Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις

Posted by sarant στο 6 Οκτώβριος, 2017


Σε μια ομάδα του Φέισμπουκ που ασχολείται με τη γλώσσα, τέθηκε το ερώτημα αν μπορούν να υπάρξουν «θετικές επιπτώσεις» ή αν η φράση είναι οξύμωρο, σαν να λέγαμε «πεζός καβαλάρης» ή «γυμνός με τα χέρια στις τσέπες» (υπήρχε λογοτεχνικό βιβλίο με περίπου αυτόν τον τίτλο).

Σύμφωνα με το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, η επίπτωση είναι « η επίδραση, συνήθ. βλαπτική, που ασκεί κτ. σε κτ. άλλο: Οι επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία του ανθρώπου / του πληθωρισμού στην οικονομία μιας χώρας / της βιομηχανικής ανάπτυξης στο περιβάλλον. || (συνήθ. πληθ.) συνέπειες, αποτελέσματα: Σοβαρές / δυσμενείς / δυσάρεστες επιπτώσεις. Οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις ενός πολέμου.»

Το ΛΚΝ λοιπόν θεωρεί ότι η επίπτωση είναι «συνήθως βλαπτική» επίδραση, όχι αποκλειστικά βλαπτική, ενώ στον πληθυντικό θεωρεί ότι οι επιπτώσεις είναι συνώνυμες με τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα, δηλ. δεν θεωρεί ότι οι επιπτώσεις είναι οι δυσμενείς μόνο συνέπειες.

Το λεξικό Μπαμπινιώτη θεωρεί ότι η επίπτωση είναι «το (αρνητικό συνήθως) αποτέλεσμα», ενώ σε ειδικό πλαίσιο παρουσιάζει τέσσερις λέξεις που δηλώνουν την έκβαση και τις κατατάσσει σε σειρά από το πιο ουδέτερο στο πιο αρνητικό, ως εξής: αποτέλεσμα/αποτελέσματα (ουδέτερη δήλωση) – επακόλουθα (μικρή κλίση προς το αρνητικό) – συνέπειες (πιο αρνητική κλίση) – επιπτώσεις (η περισσότερο αρνητική δήλωση αποτελέσματος).

Παρόλο που η κατασκευή τέτοιων σχημάτων έχει ενδιαφέρον, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι στον μάταιο και κακό κόσμο όπου ζούμε οι περισσότερες συνέπειες/επακόλουθα κτλ. των διαφόρων πράξεων, ενεργειών και προτάσεων είναι αρνητικά ή φοβόμαστε ότι είναι. Κάποιος που συντάσσει μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για επενδυτικά έργα σχεδόν πάντα θα εξετάσει αρνητικές επιπτώσεις (εκτός αν οι επενδύσεις αφορούν, έστω, μονάδες βιολογικού καθαρισμού) οπότε αυτό εντείνει τον αρνητικό χρωματισμό. Γι’ αυτό άλλωστε και στο σχήμα του Μπαμπινιώτη η μία λέξη έχει ουδέτερη χροιά και οι άλλες τρεις αρνητική, σε διάφορες διαβαθμίσεις.

Το νεότερο Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας αναφέρει ότι η επίπτωση είναι «κυρίως αρνητική» συνέπεια, αλλά δίνει ως παραδειγματική και τη φράση «θετικές επιπτώσεις».

Από τα λεξικά συνάγεται, νομίζω, ότι οι επιπτώσεις δεν είναι πάντα και αποκλειστικά αρνητικές, ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη τόσο όταν δεν ξέρουμε ακόμα ποια ακριβώς θα είναι τα αποτελέσματα μιας ενέργειας, οσο και για διαπιστωμένα θετικά αποτελέσματα. Νομίζω επίσης πως όταν συναντάμε τη λέξη χωρίς προσδιορισμό, «οι επιπτώσεις του Α πάνω στο Β» δεν μπορούμε να αποφανθούμε, χωρίς βοήθεια από τα συμφραζόμενα, αν η λέξη χρησιμοποιείται με αρνητικό πρόσημο (για να χρησιμοποιήσω κι ένα κλισέ). Βέβαια, όταν κάποιος μας πει, με ύφος απειλητικό, «αυτό που κάνατε θα έχει επιπτώσεις» θα κάνουμε καλά να ανησυχούμε, αλλά εδώ απειλητική είναι η διατύπωση της πρότασης και όχι η χρήση της λέξης (εξίσου απειλητική είναι και η πρόταση «αυτό που κάνατε θα έχει συνέπειες» ή «…θα έχει επακόλουθα»).

Το να αποφασίσουμε ότι είναι λάθος να λέμε «θετικές επιπτώσεις» θα ήταν μια υπερβολή που δεν δικαιώνεται αν εξετάσουμε τα σώματα κειμένων, όπου βλέπουμε ότι το δίλεκτο αυτό χρησιμοποιείται ευρύτατα, με χιλιάδες ανευρέσεις, μεταξύ άλλων και σε βιβλία (άρα, προσεγμένο γραπτό λόγο) πανεπιστημιακών και αναγνωρισμένων λογίων (π.χ. Κ. Βακαλόπουλος, Λ. Αξελός, Κυρ. Σιμόπουλος κτλ.)

Επίσης, αν οι «θετικές επιπτώσεις» είναι οξύμωρο ίδιας τάξης π.χ. με τον πεζό καβαλάρη, τότε ασφαλώς και φράσεις όπως «αρνητικές επιπτώσεις» ή «δυσμενείς επιπτώσεις» πρέπει να χαρακτηριστούν πλεοναστικές, όπως θα ήταν πλεονασμός, και δη κωμικός, ο «έφιππος καβαλάρης». Εδώ πρέπει να πω ότι από τα τρία έγκυρα μεγάλα λεξικά μας, το Χρηστικό θεωρεί όντως πλεοναστικές αυτές τις φράσεις, κάτι με το οποίο διαφωνώ.

Αυτό που δίνει την αρνητική χροιά στις επιπτώσεις, σύμφωνα με ορισμένους, είναι η ετυμολογία της λέξης, αφού παρουσιάζονται ως κάτι που πέφτει επάνω μας. Από την άλλη, συμφωνώντας με έναν φίλο που δεν γράφει πια στο ιστολόγιο, προσωπικά δίνω μεγαλύτερη προσοχή στη δόκιμη χρήση παρά στην ετυμολογία -γι’ αυτό και δεν θεωρώ πλεονασμό την Αστυνομία Πόλεων. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως η ετυμολογία δεν παίζει κανένα ρόλο -κι έτσι, ας πούμε, με ενοχλεί να χρησιμοποιείται το «ελέω» για μια… δυσμενή επίπτωση, π.χ. «έμεινε καιρό στο κρεβάτι ελέω μιας σοβαρής ασθένειας».

Σε σχέση και με την ετυμολογία αλλά και με τη δόκιμη χρήση, μεταφέρω εδώ όσα έγραψε πριν από τέσσερα χρόνια, ακριβώς για τις «θετικές επιπτώσεις» ο φίλος Βασίλης Συμεωνίδης:

Βέβαια και λέγεται και γράφεται η φράση «θετικές επιπτώσεις». Και μάλιστα κατά τρόπο ασύνειδο – και συνεπώς αποτελεσματικότερο – διδάσκεται η χρήση της λέξης «επίπτωση» με θετική σημασία. Ίσως μάλιστα να μην έχουμε καν επίγνωση στη γλώσσα μας ότι θα έπρεπε(;) να έχει χρήση μόνο σε περιπτώσεις αρνητικών εξελίξεων.

Ας δούμε μια τέτοια χρήση. Το σχολικό βιβλίο «Θέματα νεοελληνικής ιστορίας, γ΄ λυκείου, θεωρητικής κατεύθυνσης» και πιο συγκεκριμένα το θέμα του «προσφυγικού ζητήματος» γράφτηκε από κάτοχο διδακτορικού. Για το βιβλίο ήταν υπεύθυνος ένας επίσης κάτοχος διδακτορικού και πάρεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου• στην κριτική επιτροπή συμμετείχαν τέσσερις διδάκτορες, ο ένας πανεπιστημιακός, ο δεύτερος επίτιμος σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ο τρίτος σχολικός σύμβουλος φιλολόγων και ο τέταρτος εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια. Τη φιλολογική επιμέλεια είχαν άλλοι δύο, ο ένας με την ιδιότητα του σχολικού σύμβουλου και η άλλη ως σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Δεν έγινα άσκοπα τόσο σχολαστικός και βαρετός παραθέτοντας λεπτομέρειες. Εκείνο που θέλω να δείξω είναι ότι έχουμε οχτώ – κατά τεκμήριο – αναγνωρισμένους επιστήμονες που φέρουν την ευθύνη για όσα θα δούμε παρακάτω. Στις σελίδες 166 – 169 περιλαμβάνεται το κεφάλαιο με τίτλο «Οι επιπτώσεις από την αύξηση των προσφύγων». Με μια πρόχειρη ανάγνωση ξαναβρίσκουμε την ίδια λέξη άλλες δύο φορές: «Το προσφυγικό ζήτημα… με επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της ζωής του ελληνικού έθνους» και «Σημαντικότερες ήταν οι επιπτώσεις από την άφιξη των προσφύγων στην εθνολογική σύσταση του πληθυσμού της Ελλάδας». Για να μη συνεχίσω τη σχολαστική παράθεση αποσπασμάτων αρκεί να σημειωθεί ότι οι επιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται το βιβλίο είναι θετικές (εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία, ενίσχυση του ελληνικού πληθυσμού στις νέες χώρες, μακροπρόθεσμα οφέλη για την οικονομία, δημιουργικότητα στον πολιτισμό).

Πώς λοιπόν είναι δυνατόν οχτώ (8) επιστήμονες να παρέβλεψαν τρεις (3) φορές τη χρήση της λέξης επίπτωση, αν αυτή ήταν λανθασμένη, όταν εννοεί τις θετικές εξελίξεις; Νομίζω ότι το ζήτημα περιγράφτηκε επαρκώς και με σαφήνεια. Ας ψάξουμε την αιτία ψάχνοντας τη λέξη.

Το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής ορίζει τη σημασία: η επίδραση, συνήθως βλαπτική, που ασκεί κάτι σε κάτι άλλο και (συνήθ. πληθ.) συνέπειες, αποτελέσματα. Την ετυμολογεί ως εξής για την πρώτη σημασία: λόγ. < ελνστ. ἐπίπτω(σις) πέσιμο επάνω, τυχαίο γεγονός και για τη δεύτερη: σημασιολογικό δάνειο, γαλλ. incidence.

Δηλαδή η λέξη δεν ανάγεται στην αρχαία ελληνική και αποτελεί σημασιολογικό δάνειο, με άλλα λόγια εξωτερικά μοιάζει ελληνική αλλά η σημασία της ήρθε από τα γαλλικά.

Το λεξικό Μπαμπινιώτη συμφωνεί στη σημασία. Με τη μανία υπερετυμολόγησης ως τα αρχαία ελληνικά, που το διακρίνει, ισχυρίζεται: «< μτγν. επίπτωσις, αρχικές σημασίες «πτώση – επίθεση – σύμπτωση, < αρχ. ἐπιπίπτω. Στη σημασία ‘συνέπεια, επακόλουθο’ επέδρασαν και τα γαλλικά incidence, conséquence». Ακολούθως σε πλαίσιο υποδεικνύει τη «σωστή» χρήση και γράφει: «η λέξη ‘επιπτώσεις’ είναι η περισσότερο αρνητική δήλωση αποτελέσματος».

Στο αγγλικό Liddell-Scott βρίσκω επίπτησις (flying down upon) αλλά όχι επίπτωσις, βρίσκω όμως το ἐπιπίπτω. Τα ίδια και στο Σταματάκο. Στο TLG (θησαυρός ελληνικής γλώσσας) βρίσκω τύπους της λέξης αλλά στη γραμματεία που είναι μεταγενέστερη από αυτήν της κλασικής εποχής.

Μετά από όλα αυτά νομίζω ότι μπορούμε να δώσουμε την εξήγηση. Η λέξη δεν είναι σύνθεση νεοελληνική για να έχουμε συνείδηση της σημασίας που έχουν τα συνθετικά• επίσης, χρησιμοποιείται με σημασία δανεισμένη από τα γαλλικά. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί η διαδεδομένη «λανθασμένη» χρήση της.

Με βάση όλα τα παραπάνω, μπορούμε θαρρώ να συμπεράνουμε πως «υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις». Απλώς τις συναντάμε σπάνια επειδή ζούμε σ’ έναν κακό και άδικο κόσμο.

Κλείνω αναφέροντας ένα παλιότερο άρθρο του ιστολογίου, στο οποίο είχαμε συζητήσει, πριν από εφτά χρόνια, τη φράση «θετικές επιπτώσεις» μαζί με άλλες φράσεις που μπορεί να θεωρηθούν οξύμωρα αλλά που χρησιμοποιούνται (π.χ. χειμερινό θέρετρο). Δεν ανέφερα νωρίτερα αυτό το παλιό άρθρο επειδή δεν ήθελα να ξεστρατίσει η συζήτηση στις άλλες φράσεις, αλλά αν φτάσατε ως εδώ ρίξτε μια ματιά και στη συζήτηση εκείνη.

Advertisements

84 Σχόλια to “Υπάρχουν και θετικές επιπτώσεις”

  1. Γς said

    Καλημέρα

  2. Καλημέρα.
    Ας αναφέρουμε ότι η λέξη «επίπτωση» (στον ενικό) χρησιμοποιείται στην επιδημιολογία με μια πολύ συγκεκριμένη σημασία, μετάφραση κι αυτή του incidence: είναι ο αριθμός κρουσμάτων μιας αρρώστιας ανά μονάδα χρόνου και π.χ. 100.000 πληθυσμού, ενώ «επιπολασμός» (prévalence) είναι ο αριθμός πασχόντων ανά 100.000 πληθυσμού σε μια δεδομένη στιγμή.

  3. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    όπως θα ήταν πλεονασμός, και δη κωμικός, ο «έφιππος καβαλάρης».

    Ὁ μοναχικὸς καβαλάρης (easy rider) πάντως δὲν ἦταν ἔφιππος 🙂

  4. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Εμένα πάλι, μου ακούγεται λίγο οξύμωρο το «θετική συνέπεια». Είναι απόλυτα σωστό βέβαια, αλλά ίσως παρασύρομαι κι εγώ από το ότι όταν λέμε «αυτό είχε σαν συνέπεια», ακολουθεί -συνήθως- κάτι αρνητικό.Δηλαδή δεν βρίσκω στη λέξη τόση «ουδετερότητα», για να παίρνει =/- πρόσημο, όπως π.χ. το αποτέλεσμα.

  5. Alexis said

    Καλημέρα.
    Προτείνω για τέτοιου είδους γλωσσικά διλήμματα να ακολουθούμε τη μέθοδο Λαζόπουλου:
    Κοιτάς προς τον ουρανό και ρωτάς φωναχτά:
    -Λάθος;;;
    Και μην παίρνοντας απάντηση αποφαίνεσαι:
    -Άρα σωστό!

  6. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπίπτωση μιᾶς ἀσθένειας, μεταφραστικὸ δάνειο τοῦ incidence, ὅρος τῆς ἐπιδημιολογίας ποὺ σημαίνει τὰ περιστατικὰ ποὺ διαγιγνώσκονται σὲ ἕναν καθορισμένο πληθυσμό, σὲ ἕνα καθορισμένο χρονικὸ διάστημα. Νὰ τὰ λέμε κι αὐτά 🙂

  7. LandS said

    Το όφελος είναι πάντα θετικό. Καλό θα ήταν να υπήρχε και μια λέξη για το πάντα αρνητικό. Μια χαρά μας κάνει η επίπτωση. Αν θέλουμε να έχουμε μια λέξη που μπορεί να παίζει και στα δύο ας πάρουμε την επίδραση που έχει και ρήμα βρε αδερφέ.

  8. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    6. Περισσότερο ἐνδιαφέρον ἔχει ὁ ἄλλος ὅρος τῆς ἐπιδημιολογίας, ὁ ἐπιπολασμὸς ποὺ ἀποδίδει τὴν prevalence καὶ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ μεταφραστικὸ δάνειο. Πρόκειται γιὰ τὸ σύνολο τῶν νοσούντων ἀπὸ μία πάθηση σὲ ἕναν πληθυσμό. Ἴσως ἔχει ἐνδιαφέρον καὶ γιὰ ἄρθρο

  9. Στέλιος said

    Μόλις το διόρθωσα στο Βικιλεξικό: https://el.wiktionary.org/wiki/επίπτωση

  10. Λ said

    Για με2νσ είναι θετική επίδραση, θετικές συνέπειες και αρνητικές επιπτώσεις/συνέπειες. Οπότε, ναι, οι θετικές επιπτώσεις είναι σχήμα οξύμωρο.

  11. voulagx said

    #4: Πανος με Πεζα, συνεπως η συνεπεια ειναι ουδετερη, αλλα την χρωματιζουμε οπως θελουμε. 🙂
    Μη ξεχναμε την επιταχυνση της Φυσικης, που μπορει να ειναι θετικη ή αρνητικη.

  12. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἀνατρέχοντας στὴν ἀρχικὴ ἐτυμολογία πέφτω ἐπάνω μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ λέξη εἶχε διττὴ σημασία «ἐκ κατασκευῆς»: καὶ ἀρνητική, ὅπως ἂν πέσει πάνω σου ἕνας βράχος, ἀλλὰ καὶ θετικὴ, ἂν πέσει πάνω σου μιὰ ὡραία γυναίκα/ἄνδρας ἢ τὸ ἀντίστοιχο ἐπιθυμητὸ στοὺς σεξουαλικῶς αὐτοπροσδιοριζομένους. 🙂

  13. Πάνος με πεζά said

    Έλκεται το αυτί από την κατάπτωση, που είναι πάντα αρνητική (κι έχει και το οξύμωρο πτώση+κάτω)…

  14. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια!

    2-6-8 Απαραίτητη προσθήκη

    4 Ακριβως, ακολουθεί κάτι συνήθως αρνητικό

    7 Σαν αντίθετο του οφέλους έχουμε τη ζημία ή τη βλάβη όμως.

    12 Ο δε Καραγκιόζης θα ζητούσε να πέσει πάνω του μια μακαρονάδα 🙂

  15. Alexis said

    Ομολογώ ότι δεν με έχει απασχολήσει ποτέ, ούτε στον γραπτό ούτε στον προφορικό λόγο, η λεπτή αυτή διάκριση που πραγματεύεται το άρθρο.
    Ωστόσο με έβαλε σε σκέψεις το σχόλιο 7 του Lands.
    Πραγματικά δεν έχουμε ξεκάθαρη λέξη για να δηλώσουμε μονολεκτικά το αρνητικό αποτέλεσμα ενός γεγονότος μιας πράξης κλπ.
    Για να μείνουμε στο παράδειγμα του σχολικού βιβλίου Ιστορίας του άρθρου, αν θέλουμε να ρωτήσουμε ποιες ήταν οι θετικές συνέπειες της εγκατάστασης των προσφύγων θα πούμε «Ποια ήταν τα οφέλη…».
    Αντίστοιχα αν θέλουμε να ρωτήσουμε για αρνητικά δεν έχουμε αντίστοιχη λέξη (η λέξη ζημία-ζημιά δεν ταιριάζει στα εδώ συμφραζόμενα) και καταφεύγουμε σε περίφραση: «Ποιες ήταν οι αρνητικές συνέπειες/αρνητικές επιπτώσεις…»
    Αν γράψουμε σκέτο «επιπτώσεις» είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο μαθητής θα απαντήσει αναφέροντας και θετικά στοιχεία.

  16. Alexis said

    #14γ: Νίκο με πρόλαβες, η ζημιά και η βλάβη δεν ταιριάζουν σε όλες τις περιπτώσεις όμως.
    Ποτέ δεν θα πει κανείς π.χ. «Πείτε μας ποιες ήταν οι ζημιές/βλάβες από την εγκατάσταση των προσφύγων…»

  17. ΓιώργοςΜ said

    Δεν έχω σκεφτεί ποτέ τη χρήση της λέξης, αλλά διαισθητικά κλίνω προς την εξήγηση του λεξικού, «συνήθως αρνητική» έννοια, αλλά ενδεχομένως αχρωμάτιστη. Δε θα τη διόρθωνα όμως ως οξύμωρο. Δε μπορώ να θυμηθώ πώς (και αν) την έχω χρησιμοποιήσει σε κάποιο κείμενο, και τώρα που διάβασα το σημερινό, δε μπορώ να μη σκέφτομαι πριν το χρησιμοποιήσω. Να μια επίπτωση 🙂 του να συχνάζει κανείς εδώ….

  18. Θρασύμαχος said

    http://ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=2311&what_sub=d_typou «ΠΕΡΑΙΝΟΝΤΑΣ την εισήγηση αναφέρθηκε στην αξιοποίηση των κοινών κειμένων …»

  19. ΓιώργοςΜ said

    Βλέπω, ψάχνοντας στο διδακτορικό μου (δεν έχω κι άλλο… γραπτό έργο να ψάξω!) πως χρησιμοποιώ κάπου τον όρο «αρνητικές επιπτώσεις», ενώ όπου η λέξη είναι μόνη της, αφορά συνήθως αρνητική επίπτωση, αλλά όχι απαραίτητα, κάτι σαν συνώνυμο της συνέπειας.

  20. Λ said

    Αν γράψουμε σκέτο «επιπτώσεις» είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο μαθητής θα απαντήσει αναφέροντας και θετικά στοιχεία.

    Με αυτο τον τρόπο ίσως προδιαθέτουμε τους
    μαθητές να γράψουν τα αρνητικά στοιχεία ή να τα τονίσουν

  21. gpoint said

    # 7

    το αντίθετο του όφελος υπάρχει,, η ζημιά, δεν υπάρχει θετική ζημιά !

  22. Alexis said

    Το επακόλουθο πάλι μου φαίνεται εντελώς ουδέτερο και χρωματίζεται αναλόγως:

    «Η προαγωγή του στη θέση του διευθυντή ήταν φυσικό επακόλουθο της σκληρής του δουλειάς» (ξεκάθαρα θετικός χρωματισμός).

    Σημ.:Το παράδειγμα είναι καθαρά υποθετικό και δίνεται χάριν της συζήτησης. Οποιαδήποτε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική. 😆

  23. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Καλύτερα το «επακόλουθο» ή «συνεπακόλουθο» παρέα με το «θετικό» ή «αρνητικό» κατά περίπτωση παρά η «θετική επίπτωση».

  24. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    @22 Νομίζω πως από την προτελευταία λέξη του παραδείγματος λείπει ένα σίγμα τελικό.

  25. Γιώργος Κεγκέρογλου said

    Επιπτώσεις συνήθως αρνητική σημασία ίσως λόγω του ότι με το δεύτερο συνθετικό κάνουμε αρνητικούς συνειρμούς: πτώση ,κατιούσα, Γιώργος Κεγκέρογλου

  26. sarant said

    16 Κέρδη και ζημίες, όφελος και ζημία. Τα θετικά και τα αρνητικά από το τάδε γεγονός. Το όφελος και η ζημία από την εγκατάσταση των προσφύγων.

  27. Pedis said

    κανονικά, η λέξη έχει ουδέτερη σημασία, (άλλο αν έχει χρησιμοποιηθεί από κάποιους με αρνητική), ο προσδιορισμός, αν χρησιμοποιηθεί, δεν προκαλεί ούτε αντιφαση, ούτε πλεονασμό. Λήξις συναγερμού.

  28. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Υπάρχει κι η «ραδιενεργή επίπτωση» (fallout), δηλαδή το «κατακάθισμα» ραδιενεργών ισοτόπων που έχουν διασπαρεί ψηλά στην ατμόσφαιρα από την πυροδότηση πυρηνικής βόμβας (ή ατύχημα σε αντιδραστήρα). Αυτή είναι σίγουρα αρνητική.

    Με την ευκαιρία, αν δεν το έχουμε κάνει ήδη, θα ήταν ενδιαφέρον να εξετάσουμε τα ετυμολογικά της ραδιενέργειας. Ο φιλόλογός μου στο λύκειο, που έρεπε στον πορτοκαλισμό, ετυμολογούσε τη ραδιενέργεια και το ράδιο από το «ραδίως«, με το σκεπτικό ότι το ράδιο ακτινοβολεί αυθόρμητα, άρα εύκολα· ετυμολογία που τότε την έβρισκα πειστική και σήμερα καθόλου (από τα ραδίκια θα με έπειθε περισσότερο). Αν δεν κάνω λάθος, το ράδιο ετυμολογείται από το radius, «ακτίνα» — υπάρχει άλλωστε κι η ελληνική λέξη «ακτινοβολία».

  29. sarant said

    28 Ωραία, σε πρώτη ευκαιρία το εξετάζουμε.

  30. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    28-29 Τὸ ράδιο ἀνακαλύφτηκε ἀπὸ τὸ ζεῦγος Κιουρί, ἀλλὰ ἡ ὀνομασία εἶχε δοθεῖ καὶ σὲ ἄλλα δύο στοιχεῖα σύμφωνα μὲ τὴ Βίκυ. Λογικὰ αὐτοὶ ποὺ ἔδωσαν τὶς ὀνομασίες θὰ ξέρουν τὴν ἐτυμολογία. Ὅπως καὶ στὸν ὀρθοπεδικό 🙂

  31. ΓιώργοςΜ said

    28 Η ιστορία που ξέρω είναι πως η Κουρί ονόμασε το στοιχείο που ανακάλυψε ράδιο, λόγω της (ορατής) ακτινοβολίας που εξέπεμπε (προφανώς μέσω φθορισμού με κάποιες προσμίξεις). Η ονομασία πήρε μπάλα όλα τα σχετικά με τη νέα αυτή μορφή ενέργειας, και δικαίως, αφού μιλάμε για ακτινοβολία (radiation). Ετυμολογικά, η ακτινοβολία και στα ελληνικά και στις δυτικές εκδοχές, έχει να κάνει με την ακτίνα (νομίζω πως είναι τελείως διαυγής η ετυμολόγηση), από τον τρόπο διάδοσής της (ακτινικά).
    Θα επανέλθω διαβασμένος, τα παραπάνω από μνήμης.

  32. Γς said

    31;

    > που ξέρω είναι πως η Κουρί

    Του Κουρή;

  33. Γς said

  34. Avonidas said

    #32,33. Μη βλασφημείτε τα θεία! 😦

  35. ΓιώργοςΜ said

    29 Νίκο, έστειλα υλικό…

  36. Pedro Alvarez said

    Καμία σχέση το Ράδιο και η ραδιενέργεια με ακτίνες και radius. H ραδιενέργεια και η ραδιουργία έχουν το ίδιο απώτερο ελληνικό ετυμο …

  37. cronopiusa said

    Τραίνα υψηλών ταχυτήτων και περιβαλλοντικές επιπτώσεις

    Μούρθια πορεία 50.000 ατόμων ενάντια στην κατασκευή τείχους για AVE τραίνο υψηλής ταχύτητας

  38. sarant said

    35 Ελήφθη!

  39. ΓιώργοςΜ said

    Από τη Brittanica:
    In 1898 French physicists Pierre and Marie Curie discovered the strongly radioactive elements polonium and radium, which occur naturally in uranium minerals. Marie coined the term radioactivity for the spontaneous emission of ionizing, penetrating rays by certain atoms.

  40. spatholouro said

    Εφόσον το «επιπίπτω» είχε και στους αρχαίους την επιπλέον σημασία «επακολουθώ», θεωρώ ότι δεν είμαστε καθόλου μακριά από τη σημερινή έννοια της «επίπτωσης» ως επακόλουθο νοούμενης.

  41. cronopiusa said

    Το Νόμπελ Ειρήνης στην οργάνωση ICAN κατά των πυρηνικών

  42. cronopiusa said

    avgi, Της Μαρίας Αρβανίτη – Σωτηροπούλου :

    Η θέση της Ελλάδας και η απαγόρευση των πυρηνικών όπλων

    Η Μαρία Αρβανίτη – Σωτηροπούλου είναι πρόεδρος του ελληνικού κλάδου της IPPNW, αντιπρόσωπος της ICAN στην Ελλάδα

  43. Pedis said

    Το ράδιο είναι από την ακτίνα και τα ρέστα.

    Η επιτροπή για το βραβείο νόμπελ του 1903 είχε αποφασίσει να το απονείμει στον Μπεκερέλ και τον Πιερ Κιουρί, αρνούμενη να συμπεριλάβει τη Μαρί Κιουρί επειδή ήταν γυναίκα. Τους απείλησε ο Πιερ να μην το δεχτεί ο ίδιος αν δεν βραβευόταν και η Μαρί και στο τέλος τα κάτσανε.

    Μεταξύ των βραβευθέντων με νόμπελ οι γυναίκες είναι δεν είναι 5% του συνόλου.

  44. gpoint said

    # 26

    Μερικές φορές μια λέξη είναι αντίθετη σε πολλές π.χ. το γλυκός σε ξινός, αλμυρός, πικρός

  45. ΓιώργοςΜ said

    44 Όπως το κοντός-αδύνατος (πχ εγώ δεν είμαι παχύς, είμαι απλώς κοντός για το βάρος μου) 😛

  46. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  47. Λ said

    45. Είμαι κοντός, κοντούτσικος και χαμηλοβρακάτος

  48. Όταν ξαναπεράσει ο Pedis από ΄δώ –> https://sarantakos.wordpress.com/2017/10/05/music-2/#comment-459322

  49. spigaro said

    Η αλήθεια είναι οτι όταν ακούω «θετικές επιπτώσεις» το μυαλό μου πάει στο οτι παραδόξως , ενώ δεν το περιμέναμε, ενώ περιμέναμε αρνητικό είχαμε θετικό αποτέλεσμα

  50. Γιάννης Ιατρού said

    12: Γειά σου ρε Δημήτρη 🙂

    45: 🙂 🙂

    48: Σκύλε, το έχουμε σωσμένο στην προσωπικήν μας βιβλιοθήκην, δια πάν ενδεχόμενον …. 🙂

  51. sarant said

    41 Συμβολικό βέβαια διότι οι χωρες που έχουν πυρηνικά δεν έχουν υπογράψει τη σχετική συνθηκη!

  52. Μητσάκος said

    Χαιρετώ την παρέα! Νομίζω έχω ξανασχολιάσει σε αυτό το μπλογκ, το επισκέπτομαι τώρα πάλι μετά από πολύ καιρό λέω να αφήσω και εγώ το σχόλιό μου 🙂

    Λοιπόν, κάτι που -εντελώς διαισθητικά- μου φαίνεται πως ισχύει για την λέξη «επίπτωση» και νομίζω δεν έχει αναφερθεί ακόμη είναι το εξής: Η λέξη συνήθως αναφέρεται σε εκείνα τα αποτελέσματα μιας ενέργειας τα οποία δεν ήταν ανάμεσα στους σκοπούς της ενέργειας αυτής ή δεν ήταν στις πιο προφανείς συνέπειές της. Νομίζω δηλαδή πως οι «επιπτώσεις» είναι συνήθως οι «παράπλευρες» συνέπειες μιας πράξης/γεγονότος, τις οποίες δεν είχαμε προβλέψει αρχικά ή δεν είναι φανερές από την αρχή.

    Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος, δεν ξέρω, απλά μου φαίνεται πως εγώ προσωπικά τείνω να χρησιμοποιώ την λέξη αυτή με αυτόν τον τρόπο.

  53. leonicos said

    Όλες αυτές οι λέξεις, επιπτώσεις, συνέπειες κοκ δεν έχουν ενδογενώς αρνητική αημασία αλλά από τη χρήση, δηλ. τη λεγόμενη ‘κοινωνική ή σημασιολογική επιβάρυνση’. Επομένως δεν είναι υποχρεωτικό να χρησιμοποιούνται ή να νοούνται αποκλειστικώς αρνητικά

  54. ΣΠ said

    Το «επιπτώσεις» χωρίς επιθετικό προσδιορισμό έχει αρνητική σημασία. Π.χ., «αν συμβεί αυτό, θα έχει επιπτώσεις». Το ίδιο ισχύει αν πούμε «επακόλουθα» ή «συνέπειες». Για να τα χρησιμοποιήσουμε με θετική σημασία είναι απαραίτητος ο επιθετικός προσδιορισμός. Το «αποτελέσματα» χωρίς επιθετικό προσδιορισμό θα έλεγα ότι έχει μάλλον θετική παρά ουδέτερη σημασία: «αν συμβεί αυτό, θα έχει αποτελέσματα»

  55. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ

    Όταν μιλάμε για επιπτώσεις ….
    Ρε Γιάννη Κουβάτσε, τόσο τσαντίλα είχες ρε συ; 🙂 🙂 Γιαυτό δεν σχολιάζεις σήμερα, ε;
    Δάσκαλος κλείδωσε μαθητές Δημοτικού στην τάξη… και τους πέταγε ό,τι έβρισκε μπροστά του!.. (στη Αλεξανδρούπολη όμως … 🙂

  56. mitsos said

    @ 54
    Νομίζω εκφράζεις πλήρως κι εμένα…

    [Αλλά μετά τον πρόλογο,θα συνεχίσω ( προφανώς χωρίς να εφράζω και άλλους με τον συλλογισμό ) ]

    …συνεπώς ας δούμε αν «αποτελεί σχήμα οξύμωρον» ο χαρακτηρισμός ως θετικής μιας επίπτωσης … που πάει να πει, χρήση αντιφατικών προσδιορισμών που όμως ενδεχομένως να είναι καλές περιγραφές της πραγματικότητας …

    Έτσι αποκλείεται το σχήμα «πεζός καβαλάρης» να αποδίδει μια πραγματικότητα όπως το «σπευδε βραδέως» που επίσης αποτελεί καλό παράδειγμα οξύμωρου σχήματος που αποδίδει όμως μια πραγματικότητα.

    Από την άλλη υπάρχουν εκφράσεις που καλό είναι να αποφεύγονται διότι δημιουργούν συνειρμούς αντίφασης χωρίς να απαιτείται : π.χ. να επανδρώσουμε την αποστολή μόνο με γυναίκες ( από χθεσινό άρθρο εφημερίδας ). Αλλά και η φράση «να επανδρώσουμε με άνδρες» νομίζω πως δεν συνίσταται εκτός αν στο κείμενο εξηγείται ο λόγος για τον οποίο ο αφηγητής ή συγγραφέας επιδιώκει τον πλεονασμό ( π..χ. για να τονίσουμε τον ανδρισμό του πληρώματος )

    Νομίζω λοιπόν θα ήταν καλύτερα τα σχήματα π.χ. : «Θα πρέπει να περιμένουμε κάποιες επιπτώσεις αλλά και κάποια θετικά αποτελέσματα που δεν τα επιδιώξαμε …»
    Και μόνο με την αντιθετική παράθεση ( αλλά ) των θετικών αποτελεσμάτων στον όρο επιπτώσεις τονίζουμε την αρνητική εννοιολογική φόρτιση του όρου ( που έτσι κι αλλιώς είχε) χωρίς να κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για πλεονασμό με προσθήκη του επιθέτου «αρνητικές» …

    Πω πω … ένα σχολιάκι είπα να γράψω … γλυστρίδα έφαγα ;

  57. επίπτωση ≠ παρενέργεια

  58. Πέπε said

    Καλησπέρα. Να πω κι εγώ μια αποψάρα:

    Κατ’ αρχήν, πώς ακριβώς αντιδιαστέλλουμε τη θετική και την αρνητική απόχρωση από την ουδέτερη; Ουδέτερη μπορεί να είναι η λέξη που, για να χρωματιστεί αρνητικά ή θετικά, χρειάζεται επιπλέον προσδιορισμό, π.χ. την ίδια τη λέξη «θετικός» ή «αρνητικός» αναλόγως. Ουδέτερη όμως είναι και η λέξη που όχι μόνο αφηρημένα, στο λεξικό, αλλά και μέσα σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα παραμένει χωρίς πρόσημο. Όταν π.χ. στη φυσική μιλάμε για σχέσεις αιτίας – αποτελέσματος, το τάδε φαινόμενο προκαλεί το δείνα, αυτό είναι ένα ουδέτερο αποτέλεσμα (ένα αποτέλεσμα που αντιμετωπίζεται ως ουδέτερο). Δεν λέμε π.χ., ούτε καν σκεφτόμαστε, «δυστυχώς η τριβή προκαλεί θερμότητα», άλλο αν στην περιγραφή ενός συγκεκριμένου περιστατικού μπορεί το αποτέλεσμα να αξιολογηθεί ως θετικό (επειδή έσωσε μια κατάσταση) ή αρνητικό (επειδή δημιούργησε μια δυσάρεστη κατάσταση).

    Μ’ αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι ούτε η «συνέπεια», ούτε η «επίπτωση», ούτε το «αποτέλεσμα» είναι λέξεις με τόσο αρνητικό φορτίο ώστε αν επιπλέον προσδιοριστούν ως αρνητικές να έχουμε πλεονασμό, ή αν προσδιοριστούν ως θετικές να έχουμε αντίφαση.

    Παρά ταύτα, όταν χρησιμοποιηθούν χωρίς προσδιορισμό, μάλλον προδιαθέτουν προς το ελαφρώς αρνητικό. (Αν και όχι χωρίς εξαιρέσεις, π.χ. «εγγυημένα αποτελέσματα» σε διαφήμιση είναι πολύ σαφές ότι εννοεί θετικά.)

    Οπότε, κλίνω προς την άποψη του Νικοκύρη ότι εμείς είμαστε που σκεφτόμαστε δυσοίωνα, δε φταίνε οι λέξεις.

  59. Λ said

    Ελπίζω να πάνε όλα κατ’ ευχήν (και όχι κατά διαόλου))))

  60. Πάνος με πεζά said

    H γλώσσα κατευθύνεται όπως τη γράφουμε και τη μιλάμε. Καμιά φορά, μια πινελιά αρκεί.
    «Αυτό είχε αποτέλεσμα..???» > π.χ. να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας (=θετικό)
    «Αυτό όμως είχε αποτέλεσμα….» (σιγά σιγά να μου το πείτε, ε; Έχω και πίεση..)

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    55. Λάλησε ο φουκαράς απ’ τα 43 του. Το δασκαλίκι έχει επιπτώσεις στην ψυχική υγεία. Θετικές και αρνητικές. 😊

  62. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    53 Θα συμφωνήσω. Και δεν νομίζω ότι διαφωνεί και ο ΣΠ στο 54.

    56 Και κατά σύμπτωση το παράδειγμα που φέρνεις θα το σχολιασουμε και αύριο.

  63. Γιάννης Κουβάτσος said

    55. Αν και δεν είναι δάσκαλος αλλά καθηγητής ξένης γλώσσας.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.e-evros.gr/gr/eidhseis/3/ale3androypolh-daskalos-kleidwse-toys-ma8htes-sthn-ai8oysa-petoyse-ta-pragmata-toys-kai-toys-apeiloyse/post33421&ved=0ahUKEwiiy8rH8NzWAhUIIsAKHUHdD3IQFghAMAU&usg=AOvVaw38nOcbuoz3d9TJp8DQbcGg

  64. mitsos said

    Διάβασα

    Επίπτω και ως επιτίθεμαι αλλά δεν βλέπω τέτοια χρήση σήμερα …
    Ομοίως δεν βλέπω να χρησιμοποιείται ο όρος επιπτωση για να χαρακτηρίσουμε κάποιο αδιάφορο ή ουδέτερο συνακόλουθο …
    Ακόμα και με την σημασία της «σύμπτωσης» που δίνουν κάποι λεξικά δεν θυμάμαι να το έχω συναντήσει στον καθημερινό λόγο

    Αντίθετα

    Επιμελώς, μελετώντας επί της πτώσης του Μαναρχίξ, μαζί με την Ασπίδα, και γνωρίζοντας ότι αισθάνεται πολύ πεσμένος τελευταία… αδυνατώ να τον φανταστώ θετικά σκεπτομενο … ή έστω ουδέτερα …
    Και γενικώς το μόνο αισιόδοξο που μου έρχεται τώρα δα, σχετιζόμενο με επίπτωση είναι εκείνο το ανέκδοτο για κάποιον που έπεφτε από τον εκατοστό όροφο ενός ουρανοξύστη και περνώντας από τον πεντηκοστό μουρμούρισε «μέχρι δώ καλά τα πάμε … «

  65. Γιάννης Ιατρού said

    61/63: Και που να σφίξουν τα κρύα σαπέρα … Αλλά είχε δείξει και σημάδια πιό πριν, απ΄ό,τι γράφουν.
    Το έβαλα Γιάννη, όχι τόσο για τον δάσκαλο/καθηγητή (βέβαια κι αυτό καθεαυτό συζητήσιμο κλπ.), όσο για την λέξη «επιπτώσεις».

  66. Πέπε said

    @64:
    > > Επίπτω και ως επιτίθεμαι αλλά δεν βλέπω τέτοια χρήση σήμερα …

    πιπίπτω προφανώς.) Λέγεται. Το ΛΚΝΕ δίνει λίγο διαφορετικό ορισμό, και το παράδειγμα «βαρύς θα επιπέσει ο πέλεκυς της δικαιοσύνης». Προφορικά το έχω συνηθίσει σε κάπως πιο ελαφριά χρήση: «επέπεσαν όλες οι εφημερίδες» (=τα βάλανε με κάποιον, ξαφνικά και συντονισμένα ή ωσεί συντονισμένα, πιθανώς μάλιστα για να κερδίσουν και κάτι από αυτή την επίθεση), ή και «μόλις ήρθε το φαγητό επέπεσαν όλοι» («επιτέθηκαν» σαν τις ακρίδες).

    Όπως και να ‘χει, σίγουρα δε λέγεται με την ίδια έννοια όπως -συνήθως- η επίπτωση.

  67. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    επειδή προυχώρησεν η νύξ εις το Ρωμέικον, άς μοί επιτραπή να καταθέσω κι εγώ μίαν εμπεριστατωμένην άποψιν διά την παρούσαν ανάρτησιν, πέραν από τας συνήθεις «άρες – μάρες – κουκουνάρες» των Σαραντακείων αναγνωστών…

    1) Διατί ο κ. Σαραντάκος μάς αποκρύπτει επί 16 ώρας ότι ο πρώτος που εχρησιμοποίησε την λέξιν «επίπτωσις» εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν ήτο ο Μέγας γεωγράφος Στράβ@ν (64 π.Χ. – 24 μ.Χ.), ολίγα έτη προτού έλθη εις την Γήν ο ραββίνος Χριστός διά να καταστρέψη τον Ελληνισμόν; ΙΔΟΥ το σχετικόν χωρίον από το 2ον βιβλίον των «Γεωγραφικών» του Στράβ@νος, από το οποίον προκύπτει ότι «επίπτωσις» εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν (προτού την μαγαρίσουν οι Γαλιλαίοι) εσήμαινε… «ΣΥΜΠΤΩΣΙΣ»… Τουτέστιν δεν είχε ούτε θετικήν, ούτε αρνητικήν επίδρασιν, πράγμα που – προφανώς – αγνοεί ο ρέκτης κ. Σαραντάκος, ειδάλλως θα το ανέφερεν εις το άρθρον του…

    Διά να μή τολμήση να αμφισβητήση τα λεγόμενά μου ο κακόψυχος Ιατρού και η γνωστή κλίκα του, αναρτώ το σχετικόν απόσπασμα από τας εκδόσεις Loeb με την αγγλικήν μετάφρασιν εις τα δεξιά, που δεν αμφισβητείται…

    2) Ενημερώνω το σεβαστόν ακροατήριον ότι το μνημειώδες χθεσινόν σχόλιόν μου διά το μυστικόν του νέου βιβλίου του Dan Brown «Origin» (σ.σ.: το ελληνικόν γράμμα λάμβδα και πώς το εμαγάρισαν οι Γαλιλαίοι) ανεβίβασεν απόψε άλλας 2 θέσεις το Σαραντάκειον Ιστολόγιον εις την βαθμολογίαν της Αλέξαινας (1.324). Πράγμα σημαντικόν, διότι φυσιολογικώς έπρεπε να πέση ολίγον, μετά την προχθεσινήν γιγαντιαίαν άνοδον που προυκάλεσε το Βατάλειον σχόλιον περί σειρήνων.

    3) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι ουδείς Σαραντάκειος αναγνώστης ετόλμησε να αναφερθή εις την μεγάλην αποψινήν αποκάλυψιν που έλαβε χώραν εις το χρεοκοπημένον Ρωμέικον και αφορά την δημοσιοποίησιν εις τον Ουρανόν του Διαδικτύου του καταλόγου με τους 6.500 Ρωμιούς μεγαλοφειλέτας του Δημοσίου. Διατί, άραγε, αυτή η σιωπή;

    Μήπως διότι εις τον κατάλογον περιλαμβάνεται είς οφειλέτης ονόματι Ιατρού και είς ονόματι Μαρτίνος, με αποτέλεσμα να δοθή σχετική εντολή «άκρας του τάφου σιωπής» από τον χωροφύλακα του Ιστολογίου;

    3) Περαίνων, κάμνω απόψε άλλην μίαν μεγίστην προσφοράν εις το Ιστολόγιον, προκειμένου να ξεπεράση το ψυχολογικόν φράγμα της 1.300ής θέσεως εις την βαθμολογίαν της Αλέξαινας. Το Επιτελείον μας ανεύρε τους δύο τόμους του μνημειώδους συγγράμματος «One Hundred Years of General Relativity» (2017) του κορυφαίου Κινέζου (Ταϊβανέζου) καθηγητού του Πανεπιστημίου της Καλιφορνίας Ni Wei-Tou, το οποίον εξεδόθη εις τας αρχάς του 2015 και συνετάραξε την Αμερικανικήν Πανεπιστημιακήν Κοινότητα. Μεταξύ πολλών άλλων, την συνετάραξε επειδή απεδείχθη οριστικώς ότι ο Εβραίος Αϊνστάϊν ανεκάλυψε την Γενικήν Θεωρίαν της Σχετικότητος επειδή είχε μελετήσει επισταμένως τον Αριστοτέλην!..

    ΑΝ το ελέγαμε αυτό ημείς οι Ελληνόψυχοι (ότι χάρις εις την γνώσιν του Αριστοτέλους εδοξάσθη ο Αϊνστάϊν), ο κ. Σαραντάκος και η παρέα των αποδομιστών που παρεπιδημεί εις το παρόν Ιστολόγιον, θα μάς απεκάλουν «ελληνοβαρεμένους» και παράφρονας. Τώρα που το λέγει ο Κινέζος κορυφαίος ζών ειδικός της Σχετικότητος, να ιδούμε τί θα είπουν…. Καταβιβάσατε εδώ τον 1ον τόμον όπου εξιστορείται με το νί και με το σίγμα πώς ο Μέγας Αριστοτέλης ωδήγησε τον Αϊνστάιν εις την Γενικήν Θεωρίαν της Σχετικότητος. Ο 2ος τόμος θα προσφερθή εν καιρώ από την προσωπικήν μας βιβλιοθήκην, αφού δεν υπάρχει εις τον Ουρανόν του Διαδικτύου…

    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος
    καλλιτεχνικόν ψευδώνυμον «καλλικάντζαρος του Ιστολογίου», αλλά τω όντι Μέγας Ευεργέτης του

  68. Pedro Alvarez said

    Βρώμα και δυσωδία… Γέροι,ρουφιάνοι, γαμιέται το λιμάνι!

  69. sarant said

    Πορτοκαλοκόκκινη κάρτα στον 67.

  70. Γιάννης Ιατρού said

    69: Τι; Τέτοια;

    🙂

  71. Γιάννης Ιατρού said

  72. Γς said

    68:

    >γαμιέται το λιμάνι!

  73. Ριβαλντίνιο said

    @ 68 Pedro Alvarez

    Καλά σου λέει ο Γς στο σχόλιο 72. Μην του πολύ – κολλάς γιατί είναι μεγάλο χουλιγκάνι. Δες τον εδώ να κάνει ντού μόνος του στην Λεωφόρο :

    🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

  74. (6) AA: «Νὰ τὰ λέμε κι αὐτά»
    Τα είπαμε!

  75. Για μια φορά, θα υποστηρίξω τον Βάταλο.
    Η πρώτη του πληροφορία, για την εμφάνιση της λέξης «επίπτωσις» στον Στράβ@να, είναι ενδιαφέρουσα και συναφής με το θέμα.
    Η δεύτερη είναι βεβαίως αδιάφορη και άσχετη, αλλά μόνον ως αστείο μπορεί να εκληφθεί, αφού εμφανίζονται και τα μικρά ονόματα των οφειλετών Ιατρού και Μαρτίνου και δεν είναι ίδια με των φίλων μας. (Ο οφειλέτης Μαρτίνου είναι βέβαια «του Δημητρίου»· μακάρι ο φίλος μας να ‘χει γιο τόσο πλούσιο που να χρωστάει εκατομμύρια στην Εφορία, αλλά δεν το πιστεύω 🙂 )
    Η τρίτη… με αφήνει εμβρόντητον. Ο Αριστοτέλης είναι διαβόητος ως ο κατ’εξοχήν… αντισχετικιστής, πράγμα φυσικό στην εποχή του (τα βαριά πράγματα πέφτουν γιατί κάτω είναι η φυσική τους θέση, τα ελαφρά διότι πάνω είναι η φυσική τους θέση, το βέλος εξακολουθεί να κινείται και αφού φύγει από το τόξο διότι το σπρώχνει ο αέρας κλπ.) Δεν ξέρω κατά ποια έννοια ο διαπρεπής Κινέζος φυσικός αποδίδει, αν όντως αποδίδει, στον Αριστοτέλη σπέρματα εμπνεύσεων του Αϊνστάιν και δεν υπόσχομαι ότι θα κατεβάσω ούτε ακόμη λιγότερο ότι θα διαβάσω το βιβλίο (η σύνδεσή μου αυτή τη στιγμή — Cyta στα Πατήσια — είναι για κλάματα), αλλά θα ήθελα να μάθω περισσότερα.

  76. Γιάννης Ιατρού said

    75: Γειά σου Άγγελε

    Ο Νίκος νομίζω πως ψέγει το …από τας συνήθεις «άρες – μάρες – κουκουνάρες» των Σαραντακείων αναγνωστών..,
    που γράφει στην αρχή. Αλλά έχει γράψει κι άλλα πολλά τέτοια στο παρελθόν, όποτε τέλος πάντων, δεν πολυ-μετρά με την έννοια πως «Έξεστι Βατάλω ασχημονείν». Πάντως τα ατοπήματα είναι σαν τις επιπτώσεις (να μιά χρήση της λέξης 🙂 ) των σεισμών, δηλ. έχουν συσσωρετικά αποτελέσματα στην καταπόνηση/ζημιά που γίνεται στα κτήρια (εν προκειμένω στους σχολιαστές του μπλογκ). . Και θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς τα της εφορίας… 🙂 Πολύ χαμηλά δίνει τα νούμερα η λίστα (τουλάχιστον για το επώνυμό μου…)!

    Όμως ο καθ΄ού δολίως μας αποκρύπτει πως την λέξη (επίπτωση) χρησιμοποίησε πολύ πιό μπροστά ο Όμηρος (ΙΛ Λ 624: «Επίπτωσις νόσων..»). Επίσης την αναφέρει κι ο Πλούταρχος (Ηθ. 740 Δ: «Αι των κλήρων ατάκτως διασπειρομένων επιπτώσεις…»).

    Όσο για την σύνδεσή σου, να ξέρεις πως υπάρχουν και χειρότερα … (π.χ. 12 μέρες τώρα με κομμένο καλώδιο εξωτερικά…, κι ακόμα δεν έχουν έρθει να το φτιάξουν!). Κουράγιο 🙂

  77. Ριβαλντίνιο said

    @ 61 Γιάννης Κουβάτσος

    43

    Τι μου θύμισες ! 🙂

  78. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, ένα σχόλιο/διόρθωση είναι στην παγίδα 🙂

  79. Γιάννης Ιατρού said

    76β: Άγγελε, διόρθωση!!

    Η αναφορά στον Όμηρο είναι άκυρη (λάθος). Λόγω των προβλημάτων στη σύνδεση που έχω οι αναζητήσεις είναι κακές και μόλις κατορθώνω να κάνω την σχετική διόρθωση:
    Εν προκειμένω γίνεται κάποιο σχόλιο για τον «κυκεώνα» που αναφέρει ο Όμηρος στη Ιλ. Λ’, 624, κι σ΄αυτό το σχόλιο αναφέρεται η λέξη «επίπτωσις», κι όχι στην Ιλιάδα.
    Αθώος ο καθ΄ού σ΄αυτό το σημείο. Να τα λέμε κι αυτά 🙂
    Η επίμαχη αναφορά που με εξαπάτησε:
    Εδώ ο σχετικό απόσπασμα (από το σχόλιο):

  80. sarant said

    75-76 Η κάρτα σηκώθηκε για τη συσχέτιση που έγινε στα επώνυμα σχολιαστών.

  81. nestanaios said

    53. Πολύ καλό. Έχεις αρχίσει να μαθαίνεις.

    Αυτά τα λεξικά δεν σκέπτονται ελληνικά. Οι «επιπτώσεις» είναι πάντοτε θετικές διότι ενέχουν ψιλά (καλά στοιχεία). Το «π» και το «τ» είναι ψιλά στοιχεία και συνεπώς φίλα προσκείμενα στον άνθρωπο. Αν αντικαταστήσουμε αυτά τα στοιχεία με τα αντίστοιχα δασέα, τότε αυτό μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο. Η «πτ» γίνεται «φθ» και πολύ βλαβερή.

  82. frenarhos said

    80
    ολοι καταλάβαμε οτι ήταν πλάκα και μαλιστα εύστοχη.Αθώα σχεδόν παιδική.Ακόμα και οι δήθεν μεγαλοφειλέτες.Η μάλλον σχεδόν όλοι.Υπάρχουν κι αυτοί που δεν σηκώνουν πειράγματα .Ιδίως απο καλικάντζαρους.ποιος ξέρει

  83. sarant said

    Ότι ήταν πλάκα είναι σαφές. Όταν όμως ένας κρύβει το όνομά του κια αλλάζει διαρκώς περσόνες, δεν έχει ηθικό δικαίωμα, κατά τη γνώμη μου, να κάνει πλάκα με τα επώνυμα των άλλων. Ίσως ομως χρησιμοποιώ λέξεις άγνωστες για σένα.

  84. frenarhos said

    83 Ίσως ομως χρησιμοποιώ λέξεις άγνωστες για σένα.

    αυτό τώρα τι χρειαζόταν;
    τες πα

    Πρόταση για την αντικατάσταση της πορτοκαλιάς κάρτας προς αποτροπή δαιμονικών σχολείων

    αποτρεπτικά μέσα που λαμβάνονται κατά των Καλικάντζαρων (βικι)

    κάπνισμα με δυσώδεις ουσίες (παλιοτσάρουχου), εμφανή επίδειξη χοιρινού οστού, περίαπτα (χαϊμαλιά) πίσω από την πόρτα, το μαυρομάνικο μαχαίρι, το αναμμένο δαυλί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: