Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος

Posted by sarant στο 6 Σεπτεμβρίου, 2017


Αν ο τίτλος του άρθρου ήταν «Το άλφα και το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος», το άρθρο θα ήταν πολιτικό και πιθανώς αφιερωμένο στο σπουδαιότερο στοιχείο του κυβερνητικού κόμματος, όποιο ή όποιος κι αν είναι αυτό(ς). Όμως, το άλφα λείπει και το ωμέγα μένει μόνο του, οπότε απομακρυνόμαστε από τη σφαίρα της πολιτικής και επιστρέφουμε στα γνώριμά μας γλωσσικά θέματα.

Χτες, σε μια συζήτηση στο Φέισμπουκ στην οποία με προσκάλεσαν έμμεσα να σχολιάσω, ο τοιχοδεσπότης, που είναι εκπαιδευτικός των θετικών επιστημών και δραστήριος κυβερνοπολίτης, αναρωτήθηκε: με βάση ποιον κανόνα της δημοτικής γλώσσας και για ποιο λόγο προβλέπεται να γράφουμε «το κυβερνών» και όχι το «κυβερνόν» όπως «το τρέχον», «το παρόν»;

Το ερώτημα δεν είναι άτοπο, διότι με μια πρώτη ματιά όπως λέμε «ο παρών, το παρόν» (ας μην επεκταθούμε τώρα στο ερώτημα αν δίνουμε το παρών ή το παρόν, πάντως το παρών δίνουμε) θα έπρεπε επίσης να λέμε «ο κυβερνών, το *κυβερνόν».

Αν γκουγκλίσετε, θα δείτε ότι ο τύπος «το *κυβερνόν» (που του βάζω αστερίσκο για να δείξω ότι είναι λανθασμένος) χρησιμοποιείται, αν και πολύ λιγότερο σε σύγκριση με τον σωστό «το κυβερνών». Μου έχει συμβεί μάλιστα να γράφω «το κυβερνών» και να σπεύσει κάποιος να με διορθώσει.

Αλλά και κοτζάμ ιστολόγιο που ασχολείται με ορθογραφικά θέματα είχε γράψει παλιότερα ότι «Λόγω μιας αδικαιολόγητης έλλειψης στο λεξικό του Microsoft Office, έχει σχεδόν επικρατήσει ο τύπος της μετοχής ενεστώτα της ενεργητικής φωνής του ρήματος «κυβερνώ» να γράφεται με -ω- (το κυβερνών κόμμα) αντί για το ορθό -ο- (το κυβερνόν κόμμα)» Φυσικά, αυτό είναι κωμικό και εντελώς ανακριβές (δείτε και τον σχολιασμό του Ν. Λίγγρη στη Λεξιλογία)

Οπότε, δεν είναι ίσως περιττό να πούμε δυο λόγια για το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος.

Το κυβερνών είναι μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος «κυβερνώ», που εδώ λειτουργεί ως επίθετο, με τα γένη κυβερνών-κυβερνώσα-κυβερνών, π.χ. «ο κυβερνών συνασπισμός, η κυβερνώσα Αριστερά, το κυβερνών κόμμα».

Το ρήμα κυβερνώ είναι συνηρημένο, της πρώτης τάξης συνηρημένων ρημάτων, εις -άω: κυβερνάω-κυβερνώ. Τα ρήματα της δεύτερης τάξης είναι αυτά που έχουν κατάληξη σε -έω, π.χ. αιτέω-αιτώ και σχηματίζουν τις αντίστοιχες μετοχές: ο αιτών, η αιτούσα, το αιτούν, ενώ τα ρήματα της σπανιότερης τρίτης σε -όω π.χ. δηλόω-δηλώ, σχηματίζουν τις μετοχές ο δηλών, η δηλούσα, το δηλούν. Από τις μετοχές δηλαδή δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε αν έχουμε ρήμα της β’ ή της γ’ τάξης, η διαφορά φαίνεται από άλλους τύπους.

Εξετάζοντας λοιπόν τη μετοχή «ο κυβερνών – η κυβερνώσα – το κυβερνών» βλέπουμε πως δεν είναι ίδια περίπτωση με τη μετοχή «ο τρέχων – η τρέχουσα – το τρέχον» ή «ο παρών – η παρούσα – το παρόν» κι έτσι δεν μπορεί να εφαρμοστεί αναλογία. Ο παρών στη γενική κάνει του παρόντος, με όμικρον, το ίδιο και ο τρέχων του τρέχοντος, ο κυβερνών όμως κάνει του κυβερνώντος με ωμέγα.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο τύπος «το κυβερνών», που εμφανίζεται σχεδόν πάντα στη φράση «το κυβερνών κόμμα», είναι σχεδόν ανάδελφος τύπος -πρέπει να σκεφτούμε πολύ για να βρούμε άλλη μετοχή συνηρημένου ρήματος της α’ τάξης που το ουδέτερό της να χρησιμοποιείται αρκετά συχνά στη σημερινή γλώσσα. Υπάρχει ο αποχρών λόγος και η αποχρώσα ένδειξη, αλλά το ουδέτερο δεν χρησιμοποιείται. Λέμε για ζώντα ζώα, συνήθως τα μεταφέρουμε, αλλά πολλά μαζί. Λέμε για μαθητιώσα και φοιτητιώσα νεολαία, αλλά και πάλι το ουδέτερο μένει στην αφάνεια.

Τελικά, μόνο δυο-τρεις ανάλογες μετοχές μπόρεσα να βρω: λέμε κάποτε «το ζων ύδωρ», ιδίως σε θεολογικά συμφραζόμενα, αλλά βέβαια πρόκειται για έκφραση πολύ πιο σπάνια· ίσως συχνότερη, και κυρίως λιγότερο λόγια, είναι η μετοχή του σύνθετου «επιζώ», όπου μπορούμε να φανταστούμε π.χ. «το επιζών μέρος» σε νομικά κείμενα. Λόγιο αλλά υπαρκτό είναι το «δρων», π.χ  «το δρων υποκείμενο». Και επίσης, αν ψηφιζόταν και εφαρμοζόταν το σχέδιο Ανάν, η φράση «συνιστώντα κράτη» και ο ενικός της «το συνιστών κράτος» θα είχε μπει στην καθημερινότητα -αλλά απορρίφθηκε.

Οπότε, επειδή ο τύπος «το κυβερνών» είναι σχεδόν ανάδελφος, δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τέτοιες ουδέτερες μετοχές σε ωμέγα, ενώ οι αντίστοιχες με όμικρον είναι πολύ κοινότερες -κι έτσι μπορεί να θεωρήσουμε ότι σωστό είναι «το *κυβερνόν».

Στη συνέχεια της συζήτησης, ο τοιχοδεσπότης, δέχτηκε μεν αυτά τα επιχειρήματα αλλά επέμεινε ότι θα ήταν ευχής έργον στην επόμενη ορθογραφική μεταρρύθμιση να «εξορθολογιστεί» η ορθογραφία αυτών των μετοχών, δηλαδή να αποφασιστεί ότι θα λήγουν σε -ον όλα τα ουδέτερα ώστε να υπάρχει ομοιομορφία και να διευκολύνονται οι μαθητές. Ο ίδιος μάλιστα, είπε, γράφει ήδη «κυβερνόν κόμμα» και έχει προσθέσει τη λέξη στο λεξιλόγιο του Word ώστε να μην του την κοκκινίζει για λάθος ο έλεγχος της ορθογραφίας.

‘Αλλωστε ανάλογος εξορθολογισμός, συνέχισε, έγινε με τα παραθετικά των επιθέτων, κι ενώ παλιότερα γράφαμε «νεώτερος» ή «σοφώτερος» τώρα (δηλ. από το 1976) γράφουμε «νεότερος και σοφότερος» κι έτσι δεν χρειάζεται να σπάμε το κεφάλι μας με περίπλοκους κανόνες, εξαιρέσεις και κόντρα εξαιρέσεις.

Διότι τον παλιό καιρό για να δούμε αν θα γράψουμε το παραθετικό με ώτερος ή με ότερος έπρεπε να δούμε αν το προηγούμενο φωνήεν ήταν μακρό ή βραχύ -και βέβαια όταν ήταν δίχρονο τα πράγματα ζόριζαν πολύ. Αλλά μπορούσε η προηγούμενη συλλαβή να έχει μεν βραχύ φωνήεν αλλά να είναι θέσει μακρά, αν μεσολαβούσαν δύο σύμφωνα ή ένα διπλό (πχ σεμνός, ένδοξος, πιστός). Μερικά πάλι επίθετα είχαν δικό τους μπαϊράκι, όπως ο στενός, και σχημάτιζαν παραθετικό με όμικρον ενώ βάσει των κανόνων θα ήθελαν ωμέγα. Ευτυχώς η άγια μεταρρύθμιση του 1976 μάς γλίτωσε από αυτή τη βυζαντινολογία κι έκλεισε μια χαίνουσα ρωγμή, που θα έλεγε κι ο κυρ Τάκης.

Λοιπόν, ως προς τα παραθετικά των επιθέτων, ο φίλος μας έχει δίκιο. Πράγματι, έγινε εξορθολογισμός, έστω κι αν στην πράξη ο τύπος «*νεώτερος» δείχνει αξιοσημείωτη αντοχή, ίσως επειδή υπάρχει η λέξη «νεωτερισμός» και η έκφραση «μέχρι νεοτέρας», την οποία αρκετοί, κακώς κατά τη γνώμη μου, γράφουν με ωμέγα. Αλλά αυτή η αδράνεια παρατηρείται μόνο στον τ. *νεώτερος, ελάχιστοι γράφουν σήμερα *σοφώτερος ή τιμιώτερος.

Ωστόσο, ο λόγος αυτής της ορθογραφικής τροποποίησης δεν ήταν «να αποφευχθούν περίπλοκοι κανόνες» αλλά, κυρίως να αποφευχθούν κανόνες που δεν έχουν πλέον αντικείμενο σε μια γλώσσα που δεν έχει μακρά και βραχέα, όπως είναι τα νέα ελληνικά. Η κατάργηση του ωμέγα από το νεώτερος ήταν ακριβώς αναγνώριση του γεγονότος ότι δεν υπάρχουν μακρά και βραχέα στη νέα ελληνική, άρα ούτε φύσει και θέσει μακρές συλλαβές.

Από την άλλη, η πρόταση για ενοποίηση της γραφής όλων των ουδετέρων μετοχών πάσχει κατά το ότι η διάκριση στην οποία στηρίζεται η διαφορά της ορθογραφίας, δηλαδή η διάκριση ανάμεσα σε συνηρημένα και ασυναίρετα ρήματα είναι ολοζώντανη στη γλώσσα, σε αντίθεση με τη διάκριση μακρών και βραχέων που έχει πεθάνει εδώ και χίλια τόσα χρόνια και μόνο ο Σαββόπουλος διατεινεται ότι την καταλαβαίνει.

Κι έπειτα, ποιος ο λόγος να γίνει τόση φασαρία, τη στιγμή που, όπως είπαμε, τα επίθετα σε -ών που χρησιμοποιούνται στην πράξη είναι δυο-τρία, το εξής ένα: το κυβερνών κόμμα. Ε, ας το μάθουμε απέξω!

ΥΓ Δεν είναι τυχαίο ότι το πρόβλημα εμφανίζεται στην περιοχή κοινής δικαιοδοσίας της αρχαίας και της νέας γλώσσας. Η τρισχιλιετής μάς έχει καθίσει στο λαιμό, όπως κόκαλο -να την καταπιούμε δεν μπορούμε, να τη φτύσουμε δεν γίνεται. Μαθαίνουμε λοιπόν να ζούμε με το κόκαλο στο λαιμό.

Advertisements

163 Σχόλια to “Το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος”

  1. LandS said

    #0
    Καλημέρα
    «όποιο ή όποιος κι αν είναι αυτό(ς)». Είναι το «αυτό(ς)» απαραίτητο; Το «όποιο ή όποιος κι αν είναι» εμένα δεν θα με ξένιζε.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    >το κυβερνών

    είναι σαν το καθεστώς

    Με ωμέγα αμφότερα σαν αυτό [το κωλαράκι] που θρονιάζεται στην καρέκλα και δεν λέει να μας την κάνει

  3. ΣΠ said

    Καλημέρα.
    Στην χημεία έχουμε το αντιδρών.

  4. Γς said

    2:

    “το καλό το καρεκλάτο μόνο σε καρέκλα Σάτο”

    ‘Καθιστός΄, ‘καθιστώς’ και θα το πω:

    Ενώ τη μία Κυριακή την είδα να έρχεται στο εργαστήριο ξημερώματα σχεδόν και της έκανα και πλάκα, την άλλη ήρθε μεσημεριάτικα και της ξανάκανα πλάκα:

    -Τι ώρα είναι αυτή;

    Πλησιάζει και ναζιάρικα:

    -Να το κάνουμε καθιστώς;

    (Αμάν τι να κάνουμε, πώς να το κάνουμε;)

    Μέχρι να καταλάβω ότι στα Θεσσαλικά το καθιστώς, καθιστός είναι το καθεστώς…

  5. Το κυβερνών δεν με ξενίζει, και δεν βρίσκω αντιστοιχία με το τρέχον ούτε με το παρόν. Με ξένισε όμως στη χθεσινή ομιλία του αρχηγού του κυβερνώντος κόμματος στα Γιάννενα η αναφορά «ο προλαλήσαντας». Θα προτιμούσα «ο προλαλήσας». Με ξένισε επίσης η ονομασία «Ιόνια οδός» αντί του μέχρι τώρα «Ιονία οδός». Αν και προσκυνώ στη δημοτική, δεν χαλάνε τη γλώσσα κάποιοι τύποι κι ας θεωρούνται «λόγιοι». Η αλήθεια είναι πάντως ότι στη χθεσινή εκδήλωση, για ένα έργο που είναι όντως πολύ σπουδαίο και όσοι κάνουμε συχνά τη διαδρομή το εκτιμούμε ιδιαίτερα, με ξένισε περισσότερο η καμία αναφορά στα Ιόνια νησιά και κυρίως στην Κέρκυρα. Καλή σου μέρα!

  6. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Σωστά

    3 Καλά λες, πολύ συχνότερο από το δρων.

    5 Δεν την άκουσα, αλλά θα χαιρέτιζα το «ο προλαλήσαντας» και όχι από ελυτισμό.

  7. Γς said

    5:

    >Με ξένισε επίσης η ονομασία «Ιόνια οδός»

    Ημουν αφηρημένος κι άκουσα «Αιώνια οδός»

    Είμαι και κουφός βέβαια.

    Εχω το όνομα [επώνυμο] κι εσχάτως και τη χάρη

    😉

  8. LandS said

    Το «κυβερνών κόμμα» έτσι το πρωτοείδαμε γραμμένο και δεν μας πειράζει που το βλέπουμε έτσι. Όμως κάποιοι από μας για να μη φορτώνουμε με λάθη τα γραπτά μας μάθαμε το σοφώτερος και κάποιοι λεν ότι, μισό αιώνα μετά, δεν γίναμε σοφότεροι.

  9. Γς said

    Να και μια διαφήμιση.

    Στον Galaxy 92 FM τώρα:

    «ΙΕΚ Σιβιτανίδειου. Σπούδασε θρησκευτικό τουρισμό»

  10. Pedro Alvarez said

    Δεν πρέπει να καταργηθεί το Ω. Αρέσει πολύ στους ξένους, και είναι βασικό σύμβολο στα Μαθηματικά. Σύμφωνα με διεθνές επιστημονικό γκάλοπ ,το πιο δημοφιλες ελληνικό γράμμα είναι το Ω, ακολουθεί το Γ, το Φ και το Δ μαζί με το Π.

  11. Pedro Alvarez said

    Ας καταργήσουμε το Ψ που δεν μπορεί να το πεί και κανείς αλλοδαπός σωστά.

  12. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Το κυβερνών νομίζω το έχουμε συνηθίσει πια όλοι. Πιο συχνά πια, βλέπουμε το λάθος «Πωλείται το παρών». Σε μερικές κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες, ίσως και να ισχύει αυτή η γραφή, εντός εισαγωγικών, βεβαίως : πωλείται το «παρών»…

  13. leonicos said

    Μερικά πάλι επίθετα είχαν δικό τους μπαϊράκι, όπως ο στενός, και σχημάτιζαν παραθετικό με όμικρον

    αυτό δεν το ήξερα. Γιατί;

    Να πω κάτι και για το zaman και να μη με μαλώσετε; και στα πέρσικα και στα τούρκικα είναι αραβικής προέλευσης. Είναι κοινπος σημιτικπος όρος (δηλαδή δεν διακρίνεται μεταξύ εβραϊκού και αραβικού) και σημαίνει, όπως ξέρετε όλοι, χρόνος, και μεταφορικώς συνήθεια, νόμος

  14. leonicos said

    Το έμαθα, ήμμάλλον το θυμήθηκα. Η αρχική λέξη είναι στεινός

  15. sarant said

    12 🙂

  16. leonicos said

    Αλλά δεν θα το θυμόμουν αν δεν με κινητοποιούσατε εδώ

    Α! ρε, παμμήτορ ιστολόγιον

    Και ας βρίαουν την τριςχιλιετή.

    Στο λαιμό σας ή στην κοιλιά σας… τρισχιλιετής είναι

    Δουλεύω τον Λυκόφρονα (Αλεξάνδρα) του 4ου π.Χ Αν σε μερικά σημεία δεν πείτε πως είναι καθαρεύουσα του 1960, να μου τρυπήσετε τη μύτη. Σε μερικά σημεία υποπτεύθηκα πως έχει βάλει τοχέρι του ο Τζέτζης

  17. leonicos said

    12 και 15

    Το τραγικόο δεν είναι μόνο ότι πωλείτἆι το παρών.

    Το χειρότερο είναι όταν πωλείται ο παρών

  18. Γς said

    >«το κυβερνών κόμμα», είναι σχεδόν ανάδελφος τύπος

    Ναι, το ruling party.

    Δεν μ αρέσει όμως.

    Δεν είναι σαν τον Σηκουάνα, το Παρίσι και τέτοια

    Να τ αλλάξουμε λοιπόν σε roule

    Elle roule, roule, roule
    Vers la mer où tout finit…
    Elle chante, chante, chante, chante,
    Chante l’amour de Paris!

    Για να βάλουμε και κανένα γιουτουμπάκι

  19. gpoint said

    Αυτό το «δραστήριος κυβερνοπολίτης» τι ιδιότητες, συνήθειες, προσόντα κρύβει που δεν αντιλαμβάνομαι σαν πολίτης-πσαράς ;

  20. Γς said

    18:

    Ντάξει rule λοιπόν

  21. Γς said

    19:

    Aux armes citoyens [les pêcheurs]!
    Formez vos bataillons!

  22. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    Σοφότερος κατά τι και σήμερα.
    Μικρή διαφωνία για την παρομοίωση του υστερόγραφου: Δεν είναι απαραίτητο να είναι εμπόδιο η τρισχιλιετής, ίσα-ίσα μπορεί να είναι χρήσιμο εργαλείο για τις αδιαφανείς ή οριακές περιπτώσεις, όπως η σημερινή. Κι όπως κάθε εργαλείο, η χρήση καθορίζει αν είναι ευχή ή κατάρα: Με ένα σφυρί μπορεί κανείς να καρφώσει μια πρόκαστον τοίχο, μπορεί να σπάσει το κεφάλι του. Δε θα κατηγορούσα το σφυρί.

  23. Γς said

    21:

    Κάτι ψαράδες του Μπιζέ θα ρίξω και θα φύγω.
    Πάω στα λουλούδια μου, να τα περιποιηθώ.

    Αντε να μην βουτήξω κανα πλοίο απ το λιμάνι για Πάρο που είναι τώρα ο Γς-τζούνιορ και τον βάζουν να μου «μπλα μπλα» στο τλφ και παππούς είμαι ρε γμτ, πως να το κάνουμε;

  24. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  25. Γς said

    24:

    Da pacem Domine

    Ειρήνη Κύριε.

    Και μ έφτιαξες Κρόνη.

    Στις 23 θα περάσει ένα Πούλμαν κι απ την Ομόνοια για το ετήσιο μνημόσυνό της στο Μοναστήρι της Αργολίδας, που αναπαύεται…

    Da pacem, Domine, in diebus nostris
    Quia non est alius

  26. Pedro Alvarez said

    «Μέρος της παρουσίας των καθηγητών στην Ελλάδας είναι και για να γνωρίσουν από κοντά τα μεγάλα ιστορικά μνημεία αυτής της χώρας, η οποία γέννησε και δίδαξε τον πολιτισμό και τη δημοκρατία, σε όλη την Υφήλιο! Από το πρωί της 4ης Σεπτεμβρίου, οι σύνεδροι άρχισαν ένα εκτενές tour στην Αθήνα και τον Πειραιά και επισκέφθηκαν μερικά από τα σημαντικότερα μνημεία, όπως την Ακρόπολη, το Καλλιμάρμαρο και το Μουσείο του Πειραιά. Είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με ανθρώπους του Ολυμπιακού, για την επιρροή που άσκησε η Αρχαία Ελλάδα στο σύγχρονο κόσμο. Παράλληλα, συζήτησαν και για τα ιδεώδη του Ολυμπισμού, τη σύνδεση με τον μεγαλύτερο ελληνικό αθλητικό Σύλλογο, τον Ολυμπιακό και τον Δαφνοστεφανωμένο Έφηβο.

    Το πρωινό tour ολοκληρώθηκε με γεύμα στον Πειραιά, με φόντο τον Σαρωνικό και το γαλάζιο της θάλασσας. Η περιήγηση στα σπουδαία αυτά μνημεία της πόλης μας άναψε τη… σπίθα για ατελείωτες συζητήσεις, αθλητικού και μη περιεχομένου, από τους σύνεδρους του Χάρβαρντ, οι οποίοι δεν σταματούσαν να ευχαριστούν τους ανθρώπους του Ολυμπιακού για τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά τον ελληνικό πολιτισμό! Το απόγευμα το πρόγραμμα περιελάμβανε ξενάγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης και την ευκαιρία για τους συνέδρους να δουν από πρώτο χέρι τα σπουδαία ευρήματα από την αρχαιότητα, τα οποία διασώζονται εκεί. Να πάρουν έτσι ακόμη μία γεύση από τον ελληνικό πολιτισμό, με τον οποίο ο Ολυμπιακός έφερε τους συνέδρους του Χάρβαρντ σε άμεση επαφή!»

    Θρύλον Πολιτισμός!

  27. spiral architect 🇰🇵 said

    Ζέον ύδωρ. 😉

    Καλημέρα.

  28. Πέδρο, σε παραπέμπω στο τουί που ανέβασα εδώ χτες 🙂

    Δεν βρήκα άλλη ουδέτερη μετοχή σε -ων, έχω όμως να συνεισφέρω ένα μεζεκλίκι (εκτός αν κάνω κάποιο φοβερό λάθος!). Πριν από κάποιες μέρες στην πλατεία των Τιράνων καλύφθηκε λέει με κάτι σαν πανό το άγαλμα του Σκεντέρμπεη στη διάρκεια της μουσουλμανικής προσευχής. Εδώ έχει και φωτογραφίες: http://www.pelasgoskoritsas.gr/2017/09/blog-post_81.html
    Σήμερα, σε μια είδηση που λέει «με πληροφορίες από ΑΠΕ/ΜΠΕ» (δεν μπόρεσα όμως να τη βρω στη σελίδα του) τα πανώ/screens έγιναν «γιγάντιες οθόνες»: http://www.lifo.gr/now/world/158918

  29. Pedis said

    από την πρώτη δημοτικού μέχρι τον τάφο με το χτικιό … χρόνος και μυαλά για πέταμα -> ο/ι/το κιβερνόν

  30. Η γραμματική του Τζάρτζανου, που μας παίδεψε πολλά χρόνια στα θρανία, δίνει όλες τις απαντήσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής.

  31. 28 Βέβαια, και στα ελληνικά η αρχική σημασία της λέξης οθόνη ήταν σεντόνι (Πράξεις Αποστόλων, 10, 11-12: «σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ»)…

  32. Alexis said

    #26: Είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με ανθρώπους του Ολυμπιακού, για την επιρροή που άσκησε η Αρχαία Ελλάδα στο σύγχρονο κόσμο.

    Ο Τσουκαλάς θα τους τα ‘πε που τα ξέρει καλά… 🙂

  33. 31 Κι αφού η τρισχιλιετής είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε με όλες της τις μορφές 🙂
    Για πιο ψαγμένες καταστάσεις θα μας βοηθάει ο (υφ)υπουργός Παιδείας!

  34. nikiplos said

    Άσχετο, αλλά το παρακάτω παραμύθι, απευθύνεται σε παιδιά…
    https://ibb.co/hHRfya
    Τα συμπεράσματα στην συλλογική σοφία του ιστολογίου…

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    26. Αν πάντως ήθελαν να ενημερωθούν για τους Ζάνες της Ολυμπίας οι ξένοι καθηγητές, τότε απευθύνθηκαν στους κατάλληλους ανθρώπους.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.sport-fm.gr/article/144184&ved=0ahUKEwitrtWjopDWAhVJRhQKHQuGD0AQFggxMAQ&usg=AFQjCNHoL3ZJgr6ys1m2TCNGlOGo39HBXw

  36. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    22 Η διαπίστωση δεν ισχύει μόνο για τα σημερινά. Για παράδειγμα, στους παρατατικούς ρημάτων όπως το αποτελούμαι, η τρισχιλιετής μάς κρατάει δέσμιους: δεν μάς άφησε να καθιερώσουμε το «αποτελιόταν» (πρβλ. αρνιόταν) και τώρα παλεύουμε με: απετελείτο, αποτελείτο, αποτελούταν, αποτελούνταν.

  37. cronopiusa said


  38. Γς said

    Ντάξει. Σίγουρα δεν είναι του Ευγένιου Τριβιζά.

    Είναι πάντως να τρίβεις τα βυζιά σου…

  39. Γς said

    38->34

    Δεν είχα κάνει ριφρές [ άλα της ! ]

  40. ΓιώργοςΜ said

    36 Μα, το εργαλείο το χρησιμοποιεί κανείς όταν είναι χρήσιμο. Ανατρέχουμε δηλαδή στις ρίζες μήπως δοθεί μια απλή, ξεκάθαρη λύση σ’ ένα πρόβλημα. Αν δε λύνεται το πρόβλημα μονοσήμαντα και ικανοποιητικά, πάμε σε άλλο εργαλείο. Δεν επιμένω βέβαια.

  41. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Τα ρήματα της δεύτερης τάξης είναι αυτά που έχουν κατάληξη σε -έω, (-ών -ούσα -ούν)
    Μέρες που είναι θυμήθηκα τα : αναλογών φόρος, αναλογούν εισόδημα που διαρκώς δεινοπαθούν, μπλέκονται και παράγουν: *ο αναλογούν*, *το αναλογών* . Γκουγκλίστε… 🙂
    >>στην πράξη είναι δυο-τρία, το εξής ένα: το κυβερνών κόμμα.
    Σώζεται/ακούγεται εννοώ και «ο τολμών νικά». Ίσως -σπάνια το «θλων όργανο» και η «τιμώσα πατρίδα». Τα ανέφερα έτσι,όπως μου ήρθαν χάρη κουβέντας, όχι πως θα συναντηθούμε οπωσδήποτε μαζί τους.
    >>χαίνουσα ρωγμή,που θα έλεγε κι ο κυρ Τάκης.
    που δε σοβαντίζεται, που είπε ο κυρ Νικοκύρης 🙂

  42. ΓιώργοςΜ said

    34 Πολλά παραμύθια είναι γραν γκινιόλ αν τα καλοσκεφτεί κανείς, αλλά δε νομίζω πως βάζουν τον ήρωα με τον οποίο ταυτίζονται τα παιδιά να προωθεί τον κανιβαλισμό!
    Λιγο ακομη και θα δούμε παιδική έκδοση για τη «Σιωπή των αμνών»…

  43. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ο προλαλήσαντας ή ο προλαλήσας; Προσωπικά θα χρησιμοποιούσα το δεύτερο. Λέω όμως, μήπως θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιούμε εκφράσεις της λαϊκής γλώσσας αντί να «δημοτικοποιούμε» τις λόγιες λέξεις; Πχ όπως είπε ο προηγούμενος ομιλητής αντί ο προλαλήσαντας.

    Το λαλώ σήμερα έχει πάρει άλλες σημασίες, λάλησε ο κόκορας, αυτός λάλησε (τά ‘παιξε, λάλησε το αμάξι (κορνάρισε).

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.

  44. sarant said

    40 Χρησιμότατο και πολυτιμότατο όταν είναι αυτό που είπες, εργαλείο. Όχι ταμπού.

  45. raf said

    34 Δεν ξέρω αν είναι μεγαλύτερο έγκλημα το περιεχόμενο ή η χρήση της γραμματοσειράς Comic Sans: http://www.comicsanscriminal.com/

  46. Κι αν δεχόμασταν το «κυβερνόν» στην ονομαστική, η γενική ποια θα ήταν; «του κυβερνού» (κατά το τερπνό[ν], του τερπνού), «του κυβερνόντος» (κατά «το προϊόν», «του προϊόντος»), «του κυβερνούντος» (κατά «το δηλών», «του δηλούντος», αν και αυτό -θα μου πείτε- θα γινόταν «το δηλόν», «του δηλόντος» μάλλον) ή «του κυβερνώντος» (σαν απολίθωμα); Άι, άι, άι…

  47. sarant said

    46 Πολύ σωστά!

  48. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Δεν είναι τυχαίο ότι το πρόβλημα εμφανίζεται στην περιοχή κοινής δικαιοδοσίας της αρχαίας και της νέας γλώσσας. Η τρισχιλιετής μάς έχει καθίσει στο λαιμό, όπως κόκαλο -να την καταπιούμε δεν μπορούμε, να τη φτύσουμε δεν γίνεται. Μαθαίνουμε λοιπόν να ζούμε με το κόκαλο στο λαιμό.

    Γιατί βρὲ Νίκο κόκαλο στὸ λαιμό; Ἐσὺ ποὺ ἔχεις τόσες εὐαισθησίες γιὰ τὴ/τὶς γλῶσσα/ες, δὲ συγκινεῖσαι ὅταν βλέπεις τὴν ἀρχαία νὰ συζεῖ ἁρμονικὰ μὲ τὴ νέα; Μόνο τὰ ἀντιδάνεια ἔχουν γοητεία;

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ωραία λύθηκε το πρόβλημα με την γραφή της λέξεως κυβερνών-όν, τώρα μένει να βρεθεί το κόμμα που θα την χρησιμοποιήσει ουσιαστικά, μιά και είναι γνωστό πως τα κατοχικά κόμματα -κυβερνήσεις, δεν κυβερνούν.

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    34. Είναι έκδοση του 2010 στην Κύπρο και έχει αποσυρθεί από την κυκλοφορία.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.sigmalive.com/news/local/344267&ved=0ahUKEwjH6efOuZDWAhUMI8AKHezjD9wQFgglMAM&usg=AFQjCNHGtFxXhxHkhM7vYQUou0Bk9gJ8-A

  51. leonicos said

    «δραστήριος κυβερνοπολίτης

    σιγά μην καταλάβει ο Τζ τι θα πει το παραπάνω

    Όποιος το καταλαβαίνει…. να μην ξαναμπεί εδώ μέσα. Είναι για ΑΛΛΑ ΜΕΓΑΛΕΙΑ

    τι να κάνει στο φτωχό μας ιστολογιάκι;

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το υψούν (δικαίωμα του υψούν) τί μέρος του λόγου είναι; (Ας όψεται ο ενφιας που το θύμισε 😦 ). Υψόω/υψών -ώσα -ών ;

  53. sarant said

    Κανονικά είναι μετοχή, το υψούν. Ο υψών, η υψούσα το υψούν αλλά μου είναι μυστήριο πώς συντάσσεται.

  54. 47 & 46: Ε, όχι και σωστά, Νίκο, τα μπέρδεψα κάπως: Το «δηλών» είναι λάθος, το «δηλούν» είναι το σωστό, ωστόσο εγώ ήθελα να γράψω το προτεινόμενο απλογραφημένο «το δηλόν».

  55. 52, 53: Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, είναι πράγματι ανεξήγητο. Μήπως πρόκειται για λάθος και ο λεγόμενος «δικαίωμα υψούν» όρος (έτσι τον έχω ακούσει/δει, όχι «δικαίωμα του υψούν») είναι παραφθορά (ή κάτι τέτοιο) του σωστού «δικαίωμα υψού»; Ομολογώ ότι το τελευταίο δεν το έχω ακούσει/δει, αλλά είναι σωστό! «υψού»: (επίρρημα της αρχαίας) σημαίνει «σε ύψος».

  56. spiridione said

    53. Απαρέμφατο δεν είναι;

  57. 56: Ναι, στέκει.

  58. (22, 48) Αντιθέτως, εγώ βρίσκω πολύ πετυχημένη την παρομοίωση του Νικοκύρη: υπάρχουν πλείστες όσες λέξεις και φράσεις από την αρχαία ή και την καθαρεύουσα, που μας είναι απαραίτητες στην κοινή νεοελληνική αλλά που δεν εντάσσονται, πώς να το κάνουμε, στο γραμματικό της σύστημα. Όταν είναι αρκετά πολυάριθμες, θέλοντας και μη τις προσθέτουμε αργά ή γρήγορα: τα δικατάληκτα επίθετα σε -ής π.χ. (ευσεβής, ειλικρινής…) δεν τα ανέφερε καν η κρατική γραμματική του 1941, η σημερινή όμως σχολική γραμματική τα περιλαμβάνει. Οι ουσιαστικοποιημένες μετοχές σε -ον (παρελθόν, καθήκον..), που η γραμματική του 1941 τις αναφέρει ως «ιδιόκλιτα», θα μπορούσαν να προστεθούν στα οδέτερα σε -μα, με τα οποία η κλίση τους είναι τλείως όμοια. Αλλά κλιτή ενεργητική μετοχή δύσκολα θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ως κανονικό τύπο στο γραμματικό μας σύστημα, όσο κι αν λέμε «οι διδάσκοντες», «οι κρατούντες», το κυβερνών κόμμα»· είναι ακριβώς από αυτά που ούτε να τα καταπιούμε(να τα εντάξουμε πλήρως) μπορούμε, ούτε και να τα φτύσουμε (να τα διώξουμε από τη χρήση), και αναγκαστικά πρέπει να τα χρησιμοποιούμε σύμφωνα με μια άλλη γραμματική — εκεί είναι που μας στέκονται στο λαιμό.
    Με την τρισχιλιετή, μας στέκονται στο λαιμό κάμποσα τέτοια, αλλά βέβαια το φαινόμενο δεν είναι μόνον ελληνικό: για να μην πάμε μακριά, ας θυμηθούμε τους πάμπολλους ελληνολατινικούς πληθυντικούς (alumni, alumnae, vertices, phenomena…) που χρησιμοποιούνται στα αγγλικά. Θυμάμαι έναν καθηγητή μου, τον αλησμόνητο Raoul Bott, που θέλησε να πει μια μέρα «turn in your op…» και δεν εύρισκε πληθυντικό για το opus — και φάνηκε αρκετά παραξενεμένος όταν του είπαμε (όσοι το ξέραμε) ότι κανονικά είναι opera!

  59. Σαφώς απαρέμφατο είναι το δικαίωμα του υψούν, με κανονική σύνταξη, όπως το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι. Αν ήταν ουδέτερη μετοχή, πάλι έτσι θα ήταν, αλλά είναι απαρέμφατο.

  60. Ο Έλλην δύο δίκαια ασκεί πανελευθέρως:
    ουρείν τε και συνέρχεσθαι εις όποιο θέλει μέρος.

  61. sarant said

    53-59 Δίκιο έχετε, έγραψα βλακεία. Απαρέμφατο και βγαίνει μια χαρά η σύνταξη

  62. Κωστής said

    #50 Πάντως η συγκεκριμένη ιστορία κυκλοφορεί εδώ και αρκετό καιρό. Εγώ την πρωτοδιάβασα όταν ήμουν 4η Δημοτικού (γύρω στο 1999) σε παιδικό βιβλίο με μύθους απ’ όλο τον κόσμο. Την ιστορία την είχα και σε κασέτα, από την οποία εάν κι έλειπαν οι εικόνες του εγκλήματος, μαθαίναμε τα καθέκαστα από την αφήγηση. Το παραμύθι βασίζεται σε φιλιππινέζικες παραδόσεις:
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Turtle_and_the_Monkey

  63. Μεταφραστής said

    Το έγραψα ήδη άλλη φορά.

    Η ορθογραφία πρέπει να απλουστευθεί, έτσι ώστε να γράφουμε όπως μιλάμε και να μιλάμε όπως γράφουμε.
    Συγχρόνως, για τα αρχαία ελληνικά να διδάσκεται στα σχολεία η αρχαία ελληνική προφορά. Διαφορετικά, όπως γίνεται ως τώρα, είναι σαν να ανακατέβουμε τις πατάτες και με τα κρεμμύδια.

    Αν εφαρμοστεί αυτό που υποστηρίζω, οι μαθητές δεν θα δεινοπαθούν μαθαίνοντας αρχαία ελληνικά, θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες όπου η προφορά των αρχαίων ελληνικών είναι ποσαρμοσμένη στην ανάλογη σημερινή γλώσσα αυτών των χωρών και η αρχαία ελληνική γλώσσα θα γίνει το διεθνές εργαλείο επικοινωνίας. Επιπλέον, δεν θα έχουμε συζητήσεις όπως η σημερινή, απλώς επειδη δεν θα τίθεται το θέμα.
    Οι φθόγγοι που δίνουν διαφορετικό νόημα, αννάλογα με την ορθογραφία της λέξης, καλό θα είναι να παραμείνουν, έτσι ώστε να είναι σαφές το νόημα των αναλόγων λέξεων και τα ανάλογα γράμματα να μην ξεχαστούν, αφού, εξ άλλου, θα τα χρειαζόμαστε για τα αρχαία ελληνικά.

    Ένα δείγμα:
    Βέβεα αφτό δεν χοράι στα κεφάλια μερικόν υπερπαραδοσιακόν. Αφτοί πάντα ίταν εναντίον της εξέλιξις των γλοσόν σε όλες τις χώρες.

    Βλέπουμε, εδώ έγραψα οι στο Αφτοί, για να μην μπερδεύεται με το αφτί, το όργανο της ακοής. Κράτησα και το η, αντί του ι στην λέξη της, για να μην μπερδεύεται με το άλλο τις του πληθυντικού.

    Τί δεν σας αρέσει;

  64. Πέπε said

    Μια μετοχή ενεστώτα, οξύτονη, που να λήγει σε -[on] (και όχι σε -[un]) γράφεται πάντα με ωμέγα, είτε είμαστε στο αρσενικό είτε στο ουδέτερο, και σε όλους τους τύπους της κλίσης (κυβερνώντος, κυβερνώντες, κυβερνώντα).

    Δεν είναι ακριβώς μονολεκτικός κανόνας, αλλά ούτε και υπερβολικά περίπλοκος.

    Εκεί που το πράγμα γίνεται περίπλοκο είναι όταν πέσουμε σε μετοχή που πληροί όλες τις ανωτέρω προϋποθέσεις αλλά δεν είναι ενεστώτα, παρά αορίστου β’: το εκπεσόν ποσό, το τυχόν, ή σε τύπους που [μπορεί στη σημερινή νεοελληνική να μην τους αντιλαμβανόμαστε ως μετοχές αλλά είναι, και ανήκουν σε αρχαία ρήματα] άλλων κατηγοριών εκτός από τα συνηρημένα: το ον, το προϊόν. Εκεί, είτε όντως πέφτουμε σ’ ένα δαιδαλώδες σύστημα κανόνων είτε καταφεύγουμε στην κατακλείδα του άρθρου, και μαθαίνουμε το «κυβερνών» μόνο του.

  65. ΓιώργοςΜ said

    34, 50, 62 κλπ: Είναι ένα παράδειγμα των διαφορών ανάμεσα σε πολιτισμούς. Άλλο είναι ιερό και όσιο (ή ταμπού, ή αποδεκτό) σε διαφορετικές χρονικές περιόδους στον ίδιο τόπο, ή την ίδια εποχή σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου.
    Και η ιστορία του Τάνταλου περιέχει κανιβαλισμό και (φαντάζομαι) τη διηγούνταν σε παιδιά (ίσως όχι σε νήπια), αλλά με σκοπό τον ορισμό, μέσα από παράδειγμα, της ύβρης. Ή επίσης του Κρόνου που τρώει τα παιδιά του (βέβαια, όντας θεοί, τη γλύτωσαν, και το χάπι εντ απαλύνει κάπως τις εντυπώσεις 🙂 ). Εκτός τόπου και χρόνου, οι ιστορίες είναι αρκετά ανατριχιαστικές.

  66. Pedis said

    # 63 – Ορέα θα ίταν, θα γλίτοναν τα πεδάκια από ελάχιστα χρίσιμη γνόσι, θα έγραφαν κε θα *διάβαζαν* άνετα κε, θεοριτικά, θα δινόταν ι δινατότιτα να αφιεροθούν χιλιάδες όρες δουλιάς σε άλα χρίσιμα θέματα.

  67. Πέπε said

    @63:
    Και πώς θα προφέρουμε τις αρχαίες φράσεις που έχουν ενσωματωθεί στη σημερινή γλώσσα, π.χ. «κύριε ελέησον»;

    α) Όπως τις προφέραμε μέχρι τώρα: λάθος, γιατί το να αλλάζεις την προφορά του ίδιου μικροαποσπάσματος ανάλογα με το γύρω-γύρω κερίμενο δεν έχει συνέπεια.

    β) Με αρχαία προφορά, [kyrie eleeeson]? λάθος, γιατί θα πρέπει να καταργηθεί μέρος της ζώσας προφορικής παράδοσης.

    γ) Με νεοελληνική προφορά αλλά και με ορθογραφία προσαρμοσμένη στο νέο προτεινόμενο πρότυπο (κίριε ελέισον); λάθος, γιατί τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει ούτε στα νέα ελληνικά (είναι τύποι που σχηματίζονται σύμφωνα με κανόνες καταργημένους πλέον από αιώνων) ούτε στα αρχαία (όπου είναι κύριε ελέησον).

    Είναι λίγο ατελές το μοντέλο…

  68. Πέπε said

    @67:
    κερίμενο > *κείμενο*

    Στο (α) εννοώ ότι όταν η αρχαία φράση βρίσκεται κανονικά σε αρχαίο κείμενο, θα την προφέρουμε προφανώς στ’ αρχαία.

  69. Μεταφραστής said

    67

    Λέξις όπος «Κύριε ελέησον» σε αρχέα κίμενα θα προφέροντε με αρχέα ελινικί προφορά, ενό όταν τις λέμε στα νέα ελινικά θα προφέροντε κε θα γράφοντε απολουστεβμένα, διλαδί θα γράφουμε στα αρχέα ελινικά «κύριε ελέησον» κε θα το προφέρουμε kurie eleeesson (το u όπως στα γαλλικά ή όπως το ü στα γερμανικά) ενό στα νέα ελινικά θα γράφουμε «Κίριε ελέισον» και θα το προφέρουμε ακριβώς όπως το γράφουμε και το λέμε ήδη.

  70. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    69. όταν λες αρχέα, πόσο αρχέα;

  71. Triant said

    69:
    Κε πιος θα κάνι τις μεταφράσεις; 🙂

  72. sarant said

    71 μεταφράσις -εκτός αν το κρατάμε για να μη συμπίπτει με το «να μεταφράσις» !

    64 Στον κανόνα σου, το παρόν πώς βολεύεται;

  73. Πέπε said

    @72β:

    Το παρόν πάει μαζί με το προϊόν και το ον: αρχαίες μετοχές, που σήμερα χρησιμοποιούνται μεν αλλά όχι και τόσο ως μετοχές (δεν είναι εύκολο να πεις ποιανού ρήματος μετοχή είναι σήμερα το παρόν), και που περιπλέκουν την κατάσταση.

    @69:
    Αν είναι έτσι, οφείλεις να μου απαντήσεις στο (γ) του #67, γιατί προβλέποντας αυτή την πιθανή απάντηση την απέρριψα με κάποιο σκεπτικό.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    56/59/61 Ευχαριστώ για το μοναχικό υψούν.Έκατό ώρες σκεφτόμουν ότι είναι τουλάχιστον ένα ακόμη τέτοιο (πονηρό …ρακούν 😉 ) και τώρα μου ήρθε, το δοκούν.Είναι;

  75. «Το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος…..»

    Ας μη βιάζεται το κυβερνών κόμμα. Υποχρεωτικά, πριν από το ωμέγα θα …καθίσει πάνω στο Ψι!

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    74.Όχι.Το δοκούν είναι μετοχή (όπως κατα το ρηθέν π.χ) βλέπω
    https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BD

  77. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  78. 😀 😀 😀

  79. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Το ωμέγα του κυβερνώντος κόμματος
    και τα ωμέγα (λιπαρά) του μη κυβερνώντος κώματος 🙂

  80. 😀 😀 😀

  81. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Νταλάρας τώρα στο 247
    «η ρήση του Πάγκαλου είναι αυτή που είναι …
    Ο θείος μου πολέμησε σε όλους τους πολέμους από τον Ιταλικό μέχρι τους άλλους …»
    Τραγούδα ρε Νταλάρα καλύτερα. (Για να μην πω το άλλο)

  82. Αιμ said

    65. Και ‘γω αναρωτιόμουνα αν κάνω καλά που διάβαζα Θεογονια στην ~7χρονη τότε κόρη μου. Μάλιστα κάποια πολύ μοβορικα κομμάτια τα … πηδαγα !

  83. ΣΠ said

    Με το να γράφουμε «κυβερνόν» αντί «κυβερνών» δεν διευκολύνουμε τους μαθητές. Θα πρέπει να τους εξηγήσουμε την διαφορά και στις άλλες πτώσεις του ουδέτερου και του αρσενικού. Γιατί γράφουμε «κυβερνώντες» αλλά «παρόντες»; Ή θα αρχίσουμε να τα γράφουμε όλα με ο, δηλ. «κυβερνόντες»; Δεν θάθελα να δω κάτι τέτοιο.

  84. Triant said

    83:
    Προφανόσ κάνι πλάκα, ί έτσι θέλο να ελπίζο.

    (κάποτε πρέπι να τελιόνι αφτό το βασανιστίριο με τα δίο σιγμα).

  85. ΣΠ said

    3
    Με το «αντιδρών» έχω να θυμηθώ δύο περιπτώσεις.
    Η μια αφορά αυτό το βιβλίο, που το έδινα στους φοιτητές σε ένα μάθημα που δίδασκα. Παντού είναι γραμμένο «αντιδρόν». Είδα ότι πρόσφατα εκδόθηκε πάλι από άλλο εκδότη και άλλο μεταφραστή. Δεν την έχω δει την νέα έκδοση. Ελπίζω να έχουν γίνει οι διορθώσεις.
    Η άλλη περίπτωση ήταν με έναν φοιτητή που στις λύσεις κάποιων ασκήσεων, που τους είχα δώσει, είχε γράψει «του αντιδρόντος» και το είχα διορθώσει. Ήρθε να με ρωτήσει γιατί το διόρθωσα και του εξήγησα τα περί συνηρημένων και πείστηκε ότι το σωστό είναι «αντιδρώντος», αλλά επέμενε ότι στην ονομαστική είναι «αντιδρόν». Βάλαμε στοίχημα και επειδή τότε (90ς) δεν είχαμε διαδίκτυο του είπα να ρωτήσει έναν συνάδελφο καθηγητή. Πήγε λοιπόν και τον ρώτησε πώς γράφεται το «αντιδρών» και πήρε την απάντηση: «Με ωμέγα και περισπωμένη».

  86. ΣΠ said

    Αφού σήμερα είναι 6 Σεπτεμβρίου, ας βάλουμε ένα σχετικό τραγούδι.

  87. [Στο κινητό δεν βλέπω αριθμούς σχολίων] «Τότε δεν υπήρχε διαδίκτυο»

    Εγώ την ίδια περίπου εποχή κουβάλησα στην τσάντα μου για κάμποσες μέρες το ετυμολογικό του Ανδριώτη για να πείσω μια (όμορφη αλλά) ξεροκέφαλη συνάδελφο ότι είναι μεγέθυνση και όχι μεγένθυση.

  88. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δηλαδή, Κώστα, πίστευε η συνάδελφός σου ότι η μεγένθυση (sic) και το μέγεθος καμιά σχέση δεν έχουν, ούτε καν απλή γνωριμία; Αχ, αυτές οι όμορφες, θα μας τρελάνουν… 😊

  89. Γς said

    Αντε και το Βασιλικό Βαγόνι του Γεωργίου Α στις ειδήσεις του Αλφα ΤιΒι τώρα.

    «Με αυτό ταξίδευε ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Α΄από το Βόλο στη Λάρισα το 1864»

    Μα το 1864 η Λάρισα ήταν υπό οθωμανικό ζυγό.

    Και φυσικά δεν υπήρχε καν σιδηρόδρομος από Βόλο στη Λάρισα.

    Αρχισε η κατασκευή της γραμμής το 1881, όταν υπογράφεται η πρώτη σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου από την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και του μεγαλοτραπεζίτη της Κωνσταντινούπολης Θεόδωρου Μαυρογορδάτου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Ιταλό μηχανικό Ευαρίστο Ντε Κίρικο μπαμπά του Τζιόρτζιο

    Μα η Λάρισα απελευθερώθηκε από τον Οθωμανικό ζυγό το 1881.

  90. sarant said

    89 Kαι ο Βόλος ηταν οθωμανικός το 1864

  91. Άσε που καλά-καλά δεν υπήρχε βασιλιάς Γεώργιος.

  92. Alexis said

    Το «γράφουμε όπως μιλάμε» ακούγετε ωραίο αλλά στην πράξη έχει πολλά, πάρα πολλά προβλήματα.
    Το πιο σημαντικό είναι ότι για πολλά χρόνια, για δεκαετίες ίσως, θα έχουμε ουσιαστικά δύο γραπτές γλώσσες, πράγμα που θα δυσκολεύει αφάνταστα και όσους μαθαίνουν την καινούργια και όσους ξέρουν την παλιά.
    Και σε καμία γλώσσα δεν έγινε ποτέ τέτοιας μορφής και έκτασης απλοποίηση, πάντα οι αλλαγές γίνονται σταδιακά και σιγά-σιγά.

  93. Alexis said

    #75: Στο τρισδιάστατο σύστημα συντεταγμένων κατακόρυφος άξονας είναι ο z και μην βιάζεσαι να προεξοφλήσεις ποιος θα κάτσει πάνω… 😆

  94. Alexis said


    Αποτελούσε κλασικό αστείο στα φοιτητικά μας χρόνια:
    -Πώς έγραψες;
    -Τζίφος! Έκατσα στον άξονα των z!

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 1884 ήθελαν να πουν:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.kathimerini.gr/925368/gallery/epikairothta/ellada/vasilikes-diadromes-apo-ton-ose&ved=0ahUKEwj6s8e3pZHWAhXpJcAKHSvRA_8QFggtMAY&usg=AFQjCNHJlYgQcvLCw4hb0j7h4si_IBYVEg

  96. Ο θειος Ισιδωρος said

    Να καταργηθουν ολες οι διπλοεγγραφες, δηλαδη όλα τα περιττα φωνιεντα: ι,θ,η (να μεινει μονο το γιωτα), ο,ω, (να μεινει μονο το ο) καθως και οι διφθόγγοι να αντικαταστσθουν με (μονο)φθογγους).
    Να σταματησουν οι διακρισεις μεταξυ των γραμματων (αφωνα, ημιφωνα, οδοντοκλητα, χειλικα, ουρανισκιανά, απνοα, δυσπνοα, ενρινα, λυρικα, συρικτικα, βραχύχρονα, κοντοχρονα κλπ ακατανόητα.
    Να υπαρχει μονο μια λεξη για κάθε εννοια ώστε να μην χανομεθα στην μεταφραση (Τι εννοει ο ποέτας?)

    Να εχουμε κι εμεις οι Ούγκανοι ισα δικαιωματα και ισες δυνατοτητες στην επικοινωνια!

  97. Ο θειος Ισιδωρος said

    διορθωση ….. ι,υ,η

  98. sarant said

    94 Κι εμείς το λέγαμε

    95 Έτσι εξηγείται

  99. Ο θειος Ισιδωρος said

    ΣΥΝΑΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

    Ο λογος που΄ναι ασαφης κι αοριστος εν γενει
    μοιαζει με υπερσιντελικο που εχει αφησει γένι
    πρεπει να καταργησωμε σπαθια καρω και κουπες
    μηπως και περιοριστουν τα …σου΄πα και τα …μου΄πες!
    Οσο στης γλωσσης τα φετιχ σπεύδουμε με μανια
    θαχουμε συν-ανοηση και α-πικοινωνια

  100. Πέπε said

    Εντάξει, θα μπορούσε η γλώσσα να περιοριστεί σε όσα μαθαίνει κανείς με τη φυσική διαδικασία, ως μωρό, χωρίς να προστεθεί τίποτε που να απαιτεί κάποια προσπάθεια, κόπο και μέθοδο.

    Έχετε γνωρίσει ανθρώπους που να μιλούν/γράφουν σε τέτοιο επίπεδο τη γλώσσα τους; Έχετε εικόνα του πόσο λίγα ξέρουν να πουν, να σκεφτούν, να καταλάβουν, πόσο λίγες έννοιες (σε σχέση με όσες θα μπορούσαν) είναι σε θέση να διακρίνουν;

    Επίσης, αυτές οι απλοποιήσεις θα μπορούσαν να γενικευθούν και εκτός γλώσσας. Επειδή έχει διαπιστωθεί ότι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να μοιράσουν ένα λογαριασμό ταβέρνας, ας γίνει μια μεταρρύθμιση στα μαθηματικά ώστε π.χ. 150 διά 8 να κάνει «περίπου 20» (να βγει και το πουρμπουάρ). Νισάφι πια με τις περιττές και άδικες διακρίσεις σε ακέραιους και δεκαδικούς.

  101. leonicos said

    Είδατε που ο Πέπε βρήκε τη λύση; Η λύση υπήρχε αλλά δεν την είχε ακόμα συλλάβει ο Πέπε.

    Καλαμπουράκι για να σπάσω το 100.
    Αλλά, και στα σοβαρά

    Έχετε γνωρίσει ανθρώπους που να μιλούν/γράφουν σε τέτοιο επίπεδο τη γλώσσα τους; Έχετε εικόνα του πόσο λίγα ξέρουν να πουν, να σκεφτούν, να καταλάβουν, πόσο λίγες έννοιες (σε σχέση με όσες θα μπορούσαν) είναι σε θέση να διακρίνουν;

    Στο αγροτικό ιατρείο συνάντησα ανθρώπους που δεν πήγαν ούτε μια μέρα σχολείο. Μερικοί ήσαν όντως στοεπίοπεδο της κατσίκας τους, μόνο που ήξεραν το όνομά τους. Θα ήξεραν και ποιον να ψηφίσουν αλλά τότε ήταν η χούντα. Αλλά οι περισσότεροι ‘΄ηξεραν τόσα πολλά και τόσο θαυμαστά πρά+γματα, που τους ζήλευα. Ο δημιουργικός άνθρωπος μαθαίνει όλητου τη ζωή, και αυτό είναιτο μεγ’΄αλο σχολαίο.

    Γνώρισα και πτυχιούχους…. (υποτίθεται ειδικευόμενους) που τους είχε ο Μπάλας για να του αλλάζουν τα λάδια στο αμάξι. Κατά σύμπτωση είχαμε τρεις που το επώνυμό τους άρχιζε συμπτωματικά από ‘Τσ’. Τα τρία τσου. Ήταν σε επίπεδο κατσίκας, αλλά ήξεραν το όναμά τους και το ταμείο μισθοδοσίας. Όπως λέει και στον Μπασιά «κακά τα ψέματα, το πτυχίο κάνειο τοπνν πτυχιούχο»

    Αυτό βέβαια δεν έχει σχέση με τη γλώσσα και πώς πρέπει να μαθαίνεται, που ήταν η αφορμή σου

  102. cronopiusa said

    Catalunya triomfant,
    tornarà a ser rica i plena.
    Endarrere aquesta gent
    tan ufana i tan superba.

    Bon cop de falç!
    Bon cop de falç, Defensors de la terra!
    Bon cop de falç!

    Ara és hora, segadors.
    Ara és hora d’estar alerta.
    Per quan vingui un altre juny
    esmolem ben bé les eines.

  103. Μεταφραστής said

    100

    Το να γράφις η, ενό προφέρις ι, αφτό δεν έχι σχέσι με τιν μάθισι, αλά ίνε μορία.

    Το να προφέρις αρχέες ελινικές λέξις διαφορετικά από τον τρόπο με τον οπίο τις πρόφεραν ι αρχέι, ίνε άλι μορία κε ούτε αφτό έχι σχέσι με τιν μάθισι.

    Ι αρχέι έλινες έγραφαν όπος μιλούσαν, από τιν εποχί του Ομίρου μέχρι την ελινιστικί εποχί. Γι΄ αφτό ίχαν τόσους φιλοσόφους, ενό σε άλες χόρες δεν ίχαν κε πολίν ιδέα από φιλοσοφία.
    Φιλοσοφία σιμένει φίλος τις σοφίας. Σοφία σιμένι επιστίμι. Δεν σιμένι αερολογίες, όπος τιν εννούν μερικί νεοέλινες αφτιν τιν λέξι.

  104. NM said

    Λουκουμάδες Αιγαίον
    οδός Πανεπιστημίου, Αθήνα
    1926 – 2017
    Γράψε τέλος μάστορα !

  105. ΓιώργοςΜ said

    Δε θυμάμαι τσιτάτο ακριβώς, αλλά από τα γυμνασιακά χρόνια θυμαμαιτο στερεότυπο που συνδέει τα όρια της γλώσσας με αυτά της σκέψης, και όχι άδικα.
    Ένα πριόνι μπορεί να κόψει ένα ξύλο με ανοχή μερικών χιλιοστών, ένα μαχαίρι μπορεί να κόψει το κρέας με μεγάλη ακρίβεια, κι ένα νυστέρι μπορεί να κόψει μια τρίχα στα δύο. Αντίστοιχα, μια απλή, περιορισμένη γλώσσα μπορεί να είναι αρκετή για την επιβίωση, μια λίγο πιο σύνθετη να αρκεί για τεχνική περιγραφή μιας κατασκευής ή για μια οικονομική μελέτη, ενώ μια πλούσια μπορεί να αποδώσει όλες τις λεπτές έννοιες και διαφορές που θα μπορεί να φανταστεί κανείς.
    Όμως, δεν αρκεί να πετάξουμε ένα κουβά με νυστέρια σ’ ένα χωριό για να φτιάξουμε νευροχειρούργους, ούτε αρκεί να διδάξουμε τη χρονική και εγκλιτική αντικατάσταση όλων των ρημάτων για να φτιάξουμε λογοτέχνες, ή έστω άρτιους χειριστές της γλώσσας. Η ανάγκη δημιουργεί το εργαλείο και όχι το αντίθετο. Αυτό που συχνά συμβαίνει είναι να μπαίνει το κάρο μπροστά από το άλογο: Σωροί από κανόνες, στοίβες από εργαλεία, αλλά από τέχνη ελάχιστα.

    Όταν κυνηγάμε την απλοποίηση (και δεν εννοώ εδώ τη μεμονωμένη άποψη ενός-δύο ατόμων, παρά το ρεύμα προς αυτή την κατεύθυνση), σημαίνει μάλλον πως δεν έχουμε και τίποτε περίπλοκο να πούμε. Σε ένα χωριό ξυλοκόπων, αρκούν μερικά πριόνια και καναδυό μαχαίρια. Αυτό όμως περιορίζει όλους στο χωριό σε ρόλους ξυλοκόπων, άντε και χασάπηδων ή κυνηγών. Χρειάζεται, αν μη τι άλλο, πρόσβαση και σε πιο σύνθετα εργαλεία αν θέλει να κάνει κάποιος κι άλλα πράγματα.

    Τις προάλλες έλαβα ένα έντυπο που μου στέλνουν τακτικά από το πανεπιστήμιο που έκανα το μεταπτυχιακό μου (ηλικίας 500+ χρόνων, το πανεπιστήμιο, όχι το έντυπο 🙂 ). Στην αυλή του κυρίως κτιρίου είναι σε εξέλιξη μια αρχαιολογική ανασκαφή, για την ανάδειξη του σχολείου γλώσσας των τότε φοιτητών. Τω καιρώ εκείνω, μετά το δεύτερο έτος, δεν επιτρεπόταν η χρήση άλλης γλώσσας, παρά μόνο των λατινικών (ίσως και των ελληνικών, δε θυμάμαι). Κι αυτό πιστεύω οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι οι τότε ομιλούμενες γλώσσες ήταν πολύ φτωχές, δεν είχαν ενσωματώσει τις έννοιες που οι παλιές, ώριμες γλώσσες είχαν αποδόσει με επιτυχία.
    Τώρα πια αυτό είχει αλλάξει βέβαια, υπάρχουν σχολεία για να βελτιώσουν τα αγγλικά όσων πάνε να φοιτήσουν εκεί. Αφού η γνώση παράγεται κυρίως στα αγγλικά, είναι αναμενόμενο αυτή η γλώσσα ν’ αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα ν’ αναπτυχθεί η βιβλιογραφία που είναι στην ίδια γλώσσα, γεγονός που προωθεί τη γλώσσα και πάει λέγοντας αυτός ο κύλος θετικής ανάδρασης.

    Θέλω να πω με όλα αυτά τα φλύαρα πως, αφού έχουμε μια εξελιγμένη γλώσσα, με όλα της τα κουσούρια, είναι κρίμα να τη φτωχαίνουμε επίτηδες. Φθορά υπάρχει έτσι κι αλλιώς, απλοποιήσεις θα υπάρχουν όσο δεν είναι λειτουργικές οι σύνθετες εκδοχές.

    Το παράδειγμα του κόκινου καπνά, που νομίζω πως κι εδώ έχει συζητηθεί πριν γίνω τακτικός θαμώνας, είναι περίπτωση μιας γλώσσας που δεν είχε γραπτή μορφή. Ήταν λογικό να γίνει η αρχή με τον απλούστερο δυνατό τρόπο: Λιγότερα τυπογραφικά στοιχεία, ταχύτερη, απλούστερη και οικονομικότερη έκδοση εντύπων, και περιεχόμενο κυρίως χρηστικό. Δεν είναι αντίστοιχη η περίπτωση της σημερινής νεοελληνικής. Όχι ακόμη, τουλάχιστον.

    (Περασμένη η ώρα, δε μπορώ να τα ξανακοιτάξω, ελπίζω να βγαίνει νόημα…)

  106. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την 48ωρον σιωπήν μου διά να συγχαρώ τον «Σουρήν του 21ου Αιώνος» Θείον Ισίδωρον (σχόλια 96 + 99), που τα είπεν όλα διά την παρούσαν ανάρτησιν: Άς ισοπεδώσωμε την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν, διά να δύνανται να την μανθάνουν ευκόλως οι κρετίνοι και οι λαθροπρόσφυγες

    1) Αναρτώ πώς εξηγεί ο Αχιλλεύς Τζάρτζανος εις την θρυλικήν «Γραμματικήν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης», διατί τα εις -άω συνηρημένα ρήματα δίδουν διαφορετικήν μετοχήν ουδετέρου από τα εις -έω και εις – όω. (Καταβιβάσατε εδώ με δυνατότητα search, διά να λυσσάξη ο κακόψυχος Ιατρού, που ξεκουράζεται εις το ερημητήριόν του, διά να καρδαμώση και να μάς δώκη τον χειμώνα νέα δείγματα της κακίας του)

    2) Μοί προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι επί 6 ημέρας, ουδείς αναγνώστης επήρε χαμπάρι την μνημειώδη ανακοίνωσιν του ελληνοψύχου Μπαμπινιώτου ότι το όνομα Αλέξανδρος είναι καθαρώς ελληνικόν και ουχί σημιτικής προελεύσεως, ώς θα επεθύμουν οι γνωστοί αποδομηταί της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, με πρώτον και καλύτερον τον κ. Σαραντάκον. Αναρτώ την ιστορικήν Μπαμπινιώτειον ανακοίνωσιν

    3) Περαίνων, ενημερώνω το αναγνωστικόν κοινόν του Ιστολογίου ότι από τας 20 Αυγούστου μέχρι σήμερον (17 ημέραι) το Σαραντάκειον Ιστολόγιον εσκαρφάλωσε 143 θέσεις εις την βαθμολογίαν της Αλέξαινας, τουτέστιν εσκαρφάλωνε κατά μέσον όρον 8,5 θέσεις την ημέραν. Αν ο γνωστός στατιστικολόγος Ιατρού καθυστερήση την επάνοδόν του εις την ενεργόν δράσιν μέχρι «του Σταυρού» (14/9), το Ιστολόγιον θα κάμη ρεκόρ 16μήνου. Το προηγούμενον ρεκόρ συνέβη εις τας 16 Μάη 2016, ότε απεχώρησα οικειοθελώς, διότι ο κ. Σαραντάκος μού ήσκησε προληπτικήν λογοκρισίαν. Τότε το Σαραντάκειον Ιστολόγιον ευρίσκετο εις την 1.356ην θέσιν της Αλέξαινας

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Πολύν καιρόν έχω να ασχοληθώ με τον αγαπημένον μου Χριστιανισμόν. ΙΔΟΥ πού οδηγεί τας απογόνους της Εύας, η πίστις εις τον ραββίνον Χριστόν: Αφροαμερικανίς ηθοποιός εδήλωσε παρθένα στα 33 της

  107. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν έχει κανένα πρόβλημα να μάθει οτιδήποτε, απόδειξη η δεκάδες γραφές και οι χιλιάδες γλώσσες και διάλεκτοι, άρα δεν είναι η όποια δύσκολη ορθογραφία που δημιουργεί μαθησιακό πρόβλημα στους μαθητές και θα πρέπει να την απλοποιήσουμε για να μην δυσκολεύονται, αλλά ο τρόπος διδαχής και εκμάθησης (γενικώς) που είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ και σντιεγκεφαλικός.
    Θα φέρω ένα παράδειγμα με το διάβασμα, όλοι εδώ ανεξαιρέτως διαβάζετε βιβλία, πόσοι έχετε διαβάσει ένα βιβλίο χωρίς να ξαναδιαβάσετε μιά παράγραφο ή πρόταση; και πόσο χρόνο χρειάζεστε για να διαβάσετε ένα βιβλίο 300 σελίδων και να το κατανοήσετε;
    Έχει μετρηθεί πως κατά μέσο όρο, ένα βιβλίο το διαβάζουμε τουλάχιστον μιάμιση φορά μέχρι να το τελειώσουμε με τα πισωγυρίσματα και στην καλύτερη περίπτωση θέλουμε 4-5 ώρες για να το διαβάσουμε χωρίς να το έχουμε κατανοήσει πλήρως, γιαυτό όταν το ξαναδιαβάζουμε ανακαλύπτουμε καινοΰρια πράγματα που φυσικά δεν είναι καινούρια, απλώς μας είχαν διαφύγει στην ανάγνωση.
    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι ο λάθος τρόπος που διαβάζουμε, κατά παράδοξο λόγο, ενώ οι δάσκαλοι αλλά και οι γονείς μας στην πρώτη και την δευτέρα μας προτρέπουν να χρησιμοποιούμε τον δείκτη μας για να διαβάζουμε, από την τρίτη και μετά χωρίς κανένα λόγο μας το απαγορεύουν με συνέπεια τα μάτια μας να μην εστιάζουν σωστά στην πλάγια κίνηση που κάνουν και νάχουμε πισογύρισμα και λάθη.
    Για να το κάνω ακόμα χειρότερο, υπάρχει ο τρόπος διαβάσματος του σκαναρίσματος, διαβάζοντας το κείμρνο από πάνω προς τα κάτω, ο χρόνος που απαιτείται είναι λιγότερος από μισή ώρα και η κατανόηση είναι πληρέστερη.
    Γενικά υπάρχουν διάφορες εξελιγμένες μέθοδοι- τεχνικές μαθήσεως που βοηθούν αφάνταστα τον μαθητή να μάθει αλλά πουθενά στον κόσμο δεν διδάσκονται, γιατί άραγε;
    Δώδεκα χρόνια για να τελειώσει ένας μαθητής και την δευτεροβάθμια το 1870, δώδεκα και το 2017 και στο μεταξύ ανακαλύφθηκε το αεροπλάνο, ο άνθρωπος περπάτησε στην Σελήνη, το Βόγιατζερ βγήκε από το ηλιακό σύστημα, ανακαλύφθηκαν οι υπολογιστές και τα δίχρονα παίζουν στα δάχτυλα τα τάμπλετ.
    Ο σκοπός του σχολείου θσ έπρεπε να είναι η εξύψωση της κριτικής σκέψης του ανθρωπίνου νού, ο σκοπός των εκπαιδευτηρίων, είναι η παραγωγή μη σκεπτωμένων εξειδικευμένων παραγωγικών στελεχών για την παγκόσμια παραγωγή και αυτοελεγχόμενων οικονομικών σκλάβων.
    Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά έχει γεμίσει ο κόσμος ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ.

    Για όσους επιμένουν να απλοποιηθεί η ορθογραφία.
    ΑΠΛΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΛΗ ΣΚΕΨΗ.

  108. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    101 – «το πτυχίο κάνει τον πτυχιούχο» Δεν κάνει όμως τον επιστήμονα (στο είχα ξαναγράψει όταν είχε δημοσιεύσει ο Νίκος τον Μπασιά σου.☺)
    Καληνύχτα Λεώνικε.😑

  109. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    επανέρχομαι διά να συγχαρώ εκ βάθους καρδίας τον αναγνώστην Λάμπρον δι’ όσα εξαίρετα έγραψε εις το σχόλιον 107, με τα οποία συμφωνώ απολύτως

    1) Παρεμπιπτόντως, ενημερώνω το σεβαστόν ακροατήριον ότι γίγνεται «της πουτάνας» αυτήν την στιγμήν εις το Instagram, επειδή οι εθνικοπαράφρονες ισχυρίζονται ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αγνοεί την λέξιν «HELLAS». Αξίζει να αναγνώσητε τα σχόλια που του γράφουν κάτω από τα «συγχαρητήριά του (διά την νίκην των Ρωμιών επί των Πολωνών) οι ελληνοβαρεμένοι. Ελπίζω να πρόκειται διά lapsus linguae και να ζητήση συγγνώμην ο Γιάννης, διότι οι ελληνοβαρεμένοι ισχυρίζονται πως εξεπίτηδες έκαμε «Fellas» το Hellas, διότι θεωρεί τους Ρωμιούς… φελλούς!..

    Θα τολμήση, άραγε, ο αδέκαστος κ. Σαραντάκος να περιλάβη την γκάφαν του Γιάννη εις τα μεζεδάκια του προσεχούς Σαββάτου; Ίδωμεν

    Μετά τιμής
    Β.

  110. Ο θειος Ισιδωρος said

    Το γλωσσικο πρόβλημα (και συγκεκριμενα το α-τονικο), όπως αναπτυχθηκε στη σπηλια του Μοντεχρηστου

    Νοσφεράτος είπε…

    σαν τα καρφια που καρφωσαν, τό σωμα μας , οι λεξεις
    -σαν αυτόν τον κοσμο τ’αχαρο , πες μου, με τι να παιξεις;
    εμεινε χωρος για παιδια; για γεροντες στασιδι;
    μολις σταθεις για να σκεφτεις, σ’αρχιζουν το Βρισιδι
    »αντε κουνησου γεροντα ,( οπου φορας Μασέλα)
    αντε και ξεσαμαρωνε των Ονειρων την Σελα
    σταματα να ‘νειρευεσαι , στα νεφη ν’ανεβαινεις
    σταματα και αργά αργα ,να πας και να κουτσαινεις
    δεν επιτρεπονται εδω οι ρεμβασμοι και στασεις
    Κακώς μου εσαταματησες καπουνα ξαποστασεις
    Εδω σταυρωνουν τον Χριστο , κρεμαν και τον Ιουδα
    και , αιωνιως , διωχνουνε τις βασεις απ’ τη Σουδα
    .. εδω πια ολοι τρεχουνε λες και τους βαλαν νεφτι
    ( και βλέπουμε αλλη μια φορα , τον εαυτο να πεφτει)

    6 Φεβρουαρίου 2016 – 9:56 π.μ.

    Ο θειος Ισιδωρος είπε…

    Πολυ με συγκινησανε του γεροντος τα παθη
    τι εγινε το δικιο του, που πηγε, που εχάθη?
    ποιος σκυλας γιος του το’κλεψε και δεν μπορει να τό βρει
    τον πνιγει η αγανακτησις, οι Υετοί κι οι όμβροι?

    Και μια φωνη αποκοσμη τοτε μου απεκριθη:
    -«Εδω γαμουνε αρσενικους κι εσυ γυρευεις νυφη(!)
    αφου κρεμανε το Χριστο και ο Βαραβας γλυτωνει.
    Τουλαχιστον ας μπαινανε στο κειμενο σου τονοι»!

    6 Φεβρουαρίου 2016 – 3:21 μ.μ.

    Ο θειος ισιδωρος είπε…

    Αφου ειναι θελημα Θεου να τονιστουν οι λεξεις
    πως ν΄αγνοησεις ο ποιητης τις θεικες ορεξεις?
    ο τονος ειν’ το μυγδαλο μεσα στη σοκολατα
    αλλα εξ΄ισου επιτυχως μπαινει και στη σαλατα

    ΔΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ:

    Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015του τονου( ενα παλαιον ποιημα του Προπαππου…-απο την καρακάξα του Παπουλη…)
    Propapoys says:

    21/10/2010 στις 1:23 μμ

    ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΠΑΣΗ

    Τα ποιηματα μου παντοτε όταν ξαναδιαβαζω
    εξισταμαι και απορω, τονους γιατι δεν βαζω
    μα μονο στον προφορικο λογο τον τονο υψωνω
    κι αναρωτιεμαι ανησυχων: Μην ειμαι κανα ψωνιο;
    Εν αντιθεσει -θα’λεγα- με την στιχουργικη
    τονων κανω καταχρηση εις την μαγειρικη:
    Τονοσαλατα αν θα φας φτιαγμενη απο ‘μενα
    θα χασεις το αερόπλανο τα πλοια και τα τρενα
    αφου θα θελεις παντοτε στο πλαϊ μου να μεινεις
    τονοσαλατα για να τρως μεχρι που θα παχυνεις.

    Το μυστικο στη συνταγη οταν θα ετοιμαζεις
    τονοσαλατα για να φας ειναι τι τονο βαζεις.
    Θα μπεις σε περιπετεια και σε δοκιμασια
    αν στην σαλατα που θα φας ο τονος θα ειν’ η οξεια,
    διοτι καθως τα πνευματα μεσα θα της προσθεσεις
    τα πνευματα θα οξυνθουν και οι αντιπαραθεσεις.
    Αν θελεις με τους φιλους σου να ‘σαστε αγαπημενοι
    οταν σε γευμα τους καλεις βαζε περισπωμενη,
    οι φιλοι δεν θα αντιδικουν, παρεες δεν θα διασπωνται
    οταν σαλατες και φαγια ολα θα περισπωνται!

    Και του Τόνου

    Ο θειος ισιδωρος είπε…

    Παει καιρος που σου ‘λεγα «να πεσουνε οι τονοι»
    τωρα τα χρονια περασαν κι εχουμε μεινει μονοι
    ασύναντοι και άπραγοι, μεμονωμένοι χωρια
    σαν δυο -που ταξιδεύουνε αναδρομα- βαπόρια

    Και καποτε με το καλο θα συναπαντηθούμε,
    μα αποψε ασυναπάντητοι θα πα’ να κοιμηθούμε
    κι εκει στου χρονου τη ρωγμη και στην καμπη του πονου,
    που θα κοπασουν οι λιγμοι, θα ‘ρθει η στιγμη …του τονου!!!

    26 Φεβρουαρίου 2015 – 3:01 π.μ.
    Νοσφεράτος είπε…

    θειούλη μου ,πολυ χρονε και πολυτονεμένε
    – τωρα η καρδια μου εντονα και δυνατα χτυπά-
    Κοπιασε , μπες μες στη Σπηλια,Θειε μου λατρεμένε
    Παραβλεψε τον Κερβεροπου τωρα αλυχτα
    ( δοστου κανα σπληναντερο κανα καλο κοψιδι
    και – θειε- μην ανησυχεις – ειν’ακακο το φιδι
    που κουλουριαζεται σιμα στην τρυπα του Σπηλαιου)
    σε λιγο θα γιορτασουμε χρονια Ιωβηλαίου
    Ειν’ το λυχναρι ασβεστο και παντα περιμενω
    τον Θειο μου τον ατονο και ΠΟΛΥΤΟΝΕΜΕΝΟ..
    6 Φεβρουαρίου 2016 – 3:40 μ.μ.

    Ο θειος ισιδωρος είπε…

    Αυτα ομως συνεβαιναν σε παρελθοντα χρονο
    οταν χτυπουσε το σφυρι σαν το καρφι τον τονο
    και καθε μια που εγραφε αιματωμενη λεξη
    απο τον πονο ο ποιητης δεν μποραε ν’ αντεξει.
    καθως της λεξης πληγωναν το σωμα σαν ακιδες
    κι εμοιαζε με μωσαικο πουχει πολλες ψηφιδες!

    Τωρα οι ψηφιδες χαθηκαν, εχουμε ατονια
    κι αλλαξε το μωσαικο με τσιμεντοκονια!

    6 Φεβρουαρίου 2016 – 4:10 μ.μ.

    Νοσφεράτος είπε…
    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
    7 Φεβρουαρίου 2016 – 1:07 π.μ.

    Νοσφεράτος είπε…
    καποτε θα ξεφυγουνε απ ‘τα γραπτα οι λέξεις

    οι τόνοι και τα συμβολα ,συνηθειες και εξεις
    περισπωμένες , πνευματα , βαρειες και οξείες
    και λαθη της γραμματικής ,ομοιοκαταληξιες
    θα κανουνε παρελαση με βαδισμα της χηνας
    θα χουμε τοτε Ανοιξη ,Μαρτιος θαναι ο Μηνας
    τιελεγα το ξεχασα.ελεγα για τις λέξεις ‘
    χωρις αυτες δεν γινεται να γινονται διαλεξεις
    θαναι διαλέξεις σιωπηλές νοημα δεν θα βγαινει
    και στη Σπηλια τ’ εντοσθια κανεις πια δεν θα μπαινει ..
    7 Φεβρουαρίου 2016 – 1:18 π.μ.

    Tamistas είπε…
    Οι λέξεις σαν τονίζονται γίνονται καθωσπρέπει.
    Το νόημά τους σίγουρο, η αλήθεια τους μονάδα.
    Αλλιώς μπορεί να εκφωνηθεί πρεπεί η λέξη πρέπει,
    λεμόναδα να διαβαστεί η λέξη λεμονάδα.

    Θα πεις, μα πώς, δεν γίνεται, τις ξέρουμε τις λέξεις.
    Τους τόνους ποιος τους πρόσεξε ποτέ; Κανείς, ουτένας.
    Δεν είναι έτσι ακριβώς: αν δεν τον επιλέξεις,
    μόνος θα πάει να θρονιαστεί, τέρας-σημείο της πένας.

    Ένα μονάχα σχόλιο θα κάνω. Αυτό μονάχα:
    Τον τόνο, το αρσενικό, οξεία τονε λένε.
    Τουτέστιν είναι θηλυκιά. Έλα, τρελή φελάχα,
    πέσε στις λέξεις σαν βροχή, τις λέξεις πάντα πλένε.

    Δια να κλείσω το λοιπόν, η οξεία το κορμί της
    όρθιο πάντα το κρατά, τις λέξεις να οργώνει.
    Και η περί τόνου διάσκεψις, ήγουν: περιτονίτις,
    την ατονία τη νικά κι ισιώνει το σαγόνι.
    7 Φεβρουαρίου 2016 – 7:01 μ.μ.

    Ο θειος ισιδωρος είπε…

    Ταμιστα πρεπει να σου πω οτι το διχως αλλο
    αν η οξεια, της λεξεως, τρυπισει το μουνι της
    θα εχουμε περιστατικο επειγον και μεγαλο
    καθως μπορει να προκληθει οξεια περιτονίτις

    και ειναι το περιτονιο -τροπον τινα- ενας σακος
    που περικλειει μεσα του τα παντα-ολα σπλαχνα
    τα οποια θα γινουν μπαχαλο και θα της φυγει ο τακος
    και θα της βγει ταυτοχρονα και η τελευταια άχνα.

    Μα αντι για μια λεξη αχνοη και ξετακαρισμενη
    θαρω ειναι προτιμοτερο να εχουμε ατονια
    ετσι και αλλιως οι τονοι πια ειναι ξεπερασμενοι.

    Παλιοζωη, παλιοκοσμε και παλιοκοινωνια!

    8 Φεβρουαρίου 2016 – 3:10 π.μ.

    Tamistas είπε…
    Θα σου τονίσω, φίλτατε, ότι η ατονία,
    το λέει η λέξη μόνη της, μας φέρνει ατονία.
    Προτείνω απερίσπαστοι από περισπωμένες
    να μπαίνουμε, να βγαίνουμε σε θέσεις οξυμένες.

    Να μην βαριά το παίρνουμε του τονισμού το θέμα
    γιατί η βαρεία η άτιμη μας έκοβε το αίμα.
    Τώρα που μόνη έμεινε η οξεία η λυσσάρα,
    οξύνει ηδονίζεται των λέξεων η φάρα.

    Την τόνα κράτα όρθια, ποτέ μην υποστέλλεις
    την αιχμηρή της την τροπή να χαίρεσαι αν θέλεις.
    Την τόνα, την οξεία μας, των λέξεων το πηδάλιο,
    πάντα να βάζεις όπου δει, μα πάντοτε με σάλιο.
    8 Φεβρουαρίου 2016 – 10:53 π.μ.

    Νοσφεράτος είπε…
    σιγά σιγά οξυνεται αυτη η φυσσαλιδα
    μου φαινεται θα εκραγει αν πεσει ηλιαχτιδα
    μη πεσει αχτινα λεηζερ , μη γινει της πουτανας
    μη γινει και του Κρεοντα, μηδε της Πολυαννας

    καθεστε και μαλωνετε για τις περισπωμένες
    σαν τα κοκορια κανετε,γι αυτές τις καυλωμένες
    και ξυνεστε αδιακοπα ,και βγαζετε και Νύχια
    αντις εδω να βγαζετε , βαθια, ψυχής σας Μύχια

    Απαγορευονται εδω Οξειες και βαρειες
    περισπωμένες και Ψιλές, δασειες ,χαλαζίες
    και σιδηροπυριτιο , ρουμπινια και πετραδια
    μπριζολες,σπαλες χοιρινές,παίδια και Γλυκαδια
    εδω ειμεθα ατονοι, δεν βαζουμε οξείες
    Κανονας απαραβατος σ’αυτές τις συγκυριες

    Τωρα που η χωρα χανεται, και βγαινουν οι αγροτες
    και με τακτερ και Γαιδαρους και μας πετανε Κότες
    πεταν αυγά, πεταν πουλια , και γενικά πετανε
    Κυβερνηση και Τροικα δεν ξερουνε που πανε…

    εδω , σε τουτες τις Στιγμές , μεσα απ’ τις Φυσσαλιδες
    οι μονες που επιζησανε , μενουν πια ..οι Ελπιδες

    Εμπρος λοιπόν Ω ! ποιητες και τεκνα της Ελλάδας
    Εμπρος ν’αρμεξουμε ξανα τα στηθεια της ΓΕΛΑΔΑΣ

    να βγαλουμε γαλα παχύ, γαλα σαν καιμάκι
    και οσοι ερχεστε εδω , να κανετε Καμάκι
    και καθεστε κι ακκιζεστε με τις περισπωμένες
    σοβαρευτειτε παραυτα

    Αιντε.

    8 Φεβρουαρίου 2016 – 9:10 μ.μ.

    Tamistas είπε…
    Όπως θα λέγαμε παλιά, η κρίση έχει βαθύνει.
    Η κρίση παροξύτονη και η ελπίδα φθίνει.
    Πρώτη φορά αριστερά και το μνημόνιο τρίτο,
    ή τέταρτο; μπερδεύτηκα και άρχισα να φρίττω.

    Όμως θαρρώ πως τα λεφτά, που λείπουνε απ’ όλους,
    που αν μεταξένια είχαν βρακιά, δεν θάχαν πάντως κόλους
    που νάναι επιδέξιοι, να ξέρουν να την κάνουν
    αν πίσω τους την τρόικα αισθανθούν, να μην τα χάνουν,

    θαρρώ, λοιπόν, πως τα λεφτά δεν είναι αυτό που λείπει
    και εξορίστηκε η χαρά κι έχει νικήσει η λύπη.
    Μ’ αυτή είναι συζήτηση πάρα πολύ μεγάλη
    κι είναι καυτή. Σαν ένα βγό, βρασμένο, στη μασχάλη.

  111. gpoint said

    # 103

    Ρε μάγκα τότε πως γίνεται να βγάζουν φιλοσόφους τα τελευταία χρόνια Αγγλοι και Γάλλοι που άλλα λένε κι άλλα γράφουν ;;;;;;

  112. gpoint said

    # 106

    Τι έγινε ρε ; κοιμήθηκε νωρίς η σύζυγος ή βρήκαμε ίντερνετ στην ερημιά ;

  113. spiral architect 🇰🇵 said

    @104: Κρίμα για το Αιγαίον, αλλά ευτυχώς που έχουν απομείνει ο Κτιστάκης και η Στάνη στην Ομόνοια.

  114. spiral architect 🇰🇵 said

    … και μαζί «έφυγε» και η «γριά».

  115. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κάποια σχόλια μυρίζουν ελιτισμό.

  116. cronopiusa said

    Aquí, otro equidistante Cuál es tu solución, se nos suele preguntar en estos casos. Pues ahora mismo, ninguna. Y no tener ninguna es mejor que tener dos soluciones opuestas y excluyentes

    #DondeEstaSantiago: Πού είναι ο Σαντιάγκο Μαλντονάδο;

    Καλή σας μέρα!

  117. Γς said

    Μωρό μου…

    http://www.cnn.gr/news/kosmos/story/96345/omran-to-paidi-symvolo-toy-polemoy-tis-syrias-ena-xrono-meta

  118. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111 – Οι φιλόσοφοι κι οι διανοούμενοι, έχουν λιγοστέψει επικίνδυνα παγκοσμίως, είναι είδος προς εξαφάνιση χωρίς καμία προστασία. Η παγκοσμιοποίηση της εκπαίδευσης προηγήθηκε της οικονομικής και φτάσαμε σήμερα να μας καταληστεύν οι τράπεζες, να ελέγχουν τα χρήματά μας και κάθε μας κίνηση και να μην κουνιέται φύλλο, ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ, ενώ στα 8 χρόνια παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η σιωπή των διανοούμενων αμνών, είναι εκκωφαντική.

    Υ.Γ – Εννοείται πως δεν φταίει η δύσκολη ορθογραφία γι’αυτό.☺

    Καλημέρα

  119. Γς said

    104:

    >Λουκουμάδες Αιγαίον
    οδός Πανεπιστημίου, Αθήνα
    1926 – 2017
    Γράψε τέλος μάστορα !

    Είχα πάει τα παιδιά, την κυρά1, την κυρά2, και με γκόμενες και φίλους,
    μα δεν ήταν ποτέ όπως τότε με το μπαμπά οι λουκουμάδες μετά από το Τρίο Στούτζες στο ΣΙΝΕΑΚ δίπλα,

  120. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη…»
    Διάβασα παλαιότερα όλους τους τόμους με τα δοκίμια και τις μεταφράσεις του Παπανούτσου και άνοιξα ελάχιστες φορές το λεξικό για να βεβαιωθώ για τη σημασία κάποιας λέξης. Για να διαβάσω τα φληναφήματα κάποιων φλύαρων λεξιλάγνων παπαρολόγων έπρεπε ν’ ανοίγω το λεξικό κάθε τρεις και λίγο. Και τις περισσότερες λέξεις δεν τις είχαν τα σύγχρονα λεξικά. Αν ψάχνουμε να βρούμε τη γνώση στον αριθμό των γραμμάτων και των λέξεων, τότε κάπου κάνουμε λάθος, κάτι έχουμε παρεξηγήσει.

  121. Πέπε said

    @101:
    Λεώνικε, καλημέρα.

    > > Στο αγροτικό ιατρείο συνάντησα ανθρώπους που δεν πήγαν ούτε μια μέρα σχολείο. […] οι περισσότεροι ‘΄ηξεραν τόσα πολλά και τόσο θαυμαστά πρά+γματα, που τους ζήλευα. Ο δημιουργικός άνθρωπος μαθαίνει όλητου τη ζωή, και αυτό είναιτο μεγ’΄αλο σχολαίο.

    Πρόσεξες τι ακριβώς ρώτησα στο #99;

    Δεν είπα ποιοι έχουν πάει σχολείο ή πανεπιστήμιο και ποιοι όχι. Ρώτησα ποιοι μαθαίνουν με κόπο προσπάθεια και ποιοι μόνο άκοπα.

    Πιστεύεις ότι αυτοί που λες κάθονταν ανάσκελα και περίμεναν τις λέξεις να πέσουν στο μυαλό τους;

  122. sarant said

    110 Ωραίος!

  123. Alexis said

    #105: Γιώργο, η κουβέντα όμως ξεκίνησε όχι για τη γλώσσα αλλά για την ορθογραφία που είναι διαφορετικό πράγμα.
    Οι όποιες απλοποιήσεις στην ορθογραφία δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι η ελληνική, ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, γίνεται φτωχότερη.
    Εγώ μίλησα για το τεράστιο πρακτικό πρόβλημα που θα προκύψει από μία ενδεχόμενη ριζική απλοποίηση της ορθογραφίας, του τύπου «γράφουμε όπως μιλάμε».

  124. cronopiusa said

    Τα «πρώτα ονόματα» του γαλλικού και του ελληνικού επιχειρείν θα έχουν τη δυνατότητα να συζητήσουν επί αθηναϊκού εδάφους αύριο και μεθαύριο, με αφορμή την επίσημη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στη χώρα.

    Η Le Figaro αναδεικνύει σήμερα το γεγονός ότι από τους 40 περίπου επιχειρηματίες που θα συνοδεύσουν τον Γάλλο πρόεδρο, οι δέκα είναι επικεφαλής (και όχι απλώς εκπρόσωποι) των μεγαλύτερων και στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων της Γαλλίας, δηλαδή των Τotal, Suez, EDF, Sanofi, Orpea, Bpifrance και Engie.

    Ποιοι Ελληνες θα μιλήσουν για μπίζνες με την ομάδα Μακρόν

  125. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    121 – Για να μάθει κάποιος οτιδήποτε, δεν χρειάζεται κόπος αλλά θέληση, κίνητρο και τρόπος. Η εγκεφαλική μαθησιακή ικανότητα των υγιών ανθρώπων είναι ίδια σε όλους, η διαφορές δημιουργούνται από το φυσικό, κοινωνικό και ψυχολογικό περιβάλλον.
    Ένα καλό παράδειγμα, είναι οι υπολογιστές, 1000 μοντέλα μιάς εταιρείας με τα ίδια χαρακτηριστικά, έχουν όλα τις ίδιες δυνατότητες την διαφορά την κάνουν οι χρήστες.
    Η εξυπνάδα, είνσι στην φύση μας, είναι το φυσικό εξελεκτικό μας πλεονέκτημα απέναντι στα άλλα ζώα, γεννιώμαστε μ’αυτήν, το κοινωνικό και εκπαιδευτικό σύστημα μας κάνει βλάκες προς όφελος μερικών έξυπνων που μας ελέγχουν και που εμείς τους λέμε βλάκες.

  126. cronopiusa said

  127. Πάνος με πεζά said

    Κι επειδή δεν πήγε μάλλον καθόλου το μυαλό μας στον επιζώντα, να ένα ωραίο μεζεδάκι που μας το θύμισε…
    http://www.newsit.gr/topikes-eidhseis/pyrgos-skotothikan-giati-kollise-o-gypsos-sto-gkazi-megalo-lathos-tou-odigou-prin-tin-tragodia-pic-vid/2208627/
    Στη τέλος του άρθρου λέει «η μοναδική επιζώντας»…

    Άρα, σε άλλη περίπτωση θα γράψουμε «το μοναδικό επιζών άτομο από το ναυάγιο».

  128. Πάνος με πεζά said

    (Γράφει το άρθρο για το επιζών)

  129. Πάνος με πεζά said

    Το άλλαξαν, και το έκαναν «η μοναδική επιζήσασα». Ε, το «επιζώσα¨πώς να το βρούν εύκολα…

  130. bianca said

    Καλημέρα! Επίσης, ακούω συχνά, σε ραδιόφωνο κυρίως, τη μετοχή «ομιλών», σε άλλες πτώσεις λανθασμένη ,όπως «τον ομιλόντα», ή στον πληθυντικό «οι ομιλόντες», αντί βέβαια «τον ομιλούντα» , «οι ομιλούντες». Συμφωνώ με το συλλογισμό σας και με το παράδειγμα των μακρών/βραχέων στα παραθετικά κάποιων επιθέτων. Και βέβαια δεν είναι ίδιες όλες οι περιπτώσεις. Εν πάση περιπτώσει, όποιοι θέλουν να μάθουν σωστά την ορθογραφία της γλώσσας τους ας καταβάλουν μια μικρή και σωστή προσπάθεια να το κάνουν. Όταν εξηγώ τους στους μαθητές μου, πάντως, ανάλογες περιπτώσεις, το ενδιαφέρον δεν λείπει, το αντίθετο μάλιστα. Ναι, η εξήγηση οδηγεί στην «τρισχιλιετή», που είναι το κακό;

  131. sarant said

    129 Όχι ότι έχει μεγάλη διαφορά, αλλά δεν είναι λάθος η επιζήσασα.

  132. ΚΑΒ said

    στο άτονο που

  133. Πάνος με πεζά said

    @ 129 : Φυσικά έχει διαφορά, αλλά συνήθως λέμε «επιζώντες», με την έννοια ότι θα συνεχίσουν -χτύπα ξύλο- να επιζούν, και μετά από τη στιγμή που επέζησαν στιγμιαία ως επιζήσαντες. 🙂

  134. bianca said

    Γνωρίζω πολύ καλά τη διαφορά αγαπητέ/ή, το άτονο «που» είναι λάθος εκ παραδρομής και όχι εξ αγνοίας, λόγω ηλεκτρονικής γραφής. Θα μπορούσε να είχε συμβεί με μια άλλη λέξη, δεν ξέρω αν σε μια τέτοια περίπτωση θα εκφράζατε την ίδια ειρωνεία, υπερβολική, προς κάποιον μάλιστα που δεν γνωρίζετε.. Παρεμπιπτόντως,το αντιλήφθηκα αμέσως, αλλά δεν ήξερα εκείνη τη στιγμή πώς (με τόνο) να το διορθώσω…συμβαίνουν κι αυτά…

  135. sumac said

    101, 108 – Άλλωστε το ‘χει πει κι ο Ζορζ από χρόνια…

  136. sumac said

    …στο 2:33

  137. Να το βάλω εδώ για να μην κόψω τη συζήτηση στο σημερινό:

  138. sarant said

    Καλό, όμως.

  139. cronopiusa said

  140. Γς said

    137:

    Και ξαφνικά χτυπάει το τλφ στο εργαστήριο.

    -Τον κύριο Μακρή μου δίνετε;

    -Δεν έχουμε κανέναν Μακρή κύριε. Μόνο έναν κοντό έχουμε.

    Ο Γιώργος, ο κοντούλης δίπλα μου, που με κοίταζε

  141. Γς said

    138, 140:

    Κι ο ματαίως περιμένων αξιολόγηση

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/09/07/gboard/#comment-453304

  142. Γς said

    Κι έχει πλάκα που περιμένουν όλοι έξω απ το αεροπλάνο του Μακρόν τώρα.

    Ανοιχτή πόρτα.
    Μπαινοβγαίνουν διάφοροι κρατώντας κοστούμια και τέτοια αλλά Μακρόν πουθενά.

    Μα τι κάνει εντός και επί μακρόν;

    Πολύ πλάκα σας λέω…

  143. Γς said

    Τους έχει εκρί κανονικά

  144. Γς said

    Το Σκάι βλέπω.

    Κι ένας τύπος απ το πουθενά με μια σκούπα απ το πουθενά να σκουπίζει το κόκκινο χαλί.

    Βγήκε!

    Με τη μαντάμ

  145. Γς said

    Τον υποδέχεται ο Τζανακόπουλος. πως λέγεται;

    Λοιπόν αυτός πρέπει να μιλάει Γαλλικά.

    Για πιάνο δεν τον κόβω

  146. sarant said

    Πέρασε απαρατήρητο αλλά σήμερα είναι και η επέτειος από τον σεισμό της Πάρνηθας. Τον είχαμε συζητήσει και στις λίστες.

  147. Γς said

    146:

    Μην το χαλάς βρε αφεντικό. Ασε να απολαύσουμε χλιδή και γκλαμουριά αλόν ζαν φαν ντε λα πατρί, Μπριζίτ Μακρόν και τέτοια.

    Κι ένα τεράστιο κόκκινο χαλί στην Ηρώου Αττικού, πενήντα μέτρα

  148. Γς said

    Οταν ο Πρόεδρός μας, τώρα, στην προσφώνησή του [στα γαλλικά] εκφράζει τα συλλυπητήρια του για τα θύματα του τυφώνα στις Γαλλικές Αντίλες και δράττεται της ευκαιρίας να αναφερθεί στην κλιματική αλλαγή και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.

  149. cronopiusa said

  150. Πέπε said

    @125:
    Γενικά συμφωνώ μαζί σου Λάμπρο, αλλά το κίνητρο και η θέληση δεν εξαφανίζουν τον κόπο. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μας κουράζουν χωρίς η κούραση να μας ενοχλεί, επειδή τα κάνουμε με κέφι (π.χ. πεζοπορίες, αθλήματα…). Είναι ευχάριστα, αλλά ο σωματικός κάματος παραμένει – και άλλωστε είναι στοιχείο, και σημαντικό μάλιστα, της ευχαρίστησης.

    Εγώ π.χ. παίζω μουσική. Ένα δύσκολο κομμάτι που δεν μπορώ να το βγάλω με τη μία αλλά που θέλω παρά ταύτα να το βγάλω, θα το παιδέψω, θα με παιδέψει, κάποια στιγμή μπορεί και ν’ αρχίσω να βρίζω, αλλά η συνολική διαδικασία προφανώς μ’ αρέσει. Αλλά κουράζει, έτερον εκάτερον. (Πόσο μάλλον αν αντικειμενικά δεν έχω τις ικανότητες που απαιτούνται για να το βγάλω, οπότε πρέπει να αυξήσω τις ικανότητές μου: πολλαπλάσιος κόπος, πολλαπλάσια ευχαρίστηση.)

  151. cronopiusa said


  152. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Ασχετο με το θέμα!
    Ξεφυλλίζοντας μία έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» με τα πρακτικά της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, εκδοση του 2011, είδα ότι γράφει τη λέξη «δουλειά» ως «δουλιά»
    (σελίδα 101 «9. Η ΔΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΓ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕ» )
    Την ίδια γραφή χρησιμοποιεί σε όλα τα κείμενα. Υπάρχει τέτοιος τύπος ή το χρησιμοποιούν για να μην μπερδεύουν, στα κεφαλαία γράμματα, το ΔΟΥΛΕΙΑ (δουλειά) με τη ΔΟΥΛΕΙΑ(δουλεία);

  153. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    150 α – Εννοείται βρε Πέπε πως δεν εξαφανίζουν τον κόπο, ότι κι αν κάνουμε θα καταναλώσουμε ένα ποσοστό ενέργειας, το δέν χρειάζεται κόπος αλλά τρόπος, υπονοεί πως το όφελος από την ενέργεια που θα καταναλώσεις θα είναι πολλαπλάσιο, όταν συμβαίνει το αντίθετο (όπως θεωρώ πως γίνεται στην εκπαίδευση) τότε είναι μεγάλος κόπος με ελάχιστο ή καθόλου αντίκρισμα και σίγουρα δεν νιώθουμε καμία ευχαρίστηση (εκτός από τους μαζόχες 🙂 ), αν προσθέσουμε και το υποχρεωτικό του πράγματος (το πρέπει να το κάνεις) τότε γίνεται ανυπόφορο και φέρνει την αποστροφή, κάτι που γίνεται κατά κύριο λόγο στην εκπαίδευση και στους χώρους δουλειάς.

    β – Φαντάσου τώρα να μην σου αρέσει η μουσική και να σε υποχρεώνουν να μάθεις το κομμάτι, πόσο καλά θα το μάθεις και πόση ευχαρίστηση θα νιώσεις στο τέλος;
    Όμως ας πάρουμε την δική σου εκδοχή, σου αρέσει η μουσική και προσπαθείς σκληρά και συνειδητά να βγάλεις το κομμάτι αλλά παρά τον μεγάλο κόπο το αποτέλεσμα είναι πενιχρό, το λές στον δάσκαλό σου κι εκείνος σου απαντά ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ (έχω ιδία πείρα) συνέχισε την προσπάθεια, τα καλά κόποις κτώνται κλπ.
    Όταν συναντιέσαι με τον φίλο σου (με ίδια προσόντα με σένα) που μαθαίνει το ίδιο κομμάτι αλλά με άλλον δάσκαλο, ανακαλύπτεις πως έχει προχωρήσει κατά πολύ περισσότερο από σένα, κι όταν τον ρωτάς τι κάνει, βλέπεις πως χρησιμοποιεί άλλη τεχνική από την δική σου κι όταν προσπαθείς κι εσύ με τον δικό του τρόπο, αντιλαμβάνεσαι την διαφορά προς το καλύτερο, πήγαινε μετά στον δάσκαλό σου και πές του πως η δική του τεχνική δεν είναι τόσο καλή και πως υπάρχει άλλη καλύτερη κι αν περάσεις το μάθημα στείλε μου mail. 🙂

    Ακόμα καλύτερο παράδειγμα, είναι αυτό που μου ήρθε τώρα στο μυαλό. Θα έχεις ακουστά τον κύβο του Ρούμπικ, όλοι στην ηλικία μου, λίγο πολύ έχουν ασχοληθεί μαζί του (ίσως κι εσύ αν και αρκετά νεότερος) έτσι κι εγώ γύρω στα είκοσι το 80-81 παιδευόμουν επί μήνες για να βρώ την λύση αλλά μάταια αν κι είχα φτάσει πολύ κοντά, ως που μιά μέρα ένας φίλος με μαγικές κινήσεις τον έφτιαξε σε δύο λεπτά και μας κούφανε όλους στην παρέα. Όταν μας έδειξε τον τρόπο μετά από λίγη προσπάθεια το κάναμε κι εμείς σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Το ίδιο ισχύει αναλογικά για όλα τα πράγματα στην ζωή πολύ δε περισσότερο στην εκπαίδευση που παραδόξως (;) όμως, είναι το πεδίο με μηδενική εξέλιξη εδώ και 150 χρόνια για να μην πώ με παρακμή.
    Βέβαια έχει εξελιχθεί ο αριθμός των φροντιστηρίων και των πτυχιούχων. 🙂

  154. cronopiusa said

    117

    ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΥΕΜΕΝΗ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ
    Το κοριτσάκι που προσπαθεί να «ανοίξει τα μάτια» της διεθνούς κοινότητας για την Υεμένη

  155. (152) Ακόμα λάθος θεωρείται το ‘δουλιά’. Υπήρξαν ορισμένοι δημοτικιστές, νομίζω κι ο Πάλλης, που ήθελαν να γράφεται πάντοτε με ι το συνιζημένο i, αλλά δεν επικράτησε ποτέ αυτή η τάση: εξακολουθούμε πάντα να γράφουμε οξυά και γυαλί με υ, έννοια (=φροντίδα) με οι, και βεβαίως αλήθεια και δουλειά με ει. Με ι γράφεται το συνιζημένο i όταν προέρχεται από ε ή αι: ιτιά, ελιά, βασιλιάς, τα βαθιά… καθώς και (μόνη νομίζω περίπτωση αλλαγής της ιστορικής ορθογραφίας σ´ αυτό το σύμπλεγμα) στο συνιζημένο θηλυκό των επιθέτων σε -ύς: η βαθιά, η πλατιά.. (αλλά φυσικά η οξεία, η ευρεία… ασυνίζητα)

  156. Πάνος με πεζά said

    Λες η κατάσταση να πηγαίνει πραγματικά προς το καλύτερο;

    Ήρθε ο Μακρόν, ενώ εφτά χρόνια τώρα έρχεται ο μακρύτερον…

  157. sarant said

    152 Το ΚΚΕ και η Σύγχρονη Εποχή μετα τη μεταπολίτευση είχαν δύο ορθογραφικές ιδιοτροπίες, τη δουλιά αντί δουλειά και τέτιος αντί τέτοιος. Δεν ήταν δική τους πατέντα ή αποκλειστικότητα (πχ τέτιος έγραφε και ο Λαπαθιώτης) αλλά τις εφάρμοζαν με συνέπεια. Για τη δουλιά ήθελαν να αποφύγουν την ομοιότητα με τη δουλεία

  158. spiridione said

    155. Οξιά δεν γράφουμε Άγγελε;

  159. ΣΠ said

    109
    Μοί προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι ένας κάτοικος ΗΠΑ αγνοεί την λέξη fellas. Ο Γιάννης ήξερε τι έγραφε, εσύ έκανες την γκάφα. Και μη μας πεις την γνωστή δικαιολογία των γκαφατζήδων ότι ήθελες να δεις αν θα το προσέχαμε.

  160. cronopiusa said

  161. korfiatis George said

    οταν καταφερουμε να βρουμε καπιο κανονα που να μασ κανι να κσεχοριζουμε πιοι ινε αφτοι κε πιο ινε το αφτι , τοτε θα ινε τα πραματα γλοσικοσ απλα κε κσεκαθαρα .Γεμισε το κιμενο κοκινα μιποσ κσερετε ποσ να το κσεβαπσο΄??????
    ΄΄΄΄

  162. (158) Σύμφωνα με το ΛΚΝ, έχεις δίκιο. Δεν το ήξερα· οξυά την είχα μάθει στο σχολείο, και δεν είναι λέξη που γράφω συχνά. Τώρα μάλιστα που το σκέφτομαι, ίσως και να μην την είχα γράψει ποτέ πρωτύτερα· πάντως αν τη δω στη φύση, μάλλον δεν θα τη γνωρίσω 🙂

  163. sarant said

    159 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: