Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το πιάνο και τα γαλλικά

Posted by sarant στο 8 Μαΐου, 2017


Το σημερινό άρθρο δημοσιεύτηκε χτες, πρώτη Κυριακή του μήνα, στο ένθετο Υποτυπώσεις της κυριακάτικης Αυγής. Το αναδημοσιεύω σήμερα εδώ, όπως κάνω κάθε φορά με τα άρθρα μου στην Αυγή -μόνο που σήμερα υπάρχει μια διαφορά, ότι το άρθρο γράφτηκε (και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα) *πριν* από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, ενώ εσείς το διαβάζετε *μετά* τις εκλογές. Στο μεταξύ, έχουν μεσολαβήσει τα αποτελέσματα των εκλογών, που δεν τα ξέρω ούτε τη στιγμή που γράφω αυτόν τον πρόλογο, απόγευμα Κυριακής. Αλλά αυτά τα ξέρετε ήδη από αλλού, εσείς που τα διαβάζετε το πρωί της Δευτέρας.

Προβλέπω πάντως νίκη του Εμανουέλ Μακρόν, μια νίκη περισσότερο απόρριψης του αντιπάλου παρά προσχώρησης στο πρόγραμμα του νέου προέδρου. Νίκη, αλλά με μεγάλη αποχή, ίσως τη μεγαλύτερη σε β’ γύρο προεδρικών εκλογών, και με πολλά λευκά και άκυρα. Και μια νίκη που δεν θα είναι οριστική, αφού τίποτα δεν εγγυάται ότι στις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν ο νέος πρόεδρος θα συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως έγινε τις προηγούμενες φορές.

Στα σχόλια μπορείτε, βέβαια, να αναφερθείτε τόσο στα αποτελέσματα όσο και στο περιεχόμενο του άρθρου.

Το πιάνο και τα γαλλικά

Ο μήνας ξεκίνησε πριν από λίγες μέρες με την ανακοίνωση ότι έκλεισε η αξιολόγηση, ωστόσο σήμερα, ενώ εσείς διαβάζετε στην Αυγή, σε ένα άλλο σημείο της ηπείρου γίνεται μια πολύ σημαντική εκλογική αναμέτρηση που μας αναγκάζει να στρέψουμε προς τα εκεί την προσοχή μας. Εννοώ βέβαια τον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, στον οποίο για πρώτη φορά δεν συμμετέχει υποψήφιος των μεγάλων κομμάτων, αφού στον δεύτερο γύρο προκρίθηκαν ο Εμανουέλ Μακρόν, κεντρώος πρώην υπουργός του Ολάντ, και η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, ενώ ο αριστερός υποψήφιος Ζαν Λυκ Μελανσόν είχε εξαιρετική πορεία αλλά έμεινε με μικρή διαφορά εκτός νυμφώνος.

Μοιραία, το σημερινό μας άρθρο θα πάρει χρώμα γαλλικό, αφού οι εξελίξεις στη Γαλλία συχνά έδειχναν το δρόμο στους κοινωνικούς αγώνες και στα επαναστατικά άλματα –από το 1789 κιόλας. Να μην ξεχνάμε πως η πρώτη έφοδος στον ουρανό, βραχύβια και πνιγμένη στο αίμα των κομμουνάρων που τους θέρισαν τα μυδράλια στον τοίχο του Περ Λασέζ, στο Παρίσι έγινε. Η δεύτερη κράτησε εβδομήντα χρόνια, η τρίτη θα είναι η καλή.

Εμείς λέμε Γαλλία και ίσως δεν συνειδητοποιούμε ότι μόνο εμείς το λέμε: εννοώ ότι, εκτός λάθους, σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, αλλά και εκτός Ευρώπης, το όνομα της εξάγωνης χώρας είναι France ή κάποιο ομόρριζο (Francia, Frankreich κτλ.), ανάλογα και με τους φωνητικούς κανόνες της εκάστοτε γλώσσας (ας πούμε οι Φιλανδοί, που δεν ανέχονται το σύμπλεγμα Fr- στην αρχή της λέξης, λένε Ranska τη Γαλλία). Οι Ρωμαίοι λέγανε Gallia τη Γαλατία, και από εκεί πέρασε ο όρος στα ελληνικά και έμεινε, ενώ σε όλες τις άλλες γλώσσες επικράτησε το νεότερο όνομα, που το έδωσαν οι Φράγκοι, γερμανικό φύλο που εγκαταστάθηκε στη Γαλατία και μαζί με τους γαλατορωμαϊκούς πληθυσμούς συνδιαμόρφωσε τους σημερινούς Γάλλους, δίνοντας και το όνομά του στη χώρα, στον λαό της, στο νόμισμά της –και αργότερα, επειδή οι Φράγκοι ήταν «ελεύθεροι», το έχουν αυτό το πλεονέκτημα τα αφεντικά, το franc έφτασε να σημαίνει τον ελεύθερο, τον απαλλαγμένο από την υποχρέωση αγγαρείας, τον ειλικρινή ακόμα.

Φυσικά η διεθνής ονομασία πέρασε και στα ελληνικά, όπου ήδη στο Χρονικόν του Μορέως γίνεται λόγος για τον ρήγα της Φράντζας, απ’ όπου και το λαϊκό και ελαφρώς μειωτικό όνομα Φραντσέζος και Φραντζέζος αν και ο Μακρυγιάννης ήδη χρησιμοποιεί πολύ περισσότερες φορές το εθνωνύμιο Γάλλος. Έχουμε επίσης το εθνωνύμιο Φράγκος, που χρησιμοποιείται γενικά για τους δυτικούς, και ιδίως για τους καθολικούς, με σύνθετα από τον φραγκόπαπα και τον φραγκοράφτη ίσαμε τη φραγκόκοτα, για να μην ξεχάσουμε και τους κουτόφραγκους που δεν είναι τόσο ξύπνιοι όσο εμείς, αλλά και τα φράγκα που αντέχουν ακόμα σαν γενικό δηλωτικό του χρήματος και στην εποχή του ευρώ, αν και η γενική αναπαραδιά των μνημονίων έχει περιορίσει τη χρήση της λέξης. Λίγο πιο μακριά, η φραντζόλα είναι (μέσω τουρκικών) το «φράγκικο» ψωμί –αφού έχει σχήμα επίμηκες κι όχι στρογγυλό του καρβελιού, ενώ η μαλαφράντζα που την έχει τραγουδήσει ο Καββαδίας, η σύφιλη δηλαδή, είναι η «γαλλική ασθένεια».

Όταν κάποιος αρχίσει να βρίζει, λέμε ότι «άρχισε τα γαλλικά». Γαλλικά είναι λοιπόν οι βρισιές, ιδίως στο γήπεδο ή στον αέρα, στην τηλεόραση. Μπορεί να είναι δάνειο από τα αγγλικά (όπου όταν κάποιος χρησιμοποιήσει άπρεπες λέξεις μετά ζητάει συγνώμη λέγοντας pardon my French) , γιατί η αίσθησή μου είναι πως δεν είναι και τόσο παλιά η συνήθεια να αποκαλούμε «γαλλικά» τα μπινελίκια.

Δεν είναι η μόνη εμφάνιση της λ. «γαλλικός» στη φρασεολογία μας. Έχουμε, ας πούμε, το γαλλικό κλειδί, τα γαλλικά παράθυρα, τον γαλλικό καφέ (φίλτρου) ή το γαλλικό φιλί (με τη γλώσσα) -και όταν κάποιος φύγει χωρίς να ειδοποιήσει, ενδεχομένως αφήνοντας χρέη, λέμε «έφυγε αλά γαλλικά», έκφραση αρκετά παλιά αν σκεφτούμε πως την έχει και ο Παπαδιαμάντης για κάποιον παρατρεχάμενο της εκκλησίας που πληρώθηκε για μια δουλειά και μετά έφυγε «γαλλικώ τω τρόπω». Την ίδια έκφραση την έχουν και οι Άγγλοι, to take the French leave, και όσο κι αν οι Γάλλοι προσπαθούν να πάρουν το αίμα τους πίσω μετατρέποντάς την σε filer à l’anglaise (στρίβω αλά αγγλικά), γεγονός είναι πως κι άλλοι λαοί έχουν την ίδια έκφραση για/με τους Γάλλους.

Τέλος, για ένα κορίτσι που έχει πάρει «καλή ανατροφή» λέγανε παλιότερα περήφανα οι μικροαστές μαμάδες ότι είναι «με το πιάνο της και με τα γαλλικά της». Τότε η γαλλική γλώσσα κυριαρχούσε παγκοσμίως και έχει δώσει χιλιάδες δάνεια και στα ελληνικά, από το αμπαζούρ και το αμπραγιάζ ως το φέιγ βολάν και το φραμπουάζ, που κάποιοι, για να δείξουν ότι ξέρουν γαλλικά, τα προφέρουν γαλλοπρεπώς με παχύ σ και ζ, όπως η μαντάμ Σουσού. [Φυσικά, το θέμα αξίζει χωριστό άρθρο].

Εκτός σεισμού, η κόρη τού μέντορα τού Βορίδη θα ηττηθεί στις σημερινές εκλογές, είναι όμως θλιβερό ότι κατάφερε να γοητεύσει τόσο μεγάλη μερίδα λαϊκών και εργατικών στρωμάτων. Το μόνο παρήγορο είναι πως η γαλλική αριστερά έδειξε σημάδια ανάκαμψης –κάτι απαραίτητο στους αγώνες που θα αρχίσουν από τη Δευτέρα για την απόκρουση των νεοφιλελεύθερων «μεταρρυθμίσεων» του Μακρόν.

Παραθέτω απλώς τα αποτελέσματα και ορισμένα στοιχεία για τις χτεσινές εκλογές.

Ψήφισαν 35 407 616 (συμμετοχή 74.4%)
Έγκυρα 31 397 916
Άκυρα 1 049 532
Λευκά 3 019 724 ——————–Α+Λ=11.5%

Ο Μακρόν πήρε 20.703.694, 66.06%
Η Λεπέν πήρε 10.637.120, 33.94%

Ειναι πάρα πολύ, αλλά είναι πολύ λιγότερο από τις προσδοκίες της ή τους φόβους μας.

Οι Γάλλοι δημοσκόποι και πάλι έδειξαν ότι το κατέχουν το άθλημα, οι εκτιμήσεις ψήφου με το που άνοιξαν οι κάλπες ήταν πολύ κοντά στο τελικό αποτέλεσμα.

Ενδιαφέρον έχει η μεταφορά των ψήφων των υποψηφίων που αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο:

Φιγιόν: 48% στον Μακρόν, 21% Λεπέν, 31% Α-Λ-Αποχή
Μελανσόν: 53% Μακρόν, 11% Λεπέν, 36% Α-Λ-Α
Αμόν: 79% Μακρόν , 4% Λεπέν, 17% Α-Λ-Α

 

 

Advertisements

233 Σχόλια to “Το πιάνο και τα γαλλικά”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Το πιάνο και τα γαλλικά.

    Μόνο που δεν ειπώθηκαν αρκετά για το κλειδοκύμβαλον.

    Ας το δυναμώσουμε λίγο με το ιταλικό Πιάνο πιάνο:

    Στο Μπάρι:
    Χάζευε η δικιά μου έναν μακρόστενο, αγγουροειδή κάκτο.
    Και περνάει ένας Ιταλός και της λέει: Πιάνο, πιάνο!
    Κι ήρθε και με ρώτησε.

    -Τι πιάνο, πιάνο μου είπε αυτός; Τι σχέση έχει ο κάκτος με το πιάνο;

    -Σιγά σιγά, σου είπε.

    -Γιατί σιγά σιγά;

    -Γιατί έχει αγκάθια!

    Πότε πήγατε, τελευταία φορά σε πιάνο μπαρ;

  2. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Στη μουσική, «παίζω Γαλλία / γαλλικά» σημαίνει βγάζω εκ του προχείρου ένα τραγούδι που δεν το ‘χω προβάρει και δεν το καλοξέρω.

    Αβέβαιου και ανεξήγητου ετύμου…

    (@1: Πρωτάκουστο.)

  3. Πώς το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο ξεγέλασε τις μάζες, αυτή τη φορά στη Γαλλία
    http://bit.ly/2p1RRPx

  4. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Παντελόνια κοντά ναυτικά, με το πιάνο και τα γαλλικά !

    Eίχα την τύχη να κάνω κι από τα δύο (και, παρεμπιπτόνως, εσχάτως έχω κολλήσει με κάποια youtube μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής…)

  5. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    > το franc έφτασε να σημαίνει τον ελεύθερο, τον απαλλαγμένο από την υποχρέωση αγγαρείας, τον ειλικρινή ακόμα.
    Έχουμε και τη lingua franca, μιας και λεξιλογούμε, τη γλώσσα που καταλαβαίνουν όλοι (ή σχεδόν).

    Υποθέτω πως υιοθετήθηκε η καθ’ ημάς λέξη για να γίνει διάκριση Γάλλων-Φράγκων, καθώς οι τελευταίοι ήδη υπήρχαν με άλλη έννοια, αυτή των κατσαπλιάδων που πέρασαν στις Σταυροφορίες. Δε θα ήταν τόσο εύκολο να μιλάμε για τη «φίλη και σύμμαχο Φραγκία» με τέτοιους συνειρμούς.

  6. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, εκτός από τα υπόλοιπα γαλλικά, έχουμε και το Γαλλικό ποταμό…

  7. ΓιώργοςΜ said

    5 συνέχεια:
    Εγώ έτσι έμαθα τη λέξη πάντως:

  8. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, υπάρχει και το ιδιαίτερα σέξυ γαλλικό μανικιούρ στα γυναικεία νύχια…

  9. Γς said

    Κοντά στο πιάνο μπορεί να είναι κι ένα βάζο.

    Μπορεί όμως ο συνδυασμός αυτός να αποβεί μοιραίος.

    Να κοστίσει στον Γς της Δ’ Δημοτικού την πρώτη του αποβολή:

    Να μωρέ, συνέπεσε να λένε μια δασκάλα Παναγούλα κι έναν δάσκαλο Πανάγο.

    Και τα έβαλε όλα μαζί:

    «Του Πανάγου το πιάνο, της Παναγούλας το βάζο».

    Και βρέθηκε κάποιος ρουφιάνος και με κάρφωσε.

  10. Πάνος με πεζά said

    Επίσης υπάρχει και ο όρος «γαλλικό σπείρωμα» στα ποδήλατα, και μάλλον πρέπει να έχει να κάνει με την αναλογία δοντιών στα γρανάζια εμπρός και πίσω δίσκων,.

  11. LandS said

    «…για ένα κορίτσι που έχει πάρει «καλή ανατροφή» λέγανε παλιότερα περήφανα οι μικροαστές μαμάδες ότι είναι «με το πιάνο της και με τα γαλλικά της»

    Και πάντα θα έχουμε την εικόνα ενός κοριτσιού που το έλεγαν Μιράντα και δεν μπορούσε να πει το ρο και στο Ωδείο πήγαινε στις δύο

    Πορτέτο σε ρίμες

    Νούρι νούρι μελανούρι
    έχει κούτελο και μούρη
    η Μιράντα το μωρό·
    δε μπορεί να πει το ρο! 5

    Από καλλιτέχνες σόι
    πήρε και ψυχή και μπόι.
    Έργο τέχνης πιο καλό
    πού να βρεις, παρακαλώ;
    Με τα μάτια της εκείνα,10

    που τα ψώνισε στην Κίνα
    και τα κλει για να σε ιδεί
    η Μιράντα το παιδί
    πάει στην Κάζα, πάει στο Ωδείο
    η ώρα οχτώ κι η ώρα δύο 15

    όλο γέλιο κι αρεσιά
    με καινούρια φορεσιά.
    Με μια τσάντα σαν ασπίδα,
    όλο τρέχα κι όλο πήδα,
    πάει να μάθει πέρα κει 20

    γράμματα και μουσική.
    Μα Κικέρωνες, Βιργίλιοι,
    Ντάντηδες, Μπετόβεν — ήλιοι!
    κι οι μεγάλες αρετές,
    βαρετοί και βαρετές, 25

    αν δε μάθει το κοράσι
    και κουζίνα και φαράσι
    και βελόνα που τσιμπά,
    να μπαλώνει το μπαμπά!

    Όμως… Αν γενεί φασίστρα; 30
    Μάνα μου και Βαγγελίστρα!
    Θα ρημάξει όλη τη χτίση
    για να την «εκπολιτίσει»!

  12. Γς said

    Αντε άλλο ένα πιάνο. Και τι πιάνο; Βασιλικό!

    Μεγαλούτσικη, αλλά ενδιαφέρουσα περίπτωση.
    Υιοθετημένη κόρη ενός πρώην αυλάρχη, μακαρίτη, ίσως μακαρίτισσα και η ίδια τώρα πιά.

    Ξεκίναγε τη μέρα της εισπράττοντας κάνα δυο νοίκια διαμερισμάτων απ την τεράστια περιουσία που είχε κληρονομήσει.

    Εξαδέλφη της μακαρίτισσας επίσης [πρώτης] πρώην γυναίκας μου. Και θυμάμαι κάποτε που έβαζε πάγο στην γκρινιάρα γυναίκα μου μετά από ένα τρικούβερτο καυγά μας, την εποχή που ήθελε η μουρλή διαζύγιο.

    -Δεν ντρέπεσαι; Βάλαμε στο σόϊ μας το καλύτερο παιδί [εγώ ήμουν αυτός!] και δεν το εκτίμησες καθόλου. Και να σου πω και κάτι; Αν δεν τον έπαιρνες εσύ θα τον έπαιρνα εγώ!

    Μαμά μου. Το άκουγα και δεν το πίστευα.
    Και θυμήθηκα που κάποτε της είχα πει για τα μάτια της. Πόσο ωραία είναι και άλλες τέτοιες ασκήσεις που έκανα επί παντός θηλυκού για να ήμαστε πάντα ετοιμοπόλεμοι.
    Πολλά τα λεφτά ρε παιδιά.

    Ας είναι.
    Το σπίτι της ήτανε γεμάτο αντίκες,. Και τι αντίκες; Βασιλικές! Από τα ανάκτορα.
    Μία απ αυτές ήταν ένα πιάνο. Το πιάνο που σίγουρα θα έπαιζε και η πριγκηπέσα Ειρήνη.
    «Απόφοιτη του Ζάλεμ στη Γερμανία, ακολούθησε καριέρα πιανίστριας δίπλα στη διάσημη πιανίστρια Τζίνα Μπαχάουερ«. Λέει η Βικιπαίδεια

    Κι ήταν ξεκούρντιστο το άτιμο και δεν μπορούσα να της παίξω το Σεληνόφως του Κλοντ Ντεμπισί . Την Μπαντιέρα Ρόσα όμως την απέδιδε υποφερτά αν και αρκετά πιο άγρια.

    Και μου φώναζε να μην μαγαρίζω το βασιλικό κλειδοκύμβαλο με κομμουνιστικά θούρια.

    Να είναι καλά, όπου βρίσκεται η γλυκύτατη μου ξαδερφούλα εξ αγχιστείας

  13. Γς said

    Και φτάσανε να αμφισβητούν όχι μόνο τα Γαλλικά μου, αλλά και το πιάνο μου.

    Τις προάλλες.

    Στα σχόλια της ανάρτησης:

    http://caktos.blogspot.gr/2017/04/blog-post.html

    2 ΣΧΌΛΙΑ:

    Ανώνυμος είπε…

    Κι όπως λένε οι γαλλομαθείς, καλύτερα malbaisée παρά enculé όπως ο Σούρδης. Καλό ψόφο νάχει!

    28 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2017 – 1:29 Μ.Μ.

    Ανώνυμος είπε…
    Συμφωνώ και χειροκροτώ με τον Ανώνυμος. (αλλά δυστυχώς: κακό σκυλί…)
    Αν ήταν πραγματικός γαλλομαθής ο άσχετος θα ήξερε ότι δεν λένε μπουζί οι κουτόφραγκοι.
    Cierge λένε, βρε κάφρε!
    Αν είσαι έτσι και στο πιάνο, τζάμπα δίνανε τα λεφτά…

    28 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2017 – 1:34 Μ.Μ.

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και για τις απαραίτητες προσθήκες!

  15. spatholouro said

    Εδώ πολύ ενδιαφέρουσα «Γυμναστική της γαλλικής γλώσσης» από το 1857 (ωραία θα ήταν να ξέραμε εάν υπήρχε και προγενέστερη μέθοδος γαλλικών)

    https://books.google.gr/books?id=XygTAAAAYAAJ&pg=PA1&output=html_text&source=gbs_selected_pages&cad=3

    (στα δεξιά κλικ στο pdf για ολόκληρο το βιβλίο)

  16. Corto said

    Καλημέρα!

    «Οι Ρωμαίοι λέγανε Gallia τη Γαλατία, και από εκεί πέρασε ο όρος στα ελληνικά και έμεινε,…»

    Είναι σίγουρο ότι έχει μείνει από την αρχαιότητα; Μήπως πρόκειται για αναβίωση της ονομασίας από τους Έλληνες Διαφωτιστές και ειδικότερα από τον Κοραή κατά τα τέλη του 18ου αιώνα;
    Από ό,τι διαβάζουμε, ο Κοραής με το περίφημο Άσμα Πολεμιστήριον («δεν είναι Γραικοί ή Γάλλοι,
    αλλ’ έν έθνος Γραικογάλλοι», 1800) προηγείται του Ρωσαγγλογάλλου (1812).

    Εν πάση περιπτώσει απαντάται η ονομασία Γαλλία και Γάλλος σε βυζαντινά κείμενα;

  17. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλή βδομάδα.

    Αγαπημένη ταινία για την κλασική γαλλική κουζίνα και τις επιδράσεις της στις Αμερικανίδες νοικοκυρές.

    (η Julia Child που την υποδύεται η Μέριλ Στριπ ήταν υπαρκτή)

  18. Γς said

    Να σας παίξω εγώ Ντεμπισί …

    … να γλύφετε τα δάχτυλά σας!

  19. Jimakos said

    Φράγκος ήταν και το παρατσούκλι του Μάρκου, λόγω του ότι ήταν συριανός (και καθολικός?) μάλλον. Εξού κι η Φραγκοσυριανή.

    «Δεν μπορώ να καταλάβω τούρκα αν είσαι για ρωμιά, γιά εγγλέζα για φραντσέζα, και `χεις τόση εμορφιά» , λέει ο Μπάτης στην γυφτοπούλα του.
    «Πόσο έχει; Μόνο φράγκα εφτά», το στιλέτο του Καββαδία, ενώ ο Άκης Πάνου προτείνει «Μολόγα τα, μολόγα τα, τα φράγκα μοιρολόγα τα».

  20. Γς said

    18:

    Και μετά την Clair de Lune την Moonlight Sonata

  21. cronopiusa said

  22. Παλιά, γαλλική βίδα έλεγαν το μεταλλικό πώμα των σιδερένιων βαρελιών που, για κάποιο λογο, βίδωνε ανάποδα, αριστερόστροφα, (τουτέστιν…αντι-νεοφιλελεύθερα!)

  23. Κουνελόγατος said

    «κάποιοι, για να δείξουν ότι ξέρουν γαλλικά, τα προφέρουν γαλλοπρεπώς με παχύ σ και ζ, όπως η μαντάμ Σουσού».

    Και κάποια άλλη που λέει πυζζζζζζζζζάμες, αλη μπαμπαζζζζζζζζζζζζζζαν, ζζζζζζζζζαζζζζζζζζζζικι, και άλλα… Αλλιώς τη λένε θαρρώ… :mrgreen:

  24. Γς said

    Γάλλος και Gallo.

    Εκείνες τις ημέρες με τον θάνατο των ερευνητών στην κατάρριψη του αεροπλάνου στην Ουκρανία που πήγαιναν σε συνέδριο για το Aids στην Αυστραλία ο νους μου πήγε στον Montagnier, βραβείο Νόμπελ για το Aids.

    Ηταν αυτός κι ο Gallo που πρωταγωνιστούσαν στην έρευνα της αρρώστιας τα πρώτα χρόνια.

    Και θυμάμαι την πλακούλα:

    Ημουν παρών όταν παραπονιόταν καθηγητής της Ιατρικής ΑΘηνών σε συνάδελφό του άλλης Σχολής.

    -Πήγατε αμέσως και καπαρώσατε για ανακήρυξη σε επίτιμο διδάκτορα τον γάλλο [Montagnier].

    -Ε, καλέστε κι εσείς το άλλο γάλλο!

    Κι εννοούσε τον Gallo [που ήταν Αμερικάνος]

  25. Πάνος με πεζά said

  26. giorgos said

    «…
    Ἐπειδὴ στὶς ἀπαντήσεις αὐτὲς ἐπιδιώχθηκε νὰ δοθεῖ μία θεωρητικὴ καὶ ἰδεολογικὴ βάση («φιλελευθερισμός», «ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου», «ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία») κ.λπ., τὸ νόημα τῶν πραγμάτων παρουσιάζει ἕνα γενικότερο ἐνδιαφέρον, πού δὲν θάπρεπε νὰ μείνει ἀσχολίαστο καὶ ἀπαρατήρητο. Ὄχι μόνο γιατί οἱ ἀπόψεις αὐτὲς προέρχονται ἀπὸ τὴν παράταξη πού ἔμεινε κυριολεκτικῶς κατὰ παραχώρηση ἐπὶ μισὸν αἰώνα στὴν ἐξουσία καὶ γνωρίζουμε ὅλα τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἰδεολογικῶν της ἐφαρμογῶν, ἀλλὰ γιατί μὲ τὸ δῆθεν πρόσχημα κάποιας «ἰδεολογίας», πού ἔχει νὰ προτείνει ἡ Δεξιά, γίνεται αἰτία συσκότισης, στοὺς πολλούς, αὐτοῦ πού πράγματι ἔφερε ἡ ἀλλαγὴ μὲ τὴν παροῦσα Κυβέρνηση: Ὅτι ἡ κύρια αἰτία καθυστέρησης τοῦ τόπου μας ὀφείλεται στὴν πνευματικὴ καὶ ἰδεολογικὴ χρεοκοπία τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.

    Δὲν ἐξετάζουμε ἂν καὶ σὲ τί ὑπῆρξε πράγματι μία «Ἀλλαγὴ» στὰ τελευταῖα χρόνια, οὔτε καὶ κατὰ πόσον ὑπῆρχαν οἱ κοινωνικὲς προϋποθέσεις μίας ἀντίστοιχης δυνατότητος πρόκειται νὰ συζητήσουμε. Ἕνα ὅμως εἶναι ἀναμφισβήτητο: ὅτι ἀφήνοντας ἐλεύθερο τὸ λόγο καὶ τὶς ἰδέες ἡ παροῦσα Κυβέρνησα, εἴδαμε πὼς ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τοὺς μύθους τοῦ προγονικοῦ παρελθόντος καὶ τὰ διάφορα ἄλλα κουραφέξαλα, πού μὲ τόσο ζῆλο καλλιέργησε ἡ Δεξιὰ στὸ παρελθόν, εὑρέθηκε καὶ βρίσκεται σὲ πλήρη χρεοκοπία ἰδεῶν ὡς πρὸς τὸ σύγχρονο κόσμο. Ἔχουμε ἰδέες γιὰ τὸν Μακρυγιάννη· δὲν ξέρουμε ὅμως τί θὰ πεῖ ἠλεκτρόνιο. Συζητᾶμε γιὰ τὴν «κιβωτὸ τῆς Ὀρθοδοξίας»- δὲν ξέρουμε ὅμως πῶς γιατρεύεται ἕνας ἄρρωστος. Μιλᾶμε γιὰ τεχνολογία καὶ ἀνάπτυξη ἂν ὅμως χαλάσει ἡ ἀριθμομηχανὴ μας πρέπει νὰ πάρουμε ἄλλη ἢ νὰ τὴ στείλουμε γιὰ ἐπισκευὴ στὴν Ἰαπωνία ἢ τὴν Ἀμερική.

    Παραποιήσαμε τὴν ἔννοια τοῦ ρολογᾶ καὶ τὸν κάναμε «ὡρολογοποιὸ» ( «ποιῶ» σημαίνει «φκιάνω» καὶ ὄχι ἐπισκευάζω), γιατί εἴμαστε ἡ μόνη χώρα πού ἔχει ρολογάδες, ἐπειδὴ δὲν ἔφκιαξε ποτὲ ρολόγια. Συζητᾶμε γιὰ «βιομηχανία», γιατί ποτὲ δὲν ἔχουμε καταλάβει πὼς τὰ λεφτὰ πού δίνουμε γιὰ ν’ ἀγοράσουμε μία τηλεόραση εἶναι ἁπλῶς νοίκι πρὸς τὸν κατασκευαστὴ καὶ τίποτα πιὸ πολύ. Αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα…

    Καὶ ὅλα αὐτά, γιατί ποτὲ δὲν τέθηκε ζήτημα νὰ συζητήσουμε γιὰ τὶς προϋποθέσεις ὅλων αὐτῶν, νὰ καταλάβουμε δηλαδὴ τουλάχιστον ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὰ φκιάξουμε καὶ ποτέ. Γιατί τὸ ὅλο πρόβλημα ἦταν νὰ βρεθεῖ μία ἰδέα – σύνθημα, πού ἀρκοῦσε ἁπλῶς νὰ βρεθεῖ ἕνας ποδοσφαιρικὸς τρόπος πλασσαρίσματός της πρὸς τὰ κάτω, γιὰ νὰ μείνουμε ἀμετακίνητοι πάντα στὰ ἴδια. Καὶ σ’ αὐτὸ τὸ σπὸρ ἡ Δεξιὰ διέπρεψε. Ὄχι τὰ πράγματα, ἀλλὰ οἱ προϋποθέσεις γιὰ τὰ πράγματα – ἦταν πάντα ὅ,τι δὲν ἔπρεπε ποτὲ νὰ συζητηθεῖ. Γιὰ τὴ «βιομηχανία», ναί, ποτὲ ὅμως γιὰ τὶς κοινωνικὲς προϋποθέσεις αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Καὶ ἂς μὴν ποῦμε ὅτι αὐτὰ εἶναι φυσικὰ σὲ μία παραδοσιακῶς ἀγροτικὴ κοινωνία σὰν τὴ δική μας. Ἀγροτικὲς ἦταν καὶ οἱ σκανδιναβικὲς κοινωνίες ὡς τά μέσα τοῦ περασμένου αἰῶνα.

    Ἡ διαφορὰ ὅμως τῆς δικῆς μας κοινωνίας, τῆς γαλουχημένης σὰν κράτος μὲ τὸ ὀρθόδοξό της παρελθόν…, ἦταν ὅτι ἦταν καὶ παρέμεινε μία κοινωνία τοῦ ἀρότρου. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς τρομάξῃ ἡ ἀλήθεια. Κι ἂς μὴν μᾶς πεῖ κανένας ὅτι οἱ ἰδέες ὑπῆρξαν, ἀλλά, ἀλλά… Οἱ ἰδέες εἶναι σὰν τὸν ἥλιο, πού κι ἂν ἀκόμα τὸν κρύβουν τὰ σύννεφα φαίνεται. Ἑκατὸ οἰκογένειες ἔλεγε κάποτε ὁ Χίτλερ πὼς κυβερνοῦν τὴν Αἰγγλία. Καὶ ὄχι μόνο, βέβαια, στὴν Ἀγγλία. Οἱ ἀνώτερες τάξεις ὅμως τῶν ἄλλων κρατῶν δὲν κράτησαν μόνο τὶς οἰκονομίες τῶν χωρῶν τους, ἀλλὰ κράτησαν καὶ τὴν πνευματική τους ζωή. Ἔβγαλαν ἐπιστήμονες, μουσικούς, καλλιτέχνες, φιλοσόφους, τὰ πάντα. Τί ἄλλο ἐκτὸς ἀπό… ρομαντισμὸ καὶ μπεμπεδισμὸ ἔβγαλαν οἱ δικές μας; Ὑπάρχει κανένας γόνος τζακιοῦ πού νὰ ‘χει μείνει στὰ γράμματά μας, στὴ μουσική, κάπου; Ὑπάρχουν οἰκογένειες πολιτικῶν, ἐφοπλιστῶν, «βιομηχάνων», πού νὰ μπῆκαν μέσῳ κάποιου «γόνου» τους στὴν ἱστορία τῆς λογοτεχνίας τουλάχιστον; Ἂν ὁ μπαμπὰς κατάφερε νὰ δημιουργήσῃ τὸ πολὺ πολὺ κάποιο φιλολογικὸ θόρυβο, αὐτὸ ἦταν ὅλο. Ἡ κόρη θὰ κοίταζε νὰ πουλήσῃ τὰ « κειμήλια» καὶ τὰ ἔπιπλα, μήπως καὶ συγκινήσει τὸν περιπαθῆ μανάβη τῆς γειτονιᾶς της. Αὐτὴ ἦταν κοινωνικῶς ἡ ἔννοια τῆς «ρίζας» στὸν τόπο μας…

    Ἀπὸ κάτω τὸ ἄροτρο καὶ ἀπὸ πάνω ἡ σπεκουλαδαρία συνθημάτων περὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ σπουδαῖα. Κάποιες κυρίες, πού ὑποτίθεται πὼς «πήγαιναν στὸ θέατρο» κι ἂς μὴν ὑπῆρχε στὴν Ἑλλάδα ἕνας Σαίξπηρ, κάποιες «οἰκοδέσποινες», πού ἐνῷ δὲν εἶχαν Βολταίρους ἤθελαν ὁπωσδήποτε «σαλόνια», κάποιες δεσποινίδες, πού ἐπειδὴ πῆγαν στὶς καλόγριες ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ ἀγοράσουν πιάνο. Ὡς τὰ σήμερα τὰ καταστήματα πιάνων στὴν Ἀθήνα κοντεύουν νὰ συναγωνισθοῦν τὰ σουβλατζίδικα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ χωρίζει μία πόρτα…

    Σὲ στὶλ καουμπόικο

    Στὸν περασμένο αἰώνα, μὲ τὶς ἀνακατατάξεις τοῦ χώρου τῶν Βαλκανίων, εἶναι ἀλήθεια πὼς ἦρθαν στὴν Ἀθήνα μερικὲς οἰκογένειες. Ἄλλες γιατί τὶς ὑποχρέωναν οἱ συσχετισμοὶ τῶν διεθνῶν σχέσεων ὑπὸ τὶς ὁποῖες ζοῦσαν, καὶ οἱ ξένες δυνάμεις ἤθελαν «Ἕλληνες» ἀνθρώπους τους ἐδῶ, ἄλλοι πράγματι μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἐπενδύσουν καὶ ἄλλοι μὲ τὴ συναίσθηση τοῦ κάου μπόι, πού ξεκίναγε «γιὰ τὰ δυτικά». Ὅλοι αὐτοί, μέσα στὰ ὑπερεθνικὰ πλαίσια τόσο τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ὅσο καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἦταν κάτοχοι ἑλληνικῆς παιδείας. Στὸ μὲν ἐξωτερικὸ γιατί ἡ μελέτη τοῦ ἑλληνισμοῦ ἱστορικὰ ἦταν μία αὐτονόητη πραγματικότητα, καὶ στὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία γιατί ἦταν μία ἀναγκαστικὴ κληρονομιά, στὴν ὁποία βυθίζονταν οἱ ρίζες ὅλων σχεδὸν τῶν φυλῶν της.

    Μπετόβεν καὶ ἀλληλούια

    Ἦταν, δηλαδή, μία διάσταση μεσογειακοῦ πολιτισμοῦ καὶ ἦταν ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν ξέρουν. Μαζὶ ὅμως μὲ αὐτὸν ἔφερναν καὶ τὸν «κοσμοπολιτισμὸ» τῶν κέντρων πού ἔζησαν, θέατρα ἔβλεπαν στὸ ἐξωτερικό, θέατρα ἤθελαν — κι ἂς ὑπῆρχε ἐδῶ ὁ καραγκιόζης. Σαλόνια ἔβλεπαν ἔξω, σαλόνια ἤθελαν — κι ἂς ἔβλεπαν παντοῦ τριγύρω καφενέ. Πιάνα ἄκουγαν στὴ Βιέννη, πιάνα ἤθελαν — κι ἂς μὴν ὑπῆρχε ὁ Μπετόβεν, ἀλλὰ μόνο τὸ ἀλληλούια. Γιὰ τὴν ἱστορία σημειώνουμε πὼς τὸ πρῶτο πιάνο στὴν Ἑλλάδα τὸ ἔφερε ὁ γιὸς τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ Μουχτάρ. Ἀλλὰ τὸ ἔφερε, βέβαια, γιὰ νὰ φέρει καὶ τὴ μουσικὴ σὰν ἀπροκατάληπτος «γηγενὴς» πού ἦταν, ὅπως καὶ ὁ πατέρας του ἤθελε «διαφωτισμὸ» καὶ «συντάγματα». Οἱ ἄλλοι τὸ ἔφεραν σὰν ἔπιπλο, σὰν εἶδος δηλαδὴ «οἰκογενειακῆς ἀνατροφῆς». Ἀπὸ κάτω οἱ ἐγκέφαλοι τῶν ὑπολοίπων δούλευαν στὴ διάσταση τοῦ ἀρότρου. Καὶ βέβαια, μέσα σὲ μία διάσταση καραγκιόζη, τί ἄλλο μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ «Σαίξπηρ» ἀπὸ σύνθημα; Τί νὰ εἶναι στὴ βουκολικὴ διάσταση τῆς πίπιζας καὶ τῆς φλογέρας τὸ πιάνο; Καμαρωτὴ στέκει ἡ προτομὴ τοῦ Δαμίραλη στὴ Νάξο μὲ τὸν Σαίξπηρ ἀπὸ κάτω. Ἂν ὅμως στὴ μικρὴ πολιτιστικὴ διάσταση τῆς Νάξου ὁ Σαίξπηρ εἶχε κάτι νὰ πεῖ, τί νὰ πεῖ στὸν ἐγκαταλειμμένο γιδοβοσκὸ τῆς Πίνδου, τὸν ἀφημένον ἐκεῖ νὰ παίζει τὴ φλογέρα του γιὰ νὰ τρῶνε καλύτερα τὰ γίδια; Ἀλλὰ ὁ Σαίξπηρ μποροῦσε νὰ «παιχθεῖ» στὸ Ἐθνικό, κι αὐτὸ εἶχε σημασία —- νὰ μεταβληθεῖ τὸ σύνθημα σὲ ἰδεολογία. Κι ἀφοῦ βέβαια ἡ ἐπιχείρηση τῆς κρατικῆς βιτρίνας πέτυχε, γιατί ἔπρεπε νὰ πετύχει, ἀλλὰ ἡ «κάτω βόλτα» εἶχε πάρει τὸ σύμπαντα κόσμο γιὰ καλά, δὲν ὑπῆρχε πλέον πρόβλημα ἐπιλογῆς: ὁλόκληρη ἡ κατὰ καιροὺς ἰδεολογία ἔπρεπε νὰ γίνει ὑπόθεση συνθημάτων. Καθεστὼς πού ἰσχύει ὡς τὰ σήμερα σὲ ὅλους τους τομεῖς. Ἄλλος τρόπος νὰ σωθοῦν ὅσο μποροῦσαν τὰ «πιάνα» δὲν ὑπῆρχε. «Ὅσο μποροῦσαν», γιατί δυστυχῶς ὁ σύλλογος τῶν ἀντικὲρ δὲν μᾶς ἔβγαλε μία μελέτη γιὰ τὸ πῶς πουλιόνταν τὰ πιάνα στὴν πρώτη γενεὰ γιὰ κάποιο ταγεράκι καὶ στὴ δεύτερη οἱ βιβλιοθῆκες γιὰ τὸ κοὺμ καν. Γιατί γιὰ τὴν τρίτη, βέβαια, δὲν γεννᾶται πρόβλημα: ἡ μόνη μέριμνα ἦταν νὰ ἐπενδυθοῦν οἱ προγονικοὶ τίτλοι στὴν ἐξεύρεση κανενὸς πετυχημένου τυρέμπορου ἢ χασάπη… Τί ἄλλο ὅμως νὰ ἦταν κοινωνικῶς δυνατόν;»
    Από άρθρο τού Γ.Κ. δημοσιευμένο σέ έφημεριδα τό 1983

  27. Πέπε said

    @19:
    > > Φράγκος ήταν και το παρατσούκλι του Μάρκου, λόγω του ότι ήταν συριανός (και καθολικός?) μάλλον. Εξού κι η Φραγκοσυριανή.

    Επειδή ακριβώς ήταν Καθολικός. Όπως όλοι οι ντόπιοι Συριανοί. Οι Ορθόδοξοι της Σύρας ήταν προσφυγικής καταγωγής (από τη σφαγή της Χίου και άλλες καταστροφές της Επανάστασης) και, μέχρι και τα παιδικά χρόνια του Μάρκου, ακόμη δεν είχαν γίνει πλήρως αποδεκτοί ως ισότιμα Συριανοί. (Αυτοβιογραφία.)

    Επειδή παρά ταύτα υπήρχαν, και μάλιστα ήταν και πλειοψηφία, έπρεπε να γίνει η διάκριση, όθεν Φραγκοσυριανοί = οι καθολικοί της Σύρας.

    Τσάκισμα σε συριανό παραδοσιακό τραγουδάκι:

    Μα τον σταυρό τον δυο λογιώ,
    τον φράγκικο και τον ρωμιό.

  28. Γς said

    23:

  29. spatholouro said

    #26
    Γεράσιμου Κακλαμάνη «Πόθεν έσχες, το άροτρο και το πιάνο»
    ΕΘΝΟΣ 27/7/1987

  30. leonicos said

    η τρίτη θα είναι η καλή.

    Με αυτό το πλευρό να κοιμάστε. Ούτε ο Γς δεν θα το έλεγε αυτό, εκτός που αν ζει ακόμα τότε… κάτι θα βρει να τον γκρεμίσει

  31. «το franc έφτασε να σημαίνει τον ελεύθερο, τον απαλλαγμένο από την υποχρέωση αγγαρείας, τον ειλικρινή ακόμα.»
    Εξ ου και το κρύο αστείο σε παλιές αμερικάνικες κωμωδίες:
    – May I be frank?
    – Alright, who will I be?

    Μπρρρ… 🙂

  32. leonicos said

    αμπαζούρ και το αμπραγιάζ ως το φέιγ βολάν και το φραμπουάζ, που κάποιοι, για να δείξουν ότι ξέρουν γαλλικά, τα προφέρουν γαλλοπρεπώς με παχύ σ και ζ,

    Πού έχει παχύ σίγμα εδώ; ακόμα και από τη φραμπουάζ λείπει. Μόνο ο Γς λέει framboige. Όλοι οι άλλοι… framboise

    Α, ρε μεζεδάκια!

  33. Γς said

    Σσσσ…

  34. leonicos said

    Γαλλικά και πιάνο

    Τη δεκαετία του 60 ακουγόταν ακόμα, τουλάχιστον στον περιορισμένο κύκλο μου. Αλλά τότε μόλις είχε αρχίσει να παίρνει και ειρωνική χροιά

  35. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Θυμάμαι πάντα με νοσταλγία τους στίχους του Απολλιναίρ, τότε που πρωτομάθαινα γαλλικά:
    Sous le pont Mirabeau coule la Seine
    Et nos amours…

    *

    Η Γέφυρα Μιραμπό

    Κάτω από τη γέφυρα Μιραμπό κυλά ο Σηκουάνας
    και οι έρωτές μας
    Πρέπει να θυμάμαι
    Η χαρά ακολουθεί πάντα τον πόνο

    Η νύχτα πέφτει η ώρα σημαίνει
    Οι μέρες φεύγουν εγώ παραμένω

    Χέρι χέρι στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο
    Ενώ κάτω από
    Τη γέφυρα των χεριών μας περνά
    Από τα αιώνια βλέμματα το τόσο κουρασμένο κύμα

    Η νύχτα πέφτει η ώρα σημαίνει
    Οι μέρες φεύγουν εγώ παραμένω

    Ο έρωτας φεύγει όπως αυτό το τρεχούμενο νερό
    Ο έρωτας φεύγει
    Όπως η ζωή είναι αργή
    Και όπως η Ελπίδα είναι σκληρή

    Η νύχτα πέφτει η ώρα σημαίνει
    Οι μέρες φεύγουν εγώ παραμένω

    Περνούν οι μέρες και οι βδομάδες
    Ούτε το παρελθόν
    Ούτε οι έρωτες επιστρέφουν
    Κάτω από τη γέφυρα Μιραμπό κυλά ο Σηκουάνας

    Η νύχτα πέφτει η ώρα σημαίνει
    Οι μέρες φεύγουν εγώ παραμένω

    Guillaume Apollinaire (1880-1918)

  36. leonicos said

    @1 Γς

    Αναπαράγεις τον εαυτό σου. Δεν ξέρω να το βρω όπως κάποιοι άλλοι εδώ, αλλά το θυμάμαι. Και το κείμενο και τη φωτογραφία.

    Αλλά δεν πειράζει κορυφαίε! Η επανάληψη πηγή μαθήσεως είναι

  37. sarant said

    16 Βρίσκω τον όρο Γαλλία σε πάρα πολλά βυζαντινά κείμενα, Συνήθως αναφέρεται στη Γαλατία αλλά κάποιες φορές στη νεότερη χώρα, παράδειγμα από τον Πορφυρογέννητο:

    Κωνσταντῖνος καὶ Ῥωμανὸς, πιστοὶ ἐν
    αὐτῷ τῷ Θεῷ βασιλεῖς Ῥωμαίων, πρὸς ὁ δεῖνα τὸν ἁγιώτα-
    τον πάπαν Ῥώμης καὶ πνευματικὸν ἡμῶν πατέρα.“ εἰς τὸν
    ῥῆγα Σαζωνίας· εἰς τὸν ῥῆγα Βαϊούρη· (ἔστιν δὲ αὕτη
    ἡ χώρα οἱ λεγόμενοι Νεμίτζιοι·) εἰς τὸν ῥῆγα Γαλλίας·
    εἰς τὸν ῥῆγα Γερμανίας· ἐπιγραφὴ εἰς πάντας τοὺς προ-
    ειρημένους· „ἐν ὀνόματι τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ
    ἁγίου πνεύματος, τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

  38. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Τέλος, για ένα κορίτσι που έχει πάρει «καλή ανατροφή» λέγανε παλιότερα περήφανα οι μικροαστές μαμάδες ότι είναι «με το πιάνο της και με τα γαλλικά της».

    Παντελόνια κοντά ναυτικά
    με το πιάνο και τα γαλλικά

    Amour, toujours
    ca va; Bonjour!

  39. spiral architect 🇰🇵 said

    Σχόλιό μου για το γαλλικό τελικό:

  40. Γς said

    35:

  41. leonicos said

    Καλές μουσικές.

    Και ο Γς με κέφια.

  42. Corto said

    37 (Sarant):

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον, ευχαριστώ πολύ!

    Παρατηρώ ότι το απόσπασμα του Πορφυρογέννητου (905 – 959 μ.Χ.) είναι γραμμένο πριν την οριστικοποίηση του σχίσματος (του 1054 μ.Χ.) και είναι ας πούμε «φιλοπαπικό» (τὸν ἁγιώτατον πάπαν Ῥώμης κλπ). Θα είχε σημασία να βλέπαμε εάν σε περιόδους κρίσης με την Δύση ο όρος Γαλλία/ Γάλλοι υποχωρεί έναντι της Φραγκίας/ Φράγκοι. Δηλαδή θα άξιζε να διερευνούσαμε αν υπάρχει πολιτική χροιά στην επιλογή του ενός ή του άλλου όρου, κάθε φορά.
    Φαντάζομαι ότι και ο Κοραής, πολύ αργότερα, συνειδητά προκρίνει την ονομασία Γάλλοι, αντί Φράγκοι, για λόγους ενίσχυσης του φιλελληνικού κλίματος.

  43. (α) «Η διεθνής ονομασία πέρασε και στα ελληνικά, όπου ήδη στο Χρονικόν του Μορέως γίνεται λόγος για τον ρήγα της Φράντζας, απ’ όπου και το λαϊκό και ελαφρώς μειωτικό όνομα Φραντσέζος και Φραντζέζος … Έχουμε επίσης το εθνωνύμιο Φράγκος … με σύνθετα από τον φραγκόπαπα και τον φραγκοράφτη ίσαμε τη φραγκόκοτα, για να μην ξεχάσουμε και τους κουτόφραγκους … αλλά και τα φράγκα που αντέχουν ακόμα … και στην εποχή του ευρώ …Λίγο πιο μακριά, η φραντζόλα είναι (μέσω τουρκικών) το «φράγκικο» ψωμί –αφού έχει σχήμα επίμηκες κι όχι στρογγυλό του καρβελιού, ενώ η μαλαφράντζα που την έχει τραγουδήσει ο Καββαδίας, η σύφιλη δηλαδή, είναι η ‘γαλλική ασθένεια’»

    Έχουμε επίσης το παλιό και νέο ημερολόγιο, το οποίο παρ’ ημίν ελέγετο «α-λα-Τούρκα και α-λα-Φράγκα», ενώ η ίδια έκφραση χρησιμοποιούνταν και για την ώρα.
    Έχουμε και το ευρέως διαδεδομένο επώνυμο Φραντζανάς.

    (β) Όσο για τα …γαλλικά, κυκλοφορούσε παλαιότερα ένα ανέκδοτο: Ένας πάμπλουτος τραπεζίτης είχε πάει σε μια δημοπρασία και χτυπούσε για να πάρει έναν ζωγραφικό πίνακα. Του έμπαινε όμως μια ευπαρουσίαστη Κυρία. Κάθε φορά που ο Τραπεζίτης άνοιγε το στόμα του, η Κυρία διπλασίαζε το ποσό. Δεν άντεξε και την ρώτησε:
    – Κυρία μου, πως μπορείς και ανταγωνίζεσαι έτσι έναν πάμπλουτο, έναν ιδιοκτήτη Τράπεζας;
    – Μα και εγώ είμαι ιδιοκτήτρια τριών Τραπεζών: Της Γαλλικής, της Οθωμανικής και της Διεθνούς!

  44. Pedis said

    Νικοκύρη, γράφεις κάτι τέτοια

    Να μην ξεχνάμε πως η πρώτη έφοδος στον ουρανό, βραχύβια και πνιγμένη στο αίμα των κομμουνάρων που τους θέρισαν τα μυδράλια στον τοίχο του Περ Λασέζ, στο Παρίσι έγινε. Η δεύτερη κράτησε εβδομήντα χρόνια, η τρίτη θα είναι η καλή.

    ανατρεπτικά στην Αυγή και θα της βγει το όνομα. «Εξόρμηση» θα γίνει!

    Χαχα!

    για την ώρα πρόκειται για έφοδο να πάρουν τον λε πεν(ις) τον μακρόν.

    Μισητή και εκνευριστική η Νντόρα μα χυδαίος και εμετικός ο Λαζόπουλος με τις αβάντες του στους χωριάτες τους κομπλεξικούς.

    Άμα δεν τα πεις τρρακτέρρρρρρ τα τρακτέρια δεν μιλάς καλά γαλλικά τη σήμερον ημέρα, σερ αμί.

  45. sarant said

    43 Στην Τουρκία, το αλα τούρκα και το αλά φράγκα το έλεγαν και για τις τουαλέτες

    44 Ποια Εξόρμηση εννοείς; Την εφημερίδα του ΠΑΣΟΚ ή εκείνη που έβγαζε ο ΔΣΕ στο βουνό;

  46. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    @40:
    Ευχαριστώ για το τραγούδι που μου θυμίσατε, μεσιέ Γς.

  47. AΓΓΕΛΙΚΗ said

    Μεταξύ άλλων Γαλλία σημαίνει:

    Yves Montand-Sous le CIEL de Paris

  48. Pedis said

    45 α) Ε καλά, και δεν τον έκοβα για τόσο φιτ: Εξόρμηση στο Βουνό ο Καρτερός;! Τα κεφτεδάκια μην ξεχάσει.

  49. Pedis said

    -> 48: 45β προφανώς.

  50. Spiridione said

    Τα Φράντσα, Φραντσέζος δεν ξέρω αν ήταν ελαφρά μειωτικά, αλλά οι δημοτικιστές, ή τέλος πάντων κάποιοι απ’ αυτούς, θέλανε να τα κρατήσουν αντί για τα Γαλλία, Γάλλος.

    Ο Νικ. Κονεμένος στο Ζήτημα της Γλώσσης (1873)

    «Όχι λογιώτατε, δεν μπορώ να σου κάνω τη χάρι∙Γαλλία, Γάλλος, δεν θα τα ειπώ, αλλά θα ειπώ Φράντσα, Φραντσέζος, καθώς τα λέει όλος ο κόσμος. Αυτός ο Φραντσέζος αν ήθελε, εδύνοτουν ν’ αλλάξη τ’ όνομά του ο ίδιος πριν του το αλλάξωμ’ εμείς, και να πάρη εκείνο των αρχαίων κατοίκων του τόπου του και να ονομαστή Γάλλος ή Γαλάτης, αλλά δεν εθέλησε κ’ ευχαριστήθηκε να κρατήση το νέο του όνομα. Κ’ έτσι έκαμαν όλοι οι άλλοι. Μόνος εσύ, δεν σ’ έφτασε ΄που στον τόπο μας δεν αφηκες κανένα πράμμα με το όνομά του, αλλά θέλεις να αλλάξης και τα ονόματα των ξένων τόπων και των ξένων λαών. Αλλ’ αφού τη Φράντσα την έκαμες Γαλλία, για να ήσαι συνεπής έπρεπε και την Ισπανία να την κάμης Ιβηρία, ή την Πορτογαλία να την κάμης Λυσιτανία … Βλέπεις λοιπόν οπού δεν συλλογίζεσαι; … Ίσως το Φράντσα το εθεώρησες βαρβαρόφωνο, και τ’ άλλα όχι∙ είσαι ευαίσθητος, το ξέρω∙ αλλά τότες, γιατί δεν διορθόνεις και το Τεχουαντεπέκ; »
    https://books.google.gr/books?id=EnZbAAAAcAAJ&pg=PA31&dq=%22%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjh8febhuDTAhWHDcAKHbufA1MQ6AEIKDAB#v=onepage&q=%22%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82%22&f=false

    Και εδώ ένα απόσπασμα από ένα θεατρικό του Ραγκαβή «Ο μνηστήρ της Αρχοντούλας», όπου ο λαικός ήρωας του έργου, Αγροικογιάννης, ρωτά τον γαλλοθρεμμένο αν η Γαλλία είναι στη Φράντσα.
    https://books.google.gr/books?id=YI8MtcapQf0C&pg=PA411&dq=%22%CE%A6%CF%81%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%B1%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiumrXCg-DTAhVHD8AKHZnBBg8Q6AEIQDAG#v=onepage&q=%22%CE%A6%CF%81%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%B1%22&f=false

  51. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Θυμάμαι ότι ήτανε, όπως τώρα, μετά το Πάσχα (ίσως λιγάκι αργότερα, κατά του Αγ. Κων/νου, επειδή μάλλον το Πάσχα τότε είχε πέσει κάπως αργά) όταν πριν από 36 χρόνια, το 1981, είχε εκλεγεί Πρόεδρος της Γαλλίας ο Φρανσουά Μιττ’ράν νικώντας τον προκάτοχό του Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν.
    Είχα μείνει στο χωριό από τις διακοπές του Πάσχα και όλος ο κόσμος στην… Κάτω Κολοπετινίτσα σχεδόν πανηγύριζε για την «αλλαγή» που είχε έρθη στα Ηλύσσια! Υπήρχε σε όλους μας, τότε, μιά ανεξήγητα ευφρόσυνη διάθεση, μια «αλλεγρία», ένα νεφελώδες αλλά ιλαρό πλαίσιο αυτοϊκανοποιούμενων προσδοκιών για το μέλλον. Όλοι αισθανόμαστε μιαν ευδιαθεσία και κάπως πιο «απελευθερωμένοι», εκείνη την εποχή, τότε. Όλοι, εκτός από τους ΝεοΔημοκράτες, εννοείται. Ίσως να έπαιζε ρόλο και η εποχή: άνοιξη στο φόρτε της, ζέστη, τα λουλούδια ανθισμένα, τα ζουζούνια και οι μέλισσες, το κελάηδημα των πουλιών, και στα μυρωμένα χλοερά λιβάδια οι ελπιδοφόρες κατακόκκινες παπαρούνες…!
    Ήτανε, βέβαια, ακόμα η εποχή που ο κόσμος έπαιρνε στα σοβαρά την πολιτική και παθιαζότανε με τους πολιτικούς όσο περίπου παθιαζότανε και με το ποδόσφαιρο. Έτσι, μετά το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» του Καραμανλή (που πρόσφατα, τότε, μάς είχε βάλει με την συνδρομή και την υπογραφή του φίλου του στην ΕΟΚ) μάς πρόκυψε ο σοσιαλιστής «σύντροφος» Μιτεράν.
    Οι συνθήκες ήτανε πλέον ώριμες. Κι έπειτα, καπάκι ήρθε… ο Αντρέας.

    Α-προπό:
    Και τι δεν θά ‘δινα να δω την κόρη του Μιχαλολιάκου (Ουρανία, θαρρώ την λένε;) να τα σπάει με τον μπαμπά της και να τον διώχνει από το οικογενειακό τους (από)κομμα!

  52. Μεταφραστής said

    Δεν είναι η μόνη εμφάνιση της λ. «γαλλικός» στη φρασεολογία μας. Έχουμε, ας πούμε, το γαλλικό κλειδί, τα γαλλικά παράθυρα, τον γαλλικό καφέ (φίλτρου) ή το γαλλικό φιλί (με τη γλώσσα) -και όταν κάποιος φύγει χωρίς να ειδοποιήσει, ενδεχομένως αφήνοντας χρέη, λέμε «έφυγε αλά γαλλικά», έκφραση αρκετά παλιά αν σκεφτούμε πως την έχει και ο Παπαδιαμάντης για κάποιον παρατρεχάμενο της εκκλησίας που πληρώθηκε για μια δουλειά και μετά έφυγε «γαλλικώ τω τρόπω». Την ίδια έκφραση την έχουν και οι Άγγλοι, to take the French leave, και όσο κι αν οι Γάλλοι προσπαθούν να πάρουν το αίμα τους πίσω μετατρέποντάς την σε filer à l’anglaise (στρίβω αλά αγγλικά), γεγονός είναι πως κι άλλοι λαοί έχουν την ίδια έκφραση για/με τους Γάλλους.

    Το σχόλιό μου:
    Από τον καιρό που έμενα στο Παρίσι, μπορώ να βεβαιώσω ότι πραγματικά, αυτός είναι περισσότερο ο γαλλικός τρόπος εξαφάνισης, παρά ο αγγλικός.

  53. Tety Solou said

    Μεσημεριανή καλημέρα!
    «κάποιοι, για να δείξουν ότι ξέρουν γαλλικά, τα προφέρουν γαλλοπρεπώς με παχύ σ και ζ, όπως η μαντάμ Σουσού. [Φυσικά, το θέμα αξίζει χωριστό άρθρο]».

    Νίκο, ελπίζω ότι αυτό είναι υπόσχεση! Εμείς οι εραστές του ραδιοφωνικού θεάτρου έχουμε δεινοπαθήσει από τέτοιες σουσουδίστικες προφορές γαλλικών και όχι μόνον λέξεων. Στην καθημερινή ζωή όταν διάφοροι ξιπασμένοι λένε σchοκολατάκι, πιτζjάμα, Τζjένη, Σάσchα, είναι σαν να λένε την γκαζόζα γκαζέeuζ και γελάμε. (Καλά, την Ντόρα τη θυμάμαι να προφέρει Οτtchαλάν με το τσ πιο-παχύ-δεν-γίνεται, αλλά τότε δεν είχαμε διάθεση για γέλια).
    Στη ραδιοφωνική παράσταση όμως το ξενέρωμα είναι απερίγραπτο. Εκεί που κυλάει ο λόγος, σου ’ρχεται κατακέφαλα ένας Μάρλοου με προφορά της Οξφόρδης και μ’ ένα σαντουιτσtchάκι απ’ το πουθενά. Κι αν δεν σ’ έχει τελειώσει αυτό, σε αποτελειώνει μια λεeuμονάδα, ένα καβαλέeuτο… Πόσο ν’ αντέξεις πλέeuον;

  54. spiral architect 🇰🇵 said

    @52: Ναι, αλλά οι Άγγλοι (και όλο το Commonwealth) δεν φημίζονται για την κουζίνα τους. 🙂

  55. spiral architect 🇰🇵 said

    Αγγλική κουζίνα και ταινία με πρωταγωνιστή και χαρακτήρα Ελλαδίτη.

    Δείτε τη ε! 😉

  56. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    53 Βασικά, το «αξίζει άρθρο» το έγραψα αναφερόμενος γενικά στο θέμα των γαλλικών δανείων. Αλλά δεν έχεις άδικο και για την προφορά.

  57. Παναγιώτης Κ. said

    Σπουδαστική ΓΣ μετά τη μεταπολίτευση στη δεκαετία του ΄70 τότε που η κόντρα μεταξύ ΚΚΕ και ΚΚΕεσ ήταν στο φόρτε της.
    Στο βήμα βρίσκεται κνίτης και κάνει ειρωνικό σχόλιο λέγοντας ότι οι καθώς πρέπει φοιτητές μαθαίνουν γαλλικά, πιάνο και γράφονται στο Ρήγα Φεραίο για να εισπράξει αμέσως μετά την απάντηση από Ρηγά: Τι να περιμένει κανείς από έναν ακούρευτο, άπλυτο …κνίτη!

  58. # 30

    Εδ’ω ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως ο ΠΑΟ είναι δεκανίκι του ΟΣΦΠ και συ ψάχνεις τα δύσκολα ;

  59. Παρατηρήσεις επί των εκλογικών ασποτελεσμάτων…

    Αρχικά με 74,4 % συμμετοχή τα γαλλάκια δεν πάνε πουθενά… αυτό σημαίνει πως καταπίνουν αμάσηο ότι τους προσφέρουν

    Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ των λευκών και των συνειδητά λευκών ( ή μήπως ακύρων και συνειδητά ακύρων) ώστε να ξέρουμε πόσο ρεύμα έχει στην Γαλλία ο αντίστοιχος Λάμπρος !

  60. Μυλοπέτρος said

    Ξέρει κάποιος να μου πει πόθεν η «φράτζα» που έλεγε η γιαγιά μου καμαρώνοντας για το μαλί μου που κάλυπτε το μισό μέτωπο;

  61. Παναγιώτης Κ. said

    Ξέρει κάποιος…τριτοδεσμίτης ή τεταρτοδεσμίτης να μας πει συμπερασματικά και εν τάχει για τους Γάλλους και την στάση τους στη Μικρασιατική εκστρατεία;
    (Εμπιστεύομαι τους σχολιογράφους…).

  62. Pedis said

    # 62 – Στην παραγελιά τον/την θες και νάχει περάσει με την πρώτη ή με τις επόμενες να τάχει μάθει και καλύτερα;

  63. Γιάννης Ιατρού said

    61: Έχουμε και παντογράφους και πολυγράφους (παλιά) κλπ., σου κάνουν; 🙂

  64. sarant said

    60 Η φράντζα από γαλλ. frange, για την ετυμολογία του οποίου προτείνονται δύο λατινικές ρίζες.

  65. Παναγιώτης Κ. said

    Ότι στην Ελλάδα ως οπαδοί κόμματος έχουμε απαξιωτική στάση απέναντι στα αντίπαλα πολιτικά κόμματα είναι κάτι το συνηθισμένο. Η απαξίωση αυτή νομίζω ότι επάγεται και προς τους οπαδούς αυτών το κομμάτων. Αυτό όμως είναι αντιφατικό. Πως θα αυξήσει τη δύναμή του το χ κόμμα αν δεν μετακινηθούν οι ψηφοφόροι κάποιου άλλου προς τις γραμμές του χ; Δηλαδή θέλει ως ψηφοφόρους αυτούς που απαξιώνει!
    Γράφω αυτές τις σκέψεις με αφορμή τις εκλογές στη Γαλλία όπου κάποιοι εξ΄ημών στην Ελλάδα, για τους Γάλλους που ψήφισαν Μακρόν περίπου μας λένε ότι τους ταιριάζει η χλεύη.
    Προφανώς δεν είναι σωστή μια τέτοια στάση. Έχω ξαναγράψει ότι είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε αλλιώς . Πρωτίστως, να σεβόμαστε τη λογική. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι προκείμενες του κάθε συλλογισμού πρέπει να είναι αληθείς.
    Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι εύκολο πράγμα η λογική αλλά, δεν βλέπω άλλο δρόμο.

  66. Corto said

    15 (Spatholouro):

    Δεν είναι ακριβώς μέθοδος γαλλικών, αλλά είναι ένα σχετικό πόνημα:

    «Γραμματική της γαλλικής διαλέκτου συντεθείσα μέν παρά Γεωργίου Βεντότη, αφιερωθείσα δέ τοις ευγενεστάτοις κυρίοις αυταδέλφοις Ζωσιμά παρά Σπυρίδωνος Βλαντή»
    (Βενετία, 1810)

    https://books.google.gr/books?id=bidkAAAAcAAJ&pg=PP13&dq=%CE%93%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%85+%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B1+%CE%BC%CE%AD%CE%BD+%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC+%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CE%92%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7&hl=el&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%CE%93%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B1%20%CE%BC%CE%AD%CE%BD%20%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%20%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%92%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7&f=false

    Στην βικιπαίδεια γράφει ότι ο Γεώργιος Βεντότης, ήδη από το 1787, επιμελήθηκε τη «Γραμματική της γαλλικής γλώσσας» και ότι το 1790 συνέταξε «Λεξικόν τρίγλωσσον της Γαλλικής, Ιταλικής και Ρωμαϊκής διαλέκτου». Το 1804 εξέδωσε στη Βιέννη «Λεξικόν δίγλωσσον της Γαλλικής και Ρωμαϊκής διαλέκτου».

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82

  67. Παναγιώτης Κ. said

    Διαβάζω:
    «Δεικτικό σχόλιο Γιουνκέρ την επομένη της νίκης του Μακρόν: Το Παρίσι δαπανά υπερβολικά σε λάθος τομείς». !

  68. ΣΠ said

    Ας αναφέρουμε το φραγκόσυκο, το φραγκοστάφυλο και τα φραγκοχιώτικα ή φραγκολεβαντίνικα (τα παλιά greeklish).

  69. Triant said

    67: Το σχόλιο δήχνει Μακρόν;

  70. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  71. Νίκος Κ. said

    Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων στη Γαλλία τα πήγαν εξαιρετικά στον πρώτο γύρο και μάλιστα συμφωνώντας λίγο-πολύ όλες μεταξύ τους. Στον δεύτερο γύρο έδιναν στον Μακρόν 3-4% λιγότερο (από όσο πήρε), αλλά φαίνεται ότι είχε μια αύξηση τις τελευταίες ημέρες, ίσως από κόσμο που ξανασκέφθηκε τον εφιάλτη-Λεπέν (που μια εβδομάδα πριν τις εκλογές είχε φθάσει δημοσκοπικά στο 40%).

  72. cronopiusa said

  73. … Γαλλία … μόνο εμείς το λέμε: εννοώ ότι, εκτός λάθους, σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, αλλά και εκτός Ευρώπης, το όνομα της εξάγωνης χώρας είναι France ή κάποιο ομόρριζο (Francia, Frankreich κτλ.), …

    Οι μόνοι που μείναμε
    άφραγκοι.


  74. Αιώνιο Παρίσι, πόλη του φωτός αγαπημένη μου…που μου έλειψες πολύ…από το 1989…
    »….μέρες ευτυχισμένες που είμασταν φίλοι, εκείνο το καιρό η ζωή ήταν πολύ πιο ωραία κι ο ήλιος πιο καυτός απ’ ό, τι είναι σήμερα…και ο κρύος άνεμος τα παρασύρει όλα στη λήθη…είναι ένα τραγούδι που μας μοιάζει, εσύ που μ’ αγαπούσες και εγώ που σ’ αγαπούσα..»

  75. Γιάννης Ιατρού said

    73: Το θέμα δεν είναι από πόσες χώρες λέγεται Φρα* ή Γαλ*, το θέμα είναι πως το λένε οι πολλοί..: 法国 (Fàguó) !!!

  76. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  77. Μαρία said

    Απ’ τη μαλαφράντζα -mal napolitain για τους Γάλλους- είχαμε και το επίθετο μαλαφραντζιάρ(η)ς.

  78. ΣΠ said

    Γαλλικό κόρνο

  79. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Υἱοθέτησαν δηλαδὴ ὡς ἔθνος τὸ ὄνομα τῶν κατακτητῶν τους, παρ’ὅλο ποὺ ἡ γλῶσσα τους ἔχεις ὡς βάση τὰ λατινικά. Ὅπως κι ἐμεῖς δηλαδὴ ποὺ πήραμε τὸ ὄνομα τῶν κατακτητῶν μας καὶ γινήκαμε ρωμιοί. Ἔχει ἐνδιαφέρον

  80. ΣΠ said

    Γαλλικό μπιλιάρδο.

  81. ΣΠ said

    French fries είναι οι τηγανητές πατάτες για του Αμερικάνους. Οι Βρετανοί τις λένε chips.

  82. (Σχεδόν) French:

    French press (καμμία σχέση με την ελευθερία του τύπου*)
    French toast (καμμία σχέση με πρόποση)
    French dressing (καμμία σχέση με μόδα)
    French braid
    French cuffs
    French door

    και φυσικά
    (…τυμπανοκρουσία…)

    French fries («Belgian, Madame»)

    ________
    * Αν δεν γίνεται εσπρέσο, προτιμάται από την καφετιέρα.

  83. Mπούφος said

    Τα γαλλικά κρουασάν τα προτιμώ! (οχι το «τελευταίο ταγκό στο παρίσι» – με πειράζει το… βούτυρο)

  84. French curve των σχεδιαστών, που έχει πέσει πλέον σε αχρηστία λόγω υπολογιστών.

    Επευκαιρία, η Βίκη παραπέμπει και στο Lesbian rule που δεν έχει καμμία σχέση με γυναικοκρατία αλλά αναφέρεται σε αντίστοιχο εργαλείο που χρησιμοποιούσαν οι ΑΗΠ «to measure or reproduce irregular curves».
    (Δεν ήξερα ούτε ότι λέγεται έτσι, ούτε ότι το χρησιμοποιούσαν οι ΑΗΠ.)

  85. Η καταπληκτικής ομορφιάς παραλία του Παπάφραγκα στην Μήλο.
    Με ηφαιστειακή στάχτη.

  86. 85 Τόχα δει σε κάτι φίλες αρχιτεκτόνισες. Χρησιμοποιείται για να αποτυπώνει δρόμους ή ποτάμια. Το παίρνεις από τον χάρτη και το μεταφέρεις στο σχέδιο.

  87. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    80
    « Υἱοθέτησαν δηλαδὴ ὡς ἔθνος τὸ ὄνομα τῶν κατακτητῶν τους, παρ’ὅλο ποὺ ἡ γλῶσσα τους ἔχεις ὡς βάση τὰ λατινικά. Ὅπως κι ἐμεῖς δηλαδὴ ποὺ πήραμε τὸ ὄνομα τῶν κατακτητῶν μας καὶ γινήκαμε ρωμιοί. Ἔχει ἐνδιαφέρον »

    Χα…!
    Και τι να πούμε τότε ΚΑΙ για τους δόλιους τους Ρουμάνους (Ρωμάνους-Ρωμούνους) στους οποίους εφαρμόζεται στο ακέραιο η παραπάνω παρατήρησή σου, αγαπητέ…

  88. Επι τέλους οι μάσκες έπεσαν !!!

    Μετά το «σιγουράκι» Αλαφούζο και ο Μελισσανίδης ευθυγραμμίσθηκε με τον γαύρο στην ψηφοφορία στην Σούπερλίγδα… προσωπικά καμιά έκπληξη, αναμενόμενο μέτρο…»υπέρ» του ποδοσφαίρου !!

    Προφανώς θα θεώρησε πως 90 χρόνια παράγκα-χούντα από τον ΠΑΟΚ είναι πολλά… το καημένο το ΠΟΚ υπέφερε…

    Υ.Γ. για όσους τρώνε το παραμύθι πως τσακώνονται οι οπαδοί δυο ομάδων και γίνονται επεισόδια ας ρίξουν μια ματιά τι έγινε στο χθεσινό βόλλεϋ μεταξύ ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ με θεατές μόνο του γάβρου, διαιτησία υπέρ του- μέχρι και το ανήκουστο να μην εφαρμόσει την απόφαση του βίδδεο-ρέφερυ εφηύρε ο Α’ διαιτητής !!!!- αλλά το αποτέλεσμα κόντρα στο ερυθρόλευκο «ιδεώδες», νίκη με κάθε τρόπο καθαρό ή βρώμικο…

    Την πολιτική σημασία των όσων έγιναν για αποφυγή πολιτικού κόστους με τιμωρία της ομάδας με τους περισσότερους οπαδούς θα το δίτε σύντομα, θυμίζω τις υπερεξουσίες που έχει ο ΓΓΑ με τον νόμο Κοντονή που πέρισυ εφαρμόσθηκαν σε βάρος του ΠΑΟΚ

  89. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    89
    Αδυνατώ να κατανοήσω την σχέση του σχολίου #89 με το άρθρο και την συζήτηση που αυτό γεννά. Μπορείτε να μου εξηγήσετε συνοπτικά;

  90. # 51

    Δεν υπάρχει Κάτω Κολοπετεινίτσα, υπάρχει σκέτη Κολοπετεινίτσα, σήμερα Τριταία, εκτός αν κάποιος με το κάτω Κολοπετινίτσα εννοεί την Ιτέα των 10 000 κατοίκων…

  91. spiral architect 🇰🇵 said

    @91: Είσαι νέος ακόμα. Θα μάθεις οσονούπω. 😀

  92. 91, 93

  93. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    92
    Δεν εννοούσα την Ιτέα ούτε την Τριταία:
    ήθελα να πω (χωρίς να αναφέρω συγκεκριμένα το όνομα του χωριού, το οποίο πάντως βρίσκεται στην ορεινή Γορτυνία, στον Μωριά, κι όχι στην Φωκίδα) ότι ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ στο τελευταίο κατσικοχώρι της «Ψωροκώσταινάς» μας οι άνθρωποι τότε (όπως ΚΑΙ σήμερα) υπνοβατούν!

  94. # 91

    Επιβεβαιώνει μια παλαιότερη εκτίμησή μου όταν μιλάγανε για συμμαχία ΠΑΟΚ-ΑΕΚ-ΠΑΟ κόντρα στον ΟΣΦΠ. Είχα εξηγήσει για ποιούς λόγους (επιβίωσηε) τελικά οι δυο θα πάνε με το μέρος του χοντρού. Τα νέα πρέπει να σερβίρονται φρέσκα

  95. # 95

    Τα μπερδεύεις, βρίσκεται εκεί που σου γράφω, μάλλον εννοείς την Κορόνη και τον μπάρμπα της. Ψάξτο, μην εμπιστεύεσαι την μνήμη σου

  96. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    97

    ;

  97. # 95

    κια αυτό για να μη κουράζεσαι, δείχνεις πρεσβύτερος…

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82

  98. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    99

    ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ !!!

    100

    Μα, όπως σου είπα χρυσέ μου άνθρωπε, χρησιμοποίησα επίτηδες τον «όρο» «Κάτω Κολοπετινίτσα» ΓΕΝΙΚΑ ΚΙ ΑΟΡΙΣΤΑ μόνο και μόνο για να επισημάνω τον αντίχτυπο της εκλογής Μιτεράν και την περί όνου σκιάς ατέλειωτη σχετική συζήτηση και επακόλουθη θριαμβολογία των «αριστερών» χωριανών σ’ ένα κατσικοχώρι της Πελοποννήσου την άνοιξη του 1981. Τίποτα περισσότερο.

  99. cronopiusa said

    A la francesa. Tango – Todo Tango
    http://www.todotango.com/musica/tema/7624/A-la-francesa/

  100. 81, … Γαλλικό μπιλιάρδο. …

    Το γαλλικό μπιλιάρδο ήταν αγαπημένο φράγκικο άθλημα που εισήγαγε στην Ελλάδα
    ο σταυροφόρος και Πρίγκιπας της Αχαΐας
    Γοδεφρείδος Α’ Μπιλιαρδουΐνος.

  101. Αιγιώτ’ς κι αυτός;

  102. Να εξηγήσω κάποια πράγματα σχετικά με τα επεισόδια στα γήπεδα και το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται με αυτά. Ολες οι ομάδες έχουν «στρατό» τον οποίον και χρησιμοποιούν για άμυνα, εκφοβισμό, μέσο πίεσης κ.λ.π. και οι οποίοι ΠΑΝΤΟΤΕ τροφοδοτούνται με εισιτήρια. Τ αονόματα είναι γνωστά Θ7, Θ4, Ορίτζιναλ, Θ13, Σούπερ 3 κ.λ.π. Για όσα γίνονται έξω από το γήπεδο υπεύθυνη είναι η αστυνομία και για όσα γίνονται μέσα οι ομάδες. Υπήρχε μια ατυπη συμφωνία οι «μάχες» να γίνονται έξω από τα γήπεδα αλλά μόλις άλλαξε η διαιτησία και είχε ζόρια ο γάβρος εγκαινίασε την παρουσία τους στα αποδυτήρια. Οταν μαθαίνεις τι έγινε στο Καραϊσκάκη με Πλατανιά και ΑΕΚ και κυρίως όταν βλέπεις την απροθυμία της ΑΕΚ να καταθέσει και τον φόβο του Πλατανιά για το ίδιο θέμα πολλά καταλαβαίνεις. Αλλά ο ελεγχόμενος τύπος βάζει στο ίδιο καζάνι ότι γίνεται έξω με ότι γίνεται μέσα στο γήπεδο και προσφέρει κακή υπηρεσία. Μεγαλύτερη απόδειξη ότι έγινε την Κυριακή στο γήπεδο βόλλεϋ όπου υπήρχανε οπαδοί ΜΟΝΟ μιας ομάδαςπου δεν είχαν πάει στην φιέστα γιατί εκτελούσαν διατεταγμένη υπηρεσία και αντέδρασαν αλήτικα όταν το αποτέλεσμα δεν βγήκε ευνοϊκό.

  103. Corto said

    Στο τραγούδι του Ιάκωβου Μοντανάρη δεν σε θέλω πια με τον Ρούκουνα (1931), ακούμε τον στίχο:

    «Στην θάλασσα να πέσεις στα πιο βαθειά νερά,
    εσύ κι ο γιαβουκλούς σου, φραγκονοικοκυρά.»

    Υποθέτω ότι φραγκονοικοκυρά παραπέμπει σε φραγκοπαναγιά/ σιγανό ποταμάκι κλπ.
    Αν γνωρίζει ο Νικοκύρης ή κάποιος φίλος σχολιαστής, απαντάται αλλού αυτή η λέξη;

  104. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    106. Ευτυχώς μάς το εξήγησες ρε συ Τζί, γιατί είχαμε μια αγωνία μεγάλη, να πούμε…

  105. Πέστα, ρε Κίντο https://twitter.com/Cult24gr/status/861551870472589314

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    35% η Λεπέν στην χώρα που γέννησε την νεώτερη δημοκρατία. Ο φασισμός προελαύνει στην Ευρώπη αλλα όλως περιέργως λίγοι το βλέπουν αυτό. Η δική μου αίσθηση, ε8ναι πως το κλ8μα μοιάζει επικίνδυνα με τα μέσα της δεκαετίας του 30.

    59 τέλος – Το ίδιο που έχω κι εγώ εγώ.☺ Η δημοκρατική συνείδηση είναι δύσκολο άθλημα☺και διδάσκεται στο σπίτι, αλλά στα περισσότερα κυριαρχεί ο φασισμός του γονιού.

    93- ☺☺☺

  107. Mπούφος said

    Παίζει κάποιο ρόλο σε αυτή την παθιασμένη ερωτική ιστορία το ότι η Μπιμπί του Μακρόν, υπήρξε σύζυγος ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ; Αναρωτιέμαι!

  108. Μαρία said

    107
    Τη φραγκονοικοκυρά δεν την έχω ξανασκούσει αλλά φραγκοπαναγιά έλεγαν οι παλιοί την Παναγία τη γαλακτοτροφούσα της καθολικής εικονογραφίας και όχι τη σιγανοπαπαδιά.

  109. 111 Μπορεί να είχε χάσει κανέναν τραπεζίτη. Και μένα μου λείπει ο πάνω δεξιά. 😳

  110. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    110
    « … … στην χώρα που γέννησε την νεώτερη δημοκρατία. »

    Πότε ακριβώς έγινε αυτό στην Γαλλία, Λάμπρο, και δεν πήρα χαμπάρι;

    113
    Σε καλό σου, σκύλε! έχεις οίστρο σήμερα! πολύ πετυχημένα όλα σου.

  111. 114β, ευχαριστώ

  112. spatholouro said

    #107
    Corto, «κακονοικοκυρά» λέει ο στίχος, βλ. και πρώτη/παράλληλη εκτέλεση με Ζ. Κασιμάτη

  113. Corto said

    112:
    Η λέξη φραγκοπαναγιά σημαίνει κυριολεκτικά την Μαντόνα των Λατίνων, αλλά στην λαϊκή γλώσσα έχει και ειρωνική σημασία.
    Παραμένει ακόμα σε χρήση, αν και σπάνια, κυρίως για κάποιον που το παίζει ήσυχος ή εξαναγκάζεται να ησυχάσει.

  114. Πέπε said

    Αλά φράγκα / αλά τούρκα (αναφέρθηκαν ήδη για τις τουαλέτες):

    Αντιστικτικές εκφράσεις που (απ’ ό,τι καταλαβαίνω) δηλώνουν το δυτικό/ευρωπαϊκό σε αντιδιαστολή προς το ανατολίτικο.

    Υπάρχει μια πολύ γνωστή περιγραφή των καφενείων της Σμύρνης προ Καταστροφής, όπου αναφέρεται ότι οι άνθρωποι γλεντούσαν αλά φράγκα, αλά τούρκα και αλά γκρέκα.

    Επίσης, στο παραδοσιακό βιολί υπάρχουν τα κουρδίσματα αλά φράγκα (δηλ. όπως στο κλασικό βιολί) και αλά τούρκα (η πρώτη χορδή, κανονικά Μι, χαμηλώνει ένα τόνο και γίνεται Ρε). Το «αλά φράγκα», καθώς είναι πλέον το στάνταρ κούρδισμα, δεν πολυλέγεται -ως αυτονόητο- παρά μόνο σε αντιδιαστολή προς το «αλά τούρκα», ενώ το τελευταίο λέγεται κανονικά. Δηλαδή, θα πεις «ο Χ κούρδιζε το βιολί του αλά τούρκα», ή «άλλοτε αλά τούρκα άλλοτε αλά φράγκα», αλλά αν κούρδιζε μόνο αλά φράγκα δε θα πεις τίποτε.

    Αντίστοιχα, «φραγκοράφτης» ήταν αυτός που σήμερα λέγεται απλώς ράφτης: αυτός που έραβε ενδύματα ευρωπαϊκού τύπου, π.χ. «στενά» (=παντελόνια). Τις βράκες ή τις φουστανέλες τις έκανε ο «ελληνοράφτης», ο οποίος υποθέτω ότι αρχικά θα λεγόταν σκέτος ράφτης.

  115. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    115
    πω-πω-πω! αυτές είναι αγάπες! (αλλά ο καημένος ο μαυρούλης στην άκρη μοιάζει λιγάκι παραπονεμένος…)
    Εμένα η γάτα μου έρχεται να αράξει στην ποδιά μου και σε λίγο με πιάνει κατούρημα και πρέπει να την ενοχλήσω για να σηκωθώ.
    Δεν χρειάζεσαι, πάντως, καλοριφέρ για τον χειμώνα!

  116. Υπήρχε, νομίζω, και διαχωρισμός της ώρας α λα φράγκα (κανονικά) και α λα τούρκα (με τον μουεζίνη από το τζαμί). Παλιά, εννοείται. Προτού ιδρυθούν ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ. 😉

  117. Corto said

    116:
    Spatholouro τι να πω. Με τον Ρούκουνα προσωπικά φραγκο.. ακούω. Το έβαλα πολλές φορές πριν κάνω την ερώτηση, γιατί ήξερα και αυτή την εκδοχή.
    Για να το λες πάντως, το δέχομαι.

  118. Πέπε said

    @118 προσθήκη:

    Οι δε Φραγκοπούλες, που αναφέρονται σε μερικά δημοτικά τραγούδια, πιστεύω πως είναι οι κοπέλες με τα φράγκικα ρούχα, οι πρώτες που έβγαλαν την παραδοσιακή φορεσιά και έβαλαν ευρωπαϊκά φουστάνια:

    Φραγκοπούλα ελούνετο, μοσκοκιπερίζετο (ή μοσκοπιπερίζετο) https://www.youtube.com/watch?v=sdrFvHnK9Y8
    Μωρή Φράγκα Φραγκοπούλα κι όμορφη Γιαννιωτοπούλα https://www.youtube.com/watch?v=hvrwh-8Z-LA
    Τρεις Φραγκοπούλες στον χορό https://www.youtube.com/watch?v=04QpL1jLCt8
    κ.ά.

  119. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    106 – Gee στο είχα πεί και στην Ελευσίνα, δεν μπορεί το κλαδί να αλλάξει το δέντρο γιατί είναι δημιούργημά του και ζεί απ’ αυτό. Το δέντρο είναι που τροφοδοτεί το κλαδί κι αν κόψει την τροφοδοσία τα (ιβανό)φυλλα θα πέσουν κάτω και το κλαδί θα ξεραθεί, οπότε το κλαδί ακολουθεί τις εντολές του δέντρου «κράτους». Συνεπώς,όπως το κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του έχει ρεζέρβα (για πάν ενδεχόμενο☺) το παρακράτος, έτσι και στο ποδόσφαιρο, στην δουλειά, στην πολιτική, στην θρησκεία, ακόμα και στην τέχνη οι ισχυροί έχουν το δικό τους «παρακράτος».
    Νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού, οτιδήποτε άλλο ανήκει στην σφαίρα της (προκατασκευασμένης από τους ισχυρούς) φαντασίας.
    Είς οιωνός άριστος, ΑΜΥΝΕΣΤΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΡΤΗΣ☺ αυτό ισχύει στον κόσμο και δεν φαίνεται να αλλάζει τον 21ο αιώνα.

  120. Γιάννης Ιατρού said

    Γεια σου Λάμπρο, επέστρεψες ή περαστικός; 🙂
    Παιδιά, να τραγουδήσουμε όλοι μαζί το «Είμαστε δύο, είμαστε τρεις ….»; 🙂

  121. Πέπε said

    @120:
    (Ίσως το έχω ξαναβάλει)

    -Παλιά -μου έλεγε μια θεια σ’ ένα χωριό- που δεν υπήρχαν ρολόγια, την ώρα την ξέραμε από τα κοκόρια. Για παράδειγμα, το πρώτο λάλημα μες στη νύχτα είναι πάντα στις δύο. Ακούγαμε τον πετεινό και ξέραμε ότι είναι δύο η ώρα.
    -Μάλιστα. Αλλά αφού δεν είχατε ρολόγια, πώς ξέρατε ότι αυτή η ώρα είναι δύο;
    -Αφού λαλούσε ο πετεινός!

  122. 125 χα, ναι

    παλιά, στο ορεινό χωριό, όταν έκανα διακοπές μικρός, ξεκινάγαν τα γαμοκόκορα από την πάνω γειτονιά και αναμετάδιδαν το ένα τάλλο, μέχρι να ξυπνήσει κι ο κάτω-κάτω κόκορας. Ρητουίτ, λέμε!

  123. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    125 – 126

    Πριν από πολλά χρόνια, όταν είχα πρωτοδιαβάσει τον «Κολοσσό του Μαρουσιού», θέλησα να μιμηθώ αυτό που λέει ο Μίλερ για τον Κατσίμπαλη και τα κοκόρια: ΙΣΧΥΕΙ !

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111 – Μπά, μάλλον περισσότερο ρόλο παίζει ότι ο Μακρόν ήταν επενδυτικός τραπεζίτης στην τράπεζα Ρότσιλντ.

    114 – Το 1789 όταν έγινε η γαλλική επανάσταση, δεν είχες γεννηθεί τότε γι’ αυτό δεν το πήρες χαμπάρι.☺

  125. # 123

    Οραματίζομαι την εποχή που η αποχή στις εκλογές θα αγγίξει το 98% και θα χάνουν το τριήμερο μόνο μερικοί αρθρογράφοι του ιστολογίου που θα βάζουν τα εγγόνια τους να τους μεταφέρουν στο καροτάκι να ψηφίσουν-πιστοί στο κομματικό καθήκον… Θα έχει τραπέζωμα μετά την δημοκρατικότατη εκλογή της νέας κυβέρνησης-σας κερνάω- και φυσικά χταπόδι…

  126. Για την αυριανή μέρα http://news247.gr/eidiseis/paraksena/vinteo-99xronos-veteranos-pilotos-toy-v-pp-petakse-ksana-panw-apo-th-mosxa.4662690.html

  127. spatholouro said

    #121
    Βρε Corto για τον Πετρόπουλο με πέρασες; Άκου για να το λέω εγώ το δέχεσαι! Απλώς μου φαίνεται παράδοξο εκεί που ο Κασιμάτης λέει ολοκάθαρα «κακονοικοκυρά» (που βγάζει νόημα), να έρχεται ο Ρούκουνας με την «φραγκονοικοκυρά» (που κατ’ εμέ δεν βγάζει νόημα)

    Για τη «φραγκοπαναγιά», εννοείται ότι έχεις δίκιο ότι μεταφορικά σημαίνει «γυνή κατ’ επίφασιν σεμνή, σιγανοπαπαδιά, σιγανό ποτάμι, αθώα περιστερά» (βλ. Σταματάκο). Έτσι και ο Δαγκίτσης (Λεξικό της λαϊκής): «γυναίκα υποκρίτρια, που κάνει την αγνή, την άγια».

  128. # 129

    να προσθέσω και τους πιστούς στο συνειδητά λευκό ή συνειδητά άκυρο, μη χάσουν το τραπέζωμα !

  129. Pedis said

    Δε λέτε που ο έτερος κολλημένος με τα ανιαρά σχόλια δεν είναι ολυμπιακός να το κάνουν το ιστολόγιο … α προπό το μπορντέλ δεν είναι ελληνική λέξη … γαμώτο, στις καλύτερες δεν έχουμε την πατρότητα … Δικό μας παιδί με ξένο πατέρα!;

  130. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    124 – Μπά περαστικός είμαι, από βδομάδα επιστρέφω.☺

    125 – ☺☺☺

  131. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    128 (2)
    Νόμιζα, βρε Λάμπρο, ότι μάλλον θα εννούσες το θνησιγενές νεογνό των 72 ημερών του 1871.
    Αλλά, ότι το 1789 γέννησε την… «Δημοκρατία» είναι πλέον ανέκδοτο, μπλακ χιούμορ. (Και πού πήγε αυτή η -άς πούμε!- «Δημοκρατία» που εκτρώθηκε το 1789, Λάμπρο; είδε κι απόειδε και την έκανε για τον πλανήτη Άρη;)

  132. ΣΠ said

    111

  133. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    82 Και τον καιρό που υπήρχε ένταση με την «παλαιά Ευρώπη» λόγω Ιράκ, κάποιοι είχαν μετονομάσει τις French fries αλλά δεν θυμάμαι σε ιι

    118 Και «ρωμιοράφτης»

    Φραγκονοικοκυρά δεν ξέρω, μόνο φραγκοπαναγιά όπως στο 117-131

  134. 136 http://lolsnaps.com/upload_pic/5471b477-unboxing-lab-equipment.gif

  135. Corto said

    131 (Spatholouro) και 137 (Sarant) και Μαρία (112):

    Εφόσον δεν έχετε ακούσει αυτήν την λέξη, τότε κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για παράκουσμα (πάντως όχι μόνο δικό μου).
    Ευχαριστώ σας για τις απαντήσεις!

  136. Γιάννης Ιατρού said

    111: Καρδερίνα μου, κι αυτό μέσα στο σχέδιο προετοιμασίας ήταν, έμαθε εκεί τα κόλπα για να τα διδάξει μετά στο μαθητή της 🙂

  137. 140

  138. Αγγελίες για μεταχειρισμένα βάζουμε εδώ; Ένας γραφίστας του Χόλλυγουντ ήθελε να πουλήσει το τζιπάκι του του 1994:

    Κι έφκιαξε ένα βιντεάκι: https://www.youtube.com/watch?v=MP06gvFWW64

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    135 – Δεν είναι ανέκδοτο, τότε αναγεννήθηκε, και δεν έφυγε η δημοκρατία αλλά οι δημοκράτες, είναι βλέπεις μεγάλος ο φόβος των ανθρώπων μπροστά στην ελευθερία, είναι συνηθισμένοι αιώνες τώρα στις διάφορες βασιλικές, θρησκευτικές, αστικές, και λαϊκές δικτατορίες που αποφασίζουν και διατάζουν γι’ αυτούς. Βασική προϋπόθεση για την δημοκρατία, είναι η συμμετοχή και η ατομική ευθύνη, δύσκολα πράγματα δηλαδή.
    Γι’ αυτό οι περισσότεροι προτιμούν το ΔΟΥΛΕΥΕ ΨΗΦΙΖΕ ΚΑΙ ΣΚΑΣΜΟΣ.

  140. ΣΠ said

    137α
    Freedom fries!

  141. Παναγιώτης Κ. said

    Σε κείμενο του Γιανναρά , όταν μιλάει-αποδοκιμαστικά- για φραγκοπαναγιές αναφέρεται σε ευρωπαϊκής τεχνοτροπίας αγιογραφίες. Εννοείται πως η κορυφαία αγιογραφική έκφραση για τον Γιανναρά είναι η Βυζαντινή.

  142. sarant said

    144 Ναι μπράβο!

  143. Corto said

    122:
    Χαρακτηριστική περίπτωση φραγκοντυμένης, Ρωμηάς ή Φράγκας, στην εκδοχή του τραγουδιού σαν της Ωριάς το κάστρο με την Ρίτα Αμπατζή:

    «Τέτοιο κάστρο δεν ειδά, Φράγκα με τα ρεπαμπλιά»

    (φαντάζομαι ότι το τελευταίο θα έχει σχέση με την ενδυματολογία πουπροέκυψε από την Γαλλική Επανάσταση)

  144. Αιμ said

    Μπας και θυμάται κανείς πώς έγινε το κυτταω κοιτάω ;

  145. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    143
    Μωρέ Λάμπρο, από σένα που είσαι ψαγμένος περί τα χρηματιστηριακά κλπ, θα περίμενα νά ‘σουνα και πιο κατατοπισμένος στις συνθήκες, τις «αιτίες» και τις «αφορμές» που έσπρωξαν τα εξαθλιωμένα πλήθη εναντίον των βασιλιάδων. Η μεγάλη χρονική απόσταση από τότε, η εξέλιξη των κοινωνικών-οικονομικών-πολιτικών «δομών» και σχέσεων που διαμόρφωσε τον κόσμο μέχρι τις μέρες μας, ο εν γένει μετασχηματισμός στις κοινωνίες των ανθρώπων δηλαδή, μας επιτρέπουν πλέον να αναθεωρούμε κριτικά τα ιστορικά γεγονότα όπως αυτά μας παραδόθηκαν από διάφορες αψευδείς πηγές και έφτασαν μέχρις εμάς και να βγάζουμε συμπεράσματα.

    Από πού έχεις μάθει όσα «ξέρεις» για το 1789 και για το μετά; Πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι είναι έτσι, όπως νομίζεις πως είναι;

    Η «Δημοκρατία», δυστυχώς, ΠΟΤΕ δεν υπήρξε!
    Ακόμα και στην κλασσική Αθήνα, στις «καλύτερές» της ώρες τον 4ο αιώνα πΧ, μια ιδέα ήτανε μόνον και τίποτα περισσότερο.
    (Άσε, δηλαδή, που και αυτή καθ’ εαυτή η ιδέα «μπάζει» και σηκώνει πολλήν συζήτηση, όχι μόνο για το πόσο ανθρωπιστική μπορεί να είναι αλλά και για το πόσο εφαρμόσιμη μπορεί να γίνει.)
    Στην Γαλλία πάντως (όπως άλλωστε και οπουδήποτε αλλού στην οικουμένη), ιστορικά, ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε ούτε δημοκρατία ούτε καν «Δημοκρατία».

    Οι «επαναστάσεις» μπορεί να επιταχύνουν καταλυτικά τις αλλαγές στις κοινωνίες των ανθρώπων αλλά, όπως σίγουρα θα καταλαβαίνεις, ΔΕΝ φέρνουν δημοκρατία: η λέξη «δημοκρατία» σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά το υποκριτικό ΑΛΛΟΘΙ των μεγαλύτερων εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας! Ένα στημένο «παραπέτασμα», ένα φκιαχτό «προπέτασμα καπνού», ίσα για να μπορούν να κρύβουνε από πίσω τα δόλια σχέδιά τους οι φυσικοί-πνευματικοί-ηθικοί αυτουργοί της παγκόσμιας κυριαρχίας. Και, επίσης, για να μην φαίνονται ποιοί είναι εκείνοι που κινούν τα νήματα στις μαριονέττες τους τις οποίες εμφανίζουν στο πολιτικό προσκήνιο: ένας καργκιόζ-μπερντές είναι, Λάμπρο μου, τόσο η «δημοκρατία» όσο και η άρνησή της (ο «φασισμός», η «απολυταρχία», ο «κομμουνισμός», κοκ).
    Απόδειξη για το πόσο «χρήσιμη» είναι η «δημοκρατία» στους «κατασκευαστές» της αποτελεί το γεγονός ότι κάθε ένας που στοχάζεται ελεύθερα και αρχίζει να αμφισβητεί όλην αυτή την τραγική κωμωδία στοχοποιείται από το ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ «δημοκρατικό» σύστημα, συκοφαντείται, λοιδωρείται, και ξεπαστρεύεται!

    Ούτε σαν πολιτικό «ιδανικό» μπορεί να σταθεί εύκολα η ιδέα της «δημοκρατίας»:
    εάν υπάρχει πολιτική θεωρία και πρακτική που εξανθρωπίζει τον άνθρωπο και μπορεί δυνητικά να τον «ανυψώνει» διαρκώς στα όρια των φυσικών & πνευματικών δυνατοτήτων του, θά ‘πρεπε να αναζητηθεί μάλλον στην ΑΝΑΡΧΙΑ και μόνον. Αυτή η «ιδέα» της ΑΝΑΡΧΙΑΣ είναι η πλέον ευγενής ιδέα αυτοδιάθεσης ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ανθρώπων. Αλλά, δυστυχώς, κι αυτή δεν είναι παρά μια ακόμα ιδέα, είναι μόνον ένα όνειρο, μια ΟΥΤΟΠΙΑ…

    Συνεπώς, εύκολες και ξεστόχαστες κουβέντες για τόπους όπου «γεννήθηκε» η (νεώτερη!!!) «δημοκρατία» σηκώνουνε πολύ νερό και εγώ θα τις απέφευγα…

    Συγγνώμη από σένα και τους υπόλοιπους για την μακροσκελή απάντηση που μ’ έβαλες στον πειρασμό να σου δώσω και -όπως βλέπω τώρα- έφτιαξε ένα… υπέρδιπλο σεντόνι.
    Νά ‘σαι καλά σε ό,τι κι άν κάνεις.

  146. Πέπε said

    137:
    Δεν είχα ακούσει το «ρωμιοράφτης», αλλά οπωσδήποτε μού πάει καλύτερα. (Για να είμαι ακριβής, ούτε «ελληνοράφτης» που έγραψα είχα ακούσει, είχα ακούσει «ελληνορράπτης». Προφανώς είναι εξευγενισμένος ρωμιοράφτης.)

    147:
    Ρεπαντιά. Ρεπαντί μάλλον είναι η βεντάλια.

  147. Μαρία said

    144
    Σαν τον ελληνικό καφέ 🙂

  148. Παναγιώτης Κ. said

    Τον 19ο αιώνα οι γιατροί στην Ήπειρο είτε ήταν Γάλλοι είτε ήταν Έλληνες που σπούδασαν στην Γαλλία. Γενικότερα η γλώσσα της ιατρικής στην Ελλάδα, μέχρι κάποια χρονική περίοδο ήταν τα Γαλλικά.
    Η γαλλοφωνία στην ιατρική αποτυπώνεται στους στίχους ενός πολυφωνικού της περιοχής Πωγωνίου, το οποίο συγκινεί πάρα πολύ τους Ηπειρώτες που αγαπούν το δημοτικό τραγούδι.
    Τίτλος του τραγουδιού: Στης Ελένης το κρεβάτι
    Στης Ελένης το κρεβάτι
    γύρω γύρω ήταν γιατροί.
    Γαλλικά τα κουβεντιάζαν
    πως δεν έχει πια ζωή.
    (κ.λπ, κ.λπ)

  149. cronopiusa said

  150. Μαρία said

    152
    Αριστούργημα. https://www.youtube.com/watch?v=NFgx9xPeBLc

  151. Παναγιώτης Κ. said

    «Η δημοκρατία δεν είναι καλό πολίτευμα αλλά δεν έχει δοκιμαστεί κάτι καλύτερο».
    Δεν ξέρω ποιος είπε αυτή τη φράση αλλά την βρίσκω αρκετά ρεαλιστική.
    Μα ότι είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα είναι έτσι ή αλλιώς ατελές.
    Ισχυρίζομαι ότι όσοι έχουν την εμπειρία της συμμετοχής στα κοινά, έχουν διαφορετική άποψη για τη δημοκρατία σε σύγκριση με εκείνους που ασχολήθηκαν με τη δημοκρατία μόνο νοητικά.

  152. sarant said

    148 Το κυττάζω θεωρούσε ότι η λ. προέρχεται από το «κυπτάζω»
    Το «κοιτάζω» από την κοίτη

  153. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φραγκόκλησσα

  154. Avonidas said

    #155. Την είπε (υποτίθεται) ο Τσώρτσιλ.
    Αφού είχε δοκιμάσει όλα τα άλλα στα κεφάλια Αράβων…

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φραγκομαχαλάς
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%82

    Σινιόν, σενιάν, σαμπάνια και γαλλική μυτούλα.

  156. Πέπε said

    156
    Πάντως το κοιτάζω/κοιτάσσω υπάρχει, διαλεκτικά, και με τη σημασία «πάω στην κοίτη μου», δηλαδή κουρνιάζω (πλαγιάζω, επί πουλιών, ήμερων ή άγριων).

    Το μερακλήδικο πουλί ποτές του δε φωλεύγει,
    κοιτάσσει όθε βραδιαστεί, και με τον ήλιο φεύγει.

    (Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι κρητικό. Αν επρόκειτο για άνθρωπο, το ρήμα θα ήταν «θέτω», που στη Ρόδο το λένε θέχτω και στην Κάρπαθο θώχτω.)

  157. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και ξεχνάμε πως εκείνοι
    που `ρθαν από τη Φραγκιά,
    που `ρθαν από το Φανάρι
    κι από τη Μολδοβλαχιά
    και φοράνε ρεντικότες
    τρώνε πετεινούς και κότες.
    Άκου, βλέπε, σώπα, μάθε
    όποιος θέλει τα πολλά
    χάνει ο δόλιος και τα λίγα
    που δεν τα `βρισκε καλά.
    Στο καμάρι το παιδί σου
    τέτοια να `ναι η συμβουλή σου.

  158. Pedis said

    # 158 – καλό.

    κι όπου δεν δύνανται να θεσμοθετηθούν δημοκρατικές διαδικασίες με rotten boroughs, ε τότε
    Do not hesitate to act as if you were in a conquered city where a local rebellion is in progress

  159. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    160. Ναι Πέπε .Στα κρητικά,παράλληλα κοιτάσει και κοιτάζει.(όπως και το στάσει/στάζει).Κοίτη μες το σταύλο τα ξύλα που κείτουνται/θέτουνε/κοιμούνται/τα ορνιθερικά.Κράζοντας «στην κοίτη,στην κοίτη» τα ξελαλιούσε και τα μάζευε και η γιαγιά μου βράδυ βράδυ προς το κοτέτσι (κούμο).
    Και η όμορφη μαντινάδα του Μήτσου Σταυρακάκη, όμορφα τραγουδισμένη από το Ρος Ντέιλι στις «κοντυλιές» από το δίσκο «Ονείρου Τόποι»1982:
    Ώρα που ο κόσμος κείτεται
    και το φεγγάρι στάσει,
    στα νοτικά κλαδιά του νου
    η σκέψη σου κοιτάσει

    158/162 Αυτό με τη δημοκρατία το έχω ακούσει να λέγεται για το γάμο (παρηγοριά 🙂 ) : Είναι σαν τη δημοκρατία, έχει πολλά προβλήματα αλλά δεν έχουμε κάτι καλύτερο.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126.Σκύλε μ >>τα γαμοκόκορα

  161. Γς said

    163 β:

    Ενίοτε και για την Παναγιώταινα

  162. Αιμ (148), θυμάμαι μια Αθηναϊκή Επιστολή του Ξενόπουλου (πρέπει να την έχω και εδώ, αλλά βαριέμαι να φυλλομετρήσω παλιές Διαπλάσεις περασμένα μεσάνυχτα· η Μαρία είναι ικανή να μας τη βρει 🙂 ), όπου μιλούσε για κάποια υπό έκδοση γραμματική ή λεξικό (της Ακαδημίας;) και έλεγε πως θα έχει το καλό ότι θα αποτελεί αξιόπιστο οδηγό για την ενοποίηση της ορθογραφίας· και έδινε ακριβώς ως παράδειγμα κοντά στο ξέρω<εξεύρω/ξαίρω<εξαίρω το κοιτάζω<κοίτη / κυττάζω<κυπτάζω /κιτάζω<βλέπω κι ετάζω, με την παρατήρηση ότι η τρίτη αυτή ετυμολόγηση και γραφή είναι του Καμπούρογλου. Ο Ξενόπουλος τόνιζε με σωφροσύνη ότι δεν έχει τόση σημασία ποιο είναι το ετυμολογικά σωστό, όσο το να ακολουθούμε όλοι μία και μόνη έγκυρη ορθογραφία.
    Στην κρατική Νεοελληνική Γραμματική του 1941 (του Τριανταφυλλίδη), στο ορθογραφικό επίμετρο, κεφάλαιο «Με τι είδος ι;», δίνεται ως μόνη συνιστώμενη η γραφή «κοιτάζω». Υποθέτω λοιπόν ότι ήδη από τότε είχε αρχίσει να επικρατεί.

  163. Μαρία said

    163β
    Και στην ανάγκη χωρίζετε απο κοίτης 🙂

  164. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    107. Φραγκονοικοκυρά, σα να μη μου είναι πρωτάκουστη. Μου πάει σαν την «καλονοικοκερά» που αντίθετα με τη φανερή επαινετική έννοια, μπορεί να υπονοεί μέχρι και άπιστη, γυρίστρα,το κρυφό ποταμάκι που λες.

    167. κι από τραπέζης-παστρικές δουλειές 🙂

    Στην Κοσμά στην Κυνουρία έλεγε η κυρα Λένη «να φαρμακώσουνε και να κοιταστούνε» (να φάνε και να κοιμηθούνε) για ανθρώπους.

    Φραγκοβλάχος,περιπαιχτικά (φράκο με τσαρούχι)

    Η κυρία Ντόρα με τα χιοκολατάκια και τις πυγιάμες, πέρα απ΄τ΄άλλα ήταν νύφη στη …Φραγκίστα!

  165. Γς said

    168 β:

    κι από της άλλης τραπέζης [μπανκ]. Γι ακόμη πιο παστρικές δουλειές.

  166. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    155

    Συγγνώμη, Παναγιώτη μου, αλλά εγώ κάτι τέτοια αποφθέγματα τα βρίσκω σκανδαλωδώς πονηρά και αγυρτικώς απατηλά (και, μάλιστα, με ζοχαδιάζουνε αφάνταστα όταν τα ακούω!).

    Ούτε «ρεαλιστικό» μπορεί είναι κατά την γνώμη μου ένα τέτοιο απόφθεγμα στην ουσία του, ούτε αληθινό στην διατύπωσή του: πώς, δηλαδή, και δεν έχει δοκιμασθεί κάτι «καλύτερο»; δεν… έτυχε;
    Τόσα και τόσα κοινωνικά «πειράματα» επεχείρησε στην ιστορία του ο άνθρωπος, είτε αυθορμήτως είτε καταναγκαστικά, και ασχέτως του πόσο περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένα τού βγήκανε αυτά τα «πειράματα», πώς μπορεί κάποιος τόσο άνετα να ισχυρίζεται σήμερα ότι δεν επινοήθηκε απ’ τον άνθρωπο κάτι άλλο καλύτερο; μα ήτανε, άλλωστε, και ποτέ αφημένος σε «ηρεμία» και πραγματικά αυτοδιάθετος ο άνθρωπος για να δοκιμάσει τις ιδέες του επ’ ωφελεία του ίδιου και της αρμονικής συνύπαρξής του με τους ομοίους του; (Έπειτα, δείτε: αφού το «πείραμα» πχ του κομμουνιστικού προτσές απέτυχε, γιατί τόση εμμονή από κάποιους σε ένα «πρόγραμμα» που είναι ήδη αποδεδειγμένο σφάλμα;)

    Πρόκειται, δηλαδή, για έναν ΣΚΟΠΙΜΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΜΥΘΟ που συντηρεί και επαυξάνει η αντίστιξη «το μη χείρον, βέλτιστο»:
    όλα αυτά που έχει σήμερα στην διάθεσή του ο άνθρωπος (γνώσεις, εμπειρία, υλικά, τεχνολογία, φαντασία, επιστήμη, τέχνη, δίκαιο, ηθική, φιλοσοφία, κλπ) σαν κατακτήσεις του πολιτισμού του, μπορούν, λες Παναγιώτη μου, να του επιτρέπουνε μεν να φιλοδοξεί για ν’ ανακαλύψει την… αρχή του παντός και την Αρχή των Πάντων, μπορούν να τον κάνουν να απεκδύεται άοκνων μακροχρόνιων και πολυδάπανων προσπαθειών για να κατακτήσει άλλους διαπλανητικούς κόσμους, αλλά, λες, δεν είναι αρκετά για να τον κάνουν να ξεκινήσει μια σύντονη προσπάθεια να ανα-διαμορφώσει έναν ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ κόσμο, έναν ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ τρόπο ζωής στις κοινωνίες του; Πολύ μεγάλο παράδοξο!…

    Ακόμα και άν υποθέσουμε ότι ΔΕΝ έχει ακόμα δοκιμάσει «κάτι καλύτερο» από την «δημοκρατία» (κι αυτήν ακόμα την δοκιμασμένη «δημοκρατία», υπό ποιούς όρους την έχει δοκιμάσει, άραγε;), δεν αναρωτιέσαι γιατί δεν θέτει ΣΗΜΕΡΑ σε προτεραιότητα αυτήν την θεμελιώδη αναζήτηση και παίρνει σαν δεδομένο ότι αυτό που «έχει» είναι «το καλύτερο που θα μπορούσε νά ‘χει» και το αντιμετωπίζει σαν ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ «θέσφατο» και «ιδανικό» και το διαχειρίζεται σαν φετίχ, τοτέμ ΚΑΙ ταμπού, ταυτοχρόνως; Κι άλλο μεγάλο παράδοξο!…

    Από τις απαρχές του πολιτισμού, ΟΛΕΣ οι επί μέρους ανθρώπινες κοινωνίες «ψάχνονται»: αναρίθμητοι στοχαστές φτιάχνουν θεωρίες και τολμηροί πρωτοπόροι επιχειρούν να τις εφαρμόσουν. Όμως, πόση ελευθερία ανέκαθεν δίνεται στον στοχασμό και την εφαρμογή του; Και ποιές αντίρροπες δυνάμεις και αντιστάσεις τον ανακόπτουν;

    Και ασφαλώς ό,τι είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα είναι ατελές, θά ‘τανε παρανοϊκό να ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο. Αλλά, και ΟΛΑ τα υπόλοιπα «όπλα» του πολιτισμικού μας οπλοστασίου είναι ατελή. Εντούτοις, τα «βελτιώνουμε» και προχωρούμε. Ρωτάμε και γυρεύουμε απαντήσεις. «Χτίζουμε» και άλλους «ορόφους» επεκτείνοντας κάθε τομέα στο οικοδόμημα του πολιτισμού μας παρά τις ατέλειες των «οργάνων» που χρησιμοποιούμε. Γιατί ΔΕΝ καταπιανόμαστε ΚΑΙ με την «βελτίωση» ή την αλλαγή του πολιτεύματός μας; Γιατί ενώ πεθαίνουμε από «ασφυξία» συνεχίζουμε κι αναζητούμε τρόπους… διακόσμησης κι εξωραϊσμού τού χωρίς παράθυρα εσωτερικού τής παράγκας μας και δεν σπάμε τους τοίχους να πάρουμε αέρα; Γιατί λειτουργούμε συνέχεια σαν… υπνοβάτες;

    Η μοναδική λογική απάντηση σε ΟΛΑ αυτά τα ερωτηματικά είναι ότι ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΔΕΝ ΟΡΙΖΟΥΝΕ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ !
    Ότι, δηλαδή, υπάρχει μία ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ σε κάθε επιχειρούμενη κοινωνική αλλαγή ακόμα και μέσα σε μικρές κοινωνίες: οι επιμέρους κοινωνίες σήμερα δεν είναι συστήματα «θερμοδυναμικώς» απομονωμένα. Ούτε καν «κλειστά» μπορεί να είναι τέτοια συστήματα. Και, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ από τους «επικυρίαρχους» να υπάρχουνε τέτοια συστήματα: η «παγκόσμια ελίτ» των «επικυριάρχων» επιβάλλει να υφίσταται στις επικοινωνούσες ανθρώπινες επιμέρους μικροκοινωνίες η «θερμοδυναμική» ισορροπία που εξασφαλίζει την «ΤΑΞΗ» εκείνη ακριβώς την οποίαν ΑΥΤΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ.
    Και όλα μαζί τα αλληλεπιδρώντα («ανοικτά» υποχρεωτικώς!) επιμέρους συστήματα συγκροτούν τό μεγάλο ενιαίο παγκόσμιο «σύστημα» που είναι «θερμοδυναμικώς κλειστό» και… κλειδαμπαρωμένο, μάλιστα (και το «κλειδί» του το κρατούν οι κλειδοκράτορες παγκόσμιοι επικυρίαρχοι: άν θέλεις, λέγε με «οίκοι», «αγορές», λέγε με Ρότσιλντ, Ροκφέλερ, κλπ, όλοι «αυτοί», δηλαδή, που μάς «προσφέρουν» τις επιλογές ΤΟΥΣ -λέγε με Τραμπ, Χίλλαρυ, Μακρόν, ΛεΠέν, Τσίπρα, Κούλη, Κουτσούμπα, κλούβια χρυσαύγουλα, κοκ- στο παιχνίδι της «δημοκρατίας» τους το οποίο μάς βάζουν να το παίξουμε κάθε φορά που η δική τους ανάγκη τούς υποχρεώνει να μάς το σερβίρουν).

    Επομένως, αφού και οι «βαθμοί ελευθερίας» τού πάντοτε υπό έλεγχον «κλειστού» παγκοσμίου συστήματος είναι ΣΚΟΠΙΜΑ περιορισμένοι, τι περιθώρια «ελευθερίας» μπορεί να έχει ακόμα ο άνθρωπος σαν άτομο και σαν κοινωνία για να αντιδράσει;
    ΙΣΩΣ (λέω «ίσως» υπό την έννοια ότι -κατά την γνώμη μου- επιβάλλεται ο άνθρωπος ν’ αγωνιστεί για να το επιχειρήσει αυτό που θα πω παρακάτω ώστε τελικά να διαπιστώσει εάν του είναι πραγματικό χρήσιμο ή όχι στους σκοπούς του), ΙΣΩΣ το μοναδικό περιθώριο που έχει ο άνθρωπος (επαναλαμβάνω: σαν άτομο ΚΑΙ σαν κοινωνία) είναι η ΥΠΑΡΚΤΗ δυνατότητά του να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΟΥΣΑ «ΤΑΞΗ» διαταράσσοντας ΕΚ ΤΩΝ ΕΝΔΟΝ την «θερμοδυναμική ισορροπία» του συστήματος αυτού. Του συστήματος, δηλαδή, εκείνου που ο «εσωτερικός» μηχανισμός του περιγράφεται με τους όρους της προβαλλόμενης φετιχιστικής εξίσωσης «Δημοκρατία»=»ΜΗ ΧΕΙΡΟΝ». Και αφού το σύστημα είναι «κλειστό» και ελεγχόμενο απ’ έξω ενώ οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους είναι τα εσώκλειστα στοιχεία του, ούτε την «πίεση» ούτε την «θερμοκρασία» του συστήματος μπορούν να επηρρεάσουν άμεσα από μόνοι τους. Τότε, τι; Τί μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι ΚΑΙ οι κοινωνίες τους «κλεισμένοι» σ’ ένα τέτοιο σύστημα;

    Οι άνθρωποι ΚΑΙ οι κοινωνίες τους ΔΕΝ είναι «μόρια» που εκτελούν «μηχανικές» κινήσεις: διαθέτουν ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και μπορούν να αυτοδιατεθούν εάν το αποφασίσουν!
    Εδώ βρίσκεται το «εσωτερικό» κλειδί για την ανατροπή της «τάξης» του συστήματος. Και αυτό το «κλειδί», το μοναδικό μέσον που διαθέτουν οι άνθρωποι και οι κοινωνίες για ν’ απαλλαγούν από το κλουβί που βρίσκονται εγκλωβισμένοι, οι «απ’ έξω» φροντίζουν ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ να κάνουν τους «από μέσα» είτε να το παραβλέπουν είτε να υποτιμούν την αξία του.

    Και πώς μπορεί αυτό το «κλειδί» στα χέρια των ανθρώπων και των κοινωνιών να οδηγήσει στην κατάρρευση του συστήματος;

    Η δική μου κατασταλλαγμένη άποψη είναι ότι κάτι τέτοιο ΜΠΟΡΕΙ να γίνει ΜΟΝΟ με εσωτερική αύξηση της… «εντροπίας» του συστήματος. Και -κατά την γνώμη μου- ο βέλτιστος τρόπος για κάτι τέτοιο είναι η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΡΗΞΗ με ΟΛΟΥΣ τους εσωτερικούς παράγοντες του συστήματος: οι άνθρωποι (σαν άτομα ΚΑΙ σαν κοινωνίες) θα ΟΡΙΣΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΤΙΣ «ΤΡΟΧΙΕΣ» ΤΟΥΣ και την διαδρομή τους μέσα στο σύστημα με τους περιορισμένους βαθμούς ελευθερίας που έχουν και οι οποίοι ΑΡΚΟΥΝ να επαναπροσδιορίσουν την εσωτερική δυναμική του συστήματος: το μόνο που χρείαζεται να κάνουν είνια να βγάλουν τις τσίμπλες από τα μάτια τους και ν’ αποφασίσουν να δράσουν.

    Δεν ξέρω εάν έγινα καταληπτός, αλλά εν κατακλείδι για ‘μένα είναι ΑΦΕΛΕΙΑ ΝΗΠΙΑΚΗΣ ΜΩΡΙΑΣ να εστιάζει σήμερα κάποιος το ενδιαφέρον του στο πόσο «δημοκράτης» είναι πχ ο Μακρόν και πόσο «φασίστρια» είναι η ΛεΠέν: πρόκειται για ένα κατ’ εξοχήν πλαστό ΨΕΥΔΟΔΙΛΛΗΜΑ που φκιάχτηκε για να σκεπάσει μια μεγάλη λούμπα η οποία ανοίχτηκε, ΜΑΣ ΧΩΡΑΕΙ ΟΛΟΥΣ, και μας περίμενε να πέσουμε μέσα… Πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι βρίσκεστε ακόμα έξω απ’ αυτήν την λούμπα;

    Αυτή είναι η άποψή μου για τις χτεσινές γαλλικές προεδρικές εκλογές και, φυσικά, δεν θα επανέλθω επ’ αυτού.

    (Και πάλι ΣΥΓΓΝΩΜΗ για την κατάχρηση του χώρου που με φιλοξενεί, κι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που μου επιτράπηκε να εκφραστώ -έστω και κάπως… «φυσικοχημικά»)

  167. Η Φραγκογιαννού – η Γιαννού η Φράγκισσα του Παπαδιαμάντη στην Φόνισσα.

    Και στου Μάνου Ελευθερίου

    Τώρα που θα φύγεις
    πάρε μαζί σου για φυλαχτό
    μυρτιά και πικροδάφνη
    και της Φραγκογιαννούς τα πάθη

  168. Από την δήλωση του εκπροσώπου τύπου του κυπελλούχου (πολλά κόμματα θα την ζήλευαν)

    Στη διαδικασία κατάκτησης είδαμε και μας πείραξαν συμπεριφορές. Είδαμε ανθρώπους να ψάχνουν να βρουν την ευκαιρία να συνασπιστούν εναντίον μας, με άδικο και υστερικό τρόπο.
    Κι αν ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Παναθηναϊκού σε συγκεκριμένα πεδία είναι συνεργαζόμενος πια επίσημα με το εκδοτικό συγκρότημα των συμφερόντων του κ. Μαρινάκη, είναι κατανοητή η…συνέργεια και στα επιχειρήματα. Μπορεί να έχει και λίγη πολιτική υποβοήθηση όλο αυτό και να εξυπηρετεί πολλαπλά συμφέροντα. Δεν απευθύνονται σε ανόητους.
    Με πειράζει όμως η σημερινή αντίδραση της ΑΕΚ. Δεν μιλώ για τους δημοσιογράφους και τους οπαδούς της ομάδας. Αλλά για την επίσημη θέση. Παλέψαμε συνειδητά και σε αρκετές περιπτώσεις με καλή συνεργασία για να φτάσουμε στο σημείο τα διαιτητικά λάθη να θεωρούνται ανθρώπινα. Και βαδίζουμε ακόμη προς την ίδια κατεύθυνση. Θα ήθελα η σχέση να παραμείνει καθαρή, ακόμη και στην αντιπαλότητά της.
    Δεν δέχομαι επιθέσεις από δημοσιογράφους για τα διαιτητικά λάθη που μας ευνόησαν, αν προηγουμένως δεν παρουσιάσουν τα άρθρα τους με τα διαιτητικά λάθη που μας αδίκησαν. Αυτό είναι το δίκαιο και το ηθικό.
    Σας μεταφέρω μια θέση που ασπαζόμαστε σήμερα στον ΠΑΟΚ. Αν η ΑΕΚ θεωρεί πως πίσω από την απόδοση των διαιτητών χθες υπάρχει δόλος και χειραγώγηση, την προτρέπουμε να το καταγγείλει και να ζητήσει την επανάληψη του αγώνα. Θα συναινέσουμε, με την αυτοπεποίθηση πως η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο μπορεί να ξανακερδίσει τον αγώνα σε ουδέτερο γήπεδο.
    Αυτό κάναμε εμείς πέρυσι με τον Παππά και ανοίξαμε τον δρόμο της κάθαρσης,διασφαλίσαμε δίκαιο τελικό, έστω και για άλλους και πληρώσαμε το τίμημα..
    Στους όψιμους εχθρούς μας έχουμε να αντιπαρατάξουμε ένα καθαρό παρελθόν κι ένα ακόμη καθαρότερο μέλλον. Από επιλογή. Οι ίδιοι μπορούν ;

  169. # 143

    Η δημοκρατία περιέχει κάποια στοιχεία που είναι αντιφατικά με την σημερινή διαμόρφωση της κοινωνίας μια που στα συστατικά της περιλαμβάνει την ισότητα των πολιτών, την ολιγοήμερη παραμονή προσώπων σε θέσεις εξουσίας ώστε να μην υποκύψουν στα θέλγητρά της καθώς και την συνεχή συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις.
    Να αφήσω στην άκρη το ότι η συνεχής εναλλαγή προσώπων σε θέσεις εξουσίας σημαίνει διακυβέρνηση από άπειρους λειτουργούς, η συνεχής συμμετοχή στις αποφάσεις προϋποθέτει πως κάποιοι που ΔΕΝ μετέχουν κάνουν τις απαραίτητες δουλειές για την επιβίωση-που όμως αντίκειται στην ισότητα ! Ο καταμερισμός των εργασιών δεν είναι ποτέ δυνατόν να γίνει με απόλυτα δίκαιο τρόπο και φωτεινότερο παράδειγμα υπήρξαν οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού που αυτοχαρακτηριζότουσαν σαν «βαθιά δημοκρατικές».
    Συνεπώς θα μπορούσε να εφαρμοσθεί μόνο σε μια εντελώς ανεπτυγμένη τεχνολογικά κοινωνία όπου δεν θα χρειαζόταν κανεις να δουλέψει, αλλά μάλλον τότε δεν θα υπήρχε και τίποτε να χωρίσουν ώστε να χρειάζεται διακυβέρνηση.
    Το μεγάλο γέλιο είναι με το τσιτάτο των κομμουνιστών πως ο άνθρωπος βελτιώνεται με την (σκληρή εννοείται) εργασία !

  170. Παναγιώτης Κ. said

    @Σκύλος. Πως προσλαμβάνεις και πως ερμηνεύεις το δρώμενο , ως… καθ΄ύλην αρμόδιος; 🙂
    Εγώ πάλι, πάντα με το μέρος του εκάστοτε αδύνατου και εναντίον του… προκλητικού, ήθελα να δω το κοκόρι να πάψει να …κοκορεύεται. Αλλά πάλι να πάει κόντρα στη φύση του; Μάλλον δεν γίνεται! 🙂

  171. Alexis said

    #170: Αυτή είναι η άποψή μου για τις χτεσινές γαλλικές προεδρικές εκλογές και, φυσικά, δεν θα επανέλθω επ’ αυτού.

    Φυσικά… Αλλά μην ορκίζεσαι κιόλας, ποτέ δεν ξέρεις.

  172. spiral architect 🇰🇵 said

    [info mode-on]
    Για όσους νέους δεν γνωρίζουν, ο Τζι είναι το άλτερ έγκο του Παπαμιμίκου του πρώην προέδρου της ΟΝΝΕΔ και πρώην Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας
    και νυν γαμπρού του Ιβάν Σαββίδη. Προσπαθεί να κρατηθεί αμερόληπτος, αλλά η συγγενική σχέση του άλλου του εαυτού με τον Ιβάν τον κάνει να μεταφέρει όλες τις ανακοινώσεις του paok.gr με την απαραίτητη ενοχική σάλτσα. 😆
    [info mode-off]

  173. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    ΠΟΛΥΔΕΥΚΗ

    αν κατάλαβα καλά από κάτι προηγούμενα σχόλια των τελευταίων ημερών, κάπου εκεί στην (ορεινή;) Αρκαδία βρίσκεστε;
    Ρωτώ γιατί (αυτήν την εποχή) κάπου εκεί γύρω περιφέρεται (όχι ασκόπως) κι ένας άλλος, εδωμέσα γνωστός, σχολιαστής….

  174. Alexis said

    #177: Γιάννη πολλή μεταμεσονύκτιος κίνησις ενέσκηψε εις το παρόν ιστολόγιο.
    Ορισμένοι ανοίγουν και διάλογο με τον …εαυτό τους ή μου φάνηκε; 🙂

  175. Γιάννης Ιατρού said

    178: Alexis
    Α, δεν έχω ιδέα, τι λες;
    Ασχολούμαι τώρα με τα κηπευτικά μου, έτσι για να παραδειγματιστεί ο Πσαράς (με τις ντοματιές του) 🙂

  176. Γς said

    180:

    Εγώ μόλις τελείωσα τα μπαντζάρια μου. Βράσιμο, ξεφλούδισμα και τέτοια.

    Εχω να καθαρίσω και 10 κιλά αρακά. Για τον καταψύκτη.
    Με αγκινάρες μούρλια.

    Ολα της Λαϊκής.

    Εχουμε και το μπανιο μας σε λίγο..

  177. Γιάννης Ιατρού said

    Γς,
    Γιάννη, αγκινάρες δεν έχω, αλλά μαρουλάκια και αγγουράκια. Αργότερα πιπερίτσες, μελιτζάνες, βλίτα 🙂

  178. sarant said

    Καλημέρα από εδώ, ω οπωροκηπευτές!

  179. Alexis said

    #181: Μπράβο, καλή σοδειά να ‘χεις!

    Με την ευκαιρία να ρωτήσω και κάτι: Πώς ανεβάζετε φωτογραφίες δικές σας στο ιστολόγιο;
    Η απάντηση που έχει δοθεί κατά καιρούς είναι: την ανεβάζεις σε κάποιο σάιτ «φιλοξενίας» και αντιγράφεις μετά τη διεύθυνση από εκεί. Εγώ κάποιες φορές που το προσπάθησα με το google drive δεν έπιασε. Η διεύθυνση που μου έβγαζε δεν είχε κατάληξη .jpg

  180. Αιμ said

    Καλημέρα και ευχαριστώ όλους για το κυττάω-κοιτάω. Με πήρε ο ύπνος ψες.

    Καλά, όλοι μπαξέδες ;

  181. Πάνος με πεζά said

    Και η παραλία Παπάφραγκας ή Παπαφράγκας της Μήλου. Πήρε το όνομά του από τον τελευταίο Φράγκο παπά, που προφύλασσε στο αυτό στενό φιορδ τη βάρκα του…

  182. Γιάννης Ιατρού said

    183: Alexis
    Για να μη σε μπερδέψω περισσότερο κλπ. (καλά το λες, πως πρέπει να έχει κατάληξη τύπου εικόνας, π.χ. .jpg, .png κλπ. ο σύνδεσμος):
    Προσπάθησε, πατώντας (κλικάροντας) σε ένα φυλλομετρητή (π.χ. firefox) τον σύνδεσμο που σου δίνει το google drive να δεις την εικόνα στον φυλλομετρητή. Τότε (όταν την βλέπεις πλέον), επάνω, εκεί που δείχνει τον σύνδεσμο (URL), λογικά θα έχει κάτι με την κατάληξη εικόνας (.jpg κλπ.). Αντέγραψέ το και βάλτο εκεί που θέλεις στο μπλογκ εδω.

    Κάνε ένα τεστ, να δεις αν πετυχαίνει 🙂

  183. Alexis said

  184. Alexis said

    #186: Γιάννη το έκανα τελικά αλλά με άλλον τρόπο:
    Ανέβασα τη φωτό στο imgur και μετά δεξί κλικ πάνω στην εικόνα, αντιγραφή συνδέσμου και επικόλληση εδώ.
    Πολύ απλό.
    Το αποτέλεσμα το βλέπεις από πάνω! 🙂

  185. Αιμ said

    187 . Προβοσκιδωτος φοινικοφάγος κάνθαρος.
    Ατιμο ζούδι

  186. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    177
    Καλημέρα σας

    Κύριε Ιατρού, ευχαρίστως να σας λύσω την απορία.

    Βρίσκομαι στην Μπολόνια, στην Ιταλία, αλλά η καταγωγή μου είναι από την Αρκαδία.
    Έχουμε τα πατρογονικά μας στην ορεινή Γορτυνία, όπου και υπάρχει ακόμα ένα παλιό σπίτι της οικογένειας εκεί, δυστυχώς πλέον ακατοίκητο (για το οποίο όμως είμαι αναγκασμένος να πληρώνω τον ΕΝΦΙΑ). Έχω, πάλι δυστυχώς, πολύ καιρό να επισκεφθώ αυτά τα ωραία μέρη εκεί στην πατρίδα. Ίσως αυτό το καλοκαίρι μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω και ένα πέρασμα από ‘κεί…

  187. Γιάννης Ιατρού said

    188: Δοκίμασέ το κι όπως σου είπα, ίσως να γλυτώσεις ένα βήμα 🙂
    /189: Ναι, ναι, το σκαθάρι. Κάπως γνωστό μου φαίνεται 🙂

  188. cronopiusa said

    χρειάζεται κεφαλλονίτικη υβρεοπομπή, τα γαλλικά είναι πολύ φτωχά

    Così l’Italia ha lasciato annegare 60 bambini: in esclusiva le telefonate del naufragio

  189. Γιάννης Ιατρού said

    190: ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ
    Α, ευχαριστώ πολύ. Ξεκαθαρίστηκε.
    Το στυλ που γράφετε είναι πολύ παραπλήσιο με το στυλ ενός άλλου γνωστού σχολιαστή εδώ μέσα (που γνωρίζω και προσωπικά), γιαυτό και έκανα το σχόλιο. Αυτό δεν το εννοώ σαν κάτι το αρνητικό, για να ΄ξηγούμαστε, ε; 🙂

  190. 164 τι τραβάμε κι εμείς, οι σκύλοι

  191. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τὸ ἀντίθετο τοῦ φραγκοράφτη εἶναι ὁ «Βλαχορράφτης» ἤ «Βλαχόρραφτη», χωριὸ τῆς Ἀρκαδίας. http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/places/blahor.htm

  192. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @185. Γι’ αὐτὸν τὸν Παπάφραγκα ἔχω ἀκούσει διάφορες κίνκυ ἱστορίες στὴ Μῆλο. Ὅτι δηλ. ἡ σπηλιὰ ἦταν τόπος ὀργίων. Δὲν ξέρω ὅμως ἄν εἶναι ἀλήθεια ἤ κακόβουλες διαδόσεις.

  193. Γιάννης Ιατρού said

    195 Βλαχόρραφτη, όπου έχω και μακρινούς συγγενείς (από την πλευράς της μητέρας μου) και έχω περάσει ένα καλοκαίρι, όταν ήμουν 4άρων ετών. Το επισκέφτηκα προ μερικών χρόνων και βρήκα και τους συγγενείς και τα μέρη που θυμόμουν!

  194. Μαρία said

    191
    Γιά κάνε κανένα φροντιστήριο και σ’ αυτόν http://www.koutipandoras.gr/article/h-gkafa-toy-kapraloy-ths-nd-sto-facebook-poy-kanei-ton-gyro-toy-diadiktyoy

  195. Γιάννης Ιατρού said

    198: Έστειλα προσφορά 🙂 (Θα έχεις 10% αν δεχτεί)

  196. 198 Υποτίθεται ότι ζήτησαν συγνώμοι οι πανδωραίοι για το χέρι του κοριτσιού με τον Κούλη. Κάνανε κι άλλο;

  197. Γιάννης Ιατρού said

    198: Α, του έστειλα και δείγμα της δουλειάς μας 🙂 🙂

  198. Γς said

    Πλάθω Κουλουράκια Με Τα Δυο Χεράκια!

    Αθανασίου:
    Ψηφίζω και με τα δυο μου χέρια τα μέτρα γιατί σώζω τη χώρα μου.

  199. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Θυμήθηκα ότι συναντιέται ο τύπος «φράγγισσα» αλλά πού; Γκούγκλισα και (δεν ξέρω τί,ενώ μου φαίνεται οικείο-Χουρμούζης; ) βρήκα, σελ.300:
    Τα ξεύρεις όλα…στης Φραγγιάς εστάθηκες τους τόπους
    Δεν την μανθάνεις φράγγικους μαργιωλεμένους τρόπους;
    Η φράγγισσαις στο σπήτι τους εβγάλλουν το καπέλλο
    ή το φορούν αιώνια…να με το μάθης θέλω

    https://books.google.gr/books?id=IwZmAAAAcAAJ&pg=PA300&lpg=PA300&dq=%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%82&source=bl&ots=9_owg-JBwe&sig=yyJZReJ_BMhdGImkTOKCVbcF26A&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwitzeL93-LTAhXJA8AKHe4vB98Q6AEIIDAA#v=onepage&q=%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%82&f=false
    έχει και φραντζέζικα, φραγγολελέγκο κ.α.

  200. Γς said

    Φραγκοράφτης, Βλαχορράφτης δεν έχει σημασία.

    Ηλιούπολη και ψάχνουμε να βρούμε ένα δρόμο.

    -Συγγνώμη κύριε. Ξέρετε που είναι η οδός Αργοναυτών;

    Στέκεται, μας κοιτάζει και με πολύ ύφος

    -Δεν ξέρω. Δεν είμαι από δω.

    Και τα παίρνω:

    -Από πού είστε;

    -Από την Αθήνα!

    -Α, έχω πάει στην Αθήνα. Εχω ένα θείο εκεί.

    -Τι θείο;

    -Αδελφός της μάνας μου.

    -Τι δουλειά κάνει;

    -Ράφτης.

    -Ράφτης; Ξέρω ένα ράφτη. Που μένει;

    -Στην Αθήνα

  201. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    204 >> -Ράφτης; Ξέρω ένα ράφτη. Που μένει;

    -Στο Πόρτο Ράφτη ! 🙂

  202. Γς said

    Λιμήν Μεσογαίας

    Και κάπου σ εχει πάρει το μάτι μου εκεί

  203. 196, … @185. Γι’ αὐτὸν τὸν Παπάφραγκα ἔχω ἀκούσει διάφορες κίνκυ ἱστορίες στὴ Μῆλο. Ὅτι δηλ. ἡ σπηλιὰ ἦταν τόπος ὀργίων. …
    (και 86)

    Δηλώ υπευθύνως ότι οιεσδήποτε φήμες διά το άτομόν μο
    είναι εντελώς ψευδείς! 🙂

  204. Αιμ said

    191 εξαιρετικό το πόνημα Γιάννη, το κατέβασα

  205. Γιάννης Ιατρού said

    208: Αιμ
    Τι, είσαι παθών;;
    Θα χαρώ αν σε βοηθήσει, ο δικός μου πάντως ζει και βασιλεύει, ακόμα. Όμως θέλει την δόση του. Το είχα αναρτήσει και παλιότερα εδώ στο μπλογκ (σχεδόν όλα έχουν ειπωθεί εδωμέσα, Απλά δεν τα έχουν ακούσει όλοι 🙂 )

  206. Alexis said

    #191, 209: Γιάννη με εκπλήσσεις!
    Είναι απίστευτο ότι έκατσες κι έκανες όλη αυτή τη δουλειά με συλλογή υλικού και δημοσιεύσεων για το κόκκινο σκαθάρι!
    Με χαρά είδα ότι έχεις συμπεριλάβει και δικό μας άρθρο από το μπλογκ του Συλλόγου μας, του οποίου συντάκτης είναι ο γράφων.

  207. Γιάννης Ιατρού said

    210: Από παλιά σε είχα σταμπάρει εσένα 🙂
    Κοίτα, καθότι αρχικά άσχετος με το θέμα, έπρεπε να εμβαθύνω για να τον σώσω, κι αυτό μέσα σε 5-6 εβδομάδες (από τη διαπίστωση, την κατασκευή των υποδομών… έως την χειρουργική επέμβαση κλπ). Να ΄σαι καλά.

  208. Γιάννης Ιατρού said

    211: Alexis (συνέχεια)

    Εδώ Αλέξη το πως το ξεκίνησα και πως είναι τώρα (πρόσφατα) 🙂

  209. Γς said

    210:

    Alexis, θα μα φάει και το ψωμί μας αυτός!

    Ο Ντοcteur.

    Γιατί παριστάνει τον Γεωπόνο;

    Κάνουμε εμείς το Γιατρό;

    Ντάξει. Μην τα λέμε πάλι για κείνο το αγροτοκό που κάναμε στο πλυσταριό

  210. Γς said

    212:

    >Εδώ Αλέξη το πως το ξεκίνησα και πως είναι τώρα (πρόσφατα)

    Θα μπορούσες όμως Ντοcteur να είχες βάλει στου φοίνικα και κανένα καθετήρα

  211. Alexis said

    Γιάννη η δουλειά που έκανες με τον φοίνικά σου είναι πολύ καλή, άσε τον ΓουΣού να κοροϊδεύει… 🙂
    Βέβαια ήσουν και τυχερός γιατί το σκαθάρι δεν είχε φάει το κορυφαίο μερίστωμα, την «καρδιά» που λένε, κι έτσι ο φοίνικας μπόρεσε να αναβλαστήσει, διαφορετικά …ακόμα θα περίμενες! 🙂
    Να υποθέσω ότι ο μηχανισμός με τη δεξαμενούλα, την αντλία και το σωλήνα είναι δική σου πατέντα;

  212. spiral architect 🇰🇵 said

    @215 και πριν: Παρεμπιπτόντως, χτες (στη ΒουλήTV θαρρώ) έδειχνε το πρόβλημα του σκαθαριού στα (οθντκ) άλση φοινίκων στη Βαρκελώνη. Ένας τυπάκος τρυπούσε κατά το διαμήκη άξονα με μακάπι ένα κομμένο φύλλο φοίνικα, έχωνε μέσα ένα ακουστικό αισθητήριο και έλεγε ότι στον τάδε φοίνικα έχει προνύμφες και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, κλπ.
    Παλιότερα είχα διαβάσει ότι, αυτό το ζούδι ήλθε στην Ευρώπη πριν από τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το ΄92 με την μεταφορά και μεταφύτευση αιγυπτιακών φοινίκων, φορέων τους σκαθαριού.

  213. Alexis said

    Να πω και κάτι ακόμα για το θέμα μια που το ανοίξαμε…
    Με τα νεονικοτινοειδή έγινε πολύς και άσκοπος κατά τη γνώμη μου θόρυβος. Είχαν σαφώς μεγαλύτερη υπολειμματική δράση από τα επαφής (πυρεθρίνες), άρα προκαλούσαν και πιθανώς μεγαλύτερη βλάβη στα μελίσσια, αλλά η λύση γι’ αυτό ήταν απλούστατη: η κοπή του τσαμπιού πριν αυτό ανθίσει. Έτσι κι αλλιώς και για τον ιδιοκτήτη του φοίνικα μπελάς και βρωμιά είναι το τσαμπί.
    Σήμερα η χρήση τους στους φοίνικες δεν επιτρέπεται πλέον (επισήμως, δεν θα σε ρωτήσω με τι ραντίζεις 🙂 ) και η μόνη εγκεκριμένη δραστική είναι μια πυρεθρίνη. Έχει κανείς αναρωτηθεί τι ζημιές μπορεί αυτή να προκαλέσει στις μέλισσες, ή όλοι είναι ευχαριστημένοι που έφυγαν από τη μέση τα «κακά» φάρμακα;

  214. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    215/217: Alexis
    Είχε αρχίσει κι αυτό να το γεύεται Αλέξη, αλλά όπως είπες, το πρόλαβα. Κάπου 30 cm «φέτα» έκοψα από την κορυφή….
    Ναι, ο αναδευτήρας/πιεστικό είναι πατέντα δική μου.

    Για τις παράπλευρες απώλειες στα μελίσσια κλπ. έχω γράψει εδώ σε παλιότερο άρθρο σχετικά. Βασικά θέλει πολύ προσοχή, να γίνεται μόνο λούσιμο στοχευμένα και όχι ράντισμα και να μην έχει άνθη το φυτό (η να κόβονται έγκαιρα και ριζικά προηγουμένως). Εγώ έχω βάλει και το δίχτυ γύρω γύρω, για να εμποδίζονται, όσο γίνεται, να πλησιάσουν ή να έχουν άμεση επαφή. Πάντως, δεδομένου ότι 5 μέτρα πιο κει έχει (ανέκαθεν είχε!) δύο μεγάλες φωλιές με σφήκες κλπ., και αυτές είναι μιά χαρά, συμπεραίνω πως καλά πάμε ….

    217: Spiral
    Τις νύμφες (εκτός από την χαρακτηριστική μυρουδιά από τις ζυμώσεις των σακχάρων του φαγητού τους που επίσης τις προδίδει) κυριολεκτικά τις ακούς να γευματίζουν, ιδίως σε προχωρημένης καταστάσεις. Με ένα τροποποιημένο (με μια ακίδα κολλημένη εκεί που συνήθως ο αιθητήρας-μικροφωνάκι έχει μια μικροσκοπική τρυπίτσα) που το βάζεις/μπήγεις (την ακίδα) στον κορμό και έναν πολύ ευαίσθητο και χαμηλού θορύβου ενισχυτή μπορείς να τις ακούσεις να τρώνε πολύ καθαρά (αν προκληθώ θα βάλω φωτό από ιδιοκατασκευή 🙂 ). Δεν χρειάζεται να το βάλεις στα φύλλα, στον κυρίως κορμό κάνει μια χαρά τη δουλειά του.

  215. sarant said

    218 Εντυπωσιασμένος για μιαν ακομα φορά!

  216. Επειδή εγώ δεν πήρα χαμπάρι, μούχει μείνει το κουφάρι του φοίνικα (η αλήθεια είναι πως δεν πολυστενοχωρήθηκα γιατί ήταν σε άβολη θέση και σκεφτόμουνα πως θα τον βγάλω) να ρωτήσω όμως από τα εκατοντάδες φοινικάκια που έίχαν φυτρώσει και ξερίζωσα τα δυο-τρίαπου μου ξέφυγαν κι ‘έχουν μεγαλώσει θα κολλήσουν κι αυτά ; Το ένα είναι περίπου δυο μέτρα στο πίσω περιβόλι που σπάνια πάω κι το άλλο κοντά στο μέτρο

  217. Επίσης πόσο πιθανό είναι να έχουν πειράξει την μπανανιά…με βάλατε σε σκέψεις γιατί το τσαμπί με τις μπανάνες είναι ασυνίθστα μικρό, μόνο 5 σειρές, βέβαια ίναι η πρώτη φορά που άνθησε τόσο νωρίς (Μάρτο) συνήθως άνθιζε μετά ον Ιούνιο που είχε φύλλα ενω τον χειώνα δεν είχε

  218. Γιάννης Ιατρού said

    220: Gpoint
    Όλα (τα φοινικοειδή) κολλάνε Γιώργο, αν υπάρχει μάλιστα φορέας-δένδρο σε απόσταση μέχρι 10 km και τα σκαθάρια έχουν ξεμείνει σιγά-σιγά από τροφή… (γιατί όσο έχουν να φάνε εκεί που είναι, δεν πολυψάχνουν μακρύτερα) θα έλθουν, σίγουρα. Αν πας κοντά, κοίτα αν αντιλαμβάνεσαι μια γλυκιά μυρουδιά…. Κοίτα, το πολύ-πολύ να σε επισκεφθεί το κλιμάκιο του μπλογκ με εξοπλισμό και πολεμοφόδια (επί τροχήλατου συρόμενου 🙂 🙂 ).

    Για μπανανιές δεν έχω ακούσει, αλλά γενικά πάνε εκεί που τους είναι πιο εύκολη (με τη σειρά, από τα πιό εύκολα στα πιό δύσκολα=σκληρά φυτά, γιαυτό και οι Ουασιγκτώνες την γλυτώνουν συνήθως, όσο έχει κοντά Φ. των Καναρίων ) η σίτιση (ακόμα και τα αθάνατα προσβάλουν).

  219. Alexis said

    220-221: Συνήθως προτιμά μεγαλύτερα δέντρα με αναπτυγμένο κορμό (αν υπάρχουν κοντά) αλλά δεν μπορείς βέβαια να είσαι σίγουρος και να βασιστείς σ’ αυτό.
    Τη μπανανιά θεωρώ ότι δεν θα την πειράξουν. Δεν έχω ακούσει για κρούσμα σε μπανανιά, στην Ελλάδα τουλάχιστον.

  220. Υπάρχουν λεμονιά, μανταρινιά, πορτοκαλιά, ροδιά, αχλαδιά σε μένα και (πελώριες) μουριά και ελιά στους δίπλα. Τέικ γιορ τσόις που λέμε στην Φωκίς !

  221. Γιάννης Ιατρού said

    224: Γιώργο,
    προς το παρών μόνο τα φοινικοειδή να φοβάσαι, κατ΄ εμέ.

  222. 218, … αιθητήρας-μικροφωνάκι … που το βάζεις/μπήγεις (την ακίδα) στον κορμό και έναν πολύ ευαίσθητο και χαμηλού θορύβου ενισχυτή μπορείς να τις ακούσεις [τις νύμφες] να τρώνε πολύ καθαρά …

    Your tree is bugged!
    (Debugging to follow.)

  223. Ριβαλντίνιο said

    @ Corto

    Θα είχε σημασία να βλέπαμε εάν σε περιόδους κρίσης με την Δύση ο όρος Γαλλία/ Γάλλοι υποχωρεί έναντι της Φραγκίας/ Φράγκοι.

    Έριξα μια φευγαλέα ματιά στη Άννα Κομνηνή και αναφέρει όλο «Φράγγοι» και «Φραγγία». Ο Θεοφάνης χρησιμοποιεί το «Φράγγος» από τότε που εμφανίστηκαν οι Φράγκοι. Για τα πρωτοβυζαντινά χρόνια και πιο πρίν χρησιμοποιεί και το «Γαλλία». Ο Σκυλίτζης μια φορά έχει «Γαλλία».

    Σκυλίτζης

    ἔτυχε προσεταιρισάμενος καὶ Φράγγους πεντακοσίους ἀπὸ τῶν πέραν τῶν Ἄλπεων Γαλλιῶν

    μετοικίσεις τῶν Φράγγων

    οἱ Φράγγοι τῆς Ἰταλίας

    ἔν τε Χαλδίᾳ καὶ Ἰβηρίᾳ Φράγγους

    ῥῆγα Φραγγίας

    <i.τὸν ῥῆγα Φραγγίας καὶ τὸν πάπαν Ῥώμης

    δύο τάγματα Φραγγικὰ καὶ Ῥωσικὸν

    και πολλά άλλα

    ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

    Φράγκων καὶ Βαράγγων

    παραδέδωκε καὶ Φράγκους αὐτούς

    τοῖς Φράγκοις φεύγουσιν οἱ Ῥωμαῖοι

    κ.α.

    Για την Κομνηνή δεν βάζω. Για Φράγγους και Φραγγία λέει.

    Θεοφάνης

    Τούτῳ τῷ ἔτει νεωτερισμοῦ γεγονότος ἐν Γαλλίαις ὑπὸ Ἀμάνδου καὶ Αἰλιανοῦ Μαξιμιανὸς ὁ Ἐρκούλιο

    πολλοὺς τῶν φίλων συμποσίοις τιμῶν ἠγαπᾶτο πάνυ παρὰ τῶν Γάλλων τῷ πικρῷ ∆ιοκλητιανοῦ καὶ τῷ φονικῷ Μαξιμιανοῦ τοῦ Ἐρκουλίου συγκρινόντω

    Τούτῳ τῷ ἔτει Κωνσταντῖνος ὁ θειότατος καὶ χριστιανικώτατος Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν ἐν Γαλλίαις καὶ Βρεττανίᾳ

    Τούτῳ τῷ ἔτει καὶ Κώνσταν, τὸν υἱὸν αὐτοῦ, Κωνσταντῖνος ὁ μέγας προεβάλετο καίσαρα καὶ ἀπέστειλεν εἰς Γαλλίας.

    ἐξορίσαι τὸν μέγαν Ἀθανάσιον εἰς Τρίβεριν τῆς Γαλλίας

    Ἰουλιανόν, τὸν ἀδελφὸν Γάλλου, ἐκ τῆς φυλακῆς ἐξαγαγὼν καίσαρα προβάλλεται καὶ εἰς Γαλλίας ἐκπέμπε

    Οὐαλεντινιανοῦ δὲ τοὺς πρέσβεις ἐρωτῶντος, εἰ πάντες οἱ Σαυρομάται τοιοῦτοί εἰσι τοῖς σώμασιν οἰκτροί, καὶ αὐτῶν εἰπόντων, ὅτι «τοὺς κρείττονας πάντων ὧδε ἔχεις καὶ ὁρᾷς,» ἀνακράξας βιαίως ἔφη· «δεινὰ Ῥωμαίων ἡ βασιλεία ὑπομένει εἰς Οὐαλεντινιανὸν λήξασα, εἰ Σαυρομάται τοιοῦτοι ὄντες Ῥωμαίων κατεξανίστανται.» ἐκ δὲ τῆς διατάσεως καὶ τοῦ κρότου τῶν χειρῶν φλεβὸς ῥαγείσης καὶ πλείστου ἀναδοθέντος αἵματος, ἔν τινι φρουρίῳ Γαλλίας θνήσκει μηνὶ ∆ίῳ ιζʹ ἰνδικτιῶνος

    τὴν ἀδελφὴν Ὀνωρίου ἀπὸ πατρὸς Πλακιδίαν, μικρὰν οὖσαν παρθένον, πρὸς τὸ οἰκεῖον ἔθνος ἀπῆλθεν εἰς τὰς Γαλλίας.

    Τούτῳ τῷ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς οὐ μόνον Βρετανίαν καὶ Γαλλίαν καὶ Ἱσπανίαν

    οἱ δὲ Ἰσίγοτθοι μετὰ Ἀλάριχον τὴν Ῥώμην πορθήσαντες εἰς Γαλλίας ἐχώρησα

    Κώνστας δὲ ἐν τῇ δύσει Φράγγους ἐπόρθησεν.

    Ζήνωνος αὐτοῖς ἐπιτρέψαντος, τῆς ἑσπερίου βασιλείας ἐκράτησαν. οἱ δὲ Οὐανδῆλοι Ἀλανοὺς ἑταιρισάμενοι καὶ Γερμανοὺς τοὺς νῦν καλουμένους Φράγγους,

    Στέφανος δέ, ὁ πάπας Ῥώμης, προσέφυγεν εἰς τοὺς Φράγγους.

    Κάρουλον, βασιλέα τῶν Φράγγων

    κ.α.

  224. cronopiusa said

    192
    Το ναυάγιο των νηπίων: Πώς η Ιταλία άφησε 60 παιδιά να πνιγούν (το ντοκουμέντο της Λ’Εσπρέσσο)
    «Παρακαλώ, βιαστείτε»

  225. Corto said

    227:
    Ριβαλντίνιο ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση!
    Συνδυάζοντας τα αποσπάσματα που παραθέτεις με αυτό που μας δίνει ο Sarant στο σχ.37, βλέπω ότι υπάρχουν κάποιες, έστω και σπάνιες, αναφορές στην χώρα των Φράγκων ως Γαλλία.
    Εκκρεμεί να δούμε αν αναφέρονται και οι κάτοικοι του Φράγκικου βασιλείου ως Γάλλοι.

  226. Ριβαλντίνιο said

    @ 229 Corto

    Παρακαλώ, δεν κάνει τίποτα. Μερικά ακόμη ( δυστυχώς αυτό Εκκρεμεί να δούμε αν αναφέρονται και οι κάτοικοι του Φράγκικου βασιλείου ως Γάλλοι. δεν κατάφερα να το βρώ. Ίσως κάποιος άλλος φίλος βοηθήσει).

    Στον Κίνναμο δεν βρήκα ούτε Γάλλους/Γαλλία ούτε Φράγγους/Φραγγία.

    Κοσμάς Ινδικοπλεύστης :

    Ἀπὸ τῆς οὖν Τζίνιστα, ὡς ἀπὸ σπαρτίου, ὀρθῶς ἐπὶ
    τὴν δύσιν τις μετρῶν τὰ διαστήματα τοῦ μήκους τῆς γῆς
    εὑρήσει πλέον ἔλαττον μονῶν υʹ ἀπὸ μιλίων λʹ. Μετρητέον δὲ
    οὕτως· ἀπὸ τῆς Τζίνιστα ἕως τῆς ἀρχῆς τῆς Περσίδος πᾶσα ἡ
    Οὔννια καὶ Ἰνδία καὶ ἡ Βάκτρων χώρα εἰσὶ περί που μοναὶ ρνʹ,
    εἰ μή τι πλείους, οὐκ ἔλαττον· καὶ πᾶσα ἡ Περσῶν χώρα μο-
    ναὶ πʹ· καὶ ἀπὸ τοῦ Νίσιβι εἰς Σελεύκειαν μοναὶ ιγʹ· καὶ ἀπὸ
    Σελευκείας εἰς Ῥώμην καὶ Γάλλους καὶ Ἰβηρίαν, τοὺς νῦν
    λεγομένους Ἱσπανούς, ἕως Γαδείρων ἔξω εἰς τὸν Ὠκεανόν,
    μοναὶ ρνʹ καὶ πλέον, ὡς γίνεσθαι τὸ πᾶν μοναὶ υʹ πλέον
    ἔλαττον.

    Ὁμοίως πάλιν Κιλικίαν, Ἀσίαν, Καππαδοκίαν, Λαζικὴν καὶ
    Πόντον καὶ τὰ ὑπερβόρεια μέρη Σκυθῶν καὶ Ὑρκάνων,
    Ἑρούλλων, Βουλγάρων, Ἑλλαδικῶν τε καὶ Ἰλλυρίων, Δαλ-
    μάτων, Γότθων, Σπανῶν, Ῥωμαίων, Φράγγων καὶ λοιπῶν
    ἐθνῶν μέχρι τῶν Γαδείρων τοῦ Ὠκεανοῦ

    Αγαθίας :
    Πρόσοικοί τε γάρ εἰσι τῇ Ἰταλίᾳ καὶ ἀγχιτέρμονες τὸ γένος τῶν Φράγγων. εἶεν δ’ ἂν οὗτοι οἱ πάλαι ὀνομαζόμενοι Γερμανοί. δῆλον δέ· ἀμφὶ Ῥῆνον γὰρ ποταμὸν οἰκοῦσι καὶ τὴν ταύτῃ ἤπειρον, ἔχουσι δὲ καὶ Γαλλιῶν τὰ πλεῖστα, οὐ πρότερον πρὸς αὐτῶν κατεχόμενα, ἀλλ’ ὕστερον ἐπικτηθέντα, καὶ τὴν Μασσαλίαν πόλιν, τοὺς Ἰώνων ἀποίκους. ταύτην γὰρ δὴ πάλαι Φωκαεῖς ἐξ Ἀσίας ὑπὸ Μήδων ἀναστάντες κατῴκισαν, ∆αρείου τοῦ Ὑστάσπεω Περσῶν βασιλεύοντος, καὶ νῦν ἐξ Ἑλληνίδος ἐστὶ βαρβαρική· 😦 😦 τὴν γὰρ πάτριον ἀποβεβληκυῖα πολιτείαν τοῖς τῶν κρατούντων χρῆται νομίμοις. φαίνεται δὲ καὶ νῦν οὐ μάλα τῆς ἀξίας τῶν παλαιῶν οἰκητόρων καταδεεστέρα. εἰσὶ γὰρ οἱ Φράγγοι οὐ νομάδες, ὥσπερ ἀμέλει ἔνιοι τῶν βαρβάρων, ἀλλὰ καὶ πολιτείᾳ ὡς τὰ πολλὰ χρῶνται Ῥωμαϊκῇ καὶ νόμοις τοῖς αὐτοῖς καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως ἀμφί τε τὰ συμβόλαια καὶ γάμους καὶ τὴν τοῦ θείου θεραπείαν νομίζουσιν.

    Σούδα :
    Φαβωρῖνος, Ἀρλεάτου τῆς ἐν Γαλλίᾳ πόλεως, ἀνὴρ πολυμαθὴς κατὰ πᾶσαν παιδείαν …

    ( Έχει και «Γαλλογραικία» [ η γνωστή Γαλατία] στην Μ.Ασία : Ὅτι Βουκελλάριοι Ἑλληνογαλάται ὀνομάζονται καὶ ἡ τῶν Βουκελλαρίων χώρα Γαλογραικία. Γαλλογραικία: ἡ τῶν Βουκελλαρίων χώρα. οἱ αὐτοὶ καὶ Ἑλληνογαλάται ὀνομάζονται. )

    Στέφανος Βυζάντιος
    Γαλλία, εντός των Άλπεων χώρα. Οι οικήτορες Γάλλοι.

    Φράγγοι, έθνος της Ιταλίας, των Αλπέων ορών εγγύς. Παρθένιος ο Φωκαεύς πρώτω.

  227. Ριβαλντίνιο said

    Παγιδεύτηκα !!! 😦 😦 😦

    Κλαψ, κλαψ, κλαψ…
    Λυγμ, λυγμ, λυγμ ….

  228. sarant said

    Το 230, που τώρα απελευθερώθηκε

  229. Corto said

    230:

    Ριβαλντίνιο, και πάλι εξαιρετικά όλα αυτά. Από το απόσπασμα που παρέθεσες, εικάζω ότι ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης (6ος μ.Χ αιώνας) διακρίνει τους Γάλλους από τους Φράγγους.
    Επίσης πολύ σημαντικό μου φαίνεται το γεγονός ότι αναφέρει ζευγαρωτά, ας πούμε, τους Ελλαδικούς και τους Ιλλυριούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: