Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χάρι Πότερ, είκοσι χρόνια μετά

Posted by sarant στο 27 Ιουνίου, 2017


Την επέτειο την είχα προσέξει αλλά τελικά μού ξέφυγε -το σημερινό άρθρο έπρεπε να δημοσιευτεί χτες. Ποιαν επέτειο; θα αναρωτηθείτε. Σαν χτες πριν από 20 χρόνια, στις 26 Ιουνίου 1997, κυκλοφόρησε το βιβλίο της Τζ.Κ.Ρόουλινγκ «Ο Χάρι Πότερ και η φιλοσοφική λίθος», το πρώτο από τα βιβλία της εξαιρετικά επιτυχημένης σειράς εφηβικών βιβλίων με ήρωα τον Χάρι Πότερ.

Ακολούθησαν άλλα έξι βιβλία, σύνολο εφτά, που όλα τους έγιναν πρωτοφανή μπεστ-σέλερ και βέβαια μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, καθώς και ηλεκτρονικά παιχνίδια και άλλα παραφερνάλια με τους ήρωες του Χόγκουαρτς και τον κόσμο των μάγων που δημιούργησε η Τζ.Κ.Ρόουλινγκ. Θα έλεγε κανείς ότι η πρωτοφανής εμπορική επιτυχία θα δελέαζε τη συγγραφέα να αθετήσει το αρχικό της σχέδιο και να παρατείνει με κάποιο τρόπο τη λογοτεχνική ζωή του ήρωά της, αλλά η Ρόουλινγκ αντιστάθηκε στον πειρασμό. Το έβδομο βιβλίο της σειράς κυκλοφόρησε το 2007 και από τότε δεν δόθηκε συνέχεια, αν εξαιρέσουμε ένα θεατρικό έργο που ανεβηκε πέρυσι και παρουσιάζει τον ενήλικο Χάρι Πότερ να έρχεται σε σύγκρουση με τον έφηβο γιο του.

Το βιβλίο «Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί», που κυκλοφόρησε με αφορμή το θεατρικό έργο («σενάριο της πρόβας» χαρακτηρίζεται) το είχαμε παρουσιάσει πέρυσι τον Νοέμβριο, και βέβαια με την ευκαιρία αυτή είχα γράψει κι εγώ τη γνώμη μου για ολόκληρη τη σειρά των βιβλίων και είχατε κι εσείς πει τη δική σας, οπότε σήμερα για να τιμήσω την επέτειο έπρεπε να βρω κάτι άλλο.

Σκέφτηκα λοιπόν, τιμής ένεκεν, να αναδημοσιεύσω τρία από τα (αρκετά) παλιά άρθρα που είχα γράψει την περίοδο 2005-2008 στον παλιό μου ιστότοπο σχετικά με διάφορα μεταφραστικά προβλήματα των (ελληνικών) βιβλίων του Χάρι Πότερ.

Όπως είχα γράψει τότε, πολλοί ενήλικες αρέσκονται να αντιμετωπίζουν με περιφρόνηση τα παιδικά έργα και ειδικότερα τον Χάρι Πότερ· δεν συμμερίζομαι την άποψή τους. Αν όμως για τα παιδιά μου ο κόσμος του Χάρι Πότερ είναι μαγευτικός, για μένα σαν μεταφραστή παρουσιάζει ενδιαφέρον και σε ένα άλλο επίπεδο: με ενδιαφέρει πολύ να δω πώς αντιμετωπίστηκαν τα εκατοντάδες λογοπαίγνια της συγγραφέας στην ελληνική μετάφραση, ενδεχομένως δε και σε άλλες γλώσσες.

Γιατί αυτό είναι το εντυπωσιακό στοιχείο με τον Χάρι Πότερ. Χάρη στην τεράστια του δημοτικότητα, και πριν ακόμα έρθει η κινηματογραφική μεταφορά να την εκτινάξει στα ύψη, κάθε νέος τόμος της σειράς μεταφράζεται πολύ γρήγορα από τα αγγλικά σε δεκάδες γλώσσες στις οποίες και κυκλοφορεί λίγους μήνες αργότερα. Επιπλέον, χάρη στο Internet υπάρχει μια αφοσιωμένη διεθνής κοινότητα φανατικών του Χάρι Πότερ που διυλίζουν την κάθε λέξη, που λέει ο λόγος, με αποτέλεσμα το έργο των μεταφραστών να διευκολύνεται τελικά.

Το σύνολο των χαριποτερικών άρθρων μου μπορείτε να το βρείτε εδώ. Για το έβδομο βιβλίο (που κυκλοφόρησε το 2007) είχα γράψει κάμποσα άρθρα, που τα βρισκετε εδώ.

Αναδημοσιεύω λοιπόν τρία παλιά μου άρθρα για τα μεταφραστικά προβλήματα του Χάρι Πότερ, και πρώτα….

  1. Το φιάσκο με τον Άντον Χερτ

Διάβασα κάπου, και μάλλον αλήθεια είναι, ότι από τότε που αποφασίστηκε η κινηματογραφική μεταφορά του έργου, στάλθηκε στους ανά τον κόσμο μεταφραστές των βιβλίων του Χάρι Πότερ εγκύκλιος με ονόματα ηρώων που πρέπει να μεταφράζονται χωρίς αλλαγές και τοπικές προσαρμογές. Είναι λύση που την επικροτώ (σαν γενική αρχή, εννοώ, όχι τον συγκεκριμένο κατάλογο που δεν τον έχω δει και δεν ξέρω αν υπάρχει) και κατά τη γνώμη μου, σε μια σημερινή μετάφραση:

  • τα κύρια ονόματα πρέπει να αφήνονται ως έχουν (με ενδεχόμενο εξελληνισμό του βαφτιστικού ονόματος αν υπάρχει ελληνικό ανάλογο, έτσι Ερμιόνη ασφαλώς και όχι Χερμιόνε, αλλά από την άλλη πλευρά έναν Πάουλ μάλλον δεν θα τον κάναμε Παύλο),
  • ενώ τα παρατσούκλια κτλ. πρέπει ασφαλώς να μεταφράζονται (έτσι ο γάτος της Ερμιόνης πολύ σωστά μεταφράστηκε Στραβοπόδαρος, καλή απόδοση του αγγλικού Crookshanks).

Όμως, η εγκύκλιος αυτή στάλθηκε όταν έγινε φανερή η τεράστια επιτυχία της σειράς, και αφού είχαν κυκλοφορήσει στις περισσότερες γλώσσες τα τρία πρώτα βιβλία της σειράς. Έτσι, στα πρώτα βιβλία (ειδικά στο πρώτο!) οι κατά τόπους μεταφραστές άφησαν ελεύθερη τη φαντασία τους να δημιουργήσει «τοπικοποιημένες» αποδόσεις των ονομάτων, ακόμα και των ονομάτων των ηρώων.

Η ελληνική έκδοση υπήρξε γενικά φειδωλή σε εξελληνισμούς· κι αν προσωπικά συμφωνώ προκειμένου για κύρια ονόματα, θα περίμενα λίγη περισσότερη φαντασία και ελευθερία όταν το ζητούμενο είναι να αποδοθούν ονόματα τόπων, πραγμάτων, θεσμών, δηλαδή ονόματα που πρέπει να μεταφραστούν.

Η ελληνική μετάφραση κάνει μία, αλλά πολύ σημαντική, εξαίρεση από την αρχή της μη επέμβασης στα κύρια ονόματα, και το κάνει εξαιτίας ενός υπαρκτού μεταφραστικού προβλήματος σε ένα άλλο σημείο του βιβλίου. Ισχυρίζομαι ότι η λύση που δόθηκε σε αυτό το υπαρκτό πρόβλημα ήταν ένα περιττό ρίσκο και δεν στέφθηκε με επιτυχία.

Το αποκορύφωμα του δεύτερου τόμου του Χάρι Πότερ έρχεται στο προτελευταίο κεφάλαιο όταν ο νεαρός Βόλντεμορτ που στον Χάρι είναι γνωστός ως Tom Marvolo Riddle, γράφει με το ραβδί στον αέρα το όνομά του

TOM MARVOLO RIDDLE

και ύστερα με μια κίνηση του ραβδιού του τα γράμματα αρχίζουν να αναδιατάσσονται και σχηματίζουν τη φράση

I AM LORD VOLDEMORT

κι έτσι αποκαλύπτεται στον Χάρι η ταυτότητα του μυστηριώδους μελαχρινού νεαρού.

Ο μεταφραστής καλείται να αποδώσει στη γλώσσα του τον αναγραμματισμό.

Η ελληνίδα μεταφράστρια πήρε ένα τεράστιο ρίσκο και κατ’ εμέ κατέληξε σε μεγαλειώδες φιάσκο.

Η σκηνή που περιέγραψα βρίσκεται στη σελ. 330 της ελληνικής έκδοσης. Η ελληνίδα μεταφράστρια προτίμησε να κρατήσει σταθερή τη φράση και έτσι να αλλάξει το όνομα του νεαρού.

Πράγματι, από το όνομα

ΑΝΤΟΝ ΜΟΡΒΟΛ ΧΕΡΤ

με αναγραμματισμό παράγει τη φράση:

ΑΡΧΩΝ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ
(σελ. 330)

Επέλεξε δηλαδή να δώσει στον ήρωα ένα όνομα το οποίο, με αναγραμματισμό, να δίνει ΑΡΧΩΝ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ.

Κατ’ αρχήν να παρατηρήσω ότι ακόμα και έτσι ο αναγραμματισμός δεν είναι τέλειος. Το ωμέγα του ΑΡΧΩΝ δεν υπάρχει στο όνομα του παιδιού. Θα μπορούσε να βάλει μεσαίο όνομα ΜΟΡΒΩΛ.

Το ρίσκο της επιλογής αυτής έγινε ολοφάνερο όταν λίγα χρόνια αργότερα έγινε ταινία ο Χάρι Πότερ και είδαμε με τα μάτια μας RIDDLE αλλά στους υποτίτλους διαβάζαμε Χερτ. Και το προπατορικό αμάρτημα του Άντον Χερτ μεταφέρεται και σε επόμενους τόμους, π.χ. στον 6ο τόμο της σειράς, κάθε φορά που γίνεται αναφορά στο παλιό όνομα του Βόλντεμορτ.

Είναι άραγε απαραβίαστα τα ονόματα των ηρώων ενός έργου; Θα έλεγα «σχεδόν». Με άλλα λόγια, για να αλλάξεις (και μάλιστα ριζικά, από Τομ Ριντλ σε Άντον Χερτ) το όνομα ενός ήρωα, πρέπει να έχεις πολύ σοβαρό λόγο. Και η απόδοση της φράσης I AM LORD VOLDEMORT, ασφαλώς και δεν αποτελεί σοβαρό λόγο.

Τι θέλω να πω; Όπως το βλέπω εγώ, έχουμε δυο απαραβίαστα στοιχεία.

Αφενός το όνομα του παιδιού, ΤΟΜ ΡΙΝΤΛ όπως μεταγράφεται ελληνικά, και αφετέρου το ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ.

Η εξίσωσή μας λοιπόν είναι:

ΤΟΜ ΧΧΧ ΡΙΝΤΛ = ΥΥΥ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ

Με το ΧΧΧ, παναπεί το μεσαίο όνομα του Τομ Ριντλ, μπορούμε να παίξουμε. Και με το ΥΥΥ επίσης, τη λέξη ή τις λέξεις που θα συνοδεύουν το «απαραβίαστο» όνομα ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ. Μάλιστα οι λέξεις αυτές μπορεί και να έρχονται μετά το όνομα, δεν είναι υποχρεωτικό να προηγούνται.

Αμέσως βλέπουμε ότι υπάρχει αρκετά καλή αντιστοίχιση των γραμμάτων, αλλά από το αριστερό σκέλος της «εξίσωσης» περισσεύει ένα γιώτα ενώ από το δεξί σκέλος ένα Β και ένα Ο. Επομένως, η λέξη (λέξεις) που θα συνοδεύουν το ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ πρέπει να έχουν ένα γιώτα.

Η προφανής λύση ΕΙΜΑΙ Ο ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ σημαίνει ότι το μεσαίο όνομα του ΤΟΜ ΡΙΝΤΛ πρέπει να σχηματίζεται από τα γράμματα Ε, Ι, Μ, Α, Ο, Β και Ο, που δυστυχώς έχουν πάρα πολλά φωνήεντα· αν κόψουμε το ένα Ο ώστε να βγαίνει η φράση ΕΙΜΑΙ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ, ή ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ ΕΙΜΑΙ, προκύπτει το κάπως καλύτερο ΙΒΑΜΟΕ, Ιβαμόε δηλαδή. Και αφού είναι μάγος, που οι μάγοι έχουν περίεργα ονόματα, γιατί όχι; Θυμίζει λίγο και τον Ιβανόη (Ivanhoe). Και, εδώ που τα λέμε, γιατί όχι ΙΒΑΝΟΕ, που θα έδινε τη φράση ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ ή ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ ΕΙΝΑΙ. Ακόμα, αυτό το ενοχλητικό δεύτερο όμικρον θα μπορούσαμε να το βολέψουμε σαν άρθρο στο όνομα του νεαρού, δηλαδή:

Ο ΤΟΜ ΙΒΑΝΟΕ ΡΙΝΤΛ = ΕΙΝΑΙ Ο ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ

Χωρίς διάθεση περιαυτολογίας, μου φαίνεται καλή λύση.

Εναλλακτικά, η φράση θα μπορούσε να είναι ΚΥΡΙΟΣ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ, πράγμα που δίνει το όνομα Τομ Βόσκουρ Ριντλ, που κι αυτό καλύτερη λύση μου φαίνεται από το να αλλάξω το όνομα του ήρωα!

Να προσθέσω ότι όλα αυτά δεν θέλουν και πολλή φαιά ουσία· άρκεσε μισή-μια ώρα παιχνίδι με χαρτί και με μολύβι, εξίσου ευχάριστο με το να λύνεις σουντόκου, για να βρεθούν αυτές οι καλούτσικες έως καλές λύσεις. Φαντάζομαι πως και η μεταφράστρια θα κατέληγε σε εξίσου καλές ή καλύτερες αρκεί να έπιανε το πρόβλημα από τη σωστή πλευρά.

ΥΓ Φυσικά, το επώνυμο του Τομ Ριντλ στα αγγλικά σημαίνει Γρίφος· αλλά είναι εντελώς ακατόρθωτο και να διατηρηθεί το λογοπαίγνιο και να αναγραμματιστεί με συνέπεια η φράση.

 

2. Κιμαδοπιτάκια χωρίς κιμά!

Το λάθος αυτό το επισήμαναν πρώτες δυο καλές φίλες σε ένα μεταφραστικό φόρουμ που δεν υπάρχει πια. Στην πορεία βρήκα κι εγώ ένα δεύτερο, παράπλευρο λαθάκι.

Στο τρίτο βιβλίο της σειράς του Χάρι Πότερ, η κυρία Γουέσλι στέλνει στον Χάρι τα χριστουγεννιάτικα δώρα του· το αναπόφευκτο πουλόβερ που έχει πλέξει η ίδια, «καθώς και μια ντουζίνα σπιτικά κιμαδοπιτάκια, ένα χριστουγεννιάτικο κέικ και ένα κουτί καρύδια» (σελ. 240). Όπως το διαβάζουμε, δεν μας προξενεί ίσως μεγάλη έκπληξη –εντάξει, τα κιμαδοπιτάκια δεν συνηθίζονται σαν χριστουγεννιάτικο έδεσμα ή κέρασμα, αλλά από τον κόσμο των μάγων, με τα εκρηκτικά φασόλια και τους σοκολατένιους βατράχους, όλα να τα περιμένει κανείς, σωστά;

Λάθος –τα κιμαδοπιτάκια δεν είναι προϊόν της μαγικής μαγειρικής αλλά της μεταφραστικής επιπολαιότητας. Στο αγγλικό κείμενο ο όρος είναι mince pies, και βέβαια mincemeat είναι ο κιμάς και pie η πίτα, οπότε mince pie η κιμαδόπιτα, σωστά;

Λάθος –μπορεί τον παλιό καιρό το mince pie να περιείχε κομματάκια κρέας, αλλά σήμερα mince, στη ζαχαροπλαστική, είναι ένα μίγμα από σταφίδες, άλλα ξεραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. Η μόνη ανάμνηση του κρέατος είναι ότι περιέχει ζωικό λίπος (suet). Για του λόγου το αληθές, ιδού απόσπασμα από συνταγή μαγειρικής:

A mince pie is a traditional British sweet pastry, usually consumed during the Christmas and New Year period.
These small pies, usually between 2 and 3 inches in diameter (5 – 7.5 centimetres), can be made using either sweet shortcrust pastry or puff pastry.
The origin of the word ‘mincemeat’ is often of interest, especially as it does not appear to contain any meat whatsoever. Up to Victorian times, the mince(meat) pie would have actually have been a spiced meat pie with some dried fruit. It has evolved to the point where the only meat in the pie is in the form of suet, an historical throwback. The filling is nowadays made from fruit mincemeat (fruitmince to North Americans) containing dried fruit such as raisins, currants, cherries, apricot, candied peel; spices such as cinnamon or nutmeg; nuts such as walnuts or chopped almonds; suet; and some kind of alcohol, usually either brandy or rum. Although no longer a meat pie, the mince pie is suitable for vegetarians only if the suet is replaced by vegetable fat.
Once cooked, the pie is finished off with a delicate dusting of either caster sugar or icing sugar on top.

Τώρα, αυτό δεν είναι κανένα εφτασφράγιστο μυστικό –θέλω να πω, όσοι έχουν ζήσει στην Αγγλία ή έχουν πάρε-δώσε με Άγγλους το ξέρουν αυτό το τυπικά βρετανικό γλύκισμα. Οι άλλοι; οι άλλοι, απλώς, ανοίγουν λεξικό. Διότι το ρημάδι το λεξικό το γράφει καθαρά ότι mincepie δεν είναι κιμαδόπιτα –και όχι κανένα πολύτομο χιλιοσέλιδο σύγγραμμα αλλά (τουλάχιστον) το ηλεκτρονικό της Μαγέντας. Επομένως, το φταίξιμο για το μαργαριτάρι πρέπει να χρεωθεί εδώ ολοκληρωτικά στη μεταφράστρια του βιβλίου, αφενός επειδή δεν ήξερε τι είναι το mincepie και αφετέρου επειδή από υπερβολική αυτοπεποίθηση δεν καταδέχτηκε να ανοίξει λεξικό.

Το ίδιο μαργαριτάρι επαναλαμβάνεται, σχεδόν νομοτελειακά θα έλεγε κανείς, και στο τέταρτο βιβλίο, αφού πάλι έρχονται Χριστούγεννα και η κυρία Γουέσλι στέλνει στον Χάρι το καθιερωμένο πλεχτό πουλόβερ και κάμποσα «πιτάκια με κιμά» (σελ. 370).

Ας γυρίσουμε όμως στο τρίτο βιβλίο· όπως θυμάστε, το πουλόβερ και τα δήθεν κιμαδοπιτάκια δεν ήταν το μοναδικό δώρο για τον Χάρι. Υπήρχε επίσης ένα χριστουγεννιάτικο κέικ και ένα κουτί καρύδια. Κι αν για το κέικ καμιάν αντίρρηση δεν έχω, το κουτί καρύδια είναι χοντρό, γουστόζικο, ασυγχώρητο και ύπουλο μεταφραστικό λάθος.

Ύπουλο, επειδή δεν φαίνεται, αφού τα καρύδια είναι ταιριαστό τρατάρισμα για τις γιορτές. Χοντρό, επειδή το αγγλικό κείμενο λέει nut brittle, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από κουτί με καρύδια. Ασυγχώρητο, επειδή η μεταφράστρια εδώ, μη βρίσκοντας το nut brittle σε λεξικό, δεν κάθησε να χολοσκάσει, παρά έβαλε όποια γενικούρα της ήρθε στο μυαλό, ελπίζοντας να κουκουλώσει ικανοποιητικά την άγνοιά της.

Γουστόζικο τέλος μαργαριτάρι, επειδή το nut brittle δεν είναι ούτε κουτί με καρύδια, ούτε κουτί χωρίς καρύδια, ούτε καρύδια χωρίς κουτί. Πρώτα πρώτα, όταν οι άγγλοι λένε nut δεν εννοούν απαραιτήτως καρύδια, αλλά οποιονδήποτε ξηρό καρπό. Δεύτερον, το nut brittle είναι ένα παραδοσιακό βρετανικό γλύκισμα, ένα είδος παστέλι από καραμελωμένα φιστίκια. Ούτε καρύδια, ούτε σε κουτί. Μια αναζήτηση στο γκουγκλ θα μπορούσε να δώσει στη μεταφράστρια να καταλάβει περί τίνος πρόκειται, και περί τίνος δεν πρόκειται, ώστε να αποφύγει το μαργαριτάρι αντί να το κουκουλώσει έστω και με αρκετή τέχνη. Στο κάτω-κάτω, μια τόσο προβεβλημένη και (υποθέτω) καλοπληρωμένη δουλειά όπως η μετάφραση των βιβλίων του Χάρι Πότερ επιβάλλει περισσότερο σεβασμό προς το πρωτότυπο και προς τους αναγνώστες.

3. Τα παθήματα τριών ελληνικών ονομάτων

Στο έκτο βιβλίο της σειράς, υπάρχουν περισσότερα ελληνικά ονόματα απ’ ό,τι σε προηγούμενα. Δυστυχώς, δεν είχαν όλα τη σωστή μεταχείριση από τη μεταφράστρια. Για παράδειγμα, τα δυο αδέλφια Θανατοφάγοι, ο Amycus και η Alecto, που συμμετέχουν στη μάχη στο Χόγκουαρτς στο τέλος του βιβλίου. Η μεν Alecto αποδόθηκε Αλυκτώ (σ. 601 κ.ε.), δηλαδή σχεδόν σωστά, αλλά το σχεδόν δεν είναι αρκετό όταν πρόκειται για μια κεντρική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, αφού η Αληκτώ, με ήτα παρακαλώ και όχι με ύψιλον, ήταν μία από τις τρεις Εριννύες (Μέγαιρα, Αληκτώ και Τισιφόνη). Είναι κάπως αξιοπρόσεκτο το πώς η μεταφράστρια διάλεξε να βάλει ύψιλον, αφού είναι γνωστό ότι το αγγλικό e αποδίδει το ελληνικό ήτα και ποτέ το ύψιλον· λέτε να παρετυμολόγησε το όνομα της ηρωίδας από το αλυχτάω; Ούτως ή άλλως πρόκειται για λάθος. Παρεμπιπτόντως, η Αληκτώ είναι αυτή που δεν λήγει, η ακατάπαυστη.

Αλλά πολύ χειρότερα έπαθε ο αδελφός της Αληκτώς, ο Amycus. Κι αυτός είναι ξεσηκωμένος από την ελληνική μυθολογία: ήταν γιος του Ποσειδώνα, βασιλιάς των Βεβρύκων, αλαζόνας, και σαν έφτασαν στα μέρη του οι Αργοναύτες προσκάλεσε σε πυγμαχική μονομαχία τον Πολυδεύκη, όπως συνήθιζε να κάνει με τους ξένους, μόνο που αντίθετα με ό,τι περίμενε ο πυγμάχος μονάρχης, ο Πολυδεύκης τον σκότωσε. Δυστυχώς η μεταφράστρια δεν πήρε είδηση ότι επρόκειτο για ελληνικό όνομα, αφού το αποδίδει αμερικανιστί: Αμάισους!! Εδώ το λάθος είναι χοντρό· δεν φτάνει που κάνει γιάνκη τον Άμυκο, παρά τον διαβάζει και λανθασμένα, αφού το σωστό θα ήταν Αμάικους. Και δεν πρόκειται για αβλεψία, αφού το όνομα εμφανίζεται δυο-τρεις άλλες φορές στις επόμενες σελίδες, παρά για ασυγχώρητη προχειρότητα και, δυστυχώς, για περιφρόνηση των έφηβων αναγνωστών, που πολύ εύκολα θα έκαναν τη διασταύρωση με τον Άμυκο και την Αληκτώ αν τους το επέτρεπε η μεταφράστρια.

Στον έκτο τόμο υπάρχει και άλλο ένα ελληνικό όνομα που τσαλακώθηκε στη μετάφραση, το οποίο όμως παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο 5ο βιβλίο. Η Nymphadora Tonks αποδόθηκε Νυμφαδώρα, σε πιστή μεταγραφή του αγγλικού, παρά το γεγονός ότι όχι μόνο το όνομα είναι ελληνικής αρχής αλλά και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σαν βαφτιστικό γυναικείο όνομα –σπάνιο μεν, αλλά υπαρκτό, είχα μάλιστα και συμφοιτήτρια Νυμφοδώρα στο Πολυτεχνείο. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι μόνες (τον Μάρτιο του 2006) αναφορές του γκουγκλ σε τύπο «Νυμφαδώρα» προέρχονται από ειδήσεις για τα γυρίσματα της 5ης ταινίας της σειράς (δεν έχουν ακόμη αρχίσει) όπου γίνεται αναφορά στην Τονκς. Ευχής έργο θα ήταν να διορθωθεί η λαθεμένη απόδοση και να μην περάσει στους υποτίτλους της ταινίας (οι οποίοι, να πω με την ευκαιρία, ακολουθούν πιστότατα το αντίστοιχο βιβλίο πάντοτε).

Υστερόγραφο 2017 Αν θυμάμαι καλά, η ευχή μου δεν ευοδώθηκε -η ηρωίδα αποδόθηκε ΝυμφΑδώρα, νομίζω.

 

 

 

Advertisements

144 Σχόλια to “Χάρι Πότερ, είκοσι χρόνια μετά”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    > Κιμαδοπιτάκια χωρίς κιμά!

    Α, ναι κόντεψα να ξεχάσω τον κιμά στην συντήρηση.

    Εχω να φτιάξω μακαρόνια με κιμά σήμερα

    [Ο Χάρι Πότερ ας περιμένει]

  2. Παναγιώτης Κ. said

    Να λοιπόν που θα μάθουμε και μεις οι αδαείς μερικά μεταφραστικά…μυστικά.Πάντως καιδω όπως και παντού το…μυαλό είναι απαραίτητο.:)

  3. Triant said

    Καλημέρα.

    Πω, πω ψείρισμα*! Αν ποτέ μεταφράσω τίποτα, θα το κάνω με ψευδώνυμο 🙂

    *Εκτός από το πασίχοντρο Χερτ που με βραχυκύκλωσε ότα είδα την ταινία με τον γιόκα μου.

  4. LandS said

    «με ενδιαφέρει πολύ να δω πώς αντιμετωπίστηκαν τα εκατοντάδες λογοπαίγνια της συγγραφέας στην ελληνική μετάφραση»

    τα εκατοντάδες λογοπαίγνια που κάνει η συγγραφέας, μια και δεν πολυσυμπαθούμε τις γενικές.

  5. cronopiusa said

    Χάρι Πότερ
    Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία

    Οι Ντεθ-ίτερς της οικογένειας Μητσοτάκη του γένους Βρικολέωντα-Μορτ, η ιδιαίτερα σπάνια διασταύρωση μάγισσας με βρικόλακα Ορκ, το λεγόμενο είδος «Δρακούλιους-Βρικώλους». Ο Χάρι τους αντιμετωπίζει στη τελευταία ταινία «Ο http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%A7%CE%AC%CF%81%CE%B9_%CE%A0%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81 και οι ψήφοι της Δεξιάς». Στη ταινία ο Χάρι προσπαθεί να σώσει την Ελλάδα από την κυβέρνηση του Λόρδου Μητσοτάκομορτ στα έτη 1990-1993 τα λεγόμενα «νταρκ γίαρς» στη τελική μάχη που διαδραματίζεται στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας.

  6. spiral architect 🇰🇵 said

    Πάντα πίεζα τα παιδιά μου να βλέπουν τις ταινίες με υπότιτλους και όχι τις μεταγλωτισμένες για να εξοικειώνονται με την ανάγνωση και πιο μετά να εξοικειωθούν ομοίως με τα ακούσματα της αγγλικής. Έτσι, πρώτα είδαμε την ταινία παρέα με το μεγάλο μου, που τότε πήγαινε στη Β’ Δημοτικού και το καλοκαίρι που κατεβήκαμε στα πάτρια και στο δρόμο από την Ιεράπετρα προς τη Χρυσή μέσα στο καραβάκι ένα κοριτσάκι διάβαζε το αγγλικό πρωτότυπο της Φιλοσοφικής Λίθου. Ο γιος μου τσίμπησε κι έτσι ξεκίνησαν όλα, έτσι αγοράστηκαν όλα τα ελληνικά Χάρι Πότερ κι έτσι κάποτε μου ζήτησε τον Τόλκιν στα αγγλικά πρωτότυπα.

    Πολλοί υποτιμούν το Χάρι Πότερ θεωρώντας τον παραλογοτεχνία. Δεν ξέρω αν ο μαγικός παράλληλος κόσμος της Ρόουλινγκ ανήκει σ’ αυτήν την κατηγορία, θεωρώ όμως ότι έκανε τα παιδιά της τιβί, του βίντεο και των σήριαλ να ασχοληθούν με το διάβασμα. Έτσι, χρόνια μετά ο γιος μου γύρισε από την Πάτρα ύστερα από κοντά εξήμισι χρόνια και το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου μου ήταν ξέχειλο από τα βιβλία του.

  7. raf said

    Καλημέρα. Μου αρέσουν πολύ τα μεταφραστικά άρθρα, και φυσικά αν αφορούν τον Χάρι Πότερ. Δεν ξέρω πόσο μου αρέσει μια τραχύτητα που θα μπορούσε να αποφευχθεί για έναν άνθρωπο που δεν είναι πια στη ζωή (την Καίτη Οικονόμου, μεταφράστρια των βιβλίων 2-7). Αναδημοσίευση, το ξέρω, αλλά το πώς αισθάνομαι λέω. Με κάθε φιλικότητα!

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ξενάγηση στη μεταφραστική κουζίνα σήμερα από τον μάστερ σεφ του είδους Σαραντάκο. 😊 Μεγάλο ζόρι πάντως. Πιο εύκολο μου φαίνεται να γράψει κανείς τον «Οδυσσέα» του Τζόις π.χ. παρά να τον μεταφράσει καταπώς πρέπει. Γεια στα χέρια των καλών μεταφραστών, λοιπόν, γιατί χωρίς αυτούς και τη δουλειά τους η πνευματική μας καλλιέργεια θα ήταν πιο λειψή απ’ ό,τι είναι.

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είναι και στο παιδί, Αρχιτέκτονα. Με την κόρη μου δεν είχα την ίδια επιτυχία. Το παλεύω ακόμα μαζί της με Έλενα Ακρίτα, Χίλντα Παπαδημητρίου και Τζο Νέσμπο. Τώρα σκέφτομαι να της κάνω την ανήθικη πρόταση «Έγκλημα και τιμωρία». 😊

  10. raf said

    Να προσθέσω κάτι χαριτωμένο: Όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο 7 και πριν να βγει η ελληνική έκδοση, μετέφρασα το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, με μεγάλη αφέλεια αλλά μεράκι, και το μοίρασα σε φίλους στην τάξη. Νομίζω έχω χάσει το αρχείο χρόνια τώρα, είμαι πολύ όμως περίεργος πώς έκανα τη δουλειά τότε.

  11. selitsanos said

    Πάντως το 3. μου θύμισε αρχές δεκαετίας του 80, όταν εργαζόμουν στη Μύκονο και έρχονταν οι Αμερκανοί τουρίστες με την ερώτηση «χεβ γιου γκοτ σαντίλι;» Μέχρι να καταλάβουμε ότι εννοούσαν σαντιγί, είδαμε και πάθαμε.

  12. Corto said

    Καλημέρα!

    «αλλά από το αριστερό σκέλος της «εξίσωσης» περισσεύει ένα γιώτα ενώ από το δεξί σκέλος ένα Β και ένα Ο»

    Και ένα Ε περισσεύει στο δεξιό σκέλος. Προσπαθώντας να επιλύσω την «εξίσωση» και διαγράφοντας γράμματα έκανα το ίδιο λάθος, μάλλον γιατί το Ε είναι «κρυμμένο» στην μέση.

  13. Καλημέρα!

    Τώρα, με τα τσαλακωμένα ονόματα, είναι να μην μπω στον πειρασμό κι εγώ να ξαναγράψω (για 3895ή φορά νομίζω εδώ) γι’ αυτή τη Σεμιραμίδη που μου έχει κάτσει στο στομάχι; (Σεμίραμις, -ιδος > Semiramide > Σεμιραμίδη) >:-(

  14. spiral architect 🇰🇵 said

    Για να πω κι εγώ την αποψάρα μου 😀 για τα μεταφραστικά λάθη, φρονώ ότι, όταν δεν αλλάζει εντελώς το νόημα της αρχικής φράσης κάθε παράφραση (ειδικά στην περίπτωση των αναγραμματισμών σαν και του Βόλντεμορτ) κάθε προσπάθεια είναι θεμιτή. Άλλωστε, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. 🙂
    Για τους υπότιτλους σε ταινίες ισχύουν άλλοι νόμοι και προφήτες, καθώς η ακριβής μετάφραση κάνει τους υπότιτλους μακρινάρια με αποτέλεσμα είτε να μην προλαβαίνουν να διαβαστούν, είτε να πέφτουν πολύ γρήγορα έχοντας το ίδιο αποτέλεσμα.

  15. Γς said

    9:

    >Με την κόρη μου δεν είχα την ίδια επιτυχία.[…] Τώρα σκέφτομαι να της κάνω την ανήθικη πρόταση «Έγκλημα και τιμωρία».

    Σε καλό σου. Με τρόμαξες!

    Τότε όμως, την εποχή της αθωότητας, [ναι ρε υπήρξε και τέτοια, βραχύβιος μεν] προσπαθούσα να καταλάβω γιατί γέλασαν δυο φίλοι:

    -Κορη σου είναι ρε; Εγώ αν είχα τέτοια κόρη θα ήμουν τώρα φυλακή!

  16. Corto said

    Συνέχεια του σχ.12:

    Προφανώς το Ε μας περισσεύει και στην 2η «εξίσωση» (ΚΥΡΙΟΣ ΒΟΛΝΤΕΜΟΡΤ = Τομ Βόσκουρ Ριντλ). Το δεξιό σκέλος δεν έχει Ε.

  17. Kass said

    Φοβερό «ψείρισμα» ο Σαραντάκος! Σήμερα κατάλαβα ότι πρέπει να διαθέτεις εγκέφαλο διευθυντή ορχήστρας για να διαπρέπεις ως μεταφραστής! Έμαθα πράγματα!

  18. Γς said

    13:

    Η επίδρση του μπαρόκου, ουπς, Βαρώνου στη μουσική του Ροσίνι

  19. Pedis said

    Ευκαιρία να δούμε ποιος έχει διαβάσει Χ. Πότερ, του αρέσει και το εμβαθύνει το πράμα …

  20. Γς said

    13:

    Semiramide του Rossini

    και

    Sulfamide της Roche

  21. Γς said

    19:

    Εγώ δεν έχω διαβάσει.

    Αλλά φτιάχνω μακαρόνια αλα μπολονέζ

    [Σχ. 1]

  22. Avonidas said

    Καλημέρα.

    έτσι ο γάτος της Ερμιόνης πολύ σωστά μεταφράστηκε Στραβοπόδαρος, καλή απόδοση του αγγλικού Crookshanks

    Εγώ θα το μετέφραζα Στραβοκάνης. Είναι, ή τουλάχιστον ήταν, συνηθισμένο παρατσούκλι για σχολιαρόπαιδα, και η ιστορία διαδραματίζεται σε σχολείο.

    Σχετικά με το πρόβλημα της μετάφρασης του ονόματος του Βόλντεμορτ:

    Θα θυμάσαι ίσως Νικοκύρη το Le Ton Beau de Marot του Douglas Hofstadter, που σου είχα αναφέρει κάποιο καιρό πριν (και παραπονέθηκες ότι «σε πήρα στο λαιμό μου», γιατί είναι 800 σελίδες το βιβλίο 😉 ). Στο πνεύμα των υποδείξεων του Hofstadter, θα έλεγα λοιπόν ότι ο μεταφραστής θα έπρεπε να καταβάλει για την απόδοση του αναγραμματισμού τουλάχιστον τόσο κόπο όσο η Ρόουλινγκ· είναι συνδημιουργός, και η μετάφραση του έργου είναι ουσιαστικά συγγραφή ενός νέου έργου, με κάποιους περιορισμούς.

    Μάλιστα, παρατηρώ με χαρά ότι η συλλογιστική σου γύρω από την «εξίσωση», και ιδίως ο προβληματισμός για το τι είναι «απαραβίαστο» και τι μπορεί να καμφθεί, αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που αναλύει παρόμοια ζητήματα ο Hofstadter. Είναι ευχάριστο να βλέπεις όχι μόνο το τελικό αποτέλεσμα της μεταφραστικής προσπάθειας, αλλά και τη διαδικασία του μεταφραστικού τοκετού.

    Εδώ στην Πολωνία, τα βιβλία του Χάρι Πότερ είναι πολύ δημοφιλή, τουλάχιστον ανάμεσα στους συναδέλφους και τα παιδιά τους. Εμένα με αφήνουν μάλλον αδιάφορο να πω την αλήθεια, αλλά διαπίστωσα ότι είναι επίσης πολύ αγαπητός ο Τέρι Πράτσετ και τα βιβλία του Δισκόκοσμου, που τα διαβάζω μετά μανίας. Εγώ τα διαβάζω στ’ αγγλικά, ακριβώς για να μη χάσω ούτε ένα λογοπαίγνιο (από τα οποία είναι γεμάτα). Οι Πολωνοί φίλοι μου λένε ότι ο μεταφραστής έχει κάνει θαυμάσια δουλειά και πετυχαίνει να τα μεταφράσει όλα. Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσω να το κρίνω ο ίδιος.

  23. Avonidas said

    ΥΓ Φυσικά, το επώνυμο του Τομ Ριντλ στα αγγλικά σημαίνει Γρίφος· αλλά
    είναι εντελώς ακατόρθωτο και να διατηρηθεί το λογοπαίγνιο και να αναγραμματιστεί με συνέπεια η φράση.

    Όχι, αλλά ίσως θα μπορούσε, με πολύ κόπο, να φτιαχτεί ένα άλλο λογοπαίγνιο. Τότε όμως ερχόμαστε πάλι αντιμέτωποι με την ανάγκη να αλλάξουμε το όνομα. Η εγκύκλιος της Ρόουλινγκ θα μπορούσε να επεκταθεί με οδηγίες για το τι είναι αποδεκτή «σημασιολογική μετάφραση», αλλά αυτά τα πράγματα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν σαφώς, ειδικά αν πρέπει να δώσεις υποδείξεις για γλώσσες που σου είναι άγνωστες.

  24. Avonidas said

    Λάθος –μπορεί τον παλιό καιρό το mince pie να περιείχε κομματάκια κρέας, αλλά σήμερα mince, στη ζαχαροπλαστική, είναι ένα μίγμα από σταφίδες, άλλα ξεραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. Η μόνη ανάμνηση του κρέατος είναι ότι περιέχει ζωικό λίπος (suet).

    Ενδιαφέρον. Ανάλογη μεταβολή, δηλαδή, με το γαλλικό blanc-manger, που κάποτε περιείχε κοτόπουλο ή ψάρι, ενώ σήμερα είναι ένα γλύκισμα με κρέμα γάλακτος.

  25. Avonidas said

    Στο κάτω-κάτω, μια τόσο προβεβλημένη και (υποθέτω) καλοπληρωμένη δουλειά όπως η μετάφραση των βιβλίων του Χάρι Πότερ επιβάλλει περισσότερο σεβασμό προς το πρωτότυπο και προς τους αναγνώστες.

    Το πιθανότερο είναι ότι υποθέτεις λάθος — δυστυχώς. Το ότι η Ρόουλινγκ τα κονόμησε γερά για τα βιβλία του Χάρι Πότερ δεν σημαίνει καθόλου ότι κι οι μεταφραστές εισέπραξαν ανάλογα. Ξέρεις καλύτερα από μένα, ασφαλώς, ότι τη δουλειά του μεταφραστή την έχουμε του πεταματού, ενώ είναι μια από τις δυσκολότερες και πιο δημιουργικές, όταν γίνεται σωστά. Για το σεβασμό προς το πρωτότυπο και τους αναγνώστες συμφωνώ όμως 100%: ή κάνουμε μια δουλειά ή δεν την κάνουμε, κι αν είναι να την κάνουμε στο πόδι επειδή μας κακοπληρώνουν, ας μην την κάνουμε καθόλου.

  26. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα,
    μερικοί συγγραφείς είναι αρκετά λεπτολόγοι για το τι θα μεταφραστεί, πως και τι όχι, έχω τις οδηγίες του Τολκιν στο μυαλό μου…
    Έχω δει τόσες κοτσάνες μεγάλου διαμετρήματος σε μεταφράσεις υποτίθεται ευπώλητων βιβλίων, που αυτά που σχολιάζονται εδώ είναι λεπτομέρειες που φαίνονται με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο-εκτός ίσως από το λογοπαίγνιο που φαίνεται με απλό μεγεθυντικό φακό … 🙂

  27. π2 said

    6: Το ίδιο και στη δική μου περίπτωση, χρωστάω στη Ρόουλινγκ επειδή με τον Χάρι Πότερ άρχισε τη σχέση του με το διάβασμα ο γιος μου, στη Β΄ Δημοτικού. Όποιος έχει δει υπερκινητικό παιδί που δεν κάθεται ακίνητο ούτε την ώρα του φαγητού να διαβάζει απορροφημένο πέντε ώρες σερί για να προχωρήσει το βιβλίο με καταλαβαίνει.

  28. spiral architect 🇰🇵 said

    @9, 27: Ναι, εξαρτάται και απ΄το παιδί, αν θα πιάσει η «πίεση» που περιέγραψα. Πάντως, όσες φορές το’ χω συζητήσει με το γιο μου έχει παραδεχθεί ότι, ο Χάρι Πότερ τον έβαλε στον κόσμο της λογοτεχνίας, όσο και αν τώρα αυτά τα βιβλία τα θεωρεί παιδικά. Έτσι, όταν έδινε για τα διπλώματα αγγλικής, άκουσε τη συμβουλή μου και έπαιζε τα DVD ταινιών (ακόμα και τα F&F) χωρίς υπότιτλους.
    Τιμή και δόξα στην Τζ.Κ. Ρόουλινγκ και στους μεταφραστές της!

  29. ΣΠ said

    12, 16
    Μια εύκολη λύση είναι να γράψουμε το όνομα ΡΙΝΤΕΛ.

  30. Μπούφος said

    Ακολουθώντας τα παραδείγματα του Γουσούλη! ;-), εκφραζόμενη, εκτός τόπου και χρόνου, έτσι για να πέφτουν παγάκια στη σελίδα, να σημειώσω ότι…

    Και γω το μόνο παταγώδες μυθιστόρημα που κατάφερα να διαβάσω κρυφά αρχικά αλλά με ενδιαφέρον στο δημοτικό ήταν «ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλυ»! Το βρήκα, όμως γεμάτο υπαινιγμούς και βαρετό! Δεν καταλάβαινα τι σήμαινε ‘εραστής» (ούτε η μαμά ήξερε), τι σήμαινε «λαίδη» (στα λάδια πήγαινε ο νους μου, λαίδη θα ήταν αυτή που είχε μεγάλη ελαιοπαραγωγή, ίσως) δεν ήξερα, τι σήμαινε «μυοσωτίδες»*
    που μπλέκονταν στις εφηβικές τρίχες (εξιστορούσε ο συγγραφέας)της λαίδης (δεν υπήρχαν λεξικά, δεν υπήρχε γούγλης , το κυριότερον: δεν υπήρχε Νίκος Σαραντάκος :-)) είχα δηλαδή πολλές, μα πάρα πολλές βασικές άγνωστες λέξεις και απορούσα γιατί το διαφήμιζε τόσο το κουραστικό βιβλίο, ο άγαμος, σκελετωμένος, πλην, διαθέτων κατάμαυρα φλογερά, αχόρταγα -για γνώση- μάτια, της πόλεως, βιβλιοπώλης.

    * πολλά χρόνια μετά έμαθα ότι μυοσωτίδες είναι το κοσμητικό φυτό «μη με λησμόνει» (Τώρα τη λησμόνησε τη λαίδη ο εραστής; δεν τη λησμόνησε; θα σε γελάσω, το χαζοπούλι!:-))

  31. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστω πολύ για τα πρώτα και τα δεύτερα σχόλια! Eίχα πάει μια βολτίτσα στο Αγκίστρι.

    29 Μπράβο, αυτό είναι καλή λύση. Ρίντελ.

    13 Εχει αποδοθεί ελληνικά «Σεμιραμίδη;» Μπρρρ…

    10 Θα άξιζε να το βρεις και να συγκρίνεις

    7 Ομολογώ πως δεν το ήξερα ότι δεν ζει πια.

  32. Και ποια θα ήταν άραγε η ορθή μετάφραση για το mince pie και το nut brittle (να το πούμε παστέλι αμυγδάλου;), αναρωτιέμαι…

  33. spiral architect 🇰🇵 said

    @31α: Στην παραλία του Κουφοντίνα; 😀

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    H συμφοιτήτρια Νυμφοδώρα.
    (ε, αποκλείεται να μην είναι αυτή)

  35. 34: Και μάλιστα, βλέπω ότι τώρα είναι και καθηγήτρια στο δικό μου Τμήμα, αν και στην άλλη κατεύθυνση, εγώ είμαι Μεταλλειολόγος, όχι Μεταλλουργός:

    Επάγγελμα : Δρ. Χημικός Μηχανικός
    Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΕΜΠ
    Τομέας Μεταλλουργίας και Τεχνολογίας Υλικών
    Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών ΕΜΠ

    Διεύθυνση εργασίας : ΕΜΠ, Σχολή Μηχ. Μεταλλείων Μεταλλουργών, Εργαστήριο Μεταλλουργίας
    Πολυτεχνειούπολη, 15780, Ζωγράφου

  36. sarant said

    32 Το mince pie δεν είναι ανάγκη να το αποδώσεις με μεγάλη ακρίβεια, *αρκεί* να δειξεις ότι πρόκειται για γλύκισμα και όχι για αλμυρό. Και ένα σκέτο «γλυκάκια» καλό θα ήταν. Το άλλο, παστέλι

    33 Πέρασα και από εκεί

    34-35 Ναι, αυτή είναι βέβαια -ήταν πάντως 2-3 χρόνια μεγαλύτερη.

  37. Η μικρή Χουχού από το Αλγέρι said

    30 Μπούφε, μαζέψου!;-)

    Χάρυ Πότερ; Τέλειο θέμα.Το έχω φάει με το κουτάλι, στο σινεμά! Προτιμώ. σε κάθε περίπτωση το σινεμά από το να καθυστερείς το σασπένς, διαβάζοντας, εξοντωτικές λεπτομέρειες που τις λύνει με αδρές μονοκοντυλιές ο καλός σκηνοθέτης!

  38. gpoint said

    Σας μερσώ δεν θα πάρω…
    Ισως είμαι ο μόνος που δεν έχω ιδέα -πλην του ονόματος- περί τίνος πρόκειται.

    #9,15

    Θεωρώ κακή συνήθεια να λέμε στα βλαστάρια μας τι να διαβάσουν,έχετε σκεφτεί πως μπορεί να μεγαλώσουν και να σας μοιάσουν ; Φιάξτε μια βιβλιοθήκη με 50-100 βιβλία (από όλα, εξαιρούνται ο Β. Ράιχ κι ο Πλεύρης ) κι αφήστε το ένστικτό τους να μιλήσει. Εγώ το μόνο που θα ήθελα να διαβάσουν σαν διδακτικό- ηθικοπλαστικό, ειδκά τα κορίτσια, θα ήταν ο Νονός του Mario Puzzo

  39. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα. Μὲ τὸν Χάρι Πότερ δὲν ἔχω ἀσχοληθεῖ. Γενικὰ μὲ ἀπωθοῦσαν τὰ μαγιολίκια.

    Θὰ μείνω σὲ κάτι ποὺ ἔχει καὶ λεξιλογικὸ χαρακτήρα, στ᾿ ὄνομα Νυμφοδώρα. Κατ᾿ ἀρχὰς ἔχει καταγραφεῖ στὴ μνήμη μου ὡς τριπλέτα: Μηνοδώρα, Μητροδώρα, Νυμφοδώρα. Τὸ πρωτοάκουσα, πρὶν ἀπὸ κάμποσα χρόνια, ἀπὸ κάποιους φίλους ποὺ ἔβγαλαν τὴν κόρη τους (λόγῳ γιαγιᾶς) Μητροδώρα. Ἐκεῖ ἔμαθα ὅλο τὸ «σετάκι» (γιορτάζουν στὶς 10 τοῦ Σεπτέμβρη https://www.sansimera.gr/biographies/956).
    Αὐτὸ ποὺ μοῦ κάνει ἐντύπωση εἶναι πὼς, μὲ τέτοια ὀνόματα, παρέμειναν (κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση) παρθένες, μέχρι ποὺ μαρτύρησαν.

    Ἄλλο «σετάκι» (στὴ μνήμη μου) εἶναι ἡ πεντάδα Ἀφθόνιος, Πηγάσιος, Ἀκίνδυνος, Ἀνεμπόδιστος καὶ Ἐλπιδοφόρος ποὺ γιορτάζουν στὶς 2 τοῦ Νοέμβρη, τὴν ἡμέρα τῶν γενεθλίων τοῦ Νικοκύρη.

  40. raf said

    sarant : το μόνο που θυμάμαι είναι μια λεπτομέρεια, μια διαφορά στην τελευταία φράση του κεφαλαίου – το ξύλο του τραπεζιού όπου το φίδι πάει να φάει την καθηγήτρια η Ρόουλιγκ το χαρακτηρίζει «polished», εγώ το μετέφρασα «καλογυαλισμένο», ενώ η Οικονόμου «λουστραρισμένο»…

  41. ΣοφίαΟ said

    Nutbrittle εγώ θα το έκανα μάντολες. Μπορει να μην είναι το ίδιο, αλλά είναι πολύ κοντά και φυσικά ένα κουτί μάντολες τις στέλνεις για δώρο. Όσο για τις κιμαδόπιτες, βασανίζουν κα ταλαιπωρούν όλους τους αλλοδαπούς και νεοφερμένους εδώ.
    Όσο για τον χαριποτερ, δεν ασχολήθηκα ποτέ γιατί δεν είχα πάρε δώσε με παιδιά και όταν κατάλαβα την υστερία άριχσ ανα το αποφέυγω για λόγους σνομπισμού. Τις ταινίες της έχω πετύχει στην τηλεόραση και δεν ενθουσιάστηκα.
    Α, μια διόρθωση, Νίκο, η Ερμιόνη είναι Χερμάιονι.

  42. sarant said

    40 Α μπράβο!

    41 Χερμάιονι; Ένας λόγος παραπάνω να τη λέμε Ερμιόνη 🙂

  43. Γς said

    ΣΚΑΙ Τώρα.

    Μπογδάνος [που δεν τα πάει και πολύ καλά με τον Πορτοσάλτε θαρρώ]:

    -Συνεχίζουμε με Αρη Πρωκτο… [αν άκουσα καλά]

    Το διόρθωσε πάντως αμέσως!

  44. Μπούφος said

    38 Γς

    Μ.Puzzo! M.Puzzo!;-) Κορυφαίος! Μάρλον Μπράντο στη συνέχεια, ενσαρκωτής του αρχιμαφιόζου. Αχ και γω πορώνομαι με τα γκαγκστερικά έργα που κρύβουν μέσα σε σφαγμένα άλογα, βαθιά, πνευματικότητα και υψηλή φιλοσοφία! (από σφαγμένο άλογο βγήκε αναγεννημένος και ο Λεονάρντο ντι Κάπριο, σε άλλη ταινία ταινία μετέπειτα, το τέλος της όμως μάπα μου φάνηκε..δήθεν ότι συχώρεσε τους κακούς ενώ τους άφησε να τους πάρει το ποτάμι! ..

    Δημήτρη Μαρτίνο
    δεν σου αρέσουν τα μαγιολίκια; Και μένα με τρομάζουν, δεν γουστάρω να γίνω μάγισσα. Α πα πα.Δεν θα έχω στυλ, με 150 ύψος και 80 κιλά βάρος, έτσι δεν είναι;Οι μάγισσες πρέπει να είναι ψηλές, μπίτι γλειμίδια από βάρος, και να εμφανίζονται φορώντας μαύρο σουγλερό καπέλο, σαν εκείνο του καλού στον Άρχοντα του Τόλκιν.

    Δεν κατάλαβα την απορία σου με τα τρία αγιοκορίτσια Μηνοδώρα, Μητροδώρα, Νυμφοδώρα.
    Για την εποχή τους σουξεδιάρικα ονοματάκια.
    Για σήμερα, θα μου φαίνονταν απαράδεκτα, σαν ατελείωτος συρμός τραίνου το καθένα μέχρι να το ξεστομίσεις, έδυσε ο ήλιος, νύχτωσε και έχει ξημερώσει!

  45. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, δεν θα είναι κακό να μας μοιάσουν στη φιλαναγνωσία, Τζι. 😊 Ούτε τα βάλαμε κάτω να διαβάζουν με το ζόρι. Χρησιμοποιήσαμε απλώς τα συνήθη κόλπα και δελέατα (λεξάρα, έτσι;). Αλλού πιάνουν, αλλού δεν πιάνουν, τι να κάνουμε…

  46. Μπούφος said

    Γς …α πα πα! πειραχτήρι που είσαι! Αφού ο Μπογδάνος τον έχει προτυπο τον Αρη, όπως ο Κουνελό…έχει πρότυπο εσένα!

  47. Μάντις said

    46 Γιάννη Κουβάτσε
    σχηματίζει πληθυντικό δελέατα, το δέλεαρ;
    Σοβαρολογείς ή να ανατρέξω σε αρχέγονες πηγές για να λύσω την απορία μου; 😉

  48. sarant said

    48 Σπάνιος τύπος, αλλά αν θες να βάλεις πληθυντικό αυτόν θα βάλεις Πρέπει να το έχουμε συζητήσει ξανά.

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Μπούφος (45) Ἀμ᾿ ἐγώ; Πού ᾿μαι δυὸ μέτρα κι ἑκατονεξῆντα κιλά. Μὲ σουβλερὸ καπέλο ἄντε νὰ βρῶ πόρτα νὰ περάσω.

    Ὄσο γιὰ τὴν ἀπορία μου, τὰ ὀνόματα, τοὐλάχιστον τὰ δυὸ, παραμέμπουν σὲ γάμο καὶ μητρότητα. Δὲν μοῦ ταιριάζουν γιὰ σύμβολα παρθενίας (μέχρι θανάτου μάλιστα). Εἶναι κι αὐτὲς οἱ ὀμόρριζες, σύγχρονες λέξεις σὲ -μανὴς ποὺ προδιαθέτουν γι ἄλλα πράγματα.
    Γουσουδίζω ἤ εἶναι ἰδέα μου; 🙂

  50. Corto said

    «…το ρίσκο της επιλογής αυτής έγινε ολοφάνερο όταν λίγα χρόνια αργότερα έγινε ταινία ο Χάρι Πότερ και είδαμε με τα μάτια μας RIDDLE αλλά στους υποτίτλους διαβάζαμε Χερτ. Και το προπατορικό αμάρτημα του Άντον Χερτ μεταφέρεται και σε επόμενους τόμους, π.χ. στον 6ο τόμο της σειράς, κάθε φορά που γίνεται αναφορά στο παλιό όνομα του Βόλντεμορτ.»

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CF%8C%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%82_%CE%92%CF%8C%CE%BB%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%84

    Φαίνεται ότι οι συντάκτες της βικιπαίδειας αντιγράφουν τον Νικοκύρη.
    Τώρα το γεγονός ότι υπάρχει τέτοιο λήμμα στην βικιπαίδεια, αλλά δεν υπάρχει λήμμα «Πρίγκιπας Μίσκιν», όσο να ‘ναι κάτι μας δείχνει.

  51. Alexis said

    Δηλώνω πλήρως αναρμόδιος για να σχολιάσω Χάρι Πότερ και μάλιστα τα μεταφραστικά του!
    Καλό απόγευμα!
    Γράφω από εξυπνόφωνο, θα επανέλθω αργότερα…

  52. 11, … Αμερκανοί τουρίστες με την ερώτηση «χεβ γιου γκοτ σαντίλι;» …

    Chantilly lace (σαντίλι λέις = (συνήθως) μεταξωτή δαντέλα).
    (Το είχε κάνει πιο σουξέ ο Τζέρι Λι Λούης αργότερα)

  53. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    6. >>από την Ιεράπετρα προς τη Χρυσή μέσα στο καραβάκι ένα κοριτσάκι διάβαζε το αγγλικό πρωτότυπο της Φιλοσοφικής Λίθου.

    Όποιος βρεθεί εκεί, σ΄αυτά τα νερά της καρδιάς μου, μη χάσει την ομορφιά αυτής της πλεύσης για κανένα διαβαστικό! 🙂

  54. … mince pie η κιμαδόπιτα, σωστά;
    Λάθος … σήμερα mince,
    στη ζαχαροπλαστική,
    είναι ένα μίγμα από σταφίδες, άλλα ξεραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. …

    She didn’t mince words!

  55. 39, … Μητροδώρα, Νυμφοδώρα. … (λόγῳ γιαγιᾶς) …

    Με την προσήλωσή τους στην παράδοση τους λες και
    Μητρομανείς ή Νυμφομανείς!

  56. 34, … H συμφοιτήτρια Νυμφοδώρα. …

    Διαβάζοντας το βιογραφικό της βλέπω πως είναι όντως gifted!

  57. Πέπε said

    > > τα εκατοντάδες λογοπαίγνια της συγγραφέας

    Σε τριάντα χρόνια αυτό μπορεί να είναι αποδεκτό (η συγγραφέα, της συγγραφέας). Σήμερα όχι.

    Έχω υπόψη μου την επιχειρηματολογία που το υποστηρίζει, και αναγνωρίζω ότι έχει μια λογική. Η επιχειρηματολογία όμως παραβλέπει εντελώς τον παράγοντα ότι «της συγγραφέας» δε λέγεται. Αν το έχω ακούσει καμιά φορά θα είναι είτε από παιδιά που τα ελληνικά -ως μητρική γλώσσα- ακόμη τα μαθαίνουν, είτε από ενηλίκους που είναι ανελλήνιστοι. Από ανθρώπους που να γνωρίζουν καλά ελληνικά και μάλιστα σε βάθος, και που να μην πετάνε ούτε μια οξεία χωρίς συνειδητό λόγο, όπως ο Νίκος, δεν το έχω ακούσει ποτέ.

    (Βέβαια δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρχουν κι άλλοι δυο τρεις τέτοιοι, ο ένας ίσως σημαντικός ποιητής, και ότι ο Νίκος τους έχει αποδελτιώσει και ξέρει με ετοιμότητα να τους αναφέρει. Η ύπαρξη εξαιρέσεων δεν αναιρεί τον κανόνα ότι αυτό το πράγμα δε λέγεται παρά μόνο από άγνοια.)

    «Της συγγραφέας» λοιπόν μου χτυπάει πολύ άσχημα. «Της συγγραφέα» επίσης μου χτυπάει, αλλά λιγότερο. Κι εδώ υπάρχει πολύ συγκεκριμένη επιχειρηματολογία για να υποστηρίξει κανείς ότι «της συγγραφέα» δεν είναι σωστό, επιχειρηματολογία τουλάχιστον εξίσου βάσιμη αν όχι περισσότερο απ’ ό,τι η επιχειρηματολογία υπέρ του «της συγγραφέας», αλλά τουλάχιστον «της συγγραφέα», όσο χάλια κι αν είναι, λέγεται τόσο συχνά ώστε ενοχλεί λιγότερο. Συνηθίζει κανείς τα πάντα.

    «Της συγγραφέως» είναι, για τα γούστα μου, η πιο αποδεκτή επιλογή. Όχι ότι κι εδώ δεν υπάρχουν επιχειρήματα κατά – υπάρχουν, και σοβαρά. Αλά είναι τα λιγότερο αξεπέραστα. «Της συγγραφέως» μπορεί να είναι βαρύ, να μη δένει με οποιοδήποτε ύφος λόγου (αλλά ούτε και τα άλλα δύο – «της συγγραφέα» μάλιστα δε δένει με κανένα), να ανήκει σ’ ένα κλιτικό πρότυπο που δεν προέρχεται από την καθαρή δημοτική, αλλά από την άποψη του τι είναι φυσικά ελληνικά (δηλαδή έχει ήδη παράδοση στο να λέγεται) και τι εργαστηριακά, είναι το μόνο που από παλιά και αδιαλείπτως έχουμε συνηθίσει να το ακούμε/διαβάζουμε από ανθρώπους που ξέρουν τι λένε και προσέχουν πώς το λένε.

    Φυσικά, πολλά πράγματα που σήμερα λέγονται ομαλά και αβίαστα στα κοινά ελληνικά προέρχονται από ριζοσπαστικές προτάσεις παλιών μαχητικών δημοτικιστών, και ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους στο εργαστήριο, στην πορεία δε άρχισαν να κερδίζουν έδαφος με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν πλέον διαμορφώσει παράδοση στο να λέγονται. Αλλά οι μαχητικοί ήταν τον καιρό των μαχών. Τώρα είναι αναχρονιστικό να κάνει κανείς μαχητικό δημοτικισμό.

  58. 50,
    Τώρα το είδα, άκυρο το 56.

  59. 50,
    Παρεμπ. αυτό το λογοπαίγνιο το θυμάμαι σε κάποιο παμπάλαιο χρονογράφημα του Φρέντυ Γερμανού, γύρω από κάποιο γουέστερν-φουστανέλα: με την εμμονή του να εξοντώσει τον «καλό» Μήτρο, ο «κακός» είχε χαρακτηριστεί Μητρομανής.

  60. Οι Θεσσαλονικιοί θα ξέρουν το μαγαζί χειροποίητων χαλιών της Νυμφοδώρας Πέγκα, στην Προξένου Κορομηλά.

  61. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μιχάλη τό ᾿πιασες τὸ ὑπονοούμενο! (50β)
    https://www.slang.gr/lemma/7935-yponooumeno

    Μοῦ φαίνεται πὼς σιγὰ-σιγὰ ὅλοι γουσουδίζουμε. 🙂

  62. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    62=>56.

    @62β. «Μοῦ φαίνεται πὼς σιγὰ-σιγὰ ὅλοι γουσουδίζουμε. 🙂»

    Ἐκτὸς ἀπὸ κάτι ἀθῶα πουλάκια.

  63. gpoint said

    # 46

    Από την δική μου σκοπιά δεν βλέπβ μεγάλη διαφορά σ’ αυτόνπου παρακολουθεί συνεχώς ας πούμε ντοκυμαντέρ και καλές εκπομπές στην τηλεόραση από αυτόν που γυρίζει μ’ ένα βιβλίο στο χέρι (έλεος, άλλος πάει στην παραλία να διαβάσει αντί να βλέπει την θάλασσα !!)
    Στα παιδιά μου είπα να φυτεύσουν ένα δένδρο και να το παρακολουθούν, να το φροντίζουν όπως έκανα εγώ από μικρός. Δεν το έκαναν, τα συγχωρώ.,

    Επειδή είσαι της εκπαίδευσης (και αν σ’ αρέσουν οι Ρόλιηγκ Στόουνς) αν θες διάβασεαυτό. ίσως καταλάβεις γιατί.

  64. Avonidas said

    #45. δεν γουστάρω να γίνω μάγισσα. Α πα πα.Δεν θα έχω στυλ, με 150 ύψος και 80 κιλά βάρος, έτσι δεν είναι;Οι μάγισσες πρέπει να είναι ψηλές, μπίτι γλειμίδια από βάρος, και να εμφανίζονται φορώντας μαύρο σουγλερό καπέλο, σαν εκείνο του καλού στον Άρχοντα του Τόλκιν.

    Τσ, τσ, τσ, τι θα έλεγε η Άγκνες Νιτ του Πράτσετ;

    😉

  65. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    38 – «Ισως είμαι ο μόνος που δεν έχω ιδέα -πλην του ονόματος- περί τίνος πρόκειται.» Μπα δεν είσαι ο μόνος, έχεις παρέα εμένα και την Παπέν, αν κι έχουμε το πρώτο βιβλίο που το πήρε δώρο στην Ελεωνόρα στα ενδεκά της ένας θείος της, ποτέ δεν είχα την περιέργεια ούτε καν να το ξεφυλλίσω. Ούτε τα κορίτσια εντυπωσιάστηκαν και παρ΄όλο που είδαν δυό τρείς ταινίες δεν ζήτησαν ποτέ να τους αγοράσουμε κάποιο άλλο βιβλίο.

    «Θεωρώ κακή συνήθεια να λέμε στα βλαστάρια μας τι να διαβάσουν,έχετε σκεφτεί πως μπορεί να μεγαλώσουν και να σας μοιάσουν ;»
    Μα αν δεν το κάνουμε εμείς θα το κάνει η κοινωνία που ψάχνει εναγωνίως για πελάτες, άρα θα μοιάσουν στην κοινωνία που δεν είναι και το καλύτερο πρότυπο για παιδιά, το ζητούμενο είναι κατά πόσο μοιάζουν ή διαφέρουν από αυτή την αρρωστημένη κοινωνία οι γονείς.

    «Φιάξτε μια βιβλιοθήκη με 50-100 βιβλία (από όλα, εξαιρούνται ο Β. Ράιχ κι ο Πλεύρης ) κι αφήστε το ένστικτό τους να μιλήσει.»
    Αν αφήσουμε το ένστικτο τους να μιλήσει τα παιδιά δεν θα αγγίξουν ΚΑΝΕΝΑ βιβλίο, το διάβασμα είναι πρόσφατη ανακάλυψη και δεν είναι περασμένο στο dna μας, θα προτιμήσουν το παιχνίδι. Έγκειται στους γονείς να μην είναι φορτικοί και να διδάξουν με υπομονή και ευρηματικότητα στα παιδιά τους την χαρά αλλά και την μεγάλη αξία του διαβάσματος. Πάλι τον μεγαλύτερο ρόλο τον παίζει το οικογενειακό κλίμα και το πολιτιστικό επίπεδο των γονιών, και όχι, εκτός από την Δανάη που διάβασε το Άκου ανθρωπάκο, μετά από προτροπή (παραδόξως) μιάς καθηγήτριάς της στην δευτέρα λυκείου, οι κόρες μου αν κι έχουν διαβάσει πάνω από 150 εξωσχολικά βιβλία, δεν έχουν διαβάσει Βίλχελμ Ράϊχ κι ας έχω όλα τα βιβλία του. Ίσως παίζει ρόλο που μεγάλωσαν με σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από την βρεφική ηλικία, εγώ πάντως αποκλείεται να τις πιέσω.

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    64: Και οι Στόουνς μ’ αρέσουν και καταλαβαίνω τι εννοείς και συμφωνώ κιόλας. Αλλά εσύ έκανες καλύτερη επιλογή τόπου διαβίωσης και τρόπου ζωής ζώντας κάθε μέρα στη φύση. Τι να τα κάνεις τα βιβλία; Εμείς όμως εδώ στην Αθήνα μέσω των βιβλίων ταξιδεύουμε, τι να κάνουμε, να βλέπουμε σαρβάιβορ;

  67. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    58 Γλωσσικό ακτιβισμό κάνω 🙂

    51 Δεν είχα αντιληφθεί το, χμ, δάνειο. Κολακεύομαι.

    Το γενικότερο σχόλιό σου δίνει τροφή για σκέψη, αλλά να σου επισημάνω ότι η αγγλική Βίκη έχει άρθρο για τον πρίγκιπα Μίσκιν (Prince Myshkin) -και βέβαια για τον Βόλντεμορτ. Και για τον Χατζησαϊα.

  68. dryhammer said

    > News247.gr
    Συνυπεύθυνη για τη σφαγή της Σεμπρένιτσα, η κυανόκρανοι του ΟΗΕ

    Όπως το είδα στο «Ειδήσεις Google». Η είδηση όπου παραπέμφθηκα, το έχει κανονικά. (Αυτή η κιονόκρανη ποιά είναι;)

  69. Γιάννης Ιατρού said

    66: ΛΑΜΠΡΟ (αφού ξύνεσαι ρε συ στη γκλίτσα …)
    …οι κόρες μου αν κι έχουν διαβάσει πάνω από 150 εξωσχολικά βιβλία, δεν έχουν διαβάσει Βίλχελμ Ράϊχ κι ας έχω όλα τα βιβλία του….

    Να ρε που υπάρχουν και μυαλωμένα νέα παιδιά σήμερα 🙂 🙂

  70. cronopiusa said

    Σρεμπρένιτσα: Εν μέρει υπεύθυνη για το θάνατο 300 μουσουλμάνων η Ολλανδία

  71. 69, 71

  72. Μπούφος said

    Εφη,
    είπες την καλύτερη κουβέντα για τα ωραία τοπία!

    Αvonidas τέλειο το σκίτσο με το σουγλερό καπέλο της μαγισσούλας

    Μιχάλης Νικολάου
    μπράβο που δεν είσαι παλιορατσιστής..;-)
    πράγματι, δω μέσα όλοι αρχίσαμε να γουσουδίζουμε (έσφιξε η ζέση γι αυτό) εκτός από κάτι αθώα πουλάκια!

    70 Γιάννη Ιατρού
    το πιστεύω ότι πολλά νέα παιδιά έχουν πολλά χαρίσματα σήμερα. Σίγουρα και η Μπριζίτ θα συμφωνούσε μαζί μου, χιχι!

    Sarant
    μακροθύμησον…Έλληνες αεί παίδες! 😉

  73. Μάντις said

    65 Αvonidas
    Ο Τέρυ Πράτσετ ασυναγώνιστος. Δεν νομίζω όμως ότι πολλοί συμπατριώτες μας τον εκτίμησαν όσο θα του άξιζε, ωστόσο παρηγορούμαι βλέποντας εφήβους να τον διαβάζουν στο πρωτότυπο και όχι σε μετάφραση όσο καλή και αν υποθέσουμε ότι είναι.

  74. Alexis said

    Επειδή όπως είπα στο προηγούμενο σχόλιό μου είμαι εντελώς ακατάλληλος να μιλήσω για Χάρι Πότερ, θα σχολιάσω εκτός θέματος (αυτό λέγεται και «πετάω τη μπάλα στην εξέδρα») 😆

    Μετά από πολύ καιρό παρακολούθησα σήμερα (κατά λάθος) το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του βρομο-Σκάει.

    Δείγμα 1ο: Η παρουσιάστρια (Εύα Αντωνοπούλου) μας ενημερώνει πανικόβλητη ότι έρχεται καύσωνας και διακοπές ρεύματος. Επίσης μας δηλώνει ότι η ΔΕΗ θα αναγκαστεί να κάνει πανάκριβες εισαγωγές ηλεκτρικού ρεύματος, πράγμα καταστροφικό για τα ήδη επιβαρυμένα οικονομικά της εταιρείας, αφού οι ζημιές της ήδη ανέρχονται σε …68 δις ευρώ. «68 ετατομμύρια ευρώ» την διορθώνει η έτερη ρεπόρτερ που παίρνει τη σκυτάλη για το ρεπορτάζ (τκ). Αν εσείς αύριο ακούσετε κάποιον στην παρέα σας να λέει ότι η ΔΕΗ χρωστάει 68 δις θα ξέρετε το λόγο…

    Δείγμα 2ο: Η παρουσιάστρια μας αναγγέλει με στόμφο ότι το Πολυτεχνείο Κρήτης αδυνατεί να αξιοποιήσει κτίριό του στα Χανιά γιατί το Υπουργείο Πολιτισμού το χαρακτήρισε διατηρητέο. Και σα να μην έφτανε αυτό (ακούς εκεί διατηρητέο!) το συγκεκριμένο κτίριο τελεί υπό κατάληψη από αντιεξουσιαστές από το 2003.
    Μόνο που στο ρεπορτάζ που ακολουθεί, πληροφορούμαστε ότι η κατάληψη είναι από το 2013 και όχι από το 2003. Ντάξει μωρέ, ένα λάθος έκανε το κορίτσι, η ουσία είναι ότι το έχουν καταλάβει οι αναρχοάπλυτοι!

    Πώς το ΄λεγε ο Γκέμπελς εκείνο το ωραίο απόφθεγμα;
    Ή μήπως είναι κι αυτό απόφευγμα, Νίκο; 🙂

  75. ΚΩΣΤΑΣ said

    39 Δημήτρης Μαρτῖνος said

    «Ἄλλο «σετάκι» (στὴ μνήμη μου) εἶναι ἡ πεντάδα Ἀφθόνιος, Πηγάσιος, Ἀκίνδυνος, Ἀνεμπόδιστος…»

    Ακίνδυνος Αλβανός, σχετικά διάσημο πρόσωπο.

    http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2013/06/blog-post_2793.html

    Από Χάρι Πότερ και survivor δεν … κατέχω.

  76. Corto said

    68 (Sarant):

    Αναφερόμουν αποκλειστικώς στην ελληνική βικιπαίδεια, η οποία είναι πολύ φτωχή. Στην αγγλική έκδοση βρίσκεις σχεδόν τα πάντα.

    Εφόσον είναι συλλογικό δημιούργημα, και μάλλον ασυντόνιστο, αναμενόμενο είναι να εμφανίζονται λήμματα ανισοβαρή ως προς το περιεχόμενο και την ποιότητα τους. Από την άλλη, αφού οι έντυπες εγκυκλοπαίδειες πλέον είναι μουσειακό είδος, ίσως θα έπρεπε να ασχοληθούμε με την βίκι κάπως πιο σοβαρά, ακόμα και σε επίπεδο κρατικών φορέων (πανεπιστήμια, υπουργείο Παιδείας κλπ).

  77. Corto said

    Για όσους ενδιαφέρονται:

    Σήμερα στις 22.00 στην ΕΡΤ2, Ηνίοχος του Δαμιανού.

  78. … Φυσικά, το επώνυμο του Τομ Ριντλ στα αγγλικά σημαίνει Γρίφος …

    … και φυσικά, όπως είναι πασίγνωστο, του Βόλντεμορτ, για να είμαστε σίγουροι ότι it has not escaped our notice (ακολουθώντας το πιο διάσημο understatement στην επιστημονική βιβλιογραφία) είναι Vol de mort.

  79. sarant said

    75 Για να πω την αμαρτία μου, δεν το έχω ψάξει το απόφθεγμα/-φευγμα του Γκέμπελς

  80. Μαρία said

    80
    Misattributed
    The most brilliant propagandist technique will yield no success unless one fundamental principle is borne in mind constantly and with unflagging attention. It must confine itself to a few points and repeat them over and over. Here, as so often in this world, persistence is the first and most important requirement for success.
    Actually from «War Propaganda», in volume 1, chapter 6 of Mein Kampf (1925), by Adolf Hitler

    If you repeat a lie often enough, people will believe it, and you will even come to believe it yourself.
    Attributed to Goebbels in Publications Relating to Various Aspects of Communism (1946), by United States Congress, House Committee on Un-American Activities, Issues 1-15, p. 19, no reliable source has been located, and this is probably simply a further variation of the Big Lie idea
    https://en.wikiquote.org/wiki/Joseph_Goebbels

  81. Νομίζω ότι είμαστε σε μία πάρα πολύ ευνοϊκή συγκυρία. Από τη δική μου εποχή, έχει αλλάξει η σχέση ανάμεσα στην πληροφορία και τη γνώση. Όταν πήγαινα εγώ σχολείο, τα δύο αυτά ήταν περίπου ταυτισμένα. Η γνώση ήταν η πληροφορία. Σήμερα, τη γνώση τα παιδιά μπορούν να την αποκτήσουν με πάρα πολλούς τρόπους και διαφορετικούς.
    Ηλιθιότητες.

  82. Γιάννης Ιατρού said

    80: Νίκο
    μάλλον αυτό εννοεί ο Αλέξης με τα ΜΜΑ (υπάρχουν και παρεμφερείς ερμηνείες…)

  83. 20 πράγματα που ίσως δεν ξέρατε για το Χάρι Πότερ για τα 20α γενέθλια του πρώτου βιβλίου

    http://luben.tv/nerdcult/books-and-comics/119337

  84. sarant said

    84 Α μπράβο!

  85. raf said

    Κάποια γενικά πράγματα για μένα και τον Χάρι Πότερ.

    * Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν Η Κάμαρα με τα Μυστικά. Με συνοπτικές διαδικασίες ακολούθησαν και τα υπόλοιπα τρία (τόσα είχαν βγει τότε). Τα διάβασα όλα στα ελληνικά εκτός από το τελευταίο, που το άρπαξα αμέσως μόλις βγήκε.

    * Γεννήθηκα το 1991, τη χρονιά που ο Χάρι άρχισε να φοιτεί στο Χόγκουαρτς. Είμαι μαυρομάλλης, όχι πρασινομάτης, αλλά έχω ένα σημάδι από ράμματα στο μέτωπο και όταν, μέχρι το Γυμνάσιο, φορούσα στρογγυλά γυαλιά, μπορείτε να φανταστείτε ποιο ήταν το ψευδώνυμό μου. Μια φορά τις απόκριες είχα ντυθεί Χάρι με πλαστικό ραβδί, μανδύα και προσωρινό τατουάζ-σημάδι, το οποίο φυσικά δεν χρειάστηκα.

    * Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος ήταν στην ουσία η πρώτη ταινία που είδα μόνος σε DVD. Ο πατέρας μου προσπαθούσε να μου εξηγήσει πως κάθε φορά που βάζουμε την ταινία αρχίζει από την αρχή και όχι απο κει που την άφησες, όπως συμβαίνει με τη βιντεοκασέτα. Κατά τ’ άλλα, μαγεία. Περίμενα πολύ αυτήν την ταινία, φοβερή εμπειρία.

    * Έχω σκεφτεί σοβαρά να σκίσω τον επίλογο από το τελευταίο. Το θεωρώ κακό τέλος, αχρείαστο. Το θεατρικό δεν το έχω διαβάσει και ούτε με ψήνει.

    * Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι Ο Ημίαιμος Πρίγκιψ. Δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή είναι το πιο ιδιαίτερο και σκοτεινό, χωρίς την ένταση που προσφέρει η κλιμάκωση του τελευταίου. Αγαπημένος μου οίκος ο Ράβενκλοου.

  86. Για τον Χάρη δεν ξέρω τίποτα. Αλλά με την ευκαιρία του 24 θυμήθηκα το γερμανικό (ή μάλλον βαυαρέζικο) αλλαντικό <a href="http://gevseis.blogspot.gr/2014/05/Leberkaese.html"Λέμπερκεζε (Leberkäse). Leber είναι το συκώτι, Käse το τυρί. Επειδή όταν το πρωτοδοκίμασα κάτι δεν μου κόλλαγε, ρώτησα κάποιον τι περιέχει μέσα και μου εξήγησε πως το λέμπερκεζε μπορεί να λέγεται έτσι αλλά δεν φτιάχνεται από συκώτι ούτε περιέχει τυρί!

  87. Καλά, το λίνκι πήγε άπατο. Ας το ξαναβάλω: Λέμπερκεζε. Πάντως, κάπου διαβάζω πως σε άλλα μέρη της Γερμανίας φτιάχνεται με συκώτι (αλλά έλα που το ξέρω για Βαυαρέζικο).

  88. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Μα αφού το γράφω πως μεγάλωσαν με τις σεξουαλικές αρχές του, η δομή της οικογένειας είναι η σεξουαλική αυτορρυθμιζόμενη δημοκρατία (δικό μας πολίτευμα 🙂 ). Όσο για τα νέα μυαλωμένα παιδιά, μ΄έχεις ακούσει ποτέ να καταφέρομαι εναντίον των παιδιών; οι μεγάλοι είναι αρμόστοκοι, το πρόβλημα είναι πως τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται μεγάλοι και σκοτώνουν το παιδί μέσα τους.

  89. Γιάννης Ιατρού said

    88: αυτό το Leberkäse που λες, μιά ριξιά πιο δυτικά από την αναφερθείσα «ορεινή περιοχή που κατοικείται από ένα ορεσίβιο στραβοπόδαρο και κλέφτικο λαό», το λένε Fleischkäse όταν δεν περιέχει συκώτι 🙂

  90. Γιάννης Ιατρού said

    89: ΛΑΜΠΡΟ,
    μη τσιγλίζεις !!

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    91 – Καλά θα σιωπήσω.☺

  92. cronopiusa said

  93. sarant said

    86 Όπως και ιδιαίτερος ήταν ο Σνέιπ.

  94. Βάγια said

    Αα, πολύ ωραίο άρθρο κύριε Σαραντάκο! Χαίρομαι και ξαφνιάζομαι λίγο για την επιεική/θετική σας γνώμη για τα βιβλία της Ρόουλινγκ με τον Χάρι Πότερ, καθώς όλοι οι μεγάλης ηλικίας συγγενείς μου το αντιπαθούν. Φταίνε τα μαγιολίκια βλέπετε!
    Αυτό με τον αναγραμματισμό του Τομ Ριντλ είναι πράγματι αρκετά μεγάλο λάθος, καθώς επαναλαμβάνεται, μοιραία και σε επόμενο βιβλίο, όπου βλέπουμε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του Βόλντεμορτ. Πάντως, νομίζω, ότι ως λογοπαίγνιο, αυτό είναι περίπου αμετάφραστο. Όπως κι αν αποδοθεί, κάποιου θα του ξυνίσει!
    Αυτό με το όνομα του Amycus το κατάλαβα, αν και είχα διαβάσει μόνο την ελληνική έκδοση: απορούσα γιατί ενώ η αδελφή έχει αρχαίο όνομα, που μάλιστα είναι και πολύ ταιριαστό για Θανατοφάγο, καθώς είναι όνομα Ερίνυας, ο αδελφός έχει όνομα αμερικανιά! Ούτε που πήγε ο νους μου στον Άμυκο! Και μάλιστα κάνει αρκετή εντύπωση, καθώς τα περισσότερα ονόματα μάγων είναι στα Λατινικά και Ελληνικά και μάλιστα η σημασία τους συνδέεται με ιδιότητες του χαρακτήρα.
    Ο Τέρρυ Πράτσετ έχει πάρα πολλά λογοπαίγνια απ’ ότι ξέρω, οπότε μάλλον τον απολαμβάνει κανείς περισσότερο αμετάφραστο.
    Όσο για την αγάπη στα βιβλία, παίζει ρόλο και το περιβάλλον, αλλά ίσως πρέπει να το έχεις έμφυτο και λίγο και φυσικά η πίεση από τους γονείς/δασκάλους μπορεί να φέρει εντελώς αντίθετα αποτελέσματα.

  95. ΣΠ said

    Nymphadora – Νυμφοδώρα
    Περίπου όπως Isadora – Ισιδώρα

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    43./40 Χερμάιονι; Ένας λόγος παραπάνω να τη λέμε Ερμιόνη
    Α! Να η εξήγηση για την ένσταση ως προς την «Ερμιόνη» που είχε ο γιος μου τότε. Διάβασε τρία απ΄τα βιβλία του Χ.Π. Ένα στα ελληνικά και δυο στα γαλλικά όπου το κορίτσι λεγόταν -θαρρώ-Τερέζα και γι΄αυτό μετά του φάνηκε άσχετη η Ερμιόνη.
    Δεν τον ενθουσίασαν τόσο ώστε να πάρει κι άλλα .Διάβασε αντίθετα με μανία μια ατέλειωτη σειρά Το μυστικό τάδε και δείνα,Το μυστήριο τάδε και το μυστήριο δείνα. Με πειρατές και εξερευνήσεις.

    39.Κι εγώ έτυχε να τις μάθω από σπόντα αυτό το τρίο-Ντόρα 🙂
    Από το απολυτίκιο του λινκ σου:
    Τον τρισάριθμον σύλλογον και θεόπλοκον, των αυταδέλφων παρθένων…

    96. Mitradora, Minadora Ας πούμε και την Pandora που δεν αλλάζει 🙂

  97. Γιάννης Ιατρού said

    Τι να πω με το σημερινό, τα διάβασα όλα με την προσήκουσα προσοχή και κάτι έμαθα, γιατί το θέμα μόνο εξ ακοής το γνώριζα… Σκράπας που λένε.
    Πάντως όλα αυτά με τα μαγικά και τα κάστρα και τους δράκους πάντα ήσαν συναρπαστικά για τα παιδιά. Εξάπτουν την φαντασία. Κάπως να τα συγκρίνουμε τα ΧαριΠοτικά με τα παραμύθια των αδελφών Γκρίμ; Κι εκεί έχουμε μάγους/μάγισσες, παλάτια, δράκους, κλπ. (και επίσης πολλά θύματα και τρομακτικές σκηνές). Πάντως αυτά της Ρόουλινγκ βρήκαν και σε ενήλικες απήχηση! Ίσως έπαιξε ρόλο και η τεχνολογία με τον κινηματογράφο/φιλμ γενικά αλλά και το έξυπνο μάρκετινγκ.

  98. Γς said

    Αλλες εποχές

  99. Γς said

    27:

    >με τον Χάρι Πότερ άρχισε τη σχέση του με το διάβασμα ο γιος μου, στη Β΄ Δημοτικού

    Καταρχάς: Οι Τρεις Σωματοφύλακες!

  100. Γς said

    100:

    >ο γιος μου, στη Β΄ Δημοτικού

    Παιδικά τραύματα.

  101. Γς said

    101:

    Κάτι τέτοιες μαλακίες έκανα κι εγώ
    που για να ξενιάσω με τα Τσίκεν εντ Μπιζ τους έβαλα να δουν μια τσόντα σ αυτήν την ηλικία

  102. Γς said

    -Νταρλινγκ ο γιός μας μεγάλωσε κι ακόμα δεν του είπες για τα Τσίκενς εντ Μπιζ.

    -Ελα δω ρε. Οι κότες και οι μέλισσες …Ασ’ το! Θυμάσαι που είχαμε πάει στο Παρίσι;

    -Ναι στο συνέδριο.

    -Χεσ’ το Συνέδριο! Στα Φολι Μπερζερ. Που μετά πήγαμε στο ξενοδοχείο.

    -Με τις δυο χορεύτριες!

    -Ναι! Ε, κάπως έτσι το κάνουν κι οι κότες. Κι οι μέλισσες

  103. gpoint said

    Με την βάρκα σένια κι ετοιμοπόλεμη ας το φιλοσοφήσω λίγο μέχρι να γλυκοχαράξει…
    Στην παιδική μας ηλικία θαυμάζουμε διάφορα πράγματα και μαθαίνουμε με την μίμηση, ως ένα σημείο βέβαια μια που οι δυνατότητες κάθε ατόμου είναι διαφορετικές. Ετσι λοιπόν ένας πιτσιρικάς μπορεί να θαυμάζει τον Κούδα, τον Βεϊρίνια ή τον Πρέλεβιτς (εντελώς τυχαία παραδείγματα) αλλά μεγαλώνοντας διαπιστώνει πως δεν μπορεί να τους μιμηθεί,και παραιτείται από την προσπάθεια, του μένει όμως η συνήθεια του οπαδού που κατά κάποιον τρόπο ταυτίζεται με τον αθλητή που παρακολουθεί αγωνιζόμενο.
    Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και με ηθοποιούς, την Στικούδη ή -θυμίστε μου κανένα ηθοποιό βαμμένο ΠΑΟΚτσή-, πολιτικούς π.χ. τον Τσακαλώτο κι εκεί όμως διαπιστώνει την απόσταση που τον χωρίζει από τα ινδάλματά του και περιορίζεται στον ρόλο του φαν. Λίγοι μάλιστα- λίγες συχνότερα- νομίζοντας πως έχουν κάποιο ταλέντο εξελίσσονται σε κινηματογραφόπληκτους ή Λεβέντες της πολιτικής μας σκηνής..
    Ισως στο μοναδικό πράγμα που δεν θα δει τις αδυναμίες του είναι τα βιβλία. Ο καθένας μπορεί να γράψει και να αυτοθαυμασει τον εαυτό του (!). Εξ άλλου προπονείται στο σχολείο με τις εκθέσεις. Κι επειδή εδώ δεν διαπιστώνει την αδυναμία του να μιμηθεί τους συγγραφείς- ευκολάκι και η λογοκλοπή- εξακολουθεί και διαβάζει ακατάπαυστα βιβλία !

  104. spiral architect 🇰🇵 said

    Για όλους εσάς που δεν ξέρετε τον Χάρι Πότερ:

  105. spiral architect 🇰🇵 said

    … είναι και η επέτειος των κάπιταλ κοντρόλζ. 😈

  106. Γς said

    Για να τους θυμόμαστε.

    Δύο χρόνια. Που τόσα νά’ ναι τα χρόνια τους.

    Κατά τα άλλα προβλέπουν μπουμ της οικονομίας!

    Ανάπτυξη με κάπιταλ κοντρόλ!
    Ανάπτυξη με κάπιταλ κοντρόλ! (δις)
    Ανάπτυξη με κάπιταλ κοντρόλ! (Τρεις και το λουρί της μάνας!)

    Ηταν 29 Ιουνίου, πριν δυο χρόνια.

    Κι ο Γς έγραφε:

    Γς said
    29 Ιουνίου, 2015 στις 08:34

    Και με τούτα και με τ άλλα φτάσαμε και στο:

    «Κώλοι υπαρχουν. Λεφτά δεν υπάρχουν»
    [στα ΑΤΜ]

    … πους και λακούς!

  107. Γς said

    107:

    >Τρεις και το λουρί της μάνας!

    της μάνας τους!

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/06/23/irianna/#comment-441259

  109. leonicos said

    της συγγραφέας

    όχι ρε π@@@@! Αυτά δεν είναι ελληνικά. Βρέστε πώα θα το πείτε ελληνικά

  110. spiral architect 🇰🇵 said

    😀 😀 😀

  111. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ!

    95 και πριν: Κοκκινίζοντας ομολογώ πως ΔΕΝ έχω διαβάσει τίποτα από τον Τέρι Πράτσετ.

  112. ΓιώργοςΜ said

    97 τέλος: Γιατί άραγε κάθε φορά που ακούω Πανδώρα θυμάμαι το Νοτινγκ Χιλ δεν ξέρω… 🙂

  113. cronopiusa said

    Ιστολόγιο του Ρογήρου «Υπόθεση Μπέιλις»
    επειδή τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα τα γράφουν η ζωή κι η Ιστορία

  114. gpoint said

    # 110

    Συγχωρείτε και συγχωρείται διότι όταν κάποιος βαρνΑλίζει μου θυμίζει … Βίρνα Λίζι !!

  115. Γς said

    115:

    Ψάξ’ το!
    Οσο είναι καιρός….

  116. gpoint said

    # 116

    τόχω βρει, ζηλιάρη !

  117. Γιάννης Ιατρού said

    117: Ρε Γιώργο,
    στο 104 (5:08) ήσουν έτοιμος για να κάνεις το χρέος σου ως τροφοσυλλέκτης, σχεδόν 09:30-10 πήγε πλέον κι ακόμα (ή πάλι;;;) εδώ είσαι; Τι είσαι σύ ρε παιδί μου, αστραπή! 🙂

  118. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111 – Βλέπω έχεις κέφια σύντροφε, σε χτύπησε το πρώτο κύμα της ανάπτυξης; Κατηγορείτε μετά τον ΣΥ(ΓΥ)ΡΙΖΑ 🙂

    Καλημέρα

  119. gpoint said

    #117

    πήγα, ψάρεψα, γύρισα και τώρα θα πάω για μπάνιο, τι δεν καταλαβαίνεις ;Αμα σηκωθεί ο ήλιος 8-8.30 π.μ. δεν ψαρεύουν άλλο οι καλλιτέχνες !

  120. Γιάννης Ιατρού said

    119: ΛΑΜΠΡΟ,
    μη κατηγορείς αδίκως, να ενημερώνεσαι σωστά κι ολοκληρωμένα πρώτα 🙂

  121. spiral architect 🇰🇵 said

    @121: O Λάμπρος 😀

  122. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    121 – Γιατί ρε συ ποιόν κατηγόρησα αδίκως; Αμφισβητείς πως μπήκε η ανάπτυξη με το ΔΕΞΙ 🙂 ή ότι ο Περισσός εθελοτυφλεί και κατηγορεί (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ !!!) την λαϊκή μας κυβέρνηση πως μας κοροϊδεύει; EΔΩΣ ΑΓΡΙΟΙ. 🙂

    122 – Το χρήμα είναι σαν την γυναίκα, δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο. Για τις γυναίκες το έμαθα πολύ νωρίς για το χρήμα άργησα αρκετά, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, άλλωστε τι αξία έχουν τα χρήματα μπροστά σε ένα αληθινό σεξουαλικό γυναικείο βλέμμα; Δεν έχω κανένα παράπονο απ΄την ζωή μου. 🙂

  123. Γιάννης Ιατρού said

    123β ΛΑΜΠΡΟ
    Το τελευταίο δίωρο διακρίνω κι σ΄αυτό εδώ και στο σημερινό άρθρο (με τα πλαίσια) μια κάμπια κλιματολογική επίδραση (κοινώς έχουν αφηνιάσει) σε εκλεκτούς σχολιαστές !!!!

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    124: Και τι θα γίνει μεθαύριο με τα 44άρια! 😊

  125. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    124 – Μπά, είμαι παντώς καιρού εγώ σαν τον πρωθυπουργό μας ένα πράμα, με την διαφορά πως είμαι συνεπής στα λόγια μου όχι σαν τον χλιμίτζουρα.☺

    Υ.Γ – Δεν μου λε ρε αναρχοδεξιό κουμούνι, τα δίνεις τα φιλιά που στέλνω στην κοπελιά μου ή τα αποκρύπτεις; Κανόνισε γιατί θα την αρωτήξω κι αν μου πεί όχι
    θα φάμε το μουστάκι σου (εσύ έχεις, όχι σαν τον αξύριστο δάσκαλο ☺).

    125 – Γιατί προβοκατόρικο στοιχείο διασπείρεις τον πανικό στον λαό; μέχρι 41 λέει η ΕΜΥ, μια χαρά δροσούλα θα έχει (μέσα στην μπανιέρα☺).

  126. Γιάννης Ιατρού said

    126γ …μέσα στην μπανιέρα..
    Γιάννη Κ. (125), εδώ διακρίνει κανείς καθαρά το τι ανέσεις διαθέτουν μερικοί-μερικοί και με τι περιβαλλοντική συνείδηση ενεργούν…

  127. Γιάννης Κουβάτσος said

    127: Αυτή είναι η …μπανιέρα του Λάμπρου; Άξιος και πανάξιος! 😆

  128. Η μικρή Χουχού από το Αλγέρι said

    ουου! 😉

    128 Γιάννη Κουβάτσο

    το φυσάει το μπικικίνι ο Λαμπρούκος,χικ!

  129. Γιάννης Ιατρού said

    129: ΜΧχατΑ
    διαφήμιση του κάνουμε, μπας και γραφτεί κανένας συνδρομητής …. στο θερινό τμήμα 🙂

  130. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    129 – Διαδόσεις των εκατομμυριούχων συνταξιούχων του ιστολογίου που με ζηλεύουν Μικρή Χουχού μου, η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική. 🙂

  131. Γατάκι, Λαμπρούκο!

    https://twitter.com/i/videos/tweet/879674149555359745

  132. Γιάννης Ιατρού said

    131: εδώ το βελτιωμένο μοντέλο για όλες τις εποχές 🙂

  133. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    132 – Δεν έχω τουϊτερ καλό μου σκυλί και δεν μπορώ να το δώ.

    133 – Η φτώχια θέλει καλοπέραση. 🙂

  134. Γιάννης Ιατρού said

    132: Ρέ ΛΑΜΠΡΟ, δεν χρειάζεσαι νά ΄χεις για να το δείς. Πάτα το μόνο!

  135. Μπούφος said

    Καλέ, τέτοιες πλαστικές πισίνες είχαμε και μείς κάποτες!
    Να είμαστε καλά, να γελάμε με τα…μεγαλεία μας, να δροσιζόμαστε,

    Γιάννη Ιατρού
    Λάμπρο
    Σκύλε

  136. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    135 – Το πάτησα ρε Γιάννη και μου έβγαλε πως δεν το play☺. Είπαμε είμαι σκράπας στα ηλεκτρονικά αλλά όχι και τόσο πιά.☺

  137. Γιάννης Ιατρού said

    137: Ό,τι πείς Λαμπρόυκο μου 🙂

  138. Με πολύ ενδιαφέρον διάβασα τα άρθρα για τον Χάρι Πότερ. Εγώ “σκόνταψα” σε άλλα μεταφραστικά προβλήματα και λάθη. Θα ξεκινήσω τον Αύγουστο την ανάγνωση του 5ου τόμου στα ελληνικά (διαβάζω τα βιβλία μεγαλόφωνα στην ανηψιά μου), ενώ έχω διαβάσει όλα τα βιβλία στα αγγλικά.

    Στους 4 πρώτους τόμους, λοιπόν, οι παρατηρήσεις μου είναι οι εξής:

    Τα περισσότερα προβλήματα υπάρχουν στο πρώτο βιβλίο.

    Κατ’αρχάς συχνά η μεταφράστρια ακολουθεί τη σύνταξη του αγγλικού κειμένου με το ρήμα στο τέλος της φράσης ή πρότασης. Το αποτέλεσμα δεν είναι λάθος, είναι, όμως, συχνά βεβιασμένο και κάπως αφύσικο, και πιθανότατα να μην το πρόσεχα καθόλου, αν δεν διάβαζα το βιβλίο μεγαλόφωνα στην ανηψιά μου.

    Γιατί Ουέσλι; Ουίζλι είναι πολύ πιο κοντά. Συμφωνώ ότι η Ερμιόνη δεν θα πρέπει να γίνει Χερμάιονι, αλλά εδώ πρόκειται για καθαρά αγγλοσαξονικό όνομα, του οποίου με κανέναν τρόπο δεν επιχειρείται μεταγραμματισμός. Επίσης: Πρίβετ, όχι Πριβέτ, τονίζεται το όνομα του δρόμου, αλλά, ναι, αυτό είναι λεπτομέρεια.

    Η μεταφράστρια μεταφράζει με την λέξη “κοιτώνας” το House (εγώ θα έλεγα Οίκος του Γκρίφιντορ, Σλίδεριν κλπ.) με αποτέλεσμα να συναντά προβλήματα με το dormitory (κοιτώνας).

    Το χειρότερο πρόβλημα όλου του βιβλίου, όμως, είναι τα λόγια του Ντάμπλντορ στη γιορτή στο τέλος του βιβλίου, όταν δίνει στο Γκρίφιντορ επιπλέον πόντους για το θάρρος του Νέβιλ:

    It takes a great deal of bravery to stand up to your enemies but a great deal more to stand up to your friends.

    Το οποίο στα ελληνικά αποδίδεται (δυστυχώς δεν έχω κοντά μου το βιβλίο για να το παραθέσω κατά λέξη) ως εξής: Χρειάζεται ακόμα περισσότερη τόλμη να υποστηρίξει κανείς τους φιλους του.
    Ενώ το πρωτότυπο λέει ακριβώς το αντίθετο: απαιτεί ακόμα περισσότερο θάρρος να πας κόντρα στους φίλους σου! Ο Νέβιλ προσπάθησε να σταματήσει τον Χάρι, τον Ρον και την Ερμιόνη.

    Στα επόμενα βιβλία, η μεγαλύτερη χοντράδα που θυμάμαι ήταν στο λεωφορείο των Ιπποτών, όπου μαζί με ένα φλυτζάνι ζεστή σοκολάτα προσφέρεται και ένα μπουκάλι ζεστό νερό!! (Hot water bottle = θερμοφόρα). Σε ένα από τα επόμενα βιβλία πάντως η μεταφράστρια το έχει αποδώσει σωστά.

    Επίσης με ξενίζει το εντευκτήριο = common room.

    Διερμηνέας είμαι και ξέρω ότι από τα πικρά μας λάθη μαθαίνουμε… Παρεμπιπτόντως κι εγώ νομίζω ότι είναι ιδαίτερα κακοπληρωμένη η μετάφραση λογοτεχνικών βιβλίων. Υποψιάζομαι ότι θα υφίσταται ο μεταφραστής και αρκετή πίεση χρόνου. Δύο παράγοντες που μάλλον εξηγούν (χωρίς να δικαιολογούν) τις κακές μεταφράσεις που βλέπουμε συχνά στα ελληνικά.

  139. sarant said

    139 Ευχαριστώ για το σχόλιο!

    Για το stand up to προφανώς έχετε δίκιο, αν είμαι έτσι, όπως και για την θερμοφόρα. Το εντευκτήριο όμως, γιατί δεν είναι καλή απόδοση;

  140. Μου θυμίζει μίζερο καφενείο σε γκρίζα πολυκατοικία με γραφεία δημόσιας υπηρεσίας στο κέντρο της Αθήνας, αλλά αυτό μάλλον είναι δικός μου προσωπικός συνειρμός…

  141. sarant said

    Και τι θα βάζατε;

  142. Χμμ, ναι, ομολογώ ότι κοιτώντας το λεξικό και την ετυμολογία του εντευκτηρίου, βλέπω ότι είναι απολύτως ακριβής μετάφραση και μάλλον η καλύτερη δυνατή. Δεν έχω να προτείνω κάτι καλύτερο… (Με πιάσατε αδιάβαστη!)

  143. sarant said

    Μάλλον σας παρέσυρε η θλιβερή εικόνα κάποιων εντευκτηρίων 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: