Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Καλή χρονιά σε όλες και όλους, με υγεία και αγάπη!

Posted by sarant στο 1 Ιανουαρίου, 2018


Εδώ και λίγες ώρες έχουμε μπει στο 2018, έχουμε αλλάξει χρόνο. Αν ξενυχτήσατε χτες, ίσως με φίλους και μουσική ή πάνω από την πράσινη τσόχα, μάλλον το σημερινό άρθρο θα το διαβάσετε προς το μεσημέρι, ίσως και αργότερα, αλλά δεν θα περιμένετε βέβαια να σας πω «καλησπέρα»! Το άρθρο βέβαια θα έχει δημοσιευτεί απ’ το πρωί, την ίδια όπως κάθε μέρα ώρα, αλλά μη νομίσετε ότι ξαγρύπνησα για να το ανεβάσω -φροντίζει η τεχνολογία να φαινόμαστε συνεπείς.

Το 2018 είναι χρονιά ζυγή αλλά όχι δίσεκτη -δίσεκτο ήταν το 2016 και θα είναι το 2020. Παλιότερα θα λέγαμε πως είναι χρονιά με Μουντιάλ και όχι με Ολυμπιάδα. Ο αριθμός 2018 είναι «σχεδόν πρώτος», δηλαδή (πέρα από τον εαυτό του και τη μονάδα) διαιρείται μόνο από το 2 και από το 1009, που ειναι πρώτος αριθμός. (Τον όρο «σχεδόν πρώτος» μόλις τον έβγαλα -αν υπάρχει ειδικός όρος γι’ αυτην την κατηγορία αριθμών, να μου πείτε.

Φέτος είναι η ένατη πρωτοχρονιά του ιστολογίου. Ωστόσο, παρόλο που κατά βάθος είμαι λάτρης των παραδόσεων, αποφάσισα φέτος να μην τηρήσω, ή τουλάχιστον να μην τηρήσω πιστά, μια παράδοση που έχει καθιερωθεί στο ιστολόγιο τις πρωτοχρονιές, δηλαδή να παρουσιάζω πέντε πρωτοχρονιάτικες γελοιογραφίες από περασμένες χρονιές, συνήθως από την αντίστοιχη χρονιά προηγούμενων δεκαετιών.

Φέτος θα παρουσιάσω, έτσι για το καλό της χρονιάς, μία μόνο πρωτοχρονιάτικη γελοιογραφία, από τις τυπικές του είδους, στο μοτίβο που θέλει τον παλιό χρονο να παραδιδει τη σκυτάλη στον καινούργιο. Εδώ, σε γελοιογραφία που δημοσιεύτηκε στο Βήμα την πρωτοχρονιά του 1978, ο Κώστας Μητρόπουλος σχεδιάζει τον παλιό χρόνο σαν σαραβαλιασμένο φορτηγό που ξεφορτώνει μεγάλα βράχια-προβλήματα, ΝΑΤΟ, ΕΟΚ, Κυπριακό, Οικονομία και Αιγαίο, στην καρότσα του -ακόμα άφθαρτου- καινούργιου χρόνου, με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή στο τιμόνι.

Ο λόγος που αποφάσισα να σπάσω την παράδοση φέτος είναι ότι ο φίλος Αριστείδης Καλάργαλης ανακάλυψε -και δημοσίευσε προχτές στην Εποχή- ένα πρωτοχρονιάτικο χρονογράφημα του παππού μου, επίσης Νίκου Σαραντάκου, δημοσιευμένο το 1929 στον Δημοκράτη της Μυτιλήνης. Ο παππούς μου αφηγείται, σε ευτράπελη καθαρεύουσα, μια χαρτοπαικτική περιπέτεια που του συνέβη όταν ήταν φαντάρος, την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 1925. Ταιριάζει θαρρώ να το βάλω σήμερα εδώ, παρά να περιμένω να ξανάρθει η πρωτοχρονιά με βέβαιο κινδυνο να το ξεχάσω.

Χαρτοπαιξία

Ήταν η τελευταία νύκτα του 1924 και η πρώτη του 1925. Ο υποφαινόμενος ήτο στρατιώτης και το κυριότερον κάτοχος κολλαριστού εκα­τονταδράχμου. Περί το εκατοντάδραχμον αυτό στρέφεται όλη η ιστορία που θα διηγηθώ εις τους ευμενείς ακροατάς. Σήμερα η ιστορία ενός εκατονταδράχμου δύναται να είναι πλήρης ως εξής: βγήκα από το σπίτι μ’ εκατό δραχμές, ήπια καφέ, έφαγα, ξυρίστηκα και γύρισα στο σπίτι μου χωρίς να τις έχω. Τότε όμως εδένοντο ακόμη τα σκυλιά με τα λουκά­νικα και εφορούσαν οι λαγοί πετραχή­λια, τούτ’ έστιν υπήρχον μέρη όπου με το ευτελές ποσόν των δυόμισι δραχμών ημπορούσε κανείς να κορεσθεί φασουλάδας με κοκκινοπίπερον και άρτου μαύρου σαν να κατεσκευάζετο από πίσσαν.

Εις το γραφείον όπου προσέφερα εις τους κορέους της Πατρίδος -χειμώνα καιρό!- τον αναλογούντα μοι φόρον αίματος ενεσταβλίζοντο τέσσερις ακόμη οπλίται, ήτοι 2 λοχίαι γραφείς και δύο εβραίοι αγγελιοφόροι. Ο είς εκ των τελευταίων ονομάζετο Σολομών και είχε την βούλαν του Σολομώντος εις το πρόσωπον, ήτο τουτέστιν φρικωδώς δύσμορφος. Εις αντάλλαγμα όμως είχε προικισθεί υπό του δημιουργού με πνεύμα οξύτατον και αδαμάντινον χαρακτήρα.

Αρκετά μορφωμένος και ανεξίθρη­σκος δεν απηξίου την φιλίαν των ετερο­δόξων, με τους οποίους εφρόντιζε να συναγελάζηται όσον ημπορούσε περισσότερον προς καλλιέργειαν της ελληνικής ήν τού εδίδασκον.

Αλλ’ ας απολακτίσωμεν επί του πα­ρόντος τον Εβραίον και την ελληνικήν και ας έλθωμεν εις το προκείμενον.

Πάσα οικία Μόντε Κάρλο

Κατά το πατροπαράδοτον έθιμον, την παραμονήν του νέου έτους «παίζουν χαρ­τιά», μεταβάλλοντες εκ του προχείρου εις πρασίνην τράπεζαν παν χωλόν και σκωληκόβρωτον τρίπουν ή τετράπουν τραπέζιον και πάσαν οικίαν εις Μόντε Κάρλο. Την πρωτοχρονιάτικην χαρτο­παιξίαν ύμνησεν ο Σουρής δι’ αριστουρ­γήματος, το οποίον θα παρέθετα ολόκληρον εάν ο «Δημοκράτης» ήτο δεκαε­ξασέλιδος και υπέθετον υποτιμών τους αναγνώστας του, ότι δεν το ξέρουν. Εν τούτοις δεν ανθίσταμαι εις τον πειρα­σμόν να σας είπω ένα τετράστιχον απ’ αυτό.

Μα φέτος θα κερδίσω. Γι ’ αυτό δεν αμ­φιβάλλω.
Με τούτη τη φαγούρα που νιώθω μες το χέρι,
θαρρώ πως τα χαμένα τετράδιπλα θα βγάλω.
Άη Βασίλη, βόηθα ενός φτωχού κε­μέρι!

Με τα ίδια όνειρα βαυκαλιζόμενος και εγώ επρότεινα εις τους συντρόφους μου να παίξομε. Ποιος ξέρει, τους είπα, μπορεί να τα φέρει ο Άη Βασίλης να κερδί­σουμε… όλοι. Μία κουβέρτα καταλληλοτάτη, και μόνον ελάττωμα έχουσα ότι δεν ήτο πράσινη, εστρώθη αμέσως επί του γραφείου, και εκαθήσαμεν όλοι περί αυτό εξαιρέσει του φίλου μου Σολομών παίζοντος, προφανώς, αλλού. Μία τρά­πουλα αγορασθείσα με ρεφενέν από γειτονικόν καφενείον αντί 2,50 δραχμών επέπρωτο να καθορίσει τον ευνοούμενον της τύχης. Οι τράπουλες έχουν κάτι κοινόν με τους οινοπώλας. Όσο γερνάνε τόσο χοντραίνουν, προς απελπισίαν των νεκροθαφτών και των παιζόντων. Η δική μας δεν διεκρίνετο βέβαια διά την στιλ­πνότητα των φύλλων της, επί των οποίων η ακαθαρσία είχεν αποθέσει ικανόν πάχος, αλλά με ολίγην θέλησιν και με σχετικόν σάλιωμα των δακτύλων ημ­πορούσε κανείς να παίξει περίφημα. Το εις όλους αγαπητόν παιχνίδι ήτο το ανοι­χτό τριάντα ένα, εις το οποίον επεδόθημεν μετά ζέσεως με πενηνταράκια ως επί το πλείστον μίζαν. Ύστερα από ολίγην ώραν εκέρδιζα περί το εν τάλιρον και ύστερα από πολλήν έχανα περί τας ενε­νήντα δραχμάς. Ητοιμαζόμην να αναμέλψω ένα κομμάτι από το προμνησθέν ποίημα του Σουρή:

Πάνε τα κέρδη όλα, πάνε και τα δικά μου,
κι εσκόπευα να βγάλω μ’ αυτά εφημε­ρίδα…!

ότε εισήλθεν εις το γραφείον ο Σολο­μών τον οποίον επερίμενα όπως οι πατριώται του τον Μεσσίαν.

Με χωλαίνουσαν εβραιογαλλικήν του εξήγησα την κατάστασιν και του εζήτησα να με σώσει, διότι εξέχασα να σας πω ο Εβραίος αυτός εγνώριζε το μυστικόν της τράπουλας, ήτο δηλαδή δεξιοτέχνης εκ των σπανίων εις το χαρτοπαίζειν. Παρ’ όλην τη ρυπαρότητα των χαρτιών το ανα­κάτεμα εγίνετο με ευχέρειαν και ταχύ­τητα ταχυδακτυλουργού και τα χαρτιά έβγαιναν με όλες τις μπάζες υπέρ αυτού, όταν έκανε χαρτιά. Όταν έκανε άλλος, εζήτει δύο τύχας αι οποίαι αν δεν εκέρδιζον και αι δύο ήρχοντο τουλάχιστον «μία της αλλός» όπως έλεγε το γνωστόν «μία η άλλη».

Ένα παίγνιον επιστήμη

Καίτοι το χαρτοπαίζειν λέγεται παι­χνίδι είναι εν τούτοις επιστήμη ολόκλη­ρος και ο Σολομών κάθε άλλο παρά έπαιζεν. Ησχολείτο απεναντίας σοβαρό­τατα με την ανάμιξιν των φύλλων ως χη­μικός εις την ανάμιξιν των υγρών του, και ανέκτα δεκάραν προς δεκάραν την απωλεσθείσαν περιουσίαν μου.

Οι συμπαίκται απογοητευθέντες εκ του τριάντα ένα επρότειναν τα πλακάκια, εις τα οποία ο όλεθρός των ήτο φοβερός. Απαξ επήρε την «κάσαν» και έκτοτε πα­ρουσίαζε «ρήγμα» εις το κόψιμον.

Αφού ούτω ανεκτήθη ολόκληρον το εκατοντάδραχμον, επρότεινεν ο σωτήρ μου την μέθοδον του «Παπά», διά της οποίας απεψίλωσε τους αντιπάλους. Λέγω δε απεψίλωσε διότι ως εδήλωσαν δεν τους έμεινε «ψιλή». Τα κέρδη μας ανήλθον εις δραχμάς 8. Και τότε μόνον εκατάλαβα με τι αστεία κεφάλαια εζήτησαν οι σύντροφοί μου να με στερήσουν του θησαυρού που κατείχον. Ο Σολομών τους επανέδωσε τα κεφάλαιά τους υπερηφάνως και παρήγγειλε τέσσερα πα­γούρια καλό κρασί ίνα ανακτήσωμεν ό,τι απήλθε του σώματός μας υπό μορφήν ιδρώτος κατά την νυκτερινήν αγωνίαν.

Έκτοτε έπαιξα αρκετές φορές. Αλλά την αγωνίαν εκείνης της νυκτός, όταν έβλεπα φθίνον το εκατοστάρικο, δεν την έχω αισθανθεί άλλοτε. Εδιδάχθην δε να ζητώ πάντοτε «φως» προ του παιχνιδιού, ώστε να ξέρω όταν χάσω -και χάνω πάν­τοτε— ότι έπεσα ενδόξως και ότι τα κέρδη του ευτυχούς είναι «φως εκ φωτός».

Να ζητάει φως, εννοεί υποθέτω να ζητάει από κάθε συμπαίκτη να δείχνει προκαταβολικά ότι έχει τα χρήματα που ποντάρει.

Το ποίημα του Σουρή που αναφέρει ο παππούς μου ήταν ασφαλώς αρκετά γνωστό το 1929, όχι όμως τοσο πολύ σήμερα. Κάποια φορά θα το βάλω.

Ως τότε, το ιστολόγιο εύχεται σε όλες και όλους, είτε έπαιξαν χαρτιά χτες είτε όχι, ευτυχισμένο το 2018, με υγεία και αγάπη, να φέρει στον καθένα και στην καθεμία ό,τι ποθούν!

 

 

Advertisements

123 Σχόλια to “Καλή χρονιά σε όλες και όλους, με υγεία και αγάπη!”

  1. Γς said

    Καλή μέρα, Καλή Χρονιά

  2. Theo said

    Καλή κι ευλογημένα χρονιά για όλο τον κόσμο 😊

  3. Theo said

    ευλογημένη

  4. Ανδρεας Τ said

    Καλή Χρονιά πολυγραφώτατη.

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Καλή μέρα, καλό μήνα, καλή χρονιά και καλή τύχη.(Ειδικά για το τελευταίο ξέρω τι λέω…)
    Και μία ακόμη ευχή: Οι φίλοι μας, που για δικούς τους λόγους έπαψαν να εμφανίζονται στο ιστολόγιο, ας δίνουν που και που σημεία παρουσίας. Είναι κάτι που θα με ευχαριστούσε πολύ!
    Σε μας που παραμένουμε στείλτε μας έστω μιαν ευχή!

  6. Theo said

    Ωραίος ο παππούς σου, Νικοκύρη, και με ρέουσα καθαρεύουσα ☺

  7. Γς said

    Και το δικό μου εκατοστάρικο, που ήταν εκατονταδόλαρο. Στο Λας Βέγκας.
    Το πόνταρα όλο. Μπαμ και κάτω. Και ησύχασα.

    Ενώ η δικιά μου μας έβγαλε την ψυχή μέχρι να το χάσει. Λίγο λίγο, σκαμπανεβάσματα, μέχρι και 160 έφτασε, και μέχρι το τέλος, το δεκάρικο που δεν έλεγε να τελειώσει. Τι κατάλαβε;

  8. Faltsos said

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

    το 2018 ας μας φέρει μόνο υγεία και χαρές

  9. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, καλή χρονιά!
    Εύχομαι υγεία σε όλους πρώτα απ’ όλα, αγάπη και μακροημέρευση σε όλους, και να είμαστε καλά και να σχολιάζουμε και στη δέκατη, και στην εκατοστή πρωτοχρονιά του ιστολογίου 🙂

  10. Faltsos said

    Τον όρο «σχεδόν πρώτος» μόλις τον έβγαλα -αν υπάρχει ειδικός όρος γι’ αυτήν την κατηγορία αριθμών, να μου πείτε

    Θα μπορούσαμε να τους πούμε «δεύτερους» (τους αριθμούς που διαιρούνται μόνο από δυο πρώτους, εκτός από τον εαυτό τους και την μονάδα)

  11. Λεύκιππος said

    Στο Λας Βέγκας, εκατό δολάρια, μόλις τα διπλασίασα, παρόλη τη σφοδρή επιθυμία να συνεχίσω, κατάφερα να με πείσω να φύγω νικητής. Το θυμάμαι ακόμη.

    Καλή Χρονιά σε όλους, με υγεία για να την απολαμβάνουμε.

  12. Γιάννης Ιατρού said

    Καλή χρονιά με υγεία, κι από εδώ

    ΥΓ: κοίτα τώρα κάτι συμπτώσεις 🙂 …. η κυριακάτικος «Εποχή» δημοσιεύει εν τω οπισθοφύλλω της έν θαυμάσιον διήγημα του πάππου του κ. Σαραντάκου

  13. «Στάσου στο δεκατέσσερα
    Κι άσ’ το τριανταένα
    Γιατί στο λέω θα καείς
    Και τότε θα με θυμηθείς
    Μα θάν’ αργά για σένα»!

    Έτσι έλεγε ένα παλαιόν λαϊκόν άσμα (που σίγουρα δεν έλεγε για τον ΣΥΡΙΖΑ, όστις δεν υπήρχε τω καιρώ εκείνω).

    Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά!

  14. atheofobos said

    Όσο γερνάνε τόσο χοντραίνουν, προς απελπισίαν των νεκροθαφτών και των παιζόντων.

    Αυτή την απελπισία των νεκροθαφτών την έχω δει στην κηδεία γνωστού μου άκρως υπέρβαρου και στην οποία για πρώτη φορά διαπίστωσα πως υπάρχουν και φέρετρα πολύ πλατύτερα από τα συνήθη.
    Φρονίμως ποιούντες οι φρακοφόροι νεκροπομποί είχαν φροντίσει να μην είναι ευάριθμοι(!) για να σηκώσουν το φέρετρο χωρίς να τους κοπεί η μέση.
    Μόλις το φέρετρο έφτασε στον λάκκο, που πρόσφατα είχε ανοιχτεί, οι αναμένοντες νεκροθάπται, όπως θα έλεγε και ο Μποστ, έπεσαν σε μεγάλη απελπισία!
    Το πλατύ φέρετρο δεν χωρούσε στον λάκκο!

    Χρόνια πολλά, καλά και με υγεία σε όλους και ας αναφωνήσουμε και μείς μαζί με τον Βασίλη

  15. Γς said

    12:

    Ντοcteur τι θέλεις να πεις, αν είναι σωστό το λίκνο σου;

  16. Καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα, καλή χρονιά !!

    αν και συμβαίνει περίπου κάθε επτά χρόνια να μπορείς να τα ευχηθείς όλα μαζί ίσως να διαβάσατε αλλού (και αλλαχού) πως συμβαίνει κάθε 168 !! Το διαψεύδω !!

  17. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Καλημέρα.
    Ωραίο το κείμενο του παππού που μας πληροφορεί πως πρίν έναν αιώνα οι φτωχοί ήξεραν για την χαρτοπαιξία και τον τζόγο όπως και τώρα και δεν είχαν ιδέα για το χρηματιστήριο, όπως και τώρα. Πάνω από έναν αιώνα οι φτωχοί στοχευμένα εθίζονται στον χωρίς κανόνες τζόγο αλλά δεν μαθαίνουν τίποτα για οικονομική διαχείρηση και επενδυτικούς κανόνες κάτι που γνώριζε ο ευφυής εβραίος. Μπορούμε άραγε να διδαχθούμε κάτι απ’ αυτόν;

    Καλή χρονιά.

  18. ΣΠ said

    Καλή χρονιά. Ευτυχία σε όλο τον κόσμο.

  19. ΣΠ said

    12
    Αυτό το λινκ ήθελες να βάλεις:
    https://sarantakos.wordpress.com/2017/12/31/woty2017-3/#comment-475064

  20. Πέπε said

    Καλή χρονιά σε όλους με υγεία.

    Γς, ευχαριστώ και ανταποδίδω.

    Το ωραιότερο σ’ αυτό το διηγηματάκι είναι η γλώσσα. Η καθαρεύουσα έχει την ιδιότητα να μπορεί να δημιουργεί από το τίποτε αυτή την ελαφρά θυμηδία, που δε νομίζω ότι θα έβγαινε σε δημοτική.

    Αλήθεια, γιατί οι χαρτοπαίκτες, ακόμη και οι καθόλου συστηματικοί, ακόμα και σε τέτοιες συνθήκες υποτυπώδους εξοπλισμού, θέλουν την κουβέρτα;

    Επίσης, μου χτυπάει κάπως παράξενα ότι επεστράφησαν τα κερδισμένα σ’ αυτούς που τα έχασαν.

    Γλωσσικά: το «πράσινη» χτυπάει κάπως περίεργα. Σίγουρα δε λέει πρασίνη; Έχει και το καταλληλοτάτη ακριβώς δίπλα. Στη δε φράση «ήτο στρατιώτης και το κυριότερον κάτοχος κολλαριστού εκα­τονταδράχμου», όπου σήμερα θα βάζαμε κόμματα στο κυριότερον, χρειάστηκε να σταθώ λίγο για να καταλάβω.

  21. sarant said

    Καλημέρα, καλή χρονιά, ευχαριστώ πολύ για τα πρωτα σχόλια και να με συμπαθάτε που σηκώθηκα αργά επειδή χτες το βράδυ ακολούθησα τα βηματα του παππου΄μου.

    Θα ήθελα να επαναλάβω την ευχή του Παναγιώτη στο 5, για τους φίλους που δεν γράφουν πια και του ΓιώργουΜ στο 9 για τη δέκατη και την εκατοστή Πρωτοχρονιά!

  22. Γς said

    >Άη Βασίλη, βόηθα ενός φτωχού κε­μέρι!

    Απο Βικιλεξικό:

    κεμέρι < τουρκική kemer (ζώνη) + -ι < περσική کمر (kamar) (μέση, επίσης ζώνη)

    ζώνη με θήκες για τη φύλαξη των χρημάτων
    πορτοφόλι, κομπόδεμα

    Και μια

    Πόρπη Κεμέρι Ασημένιο με διακόσμηση Σαβάτι (Θράκη ) μήκος 31,5 εκ Περιόδου 1830

  23. ΣΠ said

    Ο αριθμός 2018 είναι «σχεδόν πρώτος», δηλαδή (πέρα από τον εαυτό του και τη μονάδα) διαιρείται μόνο από το 2 και από το 1009, που ειναι πρώτος αριθμός. (Τον όρο «σχεδόν πρώτος» μόλις τον έβγαλα -αν υπάρχει ειδικός όρος γι’ αυτην την κατηγορία αριθμών, να μου πείτε.

    Ο αριθμός 2018 είναι 2-σχεδόν πρώτος ή ημιπρώτος.

  24. Πέπε said

    Το «σχεδόν πρώτος» έτσι κι αλλιώς λέγεται «δεύτερος» στην τρέχουσα γλώσσα. Στα μαθηματικά δεν ξέρω, πάντως μιλάμε για αριθμούς που είναι διπλάσιοι πρώτων, έτσι;

  25. sarant said

    20 Κατά πάσα πιθανότητα έχεις δίκιο για το πράσινη-πρασίνη. Δεν έχω δυστυχώς το πρωτότυπο και δεν μπορώ να επιβεβαιώσω. Ίσως θα έπρεπε να το έχω αλλάξει, όπως άλλαξα μερικά προφανή λάθη.

  26. Γιάννης Ιατρού said

    12/15 Γς
    έχεις δίκιο, κάπως λάθος βγήκε ο λίκνος στο 12! Θα καταλάβατε όμως τι εννοούσα, ε; 🙂
    Ευχαριστώ 🙂

    Εδώ ο σωστός 🙂 : …. η κυριακάτικος «Εποχή» δημοσιεύει εν τω οπισθοφύλλω της έν θαυμάσιον διήγημα του πάππου του κ. Σαραντάκου…

  27. ΣΠ said

    26
    Καταλάβαμε, καταλάβαμε! (σχόλιο 19)

  28. Γιάννης Ιατρού said

    19: Σταύρο, ναι! (==>26)

  29. Γιάννης Ιατρού said

    25: … Δεν έχω δυστυχώς το πρωτότυπο

    Νίκο, δεν πειράζει, το έχουν άλλοι 🙂

  30. sarant said

    29 Γιάννη δεν εννοούσα την αναδημοσίευση στην Εποχή, αυτή την έχω και στο σημείο εκείνο εχω κι εγώ «πρασΙνην». Εννοούσα το φύλλο της πρώτης δημοσιευσης (1/1/1929) και η αμφισβήτηση είναι στο σημείο όπου λέει
    «Μία κουβέρτα καταλληλοτάτη, και μόνον ελάττωμα έχουσα ότι δεν ήτο πρ*ά*σινη»

  31. Spiridione said

    Καλή χρονιά σε όλους
    φως
    https://www.slang.gr/lemma/14285-fos

  32. Spiridione said

    Στα γλωσσικά να επισημάνουμε και τη μίζα με την πρώτη σημασία της λέξης.

  33. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αίσιον και ευτυχές το νέον έτος 2018

    Έτη πολλά εις τον Νικοκύρην και εις απάσας/άπαντας τας σχολιαστρίας/τους σχολιαστάς του ιστολογίου.
    Επίσης έτη πολλά εις τους/τας Βασιλείους/Βασιλικάς που εορτάζωσι σήμερον.

    > Ο παππούς μου αφηγείται, σε ευτράπελη καθαρεύουσα, μια χαρτοπαικτική περιπέτεια που …

    Χαίρομαι που το Σαραντάκειον βασίλειον χρησιμοποιεί όλες τις μορφές της γλώσσας μας, καθαρεύουσα, δημοτική κλπ- όπως και εγώ 🙂

  34. Τρίβλαξ said

    5: Παναγιώτη πάτησες το κουμπί της ενοχής μου. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους, με υγεία και δημιουργικότητα. Και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Σαραντάκο για αυτό που μας προσφέρει καθημερινά, καθώς και συγχαρητήρια σε όλους τους τακτικά συμμετέχοντες για το υψηλό επίπεδο στο οποίο κρατάτε την κουβέντα αυτής της παρέας.
    Όπως το θέλει και η καινουργιομοδάτη ευχή της εποχής μας, «Καλή Συνέχεια»!

  35. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα και τις ευχές!

    31-32 Σωστα!

    23 Και φίλος του ιστολογίου με μέιλ σχολιάζει
    Οι αριθμοί αυτοί λέγονται ημιπρωτοι Semiprimes (ή 2-primes η pq primes με p και q πρώτους)

  36. Κώστας said

    Καλή μας χρονιά!

  37. Καλημέρα, καληβδομάδα, καλομήνα και καλή χρονιά 🙂

    29 λίγο παρακάτω στο » Μία κουβέρτα καταλληλοτάτη, και μόνον ελάττωμα έχουσα ότι δεν ήτο πράσινη,» η απορία. Που βέβαια η εποχή δεν είναι το πρωτότυπο, αντιγράφει κι αυτή. Τώρα πού (και αν) βρίσκεται το πρωτότυπο, άλλη δυσκολία

  38. 37β Α! καλά. Μέχρι να πάρω γω μπροστά….

  39. # 35

    2-primes η pq primes με p και q πρώτους

    Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό τέτοιος είναι και το 35 =5×7 σαν γινόμενο δυο πρώτων

    Νομίζω πως εστιάσαμε στο διπλάσιο ενός πρώτου ειδικά

  40. Γιώργος Σιώμος said

    Τι αίσθηση να βλέπεις κείμενο του παππού σου 90 τόσα χρόνια μετά;! Φρέσκο, παιχνιδιάρικο και με χιούμορ! Χρόνια πολλά , καλή χρονιά και πάντα με το ίδιο μεράκι.

  41. ΣΠ said

    35
    Όχι 2-primes αλλά 2-almost primes. Δηλαδή ο όρος «σχεδόν πρώτος» που σκέφτηκες είναι σωστός.

  42. Πέπε said

    Δεν είχα προσέξει ότι σε άλλο σημείο ξαναυπήρχε η ίδια λέξη, τονισμένη «πρασίνη». Ε εντάξει, προφανώς αυτό εννοούσε ο συγγραφέας και τις δύο φορές. Δε βλέπω κανένα λόγο να υποθέσουμε το αντίθετο.

    Νίκο, να υποθέσω ότι ο πάππος ήταν δημοτικιστής; Έχοντας υπόψη μου πολύ γνωστά παραδείγματα από τον Ροΐδη (που ήταν δηλωμένος δημοτικιστής αν κι έγραφε καθαρεύουσα), καθώς και μια γενική αίσθηση από άλλα κείμενα που σίγουρα έχω δει αλλά δε θυμάμαι να τα ονομάσω, νομίζω ότι αυτή η παιγνιώδης χρήση της καθαρεύουσας που, χωρίς τρανταχτά αστεία, προκαλεί ένα διαρκές υπομειδίαμα, ίσως λίγο ειρωνικό, προδίδει τον δημοτικιστή. Είναι σαν να σου λέει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Η γλώσσα μου είναι κατάλληλη για νόμους, επιστημονικά βιβλία, βασιλικά διαγγέλματα, στρατιωτικές διαταγές και καθετί άκαμπτο, αυστηρό και απόμακρο. Όχι για ταπεινές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Αν πω τέτοιες ιστορίες σ’ αυτή τη γλώσσα, το τραγικό γίνεται αυτόχρημα κωμικοτραγικό, και το όχι τραγικό αλλά πάντως μάλλον δυσάρεστο γίνεται παρωδία.»

  43. Alexis said

    Καλή χρονιά και ευτυχισμένη σε όλους!
    Με αφορμή το #5, άραγε τι γίνεται ο Γιάννης Κουβάτσος;
    Ήταν από τις πιο συμπαθείς παρουσίες στο ιστολόγιο, Ελπίζω να είναι καλά όπου κι αν βρίσκεται!

  44. Alexis said

    #0: «Παλιότερα θα λέγαμε ότι είναι χρονιά με Μουντιάλ και όχι με Ολυμπιάδα»

    Γιατί παλιότερα; Τώρα δεν το λέμε;

  45. giorgos said

    Καλή χρονιά , εύχές σέ όλους .

  46. sarant said

    40 Νάσαι καλά!

    41 Α, ωραία!

    42 Ακριβώς. Δημοτικιστής ήταν αλλά είχε (εύθυμες) κόντρες με τους λογίους της Μυτιλήνης που ήταν σχεδόν όλοι ακραιφνείς δημοτικιστές, όχι τόσο ή μόνο από την επιρροή του Ψυχάρη αλλά και από τον Μυριβήλη.

    44 Τώρα είμαστε υπεράνω 🙂

  47. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλὴ χρονιὰ κι ἀπὸ μένα. Μὲ ὑγεία, δημιουργικότητα καὶ χαμόγελο, ὅπως αὐτὸ ποὺ μᾶς χαρίζει τὸ διήγημα τοῦ παπποῦ Σαραντάκου.

    Ὅσο γιὰ τὸ «φῶς», ἦταν κοινὴ ἔκφραση γιὰ τοὺς χαρτοπαῖχτες μέχρι τὶς μέρες μας. Τὴ θυμᾶμαι ἀπὸ τὸ «Μετσόβειο», τὸ φοιτητικὸ καφενεῖο ποὺ ἦταν δίπλα στὸ Πολυτεχνεῖο. Σήμαινε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Νικοκύρης.

  48. 46γ Έτσι.
    Να θυμίσω για τους μη γνωρίζοντες πως μιλάμε για την εποχή της Λεσβιακής Άνοιξης. Αμέσως μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και πριν το Β’ ΠΠ. Που έχουν μαζευτεί στη μικρή Μυτιλήνη πλήθος οι πνευματικοί άνθρωποι, ντόπιοι ή από τα απέναντι παράλια. Όχι μόνο συγγραφείς αλλά και ζωγράφοι κλπ. Απ’ τους πιο γνωστούς όπως ο Μυριβήλης ως τους λιγότερο γνωστούς όπως ο Αναστασέλλης (ή και ο Σαραντάκος παππούς) και τους σχεδόν άγνωστους όπως ο Καμίτζος.

  49. Καλή χρονιά στον Νικοκύρη που κρατάει αυτό το ιστολόγιο ανοιχτό και τροφοδοτούμενο με περίσσια γνώση. Καλή χρονιά και σε όλους τους συχνά ή αραιά, αλλά με τέτοια ποιότητα σχολιάζοντες.
    Μεγαλώνουμε κι άλλη μια χρονιά και τι χαρά!… αφού κάποιοι αγαπημένοι μας σταμάτησαν το 2017 να μεγαλώνουν. Ας μεγαλώνουμε όμορφα με γνώση και άγνοια, με μικροχαρές που ομορφαίνουν την καθημερινότητα και ας προσπαθήσουμε να μην ανησυχούμε για όλα.

  50. Στούμπος said

    Καλή και ευλογημένη χρονιά σ’ όλους, με υγεία, με χαρά και αισιοδοξία πάντοτε για κάτι καλύτερο. Χρόνια πολλά σ’ αυτούς που γιορτάζουν και στο ιστολόγιο να τα εκατοστίσει.

  51. Χρόνια πολλά με υγεία.

  52. Μεζεδάκι πρωτοχρονιάτικο της ξενιτιάς

  53. Γς said

    49:

    Κι εγώ που θυμήθηκα τον Περπινιάδη;

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλή Χρονιά κι ευτυχισμένη σε όλους!

  55. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και ανταποδίδω ευχές!

    48 Ο Καμίτζος είχε αλληλογραφία με τους δικούς μου, θυμάμαι.

  56. Γς said

    48:

    > Όχι μόνο συγγραφείς αλλά και ζωγράφοι κλπ

  57. spatholouro said

    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλες και όλους!
    Ιδιαιτέρως καλή και δημιουργική χρονιά στο ιστολόγιο και τον ιστολόγο!

    «Ο χαρτοπαίκτης της Πρωτοχρονιάς» του Σουρή, που μνημονεύεται στο κείμενο, δημοσιεύτηκε στην ΕΣΤΙΑ (τχ. 470, 1885) και ολόκληρο το διαβάζουμε εδώ:
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/estia/article/view/70566/62915

    Στο τετράστιχο που καταγράφει ο παππούς Σαραντάκος υπάρχουν κάποιες διαφορές, καθώς του Σουρή έχει ως εξής:

    Μα τώρα θα κερδίσω…γι’ αυτό δεν αμφιβάλλω
    μ’ εκείνη τη φαγούρα που νοιόθω μες ’στο χέρι
    πιστεύω τα χαμένα τριπλά πως θα τα βγάλω…
    Άη Βασίλη βόηθα ενός πτωχού κεμέρι

  58. sarant said

    57 Μπράβο πυο το βρήκες!

  59. Eli Ven said

    Καλή χρονιά

  60. raf said

    Καλή χρονιά σε όλους!

  61. 55β Κάπου το θυμάμαι να το έχεις αναφέρει γι’ αυτό τον έγραψα μιας και γνωρίζομαι με τον εγγονό του (και συνονόματό του σαν καληώρα 🙂 ) κι απ’ αυτόν τον ήξερα.

  62. Πάνος με πεζά said

    Av όχι αίσιο,
    αν μη τι άλλο ανεκτό
    το δεκαοκτώ!

  63. 62 Πάνο με Πεζά

    επειδή χάζευα κάπου αλλού, εσύ έσπασες ποδάρι; Περαστικά και τιτάνιος, ωρέ!

  64. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  65. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά τιτάνιος,βάσει του υλικού των προσθετικών…Το «σιδερένιος» είναι ξεπερασμένο και…σκουριάζει! 🙂

  66. Γς said

    62:

    >Av όχι αίσιο

    τουλάχιστον απέσιο [χωρίς πτώσεις]

  67. Βασίλειος Παλαμηδάς said

    ¨ Άγιος Βασίλης έρχεται , Γενάρης ξημερώνει … Παιδί μου , που’ν τα γράμματα , παιδί μου που ν’ ο νους σου ; Τα γράμματα είναι στο χαρτί κι ο νους μου στα παιχνίδια . ¨ ( Κάλαντα της Θεσσαλίας )

  68. Emphyrio said

    Χρονια μας πολλα, χωρις fake news.

  69. Tah ala tahalasa said

    Καλή χρονιά με υγεία, δύναμη κι αξιοπρέπεια σε όλους.
    Πολλά να είναι κ τα χρόνια του ιστολογίου που μας παρηγορεί κ μας διασκεδάζει σε δύσκολους καιρούς.
    Είσαστε μια πολύ ευχάριστη συντροφιά, τα άρθρα,τα σχόλια… χαμογελάς, μαθαίνεις, ελπίζεις. Δεν είναι μικρό πράγμα.το αφήνω εδώ σήμερα με τις ευχαριστίες μου κ τις ευχές μου σε όλες κ όλους. Καλή χρονιά.

  70. mitsos said

    Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά
    Άρτον, ειρήνη και υγεία για όλους
    Για τους ηλικιωμένους κι έναν …»υγείαρτο» … ελαφρύ επιδόρπιο εννοώ, όχι γιαούρτωμα.
    Για τους νέους εύχομαι ανατροπές , αν είναι δυνατόν «ειρηνικές και υγιείς».

    ( Οι ειρηνικές και υγιείς ανατροπές είναι νοητές για όποιον νέο ; … μάλλον για να εύχομαι τέτοια το χρειάζομαι το γιαουρτάκι μου …)

  71. sarant said

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια και τα καλά σας λόγια!

  72. 22,

    Από τον μεθυστικό «Κεμάλ»:

    Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και έναν καιρό
    ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό

  73. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλή Χρονιά σε όλους.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει
    Γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι
    Και κανείς δε γνωρίζει η ζωή που θα βγάλει
    Κι όλο αυτό είναι μια μεγάλη γιορτή
    Κι όποιος είπε «και του χρόνου»
    θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος
    Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος
    Και πες το μου κι εσύ.

  75. Της μηχανής ραψίματα said

    Θυμάμαι που ήμουν πιο μικρή στα 10 περίπου και βλέπαμε τους μεγάλους να παίζουν 21 ή 31, έτσι για το καλό όπως έλεγαν. Μερικές πρωτοχρονιές παίζαμε κι εμείς οι μικρότεροι χωρίς λεφτά φυσικά, ποντάραμε συνήθως με φασόλια ή ρεβύθια. Όμως αυτό το παιχνίδι που προτιμούσαμε περισσότερο, ήταν το «πάρτα όλα». Θυμάμαι είχαμε μια κοκκάλινη σβουρίτσα, με διαφορετικές εντολές γραμμένες σε κάθε πλευρά, απ΄τις έξι που είχε συνολικά και που την είχε στην κατοχή του ο παππούς μου απ΄τον παππού του. Ήταν το αγαπημένο μας παιχνίδι, εύκολο και γρήγορο. Αλήθεια από πότε χρονολογείται αυτό το παιχνίδι δεν έχω μπει στον κόπο να ψάξω!
    Εύχομαι καλή χρονιά σε όλους μας και με υγεία πάνω απ΄όλα! Το 2018 ας είναι μια χρονιά που θα μας μας φέρει περισσότερη φώτιση, πολύ πολύ αγάπη κι ευτυχία στην καρδιά μας, ευημερία στη ζωή μας κι αφθονία στα σπιτικά μας!!!!!

  76. Γς said

    2018 και το θεωρώ ανέλπιστο δώρο.

    Το 2000 είχα βάλει στόχο από την πρώτη στιγμή που ανακάλυψα ότι κάποτε θα αλλάξουν όλα τα ψηφία 1949, 50, 60, … ,1999, 2-0-0-0!

    Μόνο που χλωμό το έβλεπα για εκείνη την εποχή να ζω, 56 χρονών γέρος

    Ετσι θα είναι το 18ο κατά σειρά δώρο μου.

    Και πως πέρασαν τα χρόνια. Πως έπεσαν όλες οι γραμμές άμυνας. Πρώτα οι παππούδες, μετά οι γονείς και μετά οι θείες και οι θείοι. Δεν έμεινε κανείς.

    Ο εχθρός εντός των τειχών.

  77. spiral architect 🇰🇵 said

    Πάντως, όλοι, μα όλοι έκοψαν τις «κακές» συνήθειες των γιορτών δηλαδή τη συγκέντρωση γύρω από το τραπέζι με την πράσινη τσόχα ή την κουβέρτα. 😀 Η τράπουλα θέλει λεφτά και λεφτά δεν υπάρχουν, είτε αν υπάρχει περίσσεμα δεν δαπανάται στις φιγούρες της τράπουλας.

    Έτσι λοιπόν, οι πρωτοχρονιάτικες συνήθειες ετών κοπήκανε μαχαίρι. Αντίθετα, είναι πολύ της μόδας το outing (το έξω ρε αδερφέ!), γιατί και να μην έχεις λεφτά, όλο και κάτι θα δαπανήσεις για δυο-τρεις μπόμπες στο Γκάζι και στον Κεραμεικό για το καλό.

  78. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    75 Φασολια παίζαμε κι εμείς!

    77 Η συνήθης παρέα μου πάντως παίξαμε, τα ίδια ποσά όπως κάθε χρόνο (εγω πενηντάρικο βάζω, που λέει και το ανέκδοτο).

  79. Γς said

    77:

    >τράπουλα θέλει λεφτά και λεφτά δεν υπάρχουν

    Και δεν ξέρω πως με έχουν δει κάποιοι στο Σίτι και που και που με παίρνουν στο τηλέφωνο και μου κάνουν διάφορες ανήθικες προτάσεις για ινβέστμεντς και τέτοια.

    Και κάθε φορά μου παίρνει λίγη ώρα να τους εξηγήσω ότι μάλλον λάθος κάνουν και ότι δεν ενδιαφέρομαι και να μην με ξαναπάρουν, Δύσκολα, αλλά τελικά τους ξεφορτώνομαι.

    Και πάλι ντριν προχτές κι αρχίζει μια Αγγλίδα πάλι τα ίδια.

    -Δερ αρ νο μάνευ!

    Χωρίς σάλτσες. Και τό΄κλεισα

  80. Γς said

    78:

    >πενηντάρικο βάζω, που λέει και το ανέκδοτο

    Ποιο ανέκδοτο;

    Βρήκα αυτό [μάπα]:

    Στο δικαστήριο ο πρόεδρος λέει στον κατηγορούμενο:
    -Σε πιάσανε την ώρα που ζητιάνευες. Τι προσπαθείς τώρα να πεις.
    -Μα δεν ζητιάνευα, κύριε πρόεδρε.
    -Αλλά;
    -Απλωσα το χέρι μου να δω αν βρέχει και ο κύριος μου έβαλε μέσα ένα πενηντάρικο.

    Αλλά και κάτι δικό μου [με το απλωμένο χέρι]:

    Χρονιάρες μέρες πάλι πριν 30 χρόνια

    Δεν με άφηνε να μπω μέσα με τα αυτοκίνητο ο φύλακας του Νοσοκομείου Παπαδημητρίου στα Μελίσσια. Ετσι περπάτησα καμιά πεντακοσαριά μέτρα. Ανηφόρα και μ ένα βρωμόκρυο στο καταχείμωνο.

    Με παίρνει ο πατέρας μου το βράδυ.

    -Πήγες στη μαμά;

    -Ναι. Καλά είναι. Τι κρύο σήμερα; Κι αυτός ο φύλακας κλπ κλπ.

    -Ελα τώρα. Γιατί δεν του έδωσες κάτι;

    -Μα δεν ήταν θέμα φιλοδωρήματος. Μου το ξέκοψε ότι απαγορεύεται ρητώς.

    -Ελα τώρα. Τόσο αφελής είσαι;

    Ετσι και εγώ την άλλη μέρα πλησιάζοντας έβγαλα το χέρι μου απ το παράθυρο και του ενεχείρισα το κατιτίς του, που το βούτηξε αμέσως.

    Κι όπως ανέβαινα βλέπω από το καθρεφτάκι τις χαρούλες που έκανε. Του είχα δώσει ένα λαχείο. Ληγμένο.
    Κι όταν έφευγα μου την είχε στημένη. Φώναζε, απειλούσε κλπ.

    -Κι εσύ μωρ αδελφάκι μου γιατί το πήρες; Δεν το είδες; Για πρόσεξε! Την άλλη φορά θα σου βάλω στη χούφτα βατραχάκι!

  81. spiral architect 🇰🇵 said

    Short list των σχολιαστών του 2017 έχουμε;
    (προφανώς ο ΓουΣού είναι πρώτος, αλλά έτσι για το γαμώτο)

  82. alexisphoto said

    καλή και δημιουργική χρόνια σε όλους,
    με υγεία, υγεία κ υγεία.
    Πολλά ζόρια έμειναν πίσω, φέτος θα προσπαθήσω να είμαι πιο τακτικός 🙂

  83. Λαγοκοιμηθιά said

    Παράξενο. Κάποιος που τον λένε «ΣτοΔγιάλοΧτήνος» εύχεται σε αυτή τη σελίδα «Καλή χρονιά σε όλους»!
    Το ψευδώνυμο, με τις ευχές, δεν βρίσκετε αγαπητοί ότι αλληλοαναιρούνται; Καλή χρονιά και από μένα.

  84. Γς said

    78 γ:

    Αξέχαστα φοιτητικά χρόνια:

    -Είσαι πονηρός ρε;

    Λέω στο τύπο, που έβλεπα, να χτενίζει την τράπουλα. Κι αυτός, που δεν τον είχα ξαναδεί

    -Ναι, είμαι! Θέλεις να στο δείξω;

    Ωχ, και θα το κάνουμε λαμπόγιαλο το καφενείο…Εκεί αυτός. Επέμενε. Να μου το δείξει. Ότι είναι πονηρός.

    Σηκώνομαι, κλωτσάω την καρέκλα μου, ανεβάζω τα μανίκια μου και ντουγρού κατά πάνω του.

    Αυτός ατάραχος.

    Είχε βγάλει τη ταυτότητά του για να μου δείξει ότι λεγόταν Πονηρός!

  85. sarant said

    81 Στο σημερινό άρθρο, που θα ανεβεί σε καμιά ώρα με αυτόματο πιλότο διότι εγώ πάω μια βόλτα, υπάρχει στατιστικός απολογισμός της ιστολογικής χρονιάς αλλά για τους σχολιαστές δεν έχω βρει τίποτα -ίσως όμως γίνουν σχετικά σχόλια.

  86. spiral architect 🇰🇵 said

    @85: Πάντως, τουλάχιστον μέχρι το ’14 έδινε:
    2014 year in blogging | Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
    (σκρολάρετε κάτω-κατω)

  87. Γς said

    Α, δεν σας είπα:

    -Χτες πήγα για πσάρεμα. Βέβαια δεν είμαι κι ο Πσαράς μας, διο και έπιασα τα [Shift 2, δύο φορές].

    Ετσι πήγαμε και μαζέψαμε ελιές.

    Αγριελιές αυτή τη φορά. Πολλές, ένα κάρο.
    Τρώγονται ρε παιδιά. Κι αν ναι πως φτιάχνονται.
    Ξέρει κανείς;

  88. Γς said

    >Τρώγονται ρε παιδιά.

    Τρώγονται ρε παιδιά;

  89. spiral architect 🇰🇵 said

    … και το ’15: 2015 year in blogging | Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
    Από το 16 και μετά βγάζει έρορ αλλάζοντας το έτος στη γραμμή διευθύνσεων.
    (ίσως μπορεί να μας βοηθήσει ο κακότροπος Ιατρού) 🙂

  90. Γς said

    81:

    >προφανώς ο ΓουΣού είναι πρώτος

    Μπά, ο κακότροπος Ντοcteur της Ζανταρμερί είναι ο πρώτος
    .

  91. spiral architect 🇰🇵 said

    @88: Ρίξ’ τες στην άλμη και μετά καμιά βδομάδα είναι ότι πρέπει για μεζέ. 😉

  92. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    89: Spiral ..

  93. Γς said

    91:

    Μιλάμε για τις μικρούλες άγριες ελιές, αγριελιές, έτσι;

  94. spiral architect 🇰🇵 said

    @93: Ξέρω ότι, άμα τις πλακώσεις στην άλμη σπάει η πικράδα. ‘Νταξ’, ελιά δεν είναι, αλλά …
    Δεν ξέρεις εσύ, ο της Γεωπονικής και ζητάς να ξέρουν τα παιδιά της πόλης;

  95. leonicos said

    Το να κάνεις διήγημα από το παραμικρό, είναι τέχνη

  96. Γς said

    94:

    Ωχ, είμαι της Γεωπονικής. Δεν είμαι γεωπόνος όμως. Γενετική τους έκανα.
    Γεωπόνος ήταν κι η μακαρίτισσα κυρά μου, ο Κασιδιάρης, κι ο Αλέξης εδώ.

    Κανείς όμως δεν μας λέει.
    Η κυρά μου δεν μπορεί από κει πού΄ναι.
    Ο Κασιδιάρης ασχολείται με τις κότες και τα χρυσά αυγά
    Κι ο Αλέξης μας σνομπάρει.

    Α, γεωπόνος ήταν κι ο Αρης. Ο Βελουχιώτης.
    Αλλά κι αυτός…

    Οσον αφορά τις ήμερες ελιές, που έχουμε μαζέψει από αδέσποτα λιόδεντρα δω πέρα, έχουν γίνει… μούρλια

  97. spiral architect 🇰🇵 said

    @93: Όοοχι κακότροπε Ιατρού, δεν θα τη βγάλεις αβρόχοις ποσίν! Οφείλεις να τρέξεις σκριπτάκι με find και count, που να τρέξει το ιστολόγιο για το ’17.

    Άντε, ξεκίνα!

  98. spiral architect 🇰🇵 said

    … @92 😳

  99. Γς said

    96:

    Και πήγα να δω για ελιές στο Γκούγκλ και έπεσα σε ονειροκρίτη για ελιές, Αν είναι πικρές έτσι. αν είναι αλλιώς γιουβέτσι.

    Μετα είχε για εκκλησιαστικό όργανο

    «Αν δείτε στο όνειρο σας αρμόνιο μέσα σε εκκλησία, προβλέπεται αποχωρισμός στην οικογένεια και ίσως θάνατος κάποιου συγγενή»

  100. 83 Κατά το γνωστό: «Ο Σύλλογος Κυκλοθυμικών σας εύχεται: Καλά Χριστούγεννα, και άει στο διάολο» 🙂
    Να διορθώσω και τον Σπάιραλ, ο Ιατρού είναι κακόψυχος όχι κακότροπος. Δεν ερευνάς τας γραφάς!

    καλή χρονιά!

  101. Γιάννης Ιατρού said

    93/94: Γς
    Θέλουν κανά 2 εβδομάδες ξεπίκρισμα, δηλ. πρώτα καλό πλύσιμο (2-3 χέρια), μετά σε καθαρό νερό, βάλε και 2-3 λεμόνια κομμένα σε φετούλες μέσα γιά να διατηρήσουν το χρώμα τους, αλλαγή κάθε 1-2 μέρες.(μέχρι να ξεπικρίσουν –> δοκιμή 🙂 ).
    Μετά σε άλμη: 7%-10% (κατά βάρος, χοντό ΄αλάτι προτιμητέο, τεστάρεις την άλμη και με καλά πλυμένο αυγό αν δεν έχεις ζυγαριά, να επιπλέει και να προεξέχει μισό πόντο περίπου 🙂 ), να τις καλύπτει τελείως η άλμη (βάλε κάτι καθαρό!! από πάνω για να τις κρατά κάτω). Και 1 πόντο λάδι από πάνω, για να μην περνάει αέρας. Αν θέλεις, βάλε και ξύδι (50% άλμη, 50% ξύδι), Μην τις κλείσεις από πάνω, μόνο ένα καθαρό πανάκι (γίνεται ζύμωση…).
    Μετά από 1-2 εβδομάδες μπορεί να τις βάλεις σε άλμη με ξύδι (50-50) και να τις κλείσεις με καπάκι.

    Λεπτομέρειες στο RES RUSTICA του COLUMELLA (έδωσα προχθές σύνδεσμο και για τους 3 τόμους 🙂 🙂 🙂 )

    Καλά κρασιά….

  102. Γς said

    Σ ευχαριστώ Ντοcteur.

    Αν και κακόψυχος και ουχί κακότροπος κατέχεις το πράγμα.

    Κάπως έτσι φτιάξαμε τις ήμερες ελιές.

    Με τις μικρούλες άγριες ελιές όμως;

    Κια πρώτα πρώτα γίνονται βρώσιμες;

  103. Γιάννης Ιατρού said

    97: Spiral…

    Ρε συ, θέλει και μεγάλο δίσκο και να δουλεύει ο «γρηγόρης» υπολογιστής (έχει πρόβλημα τροφοδοτικού….) κανά 24ωρο. Με το εφεδρικό λαπτόπι δεν γίνεται δουλειά….

  104. Γιάννης Ιατρού said

    102: Έ, το ίδιο είναι, αλλά έχουν 80% κουκούτσι 🙂 🙂

  105. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    83/100 Ρε παιδιά, τόχω ξαναπεί, διώκτης κτηνών είμαι. Για τους καλούς έχω μόνο ευχές. Ανλασιλντί μι Δύτα μου? 🙂 🙂

  106. Γς said

    104:

    Ευχαριστώ σε

  107. spiral architect 🇰🇵 said

    @100β: Το ξέρω, αλλά είπα να μην τον προσβάλω. 🙂

  108. ΣΠ said

    103
    Κρίμα. Και περίμενα μια στατιστική ανάλυση σαν την περσινή.

  109. 105 ευκαιρία έψαχνα να πω το ανέκδοτο 🙂

  110. (72) Μόνο που κατά τους ειδήμονες, κεμέρι στον Κεμάλ σημαίνει υδατοδεξαμενή και όχι πορτοφόλι. Κι εγώ από το ιστολόγιο το έμαθα…

  111. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά, καλή χρονιά.

  112. spatholouro said

    #110
    «Μόνο που κατά τους ειδήμονες, κεμέρι στον Κεμάλ σημαίνει υδατοδεξαμενή και όχι πορτοφόλι.»

    Διάβασα και τα σχετικά σχόλια όπου παραπέμπει ο Άγγελος και θα έλεγα ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η εξίσωση κεμέρι=υδατοδεξαμενή (στον «Κεμάλ»).

    Ας δούμε λίγο το επίμαχο τετράστιχο (αν και καλό είναι να έχει κανείς προ οφθαλμών όλο το στιχούργημα):

    Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
    ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
    στη Μοσούλη, τη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
    πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

    Θαρρώ πως εδώ ο Γκάτσος δεν εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο μέρος (εφόσον γράφει «στης Ανατολής τα μέρη», και παρακάτω «στη Μοσούλη, στη Βασόρα», αλλά και γενικότερα στο στιχούργημα ο λόγος είναι για έναν ολόκληρο κόσμο…). Από την άλλη, επίσης, πολύ δύσκολο μου φαίνεται να γνώριζε και να χρησιμοποίησε ο Γκάτσος τη λέξη «κεμέρι» όχι με την πασίγνωστη έννοια που ξέρουμε αλλά με την έννοια της «υδατοδεξαμενής». Επιπρόσθετα, ας μη μας ξεγελά το υδατο- σε σχέση με το μολυσμένο νερό στον στίχο και να θεωρήσουμε ότι «κολλάει» νοηματικά. Τέλος, πουθενα όσο κοίταξα στον γουγλομπούκη δεν βρήκα στα καθ’ημάς το «κεμέρι» ως «υδατοδεξαμενή», ένας λόγος παραπάνω να μη γνώριζε και ο Γκάτσος αυτή τη σημασία, την τόσο απομακρυσμένη από τη γνωστή χρήση του «κεμεριού». Άλλωστε, εάν ήταν άδεια η δεξαμενή, πώς ήταν μουχλιασμένο το νερό (που δεν είχε, ως άδεια…);

    Οπότε, συνάγω ότι τα πράγματα είναι πολύ απλούστερα σε αυτό το τετράστιχο του «Κεμάλ»:

    Στα μέρη της Ανατολής είχε πέσει φτώχια τρελή («ήταν άδειο το κεμέρι») και ούτε νερό της προκοπής δεν υπήρχε για να πιουν «της ερήμου τα παιδιά».

  113. Πέπε said

    @110:
    Κοίτα να δεις τι μαθαίνει κανείς!

    Ωστόσο, εξακολουθεί να μου φαίνεται πιθανότερο ότι ο στίχος σημαίνει αυτό που καταλαβαίναμε πάντοτε. Άδειο κεμέρι (πορτοφόλι) + μουχλιασμένο νερό = γενική φτώχεια και εξαθλίωση.Όσο κι αν σε κάποιες δυσπρόσιτες γωνιές της γλώσσας κεμέρι είναι επίσης το υδραγωγείο, γιατί ο ποιητής να βάλει μια λέξη που κατά 99% θα την καταλάβαιναν όλοι ως πορτοφόλι, αφού μάλιστα κι έτσι βγαίνει νόημα;

  114. Πέπε said

    @113 συμπλ.:
    > > Άδειο κεμέρι (πορτοφόλι) + μουχλιασμένο νερό = γενική φτώχεια και εξαθλίωση.

    Ενώ αντίθετα άδειο κεμέρι (=δεξαμενή) + μουχλιασμένο νερό = ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, τεράστιο βέβαια αλλά χωρίς τη γενικότητα που εκφράζει η άλλη «μετάφραση», και μάλιστα, θα έλεγα, με μια κυριολεξία που εγγίζει τα όρια της πεζολογίας.

  115. Γς said

    Α, τι θα γίνει με τα τηλέφωνα;

    Ντριν! Και ήμουν στην κουζίνα κι έκοβα κρεμμύδι για τσιγάρισμα στο λάδι που είχε κάψει.

    Μαγνητοφωνημένο το μήνυμα

    «Γεια σας. Η υπηρεσία Τάδε στην προσπάθειά της [κτλ κτλ] σας προσφέρει εντελώς δωρεάν μια κρουαζιέρα, αρκεί να πατήσετε το 1»

    Περίμενα να τελειώσει το μήνυμα για να τους πω

    -Της μάνας σας το [μπιπ].

    Αν βέβαια ακούει κανείς. Και το είπα. Και μόλις το’ κλεινα μου λέει μία:

    -Ακούσατε το μήνυμα;

    -Ακούσατε την απάντηση;

    Και φυσικά μου τό’ κλεισε.

    Τι τραβάνε κι αυτά τα καημένα

  116. ΓιώργοςΜ said

    112 Εμένα πάλι με πείθει, παρά το γεγονός ότι το ερμήνευα με την έννοια του πορτοφολιού μέχρι τώρα. Η αναφορά του νερού είναι επιτατική κτγμ, και ίσως επεξηγεί για ποιο κεμέρι μιλάμε. Τον (όχι πολύ) παλιό καιρό, το να μην έχει λεφτά στο κεμέρι σήμαινε απλώς πως δεν ήσουν πλούσιος, όχι την απόλυτη ένδεια.
    Δηλαδή ήταν άδειο το κεμέρι, κι ό,τι νερό υπήρχε ήταν μουχλιασμένο.
    (Με την ευκαιρία ετυμολόγησα σωστά και το Kemerburgaz, απ’ όπου κατάγομαι από την πλευρά της μητέρας μου. Πάντα νόμιζα πως ήταν ένας πύργος που κάποιος φυλούσε λεφτά, όχι υδραγωγείο).

  117. Spiridione said

    Αν κρίνω και από τους πρωτότυπους αγγλικούς στίχους, ο Γκάτσος μάλλον είχε στο μυαλό του όντως το κεμέρι = πορτοφόλι.
    This is the story of foolish Prince Bass Fiddle and wise Jerry Kemal.
    As you remember, last time the Prince was found without a dime on the Ponce Valdez
    while Jerry watched from a tree…

    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?13447-Kemal-(Manos-Hadjidakis-and-the-New-York-Rock-Roll-Ensemble-from-the-album-Reflections)

  118. sarant said

    Καλή χρονιά και από εδώ

    100: 🙂

    110-112 Μου είχε ξεφυγει εκείνο το παλιό σχόλιο του φίλου Βασίλη αλλά δεν με βρίσκει σύμφωνο. Συμφωνώ με το Σπαθόλουρο, το κεμέρι το καταλαβαίνω μ την κανονική του σημασία, πορτοφόλι ας πούμε.

  119. Βασίλης Ορφανός said

    Κάτω από το σπίτι μας στα Σχινοκάψαλα Ιεράπετρας υπάρχει σε ένα κεμέρι, δηλαδή μια μικρή θολωτή υδατοδεξαμενή, σε μια μικρή πλατεία (Κιμέρι τη λένε οι ντόπιοι). Όταν λιγοστεύει το νερό, στις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού, στο μέρος των τοίχων που αποκαλύπτεται καθώς κατεβαίνει η στάθμη του νερού αναπτύσσεται μια πράσινη μούχλα, αλλά και το λιγοστό νερό φαίνεται γεμάτο βούρκο. Αυτό με έκανε να προτείνω αυτήν την ερμηνεία για το κεμέρι του Γκάτσου. Αλλά τώρα βλέπω ότι και η άλλη ανάγνωση στέκει.

  120. sarant said

    119 Βασίλη, είναι ιδιωματική η λέξη αυτή -αλλά η εικόνα πολύ ωραία.

  121. Λαγοκοιμηθιά said

    105 Στον Χτηνοδιώχτη

    Ά! τώρα κατάλαβα!
    Δεν μπαίνω συχνά στη σελίδα. Δεν διαβάζω πολλά σχόλια. Δεν ήξερα. Δεν ρώτησα.

  122. ΚΑΒ said

    http://www.kathimerini.gr/941961/article/epikairothta/kosmos/anakalyf8hke-o-megalyteros-prwtos-ari8mos-me-panw-apo-23-ekatommyria-yhfia

  123. Λαγοκοιμηθιά said

    123 Άσχετη ερώτηση αν ξέρει κάποιος: Υπάρχει για τη λέξη «μοτίβο» μια αντίστοιχη μία λέξη στα ελληνικά;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: