Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Φύρδην μίγδην

Posted by sarant στο 12 Ιουλίου, 2017


Περνώντας χτες-προχτές μπροστά από την τηλεόραση, είδα αυτόν τον τίτλο σε τηλεοπτική εκπομπή, υποθέτω σατιρική, νομίζω κυπρέικη, κι αυτό μου έδωσε την ιδέα για το σημερινό αρθράκι, σε συνδυασμό με εκείνο που συζητήσαμε τις προάλλες στα μεζεδάκια μας, σε κάποιο δικό σας σχόλιο, για το μαργαριτάρι μιας επώνυμης δημοσιογράφου, που έγραψε ότι ο Πέτρος Κόκκαλης «εξελέξη αριστείδην (!) μέλος του ΚΚΕ». Αριστίνδην βέβαια, αλλά ευτυχώς το είδαν και το διόρθωσαν.

Φύρδην μίγδην θα πει «ανάκατα, άνω κάτω, σε μεγάλη αταξία, σε απόλυτη ακαταστασία». Αυτές οι δυο λέξεις χρησιμοποιούνται μόνο σε αυτή τη φράση, και μόνο ζευγαρωμένες, δηλαδή λέμε Bιβλία, τετράδια, χαρτιά ριγμένα πάνω στο τραπέζι φύρδην μίγδην, αλλά δεν λέμε «τα βρήκα όλα μίγδην» ή «τα έριξε χάμω φύρδην». Αρχαίες είναι βέβαια οι λέξεις, αλλά στην αρχαιότητα δεν κάνανε μαζί, χώρια χρησιμοποιούνταν -μάλιστα ενώ το φύρδην είναι καθαρόαιμο αρχαίο, το μίγδην είναι ελληνιστικό, ο αρχαιότερος τύπος είναι «μίγδα», λέει ο Πετρούνιας στο ΛΚΝ. Η πιο παλιά ανεύρεση των δύο λέξεων μαζί είναι σε ένα σχόλιο που υπάρχει στο λεξικό Σούδα, ένα υβρεολόγιο που θα άξιζε να το μελετήσουμε κάποια άλλη φορά διότι είναι πολύ γλαφυρό, όπου λέγεται για κάποιον «καὶ κυκῶν καὶ φύρδην καὶ μίγδην ποιῶν ἅπαντα». Η στερεότυπη έκφραση «φύρδην μίγδην» δεν ξέρω πότε εμφανίζεται πρώτη φορά στα νεότερα γράμματά μας, πάντως μια διάσημη εμφάνισή της είναι σε ένα σύγγραμμα του Θ.Ι.Κολοκοτρώνη, του επιλεγόμενου και Φαλέζ, εγγονού του ήρωα της επανάστασης, που είχε τίτλο «Κουλουβάχατα ή αι φύρδην μίγδην σημεριναί ιδέαι» -στον Φαλέζ δηλαδή χρωστάμε αν όχι τη γέννηση πάντως τη διάδοση της λέξης «κουλουβάχατα», που έχει αραβική αρχή (kulluwahad = όλα ένα).

Το φύρδην και το μίγδην είναι παραδείγματα μιας κατηγορίας αρχαίων επιρρημάτων που είχαν την περίεργη -για τη σημερινή γλώσσα- κατάληξη «-δην». Αυτά παράγονταν είτε από ουσιαστικά (σπόρος – σποράδην) είτε από ρήματα (πλέκω-πλέξω-πλέγδην). Όπως λέει ο γραμματικός Απολλώνιος ο Δύσκολος (δεν χρειάζεται μετάφραση, είναι… εύκολο το κείμενο):

Τὰ εἰς δην ἐν βαρείᾳ τάσει ἐστί, καὶ παράγεται καὶ ἀπὸ ὀνομάτων, ὡς τῷ λόγος τὸ λογάδην παράκειται, μόνος μονάδην, τρόχος τροχάδην, σπόρος σποράδην. ἢ παρὰ ῥῆμα, διὰ τοῦ δ καὶ τοῦ συγγενοῦς β παραλαμβανομένου ἐν πρώτῃ συζυγίᾳ, κλέπτω κλέβδην, κρύπτω κρύβδην, γράφω γράβδην, ὄπτω ὄβδην καὶ ἐσόβδην. καὶ παρὰ τοὺς εἰς ξω λήγοντας μέλλοντας διὰ τοῦ γδ, πλέξω πλέγδην, μίξω μίγδην, νύξω νύγδην. καὶ παρὰ τὴν πέμπτην δὲ συζυγίαν, αἴρω ἄρδην, φύρω φύρδην. καὶ παρὰ τὸ σύω δὲ τὸ σύδην· ὅπερ ἐσχημάτιστο, ἐκ μεταθέσεως τοῦ ε εἰς τὸ υ, παρὰ τὸ σέω, ἀφ’ οὗ καὶ τὸ σόος, καθότι καὶ τῷ ῥέω τὸ ῥύω παράκειται, ἀφ’ οὗ καὶ τὸ ῥύβδην καὶ ὁλόκληρον εἰς ον λῆγον ῥυδόν· καὶ παρὰ τὸ χύω τὸ χύδην.

Στην αρχαιότητα τα επιρρήματα εις -δην ήταν πάρα πολλά, αλλά στις μέρες μας έχουν επιβιώσει λιγοστά, που μετριούνται στα δάχτυλα αν όχι του ενός χεριού πάντως των χεριών και των ποδιών. Κάποια άλλα, ενώ δεν λέγονται, έχουν δώσει παιδιά που τα χρησιμοποιούμε, ας πούμε από το «ράγδην» (από το ρήγνυμι) έχουμε το «ραγδαίος», που το χρησιμοποιούμε για τη βροχή και για τη γρήγορη εξέλιξη κακών πραγμάτων, μακριά από εμάς. Επίσης από το άδην (με δασεία) που σήμαινε «άφθονα» έχουμε τον αδηφάγο.

Υποσύνολο των επιρρημάτων σε -δην είναι τα επιρρήματα σε -ίνδην, που αυτά πράγματι μετριούνται στα δάχτυλα. Εκτός από το «αριστίνδην», το μόνο που είχε κάποια συχνή χρήση ήταν το «πλουτίνδην» (με κριτήριο τον πλούτο, δηλαδή).

Στο ΛΚΝ βρίσκω 12 λήμματα-επιρρήματα με κατάληξη -δην. Ο Μπαμπινιώτης, που θέλει να φανεί κάπως πιο λόγιος, προσθέτει πεντέξι ακόμα.

Τα συγκέντρωσα και τα παρουσιάζω εδώ (όχι, δεν φυλλομέτρησα μία προς μία τις σελίδες των λεξικών, χρησιμοποίησα ηλεκτρονικές μεθόδους’ από τότε που βγήκε η ηλεκτρονική αναζήτηση χάθηκε το φιλότιμο).

  • άρδην (από το αίρω): ολοκληρωτικά, εκ θεμελίων. Η κατάσταση άλλαξε άρδην. Άρδην ήταν ο τίτλος της σοσιαλιστικής εφημερίδας του Πλάτωνα Δρακούλη και τώρα του εθνικιστικού κινήματος του Καραμπελιά -εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ’άρματα…
  • αριστίνδην (από το άριστος): με επιλογή μεταξύ των αρίστων, χωρίς εκλογή. Παλιά υπήρχαν αριστίνδην γερουσιαστές, ενώ αριστίνδην Ιερά Σύνοδος ήταν αυτή που έκλεξε αρχιεπίσκοπο τον Ιερώνυμο το 1967 (χουντίνδην ήταν δηλαδή, αλλά…)
  • βάδην (από το βαίνω): με ρυθμό βαδίσματος. Και ουσιαστικό, το βάδην, το αγώνισμα του στίβου. Επίρρημα Βυρτεμβέργην δεν υπάρχει.
  • διαρρήδην (από το θέμα ρη- του λέγω, είρημαι): απερίφραστα, κατηγορηματικά. Ο Μπαμπινιώτης δίνει την ελαφρώς άστοχη (και φτιαχτή) φράση «υποστήριξε διαρρήδην τις διεκδικήσεις του» αλλά σχεδόν πάντα το χρησιμοποιούμε με το «αρνούμαι» ή με το «απορρίπτω»
  • εκτάδην (από το εκτείνω): σε ξαπλωτή στάση. Μόνο ο Μπαμπινιώτης το έχει.
  • επιτροχάδην (από τον τροχό): γρήγορα, βιαστικά και συνήθ. χωρίς πολλή προσοχή: Ελέγχω επιτροχάδην τους λογαριασμούς. Aναφέρθηκε επιτροχάδην στα προηγούμενα (δηλ. σύντομα). Ο Μπαμπινιώτης εδώ σφάλλει, διότι το λημματογραφεί στο «τροχάδην», ως δύο λέξεις (επί τροχάδην) υποβάλλοντας μάλιστα την ιδέα ότι έτσι το έγραφαν οι αρχαιοι, ενώ οι αρχαίοι πάντοτε το έγραφαν σε μία λέξη, επιτροχάδην.
  • καταλογάδην : κατά τον τρόπο της φυσικής ομιλίας’ λέγεται για απόσπασμα π.χ. της Ιλιάδας που το διαβάζουμε πεζό, όχι έμμετρο.
  • λογάδην (από το λογάς = εκλεκτός -και όχι φλύαρος!): κατ’ επιλογή. Μόνο στον Μπαμπινιώτη και αμφιβάλλω αν λέγεται σήμερα, αν και βλέπω ότι υπάρχει λογοθεραπευτικό κέντρο ή κάτι τέτοιο με τον τίτλο Λογάδην, τρέχα γύρευε δηλαδή.
  • μίγδην (από το μίγνυμι) βλ. φύρδην μίγδην.
  • προτροπάδην (από την προτροπή): πολύ γρήγορα. Μόνο στον Μπαμπινιώτη που το χαρακτηρίζει αρχαιοπρεπές. Για κάποιον που το βάζει στα πόδια μπορούμε να πούμε «έφυγε προτροπάδην».
  • σποράδην (από το σπόρος): σποραδικά. Μπορούμε να αποδώσουμε έτσι τη βιβλιογραφική ένδειξη passim.
  • στάγδην (από το στάζω): σταγόνα-σταγόνα. Μόνο στον Μπαμπινιώτη, ο οποίος περιέργως δεν καταγράφει τον σύμπλοκο όρο «στάγδην άρδευση», τουλάχιστον στην έκδοση που έχω.
  • συλλήβδην (από το συλλαμβάνω): όλα/όλοι μαζί, χωρίς εξαίρεση -συχνά με επικριτική χροιά, π.χ. δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις πουλημένους συλλήβδην τους πολιτικούς. Επειδή δεν είναι διάφανη η σημασία, συχνά λέμε «όλους συλλήβδην».
  • συστάδην (από το συνίσταμαι ή από τη συστάδα): από κοντά, σώμα με σώμα. Μόνο στις φράσεις «μάχομαι/μάχη εκ του συστάδην».
  • τροχάδην (από τον τροχό): τρέχοντας, βιαστικά. Και ουσιαστικό, το τροχάδην, που έχει δώσει σε σχολεία και στρατόπεδα το υποκοριστικό «το τροχαδάκι».
  • φύρδην (από το φύρω, εξού και φύραμα, αιμόφυρτος), βλ. φύρδην μίγδην.
  • χύδην (από το χέω): σωρηδόν, χύμα. Τόσο το ΛΚΝ όσο και ο Μπαμπινιώτης υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιείται μόνο στη φράση «χύδην όχλος» που τον λέγανε περιφρονητικά οι παλιοί ψηλομύτηδες για την πλέμπα -άλλωστε και η λ. χυδαίος από το χύδην είναι. Ωστόσο, υπάρχει και το χύδην φορτίο, πχ. χύδην τσιμέντο (bulk που λέμε) στην ορολογία της πιάτσας και θα έπρεπε να το καταγράψουν τα λεξικά.

Πέρα από αυτά, το Αντίστροφο λεξικό της Συμεωνίδη, που όμως καταγράφει και σπανιότατες λέξεις, έχει τρεις ακόμα: περιβάδην, παραστάδην και συμμίγδην. Τα δύο πρώτα ακούγονται λιγάκι σαν κυπρέικα.

Να πούμε ότι όλες οι παραπάνω λέξεις είναι αρχαίες, δηλαδή το επίθημα -δην δεν είναι πια ζωντανό στα νέα ελληνικά, σε αντίθεση με το άλλο επιρρηματικό επίθημα, το -δόν, π.χ. αναφανδόν, οκλαδόν, ομαδόν, σωρηδόν, το οποίο χρησιμοποιείται και για την παραγωγή νεότερων λέξεων, κάποτε ευκαιριακών σχηματισμών, π.χ. κλοτσηδόν, σαρδεληδόν (π.χ. για τους επιβάτες στο λεωφορείο), κοπιπαστηδόν.

Από την άλλη, τα επιρρήματα σε -δην, όπως και να το κάνεις, έχουν κάποιαν επισημότητα. «Θα τιμωρήσω όλο τον λόχο διαρρήδην», έλεγε ένας λοχαγός που είχαμε στο στρατό κι εμείς ψαρώναμε. Μάλλον συλλήβδην ήθελε να πει, αλλά κανείς δεν τόλμησε να του το επισημάνει.

Advertisements

129 Σχόλια to “Φύρδην μίγδην”

  1. Πέπε said

    σπάρδην;

  2. gak said

    Καλημέρα! έχω την αίσθηση ότι στη σημερινή γλώσσα γράφουμε επι τροχάδην, όχι επιτροχάδην. Στο google επίσης, τα αποτελέσματα της αναζήτησης «επί τροχάδην» είναι πολλαπλάσια του «επιτροχάδην»

  3. Παναγιώτης Κ. said

    Στην Γραμματική της Δημοτικής έχουν καταργηθεί οι εσωτερικές αυξήσεις;
    Λέμε π.χ εκλέγω, έκλεγα, έκλεξα; ( Καλοπίστως το ρωτάω).

  4. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θυμάμαι στον «Στρίγγλο που έγινε αρνάκι» την ατυχήσασα κυρούλα Μίτση Κωνσταντάρα να κλαίγεται που οι ατυχίες αλλάξανε τη ζήση της φύρδην και τον κύριο …Πετροχείλο-Κωνσταντάρα να την παρηγορεί που πάλι καλά που δεν την αλλάξανε μίγδην. 😊
    Θα είχε ενδιαφέρον πάντως μια ανάρτηση με το …κοτσανολόγιο του στρατού. 😊

  5. Γεροτάσος said

    Κι ἐσύ δέν προσέχεις καθόλου καί περνᾶς μπροστά ἀπό ἐπικίνδυνα μέρη…

  6. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όχι, Παναγιώτη, στο δημοτικό διδάσκουμε την κλίση του ρήματος όπως είναι το σωστό:
    εξέλεγα, εξέλεξα.

  7. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα πολὺ ὡραῖο τὸ ἄρθρο

    στάγδην (από το στάζω): σταγόνα-σταγόνα. Μόνο στον Μπαμπινιώτη, ο οποίος περιέργως δεν καταγράφει τον σύμπλοκο όρο «στάγδην άρδευση», τουλάχιστον στην έκδοση που έχω.

    Δὲν τὸ λέει μόνο ὁ Μπαμπινιώτης. Κάπου τὸ ἔχω συναντήσει ἀλλὰ δὲ θυμᾶμαι ποῦ. Ἐπρόκειτο γιὰ ὁδηγίες παρασκευῆς κάποιου ἀντιδραστηρίου μᾶλλον. Τώρα σὲ παλιὸ βιβλίο μικροβιολογίας ἦταν, σὲ ὁδηγίες στὸ ἐργαστήριο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ παπποῦ μου, θὰ σᾶς γελάσω. Πάντος μόλις άντιλήφθηκα τὸ θέμα τοῦ ἄρθρου μοῦ ἦλθε κατ’εὐθεία στὸ μυαλὸ αὐτὴ ἡ λέξη. Ἂν θυμηθῶ ποῦ τὴ διάβασα θὰ σᾶς πῶ

    Ὑπάρχει καὶ τὸ «ἕρπην». Τὸ χρησιμοποιοῦν οἱ Ἄγαμοι Θῦται στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Βορειοηπειρώτη. Νὰ πῶς ζεῖ ἡ ἀρχαία γλῶσσα ἀκόμη καὶ στὰ βορειοηπειρώτικα 🙂

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Πάντως, η χρήση των περισσοτέρων από αυτά τα επιρρήματα σε ένα κείμενο, νομίζω ότι γίνεται περισσότερο για λόγους γλωσσικής πόζας και λιγότερο γιατί κάποιες πραγματικές ανάγκες το επιβάλλουν. Δηλαδή η χρήση των σημασιών τους στη νεοελληνική δεν αδυνατίζει το κείμενο.

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δεν το ξέρω, δεν ξέρω καν αν υπάρχει

    2 Το ΛΚΝ δίνει «επιτροχάδην». Το βασικό μαργαριτάρι του Μπαμπινιώτη είναι ότι ανάγει τη φράση σε αρχαία φράση «επί τροχάδην», η οποία δεν υπήρξε ποτέ.

    3-6 Εξαρτάται από το ρήμα. Φαντάζομαι ότι ελάχιστοι θα έβαζαν την εσωτερική αύξηση σε ρήμα όπως «σου απάντησα χτες» ή «συνάντησα τον Γιάννη». Οπότε, δεν τίθεται θέμα σωστού ή λάθους αλλά επιλογής και γλωσσικής στασης. Οι αναύξητοι πάντως τύποι ειναι χρήσιμοι διότι προλειαίνουν το έδαφος για την προστακτική

    7 Μισο λεπτό: όταν γραφω «μόνο στον Μπαμπινιωτη» εννοώ από τα δύο λεξικάπου κοίταξα.

  10. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Το «Σούρδην» υπάρχει; 🙂

  11. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    μέχρι και περιοδικό με αυτόν τον τίτλο υπάρχει. Το ότι απευθύνεται σε λογιστές, κάτι μας λέει… 🙂

  12. Γεροτάσος said

    @10
    Πᾶνο μέ πεζά, ἐκ τοῦ Σουρδιστάν;

  13. spiral architect 🇰🇵 said

    @10: 😀😀😀

  14. cronopiusa said

    Αριστίνδην και πλουτίνδην

    Καλή σας μέρα!

  15. Πάνος με πεζά said

    @ 12 : Όχι, είναι ένας συγκεκριμένος σχολιαστής εδώ, που εμφανίζεται Σούρδην.. Ξέρει αυτός…

  16. gpoint said

    δηλαδή…τροχάδην γύρδην είναι η αέναη κυκλική κίνηση ;

  17. Πάνος με πεζά said

    Σούρδην = όλη την ώρα ! 🙂

  18. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    7. Ἅααα, παρεξήγησα

  19. sarant said

    15 και πριν: Καλύτερα να μη συνεχιστούν τα λογοπαιγνια 🙂

  20. spatholouro said

    ΠΡΟΤΡΟΠΑΔΗΝ
    Πολύ τσουρούτικα τα λέει τα σημασιολογικά ο Babis (=«πολύ γρήγορα»), για να μην πω ότι αστοχεί…

    Είναι από τις λέξεις που πολύ μου αρέσουν και τη χρησιμοποιώ (κι ας λένε οι «αντιελιτιστές» σα να τους έχει φάει ο γάιδαρος το ψωμί…) διότι απεικονίζει μια σπαρταριστή σκηνή: «φεύγω προτροπάδην» σημαίνει τρέχω σφαίρα με τα πόδια στο κεφάλι χωρίς να γυρίσω να κοιτάξω πίσω. Πρόκειται περί άτακτης φυγής προς τα εμπρός αμεταστρεπτί…

    Προέρχεται από το παθητ. «προτρέπομαι»= τρέπομαι προς τα εμπρός, τρέπομαι σε άτακτη φυγή μπροστά σε κάποιον

  21. Πέπε said

    @9.1:

    Ξαφνικά άρχισα κι εγώ να αμφιβάλλω αν υπάρχει. Στο γκούγκλ έχει δύο εμφανίσεις όλες κι όλες, από …δικά μου σχόλια εδώ! (Τώρα θα είναι τρεις.) 🙂

    Κρίμα θα ήταν. Είναι ωραία λέξη και κατανοητή, και νοηματικώς όχι ολόιδια με το σποράδην.

  22. Στάγδην βραδέως, ενδοφλεβίως, λέει το ένα άσμα


  23. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    4 Από τον τίτλο ακόμη, κι εμένα εκεί πήγε το μυαλό μου!
    Για το έρπειν που προαναφέρθηκε, νομίζω πως είναι απαρέμφατο του «έρπω». Στο στρατό όμως έχει καταλήξει να είναι ένα χιμαιρικό γερούνδιο, «έρπινγκ», όπως και το συγγενές του «γόπινγκ», κατ’ αναλογία υποθέτω με το τζόγκινγκ.

  24. sarant said

    23 Ακριβώς έτσι! Δες κιεδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/05/29/erping/

    20 Σωστά!

  25. Το ‘στάγδην’ το ήξερα κι εγώ από βιβλία χημείας — μάλλον από την Αναλυτική Χημεία του Δαλμά. Από κει θυμάμαι και τους μαργαρίτας βόρακος και το υσγινόχρουν επάνθημα, που ποτέ δεν έμαθα τι ακριβώς χρώμα έχει…

  26. oglavas said

    @22 Γιατί με τον Καρρά, το καημένο; Τι κακό έκανε;

  27. Γς said

    >Από την άλλη, τα επιρρήματα σε -δην, όπως και να το κάνεις, έχουν κάποιαν επισημότητα

    Οπως και τα επιρρήματα σε -ι

    Αμισθί [Θάνου στο γραφείο του Τσίπρα]

    Αμελλητί [από τα αμελέτητα ; ή από το Amélie;]

    Στο Amélie πάντως ταιριάζει το ασκαρδαμυκτί

  28. Χάρη στο Νικοκύρη και στο παράθεμα του Απολλωνίου (αν αυτόν είχανε βγάλει δύσκολο, τι θα έπρεπε να πούνε για τον εκ Πέργης;) που μας έδωσε, μάθαμε και πού βρίσκει ο Νεσταναίος τις συζυγίες του 🙂

  29. Παναγιώτη Κ., στη δημοτική είχαν καταργηθεί οι εσωτερικές αυξήσεις («τούτον έμπνευσε, όντας νέος, μια θεά μελωδική» έγραφε ο Σολωμός), αλλά επανήλθαν υπό την επίδραση της καθαρεύουσας, τουλάχιστον όταν είναι συλλαβικές και τονίζονται, και βεβαίως έτσι διδάσκονται, όπως λέει ο Πέπε. Παραλείπονται όμως όταν είναι άτονες: λέμε ‘εξέδωσε’, αλλά ‘εκδώσαμε’, ‘εκδόθηκε’. Ακούγονται και εσωτερικές χρονικές αυξήσεις («απήγγειλε το ποίημα», ακόμα και ως προστακτική), αλλά θα έλεγα ότι καλό είναι να τις βοηθήσουμε να ξαναπεθάνουν, αποφεύγοντάς τες ακόμα και όταν τονίζονται, όταν οι αναύξητοι τύποι δεν ξενίζουν υπερβολικά (δεν λέω βέβαια ν´αλλάξουμε το ‘υπήρχε’ ή το ‘εξήγε’ — αυτά θα μείνουν σαν ανώμαλα, όπως το ‘πήγα’.)

  30. Γς said

    Ιππαστί

    Και θυμάμαι την κλήση που άρπαξε ο ντάντης από την τροχαία γιατί οδηγούσε ιππαστί [την διαχωριστική γραμμή].

    Τον ρώτησα τι πάει να πει ιππαστί και μου είπε για κάτι της μάνας τους

  31. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @26. Τί φταίει ὁ Καρρὰς ἄν λένε τὰ τραγούδια του κάτι Περίδηδες καὶ κάτι Μάλαμες (Πριγκηπέσσα); Ἐδῶ, βέβαια, κάποιος Σαββόπουλος εἶπε τὸ «Δημοσθένους λόγος» τοῦ Σφακιανάκη; 🙂

  32. cronopiusa said

  33. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @31. Σφακιανάκη;=> Σφακιανάκη!

  34. ΣΠ said

    4

  35. sarant said

    27 Αμελλητί από το «μέλλω» που σημαίνει (και) «καθυστερώ, αναβάλλω».

  36. Jago said

    Το χύδην υπάρχει στο Χρηστικό Λεξικό και με την έννια της διακίνησης και μεταφοράς φορτίου. Το προτροπάδην χρησιμοποιείται ακόμα συχνά ειδικά σε κείμενα θρησκευτικού φανατισμού. Το επί τροχάδην ποτέ δεν το συναντώ ενωμένο οπότε ο Μπαμπ. μάλλον έχει δίκιο να το λημματογραφεί τη σύγχρονη χρήση και το Χρηστικό Λεξικό παραδίδει και τις δύο γραφές χωρίς να προκρίνει καμία. Αυτά τα ολίγα πρόχειρα.

  37. Jago said

    (μου ξέφυγαν και δυο ανορθογραφίες, ζέστη κάνει)

  38. Γς said

    35:

    Μη μου το χαλάς βρε αφεντικό!

  39. Γεροτάσος said

    Ἐντάξει, μποροῦμε νά ἀνοίγουμε σαμπάνιες. Ἐμφανίστηκε καί δή πολλαπλῶς ὁ Γς!

  40. … Κολοκοτρώνη, του επιλεγόμενου και Φαλέζ, …

    Φαλέζ (απόδοση του -κοτρώνης) είναι όντως ο βράχος/γκρεμός στα τουρκικά, όπως θυμάμαι από το όνομα ξενοδοχείου στην Αττάλεια όπου είχα παρακολουθήσει κάποιο συνέδριο μέσα του 90.

    (Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στην Τουρκία, και είχα εκπλαγεί από το πόσες τουρκικές λέξεις σε επιγραφές και πινακίδες ήταν εύκολα κατανοητές.)

  41. Σηλισάβ said

    @31 . Εδώ υπάρχει κάποιος που κυκλοφορεί και προσποιείται τον Σαββόπουλο είκοσι χρόνια, ναι αυτός με την κοιλιά, το μούσι και τα γυαλιά

  42. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @41. Κακὸ ἀλλὰ καλό. 🙂

  43. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η γλώσσα της ποίησης δεν είναι κατάλληλη για να μας διδάξει τους «σωστούς» γλωσσικούς τύπους, αφού οι ποιητές δεν διστάζουν να παραβιάζουν ενίοτε τους γλωσσικούς κανόνες χάριν της μετρικής και της ευφωνίας. Δεν του έκανε το ενέπνευσε του Σολωμού, το ‘κανε έμπνευσε. Δεν του ‘κανε το επίστρεφε του Καβάφη, το ‘κανε επέστρεφε. Δεν είναι θέμα, λοιπόν, δημοτικής ή καθαρεύουσας, αφού μικτή είναι η σημερινή ελληνική γλώσσα, συνεπώς τελικός κριτής είναι το γλωσσικό αισθητήριο. Μια χαρά μου ‘ρχεται το αναγνώρισα, αλλά όχι το διατέλεσα ή το διαμήνυσα κλπ.

  44. Γς said

    39:

    Σε ευχαριστώ!

  45. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @40. Μιχάλη, μᾶλλον ἀπὸ τὸ Γαλλικὸ falaise (γκρεμὸς/βράχος) πρέπει νὰ τὸ πῆρε. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνη μᾶλλον πρὸς τὴν Δύση κοίταζαν οἱ διανοούμενοι. Στὰ τούρκικα πάντως νομίζω πὼς τὸ kaya θὰ ταίριαζε καλύτερα. Δὲν ξέρω τὴν ἐτυμολογικὴ σχέση falaise-falez. Ἴσως ὁ Δύτης νὰ μπορεῖ νὰ μᾶς διαφωτίσει.

  46. Σηλισάβ said

    @40 @45 ο παππούς του Κολοκοτρώνη ο αρβανίτης/αλβανός λεγόταν Μπιθάγγουρας. Μπιθί είναι ο κώλος, και γκούρι η κοτρώνα. Το ελληνοποίησε αργότερα…

  47. BLOG_OTI_NANAI said

    Σήμερα έχει ψάξιμο το άρθρο! Βρήκα μερικά:

    Κουμανούδης, Συναγωγή νέων λέξεων, Β΄, 1900, σ. 870, 1107

    Ομολογία Πίστεως Μητροφάνους Κριτοπούλου (1625) (κριτική για παπικά συγχωροχάρτια)

    Liddell-Scott-Κωνσταντινίδης, τ. 2, σελ. 772

    Λεξικό Σούδα

    Τραγωδίαι Σοφοκλέους εκδιδόμεναι μετά σχολίων Αντιγόνη, 1891

    Από άρθρο του Γεράσιμου Κονιδάρη (ειρωνικό)

  48. Πάνος με πεζά said

    Στα εις -τί, είναι διαδεδομένο στους δικαστικούς το «ανωμοτί», δηλ. κατάθεση χωρίς όρκο.

  49. Γς said

    10, 15, 17:

    Τι ζόρι τραβάς με το επώνυμό μου; Σκατένιε χαρακτήρα;

  50. Γς said

    Και δεν είναι μόνο που είναι ζουμπάς. Είναι που έχει και κοντό λαιμό Νίκο μου!

  51. Alexis said

    #48: Έτσι είναι, ασυζητητί… 🙂

    #46: Μάλλον ο Ζαμπέτας που τον ονόμασε «σερ Μπιθί» δεν το ήξερε αυτό! 🙂

  52. Γς said

  53. Alexis said

    #51: Επανάληψη στον ορθόν:
    «Μάλλον ο Ζαμπέτας που ονόμασε τον Μπιθικώτση «σερ Μπιθί» δεν το ήξερε αυτό!»

  54. Alexis said

    Τώρα με το «φύρδην-μίγδην» μου ήρθε συνειρμικά στο μυαλό κάτι που έλεγε ένας μπάρμπας μου παλιά, «άρατα-πύρατα», ενστικτωδώς το γράφω με «υ», δεν ξέρω ούτε πώς γράφεται, ούτε από που ετυμολογείται, ούτε τι σημαίνει.
    Αυτός πάντως το έλεγε όταν ήθελε να δώσει την αίσθηση του γρήγορου, του βιαστικού, κάτι σαν «γρήγορα-γρήγορα» ή κάτι παρόμοιο…

  55. spiridione said

    Ρε τι τραβάμε καλοκαιριάτικα στο μπλογκ 🙂

  56. Γεροτάσος said

    @58 Spiridione

    Θά ἦταν πιό εὔκολο ἄν τό ζμπρώχναμε;

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    Κουμανούδης με σχόλιο:

  58. sarant said

    Στο επόμενο σχόλιοπου θα είναι άσχετο με το θέμα θα πέσει μπλοκ για 3 μέρες

  59. spatholouro said

    #47/62
    Πες τα ρε BLOG, είσαι φίνος!

    [Αν δεν πεις θα πούνε άλλοι
    πάσης φύσεως παπαγάλοι
    (που λέει κι ένα άσμα)]

  60. Γς said

    58:

    Ποσώς με ενδιαφέρει!
    Και το εννοώ!

    Απολύτως!

  61. Μαρία said

    45
    Aπ’ τα γαλλικά κι αυτά απ’ τα γερμανικά http://www.nisanyansozluk.com/?k=falez&x=0&y=0

  62. spatholouro said

    #54
    Κάποια συζήτηση έχει γίνει εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/04/13/aratos/

    Επίσης στα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ (1978) βλέπω:
    άρατα-πίρατα = σκόρπισαν στα τέσσερα σημεία

    Και στη ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ 1928 («Τα καρκατζέλια»)
    Και μπράσι! Εκάμανε και γινήκανε άρατα και πείρατα ούλα, εξόν από κείνο που χόρεβε κοντά στη γριά, που το κράτησε σφιχτά και δεν τάφηκε να φύγει.

  63. sarant said

    Γεια σου Μπλογκ!

    40-45-61 Μπράβο!

  64. Βρε Μιχάλη, σου το είπαν και το ´χαψες 🙂 οι ίδιοι Τούρκοι που θέλουν να βγάλουν αρχαίο Τούρκο τον Όμηρο, καθότι Σμυρνιό και Ομέρ; Φυσικά γαλλικό είναι — falaise = απόκρημνη ακτή. Γνωστότατες οι Falaises d’Etretat

  65. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Και ο Αγά Μεμνούν, ο ευχαριστημένος αγάς, δεν κάνω πλάκα.

  66. Γς, συγκρατήσου. «Σούρδοι» είναι προσωνυμία των Κοζανιτών, διόλου προσβλητική. Ενα λογοπαίγνιο, γουστόζικο κατά τη γνώμη μου, που έκανε κάποιος με το επώνυμό σου (και είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι συχνότατα κάνεις σχόλια διασκεδαστικά μεν, αλλά μάλλον άσχετα με το εκάστοτε θέμα, και ενίοτε προσβλητικά) δεν δικαιολογεί τέτοια αντίδραση. Προ ολίγου αποκάλεσες κάποιον άλλον ‘φασίστα’, πάλι τελείως αδικαιολόγητα. Σε θέλουμε, αλλά αν αναγκαστεί ο Νικοκύρης να σε στείλει για μπάνιο — κοντά την έχεις άλλωστε τη θάλασσα — θα τον καταλάβω.

  67. spatholouro said

    Διαφάδην (και διαφάνδην)

    δήμωι μὲν εἰ χρὴ διαφάδην ὀνειδίσαι,
    Ξέσκεπα αν πρέπει να μιλήσω του λαού, (μεταφρ. Κοτζιούλα)

    (Ανθολογία αρχαίας ελληνικής ποίησης)
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/poetry/browse.html?text_id=104#m1

  68. spatholouro said

    Αμβλήδην
    (ποιητ. αντί του «αναβλήδην»: μετά αιφνιδίων εκρήξεων

    Αμβολάδην: μετά κοχλασμού

  69. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Μαρία (61). Εὐχαριστῶ πολύ γιὰ τὴν πληροφορία. Ἀπὸ τὸ παράδειγμα αὐτὸ βλέπουμε πὼς ὑπῆρχαν εὐρωπαϊκὲς ἐπιρροὲς στὴν τουρκικὴ γλώσσα καὶ πρὶν ἀπὸ τὴ μεταρρύθμιση τοῦ Κεμάλ.

  70. spatholouro said

    ανέδην:
    https://el.wiktionary.org/wiki/%E1%BC%80%CE%BD%CE%AD%CE%B4%CE%B7%CE%BD

  71. ΣΠ said

    Ζίγδην 🙂

  72. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιὰ νὰ τὸ φαιδρύνουμε καὶ λιγάκι, Πρωκτόλιθο εἶχα μεταφράσει τὸν Κολοκοτρώνη τὸ 1970, ἀποδίδοντας τὸ τραγούδι «Νά ᾿τανε τὸ 21» τοῦ Σταύρου Κουγιουμτζῆ, στὴν καθαρεύουσα. Ἦταν μιὰ ἐφηβική ἀντίδραση στὸν γλωσσικὸ καταναγκασμὸ τῆς Χούντας.
    Σήμερα πάντως ὁ Ἄδωνις θὰ τὸ μετέφραζε Λάπυγος, ἐνῶ στὰ ἐγγλέζικα θὰ μπορούσαμε νὰ τὸν ποῦμε Rock-ass.
    🙂

  73. Γιάννης Ιατρού said

    61, 64 κι εδώ

  74. Γιάννης Ιατρού said

    64: Αγγελος (61)
    που θέλουν να βγάλουν αρχαίο Τούρκο τον Όμηρο… (#40 …Falaise)
    Δίκιο έχεις 🙂

    Reconstruction:Proto-Germanic Falisaz > Fels > Felsa > Falaise κλπ:
    From Proto-Indo-European *pels-, *pelis- (“rock, cliff”)

    Και γράφει ο φίλος μας:
    …από την ρίζα *pel(i)s – «βράχος, ύψωμα» που o «πλήρης» βαθμός της *pelis ~*polis μας έδωσε την λέξη πόλις (αρχικά «ακρόπολις» ~ «οχυρό πάνω στο βράχο»), αλλά ο «μηδενικός» βαθμός *pels- έδωσε τα Πέλλα (πέλλα = πέτρα, σημασία ΙΙ), Πελλήνη (στην Αχαϊα όπου θα περιμέναμε **Πηλάνα), Πήλιον (στην Θεσσαλία που θα περιμέναμε **Πέλλιον, αλλά ο τύπος Πήλιον μπορεί να επιβλήθηκε στην Θεσσαλική από την Επική Ιωνική γλώσσα).
    …..

  75. sarant said

    67 Ξώπορτα, που έλεγε κι ο Σαμαράς 🙂

  76. 1:10 https://www.youtube.com/watch?v=d8kexw8F9uo

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    75 >> ΞώπορτΟ (ή λέμε και πληθυντικό; 🙂 )

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    75/77 α, τροπικό επίρρημα! 🙂

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ήθελα να γράψω κι εγώ το κατιτις μου και μου ήρθε από το αστείο Ζίγδην (71 ΣΠ) ότι θα έκανα ένα σουβλατζίδικο «Μίγδην-Λίγδην». Γουγλάρω μην πέσω σε ήδη χρησιμοποιούμενο και…
    -λύγδην ! κλαψ

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    λύγδην
    http://greek_greek.enacademic.com/93099/%CE%BB%CF%8D%CE%B3%CE%B4%CE%B7%CE%BD

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    και λίγδην και δράγδην
    https://books.google.gr/books?id=nO9DAAAAYAAJ&pg=PA1392&lpg=PA1392&dq=μίγδην+λίγδην&source=bl&ots=B5s0VdFwev&sig=8q_iJdl-sovCB_WdUUV_Udvn4jg&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwi9z86ShoTVAhUGK8AKHXeuAA4Q6AEISjAI#v=onepage&q=%CE%BC%CE%AF%CE%B3%CE%B4%CE%B7%CE%BD%20%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CE%B4%CE%B7%CE%BD&f=

  82. Μπρε, παιδιά, επειδή εμείς εδώ λεξιλογούμε: τι είναι η «υπηρεσία σκοπούν»;;;;

    http://www.militaire.gr/%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%81%ce%b5%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%bf-%cf%84%ce%b9-%ce%b6%ce%b7/

  83. sarant said

    82 Aπαρέμφατο είναι το σκοπούν, είναι σταμπάι δηλαδή το πλοίο. Αλλά έμαθα ότι υπάρχει έπαρχος Άνδρου (και όχι μόνο, υποθέτω)

    81 Κατά τον Μπαμπι, η λίγδα συνδέεται ετυμολογικά με το λίγδην

  84. Γιάννης Ιατρού said

    82: Σκύλε μ’,
    Εδώ κοίταξες; 🙂

  85. 83 Ναι, σκοπούν σκάφος και σε υπηρεσία σκοπούντος σκάφους

    84 Πού αποσκοπούν αι φήμαι;

  86. Γιάννης Ιατρού said

    85: Το μπάλωσες το λάθος μου σκύλε με το αποσκοπούν 🙂 , γιατί έκανα λάθος ρε σύ, άλλο ρώτησες, άλλο κατάλαβα εκείνη τη στιγμή .. 🙂

  87. 45, 64,
    Μα το είχαν με διαφορετική ορθογραφία, οπότε φαντάστηκα πως είναι τουρκοποιημένο, όπως, ξερωγώ, το asansör.
    Κατακρημνίζεται, επομένως, ο ισχυρισμός μου. 🙂

  88. 86

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83b. Ε θα πω το πανσετάδικο λίγδην-λίγδην 🙂
    κατά Slang
    https://www.slang.gr/lemma/24111-ligdomperntes

    και επιλίγδην είδα εδώ https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BB%CE%AF%CE%B3%CE%B4%CE%B7%CE%BD

  90. Μαρία said

    87
    Η λέξη, γαλλικό δάνειο, υπάρχει στα τούρκικα. Δες σχ.61

  91. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>χρησιμοποίησα ηλεκτρονικές μεθόδους
    ηλέ-δην 🙂

  92. BLOG_OTI_NANAI said

    #59 & #63: Καλησπέρα Νίκο – spatholouro!

  93. 90,
    Μπράβο, τώρα το είδα.

  94. … χύδην (από το χέω): σωρηδόν, χύμα. … υπάρχει και το χύδην φορτίο, πχ. χύδην τσιμέντο (bulk που λέμε) στην ορολογία της πιάτσας και θα έπρεπε να το καταγράψουν τα λεξικά. … .

    Κατά σύμπτωση σήμερα διάβαζα για φυσικό αέριο και «πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου», που δεν το είχα ξαναδεί.

  95. Μαρία said

    83
    Ε όχι κι απαρέμφατο, ρε συ.

    85
    Να, αυτός ο κύριος το κλίνει μια χαρά: και έχω να προσθέσω τα εξής επειδή έχω κάνει αμέτρητα σκοπούντα στο Μπατσί.
    http://www.militaire.gr/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%AC/

  96. cronopiusa said

  97. τὸ διαρρήδην θεωρεῖτε πὼς εἶναι πιὸ ἔντονο ἀπὸ τὸ ῥητῶς; πάντως θυμᾶμαι ἕνα καθηγητή μου στὸ πανεπιστήμιο ποὺ τοῦ ἄρεσε πολὺ ἡ ἔκφρασι «expressis verbis» . http://www.kathimerini.gr/917902/article/epikairothta/kosmos/eyrwpaikh-apagoreysh-toy-nikamp-sto-velgio?platform=hootsuite

  98. #97 «ἴσχυαν διαρρήδην». δὲν μοῦ κολλάει. ἐκτὸς ἂν παίζει ἐπίτηδες.

  99. Μαρία said

    93
    Το Φαλέζ του Κολοκοτρώνη είναι φιλολογικό ψευδώνυμο. Δείτε όμως και τη σημείωση στη σ.7
    http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/c/8/0/metadata-421-0000000.tkl&do=62318.pdf&pageno=1&width=428&height=625&pagestart=1&maxpage=124&lang=el

  100. sarant said

    95 Απαρέμφατο έγραψα; Ωχ…. δεν πάω καθόλου καλά!

    97-97 Ούτε εμένα μου αρέσει το ‘ίσχυαν διαρρήδην’ αλλά πού είναι στο κείμενο;

  101. Νικοκύρη, το ιστολόι σου γίνεται συμπαντικό.
    Μια μικροκουβέντα στα κάτω σχόλια παρελθούσης ανάρτησης αύξησε τον τζίρο ενός νεαρού αγρότη σε λαϊκή της Αττικής. Καλοφάγωτα τα κεράshα!

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    101 . Σε μια λαϊκή πάει μόνο ο κερασάρης;

  103. sarant said

    101 Κάτι θυμάμαι -ωραία!

  104. 102 Πάει και Νέα Ερυθραία και κάπου αλλού Β.Π. Έχει και αχλαδάκια κοντούλες.

  105. Κι ένα ωραίο για τους χαρτονοσταλγούς και μελανοπρεζάκηδες

    http://zoornalistas.blogspot.gr/2017/07/e-heidelberg-58.html#more

  106. gpoint said

    # 101- 104

    Πέρισυ τα κεράσια του λαού 9 2 με 3 ευρώ το κιλό) δεν τρωγότουσαν. Φέτος είναι ε-ξαι-ρε-τι-κά !! Του χρόνου (φοβάμαι πως) θα μάθουμε για τα καινούργια φυτοφάρμακα, όπως με τα μήλα.

  107. Γεροτάσος said

    @105. Σκύλε, μοῦ θύμισες τίς ἐκδόσεις Ἰδεόγραμμα καί τό ἀσύγκριτης αἰσθητικῆς καί ποιότητας βιβλίο «Τό ἔγκλημα καί ἡ τιμωρία» τοῦ Θ. Δοστογέφσκη, σέ μετάφραση Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη.

  108. Νοσταλγούμε τις παλιές τυπογραφικές μηχανές! ❤

  109. Μαρία said

    101
    Του ΄κανε διαφήμιση ο Ιατρού. Απο ποια περιοχή είναι τα κεράσια του ανεψούλη σου;
    Πήρα σήμερα απ’ τη λαϊκή κάτι νοστιμότατα Βοδενών.

  110. 109 Ακράτας Αιγιάλειας. Από υψόμετρο.
    Απ’ ό,τι κατάλαβα, δεν πήγε μόνο ο ίδιος αλλά έστειλε κι άλλους.

  111. Μαρία said

    110
    Απαραίτητο το υψόμετρο.

  112. #100 Θεέ μου, ἔστειλα ἄλλα ἀντ’ἄλλων! http://www.liberal.gr/arthro/95800/glossari/d/diarridin.html

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104>>Νέα Ερυθραία και κάπου αλλού
    Μήπως Άνω ,Κάτω, Νέο Χαλάνδρι; Οι κοντούλες μάς σκανταλίσανε, και φέτος δε δοκιμάσαμε ακόμη.Τελευταία έχουνε βγει κάτι ξενέρωτες σχεδόν χωρίς άρωμα, σκέτο άχυρο και ταϊζομε ύστερα τις χελώνες.

    Λοιπόν
    το στάγδην είναι ,αναφανδόν, άρδην το κρουνηδόν! 🙂

    Σκουλάς και Θαλασσινός απόψε στο ραδιομέγαρο, δε μ΄ενθουσίασαν.Τα πιο πολλά, κλαψ.

  114. Μαρία said

    98
    Μαλακία του λίμπεραλ.
    LSJ
    A.expressly, explicitly, h.Merc.313, Plb.3.26.5; esp. of legal enactments or treaties, δ. γέγραπται Foed. ap.And.2.14; δ. εἴρηται μή . . Lys.1.20; “ὁ νόμος δ. λέγει” Is.3.68; “δ. ψηφίσασθαι” D.19.6; “δ. πέμπειν” Pl.Lg.698c; νομοθετεῖν ib.876c.

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    φύρδη μίγδη (χωρίς ν)
    το έλεγε ως και η γιαγιά μου.

    Κι από τότε φίρδη μίγδη
    βάλαμε και δαχτυλίδι,
    που λέει το άσμα,που δεν το λέει, αλλά το έχω ραμονιάσει έτσι, απ΄την αρχή.

    να σουλουπώσω (χοχο) την παραπάνω σοφία μου -113β-
    το στάγδην ,αναφανδόν, είναι το κρουνηδόν -άρδην.

  116. Γιάννης Ιατρού said

    109: και βεβαίως μπορώ να βεβαιώσω πως και τα κεράσια και οι κοντούλες (αυτές ιδιαίτερα) είναι απίθανα και το σκυλόσογο συμπαθητικότατα παιδιά. Έστειλα και ένα κόκκαλο του Σκύλου 🙂

    113: Αναλαμβάνουμε παραγγελίες δια τους συνεντευξόμενους πλησίον ευρισκόμενους συνδρομητάς του ιστολογίου 🙂

    ακολουθεί φωτό

  117. ὑπάρχει καὶ τὸ ῥυδόν! τὸ εἶχα χρησιμοποιήσει σὲ ἕνα ποίημά μου στὰ 17 μου (16+) πλάι στὴν λέξι ἐρσισφάραγος 😛

  118. Μαρία said

    116
    http://www.cherriesonline.gr/index.php?lang=gr&com=pages&item=3

  119. sarant said

    112 Ποιος τα γράφει αυτά; Δεν είχα δει τη στήλη.

  120. ΓιώργοςΜ said

    105, 108
    Σκύλε θα μπορουσα να το είχα γράψει εγώ. Όταν ο πατέρας μου αποσύρθηκε απο το επάγγελμα και πούλησε ένα από τα πιεστήρια έτυχε να είμαι παρών στο παζάρεμα. Μετά απο λίγη ώρα, στο αυτοκίνητο, έπιασα τον εαυτό μου να κλαίει με λυγμούς (και δεν ήμουν και μικρός, τριαντάριζα). Δεν κατάλαβα γιατί, ηταν σα να έμαθα για τον αδόκητο θάνατο κάποιου αγαπητού ανθρώπου. Φαίνεται πως συνδέουμε τα αντικείμενα με μνήμες και συναισθήματα, και ο αποχωρισμός κοστίζει.

  121. Παναγιώτης Κ. said

    @43.Γιάννη ευχαριστώ για την ενημέρωση.

    Εξ άλλου είναι γνωστή η έκφραση «ποιητική αδεία».
    Οι ποιητές λοιπόν θα κάνουν αυτό που έκαναν πάντα.
    Μπαίνει όμως η υποχρέωση να διδαχθεί η Ελληνική γλώσσα στα παιδιά και στους εφήβους οπότε, υποχρεωτικά πρέπει να τηρούμε συγκεκριμένους κανόνες.

  122. cronopiusa said

  123. ΓιώργοςΜ said

    122 Στο δεύτερο βιντεάκι υπάρχουν και κάποιες σκηνές από το τυπογραφείο που λέγαμε.

  124. Alexis said

    #62: Ευχαριστώ Spatholouro.
    Τώρα είδα το σχόλιό σου.

  125. 99,
    Ενδιαφέρον και το ρητό στην πρώτη σελίδα.

  126. Αγγελος said

    Ένα από τα πνεύματα με τα οποία συνομιλεί ο συγγραφέας είναι και ο «Φαλέζ, ο αρχιτέκτων του Πύργου της Βαβέλ» (δεν αναφέρεται τέτοιος στη Βίβλο, ούτε, απ’ όσο ξέρω, στα Απόκρυφα.) Αν το ψευδώνυμό του το είχε εμπνευστεί από τη γαλλική λέξη, μάλλον θα το έγραφε Φαλαίζ.

  127. Γιάννης Ιατρού said

    126: Άγγελε,
    Ίσως να υπήρξε τουρκική επίδραση στο να το γράψει έτσι, με ε-ψιλον.

    Σήμερα πλέον, έχει γίνει και αναγνωρίσιμη μάρκα ειδών πορσελάνης κλπ.

  128. sarant said

    127 Πιθανό, πράγματι

  129. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @127. Ἀφοῦ τὸ Φαλέζ τό ᾿γραφε μὲ ἔψιλον, μᾶλλον ἔχει δίκιο ὁ Μιχάλης (#40). Τελικὰ ὁ ἐγγονὸς τοῦ Γέρου τοῦ Μωριᾶ κοίταζε πρὸς τὴν Ἀνατολὴ, μᾶλλον, διαψεύδοντας τὸν ἰσχυρισμό μου:
    » Τὴν ἐποχὴν ἐκείνη μᾶλλον πρὸς τὴν Δύση κοίταζαν οἱ διανοούμενοι.» (#45).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: