Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο

Posted by sarant στο 5 Νοέμβριος, 2017


Την Τρίτη συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση, που έγινε στις 25 Οκτωβρίου 1917 με το παλιό ημερολόγιο, 7 Νοεμβρίου δηλαδή με το ημερολόγιο που ισχύει σήμερα -και, όπως έχουμε πει, επειδή αμέσως μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων υιοθετήθηκε το νέο ημερολόγιο, στην πραγματικότητα η Οκτωβριανή επανάσταση ουδέποτε γιορτάστηκε Οχτώβρη μήνα στη χώρα όπου έγινε.

Αυτόπτης μάρτυρας της επανάστασης ήταν κι ένας Αμερικανός, ο δημοσιογράφος και ακτιβιστής Τζον Ριντ (John Reed), που κατέγραψε τις εντυπώσεις του στο βιβλίο Δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο (Ten Days that Shook the World), το οποίο εκδόθηκε το 1919. Τον Οκτώβριο του 1920 ο Ριντ πέθανε, έχοντας προσβληθεί από τύφο, στα 33 χρόνια του και τάφηκε στα τείχη του Κρεμλίνου, μια τιμή που έχει γίνει σε ελάχιστους Αμερικανούς. Η ζωή και το έργο του Ριντ μεταφέρθηκαν αρκετές φορές στον κινηματογράφο, με γνωστότερη την ταινία Reds (1981) του Γουόρεν Μπίτι, που υποδύθηκε τον Ριντ.

Για να τιμήσω την επέτειο παρουσιάζω ένα εκτενές απόσπασμα από το 4ο κεφάλαιο του βιβλίου, που έχει τίτλο «Το τέλος της προσωρινής κυβέρνησης» (συγκεκριμένα την αρχή, σελ 131-140, και το τέλος, σελ. 172-177, του κεφαλαίου). Διαλεξα το απόσπασμα από την έκδοση της Σύγχρονης Εποχής και… αφού σκανάρισα τις σελίδες αντιλήφθηκα ότι το έργο έχει δημοσιευτεί σε συνέχειες το 1997 στον Ριζοσπάστη και υπήρχε ονλάιν, οπότε τις πήρα από εκεί.

Αξιοπερίεργο αυτής της έκδοσης είναι πως δεν αναφέρεται όνομα μεταφραστή. Αυτό εν μέρει εξηγείται επειδή το κείμενο βασίζεται στη μετάφραση που είχε γίνει το 1961 από τις «Πολιτικές και λογοτεχνικές εκδόσεις», τον εκδοτικό οίκο που είχε το ΚΚΕ στις σοσιαλιστικές χώρες την εποχή της παρανομίας του. Στο οπισθόφυλλο διαβάζω πως τώρα η μετάφραση ειναι ξανακοιταγμένη και βελτιωμένη, αλλά δεν βρήκα το όνομα ούτε του αρχικού μεταφραστή ούτε του θεωρητή. Πείτε με συντεχνιακό, αλλά νομίζω πως θα έπρεπε να αναφέρονται και τα ονόματά τους, εφόσον αναφέρονται τα ονόματα των συντελεστών της τυπογραφικής διόρθωσης, της εκτύπωσης του εξωφύλλου ή της βιβλιοδεσίας.

Ωστόσο, αυτά είναι δευτερεύοντα. Σήμερα, το κράτος που ίδρυσαν οι μπολσεβίκοι πριν από 100 χρόνια, αφού μετατράπηκε από καθυστερημένη μισοφεουδαρχική χώρα σε υπερδύναμη, αφού τσάκισε τον ναζισμό και αφού έφτασε μέχρι το Διάστημα, κατέρρευσε λίγα χρόνια μετά τα εβδομηντάχρονα της Οκτωβριανής επανάστασης. Όμως το ενδιαφέρον για το κομμουνιστικό πείραμα παραμένει και ασφαλώς δεν έχουμε φτάσει στο τέλος της ιστορίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

Το τέλος της προσωρινής κυβέρνησης

Την Τετάρτη στις 7 του Νοέμβρη (25 του Οχτώβρη) σηκώθηκα πολύ αργά. Οταν βγήκα στη λεωφόρο Νέβσκι στο φρούριο του Πετροπάβλοφσκ βρόντηξε μεσημεριάτικα το κανόνι. Η μέρα ήταν υγρή και κρύα… Απέναντι στις κλειδωμένες πόρτες της κρατικής τράπεζας στέκονταν κάμποσοι στρατιώτες με εφ’ όπλου λόγχη.

«Ποιοι είστε σεις;» ρώτησα. «Με την κυβέρνηση είστε;», «Δεν υπάρχει πια κυβέρνηση!» απάντησε με χαμόγελο ένας στρατιώτης. «Δόξα τω Θεώ!» Αυτό ήταν όλο που κατάφερα να μάθω απ’ αυτόν.

Στη λεωφόρο Νέβσκι, όπως πάντα, κινούνταν τα τραμ. Απέξω κρέμονταν άντρες, γυναίκες και παιδιά. Τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά και γενικά ο δρόμος σαν να είχε πιο ήρεμη όψη, παρά στις παραμονές. Τη νύχτα οι τοίχοι γέμισαν με καινούριες προκηρύξεις και εκκλήσεις που καλούσαν ενάντια στην εξέγερση. Απευθύνονταν στους αγρότες, στους στρατιώτες του μετώπου, στους εργάτες της Πετρούπολης. Μια από τις προκηρύξεις έγραφε:

«Από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης της Πετρούπολης

Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης πληροφορεί τους πολίτες, ότι στην έκτακτη συνεδρίασή του της 24 του Οχτώβρη, σχηματίστηκε επιτροπή κοινωνικής ασφάλειας, στην οποία μετέχουν το κεντρικό Δημοτικό Συμβούλιο και τα δημοτικά συμβούλια των αχτίδων και αντιπρόσωποι των επαναστατικών δημοκρατικών οργανώσεων: της Κεντρικής εκτελεστικής επιτροπής των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών, της Πανρωσικής Εκτελεστικής Επιτροπής των αγροτών βουλευτών, των στρατιωτικών οργανώσεων, του κεντρικού στόλου, του Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών της Πετρούπολης, του Σοβιέτ των επαγγελματικών συνδικάτων κ.ά.

Η έδρα των μελών της επιτροπής της κοινωνικής ασφάλειας βρίσκεται στο κτίριο του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης. Αριθμοί τηλεφώνων για πληροφορίες 15-40, 223-77, 138-36».

Ως εκείνη τη στιγμή δεν είχα καταλάβει ακόμα, ότι η προκήρυξη του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης ήταν η τυπική κήρυξη του πολέμου ενάντια στους μπολσεβίκους.

Αγόρασα ένα φύλλο του «Εργατικού Δρόμου», της μοναδικής, όπως φαίνεται, εφημερίδας που κυκλοφορούσε. Λίγο αργότερα μπόρεσα ν’ αγοράσω από έναν στρατιώτη για πενήντα καπίκια μια «Ημέρα» που την είχε διαβάσει πια. Η μπολσεβίκικη εφημερίδα, τυπωμένη σε μεγάλο σχήμα, στο κατασχεμένο τυπογραφείο της «Ρωσικής Θέλησης» άρχιζε με τον πολύστηλο τίτλο «Ολη η εξουσία στα Σοβιέτ των εργατών, των στρατιωτών και των αγροτών! Ειρήνη! Ψωμί! Γη!».

Το κύριο άρθρο ήταν υπογραμμένο από τον Ζινόβιεφ, που κρυβόταν, όπως κι ο Λένιν. Να η αρχή του:

«Κάθε στρατιώτης, κάθε εργάτης, κάθε αληθινός σοσιαλιστής, κάθε τίμιος δημοκράτης δεν μπορούν να μη δουν πως η επαναστατική σύγκρουση που ωρίμασε, τραβάει για άμεση λύση.

Είτε – είτε.

Είτε η εξουσία θα περάσει στα χέρια της αστοτσιφλικάδικης συμμορίας και τότε αυτό σημαίνει… αιματηρή πανρωσική εκκαθαριστική εκστρατεία… που με το αίμα των στρατιωτών και των ναυτών, των αγροτών και των εργατών θα ποτιστεί όλη η χώρα. Τότε αυτό θα σημαίνει συνέχιση του βρωμερού πολέμου, τότε αυτό θα σημαίνει αναπόφευκτα πείνα και θάνατο.

Είτε η εξουσία θα περάσει στα χέρια των επαναστατών εργατών, στρατιωτών και αγροτών και τότε αυτό θα σημαίνει την πλήρη εκμηδένιση της τσιφλικάδικης σκλαβιάς, τη γρήγορη χαλιναγώγηση των καπιταλιστών, την άμεση πρόταση δίκαιης ειρήνης. Τότε η γη θα είναι εξασφαλισμένη για τους αγρότες, τότε θα εξασφαλιστεί έλεγχος στα εργοστάσια, τότε το ψωμί θα εξασφαλιστεί για τους πεινασμένους, τότε θα μπει τέρμα στον παράλογο πόλεμο…».

Η «Ημέρα» έδινε συνοπτικές πληροφορίες για τα γεγονότα της θυελλώδους νύχτας. Οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν το τηλεφωνικό κέντρο, το σιδηροδρομικό σταθμό της Βαλτικής και το τηλεγραφείο, οι ευέλπιδες του Πέτερχοφ δεν μπορούν να περάσουν στην Πετρούπολη, οι κοζάκοι ταλαντεύονται, πιάστηκαν μερικοί υπουργοί, σκοτώθηκε ο διοικητής της αστυνομίας της πόλης Μέγιερ, συλλήψεις, κόντρα συλλήψεις, συμπλοκές ανάμεσα στις στρατιωτικές περιπολίες, στους ευέλπιδες και τους κοκκινοφρουρούς…

Στη γωνιά της λεωφόρου Μορσκάγια συνάντησα το μενσεβίκο – αμυνίτη λοχαγό Χόμπεργκ, γραμματέα του στρατιωτικού τμήματος του κόμματός του. Οταν τον ρώτησα αν έγινε στην πραγματικότητα εξέγερση, σήκωσε κουρασμένα τους ώμους: «ο διάβολος ξέρει!.. Μπορεί κιόλας οι μπολσεβίκοι να καταλάβουν την εξουσία, αλλά περισσότερο από τρεις μέρες δεν μπορούν να την κρατήσουν. Δεν υπάρχουν ανάμεσά τους άνθρωποι που να μπορούν να διευθύνουν τη χώρα. Ισως το καλύτερο θα ‘ναι να τους αφήσουμε να δοκιμάσουν. Πάνω σ’ αυτό θα σπάσουν τα μούτρα τους…».

Το στρατιωτικό ξενοδοχείο στη γωνιά της πλατείας Ισαακίεφ ήταν κυκλωμένο από ένοπλους ναύτες. Στο προαύλιο μαζεύτηκαν αρκετοί κομψοί αξιωματικοί. Εκοβαν βόλτες εμπρός – πίσω και σιγοκουβέντιαζαν μεταξύ τους. Οι ναύτες δεν τους επέτρεπαν να βγουν στο δρόμο.

Αξαφνα έπεσε ένας πυροβολισμός κι άρχισε ανταλλαγή πυρών. Πετάχτηκα έξω. Τριγύρω στο μέγαρο Μαρίνσκι, όπου συνεδρίαζε το Συμβούλιο της Ρωσικής Δημοκρατίας, συνέβαινε κάτι το ασυνήθιστο. Μια αλυσίδα από στρατιώτες διέσχιζε διαγώνια τη φαρδιά πλατεία. Οι στρατιώτες κρατούσαν έτοιμα τα όπλα και κοίταζαν προς τη σκεπή του ξενοδοχείου.

«Προβοκάτσια! Μας πυροβολούν», φώναξε ένας απ’ αυτούς. Ενας άλλος έτρεξε προς την είσοδο.

Στη δυτική γωνιά του μεγάρου στεκόταν ένα μεγάλο θωρακισμένο αυτοκίνητο με κόκκινη σημαία και με μια φρέσκια επιγραφή «Σ.Ε.Σ.Β», (Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών). Ολα τα πολυβόλα του ήταν στραμμένα προς την εκκλησία του Ισαακίεφσκι. Η έξοδος προς τη Νόβαγια ήταν κλεισμένη με οδοφράγματα φτιαγμένα με βαρέλια, κιβώτια, παλιά στρώματα, αναποδογυρισμένα βαγόνια. Στο τέλος της ακτής Μόικ ήταν οδοφράγματα από σωρούς ξύλων. Κοντά κούτσουρα από τη γειτονική αποθήκη ήταν τοποθετημένα κατά μήκος του κτιρίου και σχημάτιζαν προκάλυμμα.

«Λοιπόν, εδώ θα γίνει μάχη;»,ρώτησα.

«Γρήγορα, γρήγορα», απάντησε ανήσυχα ένας στρατιώτης. «Πέρνα, σύντροφε, να μη σου ‘ρθει καμιά! Να, από κείνη την πλευρά θα ‘ρθουν…» κι έδειξε προς την πλευρά του Ναυαρχείου.

«Και ποιοι θα ‘ρθουν;»

«Αυτό, αδερφάκι, δεν μπορώ να σ’ το πω», απάντησε φτύνοντας.

Στην είσοδο του μεγάρου στεκόταν μια μάζα από στρατιώτες και ναύτες. Ενας ναύτης διηγούνταν για το τέλος του Συμβουλίου της Ρωσικής Δημοκρατίας.»Μπήκαμε, έλεγε, και πιάσαμε όλες τις πόρτες με τους συντρόφους μας. Εγώ τράβηξα προς τον αντεπαναστάτη – κορνιλοφικό που καθόταν στην προεδρική θέση. Δεν υπάρχει πια το συμβούλιό σας, του είπα. Πήγαινε σπίτι!».

Ολοι γέλασαν. Παίρνοντας όλα τα χαρτιά και τα ντοκουμέντα μου, έφτασα ως την πόρτα των γραφείων τύπου. Εδώ με σταμάτησε ένας πελώριος χαμογελαστός ναύτης. Του έδειξα την άδεια, μα εκείνος απάντησε: «Ακόμα, κι ο αρχάγγελος Μιχαήλ να είστε, η είσοδος απαγορεύεται, σύντροφε». Από το τζάμι της πόρτας κοίταξα προσεχτικά το στενοχωρημένο πρόσωπο και τις χειρονομίες ενός Γάλλου ανταποκριτή, που ήταν κλεισμένος μέσα.

Δίπλα του στεκόταν ένας κοντός, ασπρομούστακος άνθρωπος, με στολή στρατηγού, κυκλωμένος από μια ομάδα στρατιωτών. Το πρόσωπό του ήταν κατακόκκινο.

«Είμαι ο στρατηγός Αλεξέγιεφ», φώναξε. «Σαν διοικητής σας και σαν μέλος του Συμβουλίου της δημοκρατίας, σας διατάσσω να μ’ αφήσετε!».

Ο σκοπός έξυνε το σβέρκο του και λοξοκοίταξε ανήσυχα προς όλες τις κατευθύνσεις. Τέλος έγνεψε σ’ έναν αξιωματικό που πλησίαζε και που ταράχτηκε πάρα πολύ, αναγνωρίζοντας ποιος μιλάει μαζί του κι άρχισε να χαιρετάει σε στάση προσοχής.

«Εξοχότατε», ψιθύρισε, σαν να βρισκόταν στο παλιό καθεστώς, «η είσοδος στο κτίριο απαγορεύεται αυστηρά… Δεν έχω το δικαίωμα…».

Πλησίασε ένα αυτοκίνητο στο οποίο πρόσεξα τον Γκοτς, που γελούσε. Φαινόταν πως όλα όσα συνέβαιναν τον διασκέδαζαν πολύ. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας σταμάτησε άλλο αυτοκίνητο. Στο μπροστινό κάθισμα ήταν ένοπλοι στρατιώτες και πίσω τους τα μέλη της προσωρινής κυβέρνησης που είχαν συλληφθεί. Ο Λιθουανός Πέτερς, μέλος της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής, διέσχισε βιαστικά την πλατεία.

«Εγώ νόμισα, ότι θα τους ψαρεύατε όλους αυτούς τους κυρίους απόψε τη νύχτα», του είπα, δείχνοντας τους κρατούμενους.

«Εχ!», κι η φωνή του έδειχνε απογοήτευση. «Αυτοί οι ανόητοι απόλυσαν παραπάνω από τους μισούς, πριν αποφασίσουμε τι θα γίνει με αυτούς…».

Κάτω, προς τη λεωφόρο Βοζνεσένσκι, συγκεντρωνόταν μεγάλη μάζα ναυτών και πίσω τους, μέχρι κει που έφτανε το μάτι, φαίνονταν να κινούνται φάλαγγες στρατιωτών.

Πήγαμε κατά τη λεωφόρο του Ναυαρχείου προς τα Χειμερινά Ανάκτορα. Ολες οι διαβάσεις προς την πλατεία των Ανακτόρων φυλάγονταν από σκοπούς κι η δυτική άκρη της πλατείας φραζόταν από μια σειρά ενόπλων που πιέζονταν από το τεράστιο πλήθος. Ολοι κοιτούσαν με ανησυχία, εκτός από μερικούς στρατιώτες που μετέφερναν από τις εξώπορτες των ανακτόρων ξύλα και τα στοίβαζαν από την κύρια είσοδο.

Δεν μπορέσαμε να μάθουμε με κανένα τρόπο, τίνος ήταν αυτοί οι σκοποί εδώ, κυβερνητικοί ή σοβιετικοί. Τα πιστοποιητικά μας από το Σμόλνι δεν τους έκαναν καμιά εντύπωση. Τότε μπήκαμε από την άλλη μεριά και δείχνοντας τα αμερικάνικα διαβατήριά μας δηλώσαμε σοβαρά: «Για επίσημη δουλιά», και τρυπώσαμε μέσα. Στην είσοδο των ανακτόρων μας πήραν τα παλτά και τα καπέλα ευγενικά οι ίδιοι οι παλιοί θυρωροί με τις μπλε λιβρέες, με τα χάλκινα κουμπιά και τους κόκκινους γιακάδες με τις χρυσές κορδέλες. Ανεβήκαμε τη σκάλα. Στο σκοτεινό μελαγχολικό διάδρομο, όπου δεν υπήρχαν πια οι χρωματιστές μπάντες στους τοίχους, τριγύριζαν άσκοπα μερικοί παλιοί υπηρέτες. Στην πόρτα του γραφείου του Κερένσκι βημάτιζε, δαγκώνοντας τα μουστάκια, ένας νεαρός αξιωματικός. Τον ρωτήσαμε αν μπορούμε να πάρουμε συνέντευξη με τον πρωθυπουργό. Εκείνος υποκλίθηκε και χτύπησε τα σπιρούνια.»Δυστυχώς!» απάντησε στα γαλλικά. «Ο Αλεξάντρ Φιοντόροβιτς είναι πολύ απασχολημένος…». Κι αφού έριξε μια ματιά πάνω μας, πρόσθεσε: «Να σας πω την αλήθεια, δεν είναι δω…».

«Πού είναι;»

«Πήγε στο μέτωπο. Και, ξέρετε, δεν του έφτασε η βενζίνη για το αυτοκίνητο. Αναγκάστηκε να δανειστεί από το αγγλικό στρατιωτικό νοσοκομείο».»Οι υπουργοί είναι εδώ;»

«Ναι, συνεδριάζουν σε κάποιο δωμάτιο, δεν ξέρω ακριβώς».

«Τι γίνεται, θα ‘ρθουν οι μπολσεβίκοι;»

«Βέβαια! Οπωσδήποτε θα ‘ρθουν! Εγώ περιμένω ώρα με την ώρα τηλεφώνημα ότι έρχονται. Ομως είμαστε έτοιμοι! Το παλάτι φρουρείται από ευέλπιδες. Είναι έξω, πίσω απ’ αυτή την πόρτα».

«Μπορούμε να πάμε κατά κει;»

«Οχι, βέβαια, όχι! Απαγορεύεται…». Ξαφνικά μας έσφιξε τα χέρια κι έφυγε. Γυρίσαμε προς την επίσημη είσοδο που ήταν στον προσωρινό μεσότοιχο, που χώριζε το δωμάτιο. Ηταν κλειδωμένη από τη δικιά μας τη μεριά. Πίσω από τον τοίχο ακούγονταν φωνές και κάποιο γέλιο, που αντήχησε παράξενα στη φοβερή ησυχία του πελώριου και παλιού παλατιού. Μας πλησίασε ένας γέρος θυρωρός.

«Δεν επιτρέπεται, κύριε, κατά κει! Δεν επιτρέπεται!»

«Γιατί είναι κλειδωμένη η πόρτα;»

«Για να μη φύγουν οι στρατιώτες», απάντησε. Υστερα από λίγα λεπτά είπε πως θέλει να πιει κανένα ποτήρι κι έφυγε.

Ανοίξαμε την πόρτα. Στο κατώφλι φάνηκαν δύο σκοποί, μα δε μας είπαν τίποτε. Ο διάδρομος οδηγούσε σ’ ένα μεγάλο και φανταχτερά διακοσμημένο δωμάτιο, με χρυσές κορνίζες και με μεγάλους κρυστάλλινους πολυέλαιους. Πιο πέρα ήταν ολόκληρη σειρά από μικρότερα δωμάτια, φτιαγμένα από σκούρο ξύλο. Στις δύο πλευρές κάτω στο παρκετένιο πάτωμα, ήταν στρωμένα χοντροκομμένα και λερωμένα στρώματα και κουβέρτες, που πάνω τους ξάπλωναν στρατιώτες. Παντού σωροί αποτσίγαρα, κομμάτια ψωμιού, πεταμένα ρούχα κι άδεια μπουκάλια από ακριβά γαλλικά κρασιά. Τριγύρω μας συγκεντρώνονταν όλο και περισσότεροι στρατιώτες με τις χρυσοκόκκινες επωμίδες των ευελπίδων. Η αποπνιχτική ατμόσφαιρα από τον καπνό των τσιγάρων και των βρώμικων ανθρώπινων σωμάτων μάς έπιανε την αναπνοή. Ενας από τους ευέλπιδες κρατούσε στα χέρια μια μπουκάλα άσπρου κρασιού Βουργουνδίας, που το ‘χε κλέψει ασφαλώς από τα υπόγεια των ανακτόρων. Ολοι μάς κοίταζαν με περιέργεια, εμείς όμως περνούσαμε από δωμάτιο σε δωμάτιο ώσπου φτάσαμε ως τα συνεχόμενα επίσημα δωμάτια, που τα ψηλά και ακάθαρτα παράθυρά τους βλέπανε προς την πλατεία. Στους τοίχους κρέμονταν τεράστιοι πίνακες με βαριές χρυσές κορνίζες και απεικόνιζαν ιστορικά και πολεμικά γεγονότα: «12 του Οχτώβρη 1812», «6 του Νοέμβρη 1812», «16/28 του Αυγούστου 1813». Σ’ έναν απ’ αυτούς τους πίνακες ήταν σχισμένη όλη η απάνω δεξιά γωνιά.

Ολο το κτίριο είχε μετατραπεί σε μεγάλο στρατώνα και κρίνοντας από την κατάσταση των τοίχων και των πατωμάτων, η δουλιά αυτή είχε γίνει πριν από μερικές βδομάδες. Στα περβάζια των παραθυριών ήταν τοποθετημένα πολυβόλα, ανάμεσα στα στρώματα ήταν όπλα, ακουμπισμένα στα κλινοδίποδα.

Περιεργαζόμασταν τους πίνακες, όταν άξαφνα απ’ τ’ αριστερά με χτύπησε μυρουδιά οινοπνεύματος και κάποιος ακούστηκε να λέει σε άσχημα, μα γρήγορα γαλλικά: «Με τον τρόπο που περιεργάζεστε τους πίνακες βλέπω ότι είσαστε ξένοι…». Μπροστά μας στεκόταν ένας κοντόχοντρος άνθρωπος. Οταν σήκωσε το πηλήκιο είδαμε φαλάκρα.

«Αμερικανοί; Χαίρω πολύ!… Λοχαγός του επιτελείου Βλαντιμίρ Αρτσιμπάσεφ. Στη διάθεσή σας…». Εδειχνε πως δεν έβλεπε τίποτε το φοβερό, που τέσσερις ξένοι, μαζί και μια γυναίκα, πηγαινοέρχονται στη διάταξη τμήματος, που περιμένει επίθεση. Αρχισε να παραπονείται για την κατάσταση των πραγμάτων στη Ρωσία.

«Η υπόθεση δε βρίσκεται μόνο στους μπολσεβίκους», έλεγε. «Το ατύχημα βρίσκεται στο ότι χάθηκαν οι ευγενικές παραδόσεις του ρωσικού στρατού. Κοιτάξτε τριγύρω: ορίστε, αυτοί όλοι είναι ευέλπιδες, μελλοντικοί αξιωματικοί… Μήπως όμως είναι τζέντλεμεν; Ο Κερένσκι άνοιξε τις πόρτες των στρατιωτικών σχολών σ’ όσους θέλαν, στον κάθε στρατιώτη που μπορεί να τα βγάλει πέρα στις εξετάσεις. Εννοείται, εδώ υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί τέτοιοι, που είναι μολυσμένοι από επαναστατικό πνεύμα…».

Κι έξαφνα, χωρίς καμιά συνοχή, άρχισε να μιλάει για άλλο πράγμα.

«Θα ‘θελα πολύ να φύγω από τη Ρωσία. Αποφάσισα να καταταγώ στον αμερικάνικο στρατό… Δε θα είχατε την καλοσύνη να με βοηθήσετε σ’ αυτή τη δουλιά με τον πρόξενό σας; Θα σας δώσω τη διεύθυνσή μου».

Παρά τις αντιρρήσεις μας, έγραψε μερικές λέξεις σ’ ένα κομματάκι χαρτί και όπως φαίνεται, αισθάνθηκε αμέσως τον εαυτό του πιο εύθυμο. Το σημείωμά του το φύλαξα: «2η σχολή ανθυπολοχαγών του Οράνιενμπάουμ. Παλιό Πέτερχοφ».

«Σήμερα το πρωί είχαμε επιθεώρηση», συνέχισε, οδηγώντας μας στα δωμάτια και δίνοντάς μας εξηγήσεις: «Το γυναικείο τάγμα αποφάσισε να μείνει πιστό στην κυβέρνηση…».

«Ωστε στα ανάκτορα υπάρχουν γυναίκες στρατιώτες;»

«Μάλιστα, είναι στα πίσω δωμάτια. Αν συμβεί τίποτε, εκεί θα είστε σε ασφάλεια». Αναστέναξε. «Τι βαριά ευθύνη»!

[………………………………………]

Βγήκαμε και καλέσαμε έναν αμαξά… «Για πού;». Οταν είπαμε: «Στο Σμόλνι» ο αμαξάς κούνησε αρνητικά το κεφάλι. «Οχι!» είπε. «Εκεί είναι αυτοί οι διάβολοι…». Μόνον ύστερα από πολλή και κουραστική περιπλάνηση, μπορέσαμε να βρούμε αμαξά που συμφώνησε να μας μεταφέρει. Ηθελε όμως τριάντα ρούβλια και σταμάτησε δύο τετράγωνα μακριά από το Σμόλνι.

Τα παράθυρα του ινστιτούτου έλαμπαν ακόμα. Ερχονταν κι έφευγαν αυτοκίνητα. Γύρω στις φωτιές, που εξακολουθούσαν να καίνε με δυνατή φλόγα, συνωστίζονταν οι άντρες της φρουράς και με εξαιρετική περιέργεια ρωτούσαν όλους για τα τελευταία νέα. Οι διάδρομοι ήταν γεμάτοι από ανθρώπους με ξαγρυπνισμένα μάτια, που βιάζονταν να πάνε κάπου. Σε μερικά δωμάτια των επιτροπών, οι άνθρωποι κοιμούνταν στο πάτωμα. Δίπλα στον καθένα βρισκόταν το ντουφέκι του. Παρά την αποχώρηση των αντιπροσώπων που έφυγαν από το συνέδριο, η αίθουσα ήταν γεμάτη από λαό και βούιζε σαν θάλασσα. Οταν μπήκαμε, ο Κάμενεφ διάβαζε τον κατάλογο των υπουργών που πιάστηκαν. Το όνομα του Τερεσένκο καλύφθηκε από θυελλώδη χειροκροτήματα, χαρούμενες κραυγές και γέλια. Ο Ρούντεμπεργκ έκανε μικρότερη εντύπωση, όμως όταν διαβάστηκε το όνομα του Παλτζίνσκι ξέσπασε θύελλα κραυγών και χειροκροτημάτων… Ανακοινώθηκε πως κομισάριος των Χειμερινών Ανακτόρων διορίστηκε ο Τσουντνόβσκι.

Τότε συνέβη ένα πραγματικά δραματικό επεισόδιο. Στο βήμα ανέβηκε τρέχοντας ένας ψηλός αγρότης. Το αξύριστο πρόσωπό του ήταν παραμορφωμένο από οργή. Χτύπησε τη γροθιά στο τραπέζι του προεδρείου:

«Εμείς, οι σοσιαλιστές επαναστάτες, επιμένουμε στην άμεση απελευθέρωση των υπουργών – σοσιαλιστών, που πιάστηκαν στα Χειμερινά Ανάκτορα! Σύντροφοι. Ξέρετε ότι τέσσερις από τους συντρόφους μας που θυσίασαν τη ζωή και τη λευτεριά τους στην πάλη με την τσαρική τυραννία, ρίχτηκαν στο φρούριο του Πετροπάβλοφσκ, στον ιστορικό τάφο της ρωσικής ελευθερίας;!».

Ξεσηκώθηκε γενικό πανδαιμόνιο. Ο αγρότης συνέχιζε να φωνάζει και να χτυπάει τις γροθιές. Στο βήμα ανέβηκε άλλος αντιπρόσωπος, στάθηκε δίπλα του και δείχνοντας με το χέρι προς την πλευρά του προεδρείου φώναξε:

«Μπορούν, άραγε, οι αντιπρόσωποι των επαναστατικών μαζών να συνεδριάζουν ήρεμα εδώ, τη στιγμή που η μπολσεβίκικη ασφάλεια βασανίζει τους αρχηγούς της;».

Ο Τρότσκι ζήτησε με χειρονομίες να γίνει ησυχία. «Πιάσαμε αυτούς τους συντρόφους, τη στιγμή που αυτοί μαζί με τον τυχοδιώκτη Κερένσκι οργάνωναν συνωμοσία με σκοπό να διαλύσουν τα Σοβιέτ. Για ποιο λόγο πρέπει να στενοχωριόμαστε γι’ αυτούς; Μήπως επειδή κράτησαν τους τύπους μαζί μας μετά τις 3-5 του Ιούλη;». Στη φωνή του φαίνονταν θριαμβευτικές νότες. «Τώρα, που οι αμυνίτες κι οι λιγόψυχοι έφυγαν και το καθήκον της υπεράσπισης και της σωτηρίας της επανάστασης έπεσε ολοκληρωτικά στις πλάτες μας, είναι μεγαλύτερη ανάγκη να δουλέψουμε, να δουλέψουμε και να δουλέψουμε! Αποφασίσαμε να πεθάνουμε καλύτερα, παρά να παραδοθούμε!..».

Στο βήμα ανέβηκε λαχανιασμένος, γεμάτος λάσπη από το δρόμο, ο κομισάριος από το Τσάρσκογιε Σελό: «Η φρουρά του Τσάρσκογιε Σελό βρίσκεται στα πρόθυρα της Πετρούπολης, πανέτοιμη να υπερασπίσει το συνέδριο των Σοβιέτ και τη Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή!». Θύελλα χειροκροτημάτων. «Το σώμα των ποδηλατιστών που στάλθηκε από το μέτωπο, έφτασε στο Τσάρσκογιε Σελό και πέρασε με το μέρος μας. Αναγνωρίζει την εξουσία των Σοβιέτ, αναγνωρίζει την ανάγκη της άμεσης παραχώρησης της γης στους αγρότες και τον έλεγχο στην παραγωγή από τους εργάτες. Το πέμπτο τάγμα των ποδηλατιστών, που έχει διάταξη στο Τσάρσκογιε Σελό είναι δικό μας…».

Μίλησε ο αντιπρόσωπος από το τρίτο τάγμα των ποδηλατιστών. Μέσα σε αδιάκοπες εκδηλώσεις ενθουσιασμού διηγήθηκε πως το σώμα των ποδηλατιστών, μόλις τρεις μέρες πριν πήρε διαταγή να κινηθεί από το νοτιοδυτικό μέτωπο για την «υπεράσπιση της Πετρούπολης». Ωστόσο, οι στρατιώτες υποψιάστηκαν, ότι η ουσία της διαταγής είναι πολύ διαφορετική. Στο σταθμό του Περεντόλσκ τους συνάντησαν οι αντιπρόσωποι του πέμπτου τάγματος από το Τσάρσκογιε Σελό. Εγινε κοινό συλλαλητήριο κι αποδείχτηκε πως «ανάμεσα στους ποδηλατιστές δεν υπήρχε ούτε ένας που να συμφωνούσε να χύσει αδερφικό αίμα ή να υποστηρίξει την κυβέρνηση των τσιφλικάδων και των καπιταλιστών».

Ο Καπελίνσκι πρότεινε από μέρους των μενσεβίκων – διεθνιστών να δημιουργηθεί μία επιτροπή για την εξεύρεση ειρηνικής διεξόδου κι αποφυγής του εμφύλιου πολέμου. «Δεν υπάρχει καμιά ειρηνική διέξοδος!» αντήχησε όλη η αίθουσα. «Μοναδική διέξοδος είναι η νίκη!». Η πρόταση απορρίφθηκε με συντριπτική πλειοψηφία κι οι μενσεβίκοι διεθνιστές μέσα σε βροχή από κοροϊδίες και βρισιές εγκατέλειψαν το συνέδριο. Ανάμεσα στους αντιπροσώπους δεν υπήρχε ούτε ίχνος φόβου. Ο Κάμενεφ φώναζε από το βήμα σ’ αυτούς που αποχωρούσαν: «Οι μενσεβίκοι – διεθνιστές έκαναν την πρότασή τους για ειρηνική διέξοδο, έξω από το θέμα της ημερήσιας διάταξης. Μήπως όμως αυτοί δεν ήταν που ψήφιζαν πάντα για την παραβίαση της ημερήσιας διάταξης, χάρη των διακηρύξεων εκείνων των παρατάξεων που ήθελαν να φύγουν από το συνέδριο; Είναι ολοφάνερο, πως η αποχώρηση όλων αυτών των αποστατών είχε αποφασιστεί από νωρίτερα!..». Η συνέλευση αποφάσισε να μην πάρει υπόψη την αποχώρηση μιας σειράς παρατάξεων κι άκουσε την έκκληση προς τους εργάτες, στρατιώτες και τους αγρότες όλης της Ρωσίας:

«Προς τους εργάτες, τους στρατιώτες

και τους αγρότες!

Το δεύτερο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών άρχισε τις εργασίες του. Στο συνέδριο αυτό αντιπροσωπεύεται η τεράστια πλειοψηφία των Σοβιέτ. Στο συνέδριο παραβρίσκονται και πολλοί βουλευτές από το Σοβιέτ των αγροτών… Στηριζόμενο στη θέληση της τεράστιας πλειοψηφίας των εργατών, των στρατιωτών και της φρουράς της Πετρούπολης, το συνέδριο παίρνει στα χέρια του την εξουσία.

Η προσωρινή κυβέρνηση ανατράπηκε. Τα περισσότερα μέλη της προσωρινής κυβέρνησης έχουν κιόλας συλληφθεί.

Η σοβιετική εξουσία θα προτείνει άμεση δημοκρατική ειρήνη σε όλους τους λαούς και άμεση ανακωχή σε όλα τα μέτωπα. Θα εξασφαλίσει τη χωρίς αποζημίωση παράδοση της γης των τσιφλικάδων, της αυτοκρατορικής οικογένειας και των μοναστηριών στη διάθεση των επιτροπών των αγροτών, θα υπερασπίσει τα δικαιώματα του στρατιώτη, πραγματοποιώντας τον πλήρη εκδημοκρατισμό του στρατού, θα εγκαθιδρύσει τον εργατικό έλεγχο στην παραγωγή, θα εξασφαλίσει την έγκαιρη σύγκληση της Συντακτικής Συνέλευσης, θα φροντίσει να προμηθεύσει ψωμί στις πόλεις και είδη πρώτης ανάγκης στο χωριό, θα εξασφαλίσει σ’ όλα τα έθνη που κατοικούν στη Ρωσία πραγματικό δικαίωμα αυτοδιάθεσης.

Το συνέδριο αποφασίζει: όλη η εξουσία κατά τόπους περνά στα Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και αγροτών βουλευτών, που πρέπει να εξασφαλίσουν μια πραγματική επαναστατική τάξη.

Το συνέδριο καλεί τους στρατιώτες που βρίσκονται στο χαράκωμα να δείξουν επαγρύπνηση και σταθερότητα. Το συνέδριο των Σοβιέτ είναι βέβαιο, ότι ο επαναστατικός στρατός θα μπορέσει να υπερασπίσει την επανάσταση από κάθε επιβολή του ιμπεριαλισμού ωσότου η νέα κυβέρνηση πετύχει να κλείσει δημοκρατική ειρήνη, που θα την προτείνει άμεσα σε όλους τους λαούς. Η νέα κυβέρνηση θα πάρει όλα τα μέτρα για να εξασφαλίσει στον επαναστατικό στρατό όλα τα απαραίτητα, ακολουθώντας αποφασιστική πολιτική επιτάξεων και φορολογίας των εύπορων τάξεων και θα βελτιώσει, επίσης, την κατάσταση των οικογενειών και των στρατιωτών.

Οι κορνιλοφικοί – Κερένσκι, Καλέντιν και άλλοι – κάνουν απόπειρα να ρίξουν τα στρατεύματα ενάντια στην Πετρούπολη. Μερικά τμήματα που τα ξεγέλασε και τα κίνησε ο Κερένσκι, πέρασαν με το μέρος του εξεγερμένου λαού.

Στρατιώτες, προβάλλετε ενεργητική αντίσταση στον κορνιλοφικό Κερένσκι! Να βρίσκεστε σε επιφυλακή.

Σιδηροδρομικοί, σταματάτε όλα τα τρένα με στρατό που στέλνει ο Κερένσκι ενάντια στην Πετρούπολη.

Στρατιώτες, εργάτες, υπάλληλοι, στα χέρια σας βρίσκεται η τύχη της δημοκρατικής ειρήνης!

Ζήτω η επανάσταση!

Το Πανρωσικό συνέδριο
των Σοβιέτ των εργατών
και στρατιωτών βουλευτών

Οι αντιπρόσωποι των Σοβιέτ των αγροτών».

Η ώρα ήταν 5 και 17 το πρωί, όταν ο Κριλένκο, ζαλισμένος από την κούραση, ανέβηκε στο βήμα και διάβασε στη συνέλευση κάποιο τηλεγράφημα.

«Σύντροφοι! Από το Βόρειο Μέτωπο! Η 12η Στρατιά χαιρετίζει το συνέδριο των Σοβιέτ και ανακοινώνει τη δημιουργία Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής, που πήρε τη διοίκηση του Βόρειου Μετώπου!..». Τότε επακολούθησε κάτι που δεν περιγράφεται. Οι άνθρωποι έκλαιγαν κι αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλο. «Ο στρατηγός Τσερεμίσκοφ αναγνώρισε την επιτροπή. Ο κομισάριος της προσωρινής κυβέρνησης Βοϊτίνσκι παραιτήθηκε!».

Τέλειωσε…

Ο Λένιν κι οι εργάτες της Πετρούπολης αποφάσισαν να κάνουν εξέγερση. Το Σοβιέτ της Πετρούπολης ανέτρεψε την προσωρινή κυβέρνηση κι έφερε το συνέδριο των Σοβιέτ μπροστά στο γεγονός της κρατικής ανατροπής. Τώρα έπρεπε να καταχτήσουν με το μέρος τους όλη την απέραντη Ρωσία και μετά κι όλο τον κόσμο. Θ’ απαντήσει άραγε όλη η Ρωσία; Θα ξεσηκωθεί; Κι η υφήλιος; Τι θα πει η υφήλιος; Θα ξεσηκωθούν άραγε οι λαοί στο κάλεσμα της Ρωσίας; Θα φουσκώσει η παγκόσμια κόκκινη παλίρροια;

Η ώρα ήταν έξι. Ηταν μια βαριά και κρύα νύχτα. Μόνο ένα αδύνατο και χλομό, σαν ανέσπερο, φως κοκκίνιζε δειλά στους σιωπηλούς δρόμους, κάνοντας τις φωτιές των φρουρών να θαμπώνουν. Το χάραμα μιας τρομερής αυγής υψωνόταν πάνω από τη Ρωσία.

Advertisements

135 Σχόλια to “Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >το κράτος που ίδρυσαν οι μπολσεβίκοι πριν από 100 χρόνια, […] κατέρρευσε λίγα χρόνια μετά τα ογδοντάχρονα της Οκτωβριανής επανάστασης.

    Λιγότερο

    1917-1991

    Τα λέγαμε και πριν λίγο:

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/11/04/meze-295/#comment-464825

  2. Γς said

    Αντε

    Χρόνια Πολλά,
    ή μάλλον να ζούμε να την θυμόμαστε

  3. LandS said

    Πείτε με συντεχνιακό, αλλά νομίζω πως θα έπρεπε να αναφέρονται και τα ονόματά τους, εφόσον αναφέρονται τα ονόματα των συντελεστών της τυπογραφικής διόρθωσης, της εκτύπωσης του εξωφύλλου ή της βιβλιοδεσίας.
    Ωστόσο, αυτά είναι δευτερεύοντα.

    Αμ (μάλλον) δεν ειναι. Το 61 ήταν εφτα χρονια πριν απο διάσπαση. Για τ 97 δεν ξέρω.

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρωτα σχόλια!

    3 Χμμμ, μπορεί!

  5. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τη θυμάμαι την ταινία με τον Γουόρεν Μπίτι, την Ντάιαν Κίτον και τον Τζακ Νίκολσον. Την είχα δει στο «Αθηνά» της Πατησίων, που έχει κλείσει εδώ και πολλά χρόνια. Σχεδόν τρεσήμισι ώρες ταινία, στάθηκε αφορμή να διαβάσω και το βιβλίο. Συγκλονιστικό χρονικό για ένα γεγονός (επανάσταση ή πραξικόπημα; ) που οδήγησε στην εγκαθίδρυση μιας αυτοκρατορίας , που πέτυχε πολλά πράγματα, αλλά στάθηκε κακιά μητριά για τους υπηκόους της, ιδίως για όσους είχαν την απαίτηση να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα και να ορίζουν τη ζωή τους χωρίς τον φόβο του Μεγάλου Αδερφού. Αρνητικό, λοιπόν, το ισοζύγιο, αλλά πράγματι η ιστορία δεν τελείωσε, η ανάγκη για μια κοινωνία, όπου θα συνδυάζεται η ελευθερία με τη δικαιοσύνη, είναι πιο επιτακτική παρά ποτέ.

  6. gpoint said

    Ενα από τα λίγα βιβλία που έχω διαβάσει μάλλον με την μεταπολίτευση, δεν περιλαμβάνεται στα καμιά 30αριά που έχω βαστήξει. Μου προκαλούσε τόση αγωνία όση σε κάποιες ταινίες που ο Τζων Γουέην αγωνιζότανε να προλάβει τους (κακούς) ινδιάνους…

    Τα 74 χρόνια που κράτησε το πείραμα είναι μάλλον ασήμαντα μπροστά στις χιλιετίας της ιστορίας, απλά είναι πρόσφατα σε μας γι αυτό τα συζητάμε ειδάλλως… ποιός ασχολείται με τα 57 χρόνια της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντιούπολης ;;

  7. Κουνελόγατος said

    Κι εγώ το είχα διαβάσει πριν καμμιά 25αριά και χρόνια, αλλά δεν το θυμόμουνα.
    Το άρχισα πάλι πριν 15 μέρες πάνω-κάτω και με έχουν εντυπωσιάσει κάποια πράγματα, ώρες ώρες μου δίνει την εντύπωση πως κάποιες σημειώσεις μπήκανε εκ των υστέρων, ώστε να δικαιολογήσουν τις δίκες και όσα τραγικά έγιναν στη δεκαετία του 30.
    Επίσης, με εντυπωσίασε που ο Λένιν έβαλε στο πρώτο Π.Γ. ανθρώπους με τους οποίους δε συμφωνούσε πλήρως.
    Αυτά για τώρα. Σε λίγο έχω και αγώνα (ο Γάτος, όχι εγώ…).

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν είναι το ίδιο, Τζι. Η μοναδικότητα αυτού του γεγονότος έγκειται στο ότι πρώτη φορά στην ιστορία επιχειρήθηκε να εγκαθιδρυθεί ένα κράτος κυβερνώμενο από τους παραγωγούς και τους εργαζόμενους και όχι από τις ελίτ του πλούτου και της «αριστοκρατικής» καταγωγής. Το πείραμα απέτυχε, αλλά η ανάγκη που το προκάλεσε παραμένει αμείωτη.

  9. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Όμως το ενδιαφέρον για το κομμουνιστικό πείραμα παραμένει και δεν έχουμε φτάσει στο τέλος της ιστορίας.»
    Το ενδιαφέρον παραμένει μόνο στους ιστορικούς, στους κομματικούς γραφεικράτες που συντηρούνται από αυτό και σε ένα ελάχιστο 1-2% δογματικών που ζούν στον κόσμο τους, στην κοινωνία δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον (ειδικά μετά την πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, θάφτηκε) ενώ οι νέοι δεν ξέρουν καν τι είναι κομμουνισμός .
    Κάποτε θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως το πείραμα όχι μόνομ απέτυχε αλλά είχε και καταστροφικά αποτελέσματα. Είναι τουλάχιστον ηλίθιο να επιμένουμε στο ίδιο πείραμα με τα ίδια υλικά όταν μάλιστα οι σημερινές συνθήκες δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση μ’ αυτές του αρχικού πειράματος.

    Αυτό που θα έπρεπε να μας εκπλήσει, είναι που σχεδόν 30 χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, όχι μόνο δεν ανασυντάχθηκε σε κανένα (έστω πρώην κομμουνιστικό) κράτος αλλά δεν έχει προταθεί ούτε μία εναλλακτική από τις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις, ασφαλές δείγμα ότι ο κομμουνισμός δεν είχε βαθύ λαϊκό έρισμα, δεν δημιούργησε αυτόνομους συνειδητούς πολίτες και στην πράξη αποδείχτηκε το ίδιο συντηρητικός (και σε κάποιες περιπτώσεις περισσότερο) από την δεξιά συντήρηση που θεωρητικα αντιπάλευε, ενώ οι λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις, χωρίς χρηματοδότηση αποδείχταν μια μεγάλη συντηρητική μπούρδα.

    Με την παγκόσμια κριτική σκέψη πλήρως χειραγωγημένη και ισοπεδωμένη από την οικονομική ελίτ, τους διανοούμενους να έχουν εξαφανιστεί από χρόνια και να έχουν αντικατασταθεί από κάτι συμβιβασμένες καρικατούρες, δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες για κάτι πανανθρώπινα καλό. Ελέω σεξουαλικής καταπίεσης, ο θρησκευτικοπολιτικός συντηρητισμός έχει επικρατήσει κατά κράτος στην παγκόσμια κοινωνία ενώ ο φασισμός επελαύνει στις αναπτυγμένες χώρες, βγάζοντας στην επιφάνεια το πραγματικό πρόσωπο των ψηφοφόρων με το ΑΛΑΘΗΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ.

    ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΑΜΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΦΙΚΤΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;

  10. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    6 – Σύναξη χωρίς ποίημα, σέξ χωρίς παρτενέρ. ☺

  11. Γς said

    10:

    Δλδ τρομπάρισμα;

  12. gpoint said

    # 9

    Εύγε Λάμπρο, σου τίθω (σικ,ρε! ) το ερώτημα τώρα … ο μονογαμικός έρως δεν είναι μορφή σεξουαλικής (αυτο)καταπίεσης ;;

  13. ΣΠ said

    Γυρίστηκαν δύο ρωσικές ταινίες βασισμένες στο βιβλίο.

    Η μία το 1928

    και η άλλη το 1983

  14. Spiridione said

    Αναφέρεται και μια άλλη έκδοση
    Ρηντ, Τζων. Ιστορία της ρωσικής επανάστασης
    «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Με προλόγους Βλαδίμηρου Ίλιτς Λένιν και της γυναίκας του Κρούπσκαγια. Εισαγωγικό σημείωμα Μάρκου Αυγέρη. Επιμέλεια ύλης Κώστα Βάρναλη. Σελ. 312. Εκδόσεις «Οι Φίλοι της Ιστορίας», Αθήνα, χ.χ.
    https://pelargosbooks.wordpress.com/2017/06/21/%CF%81%CE%B7%CE%BD%CF%84-%CF%84%CE%B6%CF%89%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84/

    Στη βιβλιονέτ λέει του 1956
    Επανέκδοση: «Οι Φίλοι της Ιστορίας», 1956, «Δρακόπουλος», [1965;]. 1η έκδοση στις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»: 1982.
    http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&Titlesid=37449

  15. Κουτρούφι said

    #14. Έχω την έκδοση του 1982. Σε λίγο θα πάω στη μαμά μου να φάω και θα δω τι πληροφορίες έχει.

  16. Γς said

    >Σε λίγο θα πάω στη μαμά μου να φάω και θα δω τι

    έχει μαγειρέψει

    [καλή όρεξη]

  17. Ο Ριντ μετά την Επανάσταση έγραψε και ένα ωραίο χρονικό των εργατικών αγώνων στις ΗΠΑ, για τους πόλεμους του Κολοράντο.

  18. Θεός σχωρέστην την Οκτωβριανή. Δυστυχώς όμως δεν θα την συγχωρέσει διότι …δεν είχε το Θεό της! Ίσως, αν ζούσε ο Λένιν για …τουλάχιστον 200 χρόνια, να …καταργούσε έγκαιρα το «κομμουνιστικό πείραμα» και να έβαζε μπρος άλλα πειράματα, λιγότερο αιματηρά και λιγότερο απάνθρωπα! Ίσως, ποιος ξέρει!

  19. spatholouro said

    Ίσως η πρώτη έκδοση στα ελληνικά να είναι αυτή:

    Τζων Ρηντ, «Δέκα μέρες που τράνταξαν τον κόσμο (Η ιστορία της Ρώσικης επανάστασης)». Εκδ. Ματαράγκα, Αθήνα, 1945

  20. Νίκος Κ. said

    Είχα διαβάσει το βιβλίο τού Τζον Ριντ και μου άρεσε ιδιαίτερα. Μου είχε κάνει εντύπωση ο κεντρικός ρόλος του Τρότσκι. Δυστυχώς, η επίσημη «γραμμή» φρόντιζε να βάζει μπλάνκο σε ότι δεν συμφωνούσε με τη «θεολογική» αφήγηση των γεγονότων. Είναι χαρακτηριστικό ότι και σε αυτό το μικρό κείμενο που μεταφέρει ο Νικοκύρης, περιλαμβάνονται τρεις πρωταγωνιστές που 20 χρόνια αργότερα εκτελέσθηκαν από τον Στάλιν ως «προδότες» (Τρότσκι, Κάμενεφ, Ζηνόβιεφ). Το ίδιο συνέβη άλλωστε και με την πλειοψηφία των μελών της επαναστατικής Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων
    https://en.wikipedia.org/wiki/Central_Committee_elected_by_the_6th_Congress_of_the_Russian_Social_Democratic_Labour_Party_(Bolsheviks)

    Η Οκτωβριανή επανάσταση έδωσε πολλά, αλλά απ’ ότι φαίνεται η ποδηγέτηση της ιστορίας δεν δουλεύει. Τουλάχιστον ας σκεφθούμε αυτό που λέει ο Μπ. Μπρεχτ στις ιστορίες του κ. Κόυνερ (Ερωτήματα που πείθουν):

    Πρόσεξα, είπε ο κ. Κ., ότι κάνουμε πολλούς να τρομάζουν με τη θεωρία μας, επειδή βρίσκουμε στο κάθε ερώτημα και μιαν απάντηση. Δε θα μπορούσαμε, για το καλό της προπαγάνδας, να κάνουμε έναν κατάλογο των ερωτημάτων που μας φαίνονται τελείως αναπάντητα;

  21. ΣΠ said

    Τον Οκτώβριο του 1920 ο Ριντ πέθανε, έχοντας προσβληθεί από τύφο, στα 33 χρόνια του και τάφηκε στα τείχη του Κρεμλίνου, μια τιμή που έχει γίνει σε ελάχιστους Αμερικανούς.

    Δύο ακόμα Αμερικανοί έχουν ταφεί στα τείχη του Κρεμλίνου, ο Bill Haywood και ο Charles Ruthenberg.

  22. leonicos said

    @ Γιάννη μαζί σου.

    Η μάχη χάθηκε, όχι ο πόλεμος που μάλλον σκληραίνει

  23. leonicos said

    Πιάστηκα με το άρθρο και ξέχασα τι ήθελα να πω.

    Διάβαζα για τα Ριπαία Όρη.

    Μετά τον Σοφοκλή και τον Αισχύλο (σε απόσπασμα των χαμένων Ηλιαδῶν) μόνο στον Σαραντάκο.

    Πιθανώς το Ουράλια

  24. Νίκος Κ. said

    20 (διόρθωση): δύο πρωταγωνιστές που 20 χρόνια αργότερα εκτελέσθηκαν από τον Στάλιν ως «προδότες» (Τρότσκι, Κάμενεφ)

  25. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    11 – «Δλδ τρομπάρισμα;» Όχι, Bατάλεια τεχνική. 🙂

    12 – » ο μονογαμικός έρως δεν είναι μορφή σεξουαλικής (αυτο)καταπίεσης ;;»
    Θα σου απαντήσω εμπειρικά, OYK EN TΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ. Από κει και πέρα, μονογαμικός έρως δεν υπάρχει παρά μόνο, υγιής σεξουαλικός συμβιωτικός έρως. Όσο υπάρχει σεξουαλική ικανοποίηση υπάρχει και ερωτική συμβίωση, αν για διαφόρους λόγους πάψει η σεξουαλική ικανοποίηση, ο έρως την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και καλό είναι το ζευγάρι να χωρίζει γιατί η συμβίωση γίνεται συμβιβαστική κι αρρωστημένη, κάτι που συμβαίνει κατά κόρον στον κόσμο.
    Αν τώρα η σεξουαλική συμβίωση μακροημερεύσει (αρκετά σπάνιο φαινόμενο) μετεξελίσσεται αβίαστα σε βαθιά (σεξουαλική πάντα) συντροφική αγάπη γεμάτη όμορφα συναισθήματα και βαθιά αισθήματα για τον σεξουαλικό σύντροφο της ζωής μας, η ζωή του ζευγαριού είναι πλήρης κι ο φυσικός θάνατος έρχεται σαν φυσικό επιβραβευτικό επακόλουθο για να δώσει στο τέλος της διαδρομής-ταξιδιού το βραβείο μιάς γεμάτης ζωής.

    Να σου θέσω κι εγώ ένα ερώτημα, εσύ που δεν είσαι μονογαμικός θα έχεις πρόβλημα αν η συμβία σου πηγαίνει όποτε θέλει και με άλλους άντρες ή θεωρείς πως για τις γυναίκες δεν πρέπει να ισχύει η πολυγαμικότητα;

  26. Γιάννης Ιατρού said

    Χαιρετώ

    Το σχετικό βιβλίο του John Reed υπάρχει στο διαδίκτυο στα αγγλικά (πινtιέφι).
    …Για να προλαβαίνουμε κάτι καλοθελητές 🙂

    9 (τέλος): ΛΑΜΠΡΟΣ
    Βάλε εσύ υποψηφιότητα, να δούμε επιτέλους άσπρη μέρα! Αντε ντε!

  27. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    8 – «Το πείραμα απέτυχε, αλλά η ανάγκη που το προκάλεσε παραμένει αμείωτη.»
    Δεδομένου ότι το πείραμα το σχεδίασαν και το εφάρμοσαν οι αστοί ενώ οι παραγωγοί και οι εργαζόμενοι χρησιμοποιήθηκαν καθαρά σαν άβουλα πιόνια και φυσικά σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν κυβέρνησαν, ποιά είναι αυτή η ανάγκη που παραμένει αμείωτη; Ποιούς εξυπηρέτησαν η γαλλική και η ρωσική επανάσταση (σίγουρα όχι τους παραγωγούς και τους εργάτες και πολύ περισσότερο τους πολίτες γενικά) και ποιούς θα εξυπηρετήσει και με ποιό τρόπο μια επόμενη;
    Ελπίζω με διαφορετικό τρόπο απ΄ό,τι οι προηγούμενες που άφησαν πίσω τους, «δεμένους χειροπόδαρα» καταχρεωμένους αδύναμους να αντισταθούν στην αυθαιρεσία της οικονομικής ελίτ πολίτες.

  28. gpoint said

    # 25

    Χαίρομαι που μου έθεσες αυτήν την ερώτηση… (ούτε στην τβί να ήσουνα εσύ ο Χατζηνικολάου κι εγώ ο Τσακαλώτος…)

    Δεν λέω να είσαι γόβας σαν μερικούς, μερικούς (από τα αρχικά Γαμούμε Ο,τι Βρούμε) αλλα και δεν βρίσκω σωστό να καταπιέζεται το σεξουαλικό ένστικτο, οπότε κανονίζεις τα σύνορά σου. Π.χ. αν η δικιά μου γουστάρει τον Τζωρτζ Κλούνεϊ, της την πέσει και δεν πάει τότε με έχει κερατώσει χειρότερα από αν είχε πάει μια που θα της μείνει το απωθημένο κι όταν θάναι μαζί μου θα σκέφτεται την χαμένη ευκαιρία. Το ίδιο ισχύει και για μένα φυσικά. Ξέρω αρκετούς «πιστούς»‘ άνδρες που την ώρα της κορύφωσης φώναζαν το όνομα αυτηνής που είχαν στο μυαλό τους (άλλοι τόσοι απλά την σκεφτότουσαν μόνο) και αυτοί είναι χειρότεροι κερατάδες- κατά την γνώμη μου πάντα- απ΄αυτούς που ικανοποίησαν το απωθημένο τους και ήταν ειλικρινείς και κυρίως ΜΑΖΙ με την σύντροφό τους στις στιγμές τους και όχι μόνο σωματικά.

  29. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    26 – «Βάλε εσύ υποψηφιότητα, να δούμε επιτέλους άσπρη μέρα! Αντε ντε!’
    Για να γίνω γραφικός σαν τον ριζοσπάστη Πρωθυπουργό; 🙂 Μετά την ελευθερία η αξιοπρέπεια είναι ό,τι πολυτιμότερο στον άνθρωπο.
    Aν τα πρόβατα δεν γίνουν αυτόνομοι συνειδητοί δημοκρατικοί πολίτες, όποιος τσοπάνος κι αν τα διοικεί πάντα θα καταλήγουν στην σφαγή.

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τι εννοείς, Λάμπρο, όταν λες ότι το πείραμα το σχεδίασαν και το εφάρμοσαν οι αστοί; Οι ιστορικοί γράφουν για λυσσαλέο πόλεμο των καπιταλιστικών χωρών κατά του νεογέννητου καθεστώτος των μπολσεβίκων. Μήπως αναφέρεσαι στο σφραγισμένο βαγόνι και τη συμφωνία των Γερμανών με τον Λένιν να υπογράψουν ειρήνη, όπως και έγινε; Ή ότι οι εμπνευστές της επανάστασης/πραξικοπήματος ήταν αστικής καταγωγής; Αν εννοείς ότι η λαϊκή συμμετοχή ήταν περιορισμένη και ότι τα εκατομμύρια των Ρώσων χωρικών δεν πήραν χαμπάρι τι έγινε, θα συμφωνήσω. Κι όταν λέω ότι η ανάγκη για αλλαγή είναι επιτακτική, σ’ αυτό αναφέρομαι: στο να πάψει ο κόσμος να εξουσιάζεται από μια ελίτ απίστευτα πλούσιων ανθρώπων, στο να πάψουν οι πολλοί να υποφέρουν από τη φτώχεια και την ετερονομία. Μπορεί να ακούγονται μελό και τετριμμένα όλα αυτά, μπορεί να είναι ουτοπικές ηθικολογίες, αλλά η ανάγκη υπάρχει. Η λύση αναζητείται.

  31. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    28 – Δεν λέμε κάτι διαφορετικό τότε. 🙂

  32. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    30 – «Ή ότι οι εμπνευστές της επανάστασης/πραξικοπήματος ήταν αστικής καταγωγής; Αν εννοείς ότι η λαϊκή συμμετοχή ήταν περιορισμένη και ότι τα εκατομμύρια των Ρώσων χωρικών δεν πήραν χαμπάρι τι έγινε, θα συμφωνήσω.»
    Kατά βάσιν αυτό, αν και παρατηρώντας από χρονική απόσταση τα γεγονότα και κυρίως τα αποτελέσματα έχω αρκετές δεύτερες σκέψεις αλλά δεν είμαι ερευνητής για να τις τεκμηριώσω, τα μόνα αποδεικτικά αλλά ΑΝΤΡΑΧΤΑ στοιχεία που έχω, είναι η παγκόσμια τραπεζική δικτατορία που έχει επικρατήσει στον πλανήτη και το παγκόσμιο «δημοκρατικό» εκλογικό θέατρο σκιών.
    Τους ιστορικούς δεν τους λαμβάνω και πολύ σοβαρά υπόψιν, οι παλιοί έγραφαν κατά το δοκούν (γι΄αυτό και οι πολλές αντιφάσεις) ενώ οι σύγχρονοι αδυνατούν (;) να δούν την ουσία που δημιούργησε και δημιουργεί τα κοινωνικά γεγονότα από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα. Λυσσαλέο πόλεμο προσωπικά δεν έχω αντιληφθεί (πότε και με ποιό τρόπο έγινε;) μάλλον ένα καλοστημένο παιχνίδι που βόλευε τον καπιταλισμό και τους δικτάτορες δήθεν κομμουνιστές, γι΄αυτό και με την απρόσμενη (κανείς αμερικανός σοβιετολόγος σύμβουλος της CIA δεν το περίμενε, τόσο πολύ είχαν βολευτεί όλοι) κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος δημιουργήθηκε ΤΕΡΑΣΤΙΟ κενό στο στρατιωτικοβιομηχανικό κατεστημένο που κυβερνά τις ΗΠΑ κι έψαχναν αλόφρωνες να δημιουργήσουν αντίπαλο δέος για να συνεχίσουν τον παραλογισμό των εξοπλισμών κι έφτιαξαν όπως όπως και χωρίς προσχήματα την παγκόσμια τρομοκρατία, δεν είναι ΕΣΣΔ βέβαια, αλλά από το ολότελα. 🙂

    » αλλά η ανάγκη υπάρχει. Η λύση αναζητείται.»
    Λύσεις υπάρχουν πολλές, εφικτές και αναίμακτες, πολίτες με κριτική σκέψη που θα τις υλοποιήσουν αναζητούνται.

  33. gpoint said

    # 32

    Λάμπρο εδώ έχεις λάθος, η κατάρρευση της ΕΣΣΔ ήταν αναμενόμενη από τους Αμερικανούς, μάλιστα όταν μου τάλεγε 2-3 χρόνια πριν ο αδερφός της (αμαερικανίδας) μάνας μου, με πάρα πολλές αποστολές σε Ρωσία και εμπόλεμες περιοχές (Βιετναμ κ.λ.π) τον κορόίδευα θεωρόντας τον φανατικό. Ισως το πότε να μη γνώριζαν αλλά ήταν αποτέλεσμα σχεδίουυλοποιημένο απότον Ρέγκαν

  34. Το ερώτημα που τίθεται συνήθως για τον Οκτώβρη του 1917 είναι άν, ως ιστορικοπολιτικό γεγονός, ήταν «επανάσταση η πραξικόπημα».
    Υπάρχει όμως και ένα παράπλευρο ερώτημα θεωρητικής φύσης, αλλά με μεγάλα πρακτικά επακόλουθα: Άν ο Λένιν και οι άλλοι Μπολσεβίκοι πολιτικοί της εποχής ήταν και αυτοί «αναθεωρητές» του έργου του Μαρξ, ή αντίθετα το μετεξέλιξαν στη θεωρία και στην πράξη με τρόπο δημιουργικό. Τίθεται δηλαδή – άν και με διαφορετικό τρόπο – το ίδιο ερώτημα που τίθεται για τον Έντουαρντ Μπερνστάιν και τους ύστερους Σοσιαλδημοκράτες με τά τη διάσπαση της Β΄ Διεθνούς.
    Γιατί είναι γεγονός ότι ο Μαρξ και ο Ένγκελς ποτέ δεν μίλησαν οι ίδιοι για σοσιαλισμό σε χώρα με ασήμαντο ποσοστό εργατικής τάξης, όπως ήταν τότε η Ρωσία στην πράξη· και μάλλον ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό τους κάτι τέτοιο.
    Και είναι επίσης γεγονός, ότι όλες οι μετέπειτα «σοσιαλιστικές» επαναστάσεις του 20ού αιώνα, είτε έγιναν σε χώρες εντελώς, μα εντελώς αγροτικές, χωρίς ισχυρή ή πληθυσμιακά σημαντική εργατική τάξη (από την Κίνα μέχρι την Κούβα και το Βιετνάμ), είτε «εξήχθησαν» με τον τρόπο που εξήγαγε τη Γαλλική Επανάσταση ο Ναπολέων Βοναπάρτης (βλέπε Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη).
    Οι θρύλοι έχουν βέβαια μεγάλη ελκυστική δύναμη. Πάντα είχαν σε όλη στην ιστορία του ανθρώπου, έτσι θα έχουν και στο μέλλον.

  35. MA said

    Γεια σας,
    Ο Ριντ είχε γράψει και ένα βιβλίο για τη μεξικάνικη επανάσταση

  36. Μαρία said

    Δηλώνετε πως ό,τι ξέρουμε για την ένδοξη Επανάσταση ανήκει περισσότερο στη σφαίρα της κινηματογραφικής μυθοπλασίας, από την ταινία του Σεργκέι Αϊζενστάιν Οκτώβρης. Δεν υπήρξαν λοιπόν οι «10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο»;

    Όχι ακριβώς, δεν υπήρξαν οι μέρες που περιγράφει ο Τζον Ριντ, τον οποίο σέβομαι και εκτιμώ. Στο ντοκιμαντέρ τον ειρωνεύομαι, αλλά με χιούμορ και όχι με κακεντρέχεια, γιατί ούτε αυτός κατάλαβε τι ακριβώς είχε συμβεί την πρώτη μέρα. Από έρευνες σε κινηματογραφικά αρχεία σε όλο τον κόσμο, βρήκα αρκετές φορές εικόνες του Αϊζενστάιν σε ταινίες και σε τηλεοπτικές εκπομπές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που παρουσιάζονται ως εικόνες της Επανάστασης του ’17, ενώ ο Οκτώβρης γυρίστηκε δέκα χρόνια μετά, το ’26. Άρα, αποκάλυψα ότι οι εικόνες που ο κόσμος θεωρεί αληθινές, δεν είναι. Κανείς δεν πήρε χαμπάρι τι είχε συμβεί αρχικά, ενώ οι άλλες δέκα μέρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι ενέργειες που κάνει το Κόμμα των Μπολσεβίκων, με επικεφαλής τον Λένιν και το πολιτικό του γραφείο, να εδραιώσουν αυτό το νέο καθεστώς.
    https://www.e-dromos.gr/fwots-lamprinos-synentefxh/

  37. cronopiusa said

  38. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    32 – Μπορεί και νάχω λάθος Gee δεν είμαι ερευνητής αλλα παρατηρητής. Είχα διαβάσει κάποια σχετικά άρθρα στα τέλη της δεκαετίας του 90 κι είχα δεί κάποια ντοκυμαντέρ το 2002-3 που οι ίδιοι οι (συνταξιούχοι πλέον) πράκτορες ομολογούσαν πως δεν το περίμεναν έτσι ξαφνικα, το ότι θα κατέρρεε κάποια μέρα, ήταν αναμενόμενο από την κρίση της Κούβας ακόμα, λόγο της τρελής κούρσας των εξοπλισμών που ακολούθησε όμως με την άνοδο του Γκορμπατσόφ τα πράγματα φαίνονταν να εξομαλύνονται, κάτι που βόλευε τις ΗΠΑ γιατί ήθελαν να απεμπλακούν από τον χωρίς αντίπαλο κοστοβόρο πόλεμο των άστρων του Ρήγκαν, ήδη σχεδιαζόταν πεδίο δόξης λαμπρό και κερδών πέρα από κάθε τρελή φαντασία με το νσ επιτραπεί στις εμπορικές τράπεζες να λειτουργούν σαν επενδυτικές χρησιμοποιώντας φυσικά τα λεφτά των «μικρο»καταθετών, εν αγνοία τους εννοείται, κάτι που εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα παρά τα 3 χρηματιστηριακά κράχ από τότε και τις χρεωκοπίες τραπεζών και ολόκληρων κρατών, αλλά για το τι είναι εξυπνάδα δεν πρόκειται να πάρω απάντηση εδώ☺.

    Για να κλείσουμε, οι ισχυρές πλέον ενδείξεις ήταν ολοφάνερες αρχές του 80, ο φίλος σου σωστά σου τα έλεγε τότε, (όπως στα λέει ο τωρινός φίλος σου για τον γ’ π.π ☺) γιατί μάλλον ασχολούνταν με τα χρηματιστηριακά ή είχε ανάλογη πληροφόρηση, ενω τα βολεμένα τσακάλια (τύπου Ραν Ταν Πλαν) της CIA κοιμώντουσαν τον ύπνο του δικαίου, ό,τι συμβαίνει και τώρα με τους διάφορους ειδικούς σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, παρ’ όλο που η πραγματικότητα είναι ολοφάνερη και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξυπνάδα γισ να την δεί κανείς, μέχρι κι εγώ την βλέπω.☺

    Υ.Γ – Να θυμάσαι, όλη η αλήθεια για τα γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο τα τελευταία 150 χρόνια, βρίσκεται στο χρηματιστήριο, ασχέτως αν οι ιστορικοί δεν κοιτάζουν καν εκεί, ίσως έχουν τους «λόγους τους».☺

  39. Ευκαιρία να βάλουμε και ένα κείμενο από τον «σωματοφύλακα» του Λένιν, δημοσιευμένο από τον Σπύρο Στάβερη

    http://www.lifo.gr/articles/almanac/164831

  40. Γιάννης Κουβάτσος said

    34. Επίσης ο Μαρξ δεν θα μπορούσε να φανταστεί προλεταριακή «επανάσταση» οργανωμένη και εκτελεσμένη από μια μειοψηφία επαγγελματιών επαναστατών. Απέφευγε τις συνταγές, αλλά είχε πει ότι η απελευθέρωση των εργαζομένων θα είναι έργο των ίδιων των εργαζομένων. Τα σοβιέτ όχι μόνο δεν απέκτησαν «όλη την εξουσία», αλλά πολύ γρήγορα έγιναν απλώς διακοσμητικά.

  41. ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ said

    Είναι απαράδεκτο να μην αναφέρεται ο μεταφραστής ή η ομάδα μτεταφραστών, ή μια οποιαδήποτε μνεία σχετικά με τη μετάφραση. Κι αυτό γίνεται σε μια πληθώρα βιβλίων συναφούς θεματικής (Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν κ.ά.) που ξανακυκλοφορούν από τον «επίσημο» εκδότη. Το λιγότερο απαράδεκτο. Για να μην πω τίποτα πιο βαρύ.

  42. Γιάννης Ιατρού said

    25 (τέλος) ΛΑΜΠΡΟΣ
    αφιερωμένο ρε συ 🙂

  43. […] https://sarantakos.wordpress.com/2017/11/05/reds/ […]

  44. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και να με συμπαθάτε για την πολύωρη απουσία.

    14 Πάλι δεν αναφέρει όνομα μεταφραστή. Θα είχε ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε το κείμενο μήπως πρόκειται για το ίδιο.

    18 Ο Λένιν εγκαινίασε τη ΝΕΠ, την οποία κατάργησε ο Στάλιν, ενώ ο Λένιν είχε πει πως θα την ενστερνίστηκε «στα σοβαρά και για πολυ καιρό».

    20 Όπως άλλωστε έφαγε το σκοτάδι ακόμα και την πλειοψηφία των συνέδρων του 1934 (!! – χωρίς τροτσκιστές και σαλαμέμπορους)

    41 Δείχνει μια πολύ υποτιμητική στάση. Βέβαια, το ίδιο κάνει και ο Κάκτος με τις εκδόσεις των αρχαιων.

  45. Ριβαλντίνιο said

    @ 6 gpoint

    ποιός ασχολείται με τα 57 χρόνια της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντιούπολης ;;

    🙂 🙂 🙂
    —————————————————————————–

    Παλιά είχε βάλει ένα τέστ ο Σκύλος για το τι θα ήμαστε στην Επανάσταση και εμένα με έβγαζε με τον Κερένσκι ή κάτι κοινοβουλευτικό – δεν θυμάμαι καλά. Πάντως ακριβώς το αντίθετο από τους πραξικοπηματίες μπολσεβίκους.

    Υ.Γ. Μου είχε κάνει εντύπωση που στον Εμφύλιο οι Τσέχοι είχαν καταλάβει το Ιρκούτσκ. Ξέρω πως στον Πόλεμο οι Τσεχοσλοβάκοι βοηθούσαν τους Ρώσους, αλλά πως έφτασαν τόσο μέσα ; !

  46. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    40 – Η θεωρία του Μάρξ σε καμία περίπτωση δεν ήταν κοσμοθεωρία γιατί έμπαζε από παντού, αλλά κοιτώντας την σήμερα, ούτε και σε τοπικό κρατικό επίπεδο μπορούσε να σταθεί γιατί ερμήνευσε λάθος τις δυνατότητες της τεχνολογικής εξέλιξης.
    Γενικά δεν τον λές και διορατικό τον Κάρολο.☺

  47. gak said

    Καλησπέρα σας

    θα άξιζε να αναφερθεί και η ταινία «Η μεγάλη ουτοπία» του Φώτου Λαμπρινού. Καλύπτει τα γεγονότα των ετών 1917-1934 και αποτελείται σχεδόν εξολοκλήρου από λήψεις της εποχής.

    https://www.myfilm.gr/v2/site-map/homepage/movies/85-documentary/2468-i-megali-outopia-the-great-utopia-2017

  48. Γς said

    Εχω απογοητευθεί από τις γυναίκες που με πλησιάζουν για τα σωματικά μου προσόντα

  49. Γς said

    Οχι εγώ βέβαια. Αλλά ένας πελάτης της Αννίτας Πάνιας στο «E» ΤιΒι τώρα.

  50. gpoint said

    # 38

    Ο αδερφός της μάνας μου συνήθωςείναι θείος μου και όχι φίλος μου… σίγουρα αυτό υποστήριζε. πως ο πόλεμος των άστρων θα προκαλούσε οικονομική ασφυξία στην ΕΣΣΔ. Δεν ξέρω κατά πόσο είχε σχέση με τα χρηματιστήρια αυτό. Οσο για τον ΓΠΠ σου έχω εξηγήσει για ποιόν λόγο δεν μπορεί να γίνει πριν αλλάξουν ριζικά κάποιες άλλες καταστάσεις στις οποίες όμως δεν κουνιέται φύλο, αν περιμένεις το χρηματιστηριακό κραχ θα περιμένεις πολύυυυυυυυ ακόμα. Στο λέω χοντρά-χοντρά : όταν ένας πουλάει αέρα πολλοί έχουν να κερδίσουν με το σκάσιμο της φούσκας, όταν όμως ΟΛΟΙ πουλάνε αέρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκάσει εκτός αν γιγαντωθεί κάποια εκτός συστήματος οικονομία, πράγμα σχεδόν αδύνατον. οπότε όπως έμαθες να ζεις με τους σεισμούς, την ρύπανση κ.λ.π. προπονήσου να ζήσεις και με τις άσκαστες φούσκες

  51. Μαρία said

    100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση: Ουτοπία και ματαίωση, πρωτοπορίες και κοινωνική αλλαγή» [17/10-18/10]
    Ανέβηκαν τα βίντεα https://diavlos.grnet.gr/event/e923

  52. cronopiusa said

  53. sarant said

    51 Πρέπει να έχουν ενδιαφέρον αυτές οι ομιλίες

  54. Μαρία said

    54
    Εντελώς καινούρια πράγματα άκουσα απ’ το Ρώσο τη 2η μέρα.
    Το βιβλίο του είναι εξαντλημένο αλλά μας είπε ο ίδιος οτι κυκλοφορεί παράνομα και μπορούμε να το κατεβάσουμε άφοβα 🙂
    https://monoskop.org/File:Smirnov_Andrey_Sound_in_Z_Experiments_in_Sound_and_Electronic_Music_in_Early_20th_Century_Russia.pdf

  55. Κουτρούφι said

    #14, #15. H έκδοση που έχω τελικά ΔΕΝ είναι αυτή της Σύγχρονης Εποχής. Πρέπει να είναι επανέκδοση της πρώτης που αναφέρεται στο #14. Κυκλοφόρησε τα μέσα της 10ετίας του 80 και τότε μου το κάνανε δώρο. Ο εκδοτικός οίκος που αναφέρεται είναι «πέλλα». Το βιβλίο που έχω είναι 640 σελίδες (μαλακό εξώφυλλο). Το κυρίως βιβλίο του Reed χωρίζεται σε δυο μέρη και είναι περίπου 350 σελίδες. Πέρα από τα εισαγωγικά (Κρούπσκαγια, Λένιν, Αυγέρη) , το υπόλοιπο είναι:
    α. Μια περίληψη (90 σελ. περίπου) του ιστορικού της περιόδου 1904-1917 στη Ρωσία που προλογίζει ο Βάρναλης (επιμελητής της ύλης) και είναι παρμένη όπως λέει από την » εγκεκριμένη από την Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ.Σ.Ε. (μπ.) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ), που το κύρος της ειδικής από ιστορικούς και κοινωνιολόγους συντακτικής της επιτροπής, είναι αδιαμφισβήτητο». Η περίληψη αυτή παρεμβάλλεται ως παράρτημα του Α’ μέρους μεταξύ των δύο μερών του κυρίως βιβλίου του Reed.
    β. Σημειώσεις του ίδιου του Reed με παραπομπές σε στοιχεία της περιόδου, πίνακες, δημοσιεύματα και αποσπάσματα ομιλιών. Είναι μεγάλο και αυτό (γύρω στις 170 σελίδες) και παρατίθεται ως παράρτημα που πάλι προλογίζεται από τον Βάρναλη.

    Τέλος, υπάρχει και βιογραφικό σημείωμα για τον Reed από τον Granville Hicks.

    Οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες από την εποχή εκείνη.

    Όπως είπα, το διάβασα στα μέσα της 10ετίας του 80. Η ηλικία μου και οι γνώσεις μου δεν μου επέτρεπαν κατανόηση εν τω βάθει. Έτσι το διάβασα όπως διάβαζα εκείνη την εποχή τα καουμπόικα του Λουις Λ’ Αμούρ. Δηλαδή με την αγωνία πού θα καταλήξει η περιπέτεια.

  56. sarant said

    56 Το κείμενο που παραθέτουμε εδώ (4ο κεφάλαιο) δεν είναι ίδιο με της δικής σου έκδοσης, ετσι;

  57. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    50 – Oι φούσκες νομοτελειακά σκάνε πάντα κι όσο πιο κοντά (οικονομικά) είσαι, τόσο πιο δυνατό το καταστροφικό ωστικό κύμα και ανάλογη η δική σου απώλεια. Εσύ που είσαι μακριά μειώνεται η σύνταξή σου αντί να αυξάνεται με τα χρόνια, αυτό οφείλεται στο σκάσιμο της φούσκας του 2007, τώρα αν σε έχουν πείσει οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΑ πως φταίει η μικρή παραγωγικότητα των Ελλήνων εργαζομένων το υπερτροφικό δημόσιο κι ότι μαζί τα φάγαμε, πάω πάσο.
    Το ότι δεν ψάχνεις εσύ στα σκουπίδια για φαγητό δεν σημαίνει πως δεν το κάνουν χιλιάδες άλλοι όπως και χιλιάδες έχουν αυτοκτονήσει και συνεχίζουν πολλοί να αυτοκτονούν, χιλιάδες είναι άστεγοι και εκατομμύρια μακροχρόνια άνεργοι ενώ εκατοντάδες χιλιάδες έχουν μεταναστεύσει και συνεχίζουν να φεύγουν. Όλα αυτά κι άλλα πολλά που έχουν υποδουλώσει την Ελλάδα (θα έλεγα την χώρα μας αλλά δεν μας ανήκει) είναι συνέπειες από το σκάσιμο της φούσκας του 2007 και της αμερικανικής χρεωκοπίας, (έχω δημοσιεύσει αρκετές φορές πόσες δεκάδες εκατομμύρια αμερικανοί είναι άστεγοι και ζούν με κουπόνια και άλλα σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία, αλλά…..!) αν νομίζεις πως οι ΗΠΑ έχουν βγεί από την ύφεση δικαίωμά σου, καθημερινά τα στοιχεία είναι στην διάθεση του καθενός, το μόνο που έχει να κάνει, είναι κοιτάξει και να τα δεί.
    Την προηγούμενη φορά που βρέθηκαν οι ΗΠΑ στην ίδια κατάσταση ξέρεις τι έγινε;

    «αν περιμένεις το χρηματιστηριακό κραχ θα περιμένεις πολύυυυυυυυ ακόμα.» Δεν περιμένω κανένα κράχ, αυτό έχει συμβεί (και κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί κι άλλο πιο μεγάλο) τις παρενέργειές του βλέπω, τις αμερικανικές ενέργειες και τις ενέργειες της Ρωσίας της Κίνας της Βρετανίας αλλά και της Γερμανίας, όλες προδικάζουν πόλεμο και είναι βέβαιο πως θα γίνει, το πότε ακριβώς δεν ξέρω.

    «δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκάσει εκτός αν γιγαντωθεί κάποια εκτός συστήματος οικονομία, πράγμα σχεδόν αδύνατον.»
    Δεν ισχύει αυτό αλλά δεν έχω λόγο να επιμείνω, είναι αρκετά χρόνια που έχω συνειδητοποιήσει πως τελικά η πραγματικότητα είναι υποκειμενική και καμία απόδειξη δεν είναι πιο ισχυρή από την όποια πίστη γι΄αυτό και όλο το σχετικά σύγχρονο σύστημα, είναι δομημένο πάνω σ΄αυτήν. Εκπαιδευτικός ήσουν, γνωρίζεις καλύτερα από μένα πως υπάρχει υπερπαραγωγή πιστών όλων των ειδών κι όχι σκεπτομένων ανθρώπων, τα «στατιστικά λάθη» που θα ξεφύγουν δεν αλλάζουν το αποτέλεσμα.

    Εύχομαι νίκη στον ΠΑΟΚ σήμερα μπάς και γελάσει το χείλι σου, γιατί πρωτάθλημα δεν θα πάρει και τελικά κάτω από την ΑΕΚ θα τερματίσει. 🙂

    Υ.Γ – Θα σου έγραφα τον λόγο αλλά ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να με πιστέψεις! 🙂

  58. gpoint said

    # 58

    Αντίθετα εγώ παρακαλάω να χάσει και σήμερα μήπως φύγει ο γιός του προπονητή που κάνει τον προπονητή στον πάγκο του ΠΑΟΚ με το επίθετο του μπαμπά του !. Για την ώρα μου κάνει το χατήρι παρ’ όλα τα δώρα που του έκανε η ΑΕΚ να παίζει με 10. Αυτός γύρισε την ομάδα πίσω να εξασφαλίσει το Χ, το νούμερο !! Ασε που για να αλλάξει παίκτη στην ενδεκάδα πρέπει να τραυματισθεί αλλιώς…αιφνιδιάζει τους αντίπαλους προπονητές!!!
    Το μόνο που μ’ ενδιαφέρει φέτος είναι να χάσει το πρωτάθλημα ο ΟΣΦΠ για να δικασθεί επί τέλους ο χοντρός γιατί αλλιώς δεν τολμάνε να τον στείλουν δικαστήριο

    Οσο για την σχέση πίστης-αλήθειας να ξέρεις πως ισχύει περισσότερο για σένα αλλά δεν το προσέχεις, ψάξε τι δήλωνες πριν 3-4 χρόνια κι ο πόλεμος είναι ακόμα γιετ του καμ που λέμε στην Φωκίδα

  59. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχει και στα ελληνικά σε πεντέφι, στην έκδοση της ΣΕ.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://kiatipis.org/Writers/J/John.Reed/Ten.days.that.shook.the.world.pdf&ved=0ahUKEwiI6KPvi6jXAhUHo6QKHQSDDk8QFggkMAA&usg=AOvVaw1nPdMJozXRZ8qNJLzO-meD

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    Α, ναι, υπάρχει και στην ανάρτηση αναφορά στο ελληνικό πεντέφι. 😊

  61. Κουτρούφι said

    #57. Όχι, υπάρχουν διαφορές στην απόδοση. Πληκτρολογώ τον τίτλο και τις πρώτες γραμμές από το βιβλίο που έχω:
    ΤΟ ΠΕΣΙΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
    Την Τετάρτη, 7 του Νοέμβρη, ξύπνησα πολύ αργά. Το Φρούριο Πέτρου και Παύλου χτυπούσε τη μεσημεριάτικη κανονιά, την ώρα που κατέβαινα τη Νέφσκυ. Ήταν μια μέρα κρύα και υγρή.
    Η πόρτα της Κρατικής Τράπεζας ήταν κλειστή και τη φρουρούσαν μερικοί στρατιώτες με εφ’ όπλου λόγχη.

    Επίσης: Το κείμενο είναι στο πολυτονικό. Το εξώφυλλο έχει σκίτσο του Λένιν, δίπλα από ένα βαγόνι με στρατιώτες στα κόκκινα με φόντο εργοστασιακά κτίρια με καμινάδες στα μαύρα.

  62. leonicos said

    @23
    Για να είμαι ακριβέστερος

    Στα Γεωργικά του Βιργιλίου και στη μετάφρασή τους στίχοις ηρωικοις από τον απίθανο Ευγένιο Βούλγαρη, απ’ όπου ο Νοικοκύρης (πιθανολογώ)

  63. Μαρία said

    62

    http://www.protoporia.gr/10-meres-poy-sygklonisan-ton-kosmo-p-133386.html
    ημερ. έκδοσης 1/1/1990
    Λόγω «πεσίματος» ο μεταφραστής πρέπει να ήταν κάποιας ηλικίας.

  64. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    59 – Και να φύγει αυτός θα έρθει άλλος «γιός» προπονητή, στο είχα πεί και παλιά, σοβαρός επιχειρηματίας δεν επενδύει σε ελληνική ομάδα παρά μόνο αν έχει άλλους επιχειρηματικούς στόχους και την χρησιμοποιεί σαν δούρειο ίππο, κι ο Ιβάν ΣΙΓΟΥΡΑ είναι σοβαρός επιχειρηματίας κι αν τον ενδιέφερε ο ΠΑΟΚ θα τον είχε κάνει από την αρχή σοβαρή επιχείρηση αλλά δεν, άλλωστε χωρίς σοβαρό πρωτάθλημα για ποιό λόγο να το κάνει; παραμυθιάζει τους παοκτζήδες κάνει την δουλειά του και του έρχεται και φθηνότερα. Οι επιχειρηματίες εν αντιθέση με τους φτωχούς, δεν καίνε ΠΟΤΕ τα λεφτά τους, όσο άσχετος κι αν είναι, λές να μην ξέρει πως μιά μεγάλη ομάδα ξεκινάει από τον προπονητή κι όχι από τους παίκτες; για ποιό λόγο νομίζεις δεν έχει φέρει ένα καλό προπονητή κι έχει φέρει ένα σωρό χλιμίτζουρες.

    «Οσο για την σχέση πίστης-αλήθειας να ξέρεις πως ισχύει περισσότερο για σένα αλλά δεν το προσέχεις, ψάξε τι δήλωνες πριν 3-4 χρόνια κι ο πόλεμος είναι ακόμα γιετ του καμ που λέμε στην Φωκίδα.»
    Δεν είπα ποτέ πως είμαι προφήτης η γκουρού, αν ρωτήσεις την Παπέν θα σου πεί πως για πόλεμο μιλάω από το 2006 ενώ αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα, τότε περίμενα να συμβεί το 2009. Ανάλυση στοιχείων και δεδομένων κάνω όσο μου κόβει και τα συγκρίνω με διάφορους έγκυρους (για μένα) αναλυτές που φυσικά γνωρίζουν πολλά περισσότερα από μένα.

    Λοιπόν.
    «H συνολική αξία των αποθεμάτων ασημιού του πλανήτη, υπολογιζόμενα σε 1 δις ουγγιές, είναι περί τα 17 δις $ – με μία μέση σημερινή τιμή της τάξης των 17 $ ανά ουγγιά.
    Η συνολική αξία των αποθεμάτων χρυσού, τα οποία υπολογίζονται στους 187.200 τόνους, είναι 7,7 τρις $ – με μέση τιμή τα 1.275 $ ανά ουγγιά.
    H ταχύτερα αυξανόμενη κατηγορία παγίων περιουσιακών στοιχείων είναι τα κρυπτογραφημένα (ψηφιακά) νομίσματα, συνολική αξίας σήμερα στα 173 δις $ – εκ των οποίων τα 100 δις $ αφορούν το BITCOIN, τα 28 δις $ το ETHEREUM και τα 45 δις $ όλα τα άλλα.

    Ο Ισολογισμός της Fed αυξήθηκε στα 4,5 τρις $ το 2014 από 1 τρις $ το 2008 λόγω των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης – ενώ παραμένει έκτοτε στα ίδια επίπεδα. Όλων μαζί των μεγάλων κεντρικών τραπεζών υπολογίζονται στα 17 τρις $.

    Η συνολική αξία των κερμάτων και χαρτονομισμάτων του πλανήτη, των μετρητών χρημάτων δηλαδή, τοποθετείται στα 7,6 τρις $. Μαζί με τις καταθέσεις όψεως, τα χρήματα φτάνουν στα 36,8 τρις $ – ενώ όλα μαζί (μετρητά, καταθέσεις όψεως, καταθέσεις προθεσμίας, αποταμιεύσεις κλπ.) υπολογίζονται στα 90,4 τρις $. Είναι δηλαδή περισσότερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ (75,6 τρις $ το 2016 – πηγή) – με μόλις το 8% σε φυσική μορφή, ενώ τα υπόλοιπα 92% σε ηλεκτρονική μορφή.

    Η αξία των χρηματιστηρίων διεθνώς υπολογίζεται στα 73 τρις $, περίπου όσο το παγκόσμιο ΑΕΠ – με το 38% στις Η.Π.Α., το 11% στην Ευρώπη, το 10% στην Κίνα, το 7% στην Ιαπωνία, το 5% στη Μ. Βρετανία (θεωρείται ήδη εκτός Ευρώπης) και το 29% στον υπόλοιπο πλανήτη.

    Ο Ισολογισμός της Fed αυξήθηκε στα 4,5 τρις $ το 2014 από 1 τρις $ το 2008 λόγω των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης – ενώ παραμένει έκτοτε στα ίδια επίπεδα. Όλων μαζί των μεγάλων κεντρικών τραπεζών υπολογίζονται στα 17 τρις $.

    Η συνολική αξία των κερμάτων και χαρτονομισμάτων του πλανήτη, των μετρητών χρημάτων δηλαδή, τοποθετείται στα 7,6 τρις $. Μαζί με τις καταθέσεις όψεως, τα χρήματα φτάνουν στα 36,8 τρις $ – ενώ όλα μαζί (μετρητά, καταθέσεις όψεως, καταθέσεις προθεσμίας, αποταμιεύσεις κλπ.) υπολογίζονται στα 90,4 τρις $. Είναι δηλαδή περισσότερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ (75,6 τρις $ το 2016 – πηγή) – με μόλις το 8% σε φυσική μορφή, ενώ τα υπόλοιπα 92% σε ηλεκτρονική μορφή.

    Η αξία των χρηματιστηρίων διεθνώς υπολογίζεται στα 73 τρις $, περίπου όσο το παγκόσμιο ΑΕΠ – με το 38% στις Η.Π.Α., το 11% στην Ευρώπη, το 10% στην Κίνα, το 7% στην Ιαπωνία, το 5% στη Μ. Βρετανία (θεωρείται ήδη εκτός Ευρώπης) και το 29% στον υπόλοιπο πλανήτη.

    Το συνολικό παγκόσμιο χρέος (κράτη, επιχειρήσεις και νοικοκυριά) υπερβαίνει τα 215 τρις $ ή το 325% του ΑΕΠ του πλανήτη – ενώ τα 70 τρις $ ή το 33% προστέθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια, μετά την κρίση. Κυριότερη αιτία της αύξησης του είναι η Κίνα, στην οποία το συνολικό χρέος από 200% του ΑΕΠ της το 2011 εκτοξεύθηκε στο 300% σήμερα – με το 150% του χρέους ως προς το ΑΕΠ να αφορά τις επιχειρήσεις εκτός των τραπεζών.

    Τα ακίνητα παγκοσμίως (σπίτια, γραφεία, καταστήματα, ξενοδοχεία, βιομηχανική γη, αγροτική γη, λοιπή εμπορική γη), τα οποία ουσιαστικά τοποθετούνται απέναντι στο χρέος, έχουν συνολική αξία ύψους 217 τρις $ – εκ των οποίων τα 162 τρις $ ή το 75% αφορά τα σπίτια. Το 21% από τα σπίτια (residence) ευρίσκονται στις Η.Π.Α., παρά το ότι κατοικεί μόλις το 5% του πληθυσμού του πλανήτη, ενώ το 24% στην Ευρώπη – στην οποία κατοικεί το 11% του πληθυσμού. Όταν σπάζουν οι φούσκες στα ακίνητα, όπως οι σημερινές στην Αυστραλία, στον Καναδά κοκ., τότε μειώνεται απότομα η αξία των εγγυήσεων και δημιουργούνται τεράστια προβλήματα στις τράπεζες – οι οποίες πρέπει να μειώσουν αντίστοιχα τα δάνεια τους, άρα το παγκόσμιο χρέος.

    Η συνολική ποσότητα των χρημάτων πάντως (90,4 τρις $), μαζί με την αξία των ακινήτων (217 τρις $), υπερβαίνει κατά πολύ το παγκόσμιο χρέος (215 τρις $) – πόσο μάλλον εάν προσθέσουμε την αξία των χρηματιστηρίων (73 τρις %)

    Η κατώτερη αξία της αγοράς παραγώγων υπολογίζεται στα 544 τρις $, δηλαδή πάνω από το επταπλάσιο του παγκοσμίου ΑΕΠ. Η υψηλότερη αξία, η οποία συμπεριλαμβάνει τόσο τις αγορές, όσο και τις πωλήσεις, υπολογίζεται στα 1,2 τετράκις $ ή 16 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ – αποτελώντας μία βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

    Αρκετοί βέβαια θεωρούν πως πρόκειται για ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, αφού από τη μία πλευρά ευρίσκονται αυτοί που τα αγοράζουν, ενώ από την άλλη αυτοί που τα πουλούν – κάτι που όμως δεν συμπεριλαμβάνει τον κίνδυνο των αγορών επί πιστώσει, ο οποίος εμφανίζεται όταν κάποιος αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, προκαλώντας στη συνέχεια μία αλυσιδωτή αντίδραση τεραστίων διαστάσεων, όπως αυτή που βιώσαμε το 2008. Τα πλέον γνωστά παράγωγα, τα οποία πυροδότησαν την κρίση του 2008, είναι τα «δομημένα προϊόντα» (συσκευασμένα δάνεια) και τα CDS – ενώ τα περισσότερα στοιχήματα αφορούν τις νομισματικές ισοτιμίες.»

    Ο ορισμός της παράνοιας, αν ξέρεις κάποιο τρόπο να αποφευχθεί του μπούμ , πές τον και σε μένα να τον μάθω.

    Υ.Γ – Όλα τα παραπάνω στοιχεία, είναι από άρθρο του analyst.gr, αν θέλεις στοιχεία από ξένα έγκυρα site πές μου να σου στείλω.

  65. gpoint said

    Οπως και με τον ΟΣΦΠ έτσι και με την ΑΕΚ έφαγε ένα γκολ με καραμπόλα και μετά παίχθηκε αντιποδόσφαιρο μέχρι την λήξη. Ο Λουτσέσκου δήλωσε πως η ΑΕΚ κέρδισε γιατί έπαιξε πιο έξυπνα Ελπίζω να τον διώξουν ΑΜΕΣΑ γιατί εκτός από ΜΑΛΑΚΑΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ είναι και ηλίθιος και αρκετά καραγκιόζης για να μην υποβάλει παραίτηση. Θα με θυμηθείτε αν αλλάξει και πάρει ΜΕΤΡΙΟ προπονητή, η ΑΕΚ και ο ΟΣΦΠ είναι για 4 γκολ στην Τούμπα

  66. sarant said

    62 Ευχαριστώ. Καλά λέει η Μαρία στο 64.

  67. gpoint said

    # 65

    Βρε Λάμπρο τι να σου εξηγώ που μου κατεβάζεις τα στοιχεία των «έγκυρων αναλυτών» που διαβάζονται με 1002 τρόπους και από μη έγκυρους,. Οπως μπορεί νάχεις δίκιογια προπονητή-Σαββίδη που εγώ δεν»θέλω» να δω έτσι και συ δεν «βλέπεις» πως τα μπουμ γίνονταν όταν ένα νόμισμα ήταν φουσκωμένο και τα άλλα υγιή. Τώρα που είναι όλα φουσκωμένα τι νόημα έχει το μπουμ ; ΚΑΝΕΝΑ !! Πρέπει να δημιουργηθούν άλλες συνθήκες για να γίνει.

  68. 64 Μαρία, αυτό το αντίτυπο έχω κι εγώ, στο πατρικό μου. Αλλά είναι παλαιότερο, ίσως κι από δεκαετία ’70. Ίσως η βάση δεδομένων της Πρωτοπορίας να ξεκίναγε από πρωτοχρονιά του ’90.

  69. voulagx said

    Σχετικα με το «σφραγισμενο βαγονι» του #39 του Σκυλου:
    Κατα την διαρκεια του πολεμου τα δρομολογια των τραινων μεταξυ Γερμανιας-Ρωσιας εκτελουνταν κανονικα;

  70. Κουτρούφι said

    #64, #69. Μπράβο, αυτό είναι. Και εγώ έχω την εντύπωση ότι το είχα μερικά χρόνια πριν το 1990.

  71. Avonidas said

    Καλησπερα.

    Ταξιδευα σήμερα για Βαρσοβία, οπότε με τον Ριντ πέρασα ευχάριστα κι επιμορφωτικά την ωρα στο τρένο.

    Λέγεται συνήθως οτι η Οκτωβριανή Επανάσταση ανέτρεψε τον Τσάρο, αλλά όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο κείμενο, αυτό που ανέτρεψε ήταν την αστική μεταβατική κυβέρνηση που «συνωμοτούσε για να προδώσει την επανάσταση»… κι αντί να πάει όλη η εξουσία στα Σοβιέτ, πήγε ως συνήθως στους ενορχηστρωτές και τους καθοδηγητές του λαού.

    Ζινόβιεφ, Κάμενεφ, Τρότσκι, επαιξαν μαεστρικα το ρολο τους στη συντριβη των μετριοπαθων. Όλοι εκείνοι που μια δεκαετία αργότερα θα το ‘βρισκαν με τη σειρά τους από τον Στάλιν, και θ’ αποκήρυσσαν, θα πέθαιναν, θα φευγαν κυνηγημένοι.

    Έχει ο καιρός γυρίσματα.

  72. Μαρία said

    69, 71
    Παίδες, το 1975 απο 3 μάλιστα εκδότες!
    http://www.biblionet.gr/author/22425/%CE%A4%CE%B6%CF%89%CE%BD_%CE%A1%CE%B9%CE%BD%CF%84

  73. Avonidas said

    Αξιοπερίεργο αυτής της έκδοσης είναι πως δεν αναφέρεται όνομα μεταφραστή.

    Τα χουμε ξαναπεί: ο μεταφραστής είναι δημιουργός και το όνομά του οφείλει να αναφέρεται οσο ακριβως και του συγγραφέα.

    Όποιος αμφιβάλλει για την αξία του μεταφραστικού έργου, δεν έχει παρα να κοιτάξει μια μετάφραση που έχει γίνει μηχανικά και στο πόδι, για να αλλάξει μυαλά 😉

  74. frenarhos said

    Kύριε Λάμπρο
    μηπως να εξηγούσατε στον Gpoint ποια θα ηταν η αξία των κρυπτονομισμάτων αν επιτρέπονταν θεσμικά η αγορα-πωληση παραγώγων επι αυτων;Μήπως τελικά ξεκίνησε ο γ ππ κι απλως το πόπολο ματαιώς περιμένει, να ακούσει τον ηχο των βομβαρδιστικών ,για να το πιστέψει ;

  75. sarant said

    73 Δεν είχε δικαιώματα αφού

  76. gpoint said

    # 75

    γιατί καλέ δεν στα έμαθε καλά ο κύριος Λάμπρος να μου τα εξηγήσεις εσύ ;

    Εγώ ένα θα σου πω-χωρίς να στο εξηγήσω- πως οι επιστημονικοφανείς απατεώνες είναι θεολόγοι, ψυχολόγοι και οικονομολόγοι, όλοι αυτοί εκμεταλλεύονται ανθρώπους που πιστεύουν σε πράγματα πουι δεν ορίζονται με λογική.

  77. frenarhos said

    77 τώρα ναι,το κατάλαβα

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    14β / 19
    Τζων Ριντ Δέκα μέρες που τράνταξαν τον κόσμο,Η εποποιΐα της ρωσικής επανάστασης. Μεταφρ.Τ.Χ. Δρακοπουλου.Εκδ.Δρακοπουλου,Αθήνα,χ.χ. σελ.303
    Από κατάλογο παλαιοβιβλιοπωλείου του 2017

  79. Pedis said

    Ν/κύρη, καλή επιλογή η σημερινή.

    «Η τέχνη της εξέγερσης»
    XΧ Κεφάλαιο του Β΄ Τόμου της Ιστορίας της Ρωσικής Επανάστασης

    https://web.archive.org/web/20140813012309/http://www.marxistbooks.gr/exegersi.htm

  80. Μπετατζής said

    Aπό το σύνδεσμο σχολίου 36, συνέντευξη του σκηνοθέτη Φώτου Λαμπρινού, σκηνοθέτη της ταινίας Η μεγάλη Ουτοπία.

    Πώς τις βρήκατε τις μαρτυρίες για κανιβαλισμούς, κατά το λιμό των αγροτών, που τοποθετούνται το 1985-1989, επί Περεστρόικα και δημιουργούν ιδιαίτερη συγκινησιακή φόρτιση;

    Γιατί να μην την δημιουργήσουν αφού είναι αληθινές; Από το ’64 που ήμουνα στη Μόσχα, δεν είχα ιδέα για το λιμό, γιατί κανείς δεν μίλαγε γι’ αυτό. Απαγορευόταν αυστηρά η κινηματογράφηση και δεν υπάρχει κινηματογραφικό υλικό για το ’32-’33. Στην ταινία, κάποια πλάνα είναι από το λιμό του ’21, όχι από το ’32-’33. Υπάρχουν όμως για την περίοδο αυτή αρκετές φωτογραφίες στην ταινία, τις οποίες είχε τραβήξει τυχαία ένας Αμερικανός και σώθηκαν. Έτσι, αναπαράγονται σε όλες τις αναφορές σ’ αυτή την ιστορία, όπως και στην ταινία μου. Όταν, επί Γκορμπατσόφ, αλλάζει το κλίμα, δυο κινηματογραφιστές φίλοι μου Ουκρανοί ξεκινάνε δύο ντοκιμαντέρ, χωρίς άδεια και προσφέρθηκαν να μου τα δώσουν, όταν βρέθηκα να ψάχνω στο Κίεβο, για να χρησιμοποιήσω ό,τι ήθελα.

    (Δικό μου σχόλιο : Άρα δεν χρησιμοποιεί για το θέμα του λιμού μόνο αρχειακό υλικό από την ΕΣΣΔ, χρησιμοποιεί και φωτογραφίες «ενός Αμερικανού», οι οποίες «αναπαράγονται σε όλες τις αναφορές σ΄ αυτή την ιστορία, όπως και στην ταινία μου»).

    Και επίσης, audiatur et altera pars : Στον παρακάτω σύνδεσμο, πληροφορίες για τις φωτογραφίες αυτές και τον «Αμερικανό», που πρωτοδημοσίευσε τις φωτογραφίες αυτές σε εφημερίδες του συγκροτήματος του Χιρστ (πατέρας του κίτρινου τύπου, ο γνωστός πολίτης Κέιν). Μπορείτε να δείτε και τις ίδιες τις φωτογραφίες που αναπαράγονται σε όλες τις αναφορές.

    http://www.rationalrevolution.net/special/library/tottlefraud.pdf

    (Δικό μου σχόλιο : Περίεργο τρόπο βρίσκουν κάποιοι για να «τιμήσουν» την επέτειο». Αναφέρομαι στο συνέδριο του σχ. 36)

  81. Μπετατζής said

    Συγγνώμην, αναφέρομαι στο συνέδριο του σχολίου 51, όπου προβλήθηκε η ταινία του σκηνοθέτη του σχολίου 36.

  82. Μπετατζής said

    Άλλο απόσπασμα από τη συνέντευξη του σχ. 36

    Από έρευνες σε κινηματογραφικά αρχεία σε όλο τον κόσμο, βρήκα αρκετές φορές εικόνες του Αϊζενστάιν σε ταινίες και σε τηλεοπτικές εκπομπές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που παρουσιάζονται ως εικόνες της Επανάστασης του ’17, ενώ ο Οκτώβρης γυρίστηκε δέκα χρόνια μετά, το ’26. Άρα, αποκάλυψα ότι οι εικόνες που ο κόσμος θεωρεί αληθινές, δεν είναι. Κανείς δεν πήρε χαμπάρι τι είχε συμβεί αρχικά, ενώ οι άλλες δέκα μέρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι ενέργειες που κάνει το Κόμμα των Μπολσεβίκων, με επικεφαλής τον Λένιν και το πολιτικό του γραφείο, να εδραιώσουν αυτό το νέο καθεστώς.

    Σχόλιο δικό μου : Υπήρξε πράγματι κανείς σοβαρός άνθρωπος που πίστευε ότι οι σκηνές από τις ταινίες του Αιζενστάιν είναι πραγματικές ;;; Εγώ πάντως όχι.

  83. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    μεσούσης της νυκτός, διακόπτω την σιωπήν μου διά να επαναφέρω την Αριστοτελικήν Λογικήν εις αυτό το Ιστολόγιον…

    1) Διατί ο κ. Σαραντάκος και οι αναγνώσται του αποκρύπτουν ότι ο John Reed (Ιωάννης Καλάμης εις τα ρωμέικα) ήτο πάμπλουτον πλουσιόπαιδον; Κι ότι ηράσθη τον συφιλιδικόν μαρξισμόν – λενινισμόν εις το Harvard, επηρεασθείς από την χριστιανικήν παιδείαν που του είχε δώκει η πάμπλουτος μήτηρ του; Ο Reed ήτο κλασικόν παράδειγμα χριστιανο-μπολσεβίκου (= χριστιανός που έγινε μπολσεβίκος διά να εφαρμόση καλύτερα και γρηγορώτερα τας παρανοϊκάς εντολάς του ραββίνου Χριστού) και το να αποσιωπάται αυτό επί 16 ώρας, δεν περιποιεί τιμήν εις το παρόν Ιστολόγιον. Παρεκτός κι αν συνέβη από καθαράν άγνοιαν των πολυδιαφημισμένων Σαραντάκειων ερευνητών…

    Όσοι αναγνώσται επιθυμούν να ξεστραβωθούν, ας καταβιβάσουν (πατήσατε το κομβίον pdf with text, διά να έχετε και δυνατότητα search) την μνημειώδη βιογραφίαν του Ρήντ «John Reed, The Making Of A Revolutionary», που συνέγραψε τω 1936 ο κορυφαίος ιστορικός του Αμερικανικού Μαρξισμού Granville Hicks (1901-1982). Ο Hicks διηγείται γλαφυρώς πώς το πλουσιόπαιδον ο Τζόν Ρήντ έγινε φανατικός κομμουνιστής, εξαιτίας της μαζοχιστικής χριστιανικής του εκπαιδεύσεως, που τον είχε μάθει να πηγαίνη με το μέρος των πτωχών και των κατατρεγμένων…

    2) Προκειμένου να αντιληφθή και ο τελευταίος Σαραντάκειος αναγνώστης πώς η χριστιανική εκπαίδευσις ωδήγει (την εικοσαετίαν 1920 – 1940) τα πλουσιόπαιδα της Αμερικής εις την αγκαλιάν του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, το Επιτελείον μας σάς συνιστά να αναγνώσητε τα μνημειώδη έργα του εκ των ιδρυτών του Κ.Κ. ΗΠΑ και στενού φίλου του Ρήντ, Benjamin Gitlow, ο οποίος ήτο 100% Εβραίος. Όπως αναφέρει (και μπράβο της…) η αγγλική Wikipedia εις το περί John Reed λήμμα, ο Γκίτλοου έχει σαφώς αποδείξει πως ο Ρήντ είχεν αντιληφθή τα χάλια της Οχτωβριανής Επανάστασης και αν έζει ολίγον ακόμη, θα εγίγνετο ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, όπως άλλωστε έγινε και ο Εβραίος Γκίτλοου (ήτο δεξί χέρι του Μακάρθυ)!.. Άλλη μιά σημαντικότατη πληροφορία που αποκρύπτει (προφανώς λόγω αγνοίας) η παρούσα ανάρτησις

    3) Διά να μή δεχθώ κατακέφαλα καμμίαν νέαν πορτοκαλιάν κάρταν, δεν θα θίξω το πασίγνωστον θέμα που αφορά την εβραϊκήν καταγωγήν των περισσοτέρων Ιδρυτών των Κομμουνιστικών Κομμάτων ανά την Υφήλιον, των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων. Ως γνωστόν, εις το Ρωμέικον είχομεν τον Αβραάμ Μπεναρόγιαν και την Federation. Θα προβώ, όμως, εις μίαν συνταρακτικήν αποκάλυψιν που (στοιχηματίζω την ημισείαν περιουσίαν μου) αγνοούν απαξάπαντες οι Σαραντάκειοι αναγνώσται, του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου. Η εν λόγω αποκάλυψις επιβεβαιώνει πόσον φανατικός αντισημίτης ήτο ο πατερούλης Στάλιν, πράγμα που αποκρύπτουν επί 64 έτη οι μπολσεβίκοι του Ρωμέικου:

    Ο Ιωσήφ Στάλιν εκίνησε γήν και ουρανόν διά να μή ηγηθή Εβραίος του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ. Κι όταν κάποιος Εβραίος το προσεπάθησε, τον έστειλε εξορίαν εις την Σιβηρίαν!.. Μεταφέρω το σχετικόν δοκουμέντον (σελ. 328-329) από το μνημειώδες σύγγραμμα το Benjamin Gitlow «I confess; the truth about American communism» (1η έκδοσις 1939). Το εν λόγω αριστούργημα αξίζει να διαβασθή, δι έν επιπλέον λόγον που ελάχιστοι γνωρίζουν εις το Ρωμέικον Εις το Κ.Κ. ΗΠΑ υπήρχεν «ελληνική φράξια» (από τους Ρωμιούς μετανάστες), που ήτο η πλέον σκληροτράχηλος και έπαιξε ρόλον εις την Ιστορίαν του Αμερικανικού Κομμουνισμού

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος + σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Ελησμόνησα να είπω το βασικώτερον; Συμφώνως με τους Αμερικανούς κριτικούς, η σημερινή αξία του βιβλίου του Ρήντ (αν και δεν ωμίλει, ούτε εκαταλάβαινε τα Ρώσσικα, όπως βεβαιώνει εν τω προλόγω της και η συμβία του Λένιν, Ναντέζντα Κρούπσκαγια) έγκειται εις το εξής: Επιβεβαιώνει ότι άμα τη εκρήξει της Μπολσεβικικής Επαναστάσεως, οι αντίπαλοί της (Τσαρικοί, χριστιανούληδες, Λευκοί κλπ.) ήρχισαν ΑΜΕΣΩΣ να διαδίδουν πως την είχον οργανώσει οι Εβραίοι, οι οποίοι και απέκρυπταν τα τρόφιμα, ενώ τα μέλη του Πρώτου Σοβιέτ (πάνω από τους μισούς ήσαντε εβραϊκής καταγωγής) έτρωγαν πλουσιοπάροχα.

    ΙΔΟΥ το σχετικόν απόσπασμα από τον ίδιον τον Ρήντ εις το αγγλικόν πρωτότυπον και την ρωμέικην μετάφρασιν της «Σύγχρονης Εποχής»

  84. Μεταφραστής said

    Σημειώνω ότι σχετικά με την Ελλάδα, το μέγα ελληνικό λάθος εκείνα τα χρόνια ήταν ότι στάλθηκε ελληνικός στρατός στην Ουκρανία. Το μεγάλο σοβιετικό έγκλημα ήταν ότι οι σοβιετικοί εξόπλησαν τον Κεμάλ για να μπορέσει να κάνει τις γενοκτονίες κατά των Αρμενίων και Ελλήνων. Χωρίς την Σοβιετική Ένωση ο Κεμάλ δεν θα είχε καταφέρει να κάνει τις γενοκτονίες. Η τότε τσαρική Ρωσία είχε καταλάβει τον ελληνικό Πόντο. Με την οκτωβριανή επανάσταση, οι Ρώσοι στρατιώτες πήραν διαταγή να φύγουν από τον Πόντο και να επιστρέψουν στην Ρωσία. Στην συνέχεια οι Ρώσοι εξόπλησαν τον Κεμάλ.

  85. Γς said

    Να κι η ποινικοποίηση των επιστημονικών απόψεων:

    Γιου χεβ δε ράιτ να διαφωνείς, σκάσε όμως US$10 million

    http://www.nature.com/news/energy-researcher-sues-the-us-national-academy-of-sciences-for-millions-of-dollars-1.22944

  86. spiral architect 🇰🇵 said

    Παρεμπιπτόντως, χτες είχαμε γενέθλια.
    (και εγώ πολλή δουλειά)

  87. gpoint said

    # 78

    στην πραγματικότητα αυτός που πιστεύει στο μπιτκόιν δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτόν που πιστεύει στον Παΐσιο παρά μόνο πως χρησιμοποιεί καλύτερο πιο μοντέρνο και πιο αποδοτικό μακιγιάζ…και φυσικά σύμφωνα με τον νόμο της πυραμίδας όσους περισσότερους προσελκύσει τόσο περισσότερο κονομάει… όταν το επεχείρησε ο Τροχανάς με την SAE έκανε το λάθος να τάξει χειροπιαστό πράμα, το σπίτι του κάθε έλληνα ενώ άμα τάζεις την σωτηρία της ψυχής, την υπεραξία του μπιτκόιν ή οτιδήποτε αέρα-πατέρα το καταπίνουν ευκολότερα.

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Όλα είναι (το) χρήμα (τους) .
    -Μα και η βασίλισσα;
    -και η βασίλισσα! το είπε το ΒΒC…
    Καρανίκη!

  89. spiral architect 🇰🇵 said

    α. Η ιστορία γράφεται με γεγονότα και όχι με υποθέσεις. Τυχόν εμβόλιμες υποθέσεις πρέπει να αποδεικνύονται για να ενταχθούν στη ροή της.
    (για τον καλικάντζαρο του ιστολογίου) 😉
    β. Το καθεστώς των μπολσεβίκων ήταν «απάνθρωπο». Ok, πείτε μου ένα ανθρώπινο καθεστώς, ένα καθεστώς που να μην στηρίζεται στη θεοποίηση του χρήματος, στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στον επεκτατικό πόλεμο για πόρους και επιρροή.
    (καταστάσεις τύπου Γούντστοκ είναι μόνο για τα διαλείμματα)
    γ. Όπως είπε και ο Leo παραπάνω «Η μάχη χάθηκε, όχι ο πόλεμος που μάλλον σκληραίνει». Ατυχώς, για >κάποιους gtpk διανοούμενους</a, η ιστορία δεν τερμάτισε κι έχουμε πολλά να δούμε ακόμα.

    Καλή βδομάδα.

  90. spiral architect 🇰🇵 said

    … δεν έκλεισε μια αγκύλη. 😳

  91. sarant said

    Καλημέρα από εδώ

    83 Σε αυτό με τον Αϊζενσταιν έχεις προφανώς δίκιο.

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    Πού θα προτιμούσες να ζεις, Αρχιτέκτονα; Στη Σουηδία του Πάλμε ή στην ΕΣΣΔ του Μπρέζνιεφ; 😉

  93. spiral architect 🇰🇵 said

    Είπαμε, (δες το β’) απαγορεύονται τα διαλείμματα, που άλλωστε έγιναν σαν αντίπαλο δέος στην κοινωνική πολιτική της ΣΕ. Άλλωστε, πρέπει να εξετάζει κανείς την ιστορία με βάση τις συγκεκριμένες χρονικές συνθήκες. Οπότε, γυρίζοντας τριαντατόσα χρόνια πίσω με βαριά καρδιά (λόγω κλίματος) επιλέγω Σουηδία.
    Αλλά είπαμε, μια τωρινή υπόθεση είναι και αυτό.
    (δες το α΄)

  94. cronopiusa said

  95. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68 – Ρε Gee μου την πέφτεις συνεχώς τελευταία επειδή δεν έχει γίνει ο γ’π.π που υποστηρίζω πως θα γίνει σχετικά σύντομα. Απαντώ σ’αυτά τα σχόλιά σου γιατί είσαι φίλος αλλιώς θα σε αγνοούσα.
    Παραθέτω δημοσιευμένα στοιχεία για τον νομισματικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει από το 2008 και σφυρίζεις αδιάφορα, βάζω την δημοσίευση της BIS που δείχνει το άνοιγμα των Κ.Τ στα παράγωγα στα 600 τρις usd και ταυτόχρονα επισημαίνει τον κίνδυνο παγκόσμιας ανάφλεξης, την προσπερνάς αδιάφορα, βάζω μελέτη της ε.ε το 2012 που αποδεικνύει πως το 67% των χρηματιστηριακών συναλλαγών γίνονται εκτός χρηματιστηρίου (τα 600 τρις της BIS είναι εντός, άρα πόσο είναι το άνοιγμα; σίγουρα πάνω από 1,2 τετράκις) για να μην πληρώνουν φόρο οι κεφαλαιούχοι, και προτάθηκαν διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου που διαστρεβλώνει την παγκόσμια οικονομία (φυσικά δεν έχει γίνει τίποτα από τότε) χαμπάρι ο Τρύφωνας☺, βάζω δημοσιεύσεις που αποδεικνύουν την μαζική αγορά χρυσού από Κίνα και Ρωσία και τον επαναπατρισμό του χρυσού της Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών που δείχνει πως κάτι ΠΟΛΥ σοβαρό συμβαίνει στον κόσμο, δεν ιδρώνει το αυτί σου, λέω πως ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ έχει συγγράψει βιβλίο το 2008 (πώς να αυξήσετε το επενδυτικό σας iq) που λέει μέσα πως οι ΗΠΑ χρωστάνε πάνω από 74 τρις και πως «αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου, πού και πώς θα βρεθούν;» όλα είναι ΠΑΟΚ εσύ☺, βάζω δημοσιεύματα που δείχνουν τον ασφυκτικό νατοϊκό κλοιό γύρω από την ευρωπαϊκή Ρωσία, πέρα βρέχει, βάζω τα χθεσινά στοιχεία από το μόνο αξιόλογο και έγκυρο σχετικό ελληνικό site ( δυστυχώς το epikurus2day σταμάτησε την λειτουργία του, βαρέθηκε ο άνθρωπος να φωνάζει στην έρημο) που ανεξαρτήτως των απόψεων του ιδιοκτήτη και των συνεργατών του, βάζει πάντα τις πηγές για τα στοιχεία που παραθέτει, και μου λές πως διαβάζονται με 1002 τρόπους ενώ για να γίνει ο γ’π.π, πρέπει να δημιουργηθούν άλλες συνθήκες τις οποίες φυσικά δεν κατονομάζεις, πού να μου εξηγείς τώρα.

    Αυτά στα έγραψα προς αποφυγήν μελλοντικής παρεξηγήσεως γιατί δεν πρόκειται να σου απαντήσω ξανά σε σχόλιο μπηχτή σχετικό με τον γ’π.π, και για να αποδείξω πως δεν είμαι προφήτης η γκουρού, απλώς δεν ενημερώνομαι – εξημερώνομαι από τα ΜΜΑ.
    Φιλικά και με εκτίμηση πάντα.
    Καλημέρα.

    Καλά ρέ, καταφέρατε να χάσετε από αυτή την ΑΕΚ;
    ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΙΒΑΝ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ.☺

  96. Alexis said

    #20: Ο Τρότσκι πάντως δεν εκτελέστηκε από τον Στάλιν, αν θέλουμε να είμαστε ιστορικά ακριβείς.

  97. spiral architect 🇰🇵 said

    Όποιος ξαναπειράξει το Λάμπρο, θα’ χει να κάνει μαζί μου! 👺

  98. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    75 – Αν το bitcoin ήταν διαπραγματεύσιμο παράγωγο θα είχε ξεκινήσει ο πόλεμος εδω και πέντε χρόνια. Κάτι ανάλογο πιο ισχυρό πιο ασφαλές αλλά και πιο ελεγχόμενο κρατικα, (κ.τ) έχει ετοιμάσει η Ρωσία ενω και η Κίνα ετοιμάζει το δικό της. Ο βασικός στόχος, είναι η απεξάρτηση από το δολάριο ως υποχρεωτικα παγκόσμιο εμπορικά συναλλακτικό νόμισμα. Μιά τέτοια μεταβολή σημαίνει αυτομάτως κατάρρευση της χρεωκοπημένης αμερικανικής αυτοκρατορίας και φυσικά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τις ΗΠΑ, οπότε;
    Όσες χώρες τόλμησαν να αμφισβητήσουν το δολάριο δεν υπάρχουν πια στην πρηγούμενη μορφή τους, το Ιράν έχει μεγάλο μέγεθος και μεγαλύτερη υποστήριξη (Κίνα Ρωσία) για ευθεία αντιπαράθεση γιαυτό βγήκε στο προσκήνιο το Κατάρ.
    Παίζονται τρελά παιχνίδια στην περιοχή αλλά εμείς ασχολούμαστε με τον Τσίπρα και τον Κούλη λές και μπορούν να επηρεάσουν το οτιδήποτε.

  99. nikiplos said

    @25, @28, Δεν υπάρχει Έρως, παίδες. Μόνο Ίμερος και Αγάπη. Τάδε έφη Ιωάννης Δαμασκηνός και είχε πολύ δίκιο… Αλλά αυτό απαιτεί συζήτηση εκ του σύνεγγυς, μετά τσιπουροποσίας…

    Ο Έρως ήταν ένα απλό κατασκεύασμα των αρχαίων, γι’ αυτό και δεν άντεξε πολύ… Κ@βλα έχουμε πολλοί για διάφορα πράγματα. Δεν τα λες και έρωτα. Ξεκ@βλώνουμε κι ύστερα τρέχουμε να μαζέψουμε τα αμάζευτα. Η Αγάπη είναι άλλο πράγμα, είναι δύσκολη, απαιτεί συντροφικότητα (άλλη δύσκολη έννοια), απαιτεί θυσίες, αλλά κυρίως ταπείνωση (όχι άστοχη λέξη) του ΕΓΩ, έναντι του ΕΜΕΙΣ…

    επιγραμματικά και μόνο… και ζητώ ταπεινά συγνώμη για την παρέμβαση και παρέκβαση.

  100. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    98 – Ευχαριστώ σύντροφε Spiral, ξέρω πως είσαι τακίμι του σύντροφου Κίμ και νιώθω μια αφάλεια τώρα.☺

  101. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    100 – Όταν γίνονται οι ιστολογικές τσιπουροΟινο(πνευματικές) συνάξεις, εσύ (και πολλοί άλλοι) λάμπεις δια της απουσίας σου, η πρόσκληση κάθε φορά, είναι για όλους.
    Στην επόμενη απουσία σου, θα τιμωρηθείς με πορτοκαλιάν κάρτα.☺

  102. nikiplos said

    @102, εδώ ορθώς ομιλείς! 🙂

  103. Γιάννης Κουβάτσος said

    94. Είπαμε: σκανδιναβική σοσιαλδημοκρατία με μεσογειακό κλίμα. 😉
    97. Κατ’ εντολή του Στάλιν.

  104. gpoint said

    # 96

    Ελεος βρε Λάμπρο και με τα στοιχεία που επικαλείσαι…με τον Παΐσιο να μίλαγα θα μούφερνε κι αυτός για απόδειξη ΄κανα εδάφιο από την Αποκάλυψη ή την προς Ιατρού,εεεεε προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου… με λογική μπορείς να επιχειρηματολογείς ;

    αυτό που ξεκίνησε το 2008 κι ακόμα τίποτε δεν έγινε, απλά δεν είναι casus belli, είναι μόνο για να πουλάνε φύλλα οι οικονομικές εφημερίδες και τα περιοδικά. Μόλις κουνήθηκαν κάτι βραχονησίδες πριν από 30+ χρόνια μήπως θυμάσαι για πότε πλάκωσαν τα αεροπλανοφόρα οι Αμερικανοί ; αυτές και άλλες είναι οι συνθήκες που λες πως δεν περιγράφω γιατί θα είναι αιτίες να πονέσει η υπερδύναμη, μπορεί να είναι μια πετρελαιοπηγή, ένα δένδρο με χρυσά μηλα, μια γιάλινη μπάλα με ιστορική αξία για το οποίο θα γίνει πόλεμος αλλά θα είναι κάτι ΥΠΑΡΚΤΟ για τον ΑΕΡΑ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑ ΚΑΝΕΙΣ πέρα από την φαντασία των φανατικών των οικονομικών συναλλαγών ούτε καταστρέφεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ οικονομία από το σκάσιμο μιας φούσκας για να γίνει πόλεμος. Οσο έγινε και 1929…
    «Μήπως τελικά ξεκίνησε ο γ ππ κι απλως το πόπολο ματαιώς περιμένει, να ακούσει τον ηχο των βομβαρδιστικών ,για να το πιστέψει ;» γράφει ο ομοίδεάτης σου και νόημα συν το πληκτρολογικό «ματαιώς»…παρηγορήθηκα από τα γέλια για την ήττα του ΠΑΟΚ
    Πόσο πιο απλά να στο εξηγήσω είναι σαν να παίζετε πόκερ με φασόλια που αντιπροσωπεύουν λεφτά Για τους παίκτες τα φασόλια έχουν αξία για τους απ’ έξω κάνουν μόνο για φασολάδα, έ άμα γίνει πόλεμος, κατοχή, πείνα, μπορείς να τα πουλήσεις στην μαύρη αγορά τροφίμων και να βγάλεις κάτι αλλά το πόκερ που παίζετε καμιά σχέση με πόλεμο δεν έχει

  105. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    96 (τέλος) ΛΑΜΠΡΟΣ
    …δεν πρόκειται να σου απαντήσω ξανά σε σχόλιο μπηχτή σχετικό με τον γ’π.π..

    Καλά ρε Λάμπρο, αφού είναι έτσι και δεν θα απαντάς στο Γιώργο, θα αναλάβω εγώ βάρδια 🙂

  106. gpoint said

    # 106

    With God in our side we’ll stop the next war !!

  107. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αν μιλάμε για επανάσταση που ανέτρεψε τον τσάρο, Αβονίδα, εννοούμε τη Φεβρουαριανή του Κερένσκι. Οι μπολσεβίκοι απλώς εκτέλεσαν τον τσάρο και την οικογένειά του στο Αικατέριμπουργκ.

    Υπάρχει κι αυτή η έκδοση:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.exlibris-oldbooks.gr/product/727/28/10-meres-pou-sugklonisan-ton-kosmo.html&ved=0ahUKEwiM-_bxoKjXAhXR6qQKHf5cAygQFggkMAA&usg=AOvVaw3mxKT2z9_6C3O98DZ7hz37

  108. Alexis said

    #106: Θα ερευνηθεί αν είναι γνήσια η φωτογραφία…
    Μήπως ήταν βάζελος τότε; 😆

  109. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    106 – 🙂 🙂 🙂 – Aπό τότε έχουν να πανηγυρίσουν πρωτάθλημα κι έχουν ακόμα πολλά χρόνια πίκρας μπροστά τους. 🙂

    107 – Bοήθειά μας!
    Bλέπω η παπαΜεταλληνική κλίκα έχει διευρυνθεί στο ιστολόγιο. 🙂

  110. spiridione said

    Ίσως η πρώτη μετάφραση του βιβλίου δημοσιεύεται σε συνέχειες στον Ριζοσπάστη από τις 21 Σεπτεμβρίου του 1927. Χωρίς όνομα μεταφραστή και πάλι. «Οι δέκα μέρες που ετράνταξαν τον κόσμο – Το ξακουσμένο βιβλίο του Τζων Ρηντ».
    Στο φύλλο της 21-10-1927 (σελ. 3) η αρχή του 4ου κεφαλαίου:
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=21&db=10&da=1927

  111. sarant said

    111 Μαλιστα, ωραίο εύρημα!

  112. ΓιώργοςΜ said

    Μια αφελής ίσως απορία: Η μη αναγραφή ονόματος μήπως ενδέχεται να οφείλεται στην αποφυγή στοχοποίησης του μεταφραστή; Τις εποχές εκείνες φακελωνόταν κόσμος για μικρότερα πράγματα.
    Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι η ιδεολογική, από άποψη, απόρριψη κάθε είδους ιδιοκτησίας, ακόμη και πνευματικής. Μάλλον λιγότερο πιθανό, αλλά μιας και το σκέφτηκα είπα να το αφήσω για συζήτηση.

  113. Μαρία said

    112
    Πολύ ωραίο. Ένα μήνα περίπου μετά τη διαγραφή του Πουλιόπουλου και Γιατσόπουλου επι λικβινταρισμώ και ένα μήνα περίπου πριν απ’ την παραίτηση απ’ το νεοσύστατο ΠΓ των «κεντριστών» Μάξιμου και λοιπών. Το ΚΚΕ στα καλύτερά του 🙂

  114. sarant said

    113 Γι αυτό έγραψα ότι «εξηγείται εν μέρει» η μη αναγραφή του ονόματος του μεταφραστή το 1961 ή κατά μείζονα λόγο το 1927. Όχι όμως και το 2015.

  115. Μαρία said

    115
    Για το 1961.
    Δηλαδή οι μεταφραστές του Γκόργκι και του Σολόχοφ δεν είχαν πρόβλημα τη δεκαετία του ’50 και είχαν το ’61;
    Δεν αναφέρω τις μεταφράσεις του Θεμέλιου, γιατί εκδίδονται απ’ το ’63 μέχρι το ’67. Εννοείται οτι σ’ όλες αναγράφεται το όνομα του μεταφραστή.

    Για τη δεκαετία του 1920 και του ’30 κοίταξα στου Π. Νούτσου. Στις μεταφράσεις της ΚΟΜΕΠ αναφέρεται μεταφραστής αραιά και πού, π.χ. ο Σίδερης κι ο Χαϊτάς.
    Και στο Ριζοσπάστη απο τις 8 ως τις 15-5-1925 μεταφράζεται άρθρο της Κολοντάι απο την Ειρήνη Μετρογιάννη. Είδα την παραπομπή στο Νούτσο και παρατήρησα οτι το όνομα της μεταφράστριας αναφέρεται στην τελευταία συνέχεια, πράγμα που δεν ισχύει για το Ρηντ. Η μετάφραση του 5ου κεφαλαίου τελειώνει στις 29/11/1927 αλλά δεν αναφέρεται μεταφραστής. Μεταφραστής δεν αναφέρεται ούτε στη μετάφραση του 3ου κεφ. στην ΚΟΜΕΠ του 1923, αλλιώς ο Νουτσ. θα τον ανέφερε.

  116. Pedis said

    Μπορώ να σκεφτώ έναν καλό λόγο για τον οποίον δεν αναφερεται το όνομα του μεταφραστή.

    Μια και το ψάχνετε,θα έχετε κάποια εικασία στο μυαλό σας. Ποια είναι;

  117. sarant said

    116 Ο Ριντ είναι πιο δημοσιογραφικός από τον Σόλοχοφ.

    117 Πολλούς λόγους μπορεί να σκεφτεί κανείς. Από παρανομίες μέχρι κομματικές διασπάσεις. Παίζει και η αντίληψη που θεωρεί τη μεταφραση κάτι δευτερεύον.

  118. Μαρία said

    117
    Δεν βρίσκω εξήγηση*, απλώς δεν με ικανοποιεί η εικασία του Νικοκύρη.
    Βρήκα μάλιστα και έκδοση του 1927.
    Μεταφράζεται το βιβλίο του Ένγκελς για το Φόιερμπαχ στην ΚΟΜΕΠ σε συνέχειες το 1925 και αργότερα, το 1927, η μετάφραση εκδίδεται αυτοτελώς με πρόλογο και σημειώσεις και «δύο προσθήκες» του Μαρξ. Μεταφραστής ο Κ[όλιας] Ζαχαριάδης.

    *Έχω ένα τόμο «Μαρξ-Ένγκελς, Διαλεχτά έργα», εκδόσεις Αναγνωστόπουλος, Αθήνα 1964. Μετέφρασε: Επιτελείον μεταφραστών.

  119. Pedis said

    # 118 – 117 Πολλούς λόγους μπορεί να σκεφτεί κανείς. Από παρανομίες μέχρι κομματικές διασπάσεις. Παίζει και η αντίληψη που θεωρεί τη μεταφραση κάτι δευτερεύον.

    Όσο για τις κομματικές διασπάσεις που λες θα μπορούσε να παίζει ως πιθανότητα στην περίπτωση που αναγράφεται το όνομα του μεταφραστή σε προγενέστερη έκδοση και δεν αναφέρεται σε επόμενη.

    Η παρανομία μπορεί να είναι σημαντικός λόγος.

    Εγώ κάνω δύο εικασίες που μπορεί να έχουν βρει εφαρμογή σε διαφορετικές περιπτώσεις και οι δύο:

    – ο μεταφραστής, ακόμη και σε περίοδο «νομιμότητας», για προσωπικούς λόγους, δεν θελει να φανεί το όνομά του.

    – ο μεταφραστής ή η μεταφραστική ομάδα εννοούν το έργο της μετάφρασης ιδεολογικό-κομματικό καθήκον/εθελοντική πράξη, όπως όλα τα άλλα που σχετίζονται με την ιδεολογική δουλειά και τη διαφώτιση και δεν εννοούν/επιζητούν να έχουν κανενός είδους αναγνώριση.

    Προσωπικά, όσον αφορά τις εκδόσεις πριν τη δική μας εποχή, θα στοιχημάτιζα με αρκετή σιγουριά στο δεύτερο.

  120. sarant said

    120 Για την έκδοση του 1961 αυτό το τελευταίο που λες ειναι πολύ πιθανό. Αλλά είναι ειρωνικό σήμερα να αναφέρονται οι ελάσσονες συντελεστές (πχ βιβλιοδέτης) επειδή αμείφθηκαν και όχι οι μείζονες που το έκαναν από καθήκον.

    Και ό,τι γίνεται από καθήκον πρέπει ν’ αναγνωρίζεται και να κατονομάζεται ιδίως όταν είναι δημιουργικό -αλλά η ΚΝΕ δεν διαφημίζει ούτε καν το όνομα του συνθέτη του ύμνου της.

  121. spatholouro said

    Αυτό θα πει να εξαχνώνεται η ατομικότητα μέσα στα νέφη της συλλογικότητας

  122. Pedis said

    # 122 – αποκλείεις την πιθανότητα να μην το βλέπανε οι ίδιοι ως κρέντιτ για τον εαυτό τους;

    # 121 (τέλος) – δεν το ξερω αυτό, αλλά δεν συνηθίζουν να βάζουν υπογραφές ουτε στις προκηρύξεις ούτε στα κομματικά ντοκουμέντα.

  123. Μπετατζής said

    121. Οι ελάσσονες συντελεστές αναφέρονται γιατί πολύ απλά δεν είναι οργανωμένοι κομμουνιστές και λειτουργούν αποκλειστικά και αυστηρά επαγγελματικά. Υπάρχει και νομική υποχρέωση αναφοράς τους. Καμία ειρωνία. Αυτοί που ενεργούν συνειδητά ανιδιοτελώς, αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλο την προσφορά τους.Οι υπόλοιποι, δεν χρειάζεται, εφόσον ο ίδιος ο δημιουργός δεν το επιδιώκει. Και νομικά να το δει κανείς, ο ίδιος ο δημιουργός μπορεί να παραχωρήσει το δικαίωμά του, φυσικά με τη θέλησή του, και με όρους που ο ίδιος βάζει ή δεν βάζει.

    122. Όχι. Αυτό θα πει ότι δίνεται μία άλλη έννοια στην ατομικότητα, απαλλαγμένη από τις άπειρες στρεβλώσεις που δημιουργεί ο νομικοοικονομικός θεσμός της ατομικής ιδιοκτησίας, (στην οποία συμπεριλαμβάνεται η πνευματική). Καμία εξάχνωση. Επειδή έχεις ασχοληθεί πολύ με το λαϊκό πολιτισμό, αναρωτιέμαι σε τι εξαχνώθηκε η προσωπικότητα/ατομικότητα του συνθέτη/στιχουργού δημοτικού τραγουδιού, επειδή δεν γράφτηκε κάπου το όνομά του. Εξαχνώθηκε ή αναβαθμίστηκε, στον πιο στενό κύκλο των ακροατών του ;;;. Δεν είναι το ίδιο ακριβώς με την περίπτωση ΚΚΕ, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι κάτι παρόμοιο.

  124. spatholouro said

    #123/122
    #124/122

    Οκ, δεν έχω κάποιο πρόβλημα εάν τυχόν οι αυτουργοί των εκάστοτε διανοητικών πονημάτων (μεταφραστές κλπ) ερωτήθηκαν και αρνήθηκαν την επώνυμη αναφορά στην περίπτωσή τους.

    Όσο για τον λαϊκό πολιτισμό, όχι δεν έχω εγκύψει στο δημοτικό τραγούδι, αλλά στο αστικολαϊκό τραγούδι, υπό την εκδοχή του ρεμπέτικου. Στο πεδίο αυτό, και μάλιστα υπό τη δισκογραφημένη διάστασή του, την οποία κυρίως μόνο μπορούμε να μελετήσουμε και συζητήσουμε, θα έλεγα ότι πέσανε κορμάκια με έπαθλο την ατομικότητα…

  125. Μπετατζής said

    Ε. ναι, πέσανε κορμάκια, ποιός έγραψε τη φραγκοσυριανή κλπ. Είναι γνωστά. Σε κοινωνιολογικό επίπεδο, οι λούμπεν ή οι αυτοί που βρίσκονται στις παρυφές του λούμπεν, υιοθετούν ατόφιες τις στρεβλώσεις που έλεγα και έχουν τις ίδιες επιδιώξεις οικονομικής και κοινωνικής ατομικής καταξίωσης (εγώ θέλω πριγκηπέσα από το μαρόκο μέσα, να χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά).

  126. sarant said

    124 Υπάρχει αυτή η διάσταση που λες, υπάρχει και η διάσταση του δημιουργού που έχει δικαιώματα έστω και ηθικά.

  127. Μπετατζής said

    127. Πρωί πρωί με βάζεις να ψάχνω νόμους : ν. 2121/1993 άρθρο τάδε

    Το Ηθικό δικαίωμα δίνει στο δημιουργό ιδίως τις εξουσίες: α) της απόφασης για το χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο κατά τους οποίους το έργο
    θα γίνει προσιτό στο κοινό (δημοσίευση)` β) της αναγνώρισης της πατρότητάς του πάνω στο έργο και ειδικότερα την εξουσία να απαιτεί, στο
    μέτρο του δυνατού, τη μνεια του ονόματός του στα αντίτυπα του έργου του και σε κάθε δημόσια χρήση του έργου του ή, αντίθετα, να κρατάει την
    ανωνυμία του ή να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο κλπ κλπ. .

  128. sarant said

    128 Ξέρω τη σημασία αυτή, αλλά δεν το εννοούσα τόσο αυστηρά. Εννοούσα τη μνεία του ονόματος και μόνο.

  129. Μπετατζής said

    Άμα δεν θέλει ο άνθρωπος, δεν γίνεται μνεία. Απλό είναι.

  130. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Υπάρχουν τρία βασικά είδη δημιουργών, αυτοί που εκφράζονται δημιουργώντας για το κοινό καλό, αυτοί που δημιουργούν για την δόξα κι αυτοί που δημιουργούν για οικονομικό όφελος, οι πρώτοι δεν ενδιαφέρονται για το όνομά τους, αυτούς τους λές και κομμουνιστές.

  131. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://twitter.com/taxideutis?lang=el&lang=el

  132. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    132 Αυτό:

  133. sarant said

    132 Ωχ, πικρό

  134. Μαρία said

    Το αφήνω εδώ.
    Η Επανάσταση, η Φυσική και ο Boris Hessen http://avgi-anagnoseis.blogspot.gr/2017/11/boris-hessen.html

    http://www.biblionet.gr/book/153965/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%82

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: