Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γενικό Λύκειο: 5+1 άμεσες, εύκολες βελτιώσεις και διορθώσεις, ξανά (συνεργασία εκπαιδευτικού)

Posted by sarant στο 14 Νοέμβριος, 2017


Το σημερινό άρθρο είναι συνεργασία -το έχει γράψει ένας καλός φίλος μου, εκπαιδευτικός, που δουλεύει σε πειραματικό λύκειο της Κρήτης.

Πρόκειται για αναδημοσίευση, αφού το ίδιο ακριβώς άρθρο δημοσιεύτηκε προχτές στο ιστολόγιό του. Μάλιστα, είναι επικαιροποιημένη μορφή ενός προπέρσινου άρθρου του. Τώρα το δημοσίευσε επικαιροποιημένο με την ευκαιρία της διαβούλευσης που έχει ξεκινήσει πάνω στο σχέδιο υπουργικής απόφασης με τίτλο «Εγγραφές, μετεγγραφές, φοίτηση και θέματα οργάνωσης της σχολικής ζωής στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης».

Καθώς συζητούσα προχτές μαζί του για το άρθρο, το οποίο δεν εξετάζει τις προτάσεις της υπουργικής απόφασης, αλλά παρουσιάζει ορισμένες απλές διορθωτικές κινήσεις που επιβάλλεται να γίνουν στο γενικό λύκειο, σκέφτηκα ότι θα ήταν ενδιαφέρον να συζητηθεί το θέμα στο ιστολόγιο, αφού ξέρω ότι μας διαβάζουν αρκετοί εκπαιδευτικοί, όλων των βαθμίδων. Άλλωστε, το θέμα της εκπαίδευσης ενδιαφέρει πολύ το ιστολόγιο και μας απασχολεί αρκετά συχνά.

Περισσότερα δεν θα γράψω -δηλώνω αναρμόδιος με τη λυκειακή καθημερινότητα. Περιμένω τα δικά σας σχόλια, ενώ θα υπάρξει σχολιασμός και από τον συντάκτη του άρθρου.

Γενικό Λύκειο: 5+1 άμεσες, εύκολες βελτιώσεις και διορθώσεις, ξανά

Στο τέλος Ιανουαρίου 2015, με τη διαδοχή Λοβέρδου στο Υπουργείο Παιδείας από πρόσωπα με σαφώς πιο ελπιδοφόρες αντιλήψεις, είχα γράψει ένα άρθρο όπου πρότεινα 5 απλές βελτιώσεις – διορθώσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν αμέσως, απαλλάσσοντας το Γενικό Λύκειο -κυρίως, αφού καθείς εφ΄ω ετάχθη- από χρονίζουσες στρεβλώσεις και αντιφάσεις.

34 μήνες και 5-6 διορθωτικές νομοθετικές παρεμβάσεις μετά, τίποτε από όσα θεωρούσα απλά και αυτονόητα δεν φαίνεται να σκέφτηκε το Υπουργείο. Κοπιπαστή, λοιπόν, ως επί το πλείστον, από το παλιό μου άρθρο με επικαιροποιήσεις στα σημεία, κι άλλη μια προσπάθεια μήπως ακούσει κανείς τώρα με τη διπλή ευκαιρία: το σχέδιο της κατεπείγουσας υπουργικής απόφασης με τίτλο «Εγγραφές, μετεγγραφές, φοίτηση και θέματα οργάνωσης της σχολικής ζωής στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», και την κατεπειγόντως προαναγγελθείσα Τροποποίηση του Π.Δ. 46/2016 (αξιολόγηση των μαθητών/-τριών του Γενικού Λυκείου).

Χωρίς να παραβλέψει κανείς την μεγάλη εικόνα, και τις ριζικές αλλαγές που ευελπιστούμε να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, καταθέτω ξανά τα δυο μου καπίκια: πέντε και μία επείγουσες διορθώσεις που μπορούν και πρέπει να γίνουν άμεσα και αφορούν το χώρο πού γνωρίζω καλύτερα, αυτόν του Γενικού Λυκείου, και επιπλέον του Πειραματικού Σχολείου:

  1. Κατάργηση των δεκαδικών ψηφίων σε όλες τις βαθμολογίες ως την αποφοίτηση από το λύκειο, και επαναφορά των στρογγυλοποιήσεων στην πλησιέστερη μονάδα. Τα δεκαδικά ψηφία ήλθαν με τη μεταρρύθμιση Αρσένη το 1998, για να εξυπηρετήσουν αποκλειστικά λογιστικές ανάγκες, όταν η ετήσια κατά μάθημα επίδοση στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου συνδέθηκε με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, και μοιραία έπρεπε να ξεχωρίσει το ένα εικοσάκις χιλιοστό από το προηγούμενο και το επόμενο, με την αλματώδη αύξηση των εισακτέων τα χρόνια εκείνα[1].

Για την αξιολόγηση των μαθητών κατά τη φοίτησή τους στο σχολείο, εσωτερικά και στιγμιαία, ο δάσκαλος μπορεί να επιλέγει οποιαδήποτε κλίμακα και ακρίβεια θεωρεί καλύτερη. Εξωτερικά, ωστόσο, είτε πρόκειται για τη συνολική προφορική επίδοση κάποιας περιόδου, είτε για τη στιγμιαία επίδοση σε μια γραπτή δοκιμασία, ο βαθμός που φτάνει στο μαθητή και το γονιό του, πρέπει να είναι σε μια ολιγοσκελή βαθμωτή κλίμακα: ακέραια 0-10, ακέραια 0-20, A-F με + και -, δεν έχει σημασία, σημασία έχει να είναι βαθμωτή -όπως λέμε στην πληροφορική- δηλαδή με διακριτές και λίγες, κατά τη διεθνή τάση, τιμές. Η εκάστοτε στρογγυλοποίηση στον πλησιέστερο βαθμό μιας τέτοιας κλίμακας μειώνει την αυθαιρεσία του ορισμού της αξίας ενός ερωτήματος κλειστού τύπου στα 3/100, αντί για τα 2/100 ή τα 4/100, ή την αξιολόγηση ενός δοκιμίου με 31/100 αντί με 32/100, και ορθά, κατά κανόνα «υπέρ του μαθητή». Κανένας δάσκαλος δεν έχει θεϊκές ιδιότητες, για να είναι θέση να αξιολογήσει έναν μαθητή, ούτε καν ένα δοκίμιο ή ένα γραπτό του, ως καλύτερο ή χειρότερο, κατά 1/200 (τόσο είναι το πρώτο δεκαδικό ψηφίο σε μια εικοσάβαθμη κλίμακα) από έναν συμμαθητή του, και ακριβώς αυτήν την παραδοχή υλοποιεί η χρήση βαθμωτής κλίμακας με λίγες (10 ή 20) τιμές. Η περίπτωση του Γενικού Μέσου Όρου είναι διαφορετική· πρόκειται για ένα στατιστικό μέτρο -με όλα τα θετικά και τα αρνητικά του- που απλώς δείχνει τη μέση επίδοση του μαθητή σε διαφορετικά αντικείμενα με διαφορετικούς δασκάλους. Τέλος, διαφορετική είναι η περίπτωση κάθε είδους εξέτασης για πιστοποιητικά, πτυχία, ή εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Εκεί ξεκάθαρα δεν πρόκειται για αξιολόγηση μαθητών, αλλά για ανταγωνιστικές δοκιμασίες υποψηφίων. Αυτά τα δύο οφείλουν να είναι απόλυτα διαχωρισμένα στη Γενική Εκπαίδευση, ειδικά αφού, πλέον, οι βαθμοί του Λυκείου δεν μετρούν καθόλου για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Παρεμπιπτόντως, κι αφού η αναφορά είναι σε δεκαδικά ψηφία, είναι ευκαιρία να διορθωθεί και η στρέβλωση των χαρακτηρισμών της επίδοσης: άριστα, λίαν καλώς, καλώς, κλπ. Με τα τρέχοντα, ένας μαθητής Α’ Λυκείου που έχει σε όλα του τα μαθήματα τελικό βαθμό 18 θα χαρακτηριστεί με γενική επίδοση «Λίαν Καλώς»· ορθώς μπορεί να πει κάποιος. Όμως, ο ίδιος μαθητής αν έχει 19 σε ένα μόνο από τα 9 –κατά Διαμαντοπούλου– μαθήματά του, χαρακτηρίζεται με γενική επίδοση «Άριστα»! Δηλαδή αρκεί ένα μάθημα να είναι στην τρέχουσα κλίμακα «Άριστα» (18,1-20), για να «αριστεύσει» ο μαθητής συνολικά. Άλλη μια ανακολουθία των εισηγητών του πρώτου δεκαδικού ψηφίου. Στο τετράμηνο είσαι αριστούχος σε ένα μάθημα αν πάρεις 19 ή 20, σε ένα διαγώνισμα είσαι άριστος αν έγραψες ακόμη και 18,1, στο τέλος, σε ένα μάθημα είσαι άριστος αν έχεις τελικό βαθμό 18,1, ενώ με 18 είσαι στο λίαν καλώς, και συνολικά ομοίως. Είναι προφανές ότι η αλλαγή χαρακτηρισμού στις κλίμακες πρέπει να είναι στη μισή μονάδα, όπως είναι προφανές ότι το πρώτο δεκαδικό στα μαθήματα, μόνο παρενέργειες εισάγει.

2. Απλούστευση της διατύπωσης που αφορά τις βαθμολογίες των Πανελληνίων και τον υπολογισμό των μορίων των υποψηφίων στα Επιστημονικά Πεδία. Αφού πλέον δεν έχουμε διόρθωση βαθμών βάσει των προφορικών, ούτε και βαθμούς πρόσβασης ανά εξεταζόμενο μάθημα, ούτε Γενικό Βαθμό Πρόσβασης ανά Πεδίο, είναι περιττό να διατηρούμε λογιστικούς κανόνες που οφείλονται σε αυτά. Προτείνουμε:

  • Οι βαθμοί της εκατοντάβαθμης κλίμακας των 2 επικρατούντων βαθμολογητών σε κάθε γραπτό, να αθροίζονται όπως τώρα, και να διατηρείται ως βαθμός το άθροισμα αυτό, στην κλίμακα 0-200Δενέχει κανένα νόημα η αναγωγή του στο 0-20, αφού έπεται νέα αναγωγή του στη συνέχεια.
  • Να καθοριστεί συντελεστής 33 για το βαθμό (0-200) στο  1ο μάθημα αυξημένης βαρύτητας του «συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου, και αντίστοιχα 29 για αυτό του «μη συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου.
  • Να καθοριστεί συντελεστής 27 για το βαθμό (0-200) στο 2ο μάθημα αυξημένης βαρύτητας του «συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου, και αντίστοιχα 24 για αυτό του «μη συμβατού» με την Ομάδα Προσανατολισμού, Επιστημονικού Πεδίου.
  • Να καθοριστεί συντελεστής 20 για το βαθμό (0-200) σε καθένα από τα υπόλοιπα δύο μαθήματα κάθε Επιστημονικού Πεδίου.
  • Το συνολικό πλήθος μορίων ανά Επιστημονικό Πεδίο να προκύπτει απευθείας από το άθροισμα των γινομένων των 4 βαθμών επί των συντελεστών του (εύρος 0-20000)
  • Να προσαρμοστούν αντίστοιχα τα εύρη 0-20 και οι συντελεστές βαρύτητας για τους βαθμούς των ειδικών μαθημάτων και η βάση τους του 10.

Είναι απίθανο ότι ένας τόσο εύκολος υπολογισμός μορίων περιπλέκεται από τη νομοθεσία σε αναγωγές και αντίστροφες αναγωγές σε διαφορετικές κλίμακες, εξαιτίας καταλοίπων από προηγούμενα συστήματα.

  1. Τρίτη επιτακτικά άμεσα αναγκαία αλλαγή: δεν είναι δυνατόν 9 ώρες σε 3 γλωσσικά μαθήματα, ή 6 ώρες σε Φυσική, Χημεία και Βιολογία, ή 5 ώρες σε Άλγεβρα και Γεωμετρία, να μετρούν το ίδιο με τις 2 ώρες της Γυμναστικής, ή των Αγγλικών, ή των Θρησκευτικών. Ακριβώς επειδή δεν πρέπεικάποια μαθήματα να αποδεικνύονται στην πράξη, με το νόμο, πιο πρωτεύοντα από άλλα, κι επειδή δεν μπορεί ο νόμος να ισοπεδώνει 9 ώρες εργασίας του μαθητή και του καθηγητή σε Αρχαία, Νέα και Έκθεση, στη 1 ή τις 2 ώρες της Ερευνητικής Εργασίας ή της Ιστορίας ή τις 3 της Πολιτικής Παιδείας, είναι άμεση ανάγκη να διαλυθεί η «μαγική εικόνα» που επέβαλε η κ. Διαμαντοπούλου, με τη δήθεν μείωση του πλήθους των μαθημάτων, και όλα τα μαθήματα να μετρούν το ίδιο, για να μην αναρωτηθούμε μήπως πρέπει να μετρούν αναλογικά με τη μερίδα τους στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Περισσότερα για το θέμα, και πόσο απλά διορθώνεται άμεσα, εδώ. Παραταύτα, το πρόσφατο δείγμα γραφής του Υπουργείου προς την αντίθετη κατεύθυνση κοιτάζει. Στη Γ΄ Τάξη όπου Νεοελληνική Γλώσσα και Νεοελληνική Λογοτεχνία ήταν ανεξάρτητα μαθήματα τα τελευταία χρόνια, έχουμε επαναχαρακτηρισμό τους σε κλάδους και επανένωσή τους σε ένα μάθημα, τα Νέα Ελληνικά. Έτσι η δουλειά του καθηγητή και η αξιολόγηση του μαθητή όλη τη χρονιά και στις απολυτήριες εξετάσεις στη Νεοελληνική Γλώσσα θα μετράει από φέτος ακριβώς το μισό από την αξιολόγησή του στα υπόλοιπα μαθήματα, αφού το άλλο μισό θα είναι η δουλειά κι η αξιολόγηση στη Νεοελληνική Λογοτεχνία.
  2. Τέταρτο θέμα που πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί, χτεςόπως λένε οι Αγγλοσάξονες, είναι η χρηματοδότηση του εκσυγχρονισμού της υποδομής του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, με την έναρξη, παράλληλα, της αξιολόγησης και της αναθεώρησης τόσο των στόχων ΠΣΔ, όσο και των μέσων που χρησιμοποιεί για αυτούς τους στόχους. Ειδικά, αν θέλουμε να υλοποιήσουμε εκσυγχρονισμούς τύπου ηλεκαταχώρισης απουσιών και αυτοματοποιημένης αποστολής ηλεμηνυμάτων και τηλεμηνυμάτων. Αλλιώς, παραμένουμε σε ευχολόγιακαι ταξικούς διαχωρισμούς σε προνομιούχα σχολεία με διοικητικό προσωπικό ή με πλούσιες σχολικές επιτροπές ή/και συλλόγους γονέων, και πληβείους που δεν εξασφαλίζουν ούτε το πετρέλαιο της χρονιάς.

Προσωπικά, είμαι από τους θιασώτες του ΠΣΔ, και θεωρώ ότι πρέπει να αποτελεί το βασικό διαδικτυακό μέσο για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Αλλιώς, θα εξαρτιόμαστε πάντα από υπηρεσίες τρίτων, με περίεργους όρους χρήσης και αποποιήσεις ευθύνης, και ακόμη πιο περίεργα τρίτα μάτια στα δεδομένα μας. Παράλληλα, κάπου οφείλουμε να αναρωτηθούμε και να τραβήξουμε μια γραμμή στα όρια του εφικτού. Είναι πρώτη προτεραιότητα, για παράδειγμα, να διατηρούμε την υποδομή και τους πόρους για ένα σχολικό Youtube, αντίγραφο του αυθεντικού; Αυτό λείπει περισσότερο στον εκπαιδευτικό και το μαθητή, ή, η απρόσκοπτη λειτουργία των υπηρεσιών φιλοξενίας δικτυακών τόπων και της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, με όλες τις πρακτικές για robustness, redundancy, resourcefulness, response και recovery, για να αναφέρω τα παροιμιακά 5 R, ή η κεντρική υποστήριξη προς τον απλό χρήστη με οδηγούς δημιουργίας ηλεκτρονικών φορμών και ηλεκτρονικών ερωτηματολογίων έρευνας, που απαιτεί ελάχιστο κόπο, με τη χρήση ελεύθερου λογισμικού; Γενικότερα, ποιον εξυπηρετούν περισσότερο τα έργα του ΠΣΔ; την εκπαιδευτική κοινότητα, ή μήπως τις ερευνητικές ανάγκες, τις διπλωματικές εργασίες, μάστερ, διδακτορικά κι επιστημονικές ανακοινώσεις μελών από τα εμπλεκόμενα Ερευνητικά Κέντρα, ΑΕΙ και ΤΕΙ -μάλιστα, με πειραματισμούς «στου κασίδη το κεφάλι»;

  1. Κατάργηση κάθε μονόωρου (ανά εβδομάδα) μαθήματοςΑυτό σίγουρα δεν είναι εφαρμόσιμο στη μέση της χρονιάς, αλλά το ξανακαταθέτω με τρίδιπλη επιμονή. Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι μονόωρο μάθημα ισοδυναμεί με μη μάθημα. Γιατί όταν κάνεις το μάθημα σήμερα, και την άλλη εβδομάδα το χάνεις, ας πούμε λόγω σχολικού περίπατου, και την παραπάνω εβδομάδα ξαναχάνεται εξαιτίας κάποιου άλλου λόγου ανώτερης βίας -αν αρρωστήσει ο καθηγητής ή ένας μαθητής, αδερφέ- τότε έχει χαθεί κάθε νοηματική συνέχεια για διδασκόμενους και διδάσκοντες· αθροιστικά, δε ένα μονόωρο μάθημα σπάνια θα φτάσει τις 30 ώρες τη χρονιά. Κι ας αναλογιστούμε με τι δεδομένα αξιολογεί 150 μαθητές ένας καθηγητής που έχει 6 μονόωρα τμήματα· πρόκειται για εκφυλισμό της σχέσης δασκάλου – μαθητή.

Είναι γνωστά τα αντεπιχειρήματα συναδέλφων, συνδικαλιστών και μη, σε τέτοιες καταργήσεις, καθώς θεωρούν ότι τα μονόωρα μαθήματα εξυπηρετούν τη συμπλήρωση του ωραρίου σε αρκετές ειδικότητες, ώστε να μην είναι αναγκασμένοι να μετακινούνται σε άλλα σχολεία αρκετοί συνάδελφοι. Πέρα από την υποκρισία και την έλλειψη ηθικής, επαγγελματικής, τουλάχιστον -διάολε «Λειτουργών» γράφει η ονομασία στο σωματείο μας- κατάργηση, σημαίνει ότι μπορείς να ενώσεις δυο μονόωρα μαθήματα δύο διαδοχικών τάξεων σε ένα σε μία τάξη, και κοιτώντας το ωρολόγιο πρόγραμμα συνολικά, να βρεις τις κατάλληλες ισορροπίες για όλα τα αντικείμενα και τις ειδικότητες.

  1. Κλείνω με ένα τελευταίο θέμα που το ζει μόνιμα στο πετσί της η ιδιαίτερη σχολική μας κοινότητα, αυτή των Πρότυπων & Πειραματικών Σχολείων. Είναι αναγκαίο και εύκολα υλοποιήσιμο και φτηνό για το κράτος, τα Π&ΠΣνα προστεθούν στον κατάλογο των σχολείων με μαθητές που δικαιούνται δωρεάν μετακίνηση προς και από το σχολείο τους, καθώς τα σχολεία αυτά είναι ειδικού χαρακτήρα με μαθητές που προέρχονται από περιοχές ευρύτερεςαπό τις περιορισμένες αστικές περιοχές που εξυπηρετεί καθένα από τα υπόλοιπα σχολεία της χώρας. Διαφορετικά, το δικαίωμα για ένα παιδί από τη Χερσόνησο ή το Βενεράτο να φοιτήσει σε ένα ΠΣ ακυρώνεται στην πράξη για λίγα ευρώ τη μέρα, ποσό που δεν είναι αυτονόητο ότι υπάρχει σε όλες τις οικογένειες. Στην υπάρχουσα πρόνοια του νομοθέτη για παρόμοια σχολεία ειδικού τύπου με μαθητές που τα επιλέγουν προερχόμενοι από ευρύτερες περιοχές -ΕΠΑΛ, καλλιτεχνικά και μουσικά- αυτονόητο είναι να συμπεριληφθούν και τα Πρότυπα και Πειραματικά, που ιδρύθηκαν μεταγενέστερα από τη νομοθεσία όπου βασίζονται οι ρυθμίσεις αυτές.

[1] Παρεμπιπτόντως, φάνηκε κατευθείαν με τη ρύθμιση αυτή, από το σχεδιασμό και από την αρχή, η ανεπάρκεια του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή το παράδοξο ένα εικοστό χιλιοστό να καθορίζει το πού θα εισαχθεί κάποιος, αλλά αυτό είναι ένα από τα μεγάλα ζητήματα για συζήτηση.

Advertisements

131 Σχόλια to “Γενικό Λύκειο: 5+1 άμεσες, εύκολες βελτιώσεις και διορθώσεις, ξανά (συνεργασία εκπαιδευτικού)”

  1. Emphyrio said

    Με ενα προχειρο διαβασμα, ως εκπαιδευτικος δευτεροβαθμιας και δη λυκειου τα κρινω ολα σωστα, και απο εκεινα που για να γινουν ουτε προκαλειται επιβαρυνση του κρατικου προϋπολογισμου ουτε χρειαζεται να συμφωνησουν οι δανειστες, ουτε και δυναμωνουν την ηδη πανισχυρη θεση των φροντιστηριων και τον εναγκαλισμο τους δικην βοα ή κισσου γυρω απο την δημοσια παιδεια.

  2. spatholouro said

    Με παραξένεψε αυτό το «βαθμωτή» (εξειδικευμένος όρος ως φαίνεται στην Πληροφορική και ίσως αλλού). Το «βαθμιδωτή» είναι απρόσφορο;

  3. Pedro Alvarez said

    Βαθμωτή είναι μια συνάρτηση. Η βαθμολογία μπορεί να είναι μόνο βαθμιδωτή…

  4. Pedro Alvarez said

    Ξαναδιαβάζοντας το κείμενο, νομίζω ότι αυτό που αποκαλεί «βαθμωτή» ο συντάκτης είναι το «διακριτή». Αλλά και φυσικά μια οποιαδήποτε μέθοδος θαθμολόγησης ακολουθεί μια «διακριτή» κλίμακα . Δεν έχω δει βαθμολογία 12,3333333… ή 4π .

  5. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα
    Με πρώτη ματιά, δε βλέπω κάτι με το οποίο να διαφωνώ. Με παιδιά στο Λύκειο και το Γυμνάσιο, παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα, αν και με κάποια δυσκολία (το διδακτορικό μου δε φτάνει για να παρακολουθήσω τα συστήματα υπολογισμού της βαθμολογίας, απαιτείται πρακτική άσκηση· άσκοπη μέχρι την τελευταία στιγμή καθώς «τα πάντα ρει»).
    Ειδικά για το Λύκειο, η μετατροπή από χώρο φύλαξης-ανάπαυσης μέχρι να έρθει η ώρα του φροντιστηρίου (όπως είναι σήμερα σε πολύ μεγάλη έκταση) σε χώρο εκπαίδευσης και δη τον μοναδικό, είναι φιλόδοξο στοίχημα, αλλά είναι αδήριτη ανάγκη να κερδηθεί. Ένα πρώτο, πολύ ουσιαστικό και αποδοτικό βήμα είναι να εφαρμοστούν τα απλά, αυτονόητα και εύκολα εφαρμοστέα που περιγράφονται στο άρθρο.
    Η εμπειρία μου λέει πως δυστυχώς σε ένα μεγάλο σύστημα, με μεγάλη αδράνεια, χρειάζεται συνεχής, συντονισμένη προσπάθεια για ν’ αλλάξει κάτι. Με αποσπασματικές κινήσεις κάθε φορά που αλλάζει υπουργός, δε βλέπω φως, δυστυχώς.

  6. ΓιώργοςΜ said

    >βαθμωτή
    Νομίζω είναι αρκετά σαφές από το κείμενο, επεξηγείται:
    >βαθμωτή […] δηλαδή με διακριτές και λίγες, […] τιμές.
    Εγώ ίσως να έλεγα κλιμακωτή, ενώ το βαθμιδωτή (<βαθμίδα) μου φαίνεται πιο σωστό από το βαθμωτή (<βαθμός), αφού η βαθμίδα είναι ένα σκαλοπάτι από μόνη της, ενώ ο βαθμός δεν έχει απαραίτητα αυτή την έννοια της κβαντικής, ακέραιας αλλαγής βαθμίδας.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2-3 Ο όρος «βαθμωτός» μού είναι πολύ οικείος από το Πολυτεχνείο. Ως εκεί όμως.

  8. Παναγιώτης Κ. said

    5+1+ 1.Η 7η λοιπόν πρόταση είναιη…εφαρμογή της νομοθεσίας στην αξιολόγηση των μαθητών!
    Έγραψα παλαιότερα ότι έχουμε γίνει χώρα αριστούχων.Επίσης η χώρα που για να μείνει στην ίδια τάξη ο μαθητής πρέπει να κάνει… αίτηση καθώς οι ίδιοι οι μαθητές λένε.

  9. Δεν είμαι εκπαιδευτικός (αν και έχω ασχοληθεί με εκπαίδευση!) αλλά έχω κάποιες παρατηρήσεις για το κείμενο του κυρίου «βαθμολολόγου»:

    (α) «Στο τέλος Ιανουαρίου 2015, με τη διαδοχή Λοβέρδου στο Υπουργείο Παιδείας από πρόσωπα με σαφώς πιο ελπιδοφόρες αντιλήψεις…».
    #Απορία: Χρειάζεται να υποβάλουμε δήλωση κομματικής προτίμησης όταν πρόκειται να …»βαθμολολογήσουμε»;;

    (β) «αξιολόγηση των μαθητών/-τριών του Γενικού Λυκείου»
    #Ο φίλος μας μπερδεύει το γραμματικό γένος με το φύλο (εντάξει, δεν είναι ο μόνος!)

    (γ) «είσαι άριστος αν έχεις τελικό βαθμό 18,1, ενώ με 18 είσαι στο λίαν καλώς, και συνολικά ομοίως. Είναι προφανές ότι η αλλαγή χαρακτηρισμού στις κλίμακες πρέπει να είναι στη μισή μονάδα».
    #Ε! αυτό είναι πράγματι αρκετά «επαναστατική» πρόταση. Αν και μπορεί να γίνει ανάλογος συλλογισμός και μεταξύ 18 και 18,5.

    (δ) Ένα …αναίτιο δικό μου σχόλιο: Δεν θα βρεθεί κανένας να κάνει κάποια ουσιώδη πρόταση για την ταλαιπωρημένη, εδώ και πολλές δεκάδες χρόνια, Μέση Παιδεία; Αυτή που την έχουμε παραδώσει στα Φροντιστήρια! (αυτά εξασφαλίζουν τους βαθμούς στα παιδιά. Εμείς απλώς ..»βαθμολολογούμε»).

  10. Κουνελόγατος said

    Έγραφα, έγραφα… Δεν το λες και σεντόνι. Και ξάφνου, φσουτ, πάνε όλα… Πάμε πάλι. Ενδιαφέροντα αυτά που γράφει, εύκολα κι απλά, ωστόσο το μείζον είναι το σχολείο να γίνει ΣΧΟΛΕΙΟ και όχι χώρος στάθμευσης (ο ΓιώργοςΜ το έγραψε παραπάνω και με βρίσκει σύμφωνο).
    Δεν είμαι και σίγουρος πως η Εκπαιδευτική Κοινότητα θέλει στην πλειονότητά της να γίνουν καλύτερα τα πράγματα (είτε έχει δίκιο, π.χ. για το οικονομικό, τις υποδομές και άλλα, είτε όχι). Τα συμφέροντα είναι πολλά και απλώνονται σε πολλούς χώρους, δεν εννοώ τα φροντιστήρια μόνον, που στο κάτω-κάτω υπάρχουν και σε πιο «αναπτυγμένες» χώρες. Η Υγεία για παράδειγμα είναι ένας χώρος που υπάρχουν παρόμοια προβλήματα, αλλά απλά το αναφέρω, δεν είναι λόγος να ξεφύγει η συζήτηση.
    Δεν είμαι ειδικός, έχω δυο γιους στη Δευτέρα Λυκείου και στην Έκτη Δημοτικού, δε φτάνει αυτό για να έχω τεκμηριωμένη άποψη, οπότε τα γράφω όπως βγαίνουν από μέσα μου, κοινότοπα, χωρίς απαίτηση να προσφέρω κάτι το καινό.
    Δεν ξέρω π.χ. αν χρειάζονται όλες αυτές οι Σχολές στα Α.Ε.Ι. και στα Τ.Ε.Ι. (πέρα από τη χαρά της μόρφωσης). Τι θα γίνουν όμως επαγγελματικά όλοι αυτοί, όταν φτάσουν σε ηλικία που θα πρέπει να συντηρήσουν οικογένεια; Οι κλασσικές σπουδές δεν πουλάνε, ζήτημα μείωσης του χρόνου εργασίας δε μπαίνει ούτε καν από τη Νεολαία (ώστε να εργάζονται περισσότεροι άνθρωποι για λιγότερες ώρες), οι χειρωνακτικές εργασίες είναι ανεπιθύμητες σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού (δικαιολογημένα, διότι παρά τη βελτίωση των συνθηκών και της Επιστήμης, οι εργοδότες θέλουν σκλάβους κι όχι εργαζόμενους, αλλά οι υπόλοιποι δεν θέλουν ούτε τους σκλάβους, διότι τους χαλάνε τη μανέστρα, είναι βλέπεις σκούροι και φτωχοί), οπότε…
    Δε γράφω περισσότερα (εκτός αν θυμηθώ κάτι που λησμόνησα), 🙂 άλλωστε τα προηγούμενα χάθηκαν…

  11. sarant said

    10 Ο αριθμός φοιτητών σε ανθρωπιστικές σπουδές είναι κάτι που πρέπει επίσης να συζητήσουμε. Νομίζω βέβαια πως γενικά έχουμε πολλούς φοιτητές, ως χώρα εννοώ.

  12. ΓιώργοςΜ said

    >Δεν ξέρω π.χ. αν χρειάζονται όλες αυτές οι Σχολές στα Α.Ε.Ι. και στα Τ.Ε.Ι.

    Έψαχνα για τη διαχρονική εξέλιξη του αριθμού εισακτέων κι έπεσα σε κάτι καλύτερο: Πίνακα με τον προτεινόμενο αριθμό εισακτέων από τα ιδρύματα και τον τελικό αριθμό που αποφάσισε το Υπ. Παιδείας.
    Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν ίσως διπλάσιο (ή περίπου) αριθμό φοιτητών απ’ ότι μπορούν να υποστηρίξουν. Και φαγητό να ήταν η εκπαίδευση, αν μοιράσεις μισές μερίδες, θα πεινάσουν όλοι.
    Όμως, οι φοιτητές δε λογίζονται στους ανέργους, οπότε φτιάχνουν τα στατιστικά της χώρας (βολεύει τις κυβερνήσεις στην προς τα έξω εικόνα), οι γονείς είναι ευχαριστημένοι γιατί τα καμάρια τους πέτυχαν στις εξετάσεις (ψηφαλάκια για την κυβέρνηση), σχολεία και φροντιστήρια δείχνουν επιτυχόντες (και καμαρώνουν), οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, σουβλατζήδικων, καφενείων κλπ κάνουν τζίρο, όρεξη να ‘χει κανείς ν’ αναλύει.

    Και φτάνουμε τώρα να έχουμε μεγάλα ποσοστά ανέργων πτυχιούχων, να παραπονιόμαστε για brain drain κι ένα σωρό άλλα. Αλλά η καμπούρα μας είναι πίσω και δε φαίνεται.

    Αλλά τα έχουμε ξαναπεί, ας μην επαναλαμβανόμαστε.

  13. ΚΩΣΤΑΣ said

    Το πρώτο ζητούμενο για μένα είναι τι παιδεία και εκπαίδευση έχουμε. Τα είπαν μια χαρά ο ΓιώργοςΜ, ο Κουνελόγατος και άλλοι, οπότε περιορίζομαι να πω μόνο ότι συμφωνώ μαζί τους.

    Για το θέμα της βαθμολογίας στο Λύκειο, δεν το ξέρω και δεν μπορώ να το αξιολογήσω. Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι είμαι υπέρ της 100/βαθμης βαθμολογίας σε όλες τις αξιολογήσεις, μαθητικές, υπαλληλικές κλπ. Έτσι αποφεύγουμε τον συνωστισμό των αρίστων ή αλλιώς και οι άριστοι διαχωρίζονται και ταξινομούνται κατά φθίνουσα σειρά.

    Να ρωτήσω τον αγαπητό καθηγητή αν πέρα από την βαθμολόγηση των μαθητών, τον απασχόλησε και η αξιολόγηση και βαθμολόγηση των καθηγητών. Την αποδέχεται την αξιολόγηση;

    … «με τη διαδοχή Λοβέρδου στο Υπουργείο Παιδείας από πρόσωπα με σαφώς πιο ελπιδοφόρες αντιλήψεις», …, ουδέν σχόλιο.

  14. Μεταφραστής said

    για να είναι θέση

    για να είναι σεθέση

  15. Μεταφραστής said

    14

    για να είναι θέση

    για να είναι σε θέση

  16. Γς said

    >με τη διαδοχή Λοβέρδου στο Υπουργείο Παιδείας από πρόσωπα με σαφώς πιο ελπιδοφόρες αντιλήψεις,

    Φίλης, Πελεγρίνης, Ζουράρης!

    LOL!

  17. Μεταφραστής said

    robustness, redundancy, resourcefulness, response και recovery,

    Μια εντελώς αδιάκριτη ερώτηση:
    Νίκο,
    προς αμερικανάκια απευθύνεται το κείμενο ή ο φίλος σου κύριος καθηγητής έχει ελλείψεις των γνώσεων του στην ελληνική γλώσσα; Στην δεύτερη περίπτωση θα μπορούσε να αιτηθεί τις υπηρεσίες κάποιου μεταφραστή η συναδέλφου που ξέρει καλύτερα ελληνικά.
    Αλλά και ο οποιοσδήποτε που ασχολείται με την πληροφορική θα μπορούσε να τον συμβουλεύσει.
    Ακόμα και κάποιος μαθητής του θα μπορούσε να μεταφράσει τις αγγλικούρες του κυρίου καθηγητή.

  18. gpoint said

    Σαν πρώην εκπαιδευτικός είτε γίνουν αύριο αυτά που γράφεις είτε όχι … θα το πω όσο πιο απλά μπορώ : κλάνει ο πεθαμένος ;

  19. Βασίλης said

    Πολύ καλές όλες οι προτάσεις!!! Εμενα πάντως θα με ενδιέφερε να μιλήσει και κάποιος για το περιεχόμενο και τον όγκο της διδακτέας ύλης…

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Θυμάμαι ένα πικρό ανέκδοτο, στο οποίο η μητέρα προσπαθεί να πείσει τον έφηβο γιο της ότι η παρακολούθηση των μαθημάτων του σχολείου θα τον βοηθήσει πολύ στο φροντιστήριο. Καλές οι προτάσεις του καθηγητή, αλλά πρώτα πρέπει να απαντήσουμε σε κάποια ερωτήματα: Σε ποια χώρα το 70% και βάλε των υποψηφίων εισάγεται σε κάποια σχολή; Σε ποια χώρα υπάρχουν τόσο πολλοί άνεργοι πτυχιούχοι; Υπάρχει στις προηγμένες χώρες τόσο απαξιωμένο σχολείο όσο το ελληνικό λύκειο; Υπάρχουν στις προηγμένες χώρες (και όχι μόνο) τόσο απαξιωμένοι από την πολιτεία εκπαιδευτικοί, όσο οι Έλληνες; Και τέλος: ναι, θα έπρεπε να αποδειχτούν πιο ελπιδοφόροι από τον Λοβέρδο οι διάδοχοί του. Πολύ χαμηλός ο πήχης, έτσι; Κι όμως κατάφεραν να αποτύχουν.

  21. ΠΓ said

    Νίκο, ευχαριστώ για την αναδημοσίευση. Είχα κι έχω τους ενδοιασμούς μου πόσους αφορά, κι αν αφορά τους αναγνώστες στο ιστολόγιό σου, και πώς θα εκληφθεί -προφανώς και δεν θίγω μείζονα ζητήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ευχαριστώ τους πρώτους σχολιαστές (ως το 12 διάβασα, γιατί μόλις βγήκα από αίθουσα και έχω κι ακόμη δουλειά).

    Μερικές σύντομες πρώτες απαντήσεις:

    Για τον όρο βαθμωτή βαθμολογία. Λέω -ή εννοώ για όσους καλόπιστα ή όχι δεν καταλαβαίνουν- «ολιγοσκελή βαθμωτή κλίμακα», εσείς απομονώσατε το «βαθμωτή». Ευτυχώς δεν μας ζητούνται ακόμη υπερβατικές τιμές, αν και η διαδικασία της αξιολόγησης έχει και fuzzy χαρακτήρα που θα δικαιολογούσαν και τέτοιες. Βαθμωτή λοιπόν με πεδίο τιμών [0, 20] με βήμα 0,1, 201 τιμές συνολικά, για τις οποίες προτείνω ξαναγίνουν 21, με βήμα 1. Βαθμωτός ή διακριτός, η απόδοση του όρου discrete είναι καθιερωμένος κι οι καλόπιστοι, τουλάχιστον των θετικών επιστημών, συνεννοούμαστε.

    9α: ας μείνουμε στους καλόπιστους, δεν θα παίξω μπάλα στο γήπεδο των υπολοίπων.

    9β: Ο τίτλος είναι του υπουργείου, και του νομοθέτη, όχι δικός μου [βλέπε 9α]

    9γ: Προφανώς καθένας ό,τι καταλαβαίνει, το δείχνει. Οι υπόλοιποι ξέρουμε πότε ξεκινάει στρογγυλοποίηση, και τι πα’ να πει μέση τιμή [βλέπε 9α, ξανά]

    9δ: Βλέπε 9α

    10α, κλπ: Δεν αρνήθηκα ότι άλλα είναι τα μεγάλα θέματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είπα ότι τούτα είναι εύκολα να διορθωθούν αμέσως -αν πιστεύει το υπουργείο ότι είναι στρεβλά.

    Μπορώ κι εγώ εύκολα να φωνάζω και να διαμαρτύρομαι για τα μεγάλα, και να μη σπαταλάω δράμι φαιάς ουσίας για τα καθημερινά, θεωρώντας τα ασήμαντα, ή πολύ τετριμμένα για την αφεντιά μου· κάτι που συνηθίζουν πολλοί, άλλωστε.

  22. Γιάννης Ιατρού said

    20: Γιάννη, ποιες χώρες κατατάσσεις στις «προηγμένες» και με τι συλλογισμό/κριτήριο;

  23. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    21 Ευχαριστώ, αγαπητέ. Το σχόλιο, όπως λες κι εσύ, απαντάει στα 12 πρώτα σχόλια διότι είχε μείνει στη σπαμοπαγίδα και το εμφάνισα τώρα ετεροχρονισμενο για να μη χαλάσει η αρίθμηση,

  24. ΓιώργοςΜ said

    20 Θα ήταν χρήσιμη λίγο μεγαλύτερη ανάλυση στον προσδιορισμό της απαξίωσης, είτε του σχολείου, είτε των διδασκόντων. Κάτι που να αποτελεί μέτρο σύγκρισης, αλλιώς ο καθένας καταλαβαίνει, υποκειμενικά, ό,τι θέλει.
    Για παράδειγμα, αν νοείται οικονομικά η απαξίωση, μια σύγκριση μισθών με άλλες χώρες, ή το ποσοστό του προϋπολογισμού του υπουργείου για μισθούς ή κάτι τέτοιο.

  25. Γιάννης Κουβάτσος said

    Της δυτικής και βόρειας Ευρώπης, της βόρειας Αμερικής, της Ωκεανίας, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα…Με αυτές δεν θέλουμε να συγκρινόμαστε, Γιάννη; Σ’ αυτές δεν θέλουμε να συγκαταλεγόμαστε, τρομάρα μας; Τα εκπαιδευτικό τους συστήματα δεν έχουμε ως πρότυπο, οι αποτυχημένοι μιμητές;

  26. ΣΠ said

    …την μεγάλη εικόνα (the big picture), …τα δυο μου καπίκια (my two cents)

    Εμπίπτουν στο χθεσινό άρθρο περί μετάφρασης παροιμιακών εκφράσεων.

  27. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκτός της δεδομένης οικονομικής απαξίωσης, εκτός του θεσμού του αιχμάλωτου αναπληρωτή-μπαλαντέρ, υπάρχει άλλη χώρα που να φορτώνει τους εκπαιδευτικούς με τόσες ετερόκλητες αρμοδιότητες; Από ψυχολόγοι μέχρι νοσοκόμοι, παιδονόμοι, παιδοφύλακες και τραπεζοκόμοι είναι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί. Και στην ανάγκη ρίχνουν και κάνα σφουγγάρισμα (δεν υπερβάλλω).

  28. ΠΓ said

    Για να μην το κουράσουμε το ζήτημα, δεν θα απολογηθώ ούτε για κάθε τι στρεβλό στα εκπαιδευτικά, ούτε για το τι κάνει ή δεν κάνει το υπουργείο, τώρα, το 2015 ή το 2005.

    Κι αν κάποιος θέλει να μιλήσει για πιο σημαντικά θέματα, ας τοποθετηθεί με κάτι περισσότερο από συνθήματα και παροιμιώδεις φράσεις, να συζητήσουμε. Στη Γερμανία, π.χ., στα 12-13 σου, μια πολύ συγκεκριμένη αξιολόγηση καθορίζει σχεδόν τη ζωή σου: αν θα συνεχίσεις στη γενική εκπαίδευση, με τελικό στόχο την τριτοβάθμια εκπαίδευση με την αντίστοιχη επαγγελματική ζωή, ή αν η τεχνική – επαγγελματική εκπαίδευση είναι ο μόνος σου δρόμος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ενήλικη ζωή σου. Προφανώς σε ένα τέτοιο σύστημα το 70-30 καθορίζεται πολύ νωρίς, και το προνομιούχο 30 θα εισαχθεί σε πολύ λιγότερα -αναλογικά- ανώτατα ιδρύματα απ΄τα ελληνικά. Για, να πάμε να πούμε στον Έλληνα γονιό ότι το καμάρι του, στα 12, προορίζεται για ξυλουργός και όχι για επιστήμονας! Και πού να βολέψουμε, άλλωστε, τόσα διδακτορικά και κόντρα μεταδιδακτορικά, αν δεν έχουμε και 400 τμήματα και πόσα άλλα ερευνητικά κέντρα;

    Τη γνώμη μου δε για την αξιολόγησή μας, μπορεί καθένας να τη συμπεράνει με αποδείξεις, εκ του ασφαλούς, από το πόστο μου σε πειραματικό σχολείο. Κι ο μόνος λόγος που ο Νίκος ανέφερε στην εισαγωγή τον τύπο του σχολείου μου, κι όχι γενικά «λύκειο», είναι γιατί ένα από τα αιτήματά μου έχει σχέση με αυτά τα σχολεία· εμένα μου αρκεί η ιδιότητα του δασκάλου λυκείου.

    Όσο για τα 5R, το αφήνω ως μεταφραστική άσκηση. Το ιστολόγιο αυτό εντέλει προσφέρει και ψυχοθεραπεία, καθένας βγάζει ό,τι θέλει από μέσα του, κι όλες του τις εμμονές.

    ΥΓ. Άμα δε σφουγγαρίσουμε εμείς το εργαστήριο και τους πάγκους μας, από ποιον περιμένουμε; Δεν θα κάτσουμε να φωνάζουμε μόνο, θα μας φάει η μπίχλα.

  29. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ποιον πάγκο, ΠΓ; Άσε που εμείς δεν έχουμε τέτοιες πολυτέλειες. Τα πειράματα τα κάνουμε μες στην τάξη, εκ των ενόντων. Μιλάμε για σφουγγάρισμα εμετού. Αν σφουγγαρίζουν και οι Γερμανοί δάσκαλοι, πάω πάσο.

  30. Κουνελόγατος said

    ΠΓ, σε καμμιά περίπτωση δεν είμαι της λογικής «σκέφτομαι τα μεγάλα και δεν κάνω τίποτα για τα μικρά». Απλά, δεν έχω γνώσεις για να αξιολογήσω πρακτικά ζητήματα και συνεισφέρω -λτ- με σκέψεις γενικές για την Παιδεία.

  31. Pedro Alvarez said

  32. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    20. » Σε ποια χώρα το 70% και βάλε των υποψηφίων εισάγεται σε κάποια σχολή; Σε ποια χώρα υπάρχουν τόσο πολλοί άνεργοι πτυχιούχοι;»

    Σε καμία! Τέτοια φαινόμενα κοινωνικής καθυστέρησης (η με κάθε τρόπο, κόστος και σε οποιαδήποτε χώρα σπουδές των τεκνών τους κατά 70%) δεν παρατηρούνται πουθενά στον κόσμο.

    Η μελλοντική ή πραγματική ανεργία επιλύεται δια της εγκαταλείψεως των σπουδών και της μετανάστευσης των αποφοίτων στο εξωτερικό αντιστοίχως.

    Κατ’ αρχήν «ανώτατες» σπουδές για το 70 έως 75% των αποφοίτων Λυκείου σημαίνει ότι το χαμηλότερο IQ είναι περί το 90!

    Έτσι από το 75% των εισαγόμενων φοιτητών το 1/3 έχει ευφυΐα κάτω του μέσου όρου.

    Η ευφυΐα που προσεγγιζεται ως δείκτης ΙQ όπως μετράται από ειδικά τεστ, και πάρα τις ατελείωτες συζητήσεις, δεν προέκυψε σχεδόν ποτέ ότι άνθρωποι με χαμηλό ΙQ μεγαλουργησαν , εκτος απο τον κινηματογραφικο ήρωα Forrest Gump 🙂 .

    Για τους Ελληνες όμως δεν ισχύουν οι στατιστικές .

    Για περισσότερα βλ. σχόλιο μου.

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/06/03/arxaia-2/#comment-364588

    Εγκαταλείπουν τα πανεπιστήμια 7.000 σπουδαστές κάθε χρόνο

    ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ Χρήστου Κάτσικα, xkatsikas@xkatsikas.gr

    Σε σύνολο 596.964 φοιτητών και σπουδαστών της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης οι 303.026 είναι εγγεγραμμένοι πέραν των κανονικών εξαμήνων φοίτησης. Με λίγα λόγια, σε κάθε 10 «ενεργούς» φοιτητές ΑΕΙ- ΤΕΙ αντιστοιχούν άλλοι 10 που έχουν καθυστερήσει τις σπουδές τους.
    Oι εγγεγραμμένοι φοιτητές των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ της χώρας μας είναι 596.964 σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία (ΕΣΥΕ). Οι 367.034 φοιτούν στα Πανεπιστήμια και οι 229.930 στα ΤΕΙ. Ωστόσο από το σύνολο αυτό περίπου το 51% χαρακτηρίζονται ως «μη ενεργοί», καθώς βρίσκονται πέραν των κανονικών χρόνων φοίτησης, είτε έχουν καθυστερήσει να πάρουν το πτυχίο τους είτε έχουν εγκαταλείψει οριστικά τις σπουδές τους.

    Το ζήτημα της καθυστέρησης των σπουδών είναι βεβαίως σοβαρό γιατί οι αριθμοί είναι συντριπτικοί. Ωστόσο τα πράγματα γίνονται ανησυχητικά αν κανείς «φωτίσει» μια πλευρά η οποία μένει συνήθως αθέατη, καθώς δεν καταγράφεται πουθενά. Αναφερόμαστε στην οριστική εγκατάλειψη των σπουδών, που όλα δείχνουν ότι αφορά σημαντικό τμήμα του φοιτητικού πληθυσμού.

    Την περίοδο 2002/03- 2005/06 κατά μέσο όρο ο συνολικός αριθμός των εισακτέων στα Πανεπιστήμια ήταν περίπου 40.000 ετησίως. Τέσσερα χρόνια αργότερα, την περίοδο 2006- 2008, ο αριθμός των πτυχιούχων ήταν κατά μέσο όρο 33.000 ετησίως. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 7.000 φοιτητές εγκαταλείπουν κάθε χρόνο τις σπουδές τους οριστικά. Ουσιαστικά περίπου το 17% όσων πετυχαίνουν την εισαγωγή τους κάθε χρόνο στα ΑΕΙ δεν αποφοιτούν ποτέ.

    Καθόλου καλύτερα, βέβαια, δεν είναι τα πράγματα στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ). Εδώ οι αναλογίες είναι εκρηκτικές. Ενώ ο αριθμός των εισακτέων την περίοδο 2002/03-2005/06 ήταν κατά μέσο όρο 40.000 ετησίως, τέσσερα χρόνια αργότερα, την περίοδο 2006- 2009, ο αριθμός των πτυχιούχων ήταν κατά μέσο όρο 18.000 ετησίως.
    […]

    http://www.chiosjobs.gr/car270110-deltio.asp

  33. Γιάννης Ιατρού said

    25: Γιάννης Κουβάτσος
    Κάτι τέτοιο σκέφτηκα πως εννοούσες. Αλλά σε πολλές από αυτές τις χώρες οι ανάγκες εκπαίδευσης ή να το πω αλλιώς, οι ανάγκες της οικονομίας/βιομηχανίας/κοινωνίας είναι αρκετά διαφορετικές από τις δικές μας, ομοίως και η γεωγραφία τους κ.ά. χαρακτηριστικά. Σημαντικό θεωρώ και τον παράγοντα αξιών των εκάστοτε κοινωνιών (τι επιτέλους επιδιώκουμε με την εκπαίδευση κλπ. …πού ‘σαι ρε Λάμπρο; 🙂 ).
    Τα γράφω αυτά, θέλοντας να καταλήξω πως η απλή σύγκριση δεν αρκεί, ούτε ως προς το εκπαιδευτικό σύστημα ούτε ως προς τους εκπαιδευτές και τις προϋποθέσεις/προσόντα τους. Χρειάζεται μια ουσιαστική προσαρμογή. Η εκπαίδευση δεν είναι κάτι αποκομμένο από την κοινωνία και κατ΄εμέ δεν προσφέρεται σαν λύση η 1:1 αντιγραφή κάποιου άλλου εκπαιδευτικού συστήματος.
    Συμφωνώ όμως μαζί σου, στο σημείο πως πρέπει να παραδειγματιζόμαστε και να αποζητούμε την βελτίωση, βλέποντας τι συμβαίνει αλλού. Και η όποια σύγκριση με τις χώρες που αναφέρεις μπορεί να προσφέρει πολλά εναύσματα.

  34. 28 «Στη Γερμανία, π.χ., στα 12-13 σου, μια πολύ συγκεκριμένη αξιολόγηση…» Διόρθωση: στα10. Τελειώνοντας το Δημοτικό μεν, αλλά εκεί το δημοτικό είναι τετράχρονο. Τότε ο δάσκαλος στέλνει σε τεχνικό ή επαγγελματικό σχολείο (γυμνάσιο) ή γενικής παιδείας (Gymnasium) με υποτιθέμενη κινητικότητα μεταξύ τους αλλά ουσιαστικά η κινητικότητα είναι προς μια κατεύθυνση. Τελευταία μπορεί να εκφέρει γνώμη κι ο γονιός (άλλο αν θα γίνει δεκτή).

    Απ’ την άλλη, όπως λέει κι ο Γιάννης στο 20 είναι στρέβλωση το να θεωρείται μονόδρομος το πανεπιστήμιο κι όλη η λογική των σχολείων (ναι, από το Δημοτικό ακόμα αρχίζει) να είναι το πώς θα περάσει ο μικρός μαθητής στο πανεπιστήμιο και τελικά η μαθητική διαρροή να ελέγχεται από την πρώτη Δημοτικού μέχρι το πρώτο έτος του πανεπιστημίου και να βγαίνει μικρή,

    Επί της ουσίας των προτάσεων: Τεχνικές βελτιώσεις οι περισσότερες που δεν αλλάζουν κάτι απ’ την στρέβλωση του Λυκείου. Λογικές οι περισσότερες (π.χ. το θέμα των εξόδων μετάβασης στα Πειραματικά δεν το ήξερα και το θεωρώ αδιανόητο να μη καλύπτονται), η 4 περί Σχολικού Δικτύου είναι γενικά για την εκπαίδευση κι όχι μόνο για το Λύκειο αλλά είναι και η πιο σημαντική. Π.χ. θεωρώ αδιανόητο απ’ τη μια το όριο στο γραμματοκιβώτιο των σχολείων να είναι 2GB σκάρτα κι απ’ την άλλη να θέλουμε όλα να γίνονται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (που θα έχει αρχείο ενός μηνός το πολύ εκτός κι αν η απάντηση είναι να χρησιμοποιείται POP3 ώστε να μένουν τοπικά στον κάθε χρήστη, αλλά τότε η ασφάλεια πού είναι; ).

    Τα υπόλοιπα, τα βαθμολογικά, είναι τεχνικά θέματα που, κατά τη γνώμη μου, δεν αλλάζουν την ουσία. Θα διαφωνήσω με το ότι το 18,5 είναι καλύτερο για να χαρακτηριστεί κάποιος άριστος σε σχέση με το 18,1 αφού το επιχείρημα με το ένα μάθημα άριστο δίνει αριστείο. Με την παραδοχή της ακέραιας τελικής βαθμολογίας, ναι. Αλλά από μόνο του όχι.

    Αυτό που χρειάζεται είναι η κάθε βαθμίδα να έχει το δικό της ρόλο. Γιατί χρειαζόμαστε και απόφοιτους Γυμνασίου και απόφοιτους Λυκείου και πτυχιούχους κι όχι να πρέπει κάποιος να κρύβει το πτυχίο του για να πάρει μια δουλειά με χαμηλότερες προδιαγραφές. Μόνο αν τα μαθήματα που εξετάζονται οι υποψήφιοι για τα ΑΕΙ δεν θα είναι αυτά που διδάσκονται στο σχολείο ή αν δεν χρειάζεται να εξετάζονται σε τίποτα μόνο τότε ίσως μπορέσει το Λύκειο να βρει μια θέση στην εκπαίδευση.

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Συμφωνώ, Γιάννη. Αλλά αυτές οι συγκρίσεις εκπορεύονται άνωθεν. Ανήκομεν εις την Δύσιν ο ένας, η ισχυρή Ελλάδα ο άλλος, η Δανία του νότου ο παράλλος, ε, έρχεται η απορία από μόνη της: και γιατί στην εκπαίδευση τόσο πίσω από τους εταίρους μας, βρε κυβερνήτες μας; Γιατί θα πρέπει τα δημόσια σχολεία να ψάχνουν για χορηγούς, προκειμένου να καλύψουν βασικές ανάγκες τους;
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://sillogosgoneondimanifi.blogspot.com/p/blog-page.html%3Fm%3D1&ved=0ahUKEwikkuijpb7XAhWGIpoKHZUoDr8QFghAMAc&usg=AOvVaw145aTt4CvNqUPpDXt23TAb

  36. sarant said

    29 «Αν σφουγγαρίζουν και οι Γερμανοί δάσκαλοι, πάω πάσο.»

    Να σφουγγαρίζουν δεν ξέρω, αλλά σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες ο δάσκαλος κάνει τα πάντα, όπως έκανε άλλωστε παλιά και ο δάσκαλος του ελληνικού σχολείου: και μουσική, και χειροτεχνία, και γυμναστική και ξένη γλώσσα. Και, νομίζω, καλά κάνει.

  37. ΠΓ said

    34γ: Αυτό που επιβάλλεται να αλλάξει είναι η επισύναψη κάθε μα κάθε εγγράφου στα υπηρεσιακά μηνύματα (και πάντοτε χωρίς θέμα στις κεφαλίδες). Πολύ πιο απλό θα ήταν η ανάρτηση των εγγράφων στους εκάστοτε δικτυακούς τόπους, ή στο νέφος, και η αποστολή συνδέσμων. Νομικά, θαρρώ, ζητήματα δεν το επιτρέπουν -δεν θεωρείται ότι έγινε αποστολή εγγράφου, αν δεν είναι συνημμένο ντε και καλά στο μήνυμα. Αλλά και να επιτρεπόταν, πόσοι συνάδελφοι θα κάνανε στην ώρα του το κλικ στους συνδέσμους; Οπότε φάτε επιβάρυνση MIME 40 και 50% και γεμίστε τις ηλεθυρίδες σας.

    Για να μη σου πω ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν παρά το webmail, και σ’ αυτό δεν ξέρουν, δεν φαντάζονται καν, ότι μπορείς να φτιάξεις φακέλους. Και βλέπω inbox με 3 και 4 χιλιάδες μηνύματα να αγκομαχά το horde να κάνει refresh, και να κατηγορούν οι χρήστες το ΠΣΔ!

    34δ: Νομίζω έχεις άδικο. Αν έχοντας μόνο 18άρια δεν θεωρείσαι άριστος ούτε κατά μάθημα, ούτε συνολικά, κι αν κατά μάθημα, στην τρέχουσα ακέραια κλίμακα του τετραμήνου δεν είσαι άριστος με το 18, ενώ είσαι ε το 19 -κατά μάθημα επαναλαμβάνω- τότε είναι ευθεία η συνεπαγωγή ότι για να είσαι άριστος συνολικά πρέπει να διαβαίνεις το κατώφλι του μισού, ανάμεσα στο 18 και το 19. Αν στους βαθμούς τετραμήνου υπήρχε κι εκεί πρώτο δεκαδικό, τότε ναι, θα έστεκε το πρώτο δέκατο ως αφετηρία των διαστημάτων χαρακτηρισμού.

  38. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Αλλαγή τρόπου διδασκαλίας και βαθμολόγησης σε γυμνάσιο, λύκειο, εισαγωγικές ώστε :
    -να τηρείται η κανονική κατανομή με θέματα κλιμακωτής δυσκολίας
    -να μην δημιουργούνται αυταπάτες στους γονείς και στους μαθητές που «είναι» με γνωστά διδαγμένα θέματα «αριστούχοι» ή σχεδόν αριστούχοι.

    Το έχω ξαναγράψει “η διεθνής τάση έχει μεταβληθεί απο την υψηλότερη δυνατή εκπαίδευση για όλους στην βέλτιστη για τον καθένα”, άσχετα απο οικογενειακές/κοινωνικές φαντασιώσεις/αυταπάτες.

    Ας ξεπεράσουμε

    τα σύνδρομα :
    της ισχυρής επιθυμίας για ανώτατες σπουδές πάρα τον υπερκορεσμό στις πρώην εκλεκτές ειδικότητες λ.χ των 110.000 μηχανικών 5-ετους φοίτησης πλέον 35.000 ΤΕΙ, απο τους οποίους πολλοί είναι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι ή μεταναστεύουν (ενώ εισήχθηκαν σχεδόν 6000 σε πολυτεχνικές σχόλες το 2016) σε μια χώρα με 8-ετη ύφεση όπως και στον υπεμπορισμο και υπερεπαγγελματισμο.
    […]
    δηλ. το σύνδρομο 1 σουβλατζίδικο στην πλατεία, τον επόμενο χρόνο άλλα 3 ξεφυτρώνουν, ενώ στο τέλος 2 φυτοζωούν και 2 κλείνουν..

    Η Αθήνα δεν είναι η Βιέννη!

  39. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αυτά, Νίκο, είναι μέρος της δουλειάς του εκπαιδευτικού. Κι εγώ τα έκανα, όταν διορίστηκα, πριν μπουν στα δημοτικά οι ειδικότητες. Και γυμναστική και καλλιτεχνικά και όλα. Εδώ όμως μιλάμε για καθήκοντα παντελώς άσχετα με το εκπαιδευτικό έργο, τα οποία φορτώνονται στον δάσκαλο για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων. Τα οποία χρήματα, αν ξοδεύονταν για το καλό του κοινωνικού συνόλου, και ιδίως των αδύναμων, θα λέγαμε χαλάλι. Αλλά, στην Ελλάδα ζούμε εκ γενετής και ξέρουμε τι γίνεται, νομίζω;

  40. Νίκος Κ. said

    Σχετικά με την πρόταση 5 [Κατάργηση κάθε μονόωρου (ανά εβδομάδα) μαθήματος].
    Νομίζω πως οι προτάσεις θα έπρεπε να είναι πιο συγκεκριμένες

    Μονόωρα στο πρόγραμμα του Λυκείου: http://www.alfavita.gr/sites/default/files/attachments/orologio-3-gel-hmer.pdf

    Α Λυκείου: κανένα

    Β’ Λυκείου:
    Φυσική Αγωγή: εδώ τα επιχειρήματα που αναφέρονται (αν χαθεί μια φορά λόγω ασθένειας ή περίπατου χάνεται και η νοηματική συνέχεια) μάλλον δεν είναι ισχυρά
    Εισαγωγή στους Η/Υ: Να αφαιρεθεί; Να γίνει 2ωρο; (και τότε από πού να αφαιρεθεί η ώρα)

    Γ’ Λυκείου
    Θρησκευτικά. Κανονικά θα έπρεπε να αφαιρεθεί. Αν όμως ίσχυε η πρόταση του ΠΓ φοβάμαι πως θα γινόταν 2ωρο
    Νεοελληνική Λογοτεχνία: και εδώ δεν πιστεύω ότι ισχύει το επιχείρημα της απώλειας νοηματικής συνέχειας
    Ιστορία Κοινωνικών Επιστημών: αναρωτιέμαι αν ο διπλασιασμός των ωρών θα βελτίωνε τη γνώση των μαθητών

  41. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    38.

    1. Οι εισαγωγικές εξετάσεις (εντός ΕΜΠ) υπήρχε ελάχιστη βαθμολογία 6/10.

    2. Στο εκπαιδευτικό σύστημα Ε. Παπανουτσου 1964- που τηρήθηκε σε γενικές γραμμές έως το 1980
    στο 6-ταξιο Γυμνάσιο ο καλύτερος βαθμός ήταν 17,5 έως 18,0 οι 3 εως 5 επόμενοι ήταν 16,5 -17,4 κ.ο.κ.

    3. Κατά τις γενικές εισαγωγικές εξετάσεις* για το ΕΜΠ , ιδού η μαρτυρία μου :

    Αυτόπτης μάρτυς στις εξετάσεις του 1973. Άλλο οι εξετάσεις στην Νομική και αααλλο στο Πολυτεχνείο και την Φυσικομαθηματική. Διότι πολύ επιμελείς (πρώτοι μαθητές, απουσιολόγοι,…) δεν κατάφεραν να επιλύσουν αρκετά προβλήματα (συνήθως 3 σε 3 ώρες) και δεν πέρασαν στο ΕΜΠ με την πρώτη……

    Τα θέματα ήταν κλιμακωτής δυσκολίας «επί παντός επιστητού» με άριστα (για μονον τον πρωτο) 18/20 ήταν πολύ δύσκολα, για πολύ έξυπνους και επιμελείς ταυτόχρονα. Ο άριστος πήρε μ.ο. 18.7, ο δεύτερος άριστος 18.0 και ο τρίτος 17.1!!!

    Ο ΑΦ έλαβε 13.5 με 2 μαθήματα κατω απο την βαση (7.5 και 9.5) αλλα εισήχθη κοντά στο πρώτο 1/3 της σχολής του.

    Μ’ αυτο εξεταστικό σύστημα , εισήχθηκαν στο ΕΜΠ πολλά ανησυχα μυαλα εκεινες τις εποχες.

    ΥΓ Α, για να μπεις σε καλη σχολη του ΕΜΠ επρεπε να ησουν πολυ καλος στη Εκθεση, διαφορετικα αστερι ταυτοχρονα σε Γεωμετρια Αλγεβρα, Φυσικη. Για τον λογο αυτο, εχουν προκυψει διαφοροι λογοτεχνες μηχανικοι…..

    *οι Γενικές εισιτήριες εξετάσεις (κύκλοι σχολών ΑΕΙ και ΚΑΤΕΕ) που ίσχυσαν από το 1967 έως το 1979 με το Α.Ν. 40/1967 (ΦΕΚ 104), Ν.Δ. 237/1969, Ν.Δ. 1137/1972, Ν.Δ. 1161/1972, αριθμ. 252/1974 γνωμοδότηση ΣτΕ και Π.Δ. 327/1974 (ΦΕΚ 123)

  42. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    37 «Αν έχοντας μόνο 18άρια δεν θεωρείσαι άριστος ούτε κατά μάθημα, ούτε συνολικά, «!!!

    18 σημαίνει 90%, δηλ. σε ένα αυστηρό αλλά δίκαιο σύστημα βαθμολόγησης άριστος.

    Φαίνεται ότι χρειάστηκαν μόλις λίγα έτη (απο το 1981) για να αναγορευσουμε τους μέτριους ή τους καλούς (όπως ο ΑΦ) σε άριστους.

    ΥΓ Συχνά λέω σαρκαστικά ότι είμαι Halb-stein ενω οι νεοι μας ειναι Zwei-stein 🙂 !

    Περιμένουμε τα Nobel και τις άλλες διεθνείς διακρίσεις που θα μας φέρουν.

  43. ΠΓ said

    40: Η πρόταση αυτή αφορά γυμνάσιο και λύκειο.

    Στο Λύκειο:
    Β΄ Τάξη: Με ποια λογική είναι η Φυσική Αγωγή μονόωρο και στη Γ΄ ξανά δίωρο; Προφανώς για να χωρέσουν ειδικότητες και ψήφοι. Η Φυσική Αγωγή δεν είναι μάθημα με παράδοση και εξέταση, οπότε δεν εμφανίζει τα προβλήματα που ανέφερα. Δεν έχει καν εξέταση τελική. Το ίδιο και το μονόωρο της Ερευνητικής Εργασίας. Ούτε ύλη που πρέπει να διδαχθεί, ούτε να χάσεις τη συνέχεια -ως μαθητής ή δάσκαλος- από ώρα σε ώρα, ούτε τελική εξέταση τον Μάιο. Μαντεύεις ποιο τα έχει όλα; Η Επιστήμη Υπολογιστών. Προφανώς, αυτό πρέπει να γίνει δίωρο, όπως, άλλωστε ήταν στο Πρόγραμμα Σπουδών για το οποίο γράφτηκε το βιβλίο. Μονόωρο έγινε στους διαδρόμους του Υπουργείου, από το ΙΕΠ ως τον υπουργό.

    Όπως τρίωρο ήταν στο σχεδιασμό και η Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον (ΑΕΠΠ), και πριν προλάβει να εξεταστεί στις πανελλήνιες ως τέτοιο, έγινε δίωρο από την πρώτη του χρονιά στις πανελλήνιες.

    Όλα τα μαθήματα προσανατολισμού που εξετάζονται στις πανελλήνιες είναι τουλάχιστον τρίωρα. Όλα με την εξαίρεση ενός· φαντάζεσαι ποιου; της ΑΕΠΠ.

    Να επιστρέψω στα μονόωρα και το ερώτημα σου. Δίωρη η Επιστήμη Υπολογιστών, κατάργηση της Ερευνητικής Εργασίας στη Β΄ Τάξη. Μονόωρη η Φυσική Αγωγή, αφού δεν δημιουργεί πρόβλημα.

    Στη Γ’: Κατάργηση των Θρησκευτικών, ή να γίνει δίωρο. Η Νεοελληνική Λογοτεχνία, πέρα από το ότι -όπως λες- δεν έχει σοβαρό πρόβλημα συνέχειας, είναι και κλαδικό, ζευγάρι με τη Νεοελληνική Γλώσσα. Η Ιστορία Κοινωνικών Επιστημών. Ή να καταργηθεί, ή να γίνει δίωρο. Πρόχειρο ρουσφέτι στους κοινωνιολόγους ήταν, σε μια ντροπιαστική διαδικασία «δώσε και σε μένα μπάρμπα» της Βουλής.

    Το «κανένα μονόωρο μάθημα, πουθενά», θα πρέπει να είναι απαράβατος κανόνας, σε υπουργείο, ΙΕΠ και ΕΛΜΕ/ΟΛΜΕ.

    Και κάποιος ας μας εξηγήσει το προτεινόμενο τετράωρο Φυσικής Αγωγής για τη σχεδιαζόμενη Γ΄ Λυκείου…

  44. ΠΓ said

    42: Αν έχοντας…

    Ο συλλογισμός μου είναι η συνεπαγωγή p q. Αν το p ισχύει, τότε υποχρεωτικά πρέπει να ισχύει και το q. Κατά πόσο πρέπει να ισχύει το ίδιο το p, είναι μια άλλη κουβέντα.

  45. giorgos said

    «..Στήν παιδεία τίποτε δέν μπορεί ν’ άλλάξη , όσο δέν άλλάζουν τά πρόσωπα-φορείς τών νοοτροπιών . Η παιδεία είναι τό άπλούστερο τών σχημάτων . Σημαίνει μόχθο , δάσκαλο , μαθητή καί βιβλίο. Είναι περιττοί οί διάλογοι , καί οί συζητήσεις , καί οί «έκμοντερνισμοί» …»
    http://katotokerdos.blogspot.gr/2014/04/7.html

  46. Νίκος Κ. said

    43: Μονόωρα μαθήματα στο Γυμνάσιο:
    – Φυσικών Επιστημών. Μπορεί να τα δει κανείς ως ενιαίο αντικείμενο, άρα δεν υφίσταται θέμα.
    – Τεχνολογία που από ότι κατάλαβα (ως πατέρας) αξιολογεί τις ικανότητες των γονέων. Μη και γίνει δίωρο γιατί αυξάνονται πάραυτα οι γονεϊκές υποχρεώσεις 🙂
    – Μουσική και Καλλιτεχνικά όπου δεν υφίστανται τα προβλήματα που αναφέρθηκαν
    – Πληροφορική θεωρητικολόγα και άνευ υπολογιστών (παλιότερα τουλάχιστον, σήμερα δεν ξέρω)

  47. sarant said

    43-46 Δεν είναι η Χημεία μονόωρο σε κάποια τάξη του Γυμνασίου; Θυμάμαι τον χημικό της κόρης μου να παραπονιέται.

  48. spatholouro said

    #21/1
    Πάντως βλέπω: discrete=διακριτός, ενώ scalar=βαθμωτός

  49. Νίκος Κ. said

    47 Είναι στη Β’ και Γ’ Γυμνασίου (στην Α απουσιάζει).
    Όπως μονόωρη είναι η βιολογία (Α, Β, Γ Γυμνασίου), Φυσική (στην Α), Γεωλογία (στην Α). Γι αυτό ανέφερα τα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών ως «πακέτο». Δεν νομίζω ότι θα βοηθούσε να γίνει π.χ. η Χημεία 2ωρο στη Β’ (και να αφαιρεθεί από τη Γ’) και η Βιολογία 2ωρο στη Γ’ (και να αφαιρεθεί απ τη Β’)

  50. Pedis said

    Στην ύλη της Β΄ Λυκείου ο «Περικλέους Επιτάφιος»
    http://www.efsyn.gr/arthro/stin-yli-tis-v-lykeioy-o-perikleoys-epitafios

    δεν εχει ενδιαφέρον που ένα τέτοιο θέμα γίνεται είδηση στις ελληνικές εφημερίδες;

    Και να διδασκόταν και σωστά …

  51. ΠΓ said

    46: Στο Γυμνάσιο η Πληροφορική διδάσκεται στο εργαστήριο.

    Θα σου ξαναπώ για τα υπόλοιπα: Το «κανένα μονόωρο μάθημα, πουθενά», θα πρέπει να είναι απαράβατος κανόνας, σε υπουργείο, ΙΕΠ και ΕΛΜΕ/ΟΛΜΕ. Χωρίς τρίπλες για κλάδους.

    Οι κλάδοι εξυπηρετούν μόνο στην περίπτωση του κοινού διδάσκοντα, και τίποτε άλλο. Χάνεις επανειλημμένα ώρες στον έναν κλάδο, έχεις την ευχέρεια να συμπληρώσεις με τον άλλο.

    Εκτός των άλλων, είναι προσβολή για τον δάσκαλο, τον μαθητή και τον γονέα του, να καλείται ο πρώτος να αξιολογήσει από 10-12 45λεπτα, απλωμένα σε 20-21 εβδομάδες, πολλές φορές 5-6 ή ως και 10 διαφορετικά τμήματα μαθητών.

    47: Πιθανότατα ναι, Νίκο. Θα το βρω αν το ψάξω, αλλά είχα μείνει στο Λύκειο. Λύση για αυτό: το βγάζεις από μονόωρο στη μικρή τάξη, και το κάνεις δίωρο στην επόμενη. Κοινός νους να υπάρχει, και κριτήρια πρωτίστως παιδαγωγικά, και βρίσκονται όλα.

  52. ΓιώργοςΜ said

    Τα μονόωρα μαθήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να είναι δίωρα, μαζεμένα σε μία τάξη αντί για δύο, αν αυτό δημιουργεί πρόβλημα.
    Όμως, ας μη βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο: Πρώτα ψάχνουμε να δούμε τι δεξιότητες θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά και μετά βρίσκουμε σε πόσες ώρες και από ποιον μπορούν να διδαχθούν.
    Τα παιδιά, τουλάχιστον ως το Γυμνάσιο, οφείλουν να έχουν πολύπλευρη μόρφωση. Μαθήματα γλώσσας, μαθηματικών, γεωμετρίας, φυσικών επιστημών, αλλά και γυμναστικής, μουσικής, εικαστικών, τεχνικών. Είναι απαράδεκτο ένα παιδί δεκαπέντε χρονών να μη μπορεί να ξεβιδώσει μια βίδα ή να κολλήσει δυο ξύλα μεταξύ τους σε ορθή γωνία.
    Στην Αυστραλία, που έχω κάποια επαφή, τα παιδιά του Γυμνασίου διδάσκονται μεταξύ άλλων πχ στη Β τάξη κατ’ επιλογή ξυλουργική ή μεταλλοτεχνία, ραπτική, μαγειρική. Βέβαια έχουν τις υποδομές, το εργαστήριο ξυλουργικής θα το ζήλευε επαγγελματίας ξυλουργός, αλλά κι εδώ που υπάρχει Χημείο, και στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο των παιδιών μου, Χημεία κάνουν στην αίθουσα, από πειράματα τίποτε-αμφιβάλλω αν ξέρουν να στήσουν ένα πείραμα αυτοί που τους διδάσκουν Χημεία.
    Αν κάποιος δεν έρθει σε επαφή με τέτοιες απαιτήσεις, πώς θ’ αναπτύξει τις αντίστοιχες δεξιότητες, ή πώς θ’ ανακαλύψει την κλίση του προς τις κατασκευές ώστε να γίνει ηλεκτρολόγος, ξυλουργός, σιδεράς; Εκτός αν παραδεχόμαστε πως μόνος άξιος στόχος είναι η τριτοβάθμια εκπαίδευση, και κάθε τι άλλο είναι για τους αποτυχημένους.
    Ας το παραδεχτούμε οι πατεράδες, τη βοήθεια που δίνουμε στην Τεχνολογία τη δίνουμε για να ξεχαρμανιάσουμε εμείς, κι όχι γιατί τα βλαστάρια μας το έχουν ανάγκη. Ίσα-ίσα, ένας καλός καθηγητής δεν αφήνει πράγματα να έρχονται έτοιμα από το σπίτι, ώστε να λερώσει τα χέρια του ο εκάστοτε πιτσιρικάς, έστω και αποτυγχάνοντας.

    Εν παρόδω: Στη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου, στη Σκωτία, χρειάστηκε να κάνω τον υδραυλικό, για να μοντάρω το σύστημα ψύξης του μηχανήματος που θα χρησιμοποιούσα στην διπλωματική μου εργασία. Ο επιβλέπων καθηγητής μού έδειξε τα κόλπα (εκεί χρησιμοποιούσαν άλλο τρόπο σύνδεσης στους χαλκοσωλήνες από αυτόν που ήξερα) και μου είπε αναστενάζοντας, «Προτιμώ αυτή τη δουλειά χίλιες φορές από το να διορθώνω γραπτά». Εντυπωσιάστηκα· θεώρησα πως όπως οι εδώ καθηγηταράδες, ένας Φυσικός παραλίγο υποψήφιος για Νόμπελ θα απαξιούσε κάθε τι χειρωνακτικό.

  53. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νίκο, μπας και στο Λουξεμβούργο θέλουν δασκάλους που πιάνουν και τα χέρια τους; Και φωτοτυπικά μαστορεύουμε, και εκτυπωτές ξεμπλοκάρουμε…😊
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://agonaskritis.gr/%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%258E%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582-%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2582-%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2582-%25CF%2583/&ved=0ahUKEwjdrZ3jw77XAhWiF5oKHVtJDcUQFghXMAk&usg=AOvVaw1mulfwYg5UV4grFCJ8kJGe

  54. Πέπε said

    @46:
    > > Μονόωρα μαθήματα στο Γυμνάσιο:[…] – Μουσική και Καλλιτεχνικά όπου δεν υφίστανται τα προβλήματα που αναφέρθηκαν

    Εννοείς το να χαθεί η συνέχεια; Στη Μουσική; Αλίμονο κι αν δεν υφίσταται!

    Απλώς κατά παράδοση αυτά ήταν μονόωρα έκπαλαι και δε μας ενοχλεί.

  55. Πείτε μου κι άλλα για βελτίωση του σχολείου

  56. ΓιώργοςΜ said

    54 Σκέφτηκα να το σχολιάσω κι εγώ. Η πραγματική Μουσική (ο ίδιος είμαι πλήρως αναλφάβητος, βλέπω όμως τα παιδιά μου) είναι το ίδιο απαιτητική με τα Μαθηματικά στο θέμα της συνέχειας.
    Όταν όμως «Μουσική» είναι ένα μάθημα όπου για ένα δίμηνο μαθαίνουμε τα τραγούδια της 28ης Οκτωβρίου, μετά ένα-δύο για το Πολυτεχνείο, Χριστουγεννιάτικα κλπ, ε, όχι, δε χρειάζεται και πολλά-πολλά 😦 .

  57. ΚΩΣΤΑΣ said

    53
    Μήπως, Γιάννη, τα ποσά που αναφέρονται στο λινγκ που δίνεις είναι τα μικτά προ κρατήσεων; Η νύφη μου που είναι μόνιμη δασκάλα με 10/ετή υπηρεσία, είχε για το 2016 καθαρό φορολογητέο εισόδημα 9.583 ευρώ. Όπως ξέρουμε, μέσα στο καθαρό εισόδημα περιλαμβάνεται και ο παρακρατηθείς φόρος. Έτσι πήρε 9.583 – 656 φόρος = 8.927 στο χέρι.

  58. Περί οικονομικών απολαβών των δασκάλων:

    Οι γονείς μου, δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας, διορίστηκαν στα 23 τους. Πήραν δάνειο πρώτης κατοικίας στα 35 τους, περίπου. Το ξεχρέωσαν με το εφάπαξ, στα 55 τους, περίπου.
    Τώρα, οι πρωτοδιοριζόμενοι δάσκαλοι (ή αναπληρωτές) πληρώνουν το 70% του μισθού τους σε ενοίκια και ταξίδια προς και από την έδρα τους.
    Η κόρη μιας φίλης, εδώ στο χωριό, διορίστηκε αναπληρώτρια (στα 30- της) σε κάποιο χωριό αρκετά μακριά. Αυτοκίνητο δεν είχε να πηγαινοέρχεται. Έτσι, προτίμησε να συνεχίσει να δουλεύει στην καφετέρια και να μένει στης μάνα της.

  59. ΚΩΣΤΑΣ said

    57 συνέχεια

    Κάποιο λαθάκι. Ο παρακρατηθείς φόρος είναι 147. Άρα 9.583-147= 9.436 στα χέρια.

  60. Νίκος Κ. said

    54: Ας βλέπουμε την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι. Υπάρχει κίνδυνος να χαθεί η συνέχεια (από την απώλεια κάποιας ώρας) στο ακόλουθο;

    Μουσική Β Γυμνασίου

    Μουσικές της γης

    Σε ρυθμούς… αφρικάνικους
    Ο ρόλος της μουσικής στην καθημερινή ζωή της Αφρικής
    Η δομή της μουσικής
    Οι τελετουργίες και ο ρόλος της μουσικής

    Μελωδικοί εξωτικοί αυτοσχεδιασμοί
    Ράγκα και τάλα
    Μπαλινέζικο Γκαμελάν
    Η πολυσύνθετη μουσική της Κίνας
    Η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου

    Μουσική για… χορό
    Η μουσική στη Λατινική Αμερική
    Στα υψίπεδα των Άνδεων
    Βραζιλιάνικοι ρυθμοί
    Αργεντινή και τάνγκο

    Ευρωπαϊκές προδιαγραφές
    Ενωμένη Ευρώπη
    Το «κλασικό» στον ορίζοντα του «διαχρονικού»
    Μια Μεσόγειος… μουσική
    Εδώ είναι Βαλκάνια!

    Ο γύρος της Ελλάδας
    Μουσικοί ρυθμοί στην Ελλάδα
    Μουσική… πατριδογνωσία
    Με βιολί σαντουροβιόλι
    Ζυγιές και Κομπανίες

    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-B113/25/637,2310/

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, Κώστα, στην Ελλάδα σίγουρα είναι μικτά.

  62. sarant said

    53 Γιάννη, πράγματι οι δάσκαλοι στο Λουξ πληρώνονται πολύ καλά, ΟΜΩΣ μόνο όσοι έχουν, ας πούμε, οργανική θέση. Οι άλλοι μπορεί να παίρνουν και τα μισά ήκαι λιγότερα -κι ας κάνουν την ίδια δουλειά.

  63. ΚΩΣΤΑΣ said

    57 πάλι συνέχεια και 58 Σκύλος

    Υπηρετεί σε δυσπρόσιτο στην Ήπειρο, εκεί ο παπάς δεν έχει παιδιά στο σχολείο, είναι και μεγάλος στην ηλικία και τα τσούζει λίγο από το πρωί στο καφενείο. Αν κόψει πέρα και φύγει η δασκάλα,άντε να βρεθεί δάσκαλος γι’ αυτά τα παιδιά, όπως έγινε στο Ματσούκι Ιωαννίνων. 🙂

  64. ΠΓ said

    60: Αν ξεπεράσεις το επίπεδο των εντυπώσεων από τους ξερούς τίτλους, και δεις και το περιεχόμενο, και σκεφτείς ότι θες μαθητές που ούτε να μισούν, ούτε να βαριούνται το μάθημα, αλλά να ωφεληθούν από την κάθε ώρα, και θες και δάσκαλο που έχει το χρόνο να γνωρίσει το παιδί σου, τις ανάγκες του και τις κλίσεις του, και όχι να βάλει απλά ένα ξερό 19 ή 20, αλλά να προλάβει να περάσει από την διαγνωστική στη διαμορφωτική κι από κει στην τελική αξιολόγηση του μαθητή, αλλά και του διδακτικού του έργου, ε, τότε ξαναλέω: μονόωρο μάθημα ίσον κοροϊδία.

    Κι αν θέλετε να το διευκρινίσω: Μονόωρο μάθημα στη σημερινή σχολική καθημερινότητα, που σημαίνει 25 περίπου ώρες απλωμένες σε 8 μήνες = κοροϊδία. Θα το έκρινα διαφορετικά, αν ήταν ένα μονόωρο μάθημα σε 20 ή 25 εβδομάδες συνεχόμενες, χωρίς να χάνονται ενδιάμεσα μαθήματα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ποσότητα, αλλά κυρίως η συχνότητα.

    Ευκαιρία να προσθέσω και ότι ελπίζω το σχόλιο 13β να μην γράφτηκε από εκπαιδευτικό. Η αξιολόγηση του μαθητή είναι πολύ πιο σπουδαία υπόθεση από ένα υποδεκάμετρο, και δεν έχει καμία σχέση με άλλες αξιολογήσεις απόδοσης σε έργα ή καθήκοντα· ούτε και με στιγμιαίους διαγωνισμούς.

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλά είναι και τα μισά, Νίκο. Μην είμαστε και πλεονέκτες. 😊

  66. sarant said

    65 Μόνο αν έχεις σπίτι.

  67. Νίκος Κ. said

    64: [Αν ξεπεράσεις το επίπεδο των εντυπώσεων από τους ξερούς τίτλους, και δεις και το περιεχόμενο, και σκεφτείς ότι θες μαθητές που ούτε να μισούν, ούτε να βαριούνται το μάθημα …]

    Δυστυχώς αν δούμε το περιεχόμενο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Δεν γνωρίζω πόσοι από τους μαθητές δεν βαριουνται όταν πρέπει να μάθουν π.χ. ότι στην αφρικάνικη μουσική χρησιμοποιούνται:
    Ιδιόφωνα
    Μεμβρανόφωνα
    Τύμπανο με σχισμή (slit drum)
    Μουσικό τόξο
    Μπίρα (mbira) ή σάντσα (sanza)
    Μίρλιτον (mirliton) ή καζού (kazoo)
    συν την αναλυτική περιγραφή τους
    κλπ. κλπ.

    Και πρέπει το μάθημα να γίνει δίωρο …

  68. Πέπε said

    @60:
    Δεν ξέρω πώς γίνεται το μάθημα της μουσικής. Αυτά που παραθέτεις, εμένα μου μοιάζουν σαν τίτλοι μάλλον τόμων μιας μουσικής εγκυκλοπαίδειας παρά κεφαλαίων ενός βιβλίου.

    Αν όμως γίνεται όπως λέει το #56, ίσως να ‘ναι επειδή, ακριβώς, με μονόωρο και παραδοσιακά υποβαθμισμένο δεν είναι εύκολο να κάνεις τίποτε παραπάνω.

    Αλλά τέλος πάντων. Αν συνεχίσουμε για τη μουσική θα πέσουμε αρκετά εκτός θέματος. Δευτεροβάθμια με ενισχυμένη (σε σχέση με σήμερα) την καλλιτεχνική παιδεία θα μπορούσε να υπάρξει μόνο κατόπιν ριζικής αναθεώρησης και αναπροσανατολισμού του σχολείου, ενώ το άρθρο προτείνει ρεαλιστικά μπαλώματα σε χαζά (ως επί το πλείστον) κενά του ισχύοντος συστήματος.

  69. Γς said

    Συ που κόσμους κυβερνάς,
    και ζωή παντού σκορπάς,
    άκου τούτη τη στιγμή,
    των παιδιών σου τη φωνή.

    Φώτιζε μας τη ψυχή,
    στο καλό, την αρετή.
    Δίνε μας από ψηλά,
    Θάρρος, δύναμη, χαρά.

    Για να ζούμε εδώ στη γη,
    με γαλήνη, με τιμή,
    Και να υμνούμ’ αιώνια Σε,
    Πάνσοφε, Δημιουργέ!

    Ακου τούτη τη στιγμή του παιδιου σου τη φωνή μετά από 68 χρόνια!
    Κατασκήνωση του Βύρωνα στην Πεντέλη 1949.

    Μπόμπιρες προσχολικής ηλικίας μας μάζευαν για την βραδινή προσευχή μέσα στο δάσος κάτω απ τ αστέρια.
    Τραγουδάγαμε τούτη την προσευχούλα με τη ψυχούλα μας στραμμένη στο μέλλον. Στη ζωούλα μας, που μας περίμενε.
    Κι ήταν δύσκολα εκείνα τα χρόνια. Και κάναμε όνειρα και θέλαμε να μας βοηθήσει ο «συ που κόσμου κυβερνάς».

    Και μας βοήθησε. Μας φώτισε τη ψυχή,
    στο καλό, την αρετή. Και μας έδωσε από ψηλά, θάρρος, δύναμη, χαρά.

    Κλείνει ο κύκλος και μόλις ίσως προφταίνω να τον ευχαριστήσω.

    Α, και να μην ξεχάσω να σ ευχαριστήσω Θεέ μου που με κράτησες επαγγελματικά μακριά από τις δυο πρώτες βαθμίδες τις εκπαίδευσης.

    Και ζήσαμε εδώ στη γη με γαλήνη, με τιμή,

    Πάνσοφε, Δημιουργέ!

  70. Πέπε said

    #67:
    Μόλις έγραψα «ας μη συνεχίσουμε με τη μουσική», αλλά με βάζεις σε πειρασμό: η σάνσα και το καζού είναι αρκετά πιθανό να βρίσκονται στην προσωπική συλλογή ενός μουσικού. Αν τα φέρει επιτόπου στην τάξη, δεν το βρίσκω καθόλου βαρετό.

  71. ΚΩΣΤΑΣ said

    64 γ

    Δεν έχει σημασία, είχα σχέση με εκπαίδευση και περισσότερο με εκπαίδευση ειδικών ομάδων, ρομά, παλιννοστούντες, αλλοδαποί.

    Για μένα ο καλός δάσκαλος πρέπει να διακρίνεται για τρεις αρετές του: να αγαπά τα παιδιά, να ενισχύει την αυτοπεποίθησή τους και να τα μαθαίνει τον τρόπο πώς να μαθαίνουν. Αν διαθέτει αυτά τα τρία χαρακτηριστικά, θα βρει τον τρόπο να τα κάνει να αγαπήσουν το σχολείο, να αποκτήσουν γνώσεις και να τα αξιολογήσει και σωστά. «Το παιδί δεν είναι δοχείο να του γεμίσεις το κεφάλι, είναι σπίρτο και φωτιά να το ανάψεις» έλεγε ο αείμνηστος δάσκαλος Χρίστος Τσολάκης.

    Παρατηρώ ότι επί 46 συναπτά έτη, από το 1981, δάσκαλοι και καθηγητές δεν έχουν αξιολογηθεί ποτέ. Κι ας περνάνε αρκετές ώρες με διορθώσεις γραπτών και αξιολογήσεις των μαθητών τους. Πάντα αξιολογητές ποτέ αξιολογούμενοι.

    Έστω κι αν η αξιολόγηση των μαθητών είναι κάτι διαφορετικό από τις άλλες αξιολογήσεις, θα ήθελα να μας πείτε, χωρίς να το απαιτώ, αν είστε, επί της αρχής, υπέρ ή κατά της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.

  72. Στο 71 ο Κώστας έγραψε

    Παρατηρώ ότι επί 46 συναπτά έτη, από το 1981,

    😳 😳 😳

    Πάμε πάλι!

  73. ΚΩΣΤΑΣ said

    72
    Ωχ! Σκύλε μου, 36, ου γαρ έρχεται μόνον. Στα μαθηματικά πρέπει να ήσουν αετός! 🙂

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ, Κώστα, είμαι φανατικά υπέρ της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Αλλά από ποιους; Από ανθρώπους που ξέρουν την τάξη και τις απαιτήσεις της, που δεν τους νοιάζει τι γνωριμίες έχει ο αξιολογούμενος εκπαιδευτικός ή σε μια κομματική παράταξη ανήκει; Τότε, ναι. Από χαρτογιακάδες που δεν έχουν ιδέα από τάξη και σχολείο, που θα ενδιαφέρονται αν ο αξιολογούμενος είναι «ημέτερος» ή από τους «άλλους», τότε όχι. Και έχε υπόψη σου, Κώστα, ότι το έργο των εκπαιδευτικών δεν είναι μετρήσιμο ποσοτικά και αυτό κάνει την αξιολόγηση πολύ δύσκολη και υποκειμενική.

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σε ποια κομματική παράταξη ανήκει, διορθώνω.

  76. 73 Μπαααα, φίλε μου. Σκράπας ήμανε.

  77. ΚΩΣΤΑΣ said

    74

    Γιάννη, αυτό που θα πω δεν το απευθύνω προσωπικό σε ‘σένα, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Μια ζωή ακούω ΔΟΕ και ΟΛΜΕ τα ίδια να λένε. Δηλαδή οι δάσκαλοι και οι καθηγητές είναι αδιάβλητοι αξιολογητές και μπορούν να επηρεάζουν αποφασιστικά την επαγγελματική εξέλιξη και γενικότερα την ζωή των μαθητών τους, αλλά για τους ίδιους δεν υπάρχουν κατάλληλοι αξιολογητές και δίκαια συστήματα αξιολόγησης. Ας προτείνει η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ ένα κατά τη γνώμη τους αδιάβλητο σύστημα.

  78. gpoint said

    Το κράτος χρησιμοποιεί την εκπαίδευση για να έχει ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΥΣ ΨΗΦΟΡΟΥΣ. Οταν ενστερνισθείτε το απόφθεγμα κατανοείται πλήρως τα τεκμαινόμενα στην εκπαίδευση

    Εχω καθαρίσει με τους μαθητές μου επανειλημένα αίθουσες ειδικά όταν δίδασκα πληροφορική όπου κλειδώναμε την αίθουσα μην κλέψουν τα κομπιούτερ και όταν φεύγαμε η καθαρίστρια δεν είχε κλειδί.

    Οταν δούλεψα στα γενικά λύκεια της Κυψέλης παρακαλούσα τους μαθητές της Γ’ να κάνουμε μάθημα «Αραξε, δάσκαλε, μου λέγανε, θα τα μάθουμε στο φροντιστήριο»

    Η χούντα για να εκτονώσει την αντίδραση των φοιτητών έβαζε πολλαπλάσιους από τις ανάγκες της χώρας, έδωσε μεταφορές κ.λ.π. Εν συνεχεία οι πολιτικοί βελτίωσαν και επαύξησαν τις φοιτητικές διευκολύνσεις με αποτέλεσμα το (ε)π(ι)τυχίον να καταντήσει κουρελόχαρτο που δεν σου εξασφαλίζει ούτε ένα κομμάτι ψωμί όπως στην εποχή μου.

    Ως γνωστόν οι μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση ξεκινούν από το δημοτικό γι αυτό και οι πολιτικοί μας ασχολούνται μόνο με τις πανελλήνιες…ο ΗΡΩΑΣ (σωστός) δάσκαλος δεν παράγει ψηφοφόρους οπότε τον έχουνε γραμμένο όπου το μελάνι δεν αφήνει ίχνη.

    Αυτά

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τον μαθητή, Κώστα, τον έχεις κάθε μέρα στην τάξη σου, τον ελέγχεις συνεχώς προφορικά και γραπτά, βλέπεις την προθυμία του και τη συνέπειά του και προφανώς δεν ενδιαφέρεσαι για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Αφού λοιπόν ο δάσκαλος γνωρίζει τόσο καλά τον μαθητή του, τολμάει και να τον αξιολογήσει. Μπορούν να κάνουν ανάλογη αξιολόγηση οι αλεξιπτωτιστές του υπουργείου; Αν ναι, καλοδεχούμενοι. Δεν είναι, συνεπώς, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, δεν διεκπεραιώνει φακέλους ο εκπαιδευτικός, το έργο του είναι δύσκολο να εκτιμηθεί από αξιολογητές της χάσης και της φέξης που δεν έχουν υπόψη τους τη συνολική εικόνα της συγκεκριμένης τάξης και των ιδιαίτερων συνθηκών.

  80. Κουτρούφι said

    Το βαθμωτό με την έννοια της κατά διακριτά τμήματα μεταβολής δεν μπορεί να είναι αποδεκτό. Η έννοια «βαθμωτό (=scalar)» είναι καλά καθορισμένη από δεκαετίες στις φυσικές επιστήμες. Κάθε άλλη χρήση δημιουργεί σύγχυση.

  81. Πέπε said

    > > το παράδοξο ένα εικοστό χιλιοστό να καθορίζει το πού θα εισαχθεί κάποιος

    1/20.000 είναι εικοσάκις χιλιοστό. Βέβαια, το να κάνει κάποιος λάθος σε τέτοιες λέξεις μάλλον το παράδοξο δείχνει (θα την ξέραμε όλοι τη λέξη, αν η έννοια ήταν κάπως πιο κοινή στη ζωή μας)!

  82. ΠΓ said

    81: Το προφανές του λάθους στη ρύμη του λόγου αρνείσαι να το δεις, καθώς δέκα λέξεις πιο πριν είναι γραμμένο σωστά.

    Δεν πειράζει, κάποιοι πρέπει να ασχοληθούν και με τη σαβούρα των «χαζών», αφήνοντας τα σπουδαία στους σπουδαίους.

    Ευχαριστώ για τη συζήτηση, αύριο πάλι· έχουμε να ετοιμάσουμε σχέδια μαθήματος, είναι και δεύτερη Τρίτη του μήνα, να τακτοποιήσουμε απομακρυσμένα στα εργαστήρια τις ενημερώσεις της μικρομαλακής, μη μας χαλάσει τίποτα απρόοπτα…

  83. Πέπε said

    Να ρωτήσω, τι πάει να πει 5+1; Γιατί όχι 3+3 ή 4+2; (Ή, όπως είχα δει σ’ ένα σχόλιο κάπου άσχετα στο ίντερνετ, 39+1 παλικάρια από τη Λειβαδιά…)

  84. Μαρία said

    79
    Με τον Ν. 309 του 1976 μας έβαζε 3 βαθμούς κι ο διευθυντής, στο διοιητικό, την ευσυνειδησία και το ήθος. Εκεί να δεις γέλιο.

  85. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    41. Απο το σχολιο μου το οπιο αγνοησατε προκυπτει συνοπτικα οτι :

    «2. Στο εκπαιδευτικό σύστημα Ε. Παπανουτσου 1964- που τηρήθηκε σε γενικές γραμμές έως το 1980
    στο 6-ταξιο Γυμνάσιο ο καλύτερος βαθμός ήταν 17,5 έως 18,0 οι 3 εως 5 επόμενοι ήταν 16,5 -17,4 κ.ο.κ.

    3. …. Αυτόπτης μάρτυς στις εξετάσεις του 1973. … πολύ επιμελείς (πρώτοι μαθητές, απουσιολόγοι,…) δεν κατάφεραν να επιλύσουν αρκετά προβλήματα (συνήθως 3 σε 3 ώρες) και δεν πέρασαν στο ΕΜΠ με την πρώτη……

    Τα θέματα ήταν κλιμακωτής δυσκολίας «επί παντός επιστητού» με άριστα (για μονον τον πρωτο) 18/20 ήταν πολύ δύσκολα, για πολύ έξυπνους και επιμελείς ταυτόχρονα. Ο άριστος πήρε μ.ο. 18.7, ο δεύτερος άριστος 18.0 και ο τρίτος 17.1!!! »

    Αυτο σημαινει οτι με θέματα κλιμακωτής δυσκολίας η βαθμολογηση γινεται διακριτη και μονον κατω απο το 1/3 της βαθμολογιας των επιτυχοντων (14/20) συγκεντρωνονταν ομαδες 3 εως 10 επιτυχοντων (στο τελος) με την ιδια βαθμολογια και κατ’ αυτον τον τροπο οι ατυχιες/αδικιες εξαλειφονταν. Πλουσια παιδια δεν εισαγονταν και πηγαιναν στο εξωτερικο ενω αντιθετως ικανα και μελετηρα φτωχα παιδια τα καταφερναν. Ηταν ο πλεον αξιοκρατικος/δημοκρατικος τροπος εξετασεων που ανοιξε ενα παραθυρο ευκαιριας να σπουδασουν οι φτωχοι.

    Γελουσα (πικρα) οταν -επι σειρα ετων που οι σπουδες μηχανικου ειχαν καποιο νοημα- ενας(A) με μ.ο. 19,20 εισαγοταν στην καλυτερη Σχολη του ΕΜΠ και ο αλλος((Β) με 19,15 στην αντιστοιχη του ΑΠΘ (που σημαινει για τον μη Θεσσαλονικιο τουλαχιστον 50.000 ευρω εξοδα παραμονης και διαβιωσης). Ποιος μπορει να ειναι σιγουρος οτι ο Α ειναι καλυτερος απο τον Β ;

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ναι, Μαρία, προφανώς κάτι τέτοιο θα υπάρχει και στην …επαπειλούμενη αξιολόγηση. Ας αρχίσουμε από τώρα το γλείψιμο, για να πάρουμε καλό βαθμό. 😊

  87. ΚΩΣΤΑΣ said

    84

    Δηλαδή και αυτός που είχε άμεση εποπτεία καθημερινά, ο διευθυντής, πάλι άχρηστος αξιολογητής ήταν;

    Με το συμπάθιο, Μαρία, μπας και φόραγες κανένα σούπερ μίνι και δεν πήρες καλό βαθμό στο ήθος; 🙂

  88. Γιάννης Ιατρού said

    57: Κώστας (και επόμενα σχετικά με σύγκριση μισθών)

    Συγκρίσεις σε μισθούς έχουν νόημα μόνο στα μικτά, προ κρατήσεων/φόρων.

    Οι κρατήσεις και οι φόροι εξαρτώνται από τα ατομικά φορολογικά κλπ. χαρακτηριστικά του ατόμου και επομένως δεν είναι υπολογίσιμες γενικά, έτσι ώστε να υπάρχει δυνατότητα σύγκρισης σε καθαρές απολαβές.

    Αλλά είναι κατανοητό πως το ενδιαφέρον είναι στο πόσα έχει κανείς στο χέρι για να περάσει τον μήνα. Αλλά κι εδώ η όποια σύγκριση πρέπει να λάβει υπόψη τις συνθήκες/τιμές κλπ. στον εκάστοτε τόπο και χώρα.

    Επομένως για να συγκρίνουμε σωστά, πάει μακρυά η βαλίτσα … και γι αυτό είναι παρακινδυνευμένες τέτοιες «γρήγορες» συγκρίσεις.

  89. Μαρία said

    87
    α. Εξαρτάται, ρε συ. Καθηγητές, άρα και γυμνασιάρχες, νούμερα και αστοιχείωτους δεν είχες;
    β. Εγώ που λες είχα μια γυμνασιαρχίνα πολύ καλή αλλά και κάπως αφελή. Πριν λοιπόν διαβιβάσει την έκθεσή της στην επιθεώρηση, μου έδωσε να τη διαβάσω, για να τη χτενίσω γλωσσικά. Έγραφε λοιπόν στα θετικά κατα τη γνώμη της οτι δεν ενδιαφέρομαι για την εξωτερική μου εμφάνιση! Αμάν, της λέω, κυρία, θα με κάψετε. Αυτό μπορεί να μεταφραστεί απ’ τον επιθεωρητή ως «μη ευπρεπώς ενδεδυμένη».

    Στην έκθεση μιας γνωστής μου είχε γράψει ο διευθυντής «αξιοπρεπής πως: καπνίζει.»

  90. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μαρία, όσοι δεν έχουν περάσει 30+ χρόνια μέσα στα σχολεία (αφήνω τα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια), δύσκολα μπορούν να συλλάβουν αυτά που γράφουμε. 😊

  91. sarant said

    83 Ναι μεν έχει γίνει κλισε το «Ν + 1» αλλά εδώ τον αδικείς διότι έχει τη θέση του. Τα 5 μέτρα αφορούν όλα τα λύκεια ενώ το 6ο μόνο τα πειραματικά.

  92. ΚΩΣΤΑΣ said

    89
    Λάβε να έχεις και μία έκθεση επιθεωρητή στα ευρύτερα πάτρια εδάφη μου.

    … «Δεν είναι καλός χαρακτήρ. Είναι δουλοπρεπής και δια να αντιληφθή τις τούτο, αναφέρω το εξής: Όταν επρόκειτο κατά τον παρελθόντα Δεκέμβριον (1939) να γίνουν προτάσεις δια τον βαθμόν του εισηγητού, απέστειλεν δια του θετού υιού του εις την οικίαν μου μίαν όρνιθαν και ένα καλάθι ωά. Επέστρεψα ταύτα και τον παρετήρησα δριμύτατα, αλλά απέφυγον να τον τιμωρήσω, διότι έπραξεν τούτο εκ συνηθείας του παρελθόντος.» …

    κράτησα την ορθογραφία, πλην ΄τόνων και πνευμάτων!

  93. Μαρία said

    90
    Η έκθεση της γυμνασιαρχίνας μου και του επιθεωρητή συντάχτηκαν, για να μονιμοποιηθώ.
    Μετά άλλαξε ο γενικός, ήρθε πάλι φιλόλογος βαρυπόντιος και … βαρύκοος αλλά άνθρωπος σπαθί. Μου έκανε επίσκεψη μόνο για μια ώρα. Τι άκουγε και τι δεν άκουγε θα σε γελάσω.
    92
    Α χα, χα! Αληθινή είναι;

  94. ΚΩΣΤΑΣ said

    93

    Ναι, αληθινή.

  95. (92) Η ορθογραφία σωστή είναι, το «όρνιθαΝ» (αν όντως λέτσι γράφτηκε) είναι λάθος.

  96. ΚΩΣΤΑΣ said

    95

    Δεν έχω το πρωτότυπο εγώ, αλλά ο αντιγραφέας εκ του πρωτοτύπου έτσι το έχει, όρνιθαν.

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Περισσότερα δεν θα γράψω -δηλώνω αναρμόδιος με τη λυκειακή καθημερινότητα.»
    Με την καθημερινότητα τις προτεραιότητες και τις αγωνίες των παιδιών είσαι αρμόδιος; είναι οι γονείς γενικώς; είναι οι εκπαιδευτικοί; Μήπως ξέρει κάποιος να μου απαντήσει ποιοί είναι αρμόδιοι;
    Το άρθρο, θα το πώ όσο πιο ευγενικά μπορώ, είναι μια ΜΕΓΑΛΗ ΜΠΟΥΡΔΑ, καμία σχέση με την πραγματικότητα και με τις γενικές αλλά ΚΥΡΙΩΣ τις ειδικές ανάγκες των παιδιών.
    Ειλικρινά τώρα, πιστεύει κάποιος πως αν εφαρμοστούν αυτές οι αλλαγές που προτείνει ο κύριος εκπαιδευτικός, θα αλλάξει κάτι επί της εκπαιδευτικής ουσίας προς όφελος των μαθητών;
    Η κατάργηση των δεκαδικών ψηφίων η απλούστευση της διατύπωσης που αφορά τις βαθμολογίες των Πανελληνίων και η κατάργηση των μονόωρων μαθημάτων θα κάνει την εκπαίδευση πιο θελκτική για τους μαθητές; θα τους λύσει κάποιο πρόβλημα; θα τους δώσει κάποια προοπτική βασισμένη στα θέλω τους; αλλά ποιός ρωτάει τι θέλουν τα παιδιά ποιός τα λαμβάνει καν υπόψιν σαν ξεχωριστές προσωπικότητες; ΚΑΝΕΙΣ!

    Οι γονείς λένε μεταξύ τους – έχουμε πολύ διάβασμα – μας βάζουν πολλά – περάσαμε στην σχολή που θέλαμε (βέβαια αν αποτύχει, ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ) τα μόρια καθορίζουν σε ποιά σχολή θα πάνε τα παιδιά που έχουν ΠΛΗΡΗ ΑΓΝΟΙΑ και για τις σχολές και τι και αν τους αρέσει, τα μηχανογραφικά τα φτιάχνουν οι γονείς (κυρίως οι ανέραστες μαμάδες), βλέπουν τα μόρια και αν δεν έχει περάσει το παιδί στον αρχικό στόχο των γονιών, αρχίζουν το ψάξιμο προς τα κάτω μέχρι να καταλήξουν ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΣ, ΩΡΑΙΑ ΣΧΟΛΗ, κι ανάθεμα αν ξέρουν τι είναι.
    Οι εκπαιδευτικοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται από τεχνολογική εξέλιξη και από τον τρόπο που λειτουργεί η τεχνητή οικονομική κοινωνία κι αναμασούν τα ίδια και τα ίδια χωρίς να έχουν το σθένος η την θέληση να αλλάξουν κάτι πραγματικά ενώ έχουν υποταγεί πλήρως στις εντολές της οικονομικής ελίτ, και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; είναι δυνατόν να είναι κάποιος δάσκαλος η ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ και να παίρνει λιγότερα από τον κουλουρά της γειτονιάς;
    Με ποιά λογική θα διδάξει παιδιά; τι θα τους μάθει πέρα από αυτά που άλλοι αποφασίζουν για δικό τους όφελος; πως μπορεί να αντιδράσει αν δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητος; Δεν θα το κάνει και δεν το κάνει.
    Είναι τυχαίο που όλοι (πλην κάνα δυό) οι υπουργοί παιδείας, είναι από ΦΕΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ;

    Δεκαδικά ψηφία, μόρια και ψυχαναγκαστικοί γονείς καθορίζουν την μοίρα των παιδιών, όλοι και όλα για να τα στείλουν σαν άβουλα πρόβατα στην παγκόσμια παραγωγική μηχανή για αν είναι οι μελλοντικοί οικονομικοί σκλάβοι που θα στηρίζουν αυτό το άθλιο οικοδόμημα χωρίς να διαμαρτύρονται.

    Αναρωτιέμαι, ο κύριος εκπαιδευτικός που έγραψε το άρθρο γνωρίζει με ποιούς και πόσους ΝΟΜΙΜΟΥΣ τρόπους βγαίνουν τα χρήματα που θα χρειαστούν οι μαθητές για να επιβιώσουν όταν αποφοιτήσουν;

    Υ.Γ – Φιλολογικό το ερώτημα, εννοείται πως ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ αλλιώς δεν θα ήταν εκπαιδευτικός για τρείς κι εξήντα και ΕΝΤΕΛΩΣ απαξιωμένος και κοινωνικά και από την πολιτεία, τώρα τι ακριβώς θα διδάξει (όχι μόνο ο συγκεκριμένος αλλά ο οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός) στα παιδιά, είναι ένα θέμα που παραδόξως δεν απασχολεί ΚΑΝΕΝΑΝ.

  98. Γιάννης Ιατρού said

    89β: Αυτήν στην παρέλαση στο Ναύπλιο φέτος θα την είδες,,, Τι να της έγραφε για την «εξωτερική εμφάνιση»; 🙂

  99. Γιάννης Ιατρού said

    97: Επιτέλους! Κι έλεγα (από τις 3 το απόγευμα) σε άλλο νήμα .άργησε ο εντεταλμένος γνωστός σχολιαστής… 🙂
    Τώρα όμως μπήκε το νερό στ΄αυλάκι!

  100. Μαρία said

    98
    Δεν θα της έγραφε τίποτα, γιατί απλούστατα καμιά δασκάλα δεν θα τολμούσε να εμφανιστεί έτσι. 🙂
    Θυμήθηκα όμως και κάτι άλλο. Υπουργός Παιδείας: Βαρβιτσιώτης σύζυγος γόνου γνωστής οικογένειας μακεδονικής πόλης, όπου κάθε χρόνο την Κυριακή του Θωμά γίνονται γιορταστικές εκδηλώσεις. Εκείνη τη χρονιά, το ’80 πρέπει να ήταν, παραβρέθηκε κι ο υπουργός και κάποια στιγμή έπεσε το μάτι του σε συνάδερφο φυσικό με μούσι. Και μούσι περιποιημένο, χιπστερικό, που θα έλεγε κι ο Πέδις. Το έκανε θέμα στον επιθεωρητή που καθόταν δίπλα του κι εκείνος την άλλη μέρα κάλεσε τους διευθυντές όλων των σχολείων της πόλης για συστάσεις. Ώσπου ένας αγακτισμένος λυκειάρχης είπε το περίφημο: μα μας καλέσατε εδώ να συζητήσουμε για τρίχες!

  101. voulagx said

    #97: Ευκλειδης:
    Όταν ο Πτολεμαίος Α΄ του ζήτησε έναν πιο εύκολο τρόπο από τα Στοιχεία του για να μάθει Γεωμετρία η απάντηση του μεγάλου μαθηματικού ήταν: «Δεν υπάρχει βασιλική οδός για τη Γεωμετρία». Αναφορά, επίσης, στον Ευκλείδη γίνεται και στο Ανθολόγιο του Στοβαίου όπου γράφονται τα ακόλουθα: «Παρ’ Εὐκλείδη τις ἀρξάμενος γεωμετρεῖν, ὡς τὸ πρῶτον θεώρημα ἔμαθεν, ἤρετο τὸν Εὐκλείδη: «Τί δέ μοι πλέον ἔσται ταῦτα μαθόντι;» καὶ ὁ Εὐκλείδης τὸν παῖδα καλέσας «Δός», ἔφη, «αὐτῷ τριώβολον, ἐπειδὴ δεῖ αὐτῷ ἐξ ὧν μανθάνει κερδαίνειν». Σε ελεύθερη απόδοση: «Κάποιος που είχε αρχίσει να διδάσκεται γεωμετρία δίπλα στον Ευκλείδη, μόλις έμαθε το πρώτο θεώρημα τον ρώτησε: «Τί περισσότερο θα κερδίσω αν τα μάθω όλα αυτά;» Τότε ο Ευκλείδης φώναξε το δούλο του και του είπε: «Δώσε σε αυτόν τρεις οβολούς, διότι έχει ανάγκη να κερδίζει κάτι από ό,τι μαθαίνει».

  102. 83, … Να ρωτήσω, τι πάει να πει 5+1; Γιατί όχι 3+3 ή 4+2; …
    🙂

    Είναι πιο ποιητικό –
    Όπως «Χίλιες και μία νύχτες»
    Ισοδύναμο με, ξερωγώ, «723 και 278 νύχτες».

    Οι 6 αλλαγές, βέβαια, θα μπορούσαν και 2×3, σαν καμαρούλα μια σταλιά.

  103. voulagx said

    #102: Εννοεις οτι ειναι εξ ισου ποιητικο και το: -1+40=παρα μια τεσσαρακοντα; 🙂

  104. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την σιωπήν μου εν τω μέσω της νυκτός διά να θέσω ωρισμένα ρηξικέλευθα ερωτήματα που ίσως μοί στοιχίσουν νέαν πορτοκαλιάν κάρταν…

    1) Διατί επί 10 ώρας υπάρχει άκρα του τάφου σιωπή εις το Ιστολόγιον διά τας μειώσεις μισθών των μπολσεβίκων εργαζομένων εις τον συριζέικον ραδιοσταθμόν «Στο Κόκκινο»; Μήπως διότι… προσφάτως έδωκε εκεί συνέντευξιν ο κ. Σαραντάκος και δεν επιθυμεί να «τα χαλάση» με τους ιδιοκτήτας, ώστε να τον ξανακαλέσουν; Αυτή, λοιπόν, είναι η υποστήριξίς σας προς τους εργαζομένους του ραδιοσταθμού, κ. Νίκο, και προς την κυρίαν Θέκλαν που σάς προσεκάλεσε;

    2) Διατί οι Μεταλληνισταί του Ιστολογίου (Blog-oti-nanai, νεαρός Ριβαλδίνιος κλπ.) δεν βγάζουν άχναν διά την νέαν αθλιότητα του πάτρωνός των, παπα-Γιώργη Μεταλληνού, που μέσα εις τον ναόν του Αγίου Αντίπα (προστάτου της Οδοντιατρικής Σχολής εν Γουδή) προσεπάθησε να εμφανίση ως τζιχαντιστήν δολοφόνον τον κορυφαίον Άγιον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, Φραγκίσκον της Ασίζης, λέγων επί λέξει: «Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης έλεγε ότι όποιος δεν σφάξει Ορθοδόξους δεν σώζεται. Ο Άγιος, ο Φραγκίσκος της Ασίζης!»;

    ΙΔΟΥ το βίδεον (πάει μόνο του εις το προκαθωρισμένον σημείον 30:45) διά να μή τολμήση να με αμφισβητήση ο κακόψυχος Ιατρού

    Ας μάς απαντήσουν οι Μεταλληνισταί: Όντως ο άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης εζήτει να σφαγιασθούν οι Ορθόδοξοι Γαλιλαίοι; Και από ποίαν πηγήν προκύπτει αυτό που ξεστόμισε ο πάτρωνάς σας, παπα-Γιώργης Μεταλληνός; ΙΔΟΥ πεδίον δόξης λαμπρόν διά το Σπαθόλουρον, τον Σπυρίδωνα και τα άλλα ξεφτέρια του Ιστολογίου που προσφάτως εσπατάλησαν τον χρόνον των διά να βγάλουν αμερικανόδουλον τον Παναγιωτάκην Κανελλόπουλον…

    3) Μιάς και εξημέρωσε 15 Νοέμβρη εις το Ρωμέικον, ενημερώνω τους ευσεβείς αναγνώστας του Ιστολογίου ότι η Εκκλησία μας εορτάζει σήμερον την αγίαν μνήμην του ενδόξου Αυτοκράτορός μας Ιουστινιανού και της πόρνης συζύγου του, Θεοδώρας της Αυγούστας, αν και οι Γαλιλαίοι εντρέπονται να το πούνε ευθέως εις τα αγιολόγιά των, ομιλούντες διά κάποιον ανύπαρκτον Ιουστίνον, προφανώς τον θείον του Ιουστιανιανού, όστις εμεγαλούργησεν ως επιβήτωρ κιναίδων εις την Βυζαντινήν Αυλήν…

    Επειδή ουδέποτε θα το τολμήση ο (συντηρητικός κατά βάθος…) κ. Σαραντάκος, αναρτώ πόσον εξόχως περιγράφει ο ελληνόψυχος ιστορικός Προκόπιος εις την «Απόκρυφον Ιστορίαν» του (καταβιβάσατε εδώ) το στριπτήζ (με την κριθήν και τας χήνας) και τας τρείς τρύπας της Θεοδώρας, από όπου εβινείτο ασυστόλως προτού την νυμφευθή ο άγιος Ιουστιανιανός… Η ρωμέικη μετάφρασις είναι της μακαριστής Αλόης Σιδέρη

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  105. 101, … «Δεν υπάρχει βασιλική οδός για τη Γεωμετρία». …

    Αυτήν την φράση την αναφέρει και ο Φάυνμαν στο αριστουργηματικό του The Character of the Physical Law, που είχα μάθει παλιά από τον Physicist σε ένα σχόλιό του.

    (Τώρα και σε βίντεο από το Κορνέλ.)

  106. Μαρία said

    105
    Δεν υπάρχει βασιλική οδός για την επιστήμη, ξέρουμε εμείς 🙂 Μαρξ.

  107. 103,
    Ε, βέβαια!

  108. 106,
    Οπότε με Ευκλείδη και Μαρξ καλύπτουμε ότι
    δεν υπάρχει βασιλική οδός
    ούτε για τον απαγωγικό
    ούτε για τον επαγωγικό λογισμό!

  109. Pedis said

    στο πιο χυδαίο η μαζοχιστική προτροπή είναι «να βγάλει ο κώλος σου κάλους», αν ο μαθητής, όμως, είναι υποχόνδριος, αλλά δεν λυπάται τα λεφτά των γονιών του, τότε μπορεί να πιάσει το «να λιώσεις παντελόνια». Τέλος πάντων, πλέον, δεν χρειάζεται τίποτα από αυτά, διότι οι κώλοι βγάζουν κάλους από τα βίντεο-γκέιμς και τα τσατ, τα παντελόνια αγοράζονται τριμμένα και σκισμένα, όποτε έχει κριθεί ανώφελο για τους μέλλοντες υπηκόους να διδάσκονται (ουσιαστικά) γεωμετρία.

  110. 91, … 83 Ναι μεν έχει γίνει κλισε το «Ν + 1» αλλά εδώ τον αδικείς διότι έχει τη θέση του.
    Τα 5 μέτρα αφορούν όλα τα λύκεια ενώ το 6ο μόνο τα πειραματικά. …

    Σωστό κι αυτό, όπως
    «4 γάμοι και 1 κηδεία».
    Δεν γίνεται 5, ούτε καν 4+1, αλλιώς μπλέκουμε
    μήλα με γεώμηλα.

  111. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι, επιτρέψατέ μοι ωρισμένας ακόμη ερωτήσεις, μήπως και επανέλθη η Αριστοτελική Λογική εις αυτό το Ιστολόγιον….

    1) Διατί ο μοναχοφάης καθηγητής Νικολάου (σχόλιον 105) αρνείται να προσφέρη το σύγγραμμα του Richard Feynman εις τους πτωχούς Σαραντακείους αναγνώστας; Εν έτει σωτηρίω 2017, νομίζετε ότι δύνασθε να κρατήσετε την γνώσιν μόνον διά τον εαυτόν σας, αξιότιμε καθηγητά Νικολάου;

    2) Διατί ο καθηγητής Νικολάου αποκρύπτει ότι εις την περί ού ο λόγος αναφοράν του διά τον Θείον Ευκλείδην, ο Εβραίος Φάινμαν, δηλοί (σελίς 58) ότι δεν πιστεύει τον Μέγαν Πρόκλον που αναφέρει ως πηγήν της θρυλικής απαντήσεως του Ευκλείδου προς τον Πτολεμαίον, τον ίδιον τον Μέγιστον Αρχιμήδην; Είναι δυνατόν, καθηγητά Νικολάου, να μή εξεγείρεσθε που ο νάνος Φάινμαν ετόλμησε να αμφισβητήση την μαρτυρίαν του Αρχιμήδους;

    ΙΔΟΥ επί λέξει τα λόγια του Πρόκλου:

    3) Διατί ο καθηγητής Νικολάου αποκρύπτει από τους Σαραντακείους αναγνώστας ότι εις τας εν λόγω διαλέξεις του (σελίδες 46 + 47 ) ο Εβραίος Φάινμαν υμνεί τα Βαβυλωνιακά Μαθηματικά και υποβιβάζει τα Ελληνικά Μαθηματικά, δηλών ότι δεν είναι χρήσιμα εις την Φυσικήν; Δεν είμεθα όλοι κάφροι, αξιότιμε καθηγητά Νικολάου…

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: ΙΔΟΥ τί ακριβώς γράφει ο ανθέλλην Φάινμαν, επιθυμών να υποβιβάσει τα Ελληνικά Μαθηματικά

  112. voulagx said

    #110: @ΜιχΝικ: «… αλλιώς μπλέκουμε μήλα με γεώμηλα.»
    Διατι αποκρυπτεις το οτι στην τριτοβαθμια εξισωση, π.χ. χ^3=15χ+4, μπλεκουμε μηλα με μπανανομηλα; 🙂

  113. Πέπε said

    Το έχεις ξανανεβάσει αυτό με τη Θεοδώρα.

  114. Κουνελόγατος said

    Γιατί μου ήρθε πρωί-πρωί η διαφήμιση του Λουμίδη;

  115. sarant said

    Καλημέρα και ευχαριστώ για τα νεότερα!

  116. Γς said

    113:

    >Το έχεις ξανανεβάσει αυτό με τη Θεοδώρα.

    Ε, λοιπόν;

    Κι εγώ το έχω ξανανεβάσει αυτό το άλλο με τη Θεοδώρα.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9909.html

  117. Γς said

    113:

    >Το έχεις ξανανεβάσει αυτό με τη Θεοδώρα.

    Ε, λοιπόν;

    Κι εγώ το έχω ξανανεβάσει αυτό το άλλο με τη Θεοδώρα.

    http://caktos.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9909.html

  118. Γς said

    111:

    Αξιότιμε κύριε Βάταλε έτσι είναι ο «ο μοναχοφάης καθηγητής Νικολάου». Πειραχτήρι!

    Δες πως με κογιονάρει σε μια ανάρτησή μου στο Κάκτο

    http://caktos.blogspot.gr/2015/03/blog-post_24.html

    Την θυμήθηκα σήμερα και ανάρτησα κάτι ανάλογο [Σχόλιο 69] διαβάζοντας για τις 5+1 άμεσες, εύκολες βελτιώσεις και διορθώσεις στο Λύκειο.

    Και τό’ χα σαν αρχή να μην διαβάζω και να μην συζητάω τίποτα για την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση γενικά.

    Βέβαια είμαι σκράπας γύρο απ αυτά τα θέματα. Εχω όμως την ζαχαρένια μου αλώβητη.

    Großer Gott, wir loben dich

  119. Ριβαλντίνιο said

    @ 104 Βάταλος

    κάποιον ανύπαρκτον Ιουστίνον, προφανώς τον θείον του Ιουστιανιανού, όστις εμεγαλούργησεν ως επιβήτωρ κιναίδων

    Ποια είναι η πηγή που λέει ότι ο Ιουστίνος Α΄ «εμεγαλούργησεν ως επιβήτωρ κιναίδων» ;

  120. ΠΓ said

    Σε ευχαριστώ πολύ, Νίκο, ξανά για την αναδημοσίευση. Ευχαριστώ και τους σχολιαστές σου για την προσεκτική ανάγνωση, την ευγένεια και τα εύστοχα και εποικοδομητικά τους σχόλια. Χαιρετώ σας.

  121. sarant said

    Eγώ ευχαριστώ. Νομίζω πως οι πιο πολλοί διάβασαν προσεχτικά.

  122. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    99 – «Επιτέλους! Κι έλεγα (από τις 3 το απόγευμα) σε άλλο νήμα .άργησε ο εντεταλμένος γνωστός σχολιαστής… 🙂
    Τώρα όμως μπήκε το νερό στ΄αυλάκι!»
    H αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να σχολιάσω, και γιατί το είδα αργά και γιατί γνωρίζω πως είναι πολύ βαθιές οι ρίζες του συστήματος στο ανθρώπινο μυαλό και μόνο με λοβοτομή βγαίνουν, ζούμε σε αληθινό Μάτριξ.
    Αλλά ρε παιδί μου λές, προτάσεις σύγχρονου εκπαιδευτικού είναι, ας τους ρίξω μιά ματιά να δούμε τι σύγχρονο προτείνει για να αλλάξει το πλαιολιθικό εκπαιδευτικό έκτρωμα προς όφελος των μαθητών, και τι βλέπουμε; καλύτερους τρόπους για την δικαιότερη σαλαμοποίηση των μαθητών. Αν και δεν περίμενα κάτι καλό δεν σου κρύβω πως απογοητεύτηκα κάπως, ούτε μιά νύξη για αλλαγή μαθημάτων μηδενικής προοπτικής με νέα για δημιουργία προοπτικής, για κατάργηση των θρησκευτικών και της ιστορίας από την δευτεροβάθμια και στην θέση τους να διδάσκονται η ανθρώπινη σεξουαλικότητα και η αστρονομία και φυσικά, ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ για τον απαράδεκτο, αντιεγκεφαλικό και χρονοβόρο τρόπο διδασκαλίας και μαθήσεως, ΚΑΜΙΑ πρόταση που να μειώνει τον χρόνο εκπαίδευσης αν όχι στον μισό τουλάχιστον στα 2/3, όχι, 150 χρόνια στο ίδιο μοτίβο ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ.

    Όχι, δεν χρειάζεται τα παιδιά να μάθουν για την αιχμή της τεχνολογικής εξέλιξης και πώς μπορούν να επωφεληθούν από αυτήν ΑΛΛΑ και πώς να προφυλαχθούν, πόσες μεγάλες ευκαιρίες δημιουργεί και πόσα μελλοντικά κοινωνικά προβλήματα, δεν χρειάζεται να μάθουν ΚΥΡΙΩΣ οικονομική διαχείριση και κατά δεύτερο επενδύσεις, πρέπει να είναι ηλίθιοι καταναλωτές και εξαρτημένοι οικονομικοί σκλάβοι του κάθε χλιμίτζουρα που έχει τα λεφτά του σε οικονομικούς παραδείσους και φορτώνει τα χρέη του στους έξυπνους βλάκες κατηγόρώντας τους κι από πάνω ως τεμπέληδες και μη παραγωγικούς.
    Το βασικότερο όλων, δεν πρέπει να θέλουν τον πλούτο κι ακόμα καλύτερα να τον αποστρέφονται, κύριο μέλημα της εκπαίδευσης των θρησκευτικών και πολιτικοκομματικών φορέων, είναι να εμπεδώσουν στους νέους την κουλτούρα του χιλιάρικου (πεντακοσάρικου πλέον) και τα οικονομικά τους όνειρα να έχουν ταβάνι τα 3-5 άντε 10 χιλιάρικα το μήνα, την κουλτούρα του μικροβολέματος για να είναι υποχείρια του κάθε αισχρού δημαγωγού κομματάρχη. Όπως μου είχε πεί κι ένας γνωστός μου πριν μερικά χρόνια, – ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ – φροντίζουν γι΄αυτό με κάθε τρόπο, οι λίγοι που μπορούν, φτωχοί όμως μπορούμε να γίνουμε εύκολα οι περισσότεροι.

    Αλλά ξέχασα, στο σχολείο πάμε για να ανοίξει το μυαλό μας να αναπτυχθεί η πνευματικότητά μας και να εξυψωθεί η κριτική μας σκέψη κι όχι για ποταπά πράγματα όπως τα λεφτά, αυτά τα πεζά τ΄αφήνουμε για άλλους.
    Ο άγριος οικονομικός κόσμος που ζούμε χρειάζεται πολλά θύματα για να σταθεί, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. 🙂

    ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ από αυτούς που μας διδάσκουν να ζούμε εγκρατείς και πένητες. 🙂

    https://www.nikosonline.gr/%ce%b7-%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b3%ce%bf%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b5%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af/

  123. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    101 – «Δεν υπάρχει βασιλική οδός για τη Γεωμετρία». Στην εποχή του δεν υπήρχε, τώρα υπάρχει αλλά δεν διδάσκεται.

    «Δώσε σε αυτόν τρεις οβολούς, διότι έχει ανάγκη να κερδίζει κάτι από ό,τι μαθαίνει».
    Μόνο αν υπάρχει το κίνητρο του κέρδους ή «κέρδους» μαθαίνει κανείς, αλλιώς απλώς ενημερώνεται για διάφορα θέματα που σύντομα θα ξεχάσει, ότι συμβαίνει στις μέρες μας με τα σχολεία και τις ειδήσεις από τα ΜΜΑ.
    Και μη ξεχνούμε πως ο Ευκλείδης δεν ήταν διορισμένος καθηγητής και δεν δίδασκε υποχρεωτικά σε υποχρεωμένους να τον παρακολουθήσουν μαθητές.

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Νικοκύρη τι έγινε, αυτά τα είχα γράψει χθές το πρωϊ, επίσης και ένα προχθεσινό σχόλιο στον Πέπε για τα 39+1 παλληκάρια, δεν εμφανίστηκε ποτέ.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    123: Τον Ευκλείδη δεν θα τον πιάνεις στο στόμα σου. Τον Ευκλείδη! 🙂 🙂

  126. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    125 – ☺😊😂

  127. Μαρία said

    125
    Μετά το 8:55 https://www.youtube.com/watch?v=93acZz02Gbk

  128. Γιάννης Ιατρού said

    127: Πές μου, το θυμόσουν πως το είχε πει (το «ληξιαρχείο» λίγο θά ‘ναι 🙂 ) πριν το #125 ή το άκουσες (αυτό με το Χότζα που λέει) μετά και το λίνκαρες; 🙂

  129. Μαρία said

    128
    Τον άκουσα χτες στο κανάλι της βουλής σε μεταμεσονύχτια επανάληψη.

  130. dominotheory said

    Ναι στη φινλανδοποίηση, πρώτη ώρα τάνγκο, μαθήματα κοινωνικής και περιβαλλοντικής συνείδησης απο τα νήπια (και διαρκώς), αγγλικά και υπολογιστές από 3η-4η Δημοτικού, πολύ παιχνίδι ομαδικό και δημιουργικό, τέχνες, μάστερ των καθηγητών με συνδυασμό σοβαρών αυξήσεων στον μισθό και μ’ ελευθερία διαχείρισης του σχολικού προγράμματος και όλα τα σχετικά.

    Αν γίνει κάτι, μόνο έτσι θα γίνει. Γιατί, το βασικό είναι να φτιάξεις πολίτες υπεύθυνους και ανθρώπους χαρούμενους και ορεξάτους για ζωή και προσφορά. Τα άλλα όλα καλά είναι, υπερφίλτατε Νίκο, αλλά ημίμετρα.

    Για να κάνεις εξορθολογισμό και να ανταποκριθείς στην αγορά, πρέπει να έχει πολλή όρεξη να ζήσεις.

  131. dominotheory said

    * …να έχεις πολλή όρεξη (για) να ζήσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: