: Αντιλαϊκό και ξένο προς τα συμφέροντα του γαλλικού λαού, το δίλημμα Μακρόν ή Λεπέν

    «είναι ώρα ο γαλλικός λαός να βγάλει τα συμπεράσματα του, να απομονώσει τις ρατσιστικές δυνάμεις, αλλά και να μην εγκλωβιστεί σε άλλους διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος. «

    Ναι, πολύ ωραία, και πώς ακριβώς θα απομονωθούν οι ρατσιστικές δυνάμεις χωρίς τους άλλους διαχειριστές; «Με κάποια μαγική ευχή», που έλεγε και η επιθεώρηση;

  53. Γιάννης Ιατρού said

    41β: Κρόνη, πολύ καλή απάντηση…
    Αλλά την εντύπωση που ήθελαν οι κυρίες, πρόλαβαν και την έδωσαν. Μετά, ποιος θα διαβάσει τον σύνδεσμο που έβαλες …

    42: Παναγιώτη, το 8β πάει στο 6β 🙂

    45: Πρόσεχε Νίκο, στα χωρικά ύδατα του Σόϊμπλε είσαι!

  54. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  55. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55. Tσάντες
    http://www.huffingtonpost.gr/2017/04/26/life-balenciaga-bag-ikea-apanthsh_n_16255408.html
    Nikos Pappas · Elephant Island, Antarctica
    Ω, Ελληνική έκδοση της HuffPost! Είναι όντως δυνατόν να γράφετε «…το «θράσος» του μεγάλου οίκου μόδας να αντιγράψει κάτι τόσο εικονικό, τόσο …». Μα εικονικό!;;;!! Δηλαδή ανύπαρκτο;

  56. Ο Νίκος Δήμου απαντά στις επικρίσεις. Και το κάνει χειρότερο…

    http://doncat.blogspot.gr/2017/04/blog-post_29.html

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55. Στο Χαλάντρι, τα κρεμάν ανάποδα απ΄το ταβάνι 🙂

  58. Alexis said

    Χα, χα, χα, ακόμα γελάω με το «Budala» 😆

    Το χαϊβάν τσιφτλιγί μου θυμίζει βέβαια το χαϊβάν ντοκτόρ και τα λοιπά «τούρκικα» που λέγαμε πιτσιρικάδες…

  59. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #55. Ὁ ἀδερφός μου ἔκοβε τοὺς γκαζοντενεκέδες κι ἔφτιαχνε καϊκάκια. Τ’ ἀρμάτωνε κι ὅλας. Μ’ ὄτι ξύλο ἤ κλαδάκι ἦταν βολικὸ ἔφτιαχνε κατάρτια καὶ ἀντένες. Τὰ ξάρτια ἀπὸ τὶς πετονιὲς τοῦ παπποῦ. Ὅσο γιὰ τὰ πανιὰ, εἶχε ἀφανίσει τὰ πατσαβούρια τῆς γιαγιᾶς. Καὶ γιὰ νὰ μὴν τὰ χάνει,ἄν τύχαινε καὶ βούλιαζε κανένα, ἔδενε ἕνα σπάγγο στὴν πλώρη καὶ τὸν τύλιγε σὲ φελλό. Ὅταν βούλιαζε ξετυλιγόταν ὁ σπάγγος κι ἔβγαινε ὁ φελλὸς στὸν ἀφρό.
    Τά ‘βλεπε ν’ ἀρμενίζουν κι ἔπλαθε στὸ μυαλό του ἱστορίες σὰν κι αὐτὲς ποὺ ἀκούγαμε ἀπ’ τὸν παπποῦ. Τώρα τὶς ἱστορίες του τὶς διαβάζουν καὶ τὶς χαίρονται πολλοί, ὅπως ὁ Παῦλος Πέζαρος ποὺ ἔγραψε τὴν βιβλιοκριτικὴ γιὰ τὸ τελευταῖο βιβλίο του στὸ ψηφιακὸ περιοδικὸ Fractal.
    http://fractalart.gr/ena-paramythi-tis-anatolis/

  60. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    58. Τα εννοούσε…

  61. Παναγιώτης Κ. said

    Πέρασε μια εβδομάδα από το άνοιγμα των σχολείων.Τι γίνεται με κάποιους απόντες; 🙂

  62. 64 Σωστός ο βοηθός απουσιολόγου.

  63. Γιάννης Ιατρού said

    64/65: Αυτό αναρωτήθηκα και ‘γω πρόσφατα !

  64. Παναγιώτης Κ. said

    @47. «Κρυστάλλινο μέταλλο».
    Είναι κατ΄αρχάς «μέταλλο». Κάποια μέταλλα σπάνε και κάποια λυγίζουν.
    Ποιος είναι ο ορισμός της μεταλλικής φωνής δεν ξέρω. Η φωνή πάντως του εκφωνητή στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση Γιώργου Κάρτερ είχε τον χαρακτηρισμό της μεταλλικής φωνής.

  65. Παναγιώτης Κ. said

    @60. Τελικά έγραψε κανείς τι σημαίνει αυτό το χαϊβάν τσιφτιλγί;

  66. Και τα προσώπατα είναι ομηρικά. Μειδιάων βλοσυροίσι προσώπασι, Η 212

  67. χαϊβάν τσιφτλιγί = τσιφλίκι χαϊβανιών = Animal Farm, η γνωστή αντισοβιετική 🙂 σάτιρα του Όρουελ.

  68. Avonidas said

    #69. χαϊβάν = ζώο, τσιφτιλγί -> φάρμα (τσιφλίκι;)

    Χωριό που φαίνεται…

  69. Avonidas said

    #62. Αυτό είναι που λένε οι αγγλόφωνοι notpology.

  70. Γιάννης Ιατρού said

    67: Τελείως ανιδιοτελώς !!!

  71. Avonidas said

    #58. «Το τι επακολούθησε ξεπέρασε και το λεκτικό λυντσάρισμα που τράβηξα με το Άγιο Φως. Δεν νομίζω ότι υπάρχει στη ελληνική γλώσσα βρισιά που να μην χρησιμοποιήθηκε εναντίον μου. Σαν να έσπασε ο κεντρικός αγωγός του αποχετευτικού δικτύου της Αθήνας και να με περιέλουζε συνέχεια, νυχθημερόν. Βόθρος Νιαγάρας. Τόσο πολύς και υπερβολικός, που τελικά δεν με ενόχλησε καθόλου. Δεν με αφορούσε, ούτε με άγγιζε

    Μου θυμίζει εδώ ο Δήμου κάτι κυρίες που τους λές «ηρέμησε», και σου απαντούν με φωνή 12 μποφώρ «ΗΡΕΜΗ ΕΙΜΑΙΙΙΙΙΙ!!!!»

    😛 😛 😛

  72. Παναγιώτης Κ. said

    @59. Βρίσκω την ιδέα του φωτιστικού πολύ καλή και ευκολοεφαρμόσιμη.
    Χωράνε μάλιστα και διάφοροι πειραματισμοί όπως π.χ να ανοίξεις τρύπες για να αυξηθεί η φωτιστική ικανότητα. Αν δεν μας αρέσει το χρώμα του ντενεκέ μπορούμε να τον βάψουμε με (αραιή σχετικά) λαδομπογιά σε χρώμα της αρεσκείας μας.
    Τώρα που έχουμε τις λάμπες led οι κατασκευές αυτές, γίνονται ακόμη πιο εύκολες.Δεν χρειάζεται να κάνεις πρόβλεψη για θερμοκρασία που αναπτύσσεται με τις λάμπες πυρακτώσεως.

  73. Στο 61 Ο Δημήτρης έγραψε νοσταλγικά

    Ὁ ἀδερφός μου ἔκοβε τοὺς γκαζοντενεκέδες κι ἔφτιαχνε καϊκάκια.

    Αυτά είναι τα ωραιότερα παιχνίδια!

    https://www.google.gr/search?q=tin+can+toys&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiC4tO7gMrTAhXLJ1AKHdV9DWwQ_AUIBigB&biw=1787&bih=826

  74. 59, 76 Πολύ ωραία είναι!

    Αλλά όχι και τσάντες για 250 €!

  75. Σφεντόνες κανείς;

    «Πρεμιέρα» για τα drones της ΕΛΑΣ

    http://www.naftemporiki.gr/story/1229900/premiera-gia-ta-drones-tis-elas

    ΟΚ. για την πυροσβεστική θα είναι σίγουρα χρήσιμα.

  76. ΓιώργοςΜ said

    61 Τι μου θύμισες…
    Ο πατέρας μου, όταν ήμουνα στην Ε’ Δημοτικού, μου έφτιαξε ένα τέτοιο καράβι, δικάταρτο, το οποίο το στόλισα με χαρτόνια και αυτοκόλλητα χαρτιά, έβαλα σειρά με λαμπάκια και για μερικά χρόνια το στολίζαμε αντί για δέντρο τα Χριστούγεννα. Είχα μάλιστα φτιάξει με μια φελιζολένια κούτα μια «θάλασσα» για βάση, πατέντα με μπαταρία για τα φωτάκια, και καναδυό χρονιές το έπαιρνα και έλεγα τα κάλαντα. Γκραν σουξέ!

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    67/74
    όταν η Ileana Makri σχεδίασε ένα βραχιόλι με την Missoni για το Orphan Aid.
    http://www.huffingtonpost.gr/saralee-bentley/-_221_b_6333052.html
    Takou Makri

  78. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    48 Α μπράβο, πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα η πόλη-κράτος (της πόλης κράτους κτλ.)

    53 Έλα ντε; Πώς θα εξαφανίσει το δίλημμα;

    54 Ωχ, Βαδινός είναι ή Βυρτεμβεργιος;

    70 Καλά λες

    75 Είσαι σεξιστής 🙂

  79. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    #77,80.Δὲν ξέρω ἄν φταίει ἡ χρονικὴ ἀπόσταση ποὺ τὰ ἐξειδανικεύει, ἀλλὰ νομίζω πὼς τὰ σημερινὰ παιδιὰ δὲν παίρνουν τέτοιας ἔντασης χαρὲς ἀπὸ τὰ παιχνίδια. Νομίζω πὼς τὰ περισσότερα, μέχρι πρόσφατα τοὐλάχιστον, ἦταν μπουχτισμένα. Ὅσο γιὰ τὰ παλιὰ, αὐτὰ ποὺ φτιάχνονταν στὸ χέρι, εἶχαν μέσα τους καὶ τὴν ψυχὴ αὐτουνοῦ ποὺ τά ‘φτιαχνε.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  81. ΚΑΒ said

    κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα προσώπατα καλὰ κάθηρεν ἀμβροσίῳ Οδύσσεια σ 192

    Το ωραίο είναι ότι ο Όμηρος αναφέρεται σε ένα πρόσωπο : της Πηνελόπης

    Το ίδιο συμβαίνει και στο Η 212 (σχ. 70): του Αίαντα

  82. Γιάννης Ιατρού said

    83γ: Βαδινός γεννήθηκε (στον Ελευθερόπυργο 🙂 ), γκέλμπφύσσλερ που λένε….

  83. Ριβαλντίνιο said

    @ 31 georgeilio
    @ Γιάννης Ιατρού
    @ ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Ευχαριστώ πολύ ! Έτσι όπως το διάβασα ( αφού φέτος η Πρωτομαγιά κάνει τριήμερο, το οποίο θα εκμεταλλευτώ για μια εκδρομή στο περβόλι με τις φοράδες. ) σκέφτηκα για μια στιγμή κάτι τέτοιο :

  84. koukidis said

    Koukidis revisited: http://www.protagon.gr/anagnwstes/kwnstantinos-koukkidis-mia-koukida-tis-istorias-44341401147

  85. ΚΑΒ said

    91. Και το «ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ» πρέπει να υπογραμμιστεί. Επίσης η θέση της φράσης «ΜΕ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ» δεν είναι η σωστή.

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    91. ορθογραφία-θάνατος
    όπως πόλη-κράτος, καταιγίδα-φονιάς, δίκη-παρωδία 🙂

  87. 2, … Stutten στο …Paradise 🙂 …

    Το λες και Philadelphia, ήτοι brothe(r)ly love!

  88. 55, Feta compli! (Από το Γιούρο του 2004 αυτό.)

    Κατά διαβολική σύμπτωση, είχα δει αντίστοιχες κατασκευές με ντενεκέδες φέτας στην Ζυρίχη, πέρσι.

  89. …όπου (στην Ζυρίχη) είδα κι αυτό το δικηγορικό γραφείο:
    Τολμούν μετά παπαρρησίας.

  90. Ωραίος ο ντενεκές-σκίμπους!

  91. Με προσοχή και μέτρα ασφαλείας (αλεξίσφαιρα γυαλιά, υπογλώσσιο κλπ) https://pbs.twimg.com/media/C-lMeP9XgAAA55P.jpg

  92. ΓιώργοςΜ said

    84 Η αλήθεια είναι πως τα σημερινά παιδιά είναι μπουχτισμένα. Παλιότερα, το υψηλό κόστος των παιχνιδιών (σε αναλογία με την αγοραστική αξία του μέσου μισθού) έκανε τον κόσμο πιο επιλεκτικό στα παιχνίδια που αγόραζε. Πιθανότατα επίσης λόγω του κόστους, τα παιδιά είχαν(με) λιγότερα παιχνίδια. Σε συνδυασμό με τη λιγότερη τηλεόραση και το καθόλου ίντερνετ, πιστεύω λειτουργούσε περισσότερο η φαντασία. Άρα, οι αυτοσχέδιες κατασκευές ήταν στο πρόγραμμα.
    Τα παιδιά τα τελευταία 20-25 χρόνια έχουν έναν πληθωρισμό από παιχνίδια. Καλά ή κακά, είναι τόσα πολλά που συχνά μπουχτίζουν και δε δίνουν σημασία σε κανένα.
    Παρηγοριέμαι κάπως βλέποντας το γιο μου (πιθανότατα επηρρεασμένον από εμένα που όλο και μαστορεύω κάτι), ν’ ασχολείται με κατασκευές, οσοδήποτε χοντροκομένες, έστω και σχετικά αργά (Α’ Γυμνασίου). Είναι καναδυό χρόνια πίσω, τουλάχιστον, σε σύγκριση μ’ αυτά που θυμάμαι από εμένα, αλλά υπάρχει ελπίδα. Δεν ξέρω αν είναι ο κανόνας όμως.

  93. 97+, 😀 😀

  94. Γιάννης Ιατρού said

    94: Θα είναι στη παράγραφο με το higher education, ε;

  95. Μαρία said

  96. Γιάννης Ιατρού said

    Σκύλε, από τότε που πήγες στο χωργιό,

  97. Γς said

    105:

    Μαλλον χταπόδια. του μΠαοκτζή Πσαρά

    ή σκέτα πόδια

  98. cronopiusa said

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  100. cronopiusa said

    Ongi Etorri Gernika 2017 – Apirilak 29/30 Abril

    Gernikara City Plazatik

  101. sarant said

    Ευχαριστω και από εδώ για τα νεότερα!

    88 Μωρέ μπράβο παραμύθι οι φιλελεύθεροι -και δεν δέχονται σχόλια ή μου ξέφυγε;

    102 Ελπίζω να είναι φωτοσοπιά

  102. Μαρία said

    111
    Επειδή σίγουρα εννοείς το 90, σχόλια υπάρχουν με παραπομπή μάλιστα σε σένα για τη μούφα.

    Πρόκειται για αναδημοσίευση απο δω: http://www.kefalonias.gr/tag/%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82/

  103. secondlight said

    Καλημέρα
    Θα μάθατε για την κυρία που … αναγκάστηκε να μπει σε κώμα και πάσχει από επίπονα έλκη

    Πηγή: http://idiva.gr/evgale-fouskala-sti-fterna-epidi-forouse-synechia-psilotakouna-otan-pige-ston-giatro-tis-anakinose-kati-sokaristiko/

  104. Γιάννης Ιατρού said

    112: Μαρία,
    Ναι, έχει και το σωστό Tag, O Εύζωνος! 🙂

  105. sarant said

    112 Ναι, το 90 εννοούσα -δεν είδα πώς ανοίγουν τα σχόλια, θα δοκιμάσω ξανά

  106. leonicos said

    Για τα παρασύνθετα και την κλίση τους

    πόλεις καταφύγια

    Είναι πόλεις καταφυγίου (μια πόλις καταφυγίου, δύο πόλεις καταφυγίου, τα τείχη των πόλεων καταφυγίου)
    και όχι πόλεις καταφύγια

    Αυτό το ξέρει και ο Γς

    Η έκφραση είναι βιβλική, στον αρχαίο Ισραήλ προβλέπονταν πόλεις καταφυγίου για τον ακούσιο φονέα, ο οποίος κατέφευγε εκεί μέχρι το θάνατο του αρχιερέα.

    Σοκαρίστηκα από τα ταξίδια αστραπές. Καλά, δεν έπεσα σε κώμα ακριβώς… αλλά μου φάνηκε πολύ ‘ωχαδερφικό’. Βέβαια, άλλο η καθημερινότητα και το περιστασιακό ορισμένων καταστάσεων και άλλο το να λεξιλογείς επ’ αυτών. Επομένως δεν κρίνω, απλώς λέω τη γνώμη μου.

    Στα παρασύνθετα αυτά νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε πώς επηρεάζει το δευτερο μέλος, που δίνει την ιδιότητα, το πρώτο που φέρει την ιδιότητα.

    Ο Γς είναι άνθρωπος-παγίδα, σημαίνει ότι έτσι και τον συναντήσεις, κάτι θα πάθεις. Ο Γς είναι άνθρωπος-έξω καρδιά. Έτσι και τον συναντήσεις, θα νιώσεις ευχάριστα (λέμε τώρα…)
    Ο Γς και ο Γιάννης της Μαρίας είναι άνθρωποι-έξω καρδιά / παγίδα. Οι άνθρωποι αυτοί είναι παγίδα ή πηγή χαράς για όποιον τους συναντάει.

    Το κάθε ταξίδι είναι ταξίδι-αστραπή, και όλα τα παιδιά είναι, το καθένα, παιδί θαύμα. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ‘τα επιτεύγματα των παιδιών θαυμάτων’ αλλά των παιδιών θαύμα.

    Το ίδιο ισχύει για τους νόμους-πλαίσιο (τα πλαίσια είναι κορνίζες) και τα πτυχία-μαϊμού που παρέχονται αντί….

    Το κράτος-μέλος είναι διαφορετικό, διότι χρειάζονται και τα δύο μέλη του παρασύνθετου να δώσουν την ενιαία εικόνα, οπότε κίνονται και τα δυο.

  107. leonicos said

    Όσο για τα προστίματα, είτε καταγράφονται είτε όχι, ΔΕΝ λέγονται σήμερα, είναι μια πρόγευση του τι πρόκειται να γίνει προσεχώς

  108. Πέπε said

    @116 τέλος:

    Το «κράτος-μέλος» κατά τη γνώμη μου είναι μια παρανόηση. Δεν έχει κανένα λόγο να θεωρηθεί περιφραστικό σύνθετο, είναι απλώς ένα ουσιάστικό (κράτος) κι ένα δεύτερο ουσιαστικό (μέλος) που προσδιορίζει το πρώτο. Αν πούμε «Κάθε μαθητής [ενν. που είναι] μέλος της ομάδας», κανείς δε θα θεωρήσει το «μαθητής μέλος» ως μία έννοια.

    Η παρανόηση έγκειται αφενός στη συχνή χρήση (που μάλιστα οδηγεί και στην παράλειψη του επιπλέον προσδιορισμού -μέλος σε τι;- ως αυτονόητου) και αφετέρου στην επίδραση των όντως περιφραστικών συνθέτων.

  109. Καλημέρα σε όλους (με προεξέχοντα φυσικά τον Νικοκύρη)!

    Μετά από μακρά απουσία από το μπλογκ λόγω μόνιμης πλέον επαγγελματικής υπερφόρτωσης, καταφέρνω να ξεκλέψω λίγο χρόνο για δύο μικρές παρατηρήσεις:

    Αναφορικά με τα φίλιος υιός και αλς μαρμαίρουσα</e, η θεωρία δεν πιστώνεται παύλα χρεώνεται στον φιλόλογο, αλλά πιθανότατα στη Τζιροπούλου που γράφει τα ίδια ήδη από το 2003, «Έλλην λόγος», σελ. 356 και 452 αντίστοιχα.

    Επίσης, σχετικά με τη Στουτγάρδη, επιτρέψτε μου τη σχολαστική παρατήρηση (και πιθανότατα άχρηστη πληροφορία της ημέρας 🙂 ), ότι το τοπωνύμιο στην πραγματικότητα δεν σημαίνει «περιβόλι με τις φοράδες», αλλά «περιφραγμένος χώρος με άλογα». Η σημασία της φοράδας (παρεμπιπτόντως: Stute, με ένα t) αναπτύχθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρχικά η λέξη σήμαινε «κοπάδι αλόγων». Αντίστοιχα, το Garten παλαιότερα περιέγραφε έναν περιφραγμένο χώρο. Στην πράξη, ιπποτροφείο εννοείται εδώ.

    Αυτά. Μέχρι την επόμενη φορά (άγνωστο πότε θα είναι αυτή…) 🙂

  110. Πώς φαίνεται η απροπονησιά μου… Ένα μαύρο χάλι ο κώδικας!

  111. 106 Καλά, εκεί είναι που σκοτώσαν το σχωρεμένο το Γρηγορόπουλο, η διαβόητη Μεσολογγίου.
    Τώρα στο τουήτα, τσακώνονται γιατί δεν θέλουν μετρό στα Εξάθλεια…

  112. Μαρία said

  113. Ρε παιδιά, το χέρι στη μέση της μεσαίας κοπελίτσας, με τα κοτσιδάκια και τα γυαλιά-καθρέφτη, από πού προέρχεται;
    Εδώ σε μεγάλη ανάλυση https://pbs.twimg.com/media/C-qMYL2XcAApVIE.jpg

    Πηγή (προσοχή: εμπεριέχει αηδία) https://twitter.com/Ant_Karaxalios/status/858653041859362821

  114. Μαρία said

    124
    Απ’ την ίδια. Είναι μακρυχέρα 🙂

  115. Μαρία said

    Ο βαρύτονος που έστρωσε τη φωνή του Μακρόν

    Μετά τα ουρλιαχτά βλ. βίντεο στο σημείο 9 http://www.francetvinfo.fr/politique/emmanuel-macron/presidentielle-dix-choses-que-vous-ignorez-peut-etre-sur-emmanuel-macron_2159736.html έπρεπε επειγόντως να κάνει μαθήματα τοποθέτησης φωνής.

  116. 125 Μα πώς; Άμα είχε φέρει το δεξί της χέρι πίσω απ’ τη μέση της, η παλάμη θα έβλεπε προς τα έξω κι όχι σα να αγκαλιάζει τη μέση.

  117. Μαρία said

    127
    Και προς τα μέσα γίνεται. Δοκίμασέ το, εγώ το δοκίμασα 🙂

  118. Μου απάντησαν. Το δεξί χέρι της «χακί» φαίνεται μισό και συγχέεται με της «ασπρούλας» που αγκαλιάζεται με τον Κούλη. Το χέρι που αγκαλιάζει την «χακί» είναι της «ασπρούλας».

    Εγώ δεν μπορώ να το κάνω γιατί είμαι χοντρός. 😳

  119. Μαρία said

    129
    Πράγματι, ενώ της χακής κρατάει τηλέφωνο. Εγώ είμαι πετσί και κόκκαλο σαν τη χακή 🙂

  120. Μπράβο σου. Αλλά και οι χοντροί έχουμε τις χάρες μας http://www.boredpanda.com/cute-baby-elephants/

  121. 124,
    Το χέρι στην μεσαία είναι απ’ αυτήν που είναι δεξιά της (όπως μάς βλέπει), με το άσπρο μπλουζάκι!
    Η αντανακλώσα έχει το δεξί της χέρι τεντωμένο. 😀

  122. Μαρία said

    131
    Ε όχι και μπράβο για το πετσί και κόκκαλο! Καθένας με τον πόνο του.

  123. nikiplos said

    καλησπέρα από έναν «άστεγο» (ένεκα μετακόμισης όλα ανεξαιρέτως τα πράγματά μου είναι σε κούτες), γράφω από λαπιτόπι (κατά το προστίματα) φίλου:

    Το έλασσον είναι σωστός τονισμός? αγαθή ερώτηση, αλλά ειλικρινής…

    ευχαριστώ

  124. sarant said

    135 Ναι, ανεβάζει τον τόνο
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83&dq=

  125. Φωτιά στα μπατζάκια μας! https://left.gr/news/fotia-stin-periohi-poynta-aigialeias-den-apeiloyntai-katoikimenes-periohes

  126. Γιάννης Ιατρού said

    124, 127 κλπ.
    Βάλτε του παιδιού και μιά εικόνα, να καταλάβει 🙂

  127. Γς said

    119:

    Στουτγάρδη, ξε-στουργάδη, εκεί γεννήθηκε και μένει ο Γς-τζούνιορ.

    Οπως κι ο παππούς του. Σε γερμανικό έδαφος, κατα κάποιο τρόπο. Στην Αθήνα της Γερμανικής κατοχής.

  128. Γιάννης Ιατρού said

    130: Ε, Μαρία, όχι και πετσί και κόκκαλο η χακί, κανονική και ανεπτυγμένη 🙂 θά ‘λεγα

    (και γενικά λίγη κατανόηση για τα αργοπορημένα σχόλια, αλλά τώρα μαζεύτηκα…, είχα και εξωτερικές εργασίες σήμερα 🙂 )

  129. Γς said

    138:

    Εγώ σε τέτοιες περιπτώσεις άλλα κοιτάζω. Αν είναι ευθυγραμμισμενα τα μεμέ τους π.χ.

    Και τι ήταν σε ένα συνέδριο να πω σε μιά, στα καλά του καθουμένου, ότι τα βυζιά της ήταν σε λάθος θέση;

    Το ίδιο κιόλας βραδυ μου ήρθε στο δωμάτιό για να ελέγξουμε τάχατες, το βάσιμο ή μη του ισχυρισμού μου

  130. Γς said

    Και τα καλύτερα γκολ, ουπς, κολ της εβδομάδας:

    http://www.zougla.gr/perierga/article/ta-kalitera-opis8ia-tis-17is-evdomadas-tou-2017

  131. Γιάννης Ιατρού said

    Μια ενδιαφέρουσα ομιλία του Στ. Κούλογλου, όχι τίποτα τα άγνωστο, αλλά το παράδειγμα με τη φωτό με τις ουρές των Γάλλων είναι καλό.

  132. Γς said

    140:

    >κανονική και ανεπτυγμένη

    Και γαμώ τα παιδιά, που λένε. Κι ας μην ξέρω για ποια λες.

    Και καθιερώθηκε το υπερθετικό «και γαμώ» όταν εγώ έλειπα.

    Και δεν καταλάβαινα τι σημαίνει.

    -Που να πάω για κάποιο πρόβλημα στ αμάξι;

    -Ξέρω ένα μάστορα, και γαμώ τα μαστόρια!

    -Ποια μαστόρια;

    -Βρε σου λέω είναι ο πρώτος. Κι έχει κι ένα συνεργείο, και γαμώ τα συνεργεία!

    -Τα συνεργεία;

    -Ναι. Τι σε χαλάει;

  133. Μαρία said

    143
    Κελ ντεκαντάνς!
    Κι αυτή είναι υποτίθεται η στολή της Βέρμαχτ.

  134. Γιάννης Ιατρού said

    145: Ε ναι, πολυφορεμένο, π.χ. στην επίσκεψή της στην Δανία πέρυσι, αλλά τότε δεν το είχαν πολυπροσέξει εκεί … Αλλά στη Νυρεμβέργη, πως, τους φάνηκαν γνώριμα τα σχεδιάκια:

  135. Μαρία said

    146
    Με την ίδια φορεσιά. Εντυπωσιακό!

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116/118 περιφραστικά σύνθετα
    είναι;
    πόλη/πλοίο φάντασμα
    δίκη κόλαφος/παρωδία
    καταιγίδα φονιάς
    γυναίκα αράχνη
    γυναίκες δηλητήριο, θα έχει μια δυσκολία να κλιθεί .

    143. Έπεσε και μέσα για το μπρέξιτ!
    Αντρίχιασα με την ρόμπα της άνασσας 😦

  137. sarant said

    148 Το δηλητήριο, όπως και ο κόλαφος ή η παρωδία έχουν το επιπλέον χαρακτηριστικό ότι δεν είναι μετρήσιμα -με την έννοια ότι «δηλητήρια» είναι πολλά διαφορετικά δηλητήρια.

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    149. Ευχαριστώ! Κάτι δε μου πήγαινε.Αυτές οι αποχρώσεις… Δε θα καταφέρω να τις πιάσω ποτέ μου φαίνεται. Μα σαν να μην τη διδάχτηκα αυτή τη γραμματική.Παιδί μάλαμα!

  139. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    124 (β)
    Σκύλε, μη μου πεις ότι αυτός ο χλεχλές πού ‘βαλες είναι ο γυιός του Τάκη (Δημήτρη) Καραχάλιου, του μαθηματικού!!!

    Το 1976, που ήμουνα τελειόφοιτος στο 6τάξιο Γυμνάσιο, είχα αρχίσει φροντιστήριο για τις εισαγωγικές εξετάσεις σ’ ένα μεγάλο και περιώνυμο -τότε- φροντιστήριο του κέντρου όπου μεταξύ των άλλων καθηγητών είχα, σε έναν κλάδο των Μαθηματικών (νομίζω στά Πολυώνυμα και τις Αλγεβρικές Εξισώσεις), καθηγητή τον -«βαμμένο» κομμουνιστή- Τάκη τον Καραχάλιο (που ακόμα τον θυμάμαι με το μακρόστενο κεφάλι του να χτενίζει το κορακίσιο μαλλί του προς τα πίσω με μια μικρή τσατσάρα πού ‘βγαζε από την κολότσεπη και να το στρώνει μανιωδώς πατικώνοντάς το μετά με τις παλάμες του) ο οποίος λίγο μετέπειτα μάθαμε πως έπιασε δουλειά στο Κολλέγιο Αθηνών. Θυμάμαι μάλιστα ότι τον είχα ξεχάσει έπειτα από τόσα πολλά χρόνια και τον θυμήθηκα σαν τον ξανάδα στην τηλεόραση πριν από κάμποσα χρόνια (όταν ο άτυχος γυιός του τότε υπουργού Γιαννίτση, φοιτητής Φυσικής στο Παν/μιο Αθηνών και απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών, είχε δολοφονηθεί από ένα κλεφτρόνι στο Μεξικό όπου βρισκότανε για διακοπές) και δεν είχε αλλάξει καθόλου το στυλ του και η φωνή του μολονότι τα μαλλιά του είχανε ήδη αραιώσει κι ασπρίσει.
    Αλλά ότι θά ‘βγαζε τέτοιο μπουμπούκι ο Τάκης, δεν το περίμενα!

    Είναι, τελικά, αυτό που λένε «κάνε παιδιά να δεις καλό» … !

    ΚΡΙΜΑ, πολύ στενοχωρήθηκα -για τον πατέρα του, που τον είχα γνωρίσει και τον εκτιμούσα!

  140. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    151
    Νομίζω, άν δεν λανθάνει η μνήμη μου, ότι κι ο συχωρεμένος ο Κουλουμπής έβγαλε ένα ανάλογο φυντάνι…

  141. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Κι επειδή κιόλας έχει μπει αυτός «ο γλυκός και χαρούμενος μήνας του Μαγιού»,
    εύχομαι
    Καλό μήνα σ’ όλους!

  142. Μαρία said

    146, 148
    Κι ο Σουηδός σκίζει. http://imgur.com/gallery/lATtX

  143. Μαρία said

    151
    Γιος του δικού σου είναι σίγουρα αυτό το φρούτο. Αλλά στη ΝΔ θήτευσαν και θητεύουν πολλοί Καραχάλιοι.
    http://www.iefimerida.gr/news/82712/%CE%BF-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%AC%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%B9%CE%AC-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%BB%CF%85%CF%83%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%BF%CF%84
    Ο πατέρας του Δημήτρης Καραχάλιος, διακεκριμένος καθηγητής στο Κολλέγιο Αθηνών, στάθηκε γι’ αυτόν πνευματικός φάρος.

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    154.

  145. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    155
    πω πω πω ! (τι άλλο να πω…)

  146. 154,
    The King plays the Viking!

  147. Γς said

    Πρωτομαγιά!

    Κι άμα δείτε κάνα τέτοιο

    Εμένα να με …

  148. Γς said

    159:

    Γι αυτό σας λέω Αλόχα και πάλι Αλόχα

  149. Γς said

    Μια Μαργαρίτα όμως Μαγιοπούλα να την βάλουμε

  150. Μαρία said

  151. π2 said

    Ας το βάλω εδώ, στο τελευταίο με μεζεδάκια. Το γκελ μπουρντάν του Αδώνιδος στη θλιβερή Σαββιδιάδα που ζούμε πόθεν προέκυψε; Γκελ μπουρντά ξέρω και το έλεγε κατά κόρον ο πατέρας μου, γκελ μπουραγιά που είναι το κατά τους οθωμανολόγους καθαρολόγους το σωστό ξέρω, γκελ μπουρντάν δεν ξέρω.

  152. sarant said

    Κι εγώ «γκελ μπουρντά» το ήξερα, το «μπουρντάν» πρώτη φορά.

  153. 163, 164 Θα έτρωγε κάνα μπουγατσάν την ώρα που μίλαγε.
    Κι αν ήξερε λίγα περσικά, που λέει και το ανέκδοτο, θα έλεγε μολών λαβέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: