Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ώστε υπάρχουν ακόμα κουσελιάρηδες;

Posted by sarant στο 28 Ιουλίου, 2017


Είχα πει ότι το καλοκαίρι θα έχουμε και αρκετές επαναλήψεις παλιότερων άρθρων, αλλά ίσαμε τώρα αυτές μετριούνται στα δάχτυλα. Καθώς λοιπον μου έτυχε κάτι έκτακτο χτες, ανεβάζω σε επανάληψη ένα άρθρο του 2011, ελπίζοντας ότι οι παλιότεροι αναγνώστες θα το έχουν μισοξεχάσει στα έξι (και βάλε) χρόνια που έχουν περάσει.

Φυσικά, το άρθρο περιστρέφεται γύρω από τη λέξη του τίτλου, που ίσως να σας είναι άγνωστη.

Εγώ τη λέξη τη θυμάμαι από τον Καραγάτση· όταν την είχα διαβάσει, έφηβος τότε, είχα υποθέσει το νόημά της από τα συμφραζόμενα· πρέπει να υπάρχει στον Γιούγκερμαν, αλλά δεν παίρνω όρκο, πάντως γίνεται συζήτηση ανάμεσα σε δυο άντρες, κι ο ένας κατηγορεί τον άλλον ότι δεν έπρεπε να συμπεριφερθεί σαν «κουσελιάρικο γραΐδιο». Νομίζω μάλιστα ότι κι άλλη φορά έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη ο Καραγάτσης –αλλά δεν μπορώ να σας πω με βεβαιότητα, διότι τα βιβλία του δεν φαίνεται να γκουγκλίζονται.

Θα ρωτήσετε, ποια μύγα με τσίμπησε και αποφάσισα σήμερα να αφιερώσω κοτζάμ άρθρο σ’ αυτή τη μάλλον σπάνια λέξη, που δεν υπάρχει στα σημερινά μεγάλα λεξικά μας; Απλώς, μια μέρα που ετοίμαζα το άρθρο με τα πολλά ου, σκέφτηκα τη λέξη κουσκουσούρης και κοιτάζοντας στον Πάπυρο, θυμήθηκα και τον κουσελιάρη, που είναι πολύ κοντά στο λεξικό, και που σημαίνει το ίδιο ακριβώς. Αλλά ακόμα δεν σας είπα τι είναι ο κουσελιάρης (και ο κουσκουσούρης), αν και βέβαια πολλοί θα το ξέρετε.

Κουσελιάρης λοιπόν είναι ο κουτσομπόλης, ο κακολόγος, ο συκοφάντης. Κουσέλι, το κουτσομπολιό, η κακολογία. Το ίδιο σημαίνει και ο κουσκουσούρης. Ο κουσελιάρης υπάρχει στα παλιότερα λεξικά, όχι όμως στο ΛΚΝ, ούτε στον Μπαμπινιώτη, ενώ στο Μείζον Τεγόπουλου-Φυτράκη υπάρχει μόνο το κουσέλι. Ο κουσκουσούρης υπάρχει και στον Μπαμπινιώτη, όχι όμως στο ΛΚΝ.

Φυσικά, ο κουσελιάρης και το θηλυκό του, η κουσελιάρα, και το ουδέτερό του, το κουσελιάρικο, ολοφάνερα παράγονται από το κουσέλι, οπότε θα επικεντρωθούμε στη λέξη αυτή. Το κουσέλι, δηλαδή, όπως είπαμε, το κουτσομπολιό, πέρα από τα παραπάνω λεξικά, το βρίσκω και σε μερικά διαδικτυακά γλωσσάρια με τοπικές λέξεις –αλλά στην πραγματικότητα η λέξη, απ’ όσο ξέρω, αν και δεν είναι πανελλήνια, ακούγεται σε αρκετά μέρη: στα νησιά του Αιγαίου εξόν από την Κρήτη, στην Πελοπόννησο, στην Εύβοια, καθώς και παλιότερα στη Σμύρνη, δηλαδή σε μέρη που υπήρχε ιταλική επιρροή. Ίσως από τους Κασιώτες, ακουγόταν και στην Αίγυπτο. Στη Βόρεια Ελλάδα δεν την έχω συναντήσει, αν τη λέτε και εκεί πάνω να μου το πείτε.

Το κουσέλι το χρησιμοποιεί συχνά ο Μυριβήλης, ενώ και σε σμυρνέικες αναμνήσεις βρίσκω ότι οι κυράδες αφού «ευχαριστιούντοστε με τον καφέ αρχίζανε τότες το κουσέλι ―το κουτσομπολιό». Αλλά και ο  Στρατής Τσίρκας, στο βιβλίο του για τον Καβάφη, λέει ότι η Αλεξάντρεια, από την εποχή του Θεόκριτου κιόλας είναι ξακουστή για τις επιδόσεις της στο κουσέλι.

Το κουσέλι προέρχεται από το βυζαντινό κονσίλιον (από τα λατινικά: consilium) που έχει μπει στη γλώσσα από την εποχή του Μαλάλα, και το οποίο, στα μεσαιωνικά χρόνια, όπως βλέπω στον Κριαρά, δίνει και τον τύπο κουσέλιο. Βέβαια, το κονσίλιον δεν σημαίνει κουτσομπολιό, αλλά συμβούλιο (π.χ. τα οικουμενικά συμβούλια), σύσκεψη. Μάλιστα, το Συμβούλιο των Δέκα που κυβερνούσε τη γαληνοτάτη και θαλασσοκράτειρα Βενετία σε κάποιο κείμενο που παραθέτει ο Κριαράς ονομάζεται κουσέλιο τε Διέζε. Καταγράφεται επίσης με τη σημασία «συμβουλή».

Τώρα, πώς από τις συζητήσεις στα συμβούλια ξέπεσε η σημασία της λέξης στο κουτσομπολιό, μπορούμε να το φανταστούμε: επειδή στις συσκέψεις και στα συμβούλια γινόταν συζήτηση, κάποια στιγμή η λέξη θα πήρε τη σημασία της συζήτησης γενικως και μετά θα ξέπεσε στην κουτσομπολίστικη συζήτηση -κι έτσι, από το «κάνω κουσέλιο» (συσκέπτομαι) να φτάσαμε στο κουσέλι.

Κάτι ακριβώς ανάλογο συνέβη και με μια άλλη λέξη, που επίσης σημαίνει συζήτηση, και μάλιστα όχι πολύ σοβαρή, την κουβέντα, που ανάγεται στο λατινικό conventus («σύναξη, συνέδριο, συνέλευση»), λέξη που βρίσκεται άλλωστε στη ρίζα των διαφόρων convention. Και πάλι, επειδή στις συγκεντρώσεις αυτές γινόταν συζήτηση, η σημασία σιγά-σιγά διολίσθησε.

Θα προσέξατε ίσως μιαν εντυπωσιακή σύμπτωση: ο κουσελιάρης, ο κουτσομπόλης και ο κουσκουσούρης, που είναι συνώνυμα, αρχίζουν όλα από την ίδια συλλαβή! Επιφανειακά κρίνοντας κάποιος, θα μπορούσε να πει ότι αυτό το «κου-» έχει να κάνει με την έννοια της κακολόγας φλυαρίας, με το κουτσομπολιό, ωστόσο πρόκειται για σύμπτωση. Αλλά μη με ρωτήσετε για την ετυμολογία του κουτσομπόλη, διότι είναι άλυτο ετυμολογικό πρόβλημα για το οποίο έχουν γραφτεί σελίδες επί σελίδων. Όσο για τον κουσκουσούρη, δεν νομίζω να ετυμολογείται από το κους-κους (όπως γράφει το λεξικό Μπαμπινιώτη, όχι όμως και το ετυμολογικό του), που μου φαίνεται πολύ αστική λέξη, αλλά δεν αποκλείω να υπάρχει ονοματοποιία στη μέση.

Για να επανέλθω στον τίτλο, γκουγκλίζοντας βρίσκω κείμενο του 2008 σε εφημερίδα, κάτι σαν χρονογράφημα, για κάποιαν που ήταν «κουσελιάρα ο Θεός να σε φυλάει». Στην προηγούμενη δημοσίευση του άρθρου προ εξαετίας αρκετοί σχολιαστές ανέφεραν πως η λέξη είναι ζωντανή στα μέρη τους. Οπότε, υπάρχουν ακόμα κουσελιάρηδες και κουσελιάρες, παρόλο που τα νεότερα λεξικά δεν έχουν τη λέξη -το κουσέλι είναι παντοτινό.

 

Advertisements

120 Σχόλια to “Ώστε υπάρχουν ακόμα κουσελιάρηδες;”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Μένω στον τίτλο.

    Αυτό το κουσελιάρης, που δεν ξέρω τί είναι, με εμπνέει

  2. Γς said

    >Κουσελιάρης λοιπόν είναι ο κουτσομπόλης

    και θυμήθηκα την κουσελιάρα κυρα Ευθυμία

    Ηταν το πρακτορείο Ρόιτερ της γειτονιάς. Η κυρά Ευθυμία. Παντού και πάντα κατέγραφε την επικαιρότητα. Όχι με μικρόφωνο ή κάμερα. Απλώς κρατώντας μια σκούπα.

    Καυγάς γινόταν; Εκείνη την ώρα έβρισκε να σκουπίσει.
    Με αργές κινήσεις σκούπιζε την εξώπορτα της και μετά το πεζοδρόμιο. Μέχρι να φτάσει στο επίκεντρο της διαμάχης.

    Γενικά όπου υπήρχε ύποπτη κίνηση και διακίνηση πληροφοριών η κυρά Ευθυμία κατέφθανε μουλοχτά μουλοχτά με το δημοσιογραφικό της εργαλείο:

    Τη σκούπα της!

  3. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ἡ λέξη ἀναφέρεται κατὰ κόρον στὴν τηλεοπτικὴ σειρὰ «οἱ μάγισσες τῆς Σμύρνης», ὑποθέτω καὶ στὸ βιβλίο, ὅμως δὲν τὸ ἔχω διαβάσει. Τὴ γυναῖκα πάντως δὲν τὴ λέει «κουσελιάρα», ἀλλὰ «κουσελού»

  4. dryhammer said

    4. Και στη Χίο, χρησιμοποιείται το κουσέλι και η κουσελού. Χιώτικο; Προσφυγικό; ( Είναι και η γειτνίαση και οι πολλές επαφές με τη Σμύρνη και η καταγωγή πολλών προσφύγων απο την γύρω περιοχή)

  5. dryhammer said

    Στο αρσενικό είναι κουσελιάρης. Και στο κουσέλι, οι μέν γυναίκες κουσελεύουν πιό πολύ αλλά πιό «ερασιτεχνικά» ενώ οι άντρες το κάνουν πιό «επαγγελματικά» και με επίφαση (δήθεν) σοβαρότητας. Η διαφορά φτυαριού και εκσκαφέα.

  6. καλημέρες said

    3 Γς
    ήξερα μια μπάμπω, κουτσοδόντα, κουσελιάρα,(ζει άραγε ακόμη;) που εργαζόταν φαινομενικά ως καθαρίστρια σε αστυνομικό τμήμα μεγάλης πόλης. Παρίστανε και την ευλαβή και όλο έτρεχε δήθεν για την ψυχή της, σε μοναστήρια. Στην ουσία εργαζόταν ως πληροφοριοδότης της Ασφάλειας, όπως μου εκμυστηρεύτηκε κάποτε εμπιστευτικά, Ασφαλίτης, που …»συχωρέθηκε» πριν λίγα χρόνια. Έχω την βεβαιότητα ότι είσαι ενήμερος, σχετικά… 🙂

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Περιοχή Κόνιτσας.
    Με όλες αυτές τις έννοιες που αναφέρθηκαν έχουμε τις λέξεις:
    (γ)κουντουσελιάρης και αυτά που ξεστομίζει ο (γ)κουντουσελιάρης λέγονται (γ)κουντεσελίκια.
    Αν θελήσω να είμαι πιο ακριβής θα έλεγα ότι ο (γ)κουντεσελιάρης είναι σε χαμηλότερη κλίμακα απαξίας από τον κουτσομπόλη.
    Δεν πρόκειται για λέξεις σε εκτεταμένη χρήση αλλά προφέρονται από ανθρώπους που κατά κάποιο τρόπο κάνουν…επίδειξη γνώσης της γλωσσικής παράδοσης!
    (Έγραψα τις λέξεις στην πλήρη γραφή τους. Στην προφορική απόδοση, ως γνωστόν, κόβονται κάποια φωνήεντα ).

  8. Παναγιώτης Κ. said

    Διορθώνω. (γ)κουντουσελίκια.

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το κουσελιάρικο γραϊδιο πρέπει να βρίσκεται σε κάποιον από τους διαλόγους του Γιούγκερμαν με τον Καραμάνο. Πολύ εκφραστική λέξη ο κουσελιάρης. Και μόνο που την ακούς, χωρίς να ξέρεις το νόημά της, εύκολα συμπεραίνεις ότι αναφέρεται σε γλοιώδη άνθρωπο.

  10. Μάντις said

    9 Γιάννη Κουβάτσε
    Το γλοιώδες της λέξης «κουσελιάρικο» υποθέτω μπορεί να προκύπτει στο υποσυνείδητό μας από τις δυο συλλαβές -σελια- στο κέντρο της λέξης που μας παραπέμπουν στα σάλια, άρα, ό,τι περιέχει σάλιο, παραπέμπει στην έννοια του γλοιώδους, μάντεψα σωστά;

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3-4 Ναι, λεγόταν πολύ στη Σμύρνη. Να κρατήσουμε και το «κουσελού» -και αναρωτιέμαι αν απο εκεί προέρχεται το επίθετο Κουσελάς. Μάλλον.

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Διευκρινίζω: Ο (γ)κουντουσελιάρης είναι χειρότερος από τον κουτσομπόλη.

  13. Πάνος με πεζά said

    Είχα την αίσθηση ότι η λέξη υπήρχε στο «Δάσκαλο», του Βίρβου, αλλά εκεί λέει για μεσιακάρηδες (μάλλον ο σιμισάρης, της Κρήτης), και για χουσμεκιάρηδες.

  14. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Και στη Ρόδο λέγεται.

  15. cronopiusa said

  16. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Ετυμολογική σχέση δηλ με το συμβούλιο. Όποιος θυμάται τις θείτσες/γιαγιάδες που μαζεύονταν τα απογεύματα στα πεζούλια (το newsroom της εποχής), δεν εκπλήσσεται από τον παραλληλισμό.
    Εγώ θυμήθηκα και τον Μπίλι Κρύσταλ ως «The New Consigliere».

  17. Την λέξη χρησιμοποιούσε συχνά στη δεκαετία του 50 κασι 60 γνωστός μου Πειραιώτης, του οποίου όμως η μητέρα ήταν Σμυρνιά.

  18. Ειρήνη Τσιμπίδη said

    Καλημέρα!

    Στην Ικαρία κατά κόρον χρησιμοποιείται και μάλιστα προφέρεται «κουσε(γ)ιάρης», όπως πολλά -λι- που ακούγονται -γι-.
    Υπάρχει και η έκφραση «θα πιούμε τον κουσελιάρικο;», δηλαδή τον καφέ, όχι τον πολύ πρωινό που είναι για να ξυπνήσεις, αλλά αυτόν που είναι για την παρέα και την… ενημέρωση.

  19. Γιάννης Κουβάτσος said

    10. Σωστά μάντεψες. 😊

  20. nikiplos said

    Καλημέρα.

    Κι ο Ζήκος στην ταινία » Της κακομοίρας» ή «Μπακαλόγατο» αποκαλεί το αφεντικό του «κουσκουσάρη».

    «Αυτός είναι κουσκουσάρης, δεν κρατάει μυστικό» φέρεται να λέει

  21. sarant said

    18 Ωραία έκφραση αυτή με τον καφέ!

    13 χουσμεκιάρης είναι αυτός που κάνει χουσμέτια = θελήματα, ο εργάτης γενικών καθηκόντων (ακτήμονας).

  22. cronopiusa said

    Αλλοτε πάλιν η Σταματούλα η Γεμενίτσα έπαιρνε λόγια από τη μίαν κι έβαζε μαναφούκια εις την άλλην, και είτα εν ανέσει ενετρύφα εις τον καυγάν

  23. derwanderer said

    Έκφραση που χρησιμοποιούσε, ενίοτε, η εκ Σύρου γιαγιά μου, (ιδίως κουσέλια = μη σημαντικά νέα, κουτσομπολιά, σπανιότερα κουσελιάρα, για την κουτσομπόλα) η οποία όμως έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής της στη Θεσσαλονίκη. Πολύ πιο σπάνια την χρησιμοποιούσε κι ο πατέρας μου. Πάντα πίστευα ότι έχει τούρκική ρίζα, όχι λατινογενή, όπως αρκετές άλλες ιδιωματικές λέξεις κι εκφράσεις της Β. Ελλάδας, που άκουγα μικρός και με εντυπωσίαζαν, τον μικρό χαμουτζή επισκέπτη.

  24. Alekos81 said

    http://blitzlift.com/the-real-gotham/

    Αφού λεξιλογούμε

  25. 21 Όχι άμεσα απ’ τα χουσμέτια αλλά από τον χιζμετκιάρ, τον υπηρέτη (περσικά: αυτόν που κάνει χουσμέτια, προσφέρει υπηρεσίες).

  26. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    13 => 21 < τουρκ. hizmetkar (το -a- με αξάν σιρκονφλέξ) < hizmet = υπηρεσία.

    Αφού λεξιλογούμε.

  27. Corto said

    Χαίρετε! Μια απορία:

    «…δηλαδή σε μέρη που υπήρχε ιταλική επιρροή»

    Αφού η λέξη (ως κονσίλιον έστω) έχει μπει στη γλώσσα από την εποχή του Μαλάλα (6ος μ.Χ. αιώνας), γιατί τίθεται ζήτημα ιταλικής επιρροής;

  28. cronopiusa said

    κι ο Κουσούλης ;

  29. diant said

    Καλημέρα! Εμείς στην χαλκιδική τουλάχιστον δεν την λέμε – δεν την έχω ακούσει ποτέ μου την λέξη – αλλά αντ’αυτού χρησιμοποιούμε την λέξη σόμπορο, της οποίας την προέλευση αγνοω!

  30. leonicos said

    και μετά θα ξέπεσε στην κουτσομπολίστικη συζήτηση -κι έτσι, από το «κάνω κουσέλιο» (συσκέπτομαι) να φτάσαμε στο κουσέλι.

    Μπορεί και πιο απλά. Λέγανε κονσίλιο τηνν παρέα κουτσομπολιού ειρωνικά-μεταφορικά

    Και από τα νέα μου

    Χειρουργήθηκα χτες, χολοκυστεκτομή. Πήγα καλά όπως βλέπετε

  31. Παναγιώτης Κ. said

    @30. Σιδερένιος!
    Με τον κλασικό τρόπο ή με τους μοντέρνους;
    Ακούω για ρομποτικό και διάφορα τέτοια…

  32. cronopiusa said

    σιδερένιος Λεώ

  33. leonicos said

    @27 Κόρτο, λατινογενή εννοεί

  34. leonicos said

    Ευχαριστώ για τις ευχές και την Κρόνη για το τραγούδι

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ενδιαφέρουσες εικόνες. Σε βάζουν σε σκέψεις, υποβάλλουν ιδέες: 😊
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://cityculture.gr/2017/07/an-afti-pou-milane-aschima-gia-mena-gnorizan-ti-gnomi-echo-gi-aftous-tha-milousan-poli-chirotera&ved=0ahUKEwjN2ZLM1avVAhWFuhQKHUl-CHM4ChAWCEgwDA&usg=AFQjCNFQI7peDiMruEWiKHlQM0TkQkOptg

  36. Ευαγγελια Βιταλιωτη said

    Η λεξη κουσελι και τα παραγωγα της χρησιμοποιουνται πολυ στην Ανδρο. Κι αφου η γυναικα του Καραγατση ηταν Ανδριωτισσα, λογικο θα ηταν να χρησιμοποιει λεξεις απο την Ανδριωτικη διαλεκτο μας. Καλημερα σας !

  37. Κι εγώ «κουσελού» το ήξερα, αλλά τώρα που το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ ότι έμαθα τη λέξη από τη… Μικρή Λουλού (το έλεγε, νομίζω, ο Τάμπυ για την Αννυ). Δεν πρέπει να το έχω ακούσει ποτέ να λέγεται.

  38. Corto said

    33:
    Λεώνικε σιδερένιος! Να είσαι πάντα καλά!

    Σύμφωνοι, λατινογενής, αλλά η αναφορά σε μέρη που υπήρχε ιταλική επιρροή παραπέμπει σε Βενετοκρατία, Γενοβέζους, Λεβαντίνους κλπ, δηλαδή σε μεταγενέστερες εποχές. Αντιθέτως οι πρώιμες επιρροές από την λατινική (π.χ. στους θεσμούς του ελληνορωμαϊκού κράτους) δεν περιορίζονται τοπικά.
    Η συγκεκριμένη λέξη σε μια πρώτη μορφή έχει εισαχθεί στα ελληνικά ήδη από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια, άρα η εξέλιξή της δεν φαίνεται να προϋποθέτει υποχρεωτικά κάποια επίδραση από τις νεότερες ιταλικές διαλέκτους.

  39. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    27 Υποθέτω διότι το κονσίλιον έμεινε στη γλώσσα της διοίκησης. Η παρατήρηση για την ιταλική επιρροή απορρέει από τα μέρη στα οποία καταγράφεται η λέξη.

    30 Σιδερένιος Λεώ!

    36 Ευχαριστώ! Ωραίες οι αναμνήσεις της κόρης του Καραγάτση από το αυλιδάκι τους.

  40. Corto said

    39 (Sarant):

    Άρα μπορούμε να κάνουμε λόγο για μία γενίκευση της λέξης ή ενδεχομένως και για μία εκ νέου εισαγωγή της, στα μέρη όπου υπήρχε ιταλική επιρροή.
    Παρεμπιπτόντως θα άξιζε να δούμε αν προέκυψαν εκτενή δάνεια από την ιταλική στα Δωδεκάνησα, κατά τον 20ο αιώνα.

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>κουσκουσούρης /κουσελιάρης
    Δεν ακούγεται κάτω.
    Κουσκούσης είχαμε μεμονωμένο επώνυμο στην Ιεράπετρα, από παππούδες Μικρασιάτες, θυμάμαι να λέγανε.

    Κουσκουσελίδικο/η, στρωσίδι, πετσέτα κλπ Το ανάγλυφο υφαντό το σχηματισμένο με πυκνές θηλειές. Πολύ όμορφο στην όψη και με ωραία υφή κι απέθαντο. Σώζονται μια δυο πετσέτες με ροζ τριαντάφυλλα από την προίκα της μάνας μου.
    Βρίσκω στο διαδίκτυο:
    Κουσκουσές ή η Ευδαίμων Ποικιλία της Θηλειαστής Διακόσμησης
    http://www.academia.edu/8026066/%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AD%CF%82_%CE%AE_%CE%B7_%CE%95%CF%85%CE%B4%CE%B1%CE%AF%CE%BC%CF%89%CE%BD_%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%98%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82_%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «φιλολογικό κουσέλι»
    Βαγγ. Αντ. Καραγιάννης, Ανέκδοτα Σημειώματα και Γράμματα του Στρατή Μυριβήλη κ.λπ.,
    κ.λπ., Εκδόσεις Φιλιππότη, 1993, σ. 65-66

    Φθινόπωρο 1935
    Αγαπητέ μου Κίμωνα,
    Φεύγω αύριο. Γεια-χαρά. Αν πραγματικά ταποφάσισες νάρτεις το Νοέμβρη, θα μάθεις το
    σπίτι απ’ τον Πυρσό. Δεν προφτάσαμε να κάνουμε το φιλολογικό κουσέλι. Έπειτα θα είναι
    μέσα στη σαιζόν του Εθνικού Θεάτρου. ….
    http://www.theatre.uoa.gr/fileadmin/theatre.uoa.gr/uploads/PDF_Files/zappeion32.pdf

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Λεώνικε,περαστικά, καλή ανάρρωση! , χωρίς …χολή 🙂 🙂

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    35. 🙂
    Κωστής Παπαγιώργης Τα κουσέλια
    Αν όλοι ξέρανε τί λέγεται πίσω από την πλάτη τους, δε θα υπήρχανε δυο φίλοι σ΄αυτό τον κόσμο.

  45. leonicos said

    Μια και ο λόγος για το κουσέλι, λέξη που δεν την ήξερα μέχρι σήμερα, ήξερα το κουσκούς και το κουτσομπολιό, θ κουσελίσω / κουσελήσω κι εγώ:

    Όλοι ξέρουμε για τη μάχη των Θερμοπυλών όπου θυσιάστηκαν οι 300 του Λεωνίδα και το σχετικό επίγραμμα Ὠ ξεῖν….

    Πολλοί ξέρουν ότι οι 300 του Λεωνίδα δεν ήταν μόνοι τους, αλλά συνθυσιάστηκαν κι 700 Θεσπιείς.

    Και ιδού το επίγραμμα στο Στεφ. Βυζαντίου Εθνικά, λήμμα Θέσπεια / Θεσπιαί

    ἄνδρες θ’ οἵ ποτ’ ἔναιον ὑπὸ κροτάφους Ἑλικῶνος
    λήματι τῶν ἄρχει Θεσπιὰς εὐρύχωρος
    (Φιλιάδου Μεγαρέως, επίγραμμα τῶν ἀναιρεθέντων ὑπὸ τῶν Περσῶν)

    Το κουσέλι συνίσταται στο ότι ενώ τα περί των κάτω από το αυλάκι, διάβαζε Πελοποννησίων, διαφημίζονται τα κατορθώματα, των πάνω από το αυλάκι αποσιωπούνται

    Ά ρε μανιαούρια!!!!

    ΥΓ Πρόσχημα είναι για να γράψω. Πάντως το έσωσα. Είναι και κουτομπολιό

  46. leonicos said

    χωρίς …χολή 🙂 🙂 = ΧΧ

  47. gpoint said

    Λεώνικε,καλή ανάρρωση !

    (ανευρέθη πολύτιμός τις λίθος εν τη κύστει ή επί ματαίω η αναζήτησις ; )

  48. Γιάννης Ιατρού said

    30: Λεώ,

    χάρηκα, καλή ανάρρωση !!

  49. Γς said

    44:

    >Αν όλοι ξέρανε τι λέγεται πίσω από την πλάτη τους,

    Εντάξει μωρέ, ασ’ τους να λένε.

    Εγώ ποσώς με ενδιαφέρει.

    και θυμήθηκα εκείνο το κλειστό παράθυρο.

    Αν ξέρανε τα κοριτσάκια ποιος τους άκουγε…

    Το δωμάτιο που διάβαζε ο Γς.
    Που είχε παράθυρο προς τον κήπο με μονίμως ανοιχτά παντζούρια. Το άλλο όμως παράθυρο προς το δρόμο ήταν μονίμως σφαλιστό.

    Ενα παράθυρο πίσω απ τα γιασεμιά και τις γαζίες της μαμάς.
    Πολύ ήσυχη γωνιά για τα κορίτσια της γειτονιάς. Μαζευόντουσαν εκεί, μακριά απ τα μάτια των άλλων και έλεγαν τα διάφορα δικά τους. Με τις ώρες. Εκεί στο στόμα του λύκου Γς..

    Φοβερές στιγμές, φάσεις. Πίσω απ τις γρίλιες να μοιράζονται τις σκέψεις τους, ιστορίες, πόθους τους.
    Κι εγώ σαν τον καθολικό παπά εξομολογητή μέσα στο κουβούκλιο με τις τρύπες . Τα έλεγαν όλα. Δεν έκρυβαν τίποτε!

    Κι ήταν κι η Τ. που αχ, βαχ για πάρτη μου. Και δεν είχα καταλάβει τίποτα.
    Ετσι χτύπησα εκ του ασφαλούς. Με σιγουριά 100 % (κι έκανε τάχα μου ότι δεν της είχα περάσει από το νου ποτέ!).

    Τώρα που γεράσαμε της είπα το μυστικό του κλειστού παραθύρου…

  50. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Λεώνικε σιδερένιος.

    Κουσέλι, κουσελιάρα/ης τὸ λένε (προφανῶς, ἀλλὰ τὸ σημειώνω «πρὸς ἐπίρρωσιν τῶν προλεχθέντων» ἀπὸ τὸν Νικοκύρη καὶ ἄλλους) καί στὰ Θερμιά.

    @20. Οἱ ἀτάκες τοῦ Ζήκου:

    “Μα, τι με πέρασες, κουσκουσάρη, και μου λες να μη λέω τέτοια πράγματα; Τι με πέρασες;”

    ”Μα, μην προβαίνεις σε αποκαλύψεις, γιατί ο κυρ-Μανώλης μπορεί να είναι και κουσκουσάρης και ναν το πει στη γειτονιά”.

    http://cooking-helena.blogspot.gr/2013/10/blog-post_18.html

  51. Γς said

    Σιδερένιος Λεώ!

  52. BLOG_OTI_NANAI said

    Έχει γράψει κάτι σχετικό ο Κώστας Καραποτόσογλου στο περ. Ελληνικά:

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λεώνικε, περαστικά! Μην είσαι άδικος όμως. 😊 Αν και μανιαούρικης καταγωγής, όταν κάνουμε στο σχολείο το σχετικό κεφάλαιο για τη μάχη των Θερμοπυλών, επιμένω ιδιαίτερα στη θυσία των 700 Θεσπιέων, ακριβώς επειδή ήταν οικειοθελής, ενώ των Σπαρτιατών ήταν επιβεβλημένη από τους ανελέητους νόμους της Σπάρτης. Μη δίνεις βάση, λοιπόν, σε κουσέλια. 😊

  54. sarant said

    42 Ο Μυριβήλης που λέγαμε

    52 Εξηγεί το «κουσκουσουρεύω» με το κουσελιάζω, εντυπωσιακό.

  55. Λεύκιππος said

    Καταδικάζω το κουσέλι, απ’ όπου κι αν προέρχεται….

  56. Γιάννης Ιατρού said

    53/45: (τέλος) Λεώνικος
    …Το κουσέλι συνίσταται στο ότι ενώ τα περί των κάτω από το αυλάκι, διάβαζε Πελοποννησίων, διαφημίζονται τα κατορθώματα, των πάνω από το αυλάκι αποσιωπούνται…
    Άσε Λεώ, γνωστά αυτά, από παλιά, τα έχει πει κι ο Δημοσθένης. Μην ακούς τον Γιάννη Κ. που θέλει να τα μπαλώσει 🙂

  57. BLOG_OTI_NANAI said

    54: Σε όλα όσα γράφει με εντυπωσιάζει η έρευνα που κάνει. Αυτό π.χ. είναι ένα άρθρο 20 σελίδων και πρέπει να περιέχει πάνω από 200 βιβλιογραφικές καταχωρήσεις και αναφορές σε έργα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, λατινικά, έχει μέσα λέξεις στα αραβικά, στα σλάβικα. Εντυπωσιακή η δουλειά του.

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πανωαυλακιώτης ο Δημοσθένης, συνονόματε. Μη χρεώνεις στους κατωαυλακιώτες τα μύρια όσα που έσουρνε στους Μακεδόνες. 😊

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκτός αν εννοείς όσα έσουρνε και στους Πελοποννησίους. Απύλωτο στόμα είχε αυτός ο άνθρωπος. 😊

  60. Μπούφος said

    30 Λεωνί..περαστικάααα!

    37 Διάβαζες Μικρή Λουλού; Σε αγάπησα ξαφνικά!

    41 Εφη, υπερθαύμαστη! Μα ποιος είσαι; Ο Σαραντάκος είσαι; Φοβερό η πληροφορία για τα πλεκτά τα κουσελιάρικα.

    49 Γς …κάπως έτσι ξεκίνησε η επαγγελματική σου σταδιοδρομία; Μεγάλεεε!

    Μου θύμισες το φιλμ με κείνον της κομμουνιστικής, μυστικής αστυνομίας, που κρυφάκουγε διακριτικά τα τελέφωνα. Πάρα πολύ συγκινητική ταινία. Και μένα θα μου άρεσε έτσι να παρακολουθώ τους ανθρώπους. Όπως ο Θεούλης , μας παρακολουθεί απαξάπαντες και μεις έχουμε ψευδαισθήσεις ότι είμαστε χα χα …μόνοι μας σε τόπο και χώρο… και λιώνουμε στις μαλακίες και να με συνχωρείτε κιόλας..

    52 ΒLOG OTI NANAI..
    Εμένα μου ήταν γνωστό το «κουρκουσούρα». «Πού πάτε μαρή κουρκουσούρες; « Μας ρώταγε δήθεν θυμωμένη η μάνα μιας φίλης.

    53 Γιάννη Κουβάτσε. Αν και καθήμενος εκφράστηκες ορθώς! 

    Και για τα ξόμπλια του Παπαδιαμάντη, η σημασία είναι η ίδια, ή διαφορετική;

  61. Μαρία said

    56
    Διατύπωση επι το αρχαιοπρεπέστερον, όπως το έλεγε η γιαγιά μου, υποψιάζεσαι γιατί:
    Πελοποννήσιος εστίν ασκός πλήρης κακών παντοίων, Κορίνθιος δε Πελοποννήσιος Πελοποννησίων.

  62. Λεώ πάντα έτσι, εύκολα να ξεπερνιούνται οι όποιες δυσκολίες.

    49 Ήσουνα δηλαδή στο σπιουνίρεν (περισσότερα ο Γιατρός) 🙂

    Στην ταινία «Ο φαντασμένος» με τον Κωνσταντάρα που (νομίζει πως) βρίσκει πετρέλαιο στο πηγάδι του και συμπεθεριάζει με μια υψηλή κυρία (την κυρία Τσουλόγλου), όταν μαθεύεται πως όλο όλο το πετρέλαιο είναι ένα βαρέλι που του το είχαν ρίξει για εκδίκηση η συμπεθέρα (η Μήτση) τον στολίζει «μ’ ούλα τα κουσέλια» (ελπίζω να το πέτυχα)



    .

  63. Γς said

    60 δ:

    >Γς …κάπως έτσι ξεκίνησε η επαγγελματική σου σταδιοδρομία; Μεγάλεεε!

    Θα μπορούσα να ήμουν τώρα ο Μονσενιέρ Γς, ο κονφεσέρ

  64. καλησπέρες said

    40 Leoniko
    περαστικά και από μένα, εγκάρδια.
    Το ποστάκι που παραθέτω, παρακαλώ να το διαβάσουν μόνον όσοι υποφέρουν από χολή, ή κοψοχολιάστηκαν, κοινώς αφαίρεσαν χολή, ή κιτρίνισαν γενικότερα από κουσκουσουριά της κακιάς της ώρας. Υγείαν έχω, και υγείαν ποθώ δι άπαντας, αμήν και γένοιτο!

  65. καλησπέρες said

    https://salograia.blogspot.gr/2017/02/blog-post_5.html

    Εδώ το ποστάκι που ξέχασα στο 64 σχόλιο να επισυνάψω.

  66. Mπούφος said

  67. Γς said

    64, 65:

    Εξοχο!

    Νπράβα

  68. Γς said

    66:

    Ulrich Mühe -> Γς ;

    Ντάνκε

  69. spiridione said

    52. Άρα ο παλιότερος τύπος πρέπει να είναι κουρκουσούρα(ης), κουρκουσουρεύω.
    Το κουσκουσουρεύω μάλλον είναι νεότερο, με επίδραση του κους – κους;
    Και ο στίχος του Πτωχοπρόδρομου:
    συνήχθησαν οι γείτονες ως προς παρηγορίαν,
    αι μανδραγούραι μάλιστα και πρωτοκουρκουσούραι
    (μανδραγούρα η μάγισσα, η στρίγγλα)
    https://books.google.gr/books?id=0l5Nv0Ng5pEC&pg=PA40&dq=%22%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjehLj-hazVAhXEDMAKHVp_CkkQ6AEIJDAA#v=onepage&q=%22%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1%22&f=false

  70. Έτσι λοιπόν η μανδραγούρα! Τις προάλλες δεν είχε βάλει ένα λινκ η Μαρία;

  71. 70 Δεν βρίσκω τις προάλλες, βρήκα πάντως το λινκ: https://sarantakos.wordpress.com/2012/05/18/mantri/#comment-116534

  72. Αιμ.Παν. said

    Απ’ την άλλη, οι αγγλοσάξωνες (αποδίδεται σε πολλούς) θέτουν εαυτούς υπεράνω κουτσομπολιού λέγοντας :

    Great minds discuss ideas,
    average minds discuss events,
    small minds discuss people…

    σφάζοντας με το μπαμπάκι τους/τις κουτσομπόλες…

  73. Γιάννης Ιατρού said

    61: Μαρία
    Ε ναι! 🙂

  74. Γς said

    6:

    Οχι δεν είμαι.

    Για πες

  75. 47, …Λεώνικε,καλή ανάρρωση !

    (ανευρέθη πολύτιμός τις λίθος εν τη κύστει ή επί ματαίω η αναζήτησις ; ) …

    Αν όχι πολύτιμο λίθο, ίσως απλόν πετρέλεω!
    (Και σιδερένιος!)

  76. Λ said

    Νομίζωταιριάζει να αναφέρωεδώ το κυπριακό συντυχάνω (συντυγχάνω) που σημαίνει μιλώ

  77. ΣΠ said

    45
    Πολλοί ξέρουν ότι οι 300 του Λεωνίδα δεν ήταν μόνοι τους, αλλά συνθυσιάστηκαν κι 700 Θεσπιείς.

    Και 400 Θηβαίοι.

  78. 76 Πριν 100 χρόνια και στη Μυτιλήνη, αλλά έχει προ πολλού ξεχαστεί… Με την έννοια του μιλάω κρυφά, συνωμοτικά, όχι δημόσια.

    «έιτσι π’ διάβινα μεσ’ κι στράτα, ίκσα τσι συγκχέναν τσι κατάλαβα πους θα τουν χαντακώσουν» έλεγε η προγιαγιά μου (= εκεί που πήγαινα στο δρόμο, άκουσα που κρυφομιλούσαν και κατάλαβα πως θα τον φυλακίσουν)

  79. Ριβαλντίνιο said

    @ 77 ΣΠ

    Ψιλο – προδότες ! 🙂

    Υπήρχαν και 80 Μυκηναίοι όμως !

  80. Γς said

    Κι ένας Εφιάλτης, φευ…

  81. Αγγελος said

    (77) Αυτό δεν το ήξερα. Των Θηβαίων τους έχει μείνει μάλιστα η ρετσινιά ότι είχαν μηδίσει…

  82. Ριβαλντίνιο said

    @ 81 Αγγελος

    Τους κράτησε με το ζόρι ο Λεωνίδας και αυτοί παραδόθηκαν στους Ιρανούς.

    @ 80 Γς

    Αδικημένος πολύ. Δεν είναι τυχαίο που δεν βρέθηκε κάποιος να τον σκοτώσει παρά μόνο ένας συμπατριώτης του για λόγο που ξεχνά να μας πεί ο Ηρόδοτος.

  83. ΣΠ said

    Υποθέτω ότι από το λατινικό consilium προέρχονται το αγγλικό council, το γαλλικό conseil κλπ.

  84. Ριβαλντίνιο, πατριωτάκι σου ήταν; Μανιάτης δεν είσαι συ;

  85. Ριβαλντίνιο said

    @ 84 Δύτης των νιπτήρων

    Πρέπει κάποτε να γράψω ένα εκτενές σχόλιο. Ο Εφιάλτης και οι νεότεροι Νενέκος, Πήλιο Γούσης, Θανάσης Βάγιας , Γώγος Μπακόλας , ο Μανιάτης Μπόσινας στην μάχη του Πολυάραβου κ.α. έχουν αδικηθεί πολύ από την ιστορία.

  86. Όλοι τους; Βιβλίο να γράψεις, βρε παιδί 😉

  87. Ριβαλντίνιο said

    @ 86 Δύτης των νιπτήρων

    Βιβλίο

    Και για επίμετρο θα βάλω γιατί ο Ρωμανός Διογένης δεν ήταν τόσο αθώος όσο λένε ! 🙂

  88. gpoint said

    # 87

    Να γράψεις επίσης για τον Σοφιανό, τον Λούπου και τον Σπάθα…κι αυτοί έχουν αδικηθεί από την ιστορία…άσε εκείνος ο Λίτσας και ο Τζίτζης…

  89. Να δεις και το σκοτεινό ρόλο αυτού του Τζουστινιάνη 🙂

  90. gpoint said

    # 88

    Για τους μη γνωρίζοντες ο διαιτητής (;) Τζίτζης σε επίσημες δηλώσεις του είχε πει πως ήθελε να σφυρίξει για τελευταία φορά ένα ντέρμπυ του ΠΑΟ με ΟΣΦΠ και να δώσει 5 πέναλτυ υπέρ του ΠΑΟ…
    Δεν του κάνανε το χατήρι αλλά συχνά σφύριζε τα δύσκολα παιχνίδια του ΠΑΟ στην επαρχία (σχεδόν μόνιμος στην Δράμα όπου η Δόξα…τζίιζ τότε) κι είχαμε στανταράκι στο Προπό. Συνήθως τον ανακοινώνανε την Κυριακή το πρωΐ σε αντικατάσταση κάποιου ώστε να μην προλάβουν όλοι να αλλάξουν τα δελτία τους !

  91. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    57 Ο Κ. Καραποτόσογλου είναι εξαιρετικός μελετητής και μας κάνει κάπου-κάπου την τιμη να σχολιάζει κι εδώ.

    83 Ακριβώς, από εκεί.

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Νικοπολίδης κι ο Σπανούλης αδικήθηκαν, Ρίβα; ☘

  93. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @Λ (76) Τώρα κατάλαβα τὶ ἐννοοῦσαν τὰ κάλαντα ὅταν ἔλεγαν:

    Βασίλη πόθεν ἔρχεσαι
    καὶ δὲ μᾶς καταδέχεσαι
    καὶ πόθεν κατεβαίνεις
    καὶ δὲ μᾶς συντυχαίνεις

  94. Ριβαλντίνιο said

    @ 88 gpoint

    Τον Λούπου τον ξέρω, ήταν ένας Ρουμάνος που είχαμε . Ο Σπάθας ήταν αυτός που έλεγε «ο ΟΣΦΠ και το Αιγάλεω να κερδίζουν …». Τους άλλους δεν τους ξέρω.

    @ 89 Δύτης των νιπτήρων

    Δεν είχε σκοτεινό ρόλο. Βέβαια μάλωσε μια φορά με τον αγαπημένο μου Λουκά Νοταρά και δεν τον έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Αλλά αυτό που λένε ότι λιγοψύχησε από το τραύμα του δεν ισχύει. Είχε τραυματιστεί σοβαρα , γι’αυτό και λίγο αργότερα πέθανε.

    @ 90 gpoint

    Μην παραπληροφορείς τον κόσμο. Ο Τζίτζι είναι κινούμενο σχέδιο.

    @ 92 Γιάννης Κουβάτσος

    Σπανούλη, Σπανούλη προδότη, εσύ το διάλεξες …

    Αντώνη, Αντώνη, Αντώνη,
    από τον καναπέ θα βλέπεις το σεντόνι.
    Ποσά λεφτά σου έδωσε ο Σωκράτης ,
    να γίνεις της Ευρώπης ο πελάτης.

    Ωχ, αρχίζει ο Μπόμπ Σφουγγαράκης !

  95. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @94 Ριβαλντίνιο said:

    «Ωχ, αρχίζει ο Μπόμπ Σφουγγαράκης !»

    Ποῦ;

  96. Ριβαλντίνιο said

    @ 95 Δημήτρης Μαρτῖνος

    Στο Νικελοντεόν. Τέλειωσε τώρα. Δεν ήταν ωραία τα σημερινά επεισόδια. 😦

  97. Αιμ said

    94, 95. Ιχιτι ξιφιγι μι φινιτι

  98. Ριβαλντίνιο said

    @ 97 Αιμ

    Παρακολουθούμε μόνο ποιοτική τηλεόραση εμείς !

  99. BLOG_OTI_NANAI said

    60: Να πω την αλήθεια, δεν τις είχα ακούσει τις λέξεις, ούτε από γιαγιάδες. Ανάλογα την περιοχή προφανώς.

    Επίσης, που λέτε με τον Ριβαλντίνιο για προδότες, κάπου είδα σύνδεση με το κουσέλι:

  100. ΣΠ said

    Ριβαλντίνιο, είδα ότι σκοράρησες:

  101. gpoint said

    # 94

    έλα ρε Ρίβα, ο Σοφιανός έλληνας «συνάδελφος» του Λούπου ήτανε, είχαν αναστενάξει τα αποδυτήρια !! Το Ρουμάνος στον Λούπου δεν ήταν εθνικότητα αλλά επάγγελμα ! Κάπου προς Κόρινθο συνελήφθη
    Αυτό που σου γράφω με τον Τζίτζη είναι γεγονός, όχι φήμες… και ο Λίτσας μια από τα ίδια ήτανε αλλά δεν έκανε δηλώσεις ! Στα γράφω να τα ψάξεις σαν ιστορικός που είσαι ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΑ (λέμε και μλκ λόγω περασμένης ώρας)

  102. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    Διακόπτω επ’ ολίγον την σιωπήν μου διά να σάς ενημερώσω διά μίαν συντριπτικήν ήτταν που υπέστη απόψε εν Ουασιγκτώνι το χρεοκοπημένον Ρωμέικον: Ακόμη και ο φιλέλλην Ντόναλδ αντελήφθη πόσον αποβλακώνει η Ορθόδοξος Εκκλησία τους Ρωμιούς και ΑΠΕΛΥΣΕ προ ολίγου τον Ρωμιόν Προσωπάρχην του Λευκού Οίκου, Ηρακλήν Priebus, όστις το μόνον που έκαμνε ήτο να εκκλησιάζεται κάθε Κυριακήν εις τον Ορθόδοξον ναόν της Ουασιγκτώνος με την υπόλοιπον (εξίσου αποβλακωμένην) Ρωμέικην παροικίαν.

    Κατά τα άλλα, μόνον μπελάδες είχε δημιουργήσει εις τον Ντόναλδ ο φιλαράκος του Πανούλη Καμμένου και η Κοινότης μας (Ελληνόψυχοι Ελληνοαμερικανοί του Ιλλινόϊ) ΧΑΙΡΕΤΙΖΕΙ την απόφασιν του σοφού Πλανητάρχου να αντικαταστήση τον ημικρετίνον Priebus με τον κάργα ελληνόψυχον στρατηγόν John F. Kelly. Υποσχόμεθα να κάμωμε το πάν, διά να μή διορισθή ο ημίχαζος Ηρακλής Priebus ως πρέσβης των ΗΠΑ εις το Ρωμέικον

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  103. Γς said

    Μάλιστα!

  104. Γιάννης Ιατρού said

    ΕΦΗ
    τώρα το είδα, αύριο τα λέμε, θα το σκεφτώ 🙂

  105. sarant said

    99 Ωραίο εύρημα αυτό! Και ο ναψιάρης.

  106. Socats said

    Ως τώρα ήμουν βέβαιος ότι η λέξη ήταν αρβανίτικης προέλευσης. «Κους»(με παχύ σιγμα) σημαίνει «ποιος» και ετυμολογούσα και τις 2 λέξεις από την επανάληψη της ερωτηματικής αυτής ανωνυμίας, συνήθεια χαρακτηριστική των περίεργων.ισχυρή στήριξη μου παρείχε διήγηση της μητέρας μου για αείμνηστη συγχωριανή η οποία όταν άκουγε άλλες να συζητούν πλησίαζε ρωτώντας «Κους;κους; Τσ θώνι;»(μτφρ. «Ποιος; Ποιος;Τι λέτε/συζητάτε;»).Πλέον η βεβαιότητα μου κλυδωνίζεται…:-)

  107. Μαρία said

    105
    Και οι δύο λέξεις εις άπταιστον καλιαρντήν, πράγμα που ο Ότι να ‘ναι αποκρύπτει 🙂

    (Έχω το ειδικό τεύχος χάρτινο αλλά βλέπω οτι κυκλοφορεί και στο νέτι)

  108. Μαρία said

    Και η ετυμολογία του ναψιάρη είναι του Πετρόπουλου.
    https://www.ganino.com/files/elliniki_vivliothiki/Kalliarnta%20-%20Elias%20Petropoulos.pdf

  109. Πέπε said

    @76, 93 κ.ά. (συντυχαίνω):

    Μα δεν είναι καμιά σπάνια λέξη. Σήμερα, βέβαια, λέγεται μόνο σε όσα ιδιώματα ξέχασαν να την …ξεχάσουν, αλλά πριν 100 χρόνια (και για αιώνες πριν) πρέπει να ήταν πανελλήνια.

    Υποθέτω ότι η ερμηνεία της σημασίας είναι: δύο (ή περισσότεροι) τυχαίνει να συναντηθούν, π.χ. στον δρόμο, και ανταλλάσσουν μερικές κουβέντες.

    Σε δημ. τραγούδια και παρόμοια μνημεία λαϊκού λόγου είναι αρκετά συνηθισμένη λέξη.

    Πιστεύω ότι στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας οι υπερήλικες, και μεταξύ αυτών όσοι κρατάνε πιστότερα την παλιά ντοπιολαλιά (όποια κι αν είναι αυτή) θα την καταλαβαίνουν.

    Όπως και να ‘χει, στο κάλαντο δε σημαίνει τίποτε ιδιαίτερο. Ο στίχος είναι «Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθεν κατεβαίνεις». Η μουσική είναι τέτοια ώστε πρέπει να παρεμβληθούν δύο ημιστίχια που το καθένα να ριμάρει με το αντίστοιχο ημιστίχιο του κανονικού στίχου. Έτυχε και επελέγη, καθαρά για λόγους ομοιοκαταληξίας και όχι νοήματος, το «και δε μας καταδέχεσαι» για το «Βασίλη όθεν έρχεσαι». (Και πιο μπροστά, στο «Άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία», στην πανελλήνια εκδοχή επίσης μπαίνει «-και δε μας καταδέχεται», σε άλλες όμως παραλλαγές λένε «άρχοντες το κατέχετε».) Ε, αφού δε μας καταδέχεται, δε μας μιλάει κιόλας, δε μας-ε συντυχαίνει. Αλλά γιατί δε μας καταδέχεται; Για την ομοιοκαταληξία. Δεν ήθελε να πει τίποτε ο ποιητής. Κι εδώ υπάρχουν παραλλαγές που αντί για το «δε μας-ε συντυχαίνεις» λένε «και βαστάς ρόδα και ραίνεις». Και «τζουμ τριαλαριλαρό» να έλεγε, το νόημα θα παρέμενε το ίδιο: αυτό που λέει ο κυρίως στίχος, ο 15σύλλαβος, ο χωρίς τα τσακίσματα. (Άρα και χωρίς, παρεμπιπτόντως, την αρχόντισσα κυρία, την ψιλή δεντρολιβανιά, τη ζαχαροκαντιοζύμωτη κλπ κλπ.)

  110. Γς said

    109:

    Αυτά για τον Αι Βασίλη και χάπι νιου γίαρ

  111. Γς said

    110:

    > στο κάλαντο

    Πρέπει να λέγεται. Εγώ πάντως θα έλεγα «στα κάλαντα».

    Σαν να λέμε Πάσχο αντί για Πάσχα.

  112. Γς said

    111->109

  113. raf said

    Καλημέρες! Εμβόλιμη ερώτηση προς όλους: Ποιο ιταλικό λεξικό θα προτείνατε; Θα ήταν άτοπο αν ζητούσα κάτι αντίστοιχο του ΛΚΝ; Απλό και μετροεπές.

  114. Μαρία said

    113
    http://www.treccani.it/vocabolario/

  115. BLOG_OTI_NANAI said

    108: «η ετυμολογία του ναψιάρη είναι του Πετρόπουλου»
    Ναι, χρησιμοποιεί εκεί και διάφορα λεξικά.

    107: «εις άπταιστον καλιαρντήν, πράγμα που ο Ότι να ‘ναι αποκρύπτει»
    Αυτό είναι από το… λεξικό του Βάταλου 🙂

  116. sarant said

    113-114 Ναι, είναι πολύ΄καλό. Από ετυμολογικά έχω του Zanichelli αλλά έντυπο.

  117. Αγγελος said

    Τα παραγεμίσματα «και δεν μας καταδέχεται», «συ ‘σ’ αρχόντισσα κυρία», «δες κι εμέ το παλικάρι» δεν μου φαίνονται τυχαία. Εγώ τα καταλάβαινα ως «εμάς δεν μας φέρνει δώρα ο Άγιος γιατί είμαστε φτωχοί, οπότε εσύ, που είσαι αρχόντισσα, μη μας αγνοήσεις και δώσε μας κάτι». Αλλά ίσως είμαι επηρεασμένος από τον σημερινό Αϊ-Βασίλη, το χοντρό με τα κόκκινα 🙂

  118. dryhammer said

    Τα τσακίσματα στα κάλαντα της πρωτοχρονιάς εξυπηρετούσαν διπλό σκοπό. Από τη μιά την ευφωνία , μετρική κλπ κλπ κι από την άλλη ήταν παινέματα προς την κυρά του σπιτιού («Ψηλή μου δεντρολιβανιά, εκκλησιά με τ΄άγιο θρόνος») να δώκει και τίποτις παραπάνω στους καλανταριστές.

  119. raf said

    114, 116: Ευχαριστώ πολύ! Με το καλό τον Σεπτέμβρη ξεκινάω τη γλώσσα.

  120. Ριβαλντίνιο said

    @ 99 BLOG_OTI_NANAI

    Γειά σου BLOG !

    @ 100 ΣΠ

    Και αυτά όταν δεν είμαι σε καλή φόρμα ! 🙂

    @ 101 gpoint

    ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΑ (λέμε και μλκ λόγω περασμένης ώρας)

    Φυσικά και φημίζομαι για την αμεροληψία μου. Είμαι από αυτούς που όπως λέει ο Θούκυ ταυτίζουν το ευχάριστο με το έντιμο και το συμφέρον με το δίκαιο. 🙂

    @ 102 Βάταλος ( Πωλίνα Γεμιστού )

    Που ‘σαι βρε σύ ; Τι έγραψες στον Σμερδαλέο και σου κολόβωσε το σχόλιο ; 🙂 🙂 🙂
    Τι έχεις να πείς που οι καραγκιόζηδες ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές δεν ψηφίζουν ότι θέλει ο πολυχρονεμένος μας Δόναλδ ; Κάνουν πόλεμο στον Πλανητάρχη της καρδιάς μας !

    να εκκλησιάζεται κάθε Κυριακήν

    Σαν δεν ντρέπεται ο αχρείος , αντί να ανέβει στα Απαλλάχια να θυσιάσει καμιά κότα στον Διά ! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: