Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Αφού μας θύμισαν την Οδύσεια του Καζαντζάκη…

Posted by sarant στο 14 Μαΐου, 2017


Άλλο φιλολογικό άρθρο είχα σκοπό να δημοσιεύσω σήμερα, αλλά με άρπαξε από το μανίκι η επικαιρότητα -δεν γίνεται κάθε μέρα (παρα)πολιτικός καβγάς για ένα λογοτεχνικό έργο! Εννοώ βέβαια την Οδύσεια του Καζαντζάκη, που πολυτελές ομοιότυπο της πρώτης έκδοσης του 1938 χάρισε ο Αλέξης Τσίπρας στους Κινέζους επισήμους στο Πεκίνο. Το όλο θέμα θα περνούσε απαρατήρητο (ποιος προσέχει τα δώρα των επισήμων και ποιος τα θυμάται; ) αν δεν ήταν η παχυλή αμάθεια και η αντιπολιτευτική εμμονή των ανάξιων εραστών της αριστείας, που με μπροστάρη τον Σκάι και διάφορα στελέχη της ΝΔ βγήκαν στα κεραμίδια για να κράξουν τον… ανορθόγραφο τίτλο του βιβλίου ή το κακέκτυπο αντίτυπο που χάρισε ο Τσίπρας, δείχνοντας έτσι ότι αγνοούσαν πως ο Καζαντζάκης, πέρα από τη μετάφραση που έκανε στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου μαζί με τον Κακριδή, που είναι πασίγνωστη επειδή πολλές γενιές μαθητών τη διδάχτηκαν στο Γυμνάσιο, είχε επίσης γράψει κι ένα δικό του ποίημα, την Οδύσεια, ένα μνημειώδες αν μη τι άλλο για το μέγεθός του έργο με 33.333 στίχους (δηλαδή εκτενέστερο από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου μαζί).

Αυτήν την Οδύσεια ο Καζαντζάκης την έγραφε πολλά πολλά χρόνια -αν διαβάσετε τα 400 γράμματά του στον Πρεβελάκη θα δείτε τον διαρκή αγώνα και την αγωνία του. Ακόμα κι όταν έγραφε άλλα έργα, δούλευε παράλληλα και την Οδύσεια -για παράδειγμα, στην επιστολή αρ. 55, σταλμένη τον Ιούνιο του 1928 από τη Μόσχα, «Δουλεύω καλά και κάποτε γράφω σκορπιστά μερικούς στίχους Οδύσεια«. Ή, τον Ιούνιο του 1931 από το Gottesgab (Μπόζι Νταρ στα τσέχικα, πόλη της τότε Τσεχοσλοβακίας στα σύνορα με τη Γερμανία): «Γαλήνη, ήλιος, έλατα, μυρωδιά νιοθέριστου χόρτου -και μπροστά μου πάλι το πέλαγο της Οδύσειας«. Εφτά φορές θαρρώ έγραψε όλο το έργο από την αρχή, ώσπου να εκδοθεί το 1938, σε 301 αντίτυπα, σε μονοτονικό σύστημα και με απλοποιημένη ορθογραφία -χωρίς διπλά σύμφωνα, χωρίς αυ και ευ. Γι’ αυτό, Οδύσεια.

Στην Β’ έκδοση του 1957, τηρήθηκε η ορθογραφία της εποχής, άρα πολυτονικό, διπλά σύμφωνα, αυ και ευ. Δεν είμαι ειδικός στον Καζαντζάκη και δεν ξέρω για ποιο λόγο έγινε αυτό. Την επιμέλεια την είχε ο Ε. Κάσδαγλης, πάντως, στον οποίο ο Καζαντζάκης έστελνε διαρκώς γράμματα από το εξωτερικό, δίνοντάς του εντολή να αλλάξει τον τάδε ή τον δείνα στίχο, ενώ του είχε δώσει και το ελεύθερο να κάνει μικροαλλαγές για λόγους μέτρου στο κείμενο. Από τότε, Οδύσσεια -στην τρέχουσα έκδοση που θα βρείτε στα βιβλιοπωλεία. Αλλά η πολυτελής επανεκτύπωση της πρωτης έκδοσης, που έγινε το 2006, κράτησε φυσικά τον αρχικό τίτλο -και αυτό το αντίτυπο δωρίστηκε στο Πεκίνο.

Δεν ξέρω αν έχει γίνει σύγκριση της πρώτης με τη δεύτερη έκδοση για να φανούν οι αλλαγές, ούτε αν έχουν σωθεί όλα τα προηγούμενα σχεδιάσματα του έργου. Κάποια αποσπάσματα έχουμε από τις προηγούμενες μορφές και για να πάρετε μια ιδέα, δίνω στο τέλος του άρθρου ένα μικρό κομμάτι. Οπωσδήποτε, το τεράστιο μέγεθος του έργου δυσχεραίνει τέτοιες μελέτες. Ούτε υπάρχει, θαρρώ, πλήρες γλωσσάρι της Οδύσειας, που θα ήταν ηράκλειο έργο. Ο Πρεβελάκης ξεκίνησε το 1932 να κάνει γλωσσάρι και τελείωσε το πρώτο μισό (ραψωδίες Α-Κ) βασισμένος όμως σε χειρόγραφο της Οδύσειας που τελικά υπέστη αρκετές τροποποιήσεις ώσπου να τυπωθεί. Έτσι το γλωσσάρι του, που μπορείτε να το βρείτε στο Διαδίκτυο ενταγμένο σε πανεπιστημιακή διατριβή, καταχωρεί και λέξεις που δεν συμπεριλήφθηκαν τελικά στην έκδοση του 1938.

Με την ευκαιρία, μια διευκρίνιση για τις λέξεις του Καζαντζάκη. Χτες, σε κάποια διαδικτυακή συζήτηση, είδα να διατυπώνεται η άποψη ότι «ο Καζαντζάκης χρησιμοποιεί χιλιάδες δικές του λέξεις». Δεν είναι ακριβές αυτό, παρά μόνο στις σύνθετες και παράγωγες λέξεις, όπου πράγματι ο Καζ. όπως και κάθε συγγραφέας φτιάχνει δικές του λέξεις -ας πούμε, δροσόκορμος (με δροσάτο κορμί) ή κυπαρισσοφραγή (φράχτης από κυπαρίσσια). Αλλά οι απλοί όροι είναι όλοι τους (όσους έχω τσεκάρει, τουλάχιστον) υπαρκτές λέξεις της νεοελληνικής και των διαλέκτων της. Σε κάποιο γράμμα προς τον Πρεβελάκη λέει ότι το πολύ να έχει πλάσει δέκα δικές του λέξεις στην Οδύσεια.

Λένε ότι η Οδύσεια δεν διαβάζεται. Έτσι είναι -και δεν είναι έτσι. Ξενίζει το ύφος της, επειδή -σαν όλα τα έπη- είναι φορτωμένη. Ξενίζει και η γλώσσα της, επειδή στην εποχή μας έχουμε αποκτήσει δυσανεξία απέναντι στους παράλληλους λαϊκούς και διαλεκτικούς τύπους, και σε πολλές περιπτώσεις έχουμε χάσει τα λαϊκά συνώνυμα κρατώντας μόνο τα λόγια (αξίζει άρθρο αυτό το θέμα). Στη σημερινή ολιγοτυπία, που οφείλεται βέβαια στην τυποποίηση που έφερε το σχολείο και η τηλεόραση, ενοχλούν τύποι όπως π.χ. χρουσός (αντί χρυσός) παρόλο που δεν δημιουργούν πρόβλημα κατανόησης, ενώ έχουμε χάσει την εξοικείωση με διαλεκτικούς τύπους.

Για αυτούς τους λόγους, και βέβαια εξαιτίας του όγκου της, η Οδύσεια διαβάζεται με κόπο, αυτό θα το αναγνωρίσω, και φυσικά διαβάζεται τμηματικά -πότε πότε, σπάνια όμως, μου αρέσει να βουτάω σε μια σελίδα της για να χαρώ την αναμέτρηση με τον απαράμιλλο γλωσσικό της πλούτο. Βέβαια, όταν ανέβασα στον ιστότοπό μου τις 8 πρώτες ραψωδίες της (βλ. παρακάτω) διάβασα μεγάλα αποσπάσματα.

Υποστηρίζω ότι η Οδύσεια του Καζαντζάκη δεν διαβάζεται στο ίδιο μέτρο που δεν διαβάζεται (από τον αγγλοσάξονα) ο Οδυσσέας ή το Finnegan’s Wake του Τζόις -και επίσης υποστηρίζω ότι συγκρίνω παρόμοια μεγέθη, ίσως τους δυο μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα που δεν πήραν Νόμπελ (Το «μεγάλος» εδώ το εννοώ με βάση το μέγεθος, το πλάτος, τη διάδοση και την επιδραστικότητα του έργου. Από την άποψη αυτή, βρίσκω παράδοξο ότι πήρε Νόμπελ ο Ελύτης και όχι ο Καζαντζάκης· και το λέω αυτό χωρίς να είμαι θαυμαστής του Καζαντζάκη και χωρίς να συμμερίζομαι τις ιδεολογίες του -αλλά τις βουνοκορφές τις ξεχωρίζει κανείς ευκολα).

Οπότε, χρωστάμε χάρη στους αμαθείς του Σκάι επειδή μάς έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσουμε για την Οδύσεια. Θα παρουσιάσω εδώ μια περίληψη του έργου, καμωμένη από τον Καζαντζάκη το 1938, ένα μικρό απόσπασμα απο το Α της Οδύσειας και κάποια λεξιλογικά. Στον παλιό μου ιστότοπο είχα ψηφιοποιήσει και δημοσιεύσει, με την πολύτιμη βοήθεια φίλου, το ένα τρίτο της Οδύσειας, αλλά το 2014 οι εκδόσεις Ν. Καζαντζάκη ζήτησαν με επιστολή τους να κατεβάσω τα κείμενα, όπως και έγινε. Τι κέρδισαν, απορώ. Εγώ επίτηδες είχα βάλει μόνο το ένα τρίτο σαν δέλεαρ. Λες και τώρα που το έσβησα γίνεται συνωστισμός στα βιβλιοπωλεία… Τέλος πάντων, ελπίζω τώρα που βάζω καμιά εξηνταριά στίχους να μην υπάρχει πρόβλημα.

Περίληψη της Οδύσειας

Στην επιστολή 256 προς Πρεβελάκη (Δεκέμβριος 1938) ο Καζαντζάκης δίνει την εξής περίληψη της Οδύσειας, για να χρησιμεύσει για τις παρουσιάσεις του βιβλίου, που μόλις είχε εκδοθεί. Την παραθέτω εδώ με την ορθογραφία επικαιροποιημένη:

Η νέα Οδύσσεια αρχίζει όπου τελεύει η Οδύσσεια του Ομήρου. Αποτελούμενη από 33.333 17σύλλαβους στίχους, δίκαια ονομάστηκε «το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής».

Ο Οδυσσέας, αφού σκότωσε τους μνηστήρες, πλαντούσε μέσα στο μικρό του νησί⋅ δε χωρούσε πια στη γυναίκα, στο γιο, στους παλιούς θεούς του, στην πατρίδα, κι αποφάσισε να φύγει πάλι από την Ιθάκη και να επιχειρήσει το στερνό του, το αγύριστο ταξίδι.

Διάλεξε λοιπόν μερικούς συντρόφους όπως τους πεθυμούσε: ψυχές γενναίες και λεύτερες, σώματα γερά, σκάρωσε καινούριο καράβι, πάντρεψε το γιο του με τη Ναυσικά για να του κάμουν εγγόνι να μη χαθεί η γενιά του, κι ένα πρωί έκαμε πανιά κι ανοίχτηκε στο πέλαο.

Άρχισε το μέγα στερνό ταξίδι. Άραξε πρώτα – πρώτα στο λιμάνι της Σπάρτης, ανέβηκε στην ξακουσμένη πολιτεία, γλίτωσε τον παλιό του συμπολεμιστή Μενέλαο από την ανταρσία του λαού, έφαγε κι ήπιε και κουβέντιασε μαζί του, άρπαξε την Ελένη, που πλαντούσε κι αυτή μέσα στη νέα ασήμαντη καθημερινή ζωή, κι έφυγε μαζί της.

Αράζει τώρα στην Κρήτη, που βρίσκεται στην παρακμή του μεγάλου πολιτισμού της. Οι βάρβαροι κι οι σκλάβοι, έχοντας τώρα το νέο όπλο, το Σίδερο, συνωμοτούν να ρίξουν το γερο-βασιλιά Ιδομενέα, κι ο Οδυσσέας γίνεται αρχηγός τους.

Μια νύχτα, στο μεγάλο βασιλικό συμπόσιο, ο Οδυσσέας δίνει το σημάδι, κι οι συνωμότες ορμούν: ο βασιλιάς κι οι σαπημένοι αρχόντοι κι οι αρχόντισσες σκοτώνουνται, το Παλάτι της Κνωσού καίγεται, η Ελένη δένει έρωτα μ’ ένα ξανθό βάρβαρο, κι ο Οδυσσέας ξαναμπαίνει με τους συντρόφους στο καράβι κι απλώνει πάλι πανιά κατά νότου.

Αράζει στην Αίγυπτο. Αναβρασμός μέγας κι εδώ, οι σκλάβοι που πεινούν έχουν σμίξει με τους ξανθούς βάρβαρους του Βορρά και θέλουν να ρίξουν τους αρχόντους, τους παραχορτασμένους. Μια στιγμή ο Οδυσσέας διστάζει⋅ μα τέλος παίρνει απόφαση, μπαίνει μπροστά μαζί με τους σκλάβους, μα ο στρατός τους νικιέται, τον πιάνουν οι αρχόντοι και τον ρίχνουν στη φυλακή. Δένει εκεί φιλίες με τους νέους άγριους συντρόφους, και μέσα στην πείνα, στην αγωνία του και στη σκλαβιά της φυλακής πελεκάει σ’ ένα ξύλο το πρόσωπο του νέου Θεού του: φοβερή μάσκα ανήλεη, όλο πληγές και αίματα, σαν τον Πόλεμο.

Κατορθώνει με δόλο να φύγει από τη φυλακή, ξεδιαλέγει πάλι, ανάμεσα στους πολεμιστές, σκλάβους και βάρβαρους, τους πιο άγριους συντρόφους και κινάει μαζί τους πέρα, κατά την έρημο. Και πάει μπροστά, οδηγός, η μάσκα του νέου Θεού.

Φτάνει, πολεμώντας με τις άγριες φυλές, στις πηγές του Νείλου, στην καρδιά της Αφρικής. Εκεί χτίζει την καινούρια πολιτεία του, την οχυρώνει, χαράζει απάνω στο φρούριο τις νέες περήφανες εντολές του Θεού του, νομοθετώντας νέους δίκαιους νόμους. Χαίρεται που θα δημιουργήσει μιαν κοινωνία ελεύτερων, ατρόμητων ανθρώπων.

Μα τη μέρα που έκανε τα εγκαίνια της πολιτείας κι είχε κηρύξει μεγάλη γιορτή, γίνεται σεισμός, ανοίγει η γη και καταπίνει την πολιτεία. Βούλιαξε όλη.

Στα χείλη του γκρεμού που άνοιξε, ο Οδυσσέας, ολομόναχος πια, χωρίς συντρόφους, χωρίς ελπίδα, συγκεντρώνεται σαν ασκητής και μάχεται να νικήσει τη μοίρα. Αργά, ύστερα από φοβερό εσωτερικό αγώνα, το μυαλό του φωτίζεται, η ψυχή του νικάει, σηκώνεται όρθιος και ξαναρχίζει την πορεία.

Πορεύεται πάντα κατά το νότο, συναντάει στη μακρινή του οδοιπορία όλους τους μεγάλους αρχηγούς που έφεραν στους ανθρώπους μιαν καινούρια θρησκεία, μια χίμαιρα, μια νέα κοσμοθεωρία – τ’ αρχέτυπα του Άμλετ, του Δον Κιχώτη, του Φάουστ, του Ομήρου, του Βούδα, του Χριστού. Ζει μαζί τους και μιλάει, μετράει την ψυχή του με την ψυχή τους και τους αφήνει ένα-ένα κι εξακολουθεί μόνος την πορεία.

Φτάνει στην άκρα της Αφρικής, στην αγαπημένη θάλασσα. Γελάει, κυλιέται στα χοχλάδια, παίζει μαζί της. Σκαρώνει το στερνό του καράβι, στενό, μικρό, σα φέρετρο. Αποχαιρετά τη γη, φεύγει. Περνάει την παγωμένη θάλασσα, τρικυμία ξεσπάει, συντρίβεται το καράβι σε άγρια χιονισμένα βράχια.

Παίρνει πάλι το δρόμο, πέφτει σ’ ένα χωριό καμωμένο από χιόνι, όπου οι άγριοι κυνηγοί της φώκιας τον υποδέχουνται σα θεό. Μένει μαζί τους ένα χειμώνα, και την άνοιξη, ως έλιωσαν τα χιόνια, θηκαρώνει σε μιαν πλωτή από δέρμα φώκιας και ξαναπαίρνει πάλι το πέλαγο.

Λάμνει με τα κουπιά στον αβασίλευτο ήλιο, κι έρχεται ήσυχα ο Θάνατος και καθίζει αντίκρα του, στην πλώρα. Είναι απαράλλαχτος με τον Οδυσσέα, γέρος κι αυτός με άσπρα γένια, όλο πληγές. Χαμογελάει ο ένας στον άλλον, αρμενίζουν αμίλητοι, ένα παγόβουνο προβαίνει, πέφτει απάνω στην πλωτή, μα ο Οδυσσέας προφταίνει και σκαρφαλώνει απάνω στο παγόβουνο κι αρμενίζει μαζί του σα να’ ναι καράβι.

Ο Οδυσσέας νιώθει [πως] έφτασε πια η στερνή του ώρα. Αποχαιρετά τις πέντε του αίστησες – την όραση, τη ακοή, τη γέψη, την άσφρηση, την αφή – και τις ευχαριστεί γιατί καλά του δούλεψαν, παράπονο δεν έχει.

Ανοίγει την αγκάλη, σέρνει φωνή, φωνάζει όλους τους αγαπημένους του συντρόφους – τους άντρες, τις γυναίκες που αγάπησε και το πιστό σκυλί του από την Ιθάκη. Ακούν τη φωνή του αφέντη, πετιούνται από τα μνήματα οι παλιοί συντρόφοι και καταφτάνουν⋅ το καράβι του Οδυσσέα γεμίζει πάλι συντρόφους. Χαίρεται ο Οδυσσέας, υποδέχεται όλο χαρά τους συντρόφους, σηκώνει το χέρι, δίνει με ατρόμητη θριαμβευτική φωνή το σημάδι του μισεμού:

«Όρτσα, παιδιά, και πρίμο φύσηξε του Χάρου το αγεράκι».

Στη λευκή σελίδα του χειρογράφου, ο Καζαντζάκης έχει σημειώσει κάποια χωρία της Οδυσσειας, ίσως τα πιο κατάλληλα για ανθολόγηση. Θα παραθέσουμε το πρώτο από αυτά, αλλά πρώτα θα βάλω την αρχή-αρχή του έπους:

Ήλιε, μεγάλε ανατολίτη μου, χρουσό σκουφί του νου μου,
αρέσει μου στραβά να σε φορώ, πεθύμησα να παίξω,
όσο να ζεις, όσο να ζω κι εγώ, για να χαρεί η καρδιά μας.
Καλή ’ναι τούτη η γης, αρέσει μας, σαν το σγουρό σταφύλι
στον μπλάβο αγέρα, Θε μου, κρέμεται, στο δρόλαπα κουνιέται
και την τσιμπολογούν τα πνέματα και τα πουλιά του ανέμου·
ας την τσιμπολογήσουμε κι εμείς, να δροσερέψει
ο νους μας!

Και τώρα οι στίχοι 74-122, αμέσως μετά τον πρόλογο, όπου παρουσιάζεται ο Οδυσσέας να έχει μόλις τελειώσει τη μνηστηροφονία.

Σαν πια ποθέρισε τους γαύρους νιους μες στις φαρδιές αυλές του,
το καταχόρταστο ανακρέμασε δοξάρι του ο Δυσσέας                                   75
και διάβη στο θερμό λουτρό το μέγα του κορμί να πλύνει.
Δυο δούλες συγκερνούσαν το νερό, μα ως είδαν τον αφέντη
μπήξαν φωνή, γιατί η σγουρή κοιλιά και τα μεριά του αχνίζαν
και μαύρα στάζαν αίματα πηχτά κι από τις δυο του φούχτες·
και κύλησαν στις πλάκες οι χαλκές λαγήνες τους βροντώντας.                  80
Ο πολυπλάνητος γελάει πραγά μες στα στριφτά του γένια
και γνέφει παίζοντας τα φρύδια του στις κοπελιές να φύγουν.
Το χλιο πολληώρα φραίνουνταν νερό, κι οι φλέβες του ξαπλώναν
μες στο κορμί σαν ποταμοί, και τα νεφρά του δροσερεύαν·
κι ο μέγας νους μες στο νερό ξαστέρωνε κι αναπαυόταν.                           85
Γλύκανε πια, κι απάλαφρα, σουρτά, μ’ ευωδιασμένο λάδι
το αρμυροτάγαρο άλειψε κορμί και τα μακριά μαλλιά του·
κι ήρθεν η νιότη κι ανθοβόλησε τη χειμασμένη σάρκα.
Κι απά στα χρουσοκέφαλα καρφιά, στο μυρωδάτον ίσκιο,
αράδα τα σκουτιά που του ’φανε το αγνό του ταίρι αστράφταν,               90
με ξόμπλια τρεχαντήρες και θεούς και βιαστικούς ανέμους
τη λιοψημένη χέρα του άπλωσε κι αγάλια ξεδιαλέγει
το πιο φλογάτο κι απλωτά το αναπετάριξε στον ώμο·
κι αχνίζοντας, το μάνταλο τραβάει και δρασκελάει τη θύρα.
Θαμπώθηκαν στον ίσκιο οι δούλοι του, και φλογαντηλαρίσαν                  95
τα καπνισμένα μεσοδόκαρα του πατρικού σπιτιού του·
κι η Πηνελόπη, που άλαλη, χλωμή στο θρόνο προσδοκούσε,
γυρνάει να δει, και παραλυούν τα γόνατά της απ’ τον τρόμο:
«Δεν είναι τούτος που λαχτάριζα χρόνια και χρόνια, Θε μου!
δράκο αναντιάζω σαραντάπηχο ν’ αντροπατάει το σπίτι!»                        100
Ψυχανεμίστη ο μυαλοδόξαρος τη σκοτεινή τρομάρα
της έρμης γυναικός, κι αργά μιλάει στο φουντωμένο σπλάχνο:
«Καρδιά μου, ετούτη που σκυφτή καιρούς σε ακαρτεράει ν’ ανοίξεις
τα κλειδωμένα γόνα και μαζί το θρήνο να χαρείτε,
είναι η γυναίκα που λαχτάριζες παλεύοντας τα πέλαα                               105
και τους θεούς και τις βαθιές φωνές του αθάνατου μυαλού σου!»
Είπε, μα δεν τινάχτηκε η καρδιά στο αντραλεμένο στήθος.
Άχνιζε ακόμα μες στ’ αρθούνια του της νιοσφαγής ο χόχλος,
κι ακόμα τη γυναίκα του βιγλάει στα νέα κορμιά μπλεγμένη,
και θόλωνε ως την κόχευε το αψό, γοργό του μάτι· λίγο                          110
στο μάλε βράσε της σφαγής και τη διαπέρναε το σπαθί του.
Γοργά περνάει και στάθη αλάλητος στο μέγα του κατώφλι·
ο λάβρος ήλιος πια βασίλευε, και γιόμωναν τρογύρα
τα δοξωτά κελάρια κι οι γωνιές ροδογαλάζους ίσκιους.
Στη μέση ο μαύρος κάπνιζε βωμός της Αθηνάς χορτάτος,                       115
και στις μακριές στοές καμπάνιζαν, χλωμές, ξεγλωσσισμένες,
αγαλινά, στη βραδινή δροσιά, κρεμανταλιές οι δούλες.
Γαλήνια πια τα μάτια του τηρούν την αστρομάτα νύχτα
να κατεβαίνει απ’ τα βουνά με τα σγουρόμαλλα κοπάδια·
σαν όνειρο αχνοκαταστάλαξε στα σπλάχνα του κι αρνεύει                     120
το φονικό του μεροκάματο κι ο βρούχος της σαγίτας·
κι η τίγρισσα αναγλείφουνταν καρδιά στα σκοτεινά, χορτάτη.

 

Κάποια λεξιλογικά

Στίχος 81: «γελάει πραγά» = γελάει πράα, ήρεμα. Λέξη κρητική. Ο Καζαντζάκης τη χρησιμοποιεί συχνά στο έργο του. Περιέργως ο Πρεβελάκης δεν την εξηγεί στο Γλωσσάρι (ενώ την παραθέτει εξηγώντας άλλη λέξη) -ίσως τη θεώρησε πανελλήνια γνωστή. Κι άλλες από τις λέξεις που ακολουθούν δεν περιλαμβάνονται στο Γλωσσάρι του Πρεβελάκη.

Στίχος 83: το χλιο νερό = το χλιαρό νερό.

Στίχος 91: με ξόμπλια = με στολίδια (αλλά αυτή η λέξη είναι πανελλήνια)

Στίχος 93: το αναπετάριξε στον ώμο. Το «αναπεταρίζω», ρίχνω ρούχο πάνω μου. Πρόσφατα συζητήσαμε το «αναπεταρίκι», λέξη της Λίμνης Ευβοίας.

Στίχος 95: φλογαντηλαρίσαν. Το ρήμα «αντηλαρίζω» = αντιφέγγω το είχαμε συζητήσει εδώ πρόσφατα.

Στίχος 100: δράκο αναντιάζω σαραντάπηχο.
* Το «αναντιάζω» θα πει αγναντεύω, κοιτάζω καταπρόσωπο -έχει άλλωστε ίδια ετυμολογία: τα ενάντια -> αγνάντια. Η λέξη και σε δημοτικά τραγούδια, «και μια μπρατσέρα ανάντιασε, μαύρα ήτα τα πανιά της», μανιάτικο δημοτικό.
* Σαραντάπηχος, πανύψηλος (ψηλός σαράντα πήχες). Τυπικό σε παραμύθια κτλ.

Στίχος 101: ψυχανεμίστη ο μυαλοδόξαρος. Ο μυαλοδόξαρος, που έχει αιχμηρό μυαλό σαν το δοξάρι (το τόξο), άλλοτε «δοξαρόμυαλος», μπορεί να είναι σύνθετο πλασμένο από τον Καζαντζάκη.

Στίχος 107: αντραλεμένο -ζαλισμένο, συγχισμένο. Μετοχή του ρήματος αντραλεύω, από την αντράλα = ζάλη, σκοτοδίνη, ίλιγγος, μια από τις 366 Λέξεις που χάνονται.

Στίχος 108: της νιοσφαγής ο χόχλος. Ο χόχλος είναι το κόχλασμα.

Στίχος 110: κόχευε. Κοχεύω θα πει κοιτάζω με την κόχη του ματιού.

Στίχος 114: δοξωτά κελάρια. Τα τοξωτά κελάρια δηλαδή. Δοξάρι, να θυμίσω, είναι και στον Ερωτόκριτο το τόξο, όχι το μουσικό σύνεργο (άλλωστε η λ. δοξάριον προέρχεται από τη λ. τοξάριον).

Στίχοι 116-117 καμπάνιζαν … κρεμανταλιές οι δούλες.
* Το «καμπανίζω» εδώ δεν σημαίνει «χτυπάω την καμπάνα» αλλά προέρχεται από τον καμπανό. Καμπανός είναι το καντάρι που ζυγίζουν, μια μακριά ράβδος -κρεμάμε από τον καμπανό αυτό που έχουμε να ζυγίσουμε. Καμπανίζω λοιπόν θα πει σαλεύω, πηγαινοέρχομαι. Κρεμανταλιές είναι οι αρμαθιές, οπότε η φράση να σημαίνει ότι στις στοές του παλατιού πηγαινοέρχονταν αρμαθιές οι δούλες. Άλλωστε, στη μορφή του 1929 ο στίχος είναι «σαλεύαν / αγαλινά, στη βραδινή δροσιά, κρεμανταλιές οι δούλες».

Στίχος 120 αρνεύει = γαληνεύει.

Στίχος 121 ο βρούχος της σαγίτας = η βουή, το μουγκρητό. Ο Οδυσσέας είχε σκοτώσει τους μνηστήρες με το τόξο του.

Επίμετρο:

Σε επιστολή του 1929 ο Καζαντζάκης προς τον Πρεβελάκη παραθέτει το ίδιο απόσπασμα των περίπου 50 στίχων που παρέθεσα παραπάνω. Από το 1929 στο 1938 έχουν γίνει αρκετές αλλαγές. Παραθέτω τους πρώτους στίχους, για σύγκριση:

Σα θέρισε τους γαύρους νιους μες στις φαρδιές αυλές τους, γκρέμισε
ψηλά στο γονικό του τζάκι το δοξάρι του ο Δυσσέας
και διάβη στο θερμό λουτρό το μέγα του κορμί να πλύνει.
Δυο δούλες συγκερνούσαν το νερό, μα ως είδαν τον αφέντη
σύραν φωνή, τι τα μεριά, τα στήθια του κι οι νώμοι αχνίζαν
και μαύρα στάζαν αίματα πηχτά κι από τις δυο του φούχτες.
Και κατρακύλησαν στις πλάκες τα χαλκά ρονιά βροντώντας.
Ο πολυπλάνητος γελάει χωστά μες στα σγουρά του γένια
και γνέφει παίζοντας τα φρύδια του στις κοπελιές να φύγουν.

 

Advertisements

229 Σχόλια to “Αφού μας θύμισαν την Οδύσεια του Καζαντζάκη…”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >με άρπαξε από το μανίκι η επικαιρότητα

    Έσο Έτοιμος!

  2. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    «Σαν πια ποθέρισε τους γαύρους νιους μες στις φαρδιές αυλές του,»

    Mωρέ παλιόγαυροι ήταν οι μνηστήρες ; Ν’αγιάσεις το χεράκι σου και το τοξάκι σου Δύσσα μεγάλε!!

  3. Γς said

    Είναι κι εκείνη η μετάφραση της Οδύσσειας του
    Τζέιμς Τζόυς στα Ιρλανδικά [;]

  4. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Κάθε φορά ψάχνω έναν τρόπο για να μη φαίνεται το «ευχαριστώ» για τα κείμενα μια τυπική υποχρέωση. Νομίζω με το σημερινό δε χρειάζεται.
    (Απορία για το σχόλιο του στίχου 101: Το δοξάρι δεν είναι αιχμηρό. Είναι το τόξο και η χορδή του. Μήπως είναι κάποια άλλη ιδιότητα του μυαλού, η ετοιμότητα όμοια με της τεντωμένης χορδής;)

  5. π2 said

    Δεν σκαμπάζω από Καζαντζάκη. Έχω διαβάσει ελάχιστα έργα του (όχι την Οδύσεια), και τίποτε για τα έργα του. Θυμάμαι όμως ότι μου είχε κάνει εντύπωση μια αριθμητική σύμπτωση. Να είναι άραγε τυχαίο ότι οι στίχοι ενός έργου το οποίο εκτυλίσσεται κατά μεγάλο μέρος στην Αίγυπτο έχουν τον ίδιο ακριβώς αριθμό με τις πόλεις της Αιγύπτου στο Εγκώμιο του Πτολεμαίου από τον Θεόκριτο (Εἰδ. 17.82-84);

  6. Γς said

    3:

    Ναι στα Ιρλανδικά. Σεν Πάτρικ Σάμροκ, Βάζελοι και τέτοια

  7. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Aπίστευτο, αλλά με την ευκαιρία βλέπω ότι ο Οδυσσέας ζεί!
    https://en.wikipedia.org/wiki/Kirk_Douglas

    (Ο Αντίνοος ,τού φαγε ο Καραμανλής το χτήμα στη Ρόδο ,και πήγε απ’τον καημό του νιός…)

  8. ΚΑΒ said

    καλημέρα.

    Μήπως στον α΄ στίχο τού προς σύγκριση αποσπάσματος πρέπει να είναι «γκρέμασε»;

  9. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Κι αφού έχει γράψει τουλάχιστον 33,333 στίχοι , γιατί όταν η λαίδη Άντζελα είπε ότι ο αγαπημένος της ποιητής είναι ο Καζαντζάκης, πέσανε να τη φάνε; ε;;

  10. LandS said

    Όπως το είπες. Ας είναι καλά οι του Σκάι οι ημιμαθείς.

  11. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι από ‘δώ

    Καλά έκανες Νίκο κι έβαλες και τις περιλήψεις του έργου του Κ. και τονίζεις ότι αυτό αρχίζει εκέι που η γνωστή Οδύσσεια τελειώνει, για να μην το μπερδεύουν με την μετάφραση της Οδύσσειας του Όμηρου.

    Λέτε να ξέρει ο Τσίπρας και τίποτα ανέκδοτα μέρη/κεφάλαια της Οδ. του Κ., π.χ. εκεί που φτάνει (μετά την Αφρική) στην Κίνα ;;; και γιαυτό χάρισε αυτή την έκδοση στους Κινέζους;

  12. gpoint said

    Καλημέρα…

    εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο αλλά όχι ανάλογο το τέλος του… δεν ξέρω τι βλέπουν οι άλλοι (και κατά πόσο ενδιαφέρονται) αλλά εμένα μου βγάζει στις διαφημίσεις ραντεβού με Ασιάτισσες…

  13. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Χωρίς πλάκα τώρα, τί είναι οι γαύροι νιοί ρε παιδιά;

  14. Spiridione said

    «το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής» που λέγαμε χτες φαίνεται ότι το είπε ο Μάρκος Αυγέρης
    https://books.google.gr/books?id=tf4-AQAAIAAJ&q=%22%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF+%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%82+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%82%22&dq=%22%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF+%CE%AD%CF%80%CE%BF%CF%82+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%AE%CF%82+%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%82%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj2qKj36u7TAhVDPhQKHa-eCJMQ6AEILjAC

  15. Γς said

    Χάθηκε ένα «σ» όποιος το βρει να το παραδώσει στον Σκάι

  16. Spiridione said

    13. Από το σχολείο δεν θυμάσαι την Ιλιάδα; Πάντα έπεφτε γέλιο στην τάξη με τους γαύρους. Υπερήφανος σημαίνει αν θυμάμαι καλά.

  17. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    16. Μερσί Σπύρο! Δεν θυμάμαι πράμα!

  18. gpoint said

    # 2

    Μα είναι δυνατόν να διαφωνείς με την γραμμή του προέδρου σου ; Ασε που έμαθα πως η εφημερίδα του Μαρινάκη τυπώνεται στου Αλαφούζου !!

    http://www.paok24.com/podosfairo/95070/mitsotakis-alafouzos—marinakis-kata-tis-diaplokis

  19. Γς said

    3:

    Μετά το νησί των Λαιστρυγόνων και με μαύρη καρδιά από το χαμό των φίλων τους, το πλήρωμα του Οδυσσέα έφτασε στο νησί όπου κατοικούσε η μάγισσα Κίρκη.

  20. Spiridione said

    γαύρος αλογομάχος συνήθως.

  21. Δύο σκόρπιες παρατηρήσεις:
    – ένας ακόμα από τους λόγους για τους οποίους δεν διαβάζεται η Οδύσ(σ)εια, είναι η παράδοξη επιλογή του δεκαεπτασύλλαβου στίχου -μιας μορφής που ηχεί ανοίκεια και χωρίς ρυθμό.
    – Η φράση «δίκαια ονομάστηκε «το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής»» νομίζω ότι δεν θα άξιζε να περάσει απαρατήρητη.
    Καταρχήν για τον απροκάλυπτο ρατσισμό της, και κατά δεύτερο για την αρρωστημένη εγωπάθεια και μεγαλομανία της.

  22. Pedis said

    και σε πολλές περιπτώσεις έχουμε χάσει τα λαϊκά συνώνυμα κρατώντας μόνο τα λόγια

    δεν σε πιάνω αφεντικό, τι εννοείς εδώ;

  23. Πέπε said

    Καλημέρα!

    Εξαιρετική αξιοποίηση, εκ μέρους του ιστολογίου, της πάσας που έδωσε η επικαιρότητα. Ξεκινάμε από μια γελοία μπούρδα που γέλαγε ο κόσμος στο τουΐτερ, και φτάνουμε να πάρουμε μια εισαγωγή σ’ ένα από τα πιο γνωστά και άγνωστα ταυτόχρονα κείμενα της λογοτεχνίας μας.

    Ερώτηση:

    Αφού η πρώτη έκδοση, περιορισμένη (301 αντίτυπα) και προφανώς βιβλιοφιλική, είχε ένα Σ, και η δεύτερη και οι μετέπειτα είχαν δύο, και έγιναν ζώντος του Καζαντζάκη, και κυκλοφόρησαν ευρύτερα, είναι άραγε σωστό σήμερα να αναφέρουμε το έργο ως «Οδύσεια»;

  24. FvR said

    Μια ένσταση: οι γενιές των μαθητών στο Γυμνάσιο υπέστησαν, παρά διδάχτηκαν, τις μεταφράσεις των Καζαντζάκη-Κακριδή.

  25. Γς said

    3:

    >Η Κίρκη προειδοποίησε τον Οδυσσέα ότι στο δρόμο του θα συναντούσε τις πανέμορφες Σειρήνες, ανθρωποφάγες γοργόνες, που σε καμιά περίπτωση δεν θα έπρεπε να πλησιάσει και κυρίως δεν θα έπρεπε να παρασυρθεί από το μαγικό τραγούδι τους

    Κι όμως ο Γς ο πολύτροπος έβαλε την όπισθεν κι έπεσε πάνω τους.

    Σειρήνες λέγεται η ταβέρνα που πήγε να γκρεμίσει στη Ραφήνα

  26. Babis said

    Καλημέρα. Δράττομαι της ευκαιρίας, που έλεγαν παλιά, για να κάνω μια ερώτηση. Ξέρει κανείς πως ο Οδυσσέας έγινε Ulysses;

  27. Γς said

    27:

  28. Γς said

    3:

    νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.

  29. Γς said

    27->26

    Εχω λανθασμένη αρίθμηση από ένα σχόλιο που μου κρατάει η Μαρμάγκω

  30. Γς said

    29:
    Μου το άφησε [#28]

  31. π2 said

    16-17: E, ναι, κλασικό σχολικό αστείο ήταν αυτό με τους γαύρους.

    Να σημειώσω εδώ ότι λείπει ακόμη η ληξιαρχική πράξη γέννησης της χρήσης του όρου για τους Ολυμπιακούς. Σχετίζεται ασφαλώς με τη δημοφιλία στα λαϊκότερα στρώματα και την ψαραγορά, αλλά οι εξακριβωμένες λεπτομέρειες λείπουν. Σύμφωνα με παλιούς Ολυμπιακούς, τον όρο τον χρησιμοποίησαν -υποτιμητικά- πρώτοι οι οπαδοί του Εθνικού, με την κυρίαρχη συμπαραδήλωση να αφορά μεγάλο πλήθος ευτελών μονάδων. Διάφορες άλλες ιστορίες που κυκλοφορούν, μεταξύ των οποίων και μία με ψαροκασέλες που μιμήθηκε ο Ιβάν, είναι ατεκμηρίωτα εφευρήματα.

  32. Spiridione said

    24. Εγώ προσωπικά δεν θεωρώ ότι την υπέστην.

  33. Babis said

    #27
    Ευχαριστώ για το δωράκι 🙂

  34. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Πράγματι, αλλά θεώρησα πως κάνει συνεκδοχή. Μπορεί να έχεις δίκιο.

    5 Θα μπορούσε να συνδέεται, πράγματι. Βέβαια το 33.333 έτσι κι αλλιώς έχει συμβολισμούς

    8 κρέμασε είναι, στα 400 γράμματα, σελ. 165

    13 Γαύρος είναι ο περήφανος, ο ασυγκράτητος. Αλλά είναι και το ψάρι, από άλλο δρόμο (θέλει άρθρο). Οι γάβροι λοιπόν προσπαθούν να πείσουν ότι το παρατσούκλι τους προέρχεται όχι από το ψάρι αλλά από την αρχαία λέξη.

    14 Μπράβο βρε Σπύρο, το λύσαμε κι αυτό!

    21 Κι εμένα με ενοχλεί ο 17σύλλαβος το έγραψα και χτες. Και υπήρξε αντίλογος, ότι ταιριάζει καλύτερα για το μακρύ έπος διότι ο 15σύλλαβος λαχανιάζει. Για τη λευκή φυλή, με τα σημερινά μας μάτια είναι όρος πολύ προβληματικός.

    (έπεται συνέχεια)

  35. Γς said

    27:

    Φτου!

    Μπέρδεψα τον Οδυσσέα, Ulysses, με τα Champs-Élysées.

    Ηλύσια Πεδία είναι Μεζεδοπωλείο – Ουζερί – Τσιπουράδικο στου Ζωγράφου. «Ιλίσια Παιδεία»

  36. Πέπε said

    Αρκετές από τις περίεργες λέξεις, που δεν ανήκουν στο φυσικό μου λεξιλόγιο, μου είναι ωστόσο οικείες από μεταγενέστερες γλωσσικές εμπειρίες:

    > > σαν πια ποθέρισε: εδώ στην Κρήτη ακούω όλη την ώρα «πόφαγες;», «ποκάπνισες;» (τέλειωσες το τσιγάρο), «πομίλησε;» (έκλεισε το τηλέφωνο αυτός που προσπαθούσες να πάρεις και δεν τον έβρισκες;) και κάθε άλλο πιθανό σύνθετο με το [α]πό με αυτή την έννοια.

    > > ξόμπλια: με την έννοια «στολίδια» αναφέρεται καμιά φορά όταν μιλάμε (μεταξύ άλλων) για μουσική. Επίσης ξομπλιαστό = ξυλόγλυπτο. Όμως η κυρίως έννοια είναι, νομίζω, κεντήματα.

    > > αναπετάριξε: από αυτή τη λέξη η μόνη μου σχετική αναφορά είναι το αναπεταρίκι που έμαθα, πολύ πρόσφατα, εδώ. Αλλά με ξενίζει ο αόριστος με -ξ-. Γιατί όχι «αναπετάρισε»; Δεν είναι «αναπεταρίχνω», ούτε πρέπει να έχει καμιά σχέση με το ρίχνω.

    > > αντραλεμένο: Τράμπα τραμπαλίζομαι, πέφτω και ντραλίζομαι. Κι αυτό το ‘χουμε ξανασυζητήσει: έχουμε πει ότι δεν είναι τόσο λογικό όσο το «πέφτω και τσακίζομαι», αλλά δεν παύει να είναι η παλιότερη αναφορά από την οποία έμαθα τη λέξη.

    > > αρνεύω: πολύ ζωντανή λέξη, που έμαθα στην Κρήτη. Ηρεμώ κάποιον ή ηρεμώ ο ίδιος.

    > > το δοξάρι κι η σαΐτα: ε αλίμονο, έχουμε διαβάσει και παραμύθια!

    Επίσης, ένα πλήθος λέξεων που ο καθένας τις καταλαβαίνει αλλά που η μορφή τους δε συμφωνεί με την κοινή νεοελληνική, όπως το «χρουσός»* του παραδείγματος, ή «δε βρίσκω παράδειγμα αλλά φαντάζομαι ότι θα το έχει αλλού) το «ήρτα» (ήρθα), παλιότερα με ενοχλούσαν αφόρητα. Το έβρισκα εξυπνακίστικο να προσπαθεί ο Καζαντζάκης να πει ακόμη και τις κοινότερες λέξεις διαφορετικά από όλο τον κόσμο. Αρκετά μεγαλύτερος άρχισα να ανακαλύπτω ότι δεν τις λέει διαφορετικά από όλον, κυριολεκτικά, τον κόσμο: με αφορμή κυρίως τις αναζητήσεις μου για το δημοτικό τραγούδι, και την ανακάλυψη πως ό,τι διαβάζει κανείς π.χ. στον Πολίτη μπορεί κάπου στην Ελλάδα να είναι ζωντανό λειτουργικό ρεπερτόριο που τραγουδιέται από κανονικούς ανθρώπους σε περιστάσεις της ζωής του, αλλά [με αφορμή] και την παρατήρηση των διαλέκτων σε μέρη που επισκεφτόμουν, διαπίστωσα ότι υπάρχουν και άνθρωποι για τους οποίους αυτές οι επιλογές δεν είναι εξεζητημένες αλλά προφανείς και αυθόρμητες.

    Αυτά ως προς τη γλώσσα. Έτσι λοιπόν έφτασα να διαβάζω τον Καζαντζάκη πολύ πιο ανεμπόδιστα απ’ ό,τι στο Γυμνάσιο. (Παρά ταύτα, για μαθητές Γυμνασίου είναι σχεδόν απαγορευτικός. Η σχολική Οδύσσεια Καζ-Κακ της γενιάς μου πρέπει να έδιωξε πολύ κόσμο.)

    Ως προς το ανοίκειο μέτρο, έγραψα σε χτεσινό σχόλιο πώς κι αυτό έφτασε, όχι πολύ δύσκολα, να μου γίνει οικείο.

    Φαίνεται λοιπόν ότι, τουλάχιστον για την περίπτωσή μου, το «δε διαβάζεται» δεν πρέπει να ισχύει. Ας το βάλω στα υπόψη λοιπόν, κάποια στιγμή στη ζωή μου, να προσπαθήσω και την Οδύσ(σ;)εια.

    ________________________

    *χρουσός: Ήταν σαν ενέκδοτο μια ιστορία που μου είχε πει φίλος Δωδεκανήσιος. Μια φορά ήταν με την οικογένειά του σε μια ταβέρνα στην Αθήνα, παρήγγειλαν πιο πολλά απ’ όσα έφαγαν, και είπαν του σερβιτόρου να τους βάλει τα υπόλοιπα στο χρουσάφι. Χρειάστηκαν 4-5 διαδοχικές μεταφράσεις για να καταλήξουν στο «αλουμινόχαρτο»!

  37. sarant said

    22 Είπαμε, θέλει άρθρο. Να φέρω ένα μόνο παράδειγμα που το έχω πρόχειρο.

    Για τη λαϊκή λέξη φυλαχτό, το λεξικό συνωνύμων του Μπαμπινιώτη δίνει 4+2 συνώνυμα: χαϊμαλί, φυλαχτάρι, γκόλφι, βασκαντήρα (λαϊκά), και περίαπτο, εγκόλπιο (λόγια).

    Το Λεξικό του Δαγκίτση, παρόλο που είναι πολύ μικρότερο σε όγκο, δίνει πολύ περισσότερα: αβάσταντο, αλεξιτήριο, βασκαντήρα, γκόλφι, εγκόλπιο, λυκοχαβιά, ματόχαντρα, μουσκάς, ξόμπλι, περίαπτο, τίμιο ξύλο, φετίχ, φταρμιστήρι, φυλαχτάρι, χαϊμαλί.

    Βλέπεις τις λέξεις που χάθηκαν.

    23 Ναι, αν θέλουμε να αναφερθούμε στην πρώτη έκδοση.

    24 Εννοείς ότι θα ήταν καλύτερη μια άλλη μετάφραση -ποια άραγε; Για την Ιλιάδα εννοώ.

    26 Υπήρχε ο παράλληλος τύπος Ολυσεύς/Ολυττεύς στην αρχαιότητα.

  38. sarant said

    36 Όλο σου το σχόλιο είναι πολύ διαφωτιστικό, πολύ χρήσιμο.

  39. π2 said

    34δ: Ενίσταμαι. Δεν ξέρω γαύρους να διατείνονται ότι ο όρος προέρχεται από την αρχαία λέξη και όχι από το ψάρι. Απλώς, στο πλαίσιο της παιγνιώδους παρετυμολόγησης, αποφεύγουμε την απλοποίηση της ορθογραφίας σε γάβρος για να μη χάνεται η σύνδεση με τον (άσχετο) αρχαίο όρο που μας συμφέρει. 🙂

    32: Μαρτύριο δεν το λες ίσως, αλλά ούτε και γλωσσική απόλαυση. Για τους προσανατολισμένους στα φιλολογικά μαθητές είχε, στην καλύτερη περίπτωση, τη χάρη ενός σταυρολέξου. Για τους υπόλοιπους, ήταν μια καλή απόδειξη της επιλογής τους να προτιμούν τα μη φιλολογικά μαθήματα.

  40. sarant said

    39 Κι όμως ξέρω τουλάχιστον 2-3.

  41. dryhammer said

    «χρυσό» στα παιδικάτα μου λέγανε το αλουμινόχαρτο που είχαν τα πακέτα τσιγάρων «κασετίνα» και τύλιγε τα τσιγάρα. Εκείνο που ξεχώριζε απο τη στράντζα, όχι το τωρινό που είναι χαρτί με πάφιλα απο μέταλλο.

  42. Λ said

    Καλημέρα, την Οδύσσεια του Καζαντζάκη προσπάθησα να τη διαβάσω τουλάχιστον τρεις φορές. Η πρώτη προσπάθεια ήταν όταν ήμουν μαθήτρια. Την τρίτη φορά έφτασα μέχρι την τρίτη ραψωδία. Τις δύο πρώτες μέχρι τη δεύτερη. Μετά τη σύνταξη ίσως.

    Αναγνωρίζω λέξεις που χρησιμοποιούμε ακόμα, όπως ο χόχλος/χογλάζω και ο νώμος. Το χλιό (νερό) το λέμε γλιο.

    Για την αντράλα να θυμηθούμε τους στίχους του Βάρναλη
    Αντραλίζομαι, πεινώ
    Σουτ, θα φας στον ουρανό

  43. Πέπε said

    39 & 32:

    Δεν είμαι βέβαιος αν όλοι οι μαθητές εκείνων των γενεών είχαν συνειδητοποιήσει ότι η Οδύσσεια των Καζ-Κακ είναι νεοελληνική μετάφραση κι όχι πρωτότυπο. (Σήμερα, που έχει αλλάξει η ύλη κι έχει Μαρωνίτη, ξέρω θετικά ότι κάποιοι μπερδεύονται.)

  44.  Δημήτρης Κ said

    Δεν έχω ακούσει τι είπε ο Σκάι αλλά η απορία μου είναι ότι δηλαδή εμείς Καζαντζακη θέλαμε να δωρίσουμε στους Κινέζους ή Όμηρο?

    Καθότι τα μεγέθη είναι μη συγκρίσιμα από κάθε άποψη και όχι μόνο από την επίδραση του Ομήρου στον παγκόσμιο πολιτισμό, ειδικά δε με το σχεδόν άγνωστο έργο του Καζαντζακη ακόμη και στην Ελλάδα.

  45. Pedis said

    # 37 22 Είπαμε, θέλει άρθρο. Να φέρω ένα μόνο παράδειγμα που το έχω πρόχειρο.

    Για τη λαϊκή λέξη φυλαχτό, το λεξικό συνωνύμων του Μπαμπινιώτη δίνει 4+2 συνώνυμα: χαϊμαλί, φυλαχτάρι, γκόλφι, βασκαντήρα (λαϊκά), και περίαπτο, εγκόλπιο (λόγια).

    Το Λεξικό του Δαγκίτση, παρόλο που είναι πολύ μικρότερο σε όγκο, δίνει πολύ περισσότερα: αβάσταντο, αλεξιτήριο, βασκαντήρα, γκόλφι, εγκόλπιο, λυκοχαβιά, ματόχαντρα, μουσκάς, ξόμπλι, περίαπτο, τίμιο ξύλο, φετίχ, φταρμιστήρι, φυλαχτάρι, χαϊμαλί.

    Είχα μισοαντιληφθεί τι εννοούσες. Μερσί για το παράδειγμα. (Δεν βγάζω ακόμη νόημα από τη φράση που ξέκοψα κι παρέθεσα στο #22, αλλά δεν είναι τίποτα το σημαντικό. Φοργκέτ ιτ. )

  46. Πέπε said

    44:

    Γιατί όχι Καζαντζάκη;

    Δε χρειάζεται να συγκρίνουμε μεγέθη. Αρκεί που πρόκειται για έναν σημαντικό Νεοέλληνα λογοτέχνη.

    Εντωμεταξύ, στην Ελλάδα ο Καζαντζάκης είναι απείρως πιο γνωστός (ο ίδιος, ως όνομα) από το έργο του. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει και διεθνώς, αλλά με την επίδραση του Ζόρμπα δε Γκρικ δεν το αποκλείω. Οπότε, ευκαιρία να ξεστραβωθεί κι ο Κινέζος. (Δε νομίζω να δυσκολευτεί δα! 🙂 🙂 🙂 )

    Μπορεί και να είναι ένας υπαινιγμός: «Την Οδύσσεια του Ομήρου προεξοφλώ ότι την ξέρεις. Μάθε και κάτι που δεν ήξερες!»

  47. Babis said

    #37
    Ευχαριστώ. Κάτι έμαθα και σήμερα.

  48. Παναγιώτης Κ. said

    Πράγματι ο χρουσός αντί χρυσός δεν δημιουργεί πρόβλημα κατανόησης. Υποθέτω ότι σε πολλούς αναγνώστες, μέσα σε αυτούς και εγώ , είναι μάλλον ακατανόητη η επιλογή παρόμοιων όρων. Σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι το κάνει για …πόζα.
    Διατυπώνει τα νοήματα ακολουθώντας ενίοτε γλωσσικά παράξενες διαδρομές.
    Και όλα αυτά για να μας εκφράσει την μεταφυσική του αγωνία;

    Ερώτηση: Μετά τον Καζαντζάκη υπήρξαν συγγραφείς να έχουν μιμηθεί τι στιλ του;

  49. sarant said

    48 Εξαρτάται -ίσως ο Πρεβελάκης ή ο Μαγκλής.

    46 Συμφωνώ. Ο Καζαντζάκης είναι πολύ γνωστός διεθνώς -βλ και τον Τελευταίο πειρασμό. Και πολύ μεταφρασμένος, και στην Κίνα.

  50. Spiridione said

    43. Την Ιλιάδα εννοείς. Οδύσσεια διδασκόμασταν του Σιδέρη. .

  51. FvR said

    32 37 η ποιητική γλώσσα προσέθετε ένα ακόμα, περιττό (IMHO) στο πλαίσιο εκείνο, επίπεδο μελέτης και δυσκολίας ανάμεσα στον 12-13χρονο, υπό καταναγκασμό το πιο πιθανό- εκτός αν ήταν ο Σπιριδόνε και μερικοί άλλοι, μαθητή και τον Όμηρο.

    Ούτε είμαι σίγουρος ότι σκοπός των Κ-Κ ήταν να χρησιμοποιηθεί η μετάφρασή τους μ’αυτόν τον τρόπο.

    Ποια μετάφραση να χρησιμοποιηθεί; Έλα ντε. Κάποια σε απλή δημοτική και όχι στην Καζαντζάκεια δεν υπήρχε/υπάρχει;

  52. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  53. π2 said

    26/37: Η ερμηνεία της προέλευσης του Ulysses από το Ὀλυσσεύς είναι ήδη αρχαία (Κοϊντιλιανός, Institutio Oratoria 1.4.16: Sic Ὀδυσσεύς, quem Ὀλισσέα fecerant Aeolis, ad ‘Ulixem’ deductus est). Δεδομένου όμως ότι η μορφή που οι ίδιοι οι Ρωμαίοι γραμματικοί θεωρούν ορθή είναι Ulixes, πιθανότερο θεωρείται σήμερα να προέρχεται το λατινικό όνομα από μια άλλη παράλληλη ελληνική μορφή του ονόματος, που μαρτυρείται σε αρχαϊκά αγγεία της Κάτω Ιταλίας ως Ὀλυξεύς, ή Ὠλίξης. Έχει μάλιστα τεθεί εν αμφιβόλω η «ομαλή» προέλευση όλων αυτών των τύπων από το Ὀδυσσεύς, κι έτσι ορισμένοι πιθανολογούν σύμφυρση του ομηρικού με άλλους, ετρουσκικούς ή άλλους, ήρωες.

  54. cronopiusa said

  55. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Νικοκύρη, για το Οδυσσέας -Ulysses
    το etymonline δεν αναφέρει αρχαίο. Αποδίδει την αλλαγή του δ σε λ στο φαινόμενο lachrymose
    ( δάκρυ—>λάκρυ..)http://www.etymonline.com/index.php?term=lachrymose&allowed_in_frame=0
    http://www.etymonline.com/index.php?term=Ulysses

  56. Spiridione said

    51. Δεν πρέπει να καταλάβει ο μαθητής ότι πρόκειται για ένα έπος γραμμένο σε ποιητική γλώσσα; Μπορεί να είχα άγνωστες λέξεις, αλλά δεν με κούραζε, και με έβαζε στην ατμόσφαιρα. Έτσι θυμάμαι τουλάχιστον.

    Σήμερα ποια μετάφραση της Ιλιάδας διδάσκεται; .

  57. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Π2, δεν είχα δει το 53. όταν έγραφα το 55. Δεν ξέρω αν λέω βλακείες ,αλλά είτε υπάρχει ετυμολόγηση από κάποια αρχαία μορφή Ολυσσεύς, είτε είναι αυτό το φαινόμενο μετατροπής του δ σε λ. Σωστά; Και τα δύο μαζί είναι αντικρουόμενα. Τι λέτε;

  58. Πέπε said

    @50:
    > > Την Ιλιάδα εννοείς. Οδύσσεια διδασκόμασταν του Σιδέρη. .

    @51:
    > > Ποια μετάφραση να χρησιμοποιηθεί; Έλα ντε. Κάποια σε απλή δημοτική και όχι στην Καζαντζάκεια δεν υπήρχε/υπάρχει;

    Πρώτον, ευχαριστώ για τη διόρθωση.

    Δεύτερον: συμφωνώ ότι η εκζήτηση, ή αυτό που στο παιδί φαίνεται σαν εκζήτηση και οπωσδήποτε σαν ισχυρό εμπόδιο, …εμποδίζει.

    Όμως, ο τρόπος που χειρίζεται τη γλώσσα ο Καζαντζάκης είναι τόσο ανάλογος με τον χειρισμό του Ομήρου ώστε κατά πάσα πιθανότητα υπήρχε συνειδητή προσπάθεια μίμησης:

    Και ο ένας και ο άλλος γράφουν σε μια «διάλεκτο» που δεν υπήρξε ποτέ ζωντανή, αλλά που αποτελείται από στοιχεία διάφορων ζωντανών διαλέκτων, αντλημένα από όλο το φάσμα (ή από μεγάλο μέρος του φάσματος) της ομιλούμενης γλώσσας. Υπάρχει μια συγκεκριμένη γλωσσική μορφή ως βασικός σκελετός, και διανθίζεται αφενός με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία και αφετέρου με πρωτότυπους ποιητικούς τύπους, που περιορίζονται όμως λίγο πολύ στα όρια αυτού που «κι αν δεν ειπώθηκε, θα μπορούσε να έχει ειπωθεί».

    Σε μια στρωτή ομοιόμορφη δημοτική αυτό θα χανόταν.

    (Θα μου πεις, και τι φταίει ο μαθητής…)

  59. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    Διά τους νέοπας του ιστολογίου , να θυμίσουμε τον Ούζντι (ή κάπως έτσι… δεν έβγαλα και πολύ νόημα τότε…) τη θεωρία Λεώνικου.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/02/12/leonikos/

  60. π2 said

    57: Όχι, δεν είναι αντικρουόμενα, γιατί η μορφή Ὀλυσσεύς θα προερχόταν από τη μετατροπή.

  61. sarant said

    55-57-60 Πάντως, εδώ έχω μια εικόνα από αγγείο που γράφει ΟΛΥΣΕΥΣ

    58 Ναι, θα χανόταν. Από την άλλη, και για να φύγουμε από τον Καζαντζάκη, έχω ακούσει παιδιά που προτιμούσαν τη μετάφραση Μαρωνίτη από τη μτφ του Σίδερη, ενώ εγώ τη βρίσκω πολύ πεζή.

  62. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    60. Α, η μετατροπή υπήρχε και στα Ελληνικά; Νόμιζα ότι το λάκρυμοουζ ήταν λατινικό φαινόμενο.Αυτό κατάλαβα από τα λινκς του etymonline. Δηλαδή από τα ελληνικά στα λατινικά.
    Τεσπά, μπαίνω σε χωράφια που δεν τα κατέω, και σταματάω μπρος στον κίνδυνο να γίνω ΣΚΑΗΣ… 🙂

  63. FvR said

    56 με μια σύντομη αναζήτηση (με επιφύλαξη για ενδεχόμενο λάθος μου, εννοώ): http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-B108/208/1441,4841/

  64. Στον καιρό μου, αμέσως μετά τη μεταρρύθμιση Παπανδρέου-Παπανούτσου, διδαχτήκαμε την Οδύυσσεια του Ζήσιμου Σίδερη και την Ιλιάδα του Πολυλά. Εμμετρες και οι δύο (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αργότερα προτιμήθηκε η πεζή του Μαρωνίτη), αρκετά ποιητικές στη γλώσσα τους και οι δύο (πώς να το κάνουμε, προδίδουμε τον Όμηρο αν τον μεταφράσουμε στη γλώσσα των εφημερίδων), αλλά κατανοητές με πολύ λίγη προσπάθεια από τα δωδεκάχρονα παιδιά που τις διδάσκονταν. Ίσως γίνομαι γεροπαράξενος, αλλά δεν μου φαίνεται παιδαγωγικά σκόπιμη η αντικατάστασή τους από άλλες.

  65. π2 said

    61α: Ναι, ασφαλώς υπάρχουν και Ὀλυτεύς και Ὀλλυτεύς και Ὀλυσεύς και Ὠλυσσεύς και άλλα (και Ὀδυσσεύς φυσικά). Λέω απλώς (δηλαδή λένε απλώς κάποιοι που έχουν ασχοληθεί με αυτά) ότι αυτές οι μορφές δεν εξηγούν το x που θεωρείται μέρος της «κανονικής» λατινικής μορφής.

  66. π2 said

    Η μορφή Ὠλίξης απαντά και στη λυρική ποίηση.

  67. 21β της λευκής φυλής σε αντιδιαστολή με τη Μαχαμπαράτα ας πούμε.

  68. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    67. Οι Ινδοί δεν είναι λευκή φυλή; (εντάξει…με λίγο χρώμα… :mrgreen: )

  69. Spiridione said

    Του Πολυλά δεν την ξέρω, αν είναι καλύτερη, δηλ. πιο ευκολονόητη και διατηρεί και την ποιητικότητα, καλώς την επανέφεραν. Αλλά του Σίδερη (Σίδερης ή Σιδέρης; στο βιβλιονέτ τον έχουν Σιδέρη) πολύ καλύτερη κτγμ από του Μαρωνίτη.

  70. sarant said

    69 Κι εγώ την ίδια γνώμη έχω, αλλά κάποια παιδιά μου είπαν ότι προτιμούν τη δεύτερη επειδή δεν έχει άγνωστες λέξεις.

  71. Πολύ χαίρομαι (63) αν επανήλθε στο Γυμνάσιο η Ιλιάδα του Πολυλά. Δεν το ήξερα.
    Για το 22, ίσως καλύτερο παράδειγμα είναι το «αμανάτι». Όλοι λέμε «του ‘μεινε αμανάτι», πόσοι όμως ξέρουν ότι κυριολεκτικά αμανάτι σημαίνει ενέχυρο; Ωσαύτως, πολλά ονόματα ασθενειών: χτικιό (δεν είμαι σίγουρος αν οι σημερινοί νέοι ξέρουν ότι είναι η φυματίωση), ανεμοπύρωμα (=ερυσίπελας, όχι ότι κι αυτό είναι πολύ γνωστό, όπως διαπίστωσα όταν… το έπαθα, πριν από δέκα χρόνια), σκουλαμέντο (βλεννόρροια), χελώνια (=χοιράδωσις, scrofula)… αν και αυτό είναι μάλλον ευτυχής εξέλιξη, διότι οφείλεται στο μειωμένη σπουδαιότητα αυτών των ασθενειών. Και τον ντοβρουτζά από ´δώ μέσα τον έμαθα, ενώ ήξερα βεβαίως και τη Δοβρουτσά 🙂 και την αποπληξία…
    Πλήθος άλλα παραδείγματα θα υπάρχουν στις «Λέξεις που χάνονται» του Νικοκύρη, που δεν το έχω πρόχειρο εδώ που είμαι τώρα (Θεσσαλονίκη).

  72. Πέπε said

    Της λευκής φυλής:

    Ίσως πρέπει να το εννοήσουμε ως «του πολιτισμού μας»;

    Δεν ξέρω αν η διατύπωση είναι ρατσιστική. Προσκρούει σε ταμπού της εποχής μας, που δεν υπήρχαν τότε. (Χωράει συζήτηση βέβαια το γιατί δεν υπήρχαν.)

  73. to_plintirio said

    Ο καμπανός έχει και μία άλλη σημασία, στη Κρήτη τουλάχιστον, σημαίνει τα μικρά σταφύλια που έχουν μείνει στο αμπέλι μετά τον τρυγητό και τα αφήνεις για να φαν και τα πουλιά όπως λένε.

  74. ΚΑΒ said

    24. Συμφωνώ. Μια φορά μόνο τη δίδαξα,αλλά ταλαιπωρηθήκαμε όλοι.

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τώρα Στο κόκκινο, 105.5 περί «Τα Ψηλά Βουνά» κλπ

  76. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Οι Ινδοί δεν είναι λευκή φυλή; (εντάξει…με λίγο χρώμα… )

    Το θέμα είναι ότι, αυστηρά μιλώντας, δεν υπάρχουν φυλές. Αυτό δεν είναι πολιτική ορθότητα, είναι απλό γεγονός.

    Υπάρχουν άνθρωποι με περισσότερη ή λιγότερη μελανίνη, άνθρωποι με λοξά ή στρογγυλά μάτια, αλλά δεν υπάρχουν υπο-ειδη του ανθρώπου. Άνθρωποι όλων των λεγόμενων «φυλών» μπορούν να διασταυρωθούν και να δώσουν γόνιμους απογόνους. Το μόνο εμπόδιο ειναι η γεωγραφική απομόνωση και οι πολιτισμικές προκαταλήψεις.

    Η διατύπωση «μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής» είναι ατυχεστατη, και δεν δινει καμία πληροφορία. Θα μπορούσε να πει κανείς, πχ, «μεγαλύτερο με εξαίρεση τη Μαχαμπαράτα», ή τα ινδικά έπη, ή κάτι ανάλογο.

  77. […] αναφέρεται σε ανάρτηση του Νίκου Σαραντάκου, ο Καζαντζάκης το Δεκέμβριο του 1938 –όταν το βιβλίο […]

  78. sarant said

    73 Σωστά. Αλλά αυτή η σημασία δεν δίνει ρήμα (καμπανίζω)

  79. Να πω την αμαρτία μου, από την πρώτη στιγμή έχω μείνει με την εντύπωση ότι κάποιος Συριζαίος [σικ, ρε] ειδήμων πάσαρε στην αποστολή για το Πεκίνο το συγκεκριμένο ανάτυπο για να δωριστεί, έχοντας το σχέδιο να τρολάρει τους αυτάριστους [σικ ρε] μετά. Το σημερινό άρθρο του νικοκύρη μεγαλώνει την αμαρτία μου… 🙂

  80. sarant said

    Αυτάριστος -να το σημειώσω.

  81. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Πολὺ ἐνδιαφέρον τὸ σημερινό. Μοῦ ‘δωσε μιὰ γεύση ἀπὸ ἕνα ἔργο ποὺ δὲν εἶχα «ἀγγίξει» ἂν καὶ
    διάβασα Καζαντζάκη σὲ πολὺ μικρὴ ἡλικία, τελειώνοντας τὸ δημοτικὸ -στὴ ζούλα- ἐπειδὴ μοῦ εἶπαν πὼς εἶναι «ἀκατάλληλος» γιὰ τὴν ἡλικία μου. Μέχρι τὴν τρίτη γυμνασίου εἶχα διαβάσει ἀρκετὰ βιβλία του καὶ μὲ εἶχαν ὲπηρεάσει σὲ μεγάλο βαθμό. Τὸ ἴδιο εἶχε συμβεῖ καὶ μὲ ἄλλους συμμαθητές μου. Θυμᾶμαι γράφαμε ἐκθέσεις μὲ λέξεις τοῦ Καζαντζάκη τοῦ στὺλ:

    Ξύπνησε, ἀποταυρίστηκε, τὸν ταυροκοίταξε, «ταυραμπά», μουρμούρισε.

    Μετὰ ἦρθε ἡ Χούντα, τὸ φροντιστήριο, οἱ εἰσαγωγικὲς καὶ πάπαλα ἡ λογοτεχνία.

  82. Avonidas said

    Να πω την αμαρτία μου, από την πρώτη στιγμή έχω μείνει με την εντύπωση ότι κάποιος Συριζαίος [σικ, ρε] ειδήμων πάσαρε στην αποστολή για το Πεκίνο το συγκεκριμένο ανάτυπο για να δωριστεί, έχοντας το σχέδιο να τρολάρει τους αυτάριστους [σικ ρε] μετά.

    Έχεις υπερτιμησει σοβαρά τη νοημοσύνη τους.

  83. Ριβαλντίνιο said

    μα ο Οδυσσέας προφταίνει και σκαρφαλώνει απάνω στο παγόβουνο κι αρμενίζει μαζί του σα να’ ναι καράβι.

    Θα πάγωναν τα οπίσθιά του !

    – Ο Ρόμπερτ Γκρέηβς έλεγε ότι την Οδύσσεια την έγραψε η Ναυσικά.

    – Απ’τον Οδυσσέα λένε οι αρχαίοι πως πήρε και το όνομά της η Λισαβώνα /Ολυσιπών.

    – Πάντως η πραγματικότητα ήταν άλλη. Ο Οδυσσέας σκοτώνεται άδοξα και οι 2 γιοί του τα φτιάχνουν με τις 2 γυναίκες του. Αλλοπρόσαλλα πράγματα.

    @ 2 Νέο Kid Al Kuwaiti

    🙂 🙂 🙂

    @ 31 π2

    Ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος είχε πεί στο κανάλι POLIS ότι το έδωσαν οι Εθνικοί γιατί ο ΟΣΦΠ δεν καταδεχόταν να τους βάλει πολλά γκόλ. Είχα βρεί και μια άλλη θεωρία (εκτός της μπαμπινιώτικης) που αν την ξαναβρώ θα την βάλω.

    @ 67 Δύτης των νιπτήρων

    Οι Ινδοί δεν ανήκουν στην λευκή/ευρωπαϊκή φυλή.
    Στην Π-Λ-Μπ είχα διαβάσει για 9 φυλές :

    1) Ευρωπαϊκή
    2)Αφρικανική
    3)Ασιατική
    4)Αμερικάνικη
    5)Ινδική
    6)Αυστραλιανή
    7)Μελανησιακή
    8 )Μικρονησιακή
    9)Πολυνησιακή

    Υπήρχαν όμως και ανένταχτοι, π.χ.Ινδιάνοι που είχαν γίνει Εσκιμώοι (δεν ξέρουμε αν πρέπει να μπούν στην αμερικάνικη ή ασιατική φυλή), Νεγρίτες της Ασίας κ.α.

  84. > Στον παλιό μου ιστότοπο είχα ψηφιοποιήσει και δημοσιεύσει…

    Δόξα τω wayback machine, τίποτα δεν πάει χαμένο, αλλά ο $^$^&%^&!$@#&^ Όφις που χρησιμοποιούνταν ακρίτως στη δακτυλογράφηση και μετά στο ανέβασμα, φρόντισε να φάει η μαρμάγκα όλη την Ε και όλη τη Θ, και το μεγαλύτερο κομμάτι της Η (στη δεύτερη δόση του Αυγούστου του 09 έγινε το κακό).

    80: Μικρή συμβολή στη λέξη της χρονιάς 2016

  85. Συγνώμη, Αβονίδα, αλλά το κριτήριο της δυνατότητας διασταύρωσης με γόνιμους απογόνους οριοθετεί τα είδη, όχι τις φυλές. Ανθρώπινες φυλές (όχι υποείδη, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, φυλές) υπάρχουν, άλλο αν επιδέχονται ανάμιξη σε οποιεσδήποτε αναλογίες, και άλλο αν τα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά που τις ορίζουν (χρώμα δέρματος, σχήμα χειλιών κλπ.) δεν έχουν καμία περαιτέρω σημασία. Και φυσικά μ´αυτή την έννοια οι Ινδοί του Βορρά ανήκουν στη λευκή φυλή. — Αυτό που είπες, εύλογη αντίδραση στην κατάχρηση της έννοιας της φυλής που έχει γίνει με απαίσια αποτελέσματα στο παρελθόν, μου φαίνεται εξίσου υπερβολικό όσο αν έλεγες ότι δεν υπάρχουν διάλεκτοι επειδή οι ισόγλωσσες δεν συμπίπτουν πάντοτε ή τελείως.

  86. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Σχετικὰ μὲ τὴν μετατροπὴ τοῦ ΟΔΥΣΣΕΥΣ σὲ ULYSSES. Ἡ ἁπλούστερη ἐκδοχή: Σὲ κάποια ἀντιγραφὴ (ἀπὸ κάποιο φθαρμένο πρωτότυπο) τὸ Ο ἔγινε U καὶ τὸ Δ ἔγινε Λ. (Λέμε καὶ καμιὰ *** γιὰ νὰ περάσει ἡ ὥρα).

    Γιὰ τὸ χρουσὸς. Ἡ τροπὴ τοῦ «υ» σὲ «ου» γίνεται καὶ στὴ θερμιώτικη ντοπιολαλιά. (Βλ. «Γιὰ τὸ Μανώλη μας δὲν ξέρω»: ὁ σεβντάς, ὁ βήχας κι ὁ παρὰς δὲ κρούβεται https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/30/martinos-2/)

    @22. και σε πολλές περιπτώσεις έχουμε χάσει τα λαϊκά συνώνυμα κρατώντας μόνο τα λόγια.

    Μπερδεύτηκα κι ἐγὼ μ’ αὐτὰ τὰ λόγια στὴν ἀρχή. Τελικὰ κατάλαβα πὼς δὲν εἶναι οὐσιαστικὸ (λέξεις, κουβέντες) ἀλλὰ ἐπίθετο (ὁ πληθυντικὸς τοῦ λόγι-ο). Νομίζω πὼς εἶναι χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ἀδυναμίας τῆς γραφῆς ν᾿ ἀποδώσει τὴν ἐκφορὰ τοῦ λόγου σωστά.

  87. Babis said

    76,85
    Να προσθέσω και εγώ από την λίγη βιολογία που ξέρω ότι υπάρχουν φυλές ή ράτσες (το τελευταίο δεν το πολυχρησιμοποιούμε για ανθρώπους γιατί δεν είναι πολιτικά ορθό). Δύο άτομα ενός είδους ανήκουν σε διαφορετική φυλή ή ράτσα όταν έχουν έναν αρκετά μεγάλο αριθμό μορφολογικών διαφορών αλλά μπορούν να δώσουν γόνιμους απογόνους.

  88. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @86γ. Μπερδεύτηκα κι ἐγὼ μ’ αὐτὰ τὰ λόγια=>Μπερδεύτηκα κι ἐγὼ μ᾿ αὐτὰ τὰ » λόγια«

  89. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μια αυθεντική σημασία της λέξης κρεμανταλάς.

    «Ο ΚΡΕΜΑΝΤΑΛΑΣ

    Στα βουνά οι τσοπάνηδες κόβουν από τα έλατα έναν κλάδο, τον καθαρίζουν ώστε να μείνη από κάθε κλωνάρι του ένα μικρό μέρος, του κάνουν τη βάση μυτερή, τον μπήγουν στη γη μέσα στην καλύβα τους και από τα κλωνάρια που έχουν μείνει κρεμάνε τα διάφορα πράγματά τους. Τις καπότες τους, τα ταγάρια τους, τις καρδάρες, τις βεδούρες, τα κοφίνια κ.λ.π.. Το ξύλο αυτό, που το μεταχειρίζονται γι’ αυτή τη δουλειά, το λένε οι τσοπάνηδες «κρεμανταλά». Είναι από τα χρησιμώτερα πράγματά τους, αλλά και το ευτελέστερο. Άμα αλλάξουν στανοτόπι, όλα θα φροντίσουν να ταν κουβαλήσουν και μόνο τον κρεμανταλά θα τον πετάξουν, γιατί δεν αξίζει τον κόπο να φορτωθούν κι’ αυτό το πράγμα. Σ’ όποιο βουνό κι’ αν στήσουν την καλύβα τους, κάποιο έλατο θα βρεθή να φτιάξουν έναν κρεμανταλά. ………………………………………………………………………………………………………………………………………….
    Το Ελληνικό κράτος είχεν ανάγκη από έναν τέτοιον κρεμανταλά, για να κρεμάση από αυτόν όλες του τις μικροδουλειές και βρήκε τον δημοδιδάσκαλο, στον οποίον αναθέτει, κοντά στο κύριό του έργο, του κόσμου τις υπηρεσίες. Τον θέλει Γραμματέα της Κοινότητος, γραμματέα των Γεωργικών συνεταιρισμών, υπάλληλο της περιθάλψεως, υπάλληλο στις διάφορες υπηρεσίες, ταχυδρομικές, τηλεφωνικές, στρατολογικές, ταμειακές, φορολογικές, εκλογικές, κοινωνικές, πατριωτικές και άλλες πολλές ….κές.
    ……………………………………….»

    Απόσπασμα από άρθρο του Νίκου Προκοπίδη, προέδρου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, (ΔΟΕ), στο αριθ. 4/ 1 Οκτωβρίου 1924, Διδασκαλικό Βήμα, δημοσιογραφικό περιοδικό των δασκάλων που συνεχίζει να εκδίδεται μέχρι σήμερα.

    Μονοτόνισα, αλλά κράτησα την ορθογραφία.
    Έχω στα χέρια μου αυτό το τεύχος καθώς και το 1ο /15 Αυγούστου 1924 και καμια 20αριά άλλα, μέχρι το 1927, οπότε διασπάστηκε η ΔΟΕ. Σκέφτομαι και την πώληση σε ρέκτη συλλέκτη. Υπάρχουν όλα ψηφιοποιημένα.

  90. Avonidas said

    #85. Άγγελε, δεν είναι έτσι. Πρώτα-πρώτα, η έννοια της φυλής εισήχθη με την πρόθεση να περιγράψει σταθερές και σαφώς οριοθετημένες κατηγορίες. Τέτοιες κατηγορίες δεν υπάρχουν, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο κριτήριο, όπως η δυνατότητα διασταύρωσης που ορίζει το είδος. Κι αν δεν μπορεί κανείς να πει πόσες είναι οι φυλές και σε ποια φυλή ανήκει ένας άνθρωπος, τι νόημα έχει η κατηγορία;

    Ο λόγος που αντιδρώ δεν είναι η πολιτική ορθότητα, είναι καθαρά πρακτικός. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου κάθε άνθρωπος μπορεί, θεωρητικά τουλάχιστον, να ταξιδέψει από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη σε οποιοδήποτε άλλο. Κάθε φορά που δύο άνθρωποι κάνουν ένα παιδί, αυτό το παιδί θα έπρεπε να ανήκει σε κάποια «φυλή», αν οι φυλές είναι κάτι το υπαρκτό. Μέσα σε 2 ή 3 γενιές, θα έπρεπε να ορίσεις εκατοντάδες χιλιάδες «φυλές», για να καλύψεις κάθε περίπτωση, μιας και τα «φαινοτυπικά χαρακτηριστικά» που αναφέρεις μπορούν να υπάρξουν σε απεριόριστους συνδυασμούς. Γιατί λοιπόν να μην ξεφορτωθούμε εντελώς την έννοια της φυλής, και να περιγράφουμε τους ίδιους τους φαινότυπους, αν το επιθυμούμε;

    Οι γλώσσες και οι διάλεκτοι λειτουργούν διαφορετικά. Αν βάλεις ανθρώπους που μιλούν δύο διαφορετικές γλώσσες ή διαλέκτους να ζήσουν μαζί, δεν θα δημιουργήσουν απαραίτητα μια νέα διάλεκτο, που να είναι μίγμα των άλλων δύο. Τουλάχιστον όχι μέσα σε μια γενιά.

  91. ΚΩΣΤΑΣ said

    Συνέχεια στο 89
    » κρεμανταλιές οι δούλες».

    Μήπως εννοεί φορτωμένες, με κρεμασμένα πάνω τους διάφορα πράγματα που τα κουβαλούσαν και τα μοίραζαν στους ανθρώπους του παλατιού;

  92. Πέπε said

    @81:
    > > αποταυρίστηκε

    Άλλη μια πολύ χαρακτηριστική λέξη του Καζαντζάκη. Αρχικά μου φαινόταν ποζεράδικη, αλλά όψιμα διαπίστωσα ότι κι αυτή είναι απολύτως ζωντανή και φυσική στην Κρήτη (και δε μιλώ μόνο για γέρους, για χωριάτες ή για αναλφαβήτους, ούτε για ανθρώπους που προσπαθούν συνειδητά να κάνουν στυλ). Να την προσθέσω κι αυτήν στα παραδείγματα του #36.

  93. Avonidas said

    Δεν ξέρω αν το έχει αναφέρει κανείς ως τώρα: ο θρύλος για το τελευταίο ταξίδι του Οδυσσέα είναι πολύ παλιότερος από την Οδύσεια του Καζαντζάκη, αν και η αφήγηση είναι διαφορετική. Για παράδειγμα, στην Κόλαση του Δάντη, η ψυχή του Οδυσσέα διηγείται στον Δάντη και στον Βιργίλιο πώς ξεκίνησε το νέο του ταξίδι με καινούριους συντρόφους, πώς έφτασε στο Γιβραλτάρ και σάλπαρε από κει στον Ατλαντικό ωκεανό με πορεία προς το Νότο, και είδε «τα αστέρια του άλλου Πόλου». Στο τέλος, κι ενώ ξεχωρίζει στον ορίζοντα του Νότου ένα πανύψηλο βουνό (το Καθαρτήριο), ξεσπάει μια τρομερή τρικυμία, το πλοίο βουλιάζει και πνίγονται, καθώς «το θέλησε Άλλος» (ο Οδυσσέας δεν θέλει καν να προφέρει το όνομα του Χριστιανικού Θεού).

    Μάλιστα, ο Καζαντζάκης έχει μεταφράσει και τη Θεία Κωμωδία, από όσο γνωρίζω σχετικά νωρίς στην καριέρα του. Αναρωτιέμαι αν η ιδέα της Οδύσειας προϋπήρχε στο νου του, ή την εμπνεύστηκε χάρη στην παράδοση που αναφέρει ο Δάντης.

  94. Ριβαλντίνιο said

    Συμπλήρωση στο σχόλιο 83 ( Είχα βρεί και μια άλλη θεωρία… ). Δεν ξέρω αν ισχύει. Είναι από αντιολυμπιακή πηγή. Το 1961 οι ΟΣΦΠίτες ονόμασαν την ομάδα τους «Θρύλο». Τότε περίπου ονομάστηκαν μόνοι τους και «γαύροι» ( = υπερήφανοι ), αλλά οι αντίπαλοι τους έλεγαν «γαύρους» ( = αλαζόνες) ή «γάβρους» ( = βρωμόψαρα ) .

  95. Τρίβλαξ said

    Ευχαριστώ που μου θυμίζετε την προσπάθεια μου να διαβάσω την Οδύσσεια του Καζαντζακη πριν απο 55 περίπου χρόνια, όταν ήμουν φοιτητής αρχιτεκτονικής στην Αμερική. Φυσικά δεν είχα τα απαραίτητα εφόδια, αλλα βρήκα βοήθεια στην Αγγλική μετάφραση του Κίμωνα Φράιαρ (Καλογερόπουλου). Νομίζω οτι έφτασα ως την Αίγυπτο, πριν με διακόψουν μερικά ξενύχτια λόγω παραδόσεως εργασίας.
    Η μετάφραση του Φράιαρ θεωρείται εξαιρετικό εργο, και αν θυμάμαι καλά είχε πάρει και κάποιο σημαντικό βραβείο.
    Λίγα χρόνια αργότερα είχα την τύχη να γνωρίσω τον Φράιαρ στην Αθήνα. Απο την κουβέντα μαζί του θυμάμαι τα εξής:
    —Όταν παρατήρησα πόςο στρωτή και εύκολοδιαβάστη ήταν η μετάφραση του, το απέδωσε στο γεγονός οτι ενσυνείδητα χρησιμοποίησε μονοσύλλαβες και δισύλλαβες λέξεις Αγγλοσαξωνικής προέλευσης, απορρίπτοντας, αν υπήρχε θέμα επιλογής, τις Ελληνικής και Λατινικής προέλευσης.
    —Όταν τελείωσε η μετάφραση, για την οποία είχε συνεργαστεί στενά με τον Καζαντζάκη, μέτρησαν τους στοίχους και βγήκαν 33, 330. Ο Καζαντζάκης του επέτρεψε να προσθέσει τρεις στοίχους δικούς του, πράγμα που και έπραξε. Θέμα για διδακτορική διατριβή η εύρεση των τριών αράδων Φράιαρ;

  96. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Πέπε (36) «σαν πια ποθέρισε»

    Τὸ λένε καὶ στὰ Θερμιά. Ἔχω ξαναγράψει γιὰ τὸν ἁϊ-Γιάννη τὸν Πορνιαστή, τὸν Κλήδονα ποὺ λένε ἀλλοῦ. Στὰ Θερμιὰ τὸν λένε ἔτσι ἐπειδὴ γιορτάζει ὅταν ‘πορνιάζουν, τελειώνουν μὲ τὸ ὄρνιασμα στὶς συκιές.

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    24 – Στόχος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης δεν είναι να διδάξει αλλά να εκπαιδεύσει, γι’ αυτό και λειτουργεί μ’αυτόν τον αντιανθρώπινο και αντιεγκεφαλικό τρόπο και το αποτέλεσμα είναι άριστο, οι απόφοιτοι μισούν την γνώση. Κάνε μιά έρευνα σε όσους αποφοίτους λυκείου ή πανεπιστημίου νωρίζεις και δές πόσοι από αυτούς επεδίωξαν να διευρύνουν τις γνώσεις τους πέρα από το αντικείμενο της όποιας εξειδίκευσής τους και θα δείς πως το ποσοστό είναι τραγικά μικρό, αμελητέο για να το λάβει κανείς υπόψιν.
    Φυσικά υπάρχει και πιο αξιόπιστη έρευνα όπως οι πωλήσεις βιβλίων και η τηλεθέαση. Στα πρώτα, σαρώνουν οι 50 αποχρώσεις του γκρί, και τα Έπη των Δημουλίδου, Μαντά, στην δεύτερη το Σαρβάϊβορ έχει χτυπήσει κόκκινο, και για να το κάνω ακόμα καλύτερο, ψηφίζουμε επανειλημμένα για να μας κυβερνήσουν ηλίθιους κρετίνους τυχοδιώκτες, αφήνουμε απαθέστατα να ελέγχουν την ζωή μας αρχικλέφτες απατεώνες ιδιοκτήτες τραπεζών, ενώ πιστεύουμε κι ελπίζουμε σε αναπόδεικτους ΑΟΡΑΤΟΥΣ θεούς.
    Δεν μπορείς να πείς, η εκπαίδευση είναι ΤΕΛΕΙΑ.☺

  98. Νέο Kid Al Kuwaiti said

    96. Ωραία ιστορία Τρίβλακα! Η μετάφραση λοιπόν ήταν στα αγγλικά που σήμερα λέγονται Anglish ( τα εγγλέζικα που περιέχουν ελάχιστα η καθόλου ρωμανικα κι ελληνικά δάνεια . Κρατούν μόνο τα γερμανικά) Σωστά;

  99. κουτρούφι said

    #36, «ποθέρισε» κλπ
    Στη Σίφνο, επίσης, υπάρχει το [α]πο-ρήμα με την έννοια του τερματισμού αυτού που λέει το ρήμα. Στους παρελθοντικούς χρόνους το [α] μετατρέπεται σε [η]. Από τα πιο συνηθισμένα είναι το «[α]ποψάλλω», που αναφέρεται στο τέλος μιας εκκλησιαστικής τελετής. «[Η]ποψάλανε;» (το λ διπλό) δηλ. τέλειωσε η λειτουργία, ο εσπερινός κλπ;

  100. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @96. Χαιρετῶ τὸν ἐκ προσωπικῆς του ἐπιλογῆς συμπατριώτη μου. Τὶ κάνουνε τὰ Τρίβλακα*; Ἔχει σκάρους φέτος;

    *Τρίβλακα: τοπωνύμιο στὰ νοτιοδυτικὰ παράλια τῶν Θερμιῶν. Τρία πανέμορφα, συνεχόμενα αὐλάκια μὲ τρεῖς ἀπὸ τὶς 93 ἀμμουδιὲς τοῦ νησιοῦ.

  101. Corto said

    Μπορούν να συζητηθούν πολλά θέματα με αφορμή το σημερινό ενδιαφέρον άρθρο.
    Όμως νομίζω ότι ένα πολύ σημαντικό σημείο, στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε, είναι η απαίτηση των εκδόσεων Ν. Καζαντζάκη, να κατέβει η ανάρτηση του αποσπάσματος της Οδύσσειας.
    Χωρίς να παραβλέπω την σημασία των πνευματικών δικαιωμάτων, σε μία εποχή κατά την οποία μέσω διαδικτύου αντιγράφονται και διακινούνται εκατοντάδες χολιγουντιανές κινηματογραφικές ταινίες, παραγωγές αμύθητου κόστους, ή όσον αφορά τα καθ’ ημάς, όταν βρίσκεται στο youtube σχεδόν το σύνολο της ελληνικής δισκογραφίας, μου φαίνεται εντελώς παράταιρο να παραπονεθεί κανείς για την αναπαραγωγή (το 2014!) τμήματος ενός λογοτεχνικού κειμένου, ηλικίας σχεδόν 80 ετών.
    Πολύ περισσότερο επαυξάνεται η αίσθηση της στρέβλωσης, όταν αναλογιστεί κανείς πόσο λίγοι διαβάζουν βιβλία γενικώς και πόσο λιγότεροι διαβάζουν λογοτεχνία, πολλώ δε μάλλον λογοτεχνία αυτού του είδους. Και σε κάθε περίπτωση τέτοια λογοτεχνικά έργα, εκτενή και δυσνόητα, δύσκολα διαβάζονται σε οθόνη, οπότε η μειοψηφία των Ελλήνων που θα ήθελε να διαβάσει την Οδύσσεια, μάλλον θα αναζητούσε την έντυπη μορφή του βιβλίου.

    Και μία φιλολογική ερώτηση:
    Οι ξανθοί βάρβαροι είναι οι Σοβιετικοί; Γιατί εμφανίζονται δις (μία στην Κρήτη και μία στην Αίγυπτο);

  102. ΚΑΒ said

    94.http://www.avgi.gr/article/10812/1545520/to-teleutaio-taxidi-tou-odyssea

    Ο Οδυσσέας δε γύρισε ποτέ στην Ιθάκη. Από το νησί της Κίρκης τράβηξε δυτικά,βγήκε έξω από τις Ηράκλειες στήλες κλπ.

  103. Ριβαλντίνιο said

    @ 102 Corto

    Μπορεί να είναι και οι Γερμανοί. Στην Κρήτη θα το εμπνεύστηκε από τους Δωριείς και στην Αίγυπτο ίσως από τους Φιλισταίους. Βέβαια στην Αίγυπτο είχαν πάει και Γαλάτες ως μισθοφόροι την εποχή των Πτολεμαίων.

  104. 96: https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.114133

  105. gpoint said

    # 86 (26, 34 τέλοςκ.α.)

    Μα Δημήτρη η παλιά προφορά του «ο» ήταν ου κι αυτό φαίνεται σε πάμπολλες λέξεις και ονόματα που μεταπήδησαν στην λατινική stadium π.χ.
    Μόνο λέξεις (sinfonia)που μεταπήδησαν αργότερα όπως ο νεότερος θεός Απόλλων (Apollo) διατήρησαν το ο

    Οσο για το Δ–>Λ (δίσκος και λίσκος) λογικότερο από όλα φαίνεται το «τυπογραφικό» λάθος

    Αυτά από την γκλάβα μου

  106. Mπούφος said

    Αυτά τα αντιφεμινιστικά έργα του παρελθόντος, είτε τα έφκιασε ο Όμηρος, είτε ο Καζαντζάκης, με εκνευρίζουν, λοιπόν τα αποφεύγω και να με συνχωρείτε κιόλας!
    ;-(

  107. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ριβαλντίνιο said (104):
    «Βέβαια στην Αίγυπτο είχαν πάει και Γαλάτες ως μισθοφόροι την εποχή των Πτολεμαίων.»

    Ἀδιάβαστο σὲ πιάνω. Δὲν ἦταν μόνο αὐτοὶ οἱ Γαλάτες ποὺ πῆγαν στὴν Αἴγυπτο. Πῆγαν κι αὐτοί:
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/04/27/asterix-13/

    Καὶ ἦταν στὰ Σ.Ο.Σ. (Τελευταῖο μάθημα) 🙂

  108. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @106. Πάντως ἐγὼ γιὰ πλάκα τό ᾿γραψα, Γιῶργο μου. Ἔκανα καὶ σχετικὴ δήλωση (ντισκλέιμερ, ποὺ λέμε καὶ στὸ χωργιό μου): « (Λέμε καὶ καμιὰ *** γιὰ νὰ περάσει ἡ ὥρα).«

  109. 13, … τί είναι οι γαύροι νιοί ρε παιδιά; …

    Κάτι σαν γαύροι Μαρινάκη!

  110. 109,

    Γουάου, πρέπει να δημιουργήσουμε ειδικό βραβείο γουάου-γάου για τον Σκύλο!

  111. Corto said

    104 (Ριβαλντίνιο):

    Οι Γερμανοί όμως γιατί να συμμαχούν με τους σκλάβους που πεινούν; Εκτός αν εννοείς ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός προπολεμικά συνιστούσε μία αποδεκτή ιδεολογία με κοινωνικές προεκτάσεις κλπ.

    Ειδικότερα για την Κρήτη, ο Καζαντζάκης έχει ξαναγράψει για βαρβάρους που ήρθαν από την Μαύρη Θάλασσα στην Κρήτη, στο νεανικό ανάγνωσμα «στα παλάτια της Κνωσού».

    Την σχετική σκηνή της καταστροφής της Κνωσού απεικόνισε ο χαράτης Α. Τάσσος:

  112. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    84 Δεν το είχα δει 🙂

    86 Δίκιο έχεις, μπερδεύει. Να έγραφα λόγϊα.

    91 Δεν νομίζω

    92 Το αποταυρίζομαι το έλεγε και η γιαγιά μου η μυτιληνιά

    94 Χμ… ενδιαφέρουσα σκέψη

    96 Ευχαριστώ για το σχόλιο! Η μετάφραση του Φράιαρ έχει χαρακτηριστεί Labor of love

    101 Τριαύλακα δηλαδή -πού να το σκεφτεί κανείς!

    102-104 Εγω θα έλεγα απλώς τους Δωριείς. Πάντως όχι οι σοβιετικοί, που ο Καζ τους φαντάζεται ασιάτες.

  113. 112 http://lolsnaps.com/funny/190326/waaff

  114. Ριβαλντίνιο said

    @ 108 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Ωχ, έχεις δίκιο ! Είμαι αδικαιολόγητος ! 🙂

    Λοιπόν το πιο μακρινό που είχα δεί να φτάνουν Γαλάτες ήταν στην Βαβυλωνία (εκτός από τον Αλίξ στο ομώνυμο κόμικ που είχε φτάσει ως την Παρθία 🙂 ) :

    O Ιούδας ο Μακκαβαίος ( Β΄Μακ. Η 19 -20 ) προσπαθεί να εμψυχώσει τους άνδρες του πρίν από μια μάχη με τους Σελευκίδες

    προσαναλεξάμενος δὲ αὐτοῖς καὶ τὰς ἐπὶ τῶν προγόνων γενομένας ἀντιλήψεις καὶ τὴν ἐπὶ Σενναχηρείμ, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδες ὡς ἀπώλοντο, καὶ τὴν ἐν τῇ Βαβυλωνίᾳ τὴν πρὸς αὐτοὺς Γαλάτας παράταξιν γενομένην, ὡς οἱ πάντες ἐπὶ τὴν χρείαν ἦλθον ὀκτακισχίλιοι σὺν Μακεδόσι τετρασχιλίοις, τῶν Μακεδόνων ἀπορουμένων, οἱ ὀκτακισχίλιοι τὰς δώδεκα μυριάδας ἀπώλεσαν διὰ τὴν γενομένην αὐτοῖς ἀπ᾿ οὐρανοῦ βοήθειαν καὶ ὠφέλειαν πολλὴν ἔλαβον. ( = Απηρίθμησεν επίσης εις αυτούς αρχαία παραδείγματα, κατά τα οποία οι πρόγονοί των έλαβον βοήθειαν από τον Θεόν, μάλιστα δε την εναντίον του Σενναχηρείμ βοήθειαν, οπότε εξωλοθρεύθησαν εκατόν ογδοήκοντα πέντε χιλιάδες εχθροί. Τους υπενθύμισε την μάχην, που είχε δοθή εναντίον των Γαλάτων εις την Βαβυλώνα και κατά την οποίαν όλοι- όλοι οι Ιουδαίοι, οι οποίοι είχον έλθει, δια να λάβουν μέρος, εις αυτήν, ήσαν οκτώ χιλιάδες και τέσσαρες χιλιάδες επί πλέον Μακεδόνες. Οι Μακεδόνες όμως αυτοί ημποδίσθησαν και δεν ημπόρεσαν να πολεμήσουν. Αι οκτώ δε μόνον χιλιάδες Ιουδαίοι κατετρόπωσαν και εξωλόθρευσαν εκατόν είκοσι χιλιάδας εχθρών με την βοήθειαν, η οποία τους εστάλη από τον ουρανόν, και με την οποίαν είχαν αποκομίσει τότε μεγάλην ωφέλειαν. )

    Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι το απόσπασμα αυτό έχει κάποιο λάθος ή λέει βλακείες, αλλά άλλοι πιστεύουν ότι έχει κάποια αλήθεια και προτείνουν διάφορες θεωρίες για το τι μπορεί να έγινε (είχα βρεί μερικές στα γκούγκλ μπούκς ).

    @ 113 Corto

    Είχα διαβάσει (χωρίς όμως συγκεκριμένα στοιχεία) ότι ο Καζαντζάκης έτρεφε κάποιο θαυμασμό για το καθεστώς του Μουσολίνι και έλεγα μήπως συνέβαινε το ίδιο και με το ναζισμό.

    βαρβάρους που ήρθαν από την Μαύρη Θάλασσα στην Κρήτη,

    Τότε ίσως να είχε στο νού Λαούς της Θάλασσας (ή Αργοναύτες που σκότωσαν τον Τάλω 🙂 ) και όπως είπες να εννοεί τους Ρώσους .

  115. Avonidas said

    #103. Ίσως αξίζει να αναφέρουμε εδώ ότι ο Οδυσσέας στην Κόλαση τιμωρείται στον Όγδοο Κύκλο, μαζί με τους «δόλιους συμβούλους», για το τέχνασμα του Δούρειου Ίππου. Τόσο ο Βιργίλιος όσο κι ο Δάντης κατάγονται από τη Ρώμη — και ο Τρώας Αινείας θεωρείται ο γενάρχης των Ρωμαίων…

  116. 114
    > 84 Δεν το είχα δει

    Σ’ έχει φάει το φέισμπουκ…

    Η μετάφραση Φράιερ στο 105.

  117. Ριβαλντίνιο said

    Και ο Οδυσσέας στη κόλαση λοιπόν ; !
    Στο Σάουθπαρκ είχα δεί πως είχαν στην κόλαση και τον Γκάντι. Και πάντα αναρωτιόμουν γιατί. Μετά έμαθα ότι είχε συμβουλεύσει την γυναίκα του να μην πάρει φάρμακα για να αντιμετωπίσει μια ασθένειά της, ενώ όταν αυτός βρέθηκε στην ίδια κατάσταση πήρε φάρμακα και σώθηκε. Γι’αυτό μπορεί να πήγε στην κόλαση.

  118. Τριβλαξ said

    99. Δεν ήξερα οτι λεγόντουσαν Anglish. Ευχαριστώ—έμαθα κάτι καινούριο σημερα.

    101. Δεν έχω πέσει με μάσκα ακόμη φετος. Κάνω όμως τις πρωινές μου βουτιές ανελλιπώς απο Μεγαλο Σάββατο—απο το κρεββάτι στην θάλασσα—συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του οφελήμου: γυμναστική και κατούρημα.

  119. 120β

  120. sarant said

    118 Aυτό το κατέβασα ήδη!

  121. Avonidas said

    #119. Βρήκες τώρα κι εσύ να βγάλεις νόημα από το Σάουθ Πάρκ…

    Σε κάποια φάση είχαν πει ότι *όλοι* είναι στην Κόλαση, εκτός από τους Μορμόνους. Για κάποιο λόγο.

  122. Avonidas said

    #121. Η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα! 😛

  123. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Μιχάλης Νικολάου (111).
    Προσοχὴ στοὺς γαύρους. Ἀκόμα κι ἂν προέρχονται ἀπὸ τὸ Γαύριο (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF_%CE%86%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85)

    μπορεῖ νὰ μπατσίσουν
    (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%AF_%CE%86%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85)

  124. Μαρία said

    79
    Έτος Καζαντζάκη το 2017, με αφορμή τα 60 χρόνια από το θάνατό του.

    Αθήνα, Γαλλικό Ινστιτούτο 17 Φεβρουαρίου 2017.
    Πρώτη πανελλήνια εκδήλωση με θέμα Ο Νίκος Καζαντζάκης και η ποίηση: η “Οδύσεια” ή η πορεία ενός ελεύθερου ανθρώπου. Ανάγνωση αποσπασμάτων του μεγάλου αυτού επικού ποιήματος από τους ηθοποιούς Anne – Lise Fritsch (Γενεύη) και Θανάση Λέκκα (Αθήνα), με τη μουσική συμμετοχή των Arte – Facts Ensemble και του κρητικού τραγουδιστή του συγκροτήματος Χαΐνιδες Δημήτρη Αποστολάκη,
    http://www.candianews.gr/2017/01/31/o-diachronikos-ke-pagkosmios-etos-kazantzaki-to-2017-me-aformi-ta-60-chronia-apo-to-thanato-tou/

  125. Corto said

    114 (Sarant), 116 (Ριβαλντίνιο):

    Αν ο Καζαντζάκης απλώς εννοούσε τους Δωριείς χωρίς κάποιον ιστορικό ή πολιτικό συμβολισμό, τότε πιθανότατα αναπαράγει τα στερεότυπα της ιστοριογραφίας της εποχής του, ότι δήθεν οι Δωριείς χάρη στο σίδηρο εισέβαλαν και κατέστρεψαν τον μηκυναϊκό πολιτισμό κλπ.

    Σε ποιο έργο του Καζαντζάκη οι Σοβιετικοί παρουσιάζονται ως ασιάτες;

  126. spiral architect 🇰🇵 said

    Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι, στο Ακρωτήρι κάνουν μυστικά πειράματα κλωνοποίησης μητσοτάκουλων. Το άσχημο είναι ότι, αυτά πετυχαίνουν.

  127. 128 Πετυχαίνουν να αναπαραχθούν, δεν πετυχαίνουν ό,τι άλλο κάνουν.

  128. ΚΑΒ said

    Στη Γαέτα, στο λιμάνι κοντά στη Νεάπολη, ο Αινείας έθαψε την παραμάνα του Γαέτα

    Μόλις χωρίστηκα από την Κίρκη,που πάνω
    από ένα χρόνο με είχε καρφώσει εκεί πλησίον
    στη Γαέτα,όπως αργότερα ο δικός σας
    ο Αινείας την ονόμασε…

    Μετάφραση Τ. Κ. Παπατσώνη

  129. 126: Περιοδεία σ’ όλη την Ελλάδα έχουν http://amis-kazantzaki.gr/

  130. Μαρία said

    131
    Κι όχι μόνο.
    • Κίνα, Πεκίνο, 13 Απριλίου. Προβολή της κινηματογραφικής ταινίας “Zorba the Greek” και συζήτηση.

    • Κίνα, Πεκίνο, 21 Μαΐου. Θεατρική παράσταση

    • Κίνα, Πεκίνο, 1 Ιουλίου. Διάλεξη για τον Καζαντζάκη

    • Κίνα, Πεκίνο, 2 Δεκεμβρίου. Συνέδριο: Ο Καζαντζάκης, μετά από εξήντα χρόνια.

  131. Ούτε οι Πυξ-Λαξ στην τελευταία τους συναυλία.

  132. ΚΑΒ said

    Τον Γεώργιο Βουγιουκλάκη τον γνωρίζετε;

  133. Γς said

    111:

    Don’t mess with Thrylos!

  134. gpoint said

    # 111

    Σε εποχές που δεν κυριαρχούσαν τα υβριστικά συνθήματα (αρχές 60) κλασσικά ήταν τα συνθήματα «Εξω η ψαραγορά» και «Ολυμπικ ντε Κούρελε» για τους γάβρους και «Κουρεάλ ντε Βαλκανί» για τους βάζελους

  135. ΚΑΒ said

    5.Να είναι άραγε τυχαίο ότι οι στίχοι ενός έργου το οποίο εκτυλίσσεται κατά μεγάλο μέρος στην Αίγυπτο έχουν τον ίδιο ακριβώς αριθμό με τις πόλεις της Αιγύπτου στο Εγκώμιο του Πτολεμαίου από τον Θεόκριτο (Εἰδ. 17.82-84);

    ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΝ, ειδ. XVII στ. 82-84

    Τριακόσιες (τρεις εκατοντάδες) πόλεις χτίστηκαν κι ακόμα τρεις χιλιάδες και τριάντα ακόμη χιλιάδες (3 μυριάδες) κι οι τριάδες είναι δυο και οι εννιάδες είναι τρεις μαζί με τις άλλες, στις οποίες βασιλεύει ο γενναίος Πτολεμαίος.

    Δηλ. οι πόλεις είναι 300+3000+30000+6+27=33333

    Ο Διόδωρος Α’ 31,7 γράφει ότι επί Πτολεμαίου του Λάγου (Σωτήρος) στην Αίγυπτο υπήρχαν 30000 πόλεις και χωριά και ο αριθμός αυτός παραμένει μέχρι σήμερα.

    Ίσως ο Θεόκριτος να έγραψε αριθμό πολλαπλάσιο του 3 που θεωρούνταν ιερός.

  136. sarant said

    136 Και ψαροκασέλες

    127 Στην Τόντα Ράμπα, όχι;

  137. Γς said

    Κι απ το Παρίσι
    Μακρόν, κόκκινο χαλί, Προεδρική Φρουρά, Ολάντ στο πλατύσκαλο του προεδρικού μεγάρου.

    Κι άλλα τέτοια. Και ποιος τα προσέχει.

    Aux armes citoyens!
    Formez vos bataillons!
    Marchons, marchons,
    Qu’un sang impur abreuve nos sillons

  138. Corto said

    138 (Sarant):

    Μερσί για την απάντηση! Θυμάμαι ότι και ο Καραγάτσης βάζει τον Λιάπκιν να αυτοαποκαλείται Ασιάτης.

  139. ΚΑΒ said

    139. Κι εδώ υποδοχή από Καμμένο και λοιπούς με τιμές αρχηγού κράτους της αγίας Ελένης με τίμιο ξύλο φυσικά!

    Πολλοί «αρχηγοί» κράτους μαζεύονται.

  140. Παναγιώτης Κ. said

    @125…. Οι…ανδρείοι δεν κάνουν τέτοια πράγματα… 🙂

  141. Reblogged στις Το σημειωματάριο του Χριστόφορου.

  142. leonicos said

    Όντως μεγαλομανής και κάτι παραπάνω

    Απόδειξη αυτό που έγραψε στον τάφο του.

    Ποιος είναι ΟΟΟΟΟΟΟ που δεν φοβάται τίποτα και δεν φοβάται τίποτα και γι’ αυτό είναι ελεύθερος…

    μέσα από τον τάφο.

    Μεγαλοφυής επίσης, κυρίως στις τερτσίνες του.
    Αλλά και φουκαράς κάπου κάπου. Αλλ’ από αυτό ποιος μπορεί να ξεφύγει;

    Αργά λ’ογω Βόλου

  143. Λ said

    Ότι οι Δωριείς ήταν αχαιοί κατώτερης κάστας που υποχρεώθηκαν να πάρουν τα βουνά και αργότερα βρήκαν την ευκαιρία να επιστρέψουν στις πατρογονικές τους εστίες τώρα το μαθαίνω. Φαίνεται ότι η αντίληψη για την κάθοδο των Δωριέων από το βορρά προέκυψε από την λαθασμένη ερμηνεία μιας λέξης στο κείμενο του Ηρόδοτου

  144. Γς said

    144:

    Και λίγη Λιλή Ζωγράφου για να τον ξεκάνουμε, εντελώς

  145. Γιάννης Ιατρού said

    Ενημερωτικά
    με +4% (από -12% το 2014) η Μ(ανταμλιτσα) έσκισε στις τοπικές …. Και μετά μου λέτε για τα 400€-minijobs και τα τοιαύτα!
    Πού ‘σαι μωρέ Λάμπρο 🙂

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μοσχοβόλησε Κρήτη μπρε! Και βρήκε σήμερο να χω του κόσμου τα μπασοδούλεια κι άργησα 🙂

    36/97/100 Ναι! ΄ποθερίσομε όπως΄πομαζώξομε ‘ποχτίσομε κλπ
    Βίρα βίρα κακομοίρα
    να παντρέψομε τη χήρα
    να τση πάρομ΄ένα γέρο
    να τονε ‘χουμε στο θέρο
    κι όντα θα ΄ποθερίσομε
    θα ΄πα τονε γκρεμίσομε…
    παιδικό παιγνοτράγουδο

    89. Κρεμανταλιά ,αρμαθιά,είτε φτιαχτή: κρεμμύδια, πιπεριές σύκα, είτε απ΄το δέντρο τα πολλά μαζί σ΄ένα κλαρί φρούτα ,κεράσια μανταρίνια. Κρεμανταλιά και το παιχνίδι που κρεμιόμασταν σα σταφύλια,με πλεγμένα τα δαχτυλάκια των χεριών από το μπράτσο των μεγάλων και μας κούναγαν πέρα δώθε ή σε στροφή γύρω τους.Καθώς το έγραφα ανέβηκε ένας πανικός από τη μνήμη μου .Κάποια φορά λύθηκαν τα χέρια μου και εκσφενδονίστηκα απ τα χέρια του αδελφού μου και ξύπνησε αδόκητα πενήντα χρόνων τρόμος.

    Αναπεταριξε-αναπεταρίκι /έριξε-πέταξε στις πλάτες το ρούχο. Η κρητικιά μάνα λέει «Ρίξε ένα ρούχο απάνω σου» κι είναι σαν το «ζακέτα να πάρεις» 🙂
    Πέπε, ένα δίκιο τόχεις:Η σχετική κίνηση μοιάζει με αναπετάρισμα πουλιού αν τη σκεφτούμε.

    >> «αναντιάζω» /αγναντεύω, κοιτάζω
    καταπρόσωπο … τα ενάντια -> αγνάντια.
    Ανάδια, και ανάδιο το αγνάντιο: Βγαίνω στ΄ανάδιο να σε θωρώ όντε θα περνάς από πέρα- η μάνα μου- όταν μ΄έστελνε βραδιασμένα για κάποιο θέλημα κι έπρεπε να διασχίσω το σκιερό πέρασμα του ποταμού)

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χλιο το χλιαρό. Απόχλιο,χλιαρούτσικο. Χλιαίνω,γίνομαι χλιαρός. «Δεν τον αφήνει να χλιάνει» ,τον έχει από κοντά,δεν τον αφήνει να χαλαρώσει (μια καταπιεστική σύζυγος, πεθερά κλπ)
    Κι ένα πονηρό του καφενείου δήθεν αίνιγμα
    ΄Πο μέσα ΄που τα γόνατα
    είναι μια βρυσοπούλα
    που βγάνει απόχλιο το νερό
    κι έχει και μαύρα βούρλα

    141 ΚΑΒ τέλος 🙂 🙂

  148. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η «τίγρισσα καρδιά» του, με ξετέλεψε ό,τι και να λέτε, ε Λεώνικε;

    >> Σκαρώνει το στερνό του καράβι, στενό, μικρό, σα φέρετρο. Αποχαιρετά τη γη, φεύγει.

  149. ΚΩΣΤΑΣ said

    148 β
    Καθότι Κρητικιά, και αφού το λέτε έτσι, αίρονται οι αμφιβολίες μου, συντάσσομαι με την άποψή σας. Ευχαριστώ!

  150. Γιουροβίζιον είδαμε; http://lolsnaps.com/upload_pic/791b3f43-invite-australia-to-eurovision-and-it-all-goes-down-from-the.gif

  151. sarant said

    148-149 Έφη, ευχαριστώ για τα σχόλια!

    144 Λεώνικε, κι εμένα μ’ αρέσουν πολύ οι τερτσίνες του.

  152. voulagx said

    #152 Σκυλε, ο τυπος δηλωσε πολυ παραστατικα οτι προκειται για εκδηλωση του κωλου.

  153. Ριβαλντίνιο said

    @ 152 Σκύλος

    Αυτοί της Βρετανικής Κοινοπολιτείας είναι ψιλοκάφροι. Κάτι τέτοια κάνουν και στα αρχαιολογικά μας μνημεία.

  154. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> χρουσός
    όπως χρουσάφι που λέγαμε στο νήμα Της Αγαπώς.
    Να ’χεν η γης πατήματα κι ο ουρανός κερκέλια,
    να πάθιουν τα πατήματα, να ’πιανα τα κερκέλια,
    να δώσω σείσμα τ’ ουρανού, να βγάλει μαύρα νέφη,
    να βρέξει χιόνι και νερό κι αμάλαγο χρουσάφι·
    το χιόν’ να ρίξει στα βουνά και το νερό στσι κάμπους,
    στην πόρτα τση πολυαγαπώς τ’ αμάλαγο χρουσάφι.
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/01/04/mpoukalas-3/#comment-405804

    152. Κώλαση!

  155. 152 κ.α. Ουκρανός φαρσέρ ήτανε. Τον εμπουζούριασαν (δ.ε.ε.λ.)* αλλά όντως στα Μάλια και στο Λαγανά οι Η.Β. κάνουν τα χειρότερα. Οι Ώσσις και οι Καναδοί είναι πιο χαλαροί.

    * διότι εμείς εδώ λεξιλογούμε

  156. Κι ένα παλιομοδίτικο για την τυπογραφία

    http://www.klik.gr/gr/el/stories/deite-bima-pros-bima-tin-kathimerini-diadikasia-ekdosis-mias-efimeridas-sti-dekaetia-tou-40/

    μην φοβάστε, καμία σχέση με Πετράν Κωστόπουλο κιέτσ΄!

  157. Ριβαλντίνιο said

    Τώρα που μου ήρθε στο μυαλό να ρωτήσω μια άσχετη ερώτηση για το δασολόγιο ;
    Ξέρει κάποιος φίλος τι γίνεται αν κάποιος το κλάσει τελείως ; Δηλαδή εγώ μπήκα και μου φάνηκαν πολύ μπερδεμένα. Θα πάθω τίποτα αν το αγνοήσω ;

  158. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    157.* διότι εμείς εδώ λεξιλογούμε
    κι ενίοτε… λοξολογούμε :
    Βλέπω στο ARTE ένα θέμα για την Ελλάδα της κρίσης και τα παιδιά που αναγκάζονται οι γονείς λόγω φτώχιας να τα πάνε σε ιδρύματα.
    ARTE Regards – Les familles grecques démantelées par la crise
    http://www.arte.tv/fr/videos/071437-011-A/arte-regards
    Το ρεπορτάζ γίνεται στο ίδρυμα Χατζηκώνστα και γκουγκλίζω μετά, να μάθω περσότερα και να η άριστη φαμίλια πάλι ομπρός:
    http://www.koutipandoras.gr/article/oi-tzogadoroi-kai-ta-grammateia-toy-idrymatos-xatzhkwnsta

  159. Πέπε said

    @156: https://www.youtube.com/watch?v=xJ60R6Zvbb8!!

  160. Μαρία said

    160
    Πολύ πρωτότυπο.
    https://www.service-public.fr/particuliers/vosdroits/F959

    http://annuaire.action-sociale.org/etablissements/protection-de-l-enfance/foyer-de-l-enfance-175.html

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    162. Ναι,βέβαια! οι εσωτερικοί μαθητές δεν είναι αξιοσημείωτο φαινόμενο γι αυτούς. Αλλά έτσι όπως το έγραψα κι εγώ…
    Είχα νευριάσει ήδη με την επιλογή/ παρουσίαση, πήγα να δω κάτι περισσότερο για το οικοτροφείο κι έπεσα στο δραγουμάνο του βεζύρη και σιχτίρισα.

  162. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  163. Γιάννης Ιατρού said

    59: Kid
    65/66: Π2 κλπ.
    Σχετικά με το όνομα «Οδυσσεύς» έβαλα στην παλιά ανάρτηση του Λεώ ένα σχόλιο για να υπάρχει … 🙂

  164. Pedis said

    # 147 – Δεν ξεχωρίζουν και θα τους μπέρδεψαν.

    Οι μινιτζόμπερς με 5Ε και κάτι ψιλά το καφάσι τη φτηνή μπύρα, μάλλον, δεν θα ξύπνησαν να παν να ψηφίσουν …

  165. Γιάννης Ιατρού said

    166: Λές το 2014 η μπύρα να ήταν ακριβότερη; Αυτό θα το έχει η CDU στο πρόγραμμα στο κεφάλαιο Subversion der Massen 🙂

  166. Spiridione said

    Κάποια εκδοτικά – φιλολογικά για τον Καζ.
    – Π.τ.Θ. Όταν ήταν ο Πάτροκλος Σταύρου επικεφαλής των Εκδόσεων, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξέφραζαν αντιρρήσεις ως προς τη φιλολογική επιμέλεια των εκδόσεων του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, αλλά και την κατοχή των δικαιωμάτων. Ασπάζεστε αυτές τις απόψεις ή έχετε βάλει τελεία σ’ αυτά;
    – Ν.Μ.: Αρπάζοντας την ευκαιρία για την τελεία, έχουμε όντως βάλει τελεία στο παρελθόν και όχι κόμμα ή άνω τελεία. Όντως όσο ζούσε ο Πάτροκλος Σταύρου υπήρχαν όχι απλές διαμάχες αλλά δικαστήρια. Κι αυτά ήταν γεγονότα. Υπήρχε μια μεγάλη διαμάχη της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και του Μουσείου από τη μια με τις Εκδόσεις από την άλλη. Αν και έχω τη δική μου άποψη δεν θα πάρω θέση, γιατί δεν χρειάζεται. Το σημαντικό γι’ αυτό το θέμα ήταν ότι είχε κατηγορηθεί για την επάρκεια των φιλολογικών επιμελειών, αλλά εδώ το πεδίο είναι ασαφές. Κάποιοι θέλουν τα λογοτεχνικά τους βιβλία χωρίς εισαγωγές και επίμετρα, ενώ κάποιοι τα θέλουν και με εισαγωγές και με επίμετρα. Οπότε το θέμα για συζήτηση είναι «ανοιχτό»…
    Η δική μου συνεργασία με τη νέα διευθύντρια των Εκδόσεων, τη Νίκη Σταύρου, που έβαλε την τελεία σε όλα τα κακά του παρελθόντος, ξεκίνησε με τη νέα σειρά των εκδόσεων Νίκου Καζαντζάκη προκειμένου να εμπλουτιστούν με εισαγωγικά και επιμετρικά κείμενα, καθώς επανεκδίδουμε το σύνολο των έργων του Καζαντζάκη από την αρχή με την αφορμή ότι ο κρητικός συγγραφέας έγραφε σε μονοτονικό από το 1920 και εκδιδόταν σε πολυτονικό. Είναι μια δική μου άποψη ότι πρέπει το έργο του Νίκου Καζαντζάκη να εκδίδεται σε μονοτονικό, γιατί γράφτηκε σε μονοτονικό. Παράλληλα διορθώνουμε κάποια λεξιλογικά σημεία, γιατί ο Κάσδαγλης, ένας εξαίρετος φιλόλογος και επιμελητής των εκδόσεων Καζαντζάκη, έτεινε να υιοθετεί τον πιο καθαρευουσιάνικο τύπο, ενώ ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν ένας προοδευτικός νεωτεριστής και ένας επαναστάτης της γλώσσας.
    -ΠτΘ: Αυτά που μας λέτε έχουν μεγάλο ενδιαφέρον και φιλολογικά. Ο εκδότης «διόρθωνε» δηλαδή και τη γλώσσα…
    -Ν.Μ.: Ναι, όχι υφολογικά αλλά γραμματικά γιατί έπρεπε να είναι συμμορφωμένος ο λόγος του Νίκου Καζαντζάκη στην εποχή του για να εκδοθεί. Υπάρχουν μαρτυρίες, σύμφωνα με τις οποίες λέει ο Νίκος Καζαντζάκης, ακόμα και στη Γαλάτεια, «αν είναι να εκδοθεί, να εκδοθεί με τη γλώσσα μου, αλλιώς να μην εκδοθεί». Υπήρχαν κάποιες διαμάχες τις οποίες δεν θα σχολιάσουμε, γιατί αυτές οι διαμάχες τέλειωσαν. Αναφορικά με την κυριότητα των πνευματικών δικαιωμάτων, που με ρωτήσατε, θα πω μονάχα τούτο: Ο γνωστός Πάτροκλος Σταύρου, Υπουργός παρά τω Προέδρω της Κυπριακής Δημοκρατίας, από τον Μακάριο μέχρι και τον Βασιλείου, υιοθετήθηκε από την Ελένη Καζαντζάκη προκειμένου να περάσουν τα πνευματικά δικαιώματα διαμέσου του στην κόρη του Νίκη, που ήταν πνευματική κόρη της Ελένης Νίκου Καζαντζάκη. Ήταν ο μοναδικός σκοπός και στόχος για τον οποίο ο Πάτροκλος υιοθετήθηκε από την Ελένη, γιατί εκείνη αγαπούσε τόσο πολύ τη Νίκη και ήθελε να περάσει η πνευματική παρακαταθήκη του Καζαντζάκη στα χέρια της.

    http://paratiritis-news.gr/article/186044/Nikos-Mathioudakis-O-Kazantzakis-den-anike-stin-elit-den-tha-milouse-mono-gia-logotexnia-alla-ithele-na-milisei-mesa-apo-ti-logotexnia

  167. Μαρία said

    167
    Αποχή 35%
    http://wahl.tagesschau.de/wahlen/2017-05-14-LT-DE-NW/index.shtml

  168. Pedis said

    # 167 – Γιατί, λες να πρόλαβαν να ξυπνήσουν να πάνε να ψηφίσουν οι μινιτζόμπερς στις προηγούμενες;

    Μπορεί.

    Tυχαίνει, όπως τυχαίνει αντί για τους δε να νικήσουν οι μεν. Δεν υπάρχει διαφορά.

    Έτσι κι αλλιώς το έχουν αποδείξει αυτό.

    Συγκυβερνούν μια χαρά όταν χρειάζεται.

  169. Γιάννης Ιατρού said

    169: μικρότερη από τις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, που ήταν περίπου 40% κι άσε τον πέδη να λέει πως κοιμόντουσαν…

  170. Γς said

    Τι σου είναι οι χήρες…

    -Και πολύ αγάπη ο Σταύρος.
    Πήρε.
    Οσο ζούσε.

    Τον θυμήθηκε πριν λίγο στο τηλέφωνο και μου περιέγραφε τις αρετές του. Και κάθε τόσο:

    -Και πολύ αγάπη ο Σταύρος. Πήρε. Οσο ζούσε.

    Μάταια προσπαθούσα να τη σταματήσω.

    Το έκανε όμως μόνη της. Στην αρχή ήταν ο Κώστας που τον ήξερε πριν παντρευτεί το Σταύρο. Ακόμα τον βλέπει . «Τον βλέπει». Αλλά σαν τον Σταύρο…

    -Και πολύ αγάπη ο Σταύρος. Πήρε. Οσο ζούσε.

    Μετά είπαμε και για τον Γρηγόρη. Φίλος του Σταύρου. Που δεν τον ήξερα. [Θά ‘πρεπε;]. Πολύ αγαπησιάρης, αλλά ζηλιάρης. Γενικώς όμως αξιολάτρευτος. Αλλά όχι σαν τον Σταύρο.

    -Και πολύ αγάπη ο Σταύρος. Πήρε. Οσο ζούσε.

    Μου ‘πε και για έναν ακόμα γκόμενο που ήταν πολύ καλός αλλά όχι σαν τον Σταύρο.

    Και την πρόλαβα:

    -Και πολύ κέρατο ο Σταύρος. Πήρε. Οσο ζούσε.

    Και μετά άρχισε να γαβγίζει το σκυλάκι της και είπαμε να πούμε καληνύχτα. Και πήγε να πιάσει ένα άλλο μπουκάλι γιατί αυτό της τέλειωσε…

  171. Corto said

    145:

    Έχει γίνει συζήτηση και στο πρόσφατο παρελθόν εδώ, για την έννοια της καθόδου ή της αναβάσεως κλπ. Ο Βορράς είναι εκτός θέματος, είτε μιλάμε για την κάθοδο των Δωριέων, είτε των μυρίων. Από την Πίνδο υποτίθεται ότι κατέβηκαν οι Δωριείς. Η αντίληψη ότι ο Βορράς είναι «πάνω» είναι νεωτεριστική και επιστημονικώς λανθασμένη.

  172. Γιάννης Ιατρού said

    172: Ρε δεν πας να διαβάσεις το μανιουαλ που σού ΄στειλα χθες; 🙂

  173. Μαρία said

    171
    Μπορεί ο ύπνος να ισχύει για τους πειρατές.

  174. Γς said

    173:

    Και ποιος είναι από πάνω;

    Ποια; Αν προτιμάτε

  175. Γιάννης Ιατρού said

    173: βάλε και κανένα σύνδεσμο ρε Ανδρέα να μην ψαχνόμαστε 🙂

  176. Γς said

    174:

    Ναι!

    Ες αύριον όμως.

    Κουράστηκα σήμερα. Δυο ώρες μπάνιο.

    Και κανείς δεν πρόσεχε την κολυμβητική μου δεινότητα

  177. Pedis said

    # 171 – άντε και πήγαν Γιάννη και ψήφισαν σοσιαλδημοκρατες … και;

    A Γιάννη, για πες μας τίποτα για τα πολιτικά ρουσφέτια στο τζέρμανι, έχουν πάει τα αυτιά μου κάτι ιστορίες που μου ακούγονται γνωστές …

    Πάντως, 5Ε το καφάσι η φτηνή μπύρα αποτελεί, πώς να το πω, κάτι σαν κοινωνικό μέρισμα προς τους αδύναμους …

  178. Γς said

    >5Ε το καφάσι η φτηνή μπύρα

    Είναι κι εκείνη η μετάφραση της Οδύσσειας του
    Τζέιμς Τζόυς στα Ιρλανδικά [;] Σχ 2

  179. Γς said

    Αυτό έπρεπε να δώσει ο Τσίπρας στους Κινέζους. Που έχει δύο σίγμα

    Να ψάχνονται

  180. Γιάννης Ιατρού said

    179: Τι να σου πω ρε Πέδη, ρώτα κανένα πρώην καγκελάριο, αυτός θα ξέρει 🙂

  181. Γς said

    Οδυσσέας ΙΙ. Η Κινέζα που δεν πήδηξες

  182. Pedis said

    # 182 – δεν είχα στο μυαλό μου τα πολιτικά μακρορουσφέρια για την απόσκοπτη λειτουργία της «ελεύθερης και χωρίς παρεμβάσεις αγοράς» , αλλά τα μικρορουσφέτια προς την εκλογική πελατεία.

    Μπα;!

  183. Γιάννης Ιατρού said

    175: Μαρία
    Οι πειρατές… θα λέγονται τώρα συνέταιροι, κάπως έτσι είναι κάτι νέα συμβόλαια σε εταιρείες ενοικιάσεως προσωπικού 🙂

  184. Γιάννης Ιατρού said

    184: Σε βολευτικές 🙂 εκλογές δεν έχω ακούσει κάτι ιδιαίτερο, εκτός από τις γνωστές προθέσεις… Σε δημαρχιακές γίνεται το παιχνίδι

  185. Spiridione said

    Μερικά πράγματα για την Οδύσεια από τη Νέα Εστία:
    Το άρθρο του Μ. Αυγέρη, που λέει για το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής, δημοσιεύτηκε τον Σεπτ. του ’39, δηλαδή μετά την επιστολή του Καζ. προς τον Πρεβελ. (Δεκ. ’38) και μετά φυσικά την έκδοση του έργου.

    Πράγμα που σημαίνει, είτε ότι το είχε κάποιος άλλος πιο πριν, είτε ότι ο Καζ. εννοούσε ότι η Ομήρου Οδύσσεια ήταν το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής. Κάτι ανάλογο είχε γράψει και σε μια άλλη επιστολή του προς τον Πρεβελ. το 1929.
    https://books.google.gr/books?id=bxMO3faQYkkC&pg=PA336&lpg=PA336&dq=kazantzakis+%22white+race%22&source=bl&ots=2P4Krfo8fP&sig=DyyabVNn0Q4rfOtx2H-N2m_EMQg&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjPy_v-m_DTAhWhJJoKHRDsCWcQ6AEIIjAA#v=onepage&q=kazantzakis%20%22white%20race%22&f=false

    Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε ξεσπάσει μεγάλος φιλολογικός καυγάς για την Οδύσεια (όπως και για πολλά άλλα φιλολογικά θέματα, όπως μας έχει δείξει ο Νικοκύρης). Εδώ υπάρχει μια επιστολή του Καζ. στην οποία αποκρούει τις επιθέσεις και εξηγεί κάποια πράγματα για την Οδύσεια.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=66625&code=3782

    Το άρθρο Οδύσσεια! Οδύσσεια! Ο Νίκος Καζαντζάκης και του έπος του με τους 33.333 στίχους του Gustav Conradi, από τεύχος της Ν. Εστίας του 1971 αφιερωμένο στον Καζ.
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=118168&code=6604&zoom=800

    Η Ρίτα Μπούμη Παπά διηγείται ότι στα 1949-1950 ήθελε να κάνει ένα Ανθολόγημα της Οδύσειας, Αλληλογραφώντας μαζί του δεν είχαν συμφωνήσει στο θέμα της γλώσσας και στην εξομάλυνση πολλών λεκτικών ιδιωματισμών, για τους οποίους επέμενε ο εκδότης. Έτσι, λόγω της αυστηρής άρνησης του Καζ. ναυάγησε η έκδοση.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=143094&code=3365

    Τέλος, ένα καταπληκτικό άρθρο του Θαν, Παπαθανασόπουλο, Σατιρίζοντας τη Νέα «Οδύσσεια», που αξίζει μια αναδημοσίευση. Έχει μέσα και Κοτζιούλα και Λαπαθιώτη.
    http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=142420&code=5544

  186. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    1. Κρεμανταλάς λέγεται και η βάση από την οποία κρέμονται τα εξαρτήματα του τζακιού (βούρτσα, φτυάρι, μασιά).

    2. «Ζόρικος κρεμανταλάς ο καιρός που κουβαλάς,
    η ζωή σου μια νταλίκα με μπαγάζια και με ΙΚΑ…..»
    έγραψε ο Κ.Τριπολίτης και μελοποίησε ο Δ.Μούτσης
    «Φράγμα» – 1981

  187. spiral architect 🇰🇵 said

    Γεγονός είναι ότι, οι δεξιοί καθότι έχουν χάσει την κουτάλα έχουν αφηνιάσει. Με τέτοια ατμόσφαιρα οι κάθε λογής πατατιές είναι δεδομένες. Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ότι όσο συνεχίζεται αυτή η «αντιπολίτευση» ο Αλέξης τρίβει τα χέρια του ξέροντας ότι οι αντίπαλοι είναι ήσσονος σημασίας

    Δεν είναι και λίγο να σου αφήσουν φεύγοντας μόνο τον Κούλε, τη Φορτέτσα και το Παλαμήδι απούλητα. 😦

  188. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    147κ.ε – Οι Γερμανοί εργαζόμενοι, παίζει να είναι τα μεγαλύτερα κορόϊδα του πλανήτη (δίνουν σκληρή μάχη για την πρωτιά με Ιάπωνες Νοτιοκορεάτες και Κινέζους☺). Δουλεύουν σαν ζώα, παράγουν τεράστιο πλούτο, και το τραπεζοβιομηχανικό κατεστημένο τους δίνει ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ψίχουλα, κρατώντας για πάρτη του τα υπερκέρδη (ούτε κάν για υποδομές δεν δίνει που είναι σε μαύρο χάλι).
    Δεν έχει σημασία αν όσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν κοιμόντουσαν, όλοι κοιμούνται, απλώς αυτοί που πήγαν, κοιμούνται όρθιοι και πληρώνουν ξενοδοχείο, δηλαδή όσοι δεν πήγαν γλύτωσαν τα έξοδα του ξενοδοχείου και κέρδισαν το όνειρο.☺

    Στην Γερμανία υπάρχουν μερικά αδιαμφισβήτητα δεδομένα, 1) ελέγχεται πλήρως από το τραπεζοβιομηχανικό κατεστημένο ανεξαρτήτως ποιό κόμμα βρίσκεται στην εξουσία, όλα υπακούουν σ’αυτό. 2) Εφαρμόζει το εργασιακό ντάμπινγκ εις βάρος όλων των χωρών της ε.ε και ειδικά της ευρωζώνης, γράφοντας σταρ χ : της τους εμπορικούς και εργασιακούς κανόνες της ε.ε. 3) Είναι από τα μεγαλύτερα πλυντήρια μαύρου χρήματος στον κόσμο (όγδοη παγκοσμίως και τρίτη στην Ευρώπη πίσω από Λουξεμβούργο και Λιχτενστάϊν). 4) Είναι η πλέον διεφθαρμένη χώρα της ε.ε με τους πολίτες της να έχουν αναγάγει την φοροδιαφυγή στο δημοφιλέστερο «σπόρ».☺
    Όλα αυτά γίνονται με τις ευλογίες παλιά και ανοχή μέχρι πρόσφατα της κατοχικής δύναμης των ΗΠΑ, όμως λόγο του ότι οι ΗΠΑ έχουν χρεοκοπήσει το πράγμα φαίνεται να αλλάζει, ο Ντόναλντ Ντάκ☺ δεν δείχνει την ίδια ανοχή.

    Τελικά εκ των υστέρων, ένα από τα ελάχιστα σωστά που έχει πεί το ΚΚΕ, «τι Παπάγος τι Πλαστήρας» φαίνεται να έχει παγκόσμια ισχύ, ό,τι και να ψηφίσουν οι λαοί, πάντα η οικονομική ελίτ κερδίζει.
    Μόνη εξαίρεση οι Έλληνες με τον ριζοσπάστη κομουνιστή Τσίπρα, τους πήρε και τα σώβρακα τους πλούσιοι.☺
    Καλημέρα.

  189. spiral architect 🇰🇵 said

    Πάει αυτός, τον χάσαμε! 😀

  190. Corto said

    177:
    Γιάννη η μνήμη σου με εντυπωσιάζει!

  191. sarant said

    168-187 Ωραία ευρηματα Σπύρο!

    Ως προς το άρθρο του Παπαθανασόπουλου, τη φιλολογική φάρσα που περιγράφει την έχουμε παρουσιάσει και εδώ.

  192. Γιάννης Ιατρού said

    191: Λες ένεκα υψόμετρου; 🙂

  193. Γιάννης Ιατρού said

    190: ΛΑΜΠΡΟΣ

    Χαιρετώ και σημείωσε πως τ’ απαλλοτρίωσα όλα, δια μελλοντικήν χρήσιν (με παραπομπάς βεβαίως-βεβαίως) 🙂

  194. Γιάννης Ιατρού said

    192: Corto
    Μπα, ένα τίποτα μπροστά στην ληξιαρχίνα μας 🙂

  195. Ποντικαρέος said

    Καλημέρα, μια σχετική με τον Οδυσσέα απορία.
    Κάποιο γνωστοί μου Ρώσοι μου είχαν πει ότι η ρώσικη λέξη για το δρόμος («ούλιτσα» улица) προέρχεται από την οδύσσεια. Ξέρει κανείς αν ισχύει ή αν απλά έτυχε να μοιάζει ηχητικά;
    (Με μια γρήγορη ανάγνωση στα σχόλια δεν είδα να αναφέρεται κάτι γιαυτό το ρωτάω).

  196. Spiridione said

    193. Α, έπρεπε να το είχα φανταστεί. Ωραία, έβαλα το άρθρο του Παπαθαν. στα σχόλια, γιατί είναι και ωραία η διήγηση του Γερ. Γρηγόρη.
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/04/01/farsakaza/#comment-431953

    187 α΄. Θα μπορούσα να πω και μια τρίτη εκδοχή, που δεν τόλμησα να γράψω πριν 🙂 Δηλαδή, δεδομένου ότι η επιστολή αυτή γράφτηκε για να χρησιμεύσει για τις παρουσιάσεις του βιβλίου, μήπως ο Καζ. ουσιαστικά έλεγε, κλείνοντας το μάτι, να διαδίδουν ότι η Οδύσειά του «δίκαια ονομάστηκε το μεγαλύτερο έπος της λευκής φυλής» (λαμβάνοντας υπόψη ότι την ίδια φράση την είχε αναφέρει ο ίδιος χρόνια πριν για την Οδύσσεια του Ομήρου).

  197. Ριβαλντίνιο said

    Να επανέλθω λίγο στο σχόλιο 159 αν έχει κάποιος φίλος να μου δώσει κάποια συμβουλή. Πρέπει να πάω να κάνω ένσταση για 40 στρέμματα περίπου, που είναι σε κατσάβραχα, γκρεμνά, έχουν αγκάθια, ρίγανη και κανένα δέντρο. Και όμως το δασολόγιο τα έβγαλε δασικά. Κοίταξα τι πρέπει να πληρώσω και είναι περίπου 700 – 1200 ευρώ ( !!!!!!!!! ) για να κάνω ένσταση. Αυτά είναι 2 μηνιάτικα. Πού θα τα βρεί κάποιος ; Ξέρετε αν γίνονται διευκολύνσεις ; Λένε ότι τα χρήματα πάνε για να πληρωθούν οι επιτροπές που θα εξετάσουν τις ενστάσεις. Aυτοί με το στρέμμα πληρώνονται !!! Δηλαδή τι διαφορά έχει αν εξετάσουν 1 τ.μ. ή 10.000 τ.μ ;

  198. Ρίβα, χαλαρά. Πρόσφατα, χρειάστηκε να αναθεωρήσω τα κληρονομικά κι ένας φίλος μηχανικός μούπε να δηλώσω στο τοπικό κτηματολόγιο το θάνατο του πατέρα μου, ο οποίος πριν 30 χρόνια μας είχε παραχωρήσει την επικαρπία και είχε κρατήσει την υψηλή κυριότητα. Ψάχνω στο ίντερνετς «κτηματολόγιο Αιγείρας» και βρίσκω την εξαγγελία ίδρυσής του από το 2014. «Ωχ» λέω «την κάτσαμε!» Αποκλείεται να είχε κάνει τις σχετικές ενέργειες ο μακαρίτης, καθώς είχε ήδη πάρει την κατιούσα. Με τα πολλά, τηλεφωνώ στη νύψη μου (από ξάδελφο) που δουλεύει στο Δήμο και μου απαντά «πφφφ… σιγά μην έχουμε κτηματολόγιο»

    Το δασολόγιο συγκροτείται για να ακολουθήσει το κτηματολόγιο. Πρέπει να μπορεί να κάνει εκπτώσεις ή/και διευκολύνσεις. Γιατί δεν την ψάχνεις από δασολόγους μεριά;

  199. Ριβαλντίνιο said

    @ 200 Σκύλος

    Μπήκα εδώ

    http://www.ktimatologio.gr/forestmaps/Pages/das.aspx

    και δεν κάνουν καμιά διευκόλυνση.

    Δες τιμές :

    α) Για εμβαδόν έκτασης έως και 100 τ.μ. των περιπτώσεων της παρ. 3 του άρθρου 2β του Ν. 2308/1995, όπως ισχύει, δέκα (10) ευρώ.
     
    β) Για εμβαδόν έκτασης, έως και 1.000 τ.μ., εξαιρουμένων των περιπτώσεων του ως άνω σημείου α), σαράντα (40) ευρώ.
     
    γ) Για εμβαδόν έκτασης πάνω από 1.000 τ.μ. έως και 5.000 τ.μ., ενενήντα (90) ευρώ.
     
    δ) Για εμβαδόν έκτασης πάνω από 5.000 τ.μ. έως και 10.000 τ.μ., εκατόν ογδόντα (180) ευρώ.
     
    ε) Για εμβαδόν έκτασης πάνω από 10.000 τ.μ. έως και 20.000 τ.μ., τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.
     
    στ) Για εμβαδόν έκτασης πάνω από 20.000 τ.μ. έως και 100.000 τ.μ., επτακόσια (700) ευρώ.
     
    ζ) Για εμβαδόν έκτασης πάνω από 100.000 τ.μ. έως και 300.000 τ.μ., χίλια τετρακόσια (1.400) ευρώ.
     

    η) Για εμβαδόν έκτασης μεγαλύτερης των 300.000 τ.μ. τρεις χιλιάδες εξακόσια (3.300) ευρώ.

    Δεν πάνε καθόλου καλά οι άνθρωποι ! Το μόνο που με σώζει είναι να κάνει καμιά ρύθμιση ο Φάμελλος ή να δώσει καμιά νέα μεγάλη παράταση.

  200. ΣΠ said

    200
    Επειδή εδώ λεξιλογούμε, να επισημάνω ένα συνηθισμένο λάθος, που το έκανα και εγώ παλιότερα. Δεν είναι υψηλή κυριότητα αλλά ψιλή κυριότητα.

  201. sarant said

    199-201 Κι εμείς έχουμε να κάνουμε ενστάσεις, αλλά είμαστε πολλοί και διαιρείται. Αν μάθω κάτι θα σου πω

  202. 201 Πωρεπούστημ΄! Και μιλάμε για 40 άχρηστα στρέμματα, ε; Δεν τα παραδίδεις στο δημόσιο, να τα ξεφορτωθείς;

    202 κι όπως τόγραφα, σκεφτόμουν πως κάτι πάει λάθος.

  203. Ριβαλντίνιο said

    @ 204 Σκύλος

    Χαχά, να την δώσω την γή των τρισπάππων μου. Αλλά αν το κράτος μετά ανοίξει κανά δρόμο και πάρουν αξία να μου δώσουν κάτι κι εμένα. Α, επίσης να μου δώσουν πίσω τα 12.000 ευρώ που έχω πληρώσει σε τοπογταφικά, συμβόλαια και εφορία ! 🙂

  204. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ρίβα η μόνη οικονομική λύση, είναι να βρείς κάνα τοπογράφο από Τ.Ε.Ι, πάντως μη νομίζεις ότι αυτά μπαίνουν στην τσέπη τους, έχει αρκετό χαρτομάνι και τρέξιμο συν τις κρατήσεις που τους κάνουν.

  205. Ριβαλντίνιο said

    @ 206 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Τι να τον κάνω τον τοπογράφο ; Τοπογραφικά έχω.

  206. ΓιώργοςΜ said

    199 Επειδή το θέμα με έχει αγγίξει κι εμένα (από την ανάποδη, ήθελα να χαρακτηριστεί δασικό κάποιο κτήμα αλλιώς θα πληρωνόταν χρυσό σε φόρο κληρονομιάς), να σημειώσω πως α) υπάρχουν προθεσμίες για τις ενστάσεις, β) έχει γίνει της καρακαλτάκας με λάθη (εκτάσεις καλλιεργούμενες κανονικά βγήκαν δασικές), οπότε η διαδικασία θα τραβήξει σε μάκρος.
    Το δασολόγιο υποτίθεται ότι θα ήταν έτοιμο από το Σεπτέμβριο που μας πέρασε στην περιοχή μου, βγήκε με αρκετούς μήνες καθυστέρηση και έχει τα λάθη που λέω παραπάνω.
    Αν το κτήμα δεν είναι προνομιούχο (να έχει βάσιμες ελπιδες αξιοποίησης), ίσως είναι καλύτερα να μείνει δασικό. Αν όχι, το χέρι στην τσέπη… Έτσι κι αλλιώς, έχω την εντύπωση πως ο ΕΝΦΙΑ ή όπως αλλιώς θα λέγεται σε καλλιεργήσιμη ή χορτολιβαδική έκταση σε σχέση με δασική θα έχει αξιόλογη διαφορά, και ίσως τα 700 να είναι απλώς πρόγευση.

  207. Ριβαλντίνιο said

    @ 208 ΓιώργοςΜ

    το χέρι στην τσέπη…

    Εκτός αν μου την βιδώσει, στείλω στον αγύριστο την ψυχή μου, το παίξω Κωσταγερακάρης και μείνω στην ιστορία ! 👿 👿 👿 👿

    Δεν μπορεί σε καιρούς που μου λείπουν 999 για να συμπληρώσω τα 1000 και να βγάλω τον μήνα, να με επιβαρύνει το κράτος και με άλλες οικονομικές σκοτούρες. Επίσης αν μου τα πάρουν θα μου επιστρέψουν πίσω τα 60 ευρώ που τους πληρώνω κάθε χρόνο σε ΕΝΦΙΑ ;

  208. ΓιώργοςΜ said

    209 > θα μου επιστρέψουν πίσω τα 60 ευρώ που τους πληρώνω κάθε χρόνο σε ΕΝΦΙΑ ;

    Όχι, αλλά θα κερδίσεις 700 ευρώ τωρινά κερατιάτικα, 60 ευρώ το χρόνο τακτικά κερατιάτικα διά βίου, και μετά, οι κληρονόμοι σου θα γλιτώσουν ταλαιπωρία.
    Χώρια που κανένας δε θα σ’ εμποδίσει να μαζεύεις ρίγανη εκεί… 🙂

    Όσο για τα αιματηρά, θυμήθηκα την παροιμία που είπε μια φορά η γιαγιά μου: «Θύμωσε ο καλόγερος κι έκοψε τα @@@ του». Το πρόβλημα δεν είναι σχεδόν ποτέ ένας άνθρωπος ή δέκα.

  209. Κουτρούφι said

    #199 κλπ. Δεν αρκούν τοπογραφικά. Χρειάζονται χαρτιά που να αποδεικνύουν ότι δεν είναι δασική έκταση και ότι είχε κάποια άλλη χρήση. Εγώ επιστρατεύω συμβόλαιο του 1887.

    #203. Και πότε περιμένετε; Η προθεσμία λήγει 12 Ιουνίου.

    Προς. Δ. Μαρτίνο. Ακόμη τα Θερμιά δεν έχουν μπει στο σύστημα. Όταν θα μπουν και αυτά θα πάθεις πλάκα που θα διαπιστώσεις ότι ζούσες τόσον καιρό σε ζούγκλα και απλά δεν το ήξερες.

  210. Πέπε said

    Από παρόμοια υπόθεση που έχω παρακολουθήσει, αλλά που ακόμη είναι σε εξέλιξη (οπότε δεν ξέρουμε τι θα βγάλει), η κατεύθυνση ήταν η ίδια που λέει το Κουτρούφι στο #211: παλιότερα συμβόλαια.

  211. Πέπε said

    Κι επειδή το ίδιο θέμα φαίνεται να απασχολεί τη μισή χώρα, δεν έχει αντιληφθεί κανείς να υπάρχει ειδικό φόρουμ;

  212. Ριβαλντίνιο said

    @ 211 Κουτρούφι

    να αποδεικνύουν ότι δεν είναι δασική έκταση

    Τώρα που έρχονται οι πολλές οι ζέστες θα τους βάλω 12:00 το μεσημέρι σ’αυτά τα «δάση» να δροσιστούν. Πολύ σκιά που θα βρούν κάτω απ’τα αγκάθια !

    κάποια άλλη χρήση

    Ωχ, βόσκανε γίδια εκεί οι δικοί μου. Σε ένα από αυτά πρέπει να έχει μείνει το τειχάκι από ένα μαντρί.

  213. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Κουτρούφι (211). Τὸ ξέρω ἀπὸ τὴν καθηστέρηση στὴν ἔκδοση οἰκοδομικῆς ἄδειας σ’ ἕνα ἀγροτεμάχιο, νόμιμο σὲ ὅλα (ἄρτιο καὶ οἰκοδομήσιμο). Βέβαια ἡ καθηστέρηση μοῦ βγῆκε σὲ καλό, κατὰ κάποιον τρόπο, γιατὶ δὲν μπῆκα στὴν περιπέτεια νὰ χτίσω (δάνεια κλπ). Μὲ πρόλαβε ἡ κρίση κι ἔμεινα μὲν τὴν ἄδεια στὸ χέρι. Τὸ μὴ χεῖρον.

  214. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @215. …ἔμεινα μὲν τὴν ἄδεια…=> ἔμεινα μὲ τὴν ἄδεια

  215. Ριβαλντίνιο said

    Αυτό που μου την σπάει είναι να πληρώνω χρήματα για ένα δικό μου πράγμα. Αύριο μπορεί να θέλουν λεφτά για διαστημολόγιο. Αυτή την δουλειά θα κάνουμε ; Πήγαινε ρε κράτος στα υποθηκοφυλακεία , δες τα συμβόλαια των ανθρώπων και ότι μένει πάρ’ το δικό σου. Τι με ταλαιπωρείς εμένα ;

  216. voulagx said

    @Ριβαλντινιο: Κοιτα τι λεει στο σάιτ της ΕΚΧΑ:
    «Η υποβολή των αντιρρήσεων κατά του περιεχομένου του αναρτηθέντος Δασικού Χάρτη αφορά αποκλειστικά στον χαρακτήρα ή στη μορφή κάποιας εμφανιζόμενης στο Δασικό Χάρτη έκτασης και όχι στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της.»
    Αλλα, για 40 στρ. κατσαβραχα να δωσεις 12.000 ευρώ σε τοπογραφικά, συμβόλαια και εφορία ! Πολλα ειναι, εκτος κι αν κατι μας κρυβεις. 🙂

  217. Ριβαλντίνιο said

    @ 218 voulagx

    Στο περίπου, δεν θυμάμαι καλά :

    2500 – 3000 τοπογραφικά
    2000 συμβολαιογράφος (αρχικά μου είχε πεί 3000, αλλά μάλλον είδε πως με γλέντησε ο μηχανικός και η εφορία και μου έκοψε )
    6500 – 7000 εφορία.

    Δεν θυμάμαι αν έπαιζε ρόλο η απόσταση από την θάλασσα, αλλά και πάλι δεν έχει κάποια αξία, τουλάχιστον τώρα.

  218. Κουτρούφι said

    #218. Τι γίνεται, όμως, με άλλες πράξεις π.χ. μεταβιβάσεις; Μετά, λέει, ότι βόσκανε γιδοπρόβατα. Και αν τσίμπησε κάποιος καμιά επιδοτησούλα ευρωενωσιακή χρησιμοποιώντας έκταση που δεν έπρεπε; Φέρτα πίσω τα λεφτά. Αν και από ό,τι ακούω για αυτό το τελευταίο, μάλλον, δεν υπάρχει φόβος. Υπάρχουν πολλά σκοτεινά σημεία ακόμη.

  219. Ριβαλντίνιο said

    @ 220 Κουτρούφι

    επιδοτησούλα ευρωενωσιακή

    Σωστό αυτό. Το 1900 έρχονταν άφθονα τα χρήματα απ’την ΕΕ ! 🙂 🙂 🙂

  220. voulagx said

    @Ριβα: Αν ειναι ετσι, καποια αξια θα εχουν, δεν ειναι του πεταματου.

  221. voulagx said

    #220: Αυτα με τις ευρωενωσιακές επιδοτησούλες τα εχει κοψει ο ΟΠΕΚΕΠΕ, γινονταν πολλα τετοια.

  222. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ρε σεις τί γίνεται; Εμείς κάτω τα παρατήσαμε. Αδήλωτα στο εξής τα ρουμάνια.Να πληρώνουμε ενφιες και να δημιουργούμε κι άλλα βάρη στους νεότερους; Η υπερβόσκηση τα έχει ρημάξει.Μέχρι το κάμπο της Μεσσαράς παραπονιούνται για τα κουράδια που μπαίνουν ως τις αυλές. Κανείς δεν τους σταματά. Όλο καυγάδες. Δασικά τα λένε εν τούτοις όλα και μάλιστα μετά από πυρκαγιά που δεν επιτρέπεται η βόσκηση.Κολοκύθια.Και μηνύσεις που γίνανε εν θερμώ, είτε με κλάψα και παρακάλια,είτε με ένα αρνί και δυο τυριά, τις απέσυραν.Επρεπε αυτεπάγγελτα.Εφταφάνερη η ζημιά στο περιβάλλον. Άστα νάναι δασικά,δηλαδή των αιγοπροβάτων κι ας πάνε οι βοσκοί ν΄αποδείξουν από πόσες και ποιες εκτάσεις τα θρέφουν.

  223. Γιάννης Ιατρού said

    Ρίβα, δασικά, χωράφια κλπ.

    Γιατί δεν λες ότι διαθέτεις ράντζο με κοπάδια γελάδια, ένα τσούρμο ραντσέρος καβαλάρηδες κλπ. και κάνεις τον φτωχό κακόμοιρο για να γλυτώσεις τα έξοδα;;

  224. Μαρία said

    Εμείς με τα οσμανλίδικα ταπιά μας δεν είχαμε τέτοια προβλήματα με τα χωράφια.

  225. Κουτρούφι said

    #221. Και μεις, από το 1887 με τις επιδοτήσεις για το λάδι τη βγάζουμε…..
    #224. Για την Κρήτη δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η διαδικασία με τους δασικούς χάρτες.

  226. Ριβαλντίνιο said

    @ 225 Γιάννης Ιατρού

    🙂 🙂 🙂

  227. Ριβαλντίνιο said

    @ 203 sarant

    Νικοκύρη , έδωσαν παράταση μέχρι της 27/7 , εάν σε ενδιαφέρει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: