Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 12 – Τα καμώματα του Αλκιβιάδη

Posted by sarant στο 10 Οκτώβριος, 2017


Εδώ και λίγο καιρό δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» που κυκλοφόρησε το 2009 από τις εκδόσεις Γνώση. Οι δημοσιεύσεις αυτές συνήθως γινονται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δωδέκατη αλλά φυσικά πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες.  Η προηγούμενη δημοσίευση βρίσκεται εδώ. Ξεκινήσαμε με ιστορίες από τον Ηρόδοτο μετά από τον Λουκιανό και στη συνέχεια περάσαμε σε ιστορίες από τον Διογένη Λαέρτιο και στον Πλούταρχο. Η σημερινή ιστορία είναι φυσικά αντλημένη από τον «Αλκιβιάδη» του Πλουτάρχου.

Χωρίς αμφιβολία μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της κλασικής εποχής ήταν ο Αλκιβιάδης, γιος του Κλεινία. Δεν ήταν μόνο απόγονος (από πατέρα και μάνα) λαμπρών οικογενειών της Αθήνας, αλλά ήταν και προικισμένος με όλες τις χάρες. Όμορφος, γερός, δυνατός, έξυπνος και θαρραλέος.

Ο παππούς του, που λεγόταν επίσης Αλκιβιάδης, ήταν φίλος του Κλεισθένη και συνεργάστηκε μαζί του στην εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας. Ο πατέρας του Κλεινίας, στενός φίλος του Περικλή, αναδείχτηκε ήρωας στη ναυμαχία του Αρτεμισίου και σκοτώθηκε πολεμώντας γενναία στη μάχη της Κορώνειας. Η μητέρα του, Δεινομάχη, εξ άλλου, καταγόταν από την περίφημη γενιά των Αλκμαιωνιδών.

Το κακό ήταν πως χήρεψε νωρίς, όταν ο γιος της ήταν μόνο πέντε χρονών και την κηδεμονία του Αλκιβιάδη την ανέλαβε ο Περικλής, που εξασφάλισε μεν στον μικρό άνετη ζωή και λαμπρή μόρφωση, αλλά κατά τα λοιπά, απορροφημένος από την πολιτική, δε νοιάστηκε πολύ για τον γιο του φίλου του, όπως άλλωστε δεν ασχολήθηκε και με τα δικά του παιδιά. Απλώς ανέθεσε το μικρό στις φροντίδες ενός δούλου του από τη Θράκη, που δεν είχε όμως την απαιτούμενη επιβολή.

Έτσι ο Αλκιβιάδης, από τη φύση του ατίθασος και ανυπάκουος, μεγαλώνοντας έγινε θρασύς, αλαζονικός, ανεύθυνος, επηρμένος, εγωιστής, με μια λέξη ανυπόφορος. Ταυτόχρονα όμως ήταν έξυπνος, γενναίος, ανοιχτοχέρης και πολύ όμορφο παλικάρι. Και όπως ξέρουμε οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν το κάλλος και εύκολα συγχωρούσαν τα λάθη ή τις παρεκτροπές κάποιου, φτάνει να ήταν ωραίος.

Τρανό παράδειγμα η ωραία Ελένη. Και τι δεν έκανε: μοίχεψε, άρπαξε τα λεφτά του άντρα της φεύγοντας με τον εραστή της, συντάχθηκε με τους Τρώες όταν οι Αχαιοί πολιορκούσαν την Τροία και στο τέλος ο Μενέλαος, σαν έπεσε η Τροία, όχι μόνο δεν την έσφαξε, μα την πήρε στην αγκαλιά του και τη μετέφερε στη Σπάρτη «δόξη και τιμή», έχοντάς την κορώνα στο κεφάλι του, που εκείνη είχε φροντίσει να στολιστεί και με άλλα εξαρτήματα…. Έτσι και με τον Αλκιβιάδη. Παρά τα σοβαρά ελαττώματά του, επειδή κυρίως ήταν ωραίο παιδί, έγινε εξαιρετικά δημοφιλής στην Αθήνα.

Τα ελαττώματά του δεν μπόρεσε να περιορίσει ούτε ο ίδιος ο Σωκράτης, όταν ο φέρελπις νέος, στα δεκαπέντε του χρόνια, έγινε μαθητής του. Βεβαίως πολλές φορές οι αυστηρές νουθεσίες του δάσκαλου έκαναν τον μαθητή να δακρύζει και για λίγο διάστημα συμπεριφερόταν σωστά και υπεύθυνα, σύντομα όμως ξανάμπλεκε με τους φίλους του, που τον ξεμυάλιζαν και άρχιζε πάλι τις ασωτείες.  Συχνά ο Σωκράτης τον κυνηγούσε «σα να ήταν δραπέτης δούλος», για να τον πείσει να έρθει στα μαθήματά του.

Με τον καιρό ο Αλκιβιάδης εξελίχθηκε σε ένα είδος «πλέι-μπόι» της εποχής. Περνούσε τις μέρες του διασκεδάζοντας και οι Αθηναίοι διασκέδαζαν με τα καμώματά του. Παράγγειλε και του έφτιαξαν παπούτσια τόσο πολυτελή και κομψά, ώστε σε λίγο όλη η «χρυσή νεολαία» της Αθήνας φορούσε παρόμοια. Τραύλιζε λίγο καθώς μιλούσε, αλλά το έκανε τόσο χαριτωμένα, ώστε σε λίγο τον μιμήθηκαν πολλοί νέοι.  Ήθελε να είναι παντού και πάντα πρώτος, να νικά σε όλους τους αγώνες και να μιλούν όλοι γι΄ αυτόν. Κάποτε απόκτησε ένασπουδαίο σκυλί ράτσας, για το οποίο μιλούσαν επί μήνες όλοι οι Αθηναίοι. Όταν κάποτε σταμάτησαν να ασχολούνται με το σκυλί του ο Αλκιβιάδης … έκοψε την ουρά του ζωντανού, δίνοντας αφορμή σε νέες συζητήσεις. Όπως ήταν επόμενο άρεσε πολύ στις γυναίκες και σύντομα δημιούργησε ολόκληρο «χαρέμι» από τις διασημότερες εταίρες της εποχής του.

Καθώς ήταν πλουσιόπαιδο, γέμισε το σπίτι του με πανάκριβα πολυτελή έπιπλα, ανάθεσε σε διάσημους καλλιτέχνες να διακοσμήσουν τους τοίχους του, έγινε χορηγός τραγωδιών και εξόπλιζε με δικά του έξοδα πολεμικά πλοία. Στους σταύλους του είχε σπουδαία άλογα, τα οποία παίρνανε συχνά μέρος σε αρματοδρομίες στους Ολυμπιακούς και άλλους πανελλήνιους αγώνες. Όταν κάποτε τα άλογά του κέρδισαν το πρώτο, το δεύτερο και το τέταρτο βραβείο σε ένα αγώνισμα, ο Αλκιβιάδης έκανε τραπέζι σε όλη τη Βουλή, δηλαδή σε πεντακόσια άτομα!

Μπορεί να ήταν κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, αλλά καθόλου «βουτυρόπαιδο» ή «κουραμπιές». Υπηρέτησε στο Στρατό και πήρε μέρος σε πολλές εκστρατείες κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Είκοσι χρονών , στη μάχη της Ποτίδαιας έδειξε μεγάλο θάρρος και αποκοτιά, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Τον έσωσε ο Σωκράτης, που επίσης είχε πάρει μέρος στην εκστρατεία, αλλά, οχτώ χρόνια αργότερα  ο Αλκιβιάδης του το ανταπέδωσε, όταν στη μάχη του Δηλίου, όπου νικήθηκαν οι Αθηναίοι, έσωσε τη ζωή του Σωκράτη.

Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και τριανταδύο χρονών εξελέγη μεταξύ των δέκα στρατηγών. Όταν το έμαθε ο περίφημος Τίμων, ο επιλεγόμενος Μισάνθρωπος, χάρηκε πολύ, γιατί όπως δήλωσε πρόβλεψε πως με την εκλογή αυτή οι Αθηναίοι θα παθαίνανε μεγάλες συμφορές. Και όπως θα δούμε δεν έπεσε έξω. Πάντως η ενασχόληση με την πολιτική δεν εμπόδισε τον Αλκιβιάδη να συνεχίσει να κάνει διάφορες ανεύθυνες και επιπόλαιες πράξεις. Χωρίς λόγο και αφορμή, χτύπησε μια μέρα τον Ιππόνικο, πλούσιον ηλικιωμένο πολίτη, με μεγάλο κύρος και ισχύ. Την άλλη μέρα, μετανοιωμένος, πήγε πρωί πρωί στο σπίτι του, γύμνωσε το σώμα του και  τον παρακάλεσε να τον μαστιγώσει για να τιμωρηθεί για αυτό που έκανε.

Ο Ιππόνικος, που στην αρχή τρόμαξε με την εισβολή του Αλκιβιάδη στο σπίτι του, ακούγοντάς τον συγκινήθηκε και όχι μόνο τον συγχώρησε αλλά του έδωσε για γυναίκα την κόρη του την Ιππαρέτη, μαζί με σεβαστή προίκα δέκα ταλάντων (δηλαδή κάπου τριάντα χιλιάδες ευρώ). Η καημένη η κοπέλα δεν πέρασε καλά μαζί του. Ο Αλκιβιάδης συνέχισε να πηγαίνει με εταίρες και να ξενυχτά σε γλέντια με τους φίλους του. Στο τέλος δεν άντεξε και τον παράτησε. Πήγε στο σπίτι του πατέρα της δηλώνοντας πως ήθελε να πάρει διαζύγιο. Όταν όμως την άλλη μέρα παρουσιάστηκαν πατέρας και κόρη στον επώνυμο άρχοντα, όπως όριζε ο νόμος, εμφανίστηκε ο Αλκιβιάδης, άρπαξε την Ιππαρέτη στην αγκαλιά του και διασχίζοντας όλη την αγορά, την πήγε σηκωτή στο σπίτι του, δηλώνοντας πως την αγαπά πολύ. Ζήσανε άλλα δύο χρόνια μαζί, έκαναν κι ένα γιο, που ονομάστηκε επίσης Αλκιβιάδης, αλλά σε λίγο ξανάρχισαν τα ίδια και στο τέλος η καημένη Ιππαρέτη πέθανε πικραμένη.

Η ευγλωττία του Αλκιβιάδη παρέσυρε τους Αθηναίους  να αποτολμήσουν την παράτολμη εκστρατεία τους στη Σικελία· τις παραμονές όμως της επιχείρησης, ο Αλκιβιάδης, γυρνώντας από ένα γλέντι με την παρέα του, τύφλα στο μεθύσι όλοι τους, σπάσανε τα κεφάλια των Ερμών, που ήτανε πέτρινες στήλες με το κεφάλι του Ερμή στην κορυφή τους και είχαν ιερό χαρακτήρα. Προκλήθηκε μεγάλο σκάνδαλο. Ο Αλκιβιάδης ισχυρίστηκε πως δεν ήταν αυτός που έσπασε τις Ερμές και ζήτησε να δικαστεί αμέσως για να αποδείξει την αθωότητά του. Οι εχθροί του όμως κατάφεραν να αναβάλουν τη δίκη. Έτσι έφυγε με το στόλο για την έκστρατεία άκριτος. Βδομάδες αργότερα όμως, όταν πια ο στόλος είχε φθάσει στη Σικελία, η Εκκλησία του Δήμου άλλαξε γνώμη, τον καθαίρεσε από στρατηγό και τον κάλεσε να επιστρέψει στην Αθήνα για να δικαστεί.

Ο Αλκιβιάδης τότε πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο. Διέφυγε από τον αθηναϊκό στόλο, πήγε στις Συρακούσες και από κει στη Σπάρτη και δήλωσε πως θέλει να συνεργαστεί με τους Σπαρτιάτες κατά της πατρίδας του.Πολύ γρήγορα προσαρμόστηκε στη σπαρτιατική σκληραγωγία και λιτότητα. Έτρωγε τον μέλανα ζωμό και τα άλλα απλά φαγητά, λουζόταν στον Ευρώτα χειμώνα καλοκαίρι, φορούσε τα χοντροκομμένα ρούχα τους και περπατούσε ξυπόλυτος. Κατά τα λοιπά όμως συνέχισε να συμπεριφέρεται ανεύθυνα. Τα έφτιαξε με την Τιμαία, τη γυναίκα του Άγη, ενός από τους δύο βασιλείς της Σπάρτης, που τότε βρισκόταν σε έκστρατεία, και έκανε μαζί της ένα γιο. Και εκείνος μεν τη σχέση τους την είδε σαν μια ευχάριστη περιπέτεια και τίποτα περισσότερο. Σε κάποιους φίλους του μάλιστα είπε πως χάρη έκανε στους Σπαρτιάτες που ανέμιξε το αίμα του με το δικό τους, η Τιμαία όμως τον είχε ερωτευθεί στ΄αληθινά και δεν έκρυψε από τις στενές φίλες της το δεσμό της με τον ωραίο Αθηναίο, και το παιδί της, που  επισήμως είχε ονομάσει Λεωτυχίδη, στον κύκλο της τον φώναζε Αλκιβιάδη.

Κάποτε ο Άγης έμαθε πως είχε γίνει ομοιοπαθής του Μενέλαου και γύρισε βιαστικά πίσω. Ο Αλκιβιάδης όμως που δεν είχε καμιά διάθεση να παίξει το ρόλο του Πάρη, όταν έμαθε πως ο βασιλιάς επιστρέφει, έφυγε κρυφά από τη Σπάρτη, εγκαταλείποντας την ερωτευμένη Τιμαία και παρουσιάζεται στη Μαγνησία, στον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη, του οποίου γίνεται σύμβουλος. Από τη Μαγνησία ενεργεί κατά της δημοκρατίας και πετυχαίνει την πρόσκαιρη ανατροπή της με τη εγκαθίδρυση της  ολιγαρχικής κυβέρνησης των τετρακοσίων. Βλέποντας όμως πως οι Τετροκόσιοι δεν τον ανακάλεσαν στην Αθήνα, στρέφεται προς τους δημοκρατικούς, οι οποίοι είχαν διατηρήσει τον έλεγχο του στόλου και με ορμητήριο τη Σάμο, αποκαθιστούν το δημοκρατικό καθεστώς.

Οι δημοκρατικοί τον αποκατέστησαν στα δικαιώματα του Αθηναίου πολίτη και τον έστειλαν επικεφαλής στόλου στον Ελλήσποντο και την Προποντίδα, όπου ο Αλκιβιάδης πέτυχε με σειρά νικών να διώξει από την περιοχή τους Σπαρτιάτες και να αποκαταστήσει την αθηναϊκή ηγεμονία στα Στενά. Οι Αθηναίοι επιφύλαξαν ενθουσιώδη υποδοχή στον νικητή Αλκιβιάδη,  του αναθέσανε ξανά την αρχηγία του στόλου και τον έστειλαν στη Μικρασία. Εκεί όμως ο στόλος του νικήθηκε από τους Σπαρτιάτες στο ακρωτήριο Νότιο και μολονότι ο ίδιος δεν ήταν παρών στη μάχη, η Εκκλησία του Δήμου τον καθαίρεσε από την αρχηγία του στόλου.

Ο Αλκιβιάδης φοβήθηκε να γυρίσει στην Αθήνα και αυτοεξορίστηκε στα χτήματά του στη Χερσόνησο της Θράκης. Ήταν εκεί όταν έγινε η μοιραία για τους Αθηναίους μάχη στους Αιγός Ποταμούς. Καθώς ήταν έμπειρος στρατιωτικός, πήγε στο στρατόπεδο τους έφιππος και τους προειδοποίησε πως οι θέσεις που είχαν πιάσει ήταν τρωτές και να πάνε σε οχυρότερες. Δεν τον άκουσαν όμως και νικήθηκαν.

Μετά την ήττα και την πτώση της αθηναϊκής ηγεμονίας κατέφυγε στον σατράπη της Ασίας (της Δυτικής Μικρασίας δηλαδή) Φαρνάβαζο, που του εξασφάλισε άνετη ζωή σε μια κωμόπολη της Φρυγίας, τη Μέλισσα. Εκεί έζησε μερικούς μήνες καλοπερνώντας, με την ερωμένη του την Τιμάνδρα, μητέρα της περίφημης Λαϊδας, και όταν έμαθε τα σχέδια του Κύρου, μικρότερου αδερφού του Αρταξέρξη, αποφάσισε να πάει στα Σούσα και να ενημερώσει τον Μέγα Βασιλέα.

Δεν πρόφτασε. Οι τριάντα τύραννοι και οι Σπαρτιάτες τον είχανε προγράψει και έπεισαν τον Φαρνάβαζο να τον εξοντώσει. Πραγματικά ο Φαρνάβαζος έστειλε τον αδελφό του με στρατιώτες, που περικύκλωσαν το σπίτι, όπου ο Αλκιβιάδης και η Τιμάνδρα διασκέδαζαν με φίλους τους και γυναίκες. Οι Πέρσες έβαλαν φωτιά στο σπίτι, αλλά ο Αλκιβιάδης και η Τιμάνδρα τυλίχτηκαν με βρεμένες κουβέρτες και γλύτωσαν από τις φλόγες, ενώ όλοι οι άλλοι κάηκαν. Βγαίνοντας όμως από το σπίτι ο Αλκιβιάδης δέχτηκε τα ακόντια και τα βέλη των Περσών και έπεσε νεκρός, ενώ η Τιμάνδρα γλίτωσε και μπόρεσε να κάνει λαμπρή κηδεία στον εραστή της.

Advertisements

142 Σχόλια to “Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 12 – Τα καμώματα του Αλκιβιάδη”

  1. spiral architect 🇰🇵 said

    Ο ορισμός του τυχοδιώκτη σε ένα αμφιλεγόμενο βιβλίο με κύριο ήρωα τον Αλκιβιάδη: Steven Pressfield: Άνεμοι πολέμου

  2. leonicos said

    Σήμερα μ’ έπιασαν ζωηράδες, ακριβώς επειδή είμαι χάλια. Πού είναι ο Γς;

    Πάντως οι αρχαίοι είχαν όντως πολύ πλάκα, αλλά και πολύ ηλιθιότητα. Και πολύ προστυχιά. Διάβαζα χτες τον Τίτο Λίβιο τα βιβλία 40-50 νομίζω, που αναφέρεται στον Περσέα και τη Ρώμη. Δεν μπορούσαν να εμπιστευθούν όχι φίλο και αδερφό, ούτε τα δάχτυλά τους. Πρόδιδαν ή σκότωναν το ενα το άλλο.
    Το ίδιο και στην Περσία, άσσε τυς Επίγονους του Αλεξάνδρου.

    Αν ήταν γύφτοι, ποτέ δεν θα συνέβαινε αυτό. Οι γύφτοι είναι9 πιστοί ο ένας στον άλλο.

    Όσο για τον Αλκιβιάδη… είναι γνωστά. Και αν διαβάσει κανείς το Αθηναίων Πολιτεία θα δει τους ‘θεσμούς’ και τα μνημόνια εν δράσει. Και τότε, ΄ππως και τώρα, δανειστές κι εχθροί ήσαν οι ίδιοι. Όταν δανείζεσαι από τον εχθρό σου… κάτι δεν πάει καλά. Και όταν σε δανείζειο εχθρός σου, ασφαλως δεν το κάνξει για το καλό σου

  3. leonicos said

    Καλά, τόση ώρα γράφω και δεν μπήκε κανένας ακόμα; Υπολόγιζα να είμαι τουλάχιστον 15ος όταν πάτησα το Δημοσίευση σχολίου

  4. leonicos said

    Αδιόρθωτοι είστε.

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Α, καλά! 🙄

  6. dryhammer said

    3 Έτσι για να μη νιώθεις μοναξιά, τοιχοδιώκτης δεν είναι ο κατεδαφιστής;

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Δεν είναι τα πλούτη και η εξουσία που προκαλούν αυτόν τον αγριανθρωπισμό;

  8. leonicos said

    Θα το ξαναπώ: Χειρότεροι απότον Γς γίνατε.

    Εγώ, τουλάχιστον, όταν τύχε να μην μπορώ να γράψω, δεβ γράφω. Ή εμφανίζομαι οολύ αργά ή την επομένη το πρωί.

    Εσείς θα ξεπιτηρήσετε κατά τις 12!

    Άντε ρε Μαρτίνο, Ιατρού και Τζι! Πού είστε;

  9. Pedro Alvarez said

    «..σεβαστή προίκα δέκα ταλάντων (δηλαδή κάπου τριάντα χιλιάδες ευρώ)»
    Έχουμε currency converter και για USD? (αλλιώς, με ποια τιμή του ευρώ θα συγκρίνουμε; 🙂 )

  10. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα.

    1. Στο βιβλίο υπάρχει μια φράση που αποδίδεται στον Σωκράτη (προσοχή SOCRATES, όχι στον Ισοκράτη), που μιλάει για τη δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται γιατί είναι αδύναμη (σελ. 24). Στην αυθεντική (Αμερικανική) έκδοση, γράφει τη λέξη wickedness (σελ. 17-18), που αν δεν κάνω λάθος σημαίνει κακή (κι όχι αδύναμη, οπότε θα έγραφε weak ή κάτι τέτοιο).
    Υ.Γ. Ο συγγραφέας βέβαια, στη σελίδα με τις ευχαριστίες, γράφει ότι πρόκειται για μυθιστόρημα (κι όχι ιστορία), όμως δεν πείθει.

  11. atheofobos said

    Όταν στα 17 μου βρήκα στην βιβλιοθήκη του σπιτιού μου και διάβασα το Πλάτωνος Συμπόσιον στην μετάφραση του Συκουτρή, θυμάμαι ακόμα την τεράστια εντύπωση που μου είχε κάνει η ερωτική σχέση Σωκράτη-Αλκιβιάδη, γιατί μέχρι τότε δεν είχα διαβάσει ούτε ακούσει για τις σχέσεις εραστή-ερωμένου στην αρχαιότητα.
    Ένα σχετικό ενδιαφέρον άρθρο είναι:
    Ο έρωτας του Αλκιβιάδη για τον Σωκράτη
    http://eranistis.net/wordpress/2015/03/26/symposium-alcibiades/
    Αλλά και ο πατέρας σου ακόμα το 2009 που έγραψε αυτό το εξαιρετικό κείμενο, αποφεύγει να αναφερθεί στο θέμα αυτό που είναι από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του Συμποσίου.

  12. sarant said

    11 Θα χρειαζόταν άλλο κεφάλαιο γι αυτό το θέμα.

  13. Μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι ουδείς εκ των χριστιανούληδων σχολιαστών ετόλμησε να αναφέρει το πόνημα του Άγγελου Βλάχου, «Ο κύριός μου Αλκιβιάδης». Αν μη τι άλλο κάναμε και στο σχολείο ένα απόσπασμα.
    Τελικά έτυχε και το διάβασα στο στρατό, όπου κατάλαβα ότι όταν έχεις μια πραγματική συναρπαστική ιστορία πολύ-πολύ δύσκολα προσφέρεις κάτι παραπάνω κάνοντάς τη μυθιστόρημα…

  14. cronopiusa said

    … μάχη στους Αιγός Ποταμούς

    ορθώς γε τούτ’ Αλκιβιάδης ετραύλισε

    Η Σατραπεία Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

    Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
    για τα ωραία και μεγάλα έργα
    η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
    ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
    να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
    και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
    Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις
    (η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
    και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
    και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
    που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
    και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
    Και σύ τα δέχεσαι με απελπισία
    αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
    Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
    τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
    τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
    την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
    Αυτά πού θα στα δώσει ο Αρταξέρξης,
    αυτά πού θα τα βρείς στη σατραπεία·
    και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

    Καλή σας μέρα!

  15. Pedro Alvarez said

    Nικοκύρη, επαναλαμβάνω την ερώτηση στο 9. χωρίς να παρεξηγιέμαι (προς το παρόν…) που την αγνόησες. Πόθεν και τινί τρόπω η μετατροπή ταλάντων σε ευρά;

  16. Μεταφραστής said

    Καλημέρα

    1) Δακτυλογραφικό λάθος:

    ώστε σε λίγι όλη η «χρυσή νεολαία» της Αθήνας φορούσε παρόμοια.

    Σωστό: λίγο

    2) Έχουμε και τώρα έναν απατεώνα σαν τον Αλκηβιάδη στην πολιτική.

    Ποιοι τον αναγνωρίζουν ως τέτοιον;

  17. cronopiusa said

    Τα ευρά τα τάλαντα

    Ταυτοποιήθηκε ανήλικος Ρώσος ομογενής για τη ρατσιστική επίθεση στον Ασπρόπυργο…
    Ο νεαρός δράστης, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, συμμετείχε σε ομάδες ομογενών από τη Ρωσία, που κατοικούν στην περιοχή και βρίσκονται σε διαρκή αντιπαλότητα με Πακιστανούς εργάτες για την εργασία τους σε χωράφια και επιχειρήσεις της περιοχής με χαμηλότερα μεροκάματα.

  18. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα. Ἐδῶ εἶμαι κι ἐγώ,
    «τοῖς Λεωνίκου ρήμασι πειθόμενος» (#8).

    Τί νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τὸν Ἀλκιβιάδη; Ὅ,τι καὶ νὰ ποῦμε λίγα εἶναι. Ὅλα τὰ καλὰ καὶ τὰ κακὰ μεζεμένα σ᾿ ἕναν ἄνθρωπο. Δέκα ζωὲς δὲν φτάνουν γιὰ νὰ ζήσει κάποιος αὐτὰ ποὺ ἔζησε.
    Καὶ πόσο ὄμορφα περιγράφει ὁ Καβάφης τὸ δρᾶμα τῆς ἀσίγαστης κι ἀκόρεστης ζωῆς του, στὸ ποίημα ποὺ τόσο εὔστοχα ἐπέλεξε ἡ Κρόνη (#14)

  19. spiridione said

    15. Εδώ από σχ. 6 και κάτω εκτενής συζήτηση. Πρέπει να είναι παραπάνω, αλλά δεν ξέρω που καταλήξαμε τελικά.

  20. spiridione said

    19.
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/07/04/arxaioi-5/#comment-442379

  21. Αιμ.Παν. said

    Το τάλαντον είναι μονάδα βάρους (περίπου 26kg), άρα για το τάλαντο ποίου υλικού μετατρέπουμε σε χρήμα ; χρυσού, χαλκού/μπρούντζου ή κάποιου άλλου ;

  22. Παναγιώτης Κ. said

    Η Γαλλίδα συγγραφέας Ζακλίν ντε Ρομιγί έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο για τον Αλκιβιάδη.

    Με σύγχρονους όρους και κατά μία άποψη, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον Αλκιβιάδη…τσογλάνι;
    Μεγάλωσε με τον αέρα που προσδίδουν σε κάποιον η εξουσία ή τα πλούτη.
    Τον παρομοιάζω με κάποιους σύγχρονους που παριστάνουν τους επαναστάτες με διαφόρους ακτιβισμούς, στους οποίους η κοινωνία μένει αδιάφορη ή και εχθρική ακόμη. Αυτούς τους ακτιβιστές τους πιάνει η αστυνομία και οι μεγαλόσχημοι γονείς τους παρεμβαίνουν και τους βγάζουν από την πίσω πόρτα του αστυνομικού τμήματος. Οι υπόλοιποι θα υποστούν την ταλαιπωρία της γραφειοκρατίας.

  23. Pedro Alvarez said

    20. Muchas gracias Espyridon!

  24. π2 said

    21: Προκειμένου για χρηματικά ποσά, το τάλαντο είναι 6.000 δραχμές. Με δεδομένο ότι, την εποχή εκείνη, το ημερομίσθιο ενός ανειδίκευτου εργάτη είναι της τάξης της μιας δραχμής ημερησίως, μπορεί να γίνει μια χονδρική αναγωγή.

  25. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    7 – «Δεν είναι τα πλούτη και η εξουσία που προκαλούν αυτόν τον αγριανθρωπισμό;»

    Όχι βέβαια, αυτά είναι οι αφορμές, η αιτία είναι βαθύτερη και είναι σεξουαλική. Κανένας οργασμικά ικανοποιημένος άνθρωπος δεν έχει τέτοιες τάσεις.
    Και μη ξεχνούμε πως μπορεί να είχαν τότε δημοκρατία και ελευθερία αλλά οι γυναίκες δεν ήταν ίσες, ειδικά σεξουαλικά, όπως και τώρα, γι΄αυτό και οι εταίρες ήταν σε άνθιση, όπως και τώρα. Κοντολογίς, ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε και σχεδόν τίποτα στην σεξουαλική ενοχή, ειδικά στην παιδική.
    ΠΑΤΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και τότε και τώρα.

  26. Ματίνα said

    Καλημέρα!

    Μα τόσο καλογραμμένες αυτές οι ιστορίες… Αυτός ο Αλκιβιάδης φυρί φυρί το πήγαινε όμως!

  27. π2 said

    20: Α, δεν είχα δει ότι είχε γίνει ολόκληρη συζήτηση.

  28. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια! Απαντήθηκε και το ερώτημα για την αντιστοιχία των χρημάτων.

  29. Γιάννης Ιατρού said

    8: Α ρε Λεώ, παίζεις με τον πόνο μου 🙂
    Ήταν ο ΟΤΕς εδώ από τις 08:30 και διαπίστωσε για 4η φορά!!! πως είναι κομμένο το καλώδιο της σύνδεσης …. Ένα δράμα, ανεκδιήγητοι έχουν γίνει! Ευτυχώς έχω καλούς γειτόνους, αλλά κι αυτοί χρειάζονται τη σύνδεσή τους, κι έτσι μόνοι δυό-τρεις φορές την ημέρα μπαίνω για λίγο …

    Για το άρθρο: ωραία τα γράφει ο πατήρ Σαραντάκος, προσβλέπω σε ωραία σχόλια.

    ΥΓ: Ευτυχώς που ο ακατανόμαστος έχει ανακοινώσει πως (τάχα μου-τάχα μου) έχει άλλες δουλειές και θα απουσιάσει μερικές μέρες. Αλλιώς θα μας άλλαζε τα φώτα με το σημερινό θέμα, που είναι του στοιχείου του… 🙂 🙂

  30. «ο Αλκιβιάδης έκανε τραπέζι σε όλη τη Βουλή, δηλαδή σε πεντακόσια άτομα»!

    #Ούτε …υποψήφιος Πρόεδρος Κοινότητας να ήταν!
    Τραπέζωναν φίλους και μη και όταν έπαιρναν το προεδριλίκι (συνήθως φίφτυ-φίφτυ με κάποιον ανταγωνιστή) προσπαθούσαν να βγάλουν τα …@@@ψιάτικα από αναθέσεις έργων κλπ.
    Έτσι, αφού πέρασε η διετής θητεία του ανταγωνιστή, έγινε Πρόεδρος ο Γιοβάνης, ακριβώς στις μέρες που άρχισε να …τρέχει μια εργολαβία ύψους 5.000.000 δραχμών. Πάει ο εργολάβος στον Γιοβάνη:
    – Πρόεδρε, με τα …δικά σου πως θα το κάνουμε;
    – Ε! Όπως και με τον προηγούμενο!
    – Να, με τον προηγούμενο το είχαμε 10%.
    – Δεν ανακατεύομαι εγώ με 10%. Νομίζεις ότι δεν ξέρω να λογαριάζω και θα με γελάσεις! Δώσε μου στο χέρι 250.000 να τελειώνουμε!

  31. ΑΚ (ο) said

    τελικά οι κεφαλές κόπηκαν ή και το άλλο εξόγκωμα, πιο χαμηλά;

  32. cronopiusa said

  33. sarant said

    32 Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η ταινία

  34. gpoint said

    # 8

    Λεώνικε, γειά !

    # 29

    Γιάννη, χαχά !

    # 25

    Λάμπρο, διαχρονική γνωμάτευση !

    Καλημέρα και σε όλους

    Πάντως εγώ έχω γνωρίσει κάποιους που ο Αλκιβιάδης δεν πιάνει μπάζα μπροστά τους. Κάποιος έκανε 360 000 $ λογαριασμό στο μεγαλύτερο ρουφ γκάρντεν του Τόκιο κερνώντας όλο τον κόσμο !!

    Οδός Αλκιβιάδου… για να δώσουν το όνομά του σε δρόμο θα πει πως ήταν μέσα στα ανεκτά κοινωνικά πλαίσια. Δεν ξέρω καμία οδό Ιούδα ή οδο Νέρωνα, αν μου διαφεύγουν να με διορθώσετε

  35. Ματίνα said

    Gpoint – Υπάρχει οδός Νέρωνα στη Νέα Ορλεάνη και οδός Ιούδα στο Σαν Φρανσίσκο…

    https://www.google.fr/maps/place/Judah+St,+San+Francisco,+CA+94122,+USA/@37.7613294,-122.4877723,17z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x80858770a8754ae3:0x77758fbe24cdb326!8m2!3d37.7613294!4d-122.4855836

    https://www.redfin.com/LA/Metairie/1808-Nero-St-70005/home/79388819

  36. dryhammer said

    @34 τέλος . Πρόκειται για τον Αλκιβιάδη λάιτ, σαν αυτόν που μας έλεγαν στο σχολείο (όπου διδάσκονταν και το βιβλίο του Βλάχου), με λίγες θερμίδες και καθόλου αλάτι.

  37. Ριβαλντίνιο said

    Εμένα στο Συμπόσιο καθόλου δεν μου είχε κάνει εντύπωση η σχέση Σωκράτη – Αλκιβιάδη. Την θεώρησα φαντασιοπληξία του Πλάτωνα. Σιγά ο Αλκιβιάδης που είχε μάτσο τα γκομενάκια να μην γούσταρε τον μπαρμπόγερα τον Σωκράτη. Αντίθετα μου είχε κάνει εντύπωση που συζητούσαν για τον γκέικη – και καλά – σχέση του Αχιλλέα και του Πατρόκλου και διαφωνούσαν αν ο Πάτροκλος ήταν ο ενεργητικός και ο Αχιλλέας ο παθητικός ή το ανάποδο. Κάπου αναφερόταν και η άποψη του Αισχύλου αλλά δεν θυμάμαι καλά. Πάνε χρόνια.

    Εννοείται πως φυσικά ο Αλκιβιάδης ούτε θα διανοούταν να πάει με την γυναίκα του Άγιδος. Απλώς ο Λύσανδρος ήθελε να μην βασιλέψει ο Λεωτυχίδας, αλλά ο αδελφός του Άγη, ο κούτσαυλος Αγησίλαος Β΄ο Μέγας, τον οποίο Λύσανδρος νόμιζε ότι θα είχε του χεριού του. Έτσι έβγαλαν την βρώμα ότι και καλά ο Λεωτυχίδας ήταν μπαστάρδι. Όταν ο Αγησίλαος ανέβηκε στον θρόνο τον ξαπόστειλε όμως τον μόθακα.

    Λογικά με 30.000 ευρώπουλα εκείνη την εποχή είχες άλλη οικονομική δύναμη σε σχέση με την σημερινή.

  38. LandS said

    35 Judah δεν είναι μόνο ο Ισκαριώτης https://en.wikipedia.org/wiki/Judah

    Όσο για τον Νέρωνα μια χαρά αυτοκράτορας ήταν, δεν καταλαβαίνω το πρόβλημα!

  39. Alexis said

    #37: …και διαφωνούσαν αν ο Πάτροκλος ήταν ο ενεργητικός και ο Αχιλλέας ο παθητικός ή το ανάποδο.

    Σύμφωνα με τον συγγραφέα του μνημειώδους συγγράμματος «Τα αληθινά Ομηρικά Έπη» παθητικός ήταν ο Πάτροκλος.
    Ιδού το σχετικό απόσπασμα:

    Στο πλοίο που ο Πάτροκλος έπαιρνε το λουτρό του
    κι ο Αχιλλέας μπάνιζε απ’ το παράθυρό του,
    πανσέληνος του φάνηκε του Πάτροκλου ο κ**ος
    και ευθύς του ανυψώθηκε δυο πιθαμές ο ψ**ος.
    Οργίασαν για τα καλά, μέχρι να παν στην Τροία
    κι ο Πάτροκλος εγλέντησε του Αχιλλέα τα τρία.

    Σύμφωνα όμως με άλλες πηγές Αχιλλέας και Πάτροκλος ήταν bi και κάνανε αλλαξοκωλιές. 😆

  40. sarant said

    39 Απαραίτητη η αναφορά στις πηγές 😉

    38 Για τον Ιούδα με πρόλαβες.

  41. Ριβαλντίνιο said

    @ 39 Alexis

    Σύμφωνα όμως με άλλες πηγές

    Έγκριτες, αξιόπιστες και πρωτογενείς ;;; 🙂

  42. gpoint said

    # 35

    Ε, καλά, Αμερικάνοι…αυτοί βάζουνε και νούμερα στα ονόματα των δρόμων !!

  43. gpoint said

    # 37

    Με τον κηδεμόνα σου τον Σεπτέμβρη…καλά στα λέει ο Βάταλος από πηγές (πυγές) είσαι χύμα… παιδί μου η συνεύρεση με τον δάσκαλο περιλαμβανότανε στα δίδακτρα !!
    Γιατί νομίζεις λέγανε «στον πατέρα μου χρωστάω το ζην και στον δάσκαλο το ΕΥ ζήν !»

  44. Σηλισάβ said

    34. 35. 38. Μάλλον δεν έχετε διαβάσει την «Αντιγνώση» της Λιλής Ζωγράφου . Ο Νέρων ήταν από τους πιο αγαπητούς αυτοκράτορες της Ρώμης. Διανοούμενος ο ίδιος, περιόρισε την εξουσία των Συγκλητικών και οι πληβείοι των λάτρεψαν. Όμως οι συγκλητικοί οργάνωσαν πραξικόπημα εναντίον του, και έβαλαν φωτιά στην πόλη για να στρέψουν τον λαό εναντίον του. Μετά τη φωτιά, αυτός άνοιξε τους βασιλικούς κήπους και τα ανάκτορα για να κοιμηθεί ο κόσμος. Όταν τελικά πέθανε, εμφανίστηκαν σωσίες του να διεκδικούν το ρόλο του, με στήριγμα το πόπολο.

  45. Σηλισάβ said

    34. 35. 38. Όσο για τον Ιούδα, πολλά είναι τα ερωτήματα: Ήταν ο μόνος μορφωμένος, αρκετά έμπιστος για να μπει ταμίας στην οργάνωση, πρόδωσε για τα λεφτά, δεν πήρε το ταμείο να φύγει, αν είχε τίποτα κι αυτό μέσα 🙂

  46. sarant said

    44 Υπάρχει πράγματι αυτή η άποψη, ότι οι ιστορικοί που έγραψαν για τον Νέρωνα τον παρουσίασαν τέρας ενώ ο λαός τον λάτρεψε.

  47. Γιάννης Ιατρού said

    43: …περιλαμβανότανε στα δίδακτρα …
    Από τότε γινόταν εκτεταμένη φοροδιαφυγή στα ‘ιδιαίτερα’ και τα ‘φροντιστήρια’ που έκαναν οι δάσκαλοι κλπ. …. Όλα αδήλωτα γίνονταν, γι αυτό και δεν έχουμε πρωτογενείς πηγές. Όλα τα τότε fake news εν προκειμένω από τον Πλάτωνα (και τα σημερινά από τον Άδωνι) τα μαθαίνουμε 🙂

    Που ‘σαι ρε Λάμπρο; Πες για την «κατ’ οίκον» εκπαίδευση κάτι τις 🙂

  48. gpoint said

    # 44, 46

    Χωρις να διαφωνώ επισημαίνω πως πολλές φορέςο λαός λατρεύει κάποιον που μετά μισεί ή και το ανάποδο (από Μητσοτάκη-κάθαρμα, τον έβγαλε πρωθυπουργό). πιθανόν να αναφέρονται σε διαφορετικές περιόδους του βίου του

  49. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    @31 Κι εγώ για το κάτω κεφάλι έχω υπ’ όψιν μου.

    @39 Αρκετά. Αν ξαναγράψεις εδωμέσα τις λέξεις κάλος και ψόγος, μετά το πιπέρι στο στόμα θα εισηγηθώ ερυθράν κάρταν.

  50. Σηλισάβ said

    48. Και στον Μητσοτάκη επιχειρήθηκε αγιοποίηση από τα ΜΜΕ μετά θάνατον, στον Καραμανλή όλοι ξεχνάνε τη βία και νοθεία και λένε εθνάρχης που μας έβαλε στην ΕΟΚ

  51. Γιάννης Ιατρού said

    45: Στηλισάβ (τώρα να δεις, που θα γίνει ο Ρίβα πύραυλος 🙂 )
    … Όσο για τον Ιούδα, πολλά είναι τα ερωτήματα..

    Μπορεί ο Ξέρξης να μην γνώριζε την Ανοπαία Ατραπό και χρειάστηκε ένας Εφιάλτης (ο Ευρίδημος) να του την υποδείξει, τον Ιησού όμως τον γνώριζαν οι πάντες. Προς τι λοιπόν η αναγκαιότητα του προδότη Ιούδα; Μάλλον έπρεπε να γίνουν όλα μεθοδικά, ανθρώπινα, για να παραμείνουν στις γενιές των ανθρώπων σαν μύθος μέσα από το πέρασμα των αιώνων.

    Στον μυστικό δείπνο προτρέπει ο ίδιος ο Ιησούς τον μαθητή του Ιούδα «ό ποιείς, ποίησον τάχιον». Κάποιος έπρεπε να κάνει την βρώμικη δουλειά, και αυτή έγινε με όλους τους ανθρώπινους τύπους. Υπάρχουν μάλιστα και σχετικά εδάφια του Αποστόλου Παύλου, όπου ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ο Θεός επιλέγει ποιο ρόλο θα παίξει ο καθένας!

    Προσωπικά θεωρώ την προδοσία του Πέτρου μεγαλύτερη από εκείνη του Ιούδα. Διότι ο μεν Ιούδας, όταν κατάλαβε τι έκανε, μετανόησε ειλικρινά και πήγε και κρεμάστηκε. Ο Πέτρος απλά έκλαψε και συνέχισε ν’ αρνείται το Χριστό για να διασώσει το σαρκίο του (Λ, 22: 54-62).

    Πρέπει κάποτε να αποκατασταθεί και να αναγνωριστεί πρώτα απ’ όλα η επαναστατική μορφή του Ιούδα, αφού χωρίς αυτόν γιοκ σταύρωση, γιοκ λύτρωση, γιοκ σωτηρία! Εδώ υπάρχει μια αδικία που γνωστοί κύκλοι παραπληροφόρησης κατάφεραν να περάσουν με βρώμικους χαρακτηρισμούς (π.χ. Ιούδα, κουφάλα, έρχεται κρεμάλα). 🙂

  52. Alexis said

    #35: Οδός Εφιάλτη όμως ή Πήλιο-Γούση δεν υπάρχει! 🙂

  53. Σηλισάβ said

    52. Το Εφιάλτης υπήρχε σαν όνομα και στην ελληνιστική περίοδο. Τη σημασία του κακού ονείρου έχω την αίσθηση ότι την πήρε αργότερα

  54. sarant said

    Εφιάλτης ήταν και ένας Αθηναίος, από τους ηγέτες των δημοκρατικών επί Περικλή.

  55. Γιάννης Ιατρού said

    «Πέρασε» το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου…
    Επί της αρχής του σχεδίου νόμου,ΝΑΙ ψήφισαν 171 βουλευτές. ΟΧΙ, 114 βουλευτές και «Παρών», ουδείς.
    Επί του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου, ΝΑΙ ψήφισαν 165 βουλευτές, ΟΧΙ 119 και Παρών ενας βουλευτής.

  56. Ριβαλντίνιο said

    @ 43 gpoint

    η συνεύρεση με τον δάσκαλο περιλαμβανότανε στα δίδακτρα

    Ο Ξενοφών ποτέ δεν θα άφηνε τον Σωκράτη να τον μαρκαλέψει.

    στον πατέρα μου χρωστάω το ζην και στον δάσκαλο το ΕΥ ζήν

    Αυτό το έλεγε ο ο Αλέξανδρος για τον Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης δεν το τύλιγε το πούρο. Μπορεί να ήταν κίνκυ μπόυ, αλλά δεν ήταν πισωμερακλής.

    @ 51 Γιάννης Ιατρού

    Προς τι λοιπόν η αναγκαιότητα του προδότη Ιούδα;

    Βαταλίζεις λίαν αδικαιολογήτως ! Ο Ιούδας θα έδειχνε που ήταν ο Ιησούς και οι μαθητές του.
    Ο Πέτρος μετανόησε πραγματικά πιστεύοντας ο Ιησούς είναι ο Χριστός. Ο Ιούδας ουσιατικά στεναχωρήθηκε που τα σχέδιά του βγήκαν όλα πλάνες.

    Πρέπει κάποτε να αποκατασταθεί και να αναγνωριστεί πρώτα απ’ όλα η επαναστατική μορφή του Ιούδα

    Το είχε κάνει μια πρωτοχριστιανική αίρεση, οι Καϊνίτες ! Από τον κύκλο τους προερχόταν το «Ευαγγέλιο του Ιούδα».

    @ 52 Alexis

    Οδός «Πηλιογούση» κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει γιατί ήταν αγωνιστής του ’21 και έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου.

  57. Γιάννης Ιατρού said

    55: (συνέχεια) και 148 ΝΑΙ στο άρθρο 3 για την αλλαγή φύλου στα 15 – 124 ΟΧΙ και 13 παρών.
    Αυτά 🙂

    56Β Τα είπα εγώ …

    Τα ξαναλέμε το βραδάκι… 🙂

  58. cronopiusa said

  59. 6, … τοιχοδιώκτης δεν είναι ο κατεδαφιστής; …

    Λέγεται και
    μαντράχαλος.

  60. 29, … ο ΟΤΕς εδώ από τις 08:30 και διαπίστωσε για 4η φορά!!! πως είναι κομμένο το καλώδιο της σύνδεσης ..

    Μού θυμίζει το Aggie Joke που είχα ακούσει από φίλον Aggie:

    «I’ve trimmed this piece four times and it’s still
    too short!»

  61. 25, … αγριανθρωπισμό;»
    … η αιτία είναι βαθύτερη και είναι σεξουαλική. …

    Η απλή λύση είχε συνοψιστεί στο πασίγνωστο δίστιχο που ξεκίναγε

    «Αφήστε τα μίση»

  62. Κουνελόγατος said

    44. Επιβεβαιώνω. Μου έλεγε ένας φίλος ψυχίατρος κάποτε, πως τον επισκέφτηκε ένας πελάτης του, που είχε συναντήσει έναν εξωγήινο στον Υμηττό και του είπε για τον Νέρωνα. :mrgreen:

  63. ΣΠ said

    39
    Πάντως ο Τσιφόρος στην «Ελληνική Μυθολογία» λέει για την σχέση Αχιλλέα – Πάτροκλου ότι ήταν αγγλικής νοοτροπίας.

  64. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συναρπαστικά τα ρεμάλια σαν τον Αλκιβιάδη, ικανά για το καλύτερο και το χειρότερο, ανεβοκατεβαίνουν με τρομακτική άνεση και ταχύτητα από το ένα στο άλλο. Το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει γι’ αυτόν τον τύπο το ανέφερε ο Παναγιώτης:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789608500563-romilly-jacqueline-de-astu-alkibiadis-171100&ved=0ahUKEwjl5LLgnebWAhXPb1AKHZOLByYQFggoMAE&usg=AOvVaw3OTmxqXyifZSOpTOCkRKnL
    Ο ΟΤΕ, παρεμπιπτόντως, ιδιωτική εταιρεία δεν είναι εδώ και χρόνια; Πόσους μήνες χρειάζεται για ν’ αλλάξει ένα καλώδιο; Καλά, ο ιδιωτικός τομέας δεν φημίζεται για τη σβελτάδα του και την αποτελεσματικότητά του;

  65. Ματίνα said

    52 – «..στην περιοχή μας υπάρχουν υπολείμματα της Ανόπαιας οδού ή το μονοπάτι του Εφιάλτη όπως είναι πιο γνωστό.»

    http://www.skamnosvillage.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19&Itemid=21

    54 – Εφιάλτης είναι επίσης ένας πεσσός στο σκάκι, κατά πόσο η πηγή είναι αξιόπιστη δε γνωρίζω

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82_(%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B9)

  66. Γιάννης Ιατρού said

    56β: Ρίβα
    …Ο Ιούδας θα έδειχνε που ήταν ο Ιησούς και οι μαθητές του…

    Αν ήθελε να δείξει *μόνο* τον τόπο παρουσίας του δασκάλου του και των άλλων, τότε ρε Ρίβα, το φιλί τι το ήθελε;
    Άσε τώρα τα κόλπα με τους Καϊνίτες, μου τά ‘χουν πει (παλιά, όταν ήμουν στη Λυών 🙂 ) κι εμένα, ο Ειρηναίος, ο Τερτυλλιανός κι άλλοι της κλίκας, πως τάχα μου ήταν μια παραφυάδα μιας παραφυάδας, λίγο μαγεία, λίγο σεξ και ολίγη από Πλάτωνα… κλπ. κλπ., μη χαλάσουμε τώρα και το θέμα του σημερινού άρθρου… (έβγα έξω τώρα, να λογαριαστούμε ρε συ 🙂 )

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν δεν πέφτω θύμα μύθου, ο εφιάλτης (με τη σημασία του κακού ονείρου) δεν οφείλει την ονομασία του στον Εφιάλτη των Θερμοπυλών αλλά στον ομώνυμο δημοκρατικό ηγέτη της Αθήνας, ο οποίος ασκούσε ασφυκτικό έλεγχο στα πεπραγμένα των αριστοκρατών Αρεοπαγιτών, σε σημείο που να τον βλέπουν και στον ύπνο τους. Και αντί άλλου υπνωτικού, έβαλαν και τον δολοφόνησαν.

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εδώ έχουμε μια άλλη εκδοχή για τον εφιάλτη:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.liberal.gr/arthro/81584/glossari/e/efialtis.html&ved=0ahUKEwie6PmltubWAhVQJFAKHdraDM04ChAWCDgwCQ&usg=AOvVaw2xb2nTdxp1OR-aB7Exc3r6

  69. Λεύκιππος said

    Και (για να συνεχίσω το σχόλιο 67) αν δεν τον δολοφονούσαν ίσως να μην μαθαίναμε ποτέ (για) τον Περικλή ο οποίος τον διαδέχτηκε στην αρχηγία των δημοκρατικών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ιστορία).

  70. Ματίνα said

    68 – Απ’ το στόμα μου το πήρες!

  71. sarant said

    67-68 Θέλουμε άρθρο, αν δεν έχουμε γράψει

  72. Alexis said

    Τώρα είδα το 49β.
    Είσαι προβοκάτορας τελικά… 😆

  73. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    61 – 🙂 🙂 🙂

    ««Αφήστε τα μίση» Οι Μπονόμπο έδωσαν την λύση. 🙂

    Όποιος βρεί αγριανθρωπισμό στην ομάδα, κερδίζει ηλελουκούμι. 🙂

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    55«Πέρασε» το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου…
    (πέρασε και πάει)

  75. Γιάννης Ιατρού said

    Μιάς και δεν σχολίασα επί του θέματος σήμερα, μερικά γρήγορα σχόλια για τον Αλκιβιάδη:

    Για το ήθος του Αλκιβιάδη μερικές πληροφορίες (ονόματα…):

    Δαμασάνδρα – κατά τον Πλούταρχο, μητέρα της Λαΐδος της νεότερης και φίλη του Αλκιβιάδη, τον όποιο ακολουθούσε μαζί με μια άλλη εταίρα, τη Θεοδότη.

    Θεοδότη – εταίρα, σύγχρονη τής Ασπασίας, φίλη τού Αλκιβιάδη και ίσως και του Σωκράτη (με την οποία ο Σωκράτης συζητά στα «Απομνημονεύματα»). Η Θεοδότη κήδεψε τον Αλκιβιάδη στη Μέλισσα τής Φρυγίας και του έστησε μνημείο, στο οποίο αργότερα ο αυτοκράτορας Αδριανός διέταξε να θυσιάζεται κάθε χρόνο ένα βουβάλι.

    Λαΐς (η νεότερη) – εξ Υκκάρων Σικελίας, φίλη του Αλκιβιάδη (και του Απελλή και του Υπερείδη κλπ. …). Φονεύθηκε μέσα σέ ιερό τής Αφροδίτης από ζηλότυπες θεσσαλές, συζύγους πελατών της 🙂 .

    Μέδοντις – στην Άβυδο του Ελλησπόντου. Ό Αλκιβιάδης την ερωτεύτηκε και τη μοιράστηκε με τον Αξίοχο (πού ήταν ήδη ερωτικός σύντροφος του Αλκιβιάδη, κατά τον Λυσία, που αναφέρει κι άλλα ανήκουστα για την κόρη που γέννησε…).

    Τιμάνδρα – μητέρα τής Λαΐδος (της πρεσβύτερης), φίλη του Αλκιβιάδη.

    Για την υπόθεση με τον Σωκράτη δεν σχολιάζω, το θέμα έχει εξαντληθεί και από φιλοσοφική και απ΄όλες τις άλλες πλευρές του ….

    Ο Αθήναιος κάνει αναφορά στις παλλακίδες με τις οποίες περνούσε τις νύχτες του ο Αλκιβιάδης κατά την εξορία του στη Σπάρτη. Αυτό είναι ενδιαφέρον κυρίως γιατί είναι μια αναφορά, πως κατά την κλασική περίοδο (και πολύ περισσότερο αργότερα στην ελληνιστική) απαντώνται στη Σπάρτη εταίρες.

    Ο Αθήναιος (σελ. 220, C) αναφέρει: «συνείναι γαρ φησίν (Αντισθένης) αυτόν (τον Αλκιβιάδην) και μητρί και θυγατρί και αδελφή, ως Πέρσας». Σόδομα και Γόμορα!

    Και περί της (ανθρώπινης) συμπεριφοράς και της ελληνοψυχίας του Αλκιβιάδη μπορεί να πει κανείς επίσης πολλά…:

    Για την σφαγή των Μηλίων από τους Αθηναίους:
    Πλούταρχος (Βίος Αλκιβιάδη, 16,6): «τους Μηλίους ηβηδόν αποσφαγήναι την πλείστην αιτίαν έσχε, τω ψηφίσματι συνειπών».
    (Ο Αλκιβιάδης) …«συνηγόρησε να σκοτώσουν όλους τους νεαρούς Μηλίους, για το οποίο αυτός έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη»

    Αλλά και η «επίσκεψη» του Αλκιβιάδη στην αυλή του σατράπη Τισσαφέρνη, έχει επίσης πολύ ψωμί:

    Γράφει ο Πλούταρχος (24,7 κλπ.): «ωμός ων και μισέλλην εν τοις μάλιστα Περσών ο Τισσαφέρνης ούτως ενεδίδου τω Αλκιβιάδη κολακευόμενος, ωσθ’ υπερβάλλειν αυτός αντικολακεύον εκείνον …»

    Δηλαδή «Ενώ κατά τ΄άλλα ήτον σκληρός ο Τισσαφέρνης και υπέρ πάντα Πέρσην μισέλλην, τοσούτον εθέλγετο κολακευόμενος υπό του Αλκιβιάδου, ώστε τον υπερέβαινεν αυτός δια της προς αυτόν κολακείας. Μεταξύ άλλων έχων αγρόκηπον απαράμιλλου ωραιότητος … έδωκεν εις αυτό το όνομα του Αλκιβιάδου, και όλοι επί πολύν χρόνον ούτω εξηκολούθουν να τον ονομάζωσιν»
    (βλ. και Ραγκαβής 1864, βίοι παράλληλοι, Αλκιβιάδης, σελ. 48)

    Θα έλεγε κανείς, πως ο Αλκιβιάδης έκανε «υψηλή πολιτική» στην αυλή των Περσών, κι έτσι (με τις κολακείες) πέτυχε να πείσει τον Τισσαφέρνη να σταματήσει να στέλνει βοήθεια στους Λακεδαιμόνιους, ανακουφίζοντας έτσι την Αθήνα. Αλλά ο Τισσαφέρνης σταμάτησε να στέλνει βοήθεια στους Σπαρτιάτες όχι επειδή τον συμβούλεψε έτσι ο Αλκιβιάδης προς όφελος των Αθηναίων, αλλά μόνο και μόνο επειδή κατάλαβε και ο ίδιος γρήγορα πως τον συνέφερε να εξαντλήσει και τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες.

    Στην πραγματικότητα ο Αλκιβιάδης του είπε κάτι το πολύ επιλήψιμο: Ότι είναι καλό να μην υποστηρίζει τη μία από τις δύο δυνάμεις (Αθήνα/Σπάρτη), αλλά να τους αφήσει να φαγωθούν μεταξύ τους, γιατί έτσι θα εξασθενήσουν και οι δύο εντελώς, και θα είναι πιο εύκολο στους Πέρσες να υποδουλώσουν την Ελλάδα.

    Αυτό επιβεβαιώνεται από τρεις ιστορικούς: Πλούταρχο, Θουκυδίδη και ο Ξενοφώντα.

    Πλούταρχος:
    25. «Απογοητευμένος, λοιπόν, ο Αλκιβιάδης από τους Σπαρτιάτες, που δεν μπορούσε να τους έχει εμπιστοσύνη, και έχοντας το φόβο του Άγιδος, τους έβλαπτε και τους συκοφαντούσε στον Τισσαφέρνη, μην αφήνοντάς τον να τους βοηθάει πρόθυμα, μήτε να καταστρέφει τους Αθηναίους, παρά λέγοντάς του να τους προσφέρει κάποιαν ασήμαντη ενίσχυση, ώστε σιγά σιγά να τους ενοχλεί και να τους φθείρει και τους δυο, για να γίνουν εύκολη λεία στα χέρια του βασιλιά, εξαντλημένοι από τα δικά τους χτυπήματα. Και ο Τισσαφέρνης εύκολα το δεχόταν, και ήταν φανερό πως ήταν ευχαριστημένος μαζί του και τον θαύμαζε»
    26. … «Ο Αλκιβιάδης κατηγορήθηκε… πιο πολύ από τους Λακεδαιμονίους, επειδή δίδαξε στον βάρβαρο τον τρόπο να βάζει τους Έλληνες να αλληλοσφάζονται μεταξύ τους»

    Θουκυδίδης:
    46. «Συμβούλευε τον Τισσαφέρνη να μην βιαστεί πολύ να επιτύχει το τέλος του πολέμου και να μην επιδιώξει να εξασφαλίσει στον έναν από τους εμπολέμους την κυριαρχία και στην στεριά και στη θάλασσα … Έπρεπε, έλεγε, ν’ αφήσει τους δύο αντιπάλους να διατηρούν ο καθένας την υπεροχή στο στοιχείο του, ώστε να μπορεί ο βασιλεύς [ο Πέρσης], αν ο ένας από τους δύο γινόταν επικίνδυνος, να καλεί τον άλλον εναντίον του… Θα ήταν πολύ οικονομικότερο και πολύ λιγότερο επικίνδυνο να συμμετέχει με πολύ λίγες δαπάνες στον πόλεμο και ν’ αφήσει τους Έλληνες να καταστραφούν μεταξύ τους … Συμβούλευε, λοιπόν, τον Τισσαφέρνη να εξαντλήσει τους δύο αντιπάλους και, αφού μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η δύναμη της Αθήνας, τότε να στραφεί ο Τισσαφέρνης εναντίων των Πελοποννησίων και να τους διώξει από τα εδάφη του»

    Ξενοφών:
    Ελληνικά, Α, 5, 9 «Ο Τισσαφέρνης τον παρακάλεσε [τον Κύρο] και του υπενθύμισε όσα είχε πράξει ο ίδιος με την προτροπή του Αλκιβιάδη, δηλαδή να φροντίζει να μην υπάρχει κανένας ισχυρός ανάμεσα στους Έλληνες, αλλά να είναι όλοι αδύναμοι, και να εξεγείρονται οι μεν εναντίον των δε»

    Αυτά. Κατ΄εμέ ένας ικανός άνθρωπος, αλλά ρεμάλι σκέτο 🙂

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τι έκανε τον Ευριπίδη ν’ αλλάξει ολότελα (έστω και προσωρινά) στάση απέναντι στην Ελένη; Γιατί έδωσε τέτοια, μυθιστορηματική, μορφή στην τραγωδία του; Κι η Ελένη του είναι μια απλή αισθηματολογική και περιπετειώδης «φαντασία» ή έχει βαθύτερο νόημα και απώτερο στόχο;

    Τα γεγονότα της εποχής όπου γράφτηκε το έργο, δίνουν την απάντηση…Η τραγωδία παίχτηκε, όπως είπαμε, το 412, δηλαδή μέσα στην πιο σκοτεινή για τους Αθηναίους περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου: μόλις τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, η εκστρατεία της Σικελίας είχε καταλήξει σε καταστροφή τρομαχτική για την πολεμική δύναμη και το γόητρο της Αθήνας. Απογοήτευση, σύγχυση, οργή είχαν κυριεύσει τους πολίτες, που αναζητούσαν αιτίες κι υπεύθυνους. Η λαϊκή δεισιδαιμονία καταλόγιζε τη συμφορά της Σικελίας στους «Ερμοκοπίδες» (στους άγνωστους που είχαν ακρωτηριάσει τις ιερές Ερμές και που αρχηγός τους ήταν –λέγαν– ο Αλκιβιάδης), καθώς και στη βεβήλωση των Ελευσίνιων Μυστηρίων απ’ τον ίδιον, που ετέλεσε τα Μυστήρια όχι στον ιερό τόπο, αλλά στο σπίτι του Πολυτίωνα.
    Ο αντίλαλος αυτής της «ιεροσυλίας» βρίσκεται στην Ελένη, όπου ο Χάρος αποδίδει τις δυστυχίες της Τυνδαρίδας σε μια παρόμοια ανόσια πράξη της: «Πράματα ιερά, που ανίερο να τ’ αγγίζεις, μες στο σπίτι σου δοκίμασες» στ. 1353 (Μετάφρ. Θρ. Σταύρου). Άλλωστε, ο ωραίος, θηλυπρεπής Αλκιβιάδης παρομοιαζόταν συχνά με την Ελένη! Κι ο Γερμανός φιλόλογος Χάρτουνγκ έφτασε να υποστηρίξει πως η Ελένη συμβόλιζε τον Αλκιβιάδη –εξόριστον κι αυτόν και «αθώον»–, και πως ήταν συνηγορία για την ανάκλησή του στην Αθήνα. Υπόθεση πολύ ευφάνταστη, αλλά και πολύ «ταπεινή» για έναν ποιητή με πλατειά αντίληψη χρέους, όπως ο Ευριπίδης.
    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C112/347/2318,8866/extras/texts/index1/index01_05_plwriths.html

  77. Pedis said

    # 67 – … αλλά στον ομώνυμο δημοκρατικό ηγέτη της Αθήνας, ο οποίος ασκούσε ασφυκτικό έλεγχο στα πεπραγμένα των αριστοκρατών Αρεοπαγιτών, σε σημείο που να τον βλέπουν και στον ύπνο τους. Και αντί άλλου υπνωτικού, έβαλαν και τον δολοφόνησαν.

    «ασφυκτικό έλεγχο στα πεπραγμένα των αριστοκρατών Αρεοπαγιτών»

    τι εννοείς;

    (Πάντως, μούφα ακούγεται …)

  78. Pedis said

    έχει υπόψην του κανείς άλλους λόγους (πέρα από την προδοσία και τον τυχοδιωκτισμό, δηλ. στοιχεία μπανάλ για τις μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες) που έκαναν τον Πλούταρχο να διδυμιάσει τον Αλκιβιάδη με τον Κοριολιάνο;

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως ψιλομούφα φαίνεται, πράγματι χρειάζεται άρθρο, όπως είπε κι ο Νικοκύρης. Πάντως ο Εφιάλτης όντως είχε γίνει …εφιάλτης των αριστοκρατικών, ως ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης, περιόρισε την εξουσία του Αρείου Πάγου και ξεκίνησε διώξεις εναντίον μελών του για διαφθορά. Πολλές μεταρρυθμίσεις που εσφαλμένα αποδίδονται στον Περικλή ήταν δικές του. Κύρια πηγή πληροφοριών για τον Εφιάλτη η «Αθηναίων Πολιτεία» του Αριστοτέλη.

  80. Pedis said

    μεταρρύθμιση του Εφιάλτη (- 462) = αρχή της αθηναικής δημοκρατίας

    έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί κανείς στo πώς (πολύ πιθανά) προετοιμάστηκε η «συγκυρία» χάρη στην οποία κατέστη δυνατή η εφαρμογη των μεταρρυθμίσεων.

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παρέα με τον Κοριολανό θα μπορούσε να είναι και ο Θεμιστοκλής. Εδώ μια καλή ανάλυση της προσωπικότητας του Κοριολανού:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://kemes.wordpress.com/2012/03/30/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%258C%25CF%2582/amp/&ved=0ahUKEwiw18uW8ebWAhWnBZoKHX15AZc4FBAWCDAwBg&usg=AOvVaw14SNs1tIBE6m1cDhDKBgUg&ampcf=1

  82. Γιάννης Ιατρού said

    76: ΕΦΗ
    …Γιατί έδωσε τέτοια, μυθιστορηματική, μορφή στην τραγωδία του; …

    Καλό το σχόλιό σου.

    Ένας παράγοντας που κατ΄εμέ επίσης παίζει ρόλο σ΄αυτό που αναρωτιέσαι είναι και η συγκυρία (412 π.Χ) των Περσικών πολέμων,
    Οι Πέρσες (τό ΄χουμε νομίζω θίξει σε πρότερα άρθρα) είχαν (όχι αποκλειστικά βέβαια) την εκδίκηση για την καταστροφή της Τροίας στο νού τους. Κι Ελένη, στον Ευριπίδη, δεν το βρίσκω ακριβώς που τώρα, λέει, πως αυτή με το να ακολουθήσει τον Πάρι, έσωσε την Ελλάδα. Γιατί αν διάλεγε ο Πάρις τα «δώρα» της Ήρας, θα ήταν θεϊκή βούληση (επομένως γραφτό) να ηγεμονεύσει επί Ασίας και επί Ευρώπης (Ελλάδας) ….
    Με την τροπή που δίνει ο Ευριπίδης (μέχρι Αίγυπτο έφτασε η λεγάμενη …) και σε χώρες ‘βαρβάρων’ προσπαθεί να θίξει και την διαφορετικότητα των Ελλήνων, τότε.

  83. nikiplos said

    Πως προκύπτει η θηλυπρέπεια στον Αλκιβιάδη?

  84. Γιάννης Ιατρού said

    82: (συνέχεια)
    Το βρήκα, αλλά το λέει στις Τρωάδες (περίπου στο 927), όχι στην ‘Ελένη’, η Ελένη 🙂

    …….ἄκουσον ὡς ἔχει.
    ἔκρινε τρισσὸν ζεῦγος ὅδε τρισσῶν θεῶν·
    καὶ Παλλάδος μὲν ἦν Ἀλεξάνδρῳ δόσις
    Φρυξὶ στρατηγοῦνθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐξανιστάναι,
    Ἥρα δ᾽ ὑπέσχετ᾽ Ἀσιάδ᾽ Εὐρώπης θ᾽ ὅρους
    τυραννίδ᾽ ἕξειν, εἴ σφε κρίνειεν Πάρις·
    Κύπρις δὲ τοὐμὸν εἶδος ἐκπαγλουμένη
    δώσειν ὑπέσχετ᾽, εἰ θεὰς ὑπερδράμοι
    κάλλει. τὸν ἐνθένδ᾽ ὡς ἔχει σκέψαι λόγον·
    νικᾷ Κύπρις θεάς, καὶ τοσόνδ᾽ οὑμοὶ γάμοι
    ὤνησαν Ἑλλάδ᾽· οὐ κρατεῖσθ᾽ ἐκ βαρβάρων,
    οὔτ᾽ ἐς δόρυ σταθέντες, οὐ τυραννίδι.

  85. Γιάννης Ιατρού said

    83: Δεν διάβασα κανένα σχόλιο ή στο άρθρο κάτι για «θηλυπρέπεια».

  86. nikiplos said

    @85, όρα σχόλιο @76 προς το τέλος…

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παρεμπιπτόντως, ο θαυμάσιος «Αλκιβιάδης» του Βάρναλη προκάλεσε λογοτεχνικό καβγά μεταξύ του ποιητή και του Ξενόπουλου, ο οποίος περιγράφεται στο βιβλίο του Κακαβάνη. Είναι απορίας άξιον πώς ο ανοιχτόμυαλος κριτικός Ξενόπουλος ασκεί τόσο κοντόφθαλμη κριτική σ’ αυτό το διαμάντι.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://seisaxthia.wordpress.com/2012/11/18/%25CE%25BF-%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25B3%25CE%25AC%25CF%2582-%25CE%25B2%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B7-%25CE%25BE%25CE%25B5%25CE%25BD%25CF%258C%25CF%2580/amp/&ved=0ahUKEwjut_uW-ebWAhVDQpoKHRr7D30QFggmMAE&usg=AOvVaw0eRcgAxoiPTxPXQforGUie&ampcf=1

  88. Γιάννης Ιατρού said

    86: Ευχαριστώ Μαρία. Δεν το είδα. Πάντως γενικά δεν χαρακτηρίζεται θηλυπρεπής ο Αλκιβιάδης, εύσωμος, ωραίος ναι. Μάλλον επιδρά ο το «συμπόσιο» …

  89. voulagx said

    #84: Τελικα, εισαι πολυ κακοψυχος! Μας πετας ενα τρισχιλιετες κειμενο στη μουρη ανευ μεταφραση και μας κανεις να ψαχνομαστε νυχτιατικα. Ειπε ο Σαραντ οτι «η τρισχιλιετης ειναι μια και ενιαια» κι εσυ το πηρες τοις μετρητοις; 🙂

  90. voulagx said

    #88: Σημερα ψηφιστηκε ο νομος, ποτε προλαβε κι εκανε αλλαγη φυλου ο Νικιπλος; 🙂

  91. Γιάννης Ιατρού said

    89: 🙂 🙂 ρε αρχηγέ των ορέων, αφού τα είπα στο προ-προηγούμενο (#82), περιληπτικά.Δεν διάβασες; 🙂
    Οι έχοντες απορίες εδω (με μετάφραση) : http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=118&page=22

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ήτο πεπροικισμένος δι’ αρετών και κακιών, ας σπανίως ο κόσμος είδε, και ακόρεστος δόξης και σωματικών απολαύσεων· ανδρείος και τολμηρός πολεμιστής,αλλά και θηλυπρεπής νεανίας, είχε συνηθίσει το σώμα του εις τα όργια, εις την πολυτέλειαν και εις την τραχείαν ζωήν του στρατοπέδου· εις άκρον μεν ακόλαστος,αλλ’ έμπειρος και αυστηρός στρατηγός· πρώτιστος εν τοις συμποσίοις, αλλά και
    αυστηρότατος εν τοις όπλοις∙ άφρων εν τη αργία, αλλά και σοφός εν τω έργω·αφελής μεν κατά τα πάθη, πονηρός δε εις τας πράξεις· οτέ μεν προπέτης, οτέ δε γλυκύς, ειλικρινής συνάμα και υποκριτής· εγωιστής εν τη δόξη, αγαθός όμως την καρδίαν. Απατεών μεν των γυναικών, διδάσκαλος δε της τέχνης του εράν καιπιστός μέχρι θανάτου εις τον σεμνόν έρωτα· δημοκόπος συνάμα και αριστοκρατικός· θωπευτής του όχλου, ον εκ της Ασίας και Ελλάδος συνέλεξεν, ίνα αιματοκυλήσει.
    file:///C:/Users/User/Downloads/602-33-PB.pdf

    Εκανε το μοντέλο στους γλύπτες όταν ήθελαν να φτιάξουν τον Ερμή.Τόσο κουκλί.
    Ο Διογένης ο Λαέρτιος λέει ότι ως νεαρός, ήταν αντροχωρίστρας και μετά, μεγαλύτερος (πόσο μπρε,44 τον έφαγαν οι Φαρναβαζαίοι) γυναικοχωρίστρας!

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    90. 🙂 🙂 Αγχώνεται με το δανεικό γουίφι ο Γιαννϊατρού

  94. Γιάννης Ιατρού said

    93: Εμ…., αλλά τι να κάνεις….

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το λινκ που δεν μπήκε στο σχ.92 αφορά σ΄αυτό:
    Οι νεοελληνικές τύχες του Αλκιβιάδη ως το τέλος του 19ου αιώνα*
    Στέση Αθήνη
    Πανεπιστήμιο Πατρών
    file:///C:/Users/User/Downloads/602-33-PB.pdf

  96. Alexis said

    #93: Και παρ’ όλα αυτά καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες για να μην κατρακυλήσει το ιστολόγιο στα σκαλοπάτια της Αλέξαινας! 🙂

  97. Γιάννης Ιατρού said

    Πώς είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται θηλυπρεπής ο Αλκιβιάδης όταν, όπως λέει η λαϊκή παροιμία, «δεν είχε αφήσει θηλυκή γάτα» και κατά το τέλος της ζωής του συζούσε με δύο Εταίρες; Για να μην πω λεπτομέρειες περί π.χ. Τιμάνδρας (#75) 🙂 Μάλλον ζήλευε ο συγγραφέας του Συμποσίου …. και υπερέβαλε. Μην ξεχνάμε τις τότε συνήθεις των ‘φροντιστηρίων (#47)’

  98. Γιάννης Ιατρού said

    95: αυτό https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/sygkrisi/issue/download/602/33 Έφη 🙂

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96. Τα κουμπιά της Αλέξαινας, τα έχει μελετήσει άραγε το ιστολόγιο;
    Και ναι!Παλιά,το 2010: «τα κουμπιά της Αλέξεως» έλεγε ο πατέρας Σαραντάκος https://sarantakos.wordpress.com/2010/04/18/giannides/

  100. Alexis said

    Καθόστε και σχολιάζουτε στου Σαραντάκου ενώ συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα
    Δεν είσθε ελληνόψυχοι; 😆

  101. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    97.Αν δεν ήταν πώς επαιρνε τους άντρες απ τις γυναίκες νεαρούλης και μετά τ΄αντίθετο. Κουκλάκι λέμε.Χειλάκι πετροκέρασο. 🙂 . Ξαμολύστε οι εύκαιροι τα ψαχτήρια,κάτι θα λένε.
    98.Φχαριστώ! Δε θα το μάθω ποτέ 😦

  102. Alexis said

    #99: Μπράβο Έφη, παροιμίες με ονόματα.
    Η αγαπημένη μου: «Ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγια»
    (Που δεν την έχει, περιέργως, ο Νικοκύρης στο άρθρο)

  103. Αγγελος said

    (75) Κι έπειτα μου λέτε για Μακιαβέλλη! Για τον άνθρωπο, την κοινωνία και το κράτος όλα τα έχουν πει οι ΑΗΠ!

  104. Γιάννης Ιατρού said

    Εδώ http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/0/d/7/metadata-212-0000347.tkl η μετάφραση του Πλούταρχου, Βίοι Παράλληλοι του Ραγκαβή, 1864. Έχει και τον Αλκιβιάδη, στην αρχή του 3ου τόμου

  105. Alexis said

    Η Αλέξις -της Αλέξεως, κατά το η έξις- της έξεως;

    Ο Νικοκύρης χρωστάει άρθρο για το όνομα αυτό (πρωθυπουργικό γαρ) αλλά πρέπει να το βάλει πριν το …2019! 🙂

  106. Γιάννης Ιατρού said

    103: Όχι μόνο πει, Άγγελε. Και δοκιμάσει 🙂

  107. […] Πηγή: Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 12 – Τα… […]

  108. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα ψάχνονται να δούν από που προέρχεται το, αμελητέο μεν στην ποσότητα που υφίσταται, αλλά περιέργως, αναπάντεχα (;;; 🙂 ) εμφανισθέν τόσο σ΄εμάς, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ραδιενεργό ρουθήνιο-106.
    Καλά δεν άκουσαν τον Κούλη στη Βουλή;
    Ο «εξωγήινος» που εκεί ψηλά στον Υμηττό είπε σ’ έναν νέο 18 ετών να αλλάξει φύλο, θα κυνηγάει τον Κυριάκο και το επικοινωνιακό επιτελείο του, για χρόνια…

  109. sarant said

    99-105 Πράγματι, ούτε για τον Αλέξη έχω γράψει, ούτε για την Αλέξαινα.

  110. Γιάννης Ιατρού said

    105: Τι πράματα είναι αυτά ρε Αλέξη; Η Αλέξαινα, της Αλέξαινας … 🙂

  111. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο, την γνώμη σου θα ήθελα:
    Αυτό το -άδης σαν κατάληξη στα αρχαία δείχνει την καταγωγή (γιος του Αλκίβιου), κάτι σαν το -όπουλος στην Πελοπόννησο πχ). Αλλά αλλιώς λεγόταν/άλλος ήταν ο πατέρας του Αλκιβιάδη (ο Κλεινίας). Οπότε;

    Το Αλκίβιος πάλι προέρχεται από το ἀλκή «ισχύς, δύναμη» + βίος.
    Φαίνεται πώς η λέξη «ἀλκή» ήταν αρκετά συνηθισμένο συστατικό των αρχαίων ανθρωπωνυμίων (πχ. Aλκιδάμας, Aλκίνοος, Aλκισθένης, Αλκαίος, Αλκαμένης κλπ.).

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Αριστοφάνης μόνο για την τραυλότητά του διακωμώδησε τον Αλκιβιάδη η οποία όμως προσέδιδε χάρη και πειστικότητα στην ομιλία του (Σφήκες 42-46, Νεφέλες 862-4, 1381-4)
    http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/bitstream/10889/5684/1/Nimertis_Mpinopoulou%28theat%29.pdf σελ.37

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108 >>εμφανισθέν τόσο σ΄εμάς, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ραδιενεργό ρουθήνιο-106.
    Χμ, μας ψεκάζουν οι εξωγήινοι.

    Τρικάκια «Υμηττός», θυμάστε το «Λυκαβηττός» 🙂

  114. Γιάννης Ιατρού said

    Καλά που εργάζεται ο γείτονας πρωί-πρωί και πέφτει νωρίς για ύπνο 🙂 🙂 🙂

  115. gpoint said

    # 114

    Λείπει ο Βάταλος και ξεσάλωσες !

  116. gpoint said

    # 100

    Αυτό το συνο(ν)θύλευμα είναι η μικτή Τσάνα .
    Εθνική Ελλάδος πιθανόν να δούμε μετά τα μπαράζ και όταν ευκαιρήσει η νέα διοίκηση να ασχοληθεί γιατί υπάρχουν πολλά πολύ πιο επείγοντα θέματα από την κακοδιοίκηση της παράγκας.
    Ακόμα και χθες κάποιοι δέρνανε όσους δεν φώναζαν τα συνθήματα που ενέκρινε η θύρα 7 (αν δεν το ξέρεις στην Θ7 έχει παραχωρηθεί το Καραϊσκάκης και το βόλλεϋ όπως έδειξε ο Αλευράς στο ντοκυμαντέρ του
    Και φυσικά όσο δεν δικάζεται ο χοντρός τόσο παραμένουν τα προβλήματα. Από την άλλη η κυβέρνηση θέλει ένα (πολύ μεγάλο) πονοκέφαλο λιγότερο και μάλλον περιμένει να χάσει το πρωτάθλημα ο ΟΣΦΠ και μετά να αρχίσουν τα όργανα όταν θάχει μειωθεί η αίγλη του.

  117. spiral architect 🇰🇵 said

    Σήμερα Τετάρτη η εκποίηση των βιβλίων του βιβλιοπωλείου της Εστίας.
    Όσοι πιστοί … 😦

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το θέμα του «εξωγήινου» ακούγεται κωμικό, αλλά είναι θλιβερό. Δυστυχώς έχει στοιχίσει πολύ στη χώρα η ανυπαρξία σοβαρού φιλελεύθερου αλλά και σοβαρού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

  119. Alexis said

    #116: Κάπως σαν ομάδα της Αφρικής ακούγεται αυτό, μικτή Τσάνα, μικτή Γκάνας, κάπως έτσι… 🙂
    Δεν τα πολυκατέχω τα διοικητικά που γράφεις, εγώ βλέπω ότι η Εθνική δεν παίζει μπαλίτσα, και καταλαβαίνω ότι η επιλογή των παικτών γίνεται για να κρατηθούν ισορροπίες και όχι με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια. Αν πάμε έτσι στα μπαράζ βλέπω να παθαίνουμε τη νίλα του Δράμαλη.
    Από την άλλη όμως βλέπω ένα πρωτάθλημα ανταγωνιστικό για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, και είδα και μία ματσάρα ΑΕΚ-Ολυμπιακός, όχι πως παίχτηκε σπουδαία μπάλα αλλά ήταν συναρπαστικό στην εξέλιξή του.
    Χρόνια είχα να δω τέτοια ανατροπή σε ντέρμπι, από 0-2 σε 3-2. Και μόνο για τα μούτρα των γαύρων, που έφευγαν σαν βρεγμένες γάτες στο τέλος, ενώ μέχρι το 0-2 ωρύονταν, άξιζε τον κόπο… 😆

  120. spiral architect 🇰🇵 said

    Το θετικό των σόσιαλ Κουβάτσε είναι ότι ξεβράκωσαν πολιτικούς και δημοσιογράφους που κάποτε είχαν λόγο χωρίς αντίλογο στα παραδοσιακά μέσα. Έτσι, ενέδωσαν στα καινούργια μέσα και προσπαθώντας να κυνηγήσουν την καλή ατάκα νομίζουν ότι, το βήμα της Βουλής είναι timeline στο τουίτερ ή στο φέις.

    Θες να τεκμηριώσεις την όποια άρνησή σου; Ρώτα κάποιους ειδικούς και μη λες για άλιεν στον Υμηττό απο το βήμα.

    Υ.Γ.: Ένας δεξιός εξωγήινος μου είπε ότι έρχεται φορτσάτος ο Κώστας ο Μπακογιάννης. «Άντε, γεμίσαμε βλάκες που μας εκθέτουν διαγαλαξιακά εμάς τους δεξιούς», μου είπε μπαίνοντας στο σκάφος του. 😉

  121. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Με αφορμή το ποιόν του Αλκιβιάδη, ξανασκεφτείτε όσοι ήσαστε αντίθετοι για τον αρνητικό κοινωνικό ρόλο της κληρονομιάς.
    Αν θέλετε κι ένα σύγχρονο παράδειγμα, δείτε την συμπεριφορά του Τράκη, χωρίς την περιουσία του μπαμπά ποιός θα τον έπαιρνε στα σοβαρά; ενώ τώρα λύνει και δένει όπως ο Αλκιβιάδης στην εποχή του.
    Καλημέρα

  122. spiral architect 🇰🇵 said

    ⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️
    Κρυφογαύρος ο κύριος! 😀

  123. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    121: Όχι και «λύνει και δένει» ο Αλκιβιάδης, περισσότερο «γ@ και δέρνει» θα τον έκοβα 🙂

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σαφώς, Λάμπρο, αλλά όλες οι μαρτυρίες συνηγορούν στο ότι ο Αλκιβιάδης ήταν πολύ γοητευτική προσωπικότητα από κάθε άποψη και παρέσυρε εύκολα τους άλλους. Καμιά σχέση με τον Τράκη, δηλαδή. Και στην Αθήνα της εποχής εκείνης ήταν δυνατόν να αναδειχτεί και χωρίς μεγάλη περιουσία.

  125. Γς said

    25:

    >ΠΑΤΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και τότε και τώρα

    Τι λές ρε Λάμπρο;

    Πατρίς, μητρίς και κλειτορίς!

    Αντε και κληρωτίς

  126. nikiplos said

    Σωστός ο @123 Γιάννης Ιατρού, καίτοι εν τη ρύμη των σχολίων με μπέρδεψε με τη Μαρία. 🙂 εχθές το βράδυ.

    Ο Τράκης σαφώς αποτελεί ατυχέστατο παράδειγμα…

  127. Γς said

    37:

    >Σιγά ο Αλκιβιάδης που είχε μάτσο τα γκομενάκια να μην γούσταρε τον μπαρμπόγερα τον Σωκράτη

    Ετσι συνήθως συμβαίνει με τους έχοντας μάτσο τα γκομενάκια

  128. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    111 Υπάρχουν και άλλα ονόματα σε -άδης χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο όνομα πατρος πχ Ευρυβιάδης.

  129. spiral architect 🇰🇵 said

    Πως λέγεται ο Έλληνας πολιτικός που λέει ιστορίες για εξωγήινους;
    .
    .
    Κυριάκος Μυθοτάκης
    (τουιτερικόν)

  130. Γιάννης Ιατρού said

    112: ΕΦΗ
    …Ο Αριστοφάνης μόνο για την τραυλότητά του διακωμώδησε τον Αλκιβιάδη…

    «μόνο»;; Τον κορόιδευαν κι άλλοι και γι άλλα, αλλά αυτός ….

  131. Γιάννης Ιατρού said

    128: Ευχαριστώ Νίκο.

    ΥΓ:
    Μετά από την απουσία από τας πρώτας πρωϊνάς ώρας (01:00) της Δευτέρας 09/10 του ακατανόμαστου από το μπλογκ (που πανελληνίως επιμόνως την ζητά κι εύχεται να συνεχιστεί ες αεί η συντριπτική πλειοψηφία των σχολιαστών), αυτό εκτινάχθηκε τας πρώτας πρωϊνάς ώρας (04:00 περίπου) της σήμερον (11/10) από
    1.298 στην Κυριακή, 8/10, 20:00 (~τελευταία εμφάνιση του ακατανόμαστου) σε

    Διαφορά 7 βαθμών στην Αλέξαινα, σε μία μόνο μέρα απουσίας του καθ΄ού! Αυτό κι είναι ρεκόρ 🙂 🙂 🙂

  132. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    122 – Καλά να δεχτώ πως δεν είσαι από τους αρχαίους σχολιαστές και δεν γνωρίζεις τις ΑΕΚΤΖΟΥΔΕΣ και τους ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ του ιστολογίου αρχής γενομένης από την θρυλική Ππαν, αλλά μετά από τόσες «διαμάχες» με τον βαμμένο οπαδό του δικέφαλου κοτόπουλου της Θεσσαλονίκης, δεν έχεις καταλάβει το θρήσκευμά μου;☺

    ΑΚΟΥ ΚΡΥΦΟΓΑΥΡΟΣ, θα φταίω να πώ στον σύντροφο Κίμ να σου στείλει ένα ιπτάμενο δωράκι; ☺

    123 – Κυρίως για τον Τράκη το είπα αυτό, έτσι όπως είναι τι να δείρει ενώ από
    το άλλο, όταν δεν είναι λιώμα δεν ξέρω τι ψάρια πιάνει. ☺

    124 – Ξέρεις πολλούς (διαχρονικά) που αναδείχτηκαν στα αξιώματα χωρίς περιουσία; Όπως και νάχει η ουσία δεν αλλάζει, αν πεί μιά μαλακία ένας φτωχός οι άλλοι θα πούν «τι μαλακία είπε ρε ο μαλάκας» αν πεί την ίδια ένας πλοΰσιος θα πούν ΤΙ ΚΑΥΣΤΙΚΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΠΟΥ ΕΧΕΙ.☺ κάπως έτσι πέρναγε κι η μπογιά του ΚΡΕΤΙΝΟΥ ΚΩΛΟΠΑΙΔΑΡΑ Αλκιβιάδη, αν ήταν φτωχός θα τον είχαν κρεμάσει ανάποδα.
    Η κληρονομιά είναι ο καρκίνος της κοινωνίας που την διαστρεβλώνει και δημιουργεί την απληστία και τεράστια κοινωνική αδικία.
    Πλήν ενός στοιχειώδους ποσοστού που θα κληρονομείται, η δημιουργημένη περιουσία πρέπει να επιστρέφει στο κράτος και την κοινωνία που επέτρεψαν και βοήθησαν το άτομο να την δημιουργήσει, οι απόγονοι είχαν το πλεονέκτημα της καλύτερης ζωής και γενικής εκπαίδευσης, ας δημιουργήσουν κι αυτοί με τις ικανότητές τους κι όχι να κωλοβαράνε και να κάνουν τους καμπόσους, βασιζόμενοι στην περιουσία των γονιών τους.

    125 – ☺☺☺

    126 – Υπάρχουν χιλιάδες, διάλεξε ένα που σου αρέσει.

    131 – Κι έχεις και κομμένο καλώδιο ακόμα.☺

  133. Γιάννης Κουβάτσος said

    Να αναδειχτεί στα ανώτατα αξιώματα χωρίς περιουσία; Ο Τσίπρας. 😊
    Πάντως στην αρχαία Αθήνα όλοι οι Αθηναίοι πολίτες (καμιά τριανταριά χιλιάδες) έκαναν τη θητεία τους στα δημόσια αξιώματα ανεξαρτήτως περιουσίας, Λάμπρο.

  134. Αγγελος said

    Είδα πρό ολίγου στην τλεόραση τι ακριβώς είπε για τον εξωγήινο του Υμηττού ο Μητσοτάκης. Είπε ότι ήξερε την περίπτωση κάποιου νεαρού ήθελε ν’ αλλάξει φύλο γιατί … αυτή την υπόδειξη είχε δεχτεί στον Υμηττό από κάποιον εξωγήινο, και ότι άνθρωποι σαν αυτόν, που είναι φανερά σαλεμένοι, δεν θα πρέπει να έχουν άνευ ετέρου δικαίωμα να αλλάζουν το κατά νόμον φύλο τους — ουσιαστικά δηλαδή ότι για νομική αλλαγή φύλου θα πρέπει να υπάρχει ψυχιατρική εξέταση και εισήγηση. Ε, δεν μου φαίνεται άτοπο αυτό, ούτε καν αστείο. Όλοι ξέρουμε περιπτώσεις φρενοβλαβών που ακούνε φωνές και τις αποδίδουν σε θεούς, δαίμονες, πεθαμένους κλπ., και στην Αμερική υπάρχουν ουκ ολίγοι άνθρωποι, όχι αναγκαστικά ψυχοπαθείς κατά τα άλλα, που πιστεύουν ότι τους απήγαγαν εξωγήινοι, τους ανέβασαν σε διαστημόπλοια, τους εξέτασαν, τους… κανόνισαν κλπ. Κατά πόσον άνθρωποι τόσο διαταραγμένοι πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι να προβαίνουν σε νομικές πράξεις με κρίσιμη σημασία για τη ζωή τους (και συχνά και τη ζωή άλλων) είναι μεγάλο ζήτημα, που δεν απαντιέται μ’ ένα σκέτο ναι/όχι.

  135. Γιάννη, κι αλλού τα παθαίνουν αυτά. Αλλά έχουνε λύσεις. http://lolsnaps.com/funny/2689596

  136. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άγγελε, η γνωμάτευση ομάδας ειδικών και η έγκριση της οικογένειας είναι προϋπόθεση για να προβεί σε αλλαγή φύλου ένας ανήλικος. Ο Μητσοτάκης το ξέρει αυτό, αλλά παρ’ όλα αυτά…το ξεφούρνισε.

  137. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    133 – Δεν τον λές και «πολλούς» από το 500 π.χ μέχρι σήμερα τον «πρωθυπουργό» μας 🙂 αν και έχω τις αμφιβολίες μου κατά πόσο μεγάλωσε φτωχικά.
    Όσο για τα τότε αξιώματα δεν νομίζω πως τα τυπικά (π.χ αρχηγός της πόλης για μιά μέρα ο κάθε πολίτης) είχαν καμιά σχέση με τα πραγματικά όπως π.χ του Περικλή, άλλωστε πόσα αγάλματα φτωχών αξιωματούχων ξέρεις. 🙂

  138. Γιάννης Κουβάτσος said

    Λάμπρο, πολλά φτωχόπαιδα ή, τουλάχιστον, μη πλουσιόπαιδα κατορθώνουν να φτάσουν στα ύπατα δημόσια αξιώματα και εδώ και στο εξωτερικό, από τον γερο-Παπανδρέου και τον γερο-Καραμανλή μέχρι τον Τσίπρα. Το θέμα είναι ποιον υπηρετούν, όταν φτάνουν σ’ αυτά τα αξιώματα: τον λαό, από τον οποίο προέρχονται, ή τις άρχουσες τάξεις.

  139. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    138 – Μα φυσικά και θα υπηρετήσουν τις άρχουσες τάξεις που τους επιτρέπουν να φτάσουν σ΄αυτά τα αξιώματα για να ελέγχουν απρόσκοπτα τους φτωχούς αλλιώς ούτε στον ύπνο τους δεν θα τα έβλεπαν, όλα γίνονται από τους πλούσιους για τους πλούσιους αυτοί δημιουργούν και γράφουν την ιστορία, όλα τ΄άλλα είναι τεχνητές φαντασιώσεις των φτωχών οικονομικών σκλάβων που ζούν από τ΄αποφάγια των πλουσίων, σκοτώνονται γι΄αυτούς και νομίζουν πως αποφασίζουν.
    Δές και την κωλοτούμπα αλλά Τσίπρα που έκανε κι ο «επαναστάτης» Καταλανός πρόεδρος Πουτζντεμόν μόλις δήλωσαν πως θα φύγουν οι μεγάλες τράπεζες από την Καταλονία.

    Υ.Γ – Αλλά και πάλι αναλογικά ελάχιστα είναι τα φτωχόπαιδα.

  140. Giorgis said

    21 Το τάλαντο όντως είναι μονάδα βάρους ίση με το βάρος γλυκού νερού όγκου ενός κυβικού ποδός. Επειδή ο πόδας δεν είναι παντού ίδιος το τάλαντο επίσης διαφέρει. Με πόδα ίσο με 30 εκ. το τάλαντο είναι 27 κιλά.

    24 Οντως το τάλαντο σαν χρηματική αξία είναι ίσο με 6.000 δραχμές η 60 μνες των 100 δραχμών. Αρχικά η μνα είχε 60 δραχμές αλλά ο Σόλων την έκανε 100. Ο λόγος ήταν που ήθελε να ρίξει τα επιτόκια για να βγει η πόλη από την οικονομική κρίση. Ο κανόνας ήταν ότι κεφάλαιο μιας μνας δίνει τόκο μια δραχμή τον μήνα, 20% δηλαδή τον χρόνο. Ετσι το επιτόκιο έπεσε στο 12%! Οι Αγινήτες που δεν είχαν κρίση την κράτησαν στις 60 και το τάλαντο στις 3600 δραχμές. Αν λοιπον δεχτούμε ότι το τάλαντο είναι σταθερό σαν διεθνής ανταλακτική αξία, η αθηναική δραχμή υποτιμήθηκε κατά 40%.

    Μια δραχμή ήταν το ημερομίσθιο του ελευθέρου πολίτη στον στρατό η στο ναυτικό. Επίσης αυτό του μισθοφόρου πολεμιστή. Αν πάρουμε 100 ευρώ σαν λογικό σημερινό αντίστοιχο, δηλαδή μισθός 2000 ευρώ για 20 μέρες εργασία, τότε το τάλαντο αντιστοιχεί σε 600.000 ευρώ. Και η προίκα ανεβαίνει στα 6.000.000. Εντελώς λογικό ποσό για τα μέτρα του Αλκιβιάδη. Αυτό εξηγεί και γιατί δεν χώρισε, έπρεπε να επιστρέψει την προίκα!

  141. Giorgis said

    112 Οταν παρουσιάστηκε η κωμωδία Σφήκες ο Αλκιβιάδης ήταν σχετικά νεαρός, δεν είχε ακόμη πολιτική καριέρα.
    Δεν ήταν τραυλός με την σημερινή έννοια, μια χαρά μιλούσε, απλά έπασχε από λαμδακισμό, το ρο το πρόφερε λάμδα.
    Στην εισαγωγή της κωμωδίας παρουσιάζονται δυο δούλοι και ο ένας διηγείται ένα όνειρο, ότι είδε τον Θέωρο, πολιτικό της παράταξης του δημαγωγού Κλέωνα που είναι ο κύριος στόχος του Αριστοφάνη, με κεφαλή κόρακα. Στο όνειρο μέσα, λέει, ήταν και ο Αλκιβιάδης ο οποίος είπε τραυλίσας: Ολάς; Θέωλος την κεφαλήν κόλακος έχει. Σε έξι λέξεις, τρία ρο λάθος. Σωστά ετραύλισε ο Αλκιβιάδης, σχολίασε ο άλλος, τι το παράξενο;
    Οι Αθηναίοι θα πρέπει να λύθηκαν στα γέλια με την λεκτική ακροβασία.

  142. sarant said

    141 Πολύ ωραίο παράδειγμα λογοπαιγνίου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: