Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Από τη γέφυρα

Posted by sarant στο 14 Αύγουστος, 2017


Το σημερινό άρθρο γράφεται, κατά κάποιο τρόπο, από τη γέφυρα. Όχι από τη γέφυρα της φωτογραφίας, παρόλο που αυτές τις μέρες τυχαίνει να την περνάω συχνά -με το αυτοκίνητο, διότι μάλλον δεν θα αξιωθώ να την πάω περπατώντας, αν και υπάρχει πρόβλεψη και για διέλευση πεζών.

Μάλιστα, για τους πεζούς το πέρασμα της γέφυρας είναι δωρεάν, όπως και για τους ποδηλάτες και τους μοτοσικλετιστές. Για τα αυτοκίνητα ομως υπάρχουν διόδια, και τσουχτερά.

Όχι, δεν είναι η γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου, παρόλο που της μοιάζει λίγο, αφού είναι κι οι δυο γέφυρες καλωδιωτές. Τούτη εδώ είναι παλιότερη -είναι η γέφυρα της Νορμανδίας, που περνάει πάνω από τις εκβολές του Σηκουάνα και ενώνει τη Χάβρη με το Ονφλέρ. Όταν χτίστηκε, το 1994, είχε το ρεκόρ της καλωδιωτής γέφυρας, με 2.200 μέτρα, αλλά το έχασε ακριβώς από τη γέφυρα του Ρίου, που έχει μήκος πάνω από 2.800 μ.

Δεν το έχω ψάξει αν η γέφυρα του Ρίου εχει ακόμα το ρεκόρ, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι στις γέφυρες πολλοί δεν μετράνε το συνολικό μήκος προκειμένου να ορίσουν το ρεκόρ αλλά το ενεργό μήκος, που είναι αρκετά μικρότερο. Αλλά ας επιστρέψουμε στη Νορμανδία.

Η γέφυρα λοιπόν της Νορμανδίας συντομεύει τη διαδρομή κατά 40 χιλιόμετρα σε σύγκριση με μια άλλη γέφυρα που είναι πιο πέρα και έχει διόδια 5.40 ευρώ για τα επιβατικά αυτοκίνητα. Το Ρίο πρέπει να έχει κάπου 13, υπερδιπλάσια, που γίνονται υπερπολλαπλάσια αν συγκρίνουμε με το επίπεδο των μισθών, αλλά η εναλλακτική στο Ρίο είναι να πάρεις το καράβι ενώ εδώ η εναλλακτική είναι εκείνη η άλλη γέφυρα που λέγαμε, της Τανκαρβίλ, που έχει κι αυτή διόδια, 2.60.

Αλλά όπως είπα και πριν, ο τίτλος δεν αναφέρεται (ή έστω δεν αναφέρεται μόνο) στη γέφυρα της Νορμανδίας αλλά και σε μια άλλη γέφυρα, μεταφορική. Μεταφορική όχι επειδή χρησιμεύει για να μεταφέρονται εμπορεύματα, αλλά επειδή χρησιμοποιείται με μεταφορική σημασία.

Η σημερινή μέρα είναι γέφυρα. Σήμερα έχουμε 14 Αυγούστου, Δευτέρα, μέρα εργάσιμη. Χτες ήταν Κυριακή, αργία. Αύριο είναι Δεκαπενταύγουστος, μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και αργία. Εγώ σήμερα πήρα άδεια από τη δουλειά μου, κι αυτη η μία μέρα άδεια ήρθε σαν γέφυρα πάνω από τις δυο αργίες και τις ένωσε, κι έτσι προέκυψε τετραήμερο.

Οπότε, τη σημερινή μέρα τη λέω «γέφυρα», το ίδιο και οι συνάδελφοί μου. Ωστόσο, αναρωτιέμαι αν τη λέμε έτσι μεταφράζοντας ασυναίσθητα τον γαλλικό όρο ή αν λέγεται και στην Ελλάδα αυτό.

Στα γαλλικά, η έκφραση faire le pont είναι εδραιωμένη και λεξικογραφημένη. Μεταφέρω από το ATILF, τον Θησαυρό της Γαλλικής Γλώσσας:

Faire le pont. Chômer un ou plusieurs jours ouvrables, situé(s) entre deux jours fériés (ou entre un jour férié et un week-end); avoir ce congé de quelques jours. Le 1er mai, c’était férié mais le 30 avril, c’était quoi? Rien! mais entre un dimanche et un jour férié, on fait le pont (J. FAIZANT ds Le Point, 7 mai 1984, no 607, p.68).

Ανάμεσα σε Κυριακή και σε αργία, κάνουμε γέφυρα λέει ο υπάλληλος.

Όταν είχαμε γράψει άρθρο για τη λέξη «γέφυρα», είχαμε σημειώσει καμποσες μεταφορικές σημασίες της λέξης, ας πούμε:

Μεταφορικά, η λέξη γέφυρα στα νεότερα χρόνια χρησιμοποιήθηκε για οτιδήποτε μοιάζει στη γέφυρα στη λειτουργία ή στη μορφή, κι έτσι έχουμε, ανάμεσα σε πολλά άλλα, τη γέφυρα του πλοίου (την υπερυψωμένη πλατφόρμα πάνω από το κατάστρωμα, απ’ όπου γίνεται η διακυβέρνηση του σκάφους), την οδοντική γέφυρα, τη γέφυρα στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο (ενδιάμεσο ανάμεσα σε δυο προγράμματα, που καλύπτεται από μουσική ή διαφημίσεις) ή τη γυμναστική άσκηση στην οποία το σώμα παίρνει το σχήμα γέφυρας -για να αναφέρω μόνο τις πιο κοινές χρήσεις.

Επίσης μεταφορικά γέφυρα λέγεται οτιδήποτε χρησιμεύει ως μέσο επικοινωνίας και επαφής, κι έτσι λέμε π.χ. ότι το Βυζάντιο στάθηκε γέφυρα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, ενώ συναφείς είναι και οι φράσεις «κόβω τις γέφυρες», όταν συνειδητά διακόπτουμε εντελώς τις σχέσεις και καταστρέφουμε κάθε σημείο επαφής και επικοινωνίας, και αντίθετα «στήνω/ρίχνω γέφυρες» όταν προσπαθούμε να αποκτήσουμε ή να αποκαταστήσουμε επαφές. Πριν από μερικές δεκαετίες, ο συντηρητικός πολιτικός Ευάγγελος Αβέρωφ είχε αποκτήσει το προσωνύμιο «γεφυροποιός» (ή και «Γεφύρωφ») επειδή είχε κάνει κάποιες κινήσεις προσέγγισης των ανθρώπων της δικτατορίας.

Τη γέφυρα των αργιών, που φτιάχνει τετραήμερα, δεν την είχα αναφέρει στο παλιό εκείνο άρθρο, ούτε στα σχόλια νομίζω να αναφέρθηκε, κάτι που αποτελεί μιαν ένδειξη πως η μεταφορική αυτή σημασία δεν έχει εδραιωθεί στα ελληνικά. Βέβαια, στην εποχή μας όπου πολύς κόσμος είναι στην ανεργία ή στην επισφάλεια, μόνο στον ευρύτερο δημόσιο τομέα θα χρησιμοποιείται η λέξη με αυτή τη σημασία, αν υπάρχει.

Αλλά αυτό θα μου το πείτε εσείς στα σχόλιά σας.

 

Advertisements

167 Σχόλια to “Από τη γέφυρα”

  1. Μπα, λεξικογραφημένη στα γαλλικά; Ώστε δεν «συμβαίνει μόνο στο Ελλαδιστάν»;

    Μια και αναφέρθηκε Γαλλία και γέφυρα του Ρίου, στο τεχνικό μουσείο (αρ ζ-ε μετιέ) του Παρισιού υπάρχει ειδικό δωμάτιο για τη γέφυρά μας. Προφανώς κάποια γαλλική εταιρεία είχε βάλει το χέρι της.

  2. 1 Ναι βέβαια: Η γέφυρα σχεδιάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και κατασκευάστηκε από την ελληνογαλλική κοινοπραξία με επικεφαλή εταιρεία την Vinci, η οποία περιλαμβάνει επίσης και τις Ελληνικές εταιρείες Ελληνική Τεχνοδομική-ΤΕΒ, J&P-ΑΒΑΞ, Αθηνά, Προοδευτική και Παντεχνική. Η κοινοπραξία διαχειρίζεται τη γέφυρα μέσω της θυγατρικής της εταιρείας ΓΕΦΥΡΑ ή ΓαλλοΕλληνικός Φορέας Υπερθαλάσσιας ζεύξης Ρίου- Αντιρίου.

  3. Γς said

    Καλημέρα

    Κι αυτή η γέφυρες στην άλλη άκρη της Γαλλίας και των παιδικάτων μας, υμών των με των γαλλκών και κλειδοκυμβάλων μεγαλωμένων

    Sur le pont d’Avignon

    On y danse, tous en rond

  4. Pedro Alvarez said

    2. «Προφανώς κάποια γαλλική εταιρεία είχε βάλει το χέρι της.»
    Πολλά χέρια. 🙂 H Vinci είναι η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία στον κόσμο. 180,000 νοματαίους απασχολεί. Βίβ Λα Φρώνς!

  5. Γς said

    Είναι κι η Pont Neuf.

    [Νάιν; Δερ ιζ νο μπριτζ νάιν μεσιέ].

    Ντάξει κι η Quai des Orfèvres

  6. Pedro Alvarez said

    Nικοκύρη, γράψε όμως τι είναι το «ενεργό μήκος». Δεν είναι όλοι ινζενιέρ ισί! 🙂
    Είναι λοιπόν, για μια καλωδιωτή γέφυρα, το μέγιστο άνοιγμα από πυλώνα σε πυλώνα . Με βάση αυτό το κριτήριο το Ρίο-Αντίριο δεν είναι από τις πολύ μεγάλες παγκοσμίως. Περίπου 500 μ. Κάπου νο. 35-40 στον κόσμο. Πρώτη είναι μια στη Ρωσία, νομίζω.

  7. LandS said

    3. Από τα τραγούδια για γέφυρες αυτό μου αρέσει περισσότερο https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&ved=0ahUKEwjIs8aBldbVAhUrL8AKHWvZA9sQyCkIKDAA&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DGYKJuDxYr3I&usg=AFQjCNFQHj6KNRRS3mLPZ2Vz37Hxm0nlsA

  8. LandS said

  9. spiral architect 🇰🇵 said

    […] Εγώ σήμερα πήρα άδεια από τη δουλειά μου, κι αυτη η μία μέρα άδεια ήρθε σαν γέφυρα πάνω από τις δυο αργίες και τις ένωσε, κι έτσι προέκυψε τετραήμερο. […]
    Να και τα τετραήμερα της Εσπερίας!
    Καλά να περάσεις-ουμε. 🙂

  10. Γς said

    Τη γενιά κι δική μας που τα πρώτα της ακούσματα ήταν οι δοκιμές των σειρήνων. Τα αεροπλάνα που βλέπαμε πιτσιρικάδες, που καμιά φορά ρίχνανε και προκηρύξεις προς ενημέρωση του πληθυσμού (και χαρά εμείς να τρέχουμε και να τις μαζεύουμε μία μία).

    Ηταν και οι αφηγήσεις για τον τόσο κοντινό πόλεμο. Για τα Αγγλικά αεροπλάνα που ανεβοκατέβαιναν στο Χασάνι το ένα πίσω από το άλλο το Δεκέμβρη του 44.

    Και ήταν και τα πρώτο μας ‘σινεμά’: Μαζευόταν όλος ο κόσμος σε μια αλάνα εκεί που είναι σήμερα είναι το Δημαρχείο Υμηττού. Οι μεγάλοι κουβαλούσαν και την καρέκλα τους, εμείς κατάχαμα. Δυό τρείς (ποός ξέρει από ποια υπηρεσία ενημέρωσης) στήνανε μια οθόνη, μεγάφωνα και βάζαν σε μια μηχανή προβολής τις μπομπίνες.

    ‘Το γεφύρωμα της Χρυσής Gate’ ήταν το πρώτο ‘έργο’ που είδα. Και που να ήξερα το νήπιο ότι θα πέρναγα στο Σαν Φραντσίσκο τη γέφυρα τόσες φορές στη ζωή μου.

    Η ‘αερογέφυρα του Βερολίνου’ ήταν το άλλο (επίκαιρα γιατί ήταν σε εξέλιξη) που έδειχναν τις ντακότες των καλών Αμερικάνων να πηγαινοέρχονται σε ένα αεροδρόμιο μεταφέροντας τα πάντα για να σώσουν τον κόσμο από τους κακούς κουμμουνιστές. Και να λοιπόν που έπεσα πάνω KAI σ αυτό το αεροδρόμιο που τόσο με είχε εντυπωσιάσει.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3790.html

  11. Pedro Alvarez said

    Mα της Παναγίας είναι επίσημη αργία στην Εσπερία; Άλλο πάλι και τούτο… κι όμως είναι! Secular states σου λέει μετά…

  12. spiral architect 🇰🇵 said

    @1β:

    Μέτοχοι της ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε.
    Μέτοχος %
    VINCI CONCESSIONS 57,45%
    ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ 22,02%
    J & P AVAX 12,14%
    ΑΘΗΝΑ 8,39%
    ΣΥΝΟΛΟ 100%

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    6 Και γιατί είναι τόσο σημαντικό να έχει η γέφυρα μεγάλο ενεργό μήκος;

    11 Οι αργίες στη Γαλλογερμανία είναι θρησκευτικές

    12 Όπου concessions = παραχωρήσεις.

  14. cronopiusa said

  15. Pedro Alvarez said

    13. Eίναι σημαντικό με την έννοια ότι το μεγαλύτερο ενεργό μήκος είναι πιο δύσκολα επιτεύξιμο από μηχανική-στατική άποψη και -κατα κανόνα- οικονομικότερο . Φαντάσου ας πούμε το Ρίο -αντάιρο να είχε 10 πυλώνες ανά 100 μέτρα… κι ο μαστρο Μήτσος θα την έφτιαχνε. 🙂
    Having said that, ο σχεδιασμός μια τέτοιας γέφυρας βέβαι υποκειται σε πολλές παραμέτρους. Γεωλογικές, αιολικές, σεισμικές,… και δε συμμαζεύεται…

  16. Γς said

    Φτού!

    Τι μου έβγαλε ένα τεστ στο Fb:

    και μου απαντά η Αννα μας:

    Anna Silia: Αμάν βρε John. Έπρεπε να διαλέξεις άλλο τεστ. πχ ποιες fb-΄φίλες είναι ερωτευμένες μαζί σου, ή ποιο ήταν το πιο τέλειο σεξ στη ζωή σου…
    Τί πήγες και διάλεξες αυτό… Ξέχνα το !

  17. Pedro Alvarez said

    15. 13. Και να διορθώσω τον «ορισμό» μου γαι το ενεργό μήκος. Είναι το μεγίστου μήκους αναρτώμενο τμήμα της γέφυρας. Ότι πάνεται κάτω από τα καλώδια του πυλώνα δηλαδή. (Συνήθως -όπως και στο Ρίο-Αντίριο- αυτό το μήκος ταυτίζεται με το μέγιστο άνοιγμα από πυλώνα σε πυλώνα, αλλά όχι πάντα).

  18. spiral architect 🇰🇵 said

    Οι Γάλλοι είναι ικανότατοι γεφυράδες, οπότε η Vinci παίζει χωρίς αντίπαλο σε διεθνείς διαγωνισμούς κατασκευών (τώρα πια και παραχωρήσεων)
    Άλλωστε έχουν και ελίτ Πολυτεχνική Σχολή που διαφημίζεται δεόντως.

  19. Κουτρούφι said

    Όρος στην Ανόργανη Χημεία: bridging ligand: https://en.wikipedia.org/wiki/Bridging_ligand
    Στα ελληνικά, το ligand έχει μεταφραστεί «υποκαταστάτης».

  20. Ανδρέας Τ said

    Και μια και μιλάμε για γεφύρια και γεφυροποιούς ας μη ξεχάσουμε τον τίτλο του Pontifex maximus που είχαν οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες. Γεφυροποιοί με το υπερπέραν.

  21. Γέφυρα ονόμαζε ο …Ρασπούτιν το «πρόγραμμα» …κατρακύλας της Χώρας, στο πρώτο 6/μηνο του 2015

  22. cronopiusa said

  23. cronopiusa said

    Γς

  24. Αν είναι να πούμε για γεφυροποιούς, να πούμε και για τον Αβέρωφ.

  25. Γς said

    Είναι κι αυτή η γέφυρα του Μόσνταρ [και του Δύτου]

    https://dytistonniptiron.wordpress.com/

  26. Γς said

    η γέφυρα του Μόσταρ !

  27. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Δε νομίζω ότι χρησιμοποείται αυτή η έκφραση στην Ελλάδα, δεν έχω ακούσει κανένανα να ττη χρησιμοποιεί. Τη γέφυρα με την έννοια αυτή την έμαθα στο Βέλγιο το 1987, στο σχολείο που μάθαινα γαλλικά, καθώς η εθνική γιορτή των Βέλγων (κάπου τον Ιούλιο αλλά δε θυμάμαι ακριβή ημερομηνία) έπεφτε εκείνη τη χρονιά Τρίτη. Λέγεται επίσης και στα ιταλικά. Οι Έλληνες φοιτητές κατά κανόνα δεν το μεταφράζαμε, λέγαμε θά κάνουμε πόν-τε.

    Και μια και μιλάμε για γέφυρα να πούμε και τη γέφυρα που κάνει το αλλεργιογόνο επίτοπο ανάμεσα σε δύο IgE που είναι συνδεδεμένες σε υποδοχείς της κυτταρικής μεμβράνης των ηωσινοφίλων κι είναι η αιτία που ενεργοποιεί την αλλεργική αντίδραση καθώς τα κύτταρα μετά από αυτή τη σύνδεση απελευθερώνουν μεγάλη ποσότητα ισταμίνης ύστερα από μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων. Οι καθηγητές μου στην Ιταλία απέφευγαν, δεν ξέρω γιατί, την ιταλική λέξη και χρησιμοποιούσαν την αγγλική bridge. Στην ελληνική βιβλιογραφία πάντως ο όρος είναι μεταφρασμένος

  28. spiral architect 🇰🇵 said

    Το καμάρι των Γάλλων στις γέφυρες είναι η (τρομακτική για υψοφοβικούς) γέφυρα του Μιγιό

  29. Γς said

    24:

    Μα είπαμε στο κείμενο!

    Ας πουμε και τούτο Δύτα [με τη γέφυρά σου]

    Ηταν η εποχή (πριν τη Χούντα) που στηνόντουσαν πολιτικές συζητήσεις μεταξύ φοιτητοπατέρων, όχι κατά ανάγκη της ίδιας παράταξης, με σκοπό την άγρα νέων μελών, ιδίως επαρχιοτάκια, που τότε είχαν και μαύρα μεσάνυχτα από πολιτική.

    Μίλαγαν λοιπόν δύο και καθόταν το πρωτοετάκι και τους άκουγε με προσοχή. Η συζήτηση ήταν για τις συμφωνίες της Ζυρίχης-Λονδίνου. Και δώστου ο Μακάριος που είπε τούτο και ο Αβέρωφ που έκανε το άλλο.

    -Αντε ρε σταματήστε το θέατρο! Πάρε δρόμο και συ που τους ακούς μ ανοιχτό το στόμα.

    -Γιατί; Με ενδιαφέρουν αυτά.

    -Τι ξέρεις ρε; Ξέρεις τι ήταν τότε ο Αβέρωφ; Τι ξέρεις απ τον Αβέρωφ;

    -Τον Αβέρωφ δεν ξέρω που είναι αραγμένος [τότε] στο Πόρο;

  30. cronopiusa said

  31. Μερσί Γς 🙂

  32. 24, 29 Ωχ, στραβομάρα!

  33. Γς said

    Και αν σας έλεγε κάποιος ότι κατάπιε μια γέφυρα;

  34. atheofobos said

    Μιας και σήμερα ο λόγος είναι για γέφυρες στο παρελθόν έχω γράψει και εγώ δύο ποστ σχετικά με αυτές.
    Το πρώτο ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ;
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2007/06/blog-post_14.html
    Εξηγεί με άκρως παραστατικό τρόπο την σχέση αυτή και το δεύτερο με αρκετά προσωπικά δεδομένα ενημερώνει για μια, άγνωστη σε πολλούς, γέφυρα στην Κρήτη.
    Η κ. ΑΘΕΟΦΟΒΟΥ ΚΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2010/02/blog-post.html

  35. cronopiusa said

  36. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Φεύγω για τη γέφυρα, τα λέμε το βράδυ!

    28 Εχω σχέδιο να την περάσω, το σκεφτόμουν και για τούτο το τετραήμερο αλλά είναι κάπως μακριά.

  37. to_plintirio said

    Να ρωτήσω κάτι άσχετο με γέφυρες, υπάρχει το ρήμα υποεκτιμώ με σημασία σαν αυτή του υποτιμώ;

  38. Γς said

    35:

    Τη Αρτας το γεφύρι ε;

    Και πηγαίνοντας στο Σούλι και στο χωριό του παππού τους με τα πιτσιρίκια μου περάσαμε από την Αρτα.

    Και βλέπει το γεφύρι της Αρτας μεσαίος μου κι έτσι μικροκαμωμένο που είναι δεν του γέμισε το μάτι. Αλλη η ιδέα είχε γι αυτό. Δεν είπε τίποτα όμως.

    Κι ο μεγάος που είναι γάτα, το κατάλαβε κι έτσι όπως συνεχίζαμε για Γιάννενα και πέσαμε πάνω σε μια μικρή νερολιμνούλα της βροχής του λέει:

    -Πως σου φαίνεται Νίκο η λίμνη των Ιωαννίνων;

  39. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    Να θυμηθούμε επίσης ότι τα χαρτονομίσματα του ευρώ φέρουν γέφυρες και πόρτες, τάχα μου ότι συμβολίζουν το άνοιγμα και την επικοινωνία μεταξύ κρατών και πολιτισμών. Είχα εξ αρχής πει ότι οι εικόνες αυτές θα έπρεπε να είναι αναπαραστάσεις αληθινών μνημείων κι όχι ψεύτικων. Διότι είναι ψεύτικα με τη γελοία δικαιολογία ότι δεν έφταναν τα χαρτονομίσματα κι ότι μεταγενέστερα μέλη θα αδικούνταν. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε μια μανιώδης προσπάθεια να καλύψουν το γεγονός ότι το ευρώ ήταν μια πολυεθνική συνεργασία, γι’αυτό αρχικά δεν ήθελαν πολλαπλές γραφές, ούτε όνομα προσαρμοσμένο σε κάθε γλώσσα. ‘Ηθελαν μόνο τη γραφή euro. Μετά υποχώρισαν και μας έκανα τη χάρη να το γράψουν κι ελληνικά, δέχτηκαν και τη διαφορετική προφορά από γλώσσα σε γλώσσα, έθεσαν όμως όρο να μην προσαρμοστεί στο κλιτικό σύστημα καμίας γλώσσας και να μη σχηματίζει πληθυντικό. Η Άγγλοι που δεν το υιοθέτησαν τους αγνόησαν επιδεικτικά, όμως όλοι οι άλλοι ακολούθησαν πιστά τις εντολές του Βερολίνου. Αλλά για να μην ξεφύγω από το θέμα επανέρχομαι. Η επιλογή επιννοημένων γεφυριών και πυλών ήταν μια ομολογία πως δεν επρόκειτο για κανενός είδους ανοίγματος και επικοινωνίας. Αν ήταν έτσι όχι μόνο δε θα έπρεπε να προσπαθήσουν να καλύψουν τις διαφορές μεταξύ πολιτισμών και γλωσσών αλλά θα έπρεπε να τις αναδείξουν. Αλλά η πολυεθνικότητα του ευρώ αντιμετωπίστηκε σαν κάτι για το οποίο έπρεπε να ντρεπόμαστε αντί να είμαστε περήφανοι. Κι έτσι έχουμε στην τσέπη μας κάτι καρακιτσάτα χαρτονομίσματα, πιο ξένα από τα ξένα, καθότι όλα τα ξένα νομίσματα κλίνονται στα ελληνικά και στις άλλες γλώσσες και σχηματίζουν ομαλότατο πληθυντικό (το δολλάριο του δολλαρίου τα δολλάρια, το μάρκο του μάρκου τα μάρκα, η λίρα της λίρας οι λίρες, η στερλίνα της στερλίνας κοκ)

  40. Pedro Alvarez said

    Γέφυρες απεικονίζονται και πάνω στα ευρωχαρτονομίσματα. Γέφυρες φανταστικές (imaginary, not fantastic!) αλλά όχι μόνο ανύπαρκτες αλλά και αδύνατon να υπάρξουν μερικές… 🙂 Xαρακτηριστικότερη πατάτα η -ντεμέκ- Ποντ ντυ Γκαρ στο 5ευρω, που θα έκανε τους Ρωμαίους, τους μεγαλύτερους δασκάλους γεφυροποιίας στην Ευρώπη, να ανακράξουν με απόγνωση: Non omnia possumus omnes! (κουίζ: σε ποιο Αστερίξ συναντάται το ρητόν; 🙂 )

  41. Pedro Alvarez said

    39. Συμπέσαμε …

  42. spiral architect 🇰🇵 said

    Για τους σινεφίλ έχουμε τις γέφυρες του Μάντισον σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ με πρωταγωνιστές τον ίδιο και την Μέριλ Στριπ και την πολύ παλιότερη γέφυρα του ποταμού Κβάι με πρωταγωνιστή τον Άλεκ Γκίνες.

    @34β: Οι κρητικοί την ξέρουμε σαν γέφυρα της Αράδαινας. 😉

  43. Αρχιμήδης Αναγνώστου said

    40. Ταυτόχρονα γράφαμε Πέντρο Αλβάρεζ

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γοργοπόταμος /Αλαμάνα

  45. Γς said

    Και για το γεφύρι της Σαντορίνης.

    Εχει γεφύρι! Στο όνειρό μου.

    Θα ανεβαίναμε λέει στην Καλντέρα της Σαντορίνης. Ηταν ένα τεράστιο μανιτάρι. Στην αρχή ήταν το δρομάκι με τα γαϊδουράκια, όπως στην πραγματικότητα.

    Μετά όμως για να πάμε στην καλντέρα, ή καλύτερα στο χείλος της καλντέρας έπρεπε να περπατήσουμε πάνω σε μια μεγάλη στενή πέτρινη γέφυρα πολύ ψηλά από το έδαφος.

    Περπατούσαμε και προσπαθούσα να κάνω αστειάκια για να αντέξουμε τον πανικό που μας είχε καταλάβει.

    Τους έλεγα π.χ. τι ωραία που θα ήταν τούτη τι στιγμή να γίνει ένας σεισμούλης και να αρχίσει να κουνιέται η γέφυρα και τέτοια.
    Και κάποτε φτάσαμε. Και έπρεπε ένας ένας να μαγκωθεί έρποντας στα βράχια της καλντέρας. Με μεγάλη προσοχή γιατί γλιστρούσαν.\

    Αριστερά ήταν ο γκρεμός προς τη θάλασσα και δεξιά ο γκρεμός του ηφαίστειου. Δυο τρεις είχαν ήδη ανέβει στο πέτρινο αυτό δαχτυλίδι της καλντέρας τρέμοντας γραπωμένοι στα βράχια .

    Ακουσα μια να φωνάζει στο δικό της που ακόμα ήταν στη γέφυρα να μη ξεχάσει να του κάνει μια πίπα όταν με το καλό βρεθούν πάλι κάτω.
    Έβαλα τα δυνατά μου, με έσπρωξε η κυρά, με τράβηξαν κι οι από-πάνω και να ‘μαι κι εγώ καβάλα στην καλντέρα.

    Κι άρχισα να τρέμω περισσότερο σκεπτόμενος την επιστροφή. Με έπιασε και εκείνο το αίσθημα της ύψοφοβίας που δεν με αφήνει ούτε σε καρέκλα να ανέβω για να αλλάξω λάμπα.

    Στην καλντέρα λοιπόν απάνω και πως θα ξανακατέβω. Ε, σιγά μην κώλωνα:

    Πρόλαβα και ξύπνησα.

  46. Γς said

    Ηταν κι αυτή η γέφυρα

  47. cronopiusa said

  48. Pedro Alvarez said

    Στην πατρίδα μου κάνουμε κολπάκια στις γέφυρες (και στα γήπεδα…)

  49. Γς said

    Στην Ουιγουάρη;

  50. cronopiusa said

  51. Αγγελος said

    (45) Γς, μάλλον ονειρεύτηκες τη γέφυρα που οδηγεί στον μουσουλμανικό παράδεισο, οπότε καλώς δεν γύρισες πίσω. Ας ελπίσουμε ότι το όνειρό σου θ’αποδειχθεί εν (πολλώ) καιρώ προφητικό…

  52. spiral architect 🇰🇵 said

    @39, 40: 👍👍👍👍

  53. Γέφυρα, αν θυμάμαι καλά, υπάρχει και στον εγκέφαλο.

  54. Giannis Vassiliadis said

    «Γέφυρα» δεν το έχω ακούσει κι εγώ, αλλά για πολλούς σήμερα είναι «του Αγίου Ανάμεσα», μεγάλη η χάρη του!
    http://www.protagon.gr/epikairotita/ellada/vios-kai-imerai-tou-agiou-anamesa-7014000000

  55. agapanthos said

  56. (39) To ελληνικό «ευρώ» μπορεί να θεωρηθεί και αττικόκλιτο — αν και τότε η γενική πληθυντικού θα έπρεπε να είναι «των ευρών» :). Ο Μπαμπινιώτης συνέστησε, μεταξύ άλλων σ’ένα άρθρο του στο ΒΗΜΑ, να το λέμε παροξύτονα «εύρο» και να το κλίνουμε κανονικά, αλλά κάποτε που το γράψαμε έτσι σ’ένα έγγραφο του Συμβουλίου της ΕΕ μας ήρθε αγωνιώδες σήμα από τη Μόνιμη Αντιπροσωπία «Μη, προς Θεού! Τόσο αγώνα κάναμε για να γράφεται ΕΥΡΩ στα χαρτονομίσματα!»
    Πάντως αυτό που λέει ο ΑΑ είναι μόνον εν μέρει ακριβές. Όντως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα ήθελε να λέγεται euro, άκλιτο, σε όλες τις γλώσσες, αλλά τελικά όχι μόνο γράφεται ΕΥΡΩ ελληνικά και ЕВРО βουλγάρικα, ακόμα και πάνω στα χαρτονομίσματα, αλλά η Λετονία, η Ουγγαρία και η Μάλτα κατοχύρωσαν με δήλωση επισυνημμένη στη Συνθήκη της Λισαβόνας το δικαίωμά τους να το προσαρμόζουν στη δομή της γλώσσας τους — κι έτσι οι Λετονοί το λένε eiro.

  57. Γιάννης Ιατρού said

    34: Atheofobos
    Από καιρό ήθελα να στο πω, αλλά σήμερα, μιας και ποστάρισες, μια παρατήρηση για το μπλογκ σου:

    Έχεις βάλει επάνω δεξιά στον σύνδεσμο για το φατσοβιβλιο. Αλλά έλα ντε, που στο ίδιο μέρος και καλύπτει πλήρως τον αποκάτω σύνδεσμο που βγαίνει (για ‘κείνη την ενημέρωση για τα κούκις…). Έτσι δεν μπορείς να επιλέξεις το «ΈΓΙΝΕ».
    Θά ΄λεγα, βάλε την προτροπή γι;α το φβ λίγο πιο κάτω ή κανε τη μικρότερη, για να είναι επιλέξιμο το «ΈΓΙΝΕ».
    Φιλικά πάντα 🙂

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Ψηλά από τη γέφυρα» / Άρθουρ Μίλερ
    anchor text Ταινία και θεατρική παράσταση
    Οι Γέφυρες του Μάντισον (Ταινία)

    Το γεφύρι του Δρίνου
    http://greekfestival.gr/gr/events/view/nikita-milivogevits-2017

  59. to_plintirio said

  60. Pedis said

  61. 55 Με μεγάλη (και ευχάριστη) έκπληξη βλέπω ότι ένα από τα αγαπημένα μου τούρκικα τραγούδια έχει βγει και στα ελληνικά 🙂

  62. Γιάννης Ιατρού said

    Έχουμε και τις γέφυρες ανόρθωσης, στα ηλεκτρονικά

  63. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Τη γέφυρα του Αδάμ (στη Νότια Κίνα) την ανέφερε κανείς;

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για τη «γέφυρα της ομορφιάς», την πασαρέλα των καλλιστείων, είπαμε;
    Αβέβαιου ετύμου η γέφυρα, απ’ ό,τι καταλαβαίνω. Θυμάμαι τον καθηγητή της Φιλοσοφικής σχολής Ανδρέα Παναγόπουλο, μακαρίτη πια, να μας λέει, στο Μαράσλειο διδασκαλείο, ότι γέφυρα< γη+επί+ύδωρ. Μου άρεσε, αλλά δεν με έπεισε. Δεν άκουγα το ύδωρ, που σε άλλα σύνθετα ακούγεται (υδραγωγείο, ενυδρείο κλπ). Αργότερα είδα την εκδοχή γέφυρα<γη+φύρω=ανακατεύω χώμα με νερό. Α μπα, δεν πείθει. Αβέβαιη η ετυμολογία, λοιπόν.

  65. gpoint said

    Λογικά και το παίγνιον μπριτζ οφείλει την ονομασία του στον τρόπο εκτέλεσης τουπαιχνιδιού μετά την αγορά…

  66. 64 Για την ελληνική λέξη δεν ξέρω, αλλά με την (ατελέσφορη) σκέψη ότι μπορεί να βγήκε από κει η τούρκικη (köprü) βρήκα κάτι ενδιαφέρον για την τελευταία: προέρχεται από το παλαιοτουρκικό köprüg και ένα αντίστοιχο ρήμα που σημαίνει «φουσκώνω». Πιθανότατα γιατί αναφερόταν σε γέφυρες ποταμών φτιαγμένες από φουσκωμένα τουλούμια. Κάποιο ποτάμι, αν θυμάμαι καλά, είχε περάσει έτσι κι ο Μεγαλέξαντρος.
    http://www.nisanyansozluk.com/?k=k%C3%B6pr%C3%BC&x=0&y=0

  67. 65 Gpoint, από το προπέρσινο άρθρο:

    Το παιχνίδι με τα χαρτιά λέγεται επίσης μπριτζ, αλλά πρόκειται για παρετυμολογική προσαρμογή του ρωσικού μπιρίτς, που θα πει τελάλης -από εκεί ήρθε το παιχνίδι στην Πόλη και οι Άγγλοι και λοιποί δυτικοί το έμαθαν στην Πόλη και το παρετυμολόγησαν με τη γέφυρα του Γαλατά.

  68. https://en.wikipedia.org/wiki/Contract_bridge
    One theory is that the name bridge has its origins in the name of an earlier game. Bridge departed from whist with the creation of Biritch (or Russian Whist) in the 19th century, and evolved through the late 19th and early 20th centuries to form the present game. The word biritch itself is a spelling of the Russian word Бирюч (бирчий, бирич), an occupation of a diplomatic clerk or an announcer. However some experts think that the Russian origin of the game is a fallacy.[7]

    Another theory is that British soldiers invented the game bridge while serving in the Crimean War. The game «got its name from the Galata Bridge, a bridge spanning the Golden Horn and linking the old and new parts of European Istanbul, where they apparently crossed every day to go to a coffeehouse to play cards.»[8]

    […]
    According to the Oxford English Dictionary, Bridge is the English pronunciation of a game called Biritch, which was also known as Russian Whist.

    The oldest known Biritch rule book,[44] dated 1886, is Biritch, or Russian Whist by John Collinson. It and his subsequent letter to The Saturday Review dated May 28, 1906, document the origin of Biritch as being the Russian community in Istanbul.[45]

  69. Γιάννης Ιατρού said

    66: Δύτα,
    … Για την ελληνική λέξη δεν ξέρω..
    Ρίξε και καμιά ματιά εδώ …
    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0057:entry=ge/fura

  70. Δεν υπάρχει το faire le pont στα ελληνικά, από όσο γνωρίζω, και εγώ συχνά λέω «κάνουμε γεφύρι» και στην Ελλάδα κανείς δεν καταλαβαίνει 🙂 Οι ΔΥ στην Ελλάδα, αν έπαιρναν άγραφη άδεια, τη λέγανε «από τη σημαία» [όσοι κάνατε φαντάροι μάλλον ξέρετε γιατί λέγεται έτσι, εγώ δεν ξερω 🙂 ], αλλιώς λένε κάνουμε τετραήμερο.

  71. cronopiusa said

  72. 69 Αν δεις στο προπέρσινο άρθρο, παραμένει άγνωστη η ετυμολογία (υπάρχουν και σχετικά σχόλια από Σμερδαλέους κλπ).
    70 Βρε καλώς τηνα! Μάθε λοιπόν και κάτι μια και εμφανίστηκες εδώ 🙂 Υποτίθεται ότι αν προκύψει άμεση ανάγκη να φύγεις από το πόστο σου και δεν υπάρχει διαθέσιμος βαθμοφόρος, πρέπει να στραφείς προς τη σημαία και να απαγγείλεις ένα λογύδριο, «τιμημένη μου σημαία, αιτούμαι κλπ.». Δεν το έμαθα στο στρατό, αλλά το ήξερα από το βιβλίο του Νικοκύρη!

  73. Άλλη άποψη από τη γέφυρα της Νορμανδίας, από τα μέσα 🙂

    Βέβαια, εγώ θυμόμουνα μια με μεγάλο τόξο, μάλλον την εισαγωγή της, γιατί στις αναμνήσεις από τους γαλλικούς δρόμους γράφω πως είναι δυο η μια μετά την άλλη.

  74. Δεν πέτυχε το λίνκι. Για να δω εδώ:

    http://3.bp.blogspot.com/-20g1l34T9Jc/T9PsEHAoWEI/AAAAAAAAKWs/73oM4wJPa1Q/s1600/P5280497.JPG

    Κι αν πετύχει αυτό, θα πετύχει κι εκείνο (από άλλη γωνία):

    http://1.bp.blogspot.com/-lpWj9gOPOq4/T9PsDPB5dKI/AAAAAAAAKWk/kV7LRd8HeVE/s1600/P5280481.JPG

  75. Καλά, μπήκαν οι λίκνοι αλλά δεν εμφανίζονται κατευθείαν οι εικόνες. Κι έτσι γίνεται.

  76. @Δυτης, εχω χασει μερικα μαθηματα, νομιζω πως κινδυνευω να μεινω στην ιδια ταξη!!

  77. cronopiusa said

  78. Γιάννης Ιατρού said

    72α Δύτα,
    Σωστά παραπέμπεις στο παλιό άρθρο. Αλλά εγώ δεν είπα κάτι για την ετυμολογία, για την ελληνικότητα της λέξης (γέφυρα) το έγραψα. Αφού απαντάται ήδη στον Όμηρο (ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ᾽ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας: τὸν δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσι, Ιλ..5.88;), εγώ την θεωρώ Ελληνική λέξη, έστω κι αν η ετυμολογία της είναι αβέβαιη ή υπάρχουν διαφορετικές γνώμες.

    Από τα γνωστά λεξικά, ετυμολογικά και εν συντομία:

  79. ConspiRaki Theologist said

    Είναι και μια ψυχολογική γέφυρα που υπάρχει σε μια παμπ στο Νιουμπερι στην Αγγλία, ή, τουλάχιστο , εκεί την πρωτοείδα εγώ: έγραφε σε μια πινακίδα κάποιον απο τους κανόνες της παμπ , κι από κάτω είχε ενα σκίτσο από ενα χαριτωμένο γεφυράκι, που όμως δεν κόλλαγε νοηματικά με τιποτα με τον κανόνα (που δε θυμάμαι τωρα πια).
    Αν ομως πλησιαζες πιο κοντά, διάβαζες , με μικρότερα γράμματα «…and if you have a problem with that, build a bridge and get over it» (που πιθανώς να ειναι και παγιωμένη έκφραση την οποια δεν ηξερα)

  80. Ριβαλντίνιο said

    Αν το ήξερα πως θα είχαμε σήμερα θέμα για γέφυρες , θα αντέγραφα από τη Λαογραφία του Κωνσταντίνου Ρωμαίου τη παράδοση για το Διαβολογέφυρο της Τροιζήνας .

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ‘Η Γέφυρα του Λονδίνου έπεσε’: Ο μυστικός κώδικας για τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ
    Για 12 μέρες, ίσως και λίγο παραπάνω, θα τραβηχτεί χειρόφρενο σε όλα στη Βρετανία που «θα βυθιστεί στο πένθος». Οι τράπεζες και το χρηματιστήριο θα κλείσουν, κανείς δεν θα πηγαίνει στην δουλειά και όλοι θα μιλούν και θα ασχολούνται μόνο με αυτό το τραγικό γεγονός. Αυτό το διάστημα φέρει την επίσημη, «βασιλική» ονομασία «Η Γέφυρα».
    …το Μπάκινγκχαμ έχει ήδη έτοιμο ένα σχέδιο (το επονομαζόμενο Bridge) για το πώς και πότε θα ανακοινώσουν το θάνατο της.
    http://tvxs.gr/news/blogarontas/ti-tha-ginei-stin-agglia-pethanei-i-basilissa-elisabet

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    Γέφυρα του Μπρούκλιν και Βλάδίμηρο βάλαμε;
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://plusmag.gr/article/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25B7_%25CE%25B3%25CF%2586%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B1_%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585_%25CE%259C%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BD&ved=0ahUKEwi-gory5tbVAhUFJ5oKHcxIBlgQFggfMAI&usg=AFQjCNENyXZWZJ_uLWVaxNriSPc5Fr6-Kg

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    (Καίει ο λαιμός μου από την καπνίλα. Κάτι νιφάδες στάχτης πέφτουνε αραιά)
    Εχουμε και την καλωδιωτή γέφυρα της Χαλκίδας. Εδώ ένα βιντεάκι από δρόνο.

  84. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    56. Ναί, στὸ τέλος ἡ ΕΚΤ δέχτηκε νὰ το προσάρμοσαν στὴ γλῶσσα τους ἀλλὰ ἄκλιτο καὶ χωρὶς διαφορὰ ἑνικοῦ καὶ πληθυντικοῦ. Μόνο οἱ Ἄγγλοι ἐπιδεικτικὰ λένε euros. Σ’αὐτὲς τὶς τρεῖς γλῶσσες ποὺ ἀναφέρεις τὸ εὐρὼ σχηματίζει πληθυντικό; Ἂν ναί, ἐπίσημα;

    Θυμᾶμαι στὴν Ἰταλία ἡ Ἀκαδημία δὲν εἶχε δεχτεῖ τὴν άκλισιὰ κι εἶχε ὁρίσει πληθυντικὸ (gli euri) σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ κράτος ποὺ ἐφάρμοσε κατὰ γράμμα τοὺς νόμους τῆς ΕΕ. Μετὰ ἀπὸ πιέσεις, ὅμως, «ὡρίμασε» ἡ ἰδέα τῆς ἀκλισιᾶς καὶ μὲ τὴ βούλα τῆς Ἀκαδημίας (οΘντκ) ὁ πληθυντικὸς ἔγινε gli euro

  85. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    84. Ὑπῆρχαν πάντως δύο προτάσεις ποὺ κατὰ τὴ γνώμη μου ἦταν σωστές. Ἡ μία ἦταν νὰ διατηρήσει ἡ κάθε χώρα τὸ ὄνομα τοῦ νομίσματὀς της μὲ τὸ πρόθεμα εὐρώ. Π.χ τὸ εὐρὼ στὴν Ἑλλάδα θὰ λεγόταν εὐρωδραχμή. Ἡ ἄλλη ἄποψη ἐξίσου ὀρθὴ θὰ ἦταν προσαρμογὴ τῆς λέξης, ὄχι τῆς γραφῆς σὲ κάθε γλῶσσα. Μιὰ πολὺ ὡραία πρόταση γιὰ τὰ ἑλληνικὰ ἦταν νὰ λέγεται εὐρῶο(ν)

  86. 78 Α, τώρα κατάλαβα! Εγώ όμως δεν είπα ότι πιθανόν η γέφυρα να βγαίνει από το köprü, δεν είμαι τόσο τουρκομανής 🙂 Το αντίθετο σκέφτηκα (ούτε αυτό ισχύει όμως).

  87. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στη γέφυρα του Γαλατά

  88. Παναγιώτης Κ. said

    @62. Αφού θυμήθηκες τα…ηλεκτρικά ρεύματα να περιλάβεις στον κατάλογο και την γέφυρα Weatstone.

  89. 42,
    …για τους σινεφίλ και η παλιότερη ταινία A Bridge Too Far με πλούσιο καστ, και η πιο πρόσφατη Bridge of Spies με τον δικό μας Θωμά Χανξ.

  90. gpoint said

    # 67, 68

    Γι αυτό έγραψα λογικά και όχι ετυμολογικά και οπωσδήποτε τα λογικά τα θεωρώ ισχυρότερα από τα ετυμολογικά που κάποιες φορές στηρίζονται στην άποψη κάποιου που απλά βρέθηκε γραμμένη κάπου. Μου μοιάζει πιο πιθανό να είναι η άποψη κάποιου που δεν ξέρει τους κανόνες των σχετικών μπαζοειδών παιχνιδιών γιατί έχω την εντύπωση πως το ουίστ περισσότερο πρόγονος της πρέφας θεωρείται παρά του μπρίτζ. Κι επειδή ο τελάλης δεν παραπέμπει τόσο στην διαδικασία της αγοράς που υπάρχει σε όλα τα σχετικά παιχνίδια αλλά έχω την εντύπωση πως μόνο στο μπριτζ είναι καθορισμένα τα ζευγάρια (και μάλιστα σχηματίζουν «γέφυρες» λόγω τοποθέτησης) ενώ υπάρχει μπαζοειδές παιχνίδι που παιζότανε στην αγνή ελληνική επαρχίο με την (ιταλική) ονομασία κιάμο όπου στην επιθυμητή στιγμή ο παικτης φωνάζει «κιάμο το επτά σπαθί (π.χ.) » και επιλέγει σαν συμπαίκτη του αυτόν που έχει το επτά σπαθί χωρίς να γνωρίζει αυτός -και οι άλλοι δύο φυσικά- ποιός το έχει.Το έχω παίξει αυτό το παιχνίδι μια δυο φορές πριν 50 περίπου χρόνια
    Αυτό μου θυμίζει περισσότερο ντελάλη παρά η διαδικασία αγοράς στο μπριτζ

  91. cronopiusa said


  92. ΣΠ said

    Οι Αμερικανοί έχουν την έκφραση I have a bridge to sell you» για να υποδείξουν σε κάποιον ότι είναι εύπιστος και αφελής.

  93. Δεν είναι μόνο ετυμολογικά, εδώ έχουμε και κάποια πειστήρια. Αυτό δεν σε πείθει; The oldest known Biritch rule book,[44] dated 1886, is Biritch, or Russian Whist by John Collinson.
    Δυστυχώς δεν το βρίσκω στον ιστό, μόνο την εξής πληροφορία από ένα βιβλίο στο οποίο δεν έχω πρόσβαση:
    BIRITCH, or Russian Whist. … Authorship has now been traced to John Collinson of London, in whose name copyright was entered July 14, 1886. The original copy in the British Museum was destroyed in the blitz, but a reproduction, made available through the courtesy of Cambridge University Library, is now in the ACBL.

  94. (το 93 στο 90)

  95. ΣΠ said

    Στην Ευκλείδεια γεωμετρία υπάρχει η γέφυρα των γαϊδάρων.

  96. Avonidas said

    #80. Αν το ήξερα πως θα είχαμε σήμερα θέμα για γέφυρες , θα αντέγραφα από τη Λαογραφία του Κωνσταντίνου Ρωμαίου τη παράδοση για το Διαβολογέφυρο της Τροιζήνας .

    Κι εγώ έλεγα πως θα μας έγραφες για τη Μιλβία Γέφυρα του Ρωμαίου Κωνσταντίνου 😉

  97. Avonidas said

    Και μιας και δε βλέπω τον Κιντ τριγύρω, να θυμίσω και τις 7 γέφυρες της Κενιξβέργης (Καλίνινγκραντ, σήμερα), που στάθηκαν η έμπνευση του Όιλερ για την απαρχή του κλάδου της τοπολογίας.

    (κι εγώ έχω γέφυρα σήμερα, αλλά την περνάω στο γραφείο… άστα να πάνε 😦 )

  98. ΣΠ said

    Γέφυρα στην πάλη.

  99. Γιάννης Ιατρού said

    Σχεδόν όλα αναφέρθηκαν, το γνωστό σύνθημα όμως (ακόμα) όχι:

  100. ΣΠ said

    Η γέφυρα Wheatstone για την μέτρηση ηλεκτρικής αντίστασης.

  101. atheofobos said

    57
    Γιάννης Ιατρού
    Ευχαριστώ πολύ για την επισήμανση. Το πρόβλημα αυτό δεν υφίσταται όταν βλέπει κανείς την σελίδα στο zoom 100%.
    Δυστυχώς δεν ξέρω πως μπορώ να μικρύνω το τριγωνάκι του fb ή να το αντικαταστήσω με κάποιο άλλο από αυτά που βγαίνουν στο πλάι, γιατί ο τεχνικός μου σύμβουλος, δηλαδή η κόρη μου, λείπει σε διακοπές.

  102. 93,
    Όντως υπάρχουν πολλές παλιές αναφορές στο Biritch, μεταξύ άλλων και από την Enc. Britannica το 1902: «It appeared to have been first played in England about 1880 under the name of Biritch or Russian whist.»

  103. raf said

    Έχει επισημανθεί η γέφυρα (bridge) ως δομικό συστατικό της σύγχρονης τραγουδοποιίας; Είναι μια μετάβαση από κουπλέ σε ρεφρέν, μπορεί να έχει στίχους μπορεί και όχι.

  104. ΣΠ said

    Γέφυρα στον εγκέφαλο

  105. 92,
    …να προσθέσω
    Water under the bridge,
    για το τετελεσμένο γεγονός, και
    Cross that bridge when you come to it,
    κάτι σαν «βλέποντας και κάνοντας».

  106. ΣΠ said

    Και ο ιστότοπος της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου:
    http://www.gefyra.gr/

  107. gpoint said

    # 93, 102

    Μα δεν αμφιβήτησα πως υπήρξε παιχνίδι μπιρίτς ή ρώσσικο ουίστ, την προέλευση της ονομασίας από εκεί στο σημερινό μπριτζ αμφισβητώ.
    μέχρι τα 20 μου που με ενδιέφεραν τα χαρτιά είχα συναντήσει και παίξει τα εξής μπαζοειδή πρέφα, μπριτζ, κούπες, μπστούνια, μπάζες και κιάμο, όλα με περίπου την ίδια νοοτροπία και διαφορετικούς κανόνες. πολλές φορές μάλιστ το ίδιιο παιχνίδι παιζότανε με διαφορετικούς κανόνες (π,χ, στην πρέφα κανονισμοί για τους άσσους ή την κάσα, στις κούπες σε έλλους η σκέτη ντάμα πίκα ήταν όφελος σε άλλους ζημιά κ.λ.π.0
    Θέλω να πω λοιπόν πως υπήρξαν αρκετές παραλλαγές μέχρι να καταλήξουν στους σημερινούς κανονισμούς της ομοσπονδίας μπριτζ κι επειδή είναι το μόνο (από όσα γνωρίζω) μπαζοειδές παιχνίδι όπου οι συμπαίκτες σχηματίζουν «γέφυρες» και επηρεασμένοι από την αρχική ονομασία μπιρίτς έδωσαν την περίπου ομόηχη ονομασία μπριτζ στην δημοφιλέστερη παραλλαγή του αρχικού παιχνδιού.

    Από το διήγημα του Τσέχωφ » Μια παρτίδα ουίστ» δεν προκύπει εκεί πως οι παίκτες ήταν χωρισμένοι σε ζευγάρια όπως στο μπριτζ.

  108. Εγκώ ντεν ξέρει καρντιά μου, μόνο μπουρλότ (άλλο μπαζοειδές με γέφυρες, παρεμπιπτόντως) και καμιά πόκα έπαιζα. Είναι πάντως κάτι ότι μεταξύ των ειδικών η ρωσική καταγωγή μοιάζει να θεωρείται η πιθανότερη. Ας πει κάποιος γνώστης του αθλήματος.

  109. ΣΠ said

    Όχι για υψοφοβικούς

  110. spiral architect 🇰🇵 said

    Αυτό δα έλειπε!

  111. Γς said

    Κι η Ponte dei Sospiri

    Η Γέφυρα των στεναγμών

  112. Νίκος Κ. said

    Να πούμε και για τον δεσμό υδρογόνου που αναφέρεται και ως γέφυρα υδρογόνου. Στο κάτω-κάτω χάρη σ’ αυτόν πίνουμε νερό.

  113. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να ‘σαι πυροσβέστης, να κάνεις διπλοβάρδιες παλεύοντας με το θηρίο, να ‘σαι αλλόφρων πυρόπληκτος πολίτης και να ‘χεις τους πολιτικούς να προσπαθούν να βγάλουν κέρδος από τη συμφορά. Πόση αηδία νιώθεις;

  114. Παναγιώτης Κ. said

    Τοξωτά ή θολογυριστά πετρογέφυρα ! Αυτά τα θαύματα της λαϊκής γεφυροποιίας.
    Παιδί όταν ήμουν, μου εξήγησαν την λειτουργία του σφηνόλιθου ή κλειδιού που μπαίνει στην τελική φάση του κτισίματος ενός γεφυριού και το είχα ευχαριστηθεί διπλά. Το ένα γιατί το κατάλαβα και το δεύτερο διότι θαύμασα την επινόηση!

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «των μπροστινών πατήματα, των πισινών γεφύρια»
    http://www.sarantakos.com/language/bozukeis.html

    Υπάρχει σχέση,δεν υπάρχει (μάλλον) μ΄αρεσε το αραβικό «ποίημα»:
    «Για το λήμμα Ja’far υπάρχει αναφορά στο λεξικό του Deh’khoda. To λεξικό αναφέρει ένα ποίημα του 14ου αιώνα : «είδα τον Τζαφάρ πάνω στο τζαφάρ (: γάιδαρο) που έτρωγε τζαφαρί (: μαϊντανό) και πέρασε από το τσαφάρ (: γέφυρα)» (μεταφρ. Κ Ραχίμι). Πρόκειται για ένα λογοπαίγνιο, γιατί στην Αραβική ο μαϊντανός, η γέφυρα και ο γάιδαρος αναφέρονται ως Τζαφάρ. »
    http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2012/05/blog-post_171.html

    Το γεφύρι της Πλάκας
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%86%CF%8D%CF%81%CE%B9_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CF%82

    http://gefyri-plakas.ntua.gr/

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν αναφέραμε την ταπεινή γέφυρα του Αγίου Διονυσίου στον Πειραιά, κοντά στην πάλαι ποτέ φυλακή των Βούρλων, με τα θρυλικά σουβλατζίδικα του Αβραάμ και του Καράμπαμπα. Δεν φαντάζομαι να υπάρχει Αθηναίος ή Πειραιώτης που να μη έχει φάει σουβλάκι εκεί.

  117. Παναγιώτης Κ. said

    Παρόλο που όσο περνάει ο καιρός όλο και λιγότερο συναντά κανείς τις γέφυρες τύπου Μπέιλι ή Μπέλεϋ (Bailey) (μεταφερόμενη προκατασκευασμένη μεταλλική γέφυρα που την πρωτοχρησιμοποίησε ο στρατός) εγώ, την χρησιμοποιώ υποχρεωτικά, επειδή την περνάω μερικές φορές το χρόνο. Είναι στο Σαραντάπορο στην Ήπειρο και κάνει τη δουλειά της εδώ και εβδομήντα χρόνια.
    Η τάση είναι να αντικατασταθούν κάποια στιγμή οι γέφυρες αυτές με τσιμεντένιες κατασκευές.

  118. sodoma&gomora said

    …ξεχάσαμε το Γιοφύρι του Άμστερναμ

  119. Στο εργαστήριο του Συγχρότρου Πρωτονίων (Σακλέ, Παρίσι) ο Αλσατός διευθυντής λεγόταν Henri Bruck (από απλοποίηση του Brücke = γέφυρα) και σε μια φάση πρότεινε μια σημαντική βελτίωση της λειτουργίας του, που αναγνωρίστηκε διεθνώς, Ένας βοηθός με ρώτησε πως θα το λεγαμε με τη ελληνική λέξη το …Bruckotron. Του είπα γεφύροτρον. Μου λέει έχει και «y»; Του λέω βέβαια. Α τότε θα το προτείνουμε, μου είπε.

  120. 118 Το λιμάνι του Άμστερνταμ, για την ακρίβεια 🙂

  121. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σοσιαλισμός ή ανοργασμία! 👍
    https://www.reader.gr/news/diethni/ny-times-giati-oi-gynaikes-hairontan-perissotero-sex-ston-sosialismo

  122. 120,
    Βέβαια, έχει γέφυρες στο Άμστερνταμ Νέας Υόρκης πάνω στον Μόχωκ (δίπλα στο Rensselaer Polytechnic Institute και τα κεντρικά εργαστήρια της General Electric).
    🙂

  123. sodoma&gomora said

    …τι λιμάνι τι γιοφύρι ενα τσιγάρο δρόμος 😄

  124. 110,
    Μάλλον έχει να κάνει με το άνοιγμα της Ιονίας οδού.

  125. agapanthos said

    61 Κανονικά έπρεπε να γράψω κάτι παραπάνω και το μεσημέρι, αλλά εμείς οι προλετάριοι της νύχτας έχουμε περίεργους χρόνους. Η ηχογράφηση είναι από το δίσκο της Μαρίας Θωίδου που λέγεται Της νύχτας τα μακριά μαλλιά και που κυκλοφόρησε το 2004. Στα κρέντιτζ (όπως τα λέμε εμείς οι πελοποννήσιοι) του δίσκου για Το γεφύρι της Δράμας αναγράφεται: «Παραδοσιακό Αλεβίτικο Θράκης. Διασκευή Kemal Dinç.Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά Μαρία Θωίδου. Τραγούδι Σωκράτης Μάλαμας».

    Αν σας δοθει ποτέ ευκαιρία να δείτε ζωντανά το συγκρότημα Usurum θα ακούσετε μια εξαιρετική εκτέλεση του τραγουδιού, ο τραγουδιστής τους παίζει νέι και η εκδοχή τους είναι πραγματικά εξαιρετική.

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γεφύρι πέτρινο Μ. Γκανάς/Ν.Ξυδάκης

  127. Και της Ευρώπης το Άμστερνταμ έχει πάμπολλες γέφυρες, λόγω των καναλιών του — αλλά ο Μπρελ για λιμάνι λέει!

  128. Γς said

    Κι οδηγώντας ανά την Ελλάδα παλιά θυμάμαι τα σήματα της τροχαίας.

    Και ρώταγαν τα παιδιά “τι είναι αυτό;”

    -Είναι το σήμα για την στενή γέφυρα.

    -Μα όλες οι γέφυρες είναι στενές;

    -Ναι στην Ελλάδα μόνο οι γέφυρες είναι στενές.

    Και γκρίνιαζε η μάνα τους

  129. […] Δημοσίευσης:2017-08-14 08:38:19 Πηγή: sarantakos.wordpress.com […]

  130. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετίσματα από τον Σκύλο, είναι στα 1450μ., στο 3ήμερο πανηγύρι (Μέκκα του σπληνάντερου 🙂 ), μέσα στις δροσιές…

  131. 129 Και αντιχαιρετίσματα, διότι μας έλειψε 🙂

  132. Γιάννης Ιατρού said

    130: Έγινε 🙂

  133. (84-85) ΑΑ, και στα γαλλικά το ευρώ σαφώς κλίνεται (cinq euros, dix euros). Υπάρχει και σχετική σύσταση της Γαλλικής Ακαδημίας
    Στα ιταλικά υπάρχουν πλήθος άλλα ονόματα σε -ο (auto, dinamo, eco… χώρια βεβαίως τα οξύτονα) που δεν κλίνονται, οπότε το άκλιτο euro, αφού έτσι αποφασίστηκε, δεν ξενίζει.
    Στα ουγγαρέζικα τα αριθμητικά συντάσσονται με ενικό, οπότε ζήτημα κατά το πλείστον δεν τίθεται. Δεν ξέρω αν χρησιμοποιείται όταν δεν συνοδεύεται από αριθμητικά ο πληθυντικός, που θα ήταν eurók.
    Είχε όντως προταθεί η ιδέα να έχει διαφορετικό όνομα (ευρωφράγκο, ευρωλίρα..) το κοινό νόμισμα σε κάθε χώρα, αλλά πολιτικά ήταν τελείως απαράδεκτη — θα υπονόμευε ακριβώς την επιδιωκόμενη προαγωγή κοινής ευρωπαϊκής συνείδησης. Η δική μου προτίμηση θα ήταν να επιλεγεί ένα όνομα ιστορικού αλλά όχι πρόσφατου νομίσματος, που να υπάρχει ήδη στα λεξικά όλων των γλωσσών αλλά να μην παραπέμπει απευθείας σε συγκεκριμένο κράτος μέλος — π.χ. «στατήρας» των 100 «οβολών». Αλλά δεν με ρωτήσανε 🙂

  134. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα! Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις του άρθρου, τη μεγάλη γέφυρα την πέρασα με τα πόδια το πρωί.

    Γιάννη Μ., σωστά θυμάσαι, ειναι δυο γέφυρες η μια μετά την άλλη. Η πρώτη λέγεται «του καναλιού της Χάβρης» ή κάπως έτσι.

    107 και πριν: Για το μπριτζ χρωστάω ίσως άρθρο, αλλά να σημειωθει ότι και στο ουίστ είχαν ζευγάρια παικτών.

  135. Γιάννης Ιατρού said

    130: Δύτα,
    μάζεψε καλές ιστορίες, είπε 🙂

  136. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γέφυρα Τσακώνας

  137. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Αναγκάζομαι να λύσω και απόψε την σιωπήν μου, διά τον εξής λόγον: Παρακαλώ τους κ.κ. αναγνώστας που μισούν τον Ντόναλδ, διότι αντιλαμβάνονται ότι συντόμως θα συντρίψη την Αμερικανικήν Αριστεράν, ΝΑ ΜΗ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ να αναρτήσουν τας φαιδράς φήμας (πρωτοέσκασαν μύτην το 2015) διά τον αλησμόνητον πατέρα του, Fred Trump, ότι τάχα ήτο μέλος της Κού-Κλούξ-Κλάν και άλλα τέτοια παραμύθια. Ήδη, από την πρωΐαν σήμερον, ακόμη και το αριστερόν site «Snopes» είχε την τιμιότητα να κάμη ανάρτησιν – κόλαφον διά τας ψευδείς φήμας που διακινεί η προπαγάνδα των liberals.

    2) Όσον αφορά την αποψινήν ανάρτησίν σας περί Γεφυρών, συγχαίρω τον αναγνώστην Ιατρού (σχόλιον 78), που βροντοφώναξε εις τους Φοινικιστάς ότι άπαξ και την λέξιν «γέφυρα» πρωτοκαταγράφει ο Θείος Όμηρος, αύτη είναι ελληνική και ας αγνοούμε την ετυμολογίαν της.

    Ωστόσον, μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι 15 ώρας μετά την ανάρτησιν του άρθρου εις τον ουρανόν του Διαδικτύου, ΟΥΔΕΙΣ αναγνώστης εμνημόνευσε τους περιφήμους Γεφυραίους, που αναφέρουν ο Ηρόδοτος και ο Πλούταρχος και οι οποίοι ήσαν 100% Εβραίοι. Οι Γεφυραίοι ούτοι, έφεραν την Δημοκρατίαν εις τας Αθήνας, φονεύσαντες (διά του Αριστογείτονος) τον φασιστήν τύραννον Ίππαρχον, υιόν του Πεισιστράτους, επειδή ηθέλησε να βινήση τον νεαρόν Αρμόδιον. το τεκνίον (τεκνόν εις τα ρωμέικα) του Αριστογείτονος.

    Ο Ηρόδοτος λέγει και κάτι άλλο σημαντικόν, διό και τον μισούν οι Ρωμιοί εθνικοπαράφρονες: Ότι οι Γεφυραίοι είναι αυτοί που έφεραν το Φοινικικόν Αλφάβητον εν Ελλάδι. Δι’ αυτόν και μόνον τον λόγον, εντιμώτατοι κύριοι, θα έπρεπε να αναφερθώσι οι Γεφυραίοι εις το παρόν άρθρον που ασχολείται με τας γεφύρας. ΙΔΟΥ το μνημειώδες απόσπασμα του Ηροδότου, που μισούν θανασίμως οι εθνικοπαράφρονες

    3) Περαίνων, επιθυμώ να είπω προς όλους σας το εξής: Είναι αντισημιτισμός να λέμε ότι οι Γεφυραίοι ΔΕΝ ήσαν Εβραίοι. Αυτό ακριβώς υποστηρίζουν και οι χρυσαύγουλοι εις τα έντυπά των!.. Επανειλημμένως όλα αυτά τα έτη τα «Χρονικά», το δημοσιογραφικόν όργανον του «Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος» βροντοφωνάζει εις όλους τους τόνους ότι οι Γεφυραίοι ήσαν 100% Εβραίοι και απόγονοί των υπάρχουσι και σήμερον: Όλη η παναρχαία Εβραϊκή Παροικία της Χαλκίδος (εξ ού και ο πεσών εν Πρεμετή [Δεκ. 1940] αντχης Μαρδοχαίος Φριζής) είναι Γεφυραίοι, συμφώνως με την επίσημον ιστοσελίδα του ΚΙΣΕ.

    Ζητώ συγγνώμην από τον κ. Σαραντάκον που θα το είπω, αλλά πρέπει να ακούεται η Αλήθεια και εις το χρεοκοπημένον Ρωμέικον, παρά την στυγνήν λογοκρισίαν των χριστιανομπολσεβίκων: Εις τας 15 Φεβρουαρίου 2006, προσφωνών ο τότε πρόεδρος του ΚΙΣ Μωυσής Κωνσταντίνης τον επισκεπτόμενον επισήμως την Ελλάδα, τότε Πρόεδρον του Ισραήλ Μωϋσήν Κατσάβ, είχεν είπει σαφώς ότι οι Γεφυραίοι είναι Εβραίοι (σελ.4) .

    Τρία έτη αργότερον, εις το τεύχος Φεβρουαρίου 2009 των «Χρονικών», ο αείμνηστος πατήρ του κ. Σαραντάκου, Δημήτριος, είχε γράψει (σελ. 15+16)
    το αριστουργηματικόν (πανθομολογουμένως) άρθρον του υπό τον τίτλον «Για όλα φταίνε οι Εβραίοι;» (αναδημοσίευσις από το «Φιστίκι»). Εκεί, ο αείμνηστος Δ. Σαραντάκος ισχυρίζεται (αντιθέτως με την επίσημον άποψιν του ΚΙΣΕ) ότι οι Γεφυραίοι ΔΕΝ είναι Εβραίοι!.. Επειδή το θέμα είναι τεράστιον, καλώ τον αγαπητόν κ. Νίκον Σαραντάκον να λάβη επιτέλους θέσιν: Είναι Εβραίοι οι Γεφυραίοι ή όχι;

    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Αναρτώ δίπλα – δίπλα τα λόγια του Μωϋσέως Κωνσταντίνη και του αειμνήστου Δημητρίου Σαραντάκου, διότι είναι βέβαιον ότι ελάχιστοι αναγνώσται θα κάμουν τον κόπον να τα συγκρίνουν

  138. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    134α. Μπράβο Νικοκύρη, Άξιος! Τώρα ξέρουμε έναν τουλάχιστον άνθρωπο που πέρασε πεζός τη γέφυρα της Νορμανδίας! 🙂

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    138.Φτου! Αλλο έμεινε στο πληκτρολόγιο σόρι, ενώ ήθελα ετούτο

  140. 127,
    Σωστά!

  141. Γς said

    128:

    Κι ούτε μια κουβέντα για τις στενές γέφυρες…

    Θα το συνεχίσω κι εγώ.

    Και λέγοντας για γέφυρες, γέφυρες στενές, άρχισα να απαγγέλω το ποιηματάκι.

    Ακουα φρέσκα
    Βίνο πούρο.
    Φίκα στρέτα
    Κάτσο ντούρο.

    Κάθε γέφυρα στενή και το ποιηματάκι.

    Μέχρι που το έμαθε κι ο μικρός και με ξεκούραζε.
    Κι όχι μόνο στις γέφυρες.
    Και φτάσαμε στο κάμπινγκ μας.
    Κι ήταν και τέσσερις Γαλλίδες.

    -Μπονζούρ.

    -Σαβά μπιεν;

    Και το μεσημέρι ο μικρός γύρναγε γύρω από τη σκηνή τους.

    “Ακουα φρέσκα, βίνο πούρο. Φίκα στρέτα, κάτσο ντούρο”.

    Ωχ! Σκέψου λέει να καταλαβαίνουν ιταλικά.

    Πάω να τον μαζέψω κι τις ακούω να μιλάνε στη γλώσσα τους.

    Οι τέσσερις Ιταλίδες!

    Και μια φωτό για άκουα φρέσκα

    για φίκα δεν βρίσκω.

    Δλδ, βρίσκω. Φίκα στρέτα δεν βρίσκω

  142. Γς said

    141:

    Αχ, φίκα.

    Και ποιος δεν έχει δεινοπαθήσει για δαύτο;

    Θα έπρεπε να είμαι η εξαίρεση;

    Στα Ρουμάνικα fica είναι η κόρη.
    Κοίταξε τώρα. Αδελφάκι της Ιταλικής τα Ρουμάνικα και την κόρη την λένε fica…Τυχαίο; Ηταν για να την πατήσω εγώ:

    25 χρόνια πριν. Εποχή μεγάλων απεργιών στα Πανεπιστήμια. Πήγαμε για μερικές μέρες στην Ιταλία και καταλήξαμε να την γυρίζουμε ένα μήνα.

    Ημουνα με μια φίλη μου την Ελένη [λέμε τώρα] που είχε σπουδάσει στην Τιμισουάρα της Ρουμανίας και η οποία έβαζε ρουμάνικες λέξεις στα φτωχά ιταλικά της και τα ψιλοκατάφερνε πολλές φορές.

    Και ήταν και στο Rende στο Πανεπιστήμιο της Καλαβρίας που με είχε καλέσει η φίλη μου η Τζοβάνα Ντε Μπενεντίκτις για μια διάλεξη πάνω σε ένα θέμα που παλεύαμε τότε.

    Αμφιθέατρο, Καθηγητές κάργα φοιτητές. Τελείωσα κα ερωτήσεις κλπ. Οπότε μια προφεσορέσα ρωτάει την Ελένη τι κάνει, εννοώντας ερευνητικά.

    Κι αυτή, που νόμισε πως την ρώτησε «Τι είναι» βρήκε την ώρα να κάνει χιούμορ κι απαντάει:

    -Είμαι η κόρη του.

    Μόνο που το κόρη δεν το ήξερε και το έβαλε στα Ρουμάνικα!

    -Sono sua fica!

    Χαμός.

    Η πλάκα είναι ότι δεν καταλαβα ότι ήταν από τα Ρουμάνικα για να λυθεί η παρεξήγηση.
    Πρόφτασα όμως και της φώναξα στα …ελληνικά:

    -Σκάσε μωρή @ουτάνα!

    Κι έδεσε το πράγμα

  143. Γς said

    Ηταν κι εκείνη η γέφυρα στη διασταύρωση Κηφισσού με την Ιερά Οδό, όπου οι αρχαίοι Αθηναίοι χλεύαζαν τους μύστες της Ελευσίνας, κι εκείνοι τους έσερναν τα «εξ αμάξης».

    Η γέφυρα, οι γεφυριστές και οι γεφυρισμοί τους, οι λεκτικοί διαξιφισμοί τους

  144. Γς said

    143:

    Ο σταθμός του Ελαιώνα του Μετρό έγινε όταν ματαιώθηκε ο σταθμός «Γεωπονική» που θα γιν΄ταν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στην Ιερά οδό [από πρυτανικές κόνξες και τέτοια].

    Το καλό είναι ότι βρέθηκε κατα την κατασκευή του σταθμού του Ελαιώνα ότι έχει απομείνει από την αρχαία γέφυρα ττου Κηφισσού [των γεφυριστών με τους γεφυρισμούς τους!]

    Τότε ο Κηφισσός περνούσε από εκεί. Κι έχει αλλάξει αρκετές θέσεις στους αιώνες.

    Σήμερα περνάει πιο πέρα θαμμένος για πάντα κάτω από τη Λεωφόρο που την λέμε Ποτάμι.

  145. cronopiusa said

  146. Γς said

    145:

    «Σταματήστε τα τιτιβίσματα και τα ποσταρίσματα»

    Πιάνει και σένα …

  147. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ

    139 Και το στάδιο είναι πολύ χαρακτηριστικό, χρώμα έντονο μπλε.

  148. Γιάννης Κουβάτσος said

    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.fortunegreece.com/article/ine-o-ntonalnt-trab-ratsistis/&ved=0ahUKEwingcbw29jVAhXva5oKHdLYDZEQFggwMAY&usg=AFQjCNF-PMpz65b-JRZT1dSUqzWKeQUxMw

  149. cronopiusa said

    Γς

    πόσες φορές έχεις γράψει την ίδια ιστορία και ποστάρει το ίδιο σαράβαλο με τρίχες που κουβαλάς στο τσερβέλο σου;

    buon ferragosto

  150. Ριβαλντίνιο said

    @ 137 Βάταλος

    Δίκιο έχει ο πατήρ Σαραντάκος. Δεν αποδεικνύεται πως οι Γεφυραίοι ήταν Εβραίοι κι ας λέει ο πατήρ Πλεύρης , οι Ισραηλινοί κ.λπ.

    Μάλιστα αναφέρεται πως ο αδελφός του Αλκαίου είχε γίνει μισθοφόρος του βαβυλωνιακού στρατού κι όταν ο Ναβουχοδονόσορ εκστράτευσε κατά της Ασκάλωνος, νίκησε σε μονομαχία έναν γιαγαντόσωμο αντίπαλο. Ο Πλεύρης έλεγε πως νίκησε γιαγαντόσωμο Εβραίο και οι Εβραίοι παραχάραξαν την ιστορία με τον Δαβίδ και τον Γολιάθ ! 🙂

  151. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    130. https://sarantakos.wordpress.com/2017/08/14/pont/#comment-449579
    Πολλά χαιρετίσματά του!
    Να το γεφυρώσουμε,μοιάζει με σπληνάντερο!
    https://i2.wp.com/upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/51/Living_root_bridges%2C_Nongriat_village%2C_Meghalaya2.jpg/525px-Living_root_bridges%2C_Nongriat_village%2C_Meghalaya2.jpg?zoom=2
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/03/02/gefyra-2/#comment-275099

  152. Και στην Ισπανία θυμάμαι να λέγεται γέφυρα (puente, πουέντε) το αντίστοιχο φαινόμενο. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Κύπρο δεν θυμάμαι να έχω ακούσει ποτέ να λέγεται γέφυρα· λέμε συνήθως θα κάνουμε τετραήμερο ή κάτι τέτοιο, πολλές φορές μειδιώντας γιατί η μια μέρα κανονικά είναι εργάσιμη.

    Στο Google Translate (https://translate.google.com/#auto/el/puente) βρίσκω σχετικό ορισμό στην Ισπανική:

    «Día o días laborables en que, por estar entre dos días festivos, se convierten también en festivos.»
    «Ημέρα ή ημέρες εργάσιμες που, επειδή βρίσκονται ανάμεσα σε δύο αργίες, μετατρέπονται επίσης σε αργίες.»

  153. Ας αναφέρουμε και την Τσαγκαροδευτέρα (που δεν γεφυρώνει βέβαια τίποτε, κάτι σαν τη σημερινή κατάσταση της γέγυρας του Αβινιόν…
    https://www.google.gr/search?q=pont+d%27avignon&rlz=1C9BKJA_enGR597GR597&hl=en-GB&prmd=imvn&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwi88tP7o9nVAhWMAcAKHQYVC1MQ_AUIESgB&biw=1024&bih=653#imgrc=jH47TGRcF9fFuM:

  154. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την σιωπήν μου διά να απαντήσω εις τον νεαρόν χριστιανόν απατεώνα ονόματι Ριβαλδίνιον (σχόλιον 150):

    1) Άξιε απόγονε του Μ. Βασιλείου, του Ιερού Χρυσοστόμου και των λοιπών χριστιανών παραχαρακτών, τί μπλέκεις τον Πλεύρην διά να δικαιώσης τον πατέρα Σαραντάκον; Ο ίδιος ο (σχεδόν) ισόβιος πρόεδρος του «Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος», Μωϋσής Κωνσταντίνης, εις την προσφώνησίν του προς τον Πρόεδρον του Ισραήλ Μωσέ Κατσάβ (15 Φεβρ. 2006) είχεν είπει:

    «και οι Γεφυραίοι, που δεν ήταν άλλο παρά οι Εβραίοι, των οποίων το όνομα προερχόταν από το εβραϊκό Έβερ, που σημαίνει πέρασμα, γέφυρα…» («ΧΡΟΝΙΚΑ», τ.202, Απρ. 2006, σελ.4)

    Ποίος είσαι εσύ, αποβλακωμένο χριστιανόπουλο Ριβαλδίνιε, που θα αμφισβητήσης τον πρόεδρον του ΚΙΣΕ; Διατί δεν διεμαρτυρήθης τον Φλεβάρην του 2006 που ελέχθησαν αυτά (ότι οι Γεφυραίοι είναι Εβραίοι) εν μέσαις Αθήναις; Κι αν είσαι τόσο ανδρείος και επιζητείς το χριστιανικόν μαρτύριον διά να αγιάσης και να υπάγης εις τον Παράδεισον, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν: Στείλε μίαν επιστολήν εις την «Καθημερινήν» με όλα τα επιχειρήματά σου ότι οι Γεφυραίοι ΔΕΝ είναι Εβραίοι. Αν δημοσιευθή, θα την αναγνώση το ΚΙΣ, θα στείλη απαντητικήν επιστολήν και εσύ θα σταμπαρισθής διά βίου ως αντισημίτης. Έχεις τα κότσια να το κάμης, ή μόνον ενθάδε παριστάνεις τον γενναίον διά να «γλείψης» τον κ. Νίκον Σαραντάκον;

    Γέρων Β.

    ΥΓ-1: Δεν ηθέλησα να σε συντρίψω, αναρτών το λήμμα «Γεφυραίοι» της Encyclopaedia Judaica. Αν επιθυμής να μάθης τα πάντα διά τους (100% Εβραίους) Γεφυραίους, ανάγνωθι το περίφημον άρθρον του Γεωργίου Δ. Κορομηλά (πατρός του Λάμπρου και της Μαριάννας) εις τα «ΧΡΟΝΙΚΑ» του Ιουνίου 1985 (τ.78), σελ. 9 έως 19

    ΥΓ-2: Ότε ο αγαπημένος σου Ραββίνος Σαούλ (καλλιτεχνικόν ψευδώνυμον Απ. Παύλος) ήλθεν εις τας Αθήνας διά να αποβλακώση τους Έλληνας, εις ποίαν συναγωγήν νομίζεις ότι εμίλησε; Εις την «Συναγωγήν των Γεφυραίων», όπως μάς βεβαιώνουν τα «ΧΡΟΝΙΚΑ» (Δεκ. 2013), σελ. 14. Ξεστραβώσου, νεαρέ χριστιανούλη Ριβαλδίνιε

  155. Γιάννης Ιατρού said

    Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, γιατί πολλή φόρα πήρες….

    150 Ρίβα

    Ο πατήρ Σαραντάκος έχει δίκιο. Τι περίμενες, κάτι το διαφορετικό; Εδώ μια απόπειρα εξήγησης 🙂

    Πρώτα-πρώτα να πω δυό λόγια για τον Ηρόδοτο και τον Πλούταρχο, σχετικά με την αξιοπιστία των όσων μας μετέφεραν:

    Υποστηρίζεται από πολλούς πως αποτελεί ατόπημα του Ηροδότου ο ισχυρισμός του, ότι οι λεγόμενοι Γεφυραίοι δεν ήταν Έλληνες αλλά Φοίνικες. Εξ αιτίας αυτής της αναφοράς, πολλοί ερευνητές και επιστήμονες (Έλληνες και αλλοδαποί) υποστήριξαν, ότι υπήρχε εβραϊκή – φοινικική κοινότητα στην Αθήνα από πανάρχαια εποχή. Ακόμα και ο εκδότης Ιωάννης Πασσάς πείσθηκε γι’ αυτό και απέδωσε την δολοφονία του γιού του Πεισίστρατου, Ίππαρχου, σε «εβραϊκό δάκτυλο».

    Μάλιστα ο αρχιερέας των Δελφών, ο Πλούταρχος, αποφάσισε να απαντήσει στις αναφορές του Ηρόδοτου, με το έργο του «Περί της Ηροδότου κακοηθείας»: «..Πολλούς, Αλέξανδρε, έχει εξαπατήσει το ύφος του Ηροδότου (…) Αν, βέβαια, ήθελε κάποιος ν’ αναλύσει τα άλλα ψέματα και τις μυθοπλασίες του, θα χρειαζόταν πολλά βιβλία…» (βλ. Πλούταρχος, Ηθικά, «Περί της Ηροδότου κακοηθείας», 854 E-F)

    Υποστηρίζεται όμως πως υπάρχει και βαθύτερη αιτία, η οποία οδήγησε τον Ηρόδοτο να καθυβρίζει έντεχνα, πονηρά και παντοιοτρόπως τους Θηβαίους-Βοιωτούς. Κι αυτή μα την δίνει ο Πλούταρχος στο «περί της Ηροδότου κακοηθείας» όταν αναφέρεται σε σύγγραμμα του Αριστοφάνους του Βοιωτού, ο οποίος είχε γράψει, πως ο Ηρόδοτος, στην τυχοδιωκτική πορεία του, έφθασε κάποτε στην Θήβα και εζήτησε μισθό από τους Θηβαίους, αλλά οι Θηβαίοι τον περιφρόνησαν και δεν του έδωσαν και μάλιστα τον εμπόδισαν να συναναστραφεί με τους νέους των Θηβών, πράγμα που αποτελούσε μεγάλη προσβολή.

    Οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο Ηρόδοτος στην προσπάθειά του να βρει δουλειά σε κάποια πόλη κατέληξε στην Αθήνα αφού προσπάθησε κι αλλού, όπως στις Θήβες. Οι Θηβαίοι τον υποψιάστηκαν προφανώς για επικίνδυνα επιπόλαιο λαοπλάνο και ουσιαστικά τον έδιωξαν. Αν τον είχαν κρατήσει, πιθανώς τώρα θα αγωνιζόμασταν να αποδείξουμε την ελληνική καταγωγή των …Αθηναίων.

    Είχε λοιπόν σοβαρό προσωπικό λόγο ο Ηρόδοτος να θέλει την εκδίκηση και ηθική εξόντωση των Βοιωτών οι οποίοι τον περιφρόνησαν. Και τι θα ήταν χειρότερο και πιο εξοντωτικό από το να αφαιρέσεις από έναν Έλληνα ή να του αμφισβητήσεις την ελληνική καταγωγή του; Αηδιασμένος ο Βοιωτός (εκ Χαιρωνείας, Πλούταρχος), ο οποίος ειρωνεύεται τον Ηρόδοτο γράφοντας στα Ηθικά («Περί της Ηροδότου κακοηθείας», 860 Ε): “Αριστογείτονα μέντοι ουκέτι κύκλω και κακώς, άλλ’ άντικρυς δια πυλών εις Φοινίκην εξελαύνει, Γεφυραίον γεγονέναι λέγων ανέκαθεν. Τους δε Γεφυραίους ουκ απ’ Ευβοίας ούδ’ Ερετριείς, ώσπερ οίονταί τινες, αλλά Φοίνικας είναι φησίν, αυτός ούτω πεπυσμένος”. Δηλαδή σε μετάφραση: Στην περίπτωση του Αριστογείτονα δεν χρησιμοποιεί (σημ.: Ο Ηρόδοτος) πλάγιο τρόπο, αλλ’ απ’ ευθείας τον εξορίζει στην Φοινίκη λέγων πως ανέκαθεν ήταν εκ γεννήσεως Γεφυραίος, για τους Γεφυραίους μάλιστα λέει ότι ούτε Ευβοείς ούτε Ερετριείς ήσαν, όπως πιστεύουν κάποιοι, αλλά Φοίνικες, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται.

    Είναι γνωστό πως ένα μεταναστευτικό κύμα Γεφυραίων-Ταναγραίων εγκαταστάθηκε στην Ελευσίνα υπό την πίεση των Θηβαίων. Πολύ θα ίδρωνε ο Ηρόδοτος, αν ζούσε, στην προσπάθειά του να δώσει μιάν ικανοποιητική εξήγηση-απόδειξη εμφυλίου …φοινικικού πολέμου Θηβαίων-Ταναγραίων. Πάντα όμως στους παραχαράκτες ξεφεύγουν λεπτομέρειες…

    Για τους ίδιους τους Γεφυραίους, μια σύνοψη από διάφορες πηγές και σχετικός σχολιασμός:

    Πρώτα-πρώτα να πούμε, ευτυχώς που διασώθηκαν και κάποια λίγα κομμάτια από την αρχαιοελληνική γραμματεία, τα οποία κάπως μας διαφωτίζουν για την καταγωγή των Γεφυραίων.

    1) Ο ιστορικός-χρονικογράφος Εκαταίος ο Μιλήσιος (έζησε πριν τον Ηρόδοτο, 549-476 π.Χ.) είναι η αρχαιότερη σωζόμενη ιστορική πηγή στην οποία βασίζονται πολλοί ερευνητές. Ο γεωγράφος Στέφανος Βυζάντιος αντλεί πληροφορίες από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο (βλ. 0538 frag 002) και μας πληροφορεί πως «<bΓέφυρα: πόλις Βοιωτίας, τινές δε τους αυτούς είναι και Ταναγραίους φασίν, ως Στράβων ΙΧ 2, 10 και Εκαταίος. Αφ ού και Γεφυραία η Δηώ». Ο δε Στράβων αναφέρει ότι: «και Γραία δ’ εστ’ τόπος Ωρωπού πλησίον και το ιερόν του Αμφιαράου και του Ναρκίσσου. … τινές δε τη Τανάγρα την αυτή φασιν, Ποιμανδρίς δ’ εστιν η αυτή τη Ταναγρική, καλούνται δε και Γεφυραίοι οι Ταναγραίοι…» (Βιβλίο ΙΧ, 2 10). Στην συνέχεια ο Στράβων συνεχίζει αναφέροντας ότι η Τανάγρα έχει σύνορα με την Αττική.

    2) Τα ίδια ισχυρίζεται και ο Αλεξανδριανός Ηρωδιανός (ο οποίος είχε στην διάθεσή του την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, πριν καεί) στον 3ο τόμο του σπουδαιότερου έργου του «Ρητορική-Καθολική Προσωδία», όπου αναφέρει: «τινές δε αυτούς (τους Γεφυραίους) είναι Ταναγραίους…»

    Συνοψίζοντας τις θέσεις των παραπάνω συμπεραίνει κανείς ότι υπήρχε μία αρχαία Βοιωτική πόλις, η Γραία, που μετονομάσθηκε σε Γέφυρα κάποια εποχή και τελικώς σε Τανάγρα. Η Τανάγρα-Γέφυρα ονομαζόταν και Ποιμανδρίς, είχε σύνορα με την Αττική και κάποιοι κάτοικοί της μετανάστευσαν για διαφόρους λόγους στην γειτονική Αττική.

    3) Πρέπει να δώσουμε σημασία στις αιτίες αυτών των μεταναστεύσεων. Για τους λόγους των δύο βασικών μεταναστεύσεων μας πληροφορεί ο Αίλιος Αριστείδης (από την Μυσία, 126-189 μ.Χ): «οι υπό των Δωριέων εξελασθέντες Πελοποννήσιοι εις Τανάγραν πόλιν της Βοιωτίας ελθόντες εξείλον αυτήν. Ταναγραίων ούν τινες εις Αθήνας κατέφυγον. Τανάγρα, πόλις Βοιωτία …ούτοι, μή υπακούοντες Θηβαίοις, υπ’ αυτών εξεβλήθησαν, όν ένιοι εις Αθήνας ελθόντες ώκησαν. Μέμνηται δε της ιστορίας Ηρόδοτος, Γεφυραίους τους Ταναγραίους καλείν…» (από την συλλογή Ντίντορφ, 1829, «Σχόλια εις Αίλιον Αριστείδην»). Βλέπουμε πως η μοίρα δεν ήταν και η καλύτερη για τους Ταναγραίους-Γεφυραίους, οι οποίοι υποφέρανε και πιέστηκαν ώστε πολλοί να μεταναστεύσουν τόσο υπό την πίεση των Θηβαίων όσο παλαιότερα και υπό την πίεση των Πελοποννησίων, οι οποίοι με τη σειρά τους είχαν εκδιωχθεί από τους Δωριείς.

    Ας προχωρήσουμε όμως στην ουσία του πράγματος δηλαδή στον λόγο για τον οποίο οι (Τανα-)Γραίοι αρχικά ονομάζονταν Γεφυραίοι. Σημειωτέων, πως οι Έλληνες έδιναν ιδιαίτερη σημασία σε ονομασίες, π.χ. έτσι ώστε το όνομα πολλές φορές να εμπεριέχει και να σημαίνει κατά το δυνατόν την ιδιότητα του αντικειμένου.

    Ο Αίλιος Αριστείδης (στη συλλογή Ντίντορφ, 1829, «λόγος Παναθηναίων» σελ. 320, 9) μας ενημερώνει και για τον λόγο για τον οποίο οι Ταναγραίοι είχαν το όνομα Γεφυραίοι :«το Παλλάδιον. ..το από Τροίας.. λέγειν δε αν και περί άλλων πολλών Παλλαδίων. Τού τε κατ’ Αλαλκομενόν τον αυτόχθονα και παρα Αθηναίοις Γεφυραίων καλουμένων, ως Φερεκύδης (3 F 179) και Αντίοχος (VI) ιστορούσι». Προκύπτει ότι οι Γεφυραίοι ήσαν αρχαίοι Ιερείς κάποιου Παλλαδίου και πολλοί αρχαίοι αναφέρθηκαν σ’ αυτό το ζήτημα. Για την τοποθεσία του αρχαίου Παλλαδίου των Γεφυραίων ο ιστορικος Ιωάννης Λαυρεντιος του Λυδού αναφέρει (De Mensibus – βιβλίο 4 παρ.15 στίχος 9) τα εξής: «Ότι ποντίφικες οι αρχιερείς παρά ρωμαίοις ελέγοντο, καθάπερ εν Αθήναις το πάλαι. Γεφυραίοι πάντες οι περί τα πάτρια ιερά και εξηγήται διοικηταί των όλων-…ωνομάζοντο δια το επί της γεφύρας του Σπερχειού ποταμού ιερατεύειν τω Παλλαδίω. Πόντην γαρ οι ρωμαίοι την γέφυραν καλούσι και ποντίλια τα γεφυραία ξύλα. Όθεν και και πραξιεργίαι δήθεν εκαλούντο ωσανεί τελεσταί. Τούτο γαρ σημαίνει το ποντίφιξ από το δυνατόν εν έργοις». Δηλαδή, οι αρχαίοι Αθηναίοι ονόμαζαν παλιά Γεφυραίους τους αρχιερείς τους ενώ οι αρχαίοι Γραίοι-Γεφυραίοι είχαν εγκαταστήσει Ιερόν Παλλάδιον στην γέφυρα του Σπερχειού (άρα στην είσοδο του Στενού των Θερμοπυλών) και πιθανά αυτό συνέβαινε σε πολλές γέφυρες. Οπότε οι διερχόμενοι ίσως να αισθανόντουσαν υποχρεωμένοι ή να υποχρεώνονταν «ν’ ανάβουν ένα κεράκι» κάτι που να μην έκανε κι ιδιαίτερα συμπαθή την τάξη των Γεφυραίων-Ιερέων. Από την άλλη μεριά, οι Γεφυραίοι Ιερείς είχαν προφανώς αναλάβει την συντήρηση των γεφυρών κι από ‘κει ίσως προερχόταν κι η δύναμή τους. Αν π.χ. αποκόβονταν η γέφυρα του Σπερχειού, σ’ όποια εποχή εκτός από το καλοκαίρι, θ΄ αποκόβονταν ουσιαστικά η Νότια Ελλάδα.

    Μεγάλη λοιπόν η δύναμη των γεφυροφυλάκων Γεφυραίων και απ’ αυτό οι Ρωμαίοι που την λέξη γέφυρα την έλεγαν «πόντη» έβγαλαν και τους αρχιερείς ποντι-φικες!!! Ιδού πως προέκυψε η ονομασία στους Καθολικούς του Ποντίφικος…. (κατά τον Ιωάννη Λαυρέντιο τον Λυδό).

    Ιδιαίτερη σημασία οφείλουμε να αποδώσουμε στην φράση του Λαυρεντίου του Λυδού ότι το πάλαι Γεφυραίοι πάντες οι περί τα πάτρια ιερά και εξηγήται. Δηλαδή, πολύ παλιά, όλοι οι Ιερείς των Ελλήνων Θεών λέγονταν Γεφυραίοι…. Πιθανά λόγω της στρατηγικής επιλογής περασμάτων για κτίσιμο ιερών για ευνόητους ηθοπλαστικούς λόγους.

    Η ιερατική στολή των Γραίων-Γεφυραίων περιγράφεται (πάλι από τον Λυδό στο De Magistratibus populi Romani): «Εχρήτο δε στολή επ’ ειρήνης, οία ποντίφεξ, αντί του Αρχιερεύς Γεφυραίος, πορφυρά, ποδήρει, ιερατική, χρυσώ λελογχωμένη, αμφιβλήματι δε ομοίως πορφυρώ, εις χρυσούς αύλακας τελευτώντι, την τε κεφαλήν έσκεπε δι’ ας εν τη γραφείση μοι Περί Μηνών πραγματεία αποδέδωκα αιτίας….» κλπ.

    Το ότι οι Ρωμαίοι ονόμασαν τους ιερείς των με όνομα μεταφρασμένο απ’ ευθείας από μία Βοιωτική Ιερατική τάξη αποδεικνύει πολλά. Από τις λίγες αυτές πηγές προκύπτει ότι παλιά η Γραία-Γέφυρα-Τανάγρα ήταν κραταιότατη και εξουσίαζε περιοχή περίπου από νοτιοδυτικά του Ευρίπου, περιλάμβανε την Μυκαλησσό και το Βοιωτικόν Άρμα, έως τα υψώματα προς τον Αττικό Δήμο Φυλής, ενώ εντελώς Νότια του κράτους της Τανάγρας ήταν η Ελευσίνα (τα όρια κατά Στράβωνα ΙΧ, 2 10).

    Κατοικούσαν σ’ αυτή οι Γραιοί και είναι γνωστό ότι κάποιοι ελληνικοί λαοί μετανάστευσαν κοντά στην Ρώμη και οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονταν ως Γραιοί ή Γραικοί και εξ αυτών οι Ρωμαίοι καλούσαν τους Έλληνες υποτιμητικά Γραικύλους. Φυσικά Γραίοι ή Γραικοί υπήρχαν σε όλον τον Ελλαδικό χώρο. Είναι γνωστό ότι οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν κάποιο χαλκιδαϊκό αλφάβητο πράγμα που αποδεικνύει μεταναστευτικό ρεύμα από Εύριπο-Χαλκίδα-Γέφυρα προς Ρώμη. Οι Γραίοι-Γεφυραίοι μετέφεραν την σπουδαιότερη λατρεία τους, την Παλλάδειο, στις νέες Ρωμαϊκές εστίες τους. Περίπου τότε ή και παλαιότερα, Αρκάδες άποικοι στην Ρώμη έφεραν το δικό τους Παλλάδιο εκεί στον Παλλαδινό λόφο. Τα Παλλάδια Άρκάδων και Γραικών έδωσαν την εντύπωση στους Ρωμαίους ότι η λατρεία αυτή ήτο η σπουδαιότερη άρα οι Ρωμαίοι τίμησαν τους σπουδαιότερους Θεούς των Γραικών και ασπάσθηκαν τον Παλλάδειο τίτλο των Γραικών ιερέων οπότε οι Ρωμαίοι ιερείς απεκλήθησαν Ποντίφικες δηλ. Γεφυραίοι.

    4) Η προσπάθεια ετυμολόγησης της Τανάγρας μπορεί να αποδοθεί στο τελικό -Γρα=-Γραία ενώ το αρχικό –Τα προκύπτει από ωραιοποίηση χάριν ευφωνίας του -δα ή δασύ -δα με προφορά -ντα όπου τελικά το -ντα =-τα. Οπότε το -ΤΑ και το ΓΡΑΙΑ να συνιστούν την καλλιεργήσιμη γη=γα=δα της Γραίας δηλ. την Δαν της Γραίας ΤΑΝΓΡΑΝ=ΤΑΝΑΓΡΑΝ.

    Το πόσο αρχαίοι ήταν οι Γραίοι φαίνεται από το απόσπασμα του Εκαταίου του Μιλησίου ο οποίος έγραψε «αφ ου και Γεφυραία ή Δηώ». Δηώ είναι η παλαιά ονομασία της Θεάς Δήμητρος και αναφέρεται στον Ορφικό προς Δήμητρα Ύμνο. O Αίλιος Ηρωδιανός (βλ. Καθολική Προσωδία) λέει: …«χωρίς το -ι, από δήω σημαίνει το ευρίσκω διότι η Δηώ περιήλθε εις ζήτησιν της θυγατρός της. Κατ’ ευφημισμόν έλεγον πάντες δήεις τουτέστιν ευρήσεις ή επειδή αύτη εφηύρε τον σίτον. Εάν όμως έχει -ι, γέγονε παρά δαίω δηλ. κόπτω κατά Ιωνική τροπή τα -α εις -η διότι η γη διαιρείται ή διακόπτεται από το όργωμα. Επίσης το δαίω-καίω διότι λένε ότι με λαμπάδες εζήτη την θυγατέρα της. Μερικοί λένε ότι είναι υποκοριστικό του Δήμητρα.»

    Το όνομα προκύπτει από την τροπή του αρχαίου -Α σε -Η από τους Ίωνες και ο Εκαταίος ήτο Ίων. Άρα Δηώ=Δαώ όπου Δα η Γη στη δωρική. Από μόνη της αυτή πληροφορία προσδίδει στους Γραίους-Γεφυραίους-Ταναγραίους την πρωτοκαθεδρία στην οργανωμένη Γεωργία αφού η Δήμητρα=καλλιέργεια σίτου-δημητριακών πρωτοεμφανίστηκε εκεί. Από την Τανάγρα μέσω Ερυθρών δρασκελίζει κανείς την σημερινή Κάζα και βρίσκεται μέσω Μάντρας στην Ελευσίνα. Η Δήμητρα-Δηώ είχε να κάνη ένα πάρα πολύ μικρό ταξίδι για να βρεθεί από τους Γεφυραίους στους Ελευσίνιους και να τους ευνοήσει με την καλλιέργεια σίτου στο Ράριο Πεδίο (αρχικά και μετά στο Θριάσιο). Δηλαδή εκεί που τελειώνει το μονοπάτι από την Τανάγρα προς την Ελευσίνα και αρχίζει ο δρόμος προς τα Μέγαρα και την Πελοπόννησο. Το φυσικότερο μέρος για αποικισμό ή μετοικεσία Ταναγραίων, έμπειρων στην Γεωργία, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο από την Ελευσίνα (είναι ακριβώς στα νότια), όπως ορίζει και η Μυθολογία. Πράγμα που έγινε πολλές φορές και η τελευταία φορά μόνο εξιστορείται από τον Ηρόδοτο με τους γνωστούς Αρμόδιο-Αριστογείτονα περί το 507 π.Χ.

    Αυτοί οι επαναλαμβανόμενοι ανά τους αιώνες Γεφυραϊκοί αποικισμοί δημιούργησαν Ταναγραϊκές-Γεφυραϊκές συνοικίες από τις εκβολές περίπου του Κηφισσού κατά τονΣτράβωνα (βιβλίο 9 κεφ. 1 παρ. 24) όπου «ποταμοί δ’ εισίν ο μέν Κηφισσός εκ Τρινεμέων τας αρχάς έχων ρέων δε δια του πεδίου εφ’ ο και η Γέφυρα και οι Γεφυρισμοί …» έως την Ελευσίνα. Η επιλογή της τοποθεσίας φυσικά δεν ήταν τυχαία γιατί οι Γεφυραίοι έψαχναν να εγκατασταθούν κοντά σε γέφυρα…, όπου κατά την πανάρχαια παράδοσή τους υποχρέωναν τους περαστικούς προφανώς «ν’ ανάβουν κεράκι» σε κάποιο προσκύνημα της Ιεράς Οδού.

    Επειδή όμως όλοι οι ευσεβείς Αθηναίοι είχαν γνώση της καταγωγής της Δηούς-Δήμητρας, οι Ταναγραίοι-Γεφυραίοι επιβάλανε διόδια στις πομπές προς Ελευσίνα κατά τα Μυστήρια και βέβαια οι Αθηναίοι το δεχτήκανε ως φυσιολογικό και δίκαιο γεγονός και δεν αντιδράσανε καθόλου, σεβόμενοι τους Γεφυραίους, αφ’ ενός ως πρώτους ιερείς της πολιούχου της πόλης τους (Παλλάδος) και αφ’ ετέρου επειδή σεβόντουσαν την Γεφυραϊκή προέλευση της Δήμητρας. Οι Γεφυραίοι-Ταναγραίοι λατρεύανε με τον δικό τους παλαιό/παραδοσιακό τρόπο στα δικά τους Ιερά την Δηό-Δήμητρα και αυτό ο Ηρόδοτος το παρουσιάζει εμμέσως ως μη ελληνική λατρεία.

    Οι Αθηναίοι περνώντας από εκεί όχι μόνον πλήρωναν διόδια εις τους Γεφυραίους αλλά αντάλλασσαν σκωπτικές και ίσως υβριστικές εκφράσεις. Από αυτό το γεγονός είχε δημιουργηθεί η έκφραση «γεφυρισμός» που σήμαινε την ανταλλαγή πειραγμάτων. Ο λεξικογράφος Ησύχιος κατέγραψε ότι «Γεφυρισται: οι σκώπται επεί εν Ελευσίνι επί της γεφύρας τοις μυστηρίοις καθεζόμενοι έσκωπτον τοις παριόντας». Εξ άλλου κατά την πολιορκία των Αθηνών από τον Σύλλα, οι Αθηναίοι εξόργισαν τον Ρωμαίο στρατηγό γιατί «γεφυρίζοντας» τον κορόιδευαν από τα τείχη για την μεμπτή ηθική της συζύγου του Μετέλλας. (βλ. Πλουτάρχου Βιογραφίες – Σύλλας). Όπως φαίνεται, με την πάροδο του χρόνου και την πλήρη πιά κατάρρευση των Ιερών Παραδόσεων στα κλασσικά χρόνια, οι Αθηναίοι δεν ήθελαν να πληρώνουν σε ξένους-Βοιωτούς (και μάλιστα σε απογόνους των δηλωμένων εχθρών τους, δηλ. στους Βοιωτούς-Θηβαίους) στη βάση μίας ήδη θεωρουμένης ως απαξιωμένης μυθολογίας. Οι Αθηναίοι ήταν τότε στην αρχή της παρακμής τους κι έτσι έφθασε να διαβάζουμε στο λεξικό Σούδα (ή Σουίδα) ότι «Γεφυρίς: ξένη και επείσακτος. Οι γαρ Γεφυραίοι ξένοι και επήλυτοι όντες Αθήνησιν ώκησα. Ούτως Ηρόδοτος». Ξένος όμως καθόλου δεν σήμαινε τον μη Έλληνα. Δηλαδή τελικά μέχρι να το πει ο Ηρόδοτος για Φοίνικες, κανένας δεν το είχε διανοηθεί!!!

    Η διερεύνηση των αρχαίων πηγών σε σχέση με την καταγωγή των Βοιωτών νομίζω πως δεν αφήνει περιθώρια να αμφισβητηθεί η αυτοχθονία τους. Εκτός από τον Ηρόδοτο, ο οποίος με γλωσσικά τεχνάσματα και παραμυθολογίες, εκμεταλλευόμενος το παραδοσιακό μίσος Αθηναίων-Βοιωτών, δημιουργεί την πρώτη ιστορική αμφισβήτηση, η οποία καταλήγει τελείως παράδοξα σε …ιστορικό δόγμα.

  156. Ριβαλντίνιο said

    @ 154 Βάταλος

    Ωχ, με ξεφτίλισες πάλι ! 🙂

    Τον Πλεύρη τον ανακατεύω γιατί κάτι τέτοια είχα ακούσει σε μία εκπομπή του. Ότι δηλαδή οι Εβραίοι/Γεφυραίοι δημοκράτες γκέι Αρμόδιος και Αριστογείτων σκότωσαν τον ελληνόψυχο Ίππαρχο. Αμφισβήτησα τόσο τον Πλεύρη όσο και τους Ισραηλινούς που το λένε γιατί η υπόθεσή τους είναι αναπόδεικτη.

    Εγώ τα πάω καλά με τους Εβραίους. Τους συμπαθώ πολύ και διαδίδω τις απόψεις του Αγίου Ιουστίνου, του αιρετικού Τατιανού, του Γεωργίου Σύγκελλου κ.λπ. πως ο Μωυσής είναι ο παλαιότερος από κάθε άλλο Έλληνα ! 🙂 🙂 🙂

    ————————————————————————————————————————————————————

    @ 155 Γιάννης Ιατρού

    Ωραίες πληροφορίες ! Ευχαριστούμε πολύ !!! ( Τον Ιωάννη τον Λυδό τον κοιτούσα πρόσφτατα για το πως η Παννονία έγινε … Παιονία ).

    «Περί της Ηροδότου κακοηθείας»

    Αυτό λένε πως το έγραψε ο Πλούταρχος σαν γύμνασμα, δηλαδή δεν είχε στην πραγματικότητα άχτι τον Ηρόδοτο.

    εζήτησε μισθό από τους Θηβαίους, αλλά οι Θηβαίοι τον περιφρόνησαν

    Και πιο απλά στο έργο του μεταφέρει τις αρνητικές για τους Θηβαίους απόψεις των Αθηναίων πληροφοριοδοτών του . Μην ξεχνάμε πως Θήβα και Κόρινθος ήταν οι 2 πόλεις που ήθελαν την ολοσχερή καταστροφή των Αθηνών στο τέλος του Πελ/κου Πολέμου.

    θα αγωνιζόμασταν να αποδείξουμε την ελληνική καταγωγή των …Αθηναίων.

    Ουσιαστικά ο Ηρόδοτος τους λέει βάρβαρους Πελασγούς που εξελληνίστηκαν. 🙂

    Πόπο φοβερά τα τόσα στοιχεία για τους Γεφυραίους, τους Γραίους κ.α.

    Και για τους Καδμείους, τον λαό του Κάδμου, λένε πως δεν ήταν Φοίνικες, αλλά κάποιο Προελληνικό Ινδοευρωπαϊκό φύλο, ίσως συγγενικό των Λουβίων ( έτσι για να βάλουμε Φοινικστές και Ινδοευρωπαίστές να πλακωθούν και να γουστάρει ο Βάταλος 🙂 ) :

    http://ethnologic.blogspot.gr/2010/02/6_07.html

    Καδμείοι: Συμβατική ονομασία του λαού που σύμφωνα με την παράδοση, με αρχηγό τον Κάδμο, κατέλαβε την Θήβα και κατέκτησε το μεγαλύτερο τμήμα της Βοιωτίας. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο (Α΄ 57).
    Ο Στέφανος Βυζάντιος υποστηρίζει ότι ο όρος προέρχεται από την ακρόπολη των Θηβών, που κατά την παράδοση, ίδρυσε ο Κάδμος, την Καδμεία: «…Καδμεία πόλις = Θηβών ακρόπολις, αφ’ ης οι Θηβαίοι Καδμείοι και Καδμίωνες και Καδμείαι και το τείχος Καδμεία…».

    Όπως απεδείχθη, πρόκειται για ένα προελληνικό ινδοευρωπαϊκό φύλο, που έφθασε στην Βοιωτία από την Ήπειρο, για το οποίο υπήρχε μέχρι πρόσφατα αρκετή σύγχυση ως προς την καταγωγή του. Πολλοί ερευνητές, παρασυρμένοι από λανθασμένες ετυμολογίες αλλά και ασαφή χωρία αρχαίων κειμένων, θεωρούσαν τον επώνυμό τους ήρωα Κάδμο και τον λαό του, τους Φοίνικες, ως Σημίτες, φθάνοντας στο σημείο να θεωρούν ότι και το όνομα της Ευρώπης ανάγεται σε σημιτική ρίζα!

    Ο καθηγητής και Ακαδημαϊκός Μ. Σακελλαρίου αντέκρουσε με πειστικά επιχειρήματα αυτές τις απόψεις και υποστήριξε ότι οι Φοίνικες του Κάδμου ήσαν ένα προελληνικό φύλο ινδοευρωπαϊκής καταγωγής (βλ. Ιστορία Ελληνικού Έθνους – τόμος Α΄, σελ. 361).
    Παραθέτουμε περιληπτικά στην συνέχεια, τα σπουδαιότερα αυτών των επιχειρημάτων:

    «… Το όνομα του Κάδμου δινόταν σε ένα βουνό και σε ένα ποτάμι στα σύνορα της Καρίας με την Λυδία και την Φρυγία, σε έναν βράχο στα παράλια της νότιας Ιλλυρίας και σε έναν παραπόταμο του Θυάμιδος (Καλαμά) στην Ήπειρο. Είναι επίσης γνωστό ότι οι Κρήτες των ιστορικών χρόνων χρησιμοποιούσαν την λέξη κάδμος με τρεις σημασίες: «δόρυ, λόφος, ασπίς» που όλες τους σχετίζονται με την έννοια ύψος. Έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί το όνομα Κάδμος δόθηκε σε βουνά και σε βράχους. Το γιατί δόθηκε και σε ποτάμια προκύπτει από την ετυμολογία της λέξεως που παράγεται από την ίδια ρίζα που υπάρχει και στο ελληνικό ρήμα κέκαδμαι, κέκασμαι «εξέχω, λάμπω». Η έννοια «εξέχω» ταιριάζει με το ύψος ενώ η έννοια «λάμπω» με την αντανάκλαση του φωτός στο νερό…
    …το εθνικό Φοίν-ικες έχει θέμα που απαντά στην ελληνική (φοιν-ός = βαθυκόκκινος, φοιν-ίξαι, συνώνυμο με το αιμάξαι = φόνος με αρχική σημασία αίμα) και ένα επίθημα γνωστό από άλλα εθνικά ιδοευρωπαϊκών φύλων (Αίθικες, Τέμμικες, Γράϊκες ή Γραικοί, Θράϊκες ή Θράκες). Το όνομα Φοινίκη δινόταν επίσης στην Καρία και το όνομα Φοίνιξ δήλωνε βουνό και οχυρό της ιδίας χώρας («…κώμη ορεινή της Καρίας επί του ομωνύμου όρους…» κατά το Λεξ. Κυρ. Ονομ. ), καθώς και ποτάμι της Λυκίας, όπου ποτέ δεν εισχώρησαν Σημίτες Φοίνικες. Επίσης η Φοινίκη της Ηπείρου […πόλις παραθαλασσία και εμπορική της εν Ηπείρω Χαονίας…(Λ.Κ.Ο) ], βρίσκεται έξω από τα όρια εξαπλώσεώς τους. Την ίδια ρίζα έχει και το εθνικό Φοινατοί που έφερε ένα Ηπειρωτικό φύλο. Το όνομα Φοίνικες επομένως δεν γεννήθηκε στα παράλια του Λιβάνου, αλλά δόθηκε από τους Έλληνες στον λαό που κατοικούσε εκεί, επειδή επιδιδόταν στην βαφή υφασμάτων με ένα βαθυκόκκινο χρώμα, το «φοινόν». Προηγουμένως όμως είχε ήδη χρησιμοποιηθεί ως εθνικό ενός ινδοευρωπαϊκού φύλου εγκατεστημένου στον ελλαδικό χώρο.
    Η Φοινίκη του Κάδμου δεν ήταν λοιπόν η χώρα των Σημιτών Φοινίκων, αλλά η Φοινίκη της Ηπείρου, που δεν απέχει πολύ από τον Κάδμο, τον παραπόταμο του Καλαμά (από εκεί κατάγονται οι Φοίνικες της Βοιωτίας). Οι Φοινατοί που αναφέραμε προηγουμένως, θα ήταν πιθανόν απόγονοι των ινδοευρωπαίων Φοινίκων της Ηπείρου: τα δύο ονόματα διαφέρουν μόνον στα επιθήματα, Φοίν – ικ – ς, Φοιν – ατ – ός.
    Σύμφωνα με τα παραπάνω, αυτοί οι Φοίνικες έπρεπε να θεωρηθούν ελληνικό φύλο. Υπάρχουν όμως δύο αντενδείξεις: α) Όταν οι Έλληνες εισχώρησαν στο εσωτερικό της Καρίας στην διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων διαπίστωσαν ότι τα ονόματα Κάδμος και Φοίνιξ χρησιμοποιούνταν ήδη ως ονόματα ποταμών, βουνών και πόλεων, αλλά και στην ίδια την Καρία παλαιότερα (Φοινίκη). Άρα οι ονοματοθέτες αυτών των γεωγραφικών όρων θα ήσαν κάποια άλλα ινδοευρωπαϊκά στοιχεία εγκατεστημένα εκεί παλαιότερα και β) Ο Καδμίλος, θεία μορφή των μυστηρίων της Σαμοθράκης, έχει όνομα παραπλήσιο του Κάδμου και το γεγονός αυτό ερμηνεύεται αν λάβουμε υπ’ όψη ότι ταυτιζόταν με τον ιθυφαλλικό Ερμή. Αλλά αυτά τα μυστήρια ήσαν αρχαιότερα από την εκεί εγκατάσταση των Ελλήνων. Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε τους Φοίνικες του Κάδμου όχι ελληνικό φύλο, αλλά στοιχείο άλλου ινδοευρωπαϊκού λαού…». (Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄ σελ. 361)

    Σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι Καδμείοι δηλ. οι Φοίνικες του Κάδμου, κατέκτησαν την Βοιωτία, αφού υπέταξαν τους παλαιότατους κατοίκους της περιοχής, σχετικά με τους οποίους όμως υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ των αρχαίων πηγών.
    Έτσι, ο μεν Εκαταίος υποστηρίζει ότι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής υπήρξαν οι Λέλεγες και οι Πελασγοί και στην συνέχεια ήλθαν από την θάλασσα μέσω Αττικής οι Άονες, οι Τέμμικες και οι Ύαντες, τους οποίους νίκησε ο Κάδμος με τους Φοίνικές του, ο δε Ελλάνικος θεωρεί ως πρώτους κατοίκους τον αυτόχθονα Ώγυγο και τους Έκτηνες που ίδρυσαν την Θήβα. Οι Άονες και οι Ύαντες θεωρούνται επίσης αυτόχθονες, που τους υπέταξε ο Κάδμος, ο οποίος ίδρυσε την Καδμεία (την ακρόπολη των Θηβών).
    Τέλος ο Στράβων αναφέρει ( Θ΄ ΙΙ.3) ότι την Βοιωτία κατέκτησαν οι Φοίνικες με επικεφαλής τον Κάδμο που οχύρωσε την Καδμεία.

    Η σύγχρονη έρευνα έχει προσδιορίσει ότι η μετανάστευση των Καδμείων από την Ήπειρο στην Βοιωτία πρέπει να πραγματοποιήθηκε το ενωρίτερο κατά την μετάβαση από την Μεσοελλαδική στην Υστεροελλαδική Εποχή δηλ. γύρω στο 1600 π.Χ.

    ( Από το εξαιρετικό βιβλίο του Δημητρίου Ευαγγλίδη «Λεξικό των Αρχαίων Ελληνικών και Περι-ελλαδικών φύλων» )

    Το ότι οι Καδμείοι ήταν φύλο που κατέβηκε από βόρεια φαίνεται και από τους Εγχελείς της λίμνης Λυχνίτιδος ( Αχρίδας ) που έλεγαν ότι ο γενάρχης τους ήταν γιός του Κάδμου που έφυγε από την Θήβα για τον βορρά. Στην πραγματικότητα δηλαδή η πορεία ήταν αντίθετη.
    Τέλος και οι Κεδμωναίοι που αναφέρονται ως φύλο της Χαναάν στο βιβλίο της Γένεσης της ΠΔ θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μια μικρή ένδειξη ινδοευρωπαϊκής διείσδυσης ( λουβικής, νεο – χιττιτικής ) στην Παλαιστίνη , παρά φοινικικής στον ελλαδικό χώρο.

  157. Γιάννης Ιατρού said

    154 (ΥΓ2):
    Ότε ο αγαπημένος σου Ραββίνος Σαούλ…. εις ποίαν συναγωγήν νομίζεις ότι εμίλησε; Εις την «Συναγωγήν των Γεφυραίων», όπως μάς βεβαιώνουν τα «ΧΡΟΝΙΚΑ» (Δεκ. 2013), σελ. 14. Ξεστραβώσου, νεαρέ χριστιανούλη Ριβαλδίνιε (η υπογράμμιση δική μου)

    Καλά να μιλάνε όλοι, αλλά να γράφουν και οι «τυφλοί» στους άλλους «ξεστραβώσου»;;;

    Δεν πήρες είδηση πολυδιαβασμένε, ή μάλλον επιπόλαιε σχολιαστή, που αντιγράφεις και ποστάρεις χωρίς έλεγχο των πηγών, πως η αναφορά (υποσημ. 42) στο εν λόγω τεύχος των ΧΡΟΝΙΚΩΝ για το βιβλίο του Max I. Dimont (JEWS, GOD, AND HISTORY) είναι λανθασμένη;

    Ποιες σελίδες 17-23; Εκεί δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο. Άσε πως τα υπόλοιπα που γράφει στην υποσημείωση δεν έχουν καμία σχέση με το βιβλίο του Max Dimont, αλλά αποτελούν μόνο εικασία/σχόλιο του υπογράφοντος το άρθρο για τις μεταφράσεις της Βίβλου, Ραββίνου Ηλία Σαμπετάϊ.

    Τελείως αλλού ο Dimont στο βιβλίο του αναφέρει κάτι τις για τον Απ. Παύλο. Για να σε βοηθήσω, δες στο κεφάλαιο 9 του βιβλίου (αρχίζει στη σελ. 121). Α, και κοίτα καλά τι γράφει! Μην έχουμε πάλι τα ίδια….

    Ξέρεις, δεν είναι και τόσο τρομερό να γίνει κάποιο λάθος σε μια αναφορά, άνθρωποι είμαστε. Αλλά το να μην ελέγχουμε τις αναφερόμενες πηγές, έστω και τυπικά, και κυρίως παράλληλα να λέμε στους άλλους να «ξεστραβωθούν»…., πάει πολύ, ε;

    Εάν προκληθώ θα προβώ και σε άλλες συνταρακτικές αποκαλύψεις

  158. Βάταλος said

    Αγαπητέ αναγνώστα Ιατρού,

    δεν έχεις καταλάβει το πνεύμα μου: Εγώ δεν είπα ότι ήλεγξα τας αναφοράς των «Εβραϊκών Χρονικών». Εγώ βασίζομαι εις την εγκυρότητα του ραββίνου Ηλία Σαμπετάϊ και του προέδρου του ΚΙΣ Μωϋσή Κωνσταντίνη που μάς βεβαιώνουν (ενώπιον του Προέδρου του Ισραήλ ο Κωνσταντίνης) ότι οι Γεφυραίοι ήσαν Εβραίοι. Το ίδιο ακριβώς λέγει και η Encyclopaedia Judaika εις το σχετικόν λήμμα. Εγώ δεν είμαι γενετιστής δια να απαντήσω αν οι Εβραίοι είναι Φυλή ή Θρησκεία, αν οι Γεφυραίοι είναι Φοίνικες ή Εβραίοι κλπ.

    Αυτό που εξ αρχής επεσήμανα είναι το εξής: Παγία «γραμμή»των «Χρονικών» εδώ και 39 χρόνια είναι πως οι Γεφυραίοι είναι Εβραίοι και οι Χαλκιδείς Εβραίοι είναι απόγονοι των Γεφυραίων. Άρα, ο αείμνηστος πατήρ Σαραντάκος εις το σχετικόν άρθρον του ήτο «εκτός γραμμής». Αν ο Ριβαλδίνιος ή εσύ, αναγνώστα Ιατρού, έχεις τα κότσια, γράψε μίαν επιστολήν εις την «Καθημερινήν», να σου απαντήση το ΚΙΣ και να σε κάμη πανελληνίως «ρόμπα» επί αντισημιτισμώ.

    Όπως εκτός «γραμμής» των «Χρονικών» είναι και αυτά που γράφει ο πατήρ Σαραντάκος εν τη αρχή του άρθρου του

    Ως γνωρίζης, προσφάτως ο Μακρόν είπε πως ο αντισιωνισμός είναι αντισημιτισμός πράγμα που είναι η πάγια θέσις του Ισραήλ. Επίσης, το 95% των Εβραίων του Ισραήλ, δηλώνουν Σιωνισταί. Τέλος, και ο Κ. Πλεύρης με αυτό το επιχείρημα αθωώθηκε εις το Δικαστήριον διά το αντισημιτικόν σύγγραμμα «Εβραίοι όλη η Αλήθεια»: Ότι άλλο ο Αντισιωνισμός και άλλο ο Αντισημιτισμός.

    Γέρων Β.

  159. gpoint said

    Ρε σεις που τόοοοοσα γνωρίετε και ανασκαλεύετε… για λύστε μου μια απορία επί προσωπικού : εγώ που λατρεύω τους ερυθρίνους και τους κατατρώγω ενώ ταΐζω τους γλάρους με σπάρους τους οποίους απεχθάνομαι, θεωρούμε ρατσιστής ; (ως προς το βασίλειον των ιχθύων, έστω )

  160. Γιάννης Ιατρού said

    159: Εσύ Γιώργο μ’ θεωρείσαι τροφοσυλλέκτης 🙂

  161. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    159. Τα ψάρια κανονικά πρέπει να ρωτήσεις. (βγάλτα πέρα με τη «σιγή ιχθύος» , όμως..) 🙂

  162. Ριβαλντίνιο said

    @ 159 gpoint

    ερυθρίνους

    Στην αρχή διάβασα Ερυθίνοι ( Κιζιλμπασήδες = Κοκκινοκέφαλοι ) και σκέφτηκα πως ασπάστηκες το σουνιτικό ισλάμ και κυνηγάς αιρετικούς Σιίτες ! 🙂

    Ερυθίνοι

  163. gpoint said

    # 162

    είσαι νέος ακόμα και ψάχνεσαι (και καλά κάνεις) αλλά όπως όποιος εμβαθύνει στην μουσική θα καταλήξει στον Βέρντι ( ή στον Βάγκνερ αν λοξοδρομήσει ) έτσι και συ κάποια στιγμή θα καταλάβεις πως οι άνθρωποι – αν δεν λοξοδρομήσουν- καταλήγουν ΠΑΟΚgήδες και άθεοι

  164. Ριβαλντίνιο said

    @ 162 gpoint

    Σιγά μην εμβαθύνω. Εγώ ακούω μουσική τουρλού τουρλού και είμαι Πανάθα ( και χριστιανός ορθόδοξος ) για να μην με κοροϊδεύουν οι φίλοι μου !

  165. Γς said

    162:

    ερυθρίνους

    Και το Λυθρίνι, Pagellus erythrinus

    Αυτό το erythrinus το ήξερα. Δεν ήξερα όμως το erythrophthalmus, Αν και αργότερα έκανα δυο τρία χαρτιά πάνω σ αυτό το ψάρι (Scardinius erythrophthalmus).

    Δεν το ήξερα και ξαφνικά έγινε λόγος και για το ψαράκι Ερυθροφθάλμους.

    Και σιγά μην έκανα ότι δεν το ήξερα.

    Δεν ήμουν και τόσο πιστικός όμως.
    Οπότε πήρα την κιμωλία και το έγραψα: erythrophthalmus.

    Με τι άνεση έγραφα αυτά τα p-h-t-h. Σαν να είχα κάνει διατριβή σ αυτό το είδος.

    Κι ούτε που πήραν χαμπάρι ότι ήταν που έγραφα στου «μπαμπά γλώσσα»

  166. cronopiusa said

    LE QUATTRO GIORNATE DI NAPOLI

  167. Fotis said

    Οι Γερμανοί τη λένε κι αυτοί γέφυρα (Brückentag). Στο Bερολίνο που είμαι εγώ όμως η 15 Αυγούστου δεν είναι αργία. Μονο για τους Βαυαρούς που είναι και πιο σκληροπυρηνικοί χριστιανοί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: