Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μηνολόγιον Δεκεμβρίου λοιπόν

Posted by sarant στο 1 Δεκέμβριος, 2017


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ συνήθως την πρώτη του μηνός, ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως αγγελτήρια θανάτων.

Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα.

Το μηνολόγιο τούτου του μήνα έχει μιαν ιδιαιτερότητα, μια και στις 17 του Δεκέμβρη κλείνουν τα έξι χρόνια από τότε που χάσαμε τον πατέρα μου. Δεν θεώρησα άτοπο να μνημονέψω τον πατέρα μου στο μηνολόγιο, που ήταν άλλωστε δικη του ιδέα: ανάμεσα σε έναν ποιητή που αγαπούσε και σ’ έναν επαναστάτη που θαύμαζε πιστεύω πως θα έχει καλή παρέα.

Πα  1 Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS  και γενέσιον Ιωάννου Συκουτρή
Σα 2 Αντιφώντος   του σοφιστού, Μαρίας Καλογεροπούλου της καλλιφώνου και Διονυσίου Σαββόπουλου της νιότης μας
Κυ 3 Αυγούστου Ρενουάρ και γενέσιον Νίνου Ρότα του μουσουργού
Δε   4 Ο Θωμάς Έδισον εφευρίσκει τον ηλεκτρικόν λαμπτήρα  
Τρ 5 Θεοφίλου Μόζαρτ τελευτή
 
Τε   6 Νικολάου Μύρων και των Διοσκούρων, προστατών των πλοϊζομένων και Αλεξάνδρου Γρηγοροπούλου αναίρεσις
 
Πε 7 Των τριών Χαρίτων  
Πα 8 Δάμωνος και Φιντίου· και Ιωάννου Λένον του πολυκλαύστου αναίρεσις  
Σα   9 Ιωάννου Βοκκακίου και της Ανθρωπίνης Κωμωδίας του  
Κυ 10 Των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  και τελευτή Άλκη Αλκαίου του στιχουργού
Δε 11 Γενέσιον Μαξίμου Γκόρκι  
Τρ 12 Διογένους του  Κυνός  
Τε 13 Γαλιλαίου ταπείνωσις και Μέντη Μποσταντζόγλου τελευτή  
Πε 14 Ανάληψις Απολλωνίου του Τυανέως εκ του ιερού της Δικτύννης  
Πα 15
Αναξαγόρου του φιλοσόφου
Σα 16  Τελευτή Κωνσταντίνου Βάρναλη, ποιητού των Μοιραίων  
Κυ 17 Δημητρίου Σαραντάκου του συγγραφέως και Σίμωνος Μπολιβάρ του ελευθερωτού  
Δε 18 Του χορού του Ζαλόγγου  
Τρ 19 Προμηθέως καθήλωσις επί του Καυκάσου  
Τε 20 Της εν Επιδαύρω πρώτης Εθνοσυνελεύσεως  
Πε 21 Χειμερινόν ηλιοστάσιον   
Πα 22 Ησιόδου του Ασκραίου και των Έργων και Ημερών αυτού  
Σα 23 Κρυσταλλοτριόδου της θαυματουργού γενέσιον
 
Κυ 24 Λουδοβίκου Αραγκόν τελευτή
  
Δε 25 Γέννησις Ιησού του Ναζωραίου, Ορφέως και Μίθρα  
Τρ 26 Σωτηρίας Μπέλλου της υμνωδού  
Τε 27 Πινδάρου του Θηβαίου  
Πε 28 Κινηματογράφου γέννησις  
Πα 29 Γενέσιον Παύλου Καζάλς
Σα 30   Ίδρυσις Σοβιετικής Ενώσεως
Κυ 31 Εφεύρεσις του τηλεσκοπίου  

Ο Δεκέμβριος ή Δεκέμβρης είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του ημερολογίου μας, παρόλο που το όνομά του παραπέμπει ολοφάνερα στον αριθμό δέκα, decem. Για την ανακολουθία φταίνε οι Ρωμαίοι -διότι τα ονόματα των μηνών, όλα, είναι δάνειο από τα λατινικά. Το παλιό ρωμαϊκό μηνολόγιο άρχιζε από τον Μάρτιο και ο Decem-ber ήταν ο δέκατος μήνας. Όταν αργότερα μεταρρυθμίστηκε το ημερολόγιο και μπήκαν στις δυο πρώτες θέσεις ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος, η αντιστοιχία χάλασε και ο Δεκέμβρης είναι πλέον δωδέκατος.

Ο Δεκέμβρης λαϊκά λέγεται και Γιορτινός -και όχι άδικα: είναι ο μήνας με τις πολλές γιορτές, ξεκινώντας από τα Νικολοβάρβαρα (4-6 Δεκεμβρίου) και καταλήγοντας στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά -και ενδιάμεσα έχουμε επίσης την Άννα, τον Σπύρο, τον Λευτέρη, τον Διονύση. Να είναι σύμπτωση οι τόσες γιορτές στον σκοτεινότερο μήνα της χρονιάς, όπου η μέρα βρίσκεται στα μικρότερά της;

Στα τούρκικα, ο Δεκέμβριος λέγεται Aralιk, που θα πει «μεσοδιάστημα». Στα ελληνικά, αραλίκι βέβαια λέγεται η ξεκούραση, και κατά σύμπτωση ή όχι  ο Δεκέμβρης είναι μήνας ξεκούρασης για τους περισσότερους αγρότες, αφού είναι ο μήνας που έχει τις λιγότερες αγροτικές δουλειές: τα χωράφια έχουν σπαρεί, τα ζώα μένουν κλεισμένα και τρώνε από τα αποθηκευμένα, η μέρα είναι μικρή και εκ των πραγμάτων δεν έχεις πολύ χρόνο για δουλειές. Έτσι είναι ο μήνας που οι πιο πολλοί αγρότες ξεκουράζονται, αν και αυτό δεν ισχύει στα μέρη όπου καλλιεργείται η ελιά, αφού εκεί έχουν φούριες: τη συγκομιδή.

Να πούμε πάντως ότι με το παλιό ημερολόγιο, που είχαμε ως το 1923, το χειμερινό ηλιοστάσιο έπεφτε γύρω στις 9 Δεκεμβρίου -έτσι εξηγούνται και κάποιες παρετυμολογικές παροιμίες, ότι της Αγίας Άννας η μέρα παίρνει μιαν ανάσα ή ότι του Αγιού Σπυρίδωνα η μέρα παίρνει ένα σπυρί, δηλ. αρχίζει λίγο-λίγο να μεγαλώνει.

Να αναφέρουμε και μια παρετυμολογική παροιμία, που συσχετίζει τον Δικέβρη με το δίκιο: Δικέβρης, δίκια κι αν επόσπειρες, κι αν έχεις κι άλλο, σπείρε (Δηλαδή υπάρχει περιθώριο και το Δεκέμβρη ακόμη για σπορά).

Ο Δεκέμβριος είναι από τους μήνες που έχουν δώσει το όνομά τους σε γεγονότα -εννοώ βέβαια τα Δεκεμβριανά, τις συγκρούσεις του Δεκέμβρη του 1944 στην Αθήνα. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα και για τα όσα ακολούθησαν τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το 2008. Δεκεμβριστές λέγονται οι επαναστάτες που πήραν μέρος στην αποτυχημένη εξέγερση του Δεκεμβρίου 1825 στην τσαρική Ρωσία.

Πέρυσι είχαμε βάλει τραγούδι για την 1η του Δεκέμβρη (εκείνο με τον Νταλάρα). Φέτος, ένα τραγούδι που μιλάει για ένα γεγονός που έγινε στις 2 Δεκεμβρίου: Γεννήθηκα στη Σαλονίκη, γιουτουμπάκι με φωτογραφίες από τα Δεκεμβριανά.

Advertisements

125 Σχόλια to “Μηνολόγιον Δεκεμβρίου λοιπόν”

  1. Γς said

    Καλημέρα και καλό μήνα

    >Κυ 3, Αυγούστου Ρενουάρ και γενέσιον

  2. Ο Αλέξης, ο Κούλης και η … Σαουδική Αραβία
    http://bit.ly/2AliUZP

  3. Γς said

    1:

    Ουπς,

    >και γενέσιον Νίνου Ρότα του μουσουργού

  4. Γς said

    >Τρ 5 Θεοφίλου Μόζαρτ τελευτή

  5. gpoint said

    ΚαλημέρΑ

    https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/15253517_934838996651080_948484363023196441_n.jpg?oh=80f170de0280854a45c9b850f1bc8163&oe=5A9C8C86

  6. Γς said

    >Πε 7 Των τριών Χαρίτων

  7. Γς said

    >Πα 8 Ιωάννου Λένον του πολυκλαύστου αναίρεσις

  8. sarant said

    Καλημέρα, καλό μήνα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Σχόλιο από το Φέισμπουκ:
    Θα χαιρόμουν αν έβλεπα και την γέννηση του Isaak Newton στο μηνολόγιο ( άλλωστε είναι βέβαιο ότι γεννήθηκε 25/12 σε αντίθεση με τους άλλους τρεις )

  9. Γς said

    Κυ 17 † Δημητρίου Σαραντάκου του συγγραφέως

  10. Γς said

    >Σα 2 Μαρίας Καλογεροπούλου της καλλιφώνου

  11. Γς said

    8:

  12. atheofobos said

    Σα 2 και Διονυσίου Σαββόπουλου ουχί μόνον της νιότης μας αλλά νυν και αεί.

  13. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, καλό μήνα!
    Αυτός ο Θεόφιλος κάπως μου κάθεται στραβά. Λίγο ακόμη και θα γίνει Θρασύβουλας

  14. Γς said

    >Σα 9 Ιωάννου Βοκκακίου και της Ανθρωπίνης Κωμωδίας του

    Μήπως τον μπλέξαμε με τον Μπαλζάκ;

  15. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα και καλό γιορτινό μήνα.
    Και σήμερα, γενέσιον του Άλεν Στούαρτ Κόνιγκσμπεργκ, γνωστού φυσικά ως

  16. Γς said

    >Τρ 26 Σωτηρίας Μπέλλου της υμνωδού

  17. Γς said

    15:

  18. LandS said

    Ρε συ Γιάννη βίντεο με τον Ορφέα δεν θα ανεβάσεις;

  19. Γς said

    >Πα 29 Γενέσιον Παύλου Καζάλς

  20. Triant said

    Καλημέρα και καλό μήνα.

    4/12 Ο Θωμάς Έδισον τελειοποιεί και εμπορεύεται τον ηλεκτρικό λαμπτήρα.

  21. Γς said

    18:

    >Ρε συ Γιάννη βίντεο με τον Ορφέα δεν θα ανεβάσεις;

    Και νά’ μουν λέει αυτός ο Ορφέας, να κατέβαινα στον Αδη

    για την Ειρήνη, μωρέ

  22. LandS said

    Και να δεις που ακριβώς αυτό σκεφτόμουν όταν έκανα το σχόλιο. Μωρό ήμουν όταν παιζόταν στους κινηματογράφους.

  23. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    14 Αν δεις το περσινό αντίστοιχο άρθρο, είχε γίνει ξανά αυτή η επισήμανση. Το Δεκαήμερο αποκλήθηκε Ανθρώπινη Κωμωδία.

  24. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλό μήνα παίδες.

  25. Γς said

    >Σα 30 Ίδρυσις Σοβιετικής Ενώσεως

    Να ζούμε να την θυμόμαστε

  26. Triant said

    24: Ίδια ο μακαρίτης ο Μάρτυ Φέλντμαν η γιαγιά! Και μοβόρααα. Αν και νομίζω ότι της το δώσανε εξεπιτούτου για τη φωτογράφιση γιατί αν πατήσει κατά λάθος τη σκανδάλη θα έχουμε (αθώα) θύματα με πρώτη πρώτη την ίδια.

  27. Γς said

    23:

    Ναι ε;

    Κι εγώ που ήξερα μόνο μία. Την La Comédie humaine του Μπαλζακ…

    Πάω να δω τη συζήτηση στο περυσινό μηνολόγιο

  28. Triant said

    25: «Να ζούμε να την θυμόμαστε».
    Βοηθάει και ο ύμνος που είναι ο ίδιος 🙂

  29. spatholouro said

    Κι εγώ ο ξεροκέφαλος πάντα θα λέω:
    ή Διονυσίου Σαββοπούλου ή Διονύση Σαββόπουλου

  30. Γς said

    27:

    Καμία άλλη σχετική αναφορά εκτός αυτής του εξωφύλου του βιβλίου υπάρχει;

    ευχαριστώ

  31. sarant said

    30 Πολλές
    http://www.dantelepuy.fr/2015/11/04/le-decameron-de-boccace-ou-lhumaine-comedie/

  32. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα και καλό μήνα να έχουμε!

  33. Γς said

    29:

    Κυρ Διονύση είσαι θαυμάστρια της γυναίκας μου μεγάλος

    http://www.youtube.com/watch?v=_FiJzLKm4ns

  34. cronopiusa said

  35. leonicos said

    Nα ζεις, να το θυμάσαι, να τον θαυμάζεις, να τον αναπαράγεις και να τον κρατάς ενεργό μέσα από τα γραφτά του

  36. Γς said

    31

    Δάντης, Βοκκάκιος

    Στεφανωμένοι

  37. leonicos said

    Βέβαια, η γέννηση του Ιησού δεν έχει καμιά σχέση με την 25η Δεκεμβρίου. Την βάλανε για να πάψουν να γιορτάζουν τον Μίθρα και τον Sol Invictus. Και από αυτήν ορίστηκε και η 25η Μαρτλιου ως Ευαγγελισμός

    Δεν λέω βέβαια κάτι που δεν το ξέρατε, αλλά γι ανα μένει

  38. Alexis said

    Καλό μήνα!

    #29: Ναι, έτσι είναι, στην καθαρεύουσα κανονικά κατεβαίνει ο τόνος.
    Εξ’ ου και όλα τα γυναικεία επώνυμα αυτού του τύπου που έχουν παραμείνει ως έχουν, ως απολιθώματα της καθαρεύουσας.
    Γι’ αυτό λέμε π.χ. Μαρία Παπαδοπούλου και όχι Μαρία Παπαδόπουλου

  39. Alexis said

    #37: Άσε μας βρε Λεώνικε! Στις 25 γεννήθηκε! Και χιόνιζε κιόλας! Και κατέβηκαν και αγγελάκια και έψελναν!
    Τι, τζάμπα τα στολίζουμε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και βάζουμε και φάτνες με βαμβάκι από κάτω;

  40. Γς said

    39:

    Ο Γς στην παρουσίαση ενός συλλογικού έργου για τα Χριστούγεννα:

    Στην ενότητα ΄Ο Ιωσήφ στην εικονογραφία της γέννησης΄ προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί δεν εμφανίζεται αρκούντως ο Ιωσήφ στη φάτνη με τα μοσχαράκια την Παναγία και το Αγιο βρέφος.

    Και τους έδωσα μια καλή εξήγηση:

    -Παρών ήταν. Μόνο που αυτός κρατούσε την Πολαρόιντ…

  41. ΓιώργοςΜ said

    39 Όχι, ακριβώς επειδή δεν είναι τζάμπα τα στολίζουμε…
    Κι έψελναν τα αγγελάκια …επί Γης Ειρήνη, Ενανθρώπης, Ευδοκία…
    (αυτό το Ενανθρώπης γιατί είναι στη γενική δεν ξέρω. Δε συνηθίζεται πια και σαν όνομα, πέρασε η μόδα του φαίνεται 🙂

  42. Alexis said

    #41: Ήταν δυο γυναίκες που βοήθησαν την Παναγία να γεννήσει (μαίες κατά το κοινώς λεγόμενον), η Ειρήνη και η Ευδοκία. Αυτός ο Ενανθρώπης δεν ξέρω ποιος ήταν αλλά κάπου πρέπει να βοήθησε κι αυτός…

  43. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ο Ενανθρώπης ήταν ο κτηνοτρόφος που που είχε το μαντρί με τα ζώα. Τόσο αγράμματοι είστε ρε; Δεν διαβάζετε γραφάς;

  44. cronopiusa said

  45. sarant said

    41-43 😉

    44 Ο γάρος παίζει και στο τελευταίο Αστερίξ

  46. spiral architect 🇰🇵 said

    Σα 30 Ίδρυσις Σοβιετικής Ενώσεως

    Του χρόνου έχουμε Μουντιάλ στη Ρωσία. Μια αφίσα του όμως θυμίζει πολύ ΕΣΣΔ

    (στην αφίσα εικονίζεται η Μαύρη Αράχνη)

  47. Ριβαλντίνιο said

    Απ’τις 25 Μαρτίου ( Ευαγγελισμός ) μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου είναι 9 μήνες. Συνεπώς ο Χριστός γεννήθηκε μέσα στις διακοπές των Χριστουγέννων, είτε στις 25/12, είτε στις 6/1 που γιόρταζαν παλιά την Γέννηση μαζί με τα Θεοφάνια. Χιόνια δεν είχε, αφού στην Παλαιστίνη σκάει ο τζίτζικας. Με τα κοντομάνικα τριγυρνάνε.

  48. Ριβαλντίνιο said

    @ 46 spiral architect

    Τον οποίο Λεβ Γιασίν έχω δεί σε στιγμιότυπα του Μουντιάλ του ’62 και του Γιούρο του ’64 και με είχε απογοητεύσει. Λίγες οι καλές στιγμές του , οι οποίες δεν δικαιολογούσαν την φήμη του.

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας καὶ καλό μήνα.

    @41, 42, 43. Δὲ μᾶς τὰ λέτε καλά. Τὸ λέει καθαρά:

    ε…(κομπιάζει λίγο) Πηγῆς Εἰρήνη, Ἐνανθρώπης Εὐδοκία

    Τί δὲν καταλάβατε; Δυὸ γυναῖκες ἤτανε, ἡ Εἰρήνη τῆς Πηγῆς καὶ ἡ Εὐδοκία τῆς Ἐνανθρώπης. 🙂

  50. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    42/43 Χριστέ μου, έχω μπλέξει με άσχετους.
    Ο Ενανθρώπης ήτανε μπατζανάκης του Πατ Ερημόν, αυτουνού που τον κάλεσε ο Έντης Ουρανής για να πλακώσουνε μαζί τον Πονηρό Αμίν.

  51. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ο Ενανθρώπης είναι αυτό που λέω εγώ στο 43. Ιδού και το τεκμήριο από την προς Κωλοσαείς επιστολή του Παύλου:

  52. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    49 Ε!!!??? Πυγής ειρήνη??? Μόνο με τσίγκινο σωβρακάκι 🙂

  53. Γς said

    13 Δεκεμβρίου 1967

    Πριν 50 χρόνια. 1967 η πρώτη χρονιά της Χούντας.

    Και ξαφνικά στις 13 Δεκεμβρίου το ραδιόφωνο έλεγε ότι ο Κωνσταντίνος “ετράπη εις φυγήν από χωρίου εις χωρίον”.

    Μέχρι που μας είπαν ότι έφυγε με μια Ντακότα [για τη Ρώμη] από το αεροδρόμιο της Αμυγδαλώνας της Καβάλας μαζί με την Βασιλομήτορα την Αννα Μαρία και τα παιδιά τους.
    Κι αμέσως, ειρωνικά, βάλανε μουσικό χαλί, που ήταν το τραγουδάκι “Καλό σου ταξίδι…”.
    Το Βασιλικό αντιπραξικόπημα είχε αποτύχει.

    Κι ο Γς ήταν κάποτε στο Νέο Αεροδρόμιο της Καβάλας (Χρυσούπολη). Μόλις είχε φτάσει και μπήκε στο αυτοκίνητο της Ολυμπιακής..
    Οπότε χτυπάει το κινητό του:

    -Τι, που είμαι; Στο Βύρωνα είμαι.

    Και γύρισαν όλοι και με κοίταζαν.
    Αν τους έλεγα ότι είμαι σε μυστική αποστολή θα με πίστευαν;

    Πάντως ήταν “ωραία αποστολή” και εξετελέσθη με όλους τους κανόνες του τότε Οικογενειακού Δικαίου, από τον τότε «καταδρομέα» Γς

  54. ΚΩΣΤΑΣ said

    Νικοκύρη, γιατί ανοίγει το λίνκ που βάζω σε εικόνα; Μου χάλασε όλη την πλάκα!

  55. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @46,48. Τὸν Λέβ Γιασίν τὸν εἶχα δεῖ τὸ 1965 στὸν ἀγώνα Ἑλλάδα-ΕΣΣΔ 1-4. Ὁ ἀγώνας ἔγινε στὸ στάδιο Καραϊσκάκη, ντάλα μεσημέρι γιὰ νὰ κουραστοῦν οἱ Ρῶσοι, τρομάρα μας. Μόνο ποὺ αὐτοὶ ἔτερεχαν σὰν δαιμονισμένοι· εἰδικὰ ὁ ἕξω δεξιά, ὁ Μετρεβέλι (πρέπει νά ᾿ταν Γεωργιανὸς) δὲν πιανόταν μὲ τίποτα. Ὁ φουκαρὰς ὁ Μιχάλης Μπέλλης, ὁ προσωπικὸς του ἀντίπαλος, δὲν προλάβαινε οὔτε φάουλ νὰ τοῦ κάνει. Ὁ Γιασὶν δὲν χρειάστηκε νὰ κάνει πολλὲς ἐπεμβάσεις· συνήθως ἦταν ἐκεῖ ποὺ ἔπρεπε καὶ ἡ μπάλλα πήγαινε πάνω του. Μιὰ φορὰ ποὺ χρειάστηκε, ἔπεσε ἀτσούμπαλα. Τὸ γκόλ τὸ δικό μας τό ᾿βαλε ὁ Παπαϊωάννου μετὰ τὸ 0-2. Πῆγε νὰ τὸν τριπλάρει ὁ σέντερ-μπάκ, τοῦ πῆρε τὴ μπάλλα καὶ μπῆκε μὲ τὴ μπάλλα στὰ δίχτυα. Φυσικὰ τ᾿ ἄκουσε ἀπὸ τὸν Γιασίν, ποὺ ἔδινε ὁδηγίες στὴν ὁμάδα σ᾿ ὁλόκληρο τὸν ἀγώνα.

  56. ΣΠ said

    21/12 Ημέρα Παγκόσμιου Οργασμού για την Ειρήνη
    (οργασμού, όχι οργανισμού)

  57. daeman said

    Λεξικό Γεωργακά:
    αραλίκι [aralíci] το, ① opening, gap, crack (syn άνοιγμα 5, αραμάδα, ρωγμή L, σχισμή, χαραμάδα): ο βράχος έχει ένα αραλίκι | κοιτάζει από τ’ αραλίκια της πόρτας ② fig opportunity, occasion, chance (syn ευκαιρία): poem μα βρήκεν αραλίκι ο Σούραυλος και ξεπετιέται πάλε (Kazantz Od 7.667) ③ inactivity, idleness, laziness (syn καθισιό, τεμπελιά, χουζούρι): καλόμαθε στο ~ | του αρέσει το ~ στο καφενείο [fr Turk aralik]

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=αραλίκι&sin=all

  58. Αραλίκι κατά λέξη είναι ακριβώς αυτό, «το ανάμεσα» — και το διάλειμμα. Νομίζω ότι το δικό μας «αράζω» θα βγήκε από παρετυμολογία του αραλικιού.
    Καλό μήνα!

  59. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    58 Δύτης: Έχω υπ’ όψιν μου το δίσημο μεσν ρήμα (α)ράσσω = εφορμώ / εισέρχομαι σε λιμάνι (= πάω να αράξω). Με την πρώτη σημασία το έχει στον Ερωτόκριτο, κάπου στη μονομαχία με τον Άριστο. Αυτά από μνήμης, χωρίς ψάξιμο, χαίρε και καλό μήνα.

  60. Γιάννης Κουβάτσος said

    1 Δεκεμβρίου 1955: Στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμας, πολιτείας της μητρόπολης του ελευθέρου κόσμου των λευκών πλούσιων, η μαύρη μοδίστρα Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό επιβάτη, ως εκ του νόμου όφειλε. Πώς θα το σχολίαζαν τότε όλοι οι όψιμοι αντιρατσιστές;

  61. Πέπε said

    @58:
    Το αράζω υπήρχε. Σημαίνει «παρκάρω», επί πλοίου. Κατ’ επέκταση, σε μέρη όπου παραδοσιακά τα πλεούμενα είχαν μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή τους από τα αυτοκίνητα, το λένε και για τα αυτοκίνητα (ακριβώς αντίστροφα από αυτό που μόλις έγραψα εγώ, ο στεριανός, πριν μια γραμμή).

    Υπάρχει παρετυμολογική σύνδεση του αράζω με το αραλίκι (και καλά: το αραχτό πλοίο δε δουλεύει, κάθεται, άρα κι ο άνθρωπος που δε δουλεύει επειδή έχει αραλίκι-ανάπαυλα λέγεται αραχτός…), όχι άμεση προέλευση του ενός από το άλλο.

  62. sarant said

    58 Mάλλον βοηθήθηκε το αράζω απο το αραλίκι. Η σημασία του πλοίου υπήρχε.

    Ο Δεκέμβρης σε τι είναι ανάμεσα;

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Του Δεκέμβρη η μέρα,καλημέρα-καλησπέρα.

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Διαβάστε στα «Ενθέματα» με την Αυγή της Κυριακής 3 Δεκεμβρίου
    ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
    Νίκος Σαραντάκος -ιστορία μιας λέξης
    https://left.gr/news/diavaste-sta-enthemata-me-tin-aygi-tis-kyriakis-3-dekemvrioy

  65. ΣΠ said

    64
    Κάτι μου λέει ότι αυτό θα είναι το άρθρο της Δευτέρας.

  66. sarant said

    65 Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις 🙂

  67. 62 Για τους αγρότες, θαρρώ, ο Δεκέμβρης είναι ο μόνος μήνας που δεν έχει (ή έχει ελάχιστες) εργασίες στο κτήμα.

  68. sarant said

    67 Eκτός ελιάς. Το γράφει και το άρθρο.

    Αρα, διάλειμμα από τις αγροτικές δουλειές το/ο αραλίκ

  69. Μαρία said

    58
    Και η χέστρα μεταξύ άλλων (σημ.5)
    https://tr.wiktionary.org/wiki/aral%C4%B1k

  70. Φαρμακωμενο Πιονι said

    @44:

    Στην Θεσσαλια παντως, αλλα υποθετω και στην υπολοιπη Ελλαδα, «γαρος» ειναι και η αλμη για το τυρι. Η αλλη σημασια, αυτη του ψαροζωμου, μου φαινεται λιγο εξεζητημενη.

    Οσο για την τριτη και πονηρη σημασια, δεν νομιζω ο συνταξας το αρθρο να μην την γνωριζε — ισως ψαρευε ετσι περισσοτερα κλικ.

  71. Γς said

    69:

    Αραλίκ είναι κι η tuvalet Alaturka

  72. Πέπε said

    @70:
    Κι εγώ αυτό ξέρω, την άλμη. Πάντως το τουϊτάαρισμα φαίνεται να είναι γραμμένο επίτηδες, από κάποιον που προφανέστατα ξέρει και τη σημασία τη σχετική με το χασίσι. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα το έλεγε έτσι αν επρόκειτο για μιαν άλλη όχι ευρέως γνωστή μαγειρική λέξη.

    Τον ψαροζωμό δεν τον ήξερα, και απορώ από πού βρήκες, Φ.Π., ότι αυτό εννοεί εκεί!

    Σημειωτέον ότι σε ορισμένες ντοπιολαλιές γάρος είναι και ο γάιδαρος.

    (Όσο για την άλλη σημασία, έχει πλάκα ότι ενώ πρόκειται για τη λέξη «[τσι]γάρο», ωστόσο λέγεται και ως αρσενική, ο γάρος / το γάρο.)

  73. Φαρμακωμενο Πιονι said

    @72:

    Την σημασια του ψαροζωμου την ειχα βρει πριν χρονια, σκαλιζοντας τυχαια, και μου ειχε μεινει. Με το που ειδα το ονομα του Μαμαλακη, συμπερανα πως αυτην ειχε στο μυαλο του κι ο ιδιος — αλλωστε δεν ξερω κανεναν που να τρωει την αλμη!

  74. sarant said

    72-73 Περίμενα να ξέρουν περισσότεροι τον γάρο, ήταν η αγαπημένη σάλτσα των Ρωμαίων και των Βυζαντινών.

  75. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Κι ἐγὼ εἶχα ἀκούσει γιὰ τὸν γάρο, πιθανώτατα ἀπὸ τὸν Μαμαλάκη. Ἀπὸ τὴν περιγραφή του καὶ μόνο, δὲν εἶναι καὶ τὸ πιό ἑλκυστικὸ ἔδεσμα. 🙂

  76. ΓιώργοςΜ said

    74 Τότε που έκανε εκπομπές στην τηλεόραση, ο Μαμαλάκης είχε αφιερώσει σημαντικό τμήμα ενός επεισοδίου στο γάρο, ο οποίος πρέπει να ήταν αν όχι το χαβιάρι της εποχης, τουλάχιστον χρηματιστηριακό είδος· ακριβο και με υψηλή ζήτηση. Ακραία αηδιαστικό μου είχε φανεί.

  77. Γς said

    H Fish Sauce δεν είναι;

  78. sarant said

    75-76 Κι εγώ την ίδια εντύπωση έχω αποκομίσει -αλλά οι ΑΗΠ δεν είχαν άλλες λύσεις που έχουμε εμείς.

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο γάρος και η συνταγή του διδάσκονται και στην έκτη δημοτικού πλέον. Το βιβλίο της γλώσσας τον αναφέρει ως το κέτσαπ των αρχαίων. 😊

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72>>ωστόσο λέγεται και ως αρσενική, ο γάρος
    κι ο τσιγάρος/πίνει τσιγάρους, στα ντόπχια κάτω 🙂

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ήταν πολύ δύσοσμη η παρασκευή του γάρου.
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.ough.gr/index.php%3Fmod%3Darticles%26op%3Dview%26id%3D361&ved=0ahUKEwixqfyuyOnXAhVJKOwKHdyrA5cQFggjMAA&usg=AOvVaw3kAQxsbnloc7vuvQTa7tEA

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  83. Πέπε said

    @80:
    > > κι ο τσιγάρος/πίνει τσιγάρους, στα ντόπχια κάτω

    Πράγματι. Το αρσενικό (ο τσιγάρος) το έχω ακούσει και στην Κάλυμνο, από ηλικιωμένους ξωμερίτες. Το «πίνει» βέβαια ήταν παλιότερα πολύ διαδεδομένο, οπότε και τώρα αυτοί που το κρατάνε ακόμη δεν είναι τόσο σπάνιοι ώστε να τους θυμάται κανείς έναν-έναν.

  84. sarant said

    Ενώ στη Θεσσαλία έχω ακούσει «τσιγάρες».

    — Καλό παιδι, αλλά πίνει πολλές τσιγάρες.

  85. dryhammer said

    Άσχετο μεν πάντα επίκαιρο δε

    Καλό μήνα

  86. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Φλασιά :Γαργιώνομαι ,γαργιώνω, γάργιωμα , λερώνομαι,λερώνω,λέρωμα-να είναι από το γάρο;
    Δος μου τς αγάπη σου νερό
    να πλύνω την καρδιά μου
    γιατί μου τη γαργιώσανε
    οι στεναγμοί κερά μου

    Εντωμεταξύ ακουσα/ακούω τα νέα τραγούδια-σε λίγο κυκλοφορούν-του Αντώνη Απέργη Στοκοκκινο 105.5 και μ΄αρέξανε πολύ. (Στη βάρκα-ένα κομμάτι από τις Ιστορίες γαλήνης στην τρικυμία-έτσι θα το πει)

  87. ΣΠ said

    86
    Πρέπει να είναι το γαριάζω, που βγαίνει από τον γάρο.

  88. sarant said

    87 Ακριβώς.

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Α ευχαριστώ! Γαριάζω-γαργιώνω! Εντάξει σ΄εμάς αναφέρεται γενικά στο λέρωμα,όχι ειδικοί λεκέδες/κιτρινάδες: βγάλε τα σκολινά σου να μην τα γαργιώσεις.

  90. Πέπε said

    Δεν καταλαβαίνω πώς το γαριάζω βγαίνει από τον γάρο.

    Αντιγράφω από το ΛΚΝΕ:

    1. γαριάζω [γarjázo] Ρ2.1α μππ. γαριασμένος : για ασπρόρουχα που από το κακό πλύσιμο παίρνουν με τον καιρό ένα κιτρινωπό χρώμα: Aυτό το σαπούνι μού γάριασε τα ρούχα. Tα γαριασμένα ρούχα δύσκολα καθαρίζουν. || (επέκτ.) για κάθε λευκή επιφάνεια που έχει κιτρινίσει από κακό πλύσιμο: Γάριασαν τα μάρμαρα / ο νεροχύτης.

    [γάρ(ος) -ιάζω]

    Βγαίνει λοιπόν από το θέμα γαρ- του γάρου. Τι είναι ο γάρος;

    2. γάρος ο [γáros] Ο18 : η άρμη των παστών ψαριών.

    [αρχ. γάρος]

    Μάλιστα, γάρος είναι η άρμη των παστών ψαριών. Τι είναι η άρμη;

    3. άρμη η [ármi] & άλμη η [álmi] Ο30α : 1.διάλυμα από (μαγειρικό) αλάτι, που χρησιμοποιείται για τη διατήρηση τροφίμων· σαλαμούρα: Ελιές / σκουμπριά / τυρί στην ~. 2. λεπτό στρώμα αλατιού που δημιουργείται πάνω σε διάφορες επιφάνειες ύστερα από την εξάτμιση του θαλασσινού νερού: H θαλασσινή ~ κάλυπτε τους βράχους της παραλίας. Nαυτικός / καπετάνιος ψημένος από την ~ της θάλασσας.

    [μσν. άρμη < αρχ. ἅλμη με τροπή [l > r] πριν από σύμφ. (σύγκρ. αδελφός > αδερφός)· αρχ. ἅλμη]

    Ωραία: πράγματι λοιπόν η άρμη είναι (κυρίως) αλατόνερο. Άρμη είναι και το φυσικό υπόλειμμα αλατιού, όχι όμως το σκέτο αλάτι που παστώνουμε τις σαρδέλες. Ο γάρος είναι συνώνυμος ποιας από τις δύο άρμες; Λογικά της πρώτης (αυτό ξέρουμε γενικά ως γάρο), αλλά δεν ταιριάζει με την έννοια του γαριάσματος. Λογικά, και πάλι, όχι της δεύτερης, γιατί δεν έχω ακούσει ποτέ να το λένε γάρο αυτό το υπόλειμμα, παρόλο που θα μπορούσε να συνδέεται κάπως καλύτερα με το γάριασμα (το λεπτό στρώμα αλατιού ασπρίζει τον γκρίζο βράχο – το γάριασμα κιτρινίζει τα άσπρα ρούχα…).

    Γενικά κάπου αισθάνομαι ένα κενό.

  91. Πέπε said

    Και κάτι ακόμα:

    Το γάριασμα μπορεί να τύχει σε κάθε άσπρο ρούχο, όχι μόνο στα ασπρόρουχα. Και πάλι από το ΛΚΝΕ:

    ασπρόρουχο το [aspróruxo] Ο41 (συνήθ. πληθ.) : 1.σύνολο από σεντόνια, μαξιλαροθήκες, πετσέτες και άλλα λευκά είδη από βαμβάκι ή λινό. 2. εσώρουχα, συνήθ. λευκά.

    [ασπρο- + ρούχο]

    Δεν περιλαμβάνονται πουκάμισα και μπλουζάκια, τα οποία ωστόσο μπορούν κάλλιστα να γαριάσουν κι αυτά. Άρα, στο λ. «γαριάζω» δεν έπρεπε να λέει «ασπρόρουχα» αλλά «άσπρα ρούχα» ή «άσπρα υφάσματα».

    Παρεμπιπτόντως, ο λόγος που «ασπρόρουχα» δε σημαίνει «άσπρα ρούχα» αλλά αυτό που δίνει το ΛΚΝΕ ως πρώτη ερμηνεία είναι ότι «ρούχα», σε πολλά λαϊκά ιδιώματα (ίσως και γενικά στην παλιότερη λαϊκή γλώσσα) δεν είναι τα ενδύματα αλλά τα σκεπάσματα. Για τα ενδύματα υπήρχαν άλλες λέξεις όπως «φορέματα» κλπ. Ούτε αυτή η έννοια του «ρούχου» δίνεται. Ίσως δεν ανήκει στην ΚΝΕ, οπότε είναι κατανοητό. αλλά έστω στην ετυμολογία του «ασπρόρουχου» θα ‘πρεπε να αναφερθεί.

    Ένα βράδυ που κοιμούμουν
    και βαθιά σε συλλογούμουν
    είδα μέσα στ’ όνειρό μου
    μαύρα μάτια στο πλευρό μου
    […] και ξυπνώ και δεν τα βρίσκω.
    Με τα ρούχα μου μαλλώνω
    και τα βγάλλω και τ’ απλώνω.
    Ρούχα μου, καλά μου ρούχα,
    πού ‘ν’ τα μαύρα μάτια που ‘χα;

    Εδώ π.χ., αν έχει κανείς υπόψη του την έννοια «ρούχα = σκεπάσματα» βγάζει πολύ καλύτερο νόημα.

  92. Πέπε said

    Για να μην πω ότι στο «άσπρος» δίνεται ως κύρια σημασία «λευκός» και στο «λευκός» δίνεται «άσπρος».

  93. sarant said

    91 Eίσαι σίγουρος για την ερμηνεία ρούχα = σκεπάσματα; Σου θυμίζω το «τρώγεται με τα ρούχα του»και το «διέρρηξε τα ιμάτιά του/ σκίζει τα ρούχα του».

    Και το «τα βγάλλω» δεν θα το έλεγα ποτέ για την κουβέρτα αλλά μόνο για ένα ρούχο που το φοράς.

  94. Πέπε said

    Ε βέβαια είμαι σίγουρος. Δεν το ‘χεις ξανακούσει;

  95. Πέπε said

    (Αν υποθέσουμε ότι αυτή η ποιηματάρα που παρέθεσα σηκώνει πολλή ερμηνεία, θα έλεγα ότι ο κοιμισμένος ή μισοκοιμισμένος μπορεί να μαλλώνει με τα σκεπάσματά του, ενώ με τα ρούχα που φοράει όχι.)

  96. sarant said

    95 Δεν το βγάζεις το σκέπασμα.

    Δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει το «ρούχα = σκεπάσματα». Τώρα που κοιτάζω στο TLG τον Χορτατζη και άλλους κρητικούς δεν βρίσκω καμιά τέτοια σημασία.

  97. (27) Μόνο του Μπαλζάκ την Ανθρώπινη Κωμωδία ξέρεις; Όχι και του Ουίλιαμ Σαρογιάν, που εκτυλίσσεται στην Ιθάκη (της Καλιφόρνιας) και την ειχε δημοσιεύσει σε συνέχειες το 1959 (;) η Διάπλασις των Παίδων;

  98. (47) Ρίβα, η Ιουδαία είναι οροπέδιο, σε υψόμετρο. Τη μία και μόνη φορά στη ζωή μου που πήγα στην Ιερουσαλήμ, 1η Απριλίου του 1990 χιόνισε. Κάνει κρύο το χειμώνα!

  99. O Ροΐδης διηγείται, δεν θυμάμαι πού, ότι κάποτε ήταν να ταξιδέψει από την Πάτρα στο Κρυονέρι ή κάτι τέτοιο, αλλά για κάποιο λόγο το καΐκι δεν έφυγε, και ο καπετάνιος του είπε «Πού είναι τα ρούχα σου να σου στρώσω;» «Διότι εις την πτωχήν ημών γλώσσαν, σχολιάζει, η λέξις «ρούχα» είναι δισήμαντος, εμφαίνουσα πλην των ενδυμάτων και την κλινοστρωμνήν.» (Τσιτάρω από μνήμης.) Και προσθέτει υποσημείωση: «Τρίτην τινά και κάπως δυσέκφραστον σημασίαν της λέξεως «ρούχα» έτυχε να μάθω αργότερον, ευρισκόμενος εν Αθήναις.»
    Ασχετο: τα ρούχα λέγονται ruha και στα ουγγαρέζικα. Σύμπτωση; Υπόγεια διαδρομή;

  100. Μαρία said

    95
    Με τα ρούχα μου μαλώνω, τα ξεσκίζω, τα μπαλώνω https://www.youtube.com/watch?v=kWsr42Psex4
    Λίγο δύσκολο να εννοεί τα σκεπάσματα ο Μωραΐτης.

  101. Μαρία said

    99
    Μπράβο μνήμη!
    Άγιος Σώστης, σ.7 του περιοδικού https://ia902701.us.archive.org/23/items/parnassossyggra09pargoog/parnassossyggra09pargoog.pdf

  102. Γς said

    99:

    -Δεν μπορώ σου λέω! Εχω τα ρούχα μου!

    Ε, όχι και μέσα στο αμφιθέατρο! Γυρίζω και την εντοπίζω αμέσως.

    Απαντούσε στον συμφοιτητή της που την παρακάλεσε να του κάνει χώρο να καθίσει πηγαίνοντας μια θέση δεξιά. Πλην όμως στη θέση αυτή είχε όντως ακουμπήσει τα ρούχα της. Ενα μπουφάν και τέτοια.

    Ξαναγύρισα στον πίνακα και συνέχισα

  103. Γς said

    97:

    Κακά τα ψέματα. Μπαλζάκ και Σαρογιάν.

    Πως να το κάνουμε; Για μας τους παλιούς είναι δυο διαφορετικά πράγματα.

    Ο Μπαλζάκ, ο κλασικός, ένας από τους σημαντικότερους μυθιστοριογράφους όλων των εποχών. Ο Μπαλζάκ που κάθε τόσο συναντούσαμε στα μαθήματά μας, στα Γαλλικά μας. Ο μεγάλος Μπαλζάκ.

    Κι ο μικρός, σχεδόν άσημος Σαρογιάν. Ηταν για μας αρχές των 60ς κάτι σαν Μικογιάν. Αρμένικο όνομα. Σύγχρονός μας. Μόλις πριν 15-20 χρόνια είχε γράψει την Χιούμαν Κόμεντι και δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι και σκασίλα μας για έναν νέο αμερικανοαρμένιο λογοτέχνη.

    Προσωπικά είχα διαβάσει σε βιβλίο τσέπης μερικά σύντομα διηγήματα και δεν μου είχε κάνει την καλύτερη εντύπωση [κακώς] το αυτοβιογραφικό του στυλ, για την Αρμενία και το μπλα μπλα για την αρμενική καταγωγή του και της δυσκολίες της ζωής.

    Αντε λοιπόν μετά να βάλεις το όνομά του δίπλα στον Μπαλζάκ και τον Βοκάκιο.

  104. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    προυχώρησε τα μάλα η νύξ εις το Ρωμέικον και μόλις προλαμβάνω να είπω ωρισμένα ανώδυνα, μήπως και αποφύγω μίαν νέαν πορτοκαλιάν κάρταν…

    1) Θα είναι ασυγχώρητος ο κ. Σαραντάκος, αν αύριο (Σαββάτον) εις τα μεζεδάκια του δεν τολμήση να κράξη το νέον ατόπημα της σημερινής «Καθημερινής» που επιμένει να μή γνωρίζη το επώνυμον του μεγίστου θεωρητικού της Αρίας Φυλής, Αρθούρου ντε Γκομπινώ (1816-1882), διαπράττουσα το ίδιον σφάλμα μέσα εις 3 ημέρας

    2) Συγχαίρω και εγώ τον πολιόν κ. Άγγελον (σχόλιον 92) που ενεθυμείτο με αξιοθαύμαστον ακρίβειαν το απόσπασμα του Ροΐδου από τον «Άγιον Σώστην». Ωστόσον, η επιπολαιότης του (έν κλίκ ήρκει, αγαπητέ κ. Άγγελε…) να μή γουγλάρη τας λέξεις διά να εύρη επακριβώς το διήγημα του Ροΐδου, αποδεικνύει διά πολλοστήν φοράν τον ωχαδερφισμόν + τον σταρχιδισμόν που διακρίνει και τους πλέον μορφωμένους Ρωμιούς, ασχέτως αν έχουν ζήσει επί έτη εις τας Ευρώπας, όπως ο κ. Άγγελος…

    Με την ευκαιρίαν, αναρτώ τί γράφει διά τα «ρούχα» ο ελληνόψυχος Ηλίας Πετρόπουλος, εις το μνημειώδες σύγγραμμά του «Το μπουρδέλον»

    Διατί, άραγε, επί 9 έτη ο κ. Σαραντάκος δεν έχει φιλοτιμηθή να πληροφορήση τους μακαρίως κοιμωμένους αναγνώστας του αυτό που επισημαίνει ο μακαριστός Ηλίας διά τον φιλότουρκον Ανδριώτην, ότι ήτο ντροπαλός, με αποτέλεσμα να αποκρύπτη τας χυδαίας σημασίας των ρωμέικων λέξεων;

    3) Περαίνω καταγγέλλων τον μΠαοκτζήν αναγνώστην Gpoint, που μάς έχει φλομώσει με ασημάντους λεπτομερείας προκειμένου να μάς επιδείξη τας ποδοσφαιρικάς του γνώσεις και απώλεσε την ευκαιρίαν να αναρτήση την κορυφαίαν ποδοσφαιρικήν φωτογραφίαν (από την πρόσφατον κλήρωσιν του Μουντιάλ 2018 εν Μόσχα) των τελευταίων 30 ετών, όπου ο μάγος Πελέ προσπαθεί να βγάλη «σέλφι», ενώ ο ναρκωμανής Μαραντόνα τον φιλεί εις το κούτελον, και ο Πούτιν ξεκαρδίζεται εις τα γέλια.

    Σημειωτέον ότι ο μάγος Πελέ ευρίσκεται καθηλωμένος από ετών εις αναπηρικόν αμαξίδιον, πράγμα που δηλοί εις τους γνώστας ότι εδοπαρίζετο και αυτός συστηματικώς, όπως ο αλητάμπουρας Μαραντόνα, διά να ανθέξη τον συναγωνισμόν

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  105. 96τέλος

    Τα «ρούχα» και τα «σκουτιά», εδώ χάμου, είναι πολύ συνηθισμένο για τα στρωσίδια.

    ΥΓ Ναι, κι εγώ με τα ρούχα μου τσακώθηκα και σας γράφω τέτοιαν ώρα.

  106. gpoint said

    # 93

    Νίκο στο «βγάλλω» μπορεί να παραλείπεται το «έξω» μια που ακολουθεί το «απλώνω» και να μην εννοεί ξεντύσιμο

  107. Γς said

    99:

    > η λέξις «ρούχα» είναι δισήμαντος, εμφαίνουσα πλην των ενδυμάτων και την κλινοστρωμνήν

    Και η κλινοστρωμνή μου τις πρώτες μέρες όταν προσπαθούσαμε να φτάσουμε στη Θράκη [κι από κει στην Πόλη] με επιταγμένα Ντατσούν μαζί με τους γύφτους ιδιοκτήτες τους, ήταν ένα τσουβάλι.
    Το άπλωνα χάμω ο χαμουτζής και κοιμόμουν κει σια πάνω στη Μακεδονία.

    Μέχρι που μου το κλέψανε και ξαναγύρισα στην εφημερίδα που δούλευα, ουπς, που έστρωνα κάτω και όνειρα γλυκά.

  108. gpoint said

    #104

    Ποδοσφαιρικώς είσαι αντάξιος του Καραπαππά(ρα) που διαστρέφει ειδήσεις κατά την γαβροσύνη του. Τι σπουδαίος γράφεις για τον Πελέ; την στιιγμή που δεν έχει αγωνισθεί στην Τούμπα θεωρείται ΑΚΑΠΝΟΣ

    Και φυσικά αποκρύπτεις την τεράστια είδηση από την Μόσχα όπου ο μέγιστος των προπονητών Φερνάντο Σάντος εδήλωσε στον τόν Σαββίδηπως μετά ο Γιούρο θα προσπαθήσει το Μουντιάλ με την Εθνική Πορτογαλλίας και μετά το καλοκαίρι θα επανέλθει στον για να κατακτήσει τον πιο δύσκολο στόχο του με τον ΠΑΟΚ, το τσουλού εντός τριετίας !!

    http://www.sdna.gr/sites/default/files/styles/main_photo_default/public/24171772_10210380322293378_1517627620_n.jpg?itok=8aZl3JYp

  109. Γς said

    99:

    Και ρούχα με το κιλό εδώ. Και μάλιστα Επώνυμα Ρούχα.

    Σαν τα βιβλία με το κιλό στη Σόλωνος και Ιπποκράτους τότε.

    Κι ήταν και μια Αμερικάνικη Αγορά τότε που πουλούσε φτηνά [ας πουμε] φαντεζί ρούχα. Κοντά στο Κάραβελ.

    Και πέφτανε μέσα τα θηλυκά και ψάχνανε στα κουτιά και τους μπόγους.

    Και περίμενα όρθιος σε μια γωνιά μια δικιά μου να τελειώσει, όταν μου ήρθε μια θεοβρώμα [θεολούκουμο], που με πέρασε γι αφεντικό.

    Με κάτι ετσι κι αλλιώς κουνήματα και σκέρτσα μου δίχνει ένα φόρεμα:

    -Αυτό, πόσο θα μου το αφήσετε;

    Την κοίταξα έτσι και αλλιώς από πάνω μέχρι κάτω και με πολύ γλύκα¨

    -Για σένα δυό κατοστάρικα [δραχμές, τζάμπα].

    Μου κλεινει το μάτι [τώρα που αρχισε μπίζνες με το αφεντικό] και τρέχει στο ταμείο.

    Πάνω που τελείωνε κι η δικιά μου και την κάναμε

  110. Γς said

    >Σα 23 Κρυσταλλοτριόδου της θαυματουργού γενέσιον

    Άμμος είν’ η αγάπη
    μέσα στα χέρια μου
    τ’ ανοίγω και τη χάνω,
    τα κλείνω δεν τη πιάνω

    [Οξείδιο πυριτίου και τέτοια ]

  111. dryhammer said

    Στη Χίο (κι αλλού όπως διαπίστωσα) τα ρούχα έχουν και τις τρεις σημασίες. ρούχα = ενδύματα η συνηθέστερη, ρούχα = κλινοσκεπάσματα [«η (υ)γειά στα ρούχα δε χωρεί» και «έπιασε τα ρούχα» για γέρο που κατάπεσε] και στο έχω τα ρούχα μου = έχω περίοδο [ίσως από τα πανιά πού προ σερβιετών και χαρτοβάμβακα χρησιμοποιούσαν, τα γνωστά μουνόπανα]

  112. Spiridione said

    100. Σε σας στις Σέρρες είναι πιο ξεκάθαρο
    Με τα ρούχα μου μαλώνω και το στρώμα μου ρωτώ.
    https://tzotzos.wordpress.com/2010/03/19/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%86%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%85/

  113. sarant said

    Καλημέρα από εδώ.

    Ως προς τα ρούχα. Δέχομαι πως είναι δισήμαντη η λέξη -όχι όμως ότι στα (περισσότερα) ιδιώματα δεν υπάρχει η σημασία ρούχο = ένδυμα.

    Τα ρούχα πιθανον είναι σλαβικής ετυμολογίας. Ωστόσο, στο Ετυμολογικό του Μπαμπ προβάλλεται και ιταλική αρχή. Θέλει μελέτη. Και άρθρο.

  114. spatholouro said

    ΡΟΥΧΑ
    Εφόσον, από ό,τι βλέπω και στα παλαιότερα λεξικά (Δημητράκος-Σταματάκος), σημαίνει «παν είδος υφάσματος», γιατί να μη σημαίνει και τα στρωσίδια, σεντόνια κλπ;

    Το Χρηστικό μάλιστα αναφέρει: «κατ. επέκτ. κάθε ύφασμα που έχει φτιαχτεί για οικιακή ή προσωπική χρήση, συνήθ. πετσέτες και κλινοσκεπάσματα».

  115. Πέπε said

    @113:
    Σωστά. Άρα διορθώνω το ««ρούχα», σε πολλά λαϊκά ιδιώματα (ίσως και γενικά στην παλιότερη λαϊκή γλώσσα) δεν είναι τα ενδύματα αλλά τα σκεπάσματα. Για τα ενδύματα υπήρχαν άλλες λέξεις όπως «φορέματα» κλπ.» (#91) σε:

    …δεν είναι μόνο τα ενδύματα αλλά και…. Για να προσδιοριστούν ειδικώς τα ενδύματα υπήρχαν κι άλλες λέξεις όπως…

  116. Theo said

    Καλημέρα!
    Σε μια αναζήτηση στον Παπαδιαμάντη βρίσκουμε τρεις φορές τη λέξη ρούχα να σημαίνει σκεπάσματα, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις δεν είναι ξεκάθαρο.

    ἄλλως, ποῖος θὰ ἐκόμιζε ροῦχα διὰ νὰ κοιμηθῇ;

    Τότε ἡ Γιάνναινα:
    ― Ἄκουσε νὰ σοῦ πῶ, κυρά, ἐφώναξε· βλέπω κ᾽ ἔχεις ροῦχα· μὴν εἶσαι γιὰ ξενύχτι ἀπόψε ἐδῶ;… Δὲν ἔχουμε κανένα χάνι ἐμεῖς!… Ἀλλοῦ νὰ κοπιάσῃς!… Τὸν ἐξάδερφό σου, τί τὸν ἔχεις, τὸν ἔχουμε γιὰ ξύσιμο αὔριο…
    Ἡ γυνὴ μετά τινα σιωπὴν ἀπήντησε:
    ― Δὲν ξέρω κ᾽ ἐγώ, ἂν θὰ κοιμηθῶ ἀπόψ᾽ ἐδῶ ἢ ὄχι!… Ὁ ἴδιος θὰ μοῦ πῇ… Ἐγὼ τά ᾽χω ἀλλοῦ τὰ ροῦχά μου… Αὐτὰ ποὺ βλέπεις δὲν εἶναι ροῦχα… Νὰ τὸν ἰδῶ μόνον καὶ μπορεῖ νὰ μὲ ὁδηγήσῃ ἀλλοῦ νὰ φύγω…
    ἀφέντη μου διόλου, τότε κοντὰ ποὺ ἔφυγα; ―Ὄχι· ἦταν ἄρρωστος ἀπὸ πυρετό, κ᾽ ἔμεινε ἕνα μῆνα στὰ ροῦχα…

    Ἡ κεφαλὴ μὲ τὸν ἄσπρον σκοῦφον ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε γίνει ἄφαντος ἀπὸ τὴν θυρίδα, ὁ δὲ μπάρμπ᾽ Ἀναγνώστης ἡτοιμάσθη νὰ κλείσῃ. Οἱ τρεῖς ἀχθοφόροι ἐξῆλθον κρατούμενοι ἐκ τῶν χειρῶν καὶ ᾄδοντες. Ὁ ξένος ἔκαμε νεῦμα ἀποχαιρετισμοῦ διὰ τῆς κεφαλῆς καὶ εἶχεν ἐξέλθει πρὸ αὐτῶν, ἀλλ᾽ ὁ καφετζὴς τὸν ἀνεκάλεσε καὶ τοῦ εἶπε:
    ― Καὶ ποῦ θὰ κοιμηθῆτε ἀπόψε; Ἔχετε μέρος νὰ μείνετε; Ποῦ εἶστε, κύριε; ἐγὼ ἐδῶ θὰ πλαγιάσω. Ἂν θὰ πᾶτε μὲς στὴ σκούνα, καλά, εἰδεμή, ἂν ἀγαπᾶτε, μείνατε ἐδῶ, ἔχει ζέστη.
    ― Δὲν ἔχω ὕπνο, εἶπεν ὁ ξένος· ἐγὼ θὰ φέρω γῦρο, καὶ ὕστερα, βλέπουμε.
    ―Ὅποτε ἀγαπᾶτε, χτυπῆστέ μου τὴν πόρτα, νὰ σηκωθῶ νὰ σᾶς ἀνοίξω. Ἔχω καὶ ροῦχα νὰ σᾶς δώσω.

  117. sarant said

    115 Έτσι!

  118. Πέπε said

    @116:
    > > ― Δὲν ἔχω ὕπνο, εἶπεν ὁ ξένος· ἐγὼ θὰ φέρω γῦρο, καὶ ὕστερα, βλέπουμε.

    Αυτό πήγαινε και στη σημερινή ανάρτηση! 🙂 https://sarantakos.wordpress.com/2017/12/02/meze-299/

    όσο για τα ρούχα, θυμήθηκα κι ένα αντιπαράδειγμα:

    Είχα ρούχα να σ’ αλλάξω, πάπλωμα να σκεπαστείς… (να τον αλλάξει γιατί θα είχε μουσκέψει από τη βροχή)

    …όπου είναι σαφές ότι τα ρούχα είναι ενδύματα.

    Ωραία λοιπόν, τα βρήκαμε στη μέση.

  119. Theo said

    @118:
    Ναι 🙂
    Και το ἐγὼ θὰ φέρω γῦρο που το λέει ο Αμερικάνος που έχει ξεχάσει κάπως τη μητρική του γλώσσα, μάλλον σαν αγγλισμός μού φαίνεται.

  120. Theo said

    @118:
    Ναι, τα βρήκαμε. ‘Αλλωστε, και στον Παπαδιαμάντη τις περισσότερες φορές ρούχα σημαίνει ενδύματα.

  121. Ριβαλντίνιο said

    @ 98 Αγγελος

    Ναι.

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ρούχα και τα προικιά (στρωσίδια, πετσετοειδή κλπ)

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    105.
    Πάρε ξένε μ’ τα ρούχα σου,
    πάρε και τα σκουτιά σου,

  124. Βόνης Παπασεραφείμ said

    3η Δεκεμβρίου 1988, τελευτή Πάνου Γαβαλά.

  125. sarant said

    Σωστά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: