Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 15 – Ισμηνίας και Φιλόξενος, δυο μορφές αξιοπρέπειας

Posted by sarant στο 21 Νοεμβρίου, 2017


Εδώ και λίγο καιρό δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» που κυκλοφόρησε το 2009 από τις εκδόσεις Γνώση. Οι δημοσιεύσεις αυτές συνήθως γινονται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη πέμπτη αλλά φυσικά πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες.  Η προηγούμενη δημοσίευση βρίσκεται εδώ. Ξεκινήσαμε με ιστορίες από τον Ηρόδοτο, μετά από τον Λουκιανό και στη συνέχεια περάσαμε σε ιστορίες από τον Διογένη Λαέρτιο και στον Πλούταρχο.

Σήμερα διαλέγω δύο ιστορίες, μία από τον Αιλιανό και μία από τον Διόδωρο Σικελιώτη, που μπορεί να πει κανείς ότι έχουν ως κοινό στοιχείο μια μορφή της αξιοπρέπειας. Τις συνδυάζω επειδή είναι σχετικά σύντομες για να έμπαιναν μόνες τους σε ένα άρθρο.

Ταυτόχρονα, με τη σημερινή συνέχεια ολοκληρώνεται η δημοσίευση αποσπασμάτων από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους». Τη μεθεπόμενη Τρίτη θα περάσουμε σε κάποιο άλλο βιβλίο.

Πώς δεν προσκύνησε ο Ισμηνίας

Η αρχή της παρακμής της κλασικής Ελλάδας οφείλεται χωρίς αμφιβολία στον Πελοποννησιακό πόλεμο, μιαν αληθινά εμφύλια και αδελφοκτόνα σύρραξη, που κράτησε σχεδόν τριάντα χρόνια και από την οποία βγήκαν όλοι χαμένοι, γιατί μπορεί να νίκησαν το 404 οι Σπαρτιάτες αλλά είχαν τόσο εξασθενήσει από τον πόλεμο, ώστε  τριάντα μόλις χρόνια, μετά τον υποτιθέμενο θρίαμβό τους, νικήθηκαν από τους Θηβαίους στα Λεύκτρα και εννιά χρόνια μετά, στην Μαντίνεια, το άστρο της Σπάρτης έδυσε οριστικά.

Ο πραγματικός όμως νικητής του ενδο-ελληνικού πολέμου ήταν ο Μέγας Βασιλιάς, των Περσών. Η προδοτική Ανταλκίδεια ειρήνη, γνωστότερη ως «Ειρήνη του Βασιλέως», του ξανάδινε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τις ελληνικές πόλεις της Μικρασίας, που είχαν χάσει οι Πέρσες στους Μηδικούς πολέμους. Παρ΄ όλα αυτά η κάθοδος των Μυρίων το 400 και η εκστρατεία του Αγησίλαου στο εσωτερικό της Μικρασίας το 395-394, έδειξαν πως η περσική αυτοκρατορία ήταν κολοσσός με πήλινα πόδια, διαπίστωση που αξιοποίησε ο Αλέξανδρος εξήντα χρόνια αργότερα.

Το γεγονός πάντως ήταν πως τα πρώτα τριάντα χρόνια του 4ου αιώνα ο Μέγας Βασιλεύς ήταν επιδιαιτητής στις ενδο-ελληνικές διαφορές, και πρεσβείες από κάθε ελληνικό κράτος πήγαιναν αδιάκοπα στα Σούσα, στον Αρταξέρξη, για να κερδίσουν την εύνοια του. Σε μια τέτοια πρεσβεία συνέβη και το περιστατικό, που αναφέρει ο Αιλιανός στην Ποικίλη Ιστορία του (βιβλίο 1 κεφ. 21)

Οι Θηβαίοι είχαν στείλει στα Σούσα πρεσβεία επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ισμηνίας, αρχηγός της αντισπαρτιατικής παράταξης, άνθρωπος ικανός, εύστροφος και πατριώτης. Ήταν επί πλέον πλουσιότατος και όταν ο Θρασύβουλος ξεσήκωσε αντάρτικο κατά των Τριάκοντα Τυράννων, με βάση τη Φυλή (τη σημερινή Χασιά), ο Ισμηνίας τον βοήθησε με σημαντικά χρηματικά ποσά. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα, ο Ισμηνίας πρωτοστάτησε στη σύμπηξη αντισπαρτιατικής συμμαχίας στην οποία πήραν μέρος η Θήβα, η Αθήνα, το Άργος, οι Λοκροί και οι Θεσσαλοί.

Ο Ισμηνίας το έφερε βαρέως, που ήταν αναγκασμένος να επιδιώκει τη βοήθεια του Πέρση βασιλιά εναντίον άλλων Ελλήνων και βεβαίως τού ήταν σχεδόν ανυπόφορη η σκέψη πως, όταν θα εμφανιζόταν μπροστά του, θα έπρεπε να τον προσκυνήσει! Την προσκύνηση, πρακτική τελείως άγνωστη σε όλα τα ελληνικά κράτη,  τη θεωρούσαν οι Έλληνες ταπεινωτική ενέργεια και ήταν η κυριότερη αιτία που πιστοί φίλοι και συναγωνιστές του Αλέξανδρου στράφηκαν εναντίον του, όταν εκείνος υιοθετώντας τα περσικά έθιμα, θέλησε να την επιβάλει στους Μακεδόνες.

Στην περίπτωση όμως του Ισμηνία, άρνησή του να προσκυνήσει θα είχε σαν συνέπεια την αποτυχία της αποστολής του. Δεν μπορούσε δηλαδή και να κάνει αλλιώς.  Ο Τιθραύστης, ο αρχηγός της φρουράς του Αρταξέρξη του το είπε καθαρά.

«Άκου, ξένε Θηβαίε, μόλις παρουσιαστείς στον Μεγάλο Βασιλιά μας και πριν του πεις λέξη θα πρέπει να τον προσκυνήσεις. Αυτός είναι ο νόμος εδώ. Αν δεν τον προσκυνήσεις, η φρουρά θα σε βγάλει αμέσως έξω και η πρεσβεία σου θα αποτύχει»

«Εντάξει, παρουσίασέ με» είπε ο Ισμηνίας, όταν ο διερμηνέας του μετέφρασε τα λόγια του Τιθραύστη, που μιλούσε μόνο περσικά.

Την ώρα όμως που τον οδηγούσαν μπροστά στον Αρταξέρξη, έβγαλε με τρόπο το δαχτυλίδι του και σαν έφτασε μπροστά του το άφησε να πέσει χάμου και αμέσως έσκυψε και το έπιασε. Ο Αρταξέρξης θεώρησε πως με την κίνησή του αυτή ο Ισμηνίας τον προσκύνησε και άκουσε προσεκτικά και με ευμενή διάθεση τις απόψεις του, ενώ οι άλλοι Έλληνες της πρεσβείας θαύμασαν την ευστροφία του και την ελληνοπρεπή στάση του.

 

Ο Διονύσιος των Συρακουσών και ο Φιλόξενος ο Κυθήριος

Ο Διονύσιος ο γιος του Ερμοκράτη, που, για να τον ξεχωρίζουμε από τον ομώνυμο γιο και διάδοχό του, η ιστορία τον αναφέρει ως Πρεσβύτερο, ύστερα από μεγάλες περιπέτειες κατόρθωσε να γίνει τύραννος των Συρακουσών και εν συνεχεία δημιούργησε ένα πολύ μεγάλο κράτος, που περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν τη Σικελία, εκτός από τη δυτικότατη γωνία της, που την κρατούσαν οι Καρχηδόνιοι, την χερσόνησο της Καλαβρίας και πολλές πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας και της Αδριατικής, ενώ η χερσόνησος της Απουλίας και εκτεταμένες περιοχές της Ιλλυρίας και της Ηπείρου, ήταν τρόπον τινά προτεκτοράτα του.

Μολονότι ξεκίνησε ως εκλεκτός του λαού, όταν πήρε την εξουσία την άσκησε απολυταρχικά και με μεγάλη σκληρότητα. Είχε γεμίσει τις Συρακούσες με χαφιέδες και πληροφοριοδότες, που καθώς του μετέφεραν ό,τι άκουγαν είχαν ονομαστεί «Διονυσίου ώτα». Ταυτόχρονα όντας καχύποπτος και νοιώθοντας συνεχώς ανασφάλεια, όποιον υποπτευόταν ως μέλλοντα ή ενδεχόμενο αντίπαλο, είτε τον εξόριζε από την επικράτειά του, είτε τον έστελνε στα διαβόητα λατομεία των Συρακουσών, όπου τρεις δεκαετίες πιο μπροστά είχαν βασανιστεί πολλοί Αθηναίοι αιχμάλωτοι της άτυχης εκστρατείας του 415.

Από την άλλη πλευρά ο Διονύσιος είχε την πετριά πως ήταν μεγάλος καλλιτέχνης και σπουδαίος δραματικός ποιητής. Έγραψε μάλιστα και τέσσερις τραγωδίες, για την ποιότητα των οποίων δεν μπορούμε να σχηματίσουμε γνώμη, καθώς τα κείμενά τους έχουν χαθεί και τα όσα ξέρουμε γι΄ αυτές προέρχονται είτε από έναν ορκισμένο εχθρό του, τον Τίμαιο, είτε  από έναν γλοιώδη κόλακά του, τον Φίλιστο. Το γεγονός είναι πως η παρουσίαση μιας τραγωδίας του στην Ολυμπία, στα πλαίσια των Ολυμπιακών αγώνων του 384, γνώρισε παταγώδη αποτυχία, σε σημείο που οι αγανακτισμένοι θεατές έδειραν τους τραγωδούς και έκαψαν τις σκηνές της «θεωρίας» του Διονύσιου.

Καθώς ισχυριζόταν πως ήταν πνευματικός άνθρωπος, άκουσε τον συγγενή του τον Δίωνα και κάλεσε στις Συρακούσες τον Αθηναίο φιλόσοφο Πλάτωνα, αλλά πολύ σύντομα διαφώνησε μαζί του και τον ξαπόστειλε πίσω με σπαρτιατική τριήρη. Συνεννοήθηκε όμως με τον πλοίαρχο του πλοίου, τον Πόλλι, και εκείνος αντί να μεταφέρει φιλόσοφο στην Αθήνα, τον παράδωσε σε Αιγινήτες δουλεμπόρους, που τον πούλησαν δούλο στην Αίγινα. Ευτυχώς το μάθανε οι μαθητές του και ο Κυρηναίος Αννίκερις ήρθε στην Αίγινα και εξαγόρασε την ελευθερία του αγαπημένου του δασκάλου.

Ανεξαρτήτως αυτού ο Διονύσιος συνήθιζε να καλεί στο παλάτι του τους γνωστότερους ποιητές, συγγραφείς και καλλιτέχνες της Σικελίας και να τους απαγγέλλει ποιήματά του. Φυσικά όλοι χειροκροτούσαν με θαυμασμό τα αριστουργήματα του αφεντικού τους και γι΄ αυτό ονομάστηκαν «διονυσιοκόλακες». Διασημότεροι τέτοιοι κόλακες ήταν ο μιμογράφος Ξέναρχος, ο ηδονιστής φιλόσοφος Αρίστιππος και ο Δαμοκλής, ο οποίος κάποτε είπε στον Διονύσιο πως μόνο κοντά του ένοιωθε ασφαλής και πως θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να χαθεί έστω και μία τρίχα του Διονύσιου. Εκείνος τότε έκοψε από τα μαλλιά του μερικές τρίχες και μ΄αυτές κρέμασε πάνω από το ανάκλιντρο του Δαμοκλή ένα σπαθί. Από το επεισόδιο αυτό βγήκε η έκφραση «Δαμόκλειος σπάθη».

Μια φορά όμως, σε μια τέτοια σύναξη, ο Διονύσιος παρατήρησε πως ένας από τους προσκεκλημένους του ο ποιητής Φιλόξενος ο Κυθήριος, γνωστός διθυραμβοποιός, δεν χειροκροτούσε. Του ζήτησε να πει τη γνώμη για την ποιότητα των ποιημάτων που άκουσε και εκείνος με παρρησία  είπε απερίφραστα πως δεν άξιζαν τίποτα. Ο Διονύσιος έξω φρενών τον έστειλε αμέσως στα λατομεία, όπου έμεινε μερικές μέρες σπάζοντας πέτρες. Επενέβησαν τότε κάποιοι φίλοι του Φιλόξενου και ο Διονύσιος ανακάλεσε την απόφασή του. Και όχι μόνο συγχώρησε τον ποιητή, αλλά τον κάλεσε στην επόμενη φιλολογική συγκέντρωσή, στο παλάτι του.

Όπως ήταν επόμενο άρχισε πάλι να απαγγέλλει στους καλεσμένους του ποιήματά του και τότε είδε πως ο Φιλόξενος σηκώθηκε και τράβηξε προς την έξοδο.

«Πού πας Φιλόξενε» τον ρώτησε

«Στα λατομεία» απάντησε αυτός και βγήκε από το παλάτι.

Αν πιστέψουμε τον Διόδωρο (15.74, 1-4) ο Διονύσιος πέθανε από υπερβολική οινοποσία σε γλέντι που έκανε σαν έμαθε πως το έργο του Έκτορος λύτρα νίκησε στην Αθήνα, στα Λήναια, το 367 π.Χ. Τουλάχιστον πήγε ευχαριστημένος.

Υστερόγραφο

Έψαξα να βρω τους τίτλους των άλλων τριών έργων του Διονυσίου στο Διαδίκτυο, αλλά μάταια. Ύστερα στράφηκα σε έντυπες εγκυκλοπαίδειες.

Λοιπόν, ο Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, στο λήμμα για τον Διονύσιο έχει μόνο έναν τίτλο, και τον έχει λάθος: Έκτορος λύρα! Επιπλέον, το όνομα του διθυραμβοποιού το αναφέρει «Φιλόχορος» και όχι «Φιλόξενος».

Άνοιξα και την περίφημη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, που δεν με διαφώτισε ως προς τους τίτλους των άλλων τριών τραγωδιών, αλλά είχε σωστά τον τίτλο Έκτορος λύτρα. Ωστόσο, και αυτή είχε το όνομα Φιλόχορος!

Σκέφτηκα μήπως σε άλλες πηγές δίνεται Φιλόξενος και σε άλλες Φιλόχορος, αλλά κοιτάζοντας στο TLG βρισκω πως όλες οι πηγές που αναφέρουν το επεισόδιο (και είναι πολλές: Αιλιανός, Διόδωρος, Πλούταρχος, Λουκιανός, Παυσανίας, Στοβαίος και κάμποσοι μεταγενέστεροι) κάνουν λόγο για Φιλόξενο και καμία για Φιλόχορο!

Να που δύο από τις επιφανέστερες ελληνικές εγκυκλοπαίδειες έχουν λάθος ή λάθη που δεν τα έχει η Βικιπαίδεια!

Δυστυχώς δεν σκέφτηκα να κοιτάξω και την εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου, οπότε αν κάποιος την έχει ας μας πει αν εκείνη δίνει σωστά το όνομα του διθυραμβοποιού.

 

 

87 Σχόλια to “Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους (Δημ. Σαραντάκος) 15 – Ισμηνίας και Φιλόξενος, δυο μορφές αξιοπρέπειας”

  1. Διονύσου ώτα ήταν οι χαφιέδες, ή κάποιου είδους ακουστικό τρικ με το οποίο άκουγε τους ψιθύρους σε ένα συγκεκριμένο μέρος; Κάτι τέτοιο θυμάμαι.

  2. Γς said

    Καλημέρα

    >Έγραψε μάλιστα και τέσσερις τραγωδίες, «Λύτρα Έκτορος», «», «» και «»,για την ποιότητα των οποίων

    ;

  3. Γς said

    >ο Κυρηναίος Αννίκερις ήρθε στην Αίγινα και εξαγόρασε την ελευθερία του αγαπημένου του δασκάλου

    Κυρηναίος κι αυτός ο Αννίκερις;

    Υπήρξε και νεότερος Αννίκερος Κυρηναίος

  4. Γς said

    >Έψαξα να βρω τους τίτλους των άλλων τριών έργων του Διονυσίου στο Διαδίκτυο, αλλά μάταια.

    Α..

    [Σχ. 2]

  5. dryhammer said

    > …γνώρισε παταγώδη αποτυχία, σε σημείο που οι αγανακτισμένοι θεατές έδειραν τους τραγωδούς και έκαψαν τις σκηνές της «θεωρίας» του Διονύσιου.

    Πέρα από συγκρίσεις με νεότερες πρακτικές, ήταν τόσο χάλια η τραγωδία ή αντέδρασαν έτσι από αντιπάθεια κλπ στον τραγωδό (ήταν δλδ «πολιτική πράξη»);

  6. dryhammer said

    5. τραγωδό εννοούσα τον τραγικό ποιητή. (Κεντέρης ο Αλο(γ)ίσιος)

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Δεν το έχω κοιτάξει αυτό

    3-4 Ωχ, έβαλα το πρόχειρο και ξέχασα μετά να διορθωσω, μερσί.

  8. «λατομεία των Συρακουσών, όπου τρεις δεκαετίες πιο μπροστά είχαν βασανιστεί πολλοί Αθηναίοι αιχμάλωτοι της άτυχης εκστρατείας του 415»

    #Εκεί …κάρφωσα μια αντιρατσίστρια! Χωρίς να καταλάβει η καϊμένη, έβγαλε από μέσα της το ρατσιστικό της υποσυνείδητο. Μας είχε πρήξει με απρόκλητα αντιρατσιστικά κηρύγματα. Όταν φτάσαμε στο λατομείο είπε:
    – Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι εδώ μέσα αναγκάστηκαν να εργάζονται και πολλοί Αθηναίοι αιχμάλωτοι.
    – Γιατί; Οι άλλοι που εργάζονταν εδώ εφ’ όρου ζωής, ήταν παιδιά κατώτερου Θεού; Κατάλαβες ότι μόλις έκανες ένα ρατσιστικό κήρυγμα;
    Κόκαλο η κυρία!

  9. 1 αυτί του Διονυσίου, αυτό που θυμόμουν. Δεν βρήκα (πρόχειρα, στο δίκτυο) κάτι για τα «αυτιά του», τους χαφιέδες.

  10. sarant said

    9 Μπορεί να έχει λάθος ο πατέρας μου, τι να πω. Θα το κοιτάξω αργότερα.

  11. spatholouro said

    Εξαιρετικά κατατοπιστικό βρήκα το παρακάτω κείμενο για τον Φιλόξενο Κυθήριο:

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0104:entry=philoxenus-bio-2

  12. atheofobos said

    Μια μάλλον πιο σωστή εκδοχή για την Δαμόκλειο σπάθη.
    Μία ημέρα ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια του άρχοντα αλλά μόνο για μία ημέρα. Ο Δαμοκλής δέχθηκε με χαρά αυτήν την απρόσμενη πρόσκληση, απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια. Με διαταγή του ίδιου του Διονυσίου του φόρεσαν τη βασιλική ενδυμασία και τον συνόδευσαν στη μεγάλη τραπεζαρία όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Ο Δαμοκλής απολάμβανε τη βασιλική μεταχείριση περιεργαζόμενος το χώρο γύρω του, όταν παρατήρησε πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του.
    Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε την απορία του σχετικά με το σπαθί στον Διονύσιο εκείνος του απάντησε: «Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ ο ίδιος εκεί για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για το λαό μου και σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά». Ο Δαμοκλής όταν άκουσε την εξήγηση του Διονυσίου, πανικοβλήθηκε, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός άρχοντα συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Για αυτό το λόγο άφησε αμέσως τη ζωή του άρχοντα αδιαφορώντας για τα μεγαλεία τις αξιώσεις και τις τιμές και ζήτησε να μεταφερθεί στη παλαιά ταπεινή του θέση.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%82

  13. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα κι απ΄εδώ

    …Ταυτόχρονα, με τη σημερινή συνέχεια ολοκληρώνεται η δημοσίευση αποσπασμάτων από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους». Τη μεθεπόμενη Τρίτη θα περάσουμε σε κάποιο άλλο βιβλίο…..

    όπως προαναγγέλλεις στο 17:48 κι εδώ (ηχητικό, βλ. και προσθήκη στο τέλος στο «About») στη συζήτηση με τη Θέκλα Τσελεπή στον σταθμό Στο Κόκκινο 105,5 (στις 8 Νοεμβρίου 2017), 🙂

  14. Γιάννης Ιατρού said

    ….με βάση τη Φυλή (τη σημερινή Χασιά)

    Την «χθεσινή» Χασιά εννοείς, σήμερα πάλι Φυλή Αττικής(Αττικής) λέγεται 🙂

  15. νεσσίμ said

    Αλκμήνη, Λήδα και Αδωνις οι άλλες τρεις τραγωδίες πέραν της Εκτορος Λύτρα..

    ( goo.gl/BPUvb2)

  16. Γιάννης Ιατρού said

    …πολύ σύντομα διαφώνησε μαζί του και τον ξαπόστειλε πίσω με σπαρτιατική τριήρη…
    και ως γνωστόν, στις γαλέρες τα πράγματα ήσαν ξεκάθαρα 🙂

  17. Cyrus Monk said

    Καλημερούδια…
    Ἀντιγράφω ἀπὸ τὸ ἐγκυκλοπαιδικὸ λεξικὸ τοῦ Ἡλίου:
    «…ἀπέθανε, κατά τινας δηλητηριασθεὶς ὑπὸ τοῦ υἱοῦ του, κατ’ ἄλλους ἐκ ναρκωτικοῦ φαρμάκου, ὅπερ ἔπιεν, ἵνα καταπαύσῃ τοὺς πόνους ἀσθενείας, κατ’ ἄλλους ἐκ τῆς χαρᾶς του, διότι ἐνίκησεν εἰς δραματικοὺς ἀγῶνας (Διόδ. ΙΒ’ 74) μὲ τὴν τραγωδίαν του «Ἕκτορος λύτρα», διὰ τὴν ὁποίαν νίκην εἶχεν ὀργανώσει ἑορτὰς καὶ πότους…
    …Διὰ τοῦτο τὸν ποιητὴν Φιλόχορον, ἐπικρίναντα μετὰ παρρησίας τὰ ποιητικὰ του ἔργα, διέταξε νὰ ρίψωσιν εἰς λατομεῖον…»

    Συμπέρασμα: Φιλόξενος-Φιλόχορος 2-1

    Ἀλήθεια, Νικοκύρη, βλέπω στὸ ἑν λόγῳ λεξικό στοὺς ἐπιμελητὲς ὕλης τὸ ὄνομα Μιχ. Σαραντάκος, τ. διευθυντὴς Ὑπ. Ἐργασίας. Συγγενὴς ἢ συνωνυμία;

  18. Γιάννης Ιατρού said

  19. sarant said

    11 Ωραία!

    14 Σωστά!

    15 Α μπράβο!

    17 Σε ευχαριστώ. Μόνο που δεν είναι 2-1 αλλά 3-0 υπέρ του (ανύπαρκτου φοβάμαι) Φιλόχορου. Προφανώς ο συντάκτης της ΜΕΕ το 1926 γράφοντας από μνήμης έγραψε Φιλόχορος αντί Φιλόξενος και μετά όλοι αντέγραψαν….

    Ο Μιχ. Σαραντάκος είναι ο αγαπημένος θείος μου Μιχάλης, αδελφός του παππού μου. Αν κοιτάξεις σε επόμενους τόμους θα δεις και Νικ. Σαραντάκος, ο παππούς μου.

  20. spatholouro said

    Δύο λαθάκια που πήρε το μάτι μου:

    Όχι «στην Μαντινεία» αλλά «στην Μαντίνεια»
    Όχι «Διονύσου ώτα» αλλά «Διονυσίου ώτα»

  21. Γιάννης Ιατρού said

    Ώωωωπα!

    Νίκο,
    εδώ μάλλον αντιγράφουν μερικοί «ελληνόψυχοι», Πλωτίνοι 🙂 , κατά λέξη!! (2013), και δεν αναφέρουν την πηγή …..

    εκ της χωροφυλακής 🙂

  22. Cyrus Monk said

    Ἔμ, γι’ αὐτὸ δὲν τὰ κατάφερα ποτὲ στὸ μπρίτζ! Διότι, ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες παικτῶν: αὐτοὶ ποὺ ξέρουν νὰ μετρᾶνε κι αὐτοὶ ποὺ δὲν ξέρουν…

  23. Corto said

    Γοητευτικότατες και οι δύο αφηγήσεις!

    20:
    Και ένα άλλο μικρό λάθος:
    Ανταλκίδειος ειρήνη (όχι Αντι-…)

  24. spatholouro said

    Κρυφάκουγε, ως φαίνεται, ο σιορ Διονύσιος:

    https://books.google.gr/books?id=dNioL8phmskC&pg=PA537&dq=the+ear+of+dionysius&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiD_uPqv8_XAhUEWhoKHf-IBh04KBDoAQhDMAQ#v=onepage&q=the%20ear%20of%20dionysius&f=false

  25. sarant said

    Ευχαριστώ για τις διορθώσεις, τα λαθάκια δεν υπάρχουν στο βιβλίο αλλά εγώ είχα το πρόχειρο κείμενο σε word.

  26. Γιάννης Ιατρού said

    Για τον Διονύσιο των Συρακουσών (τον πρεσβύτερο) έχει γράψει και ο γνωστός για παρόμοια βιβλία συγγραφέας Valerio Massimo Manfredi ένα μυθιστόρημα (κυκλοφόρησε και σε ελληνική μετάφραση, από τις εκδόσεις Ψυχογιός). Από την προσωπικήν βιβλιοθήκην, προσφορά για τους ιταλομαθείς ρέκτας του ιστολογίου (Αρχιμήδη, Πέδη κλπ.) 🙂 (εδώ, στα ιταλικά)

  27. Ριβαλντίνιο said

    Στο Λεξικό του Λάμψα για τον Αρχαίο Κόσμο γράφει πάλι «Φιλόχορος» στο λήμμα του Διονυσίου του Πρεσβυτέρου. Άρα 4-0 ! 🙂 Στο λήμμα «Φιλόξενος» βέβαια έχει το σωστό όνομα και τα γεγονότα, όπως και η Π-Λ-Μπ άλλωστε. Λένε πως ο Φιλόξενος αποδοκίμασε για 3η φορά τα ποιήματα του Διονυσίου χαρακτηρίζοντάς τα «οικτρά», αλλά ο Διονύσιος νόμιζε πως του είπε ότι είναι τόσο καλά που προκαλούν τον οίκτο. Άλλοι λένε πως ο Διονύσιος τον έστειλε στα λατομεία γιατί είχε σχέσεις με την ερωμένη του Γαλάτεια.

  28. Ριβαλντίνιο said

    Ο Διογένης Λαέρτιος διηγείται πως κάποτε ο Αρίστιππος έπεσε στα πόδια του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου για να τον παρακαλέσει για κάποιον φίλο του. Σε όσους τον κατηγόρησαν για την ταπείνωση αυτή, ο Αρίστιππος απαντούσε: «Δεν φταίω εγώ για την ταπείνωση, αλλά ο Διονύσιος που έχει τα αφτιά του στα γόνατα».

    http://www.ygeiaonline.gr/component/k2/item/9207-aristippos_o_kyrhnaios

    [79] Δεόμενός ποτε ὑπὲρ φίλου Διονυσίου καὶ μὴ ἐπιτυγχάνων εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ ἔπεσε: πρὸς οὖν τὸν ἐπισκώψαντα, «οὐκ ἐγώ,» φησίν, «αἴτιος, ἀλλὰ Διονύσιος ὁ ἐν τοῖς ποσὶ τὰς ἀκοὰς ἔχων.»

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0257%3Abook%3D2%3Achapter%3D8

  29. Ριβαλντίνιο said

    @ 26 Γιάννης Ιατρού

    Αυτός ο Μανφρέντης πρέπει να είναι μεγάλος κομμουνιστοσυμμορίτης – γι’αυτό τον διαβάζει και ο Πέδις – γιατί είχε γράψει ένα βιβλίο που νομίζω λεγόταν «Ο Χρησμός» και είχε βάλει τα γεγονότα να διαδραματίζονται στην Ελλάδα της δικτατορίας . Απ’το οπισθόφυλλο κατάλαβα ότι είχε αρνητική άποψη για την τρισένδοξη Χούντα μας. 👿 😡

  30. Γς said

    22:

    >ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες παικτῶν: αὐτοὶ ποὺ ξέρουν νὰ μετρᾶνε κι αὐτοὶ ποὺ δὲν ξέρουν…

    Και σιγά μην ρωτήσω

  31. Γς said

    30:

    Κι ήταν ο φίλος μου ο Μάνος στο Μοναστηράκι (Γιουσουρούμ) που αγόρασε μια παλιά τηλεφωνική συσκευή.

    -Αυτό το τρίτο καλώδιο που να το βάλω;

    Κι ο παλιατζής τον έγραφε κανονικά. Κι αυτός εκεί. Ρώταγε και ξαναρώταγε, μέχρι που του λέω [δεν με είχε δει]:

    -Ωχ, μωρέ. Βάλτο εκεί που ξέρεις!

    Και γυρίζει να μου ρίξει μπουνιά.
    [Πήγαμε για μπύρες].

  32. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Τὸν Ἰσμηνία δὲν τὸν θεωρῶ καὶ τόσο ἀξιοπρεπῆ. Μᾶλλον γιὰ πονηρὸ τὸν κόβω.

    @28.Ριβαλντίνιο said:

    «…ο Διονύσιος που έχει τα αφτιά του στα γόνατα».

    Ἄν θυμᾶμαι καλὰ ἀπὸ τὸ γυμνάσιο, ἡ ἀκρίδα ἔχει ἀκουστικὰ ὄργανα στὰ μεγάλα πόδια της. Τὶ λέει ὁ Γς, ὡς εἰδικὸς;

  33. Γιάννης Ιατρού said

    32: αισθητήρες δονήσεων (κτυπογενής ήχος 🙂 )

  34. Γιάννης Ιατρού said

    33: (συνέχεια)
    και η εξέλιξη… σήμερα 🙂

  35. Γιάννης Ιατρού said

    29: Ρίβα,
    Ξώφαλτσα, μόνο στο πολύ περίπου 🙂

  36. Καλημέρα,
    «τα πρώτα τριάντα χρόνια του 4ου αιώνα» Δηλαδή; 300 – 330 π.Χ.; Δεν ταιριάζει με τις υπόλοιπες ημερομηνίες που αναφέρονται. Τα τελευταία μήπως ή τα πρώτα του 5ου θα ήταν πιο σωστά.

  37. dryhammer said

    36. 400 – 370 π.Χ.

  38. ΣΠ said

    36
    Τα πρώτα τριάντα χρόνια του 4ου αιώνα π.Χ. είναι από το 400 ως το 370 π.Χ.

  39. 37 Μμμμ. Σωστά. Ανάποδα μετράς 🙂

  40. dryhammer said

  41. Theo said

    @37: 400-371 π.Χ. (400 – 370 π.Χ. είναι 31 χρόνια. Και, καθώς έτος 0 δεν υφίσταται, 1ος αι: 100-1 π.Χ., 2ος: 200-101 π.Χ, 3ος: 300-201 π.χ., 4ος: 400-301 π.Χ.)

  42. Theo said

    @38, 39:
    Κι όμως, λάθος. Με τον τρόπο που κάνετε την αφαίρεση, ένας αιώνας (πχ. ο 4ος π.Χ., δηλαδή 400-301, θα είχε 99 χρόνια 🙂

  43. sarant said

    27 Δίνει κάποια πηγή ο Λάμψας για τον Φιλόχορο;

  44. Ριβαλντίνιο said

    @ 43 sarant

    Όχι δεν έχει. Ουσιαστικά φαίνεται να αντιγράφουν ο ένας τον άλλον όπως έχεις ήδη πεί. ( Κάποια λήμματα του Λάμψα μοιάζουν εξαιρετικά με κάποια της Π-Λ-Μπ ! )

    Τώρα άλλο με προβληματίζει. Ο Λάμψας στο λήμμα του για τον Θεμιστοκλή λέει σε παρένθεση πως έκανε αυτό που έκανε ο Ισμηνίας με το δαχτυλίδι. Εκτός από τον Λάμψα το ίδιο περιστατικό έχω διαβάσει σε μια μονογραφία για τον Θεμιστοκλή εκδόσεων Μπουμπουκίστας. Και στο ιντερνέτι το αναφέρουν μερικοί ( γράψτε στο γκούγκλ «Θεμιστοκλής – προσκυνήσει – δαχτυλίδι» ) ψιλοψεκασμένοι. Κοίταξα όμως τα διάφορα βιβλία που έχω ( π.χ. Ιστορία των Αθηνών του Καργάκου) και δεν το βρήκα. Επίσης κοίταξα γρήγορα στον βίο του Θεμιστοκλή στον Πλούταρχο και πάλι δεν το βρήκα ( βέβαια τα αρχαία ελληνικά μου είναι χάλια ). Οπότε απευθύνομαι στη συλλογική σοφία του ιστολογίου. Υπάρχει αρχαία ή μεσαιωνική πηγή που να λέει ότι ο Θεμιστοκλής έκανε αυτό που έκανε ο Ισμηνίας ; Και τέλος η φράση Οὐκ εἴθισται τοῖς Ἕλλησι προσκυνέειν υπάρχει στην αρχαιοελληνική γραμματεία ;

  45. sarant said

    44 Δεν τη βρήκα ούτε αυτούσια (Οὐκ εἴθισται τοῖς Ἕλλησι προσκυνέειν) ούτε με τις λέξεις αυτές και άλλη διατύπωση. Οπότε, όχι.

    Βρίσκω βέβαια ότι έχει άφθονες γκουγκλιές σε χαζοσάιτ, αλλά δεν τη βρίσκω πουθενά στο TLG

  46. Ριβαλντίνιο said

    @ 45 sarant

    Σε ευχαριστώ πολύ !
    Να δούμε αν κάποιος φίλος δεί και αυτό με τον Θεμιστοκλή.

  47. 32, … ἡ ἀκρίδα ἔχει ἀκουστικὰ ὄργανα στὰ μεγάλα πόδια της. …

    Συμβαίνει και με την βιοτεχνολογία

  48. Ενημερωτικά…
    Αρχίζει σήμερα στη Χαλκίδα και θα συνεχιστεί μέχρι την Κυριακή το 11ο φεστιβάλ ελληνικού ντοκιμαντέρ. Απόψε στις 8.00 μ.μ. η Τελετή Έναρξης που είναι αφιερωμένη στον συγγραφέα και αγωνιστή της εθνικής αντίστασης Μανώλη Γλέζο.
    Σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης
    και ο συγγραφέας Λαοκράτης Βάσης, θα παρευρεθούν στην τελετή έναρξης και θα μιλήσουν για τον Μανώλη Γλέζο.
    Θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ «Μανώλης Γλέζος… ο αιώνιος αγωνιστής» του Νίκου Καβουκίδη.
    Πληροφορίες για το πρόγραμμα των υπολοίπων ημερών (καθώς και πολλών παράπλευρων εκδηλώσεων) στο http://www.docfest.gr/fileup/DocfestProgramaM2017.pdf
    Όσοι πιστοί των ντοκιμαντέρ προσέλθετε! Τι είναι η Χαλκίδα; από την Αθήνα, που είστε οι πιο πολλοί/πολλές, μια ώρα δρόμος.

  49. dryhammer said

    Να επαναλάβω το ερώτημα του σχ. 5

    > …γνώρισε παταγώδη αποτυχία, σε σημείο που οι αγανακτισμένοι θεατές έδειραν τους τραγωδούς και έκαψαν τις σκηνές της «θεωρίας» του Διονύσιου.

    Τα σπάσανε για λόγους αισθητικούς ή πολιτικούς; Δλδ. Ήταν τόσο χάλια το έργο ή δεν πήγαιναν τον Διονύσιο και τις πρακτικές του, ή όλα μαζί;

    Έψαξα στο γούγλη αλλά δεν βρήκα τίποτε σχετικό, ούτε καν το επεισόδιο και δεν έχω πρόσβαση σε κείμενα. Όποιος μπορεί ας με φωτίσει.

  50. Ριβαλντίνιο said

    @ 49 dryhammer

    Οι θεατές είχαν ακούσει τον «Ολυμπιακόν» του Λυσίου κατά της Σπάρτης κα των τυράννων και τα πήραν στη κράνα. Στον Λάμψα το διάβασα. Είχα σκοπό να σου απαντήσω , αλλά ξεχάστηκα. Σόρρυ.

  51. dryhammer said

    50. Ευχαριστώ.

  52. gpoint said

    # 50

    Τίποτε Παόκια θ’άτανε γιατι οι βάζελοι ήταν εγκλωβισμένοι στην «συμμαχία»

  53. Corto said

    Εγκυκλοπαίδεια Ηλίου, τόμος 18 (ΥΔΡΟΠΟΝΙΑ – ΩΟΕΙΔΗΣ & Συμπλήρωμα)

    Σελ. 247
    ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ: -1) Αρχαίος ποιητής διθυράμβων εκ Κυθήρων, γεννηθείς κατά το 435 π.Χ. (………) εκφράσας δυσμενή κρίσιν διά τα ποιήματα του Διονυσίου εφυλακίσθη εις τα λατομεία, προσαχθείς δε κατόπιν και ερωτηθείς πάλιν παρά του τυράννου περί της ποιητικής του αξίας, αντί απαντήσεως εζήτησε να απαχθή πάλιν εις τα λατομεία. Ανακηλθείς και ερωτηθείς εκ νέου, απήντησεν ότι ευρίσκει τα ποιήματα «οικτρά», ο δε Διονύσιος νομίσας ότι επαινεί ταύτα ως προκαλούντα τον οίκτον και επομένως ανταποκρινόμενα προς τας απαιτήσεις της τραγωδίας, απηλευθέρωσε τούτον.(…)

    Σελ. 267
    ΦΙΛΟΧΟΡΟΣ:
    Αρχαίος Έλλην χρονικογράφος. Έγραψε ιστορίαν των Αθηνών υπό τον τίτλον ¨Ατθίς». Έζησε κατά τον 3ον π.Χ. αιώνα. Εφονεύθη το 261 κατόπιν εντολής Αντιγόνου του Γονατά ως αντίπαλος του πατρός του τελευταίου τούτου, Δημητρίου. (….)

    Τρεις παρατηρήσεις:
    1) Ήταν αναμενόμενο ότι η εγκυκλοπαίδεια Ηλίου θα έγραφε το ίδιο με τον Δημήτρη Σαραντάκο.
    2) Μάλλον η σύγχυση προκλήθηκε από το γεγονός ότι και τα δύο πρόσωπα -με παρεμφερές όνομα- αντιμετώπισαν την έχθρα των ηγεμόνων.
    3) Η γλώσσα της εγκυκλοπαίδειας Ηλίου είναι καταπληκτική.

  54. Corto said

    Διόρθωση:
    Τόμος 18 (ΥΔΡΟΠΟΝΙΑ- ΩΩΔΗΣ & ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ)

  55. Ριβαλντίνιο said

    @ 51 dryhammer

    Τίποτα !

    @ 52 gpoint

    Ολυμπιακοί ήταν. Οι του Διονυσίου ( διάβαζε Σαββιδίου ) ήταν ΠΑΟΚτζήδες του φάν κλάμπ της Σικελίας και τις μάζεψαν. Αν ήταν Παναθηναϊκοί θα τους είχαν δείρει. 🙂

  56. sarant said

    53 Mερσί!

  57. Αιμ said

    21. Πω πω εντελώς κλέφτης ο …Χλέτσος

  58. Κι επειδή πλησιάζει το τέλος της χρονιάς, υπενθυμίζω πως πρέπει να ανοίξει η υποβολή υποψηφιοτήτων για τη Λέξη της Χρονιάς, η οποία θα μας δώσει την ψηφοφορία γι’ αυτήν.
    Εάν ο Νικοκύρης και ο εφορευτικός επίτροπας δέχονται βεβαίως.

  59. BLOG_OTI_NANAI said

    44: Έχουν κάνει μια παραλλαγή στον Ηρόδοτο όπου στο 7,136 δύο Σπαρτιάτες, ο Σπερθίας και ο Βούλης προσφέρθηκαν να θανατωθούν ως εξιλέωση για τους αγγελιαφόρους του Δαρείου που θανατώθηκαν στη Σπάρτη.
    Εκεί οι Σπαρτιάτες λένε «δεν προσκυνούμε άνθρωπο» και οι ψεκασμένοι το μετέτρεψαν σε αρχαία ρήση για τους Έλληνες συνολικά:

  60. Νίκος Κ. said

    > … γιατί μπορεί να νίκησαν το 404 οι Σπαρτιάτες αλλά είχαν τόσο εξασθενήσει από τον πόλεμο, ώστε τριάντα μόλις χρόνια, μετά τον υποτιθέμενο θρίαμβό τους, νικήθηκαν από τους Θηβαίους

    Ίσως η αιτία της πτώσης των Σπαρτιατών να μην είναι η εξασθένηση από τον πόλεμο. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και λίγο αργότερα με τους Πέρσες, τη στιγμή που φαίνεται να έχουν τους ΑΗΠ στο τσεπάκι τους. Μήπως άλλωστε το ίδιο δεν πάει να συμβεί και σήμερα με τις ΗΠΑ;

  61. Γιάννης Κουβάτσος said

    Νικοκύρη, μια παράκληση: μόλις κυκλοφορήσει το βιβλίο με τα χρονογραφήματα από το αστυνομικό δελτίο, του Βάρναλη, ενημέρωσέ μας.

  62. sarant said

    61 Ασφαλώς. Είναι στην τελική ευθεία.

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Οι ιστορίες του βιβλίου «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους», είναι εξαιρετικά εύληπτες από παιδιά.Ειδικά νεαρούς εφήβους. Εκ πείρας από τα χαρισμένα μου το λέω.
    Αυτό με το ξύλο στο θέατρο γιατί ήταν κακό το έργο, το πρωτάκουσα («συνέβαινε και στην αρχαιότητα» ) όταν πλακωθήκανε πριν απο αρκετά χρόνια για μια ταινία στο φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη, υποστηρικτές και αντίπαλοι. Δε θα πω ποια, αλλά δεν αρκέστηκαν στα γιούχα του Εξώστη…

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >> αντί να μεταφέρει φιλόσοφο στην Αθήνα, τον παράδωσε σε Αιγινήτες δουλεμπόρους, που τον πούλησαν δούλο στην Αίγινα.
    Ακόμη σήμερα
    http://tvxs.gr/news/kosmos/poloyn-prosfyges-os-sklaboys-se-dimoprasies-sti-libyi-binteo

  65. sarant said

    63 Νάσαι καλά!

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    27. Και η 35χρονη «Νέα Δομή» μου λέει για το Φιλόξενο/ποιητή Διθυράμβων από τα Κύθηρα, ότι πήγε στο Διονύσιο(στο λατομείο δύ φορές, την τρίτη με το «οικτρά» απελευθέρωση κλπ) και πως ο ονομαστότερος από τους 24 διθυράμβους του ήταν ο Κύκλωψ,που είχε σαν θέμα τον έρωτα του Πολύφημου πρός τη Γαλάτεια (εδώ είμαστε 🙂 …) και παρωδούσε με μορφή βουκολικού δράματος την έλλειψη καλού γούστου του Διονύσιου. Τέλος ότι πήγε στην Κόρινθο και μετά στην Εφεσο όπου και πέθανε.

    Για το Φιλόχορο:έλληνας χρονικογράφος (3ου-4ου αιώνα)γιος του Κύκνου από την Αθήνα, μάντης και ιεροσκόπος. Θανατώθηκε με εντολή του Αντίγονου Γονατά εξαιτίας της φιλίας του με τον Πτολεμαίο Β΄. Σώθηκαν 230 αποσπάσματα από το έργο του/ιστορία με μυθολογικά και ιστορικά θέματα (π.χ. μάχη της Κνίδου) «Ατθίς».
    Ευχαριστώ τους Σαραντάκους που,πέρα από τα βιβλία και τα άρθρα, έδωσαν το κίνητρο να ψάξω κι εγώ για τα αναδειχθέντα ονόματα (πού θα συναντούσα άραγε το Φιλόχορο;).

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>τα πρώτα τριάντα χρόνια του 4ου αιώνα ο Μέγας Βασιλεύς ήταν επιδιαιτητής στις ενδο-ελληνικές διαφορές,
    φαίνεται πως έμεινε η συνήθεια κι αναζητούσαν προς τη Μικρασία επιδιαιτητές και 250 περίπου χρόνια αργότερα έχουμε την επιδιαιτησία (τουλάχιστον τρεις φορές προσέφυγαν οι πατριώτες μου) των Μαγνήτων για τη διαφορά μεταξύ Ιεράπυτνας και Ιτάνου αναφορικά με το Κουφονήσι (Λεύκη) που είχε την πολύτιμη πορφύρα-που αναφέρθηκε σήμερα στο χθεσινό νήμα https://sarantakos.wordpress.com/2017/11/20/wc/#comment-468244
    Εδώ ,από τον αείμνηστο αρχαιολόγο Νίκο Π.Παπαδάκη ,σχετικά:

    Click to access 6-13.pdf

  68. Γιάννης Ιατρού said

    67: Ωραίο το εύρημά σου (του Παπαδάκη)
    Κουφά πράματα (η σημερινή ονομασία) 🙂

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    68. 🙂
    Τον ήξερα τον Παπαδάκη. Ανθρωπος πολυδιάστατος, ανοιχτός, έφυγε ούτε 60 χρονών. Χάσαμε.

  70. Γιάννης Ιατρού said

    69: Οι καλοί συνήθως παίρνουν των οματιών τους νωρίς, μην κοιτάς κάτι εξαιρέσεις σαν τον Γς κλπ. 🙂

  71. Γς said

    70:

    Ρε!

  72. Γς said

    70:

    Κι απάνω που συζήταγα κάτι τέτοια θέματα πριν λίγο στην [πως να την πω] παστάδα.

    Της είπα να μην ανησυχεί για πάρτι μου και ότι είμαι εγώ που θα της κάνω μια κηδεία να γλείφει τα δάχτυλά της [που έχω πάρει το κολάι, ως δίςχηρος-μέχρι στιγμής].

  73. Γιάννης Ιατρού said

    72: Ε, τι φωνάζεις; Κι εγώ αυτό είπα, πως είσαι τεφαρίκι, απέθαντος που λένε 🙂

  74. Γιάννης Ιατρού said

    73: Α, και καλό σε είπα, καταχρηστικά, τι να κάνω; 🙂 🙂 🙂

  75. Γιάννης Ιατρού said

    πάντως να προσέχεις, γιατί από άλλα… μπορεί να κινδυνεύεις

  76. spiral architect 🇰🇵 said

    – Θέλω να επικυρώσω το εισιτήριο μου.
    – Από εκεί κύριε δε βλέπετε ότι δουλεύουμε!

  77. gpoint said

    Αξίζει να δει κάποιος το βίδδεο με τα τρά τελευταία από τα έξη γκολ που φιλοδώρησε η Ρεάλ την ομάδα του Αη-Δώνη για να πεισθει και ο τελευταίος υποστηρικτής του Μέσι για το ποιός είναο ο καλύτερος ποδοσφαιριστής σε συναδελγικότητα (πριν σκοράρει) , κεφαλιά και σουτ σε δύσκολες συνθήκες

  78. Γς said

    73, 74, 75:

    Α, εδώ ήσουν χωροφύλαξ;

    Νόμιζα ότι κοιμόσουν Ντοcteur και ξαναγύρισα στην… παστάδα

  79. Ριβαλντίνιο said

    @ 59 BLOG_OTI_NANAI

    Έτσι είναι. Το άλλο με τον Θεμιστοκλή να είναι πραγματικό ή το δημιούργησε κάποιος που δεν ανεχόταν τον Θεμιστοκλή να προσκυνάει. 🙂 Άλλη ανύπαρκτη φράση είναι αυτή που υποτίθεται ότι είπε ο νικητής της μάχης των Πλαταιών Παυσανίας όταν δεν θέλησε να κακομεταχειριστεί τους Πέρσες αιχμαλώτους : «βάρβαροι μεν, άνθρωποι δε».

  80. BLOG_OTI_NANAI said

    79: Κοίταξα αυτό για τον Θεμιστοκλή και κατά 99% είναι μούφα. Ο Θεμιστοκλής είναι τόσο γνωστό πρόσωπο ώστε η ιστορία αυτή θα έπρεπε να υπάρχει παντού στη βιβλιογραφία. Οπότε θα προέκυψε στο διαδίκτυο είτε από μπέρδεμα με τον Ισμηνία, είτε είναι απευθείας εφεύρεση ψεκασμένου 🙂

  81. Ριβαλντίνιο said

    @ 80 BLOG_OTI_NANAI

    Ναι. Εξάλλου ο Πλούταρχος στον βίο του Θεμιστοκλή ( 28,1) λέει ότι προσκύνησε κανονικά και πιο πρίν ( 27 ) ότι θα κάνει και άλλους να προσκυνήσουν. 🙂 Το Λεξικό του Λάμψα ακολουθεί τον Πλούταρχο και μέσα σε παρένθεση λέει πως «μερικοί ιστορικοί» – ποιοι άραγε ; – «λένε» πως έριξε το δαχτυλίδι του.

    Όσο για το «βάρβαροι μεν, άνθρωποι δε» ο Καργάκος το αναφέρει στην Ελληνική Ιστορία του και σε άρθρο του, του 1995, αλλά φαίνεται ότι όταν έγραψε την Ιστορία του των Αρχαίων Αθηνών, προβληματίστηκε, το έψαξε περισσότερο , δεν το βρήκε και έγραψε πως είναι πλάσμα νεότερων παιδαγωγών – ποιων άραγε ;

  82. BLOG_OTI_NANAI said

    81: Ο Λάμψας το αναφέρει αυτό δύο φορές, και την μία από τις δύο, στο λήμμα «Ελληνοπερσικοί πόλεμοι δεν το έχει καν σε παρένθεση:

    «Ο Θεμιστοκλής πήγε πρώτα στις Αιγές, μικρή αιολική πόλη, χωρίς να το ξέρει κανείς εκτός από το φίλο του Νικογένη, έναν από τους πιο πλούσιους Αιολείς, που ήξερε τους ισχυρούς της Περσίας. Ο Νικογένης τον έστειλε στο βασιλιά βάζοντάς τον σε μια άμαξα απ’ αυτές που χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες για να μεταφέρουν τις γυναίκες και τις παλλακίδες τους και που ήταν σκεπασμένες απ’ όλες τις μεριές, γιατί δεν έπρεπε να τις βλέπει κανείς. Σ’ όσους ρωτούσαν, απαντούσαν πως φέρνουν από την Ιωνία μια Ελληνίδα γυναίκα σ’ έναν αυλικό του βασιλιά. Ο Ξέρξης είχε πεθάνει το 465 π.Χ. και έτσι ο Θεμιστοκλής παρουσιάστηκε στο γιο του, τον Αρταξέρξη. Έριξε το δαχτυλίδι του κάτω και έσκυψε να το μαζέψει, για να νομισθεί ότι προσκύνησε και έπειτα στάθηκε σιωπηλός. Ο βασιλιάς διέταξε τον διερμηνέα να τον ρωτήσει ποιος είναι«.

    Δυστυχώς, το λεξικό αυτό του Λάμψα αν και θα έλεγε κανείς ότι είναι έργο κοπιώδες, είναι ελάχιστα βιβλιογραφημένο και γι’ αυτό το φοβάμαι δεν το πολυχρησιμοποιώ.

  83. Ριβαλντίνιο said

    @ 82 BLOG_OTI_NANAI

    Δεν είναι και για πέταμα, αλλά έχει λαθάκια και κάποια αρνητικά. Δες τα λήμματα για τον Ιησού Χριστό και για το Ισραήλ και θα σου φύγει το καφάσι. Αμέσως καταλαβαίνει κάποιος πως είναι αντι-εβραϊκό/αντι-βιβλικό και κάπως αντιχριστιανικό λεξικό. Δεν υπάρχουν λήμματα για τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και τον Μεγάλο Θεοδόσιο και υπάρχει για τον Ιουλιανό και ένα τεράστιο για τον Ιουστινιανό ! Το λήμμα του όμως για την Ιταλία καταπληκτικό.
    Αν και έχει αρνητικά, στο Λεξικό αυτό έχω διαβάσει πράγματα που δεν είχα διαβάσει αλλού. Να πώ μερικά, αν και δεν θυμάμαι καλά γιατί πάνε χρόνια. Ότι η μητέρα του Νέρωνα είχε προσπαθήσει να τον προσελκύσει ερωτικά ( και πράγματι το αναφέρει ο Σουητώνιος ), ότι ο αυτοκράτορας Γαλλιηνός τα έφτιαξε με ( ή νυμφεύθηκε ) μια Γερμανίδα , ότι ο Καρακάλλας κατηγορήθηκε πως είχε ερωτικό δεσμό με την μητέρα του ( νομίζω είχα δεί στον Ηρωδιανό πως οι Αλεξανδρινοί τον αποκαλούσαν Οιδίποδα και εκείνη Ιοκάστη ), ότι όταν ο Αττίλας κατέλαβε το Μιλάνο, είδε έναν πίνακα που έδειχνε τους βαρβάρους να προσκυνάνε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα και τον αντικατέστησε με έναν άλλο που έδειχνε τους Ρωμαίους να προσκυνάνε τον Αττίλα κ.α.

  84. BLOG_OTI_NANAI said

    83: Ναι έχω δει κι εγώ ότι έχει κάποια κολλήματα ο συγγραφέας. Γενικά δεν μπορώ να το κρίνω. Έτυχε τώρα και βρήκαμε αυτό το λάθος. Δεν ξέρω αν έχει άλλα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι γενικά χρησιμοποιώ και τη βιβλιογραφία ως κριτήριο για να έχω μια ιδέα. Εφόσον το έργο είναι σε κυκλοφορία πάνω από 30 χρόνια, αν ήταν πολύ καλό θα είχε αναγνωριστεί η αξία του. Με αυτή την έννοια αναφέρθηκα.

  85. 76,
    🙂

    Μα ο χώρος είναι προσιτός σε όλους – δεν αποτελεί
    άγατο!

  86. 78, … Νόμιζα ότι κοιμόσουν Ντοcteur …

    Nocturne Docteur!

  87. Γς said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: