Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σειρήνες και καταφύγια

Posted by sarant στο 4 Οκτώβριος, 2017


Χτες το πρωί ακούστηκαν σε όλη την Αθήνα οι σειρήνες της άσκησης, που όλοι ευχόμαστε να μην ακουστούν ποτέ στα σοβαρά, οπότε βρήκα αφορμή να λεξιλογήσω σήμερα γι’ αυτές, παίρνοντας κι έμπνευση από μιαν ανάρτηση του φίλου Φίλιππου Κοεράντ.

Ακούσαμε σειρήνες λοιπόν, μια λέξη  που φυσικά παραπέμπει στον Όμηρο και στην Οδύσσεια. Τις Σειρήνες της Οδύσσειας τις ξέρουμε όλοι: ήταν πλάσματα με κεφάλι ή και σώμα γυναικείο αλλά με φτερά πουλιού και με γοητευτική φωνή, που μάγευαν τα περαστικά πλοία με το γλυκό τραγούδι τους και τα παράσερναν στο χαμό (ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ, μ44: τον θέλγουν οι Σειρήνες με το οξύφωνο τραγούδι τους, στη μετάφραση του Μαρωνίτη).

Δασκαλεμένος από την Κίρκη, ο Οδυσσέας τις απέφυγε –η ιστορία υπάρχει στο μ της Οδύσσειας και οι μεταγενέστεροι πρόσθεσαν άφθονες λεπτομέρειες. Η λέξη περνάει στα λατινικά ως siren και sirena στα λαϊκά λατινικά, και από εκεί στα γαλλικά, ως sirène, όπου παίρνει και τη μεταφορική σημασία του σαγηνευτικού τραγουδιού, ενώ χρησιμοποιείται και στη ζωολογία για διάφορα αμφίβια.

Πρώτα το 1819 ο Cagnard de la Tour δίνει την ονομασία syrène σε μια συσκευή που είχε κατασκευάσει, η οποία εξέπεμπε ήχους μεταβλητού ύψους· την ονόμασε έτσι επειδή εξέπεμπε ήχους μέσα στο νερό. Το 1888 καταγράφεται η λέξη για συσκευή που βγάζει δυνατά ηχητικά σήματα και αρχικά καταγράφεται σε χρήση στα πλοία στα λιμάνια και μετά για κάθε είδους ηχητικό σήμα συναγερμού ή ειδοποίησης. Έτσι, από το γοητευτικό (αλλά ολέθριο) τραγούδι φτάνουμε στην απαίσια (αλλά σωτήρια ενίοτε) στριγγλιά που αναγγέλλει βομβαρδισμούς ή καταστάσεις έκτακτες.

Να πούμε ακόμα ότι η ετυμολογία της λ. Σειρήν είναι αβέβαιη· έχει προταθεί η σύνδεση με τη λ. σειρά (σχοινί), άρα Σειρήνες θα ήταν μεταφορικά εκείνες που έδεναν. Αλλά αυτή είναι μία μόνο εξήγηση από τις πολλές. Και σχέση με τον Σείριο έχει προταθεί. Μπορεί να είναι και δάνειο. Βαθιά νερά δηλαδή.

Οι μυθολογικές Σειρήνες έχουν πλουτίσει τη φρασεολογία μας με τη χαλαρή (όχι εντελώς παγιωμένη) φράση «κλείστε τα αυτιά σας στις Σειρήνες», δηλαδή μην παρασύρεστε από οτιδήποτε παραπλανά με τρόπο γοητευτικό. Ο Οδυσσέας πράγματι έκλεισε τα αυτιά των συντρόφων του με κερί, για να κωπηλατούν απερίσπαστοι, ο ίδιος όμως δέθηκε στο κατάρτι και παράγγειλε στους συντρόφους να μην τον λύσουν όσο κι αν τους εκλιπαρούσε -κι έτσι απόλαυσε με προφύλαξη την επικίνδυνη απόλαυση. Είπαμε, τον είχε δασκαλέψει η Κίρκη. Καμιά φορά λέγεται μεταφορικά ότι «σαν τον Οδυσσέα κλείσαμε τα αυτιά μας στις Σειρήνες», θυσιάζοντας τη μυθολογικήν ακρίβεια στη σφιχτάδα της διατύπωσης. Αυτό, αν το πει ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένδειξη αμορφωσιάς, ενώ αν το πει π.χ. ο Νικηφόρος Βρεττάκος είναι φυσικά απολύτως αποδεκτό και δόκιμο.

Με τις χτεσινές σειρήνες, ο φίλος Φίλιππος Κοεράντ δημοσίευσε στο Φέισμπουκ το εξής σχόλιο:

Με τις σειρήνες που ακούγονται σήμερα σε όλη τη χώρα «στο πλαίσιο άσκησης» σκέφτηκα πως δεν θα είναι εντελώς αχρείαστη η αναφορά στον Κωνσταντίνο Κυρίμη.

Για κάθε εκκεντρική δραστηριότητα υπάρχει πάντα ένας αφοσιωμένος ερευνητής που την δραστηριότητα την κάνει σκοπό ζωής. O Κυρίμης χαρτογραφεί και καταγράφει όλα τα καταφύγια στις ελληνικές πόλεις και τη δουλειά του την έχει εκδώσει σε βιβλία με εντελώς μετρημένο τιράζ. Ό,τι καταφύγιο υπάρχει σε πολυκατοικίες στην Ελλάδα έγινε επί Μεταξά, με υποχρεωτική διάταξη στον κανονισμό ανέγερσης νέων οικιών/πολυκατοικιών. Ο δικτάτορας, που είχε στρατιωτική παιδεία με σπουδές στη Γερμανία πριν τον μεσοπόλεμο, γνώριζε ή διαισθανόταν πως η εξέλιξη των πολέμων θα είναι οι επιχειρήσεις από αέρος.

Στην Αττική κυρίως, υπάρχει και μια άγνωστη υπόγεια μυστική Αττική, αστική. Ο ανυποψίαστος περαστικός δεν θα αναγνωρίσει τα ίχνη, ο έμπειρος ναι, είναι η κατασκευή μιας τρύπας που δείχνει σαν υπόνομος αλλά δεν είναι, η διάταξη στα πλακάκια του πεζοδρομίου, τέτοια αόρατα σημάδια. Στις παραδοσιακές κεντρικές περιοχές της Αθήνας (Κυψέλη, Εξάρχεια, Κολωνάκι) οι παλιές πολυκατοικίες διαθέτουν καταφύγια. Πάντα οι ένοικοι και οι διαχειριστές αγνοούν πως έχουν από κάτω εγκαταλελειμένο καταφύγιο (που προφανώς έχει στοιχειώσει και είναι άχρηστο στην πράξη) αλλά εκείνος, πάει, ακούραστος και ψάχνει με μάσκες, στα σκοτάδια και καταγράφει και φωτογραφίζει. Ζητάει την άδεια από τους ενοίκους, πάντα τον αντιμετωπίζουν σαν διαρρήκτη (στην Κυψέλη σε μια περίπτωση νόμιζαν πως θα σκάψει τούνελ για την γειτονική τράπεζα και δεν του επέτρεψαν) ενώ σε πολλές περιπτώσεις σαν κυνηγό θησαυρού «ό,τι βρεις από χρυσές λίρες φίλε, μισά μισά». Ο μισός χρόνος που αφιερώνει είναι να πείσει να του δώσουν την άδεια να κατεβεί.

Δεν είναι χόμπι εύκολο, ούτε ακίνδυνο, ούτε για αναψυχή, ούτε για περιέργους χτεσινούς που βρήκαν νέα ασχολία και θέλουν να γίνουν Ιντιάνα Τζόουνς. Και για αυτό το λόγο ο Κυρίμης αποφεύγει να εκφράζεται δημόσια με λόγο συναρπαστικό για ό,τι βλέπει, για να μην παρασύρει νεοφώτιστους. Απαιτείται επίσης επιστημονική προεργασία, ειδική γνώση καθώς και εξαντλητικά μέτρα ασφαλείας. Μάσκες για τον ελλειπή αερισμό και τις δηλητηριώδεις οσμές σήψης, κράνη για προστασία από πιθανές καταρρεύσεις, βοηθός που επικοινωνεί από την επιφάνεια της γης για να καλέσει βοήθεια αν υπάρξει κάτι απρόοπτο, ακόμα και προστασία από τα τσιμπήματα μυστηριωδών εντόμων, αρουραίων και ερπετών που ζουν εκεί κρυπτικά.

Κάποια καταφύγια διατηρούνται σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση, διαχέεται φως από την επιφάνεια και είναι σαν να κατασκευάστηκαν χτες, αλλά τα περισσότερα είναι πλέον σαν σπηλιές απροσπέλαστες μέσα σε ένα απόκοσμο περιβάλλον.

Όμως η γη μιλάει, και το αποτέλεσμα, αυτόν που το έχει αποφασίσει, τον αποζημιώνει.

Τον Κωνσταντίνο Κυρίμη δεν τον ήξερα, ούτε τα βιβλία του, αν και γκουγκλίζοντας μπορείτε να βρείτε πολλά για τις έρευνές του. Ωστόσο, ήξερα για τα καταφύγια στις παλιές αθηναϊκές πολυκατοικίες, εκείνες που χτίστηκαν τα τελευταία χρόνια πριν από τον πόλεμο. Φυσικά, όταν ήρθε η ανάγκη να χρησιμοποιηθούν τα καταφύγια, στον πόλεμο εννοώ, επιστρατεύθηκαν όχι μόνο όσα είχαν κατασκευαστεί επί τούτου, αλλά και όσα υπόγεια υπήρχαν (και ήταν πάρα πολλά) στις μονοκατοικίες.

Όταν δούλευα τα Αττικά, τον τόμο με τα χρονογραφήματα του Βάρναλη, συνάντησα (και συμπεριέλαβα στον τόμο) και μερικές αναφορές στα αθηναϊκά καταφύγια. Όχι πολλές, διότι το πρώτο τρίμηνο του 1941 ο Βάρναλης αντί για χρονογραφήματα έγραφε ιστορικές επιφυλλίδες για τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, τους οποίους φρόντιζε, συμμετέχοντας στην πολεμική προσπάθεια, να ζωγραφίζει με μελανά χρώματα. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 1941 αφιέρωσε χρονογράφημά του στα καταφύγια:

 

Καταφύγια
(Πρωία, 11 Απριλίου 1941)

Τα καταφύγια –όσο κι αν είναι υπόγεια σκοτεινά και πολλές φορές υγρά, γιατί δεν φτάνει έως εκεί ο ήλιος –αποτελούν «τόπον αναψυχής»! Είναι μια ποικιλία, ένα ξεμούδιασμα κι ένα κουράγιο. Μέσα εκεί θα βρει κανείς πολλούς αγνώστους, αλλά και μερικούς γνωστούς. Τύποι περίεργοι, αλλά και τύποι κοινοί μπαίνουν ήσυχα-ήσυχα σαν στο σπίτι τους· πιάνουν μια κάσα ή κανένα πάγκο, αν υπάρχουν τέτοιες πολυτέλειες, και κάθονται. Οι περισσότεροι όμως πιάνουν ένα κομμάτι τοίχο, ακουμπούν απάνω και στέκονται ασάλευτοι ή βγάζουν την εφημερίδα τους και βυθίζονται στο διάβασμά της, για να περνά η ώρα. Μερικές κυρίες ή κορίτσια βγάζουν από την σάκα τους μια φανέλα και πλέκουν ή κανένα μυθιστόρημα και δημιουργούν το ευχάριστο «άλλοθι» στη χώρα της Φαντασίας και των Οραμάτων.

Κανένας δεν καπνίζει, ούτε συζητεί. Απαγορεύεται. Μιλούνε σιγά αναμεταξύ τους, λες και προσέχουν μην ξυπνήσουν τις μπόμπες. Στους τοίχους και στα ανώφλια των εισόδων υπάρχουν πινακίδες: «Απαγορεύεται το κάπνισμα, ως και αι συζητήσεις».

–Τι συντακτικό λάθος έχει αυτή η επιγραφή; ρωτά χαμηλόφωνα ο δάσκαλος (δεν μπορεί να είναι τίποτες άλλο!) το φίλο του.

–«Απαγορεύεται… αι συζητήσεις». Έπρεπε να πει «απαγορεύεται το κάπνισμα και αι συζητήσεις».

–Αλλά τι… συζητάτε, λέγει ένας διπλανός, αφού απαγορεύεται;

Τα μικρά παιδάκια σ’ αυτές τις «κοσμικές συγκεντρώσεις» –και τις λέγω κοσμικές, γιατί όλοι στο μισοσκόταδο φέρνονται με τακτ αναμεταξύ τους –δίνουνε τον τρυφερό τόνο της αθωότητός τους. Φαίνονται πως δεν πολυκαταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται. Κρατιούνται από την ποδιά της μάνας τους. Αλλά η παιδική ευκινησία δεν τ’ αφήνει να μείνουνε πολλή ώρα καρφωμένα σ’ ένα μέρος. Ξεφεύγουνε και πάνε και στο γείτονα:

–Γιάννη με λένε!

Συσταίνεται μοναχός του ο μικρούλης, χωρίς να τον ρωτήσεις. Ένας άλλος έχει κατέβει με το… ποδηλατάκι του· και τα κοριτσάκια με την κούκλα τους ή με την αρκούδα τους. Όλη η ζωή του σύμπαντος, όλο το δράμα της σημερινής ανθρωπότητας, αλλά κι όλη η ελπίδα και η αμεριμνησία του μέλλοντος βρίσκονται εδώ σε μικρογραφία.

Κάθε πολίτης, αρσενικός ή θηλυκός, μικρός ή μεγάλος, έχει τα γνωστά του καταφύγια. Ξέρει κυρίως ποια είναι τα κοντινότερα καταφύγια στο σπίτι του, στο γραφείο του, στο καφενείο που πάει ή στο ρεστοράν που τρώγει. Αυτά τα καταφύγια τα θεωρεί ιδιοκτησία του. Όταν βαρέσει συναγερμός. «δεν καταλαμβάνεται εξ απροόπτου». Ξέρει πού θα πάει. Και πάει ήσυχα και καμαρωτός. Εκεί όχι μονάχα δεν θα πλήξει, γιατί θα συναντήσει τους γνωστούς του ή φίλους του του κάθε καταφυγίου, παρά και θα χαζέψει ή θα κουβεντιάσει και θ’ αλλάξει λιγάκι «αέρα», δηλ. τη μονοτονία της καθημερινής ρουτίνας. Κι όταν η σειρήνα βαρέσει διάλυση, κανένας δε βιάζεται να βγει έξω. Αργοκίνητο ποτάμι ο κόσμος όλων των ηλικιών προχωρούνε προς την έξοδο αργά κι επίσημα σαν άνθρωποι που βγαίνουν από το σπίτι τους. Γιατί όλοι οι «καταφυγιώτες» έχουνε το συναίσθημα πως το καταφύγιο είναι σπίτι τους.

Έξω όμως από τα γνωστά και τα άγνωστα μόνιμα καταφύγια, υπάρχουνε και μερικά της… ευκαιρίας. Χθες τη νύχτα π.χ. μια παρέα που βρέθηκε στην πλατεία των Πευκακίων και ζητούσε καταφύγιο, είδε ένα υπόγειο με μαρμαρένια σκαλιά και μερικά κοριτσόπουλα στην πόρτα, που κοιτάζανε τον ουρανό.

–Επιτρέπεται;

–Περάστε.

Κι η παρέα κατέβηκε τα σκαλιά. Δεν ήτανε καταφύγιο, αλλά μπορούσε να παίξει το ρόλο «ερζάτς» καταφυγίου: μια βιβλιοθήκη, καρέκλες, τραπέζι, λουλούδια κλπ. κι ένας αέρας νεανικής δροσιάς και νοικοκυροσύνης. Τα κοριτσόπουλα των διπλανών σπιτιών που είχανε κι αυτά καταφύγει στη γνωστή τους αυτήν οικογένεια, με τις μπούκλες τους και τα καλτσάκια τους, βγαίνανε στην πόρτα, κοιτάζανε τον ουρανό, ξαναγυρίζανε και μιλούσανε ψιθυριστά. Ο γέρος της παρέας, που, φαίνεται είχε πιει λιγάκι, ακούμπησε τον αγκώνα στο τραπέζι και στήριξε το άσπρο του κεφάλι στην παλάμη. Κι ενώ έξω ο απειλητικός βόμβος των αεροπλάνων αλώνιζε τον ουρανό κάτου από το φεγγάρι κι έφτανε ως το υπόγειο,  ακούστηκε ξαφνικά ένα μακάριο ρουχαλητό στα βάθη της γης. Ο γέρος τον είχε πάρει σαν στο σπίτι του.

Η πλατεία Πευκακίων του χρονογραφήματος πρέπει να είναι στην εκκλησία Άγιος Νικόλαος στην Ασκληπιού -εκείνη η περιοχή λέγεται Πευκάκια.

Αλλά ο Βάρναλης και σε επόμενο χρονογράφημά του, ένα από τα τελευταία πριν μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα, αφού δημοσιεύτηκε στις 25 Απριλίου, κάνει πάλι αναφορά στα παιδιά και τις αντιδράσεις τους σε σχέση με σειρήνες και καταφύγια:

Αλλά ποιος θα το έλεγε πως και αυτά τα μικρά παιδάκια θα είχανε κι αυτά προσαρμοσθεί στην πραγματικότητα του πολέμου και θα είχανε πάρει τα σχετικά συνήθεια; Είπαμε, αγνοούνε τον πόλεμο και δεν θέλουνε να τον ξέρουν. Όμως άμα ακούσουνε τη σειρήνα, αφήνουνε τα παιγνίδια τους και τις φωνές τους στο δρόμο και τρέχουνε στα σπίτια τους ή στα γνωστά καταφύγια. Εκεί μέσα εξακολουθούνε να παίζουνε, αν είναι μέρα. Αν είναι νύχτα, κοιμούνται ύπνο-μολύβι. Τίποτα δεν μπορεί να τα ξυπνήσει.

Αλλά ποιος θα το έλεγε, πως η μικρούλα Αριστεΐτσα, το χάρμα της γειτονιάς, με τα κατάμαυρα μαλλιά και την περήφανη κορμοστασιά, η Αριστεΐτσα των τεσσάρων χρονών, που ακόμα δεν μπορεί να πει το ρο, θα είχε τόσο συνηθίσει στον πόλεμο, ώστε να μηχανοποιήσει τις αντιδράσεις της, που φέρνει η σειρήνα του συναγερμού; Μόλις βαρέσει η σειρήνα, παίρνει στο ένα χέρι μια φέτα ψωμί, στο άλλο ένα κύπελλο νερό, και καμαρωτή και προσεχτική μη στάξει και μη βρέξει πάει στο καταφύγιό της. Η γειτονιά την ξέρει και γελά που την βλέπει να προβαίνει ιερατική και επίσημη. Γιατί ξέρει, πως το περίφημο καταφύγιό της είναι κάποιο υπόγειο σ’ ένα αντικρινό μονόπατο σπίτι.

Την εποχή εκείνη ο Βάρναλης κατοικούσε στη Δημοχάρους, πίσω από τα (τότε) Παραπήγματα. Η μικρούλα Αριστεΐτσα, τετράχρονη τότε, μπορεί να είναι σήμερα μια θαλερή ογδοντάχρονη. Δεν θα έχει πια κατάμαυρα τα μαλλιά, βέβαια. Είθε τα δικά της εγγόνια να ακούνε τις σειρήνες μόνο στις ασκήσεις!

 

 

Advertisements

131 Σχόλια to “Σειρήνες και καταφύγια”

  1. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Τι, πρωτιά σήμερα;

  2. Πέπε said

    Τι μαθαίνει κανείς!…

    Ούτε τη φανταζόμουν (αν και είναι απολύτως λογική) την ύπαρξη αυτών των καταφυγίων σήμερα, ούτε και καλοκαταλαβαίνω πώς έχουν γίνει τόσο απρόσιτα.

    (Και, νομίζω ότι με το «ως» δεν είναι λάθος: είναι δεύτερη ξεχωριστή πρόταση, με το ρήμα να εννοείται, σε όποιο πρόσωπο βολεύει και όχι κατ’ ανάγκην στο ίδιο.)

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Το καταφύγιο, και η ωραία λέξη «καταφυγή». Σήμερα την έχουμε αντικαταστήσει με το πιο διαδεδομένο καταφύγιο, ενώ ηκαταφυγή δηλώνει την ενέργεια (π.χ. καταφυγή στα ναρκωτικά ≈ καταφύγιο στα ναρκωτικά)

  4. Κουνελόγατος said

    Ναι, είναι πολύ ωραίο. Το είδα στο φατσοβιβλίο χθες. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν -και που- υπάρχουν στην παλιά μου γειτονιά. Για την τωρινή, είμαι από ένστικτο σίγουρος. Πουθενά.

    Φυσικά, αν ψάξει κανείς βρίσκει πολλά για το θέμα, κυρίως για υπόγειες στοές κλπκλπ. Α, θα βρει και για τον χώρο κάτω από την Ακρόπολη, που τον κρατάνε κρυφό (αν και μάλλον από κάπου εκεί ανέβηκε ο Γλέζος και ο Σάντας, που μάλλον είπαν ψέματα και δεν ανέβηκαν και άρα δεν κατέβασαν τη σημαία), οπότε στους παλιούς ο χώρος λέει δεν ήταν άγνωστος. Κι έχει πολλά αγάλματα και δεν ξέρω τι άλλο. Ουφ, τα είπα, αν θέλετε να το ψάξετε με δική σας ευθύνη.

    Καλημέρα.

  5. gak said

    Υπάρχουν και τα σειρηνοειδή, που δεν είναι αμφίβια αλλά θαλάσσια θηλαστικά

  6. gpoint said

    Αρκετές πολυκατοικίες της Φ.Νέγρη έχουν καταφύγια. Πιθανόν ακόμα και σήμερα-σίγουρα μέχρι πέρισυ-κάποιο το χρησιμοποιούσε κάποιοι σαν υπνωτήριο, η είσοδος από μαγαζί. Κάποια άλλα προ 30ετίας λειτουργούσαν σαν μπαρμπουτιέρες αλλά επειδή πέφτανε καρφωτές αντικαταστάθηκαν από ειδικά διαμορφωμένο φορτηγό που πέρναγε από την Ι.Δροσοπούλου φόρτωνε πελάτες και εν συνεχεία έκοβε βόλτες, συνήθως στο Γαλάτσι

  7. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

  8. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Καταφύγια κατασκευαζόντουσαν μέχρι την εποχή των πρώτων εργατικών πολυκατοικιών της χούντας στο Περιστέρι, στη Νέα Φιλαδέλφεια κ.α..Πολλά εξ αυτών πιο μετά έγιναν υποσταθμοί της ΔΕΗ για να τροφοδοτήσουν τη πέριξ γειτονιά, που αναπτυσσόταν οικοδομικά, άλλα γίνηκαν αποθήκες και άλλα εγκαταλείφθηκαν. Η «μόδα» των καταφυγίων υπάρχει ακόμα στις σκανδιναβικές χώρες, ένα απότοκο του ψυχρού πολέμου και του φόβου μην πατούσε κάνα κουμπί ο Λεονίντ και τώρα ο Βλαντιμίρ.

    Κάποτε, τις σειρήνες τις εγκατεστημένες στις ταράτσες των κτιρίων τις ενεργοποιούσε ο διαχειριστής της πολυκατοικίας ή ο αρμόδιος που είχε οριστεί στην εταιρεία ή δημόσια υπηρεσία που στεγαζόταν στο κτίριο γραφείων.Εδώ και χρόνια οι σειρήνες ελέγχονται μέσω μόντεμ και ενεργοποιούνται από το κτίριο του ΟΤΕ της Deutsche Telekom AG (ΟΤΕ Άρεως) στην Πλατεία Βικτωρίας, απ’ όπου έγινε και τις προάλλες η κατά λάθος ενεργοποίησή τους. Οι φήμες ότι τότε, έπαιζε το παιδί του Καμμένου με τα κουμπιά απερρίφθησαν ως αβάσιμες. 😆

  9. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα, ἐπειδὴ στὰ ἰταλικὰ καὶ τὰ γαλλικά, πιθανῶς δὲ καὶ στὰ ἀγγλικὰ ἡ λέξη γιὰ τὴ σειρήνα σημαίνει καὶ αὐτὸ ποὺ λέμε ἐμεῖς γοργόνα, εἶχα τὴν ἐσφαλμένη ἐντύπωση πὼς οἱ σειρῆνες εἶχαν σῶμα ψαριοῦ καὶ κεφάλι γυναίκας. Ὁπότε τώρα μοῦ δημιουργεῖται ἡ ἀπορία γιατί ἀπέκτησε τὴν ἔννοια αὐτὴ στὶς εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες;

    Μικρὸς πάντως δὲν εἶχα καταλάβει ὅτι σειρῆνα ἦταν ὁ ῆχος τοῦ περιπολικοῦ ἀλλὰ τὴν εἶχα ταυτίσει μὲ τὸ φάρο. Ἀκόμα καὶ τώρα ἡ λέξη μοῦ φέρνει μπροστά μου τὴν εἰκόνα τοῦ φάρου. Ἔχω διαπιστώσει πάντως ὅτι δὲν εἶμαι ὁ μόνος

  10. ΓιώργοςΜ said

    Η υπόγεια Αθήνα έχει κι άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Υπάρχουν ακόμη κατακόμβες (η μία είσοδος στην Αγγλικανική εκκλησία, αν θυμάμαι καλά), για τις οποίες έχω δει και κάποιο ντοκυμαντέρ.
    Φίλος που ασχολείται ερασιτεχνικά με τη σπηλαιολογία μου περιέγραψε επίσης και το υδραγωγείο του Πεισίστρατου, που είναι ακόμη λειτουργικό εν μέρει, και επισκέψιμο για τους έχοντες την πετριά, σε πολύ μεγάλο μήκος (νομίζω από τον Εθνικό Κήπο ως τον Αγ. Θωμά, στ* Γουδ* 😛 .

  11. Πέπε said

    @9:
    Γιατί ι οι δύο είναι τέρατα με μέρος του σώματός τους ανθρώπινο και το υπόλοιπο ζώου. Τώρα, ψάρι είναι, πουλερικό είναι, αυτά τα μπερδεύει κανείς εύκολα.

    Κι οι ίδιοι οι αρχαίοι δεν νομίζω να είχαν απόλυτη ομοφωνία γι’ αυτά τα τέρατα. Παραδίδονται π.χ. κένταυροι με την κλασική μορφή, άλογα που στη θέση του λαιμού τους ξεφυτρώνει ανδρικός κορμός, αλλά αν δεν απατώμαι και αντίστροφα, ολόκληροι άνθρωποι που από τον πισινό τους ξεφυτρώνει μισό άλογο (άρα με μπροστινά πόδια ανθρώπου και πισινά αλόγου).

    Όσο για το άλλο με τον φάρο και τη σειρήνα, σίγουρα δεν είσαι ο μόνος.

  12. Πέπε said

    11 συμπλ.:

    Χώρια που κι η ίδια η γοργόνα της νεοελληνικής μυθολογίας είναι άλλο από την αρχαία Γοργώ. Μα κι η ίδια η νεοελληνική γοργόνα, κανονικά έχει μια ουρά αλλά καμιά φορά έχει και δύο.

  13. spiral architect 🇰🇵 said

    Καινοτόμα πρόταση για μια σύγχρονη σειρήνα εγκατεστημένη σε ασθενοφόρο.

  14. leonicos said

    Ό,τι και να πείτε, shir εβραϊκά σημαίνει τραγουδάω / τραγούδι. Shir ha Shrim = Άσμα Ασμάτων. Και ό,τι κια να πουν οι εβραίοι, η λέξη είναι σουμεριακή, και σήμαινε ακριβώς το ίδιο. Καθόλου περίεργο να βγει κι έν απλάσμα που τραγουδάει.

    Και… σ’ ένα απίθανο βιβλίο. Histoire universelle -André de Bellecombe, Histoire Universelle, Chronologie Universelle, Furne et Cie, Paris, 1853 βρήκα μιαν αναφορά για τα Έπη των Αριμασπών. Τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά φαίνεται ότι δεν είναι μύθος στενά ελληνικός.
    559 Γέννηση του Ανακρέοντος
    Γέννηση του Σιμωνίδη του Κείου
    Εξαφάνιση του Αριστέα του Προκονήσιου, συγγραφέα του Έπους των Αριμασπών

  15. LandS said

    Στη Κατοχή είχαν οι Γερμανοί εγκαταστάσεις για την άμυνα του αεροδρομίου (Χασάνι το έλεγαν τότε, Καλαμακίου το είπε ο Τσώρτσιλ στα Νομπελοστεφανωμένα απομνημονεύματά του, Ελληνικού το λέμε εξήντα τόσα χρόνια) στη γειτονιά μου. Τα λέγαμε «στα πολυβολεία», αν και αυτό που βλέπαμε ήταν τεράστια τσιμέντινα κομμάτια (φαίνεται τα ανατίναξαν φεύγοντας) μισοβυθισμένα στο χώμα. Είχε ξεμείνει ένα πραγματικό πολυβολείο στον Όμιλο, στη παραλία εκεί που είναι η Στάση του Τραμ, που το χρησιμοποιούσαμε για αποδυτήρια. Ένα μικρό, μια σταλιά, κτίσμα, χίλια μέτρα από τη παραλία που είχε γίνει αποθήκη εργαλείων για τους Μπραχαμιώτες που είχαν εκεί τα κτήματά τους. Ενδιάμεσα, ήταν εμφανή τα κομμάτια που ήδη είπα, στενά χαντάκια σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ που δεν καταλάβαινες από που άρχιζε και που τέλειωνε μια και στο μεγαλυτερο μέρος τους είχαν μπαζωθεί. Κάπου πενήντα μέτρα βόρεια από την αποθηκούλα, χαμηλά στην άλλη πλευρά του λόφου, ήταν ένα άνοιγμα μέσα σε ένα σωρό τσιμέντινα χαλάσματα που οδηγούσε στο καταφύγιο. Σαν και αυτό της φωτογραφίας με αίθουσες αριστερά και δεξιά. Καταφύγιο το λέγαμε, αλλά μάλλον επειδή είχε το σχήμα του. Τώρα πιο πολύ για αποθήκη πυρομαχικών μου κάνει. Ίσως να ήταν κοιτώνες και οι αποθήκες αλλού.

  16. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    9 Επρεπε να το αναφέρω αυτό που λες με το μπέρδεμα γοργόνας και σειρήνας.

  17. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    ε όχι και «προσκαλώντας ατύχημα» μπρε! (από την ενημέρωση της αστυνομίας τώρα) για την υπόθεση Λεμπιδάκη

  18. LandS said

    6 από ειδικά διαμορφωμένο φορτηγό που πέρναγε από την Ι.Δροσοπούλου φόρτωνε πελάτες και εν συνεχεία έκοβε βόλτες, συνήθως στο Γαλάτσι.

    Ίσως το μοναδικό καζίνο που τα ζάρια δεν τα μπεγλεράει ο πελάτης αλλά το τραπέζι 🙂

  19. Μπετατζής said

    Στη Μητέρα του Σκύλου (Μάτεσις) έχει νομίζω ένα επεισόδιο όπου το κράτος παραχωρεί για κατοικία καταφύγιο σε έναν ανάπηρο και βολεύεται και η ηρωϊδα μέσα. Ο ανάπηρος καταλήγει να καεί σε πυργκαγιά μέσα στο καταφύγιο. Πιστεύω να θυμάμαι σωστά.

  20. raf said

    14 Τώρα που αναφέρθηκε, η γενική «άσμα ασμάτων» εντάσσεται στο συντακτικό της ελληνικής γλώσσας (διαιρετική, κτλ…) ή αποτελεί μεταφορά κάποιας ιδιομορφίας των εβραϊκών;

    Καλημέρα.

  21. Μπετατζής said

    ή Μάτεσης ξερωγω.

  22. gpoint said

    # 15

    Μου θύμισες τον πατέρα μου, παλιό Αθηναίο και τοπογράφο που ήξερε όλες τις παλιές ονομασίες της Αττικής και φυσικά το Χασάνι.

  23. (20) Εβραϊσμός πρέπει να είναι — κυριολεκτική μετάφραση του σσιρ ἁσσιρίμ — αλλά έχει περάσει και στα ελληνικά ως σχήμα λόγου («θαύμα θαυμάτων» και άλλα παρόμοια), ίσως διότι υπήρχαν ήδη χρήσεις όπως «βασιλεύς βασιλέων» (περσισμός και αυτό, σαχανσάχ), «Ελλάδος Ελλάδα»… Και βέβαια κατά μίμηση και σε άλλες γλώσσες («Wonder of wonders, miracle of miracles»)

  24. Μπετατζής said

    19. Γράψτε λάθος, πολυβολείο ήτανε.

  25. sarant said

    19-24 Πολυβολείο. Αλλά αν θυμάμαι καλά (δεν είναι βέβαιο) δεν του το είχε παραχωρήσει το κράτος αλλά μόνος του είχε κατοικήσει εκεί.

  26. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    @23 και στα τούρκικα υπάρχει το σχήμα, πχ μπεηλέρμπεης = μπέης των μπέηδων.

  27. spiral architect 🇰🇵 said

    Γνωμοδότηση ΚΑΣ: Αρχαιολογικός χώρος 300 στρέμματα εντός του Ελληνικού:

    […] Ο λόφος Χασάνι, φέρει κατάλοιπα που δείχνουν διαχρονική κατοίκηση από την προϊστορική ως τη μεταβυζαντινή περίοδο […]

    «Του Χασάν'», το νυν Ελληνικό το λέει ακόμα ο υπέργηρος Μπραχαμιώτης πεθερός μου.

  28. Πάνος με πεζά said

    Οι πολυκατοικίες της Β.Σοφίας, στο κομμάτι μετά το Χίλτον προς τα πάνω, έχουν οι περισσότερες καταφύγιο, σκάλα υπηρεσίας καθώς και πλυσταριά στο υπόγειο, κατά τα αμερικάνικα πρότυπα.
    Μάλιστα μπαίνοντας στα καταφύγια, καμαρώνεις και τις φέρουσες διαστάσεις της εποχής, δηλ. υποστύλωμα +πέδιλο κατάτι μεγαλύτερο από μια σημερινή ομπρέλα…
    Επίσης έχω μπει και σε ένα ωραίο καταφύγιο στις παλιές εγκαταστάσεις της Shell στο Πέραμα. Από αυτά με τους στενούς ψηλούς διαδρόμους, και τους, για κάποιο λόγο λοξοκομμένους (chamfered) τοίχους, στο σημείο συναρμογής με το ταβάνι… Δηλ. Αντί γωνία 90 μοιρών, δύο διαδοχικές 45 και 45.

  29. Σηλισάβ said

    14. Πολύ σωστή παρατήρηση. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι είναι λέξη προελληνική (όπως πχ Άργος, Λάρισσα, Φάρσαλα), όμως ναι γιατί να μην είναι σημιτική;

  30. ΓιώργοςΜ said

    Μιας και πιάσαμε τα υπόγεια, να θυμίσω και το Ρούπελ που επισκέφτηκα πριν από αρκετά χρόνια, όταν βρέθηκα κοντά για δουλειά. Απίστευτη σε έκταση κατασκευή, το επισκέψιμο μέρος, συντηρημένο, αρκετό για να πάρει κανείς την ιδέα του χώρου. Σύμφωνα με τον έφεδρο που μας ξενάγησε, τότε (πριν καμμιά δεκαριά χρόνια) το μεγαλύτερο μέρος του ήταν αχαρτογράφητο, καθώς τα σχέδια καταστράφηκαν πριν την είσοδο των Γερμανών. Χιλιόμετρα από στοές, με εξόδους στους γύρω λόφους.

  31. spiral architect 🇰🇵 said

    To Ρούπελ, ε;

    😆

  32. Σηλισάβ said

    Μιας και αναφέρθηκε, κάποτε πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον Μεταξά ως προσωπικότητα χωρίς αριστερές προκαταλήψεις. Σε πολλά πράγματα ήταν οξυδερκής, έχει γράψει πχ στο ημερολόγιό του ότι η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να είναι έρμαιο των μεγάλων δυνάμεων, και ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να ασκήσει «περήφανη ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική», όπως ονειρεύονται ακόμα πολλοί…..

  33. Μπετατζής said

    25. Νομίζω το χρησιμοποιούσαν με την άδεια κάποιου βουλευτή, ίσως στο μεταίχμιο μεταξύ νομιμότητας και εξυπηρέτησης ημετέρων.

  34. LandS said

    32 Επίσης έγραψε στο ημερολόγιό του ότι ήταν κοντός και δεν του δίναν σημασία.

  35. Μπετατζής said

    Έχει παραγίνει το κακό με τις αριστερές προκαταλήψεις, η αλήθεια είναι.

  36. sarant said

    30 Kαι δεν υπήρχαν αντίγραφα στην Αθήνα; Ή καταστράφηκαν και αυτά;

  37. 28 Με σκάλα υπηρεσίας ή ασανσέρ υπηρεσίας. Το πρωτοείδα όταν έμεινα μια χρονιά στην Χατζηκώστα (εκεί στη Στέγη Πατρίδος). Το ασανσέρ είχε δυο θαλάμους. Κι ενώ ο κανονικός σταμάταγε στον τελευταίο όροφο, ο διπλανός ανέβαινε στην ταράτσα (για άπλωμα ρούχων ή και χρήση του πλυσταριού που είχε μετατραπεί σε δωμάτιο και νοικιαζόταν). Παρόμοια στου Γκύζη που μένει φίλος είχε διπλό θάλαμο αλλά και οι δυο τερμάτιζαν στον 5ο. Απλά οι «υπηρεσίες» δεν επιτρεπόταν να μπαίνουν στον κύριο θάλαμο που ήταν για τις κυρίες 🙂

  38. Γς said

    >στην Κυψέλη σε μια περίπτωση νόμιζαν πως θα σκάψει τούνελ για την γειτονική τράπεζα και δεν του επέτρεψαν

    Στη συμβολή της Βασιλέως Κωνσταντίνου με την Βουλιαγμένης, μπορεί κανείς ακόμη να δει ένα μικρό ακάλυπτο τμήμα του Ιλισού.
    Από αυτό το σημείο μπήκαν και έφτιαξαν ένα τούνελ μέσα απ τον σκεπασμένο Ιλισό και έφτασαν κάτω απ την Τράπεζα Εργασίας στην οδό Καλλιρρόης το 1992.

    Που και που κατά το σκάψιμο τους έπιαναν οι αισθητήρες των συστημάτων ασφαλείας, αλλά που να φανταστούν ότι η απειλή ήταν κάτω απ την τράπεζα.
    Μέχρι που κάποτε μπούκαραν μέσα και έκαναν την μπάζα του αιώνα.

    Κι ο Γς σπιτωμένος απ τη γιατρίνα του μερικά μέτρα πιο πέρα.

    -Σκέψου λέει να έκαναν λάθος και να παρουσιαζόντουσαν μπροστά μας νυχτιάτικα.

    -Θα παίρνανε τα @@ μου!

  39. raf said

    32 Η σοβαρή ιστοριογραφία πάντως, η όση υπάρχει για το ζήτημα, αναγνωρίζει το πολυσχιδές του Μεταξά.

  40. spiral architect 🇰🇵 said

    Ακούγοντας σειρήνες και καταφύγια μου’ ρχεται στο μυαλό φωτογραφίες που είχα δει μικρός με τα σακιά άμμου στις εισόδους των σπιτιών του Μπέισγουότερ, τον Τσόρτσιλ με το πούρο του και κυρίως φωτογραφίες από τα μετρό του Λονδίνου και της Μόσχας γεμάτες από κόσμο ξαπλωμένο στις αποβάθρες και στις στοές με τις μπάρες ηλεκτροδότησης εκτός τάσης.
    Ενδεικτικά:

    Μόσχα, Σταθμός Mayakovskaya – Οκτώβρης 1941
    ________________________

    Λονδίνο, σταθμός Aldwych (τώρα κλειστός και η γραμμή ανενεργή) γύρω στο 1942

    Εμείς εδώ, τέτοιες καταφυγιακές πολυτέλειες δεν είχαμε, το μοναδικό υπόγειο κομμάτι του μετρό μας ήταν τότε (και είναι ακόμα στη γραμμή του ΗΣΑΠ) το Αττική-Ομόνοια και αυτό ένα κλικ κάτω από το οδόστρωμα της Γ’ Σεπτεμβρίου. Μόνο τα υπόγεια του κέντρου της Αθήνας βοήθησαν.

  41. ΓιώργοςΜ said

    36 Σε αυτά αναφερόμουν, στην υποχώρηση προφανώς καταστράφηκε όλο το ευαίσθητο υλικό. Για τα τοπικά αρχεία ήταν προφανές.
    Η δουλειά της χαρτογράφησης είχε ανατεθεί σε κάποια υπηρεσία Ιστορίας Στρατού ή κάτι τέτοιο, και προφανώς δεν είναι πρώτη προτεραιότητα, άρα δεν ξέρω ούτε αν ούτε πότε θα τελειώσει.
    Οι φαντάροι μας είχαν από κοντά γιατί φοβόντουσαν μήπως χαθούμε στα λίγα μέτρα του επισκέψιμου μέρους. Χωρίς εξωτερικά σημεία προσανατολισμού, χανόσουν για πλάκα, κι ευκολώτερα εύρισκες το Μινώταυρο παρά την έξοδο…

  42. ΓιώργοςΜ said

    Και για εκείνους που τους αρέσουν τα δυστοπικά μελλοντολογικά θρίλερ, υπάρχει και το Μετρό 2033 που διαδραματίζεται στο Μετρό της Μόσχας, με την ιδιότητά του ως «το μεγαλύτερο αντιπυρηνικό καταφύγιο του κόσμου», σύμφωνα με την περιγραφή του βιβλίου.

  43. spiral architect 🇰🇵 said

    @42: Ουάου! 👍

  44. sarant said

    Βρε τι υπάρχει για να διαβάσει κανείς!

  45. Γς said

    44:

    Κι ένα δικό μου για το Χασάνι, που κρατά η Μαρμάγκα

  46. ΓιώργοςΜ said

    43 Πού να το διαβάσεις κιόλας… 😛
    Εμένα μου άρεσε, αλλά είμαι θιασώτης του είδους, μεγάλωσα με το Blade Runner (την ταινία) βλέπεις…

  47. spiral architect 🇰🇵 said

    Άσχετο, αλλά μιας και το’ φερε η κουβέντα περί δυστοπικών μελλοντολογικών θρίλερ, μετά από 35 χρόνια βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες το σίκιουελ του Blade Runner.
    Προμηθευτείτε ποπκόρν! 🙂

  48. Alexis said

    Δεν έχω διαβάσει όλα τα σχόλια αλλά το σχόλιο 6 του Τζι μ’ έκανε και γέλασα.
    Βρε τι γίνεται στον κόσμο!
    Φορτηγό-μπαρμπουτιέρα που φορτώνει κόσμο και κόβει βόλτες για να μην εντοπιστεί!!! 😆 😆 😆

    Φυσικά δεν ρωτάω τι γίνεται σε περίπτωση απότομου φρεναρίσματος! 😆

  49. Alexis said

    Α, βλέπω το σχολίασε κι ο Lands στο #18.

  50. ΓιώργοςΜ said

    47 Αστειεύεσαι; Την περιμένω κανα χρόνο τώρα που ανακοινώθηκε… Νομίζω θα είναι η πρώτη ταινία που θα δω στο σινεμά μετά το Interstellar.

  51. spiral architect 🇰🇵 said

    @50: Θα το κάψουμε το Σάββατο Γιώργη!

  52. Γς said

    27:

    >Χασάνι

    Θυμάμαι το Μπραχάμι και από κει και πέρα το Χασάνι, που έφτανες ακολουθώντας την οδό Βουλιαγμένης στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού που και αυτό λεγόταν Χασάνι (όπως Χήθροου, Σαρλ Ντε Γκωλ, JFK).

    Και ήταν όλη η Λεωφόρος Βουλιαγμένη από το Μπραχάμι μέχρι το Χασάνι αριστερά και δεξιά ένα απέραντο σκουπιδαριό από παλιοσίδερα, κατεστραμμένα τανκς, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, από τον πόλεμο.

    Εκει πήγαινε κι ο μπάρμπας μου ο Λάκης (φοιτητής τότε στην Πάντειο) και μάζευε κομμάτι κομμάτι παλιοεξαρτήματα αυτοκινήτου και με τη βοήθεια του πατέρα μου σκάρωσε ένα Φολκς Βάγκεν στρατιωτικό τζιπάκι. Φοιτητής το 1950 και να έχεις αυτοκίνητο; Δεν σας λέω τίποτα!

    [Το παρακάτω σας το παρουσίασα σαν είδηση την 1η Απριλίου του 2014, αλλά εσείς που να τσιμπήσετε…]

    Και να τώρα το Χασάνι στις δόξες του. Από βοσκοτόπι ιδιοκτησίας του Τούρκου Πασά Χασάν (Χασάνι Τσιφλίκι) που ήταν ως το 1830, η περιοχή με τη σημερινή ονομασία Ελληνικό και κατά συνέπεια και ο χώρος του πρώην αεροδρομίου μετατρέπεται σε Διαστημικό Κέντρο το Athens Space Center της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος)

    Η εταιρεία του ομίλου Λάτση με ίδια κεφάλαια 1 δις. ευρώ, μέσω του επενδυτικού κεφαλαίου (fund) με την ονομασία Global Investment Group και η ESA υπέγραψαν χτες την ιστορική συμφωνία

  53. Emphyrio said

    Τα Πευκακια προφανως (και συγνωμη για το επιτιμητικο υφος) ειναι ο Αγιος Νικολαος στην Ασκληπιου, στην Γερμανικη Σχολη. Εμενα στην Ριζουπολη μεχρι το 1979, δηλαδη κατεβαινα στον Περισσο, και πηγαινα σχολειο στο Γυμνασιο Αρρενων Νεας Ιωνιας, που ηταν και ειναι ακομη στα Πευκακια, στον επομενο σταθμο. Το τραινο (ο ηλεκτρικος δηλαδη) εφυγε απο την Βικτωρια και βγηκε στην επιφανεια μετα τον πολεμο, και σταδιακα ως τα τελη των φιφτιζ εφτασε στην Κηφισια – στην Νεα Ιωνια (ο μετα τα Πευκακια σταθμος) νομιζω το 1954. Την εποχη δηλαδη που περιγραφει ο Βαρναλης, ακομα και αν υπηρχαν αρκετοι ανθρωποι με μονιμη κατοικια στα Πευκακια του Ηλεκτρικου, δεν θα ηταν αρκετοι ουτε για συνοικισμο…

    Χοντρικα, απ’οσο θυμαμαι απο φωτογραφιες και παρομοια στοιχεια, μετα τα Ανω Πατησια (την Αλυσιδα) η επομενη πολη/δημος/οικιστικη ενοτητα ηταν η Νεα Ιωνια προς την μια μερια και η Νεα Φιλαδελφεια προς την αλλη, με τεραστιες ακατοικητες και αρα αχτιστες εκτασεις αναμεσα τους. Εξαιρουνται φυσικα τα εργοστασια και υφαντουργεια παραποδονιφτιως, εν οις και το σημερινο σπιτι του λαου.

  54. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ,

    και το σημερινό ωραίο το άρθρο. Μιά σύντομη παρατήρηση:

    Διατί μας αποκρύπτεις πως ο Όμηρος αναφέρει μόνο δύο (2) σειρήνες, χωρίς τα ονόματά τους, ενώ κατ΄ άλλους αρχαίους ποιητάς οι σειρήνες ήσαν τρείς και τα ονόματά τους Παρθενόπη, Λίγεια και Λευκωσία !! 🙂 🙂

    Και μιάς και πρόσφατα συζητούσαμε για τους χιτώνες κλπ., ειδικά και τους διαφανείς 🙂 , ο Αισχύλος (κρητική προφορά του ΑισΚύλος 🙂 ) αναφέρει «Σείρη (σειρήν), ιμάτιον ασπάθητον λεπτόν». Και ο Λυκούργος (στο «περί Διοικήσεως») αναφέρει «Έστι δε και Σείρις, πόλις Ιταλική, και τάχα τα ένθεν υφάσματα εί… κλπ. κλπ.»

  55. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    52 Σου το απελευθέρωσα, αλλά ήταν ίδιο με τούτο εδώ, οπότε το έσβησα.

    53 Σήμερα βέβαια, άμα πεις Πευκάκια, θα σκεφτούν τον σταθμό του ΗΣΑΠ και τη γύρω περιοχή.

  56. Σωτήρς said

    10 Εάν θυμάμαι σωστά το υπόγειο κομμάτι του υδραγωγείου από Γουδί έως Εθνικό Κήπο ανακαλύφθηκε λόγω ηλιθιότητας κάποιων στο στρατόπεδο στο Γουδί. Βρήκαν ένα πηγάδι μέσα στο στρατόπεδο και αποφάσισαν να ρίχνουν εκεί τα πετρέλαια/λάδια έως ότου άρχισαν να αναβλύζουν στον Εθνικό Κήπο. Αυτά πριν τρεις-τεσσερις δεκαετίες.

    Όποιος έχει όρεξη να δει και να μάθει, ειδικά για την Αττική ρίξτε μια ματιά εδώ. Αστική σπηλαιολογία. http://urbanspeleology.blogspot.gr/

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    4. Εσύ το λες ειρωνικά, αλλά κάποιοι το λένε σοβαρά και αναρωτιούνται πώς διάολο σκαρφάλωσαν ο Γλέζος και ο Σάντας στην απρόσιτη βορεινή πλευρά της Ακρόπολης, ούτε ο Σπάιντερμαν δεν θα τα κατάφερνε, μούφα η δουλειά, γιαλαντζί οι ήρωες, ζήτω ο Κουκκίδης. Κι όμως το μέρος από το σπήλαιο της Έρσης πατιέται. Ακολουθώντας τη διαδρομή του Περίπατου, περνάμε απ’ αυτό το σπήλαιο. Υπάρχει ένα άνοιγμα, απ’ όπου πέρασαν οι δυο τους και, πατώντας στα αρχαία βαθμιδωτά λαξεύματα, ανέβηκαν στην Ακρόπολη.Ύστερα, κατεβαίνοντας με τον ίδιο τρόπο , μες στα νερά της μυκηναϊκής πηγής που υπάρχει εκεί, πέταξαν τη γερμανική σημαία.

  58. sarant said

    Ωραίο μπλογκ αυτό!

  59. Εμφάνιση και σε κινηματογραφικά έργα για την εποχή του πολέμου τα καταφύγια, όπως συχνά στο Hope and Glory, με τους βομβαρδισμούς του Λονδίνου.

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η βορινή κλιτύς της Ακρόπολης και τα …μυστήριά της:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://dionios.blogspot.com/2017/01/blog-post_494.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwih4JvcjtfWAhXjDcAKHbd6AZsQFghQMAU&usg=AOvVaw0f377Lb4uycoU7m93ge4TN

  61. Στον Β’ Π.Π. η βρετανική κυβέρνηση, για να αποφύγει τους συνωστισμούς, είχε μοιράσει ατομικά (μονοθέσια) και οικογενειακά (τετραθέσια) καταφυγιάκια για τις πίσω αυλές των Λονδρέζων.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Air_raid_shelter#Anderson_shelter

  62. ΣΠ said

    Υπάρχει και …sirina
    https://www.google.gr/search?source=hp&q=sirina&oq=sirina&gs_l=psy-ab.3..0i10i42k1j0j0i10k1j0l4j0i10k1j0l2.1505.24311.0.28304.11.8.2.0.0.0.164.1112.0j8.8.0….0…1.1.64.psy-ab..1.9.1000.0..35i39k1j0i131k1.0.59CiizpGi7s

  63. gpoint said

    Εχω την αίσθηση πως κάτι δεν πάει καλά με τα έργα στο γήπεδο της ΑΕΚ…

  64. Γιάννης Ιατρού said

    61: Ενδιαφέρουσες οι φωτογραφίες Γιάννη, αλλά αναποφάσιστος ο συγγραφέας…
    ..Το ιερό σπήλαιο της Αγλαύρου, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Ακρόπολης… και μετά
    ..Το συγκεκριμένο σπήλαιο της Αγλαύρου στη βόρεια πλευρά του Ιερού Βράχου …,

    για να μην πω γι άλλα διαμάντια στο κείμενο 🙂

  65. Γιάννης Ιατρού said

    64: Γιώργο, κι η κατάληξη ήταν σε -ίδης …., θα έλεγα πως υπάρχει ξένος δάκτυλος 🙂

  66. Triant said

    37:
    Τα ασανσερ υπηρεσίας χρησίμευαν περισσότερο για την μεταφορά των σκουπιδιών. Τα δωμάτια υπηρεσίας από την άλλη έχουν μετατραπεί (όπως στο σπίτι μου κατασκευής ’74) σε εξαιρετικές αποθήκες – εργαστήρια.

  67. Πάνος με πεζά said

    @ 48 : Έλα μωρέ, αυτότο έχει κάναι ταινία και ο Λαζόπουλος, το «Ρ20». Είναι κάτι νταλίκες υποτίθεται με κρέατα, που είναι διαμορφωμένες σε δωμάτια, και γυρίζουν όλη τη Θεσσαλονίκη…

  68. Πάνος με πεζά said

    Εδώ κοντά σε μένα, στο πάρκο της Νηρηϊδων, υπάρχει μια πρόσβαση, που όπως έχω δει σε εκπομπή, χρησιμοποιείται από την ΕΥΔΑΠ, και από αυτήν κατεβαίνεις στην υπόγεια κοίτη του ρέματος της Καισαριανής, που πέφτει στην παλιά κοίτη του Ιλισσού στη Μιχαλακοπούλου. Κι απ’ όσο θυμάμαι, κατεβαίνεις 3-4 κλιμακοστάσια για να πας στον πάτο, κι από κει προχωράς, περίπου κάτω από το σημερινό σταυροδρόμι…
    Το street view είναι του 2011, και δείχνει την καταπακτή χωρίς τα κάγκελα που υπάρχουν σήμερα γύρω-γύρω…
    https://www.google.gr/maps/@37.9745864,23.7496896,3a,54.7y,326.04h,70.53t/data=!3m6!1e1!3m4!1spMsB-GbgHTPw2OUMqjOjPA!2e0!7i13312!8i6656

  69. ΚΑΒ said

    Επίκαιρο και το κρησφύγετο που το συναντάμε ήδη στον Ηρόδοτο και σημαίνει καταφύγιο
    .
    Ο Φώτιος.στο λεξικό του το συνδέει ετυμολογικά με τους Κρήτες και τα μέρη στα οποία κατέφευγαν προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον Μίνωα και γράφει:.

    : τὰ πρὸς τοὺς χειμῶνας στεγνὰ καὶ ὀχυρώματα· οἱ δὲ φασὶν ὅτι Κρῆτες τοὺς νησιώτας ἅμα Μίνωι τωῖ βασιλεῖ θαλασσοκρατοῦντι ἔφυγον εἰς σπήλαια τινά· ὅθεν ἐκεῖνα ὠνομάσθησαν κρησφύγετα.

    Οι νεότεροι γλωσσολόγοι απορρίπτουν αυτήν την εκδοχή και προτείνουν άλλες..

  70. Γιάννης Κουβάτσος said

    65. Συμφωνώ, Γιάννη, και γω για τις φωτογραφίες το ανάρτησα. Κείμενα πολύ καλύτερα υπάρχουν στο διαδίκτυο αλλά και σε βιβλία σχετικά με την Ακρόπολη. Άσε που στην κατακλείδα μαζεύονται πολλά …μυστήρια. 😉

  71. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τι γίνεται, ρε παιδιά; 540 ψήφοι; Θα πιαστεί το χέρι του Παραδόπιστου και το χρειάζεται και γι’ άλλες δουλειές. 😎

  72. ΚΑΒ said

    71. Ίσως δεν ήμουνα σαφής: όσοι, νησιώτες και άλλοι, προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον Μ., και τους Κρητικούς κατέφευγαν σε …

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    73 Κι εγώ πρόσεξα ότι και τούτο το άρθρο αλλά και αρκετά των τελευταίων ημερών έχουν συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό ψήφων -χωρίς όμως, όπως παλιότερα, να συνοδεύεται αυτό από κακή βαθμολόγηση.

  74. Τι μου θυμίσατε…
    1974 και με τα γεγονότα στην Κύπρο η κοριτσίστικη της γειτονιάς (Νεάπολη Χαλκίδας) παρέα, αναλαμβάνει δράση. Στο σπίτι μιας γειτονοπούλας υπάρχει κάτω από την αυλή κρησφύγετο από τα χρόνια του πολέμου (άσχετο, αλλά τώρα σκέφτομαι πόσο κοντά ήταν το τέλος του πολέμου σε εκείνη την εποχή και πόσο με τέτοιες αναμνήσεις μας είχαν μεγαλώσει). Ανακαλύπτουμε την είσοδο και αρχίζουμε καθαριότητα και τακτοποίηση. Μεταφέρουμε είδη πρώτης ανάγκης και ραδιόφωνο. «Το καλοκαίρι εκείνο» εμείς το περάσαμε εκεί μέσα με πολλή φαντασία και με ασκήσεις ετοιμότητας, δικής μας έμπνευσης.

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σε άλλες χώρες τα καταφύγια δεν ρημάζουν αναξιοποίητα: 😊
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://m.oneman.gr/keimena/oi-alvanoi-vrhkan-ti-na-kanoyn-ta-mystika-pyrhnika-toys-katafugia.4709476.amp.html&ved=0ahUKEwiB7eusxNfWAhWCKMAKHTSWBO8QFggmMAA&usg=AOvVaw1PNWORt3C0K1BRbCFWfgA5&ampcf=1

  76. cronopiusa said

    >Χασάνι

    Νίκος Μπελαβίλας: Αυτή είναι η επένδυση του Ελληνικού!

    Γνωμοδότηση ΚΑΣ: Αρχαιολογικός χώρος 300 στρέμματα εντός του Ελληνικού.

    >physicsgg Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2017

  77. Λ said

  78. Λ said

  79. Λ said

    Μια φίλη μου της εννοιολογικής κατεύθυνσης στην τέχνη πηγαίνει σε βερολινέζικα καταφύγια και ψάχνει για γκράφιτι της εποχής του ΒΠΠ

  80. Emphyrio said

    http://boitierrouge.com/2015/09/29/fsofsm-syrena-la-petite-sirene-polonaise/

    Δεν ξερω αν περασε ποτε απο τουτα ή απο κεινα τα Πευκακια μια τετοια σειρηνα – λογω εποχης, αμφιβαλλω.

    Το Κοκκινο Κουτι ειναι πολυ καλο μπλογκ για αυτοκινητιστικη σπηλαιολογια και ανακαλυψη σπανιων και/ή δυσπροσιτων μοντελων και μαρκων (πονεσα που το εγραψα). Θα το συνιστουσα.

  81. Λ said

    Οι σειρήνες αποτελούν αναποσπαστο κομμάτι ρης ρωσικής μυθολογίας. Εδώ ο Βισότσκι αναφέρεται και σ’ αυτές

  82. Λ said

    https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B8%D1%80%D0%B8%D0%BD

  83. Λ said

    Στο 84 αν ειναι στα ρωσικά δεν πτοείστε. Εμφανίζεται στο κάτω μέρος επιλογή για αγγλικά

  84. nikiplos said

    Καλησπέρα…

    Στη Σουηδία, στη νήσο Λουλέα, τα καταφύγια ήταν σε άλλο επίπεδο που ξεπερνάει κάθε φαντασία, αφού είχαν σκάψει στο βράχο και υποθαλάσσια υπήρχαν σπηλιές σε πολλά επίπεδα για πλοία, υποβρύχια κλπ

    @38, Αγαπητέ, Γσ, δεν ξέρω τι θα έπαιρναν… Εκείνοι όμως που μπήκαν και έκλεψαν την τράπεζα άφησαν αμύθητης αξίας χρυσαφικά και άλλα λοιπά. Κάποια ενοχοποιητικά στοιχεία έψαχναν και τα βρήκαν… Ο Εφοπλιστής Λαιμός τότε είχε διαφύγει στην Ιταλία, όταν παρολίγο η υπόθεση να σηκωθεί κάπως ψηλά, όμως σύντομα κουκουλώθηκε… Πολλοί έτρεμαν τότε πάντως… Ποιός ξέρει τι είχε κρυφτεί εκεί στις θυρίδες κι από ποιόν…

  85. Λ said

    Το ποίημα του Αλεξάντερ Μπλοκ που αναφέρεται στο ποι πανω λίκνο
    http://slova.org.ru/blok/sirinialkonost/

  86. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  87. gpoint said

    # 68

    Αυτό το φορτηγό που αναφέρω ήταν γνωστού εργοστασίου επίπλων.

  88. Spiridione said

  89. Λ said

    Πως τα σαλάτωσε η Μέη και ιδίως το κόμμα της

    https://www.theguardian.com/politics/2017/oct/04/maybot-tory-conference-speech-british-dream-politics-sketch

  90. sarant said

    90 Ώστε έβγαινε και μηνιαίο περιοδικό Αεροχημική Άμυνα!

  91. Theo said

    σαλατώνω!
    κυπρέικο;
    Πρώτη φορά το συναντώ και μου αρέσει 🙂

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κατωφύγι είναι ένα μικρό χωργιό της Βιάννου. Έχει πλάκα που γράφεται με ωμέγα ενώ είναι ίσα πάνω στ΄ανέπλαγα. 🙂
    Μικρό και Μεγάλο Κατωφύγι ,δυο σπήλαια στον Αγιο Γεώργιο,στους Τουρτούλους Σητείας. http://www.sitia.gr/visitor/katofigi/katofigi.html

  93. Σωτήρς said

    86 Α όχι και νήσος η Λούλεα! Έζησα εκεί πάνω κάτω δύο χρόνια, θυμάμαι κάποια καταφύγια-στρατιωτικά πόστα λαξευτά ή και υπόγεια περιμετρικά του λιμανιού, φαίνονταν αρκετά παλιά. Δυστυχώς τόσο καιρό εκεί δεν πήγα ποτέ βόλτα στο αρχιπέλαγος με τα χιλιάδες νησάκια αλλά δεν ξέρω κάτι για καταφύγια πλοίων. Αντιθέτως στα υπόγεια μεταλλεία σιδήρου της Κίρουνα τα γραφεία των μηχανικών παραγωγής στα -800 μέτρα από την επιφάνεια ήταν πολύ πιο σύγχρονα και με αδιανόητες ανέσεις από το τωρινό μου γραφείο στον δεύτερο όροφο στην Αθήνα.

  94. Η αντισφαιρίστρια
    Σειρήνα Γουΐλιαμς.

  95. Λ said

    Τα καταφύγια των ορειβατών όπως αυτό που βρίσκεται καθοδόν προς στη Δρακόλιμνη στα παλάτια του Πάπιγκο, στον Όλυμπο και αλλού δεν τα συνάφερε κανείς νομίζω. Δεν έτυχε να πάω (γιατί έμεινα στου δρόμου τα μισά στη περίπτωση της Δρακόλιμνης). Είδα όμως μερικά στη Φιλανδία. Μου άρεσε μια πολύόμορφη συνήθεια που έχουν. Όταν πάει κάποιος βρίσκει ξύλα σχισμένα έτοιμα για το τζάκι. Πριν φύγει όμως πρέπει να ετοιμάσει ξύλα για τους επόμενους επισκέπτες.

  96. Το ιστορικό κτήριο – τώρα ξενοδοχείο –
    Πολάνα Σερένα
    επι της λεωφόρου Ζούλιους Νυερέρε στην παραλία του Μαπούτο (Μοζαμβίκη),
    λίγην ώρα από τη γειτονιά (Μαφαλάλα) όπου πρωτόπαιξε μπάλα ο Εουσέμπιο.

  97. …και ο Σειρηνοποιός

  98. Λ said

    Νικοκυρη σβήσε μερικα

  99. Λ said

    Αυτά που είναι στην σπαμοπαγίδα. Μάλλον ολα γιατ θα αναρησω το μονοτονικο της βίκης

  100. Λ said

    Όνειρο στο κύμα

    Ήτο πνοή, ίνδαλμα αφάνταστον, όνειρον επιπλέον εις το κύμα· ήτον νηρηίς, σειρήν, πλέουσα, ως πλέει ναυς μαγική, η ναυς των ονείρων…

  101. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    επιτρέψατε και εις τον πάππον σας τον γερο-Βάταλον να εκφράση ωρισμένας απόψεις επί της παρούσης αναρτήσεως, που ίσως του στοιχίσουν νέαν πορτοκαλιάν κάρταν…

    1) Όπως ήτο αναμενόμενον, ο κ. Σαραντάκος τάσσεται με την άποψιν των αποδομιστών της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, αμφισβητών την προέλευσιν της ομηρικής λέξεως «σειρήν» από την αρχαιοελληνικήν λέξιν «σειρά» που εσήμαινε «χορδή, σκοινί, βρόχος κλπ», τουτέστιν ότι η σειρήν είναι το θήλυ που τυλίγει και σέρνει τον άρρενα εις τον όλεθρον («το μ@νί σέρνει καράβι», όπως λέτε κάτω εις το Ρωμέικον…).

    2) Αλλά κ. Σαραντάκο, η προέλευσις την «σειρήνος» απο την «σειράν» είναι κοινός τόπος εδώ εις τας ΗΠΑ και διδάσκεται εις όλα τα Πανεπιστήμια προκειμένου να καταδείξη πώς η Μουσική ωδήγησεν εις την ταυτότητα του Φύλου από τα αρχαία ήδη χρόνια. Προκειμένου να μή με αμφισβητήσουν οι γνωστοί κακόψυχοι αναγνώσται της κλίκας του Ιατρού, αναρτώ ωρισμένα αποσπάσματα από το μνημειώδες σύγγραμμα της διαβοήτου τριβάδος Judith Peraino, που είναι διακεκριμένη καθηγήτρια Μουσικής εν τω πανεπιστημίω Cornell και κορυφαία ειδικός της ρόκ + της μεσαιωνικής μουσικής.

    Ομιλώ ασφαλώς διά το «Listening to the Sirens: Musical Technologies of Queer Identity from Homer to Hedwig» (1η έκδοσις Πανεπιστημίου της Καλιφορνίας 2006) [Καταβιβάσατε εδώ]

    3) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν το γεγονός ότι ο διακεκριμένος καθηγητής Νικολάου (σχόλιον 96) νομίζει ότι το συνηθέστατον εν ΗΠΑ γυναικείον όνομα Serena προέρχεται από το αρχαιοελληνικόν «σειρήν». Καθηγητά Νικολάου, ζητήσατε συγγνώμην διότι παρεπληροφορήσατε τους αδαείς Σαραντακείους αναγνώστας (εκτός αν το εκάματε εξεπίτηδες, διά να τους αποβλακώσετε ακόμη περισσότερον…). Το Serena προέρχεται από την λέξιν serene (= γαλήνιος, ήρεμος κλπ.), που και αύτη έχει ελληνικωτάτην προέλευσιν (προς μεγάλην απογοήτευσιν του κ. Σαραντάκου και των λοιπών αποδομιστών), αφού – όπως μάς βεβαιώνει το Online Etymology – προέρχεται από την ελληνικήν λέξιν λέξιν «ξηρασία»

    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Παρατηρώ ότι αραίωσαν τας εμφανίσεις των εις το Ιστολόγιον οι γνωστοί αναγνώσται Αβονίδας και Αλέξης, μετά το ξεμπρόστιασμα που τους έκαμε εσχάτως το Επιτελείον μας. Ακόμη και ο λαλίστατος στατιστικολόγος Ιατρού δεν αποστέλλει περισσότερα από δύο σχόλια ημερησίως, φοβούμενος – προφανώς – μή περιπέση εις γκάφαν και τον ξεμπροστιάση το ανάλγητον Επιτελείον. Παρόλα αυτά, το Σαραντάκειον Ιστολόγιον καθημερινώς σκαρφαλώνει εις την βαθμολογίαν της Αλέξαινας (απόψε ευρίσκεται εις την 1.357ην θέσιν του Ρωμέικου), χάρις εις τα μνημειώδη σχόλια του γέροντος Βατάλου

  102. Γιάννης Ιατρού said

    103: Λ = Λευκωσία ;;; 🙂

  103. Λ said

    108 Nope! Κάτι άλλο

    Για το βραχιόλι Φρίντα Κάλο που φορούσε η Μέη. Λένε οι κακές γλώσσες ότι ευθύνεται για την ατυχία της. στο Συνέδριο των Τόριδων.

    http://www.independent.co.uk/news/people/theresa-may-frida-kahlo-bracelet-communist-cough-conservative-conference-a7982931.html

  104. Γιάννης Ιατρού said

    Κι άλλος αποδομιστής …. της Θείας Ελληνικής Γλώσσης

  105. 104,
    Serena, όχι μόνο στο όνομα της αθλητικά ακαταμάχητης αντισφαιρίστριας αλλά και του ιστορικού ξενοδοχείου (που διαφημίζει φυσικά την γαλήνη παρά την εκκωφαντική σειρήνα!) όπως και στον ανύπαρκτο κινηματογραφικό Σειρηνοποιό, ήταν λογοπαικτικός στόχος, και δευτερευόντως αφορμή για φωτό από μέρη που δεν επισκέπτεται συχνά κανείς.

    Χρήσιμη η επισήμανσή σας, προς αποφυγήν παρανοήσεων.
    Μπόνους σχετική cult σκηνή, από το Seinfeld.

  106. Πέπε said

    @105:
    > > serene (adj.)
    mid-15c., «clear, calm,» from Latin serenus «peaceful, calm, clear, unclouded» (of weather), figuratively «cheerful, glad, tranquil,» from Proto-Italic *(k)sero- «dry,» from PIE root *ksero- «dry,» source also of Greek xeros «dry, arid» (see xerasia).

    Μέσα 15ου αι., = «καθάρός, γαλήνιος», από το λατινικό serenus (=ειρηνικός, γαλήνιος, καθαρός, αίθριος (επί καιρού) […]). από το πρωτοϊταλικό *(k)sero- (= ξερός), από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *ksero- (= ξερός), απ’ όπου και το ελληνικό ξηρός (=ξερός), πρβλ. xerasia.

    Ανοίγουμε και το λήμμα xerasia και βρίσκουμε τα ίδια:

    «excessive dryness of hair,» 1706, medical Latin, from Greek xerasia «dryness,» from xeros «dry, withered,» from PIE root *ksero- «dry» (source also of Latin serenus «clear, unclouded,» serescere «become dry;» Greek xeron «dry land;» Old High German serawen, German serben «to dry out»).

    Από το ελληνικό ξηρασία < ξηρός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *ksero-, απ' όπου και τα λατ. serenous, ελλ. ξηρόν, παλαιογερμ. serawen, γερμ. serben (ξεραίνω).

    Άρα, επ' ουδενί το seenus δεν έχει ελληνική προέλευση. Έχει πρωτοϊταλική προέλευση, και απώτερη αρχή από μια πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα που έχει δώσει λέξεις ΚΑΙ στα ελληνικά, και παρεμπιπτόντως και στα γερμανικά.

    Υ.Γ. Παρατηρώ ότι ο παλαιόθεν κάτοχος κατακοκκίνης κάρτας γέρων Βάταλος, όχι μόνον δεν αραιώνει ποσώς τας διακοπάς της λάλου σιωπής του παρά τας αλλεπαλλήλους γκάφας του για τας οποίας τόσος κόσμος τον έχει ξεμπροστιάσει, αλλ' επιτρέπει αγέρωχα εις τον εαυτόν του να προσβάλλη καθημερνώς διαφόρους συσχολιαστάς, ονομαστί και αδίκως, τον δε ρέκτην κ. Σαραντάκον να χλευάζη με το πεπαλαιωμένον αστείον του δήθεν φόβου περί νέας πορτοκαλιάς κάρτας. Η κοινότης μας (Αθηναιόψυχοι της Κρήτης) σας ερωτά ευθέως κύριε Σαραντάκο: έως πότε θα παραβλέπετε τα σχόλια τόσων σοβαρών συνταξιούχων σχολιαστών (ο συνταξιούχος είναι μάλλον ο νέος μπολσεβίκος) περί του ιδιοτύπου καθεστώτος ασυλίας του εν λόγω τρόλεως;

    Νισάφιον πλέον.

  107. Γς said

    Τι γενιά κι η δική μας που τα πρώτα της ακούσματα ήταν οι δοκιμές των σειρήνων

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/

  108. Γς said

    Σειρήνες ήταν κι η ταβέρνα, που μισογκρέμισε ο Γς [ο Νικοκύρης συνοδηγός] κάνονας όπισθεν με τ αμάξι στο λιμάνι της Ραφήνας

  109. Γιάννης Ιατρού said

    109: Πέπε, ωραία τα είπες με το serena κλπ. 🙂
    Και μιας κι έβαλες το θέμα των ΙΕ ριζών κλπ., εδώ (σε συνέχεια του #107) και το αντίστοιχο για τις Σειρήνες (ρίζα *gher-, ==> χαίρω) από τον Brandenstein (Κρατύλος 6, 1961, σελ. 169). Ο ίδιος έχει επίσης γράψει στην Festschrift Julius Frany Schütz, 1954, στη σελ. 56, για την ετυμολογία της λέξης (σειρήνες), αναφερόμενος ειδικά στην σημασία της κατάληξης -ην (Σειρ-ήν) κλπ.

  110. Γιάννης Ιατρού said

    111: Γς, ο κατακρημνιστής των Σειρήνων 🙂 🙂

  111. Γς said

    Είναι κι ο Δημήτρης Σειρηνάκης: Ο δημιουργός της Sirina

    http://www.iefimerida.gr/news/307766/ypopsifios-gia-oskar-o-dimitris-seirinakis

  112. spiral architect 🇰🇵 said

    Ως γνωστόν, στα αγγλικά το καταφύγιο λέγεται bunker, που η αρχική του έννοια ήταν η καρβουναποθήκη η ευρισκόμενη κάτω από το σπίτι.
    Εδώ, η viral σκηνή της ταινίας «Η Πτώση» στο bunker της καγκελαρίας, για την οποία έχουν χυθεί τόνοι μελάνης.

  113. Γς said

    115:

    Βρέθηκα στο μέρος που ήταν το το bunker της καγκελαρίας και εν το πίστευα. Καμιά ένδειξη του τι είναι θαμμένο κάτω από τις πολυκατοικίες σε μα ήσυχη γειτονιά του Βερολίνου.

    Θυμήθηκα έναν περίοικο που μας έλεγε:

    -Ηρθαν ένα βραδάκι μερικοί νεαροί και λέγαν τα δικά τους χωρίς να ενοχλούν κανέναν. Τους ρώτησα αν θέλουν κάτι και μου είπαν ότι κάπου εκεί ήταν κάτι πολύ σπουδαίο. Εκανα ότι δεν κατάλαβα. Κι αυτό ήταν όλο.

    Και ξαφνικά η νυχτοπαρέα μας στα χρόνια του γυμνασίου βρέθηκε σε μια ήσυχη γειτονιά του Υμηττού δίπλα στο Βύρωνα.

    -Η παλιά μου γειτονιά. Ο Μπάμπης. Σ αυτό το σπίτι γεννήθηκα. Και είχε μια μπουκαμβίλια η μάνα μου εκεί. Και τούτο και τ άλλο.

    Και πετάχτηκε ένας τύπος στο μπαλκόνι.

    -Τι θα γίνει, ρε; Θα κοιμηθούμε απόψε.

    -Συγνώμη κύριε, αλλά εδώ γεννήθηκα και καταλαβαίνετε…

    -Και λοιπόν; Ξέχασες καμιά πιπίλα;

  114. Γς said

    Χρόνια πολλά.

    Ητανι η γιορτή των ζώων χτες.
    Οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου.

    Μετά τις γυναίκες οβ κόρς!

  115. spiridione said

    92. Παράξενο, εγώ δεν βλέπω το σχόλιό μου (90). Τέλος πάντων, από εδώ:
    http://eliaserver.elia.org.gr:8080/lselia/rec.aspx?id=522574

  116. spiral architect 🇰🇵 said

    @118: Είσαι στο πισί της δουλειάς σου και έχεις περιορισμούς. 😉

  117. spiridione said

    119. Ούτε απ’ το λάπτοπ του σπιτιού μου, ούτε απ’ το κινητό.

  118. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,
    118/119: Δεν την δείχνει γιατί κάνει χρήση άλλης θύρας από την συνήθη 80 για http, (της :8080)

  119. Λ· έου ἡ ναῦς τῶν ὀνεί said

    Όνειρο στο κύμα
    Σειρήν πλέουσα …
    Ακούγεται όμορφο

    Ἦτον πνοή, ἴνδαλμα74 ἀφάνταστον, ὄνειρον ἐπιπλέον εἰς τό κῦμα· ἦτο νηρηίς, νύμφη, σειρήν,75 πλέουσα, ὡς πλέει ναῦς μαγική, ἡ ναῦς τῶν ὀνείρων…

  120. sarant said

    Kαλημέρα από εδώ. Ωραία σχόλια έγιναν τη νύχτα -με μιαν εξαίρεση.

    109 Έχει όμως κάποιο ενδιαφέρον να βλέπεις τον τρόπο σκέψης 🙂

  121. 115, … bunker, που η αρχική του έννοια ήταν η καρβουναποθήκη η ευρισκόμενη κάτω από το σπίτι. …

    Πράγματι – και απ’ αυτό χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα στα ναυτιλιακά ο όρος bunker oil για καύσιμο (πετρέλαιο) που χρησιμοποιείται σε πλοία (για διάκριση από το πετρέλαιο που μεταφέρεται με πετρελαιοφόρα), επειδή το καύσιμο αποθηκεύεται σε μπάνκερ του πλοίου ή στην ξηρά. Συνήθως, μάλιστα, σκέτη η λέξη bunker, όπως και bunkering (τροφοδοσία πλοίου με καύσιμο).

  122. Αθηναίος (από Πευκάκια Νεάπολης Αθήνας) said

    Δύο πολυκατοικίες της Αθήνας, αφενός Ασκληπιού 88 και αφετέρου Καλλιδρομίου 42, έχουν καταφύγιο και μάλιστα προσβάσιμο (αμφότερα τα έχω επισκεφθεί).
    Κατά τον πόλεμο, ο κινηματογράφος «Άστυ», και όλες οι συνεχόμενες υπόγειες στοές, χρησιμοποιούνταν ως κεντρικό καταφύγιο της Αθήνας. Να σημειωθεί ότι τα οικοδομικά τετράγωνα Κοραή – Σταδίου – Εδουάρδου Λω – Πανεπιστημίου και Αμερικής – Σταδίου – Βουκουρεστίου – Πανεπιστημίου κρύβουν (ή τουλάχιστον έκρυβαν – δεν μπορώ να γνωρίζω εάν έχουν γίνει πρόσφατες παρεμβάσεις) από κάτω τους «υπόγειες πόλεις»· πιθανολογώ ότι θα υπάρχουν (ή θα υπήρχαν) και άλλα.
    Φέτος, γνώρισα μία Τουρκάλα που το (μικρό) όνομά της είναι Siren!

  123. sarant said

    Ευχαριστούμε πολύ για τις πληροφορίες!

  124. Γιάννης Ιατρού said

    125: Κοίτα μη σε δέσουν καμιά ώρα σε κανένα κατάρτι 🙂 🙂

  125. Λ said

    Πως και το ξέχασα. Σχεδόν ολόκληρος ο 4ος όροφος στο ΕΜΣΤ κατα τη διάρκεια ρης Ντοκουμέντα ηταν αφιερωμένος στον Αρσένιο Αβραάμωφ επαναστατικό μουσικολόγο και συνθέτη των αρχών το 20 αιώνα που μεταξύ άλλων συνέθεσε την συμφωνία των συρήνων εργοστασίων.

    Και κάτι παράδοξο, αυτό το σχόλιο κανε και για το άρθρο για ρις λεξεις της μουσικής που είναι το αμεσως επόμενο.

    Θα μπορούσα να κοπιπαστωνα την δική μου ηχογράφηση της ηχογράφησης που άκουσα στο ΕΜΣΤ αλλά αυτή εδώ ειναι ισως καλύτερη. Enjoy!

  126. Απορώ πως ξεχάσαμε τα ηρωικότερα των καταφυγίων

    Αυτά του Βιετνάμ! https://en.wikipedia.org/wiki/C%E1%BB%A7_Chi_tunnels

  127. Λ said

    Η ρωσική сирень (σιρεν) έχει συγγένεια με τη νύμφη σύριγγα
    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B8%D1%80%D0%B5%D0%BD%D1%8C

  128. Λ said

    Σύριγγα με σίγμα κεφαλαίο βέβαια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: