Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ζαχάρ Πριλέπιν – Εικόνες εγκατάλειψης (απόσπασμα από το Σάνκια)

Posted by sarant στο 11 Ιουνίου, 2017


Σήμερα δημοσιεύω ένα εκτενές απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα Ζαχάρ Πριλέπιν «Σάνκια». Ο Ζαχάρ Πριλέπιν, 42 χρονών, είναι ίσως ο πιο πολυδιαβασμένος Ρώσος συγγραφέας της γενιάς του, της μετασοβιετικής δηλαδή γενιάς. Τον έχουν παρομοιάσει με τον Χεμινγουέι και με τον Τολστόι. Είχε επισκεφτεί πριν από δυο-τρεις μήνες την Ελλάδα και έδωσε μια συνέντευξη που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ο Πριλέπιν πολέμησε στην Τσετσενία κατά τη θητεία του στον στρατό, ενώ για ένα διάστημα υπηρέτησε στις ειδικές δυνάμεις της ομοσπονδιακής αστυνομίας. Είναι ή ήταν μέλος του εθνικομπολσεβικικού κόμματος του επίσης συγγραφέα Εντουάρντ Λιμόνοφ, είναι αντίπαλος του Πούτιν και τον τελευταίο καιρό βρίσκεται στο Ντονμπάς όπου μάχεται με το μέρος των αυτονομιστών, ας τους ονομάσουμε έτσι.

Πριν από μια βδομάδα είχαμε δημοσιεύσει ένα αφήγημα του φίλου μας του Dryhammer με τις εντυπώσεις του από το μετασοβιετικό Μούρμανσκ. Λίγες μέρες αργότερα, πήρα ηλεμήνυμα από αναγνώστρια του ιστολογίου, με το ψευδώνυμο Ranele, που μου είπε ότι έχει μεταφράσει, για να δοκιμάσει τις δυνάμεις της, κομμάτια από ένα μυθιστόρημα του Πριλέπιν, που δίνουν παρόμοιες εικόνες εγκατάλειψης όπως το αφήγημα για το Μούρμανσκ και μου έστειλε ένα απόσπασμα, αν ήθελα να το δημοσιεύσω στο ιστολόγιο.

Το ενδιαφέρον είναι πως η Ranele, αν και πρέπει να έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, δεν έχει μητρική της γλώσσα τα ελληνικά, όπως μού διευκρίνισε, πράγμα που κάνει τη δουλειά της ακόμα πιο δύσκολη. Έκανα κάποιες μικροεπεμβάσεις στη μετάφρασή της, κακώς ίσως. Δεν είχα διαβάσει Πριλέπιν, διότι δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αλλά το δείγμα που θα δείτε μου άρεσε, όσο κι αν είναι καταθλιπτικό και πνιγηρό.

Το μυθιστόρημα «Σάνκια», απ’ όπου είναι παρμένο το απόσπασμα που θα διαβάσετε, είναι το πρώτο του Πριλέπιν και κυκλοφόρησε το 2006. Έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, έχει βραβευτεί και έχει γίνει ταινία. Το Σάνκια είναι όνομα, αρσενικό, συχνά παιδικό. Είναι χαϊδευτικό του Σάσα, το οποίο με τη σειρά του είναι υποκοριστικό του Αλεξάντρ. Ο ήρωας λέγεται Σάσα Τίσιν, αλλά η γιαγιά και ο παππούς του τον φωνάζουν Σάνκια. Εδώ μπορείτε να δείτε τον ιστότοπο του μυθιστορήματος (από τα σφυροδρέπανα θα καταλάβετε ότι ο Σάσα ανήκει σε μια αριστερή μαχητική οργάνωση) και εδώ τον ιστότοπο του Πριλέπιν. Βέβαια, όλα αυτά τα καλούδια είναι χρήσιμα κυρίως σε ρωσομαθείς. Το απόσπασμα που παραθέτουμε είναι το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου. Παρουσιάζει την επιστροφή του Σάσα στο χωριό του που αργοπεθαίνει.

Σημείωση, Μάρτιος 2018

Μετά την κυκλοφορία του μυθιστορήματος σε βιβλίο, αποσύρω τη μεταφραστική δοκιμή της Ranele.

 

Advertisements

114 Σχόλια to “Ζαχάρ Πριλέπιν – Εικόνες εγκατάλειψης (απόσπασμα από το Σάνκια)”

  1. Γς said

    Ουφ, το τέλειωσα

    >Το ενδιαφέρον είναι πως η Ranele, αν και πρέπει να έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, δεν έχει μητρική της γλώσσα τα ελληνικά

    Το διάβασα όλο. Ολο μου θύμιζε τις μεταφράσεις της Ειρήνης.
    Τα ελληνικά δεν ήταν η μητρική της γλώσσα, όμως τα μίλαγε καλύτερα κι από μένα.

    Οταν όμως μετέφραζε για τη δουλειά της διάφορες εργασίες από τα Αγγλικά γινόταν Ranele.

  2. Γς said

    1:

    Είμαι σίγουρος ότι κάτι ανάλογο μεταξύ προφορικού και γραπτού λόγου θα συμβαίνει και στην Ranele.

    Και μπράβο της για την απαλή και ελαφρώς νανουριστική εξιστόρηση που σίγουρα θα είναι αρκούντως τραχιά στο πρότυπο

  3. dryhammer said

    Καλημέρα. Υπέροχος, αψύς, γλυκα πικρόστυφος σα σπιτική ρακη (εν προκειμένω βότκα) που την πίνεις μόνος, ξεροσφύρι, καπνίζοντας βρώμιο φτηνό καπνο. (Επαινετικά το λέω, σε όσους προκαλεί απέχθεια, είναι γιατί δεν ξέρουν τί γλύκα έχει η πίκρα)

    Ολίγα γλωσσικά:

    >Αποφάσισε να κόψει το δρόμο προς το σπίτι του
    Δεν κόβει δρόμο; Κόβει το δρόμο;

    >Ιζμπα
    Το πρωτοείδα το ’84-85 στο όνομα ενός σουβλατζίδικο στη Νιγρίτα (μια τρύπα με την επιγραφή Οβελιστήριον «Η ιζμπα») και μου είπαν ότι σημαίνει τρύπα στα βουλγάρικα

    >κομπίνες
    Αυτό είναι του κάμπου. Οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές

    >Στην προεπαναστατική Ρωσία υπήρχε συνήθεια ανάμεσα στους αγροτικούς κυρίως πληθυσμούς οι γείτονες να αλείφουν την αυλόπορτα ή το κατώφλι του σπιτιού όπου ζούσε μια νεαρή κοπέλα η οποία είχε συνάψει ερωτικές σχέσεις εκτός γάμου. Για την οικογένεια της κοπέλας αυτό ήταν άκρως προσβλητικό.
    Με τι αλείφουν; (Ξέρω με πίσσα)

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Γς, εύχομαι όλα καλά σήμερα!

    2 Δίκιο έχεις για τη διόρθωση. Την ίζμπα δεν την σχολίασα (η Ranele είχε βάλει υποσημείωση) επειδή την έχουμε συζητήσει εδώ. Η απώτερη αρχή της λέξης ίσως είναι ελληνική (βλ. την ετυμολογία της σόμπας)

  5. Γς said

    Επιμένω στο χαρακτηριστικό ρυθμό, το τέμπο της μετάφρασης που της προσδίδει αυτό το ιδιαίτερο ύφος.

    Που από μόνο του στρογγυλεύει τις αντιθέσεις και ψαλιδίζει τις εξάρσεις των αισθημάτων

  6. Γς said

    4:

    Μπά, μα τι πάθατε όλοι;

    Δεν είναι για σήμερα. Για την Τετάρτη είναι.

    Θα σας ειδοποιήσω. Και μετά θα σας ειδοποιήσουν … [φτου, φτου]

  7. sarant said

    5 Ενδιαφέρον αυτό με τον ρυθμό. Όλα καλά λοιπόν για την Τετάρτη.

    Θα λείψω μερικές ώρες!

  8. νεσσίμ said

    Ευχαριστούμε για τη δημοσίευση εσας, και την κ. Ranele για την στρωτή, ρέουσα μετάφραση που που μου θύμισε τις αποδόσεις/μεταφράσεις των κλασσικών ρώσσων που διαβάζαμε μικροί, ξαφνικά οι «ίδιοι» ρώσσοι γράφουν και γιά γεγονότα που ήδη ζήσαμε χρόνια πριν..

  9. cronopiusa said

    Ευχαριστούμε Ranele, ευχαριστούμε Νικοκύρη!
    Ανυπομονώ να εκδοθεί το βιβλίο…

    συνειρμοί χαμηλού βαρομετρικού

    τα Μαύρα κουφέτα του Ιερώνυμου Λύκαρη.

  10. Γς said

    >τεντώνοντας το λαιμό του του ΄κλεινε το δρόμο μια χήνα

    το λαιμό της

    Νταξει, τι έγινε;

    Και τι χήνα, τι πάπια, τι κύκνος;

  11. ranele said

    2 & 5
    Νανουριστικό – πολύ εύστοχα το είπατε. Πράγματι ο ήρωας γυρίζει από τη Μόσχα όπου τα΄ κάναν λίμπα αυτός και η παρέα του και αποφασίζει να λουφάξει για λίγο στο χωριό του ώσπου να ηρεμήσουν τα πράγματα, αυτοβαυκαλίζεται λοιπόν…, αλλά ούτε και αυτό το αντέχει γιατί στα καλά του καθουμένου σηκώνεται και φεύγει.

  12. Ωραία μετάφραση, θεοσκότεινο αφήγημα. Και όχι αδικαιολόγητα άμα δούμε από πού πέρασε ο συγγραφέας.
    Εκεί που αναφέρεται το «Λάντα της δεκάρας» μήπως είναι το φτηνιάρικο Λάντα 110;
    https://en.wikipedia.org/wiki/Lada_110

  13. ranele said

    3.
    Γενικά ο Πριλέπιν καταφέρνει να συνδυάσει με έναν μοναδικό τρόπο την τραχύτητα μαζί με τον ιδιαίτερο λυρισμό του. Αυτή η εναλλαγή τη νιώθεις ακόμα περισσότερο από κεφάλαιο σε κεφάλαιο.

  14. Γς said

    11, 5:

    Γράφετε πολύ ωραία και στρωτά ελληνικά.

    Α, πέστε μου αν συμβαίνει και σε σας αυτό του Σχ. 2α.

    Τα ρώσικα βέβαια είναι η μητρική σας γλώσσα

  15. ranele said

    14

    Δεν ξέρω την Ειρήνη, γι΄αυτό δυσκολεύομαι να σας απαντήσω… Όμως έτσι όπως παρουσιάσατε την περίπτωσή της μου φάνηκε ότι μάλλον υπερτερούσε στον προφορικό έναντι του γραπτού ή το παρανόησα;;;

  16. Γς said

    15:

    Οι μεταφράσεις της είχαν ένα παρόμοιο τέμπο, ρυθμό, [που έλεγα εγώ]. Μια μουσικότητα που δεν είχε ο προφορικός της λόγος. Και δεν ήταν κι αυτής τα ελληνικά η μητρική της γλώσσα.

    >υπερτερούσε στον προφορικό έναντι του γραπτού ή το παρανόησα;;;

    Στον προφορικό μιλούσε, στο γραπτό τραγουδούσε όπως εσείς

  17. ranele said

    16. Πολύ ενδιαφέρον. Και πάλι όμως δεν μπορώ να σας απαντήσω. Είναι από τα μυστήρια της γλώσσας. Ίσως αυτός ο τρόπος μας βοηθά να συντονιζόμαστε με τα Ελληνικά. Σίγουρα όμως στην καθημερινότητά μου δε μιλάω με αυτόν τον τρόπο.

  18. νεσσίμ said

    12. οχι πιο «φτηνιάρικο» από τα πρώτα βασισμένα στο φιατ 124 λάντα και τα μετέπειτα σαμάρα μέχρι το 110, μάλλον ο τροχαίος είχε θαμπωθεί από
    τα δυτικά μοδέλα ..

  19. dryhammer said

    1, 14, 16, 17. Κι όμως. Γράφω πιό καλά αγγλικά π’ ότι μιλάω. Ίσως γιατί ο προφορικός λόγος είναι πιό ανακλαστικός (κι εκει κερδίζει η μητρική) ενώ η γραφή είναι πιό εγκεφαλική διαδικασία

  20. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μεγάλη θλίψη. Βέβαια αὐτὸ τὸ συναίσθημα, σὲ διαφορετικὲς διαβαθμίσεις βγάζουν οἱ περισσότεροι Ρῶσοι συγγραφεῖς, ἀπὸ τὴν εἰρωνικὴ μελαγχολία τοῦ Τσέχωφ μέχρι τὴν σπαρακτική, κάποιες φορὲς, πίκρα τοῦ Ντοστογιέφσκι. Τὸ ἴδιο συναίσθημα βγαίνει καὶ στὸν κινηματογράφο. Μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ θλίψη σύμφυτη μὲ τὴ Ρώσικη ψυχή.

    Πολὺ ὡραία καὶ στρωτὴ ἡ μετάφραση. Μπράβο στὴ Ranele. Εὔχομαι νὰ ξαναδοῦμε κι ἄλλα δείγματα γραφῆς της.

  21. Alexis said

    Συγχαρητήρια στη Ranele για την μετάφραση!
    Πραγματικά εντυπωσιάζομαι ακούγοντας πως τα ελληνικά δεν είναι η μητρική της γλώσσα!

    Ενδιαφέρον το κείμενο του Πριλέπιν, καταθλιπτικό μεν αλλά ενδιαφέρον…

    Η «κόσα» δεν είναι αποκλειστικά θεσσαλικός ιδιωματισμός. Τη λένε σε πολλά μέρη της Ελλάδας για το δρεπάνι. Απαντάται και ως κοσά επίσης.
    Η «κομπίνα» σχεδόν πανελλήνια. Παντού όπου υπάρχουν σιτηρά, έτσι λένε την θεριζοαλωνιστική.
    Το «σάματις» λέγεται κι αυτό σε πολλές περιοχές, μου κάνει μάλλον σαν βορειοελλαδίτικο-προσφυγικό παρά σαν θεσσαλικό. Το έλεγαν πολύ στο σόι της μάνας μου, ποντιακής καταγωγής…

  22. Alexis said

    #20: Μήπως έχει να κάνει λίγο και με το κλίμα και με το τοπίο;
    Δεν θα μπορούσα π.χ. να φανταστώ έναν Έλληνα αιγαιοπελαγίτη (καλή ώρα 🙂 ) να γράφει έτσι.

  23. Πώς λέμε το audiobook στά ελληνικά;
    Ο Σάνκια στα ρώσικα https://www.youtube.com/watch?v=aIGf1eqnAxA σε 11 ώρες.

  24. dryhammer said

    20, 21 κ. α. Παράβαλέ το, με το Τσέχικο litost (οπως το «μεταφράζει» ο Κουντερα εδω http://dimentes12.blogspot.gr/2009/11/litost.html)

  25. ΓιώργοςΜ said

    Καλησπέρα.
    Διάβασα απνευστί το σημερινό. Εξαιρετικό το ύφος, εξαιρετική κι η μετάφραση, δεν αισθάνθηκα ποτέ πως το κείμενο γράφτηκε σε ξένη γλώσσα. Θέτει ψηλά τον πήχυ για το βιβλίο που θα κυκλοφορήσει, και είναι η καλύτερη διαφήμιση που θα μπορούσε να ελπίζει ο εκδοτικός οίκος.
    Συγχαρητήρια σε όλους για όλα.

  26. ΓιώργοςΜ said

    Σχετικά με την κόσα/κοσά, πρόκειται για το δρεπάνι εκείνο με το οποίο απεικονίζεται συνήθως ο Χάρος, που δουλεύεται με τα δυο χέρια, όχι αυτό του ενος χεριού που απεικονίζεται και στο σφυροδρέπανο.
    Στο χωριό μου την ήξερα χωσιά, κόσα πρώτη φορά την είδα στο ίντερνετ.

  27. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια και ιδίως τη Ranele για τις εξηγήσεις κτλ.

    Την κόσα πρέπει να τη σχολιάσαμε και σχετικά πρόσφατα. Τη θυμάμαι και από τν Άννα Καρένινα.

  28. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @22. Ἕτσι πιστεύω κι ἐγώ.

  29. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τί ομορφιά! Χίλιες ευχαριστίες Ranele -Νικοκύρη.
    Πολύ σωστά το θεσσαλικό ιδίωμα. Άσχετα με το αν η μεταφράστρια μπορεί να έχει οικειότητα μ΄αυτή ντοπιολαλιά,ταιριάζει με τα περιγραφόμενα. Εμένα αυτή η γραφή με κυριεύει, σα να μπαίνει στις φλέβες μου. Βρίσκω πως είναι στο ύφος της γραφής του Γιώργου Κοτζιούλα (στην Πικρή Ζωή) τηρουμένων των αναλογιών του τοπίου και των καταστάσεων. Αφήγηση όπου τοπίο,ήρωας, μνήμη, παρόν, γίνεται μια μοσχομύριστη καλοψημένη πίτα με πρωτογενή παννόστιμα υλικά. Βλακείες λέω; Αυθόρμητα απ΄την καρδιά και το πτωχό μυαλό μου.

    11.>>ούτε και αυτό το αντέχει γιατί στα καλά του καθουμένου σηκώνεται και φεύγει.
    Σαν να τον κυνηγούν, ετοιμάστηκα να γράψω μόλις τέλειωσα την ανάγνωση και πριν δω να το γράφετε! Πάλι τον Κοτζιούλα σκεφτόμουν που γύρισε στο πατρικό την Κατοχή να μην πεθάνει της πείνας, κουλουριάζεται για λίγο στις αγάπες της οικογένειας αλλά αλλού το μυαλό του τον καλούσε κι ας πήγαινε στους πολλαπλούς κινδύνους,έφυγε πίσω κι αυτός. Εδώ υποθέτω (μιας και ξέρουμε τώρα το βιογραφικό του Ζαχάρ Πριλέπιν – κι απ αυτό που λέτε στο σχ.11) επιστρέφει σε ανοιγμένες αναμετρήσεις που ήδη μετέχει. Ή μετακινείται αλλού εξ αιτίας αυτού.
    Ο πρώτος γάμος του παππού, της μιας μέρας, φαντάζομαι θα παίζει κάπου στην εξέλιξη.Ανυπομονούμε να το απολαύσουμε ολόκληρο.
    Και πάλι ευχαριστίες και συγχαρητήρια για ρέουσα μετάφραση με τα γλωσσικά της διαμαντάκια και απέριττα στολίδια στη θέση τους.

  30. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    κόσα, κοσά, κασάρα κοσάρα / κοσεύω
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/06/kotzioulas-6/#comment-341309

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/09/02/kaser/#comment-239955

  31. Μαρία said

    >από τα σφυροδρέπανα θα καταλάβετε ότι ο Σάσα ανήκει σε μια αριστερή μαχητική οργάνωση

    Τόσο μαχητική που http://www.efsyn.gr/arthro/i-kainoyrgia-aristera-einai-ypo-diamorfosi

    -Και η σφαγή των χιλιάδων Πολωνών στο Κατίν;
    -Μια ξεκάθαρη πλαστογράφηση της Ιστορίας, έγκλημα των Γερμανών.

  32. ranele said

    29.
    Αλήθεια ο Κοτζιούλας; Κι εγώ η αδαής γνωρίζω μόνο το μικρό ποιηματάκι του για τον Κολιό, αν και πρόσφατα μια αγαπητή συνάδελφος έκανε την επιμέλεια στις αναμνήσεις του για τον Άρη. Ευχαριστώ, Έφη. Θα της το ζητήσω.

  33. Alexis said

    #26, 30: Σωστά. Κοσά είναι το δρεπάνι με κοντάρι, σαν του χάρου.
    Αυτό με την πιο κοντή λαβή λέγεται συχνά και κασάρι:

    Κοσεύω δεν έχω ακούσει με την έννοια θερίζω. Στο πρωτότυπο που ανέβασε ο Νικοκύρης η Ranele γράφει κοσίζω αντί για θερίζω.
    Κοσεύω λένε στο Ξηρόμερο, Λευκάδα, Πρέβεζα πιθανόν και αλλού το τρέχω.

  34. Alexis said

    Τεράστιο βγήκε, το κασάρι μου μέσα! 😡

  35. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @30. ΕΦΗ – ΕΦΗ said:

    «κόσα, κοσά, κασάρα κοσάρα / κοσεύω».

    Τὴν κόσα δὲν τὴν ἤξερα. Στὰ Θερμιὰ τὸ κριθάρι ἦταν πολὺ ἀχαμνὸ γιὰ νὰ τὴ χρησιμοποιοῦν. Μεταχειρίζονταν τὸ κλασσικὸ δρεπάνι (τοῦ σφυροδρέπανου).
    Ὑπάρχει ὅμως στὸ νησὶ ἐπώνυμο Κοσάρης (μὲ προέλευση ἀπὸ τὴ Λέρο). Τὸ ἐτυμολογοῦσα ἀπὸ τὸ εἰκοσάρης, ἀλλὰ μᾶλλον ἀπὸ τὴν κόσα πρέπει νὰ προέρχεται.

  36. sarant said

    35 Ο Κοσάρης πρέπει πάντως να είναι εικοσάρης, όπως και ο Κοσπεντάρης εικοσιπεντάρης.

  37. Γς said

    34:

    Πως να μεγαλώσω κι εγώ το μέγεθος του δικού μου;

  38. ranele said

    Αμάν, Alexis, μας λαχτάρ΄σες με την κόσα σου! Στο ρώσικο πρωτότυπο αναφέρεται ως » κοσά» που ακόμα και σήμερα συγκαταλέγεται στα ύπεργα των Ρώσων χωρικών.

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    35. Δραπάνι θερισμού μόνο είχαμε κι μεις. Πού ψηλό και πολύ χορτάρι στα μέρη μας. Και μπαλταδάκι με ελαφρά κυρτή αλλά πλατιά λεπίδα και κοντή λαβή που έκοβε το κατσοπρίνι (πουρνάρι) για τα ζώα ο παππούς.
    Πάω κάτι κόσα (στην κόψη γενικά 🙂 )
    https://www.slang.gr/lemma/21961-pao-kati-kosa

    38. ύπεργα ;
    σύνεργα δηλαδή;

    Κοσά τη λεν στα Γιάννενα

  40. Γιάννης Ιατρού said

    39β: ΕΦΗ
    εδώ Τι αποδοσίδια και τι ύπεργα θα ειπής;Ξινάρια και λισγάρια, ένα πατητήρι…

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    32. Ο Νικοκύρης και το ιστολόγιο αγαπά τον Κοτζιούλα.
    Πολλές φορές εδώ έχει αφιέρωμα με διήγημα,ποίημα κλπ του Γ.Κ.
    Ενδεικτικά μόνο:
    http://www.sarantakos.com/liter/kotzioulas.html

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/01/17/kotzioulas-5/

  42. Μαρία said

    Κοσά κι εμείς απ’ τα βουλγάρικα https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%BE%D1%81%D0%B0_(%D0%B8%D0%BD%D1%81%D1%82%D1%80%D1%83%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%82)

  43. sumac said

    3, 21, 26: Για την ‘κομπίνα’ και το ‘σάματις’ ο Alexis έχει δίκιο, δεν είναι μόνο του κάμπου. Στην νότια (τουλάχιστον) Χαλκιδική χρησιμοποιούνται κατά κόρον και τα δύο. Επίσης, ‘κόσα’ λέγανε το εργαλείο με την μακριά λάμα και μακριά λαβή (δουλευόταν με τα δύο χέρια) που χρησιμοποιούσαν για να κόβουν χόρτα και όχι για να θερίζουν – για να θερίζουν χρησιμοποιούσαν το γνωστό δρεπάνι και το λέγανε δρεπάνι.

    εδώ η ετυμολογία της κομπίνας στο βαλκανιζατέρ: https://youtu.be/93PdMbOu1pk?t=3861

  44. 33 Αυτό, εμείς ΄δώ χάμου, το λέμε Η κλαδευτήρα και κόβει σαν ξυράφι.

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    40. Ω! τί λέξη κι αυτή! Φχαριστώ!
    Βρήκα το μπαλταδάκι μας να το λένε ξαλικό στο Φενεό (και ξάλα την κασάρα/κασάρι )

    http://villagesoffeneos.pblogs.gr/antikeimena-ergaleia-twn-papoydwn-mas.html

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    45.Μπαρταδάκι ,με ρο, λεγόταν βέβαια.

    Τα εργαλεία του οργώματος,θερισμού,καλλιέργειας τα λέγαμε βγοδόματα,(το βγόδομα κάνει το νοικοκύρη) -μια ώρα προσπαθούσα να το θυμηθώ-, της κουζίνας (ταψιά, μπακίρια κλπ) χρειγιασίδια. Πιο δυτικά, χρειγιές.

    Παιδιά εγώ έχω μείνει στο χωργιό του Σάνκια .Όλο το σκέφτομαι…

  47. sarant said

    46 Μα σε πιάνει η ψυχή σου να το διαβάζεις…

  48. Εντωμεταξύ στο Κομουνιστικό Κόμμα Καναδά κάνουν διαγωνισμό καραόκε!

  49. Σουμέλα said

    Μου αρέσουν οι Ρώσοι συγγραφείς για τον σκοτεινό και ψυχογραφικό τρόπο που γράφουν, που νοιώθεις ότι υποφέρουν περισσότερο απ’ όλους από τα προσωπικά τους δεινά και πάθη. Το κείμενο το διάβασα μονορούφι. Ανυπομονώ να εκδοθεί το βιβλίο!
    Ευχαριστούμε Ranele και Νίκο για τη δημοσίευση

  50. Alexis said

    #48: Τι ‘ν’ τούτο;;; !!!
    Μήπως είναι Κ.Κ.Ε.Κ. ; (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλήνων Καναδά) 😆

    ΥΓ: Ο μουσάτος στη μπλούζα της κοπέλας ποιος είναι; 🙂

  51. 50 Ο παπούς Βλαδίμηρος Ίλιτς Λιένιν

  52. Σουμέλα said

    Με παρόμοιο θέμα είναι η ταινία Λεβιάθαν του Αντρέι Ζβιαγκνίτσεφ γυρισμένη κοντά στο Μούρμασκ.

    http://tvxs.gr/news/sinema/mia-alli-opsi-tis-rosias-apokalyptetai-sto-lebiathan

  53. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  54. 44,
    Θυμάμαι πως κλαδευτήρα (θηλ.) έλεγαν οι θείοι μου αυτό που έχει βάλει η ΕΦΗ^2 στο σχ. 45, και, όντως, ήταν πάντα τροχισμένη να κόβει σαν ξυράφι. Την κουβαλούσαν στην μέση, περνώντας το χερούλι όρθιο ανάμεσα σε σφιχτό ζωνάρι και στην πλάτη.

    Το άλλο, του σχ. 33 το έλεγαν βατοκόπα, συνήθως πάνω σε μακρύ κοντάρι. Έλεγαν και κόσα, με κοντάρι, αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν η βατοκόπα ή το δρεπάνι του χάροντα.

  55. Corto said

    Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην Ranele για την μεταφραστική της εργασία και βέβαια στον Νικοκύρη που προσφέρει αυτόν τον λογοτεχνικό πλούτο.

    Εντύπωση μου έκανε το ρήμα «δοκήθηκε».
    «Μπας και μου δοκήθηκε στον ύπνο τούτο το κακό;»

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    52. Κοίτα που δεν μου ήρθε ο Λεβιάθαν, ίσως επειδή με όλη του την καταθλιπτική ατμόσφαιρα και το μαύρο χαϊμαλί των θανάτων που αναφέρει, το τοπίο στο Σάνκια περιγράφεται γλυκό στην ερήμωσή του και μέσω των αναμνήσεων, γλυκύτερο. Είχα βρει στην ταινία όπως και στο σημερινό απόσπασμα,πολλές αλληγορίες. Μάλιστα στο Λεβιάθαν που πήγα με δυο φίλες ,εκείνες ήσαν τελείως αλλού-δεν τους πολυάρεσε,τις κούρασε και η διάρκεια, κι εγώ σαν να είχα τα συκώτια μου στις χούφτες αχνιστά. Σκεφτόμουν πως ήταν ο σκηνοθέτης της δυνατής και φορτωμένης επίσης συμβολισμούς Επιστροφής που άλλα, τρομερά, πράματα μέσα στην άμεση ,κι όχι την υποβόσκουσα αγριάδα, μας αράδιαζε ωμά και χύμα τώρα.

    55.Corto, >>δοκήθηκε
    δοκιέμαι, τόχει ο Νικοκύρης στις λέξεις που χάνονται.
    https://tr.scribd.com/doc/250031276/366LexeisPouXanontai

  57. cronopiusa said

    δοκιούμαι & δοκιέμαι: θυμάμαι, ανακαλώ, σκέφτομαι, συλλογίζομαι, φέρνω στο μυαλό, έχω υπόψη, αναπολώ. Βηλ.: Σαν το δοκήθη ο Λαχανάς, λιγόστεψε η ψυχή του / και μες τη λίμνη απήδησε, να γλύση τη ζωή του. Γκοτζ.: Για να δοκιέμαι, τρέμοντας ως μες στο φυλλοκάρδι, / το χρέος οπόχουν το σκληρό στα χρόνια μας οι βάρδοι | < αρχ. ελλ. δοκώ.

  58. Corto said

    56:
    Σε ευχαριστώ Έφη! Μόνο τον αρχαίο τύπο δοκώ ήξερα.

  59. Corto said

    57:
    Cronopiusa ευχαριστώ πολύ! Πολύτιμα όλα αυτά!

  60. dryhammer said

    46. Το «βγοδώνω» στα χιώτικα σημαίνει τελειώνω, ξεμπερδεύω (με την έννοια του περατώνω), συντομεύω και χρησιμοποιείτο κυρίως στην προστακτική : – Νικολή βγόδωνε…
    (εικάζω να βγαίνει απο το ευοδώνω)

  61. dryhammer said

    60. Περισσότερο επιτα(κ)τικό το «προπέλιζε»

  62. cronopiusa said

    Το σπαρταριστό… κρητικό survivor της Γιαννούλας και της Ευτέρπης για τους μπουμπουριστούς χοχλιούς! (βίντεο)

  63. Κουτρούφι said

    #60. Ίδια σημασία και στη Σίφνο. Σύγκρυο μου προκαλεί η λέξη αυτή γιατί την άκουγα στην προστακτική πολλές φορές από τη μάνα μου πιτσιρικάς.

  64. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    Καλησπέρα σε όλους σας από τα πάτρια. Άφησα την Μπολόνια πίσω μου με έναν ήλιο καλοκαιριάτικο και βρήκα την Αθήνα με μια πνιγηρή υγρή φτινοπωρινή μελαγχολία…

    Ενδιαφέρουσα, σαν θέμα, η σημερινή ανάρτηση.
    Όμως, φαντάζομαι, οι φιλοφρονήσεις προς τον μεταφραστή αυτού του αποσπάσματος αφορούν την ΟΝΤΩΣ ΕΠΙΠΟΝΗ απόπειρά του να αποδώσει στα ελληνικά το πρωτότυπο κείμενο: από αυτήν (μόνο) την έποψη, ΝΑΙ, είναι ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ η όλη του προσπάθεια. Διότι, κατά τα λοιπά, ακόμα και με την μεγαλύτερη επιείκια κρίνοντας το μεταφρασμένο απόσμασμα που παραθέτει ο ΝΙΚΟκύρης στην σημερινή του ανάρτηση, το κείμενο μαρτυράει άγνοια της ελληνικής από τον μεταφραστή και μόνον σαν πρωτόλεια μεταφραστική «άσκηση» μπορεί να σταθεί, κατά την γνώμη μου. Δεν γνωρίζω τι είδους διορθωτικές γλωσσικές επεμβάσεις έκανε ο ΝΙΚΟκύρης (που, όπως μας λέει, «κακώς τις έκανε»), αλλά πάντως η ελληνική «απόδοση» είναι γεμάτη από διατυπώσεις που… δεν λέγονται (επειδή, είτε δεν υπάρχουν είτε δεν στέκουν), από ακυριόλεκτους πλεονασμούς, από εκφράσεις άστοχες που βρέθηκαν σε λεξικά χωρίς να μπορούν να αξιολογηθούν από τον αναζητητή τους εάν και κατά πόσον ταιριάζουνε και «αρμόζουν» στην αντίστοιχη περίσταση, κλπ, κλπ, κλπ.
    Βέβαια, αυτό που είναι αξιοζήλευτο, και δικαιολογεί πολλά ειλικρινή συγχαρητήρια στον μεταφραστή, είναι το ότι αυτός, παρά τις εμφανείς γλωσσικές του ελλείψεις στα ελληνικά και την, επίσης εμφανή, μεταφραστική του απειρία, κατορθώνει να διατηρήσει ρέον το ύφος αυτής της εφιαλτικά δυστοπικής αφήγησης του συγγραφέα έτσι που, εν τέλει, ο έλληνας αναγνώστης να προσπεράσει με την μικρότερη δυνατή δυσθυμία του την «περίεργη» γλωσσική απόδοση, να κατανοήσει εκείνα τα σημεία της απόδοσης που πάσχουν γλωσσικά γιατί αποδόθηκαν «κάπως» διαφορετικά από τον καθιερωμένον και αναμενόμενον γλωσσικόν τρόπο της νεοελληνικής, να μπορέσει (έστω και κοπιωδώς) να παρακολουθήσει την πρωτότυπη γραφή και να ιχνηλατίσει την σκέψη και το συναίσθημα του ξένου συγγραφέα μέσα από το βιωματικό του αφήγημα που προσπαθεί να μας μεταφέρει ο μεταφραστής, και να ανασυστήσει -κατά τις προσωπικές του «προσλαμβάνουσες» ή εμπειρίες, ο καθένας από τους αναγνώστες τούτης της «μετάφρασης»- το περιβάλλον και τις ιδιάζουσες συνθήκες της δυστοπίας που εξιστορείται! Κάτι τέτοιο είναι ΜΕΓΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ για έναν (πρόδηλα) άπειρον και μειονεκτούντα γλωσσικά (προς την γλώσσα «στόχο») μεταφραστή, και εγγυάται πως η συνεχής αυτοβελτίωση (με την θεραπεία των ελλείψεών του) θα κάνει στο μέλλον τον μεταφραστή έναν ικανό μεταφραστή λογοτεχνίας. Πάντως, υπό την μορφή που παρατίθεται εδώ, αυτό το μεταφραστικό του δείγμα εμέναν δεν με πείθει και δεν μου αρέσει: δεν νομίζω, δηλαδή, ότι εγώ προσωπικά θα αγόραζα μια τέτοια μετάφραση.
    Ασφαλώς, όμως, όλα τα παραπάνω δεν απηχούν παρά μόνον τις προσωπικές μου εκτιμήσεις και με κανέναν τρόπο δεν θα πρέπει να εκληφθεί η ειλικρίνειά μου σαν μειωτική κριτική στο πόνημα του μεταφραστή αλλά, μόνον, σαν εποικοδομητική…
    Θά ‘θελα να αναφέρω ένα προς ένα τα σημεία που -κατά την κρίση μου- πάσχει η νεοελληνική απόδοση που κάνει ο μεταφραστής, αλλά αυτά είναι τόσα πολλά που δεν βρίσκω πλέον τον λόγο να το κάνω. Εάν, ωστόσο, κάποιοι εδώ δεν καταλαβαίνετε τι λέω, ευχαρίστως σε άλλο μου επόμενο σχόλιο να διευκρινήσω δίνοντάς σας μαζί και καμιά δεκαριά παραδείγματα «ημαρτημένων» του μεταφραστή.

    Τέλος, ο βίος και η πολιτεία του νεαρού συγγραφέα, εμένα μου γεννούν πολλά αντιφατικά συναισθήματα και με γεμίζουν με (μαύρες) σκέψεις τα έργα κι οι ημέρες του: ΟΧΙ, καθόλου δεν μ’ αρέσει η προσωπικότητά του (τουλάχιστον, έτσι όπως αυτός βιογραφείται στα αντίστοιχα σάιτς).

  65. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    56
    Όπου αναφέρομαι στον «μεταφραστή», εννοώ την κυρία Ρανέλε. Και όπου γράφω για τις «γλωσσικές ελλείψεις» της στα νεοελληνικά (την γλώσσα «στόχο» της), εννοώ ότι η οποιαδήποτε «ακαδημαΙκή» της νεοελληνική γλωσσική παιδεία δεν στέκεται ικανή από μόνη της να την κάνει παραχρήμα ΚΑΙ μεταφράστρια λογοτεχνίας. Τι εξήγηση, άραγε, έχει να μας δώσει για το γεγονός ότι εν μέσω άπειρων κακοδιατυπώσεων και «περίεργων» εκφράσεων που χρησιμοποιεί στην ροή της απόδοσής της, η μεταφράστρια… επιλέγει συνειδητά την αδόκιμη λέξη «ύπεργα» για να αποδώσει μ’ αυτήν την κοινότατη σημασία που μεταφέρει η κοινότατη λέξη «σύνεργα»; Μήπως επιδιώκει σκόπιμα να συνεγείρει τα προκλητά δυναμικά του εντυπωσιασμού στον αναγνώστη, και μάλιστα για… ψύλλου πήδημα;

  66. sarant said

    60-63 Ναι, από το «ευοδώνω»

    64-65 Δεν το βρίσκω έντιμο αυτό που γράφετε στο 65, διότι το παρουσιάζετε ετσι ώστε να δημιουργείται στον αναγνώστη η εντύπωση ότι η λέξη «ύπεργα» υπάρχει στη μετάφραση. Χώρια που είναι υπαρκτός τύπος, δεν χρησιμοποιήθηκε στην μετάφραση αλλά σε κάποιο σχόλιο. Θα σας παρακαλούσα να ζητήσετε ρητά συγνώμη από τη μεταφράστρια.

  67. Alexis said

    Θά ‘θελα να αναφέρω ένα προς ένα τα σημεία που -κατά την κρίση μου- πάσχει η νεοελληνική απόδοση που κάνει ο μεταφραστής, αλλά αυτά είναι τόσα πολλά που δεν βρίσκω πλέον τον λόγο να το κάνω. Εάν, ωστόσο, κάποιοι εδώ δεν καταλαβαίνετε τι λέω, ευχαρίστως σε άλλο μου επόμενο σχόλιο να διευκρινήσω δίνοντάς σας μαζί και καμιά δεκαριά παραδείγματα «ημαρτημένων» του μεταφραστή.

    Τι μου θυμίζει… τι μου θυμίζει…
    Α, ναι: «Εάν προκληθώ θα προβώ εις αποκαλύψεις…»

    Λες;;;
    Μπαααα….

  68. Pedis said

    Η δουλειά της μετάφρασης είναι πολύ καλή, έχει ροή και χρώμα, και το ανάγνωσμα ενδιαφέρον.

    (ρε Νικοκύρη, σα νάχουν λασκάρει τα ελατήρια στις παγίδες και ταίζονται τα κουφά αντί να τα τα ξεμπλατσάζει.)

  69. cronopiusa said

  70. Tatiana Rahmatoulina said

    Γιατί άραγε «Σανκια» , «Κόλκια» και «Βασκιά»; Δεν υπάρχουν τέτοια ονόματα. Στην πραγματικότητα είναι Σανκα, Κόλκα και Βασκα. Για ποιο λόγο τα παραποίησε η μεταφράστρια;

  71. ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ said

    66
    Ειδικά για εκείνο το «ύπεργα» θα ορκιζόμουνα ότι το διάβασα στην μετάφραση! Έψαξα ΟΛΟ το εκτενές κείμενο αλλά δεν το βρήκα τώρα (κι είχα την εντύπωση ότι αναφερότανε κάπου στην αρχή, εκεί όπου ο ήρωας φτάνει στο χωριό του και περπατώντας τραβάει για το σπίτι του)…! Ούτε και το σχόλιο βρήκα τώρα…! Μοιάζει πολύ παράξενο όλο αυτό, γιατί μού’ χε χτυπήσει έντονα τούτη η λέξη (και γι’ αυτό το ανέφερα σαν παράδειγμα) ανάμεσα σε άλλα πολλά (που αρχικώς τα είχα βρει άστοχα, αλλά που το ξαναδιάβασμα του κειμένου με έκανε να τα βρω τώρα ΚΑΙ ενοχλητικά κάπως για το δικό μου γλωσσικό αισθητήριο). Αλλά, εάν όντως σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο με τα ύπεργα… «χάθηκα» στην… μετάφραση, έε μα και φυσικά δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να μην ζητήσω ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ συγγνώμη από την μεταφράστρια ως προς αυτό.

  72. Γιάννης Ιατρού said

    67: Alexis

    Πέφτεις σε λάθη

  73. sarant said

    71 Εντάξει.

  74. gpoint said

    Εγώ απορώ (πάντοτε) πως κρίνει κάποιος την μετάφραση αν δεν έχει διαβάσει το κείμενο αμετάφραστο. Παρ’ ότι μυρίζω τα νύχια μου δεν βρίσκω ικανοποιητική απάντηση ενώ για τον θρίαμβο του ΠΑΟ στο ΣΕΦ είναι σίγουρο πως οι παίκτες του ΟΣΦΠ υπερβιταμινώθηκαν στο φάιναλ φορ και άδειασαν…ψυχολογικά. Να μη λέμε μόνο για τον Μολέδο δηλαδή ή τους παίκτες του ΠΑΟΚ μετά τον τελικό κυπέλλου.

  75. Γιάννης Ιατρού said

    74: Gpoint
    Να μη λέμε μόνο για τον Μολέδο δηλαδή ή τους παίκτες του ΠΑΟΚ μετά τον τελικό κυπέλλου…

    Ρε Γιώργο, τά ΄χω κυριολεκτικά χαμένα με την ποικιλία θεμάτων που θίγεις! 🙂

  76. Tatiana Rahmatoulina said

    Μπήκα στη ρωσική βικιπεδια να πληροφορηθω για τον Πριλιεπιν. Ζαλίζεσαι και μόνον να διαβάσεις τον κατάλογο με τα βραβεία που πήρε! Ειναι τόσα πολλα. Και είναι μόλις 42 χρόνων! Οπως φαίνεται υπάρχει και στη Ρωσία το φαινόμενο συγγραφείς της μόδας. 17 μυθιστορήματα σε κάπου 12 χρόνια. Πολύ παραγωγικός.
    Ελυσα και την απορία μου. Σανκια, Βαλκια και Κόλκια προφανώς είναι υποκοριστικά τοπικά. Μη βλέποντας τα στα ρωσικά γραμμένα, τα διάβασα λανθασμένα: Σαν – κι- α. Ενώ διαβάζεται σαν δισυλλαβη λέξη: Σαν-κια.

  77. gpoint said

    # 75

    Τι δεν καταλαβαίνεις ; όπως λέμε μπούρδες για την φυσική κατάσταση των παικτών χωρίς να έχουμε αποδείξεις έτσι κρίνεται η μετάφραση ενός έργου χωρίς γνώση του προτύπου, απλά εδώ υπάρχει σιβαροφάνεια. Ακόμα κι αν κάποιος ξέρει την γλώσσα ενός έργου δεν μπορεί να ξέρει τι ήθελε να πει ο συγγραφέας οπότε η αξία της μετάφρασης είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό.

    Κι ο Ιησούς με παραβολές μιλούσε αλλά εκεί μάλλον δεν έχεις απορίες

  78. sarant said

    76 Είναι όλα μυθιστορήματα; Τότε έχει ρυθμούς Μπαλζάκ 🙂

  79. Λ said

    Έφτασε η γαλατόσουπα η θρεπτική. Χρειαζόμαστε γάλα, φιδέ, αλάτι, ζάχαρη και βούτυρο γάλακτος
    http://pojrem.ru/soup/molochniy-sup-s-vermishelyu/

  80. Λ said

    78. Νόμιζα ο Προυστ ήταν ο πιο παραγωγικός

  81. ΚΩΣΤΑΣ said

    Πριν από λίγο μπήκα και κατενθουσιάστηκα, όχι μόνο από την υπέροχη αφήγηση και από τη θεσσαλική διάλεκτο (φουκαλίσω, σάματις, φούρλες κόσα, – πώς είντος, εκεί είντος ακόμα; κλπ), αλλά γιατί νoμίζω ότι ξανάζησα κάτι από τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό μου. Συγχαρητήρια στην κ. Ranele.

    Αποτολμώ να ρωτήσω, χωρίς να περιμένω και υποχρεωτικά απάντηση, υπάρχει κάποια σχέση με Θεσσαλία;

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    60.(εικάζω να βγαίνει από το ευοδώνω)
    Ήδη απάντησε ο Νικοκύρης,
    Δεν είμαι σίγουρη αν λέγαμε και το βγοδώνω στη μεριά μας ή το ξέρω απ΄αλλού.
    Προφανώς το βγόδωμα θα είναι το μέσον (το εργαλείο) να ευωδοθεί η κάθε δουλειά.
    Με το (κοινό νομίζω) αβγατίζω λέμε το ολοκληρώνω θετικά,προοδεύω,προχωρώ (το Μάη είναι μεγάλη η μέρα κι αυγατίζει η δουλειά) αλλά και πληθαίνω π.χ. βάλε πατάτες ν΄αβγατίσει το φαϊ.

    31. Ο λίκνος ξύπνησε τα ΄…κουνουπίδια.

    77. Συφωνώ, που λέμε στην …αργκό μας 🙂 θες που είμαι των παραβολών, θες που μ΄άρεσε μια χαρά η ροή του κειμένου και η γλώσσα, θες που δε με νοιάζει τί θέλει να πει ο συγγραφέας γιατί αυτό που καταλαβαίνω είναι θαυμάσιο. Και με το Γιάννη συφωνώ επίσης αλλά στις παραβολές δεν έδωσε προσοχή 🙂

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    81.Κώστα, κρατήσου.>>Το ενδιαφέρον είναι πως η Ranele, αν και πρέπει να έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, δεν έχει μητρική της γλώσσα τα ελληνικά, όπως μού διευκρίνισε,

    82α Ωχ, μου φυγε ένα α*υ*βγατίζει.

  84. Παναγιώτης Κ. said

    @31.Περίεργο για συγγραφέα να διατυπώνει αυτή τη θέση για τη σφαγή στο Κατίν.
    Γράφω «περίεργο» διότι ένας συγγραφέας αν μη τι άλλο, (πρέπει να) είναι αναγνώστης-μελετητής.

  85. ΚΩΣΤΑΣ said

    83
    Το είδα ΕΦΗ ότι η μητρική της δεν είναι η ελληνική. Μάλλον με γιαγιά και παππού θεσσαλούς θα μεγάλωσε.
    Και κάπου είδα ότι αναφέρεσαι στον Κοτζιούλα. Οι Θεσσαλοί έχουμε μεγάλη γλωσσική συγγένεια με τους Ηπειρώτες. Κάποτε αποτελούσαμε και ενιαίο γεωγραφικό διαμέρισμα, Ηπειροθετταλία. Σωστά τον θυμήθηκες.

  86. sarant said

    80 Δεν έχω κάνει καταμέτρηση, ομολογώ.

  87. Μαρία said

    84
    Καθόλου περίεργο για το κόμμα του https://en.wikipedia.org/wiki/National_Bolshevik_Party
    Διάβασε άλλωστε λέει ίσαμε 4 βιβλία με ντοκουμέντα.

  88. Πέπε said

    @76:
    Δηλαδή είναι διαλεκτικά; Η [κοινή] ρωσική δεν έχει ποτέ κ+ια, έτσι δεν είναι;
    Είχα υποθέσει ότι θα είναι επιλογή της μεταφράστριας για να αποδώσει το «Σάνjκα» , «Κόλjκα» κλπ.

  89. gpoint said

    # 82 τέλος

    Κι εγώ συμφωνώ μαζί σου Εφη. Αλλο το μου αρέσει κι άλλο η αξιολόγηση. Και ο ΠΑΟ κέρδισε χθες αλλά δεν έπαιξε καλά, έπαιξε όμως πολύ καλύτερα από τον ΟΣΦΠ

  90. spiral architect 🇰🇵 said

    Το τέλειωσα!
    Νέος Τολστόι; Χμμ, δεν έχω άποψη. 🙄 Περιμένω την επίσημη έκδοση, άλλωστε έχω κάτι χρόνια να διαβάσω νεότερους Ρώσους συγγραφείς.
    Μπράβο πάντως για την προσπάθεια, το ιστολόγιο σηκώνει γκάζια. 🙂

  91. Γς said

  92. Γς said

    84:

    Βαριά του Στάλιν η λέγκασι

    κι η σφαλιάρα

  93. dryhammer said

    82α. Στη Χίο μπορεί να «αυγαταίνει (και να μήν αυγατίζει) το βιός», αλλά το κρέας χωρίς τις πατάτες δεν «μπλήζει» – Την ορθογραφία του «μπλήζω» και το έτυμο, δεν τα ξέρω γιατί δεν τα έχω δει γραμμένα.

  94. Γιάννης Ιατρού said

    91: Γς, κάνε και λίγο δίαιτα ρε συ, που ΄χεις ταράξει τα γλυκά!

  95. Γς said

    Το δαχτυλίδι του Πολυκράτη και το ψάρι, που λέγαμε της προάλλες

    Κι ήταν κι ένα δαχτυλίδι, που πολύ το αγαπούσε, όχι γιατί ήταν δώρο μου, που δεν ήταν, ούτε γιατί ήταν ακριβό και καλοδουλεμένο, που ήταν.

    Το αγαπούσε γιατί ήταν κειμήλιο της οικογένειας. Της μάνας μου.
    Κι ήθελε τόσο πολύ να είναι μέσα σε οικογένεια. Να αγαπάει και να την αγαπάνε.

    Και το έχασε ο δαχτυλίδι. Και δεν μου το είπε.
    Πρέπει να έψαξε πολύ για να το βρει. Πρέπει να στεναχωρήθηκε πολύ.

    Και μακάρι να μπορούσε να με διαβάσει τώρα.

    Καλή μου το βρήκα!
    Θυμάσαι τις πλαστικές σακούλες του σούπερμάρκετ, που τις μάζευα και φώναζες;
    Ηταν μέσα σε μια απ αυτές που πήγα να βάλω πριν λίγο τα σκουπίδια

  96. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  97. leonicos said

    θρασομανούσαν
    φουκαλίσω
    φούρλες
    είντος από το δρόμο
    Σάματι
    μπλινί
    σπαρίλα
    χαμαιφυή
    @1 Συμφωνώ με τον Γς.

  98. Pedis said

    Μάαστα … δεν της έχει βγει ακόμη το ακροδεξιο-ψευτοπατριωτικό-σκαταριστερό εγχείρημα …

    http://video.repubblica.it/mondo/grecia-la-lezione-del-94enne-eroe-antinazista-aiuta-l-ambasciatore-tedesco-contestato/278291/278893

  99. Παναγιώτης Κ. said

    Μέσα δεκαετίας του΄60. Η οικογένεια κατέβηκε στην πόλη γιατί τα παιδιά έπρεπε να πάνε στο Γυμνάσιο. Η γιαγιά δεν ήθελε να ακολουθήσει.Δεν θα άφηνε το σπίτι της όπου είχε…κράτος και εξουσία!

    Την επισκεπτόταν ο πιτσιρικάς τα καλοκαίρια και θυμάται, τούτη την ώρα που ολοκληρώθηκε η ανάγνωση του αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Πριλέπιν, να τον ξυπνάει η γιαγιά το πρωί με ένα δίσκο όπου επάνω είχε ένα γλυκό του κουταλιού και δροσερό νερό, ένα ποτήρι γάλα και φρέσκο βούτυρο-από αυτό που έπαιρναν οι χωρικοί εκείνη την εποχή όταν «χτυπούσαν» το γάλα στα στενόμακρα ξύλινα βαρέλια ανοιχτά από το ένα μέρος-μαζί με ψωμί και μέλι.
    Όσοι έχουν…διατελέσει παππούδες ή γιαγιάδες καταλαβαίνουν αυτές τις συμπεριφορές!

    Μετά από αυτό τον πρόλογο με βεβαιότητα μπορώ να πω:
    Επαξίως ο συγγραφέας κάνει επιτυχίες.
    Και η μετάφραση; Δύσκολα μπορώ να φανταστώ καλύτερη!

  100. ΚΩΣΤΑΣ said

    99
    «…όταν «χτυπούσαν» το γάλα στα στενόμακρα ξύλινα βαρέλια ανοιχτά από το ένα μέρος…»

    μποτινέλος και μποτινόξυλο, έτσι τα λέγαμε εμείς.

  101. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Για Τολστόϊ δεν νομίζω, πιο πολύ σε Γκόρκι φέρνει ο Πριλέπιν αλλά όχι στο μέγεθός του, θέλει πολλά ψωμιά σκόμη. Πολύ ψυχοπλάκωμα πάντως, και χωρίς καμία νότα αισιοδοξίας και προοπτικής, είναι σαν αφήγηση γεγονότων κι όχι σαν συγγραφική κατάθεση ψυχής. Μη έχοντας διαβάσει τίποτε άλλο από τα πολλά που έχει γράψει, κρίνω πως αν είναι όλα σ’αυτό το στύλ, η φήμη προηγείται του έργου κι όχι το αντίστροφο και σωστό κατά την γνώμη μου. Αυτό δεν θα ήταν απαραίτητα κακό, αν δεν ήταν τόσο εύκολη στην σημερινή εποχή, η δημιουργία και προώθηση της φήμης για το κέρδος και την κατανάλωση.
    Θα περιμένω την έκδοση των δύο βιβλίων του για να βγάλω κάποιο πιο σωστό συμπέρασμα.
    Στην συνέντευξη που έβαλε η Μαρία στο 31, διέκρινα έναν δογματικό και αλαζονικό άνθρωπο, έναν μοντζού, και απόρησα που ενώ είναι ξεκάθαρα σταλινικός, έγραψε στο διήγημα για τον παππού του Σάσα πως τον διέγραψε το κόμμα γιατί πιάστηκε αιχμάλωτος, μιά πολύ σκοτεινή πλευρά και πρακτική της σοβιετικής και σταλινικής περιόδου που ελάχστα έχει εξηγηθεί αντικριμρνικά.
    Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν είναι καλός ή μεγάλος συγγραφέας, μένει να φανεί.

  102. Παναγιώτης Κ. said

    @100. Στην περιοχή Κόνιτσας τα λέμε ντουμπολίτσα και ντουμπολόξυλο.

  103. Παναγιώτης Κ. said

    Οι εικόνες που μεταφέρει ο συγγραφέας, κινηματογραφικές εικόνες για μένα, αναδεικνύουν μια πραγματικότητα όπου μπορεί κανείς να τη συναντήσει σε όλα τα μέρη του κόσμου. Προσωπικώς, δεν…μελαγχόλησα.
    Αυτά που εμείς βλέπουμε ως φθορά και παρακμή είναι τρόπος ζωής για άλλους. Θέλω να πω ότι δεν βιώνουν κατ΄ανάγκη στενάχωρα αυτή τη ζωή. Αξίζει ο αστός, δηλ. ο κάτοικος της πόλης, να μπει στην ψυχή του χωρικού για να ανιχνεύσει ποια είναι τα πράγματα που τον βασανίζουν και τα πράγματα που τον ευχαριστούν.
    Σε κάθε περίπτωση δεν αγνοώ πως, «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή».
    Μου αρέσει ο γραμμικός τρόπος γραφής. Ο αξιόλογος συγγραφέας ακόμη και με αυτό τον «εύκολο» τρόπο αν έχει πράγματα να μας πει θα τα εκφράσει και οι αναγνώστες θα τα ευχαριστηθούμε.
    Στο όνομα της λογοτεχνικότητας υπάρχουν έργα στα οποία χάνεσαι και πρέπει να ξαναγυρίσεις στην αρχή. Σε κάποια, όπου ανακατώνονται πολλά ονόματα, ίσως πρέπει να κρατάς …σημειώσεις για το who is who των ηρώων.
    Ναι μου αρέσει να κυλάει σαν γάργαρο νερό το κείμενο. Βιβλίο ας πούμε 400 σελίδων που το τελείωσα σε δύο μέρες είναι για μένα ένα επιτυχημένο βιβλίο!

  104. Πέπε said

    Μου άρεσε πολύ η τολμηρή χρήση ιδιωματισμών όπως «φουκαλίζω» και μερικά άλλα που δεν μπορώ να τα ξαναβρώ τώρα. Εκτός από εντυπωσιακή για μεταφράστρια που δεν είναι πρωτογενώς ελληνόφωνη, είναι και κάτι που δεν έχω συνηθίσει να βλέπω σε μεταφράσεις (τουλάχιστον δεν έχω συνηθίσει να το βλέπω να γίνεται με επιτυχία). Από τη στιγμή που στην πρωτότυπη λογοτεχνία χρησιμοποιούνται συχνά στοιχεία ντοπιολαλιάς, η διεύρυνση της χρήσης τους και στη μεταφρασμένη είναι ένα σημαντικό μικρό βήμα στην αναγνώριση της ισοτιμίας τους ως δυνητικών επιλογών.

    Βέβαια, φαίνεται ότι το κείμενο το απαιτούσε, αφού η γλώσσα της γιαγιάς σχολιάζεται ρητά («έτσι το είπε, απόθανε / κόλλησε το σάματις της γιαγιάς…»).

    Το συχνά επαναλαμβανόμενο «είν’ τος» δεν το ήξερα, αν εξαιρέσουμε βέβαια το στερεότυπο πανελλήνιο «πού’ν’τος».

    Όχι ως υπόδειξη, αλλά πιο πολύ για να λεξιλογήσουμε που μ’ αρέσει, δύο μικρές επιφυλάξεις:

    -ο «γιόκας» δεν ξέρω αν λέγεται στον πληθυντικό – στα κοινά ελληνικά πάντως όχι

    -το ερωτηματικό «τι = γιατί» (τι δεν έρχεσαι να με δεις;), όσο έχει τύχει ν’ ακούσω, επίσης δε λέγεται. Λεγόταν παλιότερα, αλλά σήμερα είναι καθαρά λογοτεχνικό, εκτός από κάποιες περιπτώσεις που και πάλι έχουν γίνει περίπου στερεότυπες εκφράσεις (τι φωνάζεις; τι τρέχεις;)*.

    ___________
    *Μπορεί κανείς να βρει πολλά παρόμοια παραδείγματα, και ίσως δεν είναι εύκολο να πει τι ακριβώς έχουν κοινό ώστε να αποτελούν ειδικές περιπτώσεις, αλλά πάντως απέχουν από το να καθιστούν το «τι» γενικό συνώνυμο του «γιατί».

  105. ranele said

    Спасибо σε όλους για την ειλικρίνειά σας. Πολυδεύκη, πολύ φοβάμαι ότι είναι έτσι όπως το λες… Θέλω λίγο χρόνο να σκεφτώ όλα όσα ειπώθηκαν. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Νοικοκύρη που με φιλοξένησε. Ομολογώ πως ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα.

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    101. Λάμπρε, απόσπασμα από μυθιστόρημα, σε δοκιμαστική μετάφραση,είναι αυτό που διαβάσαμε Χελόοο! 🙂 🙂 Καλημέρα 🙂

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    99«χτυπούσαν» το γάλα στα στενόμακρα ξύλινα βαρέλια ανοιχτά από το ένα μέρος
    φουρλέτσο νομίζω το έλεγε η σουλιώτισσα κυρα Βαγγελή.

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    103 – Δεν βιώνουν κατ’ ανάγκη στενάχωρα την ζωή αλλά αυτό δεν σημαίνει πως χαίρονται κι όλας γι’ αυτήν, μάλλον πιο αντροσωπευτικό είνσι το, την αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά, όπως έχουν διδαχτεί να κάνουν από τον κοινωνικό περίγυρο και τους κοινωνικούς φορείς που φροντίζουν να διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση προς όφελος πάντα της οικονομικής ελίτ.
    Σε όλο τον «πολτισμένο» κόσμο είναι χωρισμένοι οι άνθρωποι σε τάξεις ή κάστες, κι όταν σου γίνει από μικρό παιδί συνείδηση ποιά είναι η θέση σου στην κοινωνία, βολεύεσαι μ’ αυτήν όσο καλύτερα μπορείς και μαθαίνεις να χαίρεσαι με τα ελάχιστα γιατί χωρίς καθόλου χαρά δεν βγαίνει η ζωή, άλλωστε όλοι μέθυσοι ήταν και πολλοί αυτοκτόνησαν, μάλλον δεν είχαν και πολλά πράγματα που τους ευχαριστούσαν.

    104 – Πέπε, το πού είν’τος και το τι δεν έρχεται να με δεί, το λέει ακόμα η μάνα μου (84 πλέον) όταν αργεί να έρθει ο αδερφός μου να την επισκεφθεί.

    106 – Γιατί ΕΦΗ είπα εγώ πως είναι κάτι άλλο; Από αυτό που διάβασα έβγαλα αυτό το συμπέρασμα, καλά που το διευκρίνισα κι όλας, αλλιώς ποιός ξέρει τι θα
    μου έσερνες. ☺
    Μόνο καλή μπορεί να είναι η μέρα μου, όταν το εύχεσαι εσύ.☺

  109. Ριβαλντίνιο said

    @ 55 – 59
    δοκήθηκε

    Από λαϊκό στιχούργημα των μέσων του 19ου αι. :

    Και εκείνοι το δοκήθησαν πως θε να φάσι ξύλο.
    Κι ο Πουλικάκος έφευγε σαν το δαρμένο σκύλο.

  110. Πέπε said

    @108:
    > > Πέπε, το πού είν’τος και το τι δεν έρχεται να με δεί, το λέει ακόμα η μάνα μου (84 πλέον) όταν αργεί να έρθει ο αδερφός μου να την επισκεφθεί.

    Για το πού είν’ τος δες προσεκτικότερα το σχόλιό μου. Κι εγώ το λέω (έστω «πού’ν’τος»), και νομίζω οι πάντες.

    Για το τι, πάσο.

  111. Triant said

    Το διάβασα μονορούφι, άρα η μετάφραση είναι μια χαρά.
    Όσον αφορά το γραπτό, αυτό το «Είχε ξεκοπεί σαν το σκαμμένο, σκληρό, σκοτεινό παγόβουνο και έπλεε αργοσάλευτα μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο» με διακτίνισε στο χωριό..

  112. sarant said

    112 Χαζό παιδί χαρά γεμάτο 🙂

    Γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον η

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Διαφημίζουν την έκδοση του Σάνκια τώρα :
    «ένας Φύλακας στη σίκαλη με μολότοφ»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: