Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η αθώα περιστερά (χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη)

Posted by sarant στο 30 Ιουλίου, 2017


Το σημερινό χρονογράφημα το θυμήθηκα τις προάλλες, που είχε γίνει στα σχόλια μια συζήτηση για το πώς μπορεί κανείς να μαγειρέψει περιστέρια -αφού, όπως θα δείτε, περιστρέφεται γύρω από αυτό ακριβώς το θέμα.

Όμως, μαγείρεμα περιστεριών υπό ειδικές συνθήκες -μέσα στην Κατοχή και μάλιστα μέσα στον εφιαλτικό χειμώνα του 1941-42. Το χρονογράφημα που θα παραθέσω σήμερα δημοσιεύτηκε στην Πρωία στις 11 Ιανουαρίου του 1942.

Δεν περιλαμβάνεται στον τόμο με τα Αττικά χρονογραφήματα που εξέδωσα πέρυσι, διότι το έχω κρατήσει για άλλον τόμο, που θα ακολουθήσει, το 2018 ή το 2019 αν είμαστε γεροί, με (προσωρινό) τίτλο «Του καφενείου και της ταβέρνας». Ωστόσο δεν είναι και άγνωστο στους νεότερους αναγνώστες, αφού συμπεριλαμβάνεται στον τόμο «Φέιγ βολάν της Κατοχής» με 80 κατοχικά χρονογραφήματα του Βάρναλη που τα διάλεξε ο φίλος Γιώργος Ζεβελάκης.

Το χρονογράφημα όπως θα δείτε δεν αφήνει να φανεί η φονική πείνα του χειμώνα εκείνου -προφανώς η λογοκρισία δεν θα το επέτρεπε. Από την άλλη, μην ξεχνάμε πως για να τονωθεί το ηθικό του αναγνώστη ώστε να αντέξει τη μαυρίλα, χρειάζονταν εύθυμα κι αισιόδοξα κείμενα.

Στο ιστολόγιο δεν έχουμε δημοσιεύσει άρθρο για το περιστέρι, δηλαδή για τα λεξιλογικά και τα φρασεολογικά του. Να πούμε απλώς ότι υπάρχει η έκφραση «κάνει την αθώα περιστερά» για κάποιον που παριστάνει ότι δεν έχει καμιά συμμετοχή σε κάποια επιλήψιμη πράξη, ακριβώς επειδή το περιστέρι είναι σύμβολο όχι μόνο της ειρήνης αλλά και της αθωότητας.

Η αθώα περιστερά
(Πρωία, 11.01.1942)

Το βράδυ των Θεοφανίων η «σπιτικιά» ταβέρνα του Μήτσου ήτανε φίσκα. Μα ο ταβερνιάρης απουσίαζε. Τα νερά είχαν αγιαστεί, άρα και όλα τα κρασιά της Αθήνας, εξόν από του Μήτσου. Γιατί το δικό του κρασί είναι το μόνο ανέρωτο σ’ όλη την Αθήνα. Ο ίδιος όμως ο ταβερνιάρης κολάστηκε. Όταν παρουσιάστηκε στην πόρτα και πέρασε με βήμα γρήγορο κι απλωτό μέσα από το διάδρομο των τραπεζιών σαν άνθρωπος που άργησε, όλοι τού πατήσανε τη φωνή:

–Τέτοια ώρα έρχεσαι στο μαγαζί σου;

Ο Μήτσος σταμάτησε κι έχωσε το χέρι στην τσέπη του. Έβγαλε από κει ένα ολόασπρο περιστέρι, σαν το χιόνι, με τις χάντρες των ματιών του κλειστές και με το κεφάλι πεσμένο δίπλα. Λες και κοιμότανε.

–«Και το πνεύμα εν είδει περιστεράς»!, είπε ο βαρελοπατέρας. Ακόμα ζεστό είναι…

Ο Μήτσος είναι διάσημος περιστεροθήρας με το λάστιχο. Το λάστιχο το έχει διαρκώς στην τσέπη μαζί με τα πολεμεφόδια: κομματάκια μολύβι. Η γειτονιά έχει –ή μάλλον είχε— πολλά αδέσποτα περιστέρια. Τον καλό καιρό τα έβλεπε κανείς κοπαδιαστά να πετούνε και να «σκιάζουν τον ήλιο» ή να τσιμπολογάνε χάμου στην άσφαλτο τα ψίχουλα, που τους ρίχνανε κάποιες πονετικές κυράδες από τα μπαλκόνια. Ο Μήτσος έβγαινε χαράματα έξω και με το λάστιχο έστελνε «εις τόπον δροσερόν, εις τόπον χλοερόν, ένθα απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός» (δηλ. στην τσέπη του) δυο και τρία μαζί περιστέρια. Τώρα όμως τα περιστέρια αραιώσανε πολύ κι επομένως παρουσιάστηκε «κρίση» στο επάγγελμα. Πάντως κατορθώνει συχνά να αραιώνει κι αυτά τα λίγα.

–Μα δεν ντρέπεσαι να σκοτώνεις τα αθώα αυτά πετούμενα, του φώναξε κάποιος αισθηματικός πελάτης.

–«Ου κοπιά ουδέ σπείρει[1]», είπε μ’ εμβρίθεια ο φονιάς. Γιατί να θερίζουν; Άλλωστε τώρα δε βρίσκουνε τι να φάνε. Θα ψοφήσουνε που θα ψοφήσουνε. Καλύτερα να τα απαλλάξει κανείς από τα βάσανα μιαν ώρα αρχύτερα.

–Η καλοσύνη σου, διέκοψε κάποιος.

–Μα τι τα θες! Τώρα δε βρίσκονται εύκολα. Πέσανε απάνω τους όλοι οι λεχρίτες και τα καθαρίζουνε αράδα…

Πήρε μια καρέκλα κι έκατσε σ’ ένα τραπέζι να κεραστεί κατά το παλιό έθιμο του μαγαζιού. Για ν’ ανοίγει το μαγαζί του, πρέπει οι πελάτες να τον κερνάνε. Σαν μπορείς, κάνε κι αλλιώς.

–Αλλά τα «άτιμα», εξακολούθησε, δεν τρώγονται. Τ’ αφήνω να σιτέψουν, τα βράζω κατόπι κι ύστερα τα ψήνω στη σκάρα ή τα κάνω σάλτσα στην κατσαρόλα. Τίποτα αυτά. Μεντζεσόλες!…

–Δεν είσαι κι ευχαριστημένος, τζάμπα πράμα.

–Πρέπει οι κόποι να αμείβονται, πρόσθεσε ειρωνικά ένας άλλος.

Κι όλο το μαγαζί άφησε κατά μέρος κάθε άλλη κουβέντα και συζητούσε περί της «αθώας περιστεράς».

–Πρέπει να τ’ αφήσεις πολλές μέρες να σιτέψουν, όσο ν’ αρχίσουνε να μυρίζουν, όπως κάνουνε και τα φαζάνια. Τότες γίνονται τρυφερά…

–Ο Νάσος, είπε ένας άλλος, τα ξεπουπουλιάζει πρώτα, τα ξεκοιλιάζει καλά· ύστερα τα βάζει μέσα στο χλιαρό νερό εικοσιτέσσαρες ώρες, όπως τα κουκιά και τον μπακαλιάρο. Ύστερα ψημένα στη σκάρα, γίνονται λουκούμι.

–Ν’ αλλάξεις ταχτική, είπε άλλος. Να βρεις τις φωλιές τους και ν’ ανεβαίνεις να παίρνεις τα πιτσούνια, μόλις αρχίσουνε να βγάζουν φτερά. Άμα τα σφάξεις και τ’ αφήσεις να σιτέψουν ύστερα θα τα τυλίξεις μέσα σε φέτες από λαρδί, θα τα βάλεις ένα-ένα μέσα σε μια κουφωμένη μελιτζάνα και θα τα κάνης στην κατσαρόλα… Θεός!

–Τι λες αδερφέ. Ν’ ανεβαίνω στα κεραμίδια των πολυκατοικιών; Δικά μου είναι;

— Ε, τότε να μην τα σκοτώνεις παρά να τα πιάνεις ζωντανά και να τα ποτίζεις μισό ποτηράκι κονιάκ· και μετά μια ώρα να τα σφάζεις… Το κρέας τους γίνεται τρυφερό σαν της μπεκάτσας…

–Πώς να τα πιάσω;

–Με το αγκίστρι!

–Τι λες, αδερφέ, να ψαρεύω στη στεριά κι ο κόσμος να με βλέπει… Αυτό το άσπρο περιστέρι, που είδατε, θα είναι που θα είναι μεντζεσόλα. Γιατί άμα το χτύπησα στο κεφάλι κι έπεσε, ξαφνικά τινάχθηκε απάνω κατάκορφα, κι άρχισε να γυρίζει γρήγορα στον αέρα σαν αδράχτι… κι ύστερα ξανάπεσε. Αρσενικός παππούς θα είναι!

–Γρουσούζη! του φώναξε κάποιος. Τέτοια μέρα πήγες να σκοτώσεις το… πνεύμα; Θα μας φέρεις τον κατακλυσμό.

Και πραγματικά από κείνην την ημέρα δε σταματήσανε οι καταρράχτες τ’ ουρανού.

 

[1] Συμφυρμός από δύο ευαγγελικά χωρία: «κατανοήσατε τα κρίνα πώς αυξάνει· ου κοπιά ουδέ νήθει» (Λουκ. 12.27) και «εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν» (Ματθ. 6.26).

φαζάνια: οι φασιανοί.

Advertisements

130 Σχόλια to “Η αθώα περιστερά (χρονογράφημα του Κ. Βάρναλη)”

  1. Παναγιώτης Κ. said

    Ο σκληρός χειμώνας 1941-42…
    Πράγματι ο χειμώνας, επειδή είναι από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους, πρέπει να προσδιορίζεται με δύο διαδοχικές χρονιές. Διαφορετικά, προκύπτει ασάφεια.

  2. cronopiusa said

    το καημένο το περιστεράκι…

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια! Θα λείψω για μερικές ώρες.

    1: Έτσι είναι. Αλλά αν λείπει ο προσδιορισμός, εγώ θεωρώ ότι πρόκειται για το έτος της αρχής, δηλ. Χειμώνας του 41 = από Δεκ. 1941 έως Φεβ 1942

  4. Ωραίο! Θυμήθηκα κι ένα χρονογράφημα του Σταμ.Σταμ. με το αρραβωνιασμένο ζευγάρι που βλέπει τα πιτσούνια να φιλιούνται: εκείνη λιγώνεται από ρομαντισμό, εκείνος τα φαντάζεται μαγειρεμένα με μπιζέλια (διαλύεται κι ο αρραβώνας αν θυμάμαι καλά).
    Αναρωτιέμαι πότε να άρχισε η κυριαρχία της δεκοχτούρας στις πόλεις και η έκλειψη των περιστεριών.

  5. Γς said

    2:

    Με πρόλαβες!

    Κι ετοίμαζα κι εγώ ένα τέτοιο μπουκετάκι από παλόμες.

    Ασ είναι. Σαν να τα πόσταρα εγώ.

  6. cronopiusa said

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Εδώ και μερικά χρόνια έχει αυξηθεί σημαντικά ο πληθυσμός των περιστεριών και επειδή βρομίζουν τις βεράντες και άλλα σημεία των σπιτιών, είναι ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο είναι και δυσεπίλυτο.
    Υπάρχουν κάποιοι, ανόητοι κτγμ, που τα ταΐζουν.
    Προφανώς, δεν έχουν ενδιαφέρον οι άνθρωποι να τα κυνηγήσουν και γιαυτό πολλαπλασιάζονται.
    Μου πρόσφεραν κάποτε εκτρεφόμενα. Τα μαγείρεψα και δεν μου βγήκε κάποιος … ενθουσιασμός.!
    Δεν είμαι βέβαιος ότι θα είχα την ίδια άποψη αν ζούσα στην ζοφερή εκείνη εποχή.:)

  8. Γς said

    Κι όταν η παλόμα γίνεται νομόρ

  9. Γς said

    Ε, όχι και να βάλουν ΕΝΦΙΑ και στα περιστέρια!

  10. cronopiusa said

    Κρίση, ρήξη, αδιέξοδο και χάος

    Οξύνεται η σύγκρουση μπροστά στην εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης
    Ορισμένα σημεία από τις τοποθετήσεις του ΚΚ Βενεζουέλας

  11. Γς said

    Κι όταν χρειάστηκα ένα περιστέρι για να εξηγήσω το δίλημμα του φυλακισμένου:

    Το δίλημμα του φυλακισμένου είναι το κλασσικό παράδειγμα για τη μελέτη της μπλόφας.

    Στη Γενετική της Συμπεριφοράς είναι το πρώτο βήμα της θεωρητικής μελέτης δύο χαρακτήρων: Ενός μπλοφατζή, που είναι άρπαγας αλλά παριστάνει τον συνεργάσιμο και ενός αφελή συνεργάσιμου..

    Η ιδέα είναι ότι αν δύο συνεργάσιμοι διεκδικήσουν μια μονάδα τροφής θα την μοιραστούν δίκαια. Αν όμως ένας από τους δύο μπλοφάρει θα βουτήξει τελικά όλη την τροφή και ο αφελής θα πάρει ένα ωραίο μηδέν.

    Αν όμως και οι δύο μπλοφάρουν τότε γίνονται περίεργα πράγματα. Συνήθως το κέρδος τους είναι λιγότερο από το μισό για τον καθένα, αλλά και αρνητικό πολλές φορές αν συνυπολογιστούν τα μπουνίδια και οι τραυματισμοί.

    Μπορεί όμως να είναι απλώς μηδενικό το κέρδος τους.

    Προσπαθούσα κάποτε να φέρω ένα παράδειγμα γι αυτήν την περίπτωση και επειδή δεν με καταλάβαιναν είπα την ιστοριούλα μου:

    Ηταν ο Αντρέας κι ο Λαλής, αλάνια πρώτης που δεν είχαν αφήσει καμιά σκανδαλιά που δεν είχαν κανει.
    Εκείνη την ημέρα είχαν σκοτώσει ένα αγριοπερίστερο στα νταμάρια του Βύρωνα και παρακάλεσαν τη μάνα μου να τους το τηγανίσει.

    Ετσι κι έγινε και τους το βάζει σε ένα πιάτο σ ένα τραπέζι στον κήπο για να το φάνε, τα παλιόμουτρα, οι άρπαγες…

    Τους θυμάμαι να κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλον και να παριστάνουν τους αγαθούς συνδαιτυμόνες, όταν ξαφνικά ο Λαλής με ένα φτου-φτου-φτου απέκλεισε τον άλλο από κάθε βλέψη επί του πινακίου.

    Ελα όμως που κι ο Αντρέας ανταπέδωσε αμέσως τα πυρά με ένα εξ ίσου βροντερό φτου-φτου-φτου.

    Κι έλαβον οι δυο μπλοφατζήδες από ένα καθαρό μηδενικό έκαστος.

    Πήρα την κιμωλία και έβαλα αυτή την τιμή στην ανάλογη στήλη και γραμμή της μήτρας των κουόπερέϊσον και τσίτιν’.

    Και συμφώνησαν.

  12. cronopiusa said

    ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
    Οξύνεται η σύγκρουση μπροστά στην εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης
    Ορισμένα σημεία από τις τοποθετήσεις του ΚΚ Βενεζουέλας

  13. Γιάννης Κουβάτσος said

    Περιστέρια: τα πουλιά που λατρεύουμε να μισούμε. 😊
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://provocateur.gr/out-about/14292/na-giati-ta-peristeria-einai-pontikia-me-ftera&ved=0ahUKEwitlJTNwrDVAhVG8RQKHYsZC44QFgiYAjAj&usg=AFQjCNEsXn993hjCW-nnnpIQOo1Pwui7eA

  14. Γς said

    10:

    Τους έχει πάρει ο διάολος όλους εκεί κάτω

  15. Γς said

    Το περιστέρι αλλά κι ο Τζιτζιφρίγκος την εποχή εκείνη.

  16. dryhammer said

    Καλημέρα.

    Ο χειμώνας του ’41 – 42 ήταν (μού ‘λεγε η μάνα μου) πολύ σκληρός, επειδή τον προηγούμενο, του ’40- 41, οι άντρες έλειπαν στο μέτωπο και δέν έσπειραν τίποτα, παρα κάτι ελάχιστα οι γυναίκες. Τα όποια αποθέματα, ιδιωτικά και κρατικά είχαν εξαντληθεί (όσοι καβάντζωσαν τα κάναν μαύρη αγορά) κι επακολούθησε σιτοδεία. Επιπλέον ήταν κι από τους πιο κρύους μετά από πολλά χρόνια (στη Χίο έριξε πολύ χιόνι πράγμα σπάνιο για -το- νησί) κι αυτό ξέκανε τον ήδη εξαντλημένο κόσμο. Ο επόμενος ’42-43 ήταν καλύτερος γιατί έσπειραν κανονικά και το χιόνι έκανε και καλό στα σπαρτά.

    Τα περιστέρια που έχουν μεγαλώσει, έχουν σκληρό κρέας επειδή έχουν πετάξει κι οι μύες έσφιξαν και θένε σίτεμα κι άλλες πατέντες όπως κάνουν με τα κυνήγια.

    ————–
    4. Γεγονός.
    Δύο αδέρφια, ιδιοκτήτες εστιατόριου κι ο μάγειράς τους, πήγαιναν άνοιξη με το αυτοκίνητο κάπου στη Βόρεια Χίο. Στή διαδρομή, συναντούν στην πλαγιά δίπλα στο δρόμο, ένα κοπάδι κατσίκες που βόσκανε, μαζί με μικρά.
    Λέει ο ένας αδερφός στον άλλο: «Κοίτα το κατσικάκι όμορφο πού ‘ναι…» καθώς πηδούσε από βραχάκι σε βραχάκι.
    Κι ο μάγειρας από το πίσω κάθισμα: «Λουκούμι !»

  17. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    …Το λάστιχο το έχει διαρκώς στην τσέπη…

    Για να πάρουν μιά ιδέα οι νεώτεροι και να θυμηθούν τα λυκόπουλα…
    Σωζόμενο ενθύμιο (ακόμα λειτουργικό !!), του 1960-1961, ιδιοκατασκευή, αγριελιά 🙂

  18. Γς said

    15:

    >Το περιστέρι αλλά κι ο Τζιτζιφρίγκος την εποχή εκείνη.

    Κι ο Τζιτζιφρίγκος τη γλίτωσε. Οχι όμως κι ο Φλόξ!

  19. cronopiusa said

    Άσπρο περιστέρι
    πάρε τα όνειρά μου
    κι άμε στην ευχή.

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    – Για ποιον σκληρό χειμώνα μιλάνε οι λαϊκιστές; ρώτησε ο Γερμανός στρατιωτικός διοικητής Αθηνών τον δημοσιογράφο του Βλήματος Κίτρινο Φεϊκίδη, στο πλαίσιο συνέντευξης με τίτλο «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας». Γιατί τέτοια ψέματα; συνέχισε ο διοικητής. Πηγαίνετε σε μια οποιαδήποτε ταβέρνα της πόλης. Θα τη βρείτε κατάμεστη και θα ακούσετε τους χαμογελαστούς θαμώνες να συζητάνε για μερακλίδικους τρόπους μαγειρέματος των περιστεριών, κουτσοπίνοντας το αγνό κρασάκι τους. Γιατί όλα αυτά, κύριε Φεϊκίδη;

  21. dryhammer said

    17. Στη Χίο (α)σφεντόνα.

    Έχω μιά στην αποθήκη, κατασκευή ενός ξαδέρφου μου απο τά μέσα των ’60ς. Ίδια κατασκευή με της φωτό, ελιά, μόνο που το λάστιχο ήταν μαύρο, τετραγωνικής διατομής και το πετσί λίγο πιό φαρδύ.

  22. atheofobos said

    Η κοτσουλιά από περιστέρι στο βυσσινί CITROEN μου, μένοντας για μερικές μέρες χωρίς να πλυθεί, κατάφερε να ξεβάψει το χρώμα μέχρι το αστάρι της βαφής.

  23. Γς said

    17:

    Ολο με το λάστιχο στην τσέπη ήταν και έσπαγε τα τζάμια του κόσμου. Μέχρι που τον έκλεισαν στο τρελάδικο.

    Και παρά τις συνεχείς εξετάσεις, μπας και τον βγάλουν έξω, αυτός επέμενε:

    -Αμα με βγάλετε θα πάω να αγοράσω λάστιχο, να φτιάξω μια σφεντόνα να σπάω τζάμια!

    Την τελευταία φορά όμως,

    -Αμα με βγάλετε έξω θα πάω μια γκόμενα σε ξενοδοχείο.

    -Μπράβο! Και μετά;

    -Θα την βάλω στο κρεβάτι και θα της βγάλω την κιλότα.

    -Μπράβο! Και μετά;

    -Θα βγάλω το λάστιχο απ την κιλότα για να φτιάξω μια σφεντόνα να σπάω τζάμια!

  24. Γς said

    22:

    Ετσι είναι τα περιστέρια

  25. Γιάννης Ιατρού said

    21: Ξεροσφύρη καλημέρα,
    το τετράγωνο λάστιχο, το μαύρο (γιατί υπήρχε και καφέ, ιταλικό, καλύτερης ποιότητας 🙂 ) ήταν το κοινό.

    Μάλιστα, επειδή ούτε κατά διάνοια δεν μου έδιναν 50 λεπτά ή 1 δραχμή (δεν θυμάμαι πιά ακριβώς) για αγορά λάστιχου (τόσο έκανε αυτό το κοινό, το μαύρο, στο περίπτερο του «ανάπηρου» (έτσι το λέγανε το περίπτερο, 500 μ. μακρυά από το σπίτι), πήρα μιά μέρα τα ρέστα (από τάλιρο) για ένα θέλημα (μαϊντανό από τον μανάβη) και μη ξέροντας πόσο κάνει, πήγα και με «θάρρος» … ζήτησα για τις 3-4 δραχμές ρέστα λάστιχο. Παραξενεύτηκε ο περιπτεράς (…τόσο πολύ, τι θα το κάνεις ρε σύ, μου είπε…), αλλά μού ‘δωσε. Στη μάνα μου είπα ότι τα έχασα τα ρέστα, άκουσα βέβαια το εξάψαλμο κλπ., αλλά δεν υποψιάστηκε κάτι. Το μεσημέρι που γύρισε ο πατέρας μου (το τέρμα του λεωφορείου ήταν κοντά στο ανωτέρω περίπτερο τότε), κάτι του είπε ο περιπτεράς καλαμπουρίζοντας σχετικά με το συμβάν. Όταν έφτασε σπίτι ο πατέρας μου και το είπε στη μάνα μου, αμέσως εκείνη το συνδύασε με τα «χαμένα» ρέστα και «,,,εκλήθην εις απολογίαν». Ε, τα υπόλοιπα ευκόλως εννοούνται: Πρώτο πήγα πίσω το λάστιχο και έφερα τα χρήματα πίσω (εδώ να δείτε ντροπές και ξεφτίλες … στα υπόλοιπα αλάνια της παρέας 🙂 ), δεύτερον παρέδωσα την ημιτελή σφεντόνα (καλά,…λες και δεν μπορούσα να φτιάξω καινούργια… ) και τρίτον έφαγα και διάφορες άλλες τιμωρίες, εκτός από τον εξάψαλμο και τις νουθεσίες για το «ψέμα», την «υπεξαίρεση» κλπ.
    .
    Το «μακαρόνι» που βλέπεις, είναι δική μου πατέντα, το ανακάλυψα αργότερα, τυχαία στο φαρμακείο του πατέρα μου, προορίζονταν για τα στηθοσκόπια των γιατρών 🙂 ). Ήταν πολύ ανώτερο από το καφέ (ιταλικό) κι επιπλέον δεν κοβόταν (τα τετράγωνης διατομής βγάζανε γενικά σκασίματα στις ακμές κι εκεί ακριβώς κόβονταν…). Το πετσί είναι προσαρμοσμένο στα πυρομαχικά που διέθετε η περιοχή (κυρίως χαλίκι για μπετόν, Φ16 🙂 ).

  26. Γς said

    25:

    >στα πυρομαχικά που διέθετε η περιοχή (κυρίως χαλίκι για μπετόν, Φ16 🙂 ).

    F16;

  27. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα! Το ανέβασα και στην αρχική του μορφή να υπάρχει: LINK

    Σπάνια χρησιμοποιούμενη λέξη η «Με(ν)τζεσόλα»

    Σε ένα σατιρικό ποιηματάκι

    Στο Ιστορικό Λεξικό

  28. cronopiusa said

    U.S. oil refiners pare exposure to Venezuelan crude imports

    La oposición mantiene las protestas pese a una decaída jornada

  29. dryhammer said

    25. Υπήρχε και ένα γκριζογάλανο τετραγωνικό λάστιχο, πιο μαλακό, τέντωνε πιο πολύ αλλά χάλαγε πιό γρήγορα. Αυτό που έχεις είναι εκείνο πού σφίγγουν το μπράτσο για να πεταχτεί η φλέβα;

    27. Ο πατέρας μου ήταν παπουτσής (κάπου το ξανάπα νομίζω).

    Οι (δερμάτινες) σόλες στα καινούργια παπούτσια, πήγαιναν μέχρι πίσω και απο πάνω έμπαινε το τακούνι. Όταν επισκεύαζαν, άλλαζαν μόνο το τμήμα απο τη μύτη ως την αρχή της καμάρας, κι αυτό το κομμάτι ήταν η μισή σόλα, η μετζασόλα. (Πολλά στοιχεία της τσαγγαρικής ορολογίας είναι ιταλογενή). Το κομμάτι του τακουνιού που αλλαζόταν στην επισκευή ήταν ο φτερνίτης. Βέβαια πολλοί τά έλεγαν σόλες και τακούνια αντί του μετζασόλες και φτερνίτες, ιδίως τα τελευταία χρόνια.

  30. cronopiusa said

  31. Γιάννης Ιατρού said

    29α: dryhammer
    Σωστά, το θυμάμαι, ήρθε λίγο αργότερα, κι αυτό ιταλικό (το λέγανε). Έκανε για «διπλούρες» γιατί ήταν μαλακό(τερο) κι έτσι σε έπαιρνε ναι το βάλεις διπλό 🙂 .
    Όχι αυτό που σφίγγουν τα μπράτσα, το άλλο, αυτό που είχαν τα στηθοσκόπια των γιατρών.
    Αυτό για τα μπράτσα ήταν λίγο μεγαλύτερο σε διάμετρο και δεν έκανε 🙂
    Σήμερα θα είναι δύσκολο να το βρει κανείς, γιατί τα στηθοσκόπια έχουν ένα μαύρο σωληνάκι, που δεν έχει την απαιτούμενη ελαστικότητα. Πάντως έχω ακόμα 2-3 μέτρα (αεροστεγώς σε σιδερένιο κουτάκι με τάλκ 🙂 ), υπόλοιπο από το στοκ που είχα και πούλαγα με τον πόντο στους άλλους της παρέας (10 λεπτά, μια δεκάρα 🙂 , το εκατοστό).

  32. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Ἂν καὶ δὲν εἶμαι φίλος τῶν ἱπτάμενων θηραμάτων, νὰ τὰ τρώω δηλαδὴ, μιὰ φορὰ ποὺ ἔφαγα ἀγριοπερίστερα, μαγειρεμένα σὲ χύτρα ταχύτητας, ἦταν πολὺ τρυφερά. Ἴσως ἡ χύτρα νὰ «σπάει» τὴ σκληράδα τους.

  33. Γιάννης Ιατρού said

    32: Καλημέρα Δημήτρη,και που το ήξερες πως ήταν αγριο(-περίστερα) και δεν ήταν (αγριο-)πιτσουνάκια;; 🙂

  34. Γς said

    Δεν παίζεστε. Φεύγω

  35. Γιάννης Ιατρού said

    34: Γιατί ρε Γιάννο δεν παιζόμαστε;
    Που πάς; για μπανάκι;

  36. Γς said

    35:

    Εχω κάνει πάνω από δέκα σχόλια και κανείς δεν μου δίνει σημασία…

    Φεύγω σου λέω.

    Πάω να μελαγχολήσω

  37. Γιάννης Ιατρού said

    36: Ανάποδα το πήρες!
    π.χ. με τα #24 και με το F16 γέλασα, αλλά τι να σου απαντήσω;

  38. Γς said

    36:

    Melancholia, Από τον Βάγκνερ που λέγαμε στο τελευταίο νήμα.

    Από τον Τριστάνο και Ιζόλδη

  39. Γιάννης Ιατρού said

    37: Συνέχεια
    και τι να πεί η Κρόνη, πού ΄χει βάλει ένα σωρό ωραίες εικόνες και βιντεάκια κλπ., ε; Παραπονιάρη!

  40. Γς said

    30:

    Και με πήγε η Κρόνη πίσω. Στο 52. Το 1952!

    Που η Αθηνά είχε ένα ποίημα για ένα περιστέρι.

    Κρατούσε ένα περιστέρι, που το άφησε ελεύθερο στο τέλος.

    Και τα’ παιξε ο συμμαθητής της Γς.

    Τρίτη Δημοτικού.

    Οπως στην εικόνα της Κρόνη

    Και που νά, ναι τώρα;

  41. Γς said

    30, 40:

    Ναι, τέτοια ωραία μαγουλάκια είχε η Νανά.

    [Αθηνά, και χείρα κίνει; Δεν ντρέπεστε λέω εγώ]

  42. Γιάννης Ιατρού said

    4: Δύτα,
    οι δεκοχτούρες από τότε που έλειψαν τα γεράκια, μπούφοι 🙂 κουνάβια και οι άλλοι φυσικοί τους θαυμαστές… θα έλεγα.
    Α προπο, αποκτήσαμε δύο κουναβάκια στο ερημητήριο. Χθες το βράδυ έκαναν τις βόλτες τους και παίζανε

  43. Corto said

    Οι μετζεσόλες ευρύτερα γνωστές και από τον στίχο του Γ. Καμβύση στην ηχογράφηση του επιθεωρησιακού «ο τσακατσούκας» του 1931, με τον Π. Κυριακό:

    «Ήσουνα ξυπόλυτη με δίχως μετζεσόλες
    και τώρα που σε πήρα ‘γω θέλεις να τρως μπριτζόλες.»

  44. cronopiusa said

    36

    είμαι κολλημένη στο telesur

    Απειλές και σε γειτονικές χώρες από τις ΗΠΑ με στόχο την ανατροπή του Μαδούρο

  45. Corto said

    Χριστόφορος Περιστέρης, ο εκ Χίου ορμώμενος, κατά τον θρύλον

  46. cronopiusa said

    Colón, ¿qué hiciste?, ¿Por qué los descubriste?

  47. Corto said

    Ο Αρλεκίνος και η (αθώα;) Περιστέρα

  48. cronopiusa said

  49. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μόλις επιστρεψαμε από τΟΝ Περιστερα Ιεραπετρας. Φιλια απο το νοτο.
    https://www.google.gr/search?q=peristeras+ierapetra&prmd=imnv&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiM0qeniLHVAhXDnBoKHTQvAno4ChD8BQgHKAE&biw=1024&bih=552#imgrc=JbT1Y9GusuCymM:

  50. Mπούφος said

    Μα τι νόστιμη η σημερινή ανάρτηση!

    Πήρα ιδέες για περιστερομαγειρέματα, σε ώρα μεγάλης πείνας-ξου, ξορκισμένη με τον απήγανο, να Μην έρθει!. Προς το παρόν αρκούμαι σε ποιητικές θεάσεις της περιστεροζωής (τραγούδια, φωτό, πίνακες, βίντεα)!

    Τις μετζεσόλες τις άκουγα και από τους μεγάλους.
    Από τον Ξεροσφύρη έμαθα τις λεπτομέρειες για τα παπούτσια!

    Πάντως τα περιστέρια, ναι, όταν αρχίσουν και πετάνε, σκληραίνουν οι μύες τους. Λογικό. Γι αυτό ακούω ότι αν είναι να φας τον άμπακο έχοντας στην κατσαρόλα πτηνά, καλύτερα να προτιμήσεις πιτσουνάκια μέχρι 15-20 ημερών- εμένα …μπρρρ… καννιβαλικό μου ακούγεται αυτό, α πα πα, κτηνίατρέ μου, δεν πρόκειται να δοκιμάσω!:-(

  51. Γιάννης Ιατρού said

    44: Η ιστορία επαναλαμβάνεται Κρόνη ….

    49: Α, θά είχατε πάει στη Ψαροπούλα, κοντά στο Κουστουνάρι ε;
    Απίθανη η Ιεράπετρα, με τα φαράγγια της, του Σαρακίνα, του Ορεινού, του Χα και του Μυλωνά!

  52. dryhammer said

    50. Άμα ζορίσουνε πολύ τα πράματα

    https://www.otherside.gr/2010/02/o-sef-proteinei-gata-stifado/

    υπόψη οτι έχω τρείς γάτες μέσα στο σπίτι και κοιμώμαστε και οι πέντε παρέα στο κρεβάτι και 5 – 10 απόξω

  53. gpoint said

    Αγνοώντας αυτό το χρονογράφημα του Βάρναλη πριν από 7 χρόνια με το ξεκίνημα της κρίσης είχα γράψει ένα διηγηματάκι για το πως τρώγονται τα περιστέρια με πληρέστερες οδηγίες χρήσεως από αυτές που διάβασα έως τώρα (σφεντόνα, πφφφ, δολοφόνε, δαβιδιστή ! )

  54. Γιάννης Κουβάτσος said

    44. Τα πραξικοπήματα σήμερα γίνονται με οικονομική ασφυξία, ενορχηστρωμένες επιθέσεις από τα ιδιωτικά ΜΜΕ και κατσαρολάτες διαδηλώσεις.Τα ίδια θα είχαμε κι εδώ, αν το «Όχι» δεν γινόταν «Ναι». Τα κακά παιδιά πρέπει να τιμωρούνται.

  55. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    16 Έχει γράψει ο Μακριδάκης, αλλά θα το ξέρεις, το Ήλιος με δόντια για το πλοίο που έφερνε τρόφιμα στη Χιο

    17 Φονιά!

    20 🙂

    27 Ο παππούς μου την έλεγε, ακριβώς για το σκληρό κρέας

    44 Να μας ενημερώνεις

  56. Μαρία said

    Οδηγίες για τη σύλληψη και το μαγείρεμα των περιστεριών που περιφέρονται στον Άγνωστο Στρατιώτη έδινε κι ο Πλατής το ’83 στο «Κάμα τσούχτρα».
    Βλέπω οτι επανεκδόθηκε το 2004 http://www.biblionet.gr/author/4441/%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%94._%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%82

  57. Corto said

    Και αφού το ιστολόγιο πρωτίστως γλωσσολογεί, να σημειωθεί ότι το ιταλικό/ λατινικό colomba/ columba προέρχεται από το ελληνικό κόλυμβος, εκ του ρήματος κολυμβάω. Ο Αριστοφάνης αναφέρει πουλί «κολυμβίς».
    Βέβαια το περιστέρι δεν είναι υδρόβιο πτηνό, αλλά περιέργως έλαβε αυτήν την ονομασία στα λατινικά.

    https://en.wiktionary.org/wiki/columba#Latin

  58. dryhammer said

    55. To «Wiril». Πάνω στο λιμάνι, στον τοίχο του τελωνείου, έβαλαν και την πλάκα με τα ονόματα αυτών που σκοτώθηκαν απο το βομβαρδισμό του. Ο γλύπτης ήθελε να βάλει κάτω κάτω και τα ονόματα των δυό Γερμανών, αλλά δεν τον άφησαν…

  59. cronopiusa said

    Τούτη η Γη με τις βιολέτες τρώει τις φάπες σαν γκοφρέτες

  60. dryhammer said

    58. Λάθος μου, συγγνώμη, έχει το όνομα του αρμόδιου αξιωματικού. Νομίζω πως οι δυό φαντάροι δε γράφτηκαν.

  61. ΓιώργοςΜ said

    >μετζεσόλες
    Ο ορισμός από τομ πατέρα μου ήταν: Ένα κομμάτι δέρμα ή άλλο σκληρό υλικό (έως και χαρτόνι) που έμπαινε σαν πάτος στα τρύπια από τη χρήση παπούτσια για να μη μπαίνουν χώματα και λάσπες. Στην πολυτελή εκδοχή, τα κολλούσε ο τσαγκάρης εξασφαλίζοντας κάποια υποτυπώδη στεγανότητα. Στην οικονομική έκδοση, κομμάτια χαρτόνι, που αντικαθιστούνταν μετα από μερικές μέρες ή μετά από βροχή.

  62. cronopiusa said

  63. BLOG_OTI_NANAI said

    29 & 61: Ωραίες οι πληροφορίες για τις μετζεσόλες.

  64. 20,
    Ο δημοσιγράφος Κίτρινος Φεϊκίδης πρέπει να ήταν συγγενής του Νεόφυτου Πλαστήρα!

  65. sarant said

    58-60
    Ο Μακριδάκης λέει ότι δεν μπηκαν τα ονόματα των Γερμανών, αν θυμαμαι καλά

    62 Πήγαν μερικοί να ψηφίσουν

    64 Να τον πούμε και Φεϊκογλου, που υπάρχει (Φαϊκόγλου έστω)

  66. Μάντις said

    62 Γιώργο Μ. «Ένα κομμάτι δέρμα ή άλλο σκληρό υλικό (έως και χαρτόνι) που έμπαινε σαν πάτος στα τρύπια από τη χρήση παπούτσια για να μη μπαίνουν χώματα και λάσπες»

    Νόμιζα ότι αυτό ήταν το κάτυμμα.
    Και καμία σχέση με τον κατιμά

  67. 22,

  68. 65,
    😀 😀

  69. dryhammer said

    65. Εδώ http://www.istoria.gr/index.php?mod=articles&action=disArcArt&issue=119&id=1559 λέει το όνομα του αξιωματικού,

    το οποίο φαίνεται κάτω κάτω στην πλάκα.

    Ο Θανάσης ο Γεωργούλης που την σκάλισε, έλεγε για τα ονόματα των δυό Γερμανών φαντάρων.

  70. Kαλησπέρες said

    57 Corto
    Στα περιστέρια αρέσει πολύ το νερό. Αν τους βάλεις μια μπανιέρα στο κλουβί τους, τρελαίνονται για μπάνιο. Δεν ξέρουν όμως κολύμπι.

    Νικοκύρη, ευχαριστούμε για την ανάρτηση. Και όλα τα σχόλια τα βρήκα μπουκιά και συχώριο! 🙂

  71. sarant said

    69 Καλώς, δεκτό φυσικά. Τόσο πολλοί είχαν σκοτωθεί λοιπόν…

    70 Να και η υπεύθυνη του σημερινού άρθρου! 🙂

  72. καλησπέρες said

    71 Sarant 🙂

    Παρακολουθώ πάντα την αχτύπητη σελίδα, είτε φαίνομαι είτε όχι!

  73. Corto said

    70 (Καλησπέρες):

    Ευχαριστώ για την απόκριση!
    Άρα έχει κάποια λογική η ονομασία τους στα λατινικά.
    Πάντως από όσο κατάφερα να ψάξω, στα ελληνικά το πουλί κόλυμβος δεν ανήκει στα περιστέρια, αλλά στην υφομοταξία των νεορνίθων ή ορνιθουρωδών. Οι κόλυμβοι έχουν την κοινή ονομασία βουταναριές και τα πτηνά της ευρύτερης τάξη στην οποία ανήκουν (τα λεγόμενα κολυμβοειδή) ονομάζονται λαϊκότροπα βουτηχτάδες.

  74. Corto said

    Με αφορμή το χρονογράφημα του Βάρναλη αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τον εφιαλτικό χειμώνα του ’41- ’42 απαγορευόταν και το ψάρεμα. Στην Χίο για παράδειγμα, οι Γερμανοί ξαναεπέτρεψαν την αλιεία μόλις τον Μάρτη του ’43, και πάλι με αυστηρούς περιορισμούς, όπως διαβάζουμε στο παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο:

    http://www.ethnos.gr/themata/arthro/psarades_sta_xronia_tis_germanikis_katoxis-63546075/

  75. sarant said

    Χώρια που λεηλάτησαν αποθήκες τροφίμων κτλ για τις ανάγκες του στρατού τους.

  76. gpoint said

    Ασε που βυθίσθηκε και το κουρτουλούς…

  77. καλησπέρες said

    73 Corto

    «Οι κόλυμβοι έχουν την κοινή ονομασία βουταναριές»

    το βουταναριές που έγραψες μου θύμισε το «βούτες» για τις οποίες γράφει η Βίκι…

    » Η Βούτα (Ουτζίδικο, Ουτζίτικο, Ανεβατόριο, Στακωστάριο) είναι μια ράτσα περιστεριού που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, κατά τις περισσότερες ιστορικές αναφορές, μια και δεν υπάρχουν γραπτές αναφορές.

    Διασταύρωση πολλών διαφορετικών περιστεριών, όπως το Colombin (Columba Oenas), κάποια ντόπια περιστέρια της Θεσσαλίας, κάποια περιστέρια από την Ανατολή, που είχαν μεταφέρει στον Ελλαδικό χώρο οι Τούρκοι κατά τον μεσαίωνα, όπως και ράτσες της Ουκρανίας όπως το Rustand. Βούτες υπάρχουν σχεδόν σε όλο τον κόσμο σήμερα, χάριν στους Έλληνες μετανάστες λάτρεις της ράτσας.

    Χαρακτηριστικά, η βούτα είναι περιστέρι παράστασης, και όχι περιστέρι εκτροφής προς βρώσιν. Πετάει ψηλά πάνω από τον τόπο διαμονής της, μέχρι τα σύννεφα, και με την εντολή του περιστερά, εκτελεί κάθετη πτώση με ταχύτητες που φτάνουν τα 230 χιλ/ώρα, επιβραδύνοντας μερικά μετρά πριν την προσγείωση της. Το όλο θέαμα κόβει την ανάσα, και αυτό είναι που κάνει αυτή την ράτσα τόσο δημοφιλή».

    Ήθελα νά ‘ξερα, Πώς τις εκπαιδεύουνε τις βούτες οι περιστεράδες. Είναι συντεχνία οι περιστεράδες; Κρύβουνε μυστικά που τα πάνε από πατέρα σε γιο; Γνωρίζει κάποιος;

    Ελληνική πατέντα λέει η βούτα..χα! έτσι εξηγούνται πολλά για τη χρεοκοπία στην οποία μας βύθισαν οι κλεπτομανείς πολιτικοί μας.

    -Βούτα , βούτα , κ. βολευτά μου- να μη μείνει, χρηστός! να μη μείνει κολυμπηθρόξυλο!

  78. καλησπέρες said

    6 krono…

    To περιστέρι του Ζίσκιντ το βρήκα ελαφρώς βαρετό. «Το Άρωμα» όμως το βρήκα απίστευτο. Και η σχετική ταινία- ασύλληπτης ωραιότητος.

  79. Αγγελος said

    Τη μετζεσόλα μόνο ως έκφραση για το πολύ σκληρό κρέας την ήξερα, αν και υποπτευόμουν πως κάποια σχέση θα είχε με τη σόλα του παπουτσιού. Τώρα έμαθα και τι είναι κυριολεκτικά, αν και με δύο εκδοχές. Ευχαριστώ!
    Λάστιχο σφεντόνας (τεράγωνο, μαύρο) είδα για τελευταία φορά σε περίπτερο το 1983. Βλέπω όμως ότι μπορεί να βρει κανείς σήμερα στο Διαδίκτυο — όπως και τα πάντα, άλλωστε…

  80. Corto said

    77 (Καλησπέρες):

    «Ήθελα νά ‘ξερα, Πώς τις εκπαιδεύουνε τις βούτες οι περιστεράδες»

    Εδώ με τα ταχυδρομικά περιστέρια έγιναν ολόκληροι πόλεμοι. Και στην Ελληνική Επανάσταση χρησιμοποιήθηκαν:

    «Το κάστρο το στένεψαν και δεν µπορούσε ούτε να έµπη άνθρωπος, ούτε να ‘βγη. Πρώτα από τον πόλεµον των Μποστανιών εβήκαν και ήφεραν κ’ ένα περιστέρι από το κάστρο και το φορτώσαµεν γράµµατα και το πήρα µε καµπόσους και το πήγαµεν εις τους Τρεις-Πύργους και τ’ απολύσαµεν. ‘Οµως το σκότωσαν οι Τούρκοι και πήραν και τα γράµµατα και είδαν τι τους γράφαµεν των πολιορκηµένων. ‘Ηρθε προσκυνησµένος από τους Τούρκους Ρωµαίος και µας το είπε• και µας είπε και τον σκοτωµόν του πασσά• και περίτου από χίλιους-οχτακόσιους, µας είπε, ‘σ εκείνον τον πόλεµον, τον πρώτον, πληγωµένοι και σκοτωµένοι. Το ‘λεγαν και οι ίδιγοι Τούρκοι και το ίδιον µας είπαν και δια τα Μποστάνια, χίλιοι-διακόσοι.
    Αφού ήρθε ο πεζοδρόµος µε το περιστέρι, τα γράµµατα τα στείλαµεν εις την ∆ιοίκησιν και Καραϊσκάκη. Αφού είδε αυτά, πήρε κοντά-ως δυο-χιλιάδες ανθρώπους και ήρθε κ’ έπιασε το Τζερατζίνι ο Καραϊσκάκης. »

    Στρατηγού Μακρυγιάννη Απομνημονεύματα, βιβλίο Α’, κεφ.10

  81. cronopiusa said

    78
    κι εμένα, αν και To περιστέρι μου φάνηκε απίστευτα μοχθηρό με τα περιστεράκια

  82. cronopiusa said

    Venezuela. Dans les barrios de Caracas, l’espoir le dispute à la colère

  83. Corto said

    Εντυπωσιακή φωτογραφία: ταχυδρομικό περιστέρι αφήνεται να πετάξει σε αποστολή μέσα από τανκς, κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

    http://www.telegraph.co.uk/history/world-war-one/10566025/Honoured-the-WW1-pigeons-who-earned-their-wings.html

  84. cronopiusa said

  85. cronopiusa said

  86. sarant said

    83 Ωραία φωτογραφία!

  87. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    λυπούμαι, αλλά η επί 28ωρον επιδειχθείσα αγραμματοσύνη των χριστιανομπολσεβίκων αναγνωστών του παρόντος Ιστολογίου, με υποχρεώνει να λύσω και πάλιν την σιωπήν μου από το μακρυνόν Ιλλινόϊ…

    1) Ο μπολσεβίκος μεν, αρχαιογνώστης δε, Κώστας Βάρναλης, ασφαλώς εγνώριζε την προέλευσιν της ειρωνικής φράσεως «αθώα περιστερά», αλλά δεν ηδύνατο να την γράψη μεσούσης της Κατοχής, διότι υπήρχε κίνδυνος να επέμβη η πάντοτε ανέραστος Ορθόδοξος Εκκλησία και να ζητήση την απόλυσίν του από την «Πρωΐαν»: Η φράσις «κάμνει την αθώαν περιστεράν» εβγήκε από τους χωρικούς του Ρωμέικου που γνωρίζουν πόσον πορνικόν πτηνόν είναι το θηλυκό περιστέρι: Η περιστερά είναι το μόνον πτηνόν που βινείται («γαμιέται» εις τα ρωμέικα) όλον το έτος και γεννά νεοσσούς όλους τους μήνας του ενιαυτού. Αυτό, βεβαίως, το εγνώριζον οι σοφοί Αρχαίοι Έλληνες, διό και είχον ανακηρύξει την περιστεράν ως το πτηνόν της Θεάς του Έρωτος Αφροδίτης. Υπάρχει και η μνημειώδης φράσις του σχολιογράφου του Αισχύλου, που παραθέτω ολόκληρη:
    «πάντα τά όρνεα άπαξ τού έτους τίκτει, ή δέ περιστερά άεί• διό, άνάκειται τη Αφροδίτη. Περιστερά δέ είρηται ή περισσά έρώσα, πλεονάζοντος τού ταύ κατά τό μέσον.»

    2) Όπως βλέπετε, ο σχολιογράφος του Αισχύλου, εκτός από την πληροφορίαν που μάς δίδει διά την γονιμότητα και ερωτικήν διάθεσιν της περιστεράς εξαιτίας των οποίων αφιερώθηκε στην Αφροδίτη… («ανάκειται τη Αφροδίτη»), μάς αποκαλύπτει και την ετυμολογίαν της «περιστεράς» που ουδέποτε θα αποδεχθούν οι αποδομηταί της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, όπως ο φίλτατος κ. Σαραντάκος: «Περιστερά»= η περισσά ερώσα, τουτέστιν… η υπερβολικώς ερωτιάρα!!..

    3) Βεβαίως, η Ελληνική Μυθολογία έχει και άλλας εκδοχάς, διά το πώς η περιστερά έγινε το πτηνόν – σύμβολον της Θεάς του Έρωτος. ΙΔΟΥ η πλέον γνωστή εκδοχή, που αναφέρει ο Απολλόδωρος: «Η Περιστερά ήταν Νύμφη στην ακολουθία της Αφροδίτης. Η μεταμόρφωσή της ήταν η συνέπεια ενός παιχνιδιού της Αφροδίτης και του Έρωτα, στο οποίο ακάλεστη προσέτρεξε η Περιστερά. Μια μέρα Αφροδίτη και Έρωτας διασκέδαζαν μαζεύοντας λουλούδια, συναγωνίζονταν μάλιστα ποιος θα μαζέψει περισσότερα. Η θεά άφηνε τον Έρωτα να την περνά, όμως η Περιστερά έτρεξε να τη βοηθήσει, η Αφροδίτη νίκησε, ο Έρωτας εξοργίστηκε και μεταμόρφωσε τη Νύμφη σε περιστέρι. (Εικ. 942) Όμως η Αφροδίτη καθιέρωσε το περιστέρι σαν το αγαπημένο της πουλί. (Mythogr. Vat. 1.175, 2.3)[43]»

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  88. Πέπε said

    @4:
    > > Αναρωτιέμαι πότε να άρχισε η κυριαρχία της δεκοχτούρας στις πόλεις και η έκλειψη των περιστεριών.

    Η αίσθησή μου είναι ότι δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στην Αθήνα (αν δεν άλλαξε κάτι τα τελευταία δύο χρόνια, που λείπω και περνάω μεν κάθε τόσο αλλά όχι με πρώτη μου μέριμνα τη στατιστική για τα πουλιά) έχει κανονικά κι απ’ τα δύο, μόνο που οι 18ούρες είναι πιο χαριτωμένες ή έστω ανεκτές, ενώ τα περιστέρια έχουν γίνει, εδώ και πολλά χρόνια, ηλίθια, δυσκίνητα, θρασύτατα και απειράριθμα.

    Δεν ήταν πάντα έτσι. Ούτε είναι έτσι τα περιστέρια των χωριών, ας είναι κι αδέσποτα.

    Κάπως έχω την εντύπωση ότι είναι θέμα σκουπιδιών: κάποια στιγμή άρχισαν να αυξάνονται τα σκουπίδια, οπότε χόρταιναν οι γάτες, έπαψαν να κυνηγούν τα περιστέρια, κι αυτά υπερπολλαπλασιάστηκαν και εκφυλίστηκαν. Τώρα, γιατί δεν εκφυλίστηκαν οι 18ούρες, και φυσικά ούτε τα σπουργίτια που παραμένουν ωραία και έξυπνα και σβέλτα και αξιαγάπητα, …αυτό δεν το έχω εξηγήσει.

    Πάντως μικρός δε θυμάμαι να έβλεπα ποτέ π.χ. περιστέρι πατημένο από αυτοκίνητο. Είχαν αντανακλαστικά. Τώρα κάθονται να τα πατήσουν.

  89. Μαρία said

  90. Πέπε said

    Κάποια εποχή μια άδεια γλάστρα του μπαλκονιού μου άρχισε να γίνεται στέκι βρωμοπερίστερων. Τα έδιωχνα, γιατί και φασαρία κάνανε και κουτσουλούσαν το σύμπαν. Αλλά μιας και δεν ήμουν από πάνω τους 24/7, αυτά ξανάρχονταν.

    Όταν διαπίστωσα ότι έχουν αρχίσει να χτίζουν φωλιά μες στη γλάστρα, ήταν αργά. Είχα χάσει τη μάχη. Μπορεί να τα απεχθάνομαι, αλλά όχι μέχρι σημείου να μη σεβαστώ τη φωλιά τους. Χώρια που κάπου η όχι εντελώς πωρωμένη ψυχή μου συγκινήθηκε από την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν: «Φωνάζεις αλλά κατά βάθος είσαι καλός άνθρωπος, οπότε θα έρθουμε να μας φιλοξενήσεις και να μας προστατεύεις, εμάς και τα πουλιά μας.» Και να μην είσαι (καλός άνθρωπος), γίνεσαι. Οπότε υποχώρησα.

    Η φωλιά ήταν μια ανεπίτρεπτη προχειρότητα, ένα γυφταριό από τρία φύλλα και πέντε φτερά, ακουμπισμένα στο χώμα. Δε θα την είχα καν παρατηρήσει, αν δεν ήταν το αβγό, και μετά και το δεύτερο αβγό. Μείναν στα δύο. Τα κλωσσούσαν μερικές μέρες, θορυβώντας και χέζοντας ανελλιπώς. Εκτός από όλη τη γλάστρα και όλο το μπαλκόνι, είχαν χέσει και τ’ αυγά τους.

    Μετά βγήκαν τα πουλάκια. Άρχισαν τόσο νωρίς να ξύνονται, ώστε συμπεραίνω ότι πρέπει να είχαν ψύλλους από μέσα στ’ αβγό. Ότι η εμφάνισή τους ήταν σιχαμερή σαν σκουληκιού δεν μπορώ να τους το καταλογίσω, έτσι το θέλησε η φύση. Αλλά πάντως δε συνέβαλε και στο να τα δω με μεγαλύτερη συμπάθεια.

    Τα πουλάκια μεγάλωσαν. Άρχισαν να παίρνουν μορφή περιστεριού, δηλαδή να θορυβούν και να χέζουν το σύμπαν. Και από κάποια στιγμή και μετά άρχισαν και να φτερακάνε. Είναι κι αυτός ένας ενοχλητικός θόρυβος (η γλάστρα ήταν στο μπαλκόνι της κρεβατοκάμαρας), ακόμη και από τα μεγάλα περιστέρια, πόσο μάλλον από τα μικρά που το έκαναν πανικόβλητα, ενώ οι γονείς τους ήξεραν τουλάχιστον ότι άμα είσαι πουλί δε φοβάσαι τις πτώσεις και είχαν μια κάποια ηρεμία στις κινήσεις τους.

    Αλλά αυτή η πρόσθετη ενόχληση δημιουργούσε τουλάχιστον την προσμονή ότι όπου να ‘ναι θ’ ανοίξουν φτερό να ξεκουμπιστούν, κι αυτά και οι γέροι τους. Αμ δε! Σαν τυπικοί Έλληνες, έμειναν στη φωλιά μέχρι κάποιο στάδιο που πρέπει να αντιστοιχεί στα 30 ανθρώπινα χρόνια περίπου. Ή πάντως έτσι μου φάνηκε, αφού πλέον είχαν το μέγεθος και το φτέρωμα των γονέων αλλά κάθονταν ακόμα εκεί να τρώνε απ’ τα έτοιμα, να θορυβούν και να χέζουν.

    Κάποια στιγμή έδωσε ο θεός και ξεκουμπίστηκαν. Δεν περνάνε μερικές μέρες, και βρίσκω πάλι στη γλάστρα ένα-δυο φύλλα που δεν μπορεί να είχαν πέσει τυχαία από κανένα φυτό εκεί γύρω. Ως κατεχάρης πλέον, αναγνώρισα το αρχιτεκτονικό στυλ των βρωμοπερίστερων. Σαγηνευμένα από τα φιλόξενα και προσηνή αισθήματα που επέδειξα την πρώτη φορά, είχαν προφανώς αποφασίσει να χτίζουν εκεί τις φωλιές τους για πάντα, εμπιστευόμενα τα πουλιά τους στο σίγουρό μου έλεος.

    Έτσι και προλάβαιναν να γεννήσουν εκεί, θα ξαναϋποχωρούσα. Ήταν σημαντικό να τα διώξω εγκαίρως. Πέταξα τα τρία φύλλα (που ήταν μισή φωλιά, όπως ήξερα πλέον), σκάλισα και πότισα το ολόαδειο από φυτά χώμα, έστηνα καρτέρι να τα διώχνω στον πρώτο ήχο που άκουγα από την άλλη άκρη του σπιτιού. Γενικά έδωσα αγώνα, αλλά αυτή τη φορά νίκησα εγώ: το μήνυμα ότι δεν είστε ευπρόσδεκτα εδώ, βρωμιάρικα και τρισελεεινά πουλιά, πέρασε και έκτοτε εφαρμόζεται.

    Και το πέτυχα μόνο με τη δύναμη της πειθούς, χωρίς αγκαθωτά σύρματα ή άλλα αθέμιτα (βάρβαρα στην ουσία) μέσα.

  91. Πέπε said

    @90:
    Παρατηρώ ότι γράφω το αβγό μια με βήτα, μια με ύψιλον!
    Η προσωπική μου προτίμηση είναι «αβγό». Το «αυγό» θεωρήστε το ορθογραφικό λάθος.

  92. gpoint said

    # 91

    Ρε συ με υ να γράφεις τα κλούβια και με β τα φρέσκα για να μη μπερδεύεσαι !

  93. gpoint said

    # 88

    Δεν συμφωνώ.
    Νομίζω πως οι γάτες έχουν φλωρέψει από επιμειξίες με γάτες «ράτσας» κι έχουν χάσει το κυνηγιάρικο ένστικτό τους. Διότι που ακούστηκε μια γάτα σαλονιού όπως η Αγκύρας ή γραφείου όπως η Σιαμ να κυνηγά ποντίκια και κωλόπουλα ; Σ’ ε τρε μπανάλ, που λένε κι οι κυρίες των βορείων προαστίων.
    Αντίθετα η προηγούμενη γάτα μου και η τωρινή που γονιδιακώς βαστάνε μπάσταρδα από NFC παρ’όλη την αφθονία (και ποιότητα σαν πσαράς- τροφής που τους παρέχω ανεβαίνουν στην ταράτσα και κατεβάζουν κάθε τόσο ένα πουλί- πιο συχνά δεκαχτούρα από περιστέρι- από το οποίο μένουν μόνο τα πούπουλα, το ράμφος και τα πόδια τρώγονται κι αυτά !

    Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο πανέξυπνος τρόπος που κυνηγάνε : Πλησιάζει αθόρυβα από πίσω μέχρι τα 1-2 μέτρα κι εκεί σταματάνε και βγάζουν έναν περίεργο ‘ηχο ώστε το πουλί να γυρίσει και να τις δει. Τρομαγμένο στη θέα τους το πουλί θέλει να πετάξει αλλά δεν έχει όπισθεν οπότε πετώντας περνάει από πάνω τους και τα νορβηγάκια- πρωταθλητές το άλμα εις ύψος, ξεπερνάνε το μέτρο- πηδάνε και το νυχιάζουν.

  94. cronopiusa said

    http://www.telesurtv.net/el-canal/senal-en-vivo

    Καλή μας μέρα!

  95. spiral architect 🇰🇵 said

    Πρέπει να είχα αναφέρει ξανά, ότι ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου Kεν Λίβινγκστον είχε φέρει γεράκια για να φοβίσουν και να διώξουν τα περιστέρια από την πλατεία Τραφάλγκαρ.

    Livingstone sought to remove the pigeons from Trafalgar Square; he tried to evict seed sellers and introduced hawks to scare the pigeons off.

  96. cronopiusa said

  97. Παναγιώτης Κ. said

    Γλωσσολογικό ιστολόγιο είμαστε οπότε ας βάλουμε ένα σχετικό κουϊζάκι.
    Σε μια παράγραφο 25 λέξεων υπάρχουν τουλάχιστον δύο λέξεις που αρχίζουν από το ίδιο γράμμα. Γιατί συμβαίνει αυτό;

    (Η απάντηση στηρίζεται στην λεγόμενη «αρχή του περιστερώνα» (pigeonhole principle)).

  98. Παναγιώτης Κ. said

    Η αρχή του περιστερώνα διατυπώνεται ως εξής: Αν ν+1 περιστέρια καθίσουν σε ν φωλιές, τότε σε μια τουλάχιστον φωλιά θα καθίσουν 2 περιστέρια.

  99. Pedro Alvarez said

    97. Πολύ χρήσιμη αρχή η αρχή του Ντίριχλετ (ο εφευρέτης του Περιστερώνα ). Και με εφαρμογή όχι μόνο σε διακριτές ποσότητες αλλά και σε συνεχείς! (πολύ χρήσιμο αυτό)
    Ας βάλω ένα ακόμη ωραίο προβληματάκι, κατά τα φαινόμενα γεωμετρικό, που όμως λύνεται πολύ απλά και όμορφα με εφαρμογή του περιστερώνα:

    9 σημεία είναι τοποθετημένα στο εσωτερικό ενός τετραγώνου.
    Να αποδειχθει ότι υπάρχουν 3 σημεία, τέτοια ώστε το εμβαδόν του τριγώνου που σχηματίζουν να μην είναι μεγαλύτερο του 1/8 του εμβαδού του τετραγώνου.

  100. Pedro Alvarez said

    Γενικά οι ιδιότητες και η …»ψυχοσύνθεση» που αποδίδει διαχρονικά ο άνθρωπος στα άλλα πλάσματα της φύσης είναι κατα κανόνα λανθασμένη και κατά συνέπεια και οι αποδιδόμενοι συμβολισμοί ,τουλάχιστον συζητήσιμοι…
    Τ
    ο περιστέρι ας πούμε, παγκόσμιο (σχεδόν) σύμβολο) συμφιλίωσης και ειρήνης (χώρια το «άγιο πνεύμα» κ.λ.π.) είναι απ τα πιο μοβόρικα και επιθετικά πτηνά. Όταν μονομαχούν δυο περιστέρια ,το κάνουν συνήθως μέχρι θανάτου. Κι ο νικητής δεν σταματά να σφυροκοπά με το ράμφος-μετρονόμο του τον νικημένο,ώσπου ο τελευταίος να μεταβληθεί σε μια πολτοποιημένη αιματηρή μάζα…

  101. spiral architect 🇰🇵 said

    (Φρέσκες) Αθώες περιστερές:
    … η περίπτωση του ομίλου Θεοχαράκη είναι από τις λεγόμενες "ειδικές" καθώς το άνοιγμα της ανέρχεται σε 5 δισ. ευρω. –> Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη – Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη –> no taxation. 😉
    (suckers!)

  102. cronopiusa said

    έχω μαθημαγική «μπριτζόλα»

    Οι 25 λέξεις (περιστέρια) και 24 γράμματα (περιστεροφωλιες) του ελληνικού αλφάβητου.

    Στα ισπανικά το «σκονάκι» είναι «chuleta»

  103. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    94 Καράχος!

    102 Γιατί άραγε να το πούνε μπριζόλα;

  104. cronopiusa said

    γιατί το τρως όταν πλησιάζει ο επιτηρητής….

  105. Γς said

    104:

    -Κυρία, κυρία! Τρώγεται η λάμπα;

    Το γνωστό με τον Τοτό.

  106. καλημέρες said

    79 Άγγελέ μου
    Δυο είναι τα μεγάλα όνειρα της ζωής μου. Ένα να κυκλοφορώ με πατίνι και δεύτερον να χειρίζομαι σφεντόνα όπως ο προφητάναξ όταν ήταν τσομπάνος! Ευχαριστώ για πληροφορία!

    80 Corto
    Δεν θυμόμουν την αναφορά του Μακρυγιάννη σε περιστέρι! Μα να το σκοτώσουνε το ζωντανό, οι Τούρκοι, μάλλον θα κάνανε «μπαμ» τα γράμματα που κουβάλαγε, ενώ άν ήταν σήμερα; Αν το είχαν φορτώσει με ένα στικάκι; Πολύ καλύτερο!

    81 Κρόνη
    Θεωρώ τεράστιο μύθο τα περί αθωότητας και αγαθομάρας των περιστεριών. Μια χαρά επιθετικά είναι όταν χρειάζεται.

    83 Corto
    Έργο τέχνης η φωτό!
    88 Pepe
    Όπως τα είπες αδερφέ, μπουνταλοποιηθήκανε και τα περιστέρια, από την καλοπέραση των γατιών μάλλον (ύπουλες οι γάτες, αγαπητέ DRYHAM…)δεν υπάρχει σωτηρία…

    90 Pepe

    Είσαι καλός άνθρωπος και ακόμη καλύτερος αφηγητής περιστεροιστοριών, χάρηκα για τη γνωριμία μας και «να με συνχωρείτε κιόλας» (Μπούφος) που δεν το πρόσεξα νωρίτερα.

    92 Γουσούλι
    καλή η ορθογραφική συμβουλή, έως και τέλεια θα έλεγα.

    93 Gpoint
    Eίσαι γεννημένος δάσκαλος και ζωγράφος, το ξαναλέω. Πσαράς μέγας.

    95 Spiral…το είχα ακούσει και γω…Τα λατρεύω τα γεράκια και τους ιερακοτρόφους.

    98 Παναγιώτη «Αρχή περιστεριώνα» ! Δεν το είχα ξανακούσει. Εντυπωσιακό

    99 Pedro Alvarez

    Σοβαρά τώρα , υπάρχει εφευρέτης περιστεριώνα; Τον λένε και Ντιριχλεχλέτ; Διασκεδαστικό! 😉

    100 Petro Alvarez
    Συμφωνώ ότι τα περιστέρια όχι μόνο τον εισβολέα μπορούν να πολεμήσουν μέχρι θανάτου
    Αλλά μπορούν να θανατώσουν και τα ίδια τους τα ενήλικα τέκνα με τον αιματηρότερο τρόπο (αν δεν ξεκουμπιστούν εγκαίρως από τη φωλεά, έχω δει φάση)ακριβώς όπως οι αρχαίοι αυτοκράτορες ξέκαναν τα τέκνα τους ή τα τύφλωναν και δεν τα λυπούνταν. Έλεγαν στον εαυτόν τους ότι Πρέπει ανυπερθέτως να σκοτώσουν τα παιδιά τους προκειμένου να σώσουν το Κράτος το οποίο, μέσα στην αβυσσαλέα αλαζονεία που τους έδερνε , το ταύτιζαν με τον εαυτόν τους. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη!

    87 Κύριε αιμύλε Βάταλε
    μπορείτε να μου πείτε τι σημαίνει το ψευδωνυμάκι σας;
    Ευχαριστώ!;-)

  107. cronopiusa said

    106

    κανένα επιθετικό περιστεράκι δεν θα έκανε αυτό

  108. spiral architect 🇰🇵 said

    @106 (τέλος): Είσαι καινούργιος/α και δεν ξέρεις την προϊστορία. Μια εκδοχή είναι αυτή.

  109. καλημέρες said

    108 Spiral Architect

    Ελήφθη!

  110. dryhammer said

    71. 69. 65. 60. 58. Τελικά κάλα θυμώμουνα στο 58. Και ο Μακριδάκης είχε δίκιο! Πέρασα σήμερα έξω απο το Τελωνείο Χίου και η Στήλη και η επιγραφή πάνω της είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ απο αυτό που βρήκα και πόσταρα χτες, ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΓΕΡΜΑΝΟΥ KAI με άλλη σειρά στα ονόματα. Αυτή που βρίσκεις στο νέτι δεν ξέρω απο που είναι και πού βρέθηκε. Τη μόνη που βρήκα (γιατί δεν έχω δυνατότητα καταγραφής και αποστολής δικών μου) είναι απο Google earth κι άν δεν τήν κολλήσω από κάτω, θα την στείλω στο μέιλ του Νικοκύρη κι όποιος έχει γνωστό στη Χίο, ας τον τρέξει να βγάλει και να στείλει μια φωτο της στήλης.

  111. sarant said

    110 Στείλε μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu

  112. sarant said

    Αλλά τώρα που την είδα, δεν ξέρω αν φαίνονται τα ονόματα

  113. Η εκδοχή του Spiral είναι καινούργια. Η ευπρεπής εξήγηση ήταν ως τώρα ότι στα αρχαία θα πει ‘βραδύγλωσσος’, αφού έτσι λέει κάπου ο Αισχινης τον Δημοσθένη• οι κακές γλώσσες όμως λένε ότι σήμαινε και ‘κίναιδος’.

  114. dryhammer said

    112 Δεν φαίνονται, γι αυτό ζητώ βοήθεια στο 110. Εγώ δεν μπορώ να το κάνω

  115. Γιάννης Ιατρού said

    112/114: Αν υπάρχει πρόβλημα με τη φωτό, ρίξτε τη να δούμε τι μπορεί να γίνει 🙂

  116. Corto said

    Ένα ακόμα επιθεωρησιακό τραγούδι με τον Πέτρο Κυριακό, όπου αναφέρονται οι μετζεσόλες, από το ηχογραφημένο σκετς «Δολάριο» (1931). Ο ελληνοαμερικάνος μάγκας παραπονιέται:

    «Ρε δε θα ξαναπάω, μάγκες, στην Αθήνα,
    γιατί όταν πάτησα στον Πειραιά,
    οι συγγενείς μου που ψοφάγαν απ’ την πείνα
    όλοι δολάρια μου γυρεύαν δανεικά.

    Και μόλις άρχισα να λέω το ολ-ραϊτ,
    το σουρ, το γιες και το δατς ολ,
    μου δώσανε να πίνω ουίσκι μπλακ εντ γουάιτ,
    γυρεύαν να μου φάνε και τις μετζεσόλ»

    Δεν το βρίσκω στο youtube (παρά μόνο ένα απόσπασμά του). Όποιος μπορεί να το βρει, αν θέλει ας το αναρτήσει.

  117. καλημέρες said

    Ψάχνω να βρω στα αγγλικά «Τα φτερά της περιστεράς» του Χένρι Τζέιμς.
    Μπορεί να βοηθήσει κάποιος; πού μπορώ να το παραγγείλω;

    Διάβασα και το αυτοβιογραφικό του Τζον Λε Καρέ «Οι σήραγγες των περιστεριών» . Πράγματι, φίλε, Σκύλε, (πού εχάθη ο Σκύλος που το σύστησε κάποτε σε αυτή τη σελίδα) .
    Πολύ ενδιαφέρον. Η πικρία του πρώην κατάσκοπου, μετέπειτα διάσημου συγγραφέα, και νυν ανθρώπου στα τέλη του βίου του, που αισθάνεται παγιδευμένος στον κύκλο της Ειμαρμένης, φαίνεται στον πρόλογο.

  118. spiral architect 🇰🇵 said

    @117: Ιντερνετικά στο μαγαζί του Μπέζου και σε οποιαδήποτε μορφή, χάρτινη ή ηλεκτρονική.

  119. καλημέρες said

    118 Spiral
    Ξέρεις αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά;

  120. spiral architect 🇰🇵 said

    @119: Δεν το ξέρω, ούτε έχει περάσει απ’ τα χέρια μου, την ταινία σε σενάριο του βιβλίου είχα δει παλιά με την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ.

  121. Μάντις said

    120 Spiral
    Μήπως θυμάσαι τίτλο της ταινίας;

  122. spiral architect 🇰🇵 said

    @121: Τα φτερά της αγάπης.
    (το΄χε δείξει και παλιά η ΕΡΤ)

  123. Μάντις said

    122 Spiral
    ουάου! αμέτρητα- σαν εκατοντάδες περιστερήσια πούπουλα-, «ευχαριστώ!»:-)

  124. Μπούφος said

    123

    Σιγά τους ενθουσιασμούς, καλέ Μάντι, σιγά, καλέ μου σιγά, σιγά την άμαξαααα! (χικ! άντε γειά μας!)
    Είπαμε για το περιστέρι του Νώε; δεν το θυμούμαι. Για το περιστέρι στα χέρια του πάπα πριν λίγα χρόνια; Για το περιστέρι στο κεφάλι του Καρατζαφέρη; Για το περιστέρι που αμόληκε στα Θεοφάνεια ο γλυκούλης μου ο Αλέξης; είπαμε μια υπόθεση ότι τα περιστέρια είναι τα πουλιά της Αφροδίτης (πέραχ ιστάρ στα περσικά, ΔΕΝ ξέρω πώς γράφεται!). Τα είπαμε όλα αυτά; αν δεν τα είπαμε, τι είπαμε; είπαμε και ελαλήσαμεν, διότι η ζέστη, από Τρίτης πρωίας μέχρι νυκτός μεγαλύνεται, αμήν και βοήθειά μας πάντοτε αυτή η άγια σελίδα που όλα τα βρίσκει όλα τα μαχαιρώνει, να θυμηθώ να βάλω και το καρπουζι στο ψυγείο, δεν τρώγεται καλέ κρύο, όλο το ξεχνάς να το φροντίσεις ονειροπαρμένη Μάντι, μωρέ τι να πρωτοκάνω η μανικιουρίστρα, έλεος , μονάχα ο Γουσούλης θα με καταλαβαίνει; ! 🙂

  125. πέραχ ιστάρ είναι εβραϊκά, όχι περσικά — αν και βέβαια πέραχ σημαίνει λουλούδι και όχι πουλί και τo περιστέρι λέγεται ιωνά στα εβραϊκά. Κι ο προφήτης που ενέπνευσε τον Μποστ Περιστέρης λεγόταν.

  126. (117) Το κείμενο του μυθιστορήματος του Henry James «The Wings of the Dove» υπάρχει και δωρεάν στο Διαδίκτυο. Γούγλισε The Wings of the Dove pdf. Αν όμως υπάρχει στα ελληνικά δεν ξέρω.

  127. Αγγελος said

    Επειδή δεν βλέπω ν’ απαντάει κανείς στο κουίζ του Δον Πέδρο (ο ΝεοKid είναι προφανώς απασχολημένος), ιδού η απλούστατη λύση:
    Κόψτε το τετράγωνο σε τέσσερα ίσα τετράγωνα, εμβαδού 1/4 το καθένα. Βάσει της αρχής του περιστερεώνα, σε ένα τουλάχιστον από αυτά θα βρίσκονται τρία από τα 9 σημεία. Το τρίγωνο που θα σχηματίζεται από αυτά θα έχει εμβαδό το πολύ ½·¼ = 1/8. (Kάθε τρίγωνο που βρίσκεται μέσα σε τετράγωνο, ή γενικότερα σε παραλληλόγραμμο, έχει εμβαδό μικρότερο ή το πολύ ίσο με το εμβαδό του παραλληλογράμμου. Αυτό χρειάζεται απόδειξη, αλλά είναι εύκολη και δεν χρησιμοποιεί την αρχή του περιστερεώνα.)
    Οι μαθηματικοί, και υπάρχουν φαίνεται αρκετοί εδώ μέσα, θα έχουν ακουστά και την άλλη αρχή του Dirichlet, στη θεωρία των αρμονικών συναρτήσεων. Αλλά αυτό δεν εκλαϊκεύεται εύκολα· όσοι το ξέρουν, το ξέρουν, κι οι υπόλοιποι δεν το χρειάζονται.

  128. Αγγελος said

    «…εμβαδό μικρότερο ή το πολύ ίσο με το ΜΙΣΟεμβαδό του παραλληλογράμμου», φυσικά.

  129. Μπούφος said

    125 Άγγελος

    πέραχ είναι εβραϊκά και όχι περσικά, εντάξει, εντάξει γουατέβα (το λέω με προφορά το αγγλικό, χιχι..)πέραχ σημαίνει λουλούδι; τι τέλεια πληροφορία! Και δεν ήξερα ότι το ονομα του Ιωνά που τον έφαγε το κήτος και προέκυψε δυσπεψία μεγατόνων, ήταν περιστέρι. Καταπληκτικό!

    Αγγελε, καλέ! είπαμε και για την όμορφη Περιστέρα του γλυκούλη Αλέξη; Πραγματικά, πάρα πολύ την συμπαθώ αυτήν την κοπέλα. Και όμορφη και σοβαρή και ούτε κατά διάνοιαν ο παραμικρός ξιπασμός απάνω της. Πραγματικά για πρωθυπουργίνα, τη βρίσκω τέλεια! Αν ο Αλέξης ξεχάσει τι της οφείλει διότι θα του ξεσηκώσουν τα μυαλά, τίποτ’ άλλες βαλτές από σκοτεινά γραφεία, λάμιες, και την παρατήσει όπως ο Αντρέας τη Μαργαρίτα του, κακό τση κεφαλής του.

  130. cronopiusa said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: