Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο Μικάδος στον Νιάρχο

Posted by sarant στο 26 Δεκέμβριος, 2017


Την Παρασκευή που μας πέρασε πήγα στο ΚΠΙΣΝ και παρακολούθησα την κωμική όπερα «Ο Μικάδος» των Γκίλμπερτ και Σάλιβαν, και είπα να γράψω κάτι σύντομο, που μάλιστα σκέφτηκα να το βάλω εμβόλιμο προχτές.

Τελικά όμως έγραψα κάτι εκτενέστερο, το οποίο, αφού θα δοθούν παραστάσεις και τούτη την εβδομάδα (από αύριο) ταιριάζει να μπει και σήμερα, μέρα αργίας και ραστώνης έτσι κι αλλιώς, να κάνει και λίγη αντίστιξη, αφού χτες και προχτές είχαμε χριστουγεννιάτικη λογοτεχνική ύλη.

Είπα για κωμική όπερα, θα μπορούσα να πω και οπερέτα (όπως συνήθως χαρακτηρίζονται τα έργα του Όφενμπαχ ή του Στράους περίπου την ίδια εποχή). Πάντως είναι είδος διαφορετικό από την κλασική όπερα της χρυσής εποχής, αφού περιλαμβάνει εκτεταμένα διακριτά μέρη με διαλόγους, που εκφωνούνται θεατρικά και όχι τραγουδιστά όπως στα ρετσιτατίβα και που προωθούν σημαντικά την πλοκή -όχι όπως στο ζίνγκσπιλ όπου έχουν μάλλον συνδετικό ρόλο. Πρόδρομος του μιούζικαλ, ας πούμε. Βεβαια, ο Μικάδος και τα άλλα έργα της δυάδας είναι παιδιά της βικτοριανής εποχής, αφού όλα γράφτηκαν μεταξύ 1871 και 1896, στο απόγειο της δόξας και της δύναμης της αποικιακής αυτοκρατορίας. Ο Μικάδος είναι η πιο πολυπαιγμένη από τις κωμικές όπερες των Γκίλμπερτ και Σάλιβαν.

Ενδεικτικό της σημασίας που έχει ο λόγος στο είδος αυτό είναι ακριβώς ότι το δημιουργικό δίδυμο στο οποίο οφείλουμε τον Μικάδο έχει καθιερωθεί να ονομάζεται «Γκίλμπερτ και Σάλιβαν», δηλαδή το όνομα του λιμπρετίστα (Γκίλμπερτ) προτάσσεται, ενώ θα ήταν αδιανόητο να πούμε π.χ. ότι ο Κουρέας της Σεβίλλης είναι έργο των Στερμπίνι-Ροσίνι. Στην κλασική όπερα το όνομα του λιμπρετίστα σπανίως αναφέρεται και, όταν αναφέρεται, έρχεται πάντοτε δεύτερο.

Η παράσταση δόθηκε στην Εναλλακτική Σκηνή του ΚΠΙΣΝ, όπου είναι εύκολο να βρεις σχετικά καλή θέση ακόμα και την τελευταία στιγμή, ενώ για την Κεντρική Σκηνή τα πράγματα είναι σαφώς πιο δύσκολα. Έτσι, είχα βρει μια θέση στην πρώτη σειρά, αν και πλάγια (που όμως το προτιμώ). Η παράσταση ετσι κι αλλιώς έχει διασκευαστεί για μικρή ορχήστρα 6 μουσικών ενώ ο διευθυντής, ο Μιχάλης Παπαπέτρου, παίζει επίσης και ένα από τα πρόσωπα του έργου, τον Πις-Τας.

Η υπόθεση του έργου: Στη φανταστική πόλη Τιτιπού της Ιαπωνίας καταφθάνει ο Νάνκι-Που, γιος του Μικάδου (του αυτοκράτορα) μεταμφιεσμένος σε περιπλανώμενο τροβαδούρο, αναζητώντας την αγαπημένη του Γιαμ-Γιαμ. Ταξιδεύει με ψεύτικο όνομα επειδή ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί με την Κάτισα, μια ώριμη αριστοκράτισα που τον ερωτεύτηκε σφόδρα, και για να την αποφύγει το έσκασε.

Η Γιαμ-Γιαμ είναι λογοδοσμένη με τον κηδεμόνα της, τον ράφτη Κο-Κο. Ωστόσο, συνέβησαν ορισμένα γεγονότα που έχουν μπλέξει το κουβάρι. Πρώτα, ο Μικάδος θέσπισε νόμο που θεωρεί έγκλημα το φλερτ και το τιμωρεί με την ποινή του θανάτου. Μετά, ο Κο-Κο καταδικάστηκε σε θάνατο για φλερτ. Ταυτόχρονα όμως, με απόφαση του Μικαδου, ο θανατοποινίτης ορίστηκε Μέγας Εκτελεστής της πόλης -οπότε, βέβαια, είναι αδύνατον να αποκεφαλίσει τον εαυτό του.

Έτσι, δεν γίνεται καμιά εκτελεση και ετοιμάζεται ο γάμος του Κο-Κο με τη Γιαμ-Γιαμ προς μεγάλη απογοήτευση του Νανκι-Που. Ωστόσο, ο Μικάδος με γράμμα του εκφράζει τη δυσφορία του που δεν έχει γίνει καμιά εκτέλεση τόσον καιρό, και διατάζει να γίνει η επόμενη εκτέλεση μέσα σε ένα μήνα -και επισκέπτεται την πόλη μαζί με την ακολουθία του και με την Κάτισα.

Ύστερα από διάφορες παλινωδίες που τις αφήνω για έκπληξη, και επειδή ο Κο-Κο δεν είναι καλός στους αποκεφαλισμούς, παρουσιάζουν στον Μικάδο ένα πλαστό πιστοποιητικό εκτέλεσης του Νάνκι-Που -αλλά ο Μικάδος εξοργίζεται όταν συνειδητοποιεί ότι εκτέλεσαν τον μονάκριβο γιο του, οπότε τελικά του φανερώνουν ότι ο γιος του ζει. Ο Κο-Κο παντρεύεται την Κάτισα κι έτσι απαλλάσσει τον Νανκι-Που ο οποίος παίρνει τη Γιαμ-Γιαμ και ζουν αυτοί καλά κι εμεις καλύτερα.

Πρόκειται δηλαδή για μια εντελώς σουρεάλ υπόθεση, ένα παιχνίδι παραλόγου. Ο σκηνοθέτης, Ακύλλας Καραζήσης, επέλεξε μια πολιτική ματιά, κι έτσι αντί για μια άχρονη στιλιζαρισμένη Ιαπωνία όπως συνήθως στις παραστάσεις του Μικάδου, διανθίζει την παράστασή του με σύμβολα που παραπέμπουν ολοφάνερα στην Κίνα του Μάο, με κόκκινα αστέρια στο πηλήκιο και κομσομόλικα μαντίλια στο λαιμό, και για όποιον δεν το κατάλαβε το αναφέρει και στο πρόγραμμα: «οι συνειρμοί που γεννάει η παράλογη απαγόρευση … θα έλεγα ότι δεν είναι γιαπωνέζικης αλλά κινέζικης και μάλιστα μαοϊκής απόχρωσης». Προσωπικά, βρήκα εκβιασμένη την ερμηνεία του. Στο έργο γίνεται παράλογο χιούμορ, δεν καταγγέλλεται καμιά… φονική γραφειοκρατία -και πώς να είναι φονική αφού κατάφερε την απόλυτη συνθήκη ώστε να μην αποκεφαλιστεί ποτέ κανείς, διορίζοντας Αρχιεκτελεστή έναν θανατοποινίτη, που μάλιστα είναι αλλεργικός στα αίματα.

Μου άρεσαν πολύ οι τραγουδιστές, ιδίως ο μπασοβαρύτονος Μάριος Σαραντίδης στον ρόλο του Μικάδου, που με εντυπωσίασε καθώς με πολύ μεγάλη άνεση τραγουδούσε πάνω στην κίνηση. Όλοι έδειξαν πέρα από φωνητικά προσόντα και υποκριτικό ταλέντο όχι ευκαταφρόνητο, κάτι απαραίτητο για το είδος αυτό.

Επειδή, όπως είπα πιο πάνω, ο λόγος παίζει καίριο ρόλο, ο Μικάδος, όπως και όλες θαρρώ οι κωμικές όπερες των Γκίλμπερτ και Σάλιβαν, παιζεται μεταφρασμένος -κάτι που γίνεται σπάνια πλέον με τις κλασικές όπερες. Η μετάφραση των κειμένων της παράστασης έγινε από τον Γιωργο Τσακνιά, ενώ οι στίχοι των τραγουδιών ανατέθηκαν στην Κατερίνα Σχινά.

Μου άρεσε η δουλειά και των δυο. Η μετάφραση του πεζου ειναι σαφώς πιο απλή υπόθεση, αλλά έγινε με κέφι, με καλή αξιοποίηση των επιπέδων ύφους, χωρίς πολλές επικαιροποιήσεις, με λελογισμένες δόσεις καθαρεύουσας και με μερικές καλές ατάκες, από τις οποίες συγκράτησα μόνο μία -εκεί που συζητούν για διάφορους τρόπους θανάτωσης, «το να θάβεσαι ζωντανός είναι χάλια τρόπος να πεθάνεις -πιο χάλια πεθαίνεις».

Η Κατερίνα Σχινά είχε σαφώς πιο δύσκολο έργο, διότι έπρεπε να δώσει στίχους που να τραγουδιούνται κι αυτό δεν είναι απλό. Ξέρουμε ότι στη μετάφραση απο τ’ αγγλικά οι συλλαβές αυξάνονται πολύ (το sad γίνεται ‘λυπημένος’) αλλά από την άλλη δεν υπάρχει η υποχρέωση να είναι ακριβής η μετάφραση, αρκεί να είναι στρωτή και ευρηματική.

Στα τραγούδια υπήρχε προβολή των (ελληνικών) στίχων με υπερτίτλους στο πάνω μέρος της σκηνής -αλλιώς δεν είναι εύκολο να διακρίνεις τα λόγια μόνο με το αυτί. Νομίζω ότι η Σχινά τα κατάφερε πολύ καλά με τη μετάφραση, ιδίως στα χιουμοριστικά κομμάτια (που είναι και τα περισσότερα) -στα αισθηματικά μέρη μού φάνηκε ότι αφέθηκε σε εύκολες λύσεις. Και για να τολμήσω μια γενική παρατήρηση, νομίζω πως όταν μεταφράζει κανείς κωμική όπερα πρέπει να προσπαθήσει να δώσει και μερικές απρόσμενες πλούσιες ρίμες (πλούσιες είναι οι ρίμες όπου ριμάρουν δύο ή περισσότερες συλλαβές, αλλά βέβαια όχι «χέρια-μαχαίρια») διότι έτσι ξαφνιάζεται ευχάριστα ο ακροατής. Επίσης χρειάζονται ρίμες με λέξεις που ανήκουν σε διαφορετικά μέρη του λόγου, κάτι που αυξάνει την πρωτοτυπία και το ξάφνιασμα -η Σχινά είχε μερικές πετυχημένες π.χ. «αν το πεις – απρεπής» αλλά θα ήθελα περισσότερες.

Βρήκα πολύ πετυχημένη τη μετάφραση των στίχων της Λίστας (I’ve got a little list) που ειναι και το «σουξέ» του έργου. Εδώ ο Κο-Κο διαβάζει έναν μακρύ κατάλογο ανθρώπων που με χαρά θα αποκεφάλιζε.

Μπορείτε να το ακούσετε εδώ στα αγγλικά, αλλά οι στίχοι διαφέρουν από τους αρχικούς του Γκίλμπερτ επειδή είναι έθιμο να επικαιροποιούνται με κάθε νέα παράσταση του Μικάδου:

Παρακάλεσα την Κατερίνα Σχινά να μου στείλει την ελληνική μετάφραση των στίχων της και την παρουσιάζω εδώ πλάι στο αγγλικό πρωτότυπο.

As some day it may happen that a victim must be found2

 

Βρίσκω ότι η μεταφράστρια έκανε εδώ καλή δουλειά, κράτησε κάποια σημεία του πρωτοτύπου κι έδωσε ένα κείμενο που τραγουδήθηκε πολύ καλά.

Σε άλλα κομμάτια, η Σχινά δεν απέφυγε στη μετάφρασή της τις υπαινικτικές ή ευθείες αναφορές στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα της Ελλάδας -και πολύ καλά έκανε, κατά τη γνώμη μου, με μια εξαίρεση που θα αναφέρω πιο κάτω.

Ετσι, γέλασα με την αναφορά στον πρωθυπουργό που περνάει Συμπληγάδες (ή κάτι τέτοιο) ή στον υπουργό που σηκώνει αεροπλάνα. Κάπου άκουσα ένα «πλεονέκτημα ηθικό» αλλά δεν συγκράτησα τα συμφραζόμενα, και υπήρχαν και αναφορές σε τροπολογίες. Όλα αυτά είναι αναμενόμενα -είπαμε ότι και οι ίδιοι οι Άγγλοι διασκευάζουν τα λόγια του Γκίλμπερτ όταν ανεβάζουν σήμερα τις οπερέτες αυτές- και άλλωστε η σάτιρα είναι για τις κυβερνήσεις.

Με ενόχλησε πολύ όμως η ταύτιση της αυστηρής, ηλικιωμένης και δυσκολοαγάπητης αριστοκράτισσας Κάτισα με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ταύτιση που έγινε αφού στα λόγια της προστέθηκαν στη μετάφραση οι φράσεις «επονείδιστο και επαχθές» και «παράνομο και απεχθές». Αυτό και σεξιστικό το βρίσκω και όχι έντιμο πολιτικά, το θεωρώ στραβοπάτημα της παράστασης.

Κι ένα άλλο γλωσσικό, με το οποίο θα κλείσω. Αν είχα κάτι να προσάψω στη μετάφραση της Κατερίνας Σχινά θα ήταν ότι χρησιμοποιούσε λόγιες λέξεις λιγάκι συχνότερα απ’ όσο συνηθίζω εγώ. Μη φανταστείτε όμως τρομερές υπερβολές -υπάρχουν πολύ χειρότερα, και τα είχαμε δει σε μερικές όπερες που παίχτηκαν πρόσφατα από το κανάλι της Βουλής όπου ο υποτιτλιστής μετέφραζε βυθισμένος στο Λίντελ Σκοτ και χρησιμοποιούσε λέξεις όπως… ριγεδανός.

Όχι, η Σχινά απέφυγε τέτοιες ακρότητες. Και δεν θα έγραφα τίποτα αν δεν συνέβαινε το περιστατικό που θα σας αφηγηθώ.

Ο διπλανός μου στο θέατρο, νεότερος από εμένα, με χαιρέτισε πριν αρχίσει η παράσταση και δήλωσε αναγνώστης του ιστολογίου. Στο πρώτο μέρος του έργου, λίγο μετά το τραγούδι που είδαμε πιο πάνω, υπάρχει το τρίο των μαθητριών, όπου σε ένα ρεφρέν τραγουδούν όλες μαζί:

Three, little maids who, all unwary,
Come from a ladies’ seminary,
Freed from its genius tutelary –
Three little maids from school!

Η ελληνική μετάφραση:

Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
Απαλλαγμένες απ’ τους νόες
Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

Αυτό το ρεφρέν ακούστηκε δύο φορές και το είδαμε να προβάλλεται στους υπέρτιτλους. Μου έκανε εντύπωση ο πληθυντικός «νόες», τον βρήκα άκομψο, βεβιασμένη επιλογή για χατίρι της ρίμας -και σημείωσα στη μέσα σελίδα του προγράμματος: νόες! (Το έχω συνήθεια να κρατάω σημειώσεις όταν παρακολουθώ παραστάσεις).

Στο διάλειμμα, βγήκα έξω μαζί με τον διπλανό μου και, όπως είχε αναπτυχθεί οικειότητα, είπαμε δυο λόγια για την παράσταση. Οπότε, κάποια στιγμή με ρωτάει.

— Συγνώμη, τι θα πει «νόες»;

Ανοιξα το πρόγραμμα, τού έδειξα τη σημείωση που είχα κάνει, του είπα ότι είναι ο πληθυντικός του «νους», που βέβαια είναι δύσχρηστος και σπάνιος διότι σχεδόν πάντα λέμε «μυαλά» (πχ είναι λαμπρός νους – αλλά: είναι από τα πιο λαμπρά μυαλά της γενιάς του) και συμφωνήσαμε ότι ήταν λάθος αυτή η επιλογή της μεταφράστριας.

Ζητησα την άδεια από τον συνομιλητή μου να αναφέρω εδώ ότι είναι λίγο κάτω από 40 χρονών και με μεταπτυχιακές σπουδές, φίλος του μουσικού θεάτρου. Οπότε, αν η λέξη είναι άγνωστη στον συνομιλητή μου που έχει αυτά τα χαρακτηριστικά σαφώς ήταν κακή επιλογή.

Αλλά δεν είναι πρέπον να κατακρίνεις μια επιλογή χωρίς να προτείνεις εναλλακτική. Μια λύση που θα μπορούσε να σταθεί χωρίς τους ασυμπάθιστους νόες θα ήταν:

Τρεις κοπελιές, κορίτσια αθώα
Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώα
Γλιτώσαμε κι απ’ τα μητρώα
Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

Βέβαια, κάπως σκαμπανεβάζει στις εναλλαγες του γένους. Ισως υπάρχουν λύσεις με -όες, αλλά χωρίς νόες και πλόες.

Κάντε κάτι κι εσείς! (Μη μου φέρετε όμως τις Φερόες!)

 

Advertisements

134 Σχόλια to “Ο Μικάδος στον Νιάρχο”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >όπως συνήθως χαρακτηρίζονται τα έργα του Όφενμπαχ

  2. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Δεν έχω καμμία επαφή με το λυρικό θέατρο, ίσως όμως θα ήταν καλή (=εύπεπτη) αφορμή ν’ αποκτήσω.
    Μέχρι να βρω εναλλακτική χωρίς τις Φερόες: Μάλλον λείπει το δεύτερο κόμμα στην παρενθετική πρόταση
    >μια ώριμη αριστοκράτισα που τον ερωτεύτηκε σφόδρα και το έσκασε.
    (εκτός αν το έσκασε η αριστοκράτισα)

  3. Γς said

    Ναι, λίγο διαφορετικό σήμερα.
    Και σαν να την άκουγα, για μια στιγμή. Αλλά γρήγορα επέστρεψα στο κείμενο

    http://digma.mmb.org.gr/MediaHandler.ashx?id=000000000269543&m=2&height=0&width=0

  4. LandS said

    Καταπληκτική παρουσίαση. Λες και παρακολούθησα τη παράσταση.
    «Ταξιδεύει με ψεύτικο όνομα επειδή ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί με την Κάτισα, μια ώριμη αριστοκράτισα που τον ερωτεύτηκε σφόδρα και το έσκασε»
    και λίγο παραπέρα παιδί δάγκωσε σκυλί.😁😁

  5. Γς said

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    Απαλλαγμένες απ’ τους Νόες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

  6. Και ταινία του Μάικ Λι (ασυνήθιστη για το στιλ του): https://en.wikipedia.org/wiki/Topsy-Turvy

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Το θέμα μας βέβαια είναι η παράσταση αλλά κάποιες χρηστικές οδηγίες για όποιον θέλει να επισκεφθεί το ΙΣΝ νομίζω ότι είναι χρήσιμες. (Πρόκειται για μιαν επίσκεψη που αξίζει).
    Κάθε μισή ώρα φεύγει από το Σύνταγμα ένα λεωφορειάκι που σε πηγαίνει δωρεάν στο συγκεκριμένο χώρο (η στάση είναι μπροστά από το Έβερεστ). Με λεωφορειάκι επιστρέφεις στο Σύνταγμα επίσης δωρεάν.
    Αφού φθάσεις, πηγαίνεις στις πληροφορίες, δίνεις το όνομά σου για να έχεις ξενάγηση. Μόνο έτσι θα δεις όλους τους χώρους. Η ξεναγός μας ήταν άψογη. Είχαμε μιαν ολοκληρωμένη ενημέρωση.
    Το κέντρο διαθέτει καλό εστιατόριο-καφετέρια και έχεις την δυνατότητα να κάνεις χρήση επιτραπέζιου υπολογιστή.

  8. gpoint said

    Καλημέρα

    .οπως (προφητικά) κι αλλού έγραψα, Τρίτη σήμερα, δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων ευκαιρία να ασχοληθούμε με δευτερότριτα πράγματα…

    «πρόσφατα από το κανάλι της Βουλής όπου ο υποτιτλιστής μετέφραζε βυθισμένος στο Λίντελ Σκοτ και χρησιμοποιούσε λέξεις όπως… ριγεδανός.»
    Μ’ηπως πρόκειται για υποτιτλίστρια που σχολιάζει που και που εδώ ; Θυμάμαι κάτι «διαμάντια» της οταν -προ Mezzo- παρακολουθούσα όπερες από το κανάλι της βουλής.

    Επίσης το ότι μεταπτυχιακός (πιθανόν όμως και…μεταχαρτικός, λογω… επιτοιχείου) δεν (ανα)γνωρίζει τους νόες επιβεβαιώνει την πάγια θέση μου περί της εν Ελλάδι παιδείας, λογική συνέπεια της προσαρμογής της σε εισαγωγικές εξετάσεις και απονομής χαρτιών.

  9. gpoint said

    Να αναφέρω ακόμα πως ένας λόγος που εγκατέλειψα τις όπερες από το κανάλι της βουλής για το Mezzo ήταν και ο «αμερόληπτος» τρόπος που έκανε τις εισαγωγές κάποιος ανεκδιήγητος, κατά «σύμπτωση» πρόεδρος του σωματείου οπαδών του Μότσαρτ ή κάτι τέτοιο

  10. Παναγιώτης Κ. said

    Όποιος γνωρίζει την καθαρεύουσα ( για τα Αρχαία Ελληνικά δεν κάνω καμιά κουβέντα..) μπορεί να εκπλήσσεται με παρόμοιες άγνοιες!

  11. Γς said

    7:

    >Πρόκειται για μιαν επίσκεψη που αξίζει

    Εκεί λέμε να πάμε τώρα.
    Νά’ χει πουθενά να παρκάρουμε;

    [

    -Που θα με πάς σήμερα;

    -Σε καμιά παιδική χαρά. Να παίξεις.

    Κακό που με βρήκε…

    ]

  12. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ΄για τα πρώτα σχόλια και για τη διόρθωση -έχω εξασκημένο κοινό 🙂

    Λυπάμαι που οι στιχοι βγήκανε πολύ απλόχωροι.

    8 Αυτός που λέω είχε σχολιάσει μια φορά εδώ αλλά όχι, δεν ήταν γυναίκα. Αλλωστε οι δουλειές του παρουσιάστηκαν φέτος το καλοκαίρι, που μάλλον θα είχες ήδη εγκαταλείψει το κανάλι της Βουλής απ’ όσα λες
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?561-%CE%9B%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%86%CE%B9%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%AD%CF%82&p=269981&viewfull=1#post269981

  13. Γιάννης Ιατρού said

    12α Νίκο,
    δες το μέηλ σου 🙂

  14. Γς said

    12:

    >στον οδυνεπώδυνο θρήνος

    ο ασχετοάσχετος

  15. «Οι νόες οι γυμνασμένοι και βαθείς», θυμάμαι να λέει κάπου ο Σολωμός στους στοχασμούς του — αν και μάλλον είναι μετάφραση του Πολυλά από ιταλικές σημειώσεις του ποιητή. Πάντως έτσι ξεκάρφωτο, «απαλλαγμένες απ´ τους νόες», δεν ξέρω κι εγώ αν θα το καταλάβαινα — μάλλον θα μου πήγαινε ο νους στον Νώε του Κατακλυσμού!

  16. sarant said

    Kαι μια συμβολή από το ΦΒ:

    Τρεις κοπελιες πολυ αθωες/Απ’το σχολειο βγηκαμε σωες/Απο συσφιγκτηρες βοες/Απ’το σχολειο κι οι τρεις
    (αλλα και Ο ηλιθιος που παινευει μ’ενθουσιασμου μανιερα/Τις παγκοσμιες υπερβασεις πουχουν ξενη την παντιερα)

  17. Ριβαλντίνιο said

    Εκτός από τις Φερόες ήξερα και τις ψόες. 🙂 🙂 🙂

    https://el.wiktionary.org/wiki/ψόα

  18. gpoint said

    # 12

    μεγάλη περίπτωση η παραπομπή !!

  19. gpoint said

    Η συλλογικύ σοφία του ιστολογίου μπορεί να απαντήσει στην απορία μου αν ο παρουσιαστής Βενετσάνος υπήρξε συνεργάσιμος με την χούντα ;

  20. sarant said

    19 Δεν θυμάμαι, να πω την αμαρτία μου

  21. dryhammer said

    19. Τον θυμάμαι στην ΥΕΝΕΔ, αλλά ήμουν μικρός για λεπτομέρειες.

  22. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    Ελεύθερες από σοφολόες
    Απ’ το σχολειό μας και οι τρεις

    Καλά, μη βαράτε!

  23. ΣΠ said

    του είπα ότι είναι ο πληθυντικός του «νους»

    Ο πληθυντικός του «νους» είναι νούδες. 🙂

  24. Γς said

    11:

    Τελκικά βρήκα και πάρκαρα. $%Ρ μοέτρρα από τηυν είσοδο9!

    ΅Εντρυπω σιθακό.

    Γράφδω από υποκλοιγιστη της βιβλιοθ’ηκης

  25. Γς said

    5 μέτρα από την είσοδο

  26. Γς said

    24:

    >΅Εντρυπω σιθακό.

    ΅Εντυπωσιακό

  27. spatholouro said

    #19
    Gee, τον θυμάμαι αχνά τον Βενετσάνο. Τώρα για συσχετισμό με χούντα δεν ξέρω, αλλά ήταν από τους πρώτους (ή ο πρώτος) με μουσική εκπομπή στη νεογέννητη τότε ελληνική τηλεόραση:

    «Το 1968 ο Κώστας Βενετσάνος παρουσιάζει στην ΥΕΝΕΔ την πρώτη μουσική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης με τον τίτλο «Μουσική συνέντευξη», ενώ ένα χρόνο μετά βρίσκεται στο τιμόνι παρουσίασης του θρυλικού προγράμματος «Χαρούμενη Αθήνα», το οποίο προβαλλόταν κάθε Κυριακή μέχρι το 1981, φιλοξενώντας όλους τους μεγάλους σταρ του τραγουδιού, που παρουσίαζαν τη νέα τους δουλειά. την ίδια περίοδο παρουσιάζει παράλληλα μία ακόμη εκπομπή καλλιτεχνικού περιεχομένου, το «Βαριετέ»
    http://www.inewsgr.com/21/spyro-me-pikranes.htm

    Εδώ και το τραγούδι με το οποίο ψιλολιώναμε τότε όλοι οι πιτσιρικάδες, η «Στέλλα»:

    Εδώ απολαμβάνει ο αναγνώστης τον μουσικοκριτικό Μονεμβασίτη να νομίζει ότι απαγορεύτηκε η «Στέλλα» (ενώ απαγορεύτηκε η δεύτερη πλευρά του δίσκου μόνο)! Δίνει μάλιστα και την εξήγηση της απαγόρευσης της «Στέλλας»: «Στέλλα-ταινία-Μελίνα. Ιδού η εξήγηση.»
    http://www.huffingtonpost.gr/yiorgos-monemvasitis/-_2999_b_8805240.html

  28. BLOG_OTI_NANAI said

    Δύσκολο το εγχείρημα 🙂

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    χρόνια με πράξεις, θεούς και Τρώες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

  29. Alekos81 said

    Κι απ’το τάκλιν του Σιμοες;

  30. Alekos81 said

    Αν υποθέσουμε ότι από την επιγραφή «school» της εισόδου έχει σβήσει λόγω φθοράς το πρώτο γράμμα:

    «Από την πύλη με σβηστό s»

  31. ΓιώργοςΜ said

    Για τον επίμαχο στίχο (μετά από καναδυουριατεσσεραπεντέξι κρασάκια, ώστε να έχω και το ακαταλόγιστο:
    >(και)/(τι αν) κατακτήσεις είχαμ’ αθρόες
    >όμορφα λούλουδα μέσα σε πόες
    >πιστές σε διδαχές πατρώες

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    νικώντας *Πύθωνες και βόες Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

    *κεφαλαίο με σημασία 🙂

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    Αποκοιμήσαμε τους βόες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

  34. Πέπε said

    > > του Μικάδου (του αυτοκράτορα)

    Τη λέξη Μικάδος την έχω ακούσει αποκλειστικά στο συμφραζόμενο του ομώνυμου παιχνιδιού. Πέραν αυτού, για τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας μόνο τη λέξη αυτοκράτορας έχω ακούσει, αν και, για παλιότερες εποχές όπως, υποθέτω, όταν πρωτομεταφράστηκε το συγκεκριμένο έργο, δε μου κάνει τόση εντύπωση να λεγόταν.

  35. Γς said

    Δεν είναι βόας
    Δεν ειναι [κατηραμένος] Office,
    ουπς, κροταλίας

    Είναι το φιδάκι
    ο Διαμαντής

  36. spatholouro said

    Αναρωτιέμαι εάν είναι επιτυχείς οι αποδόσεις του «genius tutelary» ως νόες/μητρώα κλπ, καθώς η σημασία εδώ φαίνεται να είναι «guardian spirit»/ «guiding influence»

    http://gsvloc.org/gilbert-sullivan-resources/gilbert-sullivan-glossaries/the-mikado/

  37. Μαρία said

    Η φράση «ιθύνοντες νόες» μόνο σπάνια δεν είναι στον τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό. Ο συνομιλητής σου εφημερίδες δεν διαβάζει;

  38. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    37 .Ούτε Εγκώμια έλεγε 🙂
    Σωτήρ μου, νεκρωθέντα.
    Φρίττουσιν οι νόες
    την ξένην και φρικτήν σου
    ταφήν του πάντων κτίστου.

    Τρεις όμορφες κι οι τρεις αθώες
    Απ΄το σχολειό βγήκαμε σώες
    στην κρίση μετοχές κερδώες
    Απ΄το σχολειό κι οι τρείς

  39. Jago said

    Προσωπικά τους «νόες» θα τους καταλάβαινα σε συνεκδοχή με τον μικρόνοο/μικρόνοες, που έχουν αρκετά συχνή χρήση αλλά όντως θέλει κάποιο κόπο το άλμα σκέψης μέχρι να το καταλάβεις. Πάντως αυτή η συζήτηση με την Αρμίντα μού θύμισε γιατί έχω κόψει εδώ και καιρό, όπως και ο Gpoint, να παρακαλουθώ το κανάλι της Βουλής και ειδικά την εκπομπή της όπερας.

    Καλές γιορτές.

  40. Πέπε said

    Στη στιχουργία δεν το ‘χω, αλλά μπορώ να συνεισφέρω μερικές προτάσεις για όποιους το ‘χουν (αντιλαμβάνομαι ότι νοηματικά το ζητούμενο είναι απλώς η ρίμα):
    πατρώες, μητρώες, κεντρώες
    τηλεβόες (γιατί οι σκέτοι βόες, οι κοντινοί, προτάθηκαν ήδη)
    ώες (για τακτικούς λύτες)

  41. Πέπε said

    και βέβαια πλόες (όσο στέκουν οι νόες, στέκουν κι αυτοί)
    Οπότε, στην ίδια λογική και:
    βόες (όχι συσφιγκτήρες, οι άλλοι, τα βούδια), πνόες, θρόες και λοιπά τραβηγμένα από τα μαλλιά
    χρόες (η χρόα: όρος της βυζαντινής μουσικής)
    χλόες (γρασίδια)

  42. Πέπε said

    κινόες (με φαγόπυρο και γκοτζιμπέρι για να μην πεθάνεις ποτέ)

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Χάριν παιδειάς συνεχίζω σχεδιάσματα, προς θεού όχι ως υπόδειξη σε κανέναν επαγγελματία-κατά διάνοιαν…
    Τρεις κοπελλούδες,τρεις αθώες
    Απ το σχολειο βγήκαμε σώες
    μηδέ Κιουρί μηδέ Μονρόες*
    Απ΄το σχολειό κι οι τρεις

    *εξελληνισμένος πληθυντικός της συμφοράς 🙂
    Για Κιουρί δε μου ΄ρχεται άλλη σοφή γυναίκα- δισύλλαβη που να ταίριαζε ένας ανάλογα στραπατσαρισμένος πληθυντικός με της όμορφης 🙂 (Κιουρές-δε γίνεται αντιληπτό)

  44. Πέπε said

    Κώες (Κώτισσες)

  45. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42. 🙂 και αλόες
    Υπερώες, Αρσινόες χλόες :

    Τρεις κοπελλούδες,τρεις αθώες
    Απ το σχολειο βγήκαμε σώες
    δρέψαμε δάφνες,τρώμε χλόες
    Απ΄το σχολειό κι οι τρεις

  46. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    κι εδώ πέρα μάθαμε Οινόες τί σημαίνουν…
    Αστρόγιαννε, πούσαι; 🙂 🙂

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    38β,43,45, άκυρα διότι έπιασα να ταιριάζω τη δύσκολη ρίμα «-οες» και δε έλαβα υπόψη το γράμμα/νόημα του πρωτότυπου.

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    αντίο διάνοιες αθρόες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις αθώες
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώες
    αντίο στου πνεύματος τους βόες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

  48. gpoint said

    # 20,21, 27

    Ευχαριστώ !

  49. gpoint said

    Να κάνω και γω μια προσπάθεια χωρίς νόες, σώες και αθώες,όπως θα τόλεγα εγώ το νόημα…

    Τρεις κοπελιές κι οι τρεις μας απονήρευτες
    με του σχολειού τις γνώσεις μας αστείρευτες
    αλλά στη πράξη και οι τρεις μας αχαΐρευτες
    απ’ το σχολειό μας βγήκαμε κι οι τρεις

  50. Νίκος Κ. said

    Ας εξασκήσω κι εγώ τον ποιητικό μου οίστρο:

    Τρεις κοπελιές, κορίτσια αθώα
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώα
    Όχι άλλη θρησκεία και πατρίς
    Γλυτώσαμε απ’ το μάθημα κι οι τρεις!

  51. sarant said

    Ευχαριστω πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    23 Εμ δεν με διαβάζουν

    31 Το πατρώες μ’ αρέσει

    39 Εγώ ούτε εσένα καταλαβαίνω ούτε τον Τζι -δεν μπορειτε να κλείσετε τους υποτίτλους; Καλές γιορτές.

    40 Χμ, τηλεβόες δεν είναι κακό -εκτός αν κανεις σκεφτεί τηλεοπτικούς βόες 🙂

    49 Και ιδού ο τρίτος δρόος!

  52. Γιάννης Ιατρού said

    46: Παρών, είχα σύσκεψη 🙂

  53. Γς said

    50:

    >Τρεις κοπελιές, κορίτσια αθώα
    Απ’ το σχολειό βγήκαμε σώα

    και πέσαμε πάνω στον Γς
    και την παρέα του:

    http://caktos.blogspot.gr/2014/03/blog-post_9808.html

  54. Jago said

    #51γ Δεν κλείνουμε του υπότιτλους γιατί δεν κατέχουμε και την ιταλική, δεν είμαστε πολύγλωσσοι.

  55. sarant said

    54 Εύκολη γλώσσα, πιο εύκολη απο τα ριγεδανά του υποτιτλιστή.

  56. spatholouro said

    Sarant: «αν η λέξη είναι άγνωστη στον συνομιλητή μου που έχει αυτά τα χαρακτηριστικά σαφώς ήταν κακή επιλογή.»

    Από πλευράς μου, θαρρώ πως η λέξη αυτή έκαμε κακή επιλογή ακροατή… αλλά πού να το φανταστεί η έρμη ότι ένας μεταεπιτυχιούχος δεν θα την είχε απαντήσει ποτέ μέχρι τώρα στη ζωή του!

  57. gpoint said

    # 55

    Σύμφωνοι, Νίκο αλλά έλα που ο εισηγητής Γκιουζέπε τον ανεβαζε, Γκιουζέπε τον κατέβαζε τον φουκαρά τον Βέρντι κι αυτό ας πούμε πως
    τρώγεται, το μπέρδεψε μα τα λατινικά του σχολείου του… αλλά το έργο που προλόγιζε δεν το είδε να μάθει πως την κορη του Ριγκολέτο δεν την φωνάζανε Γκίλντα αλλά Τζίλντα ;;
    Και μιλάμε για το κανάλι τηα βουλήε όπου οι εργαζόμενοι τόοοοσα προνόμια είχαν και πιθανόν να έχουν ακόμα

  58. sarant said

    57 Στο κανάλι δεν ξέρω αν έχουν προνόμια αλλά στην κεντρική ιδέα συμφωνώ -θα έπρεπε να είναι άψογοι.

  59. Jago said

    #57 – #58 του Μποχέμιαν το αβδηρούν κιγκλίδωμα.

  60. sarant said

    59 Μποχεμιάν βρε άσχετε!

  61. Πέπε said

    @57:
    Πώς μπορεί κάποιος να μην έχει ακούσει στη ζωή του τα ονόματα Τζουζέπε και Τζίλντα;

  62. gpoint said

    # 61

    Ρώτα τον πρόεδρο του συλλόγου των φίλων του Μότσαρτ στην Ελλάδα, αυτός έκανε την εισαγωγή…

  63. Μαρία said

    61
    Μη το λες. Η κοσμικιά κυρία Μπίστικα στην Καθημερινή Γκιουζέπε τον έγραφε.
    Η ειρωνεία με τη Τζίλντα είναι οτι στην ομώνυμη ταινία η Χέιγουορθ λέγεται Γκίλντα https://www.youtube.com/watch?v=e-LO9Ay6v_M

  64. Jago said

    57 & 61 Κι όμως σε αρχαία χρόνια, ας πούμε δεκαετίες 70 και 80, συναντούσαμε συχνά αυτές τις γραφές. Δωράκι από τον ΗΧΟ του 1978.

    //s.imgur.com/min/embed.js

  65. Jago said

    Γκρρ δεν βγαίνει η εικόνα, για δοκιμή τώρα.

    https://imgur.com/a/Fy7Zg

  66. Γιάννης Ιατρού said

    63: αποκαλείται έτσι γερμανιστί, λόγω σεναρίου, ενώ το Τζίλντα είναι ιταλιστί, λόγω Τζουζέπε 🙂

  67. Γιάννης Ιατρού said

    65: Έτσι βγάινει …

  68. Jago said

    Και όχι να το παινευτώ αλλά θα το παινευτώ που ο αείμνηστος Κώστας Σταματίου είχε αναδημοσιεύσει μια επιστολή μου στο πολύ μακρινό 1987 περίπου στις Ωτοβλεψίες, που παραπονέθηκα για τις πολύ κακές συνθήκες ακρόασης ενός Ντον Τζιοβάνι στην ΕΛΣ. Άμα το ξαναβρώ…

  69. Jago said

    Πρώτη φορά που πήγα κι άκουσα ζωντανά όπερα τον Ντον Τζιοβάνι που τον λατρεύω, τραυματική εμπειρία… όχι από την ορχήστρα αλλά από το κοινό…

  70. Jago said

    Μάλλον 1985, τώρα θυμήθηκα και την ιστορική συναυλία του Λέοναρντ Μπερνστάιν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ίδια εποχή ήταν. Άλλο γέλιο και θλίψη μαζί κι εκεί τότε.

  71. Γς said

    63:

    Ελένη Μπίστικα. Ο Τήλεφος της δεύτερης σελίδας της Καθημερινής. Γυναίκα του Βαγγέλη Μπίστικα και μάνα του Αλέξη [Ταχτζής κλπ, κι από τους πρώτους με Aid και Λόντον Σκουλ οβ εκονομικς].

    Κι ήταν στην εφημερίδα. Σωκράτους, Ελένη Βλάχου, Ροζίτα Σώκου [«Ήταν πρόστυχη, ανοργασμική, ηθοποιός για να ξερνούν οι πάπιες και εκμεταλλεύτηκε τη χούντα» Για την Μελίνα]

    Κι ήταν κι εκείνο το γραφείο της Βλάχου στον 4ο όροφο. Ντάξει είχα μπει.

    Εποχές κι εκείνες.

    Χρήστος Λαμπράκης και Βαγγέλης Μαρινάκης

    Και σαν σήμερα γεννήθηκε η Μαρλέν Ντίτριχ

  72. Πέπε said

    @67:
    Συγγνώμη, μας λέει ότι οι μουσικοί, αφού είχαν ανέβει στη σκηνή (και προφανώς η παράσταση είχε αρχίσει αλλά κάποιοι δεν είχαν μέρος εκείνη τη στιγμή), κάπνιζαν, ότι σηκώνονταν να χαιρετήσουν το φίλο τους, κι ότι ήταν οι μισοί με κουστούμι κι οι άλλοι μισοί με πουκάμισο; Πείτε μου ότι δεν το κατάλαβα καλά… Σε σαλούν παίζανε;

  73. Μαρία said

    72
    Σε σαλούν παίζανε;
    Όχι. Στο Ηρώδειο, γι’ αυτό κάπνιζαν. Και λόγω του καύσωνα έμεινα με τα πουκαμισάκια.

  74. BLOG_OTI_NANAI said

    19: Στα ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ φαίνεται ότι ο Βενετσάνος παρουσιάζει στη διάρκεια της Χούντας αρκετές εορταστικές εκδηλώσεις. Εδώ σε ένα απόσπασμα υπάρχουν και αρκετά ονόματα, και μάλιστα της Βέμπο. Βεβαίως, δεν πολυσυμπαθώ τις αναδρομικές καταδίκες ανθρώπων μη γνωρίζοντας αν ήταν όντως υποστηρικτές ή αν φοβούνταν να πουν όχι για να μην τους βαφτίσουν κομμουνιστές:

  75. BLOG_OTI_NANAI said

    74: Για παράδειγμα, μην ξεχνάμε τι είχε γραφτεί για τον Μίκη Θεοδωράκη όπου από μια ατάκα μπορεί να τον βαφτίσει κάποιος οπαδό της Χούντας:

  76. Γς said

    Ηρώδειο και Ηρώδης.

    Υπήρξαν ένα σωρό βασιλιάδες Ηρώδηδες στην Ιουδαία. Ο Μέγας, ο Αρχέλαος, ο Αντίπας, ο Αγρίππας κλπ.

    Ενας όμως ήταν ο Ηρώδης ο Αττικός.
    Κι ήταν δικός μας. Ενας από τους μεγάλους χορηγούς δημοσίων έργων των Αθηνών και αυτός που χρηματοδότησε, μεταξύ άλλων, την κατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου και του Ηρωδείου

    Γεννήθηκε και πέθανε εδώ πιο δίπλα στην Νέα Μάκρη. Και στο κτήμα του κοντά στο Τύμβο του Μαραθώνα, στην πρώην Αμεικάνικη Βάση υπάρχουν και τα Αιγυπτιακά Αγάλματα στο ιερό όπου λατρευόταν η θεά Ίσις και ο Όσιρις.

    Το ιερό των Αιγυπτίων θεών στη Ν.Μάκρη. Το αποκαλούσαν το «Δέλτα του Νείλου» της Αττικής:

    Και είχε πέντε αγόρια που του πέθαναν τα τέσσερα. Του έμεινε μόνο ένας ο μπουνταλάς ο Βραδούας, τον οποίο ο Ηρώδης δεν συμπαθούσε γιατί είχε δυσκολία στη γραφή και ανάγνωση.

    Υιοθέτησε και μερικά ξένα. Τα αγαπούσε τα αγοράκια. Η σύγχρονη έρευνα υποθέτει ότι οι σχέσεις του Ηρώδη προς τα παιδιά αυτά δεν ήταν αμιγώς πατρικές, αλλά ας το αφήσουμε. Σίγουρο είναι πάντως ότι δεν ήταν σαν τον άλλον Ηρώδη που τα έσφαξε, όπως λένε.

    Κι αυτόν τον Herod τον σφαγέα τον ανάφερε ως Harrod ένα εγγλεζάκι όπως διάβαζα για τα λάθη των μαθητών στις εκθέσεις κλπ..

    Harrods το μαγαζί στην Μπρόμπτον. Κοντά στo Χάιντ Παρκ και την πηγή της Πριγκιπίσσης Νταϊάνας. Ναι, το μαγαζί του μπαμπά του πως τον λέγανε τον αιγύπτιο γκόμενό της.

    Ντάξει μεγάλο μαγαζί, αλλά εμείς θα πηγαίναμε για ψώνια στην άλλη μεριά του πάρκου στην Οξφορντ στριτ.

    Αλλά όχι χτες, που έγινε πανικός. Πυροβολισμοί και τέτοια

  77. Γς said

    76->73

  78. sarant said

    68 Θα μπορούσα να τη βρω αυτήν την επιστολή αρκεί να βρούμε πότε έγινε η παράσταση.

    74 Οπότε, δεν ήταν από τους κορυφαίους της αντιδικτατορικής δράσης

  79. Καλλιόπη said

    Τρεις κοπελιές κ΄οι τρεις αξέγνοιες
    Απ’ του σχολείου όλες τις έγνοιες
    Απαλλαγμένες κ’ από τις έννοιες
    Απ’ το σχολειό κι οι τρεις!

  80. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Εκφράζω και εγώ τον αποτροπιασμόν μου διά την αγραμματοσύνην που δέρνει τους πτυχιούχους του Ρωμέικου, με αφορμήν την καταγγελίαν του κ. Σαραντάκου διά τον 40άρην Ρωμιόν ο οποίος δεν είχε ποτέ ακούσει τον πληθυντικόν του νοός (νόες).

    ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ, αναρτώ το περίφημον απόσπασμα του Πλωτίνου απο την 6ην Εννεάδα του, όπου κάμνει τον περίφημον ύμνον εις τον Νούν και τους Νόες. Παραθέτω δεξιά και την αγγλικήν μετάφρασιν των εκδόσεων Loeb, προκειμένου να γίνη κατανοητόν το κείμενον του Θείου Πλωτίνου. Εδώ δύνασθε οι γαλλομαθείς να εύρητε και την γαλλικήν μετάφρασιν του αρχαιοελληνικού πρωτοτύπου

    2) Περαίνων, άς μοί επιτραπή μία ερώτησις διά τον αγαπητόν κ. Σαραντάκον: Πώς συνέβη και εσπατάλησε τέσσαρας (τουλάχιστον) ώρας από την ζωήν του, διά να παρακολουθήση εις το «Σταύρος Νιάρχος» την όντως αριστουργηματικήν κωμικήν όπεραν «Μικάδο», ενώ αύτη υπάρχει εις δεκάδας παραλλαγάς εν τω YouTube;

    Επλήρωσε εισιτήριον ή είχε πρόσκλησιν από την φίλην του, Κατερίναν Σχινά, την οποίαν και υμνεί εις την παρούσαν ανάρτησίν του;

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  81. Avonidas said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά.

    Αν ο συνομιλητής σου, σπουδαγμένος, θεατρόφιλος και σχεδόν σαραντάρης, δεν γνωρίζει τη λέξη «νόες», ή δεν μπορεί να τη συναγάγει, το πρόβλημα είναι του συνομιλητή σου.

    Δεν μου αρέσει ο πληθυντικός «μυαλά» — τουλάχιστον όχι σε λόγο ποιητικό. Επιπλέον, στις μεταφράσεις από τα αγγλικά προσπαθώ πάντα να διατηρώ τη διάκριση brain/mind -> μυαλό/νους. Βέβαια, εδώ η πρωτότυπη λέξη δεν ήταν mind, οπότε never mind.

  82. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τὸ ρεφραὶν ἀπὸ τὸ «τρίο τῶν μαθητριῶν» μοῦ θύμισε τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα τοῦ Μπουφετζῆτοῦ Γιώργου Μπάτη:


    Γνώρισα τρεις χανούμισες
    τρία σωστά κουκλάκια

    Η μια κρατά τον αργιλέ,
    κι η άλλη το τσιμπούκι
    Κι η τρίτη η μικρότερη
    τρελή στο μαστουρλούκι

  83. sarant said

    81 Θα έγραφες δηλαδή ότι ο Έρντος ήταν από τους πιο λαμπρούς νόες στην ιστορία των μαθηματικών;

  84. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @34.Πέπε said:
    «…
    Τη λέξη Μικάδος την έχω ακούσει αποκλειστικά στο συμφραζόμενο του ομώνυμου παιχνιδιού. Πέραν αυτού, για τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας μόνο τη λέξη αυτοκράτορας έχω ακούσει, αν και, για παλιότερες εποχές όπως, υποθέτω, όταν πρωτομεταφράστηκε το συγκεκριμένο έργο, δε μου κάνει τόση εντύπωση να λεγόταν. »

    Εἶσαι νέος καὶ δὲν ἔχεις διαβάσει τὰ ἀναγνώσματα ποὺ ἔθρεψαν πνευματικὰ τὶς προηγούμενες γενιές. Τὸν Μικάδο τὸν ἔμαθα ἀπὸ τὸν Μικρό Ἥρωα· δέν θυμᾶμαι τὸν τίτλο τοῦ ἐπεισοδίου, πάντως ὁ Γιώργος Θαλάσσης μὲ τὸ Σπίθα εἶχαν ταξιδέψει στὴν Ἰαπωνία γιὰ κάποιαν ἀποστολή. Ἀπ᾿ ὅ,τι θυμᾶμαι ὁ κακὸς Γιαπωνέζος ὀνομαζόταν Γιαχαμοῦτο Κοτούλα! 🙂

  85. Avonidas said

    Θα έγραφες δηλαδή ότι ο Έρντος ήταν από τους πιο λαμπρούς νόες στην ιστορία των μαθηματικών;

    Αν οι επιλογές μου ήταν ανάμεσα στους νόες και τα μυαλά, ναι, θα το ‘γραφα. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές. Γιατί να μην πούμε οτι ήταν από τα πιο λαμπρά πνεύματα;

  86. ΣΠ said

    84
    Γιαχαμούτο Κοτούλα! Τι μου θύμισες!

  87. Avonidas said

    Άσχετο: ξαναδιαβάζω την υπόθεση κι αναρωτιέμαι τι θα νιωθε ενας έρμος Γιαπωνέζος που θα παρακολουθούσε αυτό το πράγμα. Μάλλον ο,τι ένιωθα εγώ βλέποντας Ζήνα 😛

    Από την άλλη, οι Ιάπωνες είναι μανούλες στην πολιτισμική υπεξαίρεση, οπότε καλά να τους κανουνε! 🙂

  88. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Νόες είναι ο ανορθόγραφος πληθυντικός του Νώε :-).

    ΥΓ Πιθανότατα ο «σπουδαγμένος, θεατρόφιλος και σχεδόν σαραντάρης,» είναι χειρότερος από τον 50+ που δεν κατανοούσε την «αρωγή και την ευδοκίμηση» στις πανελλήνιες εξετάσεις του 1985.

  89. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Νόες είναι ο ανορθόγραφος πληθυντικός του Νώε 🙂 .

    Αυτά συμβαίνουν με την ανέμελη 🙂 διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών, τον πολλαπλασιασμό των ΑΕΙ και των εισαγομένων σ’ αυτά, την τελευταία 40-ετια.

  90. Avonidas said

    @Αφώτιστος Φιλέλλην

    Αφώτιστε, εμένα αν μου βάζανε έκθεση με την εξής εκφώνηση,

    » Ο άνθρωπος, ο αποφασισμένος να μάθει πολλά γράμματα και να διαπρέψει σε μια επιστήμη ή σε μια τέχνη, δεν αποβλέπει πια, κατά την επικρατούσα άποψη, στην προσωπική του μόνο ευδοκίμηση. Προσφέρει και στους άλλους πολύτιμη αρωγή »

    δε θα ‘χα πρόβλημα με το νόημα της αρωγής και της ευδοκίμησης, που άλλωστε μπορεί κανείς να το μαντέψει από τα συμφραζόμενα. Θα είχα, όμως, πρόβλημα να καταλάβω ΤΙ στο διάλο περιμένουν να αναπτύξω από αυτή την καφενειακή εξυπνάδα.

  91. Πέπε said

    @83:
    > > Θα έγραφες δηλαδή ότι ο Έρντος ήταν από τους πιο λαμπρούς νόες στην ιστορία των μαθηματικών;

    Οι νόες (όπως και οι πλόες) δεν ξέρω πότε προέκυψαν. Ανήκουν σε μια κατηγορία αρχαίων συνηρημένων δευτερόκλιτων από τα οποία, σε γνήσια νέα ελληνικά, χρησιμοποιείται μόνο ο νους χωρίς πληθυντικό. Σε ύφος εντονότερων λόγιων επιδράσεων χρησιμοποιούνται και ο πλους με τα σύνθετά του και άλλα της ίδιας κατηγορίας, και με πληθυντικό, όχι όμως τον αρχαίο πληθυντικό (που είναι οι νοι, οι πλοι, οι απόπλοι), ούτε αυτόν που δυνητικά θα σχημάτιζαν στα νέα ελληνικά (οι νούδες, όπως ο παππούς-οι παππούδες), αλλά έναν παράδοξο τριτόκλιτο πληθυντικό σε -όες, ίσως κατ’ αναλογίαν προς το τριτόκλιτο «ο βους – οι βόες». Μάλιστα υπάρχει κάποια τάση επέκτασης της κλίσης αυτής και στον ενικό (γενική του νοός, πρέπει να το ‘χω συναντήσει πλέον ή άπαξ, αν και «του απόπλοος», ευτυχώς, δεν το θυμάμαι πουθενά).

    Στην ουσία είναι το ίδιο φαινόμενο όπως η γενικομανία (μετέρχομαι των μέσων), το άνδρο αντί άντρο κλπ.: ξέροντας ότι η τρίτη κλίση, έτσι όπως ήταν στ’ αρχαία, δε λέγεται πια και άρα ακούγεται αρχαιοπρεπής, μόλις κάτι μου φανεί αρχαιοπρεπές, ή μόλις θελήσω να δώσω λίγο μεγαλείο στον λόγο μου, το κάνω τριτόκλιτο.

    Έτσι, εμένα προσωπικά μ’ ενοχλεί αυτό το -όες που δεν είναι ούτε αρχαίο ούτε νέο. Από την άλλη, ξέρω ότι αν κάποιος θέλει να βάλει τον νου στον πληθυντικό, αντικειμενικά δε θα πει ούτε οι νούδες ούτε οι νοι, άρα δεν του μένει παρά «οι νόες». Δεν το λέω, δεν το γράφω, αλλά το δέχομαι καρτερικά.

    Σημειωτέον πάντως ότι η κανονική αρχαία κλίση του νου και των υπολοίπων είναι τέτοια ώστε, πλην ονομ.-αιτ.-κλητ. ενικού και πλην τονισμού, μοιάζουν σαν τα κανονικά δευτερόκλιτα (οι νοι, των νων, τους νους: καθόλου μεγαλοπρεπές).

  92. ΣΠ said

    Το ΛΚΝ για το «νους» (Ο15α) δεν έχει πληθυντικό και για το «περίπλους» (Ο16) έχει: περίπλοι, περίπλων, περίπλους
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/onomatiko/nouns.html

  93. Μαρία said

    91
    Απο την Καινή Διαθήκη και μετά ο νους είναι τριτόκλιτο. Ο νους, του νοός μαθαίναμε στην καθαρεύουσα.

  94. ΓιώργοςΜ said

    88,90 Εγώ που είμαι 50(+/-0) 😀 κι έγραψα το συγκεκριμένο θέμα, την αρωγή δεν την είχα συναντήσει ποτέ* (και ήμουν από τότε βιβλιοφαγος), αλλά το νόημα ήταν προφανές και δε δυσκολεύτηκα να γράψω, μάλιστα η έκθεση ήταν ο μεγαλύτερος βαθμός που πήρα τότε.
    Τους νόες τους καταλαβαίνω σα λέξη αλλά δε θα τη χρησιμοποιούσα ποτέ, τη βρίσκω εκτός από καθαρευουσιάνικη και κακόηχη.

    *Το νόημα της λέξης το «επιβεβαίωσα» με ένα ραμόνι, το έχω ξαναγράψει εδώ, αλλά γράφω από κινητό και δε βρίσκω το σχόλιο.

  95. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι εγώ δεν θα επέλεγα να πω ή να γράψω νόες, αν δεν ήταν απαραίτητο, όπως αυτή τη στιγμή. Όμως σύνθετο το γράφω άνετα πχ οξύνοες.
    Όμως μου φαίνεται περίεργο το να μην κατανοεί; το νόες ένας ντοκτοράς. Με βάζει σε υποψίες για το μορφωτικό επίπεδο ορισμένων εξ αυτών.

  96. dryhammer said

    91. με αφορμή τον νου, τον πλου, τον βου θυμήθηκα και τον …ρου των γεγονότων από το Θόδωρο και το δίκαννο

  97. Πέπε said

    @92:
    Πολύ ενδιαφέρων αυτός ο πίνακας. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιον, έτσι συνοπτικό, ή, αν έχω δει, δεν έδωσα προσοχή.

    Μάλιστα, ώστε λοιπόν τα νεοελληνικά ουσιαστικά κλίνονται σύμφωνα με 53 πρότυπα, συν μερικά ακόμη για όσα είναι ελλειπτικά σε κάποιες πτώσεις. Και τουλάχιστον ένα ακόμη για τα κύρια ονόματα σε -ος με κλητική σε -ο (θα μπορούσε να αριθμείται 018β: όπως ο γέρος αλλά χωρίς πληθυντικό), ένα ακόμη για το γάλα (του γάλακτος/γάλατος), και όσα τυχόν άλλα θεώρησαν καλύτερο να παραλείψουν, σύνολο ουκ ολίγα.

    Μερικοί ωστόσο λένε ότι τ’ αρχαία είναι δύσκολα!

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    94 >>την αρωγή δεν την είχα συναντήσει ποτέ
    Τα διάφορα Ταμεία Αρωγής ;

    95 >>οξύνοες.
    και ολιγόνοες, άνοες, μικρόνοες.

  99. ΣΠ said

    97
    Υπάρχουν πίνακες και για τα άλλα μέρη του λόγου.
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/onomatiko/general.html
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/rimatiko/general.html

  100. Γς said

    76:

    Ηρώδης, Ηρώδειο και Αιγυπτιακοί θεοί της Νέας Μάκρης, του Μαραθώνα.

    Κι είπαμε να μαζέψουμε πάλι ελιές από την περιοχή. Τις φτιάχνουμε και γίνονται ντελισιους.

    Χτυπήσαμε μερικά αδέσποτα λιόνδεντρα και μετά είπα να πάμε κεί προς το κτημα του Ηρώδη. Μπήκαμε από τη Λεωφ. Μαραθώνος μετά την πρώην Αμερικανική Βάση για τον Τύμβο.

    Μπερδεύτηκα και ντουγρού για την Παραλία Μαραθώνος. Να και η ωραία διαδρομή για περπάτημα που πηγαίναμε με τη συχωρεμένη.

    Και το «Χρυσό Φάντασμα».

    -Χρυσή Ακτή, μωρή. Golden Coast οχι Ghost!

    -Γιατί με λες μωρή;

    Κι ο δρόμος τελειώνει και στρίβει προς τα πάνω.

    -Εδώ να παρκάρουμε.

    Ηταν μια ταβέρνα. Μπαρμπούνι, Κουτσομούρα, Μπακαλιάρος, Τσιπούρα, Λαυράκι, Σαργός, Λυθρίνι, Συναγρίδα, Σφυρίδα. Φαγκρί, Μαρίδα, Γάβρος διαβάζει.

    -Τι θα πιείτε;

    -Μια Κάιζερ.

    Και δεύτερη και τρίτη και τέταρτη.

    Και τώρα που ξύπνησα μεσάνυχτα να δω τι έγινε στο Ιστολόγιο

  101. voulagx said

    #84 @ Τζιμ Μαρτιν:
    -Γιαχαμοῦτο Κοτούλα
    -Σπίθας Κοκοράκι

  102. ΓιώργοςΜ said

    98 >ταμεία αρωγής
    Παραδόξως όχι. Ίσως όχι τόσο παραδόξως, ποιος 17χρονος έχει αλισβερίσια με ταμεία, κι αν κάποιος ακροθιγώς έχει (όπως είχα εγώ) δεν ασχολείται απαραίτητα με την ανάλυση ακρωνυμιων

  103. Γς said

    91:

    Έρντος.

    Και ήταν η πρώτη χρονιά, που δεν ήταν ο Ηλίας στις οικογενειακές συνάξεις των γιορτών.
    Ο σοφός φίλος μου Ηλίας, που τόσο αγαπούν τα παιδιά μου.

    Που έχει και χαρτί με τον Erdős

    Paul Erdős and Ilias Kastanas. The smallest factorial that is a multiple of n, Amer. Math. Monthly 101 (1994) 179.

  104. Μαρία said

    102
    Δεν πρόκειται για ακρωνύμιο. Ταμείο αρωγής λεγόταν, μετά έγινε ακρωνύμιο (ΤΕΑΔΥ). Έτσι σώθηκε ένας φίλος μου αλλά είχε γιαγιά συνταξιούχα.

  105. Γς said

    >Αρωγής

    και μένα ο νους [του νοός, ω νόες] πηγε στις ρόγες

    [με πιάνετε, ε;]

  106. Γς said

    Ντάξει

    Ρώγες!

  107. Πέπε said

    99:
    Ναι, το είδα, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω ποια είναι η «προηγούμενη» σελίδα, που μου δίνει τις επιλογές ν’ ανοίξω ουσιαστικά ή επίθετα κ.ο.κ.. Τώρα τη βρήκα την άκρη (Πίνακες κλιτικών παραδειγμάτων), ευχαριστώ! 🙂

  108. ΓιώργοςΜ said

    104 Η δική μου γιαγιά έπαιρνε σύνταξη ΟΓΑ 🙂
    Πλήρωνα για λογαριασμό του πατέρα μου ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, ΤΑΤ (Ταμ. Τυπογράφων), αλλά δεν πολυσκοτιστηκα τότε να μάθω τι σημαίνουν τα αρχικά άλλων ταμείων.

  109. ΚΩΣΤΑΣ said

    Δεν ξέρω αν κρίνω εξ ιδίων, αλλά η λέξη αρωγή ήταν σχετικά γνωστή, πέρα από τα ταμεία. Σε ενημερωτικά μέσα ακούγαμε ή διαβάζαμε το «έσπευσαν προς αρωγή», κυρίως σε άτομα που είχαν ανάγκη βοήθειας. Και τότε αυτό το θέμα μου προκάλεσε έκπληξη που είχε αποτυχία. Κάτι φταίει που πολλοί λένε ότι δεν το ήξεραν.

  110. Μαρία said

    108
    Κι η δικιά μου. Για την ακρίβεια βοήθημα απ’ τις κρατήσεις των υπαλλήλων υπέρ ΟΓΑ.
    Η μάνα μου όμως έπαιρνε και το αρωγής.

  111. Γς said

    το ταμείον είναι μειον.

    Παπαγιαννοπουλος

  112. Γς said

    111:

    Α, και μνήμες του Λουνα παρκ

  113. Πέπε said

    @109:
    Εγώ που ήμουν 11*, την αρωγή τότε την έμαθα, από τον ντόρο σχετικά με το θέμα της έκθεσης. Λογικό, δεν είναι και η πιο συνηθισμένη λέξη γι’ αυτές της ηλικίες. Αλλά η ευδοκίμηση, διάβολε, από τότε μέχρι τώρα δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αποτέλεσε το δεύτερο σκέλος του στερεότυπου («αρωγή και ευδοκίμηση = δυσνόητα ελληνικά»). Ευδοκίμηση είναι όταν ευδοκιμείς.

    ______________
    *Δηλαδή έτσι συνάγω τώρα που διαβάζω στον Αφώτιστο ότι το θέμα έπεσε το ’85.

  114. Γς said

    και

  115. Μαρία said

    113
    Το ευδοκιμώ όμως μόνο απ’ τη φυτολογία θα μπορούσε να είναι γνωστό. Για τα φυτά κι όχι για τους ανθρώπους.

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Και με αρωγό μια πισίνα
    γαλάζια κι ωραία φωτισμένη
    την είδα αναδυομένη,
    τη στέγνωσα με μια αγκαλιά

  117. Γς said

  118. Γς said

    Επιθαλάσσια αρωγή που αντικατέστησε τον άλλοτε ταυτόσημο Ναυαγιαίρεση

    Δείτε επίσης:

    Αβαρία
    Ναυτικό ατύχημα
    Ρυμούλκηση
    Ανέλκυση ναυαγίων

    el.wikipedia

  119. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Μπορεί να κάνουμε κάποτε άρθρο για την αρωγη και την ευδοκιμηση.

    Πάντως, το ταμείο αρωγής δεν είναι λέξη που πρέπει να την ξέρει ένας 18χρονος -χώρια το άγχος των εξετάσεων.

  120. Έχασα την παράσταση, δεν βρήκα εισιτήρια (σα στίχος)… Πολύ κρίμα γιατί έχω εντοπίσει το έργο εδώ και χρόνια, και το έχω σε DVD (αγγλικό φυσικά) και το λιμπρέπτο σε μια έκδοση… με κρυφό σκοπό να επιχειρούσα μετάφραση..

  121. Θρασύμαχος said

    Τον είδα χθες 27.12. το Μικάδο και ενθουσιάστηκα όσο και ο Νικοκύρης, με μόνη διαφορά ότι εμένα μου άρεσε και η αναφορά στην Κωνσταντοπούλου: τα δημόσια πρόσωπα υπάγονται εθελουσίως στον κίνδυνο σάτιρας, τόσον ασεβούς όσο θα τη σκάρωναν και οι ίδιοι οι Γκίλμπερτ/Σάλλιβαν αν είχαν ζήσει να προλάβουν σημερινούς πολιτικούς.
    Με την ευκαιρία, δείτε και ένα «ανεξαρτήτου ηλικίας» σε ανακοίνωση του ΚΠΙΣΝ http://livingforfree.gr/event/dionysis-savvopoulos-o-siderogiannos/2017-12-21/

  122. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    1. Λέξη: ἀρωγήν (Κλιτικό Αρχαίας), Αρχική – Ριζική: ἀρήγω < αρχ. "βοηθώ".

    Φοίτησα σε Πρακτικό γυμνάσιο όπου καναμε 6 έτη αρχαία. Το ρήμα δεν νομίζω ότι το γνώριζα αλλά η λέξη αρωγή χρησιμοποιειτο στον γραπτό και προφορικό λόγο.

    2. Οφείλουμε να είμεθα αυστηροί αλλά δίκαιοι σε όλα τα θέματα, πρωτίστως δι' ημάς αλλά και για τους άλλους.

    Να μην εφευρίσκουμε δικαιολογίες για το άγχος του υποψηφίου στις εισαγωγικές *, ή να μην χρησιμοποιουμε την "πολιτική ορθότητα" για σάτιρα σε πολιτικά πρόσωπα ειδικά σ' αυτά με μεγάλη πατρική πολιτική κληρονομιά/ επαγγελματικη προίκα.

    * Τι να πουν οι παλαιότεροι (1965-1979) εισαχθέντες σε πολύ καλές σχολές όταν στα 2 πρώτα μαθήματα που εξετάσθηκαν, γνώριζαν ότι είχαν λάβει βαθμολογία κάτω ή πολύ κάτω από την βάση (επί συνόλου 6 μαθημάτων) ;

    Αυτη είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ :
    των εξετάσεων επί της θεωρητικά διδακτέας ύλης και με θέματα κλιμακωτής δυσκολίας, όπου σε κάθε σχολή μόνο 1 ή 2 αριστευαν με 90%, ενώ η διάμεσος των επιτυχόντων ήταν περί το 63% (πλησίον του 2/3)

    και των εξετάσεων(1980-) με περιορισμένη διδαχθείσα ύλη, όπου ο σωρός των "αρίστων" είχε βαθμολογία πάνω από 90%.

  123. Emphyrio said

    Οι Κεφαλονιτες υποψηφιοι του 1985 (και νομιζω και οι Λευκαδιτες) ηταν σκανδαλωδως ευνοημενοι απο την αρωγη, γιατι το νησι ηταν ακομα γεματο απο τα «σπιτια της Αρωγης» – μικρα, ξυλινα σπιτακια, χτισμενα ή συναρμολογημενα πανω σε μια τσιμεντενια βαση, που χτιστηκαν μετα απο τους σεισμους του 1953. Περσι το καλοκαιρι που πηγα δεν ειδα κανενα, ουτε στο Αργοστολι ουτε στο Ληξουρι ουτε στην Σαμη, ουτε στα αλλα μερη που περασα. Φαινεται πως αντικατασταθηκαν ολα πια απο ενοικιαζομενα…

  124. ΓιώργοςΜ said

    Παραδόξως, ο συμμαθητής που θυμάμαι χαρακτηριστικά να πετάει το στυλό όταν είδε το θέμα, ήταν από το Μεγανήσι της Λευκάδας 🙂 άρα μάλλον μικρή ή βοήθεια της επτανησιακής καταγωγής.
    Εξαιρετικά ικανός στα Μαθηματικά, αλλά στο γραπτό κείμενο, σαν ψάρι με ποδήλατο. Καλή του ώρα…

  125. Emphyrio said

    Μπορει να μην τα ελεγαν ετσι τα αντιστοιχα οικηματα οι Λευκαδιτες, γι’αυτο και αφησα μιαν επιφυλαξη να κρεμεται.

  126. sarant said

    121 Όμως στην προκειμένη περίπτωση η σάτιρα ήταν σεξιστική.

  127. spatholouro said

    #123
    Σε Κεφαλληνία, Ζάκυνθο και Ιθάκη βλέπω ότι υπήρχαν αυτές οι οικίες αρωγής, όσον αφορά τα Ιόνια.

  128. Θρασύμαχος said

    #126: ελάτε τώρα μεταξύ μας είμαστε, αν στρεφόταν κατά της μπακογιάννη, της γεννηματά, της παπαρρήγα ή της άννας-μισέλ-κλπ δεν είμαι και τόσο βέβαιος ότι θα προσέχατε τη σεξιστική παράμετρο.

  129. sarant said

    128 Αφενός έχω γράψει και για επιθέσεις σεξιστικές εναντίον γυναικών από άλλους χώρους -και αφετέρου η ΖΚ εδώ και δυο χρόνια μάς βρίζει πατόκορφα

  130. Πέπε said

    Για όσους δεν έχουμε δει την παράσταση, παρά μόνο διαβάσαμε τη φράση «ταύτιση της αυστηρής, ηλικιωμένης, δυσκολοαγάπητης αριστοκράτισσας με την Κωνσταντοπούλου», πού έγκειται ο σεξισμός;

  131. Θρασύμαχος said

    #129: ΟΚ, δεν θα επιμείνω στο κομματικό σκέλος, εμένα πάντως δεν μου φάνηκε καθόλου μα καθόλου σεξιστικό το επονείδιστο και επαχθές, ας πρόσεχε η πολιτικός να μην ταυτιστεί τόσον έντονα με φρασεολογία δεκτική σάτιρας. Άλλωστε εκεί εξαντλείται το υπονοούμενο της παράστασης, η εικόνα δεν παρέπεμπε στη ΖΚ (όπως λ.χ. η προ διετίας Πραξαγόρα της Επιδαύρου) αλλά μάλλον στη χήρα του Μάο.

  132. Θρασύμαχος said

    Άσχετο αλλά μια που εδώ λεξιλογούμε, νομίζω πως ο Ακύλας γράφεται με ένα λ αλλά συχνά παρασυρόμαστε από τη γυναίκα του που γράφεται με δύο!

  133. sarant said

    132 Εχεις δίκιο και το προσεξα κι εγώ. Αλλά ο συγκεκριμένος Ακύλας είναι κιμπάρης και υπογράφεται Ακύλλας.

  134. Ριβαλντίνιο said

    Την Ακυληία την ίδρυσε ο Ακύλας ; 🙂 🙂 🙂
    Η wiki λέει πως είναι κελτικό το όνομά της. Όταν την ξεπάστρεψε ο Αττίλας, πολλοί κάτοικοί της για να γλιτώσουν πήγαν στα βουρκονέρια και έκτισαν την Βενετία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: