Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εμείς και το #ΜeΤoo

Posted by sarant στο 25 Οκτωβρίου, 2017


Δεν ξέρω ποια θα είναι η «Λέξη της χρονιάς» για το 2017, πάντως το δίλεκτο του μήνα, παγκοσμίως, είναι το #MeToo, αφού, από τότε που άρχισε να ακούγεται ευρύτερα, πριν 10-15 μέρες, σαν παρότρυνση προς τις γυναίκες να τολμήσουν και να καταγγείλουν τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης που έχουν υποστεί, έχει αναπαραχθεί εκατομμύρια φορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Διαδικτύου αλλά και στην εξωδικτυακή ζωή, δικαιολογώντας εκείνον που εμπνεύστηκε τον όρο viral, ιότροπος το λέμε εμείς, για να χαρακτηρίσει την ταχύτατη εξάπλωση στον ψηφιακό κόσμο.

Το #MeToo έχει τη δίεση μπροστά, που εισάγει μια ετικέτα θεματικής ταξινόμησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και φυσικά θα πει «κι εγώ». Όχι «ήμουν κι εγώ εκεί» όπως σε εκείνα τα ιστορικά αναγνώσματα που μοίραζε το Ρολ στη δεκαετία του 60, αλλά «ήμουν κι εγώ θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης» (ή βιασμού ή εκβιασμού ή….)  -και φαίνεται πως σχεδόν όλες οι γυναίκες έχουν να διηγηθούν παρόμοιες εμπειρίες.

Βέβαια, το ξεκίνησαν οι επώνυμες και καταλύτης στάθηκε το μπαράζ καταγγελιών κατά του χολιγουντιανού μεγαλοπαραγωγού Χάρβεϊ Γουαϊνστάιν ή Γουάινστιν ή όπως αλλιώς κι αν προφέρεται ο Harvey Weinstein, τον οποίο κατήγγειλαν πριν απο καμιά δεκαπενταριά μέρες δεκάδες ηθοποιοί -ή μάλλον, ο επίκοινος τύπος με αναγκάζει να διευκρινίσω: δεκάδες γυναίκες ηθοποιοί, ότι τις παρενόχλησε σεξουαλικά, ότι τις εκβίασε να κάνουν σεξ μαζί του (κάποιες που αρνήθηκαν είπαν ότι στη συνέχεια ακυρώθηκε η συμμετοχή τους σε ταινίες), κάποιες ότι τις βίασε. Φαίνεται πως οι παροικούντες την κινηματογραφική Ιερουσαλήμ ήξεραν ότι κάτι συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια, άλλωστε λέγεται πως ο παραγωγός είχε κάνει μερικούς εξωδικαστικούς διακανονισμούς.

Υπάρχει βέβαια τεκμήριο αθωότητας -πάντως ο κατηγορούμενος διώχτηκε από την εταιρεία του (που έχει το όνομά του), αποπέμφθηκε από διάφορες ακαδημίες, τον χώρισε η γυναίκα του, ενώ ο πρόεδρος Μακρόν κίνησε τη διαδικασία να του αφαιρεθεί το παράσημο της Λεγεώνας της τιμής (αυτό παραείναι σκληρό θα πείτε).

Αν και το σύνθημα #MeToo υπήρχε από παλιότερα, η εκρηκτική του διάδοση άρχισε μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου Γουαϊνστάιν, με προτροπή της ηθοποιού Αλίσα Μιλάνο. Αν δεν κάνω λάθος, ήταν μια προτροπή προς τις γυναίκες να καταγγείλουν όσα έχουν υποστεί -χωρίς πάντως να κατονομάζουν όσους τις παρενόχλησαν.

Αντίθετα, στη γαλλική έκδοση της ιότροπης εκστρατείας, που έχει το σύνθημα Balance ton porc (Ξεμπρόστιασέ το το γουρούνι (σου), θα λέγαμε), και που την ξεκίνησε η δημοσιογράφος Σάντρα Μύλερ, κάποιοι παρενοχλητές κατονομάζονται. Η ίδια η Μύλερ κατονόμασε τον (τότε) πρόεδρο ενός θεματικού (ιπποδρομιακού) τηλεοπτικού καναλιού ο οποίος της είπε «Έχεις μεγάλα βυζιά, είσαι ο τύπος μου. Θα σε τρελάνω όλη νύχτα» (ή κάπως έτσι).

Φυσικά η επώνυμη καταγγελία θέλει και αποδείξεις, διότι ο καταγγελλόμενος λογικό είναι να αντιδράσει -ένας βουλευτής του κόμματος του Μακρόν (μάλιστα εδώ πιο πέρα στη Λοθαριγγία εκλέγεται) καταγγέλθηκε και μηνύθηκε από την πρώην βοηθό του για συνεχή σεξουαλική παρενόχληση -και έκανε κι αυτός μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση.

Αλλά το ζητούμενο, θαρρώ, δεν είναι να αρχίσουν ατελείωτες δίκες αλλά να αναδειχτεί ότι συμπεριφορές ανδρών που κάποτε δικαιολογούνταν δεν θα είναι πια κοινωνικά ανεκτές. Και βέβαια, δεν θα εκλείψει το φλερτ και η ερωτοτροπία, διότι αυτό που καταδικάζεται από το #MeToo, όπως το καταλαβαίνω τουλάχιστον, είναι η εκμετάλλευση της θέσης ισχύος που απολαμβάνει ο άντρας, οι κάθε λογής εκβιασμοί και η άσκηση πιέσεων. Καμιά σχέση δεν έχει αυτή η χυδαία άσκηση εξουσίας με το φλερτ.

Νομίζω ότι καλά κάνουν οι γυναίκες και καταγγέλλουν τις κακές εμπειρίες τους. Τις μέρες αυτές διάβασα στα κοινωνικά μέσα αρκετές αφηγήσεις, κάποιες πολύ διαφωτιστικές.

Ξεχώρισα μία που θα παραθέσω, και μ’ αυτήν θα κλείσω για να διαβάσω τα δικά σας σχόλια. Δεν την ξεχώρισα επειδή αφηγείται κάποια ιδιαίτερα ωμή μορφή κακοποίησης, το αντίθετο -μάλιστα, είναι συζητήσιμο κατα πόσον η κοπέλα που το αφηγείται υπέστη όντως παρενόχληση. Κι όμως…

Αλλά, διαβάστε την εμπειρία της Ε. Έχω ανωνυμοποιήσει το κείμενο.

Ήταν στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του…. Ήμουν 24 χρονών και μόλις ένα χρόνο δικηγόρος. Είχα διοριστεί δικαστικός αντιπρόσωπος στο εκλογικό τμήμα ενός χωριού, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα έξω από την Πρωτεύουσα του νομού. Δύο άλλοι γνωστοί συνάδελφοι ήταν αναπληρωτές στην Πρωτεύουσα. Συμφωνήσαμε να πάμε όλοι μαζί, συν μια ακόμη συνάδελφος, για το χαβαλέ. Το Σάββατο το πρωί ο συνάδελφος με το αυτοκίνητο με πηγαίνει στο εκλογικό τμήμα να παραλάβω (τμήμα και εκλογικό υλικό). Ο δρόμος προς το χωριό που ήμουν διορισμένη ήταν ανηφορικός, μόλις και μετά βίας χωρούσε δύο αυτοκίνητα, από τη μια πλευρά ήταν γκρεμός και από την άλλη πλαγιά. Το χωριό βρίσκεται σε κάτι που θα το έλεγες οροπέδιο. Όταν φτάνουμε, μου δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να κάνει αυτό τον δρόμο 6 το πρωί αξημέρωτα που πρέπει να πάω στο εκλογικό κέντρο, διότι είναι πολύ νέος για να πεθάνει. Έτσι το Σάββατο το απόγευμα, καλώ ραδιοταξί στην Πρωτεύουσα να κλείσω ταξί για το επόμενο πρωί. Μετά από αρκετή αναμονή, η τηλεφωνήτρια μου λέει πως κανένας δεν θέλει να πάρει την κούρσα. Τηλεφωνώ στην αστυνομία, τους λέω πως είμαι δικαστική αντιπρόσωπος εκεί και πως επειδή κανένα ταξί δε δέχεται να με μεταφέρει στο εκλογικό κέντρο μου, θα πρέπει αυτοί να εξασφαλίσουν τη μετάβασή μου (όπως είναι υποχρεωμένοι). Μου απαντούν πως δεν μπορούν να διαθέσουν περιπολικό για αυτό το σκοπό, αλλά μου ζητούν τον αριθμό του κινητού μου για να με καλέσουν, όταν έχουν βρει κάποια λύση στο πρόβλημα. Όντως, με καλούν μετά από αρκετή ώρα και μου λένε πως βρήκαν ταξί να με μεταφέρει και μου δίνουν τα στοιχεία και το τηλέφωνο του οδηγού.

Την άλλη μέρα το πρωί, το ταξί είναι στην ώρα του και με περιμένει έξω από το ξενοδοχείο. Επιβιβάζομαι και ξεκινάμε. Όταν φτάνουμε στο σχολείο που ήταν τα εκλογικά τμήματα, όλα είναι σκοτεινά και κλειδωμένα. Ο ταξιτζής κάνει να φύγει και μετά το ξανασκέφεται «Πού να σε αφήσω εδώ μόνη σου, βρε κορίτσι μου» μου λέει και συμπληρώνει «Θα περιμένω μέχρι να έρθει κάποιος να ξεκλειδώσει». Όταν έρχεται ο γραμματέας της κοινότητας και ξεκλειδώνει το σχολείο, κάνει να φύγει. Τον ρωτάω εάν θα μπορούσα να τον καλέσω το βράδυ που θα τελειώσω για να με κατεβάσει στην Πρωτεύουσα. Μου απαντά «Λυπάμαι βρε κορίτσι μου, δε μπορώ. Και τώρα που ήρθα, ήταν επειδή με πήραν από την αστυνομία. Θα πρέπει να βρεις κάποιον άλλον να σε κατεβάσει».

Όταν επιτέλους (διότι είχε διάφορα ευτράπελα η εκλογική διαδικασία) έχω τελειώσει, κατά τις 3 το πρωί, πρέπει να βρω τρόπο να πάω στην Πρωτεύουσα, διότι ο μοναδικός που υπάρχει να με κατεβάσει είναι ο εκλογικός αντιπρόσωπος του διπλανού τμήματος, ο οποίος όμως προβλέπεται να μένει αρκετές ώρες ακόμη να κάνει καταμέτρηση, διότι μόλις είχε τελειώσει την πρώτη κάλπη (θυμίζω ήταν δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές) και είχε αναντιστοιχία ψηφισάντων και ψήφων. Τότε, εμφανίζεται ο γραμματέας της κοινότητας και προθυμοποιείται να πάει εκείνος.

Ήταν περίπου 50 – 55 ετών και είχε ένα παλιό τζιπ, υπέθεσα από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δέχομαι. Μόλις ξεκινήσαμε να κατηφορίζουμε, αρχίζει να μου λέει πως θα πρέπει να βγούμε την άλλη μέρα, να γνωριστούμε καλύτερα, διότι ψάχνει μια καλή κοπέλα να παντρευτεί, είναι πια η ώρα του (!) και πως είναι από καλή οικογένεια και με μεγάλη περιουσία. Στην αρχή γελάω ψεύτικα (διότι δεν μου φαίνεται αστείο, αλλά δεν μπορώ να αφήσω να φανεί πως μου φαίνεται), όσο πιο πειστικά όμως μπορώ, και του λέω πως είμαι πολύ μικρή, άλλωστε «δεν έχω κλείσει ούτε δύο χρόνια δικηγόρος». Μου απαντά πως δεν έχει σημασία, διότι όταν θα παντρευτούμε δεν θα χρειάζεται να δουλεύω, έχει αρκετά χρήματα. Συνεχίζει λοιπόν να επιμένει πως πρέπει να βγούμε και μου ζητάει το τηλέφωνό μου. Προσπαθώ να βρω μια δικαιολογία να αλλάξω συζήτηση (τύπου «είμαστε μακριά ακόμη;»), αλλά αυτός είναι ανένδοτος. Κάποια στιγμή, με ρωτάει σοβαρά μήπως δεν μου αρέσει. Ερώτηση παγίδα, ό,τι κι αν απαντήσω είναι λάθος. Αρχίζω να φοβάμαι λίγο. Το καλύτερο που μπορώ να σκεφτώ είναι «ξέρετε (ναι, του μιλούσα στον πληθυντικό), είμαι ήδη αρραβωνιασμένη», εννοείται μούσι, αλλά θεώρησα πως θα έκανε πίσω. Αντιθέτως, αρχίζει να μου λέει πως δεν πρόκειται να βρω καλύτερο σύζυγο από εκείνον, που έχει περιουσία και θα ζήσω άνετα τη ζωή μου, έχει μάλιστα και «κούρσα» (ένα Nissan Almera).

Ξαφνικά, γίνεται πολύ σοβαρός και με ρωτάει εάν μου αρέσει. Αρχίζει να με λούζει κρύος ιδρώτας. Προσπαθώ να σκεφτώ τρόπους να ξεφύγω εάν χρειαστεί. Είμαι σε κινούμενο όχημα, στη μέση ενός στενού δρόμου, που στο τέλος του, από τη μεριά μου, είναι γκρεμός. Ψάχνω να εντοπίσω το χερούλι της πόρτας. Εάν χρειαστεί θα την ανοίξω και θα πηδήξω έξω. Κι αν σπάσω τίποτα ή ακόμη χειρότερα αν καταλήξω σε ελεύθερη πτώση στο γκρεμό; Δεν έχει σημασία, είναι η μόνη διέξοδος. Προσπαθώ να βρω κάτι να απαντήσω και τελικά το μόνο που λέω είναι «με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση».

Από εκείνη τη στιγμή, δεν ξαναμιλάει. Δεν ξέρω εάν αυτό είναι καλό ή κακό και έτσι συνεχίζω να έχω το χέρι μου στο χερούλι της πόρτας συνέχεια. Φτάνουμε έξω από το Πρωτοδικείο. τον ευχαριστώ, δεν μου απαντά. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και μόλις περνάω την πόρτα, ρίχνω κάτω τον εκλογικό σάκο και σωριάζομαι πάνω του.

Γιατί τα έγραψα όλα αυτά; Διότι είδα σχόλια στο #metoo σχετικά με το ότι περιλαμβάνει περιπτώσεις που δεν είναι καν παρενόχληση και ενοχοποιεί συλλήβδην όλους τους άντρες.

Ακόμη κι εγώ, το παραπάνω περιστατικό δυσκολεύομαι να το πω παρενόχληση. Δεν μου μίλησε άσχημα, ούτε μια φορά. Δεν έκανε καμία επιθετική ενέργεια. Αλλά ήταν πιεστικός. Ήταν φορτικός. Και εγώ ήμουν μαζί του σε ένα αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά. Και δεν ήξερα πού μπορεί να καταλήξει όλο αυτό. Φοβόμουν. Και τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες. Όταν κάποια φορά, εκείνη η εκλογική εκδρομή αναφέρθηκε σε συζήτηση με το συνάδελφο που είχε το αυτοκίνητο, γελάσαμε, αλλά δεν παρέλειψα να του πω πόσο μαλάκας ήταν, διότι μου είχε φύγει η μαγκιά με το γραμματέα της κοινότητας. Ακόμη και με αυτό, γελάσαμε και οι δύο, αλλά ακόμη θυμάμαι το φόβο και το χερούλι της πόρτας. Κυρίως όμως, θυμάμαι να ζυγίζω το ενδεχόμενο του γκρεμού ως διαφυγή σε τυχόν επίθεση και να το αποδέχομαι ως αναγκαίο κακό.

Τι είναι λοιπόν παρενόχληση; Πότε είναι δικαιολογημένο να θεωρήσω πως παρενοχλήθηκα και πότε όχι;

Και πιστεύετε πραγματικά πως τέτοιες αφηγήσεις ενοχοποιούν συλλήβδην όλους τους άντρες; Τον ταξιτζή της ιστορίας τον θυμάστε; Εγώ ναι, γιατί είχε την καλοσύνη να μη θέλει να με αφήσει μόνη μου, μέχρι να μπω έστω στο εκλογικό τμήμα.

125 Σχόλια προς “Εμείς και το #ΜeΤoo”

  1. Γς said

    Bonjour

    #ΜeΤoo

    #JeT’Aime

    δεν το διάβασα ακόμα

  2. Γς said

    Ωχ, ήθελα να γράψω

    #ΜeΤoo

    #MoiAussi

    Εσετεγά

    Πάω να το διαβάσω

  3. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Το απόλυτο αρσενικό δίνει συγχωροχάρτι στους πέφτουλες του Χόλιγουντ: https://donotlink.it/V5VX

    (κρατιέμαι, ίνα μην κουτσομπολεύσω)

  4. spiridione said

    Είχαμε και την καταγγελία της Μπιορκ κατά του Τρίερ.

  5. Γς said

    #MeToo […] σαν παρότρυνση προς τις γυναίκες να τολμήσουν και να καταγγείλουν τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης που έχουν υποστεί

    Βρε δεν αφήνουν τα σάπια;

    Ενα μεγάλο ποσοστό ποσοστό από δαύτες είναι θυγατέρες της γυναίκας του Πετεφρή.

    Κι ένα άλλο ψεύδονται ασύστολα, για άλλους λόγους.

    Ντάξει υπάρχουν κι οι προκλητικές και έτσι κι οι γιουβέτσι.

    Και τί έλαχε μωρέ που πήγε ο άλλος να «της πιάσει και τον κω»;

    «Βάζω στο στόμα και ‘γώ κάτι, κι αυτομάτως κατεβάζω τα παιδιά στο σχολικό,
    πάω γραμμή για να ψωνίσω κι ο χασάπης μες στη φούρια να μου πιάνει και τον κω….»

  6. Γς said

    5:

    Μέχρι εκεί είχα διαβάσει.

    Και φυσικά, σοβαρά τώρα, υπάρχουν εγκληματίες που θέλουν κρέμασμα.

    [τί; Από που;]

  7. Εδώ, στην Ελλάδα, προσποιούμαστε ότι πέφτουμε από τα σύννεφα μαθαίνοντας τι γίνεται στην Εσπερία. Και όμως όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει ανέκαθεν. Ο παλιός κινηματογράφος, που έχει καταγράψει όλη την ελληνική ηθογραφία, διαθέτει πληθώρα ταινιών με σεξουαλική παρενόχληση από αφεντικά. Τι να πρωτοθυμηθείς: Κλωτσοσκούφι, Μιας πεντάρας νιάτα, και πάει λέγοντας. Χώρια η παλιά αντίληψη περί καλλιτεχνίας που προϋποθέτει «πέρασμα από τον πάγκο».

  8. Απ’ όλα τα φρούτα έχει ο μπαξές: Μια υπερμινιοφορούσα μορφονιά παρουσιάστηκε ένα πρωϊνό και είχε την απαίτηση να κάνει μια διαφημιστική παράσταση στο προσωπικό, σε ώρα εργασίας. Όταν …της το έκοψα ξεκάθαρα, μου απείλησε ότι θα ξεσχίσει το …δείγμα υφάσματος που είχε πάνω στα μπούτια της και θ’ αρχίσει να τσιρίζει ότι την βιάζω!

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ για τα πρώτα σχόλια!

    7 Έτσι είναι!

  10. nikiplos said

    Καλημέρα. Αναμφισβήτητα δύσκολο θέμα. Κυρίως γιατί η παρενόχληση είναι ασαφής έννοια και ενδεχομένως η ασάφειά της αυτή εισαγάγει τη δυσκολία μιας επίσημης καταγγελίας, Μια φίλη που σήμερα, ζει κι εργάζεται στις Βρυξέλες, μας είχε καταγγείλει κάποτε μια σχετική ιστορία.

    Την είχα γράψει εδώ υπό τύπον διηγήματος.

    Θυμάμαι το φόβο, της κοπέλας, τη δυσκολία της να διηγηθεί την ιστορία και πολλά άλλα… Πολύ μου τη θύμισε η ιστορία που έβαλε ο Νικοκύρης εδώ…

  11. Γς said

    Πέστε μου τώρα τι κάνουν;

    Φωτογραφίζω βέβαια την περίπτωση, αλλά στο διάολο!!!

    Πακιστανός που έχει φυτώριο. Φίλος κατά τα άλλα.

    Και μια παλιά μου φοιτήτρια στη δούλεψή του,

    -Πως τα πάει η νεαρή;

    -Καλή είναι. Της πιάνω και τον κω@@ που και που.

    Ομολογώ ότι αν ήταν Ελληνας, που δεν φαντάζομαι να κοκορευόταν κιόλας, δεν θα` τα έπαιρνα τόσο πολύ στο κρανίο.

    Γίνεσαι μετά ρατσιστής, ή όχι;

  12. atheofobos said

    Προφανώς η νεαρή δικηγόρος λογικά φοβήθηκε καθώς δεν είχε εύκολη οδό διαφυγής από τον αναζητούντα εναγωνίως μεν αλλά με άγαρμπο τρόπο σύζυγο. Θυμηθείτε το ντοκιμαντέρ «Sugartown – Οι γαμπροί» που ανέδειξε το πρόβλημα έλλειψης γυναικών για γάμο στα χωριά.
    Όσο για όλες αυτές τις «παρθένες» του Χόλυγουντ που θυμήθηκαν μετά 20 χρόνια ότι «παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά» ή «βιάστηκαν» από τον γομαροειδή παραγωγό πηγαίνοντας μόνες τους στο δωμάτιο του και κατά περίεργο τρόπο αφού του αντιστάθηκαν πήραν διάφορους επιτυχείς ρόλους σε ταινίες, τι να πει κανείς.
    Σαφώς και είναι απαράδεκτο το να αναγκάζεσαι να σε πηδήξουν για να μπορέσεις να αναδειχτείς στα γρήγορα από ένα ισχυρό παραγωγό αλλά σίγουρα υπάρχει και η άλλη ίσως πιο δύσκολη, χρονοβόρα και κουραστική άνοδος όταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.
    Δεν νομίζω πως πχ η Τζοάν Γούντγουορντ ή η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ, δύο ηθοποιοί που πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό και που έχουν πάρει Οσκαρ, χρειάστηκε να υποκύψουν σε κανένα παραγωγό.

  13. Avonidas said

    πάντως ο κατηγορούμενος διώχτηκε από την εταιρεία του (που έχει το όνομά του), αποπέμφθηκε από διάφορες ακαδημίες, τον χώρισε η γυναίκα του, ενώ ο πρόεδρος Μακρόν κίνησε τη διαδικασία να του αφαιρεθεί το παράσημο της Λεγεώνας της τιμής (αυτό παραείναι σκληρό θα πείτε).

    Θα πω ότι θα πρεπε να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα κάγκελα, αντί να τον υπερασπίζονται με εμετικά επιχειρήματα όλα τα ιερά τέρατα του σινεμά.

    Που βγήκε κι είπε, το σίχαμα, ότι έτσι κάνανε στα νιάτα του και δεν ήξερε οτι ήταν κακό.

    Το δυστύχημα είναι ότι δεν είναι μόνο αυτός. Θα τον πετάξουν στα λιοντάρια και θα το πούνε κάθαρση…

  14. spiral architect 🇰🇵 said

    Σεξουαλική παρενόχληση σε μια φωτό:

  15. Γς said

    Και μια κάπως σχετική ιστορία.

    Πιθανόν να την έχω γράψει εδώ και μάλιστα υποδυόμενος τον πρωταγωνιστή της, που ήταν όμως ο αδελφός μου!
    ‘Η μάλλον το αδελφάκι μου, μιας και ήταν πολύ μικρός τότε.

    Πείραξε, σχεδόν παρενόχλησε σεξουαλικά μια τουρίστρια, πιτσιρικάς που ήτανε πάνω στα ντουζένια του.

    Και η κυρία του έκανε αμέσως τα γλυκά μάτια και μετά έναν καφέ του πρότεινε να πάνε στο δωμάτιό της.

    Τα έχασε ο μικρός και όλο λαχτάρα αλλά και αγωνία την ακολούθησε.

    -Και που λες Γιάννη η καρδιά μου κόντεβε να σπάσει, Και μόλις έκλεισε την πόρτα πίσω μου και μου όρμησε δεν κρατήθηκα και φώναξα: «Μαμά! Με βιάζουνε!»

  16. Avonidas said

    #12. Σαφώς και είναι απαράδεκτο το να αναγκάζεσαι να σε πηδήξουν για να μπορέσεις να αναδειχτείς στα γρήγορα από ένα ισχυρό παραγωγό αλλά σίγουρα υπάρχει και η άλλη ίσως πιο δύσκολη, χρονοβόρα και κουραστική άνοδος όταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.
    Δεν νομίζω πως πχ η Τζοάν Γούντγουορντ ή η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ, δύο ηθοποιοί που πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό και που έχουν πάρει Οσκαρ, χρειάστηκε να υποκύψουν σε κανένα παραγωγό.

    Μην ορκίζεσαι, γιατί μόλις τώρα αρχίζει να βγαίνει στο φως η βρώμα…

    Βεβαίως, είχαν την επιλογή να πουν όχι. Κι η νεαρή δικηγόρος είχε τη δυνατότητα να ανοίξει την πόρτα και να πηδήξει από το κινούμενο τζιπ. Και, και, και…

    Όλα αυτά είναι μαλακίες. Πολύ απλά. Εκβιασμός από θέση ισχύος, για να πουν μετά ότι η άλλη «τα ήθελε», όταν θα χρησιμοποιούν τις διασυνδέσεις και την επιρροή τους για να τιμωρήσουν την «ελεύθερη επιλογή» της. Το να λες ότι μπορούσαν να αρνηθούν και να κερδίσουν μετά ρόλους με το σπαθί τους είναι εθελοτυφλία.

  17. LandS said

    Μα και αυτός ο χριστιανός αφού είχε καλό σκοπό, αξημέρωτα οδηγώντας στα κατσάβραχα και στις γκρεμίλες βρήκε να κάνει πρόταση γάμου;

    Σοβαρά τώρα. Για Ρομάν Πολάνσκι, Τζίμι Σάβιλ, Μπιλ Κόσμπι και για καμιά δεκαριά άλλους, τέτοιος ντόρος δεν έγινε. Ίσως γιατί αυτοί περιορίστηκαν ( ; ) σε γκρούπις και σταρλετάκια

  18. Avonidas said

    Είδα κι εκείνο το άρθρο του Δανίκα για τον Γουαϊνστάιν. Το βρωμερό, σιχαμένο, γλοιώδες, εμετικό άρθρο. Το πώς αυτός ο άνθρωπος αρθρογραφεί και συστήνεται σαν κριτικός κινηματογράφου με ξεπερνά.

    Τόσο χυδαίος, τόσο ποταπός, τόσο λίγος.

  19. Avonidas said

    #17. Ή ίσως επειδή δεν είχαν τόση δύναμη στο Χόλυγουντ.

    Ειπώθηκε για τον Γουαϊνστάιν, σαν υπεράσπιση, ότι «ναι, αλλά έκανε τόσες ταινιάρες». Αυτό ίσα-ίσα σημαίνει πως το όχι στον Γουαϊνστάιν κόστιζε πανάκριβα.

  20. spiral architect 🇰🇵 said

    @17: Για θυμήσου και την περίπτωση Γούντι Άλλεν.

  21. Γς said

    19:

    >«ναι, αλλά έκανε τόσες ταινιάρες»

    Κι ο Πολάνσκι με την 13άρα;

  22. Avonidas said

    Δεν μου μίλησε άσχημα, ούτε μια φορά. Δεν έκανε καμία επιθετική ενέργεια. Αλλά ήταν πιεστικός. Ήταν φορτικός. Και εγώ ήμουν μαζί του σε ένα αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά. Και δεν ήξερα πού μπορεί να καταλήξει όλο αυτό. Φοβόμουν.

    Αμ, αυτό κι αν δεν γίνεται αντιληπτό από τους θιασώτες του «μπορούσες να πεις όχι»! Δεν μπορεί να ξέρει η άλλη αν είσαι ψυχάκιας βιαστής ή δολοφόνος, αν θα τη βουτήξεις ξαφνικά και θα βγάλεις κάνα μαχαίρι, αν απλώς φαίνεσαι κάθαρμα ή αν όντως είσαι. Κι όλα αυτά τα ενδεχόμενα πρέπει να ζυγιστούν μέσα σε μια στιγμή, ενώ σκέφτεσαι τι θα πεις για να μην μπλέξεις.

  23. LandS said

    16 για το 12
    Μη ξεχνάμε τον μέγα Τσάπλιν που παντρεύτηκε πολλές (όχι όμως όλες) πιτσιρίκες πρωταγωνίστριές του.
    Και τώρα θυμήθηκα τον φουκαρά τον Τζέρι Λι Λιούις που καταστράφηκε επειδή είχε παντρευτεί, έντιμα, τη 13χρονη κόρη του καλύτερού του φίλου και μέλους της ορχήστρας του.

  24. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα.
    Καλό το ξεμπρόστιασμα, έχει μια αξία, αλλά δε φτάνει από μόνο του. Οι νοοτροπίες δημιουργούνται με την αγωγή που παίρνει ο καθένας είτε από την οικογένεια και το σχολείο, «θεσμικά», είτε από την ένταξη σε κάποια κοινωνική ομάδα (επάγγελμα, χώρο δουλειάς, αθλητικό σωματείο, σύλλογο κλπ). Η αδράνεια που πρέπει να υπερνικηθεί είναι μεγάλη, και πρέπει να υπάρξει σημαντική προσπάθεια εκ των άνω, αφενός με νομοθετικά εργαλεία και αφετέρου (το σημαντικότερο) με συνεχή πίεση προς τη σωστή κατεύθυνση.
    Το σύνηθες είναι στα καθ’ ημάς να βγαίνει με τυμπανοκρουσίες ο νόμος που θα πατάξει, θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο κλπ κλπ και μετά, γαργάρα. (Έχω πει σε κάθε ευκαιρία πως θα πάρω στα σοβαρά την κυβέρνηση που θ’ αρχίσει να εφαρμόζει τον -εκάστοτε- ΚΟΚ, και δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα να κάνω κάτι τέτοιο). Θετικό παράδειγμα, η αντικαπνιστική εκστρατεία του Δοξιάδη τη δεκαετία του ’70, που μείωσε το κάπνισμα δραματικά στον πληθυσμό, και αντιπαράδειγμα ότι έχει γίνει τα τελευταία πχ10 χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις.

    Όσο για περιπτώσεις παρενόχλησης, ώρα νά ‘χει κανείς να κουβεντιάζει. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που έχει πει ο Γς κάμποσες φορές, για τη θέση εργασίας που ενδεχομένως ήταν του ΚΑΤΕΕ, αλλά σίγουρα ήταν του «κάτσε». Αμφιβάλλω αν υπάρχουν γυναίκες, ανεξαρτήτως εμφάνισης, που να μην έχουν μια παρόμοια ιστορία να πουν.

  25. Avonidas said

    #21. Είναι απολύτως δυνατό να είναι κάποιος ιδιοφυΐα, ταλεντάρα και ταυτόχρονα καθήκι του κερατά.

    Άλλωστε, αυτές τις μέρες ο ακαδημαϊκός χώρος συγκλονίζεται από δεκάδες παρόμοια περιστατικά, μόνο που δεν συζητιούνται τόσο όσο στο Χόλυγουντ.

  26. sarant said

    16δ Έτσι

    18 Με παρέσυρες και το διάβασα… Απαράδεκτος ο Δανίκας, όντως ποταπός.

  27. Avonidas said

    #26. Μα, δεν έβαλα καν σύνδεσμο! Σκόπιμα :-/

  28. spiral architect 🇰🇵 said

    Ούτε κι εγώ έβαλα απ’ ευθείας τον ιστοσκουπιδότοπο.

  29. spiral architect 🇰🇵 said

    Και στην τελική δεν ξέρεις τι να πιστέψεις. 🙄

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πραγματικά εντυπωσιακή η μετάλλαξη του Δανίκα. Και δεν είναι ο μόνος. Τι να φταίει άραγε για την κατάντια τους;

  31. Avonidas said

    #30. Μετάλλαξη; Γιατί, πότε ήταν εντάξει ο τύπος;

  32. ΓιώργοςΜ said

    30 Θα ήταν συνωμοσιολογία αν σκεφτόμουν πως ο εκάστοτε κριτικός, για να έχει την πόρτα ανοιχτή σε συνεντεύξεις, φεστιβάλ κλπ χρειάζεται ενίοτε ν’ ακολουθεί τη «γραμμή» που του ορίζει κάποιος (εργοδότης, στούντιο, εταιρεία παραγωγής κλπ);
    Απλούστερο είναι βέβαια να σκεφτώ πως κάποιοι, ενδεχομένως πολλοί, αναγνώστες της φυλλάδας θέλουν και κάποιον να τους απενοχοποιήσει, καθώς ταυτίζονται με τον περί ου ο λόγος. Έτσι, προβάλλεται και η «άλλη άποψη».
    Ή επίσης, επειδή κακή δημοσιότητα δεν υπάρχει, όσος περισσότερος ο ντόρος, τόσο καλύτερα από εμπορική άποψη.

  33. spiral architect 🇰🇵 said

    Τα γεράματα.

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    … για τον Κουβάτσο.

  35. ΣΠ said

    Μεγάλο το πρόβλημα στα πανεπιστήμια. Πολλά ακούγονται αλλά σχεδόν τίποτα δεν καταγγέλεται επίσημα. Και είναι λογικό. Πώς να αποδειχτεί; Συνήθως είναι ο λόγος του θύματος απέναντι στον λόγο του ευρισκόμενου σε θέση ισχύος θύτη. Οπότε το θύμα σκέφτεται ότι θα μπλέξει, δεν θα πετύχει τίποτα και ποιος ξέρει τι θ’ ακούσει. Και δεν κάνει τίποτα.

    Ένα περιστατικό που μου το είπε φίλη του θύματος. Μεταπτυχιακή φοιτήτρια κουράστηκε να ακούει σεξουαλικά υπονοούμενα από τον καθηγητή της και αποφάσισε να σταματήσει τις μεταπτυχιακές σπουδές της. Ο καθηγητής της, αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να την μεταπείσει, της είπε ότι την Παρασκευή το βράδυ στις 9 η ομάδα του θα της κάνει στο εργαστήριο ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι. Όταν όμως η φοιτήτρια πήγε την συγκεκριμένη μέρα και ώρα στο εργαστήριο δεν υπήρχε κανένα πάρτι και ο καθηγητής ήταν μόνος του. Η κοπελιά ακόμα τρέχει.

  36. Avonidas said

    #29. Δεν λέει απαραιτήτως ψέματα.

    …για την παρενόχληση, εννοώ· για την καριέρα στην Αμερική, άσε μας κουκλίτσα μου 😉

  37. Κουνελόγατος said

    35. Μιας και είπαμε για Πανεπιστήμια, στη Νομική (μέσα δεκαετίας 1980) υπήρχε καθηγητής που είχε βγάλει όνομα, για το πόσο εύκολα μπορούσαν κάποιες φοιτήτριες να περάσουν τα μαθήματα…

  38. spiral architect 🇰🇵 said

    Η εξουσία είναι το υπέρτατο αφροδισιακό.

    Χένρυ Κίσσιγκερ

  39. Avonidas said

    #37. Ε, δεν πιάνει πάντα…

    http://www.smbc-comics.com/?id=2545

  40. spiral architect 🇰🇵 said

    @39: Φοβερό Αβονίδα! 👍

  41. raf said

    Καλημέρα. Ωραία η ιστορία. Κρατάω την τελευταία παράγραφο ως απάντηση σε μια αφίσα που είχα δει το καλοκαίρι και με είχε πειράξει: οι βιαστές δεν είναι ράτσα ειδική, είναι οι άνδρες οι καθημερινοί.

  42. sarant said

    35 Δυστυχώς, έτσι είναι… Χώρια που, σε αντίθεση με άλλους χώρους, η ιδιότητα της φοιτήτριας είναι παροδική και αυτό είναι ένα επιπλέον κίνητρο για να μη μιλήσει το θύμα.

    39 Ωραίο αυτό!

  43. Κουνελόγατος said

    Και αυτό για να μην λένε μόνο για τον Μπιλ… τον κακομοίρη.
    http://news247.gr/eidiseis/kosmos/ntokoymento-h-stigmh-poy-o-tzortz-mpoys-thwpeuei-nearh-hthopoio-toy-xoligoynt.4906800.html

  44. ΓιώργοςΜ said

    35 Ποια υπονοούμενα… Καθηγητής ρωτούσε όλες τις φοιτήτριες που ρωτούσαν για μεταπτυχιακό αν είναι παντρεμένες, αρραβωνιασμένες, με σοβαρή σχέση κλπ, κι αν ήταν, τους έλεγε να μη μπουν στον κόπο να κάνουν αίτηση.
    Άλλοι δεν ήταν τόσο ευθείς, και ίσως όχι τόσο ευαίσθητοι σε τέτοιες λεπτομέρειες…

    39 Βγαλμένο απ’ τη ζωή…. 🙂

  45. Γς said

    24;

    > Χαρακτηριστική είναι η ιστορία που έχει πει ο Γς κάμποσες φορές, για τη θέση εργασίας που

    Αντε να την ξαναπούμε την ιστορία της [επιδόξου] γραμματέως:

    Είχαμε κάποτε έναν συνάδελφο (της Χημείας) που δεν άφηνε θηλυκό για θηλυκό. Πολύ γυναικάς. Κρίμα όμως. Ολοι τον θυμούνται μόνο γιατί ήταν πολύ σφιχτός στη βαθμολογία.

    Ερχεται μια μέρα λοιπόν η κυρα Μαρία, που δούλευε στο κυλικείο της σχολής που είχε ο άντρας της και μου λέει:

    -Κύριε Γιάννη, η κόρη μου, που πηγαίνει τον καφέ στο γραφείο του κυρίου Τάδε (ο Χημικός) μου είπε ότι της πρότεινε να την πάρει γραμματέα. Λες να έχει τέτοια τύχη; Φοβάμαι όμως ότι θα θέλει να είναι του Κάτε (Σημείωση Γς: ΚΑΤΕ = ΤΕΙ της εποχής εκείνης).

    -Δεν ξέρω Μαρία μου για του ΚΑΤΕ, του ΚΑΤΣΕ όμως σίγουρα!

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    31. Σωστά. Απλώς είχε άλλου είδους πετριά. 😉

  47. Σηλισάβ said

    Στις αγγλοσαξωνικές χώρες σεξουαλική παρενόχληση θεωρούνται λόγια ή κινήσεις που στην Ελλάδα θεωρούνται δείγμα ανδρισμού και επιδιώκονται μάλιστα και από τις γυναίκες. Έχω φίλη που στεναχωριότανε που δεν της κορνάρουν στο δρόμο και δεν την παρενοχλούν λεκτικα, ώστε να τονώσει την αυτοπεποίθησή της.
    Παρ΄όλα αυτά οι καταγγελίες που βγαίνουν είναι πολύ σοβαρές. Χωρίς ευαισθητοποίηση των ανδρών δεν λύνονται τα προβλήματα των γυναικών.
    Διάβαζα πρόσφατα μια συνέντευξη ενός άνδρα που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου, στην οποία έλεγε ότι η ζωή του ήταν μακράν πιο εύκολη και ασφαλής ως άνδρας, ακόμα και γκέυ, παρά ως γυναίκα.

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    7. Έχετε δίκιο, κύριε Γαβριηλίδη. Θυμάστε μια ταινία, στην οποία η Μάρω Κοντού αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άντρα, προκειμένου να αποφύγει τη σεξουαλική παρενόχληση των αφεντικών της. Και την υπηρέτρια Φόνσου, που υφίστατο παρενόχληση από όλους τους άντρες του σπιτιού (βασισμένη η ταινία στον «Πειρασμό» του Ξενόπουλου).

  49. ΣΠ said

    48
    Η ταινίες είναι:
    Αχ και νάμουν άντρας
    Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι

  50. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Υποκρισία και ανοησία είναι το #MeToo, (υπάρχει υπερπληθυσμός στα σύννεφα 🙂 λές και μεγάλωσαν σε άλλη κοινωνία. Φυσικά για την αιτία αυτής της ΧΡΟΝΙΑΣ συμπεριφοράς, ούτε κουβέντα, από γυναίκες και άντρες.

    Στην περίπτωση του Μπίλ και της Μόνικας ποιός ήταν το θύμα;

  51. dryhammer said

    29, 36 To «μην ασχολείσαι με τη βρύση, θείε» αλλιώς το εννοεί ο Wein κι αλλιώς ο Αvon.

  52. gpoint said

    έχει κάποιο σχόλιό μου η σπαμοπαγίς ή πάλι πάτησα έντερ όπως στο φβ και βγήκα ;

  53. Avonidas said

    Αν και το σύνθημα #MeToo υπήρχε από παλιότερα, η εκρηκτική του διάδοση άρχισε μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου Γουαϊνστάιν, με προτροπή της ηθοποιού Αλίσα Μιλάνο.

    Και της Ρόουζ Μακ Γκόουαν.

    Το λες και κυνήγι μαγισσών 😉

  54. Πέπε said

    @1:
    > > […διάφορες χαζομάρες] …Δεν το διάβασα ακόμη

    @2:
    > > [προσπάθεια βελτίωσης των προηγούμενων χαζομαρών] Πάω τώρα να το διαβάσω

    @5:
    > > [χιουμοράκι που στο συγκεκριμένο πλαίσιο της σημερινής ανάρτησης είναι πάρα πολύ οφ]

    @6:
    > > Μέχρι εκεί είχα διαβάσει. Και φυσικά, σοβαρά τώρα, …

    Ε νισάφι!

  55. Γς said

    Κι ήταν κι ο αλλοδαπός μεταπτυχιακός που δεν ήξερε ακόμα καλά Ελληνικά και δεν πολυπρόσεχαν τα λόγια τους ο καθηγητής και μια άλλη μεταπτυχιακή.

    Και μια μέρα δεν άντεξε ο αλλοδαπός και της λέει.

    -Ολο «κύριε καθηγητά» τον λες όταν είναι άλλοι μπροστά και όταν είμαι μόνο εγώ «Γιάννη».

    Και ήταν ο κύριος καθηγητάς επέστρεφε από ένα συνέδριο με την μεταπτυχιακή πήραν έναν δρόμο πάνω στην λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Και πήγαιναν πήγαιναν μακριά από τον κόσμο, τους γνωστούς, τους συναδέλφους. Και φτάσανε κάποτε στο τέρμα. Μια ψαροαβέρνα. Και επιτέλους άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Και τραπέζι με θέα τη λίμνη. Δίπλα απ ένα άλλο τραπέζι μ ενα ζευγάρι του διπλανού εργαστηρίου στη Σχολή.

    -Πως απ΄εδώ;

    -…;

  56. Γς said

    54:

    Σ ευχαριστώ που με διαβάζεις!

  57. 54 δίκιο έχεις αλλά πού φιλότιμο

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πάντως η φάτσα του Γουαϊνστάιν προδίδει το ποιόν του. Φάτσα έκφυλη, χυδαία. Οκ, υπάρχουν άνθρωποι με παρόμοιες φάτσες που είναι ψυχούλες, αλλά στην περίπτωσή του οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή.
    Πάντως, θα πρέπει να προσέξουμε μήπως στον δίκαιο αγώνα κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης, φτάσουμε στο άλλο άκρο: στη Γαλλία θα θεωρείται πλέον ποινικό αδίκημα ακόμα και το βλέμμα. Δηλαδή, αν κοιτάξεις μια γυναίκα λίγο παραπάνω από το «κανονικό», κινδυνεύεις; Μήπως εκφυλιστεί σε υστερία και σε βιομηχανία μηνύσεων το πράγμα;
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.iefimerida.gr/news/364058/o-makron-vazei-telos-sto-kamaki-sto-dromo-ano-kato-i-gallia-eikones&ved=0ahUKEwi6hrb-3IvXAhXEa1AKHQWyD5gQFggkMAA&usg=AOvVaw24UOo7GR5KwwjcHHnPYYvN

  59. Γς said

    55:

    και την αγάπησε. Και τον αγάπησε.

    Κι όταν έφτασε ο κόμπος στο χτένι, ν αφήσει σύζυγο κλπ της είπε ψέματα ότι έλεγε ψέματα. Για να μην χαλάσει τ σπίτι της. Κι αυτή έκλαιγε. και τον παρακαλούσε να μην την αφήσει απότομα, αλλά σιγά σιγά.

    Κι ο άντρας της ο οπεν μάιντιντ της έλεγε ότι όπως τα έκανε να κάτσει να τα φάει. Τόσο καλά.
    Και ξαναπροσπάθησε αυτή. Κι αυτός το έπαιζε αφασία. Και σε εκείνο το σάμερ σκουλ ηταν επιδεικτικά συνέχεια με μια άλλη.

    Και μια μέρα μπήκε με το έτσι θέλω σχεδόν μέσα στο αυτοκίνητό του. Κι αυτός είπε στην άλλη ότι πρόκειται για αλλοδαπή που δεν ξέρει ελληνικά.

    Και ανταποκρίθηκε για να τους ακούει τι λένε. Κι αυτός το έφτασε μέχρι τα άκρα. Κι αυτή λύσσαξε από θυμό. και το ίδιο βράδυ σ ένα χορό βούτηξε έναν συμμαθητή της του σάμερ σκουλ και τσικ του τσικ δίπλα τους. Κι αυτός τσίμπησε.

    Και την πλάκωσε στα σκαμπίλια. Κι όλος ο κόσμος τα’ χασε.
    Και μετά την βούτηξε και την πλάκωσε στα φιλιά. Και μετά την πήρε σηκωτή και την πήγε πάνω στο δωμάτιό του

    Και μετα [συνεχίζεται]

  60. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Και πιστεύετε πραγματικά πως τέτοιες αφηγήσεις ενοχοποιούν συλλήβδην όλους τους άντρες; Τον ταξιτζή της ιστορίας τον θυμάστε; Εγώ ναι, γιατί είχε την καλοσύνη να μη θέλει να με αφήσει μόνη μου, μέχρι να μπω έστω στο εκλογικό τμήμα.

    Δὲν εἶχε ὅμως οὔτε τὴν καλοσύνη νὰ σὲ γυρίσει πίσω τὸ γαϊδούρι

  61. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    52 Όχι, τίποτα δικό σου (ούτε και κανενός άλλου)

    58 Προς το παρόν, δεν υπάρχουν υπερβολές προς την αντίθετη κατεύθυνση

  62. Γιώργος said

    καλησπέρα.
    @58@61β
    φοβάμαι υπάρχουν

    http://www.dailymail.co.uk/news/article-4818874/Jemma-Beale-jailed-10-years.html

  63. Γιώργος said

    Όσοι ασχολούνται με ασφαλιστικά θέματα γνωρίζουν τα ασφαλιστήρια ευθύνης διευθυντικών στελεχών (D&O). Αυτά ξεκίνησαν στις ΗΠΑ. Μάλιστα μια από τις βασικές καλύψεις είναι η κάλυψη των εξόδων του δικηγόρου καθώς και της αποζημίωσης σε περίπτωση καταδίκης για σεξουαλική παρενόχληση στελέχους της εταιρίας. Η απόλυση βέβαια και η φυλάκιση είναι άσχετα με την ασφαλιστική κάλυψη. Επειδή στις ΗΠΑ είχε καταντήσει μάστιγα να μπαίνει κάποια υπάλληλος στο διευθυντή της και αν δεν της έκανε τη χάρη να της δώσει αύξηση ή κάτι άλλο σημαντικό που ζητούσε, να έσκιζε τη μπλούζα της και να έβαζε τις φωνές ότι της επιτέθηκε, πολλές εταιρίες έχουν τοποθετήσει διάφανες γυάλινες πόρτες στα γραφεία των στελεχών τους και αν έχουν γραμματέα απέξω φροντίζουν αυτή να κάθεται σε σημείο που να βλέπει μες στο γραφείο το στέλεχος.

  64. … Γουαϊνστάιν ή Γουάινστιν …

    Κατά το γνωστό

  65. Ριβαλντίνιο said

    (..)το μόνο που λέω είναι «με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση».
    Από εκείνη τη στιγμή, δεν ξαναμιλάει.

    Άρα δεν υπήρχε παρενόχληση. Απλώς ήταν άγαρμπο στο φλέρτ το βλαχαδερό και κατατρόμαξε την κοπέλα.

    @ 8 Georgios Bartzoudis

    Και τι έκανες ; Πραγματοποίησε την απειλή της ; Για κάτι τέτοια χρειάζονται οι κάμερες.

    @ atheofobos

    όταν έχεις ταλέντο που δεν μπορεί να κρυφτεί.

    -Έχω ακούσει ότι είναι πολύ γυναικάς και ότι βάζει χέρι στις κοπελίτσες του θιάσου.
    -Αυτές του κάθονται για να πάρουνε ρόλο. Γιατί ξέρεις άμα πρωτοξεκινάς άμα δεν κάτσεις στον πρωταγωνιστή …
    – Εσείς σε ποιον κάτσατε κυρία ;
    – Εγώ βρε ζώον είχα ταλέντο !

    Υ.Γ. Γενικά καλό είναι να φερόμαστε στις γυναίκες όπως θέλουμε να φέρονται οι άλλοι στις γιαγιάδες μας, στις μανάδες μας, στις αδελφές μας, στις γυναίκες μας , στις κόρες μας και στις εγγονές μας.

  66. Ρίβα, με κάλυψες με το ΥΓ σου

  67. sarant said

    66α Είπαμε ότι είναι οριακή περίπτωση.
    Ωστόσο να σκεφτούμε ότι γίνεται (το «άγαρμπο φλερτ») από θέση ισχύος (έχει αυτοκίνητο, ξέρει τα κατατόπια, έχει μεγάλη υπεροχή σε σωματική δύναμη)

  68. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    66 Υ.Γ – Στις γυναίκες πρέπει να φερόμαστε όπως τους αρέσει κι όπως μας αρέσει να μας φέρονται αυτές, με φυσική σεξουαλικότητα, όμως οι πατριαρχικές θρησκείες έχουν επιβάλλει τον διεστραμένο πορνογραφικό σεξισμό κι έχουν δαιμονοποιήσει την φυσική σεξουαλικότητα με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η διαστροφή (ειδικά όποιου-ας έχει οποιαδήποτε ισχύ) στις ανθρώπινες κοινωνίες.
    ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΗΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ.

  69. Ριβαλντίνιο said

    @ 69 ΛΑΜΠΡΟΣ

    Στις γυναίκες πρέπει να φερόμαστε όπως τους αρέσει κι όπως μας αρέσει να μας φέρονται αυτές

    Να μου λέιπουν οι ντιντίδες οι μοντέρνοι,
    θέλω άντρα ν’αγαπάει και να δέρνει !

    Εσύ θα την έδερνες ; 🙂 🙂 🙂

  70. gpoint said

    Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση ο βιαστής και το θύμα να είναι εντελώς άγνωστοι, η συνάφεια, η φιλία, η συναδελφικότητα, η εξάρτηση, ακόμα και η συγγένεια θα έλεγα, νομικά πολύ δύσκολα καθορίζουν τα όρια του βιασμού χωρίς συνυπευθυνότητα και συνήθως δεν υπάρχει μάρτυρας. Αυτό συνήθως είναι ατού του βιαστή. Από την άλλη -ειδικά κάποια εποχή ήταν της μόδας με τις Αγγλίδες τουρίστριες- να συνευρίσκονται κι αν κάτι δεν τους άρεσε μετά να ισχυρίζονται βιασμό.

    Θυμίζει λίγο το ανέκδοτο με το αγοράκι που το βίασε ο θειος του στο χωράφι κι όταν το ρώτησε ο δικαστής γιατί δεν έτρεξε να φύγει του είπε εύκολο είναι να τρέξεις σε οργωμένο χωράφι με δεκεξάποντα τακούνια ;

  71. atheofobos said

    16
    Μην ορκίζεσαι, γιατί μόλις τώρα αρχίζει να βγαίνει στο φως η βρώμα…

    Βεβαίως και δεν ορκίζομαι, αλλά είναι σαν να λες ότι όλες οι γνωστές ηθοποιοί πρέπει στο παρελθόν να τις έχει πηδήξει ο παραγωγός τους ή ο σκηνοθέτης τους ή … μια γενίκευση τελείως απαράδεκτη του τύπου όλοι οι παπάδες είναι πούστηδες, οι δικαστές τα παίρνουν κτλ
    Στην πρόσκληση να συζητήσεις για μια ταινία στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου με ένα παραγωγό αντί στο γραφείο του ή ακόμα και στο μπαρ του ξενοδοχείου μόνο αν είναι κάποια βλάξ δεν αντιλαμβάνεται τι σκοπούς υποκρύπτει.
    Σαφώς δε είμαι κατά του οποιαδήποτε σεξουαλικού καταναγκασμού γυναίκας και έχω γράψει σε ανύποπτο χρόνο:
    Εκτός των άλλων επίσης με ενοχλεί η γενικότερα εδραιωμένη αντίληψη πολλών, οι οποίοι ευρισκόμενοι σε κάποια θέση ισχύος αποκτούν την αντίληψη: του εγώ τώρα γαμώ και δέρνω γιατί είμαι και πολύ άνδρας αφού έφτασα εδώ!
    Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2010/02/blog-post_20.html

    23
    Ο γάμος του Τζέρυ Λη Λούις με την 13χρονη δεν προκάλεσε θέμα στις ΗΠΑ που στο Νότο δεν ήταν ασυνήθης, όπως εδώ στους Ρομά, αλλά όταν πήγε στην Αγγλία και την είδαν οι δημοσιογράφοι.
    37
    Δεν ξέρω αν στα μέσα της 10ετιας του 80 υπήρχε καθηγητής που τον περνούσαν εύκολα οι φοιτήτριες αλλά υπήρχε και άλλος πιο παλιά.
    Στα σχόλια του ποστ μου :
    ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ !
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/06/blog-post_04.html
    γράφω:
    Ούτε αν ήσουν κοπέλα για να περάσεις έπρεπε να κάτσεις να σου βάλει χέρι ο Μαμουθ ο μακρυχέρης που έλεγε και Ψαθάς!
    Και μου απαντά ο νομικός Χρήστος Βαρδάκας :
    Ο «Μακρυχέρης» ήταν (ένας αγαθότατος άνθρωπος) στην Νομική. Περιοριζόταν σε απλές θωπείες επάνω από τα ρούχα.. Δεν νομίζω ότι λόγω ηλικίας και ιδιαιτέρας δυσμορφίας μπορούσε να κάνει και κάτι άλλο..Πιστεύω ότι σε όλη του την ζωή δεν γνώρισε «βιβλικώς» γυναίκα..Εν πάση περιπτώσει τα κορίτσια διασκέδαζαν. Δεν ενοχλούνταν. Οι πονηρότερες μάλιστα φορούσαν «φουρώ» (της μόδας τότε!) πολύ καλά κολλαρισμένα. Ο χαρακτηριστικός ήχος που έκανε το χέρι του Μακροχέρη μπερδεμένο στα πολύφυλλα φουρώ που έτριζαν ακουγόταν πολύ δυνατά. Ο Μακροχέρης πανικοβαλλόταν και οι εξεταζόμενοι όλοι το διασκέδαζαν..
    Πάντως ο μακροχέρης ήταν άριστος επιστήμων. Δεν νομίζω ότι στον τομέα του η Ελληνική Νομική επιστήμη ανέδειξε μέχρι σήμερα καλύτερο επιστήμονα. Τα δε Ελληνικά του στα βιβλία του είναι απαράμιλλα σε κομψότητα, ύφος και σαφήνεια. Επρόκειτο περί σοφού ανθρώπου με χαρακτηριστικά συμπεριφοράς μικρού παιδιού.

    39
    Το κόμικ αυτό το έζησε και το αντιμετώπισε κατά τον ίδιο τρόπο στενός μου φίλος καθηγητής στο πανεπιστήμιο.

  72. Μάνια said

    για τον 12.Τον σύζυγο της Φράνσις Μακ Ντόρμαντ τον ξέρετε;

  73. 66 @ 8 «Και τι έκανες ; Πραγματοποίησε την απειλή της ; Για κάτι τέτοια χρειάζονται οι κάμερες».
    #Ε! ήμουνα αρκετά …γερόλυκος για να την πατήσω. Άνοιξα προσεχτικά την πόρτα και την σκυλόδιωξα!
    Με την ευκαιρία να πω ότι όταν μια καταγγελία γίνεται της μόδας μπορούν να βγουν και …μαϊμού καταγγελίες. Όλα τα ενδεχόμενα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη!

  74. Avonidas said

    Βεβαίως και δεν ορκίζομαι, αλλά είναι σαν να λες ότι όλες οι γνωστές ηθοποιοί πρέπει στο παρελθόν να τις έχει πηδήξει ο παραγωγός τους ή ο σκηνοθέτης τους

    Οχι, αυτό που λεω είναι οτι το υποκριτικό ταλέντο μιας ηθοποιού δεν έχει καμία σχέση με το αν την πήδηξε ή προσπαθησε να την πηδήξει σκηνοθέτης/παραγωγός στο ξεκίνημα.

    Δεν είναι δηλαδή ότι ΕΙΤΕ είχαν ταλέντο ΕΙΤΕ πηδηχτηκαν, είναι ότι βρέθηκαν στην ανάγκη ενός ισχυρού.
    Εκτος αν πιστεύεις οτι ενα τετοιο κατακάθι θα υποχωρούσε μπροστά στο ταλέντο.

    Στην πρόσκληση να συζητήσεις για μια ταινία στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου με ένα παραγωγό αντί στο γραφείο του ή ακόμα και στο μπαρ του ξενοδοχείου μόνο αν είναι κάποια βλάξ δεν αντιλαμβάνεται τι σκοπούς υποκρύπτει.

    Το βρήκες, αυτό είναι, φταίει που δεν κατάλαβαν τι ήθελε! Δεν είναι, ας πούμε, οτι καταλαβαιναν μια χαρά αλλα δεν ηθελαν να μπουν στη μαύρη λίστα!

    Αν για παράδειγμα μου κολλήσει κάποιος ενα σιδερικό στη μούρη και μου πει «τα λεφτά ή τη ζωή σου», φταιω εγω αν του τα δωσω, αφού ειναι φανερό οτι με ληστεύει…

  75. sarant said

    75 Ε ναι, αφου ενδίδεις 🙂 Μη σου πω ότι το έδωσες με τη θέλησή σου

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    Στην ταινία «Αποκαλύψεις» ο υφιστάμενος Μάικλ Ντάγκλας υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση από την προϊσταμένη του Ντέμι Μουρ. Και στην ταινία «Αφεντικά για σκότωμα» ο βοηθός οδοντιάτρου Τσάρλι Ντέι ασφυκτιά λόγω του συστηματικού πεσίματος από την αφεντικίνα του Τζένιφερ Άνιστον. Τους φουκαράδες, τι τράβηξαν…

  77. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    70 – Δεν υπήρχε περίπτωση τέτοια γυναίκα να είναι μαζί μου.

    ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΗΤΗΡ ΠΑΣΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΙΑΣ.😈

  78. Ας μου επιτρέψει ο Νίκος Σαραντάκος να κάμω αναφορά στη δική μου επαγγελματική εμπειρία και γραπτά. Συνήθως το αποφεύγω, αλλά εδώ το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό.
    1. Οταν ήμουνα ακόμη στην Επιτροπή , αν και μέλος πολιτικού γραφείου, συμμετείχα ενεργά στο « δίκτυο προσώπων εμπιστοσύνης» για τη καταπολέμηση της ηθικής και σεξουαλικής παρενόχλησης , εσωτερικό όργανο για τους υπάλληλους. Το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών έχουν μια Συμβουλευτική επιτροπή. Αφότου υπάρχει το ΔΕΕ , στις διάφορες φάσεις του, έχουμε μονάχα 4 υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης που έφθασαν για να δικασθούν. 2 αφορούσαν υπάλληλους της Επιτροπής, 1 το Ευρωκοινοβούλιο και μία την Ευρωπαική Τραπεζα. Αντίθετα όσον αφορά την ηθική παρενόχληση έχουμε περισσότερες από 120 υποθέσεις. Ως προς το αποτέλεσμα, εκείνες που κερδήθηκαν από τους υπάλληλους μετριώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Αύριο, 26 οκτωβρίου, το το Ευρωκοινοβούλιο θα βγάλει κάποιο ψήφισμα για τις παρενοχλήσεις, αλλά καλό είναι να θυμάται οτι για χάρη μιας ελληνίδας αντιπροέδρου καταδικάστηκε για την ηθική παρενόχληση που ασκούσε στους βοηθούς της και η υπηρεσία δεν είχε παρέμβει για να τους προστατεύσει.

    2. Η πολύχρονη εμπειρία στην Επιτροπή μου έδωσε την ευκαιρία, όταν ξαναγύρισα στο νομικό κόσμο του Βελγίου, να γράψω ένα πρώτο (2010) νομικού χαρακτήρα βιβλίο με θέμα τη σύγκριση του κοινοτικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένου και του δικαίου των κοινοτικών υπαλλήλων, του γαλλικού, βελγικού και λουξεμβουργιανού που αφορά τη παρενόχληση.
    Παράλληλα έκανα και κάνω επιμόρφωση σε δικαστές , δικηγόρους και διευθυντές προσωπικού
    ( η επιμόρφωση είναι πλέον υποχρεωτική στη βελγική επαγγελματική ζωη) και στο σπίτι δέχομαι ( χωρίς αμοιβή) άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους θύμα παρενόχλησης. Αυτό το πάρε-δώσε τόσο με τη συγγραφή όσο και με τις εμπειρικές γνώσεις από τις επαφές με οδήγησε σε νέο βιβλίο το 2016, πάντα στον ίδιο εκδότη ( ο αντίστοιχος Σάκουλας της Αθήνας) χωρις το κοινοτικό δίκαιο αλλά με έμφαση στη ψυχολογική διάσταση σαν συμπλήρωμα στη νομική διάσταση.
    Στα βιβλία αναφέρθηκα, μεταξύ άλλων, στον πρώην πρωθυπουργό της Ολλανδίας όταν ήταν εκπρόσωπος των ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, για τον Ινδό πρόεδρο της Επιτροπής του ΟΗΕγια τη κλιματική αλλαγή, για τον πρόεδρο του Ισραήλ, για γάλλο κινηματογραφιστή, για πρώην πρέσβυ της Κύπρου, για πρώην πρωθυπουργό του Οντάριο η για την εταιρεία Fox που κάλυπτε το παραγωγό επειδή η δουλειά του είχε μεγάλη τηλεθέαση. Για όλες τις υποθέσεις ήταν κοινό μυστικό που όλοι το γνωρίζουν και κανένας δεν το ξέρει.

    3. Από τα 28 κράτη, το Λουξεμβούργο είναι πολύ πίσω όσον αφορά τη σεξουαλική παρενόχληση. Ούτε είναι ποινικό αδίκημα ούτε θεωρείται από τους πολιτικούς ως θέμα συζήτησης, ούτε βέβαια υπάρχουν στατιστικές. Το Βέλγιο έχει τους καλύτερους νόμους για τη παρενόχληση γενικά, αλλά η νομολογία της Γαλλίας είναι αυστηρότερη ( για όσες τουλάχιστον υποθέσεις φτάνουν μέχρι τα εφετεία η στο ακυρωτικό).
    4. Η έννοια της σεξουαλικής παρενόχλησης μπήκε στη νομική γλώσσα ερχόμενη από την Αμερική , γύρω στο 1975, από τις αμερικανίδες ακτιβίστριες που ίδρυσαν το Working Women’s Institute.
    Το 1991 η Ευρωπαική Επιτροπή δίνει ένα ορισμό σε μία Σύσταση χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα, αλλά ένα χρόνο αργότερα τόσο το Βέλγιο όσο και η Γαλλία άντλησαν από εκεί το δικό τους ορισμό. Μόνο το 2002 η ΕΕ εισήγαγε τον όρο σεξουαλική παρενόχληση σε μια οδηγία για την ισότητα ανδρών και γυναικών ( τροποποιούσε μια παλιότερη του 1976). Από τότε αυτή η έννοια μπήκε σε όλα τα εσωτερικά δίκαια των κρατών μελών.
    Η έννοια της ηθικής παρενόχλησης ηρθε αργότερα, με το βιβλίο της Γαλλίδας ψυχιάτρου Hirigoyen(1998) και την υιοθέτησε τόσο ο γάλλος όσο και ο βέλγος νομοθέτης το 2002 .
    Επειδή η ιστορική αφετηρία των δύο παρενοχλήσεων είναι διαφορετική, επισημαίνω ότι η σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται σαν εμπόδιο στη ισότητα ανδρών και γυναικών. Η ηθική παρενόχληση αφορά την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Στην Αμερική οι ακτιβίστριες δίνουν πολύ λιγότερη έμφαση στην ηθική παρενόχληση.
    5. Η παρενόχληση στο δημόσιο χώρο αλλά και ο σεξισμός ειναι ποινικά αδικήματα στο Βέλγιο και σε λίγο στη Γαλλία. Βέβαια έχουν περισσότερο παιδαγωγικό και συμβολικό χαρακτήρα διότι η απόδειξη απαιτεί η μάρτυρες η τη παρουσία αστυνομικού, κόστος και κουράγιο για δικαστικές διαμάχες. Πάντως δεν υπάρχει κίνδυνος βιομηχανίας μηνύσεων. Αυτό το επιχείρημα το χρησιμοποίησε κατά κόρον, από το 1976, η ευρωπαική εργοδοτική οργάνωση κάθε φορά που η Επιτροπή έφερνε ένα σχέδιο οδηγίας για την ισότητα.
    6. Στα ελληνικά η λέξη παρενόχληση ( το γαλλικό harcèlement και αγγλογαλλικό harassment) δεν αποδίδει τη ψυχολογική βαρύτητα της λέξης. Η λέξη herse που μας έρχεται από τα φράγκικα, που έδωσαν πολλές στρατιωτικές λέξεις, χρησιμοποιείται για το γεωργικό εργαλείο που σπάζει τις τούφες γης, τα μεγάλα κηροπήγια πάνω στα οποία καρφώνουμε τα μεγάλα κεριά, η το σιδερένιο καρφωτό φράχτη που προστατεύει την είσοδο των μεσαιωνικών πύργων. Στη πραγματικότητα το θύμα καταρραrακώνεται και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οδηγείται σε απελπισμένες πράξεις, όπως οι αυτοκτονίες στη France Telecom, στη Renault και στα Γαλλικά Ταχυδρομεία
    Το ίδιο ισχύει και για την ηθική παρενόχληση που δεν λέει πολλά πράγματα στη γλώσσα μας. Το bullying, άλλος τύπος παρενόχλησης αποδίδεται, μάλλον πιό σωστά , ως σχολικός εκφοβισμός. Αλλά και πάλι το bullying δεν αφορά μόνο τα παιδιά αλλά και τον χώρο εργασίας.
    Σήμερα οι διάφορες μορφές παρενόχλησης όσον αφορά τους εργαζόμενους, αναλύονται σε ένα γενικώτερο πλαίσιο που είναι η βία στον εργασιακό χώρο.
    Συγγνώμη και πάλι για το μακροσκελές σημείωμα. Βρυξέλλες

  79. sarant said

    79 Eυχαριστούμε πολύ, άκρως διαφωτιστικό σημείωμα!

    Δεν αναφέρθηκα στην ετυμολογία των λέξεων αλλά ακριβώς τα ίδια θα έλεγα. Το herse είναι ο βωλοκόπος, η σβάρνα.

  80. Λεύκιππος said

    Και για να ξαναγυρίσουμε στον σημερινό τίτλο, θυμάμαι ακόμη έναν συνεργάτη μου που έλεγε πάντα and I, όταν έπρεπε να πει me too.

  81. Y. G. said

    Καλησπερα σας
    Διαβασα με πολυ ενδιαφερον την αναρτηση. Χαρηκα με τις παρατηρησεις αρκετων και αηδιασα όπως παντα με τα σχολια ενός δημοφιλους και συχνου σχολιαστη. Σιγα να μη πω ποιος είναι…

    Συζητησεις με γυναικες συναδελφους δειχνουν ότι οι περισσοτερες από εμας τις γυναικες, ειδικα σε επαγγελματικους χωρους οπου παραδοσιακα κυριαρχουν ανδρες, εχουμε γινει καπου/καποτε στοχοι σεξουαλικής παρενόχλησης. Στον δικο μου χωρο (πανεπιστημιο) εχουμε «ειδικο εμπιστοσυνης» που μπορει να κινησει (και κινει!) δικαστικες διαδικασιες με αποτελεσμα να απομακρυνθουν οσοι αποδεδειγμενα παρενοχλουν φοιτητριες και νεαρες γυναικες-μελη του διδακτικου προσωπικου. Η εμπειρια μου είναι ότι το συστημα δουλευει.

  82. atheofobos said

    75
    Φάσκεις και αντιφάσκεις και έρχεσαι στα λόγια μου όταν γράφεις:
    Δεν είναι, ας πούμε, οτι καταλαβαιναν μια χαρά αλλα δεν ηθελαν να μπουν στη μαύρη λίστα!
    Αυτό ακριβώς έγραψα και εγώ:
    Στην πρόσκληση να συζητήσεις για μια ταινία στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου με ένα παραγωγό αντί στο γραφείο του ή ακόμα και στο μπαρ του ξενοδοχείου μόνο αν είναι κάποια βλάξ δεν αντιλαμβάνεται τι σκοπούς υποκρύπτει.
    Το δε παράδειγμα με το περίστροφο του ληστή είναι το λιγότερο ατυχές!
    Όταν σε ληστεύουν δεν έχεις εσύ κάποιο κέρδος, ενώ αν σε πηδήξει ο παραγωγός και έτσι γίνεις σταρ έχεις σαφέστατο!
    Αυτό που επιμένω είναι ότι θεωρώ απαράδεκτο να πιστεύουμε ότι για να ξεχωρίσει κανείς στην ζωή θα πρέπει ή να γλύψει κατουρημένες ποδιές ή να τον πηδήξουν και να πιστεύει ότι αυτός είναι ο μονόδρομος.
    Ένα σχετικό προβληματισμό έχω περιγράψει στο ποστ μου:
    ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2014/07/blog-post.html

  83. ΣΠ said

    82 …οσοι αποδεδειγμενα παρενοχλουν φοιτητριες και νεαρες γυναικες-μελη του διδακτικου προσωπικου.

    Η λέξη-κλειδί είναι το «αποδεδειγμένα». Δυστυχώς, στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα.

  84. Y. G. said

    @84
    Γραψατε – «Η λέξη-κλειδί είναι το «αποδεδειγμένα». Δυστυχώς, στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα.»

    Συχνα οι παρενοχλητες, επειδη ειναι πανηλιθιοι, αφηνουν συν τοις αλλοις και ωραιοτατα ηλεκτρονικα ιχνη στα κοινωνικα μηδια στις αποπειρες τους να πεισουν τον στοχο.

  85. ΓιώργοςΜ said

    83 Όταν σε ληστεύουν και υποχωρείς, έχεις κέρδος τη ζωή σου. Δεν είναι και λίγο, αξίζει λιγότερο από ένα πορτοφόλι. Οπότε δεν είναι τόσο ατυχές το παράδειγμα ως προς αυτό. Όταν υποχωρείς στον εκβιασμό του επίδοξου βιαστή, το διακύβευμα είναι μικρότερο, δεν είναι θέμα επιλογής μεταξύ ζωής ή θανάτου, αλλά μεταξύ λαμπερής καριέρας και αφάνειας.

    Για όσους έχουν επιλέξει ένα επάγγελμα με μεγάλη αγορά εργασίας, υπαλλήλου γραφείου για παράδειγμα, είναι πιο εύκολο (όχι πολύ τις μέρες μας) να διαλέξουν την ακέραιη στάση, καθώς είναι πιθανόν να βρεθεί ένας άλλος εργοδότης. Όσο πιο μικρή η πιάτσα, ή μάλλον όσο η σχέση προσφοράς-ζήτησης είναι λιγότερο ισορροπημένη, τόσο πιο μεγάλη η πιθανότητα να περάσει ο κάθε είδους εκβιασμός.

  86. ΓιώργοςΜ said

    *περισσότερο από ένα πορτοφόλι, βέβαια…

  87. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παρενοχλητής. Ωραία λέξη, δεν την ήξερα.

  88. Μαρία said

    80
    Θέλουμε ευρωρεπορτάζ http://www.francetvinfo.fr/culture/cinema/affaire-harvey-weinstein/harcelement-sexuel-au-parlement-europeen-reduire-la-precarite-pour-donner-une-vraie-possibilite-de-denoncer_2436637.html

  89. Avonidas said

    #83. «Όταν σε ληστεύουν δεν έχεις εσύ κάποιο κέρδος, ενώ αν σε πηδήξει ο παραγωγός και έτσι γίνεις σταρ έχεις σαφέστατο!
    Αυτό που επιμένω είναι ότι θεωρώ απαράδεκτο να πιστεύουμε ότι για να ξεχωρίσει κανείς στην ζωή θα πρέπει ή να γλύψει κατουρημένες ποδιές ή να τον πηδήξουν και να πιστεύει ότι αυτός είναι ο μονόδρομος.
    »

    Ας πούμε ότι πηγαίνεις σε μια δημόσια υπηρεσία για να τακτοποιήσεις μια υπόθεση που σε καίει. Ο υπάλληλος που περιμένεις να σε εξυπηρετήσει σε παίρνει παράμερα και σου λέει, «ξέρετε, θα πάρει μήνες, αλλά μπορείτε να ξεμπερδέψετε αμέσως, έναντι ενός ασήμαντου ποσού».

    Για κάποιο λόγο, τώρα, όταν ακούμε μια τέτοια ιστορία τα βάζουμε με τον διεφθαρμένο υπάλληλο· όταν ακούμε μια ιστορία σεξουαλικής παρενόχλησης τα βάζουμε με το θύμα που ενέδωσε. Παρότι και οι δύο περιπτώσεις είναι στην ουσία τους ίδιες: κάποιος εκμεταλλεύεται τη θέση ισχύος του προκειμένου να βγάλει κέρδος σε βάρος σου από κάτι που ήδη δικαιούσαι.

    Πράγματι, είναι απαράδεκτο να πρέπει να γλείψεις ή να εκπορνευτείς για να κάνεις καριέρα. Την αποκλειστική ευθύνη την έχει αυτός που σε αναγκάζει να το κάνεις. Το να διαλέξεις να μην κάνεις καριέρα δεν είναι λύση, είναι το πρόβλημα. Και το να πιστεύεις ότι υπό αυτές τις συνθήκες μπορείς να κάνεις καριέρα χωρίς εκδουλεύσεις δεν είναι ακεραιότητα, είναι αυταπάτη.

  90. Παναγιώτης Κ. said

    Σχημάτισα την εντύπωση ότι στον καλλιτεχνικό χώρο τα «ηθικά» κριτήρια είναι διαφορετικά. Υπάρχει απομυθοποίηση πολλών πραγμάτων σε αυτό το χώρο και η σεξουαλική συμπεριφορά δεν είναι το κύριο ζήτημα.
    Μου κάνει λοιπόν εντύπωση πως και γιατί πήρε δημοσιότητα ένα φαινόμενο που είναι «κοινός τόπος» και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.

  91. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    91 – ΄Η για να στραφεί η κοινή γνώμη εκεί για κάποιους αμερικανικούς λόγους που δεν γνωρίζουμε ή γιατί την είχαν στημένη στον Γουάινστιν κάποιοι αντίπαλοί του (πολλά τα λεφτά Χάρβεϊ κλπ, 🙂 ) σίγουρα πάντως όχι για την προστασία των γυναικών, μην ξεχνούμε και ποιός είναι πρόεδρος στις ΗΠΑ, μην ισοπεδώσουμε κι όλες τις αξίες. 🙂

  92. nestanaios said

    Τους σοβαρούς πολίτες τους κάνουν οι καλοί γονείς. Τους καλούς γονείς τους κάνει η καλή πατρίδα και την καλή πατρίδα την κάνουν οι καλοί πολίτες. Όλα είναι ένας κύκλος.
    Όταν μία γυναίκα δεν σέβεται του άνδρες είναι επειδή δεν είχε καλό πατέρα. Όταν μία γυναίκα επιλέγει λάθος σύζυγο είναι επειδή δεν είχε καλό πατέρα και δεν ξέρει τα κριτήρια της επιλογής. Το ίδιο γίνεται και με τους άνδρες. Συμπεριφέρονται αισχρά στην γυναίκα τους επειδή η μητέρα τους δεν ύψωσε ποτέ το ανάστημά της και να πει «εγώ γεννώ τους άνδρες».
    Η έλλειψη της στοργής του πατέρα επιφέρει ψυχικά τραύματα και ταλαιπωρεί τα τέκνα όλη τους την ζωή (αγόρια και κορίτσια) αναζητώντας αυτή την στοργή. Βάλλονται κατά των ανδρών επειδή δεν είχαν καλό πατέρα.
    Η έλλειψη της στοργής της μάνας επιφέρει ψυχικά τραύματα και ταλαιπωρεί τα τέκνα όλη τους την ζωή αναζητώντας αυτή την στοργή . Βάλλονται κατά των γυναικών επειδή δεν είχαν καλή μητέρα και η μητέρα πατρίδα ευθύνεται επειδή δεν ξέρει να κάνει καλούς γονείς. Και οι πολίτες ευθύνονται επειδή δεν ξέρουν να κάνουν καλή πατρίδα.
    Και όλα οδηγούν στον σαρτρισμό. «Είμαστε υπεύθυνοι και συνυπεύθυνοι για τις πράξεις μας».

  93. gpoint said

    Αναρωτιέμαι αν μεταξύ των σχολιαστών είναι κανείς βιαστής, παρενοχλητής έστω, να μάθουμε και την άλτερα παρς…

  94. spatholouro said

    «παρενοχλητής»

    Αυτή η λέξη μου χτυπάει οχληρά στα ώτα και μάλλον για μεζεδάκι την κόβω, όσο με αφορά
    Από τα τρία μεγάλα μας λεξικά, μόνο ο Χαραλαμπάκης έχει «παρενοχλητικός»
    Προσωπικά μια χαρά μου κάνει το «παρενοχλών», κάτι που βλέπω και σε κείμενα νομικότερα ή σοβαρότερα από απλώς δημοσιογραφικά

  95. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, ίσως βιάστηκα να τη χαρακτηρίσω ωραία λέξη. Και ο λόγος είναι ότι αν απ’ το παρενοχλώ παράγεται ο παρενοχλητής, τότε απ’ το ενοχλώ θα ‘πρεπε να παράγεται ο ενοχλητής. Κάτι που δεν συμβαίνει, όπως ξέρουμε.

  96. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οδηγός αντιμετώπισης σεξουαλικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο
    file:///C:/Users/User/Downloads/%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%9F%CE%A3%20%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A9%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%97%CE%A3%20%CE%A3%CE%95%CE%9E%CE%9F%CE%A5%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3%20%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A7%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3%20%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9D%20%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%9F%20%CE%A7%CE%A9%CE%A1%CE%9F.pdf

  97. Pedis said

    Το ξέρατε; (Εγώ, όχι.)

    Why does the US have so many child brides?
    http://www.bbc.com/news/av/world-us-canada-41727495/why-does-the-us-have-so-many-child-brides

    Στις ΗΠΑ επιτρέπεται ο γάμος με κοριτσάκια (σε κάποιες πολιτείες χωρίς ελάχιστο όριο ηλικίας, σε άλλες από τα 13-14.)

  98. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    95-96 Γιατί μεζεδάκι (= μαργαριτάρι!!) ένας νεολογισμός; Δεν είναι κανονικός σχηματισμός;
    Μεσολαβώ – μεσολαβητής, καθοδηγώ – καθοδηγητής, εξηγώ – εξηγητής.

    Επιπλέον, είναι απαραίτητη λέξη για να προσδιορίσουμε μονολεκτικά τον δράστη της παρενόχλησης

  99. Γιάννης Ιατρού said

    97: ΕΦΗ
    ο σύνδεσμος (πιντιεφι του Δήμου Γαλατσίου, αν αποκωδικοποίησα σωστά 🙂 ) που έβαλες εδώ

  100. Γιάννης Ιατρού said

    Μιας και είμαστε στη μεταμεσονύκτια ζώνη 🙂 , να κάνουμε κι ένα σχόλιο για τους πολλούς ιστότοπους κλπ., (όλοι ελληνόψυχοι» …) που έχουν λυσσάξει… αφού ανακάλυψαν ένα άρθρο μιας Αμερικανίδας δημοσιογράφου (Laura Wattenberg) από το 2015, πως το όνομα «Σοφία» είναι πολύ ψηλά στη λίστα προτιμήσεων .. (σύνδεσμο δεν βάζω, αλλά τίτλοι όπως: «Το ελληνικό όνομα που έχει κατακτήσει τον κόσμο» κλπ. κάνουν θραύση… 🙂 )..

  101. Γιάννης Ιατρού said

    101: Εδώ το αυθεντικό άρθρο, ξέχασα να το βάλω

  102. BLOG_OTI_NANAI said

    Αυτή η συγκεκριμένη κατάσταση με τον ταξιτζή μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλική παρενόχληση με την έννοια ότι πρέπει να καταλαβαίνεις από τις αντιδράσεις του άλλου ότι γίνεσαι φορτικός.

    Άλλωστε, και ο κάθε καραγκιόζης που αρχίζει τα σόκιν ανέκδοτα ή μιλάει δυνατά για ροζ ταινίες ή λέει ιστορίες για το δήθεν ζευγάρι γειτόνων που ακούγονται πολύ όταν ερωτοτροπούν, ούτε αγγίζει την γυναίκα, ούτε την βρίζει, ούτε της κάνει ανήθικη πρόταση, όμως είναι και πάλι σεξουαλική παρενόχληση διότι «το πάει» προς τα εκεί επίτηδες και βεβαίως τις συζητήσεις αυτές δεν τις ανοίγει σε καμιά γιαγιούλα 80 ετών (εκτός αν έχει γεροντοφιλία), αλλά σε κάποια γυναίκα ερωτικά ενεργή.
    Η σεξουαλική παρενόχληση δε, με το σαφές υπονοούμενο ότι «η δουλειά σου εξαρτάται από εμένα», είναι για ισόβια και πολύ ξύλο από τον «Τιμωρό» της Marvel.

    Καλό είναι να καταγγέλλονται όλα, ή και να αναφέρονται έστω ανώνυμα στο διαδίκτυο, διότι κι εμείς άμα τα διαβάσουμε μαθαίνουμε να είμαστε περισσότερο ευαίσθητοι στο φαινόμενο αυτό και να αποφεύγουμε και συμπεριφορές που μπορεί να μην τις είχαμε σκεφτεί ότι ενοχλούν.
    Επίσης, είμαι βέβαιος ότι συμβαίνει να θεωρεί ο καθένας τον εαυτό του τουλάχιστον «εμφανίσιμο» (ποιος λέει για τον εαυτό του «καλά, είμαι και πολύ χάλια»), αλλά η γυναίκα την οποία πλησιάζεις να σε θεωρεί σιχαμένο. Πρέπει να είμαστε ευαισθητοποιημένοι.

    Υπάρχει βεβαίως και η παρενόχληση προς τον άνδρα, κυρίως όταν μια γυναίκα με ισχύ που είναι εντελώς απωθητική, σκύβει συνέχεια δίπλα σε απόσταση… αναπνοής και ακουμπάει για να δει τάχα «πώς πάει η δουλειά» ή αγγίζει σε κάθε ευκαιρία και ο άνδρας βγάζει καντήλες αλλά δεν μπορεί αν μιλήσει.

  103. spiral architect 🇰🇵 said

    @103 τέλος: Disclosure
    (πατάτα ολκής, btw)

  104. spatholouro said

    #99
    Για το μονολεκτικό του πράγματος, θαρρώ πως προσωπικά με καλύπτει το «παρενοχλών», και, αφού αυτό τον τύπο επιλέγουν ενωσιακά και σοβαρότερα κείμενα, είμαι οκ.

    Για την κανονικότητα του σχηματισμού, ανατρέχοντας στο μη σύνθετο «οχλώ», βρίσκω μόνο «οχληρός» και «οχλών» να έχει σχηματιστεί, ενώ ως «διπλοσύνθετο» βρίσκω κάπως κωμικό το «παρενοχλητής»

    Αφού μάλιστα άλλον τύπο περιέλαβε ο Χαραλαμπάκης και όχι αυτόν, ε… τι άλλο να επικαλεστώ!

    Απόψεις…

  105. ΓιώργοςΜ said

    105 Δεν ξέρω αν είναι μόνο δική μου άποψη, αλλά βρίσκω διαφορά ανάμεσα στο «παρενοχλών» και «παρενοχλητής». Το πρώτο δείχνει (μετοχή ενεστώτα ενεργητικής δεν είναι;) την ιδιότητα ενός ατόμου κατά τη διάρκεια μιας πράξης. Πχ στη διαδρομή της επιστροφής που περιγράφεται στο άρθρο, ο οδηγός είναι ο παρενοχλών και η κοπέλλα η παρενοχλούμενη.
    Παρενοχλητής είναι η ιδιότητα ανεξάρτητα από μια συγκεκριμένη πράξη. Όπως ο κλέφτης και ο κλέπτων (οπώρας ή τι άλλο 🙂 ). Άρα, κτγμ υπάρχει διαφορά που αξίζει τη χωριστή λέξη.

  106. Γς said

    82 @ Y. G.

    >αηδιασα όπως παντα με τα σχολια ενός δημοφιλους και συχνου σχολιαστη. Σιγα να μη πω ποιος είναι…

    Να το προσέξεις!
    Το συναίσθημα της αηδίας συνοδεύεται σωματικώς από μείωση των καρδιακών παλμών, έκκριση σάλιου και από σύμπτυξη των μυών τού φάρυγγα, και γενικώς τού συστήματος κατάποσης

    ——-

    Και θυμήθηκα εκείνη την διερμηνέα που μετέφρασε αφηρημένη σε ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση την «αϊντία» [idea] ως … αηδία.

    Μου άρεσε, που σαν καλή πιανίστρια δεν σταμάτησε τη ροή των λεγόμενων της για να διορθώσει το λάθος της. Κι έτσι ελάχιστοι το πρόσεξαν.

    Μην το πάρεις προσωπικά.
    Αλλωστε δεν είσαι εσύ διερμηνέας, μεταφράσρια. Είσαι;

    Ούτε πιανίστρια. Νεςπά;
    Ούτε παίζει κανένα άλλο όργανο. Παίζεις;

  107. spatholouro said

    #106
    Προσωπικά έχω εντελώς αντίθετη αίσθηση: είτε «παρενοχλούντα» τον πεις είτε «παρενοχλητή» τον πεις, τον αποκαλείς έτσι και τον εγκαλείς για μία συγκεκριμένη καταλογιστέα συμπεριφορά που επιδεικνύει (άπαξ, δίπαξ κλπ). Δεν μπορείς, θεωρώ, να προσδώσεις σε κάποιον την ιδιότητα του «παρενοχλητή» σε κενό εκδήλωσης συγκεκριμένης καταλογιστέας συμπεριφοράς, διότι τι ήταν τότε εκείνο που του προσέδωσε τη συγκεκριμένη ιδιότητα;

    Παραδείγματα καλής για μένα χρήσης του «παρενοχλούντος»:

    «ψηφίστηκε πρόσφατα από το κοινοβούλιο, προβλέπει ποινές φυλάκισης έως 4 ετών για όσους απειλούν ή διαπράττουν το αδίκημα της παρενόχλησης. Σε περίπτωση που ο παρενοχλών είναι σύζυγος, σύντροφος ή αρραβωνιαστικός, η ποινή μπορεί να φτάσει τα 6 έτη. Το μέτρο προβλέπει επίσης τη δυνατότητα να επιβληθεί στον παρενοχλούντα»
    http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2008-6939+0+DOC+XML+V0//EL

    παρενοχλών/παρενοχλούμενος (εδώ βλέπουμε πόσο ομαλά μας δίνεται η δυνατότητα κατονομασίας και του υφιστάμενου τη βλάβη)
    http://efotopoulou.gr/sexoualiki-parenochlisi-sto-choro-ergasias-prosvoli-prosopikotitas-axiosi-ithikis-vlavis/

    Γνωρίζετε ότι η παρενόχληση στο Δημόσιο τομέα σχεδόν πάντα έχει ως αποτέλεσμα τη μετάθεση της εργαζόμενης σε άλλο τμήμα, ενώ ο παρενοχλών δεν υφίσταται καμιά επίπτωση
    https://www.auth.gr/sites/default/…/_perilipsis-6-MARS_ΣεξουαλικήΠαρενόχληση.do…

    Υποβάλετε γραπτή καταγγελία στην Αρμόδια Αρχή ή στον Προϊστάμενο; Αν ο παρενοχλών είναι ο Προϊστάμενος σας,
    http://www.ombudsman.gov.cy/Ombudsman/Ombudsman.nsf/All/…/presentation.pptx

  108. spatholouro said

    Ακριβώς όπως ο κλέπτων (οπώρας ή άλλο τι) είναι κλέφτης, έτσι και ο παρενοχλών είναι παρενοχλητής

  109. ΓιώργοςΜ said

    108 Ούτε ο κλέφτης έχει την ιδιότητα αυτή σε κενό εκδήλωσης συγκεκριμένης καταλογιστέας συμπεριφοράς. Πιστεύω πως καθιερώθηκε μια λέξη γιατί είχε ευρύ αντικείμενο (κλέφτης, ληστής αντί κλέπτων, ληστεύων, ληστεύσας κλπ). Η παρενόχληση είναι καινούριο φρούτο και γι’ αυτό χρειάζεται ένα αντίστοιχο νεολογισμό.
    Γνώμη μου πάντα, δεν έχω κάποιο τίτλο αυθεντίας, μόνο τη διαισθητική αντίληψη της διαφοράς. Ας αποφανθεί και η συλλογική σοφία του ιστολογίου.
    Για την κουβέντα, παρενοχλών και παρενοχλήσας έχουν επίσης παρεμφερές νόημα, αλλά όχι το ίδιο. Έτσι, άλλο πράγμα είναι αυτός που παρενοχλεί τώρα ή συνεχώς και άλλο αυτός που παρενόχλησε μία φορά (ο οδηγός του άρθρου πχ είναι παρενοχλήσας, όχι παρενοχλών, αν είναι να είμαστε ακριβείς). Ο παρενοχλητής περιγράφει και τις δύο περιπτώσεις, τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.
    Ακόμη κι αν είναι κακόηχος ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο αδόκιμος όρος (εμένα μια χαρά μου φαίνεται), κάποιος άλλος θα πρέπει να προταθεί.

  110. ΓιώργοςΜ said

    109 (τώρα το είδα) Άρα, αφού έχει νόημα να υπάρχει η λέξη κλέφτης, έχει και η λέξη παρενοχλητής. Μάλλον δε διαφωνούμε τελικά.

  111. spiral architect 🇰🇵 said

    Λίγο Λίγο άσχετο αλλά:
    – Έμαθα τον όρο «σπισισμός- αντισπισισμός».
    – Γέλασα με τη μαλακία που δέρνει την κοινωνία.
    (τουλάχιστον ένα μέρος της)
    – Έκλαψα με τον κακομοίρη που έβαλαν στόχο οι μαλάκες.
    (ή μήπως εκτελούσαν συμβόλαιο;)

    Πρέπει να γραφεί άρθρο για τον (λεγόμενο) δικαιωματισμό. Αυτή η γνώση δεν πρέπει να πάει χαμένη. 😛

  112. sarant said

    111 Προφανώς. Άλλωστε μπορείς να πεις ότι ο τάδε είναι συστηματικός ή αθεράπευτος παρενοχλητής -αθεράπευτος παρενοχλών δεν ταιριάζει.

    Χώρια που ο παρενοχλών είναι ασυμμόρφωτος στο τυπικό του με τη νεοελληνική -δεν είναι καταδικαστικό αυτό το ελάττωμα αλλά λαμβάνεται υπόψη.

  113. Y. G. said

    Εριξα μια ματια στον ολλανδικο εργασιακο νομο και ειδικα στις παραγραφους για την σεξουαλικη παρενοχληση (seksuele intimidatie). Ο παρενοχλων/παρενοχλητης (η’ όπως αλλιως πρεπει να λεγεται …δεν ειμαι ειδικη…) αναφερεται σαν δραστης (dader) όχι σαν … ας πουμε…intimidator. Το ιδιο νομιζω συμβαινει και στα γερμανικα (sexuelle Belaestigung-Τaeter). Νομιζω οτι ο λογος που χρησιμοποιησα χωρις να το πολυσκεφτω τον ορο παρενοχλητης είναι ότι βλεπω την παρενοχληση σαν μορφη βιας (βια-βιαστης).

  114. spatholouro said

    Να υπογραμμίσω -υπέρ του μια χαρά όρου «παρενοχλών»- το γεγονός ότι ο «παρενοχλητής» αδυνατεί να μας δώσει μονολεκτικά τον αντίστοιχο τύπο που μας δίνει ατάκα κι επί τόπου ο «παρενοχλών», δηλ. «παρενοχλούμενος» («παρενοχλήσας»/»παρενοχληθείσα»).

    Τα περί «ασυμμορφώτου» στο τυπικό κλπ εννοείται ότι δεν τα συμμερίζομαι και ότι όχι μόνο δεν πρόκειται, για μένα, για ληπτέο υπόψη ή καταδικαστικό ελάττωμα αλλά για στοιχειώδες δικαίωμα αντίστασης στην εξαπλούμενη έρημο της μονοτυπίας, όπως και στο παρελθόν έχω επισημάνει.

  115. sarant said

    115 Η έρημος της μονοτυπίας μεταβάλλεται σε όαση όταν τολμήσει κάποιος να πολυτυπήσει γράφοντας «του διεθνή» ή «ο συλληφθέντας»

  116. ΓιώργοςΜ said

    115 Εγώ πάλι, χωρίς σκέψη, συνδέω εύκολα το παρενοχλητής με το παρενοχλημένος. Αλλά πάλι, αυτή είναι η δική μου σκέψη.
    Σε νομικό επίπεδο δεν ξέρω τι είναι το σωστό, δεν είμαι νομικός (παρασάγγας απέχω), αλλά το σχόλιο 114 με τις λέξεις «δράστης» και «παθών» είναι επαρκές για οποιοδήποτε αδίκημα. Αν είναι να του δώσουμε όνομα (αλήθεια, αυτό δε σημαίνει «ιδιώνυμο» κυριολεκτικά, εκτός νομικής ορολογίας;), τότε εξακολουθώ να υποστηρίζω τον παρενοχλητή, είτε εντός είτε εκτός επιστημονικών συμφραζομένων.

  117. BLOG_OTI_NANAI said

    112: Στην αρχή γέλασα, αλλά μετά κατάλαβα ότι το θέμα είναι γλωσσολογικό καθώς όλοι νομίζαμε έως τώρα πως ο άνθρωπος που η μόνη του καθημερινή ασχολία είναι το «δια-χειρός-βαράγκη» λέγεται μόνο «μ@?@κ@ς» ενώ τώρα μαθαίνουμε ότι λέγεται και σπισιστής και σπάει κρεοπωλεία…

  118. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όντως, Αρχιτέκτονα, έχουν ξεφύγει τελείως αυτοί οι λαλάκες. Αν τους κυνηγούσε με τον μπαλτά ο χασάπης και τους έκανε καμιά ζημιά, ποιος θα τον κατηγορούσε;

  119. Κώστας said

    114: Στον γερμανικό εργασιακό νόμο o κυρίαρχος όρος είναι «το παρενοχλούν άτομο» (die belästigende Person). Αλλιώς συνήθως χρησιμοποιείται το Belästiger, κάτι ανάλογο, δηλαδή, με τον παρενοχλητή.

  120. Πέπε said

    @110, 11, 113 κλπ.:

    Συμφωνώ κι εγώ ότι ο «παρενοχλών», ο «παρενοχλήσας», ο «παρενοχληθείς» κλπ. είναι λέξεις που τοποθετούν την πράξη της παρενόχλησης σε συγκεκριμένο χρόνο. (Άλλωστε είναι μετοχές: αυτή ακριβώς είναι η δουλειά τους!) Ο «παρενοχλητής» αντίθετα είναι λέξη που αποδίδει μια ιδιότητα σ’ ένα άτομο, όχι για κάποια συγκεκριμένη στιγμή αλλά μόνιμα. Και ο πωλητής, είναι ένα επάγγελμα που το έχεις ακόμη και μετά τη λήξη του ωραρίου σου, όπως και κατά τη διάρκειά του αλλά σε στιγμές που δεν πουλάς τίποτε γιατί το μαγαζί δεν έχει πελάτη μέσα. Και ο «χειμερινός κολυμβητής» δε χάνει την ιδιότητά του το καλοκαίρι, απλώς δεν την ασκεί, ενώ ο «λουόμενος» τη χάνει μόλις βγει στη στεριά.

    Επομένως, το ότι η χρήση της μετοχής είναι σωστή δε σημαίνει ότι η χρήση του ουσιαστικού δεν είναι: υπάρχουν περιπτώσεις όπου σωστότερο είναι το ένα, περιπτώσεις όπου σωστότερο είναι το άλλο, και ίσως κάποιες όπου ταιριάζουν και τα δύο.

    Το λέθος με τη λέξη «παρενοχλητής» είναι απλώς ότι η λέξη δεν υπάρχει. Όσο όμως αναπτύσσεται περισσότερος λόγος για το θέμα (κάτι που δε συνέβαινε πάντοτε), ξεκαθαρίζουν και αποχρώσεις των εννοιών που χρειάζονται ξεχωριστή διατύπωση.

  121. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    «…Μέσα στο 2014, η ελληνική αστυνομία κατέγραψε 125 βιασμούς στην Αθήνα, ενώ στην Ελλάδα συνολικά καταγράφηκαν 341 βιασμοί. «Οι αριθμοί αυτοί δεν πρέπει να μας ξαφνιάζουν. Ο βιασμός είναι ένα από τα εγκλήματα που σπανίως αναφέρονται στην αστυνομία», μου λέει ο Άγγελος Τσιγκρής, Διδάκτωρ της Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τονίζοντας ότι: «τα επίσημα στοιχεία, δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα». Σύμφωνα με δική του έρευνα [παρόλο που έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την δημοσιεύσή της εν λόγω έρευνας, ο Τσιγκρής εξηγεί ότι τα εύρηματα της έρευνας έχουν διαχρονικό χαρακτήρα] στην οποία μελετά τους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες διστάζουν να καταγγείλουν περιστατικά βιασμού στην αστυνομία, «στην Ελλάδα, κάθε χρόνο, γίνονται περίπου 4.500 βιασμοί, από τους οποίους, μόνο το 6% καταγγέλλεται στην Αστυνομία»….»

    https://www.vice.com/gr/article/8q4wyb/giati-den-milame-gia-tous-viasmous-twn-gynaikwn

    ΥΓ Ο βιασμός καταγράφεται ως αδίκημα ήδη από τον Κώδικα του Χαμουραμπί του 18ου αιώνα π.Χ.

  122. ΣΠ said

    Ευρωβουλή: Στο φως δεκάδες υποθέσεις σεξουαλικής βίας

  123. ΣΠ said

    https://www.reader.gr/life/showbiz/mehri-kai-o-iraklis-dehtike-sexoyaliki-parenohlisi-vids

  124. […] από τριάμισι χρόνια, τον Οκτώβριο του 2017, είχαμε συζητήσει στο ιστολόγιο πρώτη φορά το κινημα #MeToo, που τότε είχε κάνει την εμφάνισή του […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: