Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Των πλαστικών σακουλών ή των πλαστικών σακούλων;

Posted by sarant στο 4 Ιανουαρίου, 2018


Χτες το μεσημέρι πήγα στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία να πάρω ένα βιβλίο (και βγήκα με τέσσερα) και καθώς περίμενα τη σειρά μου να πληρώσω πρόσεξα ότι οι δυο υπάλληλοι του ταμείου τόνιζαν στους πελάτες ότι, αν θέλουν πλαστική σακούλα για τα ψώνια τους θα τους χρεωθεί επιπλέον προς τέσσερα λεπτά η μία.

Μια κοπέλα πίσω μου ρώτησε με απορία τη φίλη της, η οποία της απάντησε, κάπως επιτιμητικά, «Μα καλά, δεν έμαθες πως από την αρχή του χρόνου ισχύει η χρέωση των πλαστικών σακ…» κι εκεί σταμάτησε, προφανώς μην ξέροντας πού θα τονίσει την άγαρμπη γενική, και το ξαναδιατύπωσε: «ότι θα πληρώνουμε τις πλαστικές σακούλες;»

Το ήξερε η φίλη της, αλλά νόμιζε πως ισχύει μόνο για το σουπερμάρκετ. Ύστερα ήρθε η σειρά μου, πλήρωσα τα βιβλία που είχα πάρει (συν 4 λεπτά για μία σακούλα) κι έφυγα από το βιβλιοπωλείο, έχοντας βρει θέμα για το σημερινό άρθρο.

Θέμα διπλό, μάλιστα, δύο στη συσκευασία του ενός, αφού θα συζητήσουμε τοσο για το νέο μέτρο που επιβάλλει να χρεώνονται οι πλαστικές σακούλες όσο και για το πώς σχηματίζεται η γενική του πληθυντικού της πλαστικής σακούλας (και όχι μόνο, αφού και οι πάνινες ή χάρτινες ομοίως κλίνονται).

Και επειδή εδώ λεξιλογούμε, θα ξεκινήσουμε από τη γενική πληθυντικού: των πλαστικών σακούλων ή των πλαστικών σακουλών;

Έχουμε γράψει ξανά για τις δύστροπες γενικές πληθυντικού κάποιων θηλυκών ουσιαστικών και η σακούλα είναι ένα από αυτά. Στο Λεξικό του Μπαμπινιώτη, η λέξη «σακούλα» δίνεται «χωρ. γεν. πληθ.» (χωρίς γενική πληθυντικού), το ίδιο έμμεσα και στο ΛΚΝ όπου εντάσσεται στο κλιτικό υπόδειγμα 25α, που δεν έχει γενική πληθυντικού.

Αν όμως είχε γενική πληθυντικού -όπως αναρωτιέται ο Νίκος Λίγγρης σε ένα παλιό άρθρο στη Λεξιλογία– πώς θα σχηματιζόταν; Οξύτονη ή παροξύτονη; Των σακουλών ή των σακούλων;

Ο γενικός κανόνας είναι ότι ο τόνος κατεβαίνει στη γενική, εκτος αν έχουμε παλιό τριτόκλιτο -έτσι, των σακουλών, αλλά των ακτίνων. Το ίδιο δίνει έμμεσα και το Σχολικό λεξικό του Μπαμπινιώτη όπως και ρητά η Lexigram. Συμφωνεί και το Βικιλεξικό, το οποίο μάλιστα παραθέτει απόσπασμα από άρθρο του Βήματος όπου η δύστροπη γενική χρησιμοποιείται δυο φορές: Προσφάτως όμως τέσσερις αλυσίδες γνωστών σούπερ μάρκετ αποφάσισαν να συμπράξουν σε μια καμπάνια ευαισθητοποίησης των καταναλωτών στη μη χρήση πλαστικών σακουλών που τα ίδια τα σουπερ μάρκετ παραχωρούσαν, συχνά με υπερβολή (για να μην αναφερθώ στην βουλιμική «αρπαγή» έξτρα σακουλών από τους καταναλωτές προς οικιακή χρήση, ήτοι σκουπίδια).

Η γενική είναι γενικώς προβληματική πτώση στη νεοελληνική, και πράγματι οι γενικές πληθυντικού κάποιων ουσιαστικών αποφεύγονται. Κάποιοι δημοτικιστές είχαν μάλιστα προαναγγείλει τη σταδιακη εξαφάνιση της γενικής, αλλά αυτή η προφητεία, όπως και άλλες γλωσσικές, δεν επαληθεύτηκε. Όπως είχα γράψει σε εκείνη την παλιά συζήτηση στη Λεξιλογία, «Αυτό για την πορεία εξαφάνισης της γενικής το είπαν πολλοί τον περασμένο αιώνα, αλλά πιστεύω ότι έχουμε την αντίρροπη τάση από την εκπαίδευση, οπότε το αποτέλεσμα δεν είναι εύκολο να το προβλέψει κανείς.

Κι ενώ «των πορτών» και «των κοτών» εξακολουθούν να ξενίζουν, νεότεροι σχηματισμοί όπως «των καρτών» ή «των τηλεκαρτών» έχουν απόλυτα επικρατήσει, ακόμα και το «των καμερών» παρά την αβεβαιότητα που υπήρχε (υπάρχει ακόμα; ) για τον τονισμό (νομίζω ότι τελικά ο Δον Καμερόν σκότωσε τον σερ Κάμερον)«.

Έχουν επικρατήσει, βέβαια, κυρίως στον γραπτό λόγο, και το ίδιο ισχύει και για άλλα θηλυκά ουσιαστικά, όπως η πλατφόρμα, όπου η γενική πληθυντικού χρησιμοποιειται -γραπτώς- σχεδόν αβίαστα κι έτσι γράφουμε π.χ. για συναλλαγές μέσω ψηφιακών πλατφορμών.

Οπότε και οι πλαστικές (ή άλλες) σακούλες, αν χρειαστεί να γραφτούν στη γενική πληθυντικού, θα γραφτούν οξύτονες: των σακουλών. Βέβαια, δεν είναι υποχρεωτικό να χρησιμοποιηθεί η γενική, κι έτσι πρόσφατα κάποιο αρμόδιο ινστιτούτο εξέδωσε αναλυτικές οδηγίες (σε μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων) για το τι θα ισχύει σχετικά με τις πλαστικές σακούλες χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει ούτε μία φορά τη γενική πληθυντικού.

Από την άλλη, σε ένα κείμενο που φαίνεται επίσημο βρίσκω αρκετές φορές τη γενική «λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς» (μαζί και μια μαργαριταρένια διατύπωση περί… *διατεθέντων λεπτών πλαστικών σακουλών!) Και όσο γράφεται, τόσο λιγότερο θα ξενίζει.

Όσο για το μέτρο καθαυτό, προσωπικά ειμαι υπέρ -η πλαστική σακούλα είναι άτιμο πράγμα, ρυπαίνει και δεν διασπάται.  Σε πολλές ξένες χώρες διατίθενται (π.χ. προς 80 λεπτά) μεγάλες τσάντες, είτε υφασμάτινες είτε από μικτό υλικό, που μπορει κανείς να τις χρησιμοποιεί πολλές φορές, εφόσον βέβαια δεν τις ξεχνάει όπως παθαίνω συχνά εγώ. Όσο για τα σκουπίδια, πουλιούνται (πχ προς 2,5 ευρώ το πακέτο των 20) πλαστικές σακούλες, μεγαλύτερες απο τις κοινές του σουπερμάρκετ και σαφώς πιο ανθεκτικές.

Πάντως, να σημειώσω ότι στην ξένη χώρα όπου περνάω τον περισσότερο καιρό μου η απαγόρευση της πλαστικής σακούλας ισχύει για το σουπερμάρκετ μόνο -αν πας να αγοράσεις π.χ. ρούχα, θα σου τα βάλουν σε μεγάλη πλαστική τσάντα και δεν θα σου τη χρεώσουν.

Υπάρχει και αντίλογος: κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες είναι κι αυτές βλαπτικές για το περιβάλλον και πρεπει να χρησιμοποιηθούν πάνω από 100 φορές για να είναι περιβαλλοντικά ωφέλιμες αλλά έχοντας δει το μέτρο να λειτουργεί στην πράξη πιστεύω ότι μπορει να πετύχει και εδώ. Φυσικά θα ακούσω τα σχόλιά σας με πολύ ενδιαφέρον, ανεξάρτητα από το αν είστε υπέρ ή κατά των πλαστικών σακουλών (επίτηδες το χρησιμοποίησα για να το συνηθίσω)!

 

Advertisements

239 Σχόλια to “Των πλαστικών σακουλών ή των πλαστικών σακούλων;”

  1. “Το μπουζούκι, φιλαράκο, στην αρχή θέλει χάδια. Σαν τη γυναίκα. Το μπουζούκι είναι άνθρωπος, θέλει να το κουβεντιάζεις. Το έχω μαζί μου και του λέω όσα μου συμβαίνουν. Κι εκείνο πάλι μου λέει τα δικά του. Έτσι είναι. Με σακουλεύτηκες;” Γιώργος Ζαμπέτας στον Πάνο Γεραμάνη

  2. Cyrus Monk said

    Καλημέρα καὶ ἑτεροχρονισμένες εὐχές – ἀφοῦ μόλις σήμερα ἀποκαταστάθηκε τὸ ἴντερνετ στὴ δημοτικὴ βιβλιοθήκη τῆς Ρόδου. Καὶ μία ἐρώτηση: Στὴ γενικότερη ἐκστρατεία κατὰ τῶν πλαστικῶν σακουλῶν γιατί δὲν ἐξαιρέθηκαν οἱ φερόμενες ὡς «φιλικὲς πρὸς τὸ περιβάλλον» βιοδιασπώμενες;

  3. tamistas said

    το σακουλών είναι κουλόν
    και λάθος το σακούλων
    γυρεύει σέντσια ο πουλών
    άλλως, ως λεν, τον πούλον

    καλή χρονιά!

  4. ΚΑΒ said

    Το σακουλεύομαι βέβαια δε σχετίζεται με τη σακούλα

    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B9&sin=all

  5. Alexis said

    #3: Εύγε, άξιος! 😆

  6. Alexis said

    #3:
    Θά ‘ρθω μικρή μου να σε δω μεσάνυχτα απ’ το σπίτι
    και για σημάδι θα κρατώ σακούλα Σκλαβενίτη.
    (δημώδες)

  7. ΚΑΒ said

    Η 6η οδηγία (κάποιο αρμόδιο ινστιτούτο εξέδωσε αναλυτικές οδηγίες)

    Οξοδιασπώμενες & βιοδιασπώμενες σακούλες

    6. Γιατί δεν χρησιμοποιούνται πλέον οξοδιασπώμενες σακούλες;

    – Σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομοθεσία οι οξοδιασπώμενες σακούλες απαγορεύονται.

    – Πρόσφατες μελέτες θεωρούν ότι οι οξοδιασπώμενες σακούλες είναι περισσότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον.

  8. Καλημέρα

    Πιστεύω πως πολύ σύντομα θα ξεφουσκώσει κι αυτό το θέμα όπως τόσα άλλα στην ένδοξη πατρίδα μας. Τώρα αν κάποιος σκέφτηκε πως με το 24% ΦΠΑ στα 0.03 του κόστους της σακκούλας θα πλουτίσει το κράτος και οι επιχειρηματίες που κατακρατούν (νομοτελειακά) το υπόλοιπο του ποσού μέχρι τα 0.04 ευρώ της χρέωσης ας τον προτείνουν για Νόμπελ οικονομίας κι ας τον στείλουν πρόωρες διακοπές.
    Σε πολιτισμένα κράτη απλά απαγορεύεις τις πλαστικές και επιβάλλεις τις χάρτινες, από κάνναβι, επαναχρησιοποιούμενες και λοιπά ακκορντεόν.
    Προσωπικά ψωνίζω στον Σκλαβενίτη, αγοράζω ένα ευτελές και όχι ογκώδες λαχανικό -με την σακκούλα του μανάβικου που δεν χρεώνεται- και βάζω εκεί τα υπόλοιπα ψώνια μου. Είναι πιο ανθεκτική από τις λεπτές που ρησιμοποιούν με την φίρμα του καταστήματος, κάνει και για τα σκουπίδια και χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία !!

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχολια!

    1-4 Όπως λέει και ο 4, το σακουλεύομαι παρετυμολογικά μόνο συνδέεται με τη σακούλα.

    2-6 Και πάλι με πρόλαβε ο ΚΑΒ!

    3 Εξοχο!

  10. leonicos said

    Καλή μέρα για όλους, Μπον ζουρ για τον Γς. Με τον Γς μιλάμε γαλλικά όπως καταλάβατε.

    Άλλο το να είναι ακουστικά δύσκολος ένας τύπος και άλλο ανύπαρκτος ή προβληματικός.

    οι σακούλες των σακουλών, από πού και ώς πού σακούλων;
    Δεν μας αρέσει, δεν το χρησιμοποιούμε και το παρατρέχουμε όπως έκανε και η κοπέλα στο βιβλιοπωλείο

    το κοριτσάκι του κοριτσακιού και τα κοριτσάκια των κοριτσακιών. Άβολο; δεν το λέμε. Αλλά τυπολογικά υπάρχει και είναι αυτό.

    μπουρμπουλίθρες μπρρρρρ αλλά μπουρμπολιθρών, τελεία και παύλα

    Και δεν θεωρώ ότι εκφράζω απλώς τη γνώμη μου. Η Τυπολογία της Γραμματικής είναι δεδομένη. Η χρήση των τύπων που προβλέπει δεν είναι. Να μην μπερδεύουμε δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα

    Ωρεβουάρ Γς

    Γεια χαρά στην πλέμπα

  11. ktzavolaki said

    Σχετικά με το μέτρο, θα έλεγα ότι, όταν θεωρείς ένα προϊόν βλαπτικό για το περιβάλλον το καταργείς και το αντικαθιστάς, δεν το μετατρέπεις σε καταναλωτικό!
    Όσο για τις γενικές έχω μια απορία για τη γενική πληθ. της λέξης μπάζο. Κάνει των μπάζων ή των μπαζών. Άκουσα τη γενική μπαζών από αρχιτέκτονα και, επειδή εγώ θα έλεγα μπάζων, έκανα την ερώτηση στους γνωστούς μου. Οι μισοί είπαν μπάζων και οι άλλοι μισοί μπαζών.

  12. atheofobos said

    Καιρός ήταν να τελειώσουμε πια με τις πλαστικές σακούλες.
    Από την συλλογή κολυμπώντας,μιας καλοκαιριάτικης μέρας όταν το αεράκι σπρώχνει τα σκουπίδια της θάλασσας προς την ακτή.

  13. ΚΑΒ said

    Επειδή,Νικοκύρη, δε μας έγραψες καθόλου τα λεξιλογικά της σακούλας (κι επειδή έχω λίγον χρόνο) αντιγράφω μερικά από το ετυμολογικό του Μπ

    .σακος ;Μολονότι η λέξη παραδίδεται από την αρχαιότητα κυρίως με τον τύπο σάκκος με 2 κ το γεγονός ότι ήδη έκτοτε απαντά η γραφή σακος με 1 κ επιτρέπει να την υιοθετήσουμε ως απλούστερη. Αυτό επηρεάζει όλα τα παράγωγα,τα οποία ομοίως απλογραφούνται:σάκα, σακούλα, σακάκι, σακίδιο κ.λπ.

    σάκος , αρχ. σάκ(κ)ος σημιτ. . δάνειο. Μέσω λατιν. saccus η λ. διαδόθηκε σε αρκετές γλώσσες π.χ. γαλλ. sac, αγγλ. sack, γερμ. Sack, ολλ.zak, ισπ. saco κ.ά.

  14. atheofobos said

    Ελπίζω τώρα να φανεί η φωτογραφία.

  15. spatholouro said

    #10
    «Με τον Γς μιλάμε γαλλικά όπως καταλάβατε.»

    Η παντελώς άχρηστη πληροφορία της ημέρας -και του νέου έτους

    Χαιρετίσματα στην Αντίς Απλέμπα

  16. sarant said

    13 Ναι, δεν ασχολήθηκα με τα λεξιλογικά της σακούλας. Ισως με άλλη ευκαιρία.

    11 Κοιτάξτε, στο αυτί το δικό μου δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, τα μπάζα – των μπάζων όπως τα πιάτα των πιάτων.
    Το ίδιο άλλωστε το δίνει και το ΛΚΝ.

    Παραδόξως, το λεξικό Μπαμπινιώτη, αν είδα καλά, δίνει «τα μπάζα των μπαζών» που μου φαίνεται λάθος. Ίσως είναι και τυπογρ. λάθος, δηλ. εκ παραδρομής έλξη από το αμέσως προηγούμενο «η μπάζα – της μπάζας, οι μπάζες των μπαζών»

  17. ΚΑΒ said

    άλλο η μπάζα γεν πληθ. των μπαζών όπως η σακούλα , των σακουλών κ.τ.ό.

    και άλλο τα μπάζα, των μπάζων όπως το δέντρο, το τόξο,το βιβλίο ,το σίδερο, κ.ά.

  18. spatholouro said

    Σακούλα/σακουλεύομαι

    Η Μαριώ με ρωτά εν προτιμώ να κάτσω έξω στα τραπεζάκια που είναι γύρω γύρω γεμάτα από καλαμιές και ήλιους. Όχι της απαντώ, επειδή φοβάμαι τις τσίλιες (κοινώς χωροφύλακες). Βέβαια, πετάγεται ένας χασικλής και λέει, καλά λέει το κορίτσι (σακούλα τη μπουρού και τη μπουρού σακούλα) σακουλεύεσαι αδερφάκι τη μηχανή που στήνουν οι άτιμες οι τσίλιες δλ. καταλαβαίνεις, κοινώς μπαίνεις στο νόημα για τους πόλισμαν.

    [Από χειρόγραφο της Μαρίας, καπνίστριας χασίς, νοσηλευθείσας στο Δρομοκαΐτιο το 1933 (Στριγγάρης «Χασίς», β΄ έκδοση 1964)]

  19. Παναγιώτης Κ. said

    Η πρώτη σκέψη, καθώς άρχισα να διαβάζω το σημερινό άρθρο, ήταν να αποφεύγω την γενική του πληθυντικού όταν παρουσιάζεται. Τελειώνοντας όμως την ανάγνωση κατέληξα: Των σακουλών και μάλιστα, το πρόσθεσα στο λεξικό του ορθογράφου παρέα με την γενική «των σακουλιών».

    Κατά σύμπτωση και εγώ χθες αφιέρωσα το πρωινό στην αλλαγή βιβλίων. Και ενώ ήταν δύο τα προς αλλαγή έφυγα με πέντε! Τρέλα! 🙂
    Στον ισόγειο χώρο του πρώην Λαμπρόπουλου όπου πουλάνε βιβλία σε χαμηλές τιμές, πήγα να τους επαινέσω καθώς χρησιμοποίησαν σακούλα χωρίς να υποβάλουν την σχετική ερώτηση αλλά η κυρία που με εξυπηρέτησε, ορθώς υπερασπίστηκε τις συναδέλφους της στα διάφορα καταστήματα: «εκτελούν εντολές».

    Αρχικώς σκέφτηκα: Τι χαζομάρα είναι αυτή τώρα! Τόσο δύσκολο είναι να ενσωματώσουν την τιμή στο εμπόρευμα;
    Φυσικά μια τέτοια σκέψη είναι λάθος διότι αν γίνει κάτι τέτοιο δεν περνάει το οικολογικό μήνυμα στους καταναλωτές. Διότι αυτό είναι το μείζον ζήτημα.

    Παρατήρησα ότι κάποιες πλαστικές σακούλες που είναι δέκα και πλέον χρόνια στην αποθήκη καλά κρατούν ενώ οι πλαστικές σακούλες των πέντε τελευταίων χρόνων δεν έχουν την αντοχή των παλαιών και μετά από κάποιο καιρό θρυμματίζονται. Προφανώς άλλαξε η σύνθεση του υλικού που γίνονται.
    Μπορούμε λοιπόν, να ανησυχούμε λιγότερο. 🙂

  20. ΚΑΒ said

    16. Η δική μου έκδοση, παλαιότερη της δικής σου, γράφει ι των μπάζων

  21. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    Ασυνήθιστη και αχρείαστη η γενική πληθυντικού στη σακούλα (σακκούλα παλιότερα) αλλά το «σακουλών» ακούγεται τουλάχιστον σωστά.

    Όσο για το θέμα της ευρωπαϊκής οδηγίας για το περιβαλλοντικό (ή/και περιβαλλοντολογικό) τέλος έγραψα τις απόψεις μου προχθές εδώ και απαντώντας στον Κύρο τον Ρόδιο στο #2, οι φερόμενες ως «φιλικές προς το περιβάλλον» βιοδιασπώμενες σακούλες (οι λεπτές των SM) από το 2000 και πέρα κατασκευάζονται από βιοδιασπώμενο πολυγαλακτικό οξύ (PLA) class 7 και δεν περιέχουν ίχνος από πετρελαϊκά παράγωγα. Οι πιο χοντρές είναι από πολυμερές πλαστικό με ή χωρίς πλαστικοποιητές και προς το παρόν δεν εμπίπτουν στην ανωτέρω οδηγία..

    Η γνώμη μου είναι ότι, η συγκεκριμένη οδηγία μεταφέρει την «ενοχή» στον καταναλωτή μετατρέποντας την όποια ρύπανση του περιβάλλοντος σε καταναλωτική επιλογή φορτώνοντας του ένα ακόμα τέλος, το οποίο πρακτικά πάει στις τσέπες των μεταπωλητών σακουλών των σουπερμαρκετάδων δηλαδή.

    Α ρε κιαρατά Δία αντί να μεταφέρεις την Ευρώπη στο Δικταίον Άντρον έπρεπε να τη φουντάρεις στο Μυρτώο Πέλαγος. Τώρα τρέχουμε όλοι για τη ….. σου.

  22. Γς said

    -Κι οι σακούλες της κυρίας από μένα!

  23. sarant said

    20 Μάλλον η δική σου είναι νεότερη. Εδώ στην Ελλαδα έχω την παλιά έκδοση, την πρώτη

  24. Παναγιώτης Κ. said

    #19 συμπλήρωμα: Δεν έκανα ανανέωση της σελίδας και δεν μου ήρθε στο νου η λέξη βιοδιασπώμενες που αναφέρθηκε παραπάνω.

    @14. Στην παραλία της Χαλκιδικής όπου κολυμπάω, εκτός από αυτά της φωτογραφίας μαζεύω πολλές φορές και τα φελιζόλ που χρησιμοποιούν οι ψαράδες (για να βάζουν τα ψάρια).
    Έχω πάντως την εντύπωση ότι το κακό που λέγεται ρύπανση, βαίνει μειούμενο.
    Η νέα γενιά είναι οικολογικά πιο ευαίσθητη. Οι δασκάλες στο Δημοτικό κάνουν καλή δουλειά!

  25. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Ο εισπράκτορας, εκτός από την φορτοεκφόρτωση των αποσκευών, είχε κι άλλες υπηρεσίες και υποχρεώσεις. Έπρεπε να κρατάει το λεωφορείο καθαρό και να τα βγάζει πέρα με τις ζαλάδες και τις λιγούρες των επιβατών οι οποίοι ασυνήθιστοι στο «ταρακούνημα» του λεωφορείου ( χωματόδρομος, πέτρες, λακκούβες και στροφές ), δεν άντεχαν και τους «έπιανε» το στομάχι τους. Πολλοί δεν έτρωγαν τίποτα από το βράδυ για να είναι άδειο το στομάχι τους, άλλοι έτρωγαν κάτι στεγνό.

    Υπήρχε και ένα χαπάκι για την περίπτωση το οποίο βοηθούσε λίγο χωρίς όμως να λύνει το πρόβλημα.

    Θυμάστε το…εισπράκτωρ…σακούλα.. Στο άκουσμα αυτών των λέξεων,ο εισπράκτορας πεταγόταν σαν ελατήριο να φέρει τη σακούλα και να προλάβει το… κακό.

    http://www.loganikos.gr/village/istories-tou-xoriou/to-leoforio.html

  26. Φωτεινή said

    Η σακούλα ως υποκοριστικό της λέξης «σάκος» έχει γενική πληθυντικού; λέμε: η καρδούλα-των καρδουλών , η ομορφούλα-των ομορφουλών ;

    Σήμερα πλήρωσα την πρώτη μου σακούλα στον ΑΒ και μέσα σ’αυτήν τα 5 προϊόντα που αγόρασα, όλα σε πλαστικές συσκευασίες! Και η ρύπανση συνεχίζεται…
    Καλημέρα και Καλή Χρονιά!

  27. Γς said

    Κι ο παραδοσιακός τορβάς < τουρκική torba < περσική (توبره, tobra)

    [κοινός ταγάρι]

  28. Παναγιώτης Κ. said

    @21. Ναι ο Ψαραντώνης είναι…Δίας! 🙂
    Το ακούω και αλλάζει το…μέσα μου!
    Και είμαι και από την Κόνιτσα!

  29. Αιμ.Παν. said

    Δεν με πείθει το τέλος ως προς τα «αγνά «του κίνητρα… λαμογιά μου φέρνει, λες και πληρώνοντάς τις δεν θα ρυπαίνουν (όπως κι άλλοι έγραψαν στο νέτι)… η απαγόρευση θα με έπειθε, αλλά βέβαια δεν πειράζουμε τις business και τα (υπέρ)κέρδη τους γιατί… Πριν από χιλιάδες χρόνια, πιτσιρικάς, ήμουν ο κουβαλητής του/των άδειων ή μισογεμάτων διχτακίων σε κάθε έξοδο ωνίων, τώρα πιά που να βρείς την ποικιλία και την ποιότητα διχτακίων, κι όπως ειπώθηκε παραπάνω αυτά (και επαναχρησιμοποιήσιμες σακούλες) θα έπρεπε να διατίθενται έναντι, έστω και υψηλότερου, τέλους.
    Ασχετο, έχει γραφτεί κάτι εδώ για την ετυμολογική σχέση (ή όχι) των λέξεων
    ορχ-ήστρα και όρχ-εις ; πάσα πληροφορία/σύνδεσμος ευπρόσδεκτα.

  30. Νίκος said

    ‘Oπου μας προβληματίζει η γενική πληθυντικού πετάμε κι ένα ε στο τέλος και καθαρίζουμε. Των κοτώνε, των σακουλώνε, των πορτώνε, είναι πάρα πολύ απλό.

  31. ΚΑΒ said

    24. Οι δασκάλες (και οι δάσκαλοι) κάνουν βέβαια καλά τη δουλειά τους,ακόμη και του Νηπιαγωγείου, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι όσο θα θέλαμε εντυπωσιακά. Παρατήρησε τι γίνεται στα εκδοτήρια της Αττικής οδού:μόλις ανοίξει η μπάρα (χωρίς γεν. πληθ., αν, θα ήταν των μπαρών) η απόδειξη πετιέται και είναι γεμάτος ο χώρος έως τα 200μ. Παρατήρησε τον χώρο δίπλα στα ΑΤΜ. επίσης γεμάτος από τις αποδείξεις. Όλοι αυτοί οι ανεγκέφαλοι δεν είναι βέβαια γέροι που δεν άκουσαν ποτέ στο σχολείο για σεβασμό στο περιβάλλον.

  32. Πέπε said

    Καλημέρα.

    1) Περί του γλωσσικού:

    Το ότι πέφτει κανείς σε διλήμματα όπως «των σακούλων ή των σακουλών; Των μπάζων ή των μπαζών;», ή ακόμη κι ότι μπορεί τελικά να πει «των σακούλων, των μπαζών» δε σημαίνει ότι η γραμματική έχει εξαιρέσεις ή ότι είναι δύσκολη. Είναι απολύτως αναμφισβήτητο ότι το σωστό, αν πρέπει να είναι ένα από τα δύο, θα είναι «των σακουλών, των μπάζων». Όταν όμως πας να το πεις, συνειδητοποιείς τελευταία στιγμή ότι δεν το ‘χεις ακούσει ποτέ έτσι (ή σχεδόν ποτέ – πάντως δεν είναι οικείο), οπότε σου μπαίνει η αμφιβολία. Μπορεί τελικά να πεις το λάθος, που σου είναι εξίσου ανοίκειο, χωρίς αυτό να σε εμποδίσει αφού έχεις πλέον καταλήξει ότι ο τύπος δεν είναι οικείος ούτε έτσι ούτε αλλιώς.

    Παρά ταύτα μου κακοφαίνεται πολύ να κάνουν λάθη ή να έχουν αμφιβολίες φυσικοί ομιλητές για την κλίση απλών ουσιαστικών. Μπορεί να μην είσαι σίγουρος αν λέμε «τους μυς ή τους μύες», αλλά για κάποια εύκολα δεν είναι δυνατόν να ρωτάς λες και κάποιος άλλος είναι πιο ειδικός, διάβολε, η γλώσσα σου είναι!

    2) Περί της σακούλας:

    Έχω τουλάχιστον 15 χρόνια που προσπαθώ όσο πιο συστηματικά γίνεται να αποφεύγω την πλαστική σακούλα. Όταν ήμουν διορισμένος στην Κάρπαθο, κάποτε ήρθε η μάνα μου να με επισκεφτεί, και μια μέρα πήρε την πάνινη σακούλα μου (σκέτη ολόασπρη χωρίς τίποτε χαρακτηριστικό) και πήγε για ψώνια. Αμέσως της είπαν «θα είστε η μάνα του δασκάλου»!

    Κατά κανόνα οι έμποροι παραξενεύονταν με την πάνινη σακούλα, ακόμη και σήμερα, όχι προ 15ετίας. Μερικοί επιμένουν να μου δώσουν την πλαστική, με επιχειρήματα όπως «για τη δική σας διευκόλυνση» (quelle autothysie!) και μερικές φορές παρ’ ολίγο να λογοφέρουμε. Παρά ταύτα, σχεδόν ανελλιπώς στο τέλος λένε «μπράβο, καλά το κάνετε». Είναι ν’ απορεί κανείς πόσο μπορεί να απέχει αυτό που θεωρητικά αποδέχονται ως σωστό και αξιέπαινο από αυτό που τους είναι φυσικό να κάνουν.

    Μ’ όλα αυτά, πάντα έχω στο σπίτι περισσότερες σακούλες απ’ όσες προλαβαίνω να γεμίσω με σκουπίδια. Δεν είναι εύκολο να τις αποφύγεις τελείως, καραδοκούν παντού. Και η σακούλα του ρουχάδικου, του βιβλιοπωλείου ή του φαρμακείου δε βολεύει για σκουπίδια.

    Οπότε, χαίρομαι που επιτέλους αποφασίστηκε αυτό το μέτρο στοιχειώδους πολιτισμού, παρόλο που δεν είναι ούτε μισή δουλειά, σε σχέση με την πλήρη απαγόρευση (που ισχύει ήδη στην εξωπραγματική νήσο Τήλο, μαζί με την καθολική απαγόρευση κυνηγιού και άλλα αδιανόητα!).

    Ξενερώνω όμως που αμέσως με τη θέσπιση του μέτρου ξεκίνησαν άρθρα όπως «Μάθετε ποιες σακούλες εξαιρούνται του μέτρου». Ε άει στο διάολο!

    Σας ευχαριστώ.

  33. #Στην ανεπιτήδευτη καθομιλούμενη, η γενική πτώση πάει ολοταχώς για κατάργηση. Επιμένουν όμως να την χρησιμοποιούν οι «κονδυλοφόροι», ακόμα και όταν η χρήση της ξενίζει και τους ίδιους (π.χ, σακούλων, σακουλών κλπ). Νομίζω ότι στο βάθος του χρόνου η γενική θα έχει την τύχη της δοτικής.

    #Απορώ για ποιο λόγο οι έχοντες «τα γένια και τα χτένια» δεν απαγορεύουν μια και καλή τη χρήση της πλαστικής σακούλας. Όταν πριν από …μερικές δεκάδες χρόνια είχε γίνει πάλι λόγος, οι «γλυφτοειδήμονες» της τότε εξουσίας είχαν επικαλεστεί την οικονομική ζημιά που θα πάθαιναν οι ασχολούμενοι με το είδος (κατασκευαστές, διακινητές, θέσεις εργασίας και …δεν συμμαζεύεται!). Είχα πει τότε σε έναν «γλυφτοειδήμονα»: Καταργείστε την σταδιακά, ας πούμε σε 3-4 χρόνια, μέχρι να προσαρμοστούν όλοι οι …σακουλοτρεφόμενοι, να αρχίσουν να παράγουν σακούλες από αποικοδομήσιμα υλικά. Αμ δε! Μην ανακατεύετε τα κάρβουνα στη φωτιά (έστω και αν δηλώνετε προοδευτικοί κλπ, κλπ).

  34. συμφωνώ με τον Σπάιραλ και βρήκα μια πιο εκτενή ανάλυση εδώ: https://lefterisp.wordpress.com/2018/01/04/pp/
    επίσης, ας μην ξεχνάμε πως οι πλαστικές σακούλες είναι μια σχετικά πρόσφατη συνήθεια, που σχετίζεται με την κατακόρυφη άνοδο του καταναλωτισμού και την προσπάθεια να σπρωχτεί ο κόσμος προς την αλόγιστη κατανάλωση, οπότε του έκαναν το σπορ όσο ευκολότερο γίνεται. Παλιά [όχι και πολύ παλιά δλδ] χρησιμοποιούσε ο κόσμος διχτάκι, πάνινη τσάντα κλπ. Εγώ θυμάμαι να με στέλνει η μάνα μου για ψώνια με τσάντα από το σπίτι, στα όχι και τόσο μακρινά 80s. τώρα που έχασε πια ο κόσμος τη συνήθεια να έχει τις δικές του τσάντες, έρχεται ένα εισπρακτικό μέτρο με ύπουλο τρόπο, να τον «επανεκπαιδεύσει».
    αν όντως θέλαμε να ασκήσουμε περιβαλλοντική πολιτική, και στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες όπου ήδη ισχύει το μέτρο (όπως στο όμορφο Βελγιάκι όπου κατοικοεδρεύω), τα καταστήματα θα αντικαθιστούσαν τις πλαστικές σακούλες με χάρτινες ή από άλλο υλικό, επίσης δωρεάν -η τιμή εξάλλου είναι ενσωματωμένη στα προϊόντα, μην κοροϊδευόμαστε. το να σε βάζουν να τις αγοράζεις σου προκαλεί και μια ενοχή έμμεσα που εντελώς άκυρη είναι.

    τούτων λεχθέντων βέβαια, προσωπικά αντιπαθώ τις πλαστικές σακούλες, και κάθε τι πλαστικό, για αισθητικούς λόγους, αλλά πολλές φορές στο σουπερ μάρκετ έχω αναγκαστεί να αγοράσω σακούλα, γτ είχα υπολογίσει λάθος τον όγκο των ψώνιων που θα έκανα και δεν χωρούσαν στη δική μου (υφασμάτινη).

  35. spiral architect 🇰🇵 said

    Το μικρό μυστικό του τρίτου δεκαδικού ή αλλιώς, πώς με το γράμμα του νόμου καρπωνόμαστε τις μικροδιαφορές στη στρογγυλοποίηση. 😉

  36. Χρίστος Δάλκος said

    Τό παράδειγμα τοῦ «σακκουλῶν» δείχνει ὅτι στήν σχολική γλωσσική διδασκαλία, θέλοντας καί μή, ἐμπλέκουμε στήν συγχρονική χρήση τήν διαχρονική γνώση. Διότι πρέπει νά ἐξηγήσουμε γιατί (εἶναι ὀρθό νά) λέμε «τῶν ἀκτίνων» (γενική πληθυντικοῦ τοῦ τριτόκλιτου οὐσιαστικοῦ τῆς ἀρχαίας «ἀκτίς») ἀλλά «τῶν πλημμυρῶν» (γενική πληθυντικοῦ τοῦ πρωτόκλιτου οὐσιαστικοῦ τῆς ἀρχαίας «πλημμύρα»). Πρᾶγμα πού σημαίνει ὅτι οἱ μαθητές πρέπει νά εἶναι στοιχειωδῶς ἐξοικειωμένοι μέ γραμματικές κατηγορίες ὅπως οἱ κλίσεις τῶν (ἀρχαίων) ὀνομάτων.
    Μιά ἐπί πλέον παρατήρηση γιά τούς μή ἐξοικειωμένους μέ τήν γραμματική τῆς ἀρχαίας: Ὁ καταβιβασμός τοῦ τόνου στήν γενική πληθυντικοῦ τῶν πρωτοκλίτων οὐσιαστικῶν δέν ἰσχύει γιά τά θηλυκά πρωτόκλιτα ἐπίθετα, γι’ αὐτό αἱ Τραχίνιαι τοῦ Σοφοκλῆ κάνουν στήν Γενική «τῶν Τραχινίων» αἱ Φιλιππίναι «τῶν Φιλιππίνων» κ.τ.ὅ.

  37. Και ένα άσχετο αλλά επίκαιρο: Σε μεγάλο τβ-κανάλι λένε και ξαναλένε για την (αρχαία) «Μοϊσία», εννοώντας προφανώς την Μοισία. Πού το βρήκαν το «Μοϊσία»; Μήπως βρέθηκε κανένα αρχαίο κείμενο με …διαλυτικά; Μήπως ήθελαν να πουν …Ισαακία!

  38. … τελικά ο Δον Καμερόν σκότωσε τον σερ Κάμερον …

    Όπως έχει αποτυπωθεί η θρυλική μονομαχία στο
    De-cameron.

  39. Γς said

    3:

    >το σακουλών είναι κουλόν
    και λάθος το σακούλων
    γυρεύει σέντσια ο πουλών
    άλλως, ως λεν, τον πούλον

    -Κάτσε κάτω μωρή κουλή!

  40. nestanaios said

    Γιατί έχει αντέξει τόσο πολύ χρόνο και συμπεριφέρεται σαν ελληνική; Σίγουρα έχει στοιχεία ελληνικά. Σ Α Κ είναι το θέμα. Κάποτε είχε και διπλό «κ». Το απέβαλε και άντεξε. Ήταν πολύ βαρύ. Η ελληνική λέξη είχε το «Θ» και επειδή είναι δασύ δεν μπορούσαμε να βάλουμε μέσα καλά πράγματα. Τώρα με το «Σ» μπορούμε να έχουμε και δικά μας και ξένα. Όμως κάτι λείπει. Δεν ξέρω. Κάτι λείπει πάντως και για τον λόγο αυτό πάντοτε θα υπάρχει κάποια αμφιβολία για κάτι. Μία ο τόνος, το διπλό «κ», το «ου» και κάποια στιγμή θα αντικατασταθεί.
    Περί περιβάλλοντος, Κάποτε όλα εγένετο στο κακό όνομα του «κουμμουνισμού». Τώρα ενωμένοι καπιταλισταί και κουμουνισταί κάνουν τα πάντα στο όνομα τις τρομοκρατίας και του περιβάλλοντος με όπλο το χρήμα, την υλη.

  41. ΚΑΒ said

    η ορχήστρα<αρχ. ὀρχήστρα < ρ. ορχούμαι=χορεύω. Η σημερινή σημασία, διαφορετική από την αρχαία, <γαλλ. orchestre

    Όσο για το όρχις<αρχ. όρχις<Ι.Ε.* . Κάποιοι συνδέουν τη λ. με το ρ. ορχούμαι. Σίγουρα το μεταμεσονύκτιον θα έχουμε λεπτομέρειες.

  42. ΚΑΒ said

    39.γιά τά θηλυκά πρωτόκλιτα ἐπίθετα,

    Δεν το διατυπώσατε σωστά,αφού πρωτόκλιτα επίθετα δεν υπάρχουν.

  43. Κουνελόγατος said

    Στην παλιά μου γειτονιά έμενε η κυρία Σοφία, μητέρα του φίλου μου Θ.Δ. Η κυρία Σοφία όταν πήγαινε για ψώνια (και στο μαγαζί του πατέρα μου), κρατούσε πάντα μια δερμάτινη;;;; τσάντα, και ποτέ δεν έπαιρνε πλαστικές τσάντες. Τη θυμήθηκα με όλη αυτήν την ιστορία…. Καλή της ώρα…
    Όσον αφορά την ουσία, είμαι υπέρ, διότι με τον ντόρο που γίνεται, κάτι θα αλλάξουμε στις -κακές- συνήθειές μας. Ωστόσο, κάπου διάβασα πως το ποσό που θα συγκεντρωθεί, θα κατευθύνεται για περιβαλλοντικούς λόγους, δεν ξέρω που, ελπίζω να κατάλαβα καλά. Πάντως, σε βάθος χρόνου, πιστεύω πως πρέπει να καταργηθούν τελείως (και να εφαρμόσουμε ό,τι έκανε η κυρία Σοφία, από ένστικτο ίσως), μαζί με άλλα πλαστικά πράγματα που ρυπαίνουν, π.χ. συσκευασίες από παιχνίδια, μέρες που είναι… Α, και να δουλεύει καλύτερα η ανακύκλωση στους Δήμους.
    Αυτά, καλημέρα σας.

  44. ΚΑΒ said

    το 42 αναφέρεται στο σχ. 36

  45. Κουνελόγατος said

    Αφού πιάσαμε τ’ άσχετα (αλλά πάντα επίκαιρα), ν’ αφήσω κάτι κι εγώ…

    «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του».

  46. Ανδρεας Τ said

    @21 Ο Δίας την Ευρώπη, όταν βγήκε στη ξηρά, στο Κομό (δυτικά από τα Μάταλα), την πήγε στη Γόρτυνα που είχε απλωσιά. Βιαζότανε και που να ανεβαίνει στο Δικταίο άντρο.

  47. Κουνελόγατος said

    Είμαστε κι Έλληνες όμως.
    http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/epixeiriseis/plastikh-sakoula-to-kolpo-poy-efarmosan-arketoi-thn-prwth-mera-gia-na-mhn-plhrwsoyn-to-telos.5013741.html

    Κάτι δε μου πάει καλά με το λινκ, ξέρει κάποιος;

  48. Παναγιώτης Κ. said

    @31. Τα βλέπω και εγώ αυτά και με πιάνει θλίψη. Θλίψη γιαυτό που βλέπω και θλίψη…για μένα που δεν μπορώ να το εξηγήσω. 😦

  49. 11 Τα είπες όλα. Εγώ βλέπω πως είναι ένας τρόπος να μετακυλήσουν το κόστος της σακούλας.
    Και το λέω εγώ που
    α) χρησιμοποιώ επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες εδώ και πάρα πολλά χρόνια (προχθές έβλεπα μία που την είχα πάρει από αντικατάσταση προηγούμενης φθαρμένης και στην νέα – τότε – είχαν βάλει ημερομηνία, Ιούλιος του 2009)
    β) για πολύν καιρό πήγαινα με τη σακούλα με τη φίρμα του μαγαζιού σ’ ένα γαλακτοπωλείο ή απλά τους την επέστρεφα και αργότερα μετά από ένσταση της συζύγου πως δεν έμεναν για σκουπίδια όταν ήθελαν να μου βάλουν σε μια σακούλα το γάλα και σε άλλη το γιαούρτι δεν το δεχόμουνα με τίποτα (ομοίως και στα σουπερμάρκετ που μέχρι την περασμένη Κυριακή ακόμα οι ταμίες έβαζαν κάθε κομμάτι και σε άλλη σακούλα)
    γ) κυκλοφορώ με μια πάνινη σακούλα που διπλώνει που την είχα πάρει από τη Γερμανία (κι έχω επιστρέψει από κει πριν 5 χρόνια και κάτι) και την χρησιμοποιώ για μικρούς όγκους κι όταν δεν έχω πάρει τη μεγάλη που είναι μόνιμα στο αυτοκίνητο.

    Όταν είχαν πρωτοέρθει στο χωριό οι πλαστικές σακούλες οι μπακάληδες τις χρέωναν (και μάλιστα ανάλογα την ποιότητα). Αργότερα όταν γενικεύτηκε η χρήση τους και στη λογική μα πληρώνω 50 ή 100 δραχμές για τα ψώνια και μου ζητάς άλλη μία για τη σακούλα; άρχισαν ένας – ένας να μην ζητάνε το φραγκάκι. Κι οι σακούλες άλλαξαν, έγινα πολύ λεπτές αν είναι βιοδιασπώμενες ή όχι εξαρτάται απ’ το τι διαλέγει (ανάλογα πόσο του κοστίζει) ο επιχειρηματίας κι ήρθ’ ο καιρός να την πληρώνει αυτός που τη θέλει.

    Το ζεμπίλι και το δίχτυ ξαναγυρίζουν!

  50. 11, … Οι μισοί είπαν
    μπάζων
    και οι άλλοι μισοί
    μπαζών. …

    Νομίζω
    η μπάζα (πχ η γερή, της πρέφας, κλπ), των μπαζών,
    το μπάζο, των μπάζων.
    (Τομπάζης, των Τομπάζηδων;)

  51. Το σακουλών
    (που το λέω άνετα)
    για κάποιο λόγο μού θυμίζει
    το Ζαβουλών,
    απομεινάρι απ’ το δημοτικό.

  52. ΚΑΒ said

    47. Δυο σχόλια για το λινκ:
    1. Ο τίτλος δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο
    2. Η γνωστή πια υπερπληθώρα εισαγωγικων σε πολλά κείμενα του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου.

  53. voulagx said

    Η τιμή της κάθε σακούλας έχει οριστεί στα 0,03 ευρώ, τιμή η οποία είναι και αυτή η οποία είχε επικοινωνηθεί έως πρόσφατα από τις αρχές αλλά και τα σούπερ μάρκετ.
    «Επικοινωνηθει»; Καινουργιο ρημα ειναι αυτο;

  54. spiral architect 🇰🇵 said

    @34: Καλώς την Κρότκη! 🙂

    Στα νιάτα μου η μάνα μου πήγαινε για ψώνια με σχοινένιο δίχτυ. Φοιτητής στα ’80s ων, σε ταξίδι στις δυο τότε Γερμανίες οι πολίτες και των δυο χωρών πήγαιναν για ψώνια με πλαστικά διχτάκια, μάλιστα δε στις εργατικές πολυκατοικίες του Βερολίνου κρεμόντουσαν στο κλιμακοστάσιο του καθενός ορόφου έχοντας διαφορετικά χρώματα για τον κάθε ένοικο. Τα (πετρελαϊκά) πλαστικά φιλμ χρησιμοποιούντο σε βιομηχανικές συσκευασίες, τα δε ποτήρια μιας χρήσης του καφέ ήταν χάρτινα. Η εταιρεία λαμπτήρων Narva στο Ανατολικό Βερολίνο είχε εφεύρει μια λάμπα πυρακτώσεως με ένα άκαυστο κράμα βολφραμίου που πρακτικά της έδινε αιώνια ζωή. Τα διαρκή καταναλωτικά προϊόντα (εκατέρωθεν του τείχους μπορώ να πω) είχαν μεγάλη διάρκεια ζωής και οι τυχόν μικροβλάβες τους επισκευαζόντουσαν έναντι ενός λογικού ποσού, χωρίς να χρειάζεται π.χ. μια δαπανηρή αλλαγή πόρτας ενός ψυγείου επειδή είχε χαλάσει ένας διακόπτης και δεν άναβε το φως στο θάλαμο. Διόδια στους δρόμους δεν υπήρχαν και τα μέσα μαζικής μεταφοράς ήταν πάμφθηνα, συχνότατα εντός και εκτός των πόλεων. Η έννοια του καταναλωτισμού ήταν γνωστή μόνο στα μανάβικα, στα αλλαντικάδικα και στις μπυραρίες.

    Μικρές, πιθανόν ασύνδετες μεταξύ τους ιστορίες σαν τροφή για σκέψη.

  55. 3,
    Πολύ ωραίο!

  56. Η γαλλική εμπειρία (μιας και διάβασα τουλάχιστον δυο φορές ότι τα πολιτισμένα κράτη θα απαγόρευαν απλά τις σακούλες μιας χρήσης): τα σουπερμάρκετ πουλάνε πλαστικές σακούλες, κανείς όμως δεν τις χρησιμοποιεί εκτός από τους αφηρημένους όπως εγώ διότι όλοι έχουν πλαστικές πολλών χρήσεων. Τις οποίες βεβαίως πουλάνε πάλι τα σουπερμάρκετ (πολύ πρακτικές, μαζεύονται τα μέσα έξω και δένουν σε μέγεθος πορτοφολιού). Μ’ αυτά και μ’ εκείνα έχουμε μαζέψει έξι-εφτά τέτοιες και είμαστε πανέτοιμοι.

  57. Πέπε said

    @26:
    > > Η σακούλα ως υποκοριστικό της λέξης «σάκος» έχει γενική πληθυντικού; λέμε: η καρδούλα-των καρδουλών , η ομορφούλα-των ομορφουλών ;

    Δεν είναι άμεσα υποκοριστικό του σάκου. Ίσως της σάκας (;), πάντως θηλυκά υποκοριστικά σε -ούλα (όπως και σε -ίτσα) είναι πάντοτε από ουσιαστικά επίσης θηλυκά. Και πέρα από αυτό όμως, συγχρονικά η σακούλα δεν είναι ολωσδιόλου υποκοριστικό. Άλλος είναι ο λόγος που δεν έχει εύχρηστη τη γενική πληθυντικού, όπως συμβαίνει και με άλλα ουσιαστικά.

    Κατά πάσα πιθανότητα ξεκίνησε ως υποκοριστικό. Πολλά σημερινά ουσιαστικά ήταν αρχικά υποκοριστικά των αντίστοιχων αρχαίων ανυποκόριστων ουσιαστικών, αλλά σταδιακά το μεν αρχαίο ανυποκόριστο έφυγε από τη χρήση, το δε υποκοριστικό απέβαλε την υποκοριστική του σημασία, με αποτέλεσμα να σχηματίζει και νέα υποκοριστικά. Παράδειγμα: αρχ. ο παις (ανυποκόριστο) > το παιδίον (υποκοριστικό), ν. ελλ. το παιδί (ανυποκόριστο) > το παιδάκι (υποκοριστικό, ιστορικά υποκοριστικό υποκοριστικού).

    Και επ’ αυτού, έχω παρατηρήσει κάτι ενδιαφέρον:

    Αυτή η διαδικασία αποϋποκορισμού της σημασίας αρχαίων υποκοριστικών, που δίνει στα νέα ελληνικά σκέτα ανυποκόριστα ουσιαστικά, εδώ στην Κρήτη έχει λάβει πολύ μικρότερη έκταση απ’ ό,τι πανελληνίως. Ακόμα και όχι βαριοί ιδιωματικοί ομιλητές λένε η χέρα αντί το χέρι, ο πόδας αντί το πόδι, η κεφαλή αντί το κεφάλι, η αίγα αντί η γίδα ή το γίδι. (Αν και δε λένε ο παίδας, λένε …το κοπέλι!). Σ’ αυτό το πλαίσιο λοιπόν, λένε και «ο σάκος» αντί «το σακάκι»! Το σημερινό πανελλήνιο ουσιαστικό «σακάκι» είναι τόσο αποϋποκορισμένο ώστε κλίνεται κανονικά, το σακάκι του σακακιού, κι έτσι έχουμε ξεχάσει ότι προέρχεται από τη λέξη σάκος που παλιά εσήμαινε -μεταξύ άλλων- διάφορα είδη ενδύματος. Σπανιότατα θα συναντήσουμε τον «τρίχινο σάκο» των καλογέρων, και τον «σάκο» και το «σακοφούστανο» ως στοιχεία παλιών παραδοσιακών ενδυμασιών που φυσικά έχουν εγκαταλειφθεί – γενικά ως σάκο έχουμε πάντοτε στον νου μας κάποιο είδος τσάντας, σακιού. Κι όμως, εδώ στην Κρήτη ακούω ενίοτε τη λέξη σάκος με τη σημασία του κοινότατου μπουφάν/παλτού/οτιδήποτε πανωφοριού.

  58. … αν θέλουν πλαστική σακούλα για τα ψώνια τους
    θα τους χρεωθεί επιπλέον …

    …όπου ακούστηκαν και
    – Ακούμπα Κούλα τη σακούλα.
    – Σακούλα, Χαράλαμπε!
    και άλλα συναφή για οικείους πελάτες.

  59. ΚΑΒ said

    53. Τη σακούλα τελικά την πληρώνουμε 35% ακριβότερα, όχι 25%. Η τιμή της είναι 3 λ. με το ΦΠΑ 3,72 και την πληρώνουμε 5λ.

  60. Πέπε said

    @8:
    > > αν κάποιος σκέφτηκε πως με το 24% ΦΠΑ στα 0.03 του κόστους της σακκούλας θα πλουτίσει το κράτος και οι επιχειρηματίες που κατακρατούν (νομοτελειακά) το υπόλοιπο του ποσού μέχρι τα 0.04 ευρώ της χρέωσης ας τον προτείνουν για Νόμπελ οικονομίας κι ας τον στείλουν πρόωρες διακοπές.

    Φυσικά, κανείς δε θα πλουτίσει. Ούτε το κράτος, ούτε τα ταμεία υπέρ του περιβάλλοντος. Ούτε κανείς καταναλωτής θα σκεφτεί μη φτωχύνει πληρώνοντας τέσσερα λεπτά τη σακούλα. Και το κυριότερο, η πληρωμένη σακούλα δε ρυπαίνει λιγότερο από την τζάμπα.

    Προσπαθώντας να σκέφτομαι θετικά και όχι φιλύποπτα, θεωρώ ότι η ιδέα είναι να ξεσυνηθίσουμε ότι η πλαστική σακούλα είναι αυτονόητο αξεσουάρ που χαρίζεται μαζί με οτιδήποτε. Ότι δηλαδή πρόκειται για ένα μέτρο «εκπαιδευτικού» χαρακτήρα (το είπε και κάποιος άλλος στα σχόλια).

    ____________

    Κάτι που ξέχασα να προσθέσω πιο πριν:

    Τα τέσσερα λεπτά (ή μόνο το τέταρτο που είναι ΦΠΑ;;; – δεν είμαι σίγουρος) ονομάστηκαν «τέλος πλαστικής σακούλας». Γέμισε λοιπόν ο τόπος άρθρα για το «τέλος της πλαστικής σακούλας». Διαβάζω κι εγώ τίτλους και λέω, μπα; θα καταργήσουν τις πλαστικές σακούλες; Καλό είναι όμως να μην ενημερωνόμαστε μόνο από τίτλους, γιατί στο κείμενο των άρθρων αποσαφηνίζεται ότι δεν είναι το τέλος μ’ αυτή αλλά με την άλλη έννοια. 🙂

    ____________

    Βέβαια, ακόμη και χωρίς πλαστικές σακούλες, αν πας μια μέρα στο σουπερμάρκετ και μόλις γυρίσεις βγάλεις όλα τα προϊόντα από τις συσκευασίες τους και μετά μετρήσεις πόσα προϊόντα αγόρασες και πόσες συσκευασίες, είναι εντυπωσιακό…

  61. 57 Σάκος και ένα ρούχο από τη στολή του δεσπότη (άμφια).

  62. Γς said

    Ρε που φτάσαμε.

    Να μην ξέρουμε σε πιο σουπερμάκετ πηγαίνει για ψώνια η γειτόνισσα με την υφασμάτινη τσάντα

  63. voulagx said

    #57 Πεπε: «αποϋποκορισμένο»;; Αφυποκορισμένο, αγράμματε! 🙂

  64. Γς said

    62:

    σε ποιο σουπερμάρκετ

  65. ΚΑΒ said

    53. Για το επικοινούμαι βλ. http://www.eleto.gr/download/Orogramma/Or114_V07.pdf το 10

  66. ΚΑΒ said

    65. επικοινωνούμαι

  67. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σακούλα Σάκκουλα
    Σακούλα, με Ζάκουλα

    τρία ντουλάπια γεμάτα σακούλες σουπερ μαρκετ έχει η γιαγιά στο χωριό, θα της πω να μου τις γράψει Alex Woo ‏@axlg 2 Ιαν

    Sacula rasa
    menoume (apo) sacoula

  68. LandS said

    19 Αρχικώς σκέφτηκα: Τι χαζομάρα είναι αυτή τώρα! Τόσο δύσκολο είναι να ενσωματώσουν την τιμή στο εμπόρευμα;
    Φυσικά μια τέτοια σκέψη είναι λάθος διότι αν γίνει κάτι τέτοιο δεν περνάει το οικολογικό μήνυμα στους καταναλωτές. Διότι αυτό είναι το μείζον ζήτημα
    21 Η γνώμη μου είναι ότι, η συγκεκριμένη οδηγία μεταφέρει την «ενοχή» στον καταναλωτή μετατρέποντας την όποια ρύπανση του περιβάλλοντος σε καταναλωτική επιλογή φορτώνοντας του ένα ακόμα τέλος….

    Ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα και αυτός είναι ο λόγος που είναι απολύτως σωστό μέτρο. Ο στόχος είναι ο καθένας μας τα 400 κιλά να τα κάνει 90 και βλέπουμε.

    21. ….το οποίο πρακτικά πάει στις τσέπες των μεταπωλητών σακουλών των σουπερμαρκετάδων δηλαδή.
    ΛΑΘΟΣ : το αποδίδουν.

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Των πλαστικών σακουλών (γενική)
    ονομαστική: Οι πλαστικοί σακουλών

    Πάει η κουκούλα
    πάει κι η σακούλα
    τρέμε Κούλα

  70. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα!
    Δουλειά δεν είχε ο διάολος,που λένε,αρχίσαμε με τις σακούλες,με το καλημέρα του 18…
    Βεβαίως, είμαι απόλυτα σύμφωνος με το μέτρο.Όπως επίσης,σιχτίρισα εκείνη την εποχή που εμφανίστηκαν κάποιες -πολύ σύντομα- βιοδιασπώμενες σακούλες,που έκαναν τα ντουλάπια μας χάλια, με στοκάρισμα μόλις λίγων εβδομάδων…
    Η πράξη θα δώσει τις λύσεις. Δεν ξεμπλέκεις,φυσικά,εύκολα με μια μεγάλη πλαστικοψάθινη (!!!) σακούλα, όταν π.χ. αγοράσεις τρόφιμα και απορρυπαντικά μαζί, ή ακόνα νωπά ψάρια μαζί με είδη ένδυσης. Η πορεία μέχρι την εξαφάνιση θα είναι μακρά, αφού η λαϊκή θα παραμείνει τροφοδότης στο είδος, αλλά μακάρι κάποτε πράγματι να φτάσουμε να έχουμε ξεχάσει τη μορφή των σακουλών,για να απαντήσω και στην προτιμητέα γενική.

  71. Ριβαλντίνιο said

    Στην λαϊκή, στον φούρνο και σε άλλα μικροκαταστήματα δεν κόβουν απόδειξη. Οπότε δεν θα χρεώνουν και την σακούλα. Αν κάποιος εκεί σας χρεώσει την σακούλα να του πείτε «Κόψε μου και μια αποδειξούλα σε παρακαλώ».
    Πάντως αυτό δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή μπορώ να μολύνω το περιβάλλον με σακούλες, αρκεί να πληρώνω 4 λεπτά τη μία ; Τι μηνύματα περνάνε στον κόσμο ; Γιατί αντιστοίχως δεν χρεώνουν 100 ευρώ το πακέτο τα τσιγάρα για να σταματήσει ο κόσμος να καπνίζει και να βλάπτει την υγεία του ;

    @ 8 gpointofview

    με την σακκούλα του μανάβικου που δεν χρεώνεται

    Ωραίος ! Καλή ιδέα. ( Αλλά δεν νομίζω ότι είναι πιο ανθεκτική ).

  72. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, θα γνωρίσει πιένες και το παλιό ανέκδοτο
    – Σακουλίτσα να δώσω;
    – Όχι μωρέ, ψιλοβλέπεται…

  73. Χρίστος Δάλκος said

    42 Τυπικά ἔχετε ἀπόλυτο δίκιο καί τό δέχομαι. Θά ‘πρεπε νά μιλήσω γιά θηλυκά δευτεροκλίτων ἤ τριτοκλίτων ἐπιθέτων πού κλίνονται κατά τήν πρώτη κλίση.

  74. spiral architect 🇰🇵 said

    Οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν τη σακούλα με την οποία θα τους μαζέψουμε.
    😀

    Β. Ι. Λένιν
    (σήμερα)

  75. leonicos said

    Θά ‘ρθω μικρή μου να σε δω μεσάνυχτα απ’ το σπίτι
    και για σημάδι θα κρατώ σακούλα Σκλαβενίτη.

    δημώδες, 18ου αι. προφητικός αιών!

  76. Πάνος με πεζά said

    Υπάρχει και μια τεχνική που πλέκεις τις σακούλες του S/M φτιάχνοντας τσάντες ώμου και λοιπές κατασκευές.
    Επαγγέλματα που χάνονται,που λένε… 🙂

  77. spatholouro said

    #62
    «Να μην ξέρουμε σε πιο σουπερμάκετ πηγαίνει για ψώνια η γειτόνισσα με την υφασμάτινη τσάντα»

    «Σχόλιο» αντάξιο ενός εξαετούς «πρωταθλητή», βέβαια, αλλά εσύ δεν μας αποχαιρέτησες χθες για πάντα;;;;

  78. Avonidas said

    Καλημέρα.

    Στην Πολωνία επίσης πληρώνουμε την πλαστική σακούλα στο σουπερμάρκετ, και επίσης πουλάνε σακούλες πολλαπλών χρήσεων στα ταμεία – – έχω πάρει μία και μου ‘χει ήδη κρατήσει 2 χρόνια. Όχι όμως στα άλλα καταστήματα. Είναι τρέλα τώρα να ψωνίζεις ρούχα/παπούτσια /βιβλία και να περιμένουν να κουβαλάς τη σακούλα για τα ψώνια! (θα μπορούσαν όμως να δίνουν χαρτονένιες για ο, τι δεν λερώνει, αν η οικολογία ήταν το ζητούμενο)

    Για την ενσωμάτωση στο κόστος των προϊόντων που έγραψαν κάποιοι φίλοι: σας έχω νέα παλικάρια μου, το κόστος είναι ΗΔΗ ενσωματωμένο, και να ‘στε βέβαιοι ότι κανείς δεν θα «θυμηθεί» να τ’ αφαιρέσει.

    Για τα σκουπίδια: καλά κρασά. Αν θέλετε να σώσετε το περιβάλλον, κάντε ανακύκλωση. Το να βαζετε τα σκουπίδια σας σε μια σακουλα 20 λίτρων αντί στη μικρή του σουπερμάρκετ είναι η ουρά του γαϊδάρου που δε θα στάξει. Κι όσο για χάρτινες, για δοκιμάστε να βάλετε μέσα αποφάγια ή σαπια λαχανικά και τα ξαναλέμε :-/

  79. Πάνος με πεζά said

    Για το δε γείτονα Δήμαρχο Ψηνάκη,που πρόσφατα κινδύνεψε πέφτοντας με το αυτοκίνητό του σε γκρεμό, στον αυτοσαρκασμό του «ο γέρος από πέσιμο,χέσιμο ή γκρεμό», ακολούθησαν έξυπνα δικτυακά σχόλια, όπως «έλα μωρή Σουλιώτισσα! «.

  80. LandS said

    26 Όχι αγαπητή (ειλικρινά το λέω) η ρύπανση δεν συνεχίζεται, την συνεχίζετε. Θα μπορούσατε να είχατε χρησιμοποιήσει πολλαπλής χρήσεως. Ο ίδιος νόμος που μας βάζει να πληρώνουμε από προχτές έχει υποχρεώσει τον ΑΒ, μήνες τώρα, να τις εκθέτει σε εμφανές σημείο.
    Όσο για τα υπόλοιπα πλαστικά οι μεν σακούλες περιορίζονται στη φέτα και στα ζαρζαβατικά, οι δε λοιπές συσκευασίες μπορούν εύκολα να μαζευτούν για ανακύκλωση.

  81. Emphyrio said

    Οι «πλαστικες» σακουλες δεν ειναι ολες πλαστικες, αρα μη διασπωμενες. οπως και η διαφανη μεμβρανη των τροφιμων. Προτου τις πεταξουμε ολες συλληβδην στα Ταρταρα ας αναλογιστουμε. Και φυσικα μπορουμε να ψωνισουμε απο τα Lidl ή απο το ΑΒ, που εδω και καιρο πουλανε σε εξευτελιστικες τιμες τις σακουλες πολλων χρησεων – πλαστικες μεν αλλα εξαιρετικα ανθεκτικες σε χρηση και σε βαρος. Εχω απο μια στο αυτοκινητο και οποτε πηγαινω για ψωνια μπαινω με αυτες στο καταστημα, και ετσι περιοριζω και τον ογκο των αγορων μου.

    Το περιβαλλοντικο τελος μπορουμε να το φανταστουμε οχι ως αγορα της πλαστικης σακουλας (που οντως το κοστος της βρισκεται μεσα στην τιμη του προϊοντος, οπως και ολα τα αλλα εξοδα του καταστηματος) αλλα ως προστιμο για την αλογιστη χρηση της.

    Οσο για το «σακούλων» ή «σακουλών» – μα υπαρχει κανενας λογος να χρησιμοποιουμε με το ζορι μια δυσκαμπτη και προβληματικη περιοχη της γραμματικης μονο και μονο γιατι θελουμε να δειξουμε πως καταλαβαινουμε τα ρημαδια τα αγγλικα που κουτσομαθαμε στο σχολειο, ή πως παπαγαλιζουμε τις ελληνικουρες των μανδαρινων σε υπουργεια και οργανισμους που εκαναν καποια MBA πριν δεκατοσα χρονια που τα χαρτια αυτα ηταν de rigeur και που θελουν να μας δειξουν πως εμαθαν τοσο καλα τα αγγλικα που ηταν αναγκαια για το χαρτι ωστε ξεχασαν στο μεταξυ τα ελληνικα τους;

  82. Avonidas said

    @spiral architect

    Οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν τη σακούλα με την οποία θα τους μαζέψουμε

    Οι καπιταλιστές, αγορίνα, σου πουλάνε και το σκοινί που θα κρεμαστείς εσύ, και σου χρεώνουν μετά την κηδεία. Πολύ τους έχεις υποτιμήσει 🙂

  83. leonicos said

    @26 Φωτεινή (έχεις και ωραίο όνομα)

    λέμε: η καρδούλα-των καρδουλών , η ομορφούλα-των ομορφουλών ;

    οι κουκούλες των κουκουλών;

    έχεις δίκιο, δεν λέμε. Αλλά άμα χρειαστεί να το πούμε, πώς αλλιώς θα το πούμε,

  84. Πάνος με πεζά said

    Μπουκάρετε με σακούλες μπάζων γαλάζιες. Δοκιμασμενες,σηκώνουν μεχρι και πτώματα, όμως δεν έχουν χερούλια…(τακιμιάζουν με τα σάβανα).
    Ναι στην απόκρυψη του τί ψωνίζω!Προσωπικό δεδομένο,ρε!
    Και στα λεξιλογικά, μαυροσακούλες λένε οι φίλοι μας οι Κυπριοι τις σκουπιδισακούλες… Παλιά αποκλειστικά μαύρες, τώρα κυρίαρχα πρασινοπετρόλ…
    Εντελώς ακατάλληλες για ψώνια, λόγωφ μικρής αντοχής αλλά και αρωματισμού, εσχάτως…

  85. Πληροφορίες για τιμές
    πλαστικών σακουλών
    (γύρω απ’ τα μάτια).

  86. Alexis said

    #68: 400 σακούλες ετησίως αντιστοιχούν στον καθένα μας νομίζω, όχι 400 κιλά.
    Αν ήταν 400 κιλά θα τον είχαμε ήδη βουλιάξει τον πλανήτη… 🙂

  87. spiral architect 🇰🇵 said

    @82: Χωρίς εμάς είναι ήδη νεκροί και στην παραγωγή και στην κατανάλωση.

  88. 84, …σακούλες μπάζων…όμως δεν έχουν χερούλια…

    Ανθεκτικότατες όντως!
    Στην ανάγκη δένεις τα αυτάκια σε μονό χερούλι για κουβάλημα.

  89. Triant said

    Καλημέρα.

    Κατ’ αρχήν συμφωνώ με το μέτρο. Έχω όμως κάποιες παρατηρήσεις.

    Την πάνινη σακούλα την έπαιρναν μαζί τους γιατί έβγαιναν από το σπίτι με σκοπό να ψωνίσουν. Αλλά μιλάμε για τις εποχές που οι γυναίκες ήταν στο σπίτι και είχαν σαν μοναδική ασχολία τα οικιακά. Τώρα γυρνάς από τη δουλειά και περνώντας από τον μανάβη ή το ΣΜ ψωνίζεις κάποια πράγματα που θυμήθηκες (ή σου θύμησαν). Δεν μπορείς να έχεις πάντα μαζί σου μία ή περισσότερες σακούλες ή δίχτυα, μήπως και…

    Όλα αυτά τα καλαθάκια σκουπιδιών που παίρνουν σακούλα τι θα γίνουν; Οι ειδικές σακούλες είναι ακριβές και παραμένουν πλαστικές σακούλες. Με βλέπω να πηγαίνω στο ΣΜ και να παίρνω 100 σακούλες με 4 ευρώ. Ή, ακόμα καλύτερα, να πηγαίνω να αγοράζω από εκεί που αγοράζει κι αυτό.

    Μ’ αυτά και μ’ αυτά φοβάμαι πως δεν θα έχει μεγάλη επιτυχία το μέτρο. Ειδικά τώρα που οι περισσότεροι πληρώνουν με κάρτα και τα κέρματα των λεπτών δεν χρειάζονται, ούτε γεμίζουν τσέπες και πορτοφόλια.

  90. Πέπε said

    @70:
    > > Δεν ξεμπλέκεις,φυσικά,εύκολα με μια μεγάλη πλαστικοψάθινη (!!!) σακούλα, όταν π.χ. αγοράσεις τρόφιμα και απορρυπαντικά μαζί, ή ακόνα νωπά ψάρια μαζί με είδη ένδυσης.

    Για τα απορρυπαντικά, το θεωρώ μια ακόμη υπερβολή στο πνεύμα της «ασφάλειας». Τη σκόνη του πλυντηρίου δεν την πουλάνε από το τσουβάλι με τη σέσουλα, να τη ρίξεις πάνω από τις γυμνές μπριζόλες που έχεις στην τσάντα των ψώνιων, αλλά τυλιγμένη σε ένα σωρό δικές της συσκευασίες. Λίγα ψώνια είναι στ’ αλήθεια επισφαλή, π.χ. κατεξοχήν τα χύμα αβγά.

    Για το δεύτερο, ψάρια με ρούχα, δε λέω, σου δίνω κάποια δίκια. Ε, δύο τσάντες! Ακόμη και χωρίς να το επιδιώξει κανείς, πάντα βρίσκεται με 3-4 πάνινες σακούλες στο σπίτι που είναι πολύ μικρές μεν για να κάνεις όλα σου τα ψώνια αλλά που μπορείς να κουβαλάς 2-3 για να τα μοιράσεις. Μια συνήθεια είναι όλα.

    @78:
    > > Είναι τρέλα τώρα να ψωνίζεις ρούχα/παπούτσια /βιβλία και να περιμένουν να κουβαλάς τη σακούλα για τα ψώνια!

    Δεν είναι τρέλα, πώς το κάνανε πριν την εφεύρεση της σακούλας; Άλλωστε πολλά ρουχάδικα και παπουτσήδικα δίνουν χάρτινες, και ορισμένα βιβλιοπωλεία (η Πολιτεία που θυμάμαι σίγουρα), από κάποιο ύψος αγορών και πάνω, δίνουν ωραίες πολύ γερές πάνινες από τις σχετικά μικρές που λέω παραπάνω, μια χαρά πάντως για βιβλία.

    Βέβαια αν η χάρτινη σακούλα υποκαταστήσει την πλαστική χωρίς μείωση του συνόλου των χρησιμοποιούμενων σακουλών, δεν ξέρω πόσο θα σώσουμε τον πλανήτη… Πάντως επιμέρους λύσεις υπάρχουν εύκολα, π.χ. απόθεμα από σακούλες διάφορων τύπων στο αυτοκίνητο, για την περίπτωση που ψωνίσουμε κάτι απρογραμμάτιστα.

    Παρεμπιπτόντως, έχει θρηνήσει κανείς για την εξαφάνιση της πλαστικής σακούλας για δίσκους βινυλίου;

  91. ΣΠ said

    Σακούλα στην αργκό του ποδοσφαίρου σημαίνει φαντεζί τρίπλα.

  92. Γιώργος said

    Το πρόβλημα είναι πώς θα ξεπεράσουμε τον κόσμο της συσκευασίας (συνήθως πλαστικής) που δημιουργήσαμε, μεγαλώσαμε και συνηθίσαμε και προϊόντων και ουσιών που ο πλανήτης αδυνατεί να απορροφήσει.
    Τελικά η μόνη ανθρωπογενής απειλή που εξαλείψαμε ήταν η τρύπα του όζοντος και μάλλον το καταφέραμε γιατί τα μέτρα που παρθήκανε δεν αλλάξανε τον τρόπο ζωής μας, κάτι που απαιτείται για τον δραστικό περιορισμό του πλαστικού και των αερίων που συνεισφέρουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
    Προσωπικά είμαι απαισιόδοξος για το μέλλον της ανθρωπότητας.
    Η ζωή στον πλανήτη, μέχρι να εξαφανιστούμε, θα περάσει έναν ακόμη μεγάλο αφανισμό, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα βρει τρόπο να συνεχίσει για μερικές εκατοντάδες εκ. χρόνια ακόμη.

  93. Alexis said

    Επειδή εδώ λεξιλογούμε να θυμίσω και το «ψωμοσάκουλο» που έλεγε ο Ζήκος στη γνωστή ταινία.
    Δε νομίζω να λέγεται σήμερα:

  94. Αιμ.Παν. said

    @41 ευχαριστώ, ναι εννοούσα όλα τα σχετικά με την όρχηση…

    @ 54 πρόκειται για την planned obsolesence βέβαια… αλήθεια πως την λέμε ελληνιστί ;

  95. leonicos said

    ουί, Γς ε μουά παρλόν φρανσέ

    με την πλέμπα, κάτι Τζι, Μπάοκ, ολυμπιακούς, πανάθες, γαύρους

    ελληνικά και πολύ σας πάει.

    Βατάλῳ δὲ, ἑλληνιστί.

  96. Χρίστος Δάλκος said

    Διόρθωση στό 73: τῶν δευτεροκλίτων ἐπιθέτων

  97. Alexis said

    Άλλα αντί άλλων το γιουτουμπάκι που μπήκε. Εδώ το σωστό:

  98. spiral architect 🇰🇵 said

    Επειδή αναφέρθηκε η ανακύκλωση, η τελευταία έχει γίνει κτήμα των ιθαγενών έστω και με το στραβό ελληνικό τρόπο του μπλε κάδου που συγκεντρώνει πλαστικό, μέταλλο και γυαλί και όχι με τον ευρωπαϊκό τρόπο των τριών ξεχωριστών κάδων. Στο βαθμό που θέλεις να μειώσεις το «οικολογικό σου αποτύπωμα» κερδίζεις μόνο στο ότι καποιοι δεν συνεχίζεουν να κατασκάβουν τη γη για βωξίτη, αιματίτη και μεταλλεύματα χαλκού και -λέμε τώρα- κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούν λιγότερο πετρέλαιο για καινούργια πλαστικά. Ενεργειακά όμως ζητείται πολλαπλάσια ισχύς και καταναλώνεται περισσότερη ενέργεια σε όλη τη φάση της ανακύκλωσης από την περισυλλογή ως το τελικό προϊόν της διαδικασίας.

    Τip: Η σακούλα του SM δεν είναι πλαστική δείτε το σχόλιο 21 και γι’ αυτό στο ντουλάπι σας θα γίνει χαρτοπόλεμος μετά από μερικούς μήνες.

  99. ΣΠ said

  100. Alexis said

    #98: Εγώ πάντως Spiral βρήκα προσφάτως σε συρτάρι μου σακούλα από SM το οποίο έχει κλείσει καμιά δεκαετία τώρα και ήταν μια χαρά.
    Μήπως η βιοδιάσπαση χρειάζεται συνθήκες υπαίθρου για να προχωρήσει ενώ μέσα στο ντουλάπι γίνεται με πολύ αργό ρυθμό;

  101. spiral architect 🇰🇵 said

    Η απόρριψη προφυλακτικών στη λεκάνη της τουαλέτας καλύπτεται από κάποια ευρωπαϊκή οδηγία;

    (από διαφήμιση προφυλακτικών στη Βραζιλία)

    @100: Ισως.

  102. θυμήθηκα τα περίφημα «Λεωφόρος Σπατών»….»Οδός Πευκών»… που ξεστομίζουν με σοβαροφάνεια οι περισσότεροι Έλληνες,,,,τα σκατά- των σκατών παιδιά…αλλά τα Σπάτα-των Σπάτων

  103. Τα ‘χουμε ξαναπεί…
    Θυμάμαι ότι στην Γ’ Δημοτικού, η δασκάλα μας έβαλε κάποτε να κλίνουμε κατά σειρά (ο πρώτος το πρώτο, ο δεύτερος το δεύτερο κλπ.) τα ουσιαστικά του κειμένου του αναγνωστικού. Όταν ήρθε η σειρά μου, μου έτυχε το ουσιαστικό ‘βρυσούλα’. Αρχισα να το κλίνω, αλλά όταν έφτασα στη γενική πληθυντικού κώλωσα και είπα «θα έπρεπε ‘των βρυσουλών’, αλλά δεν πάει!»
    Τα υποκοριστικά βέβαια έχουν πρόσθετο πρόβλημα, αφού τα σε -άκι δεν σχηματίζουν καθόλου γενική, ούτε καν ενικού. Ίσως γι’ αυτό ο τύπος ‘των βρυσουλών’ μας φαίνεται κωμικός, ενώ ‘των σακουλών’, που δεν είναι αισθητός ωε υποκοριστικό, με λίγη προσπάθεια ξεστομίζεται. Και για το κατέβασμα του τόνου δεν υπάρχει αμφιβολία, διότι δεν υπάρχουν πρώην τριτόκλιτα με χαρακτήρα λ που να μας παρασύρουν (ενώ για τις ‘πισίνες’ ή τις ‘τοξίνες’ υπάρχουν και οι ‘ακτίνες’, που ως πρώην τριτόκλιτες δεν κατεβάζουν τον τόνο.)
    Στα ουδέτερα αντίθετα, τίποτε δεν δικαιολογεί το κατέβασμα του τόνου στη λήγουσα. Κατεβαίνει βέβαια στα ουδέτερα σε -ι (‘των χεριών’, ‘των ποδιών’), όπου κατεβαίνει και στον ενικό, αλλά ποτέ στα άλλα, ούτε στα κανονικά δευτερόκλιτα (‘των φύλλων’, ‘των προβάτων’), ούτε και στα άλλα (‘των φώτων’, ‘των κρεάτων’, ‘των πάντων’…). Οπότε γι’αυτούς που λένε ‘των μπαζών’, η μόνη εξήγηση που μπορώ να βρω είναι ότι, καθώς δεν υπάρχει ενικός, ίσως στο υποσυνείδητό τους η ονομαστική είναι *μπάζια και απλώς δεν προφέρουν το ι (όπως πολλοί δεν το προφέρουν στα ‘παπούτσια’ και αλλα όμοια.) Όσο για τη «Λεωφόρο Σπατών», που την έχω δει και γραμμένη σε σακούλα φαρμακείου, μόνον η αναλογία μιάς παρώνυμης αλλά οξύτονης λέξης την εξηγεί 🙂

  104. Λέγοντας «Τα ‘χουμε ξαναπεί» ήθελα να παραπέμψω εδώ.

  105. Χρίστος Δάλκος said

    Ἀντιγράφω ἀπό τήν Γραμματική Τέχνη τοῦ Τριαντάφυλλου Δελῆ (τ. Α΄, σ. 53-54) τήν σχετική ἀναφορά στό θηλυκό γένος τῶν δευτεροκλίτων τρικαταλήκτων ἐπιθέτων, γιά μήν δημιουργῆται σύγχυση (γιά τήν ὁποία εἶμαι ἐγώ ὑπεύθυνος): «Τὸ θηλυκὸν γένος τῶν τρικαταλήκτων ἐπιθέτων ἔχει κανονικὴν κατάληξιν -η, ἡ ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὰ οὐσιαστικὰ ὀνόματα τῆς πρώτης κλίσεως (α/κλίσις). Παραλλήλως ὅμως πρὸς αὐτὴν ἐμφανίζεται καὶ ἡ κατάληξις -α. Τοιαύτην κατάληξιν λαμβάνουν τὰ ἐπίθετα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔμπροσθεν τῆς φαινομενικῆς καταλήξεως -ος τοῦ ἀρσενικοῦ ὑπάρχει ι, ε, ρ. […] Π.χ. ἅγιος ἁγία, ἅγιον | τίμιος τιμία, τίμιον | ἀνδρεῖος ἀνδρεία, ἀνδρεῖον | δίκαιος δικαία, δίκαιον | νέος νέα, νέον | ἰσχυρὸς ἰσχυρά, ἰσχυρόν. 4. Τὸ θηλυκὸν γένος τῶν ἐπιθέτων εἰς τὴν ὀνομαστικὴν καὶ τὴν γενικὴν τοῦ πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ τονίζεται ὅπου καὶ ὅπως ἀκριβῶς τονίζεται τὸ ἀρσενικὸν γένος (ἀντιστοίχως). Π.χ. οἱ δίκαιοι αἱ δίκαιαι | τῶν δικαίων τῶν δικαίων «

  106. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    54 Διόδια ούτε τώρα εχουν

    56 Ακριβώς τα ίδια στο Λουξ. Αλλά οι σακούλες για τους αφηρημένους δεν είναι και τόσο φτηνές.

    74 🙂
    Η αταξική κοινωνία τι είδους σακούλες θα έχει;

    84 Μαυροσακούλες, καλό!

    89 Κι εγώ τις ξεχνάω, αλλά έχω μονίμως καναδυό στο πορτμπαγκάζ

    91 Και «μοιράζει σακούλες» (για εμετό, στους αμυντικούς που έχει ζαλίσει)

  107. nikiplos said

    Καλημέρα… Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους τους σχολιαστές κι από εδώ…
    Σχετικά με την κλίση, μου έρχεται κι εμένα αβίαστα των σακουλών χωρίς πολλά πολλά. Όπως και των σπατουλών για τη σπάτουλα… Ακόμη και εκείνη η σκατούλα που επέπλεε στη Λούτσα (συγνώμη Αρτέμιδα) κάποτε μου κάνει για γενική των σκατουλών, αλλά μπορεί να είμαι και λάθος.

    Σχετικά με την ανακύκλωση ο Spiral το είπε, αλλά οι περισσότεροι το προσπερνούμε. Άλλο το οικολογικό υλικό, κι άλλο το οικολογικό του αποτύπωμα. Εάν πρέπει να κατακάψω πετρέλαιο με βαπόρια και τρελό ρεύμα με τρένο για να φέρω στην Ελλάδα ένα οικολογικό υλικό, καλύτερα να χρησιμοποιήσω το λιγότερο οικολογικό, που όμως το βρίσκω εδώ παραδίπλα. Τελικά ένα υλικό είναι φιλικό προς το περιβάλλον υπό πολλές συνθήκες και απόψεις.

    Σχετικά με τις πλαστικές σακούλες καθεαυτές: Είναι επικίνδυνες. Δεν είναι μόνο περιβαντολλογικά επιβαρυντικές. Σκοτώνουν τις φώκιες, σκοτώνουν τα πουλιά, διασπώνται δύσκολα. Είναι όμως και χρήσιμες.

    Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις απόντος άλλων ισοδύναμων υλικών, αναντικατάστατες. Προτιμώ όλους τους σκυλοπεριπατητές να μαζεύουν τα κακά των «παιδιών» τους με μια σακούλα από S/M που τους ξέμεινε, από το να τα αφήσουν στα ήδη στενά, τυραννισμένα πεζοδρόμια, για να τα πατήσουμε εμείς ύστερα οι ανυποψίαστοι και να τα πασαλείψουμε στις μοκέτες των αυτοκινήτων, ή του σπιτιού μας.

    Εγώ όταν ζούσα στο Παρίσι, συχνά αγόραζα τις πλαστικές σακούλες, καθώς ξεχνούσα στο σπίτι τις χάρτινες ή εκείνες της αντοχής. Μερικές φορές αγόραζα σακούλα, ενώ είχα ήδη στην τσάντα μου την υφασμάτινη, που αγόρασα επί τούτου! Όμως αυτό έχει να κάνει με τη συνήθεια, την κουλτούρα (που δεν έχουμε για κάτι άγνωστο και σιγά, σιγά την αποκτούμε κοκ)

  108. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η Γαλλία απαγορεύει τα πλαστικά πιάτα και ποτήρια
    (Η απαγόρευση της χρήσης πλαστικών πιάτων ακολουθησε την παρόμοια απαγόρευση για τις πλαστικές σακούλες)
    http://www.topontiki.gr/article/185988/i-gallia-apagoreyei-ta-plastika-piata-kai-potiria

    Από την έκθεση Van Gogh Alive
    «…Σε μία καθηλωτική ατμόσφαιρα ρέουσων εικόνων, σ’ ένα ιδιότυπο, πανέμορφο και άκρως εντυπωσιακό «πλανητάριο» …»
    ρέουσων, σωστό;
    https://www.vangoghalive.gr/

  109. Όχι βέβαια, ‘ρεουσών’ είναι. Αλλά είναι απ’ αυτά τα κάπως δυσκολοχώνευτα ‘σωστά’. Πάλι καλά που δεν είπε ‘ρεόντων εικόνων’ 🙂

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    109. Ευχαριστώ! Μου χτύπησε (ποικιλοτρόπως)…

    Σακάζω, σημαίνει αποκόβω από το γάλα τα αμνοερίφια (αλλά και τα μωρά παιδιά). Μάλλον από τη (βυζο)σακούλα που έβαζαν στα μαστάρια του οικόσιτου ζώου για να μη μπορούν να θηλάζουν τα μικρά. Το ύφασμα τζιν σκληρό και ανθεκτικό ήταν το καλύτερο γι΄αυτό το ζωικό σουτιέν.

  111. ΚΑΒ said

    και το επίκαιρο:των Φώτων και όχι των Φωτών.

    Κύριε Δάλκο, (73 και 96) στα τρικατάληκτα γ΄κλιτα επίθετα το θηλυκό κλίνεται σύμφωνα με την α΄κλίση:των πασών, των χαριεσσών, των ακουσών. Και αν αυτά θεωρηθούν μη χρησιμοποιούμενα (ευρέως), ας θυμηθούμε: των πλατειών, των παχειών (αγελάδων), των ευθειών κ.τ.ό.

  112. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Ἐπειδὴ ἐδῶ λεξιλογοῦμε ξεκινάω ἀπὸ τὰ λεξιλογικά.
    Ἡ λαϊκὴ λαλιὰ ἔχει λύσει τὸ θέμα τῆς γενικῆς πληθυντικοῦ. Κάποιες φορὲς μὲ τρόπο ἰδιόμορφο· μπορεῖ καὶ ἤδη ὄμορφο. 🙂
    Ἔτσι μοῦ ᾿ρχεται στὸν νοῦ ἡ γενικὴ τῶ(ν) κοτιῶ(ν), τότε ποὺ τίποτα δὲν πήγαινε χαμένο· ὅ,τι περίσσευε τὸ δίνανε τοῦ χοίρουτῶ κοτιῶ.

  113. 100 Κι εγώ διαπίστωσα πως μια που έχω για να βάζω τα βρώμικα από στο γυμναστήριο είναι από ΣΜ που έχει κλείσει (τουλάχιστον στη γειτονιά) και τηλέφωνο 010 (άρα απ’ το 2000 – 2001). Πού την πέτυχα δεν ξέρω, αλλά μου έκανε εντύπωση όταν το συνειδητοποίησα.

  114. ΚΑΒ said

    112. σωστά, αλλά εμείς τα δίναμε τω γκοτώ

  115. Πέπε said

    @107:
    > > Σχετικά με τις πλαστικές σακούλες καθεαυτές: Είναι επικίνδυνες. […] Είναι όμως και χρήσιμες.

    Η λύση του προβλήματος δεν απαιτεί κατ’ ανάγκην εξαφάνιση της πλαστικής σακούλας ως είδους. Μια χαρά αποτελεσματικό θα ήταν και να καταργηθεί η σακούλα μιας χρήσεως ως ιδέα. Βάλ’ τες μερικά ευρώ το κομμάτι, ώστε να φτάσει ο κάθε πολίτης να είναι μόνιμος κάτοχος δύο, τριών, πέντε σακουλών, και μ’ αυτές να πορεύεται μέχρι να χρειαστούν αντικατάσταση (ή επιδιόρθωση!!).

  116. Avonidas said

    #106. Η αταξική κοινωνία τι είδους σακούλες θα έχει;

    Αν κρίνουμε από τον Υπαρκτό, άδειες! 😛

  117. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @112. Τὰ προηγηθέντα λεξιλογικὰ ἀφοροῦν τὴν ντοπιολαλιὰ τῶν Θερμιῶν.

    Συνεχίζω μὲ κάποια (σίκ,ρὲ) μουσικολεξιλογικά.
    Θυμήθηκα ἕνα παλιὸ τραγούδι ποὺ ξεκινοῦσε:

    Ὁ πρῶτος χίππυς στὴν Ἀθήνα ἤτανε τὸτε ὁ Σακουλές.

    Ψάχνοντάς το στὸ γκούγκλ, βρῆκα μιὰν ἐνδιαφέρουσα ἀνάρτηση μὲ ἀρκετά στοιχεῖα γιὰ τὸν Σακουλέ.
    Mόνο ποὺ παρετυμολογεῖ τὸ σακουλεύομαι:
    «…Εξ αιτίας του Σακουλέ μας απόμεινε η φράση:
    σακουλεύτηκες, πρέπει να τη σακουλευτείς
    (=Την ψυλλιάζομαι, διαισθάνομαι πως κάτι κακό σχεδιάζεται, καταλαβαίνω πως μου την έχουν στημένη)
    . »
    Νομίζω πὼς πρόκειται γιὰ Νατσουλισμό, κατὰ τὴν ἰδιόλεκτο τοῦ λεξιλογίου.

    Ὅπως γράφτηκε προηγουμένως (ΚΑΒ στὸ #4) τὸ σακουλεύομαι προέρχεται ἀπὸ τὸ τούρκικο şakullemek ποὺ σημαίνει ἐλέγχω (μὲ τὸ νῆμα τῆς στάθμης), ἀλφαδιάζω.

    Τί λένε οἱ εἰδικοί;

  118. JoTo said

    Στη Ρουάντα, που έχει ένα μυστήριο καταπιεστικό προοδευτικό καθεστώς, έχουν απαγορεύσει εδώ και αρκετά χρόνια την πλαστική σακούλα εντελώς. ‘Οταν μπαίνεις στη χώρα από τα οδικά σύνορα στον έλεγχο σε βάζουν να πετάξεις όσες έχεις μαζί σου. Στο αεροδρόμιο ισχύει η ίδια απαγόρευση αλλά δεν ανοίγουν τις βαλίτσες επί τουτου. Αν σκάσεις όμως με καμία από duty free στο χέρι σε υποχρεώνουν να τους τη δώσεις και να αγοράσεις μια από αυτές τις ψάθινες-πλαστικές (κακής ποιότητας πάντως, δεν αντέχει και σε πολλά).

  119. Χρίστος Δάλκος said

    111 Μά γι’ αὐτό ἔκανα τήν διόρθωση στό 96, γιά νά πῶ ὅτι αὐτά (τά θηλυκά τῶν τριτοκλίτων) δέν τονίζονται ὅπως τά τῶν δευτεροκλίτων. Γι’ αὐτό καί κατόπιν παρέθεσα τό ἀπόσπασμα τοῦ Δελῆ γιά τά δευτερόκλιτα.

  120. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σακουλέρα, έλεγαν οι παλιοί μου τη μέγαλη ή την άγαρμπη/περίεργη ξερωγώ σακούλα

    106 Η αταξική κοινωνία τι είδους σακούλες θα έχει;
    περιττές 🙂

  121. ΣΠ said

    Των σακουλών ή των σακούλων; Δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα. Των σακουλών ή τίποτα. Των σακούλων δεν παίζει.

  122. sarant said

    118 Και έχει και το μεγαλύτερο ποσοστο γυναικών στη βουλή

  123. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Μετὰ τὰ λεξιλογικά, ἔρχομαι στὴν οὐσία τοῦ νέου μέτρου.
    Τὸ βρίσκω θετικὸ γιὰ πολλοὺς λόγους.

    Οἱ βιοδιασπώμενες σακοῦλες εἶναι, σὲ πρώτη φάση, βιοθρυμματιζόμενες καὶ τὰ θρύμματα καταλήγουν στὰ στομάχια πολλῶν ζώων, πουλιῶν καὶ ψαριῶν μὲ προφανῆ ἀποτελέσματα.

    Νομίζω πὼς ὁ ἐξαναγκασμός μας στὴ χρήση πλαστικῆς σακούλας μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει στὸν περιορισμὸ τῆς κατανάλωσης.
    Προσωπικὰ ἔχω καταργήσει τὶς πλαστικὲς σακοῦλες ὅταν ψωνίζω ἀπὸ τὸ Λίντλ· νομίζω πὼς ἦταν τὸ πρῶτο ΣΜ ποὺ τὶς χρέωνε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς λειτουργίας του. Βάζω ὅλα τὰ ψώνια στὸ καρότσι κι ἀπὸ κεῖ χύμα στὸ πόρτ-μπαγκάζ. Ὅλα εἶναι συσκευασμένα· γιὰ τὰ φρουτολαχανικὰ ὑπάρχουν οἱ χάρτινες σακοῦλες. Στὸ σπίτι τὰ μεταφέρω μὲ μιὰ τσάντα ἀπὸ χοντρὸ πλαστικὸ (κάτι σὰν ἐμποτισμένο ὕφασμα) ἤ μὲ ἕνα καροτσάκι γιὰ ψώνια. Ἡ τσάντα κοστίζει 1ΕΥΡΩ καὶ τὸ καροτσάκι 10.
    Τὸ μυστικὸ εἶναι ἡ λίστα γιὰ τὰ ψώνια. Πάντα τὴν ἀκολουθῶ μὲ θρησκευτικὴ εὐλάβεια καὶ δὲν παίρνω κάτι ἐπειδὴ εἶναι «σὲ προσφορά»· ἐκτὸς κι ἂν εἶναι στὴ λίστα. Συνήθως αὐτὰ ποὺ ἀγοράζουμε, χωρὶς νὰ τὰ χρειαζόμαστε, ἐπειδὴ εἶναι φτηνά, καταλήγουν στὰ σκουπίδια.

    Ἀγοράζοντας προγραμματισμένα ἐξοικονομοῦμε χρήματα, δὲν ἐπιβαρύνουμε τὸ περιβάλλον μὲ σκουπίδια καὶ ἄχρηστα ὑλικὰ συσκευασίας καὶ δὲν ξοδεύονται ἄσκοπα πρῶτες ὕλες καὶ ἐνέργεια γιὰ πράγματα ποὺ δὲν χρειαζόμαστε.

  124. Γς said

    116:

    Καλό!

    Ηταν και η Αγνή, λέμε τώρα, που είχε γκόμενο έναν Αμερικάνο Λοχία της Αμερικανικής βάσης του Ελληνικού.

    Κι όταν ερχόταν, όλη η γειτονιά χάζευε τις μεγάλες στητές στην πένα, χαρτοσακούλες, πάντα ανοιχτές τίγκα με τρόφιμα και άλλα από το Πι Εξ.

    Και Kόκα Kόλες κι άλλες σόδες, πρωτόγνωρες για μας τους πιτσιρικάδες.
    [Ναi, Πέπε, είχε και Dr Pepe]

  125. Γς said

    Και μια χρήσιμη πλροφορία.

    Αν πάτε ποτέ στο ΙΚΕΑ πάρτε και καμιά από τις σακούλες του με τα ψώνια σας.

    Τεράστιες, σκέτα ζεμπίλια και κρατάνε.

    Εχω πάντα στο παρμπρίτζ και μ έχουν βγάλει παλικάρι

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    125

  127. Γς said

    Και θυμήθηκα το γαλλικό γκράφιτι:

    «Αμουρ πλαστίκ ου σιντά νατυρέλ!»

    Μ αυτά τα «πλαστικά» τι γίνεται;

  128. Γιάννης Ιατρού said

    125: Γς
    ..Εχω πάντα στο παρμπρίτζ..

    Και βλέπεις να οδηγήσεις;;; Εγώ στο πορτμπαγκαζ 🙂 (πολλά γαλλικά πέσανε, ε;)

  129. ΕΦΉ - ΕΦΗ said

    Το χρήμα πλαστικό και οι σακούλες χάρτινες.

  130. ΣΠ said

    122
    Με βάση το Global Gender Gap Index η Ρουάντα είναι τέταρτη στον κόσμο σε θέματα ισότητας φύλων.

  131. sarant said

    Αναζητώντας αναπληροφόρηση για το σημερινό μου άρθρο, και επειδή θέλαμε και μερικά πράγματα, πήγα το μεσημ΄ρι στο σουπερμάρκετ. Βέβαια, λόγω της ώρας και της ημέρας το δείγμα ήταν μικρό, αλλά όλοι οι πελάτες που είδα πλήρωναν τις σακούλες, και αυτό καθυστερούσε λίγο τη διαδικασία διότι έπρεπε να υπολογίσουν πόσες ηθελαν.

    Εγώ πάντως πήγα με την τσάντα της φωτογραφίας, που γράφει πάνω στα λουξεμβουργέζικα «Το να προσέχω το περιβαλλον είναι κάτι φυσικό για μένα» (ή κάτι τέτοιο), που χώρεσε άνετα τα λιγα ψώνια μου (λίγα, αλλά θα ήθελαν τρεις πλαστικές σακούλες).

    Μια κυρία που περίμενε στο διπλανό ταμείο ρώτησε την ταμία αν πουλάνε «τέτοιες πράσινες τσάντες σαν αυτές που έχει το παλικάρι».

    Συμπέρασμα: οι επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες σε κάνουν παλικάρι!

  132. Μαρία said

    131
    Το ass είναι το γερμανικό ist! 🙂

  133. sarant said

    Ναι γιά!

  134. 131 τέλος 😳

    Παρότι στη ζωή μου δεν έχω ρίξει τουφεκιά (πλην θητείας) έχω δύο τσουβαλοσακούλες μια γαλλικής φίρμας κυνηγετικών ενδυμάτων. Επειδή αγοράζω XXXL μπουφάν από ένα κυνηγετικάδικο στη Στουρνάρη (και Γ’ Σεπτεμβρίου)

    Για όλα τα oversized μωρά: https://www.npapadakis.gr/

    Και σου δίνουν την τσουβάλα με τις πολύ πρακτικές λαβές!

  135. Όμως Άγγελε (δεν βλέπω αριθμούς σχολίων) υπάρχει η οδός Βρυσακίου στο Μοναστηράκι, όπου και ένα παλιό σπίτι έχει γίνει πολύ ωραίο πολυεπίπεδο καφέ «Το Βρυσάκι» 🙂

  136. Triant said

    Πολύ ωραίες (και πράσινες) είναι και οι σακούλες/τσάντες του Leroy.

  137. spiral architect 🇰🇵 said

    @131: Ομοίως κι εγώ σήμερα πρώτη φορά μετά τα ψώνια των γιορτών πάω σήμερα σε μικρό SM απ’ αυτά που ανοίγει γνωστή αλυσίδα σε κάθε γειτονιά με πέντε θέσεις στάθμευσης στην πρασιά και απίθανο να βρεις να παρκάρεις στους γύρω δρόμους. Πάω πάντα Τετάρτη ή Πέμπτη στο ίδιο μάρκετ για τα ψώνια της βδομάδας και ποτέ Σαββάτο. Βρίσκω πάρκινγκ στην πρασιά, μπαίνω μέσα, ψωνίζω φαγώσιμα αξίας ~ 60€.
    Πάω ταμείο, η ουρά μεγαλύτερη από άλλες φορές. Διαπραγματευόντουσαν τον αριθμό των σακουλών ή αγορά μια-δυο απ’ αυτές πολλαπλών χρήσεων που πλασάρουν οι αλυσίδες, χάρτινες με εσωτερική επένδυση από πλαστική ψάθα θαλάσσης.
    (τιμή των τελευταίων 0,68€ εκάστη)

    Η ουρά κόλλαγε απελπιστικά. Φτάνω τελικά ταμείο:
    – Πόσες σακούλες;
    – Καμία. Το τουτού το’ χω απ’ έξω. Θα τα ρίξω απ’ ευθείας απ’ το καρότσι στο πορτμπαγκάζ.
    – Και πώς θα τ’ ανεβάσετε στο σπίτι; Δεν θα πάρετε από τις οικολογικές;
    – Σιγά τις οικολογικές. Και τένερες είναι και από πλαστική ψάθα είναι φτιαγμένες, πώς θα προστατεύσω το περιβάλλον; 😉
    – Όπως νομίζετε κύριε.

    Πληρώνω, αδειάζω, αφήνω το καρότσι στη θέση του, φεύγω. Κάνω μια γύρα το τετράγωνο και μέτρησα τρία καρότσια και στο φεύγα μια έρμη από το μάρκετ να βγαίνει για να μαζέψει τα ξέμπαρκα, που παράτησαν κάποιοι γύφτουλες.

    Είμαστε και μεις όμως …

  138. Τρίβλαξ said

    111: Σωστό όμως και το «Φωτών», γενική πλυθηντικού της λέξεως (ο) «Φώς»=ανήρ—αλλά με περισπωμένη.
    Όχι ότι κατέχω από αρχαία, αλλά την λέξη αυτή την έμαθα σε Αμερικανικό πανεπιστήμιο όταν μου απονεμήθηκε η τιμητική διάκριση ΦΚΦ=Φιλοσοφία Κρατείτω Φωτών, ερμηνευόμενο ως «Είθε η Αγάπη για γνώση να κυβερνήσει την Ανθρωπότητα.» (Let the love of learning rule mankind). Αφελής ξερόλας ων, πηγα να τους διορθώσω—»όχι ρε παιδιά, σημαίνει «αφήστε την Φιλοσοφία να κρατά τα φώτα», αλλά ένας καθηγητής κλασσικών σπουδών, Αμερικανός, μου απέδειξε ότι δεν αρκεί να είσαι γεννημένος στην Ελλάδα από Έλληνες γονείς για να κατέχεις την γλώσσα.
    Το ΦΚΦ είναι μια από τις οργανώσεις (honor societies—not to be confused with fraternities and sororities) που ξεπήδησαν σε Αμερικανικά πανεπιστήμια γύρω στο 1900, και απονέμεται για καλές επιδόσεις σε όλους τους κλάδους. Συγγενεύει με το πιο γνωστό ΦΒΚ (Φάι Μπέττα Κάππα) που απονέμεται για liberal arts—(ελευθέριες τέχνες? έτσι μου το δείχνει το λεξικό αλλά ακούγεται άσχημα) και έχει συναφή σημασία: Φιλοσοφία Βίου Κυβερνήτης.
    Στον τομέα μου, αρχιτεκτονική, έχουμε το ΤΣΔ= Τεχνίται Σοφοί και Δεξιοί. Πριν σηκωθεί η τρίχα τυχόντων Συριζαίων, σπεύδω να διευκρινήσω ότι «Δεξιοί» ερμηνεύεται ως «επιδέξιοι, δεξιοτέχνες»🙂.

  139. Γς said

    131:

    >Μια κυρία που περίμενε στο διπλανό ταμείο ρώτησε την ταμία αν πουλάνε «τέτοιες πράσινες τσάντες σαν αυτές που έχει το παλικάρι».

    Θα` μπορούσε να πει:

    -Του αγοριού απέναντι πείτε του πως το θέλω

    Αλλά παλικάρι κι εγώ:

    125:

    >Εχω πάντα στο παρμπρίτζ και μ έχουν βγάλει παλικάρι

    128:

    >Και βλέπεις να οδηγήσεις;;; Εγώ στο πορτμπαγκαζ

  140. Λοιπόν αρκετά χάλασε η διάθεσή μου με τις απόψεις αρκετών για το θέμα με τις βιοδιασπώμενες σακκούλες… ας συνοψίσω

    Εγώ πρότεινα την μη βιοδιασπώμενη σακκούλα των λαχανικών που υπάρχει στον Σκλαβενίτη , είναι πιο χοντρή, πιο ανθεκτική και δεν χρεώνεται. Φυσικά δεν ξερω πως λειτουργούν τα άλλα σ/μ…

    Αλλά βρε Πέπε που με λες φιλύποπτο αφού το πρόβλημα επικεντρώθηκε στις βιοδιασπώμενες ΓΙΑΤΙ δεν τις απαγορεύει αντί να τις χρεώνει ;; Μήπως γιατί αν τις απαγόρευε τα σ/μ θα αναγκαζότουσαν να επαναφέρουν τις παλιές μη βιοδιασπώμενες και φυσικά δεν θα μπορούσαν εύκολα να τις χρεώσουν στον πελάτη (τόχανε δοκιμάσει παλιά και απέτυχε) ενώ τώρα θα είναι «στρωμένος» ο καταναλωτής να καπελλωθεί το κόστος όπως ακριβώς έφαγε το τραπεζικό κόστος για κάθε δοσοληψία με την εφορία ; Πρώτα σταμάτησαν οι πληρωμές στην εφορία–>ατελώς στην τράπεζα–> και μετά πάρε 1,5 ευρώ στην συναλλαγή κορόιδο Ελληνα… ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΦΙΛΥΠΟΠΤΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΛΑΜΟΓΙΑ !!

    Νίκο και άλλοι, δεν ταξιδεύουν όλοι στα εξωτερικά για να προμηθευθούν τέτοιες τσάντες, ούτε πηγαίνουν όλοι στα ΙΚΕΑ-εγώ δεν εχω αξιωθεί ακόμα

    Δημήτρη, δεν έχουν όλοι αυτοκίνητο για να τα ρίχνουν μέσα χύδην

  141. Τρίβλαξ said

    13: sack:
    [Middle English, from Old English sacc, from Latin saccus, from Greek sakkos, of Semitic origin; see śqq in Semitic roots.]
    Word History: The ordinary word sack carries within it a few thousand years of commercial history. The Greeks got their word sakkos, «a bag made out of coarse cloth or hair,» from the Phoenicians with whom they traded. The Phoenician word does not happen to be attested in any Phoenician writings that survive from antiquity, but words related to it can be found in the other Semitic languages, such as Hebrew śaq and Akkadian saqqu. The Greeks then passed the sack, as it were, to the Romans as Latin saccus, «a large bag or sack.» The Latin word was then transmitted to the Germanic tribes with whom the Romans traded, and they gave it the form *sakkiz. (Similarly, many other languages of Europe, including Irish, Welsh, Albanian, Hungarian, Czech, Polish, and Russian, also have words derived from Greek sakkos or Latin saccus.) The speakers of Old English used two forms of the word, sæcc, meaning «sackcloth» and descending from Germanic *sakkiz, as well as sacc, meaning «a sack, a bag» and borrowed directly from Latin. The second Old English form is the ancestor of our sack.

    Έχω μια μικρή ευαισθησία προς τις σακκούλες, καθότι σακκ, με δύο κου, είναι μέρος του επιθέτου μου—και κολλάω στα δυο κου για καθαρά οικογενειακούς και όχι ιδεολογικούς λόγους. Έχοντας ερευνήσει λίγο το θέμα, βρίσκω στον Τριανταφυλλιδη (Τα Οικογενειακά μας Ονόματα) ότι η προέλευση του οικογενειακού επιθέτου (Σακκόπουλος) είναι Τουρκαλβανίτικη, από το Σάκκης, και σημαίνει Οινοχόος. Εαν έχει δίκιο o Τ., και η ιστορία της λεξεως είναι σωστή, υποθέτω ότι ο ένα λόγω κεραστής οίνου θα πρέπει να χρησιμοποιεί κάτι σαν το Σπανιόλικο φλασκί κρασιού.
    Έχω γνωρίσει Αλβανό Σακκά, αλλά και Ιταλό Sacco, μη συγγενεύοντα με τον γνωστό αναρχικό, φίλο του Vanzetti.
    Σε κατευθείαν γραμμή από την Σιμητική μάνα της λεξεως πρέπει να προέρχονται και οι διάφοροι Εβραίοι, Σάκκης, Σακκίς, αλλά και ο γνωστός Sacks της πέμπτης λεωφόρου.

  142. ΚΑΒ said

    138. Και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος αρχίζει τα Αργοναυτικά του

    Ἀρχόμενος σέο Φοῖβε παλαιγενέων κλέα φωτῶν
    μνήσομαι

    Θα θυμηθώ τα κατορθώματα παμπάλαιων ανδρών

  143. 141 Οι Εβραίοι Σακκήδες είναι πιθανότερο να προέρχονται από την πόλη Sciacca της Σικελίας, αν θυμάμαι καλά.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Sciacca

  144. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ως προς το μέτρο της πλαστικής σακούλας, συμφωνώ, κινείται προς θετική κατεύθυνση, χωρίς όμως να αποτελεί και πανάκεια για τη λύση του οικολογικού προβλήματος.

    Λεξιλογικά, μεταξύ σακούλων και σακουλών, φυσικά σακουλών.

    Νομίζω όμως ότι η ζώσα λαϊκή γλώσσα είναι πιο ευέλικτη από τις τυποποιημένες και με κανόνες δημοτική, καθαρεύουσα, αρχαία. Καταργεί σχεδόν την Γενική πληθυντικού σε αυτές τις δύσκολες περιπτώσει και την αντικαθιστά με περιφράσεις ή βρίσκει άλλες εναλλακτικές λύσεις. Ήδη αναφέρθηκαν πιο πάνω κοτιώνε η κοτιώ για τις κότες.
    Στον τόπο καταγωγής μάλλον έχει επικρατήσει η περίφραση, τέρμα η Γενική.
    Πχ: αυγά από κότες ή κοτίσια αυγά, κουτσουλιές από κότες αλλά κουτσουλιές πουλιών – εδώ βολεύει η Γενική.

  145. Εντωμεταξύ, περί πλαστικών σακουλών μέγας θόρυβος, περί πλαστικών μπουκαλιών και συσκευασιών κουβέντα.

  146. Πέπε said

    @140:
    > > Αλλά βρε Πέπε που με λες φιλύποπτο…

    Δεν το είπα προσωπικά για σένα, αλλά, κι αν συμπτωματικά σε πέτυχα, δεν κατηγορώ κανέναν επί φιλυποψία. Απλώς διευκρίνισα (ή ας το διευκρινίσω τώρα) ότι εγώ επιλέγω γενικά την αφέλεια. Περνάω καλύτερα. 🙂

  147. Y. G. said

    Χαιρετε!
    Πολύ ενδιαφερον θεμα και σχολια. Στην Ολλανδια χρεωνεται η πλαστικη σακουλα στα ΣΜ. Ελαχιστοι όμως αγοραζουν. Η συντριπτικη πλειοψηφια πηγαινει στο ΣΜ με ποδηλατο, που εχει κατι σαν σαμαρι με μεγαλες ανθεκτικες τσαντες πισω από τη σελα (και μερικες πανινες σακουλες μεσα στις τσαντες) η΄καλαθι μπροστα από το τιμονι. Ετσι τα ψωνια φορτωνονται κατευθειαν από το καροτσακι του ΣΜ στο ποδηλατο.

    Αν καταλαβαινω σωστα την σχετικη οδηγια που μολις διαβασα (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32015L0720&from=EN ) η μη-δωρεαν παροχη είναι ένα από τα δυο μετρα που πρεπει να λαβουν τα κρατη μελη. Η εξασφαλιση του «ετήσιου επίπεδου κατανάλωσης [στις] 90 λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς κατά κεφαλήν το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2019 και [στις] 40 λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς κατά κεφαλήν το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2025» δεν είναι υποχρεωτικο να γινεται με πληρωμη της σακουλας, δηλαδη με διαδικασιες αγορας. Μπορει να γινει με απλη πειθω στον κανονισμο, δηλαδη με ιεραρχικες διαδικασιες, η σαν εκφραση προσωπικου αισθηματος ευθυνης (εγκαλιταριαν διαδικασιες).

    Οσο για την ισοτητα των φυλων στη Ρουαντα τα πραγματα δεν είναι τοσο ροδινα. Δειτε αυτό – http://www.nybooks.com/daily/2017/08/04/rwanda-kagame-efficient-repression/

  148. Y. G. said

    145 – Εντωμεταξύ, περί πλαστικών σακουλών μέγας θόρυβος, περί πλαστικών μπουκαλιών και συσκευασιών κουβέντα.

    Ακριβως! Κατα τη γνωμη μου πρεπει να χρεωνομαστε καθε μπουκαλι, κονσερβα κλπ ενα ποσο (μου διαφευγει η λεξη αυτη τη στιγμη …) που παιρνουμε πισω μονο οταν τα επιστρεψουμε εκει που τα αγορασαμε.

  149. Γς said

    130:

    >Με βάση το Global Gender Gap Index η Ρουάντα είναι τέταρτη στον κόσμο σε θέματα ισότητας φύλων

    Ισότητας των φυλών;

    Η γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι.

    Μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου.

    Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν που αποτελούν το 70% των Τούτσι.

    .

  150. spiral architect 🇰🇵 said

    10 πράγματα που θα αλλάξουν για πάντα χωρίς τις πλαστικές σακούλες

  151. Babis said

    Ίσως είμαι ο μόνος που χάρηκε με το νέο μέτρο, εδώ και χρόνια έλεγα ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο.
    Αν και σαν άνθρωπος είμαι πολύ σπάταλος, με τα αντικείμενα έχω μια ιδιαίτερη τσιγκουνιά. Μπορώ να χαρίσω ένα αντικείμενο (με πολύ δυσκολία) σε κάποιον που θα το χρησιμοποιήσει αλλά δεν αντέχω με τίποτα να πετάξω κάτι.

    Σε αυτό το πλαίσιο μου είναι ανυπόφορο να βλέπω κάποιον στο ΣΜ να χρειάζεται 20 σακούλες για τον ίδιο όγκο πραγμάτων που εγώ βάζω σε 4-5. Αντίστοιχα στο ψιλικατζίδικο πρέπει να αρνηθώ 2-3 φορές την πλαστική σακούλα που μου δίνουν για το ένα πράγμα που πήρα.

    Δεν ξέρω αν το νέο μέτρο κρύβει κάποια άλλα σκοτεινά κίνητρα αλλά εγώ πιστεύω ότι θα είμαι πιο ήρεμος τώρα.

  152. ΓΚ said

    Oπου μας προβληματίζει η γενική πληθυντικού πετάμε κι ένα ε στο τέλος και καθαρίζουμε. Των κοτώνε, των σακουλώνε, των πορτώνε, είναι πάρα πολύ απλό.

    Η λύση!
    (Ο Μοριάς πάντα στην πρωτοπορεία…)

  153. Πάνος με πεζά said

    Αλήθεια, οι σέσουλες/κάψουλες κάνουν των σεσούλων/καψούλων, κατά των σαλπίγγων,ή είμαι σε λάθος κανόνα;

  154. ΚΩΣΤΑΣ said

    152
    Ναι, αλλά κολλάτε το ε κι εκεί που δεν χρειάζεται, των σκυλιώνε, των πουλιώνε…
    Και μια και είσαι Μο(ω)ραϊτης, «άντε, χανταβούλι να γίνεις» τί σημαίνει. Την έχω ακούσει αλλά δεν την κατάλαβα.

  155. Πέπε said

    Είσαι σε λάθος κανόνα.Αν δεν ήταν δύσχρηστη η γεν. πληθ., θα έλεγες κατευθείαν «σεσουλών / καψουλών» χωρίς να αναρωτηθείς ποιον κανόνα πρέπει να ακολουθήσεις.

  156. ΚΑΒ said

    http://www.tanea.gr/skitsa/tou-kosta-mitropoulou/

  157. ΓΚ said

    α. Παντού χρειάζεται ένα «ε». Π.χ. «τον καφένε γλυκόνε τόνε θες;»

    β.Το χανταβούλι δεν το έχω ακούσει. 😦

    γ. Σχετικά με την «ευχρηστία», οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν άνετα «ενηνόχεμεν», «τῶν ἐνηνοχυιῶν» ή… ζορίζονταν κάπως; (Το τελευταίο το κοπιπάστωσα, γιατί δεν ξέρω αν θα κατάφερνα να το γράψω σωστά…)
    Νομίζω ότι ζόρικοι και δύσχρηστοι τύποι υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες και δεν χρειάζεται να το κάνουμε θέμα.

  158. ΓΚ said

    Στο 152, βέβαια, αντέγραψα το σχόλιο 30.

  159. Πέπε said

    @157γ:

    Μια εμπειρική απάντηση είναι ότι οι γραμματικές των αρχαίων, για ορισμένους τύπους (κάποιους χρόνου κάποιων ρημάτων κλπ.), λένε ότι ελλείπει. Προφανώς αυτό σημαίνει ότι δε μαρτυρείται στα σωζόμενα κείμενα. Υποθέτω λοιπόν πως όλα τα υπόλοιπα μαρτυρούνται.

  160. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  161. ΓΚ said

    Εχμμμ… ευχαριστώ για την απάντηση, αλλά το ερώτημά μου είναι αν όλοι οι μαρτυρούμενοι τύποι ήταν εύχρηστοι.
    Πιστεύω ότι κάποιοι από αυτούς θα ήταν δύσχρηστοι, όπως «των σακουλών».
    Ή όπως συμβαίνει σε γλώσσες όπως τα ρώσικα και τα ρουμάνικα σε κάποιους μονολεκτικούς τύπους που… δεν χρησιμοποιούνται κάθε μέρα…

  162. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    150>>10 πράγματα που θα αλλάξουν για πάντα χωρίς τις πλαστικές σακούλες
    Κι αυτά από νήματα σακουλών

    https://www.ravelry.com/projects/Niatta/plarn-rugs
    Η διεθνής ορολογία Plarn προέρχεται από τις λέξεις Plastic Yarn και σημαίνει πλαστικό νήμα από σακούλες.

  163. Pedis said

    κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες είναι κι αυτές βλαπτικές για το περιβάλλον και πρεπει να χρησιμοποιηθούν πάνω από 100 φορές για να είναι περιβαλλοντικά ωφέλιμες αλλά έχοντας δει το μέτρο να λειτουργεί στην πράξη πιστεύω ότι μπορει να πετύχει και εδώ.

    Πόσες επαναχρησιμοποιούμενες έχεις μαζέψει μέχρι τώρα;

    Τα 4 σεντσα θα γίνουν δέκα και δεκαπέντε του χρόνου τέτοια εποχή. Στοίχημα;

    Δεδομένου ότι κατά μέσον όρο σε μια από δαύτες θα μπαίνουν περί τα δεκα ευρώ πράγματα (αν δεν είναι βιοδιασπώμενες από τις οποίες τα πράγματα … βγαίνουν στα δέκα μέτρα από την πόρτα του σουπερμάρκετ), μιλάμε για έξτρα 1.5% κέρδος στο σουπερμάρκετ.

    Δεν θα περίμενα να αρέσει το σακ(κ)ούλων, αλλά, πάσο.

  164. σακκουλῶν φυσικά.

  165. Γς said

    163:

    >πάσο

    – ..και δεμελές… Μαδριτη ή Μπαρτσελόνα;

    – Μπατσελόνα χαλαρά! Ω ρε Καταλονία..!

    – Πάσο…Ο Ζουράρις [Υφυπουργός Παιδείας] είπε Τέρμα οι εκδρομές. Να πηγαίνουμε άλλη ώρα στα μπορντέλα

    Κατάντια!

    Ο «Διευθυντής Ξηροτύρης» που λέει [στο 2:45 του βίντεο] στην εκδρομή τους το 1958 στο Μεσολόγγι ήταν ο Ιωάννης Ξηροτύρης, «που ανέλαβε διευθυντής του πειραματικού σχολείου του πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, μετά από την προτροπή του ιδρυτή του σχολείου, Αλέξανδρου Δελμούζου.
    Σε μία εποχή που η ελληνική εκπαίδευση ταλανιζόταν από το λεγόμενο γλωσσικό ζήτημα, υπήρξε πάντα βαθιά συνειδητοποιημένος δημοτικιστής.

    Στη συνέχεια εξελέγη καθηγητής στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης, στην έδρα της κοινωνιολογίας, και κατόπιν έγινε και ομότιμος καθηγητής.
    Συνέγραψε πολυάριθμα βιβλία και άρθρα. Τελευταίο του βιβλίο ήταν το «Μνήμες και παρατηρήσεις» (570 σελίδες), το οποίο συνέγραψε σε ηλικία 95 ετών. Πέθανε σε ηλικία 104 ετών». [Βίκη]

    Μαθητής ακόμα θυμάμαι τη χαρά που ένιωσα όταν διάβασα το μικρό βιβλιαράκι του «Εισαγωγή στην κοινωνιολογία» το 1960.

    Τον γνώρισα τον κύριο Γιάννη. Πατέρας του φίλου μου καθηγητή Νίκου Ξηροτύρη. Ηταν χαρά να τον ακους και να τον διαβάζεις.

    Μέχρι την τελευταία μέρα της 104 χρόνων ζωής του έγραφε. αρθογραφούσε.

    Ντάξει είχε μαθητή τον Ζουράρι

    Είχε όμως και τον:

    Ἔλα νὰ παίξουμε…


    Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου


    Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη


    Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη

  166. Γς said

    Και κάτι για σακούλες που πήγε αλλού

  167. Και αυτή εδώ η πρόγονός της επίσης από το Λουξεμβούργο. https://www.facebook.com/photo.php?fbid=977496089055140&set=p.977496089055140&type=3

  168. Αιμ.Παν. said

    Η σκάφη, οι σκάφες, των σκαφών ;;

  169. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι, καλημέρα από το εξακουστόν και παγωμένον Ιλλινόϊ, όπου ακόμη η ώρα είναι 7.20 το εσπέρας της Πέμπτης…

    Προυχώρησεν η νύξ εις το Ρωμέικον και θα ΔΕΝ προλάβω να είπω ούτε το 10% εκ των όσων με ετροφοδότησε προ ολίγου το Επιτελείον μας

    1) Μοί προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι μετά από 17,5 ώρας εις τον Ουρανόν του Διαδικτύου, ουδείς εφιλοτιμήθη να είπη ότι καθ’ όλην την διάρκειαν της Τουρκοκρατίας, η λέξις «σακκούλα» ήτο συνώνυμος με το «πουγγί», το πορτοφόλι κλπ., όπως σαφώς λέγει εις το μνημειώδες Λεξικόν του ο Σκαρλάτος Βυζάντιος

    2) Διατί η ερίτιμος κ. Έφη – Έφη, μάς απέκρυψε την περίφημον Κρητικήν παροιμίαν «Όφκαιρη σακούλα δέ στένεται ορθή», όπου το «όφκαιρη» σημαίνει «άδεια»; Μήπως διότι η παροιμία πρωτοκατεγράφη εις το εξηφανισμένον σύγγραμμα του Αντωνίου Γιανναράκη «Άσματα Κρητικά μετά διστίχων και παροιμιών» (Λειψία 1876), το οποίον απεσύρθη της κυκλοφορίας εδώ και έτη, επειδή γέμει αντισημιτικών παροιμιών και εμφανίζει τους Κρήτας να καθυβρίζουν τους Οβρηούς; Καταβιβάσατέ το, θέσατε «Οβρ» εις το search, και θα φρίξητε αντιλαμβανόμενοι πόσα αντισημιτικά άσματα και παροιμίαι εκυκλοφόρουν εν Κρήτη προ του 20ού αιώνος…

    3) Διατί ο κ. Σαραντάκος αποκρύπτει από τους αναγνώστας του ότι η λέξις «σακούλιον» που παρήγαγε την σακούλαν, πρωτοκαταγράφεται εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν τον 12ον αιώνα από τον ελληνομαθέστατον Πατριάρχην Αντιοχείας Θεόδωρον Βαλσαμώνα;, όστις συνδέει τον «Σακελλάριον» (= Θησαυροφύλακα) με το σακούλιον (= μικρός σάκος), επιβεβαιώνων τον Σκαρλάτον Βυζάντιον, τουτέστιν ότι επί Βυζαντίου εξεκίνησε η ταύτισις της λέξεως «σάκ(κ)ος» με το «πορτοφόλι»;

    4) Διατί ο κ. Σαραντάκος και οι τάχα κατηρτισμένοι αναγνώσται του αποκρύπτουν επί 17,5 ώρας την εξαισίαν λέξιν του Αριστοφάνους «σάκανδρος» («Λυσιστράτη» 824), που δηλοί το (ουχί απεψιλωμένον) γυναικείον αιδοίον και παράγεται από τας λέξεις «σάκος» + «ανήρ», τουτέστιν… το αιδοίον της γυναικός είναι ο σάκκος εις τον οποίον ο ανήρ θέτει την ψωλήν του διά τα… περαιτέρω; Το λέγει σαφώς Σουΐδας, (ότι πρόκειται διά λέξιν ευρείας χρήσεως και ουχί διά λέξιν πεποιημένην υπό του Αριστοφάνους, όπως ισχυρίζονται ωρισμένοι αστοιχείωτοι) αλλά και όλοι οι σχολιογράφοι του Αριστοφάνους

    5) Τρείς ακόμη θαυμάσιαι ελληνικαί λέξεις που παρέλειψε να αναφέρη ο κ. Σαραντάκος και οι αναγνώσται του είναι ο σακκογενειοτρόφος (= αυτός που τρέφει παχύ γένι ομοιάζον με σάκκον), το δωρικόν «σάκαν» (= το αιδοίον της γυναικός) που καταγράφει ο Ησύχιος και ο περίφημος «σακκινόσυκος» , που επίσης καταγράφει ο Ησύχιος και σημαίνει τον νεαρόν παθητικόν ομοφυλόφιλον που αρχίζει να βγάζη πολλάς τρίχας εις τον πρωκτόν του, με αποτέλεσμα να μή τον ποθή πλέον ο εραστής του

    6) Περαίνων, αποκαλύπτω πότε πρωτοεισήχθη εις την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν η έννοια… «βάζω κάτι εις μίαν σακκούλαν»: Εις το 4ον βιβλίον των «Ιστοριών» του Ηροδότου, («Μελπομένη» 4.23.3), όπου ο Μέγας Ηρόδοτος (περιγράφων τους απολιτίστους γείτονας των Σκυθών) καταγράφει την φράσιν «σακκέουσι ιματίοισι» που σημαίνει… στραγγίζουν μέσα σε σακκούλες από ύφασμα (εκ του ρήματος σακκέω ή σακκίζω κλπ.)

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Υπάρχει και εν θαυμάσιον Δημοτικόν της Ηπείρου («Ο Γιάννης και το Ζευγάρι»), όπου περιγράφεται πώς ο πόντικας ετρύπησε την σακκούλα του Γιάννη, που από πρώην ληστής ηθέλησε «να το παίξη» ζευγάς

  170. sarant said

    140 Πουλάει και ο Βασιλόπουλος

    141 Υπάρχει θαρρώ μια αραβική λέξη saqqa που θα πει τον νερουλά ή κάτι τέτοιο

    163 Δυστυχως πάνω από 10, τις ξεχνάω -αλλά επίσης επειδή είναι βολικές τις χρησιμοποιώ σε εκδρομές κτλ.

  171. nikiplos said

    Σκύλεμ, ακριβός κάπως ο Παπαδάκης. Για XXXL μόνο ένα ταξίδι στις ΗΠΑ σας σώζει εσάς τους XXXL (όπως ο αδερφός μου)… Κάποτε στο Σαραπόφ αγόρασα ένα γούνινο ρωσικό καπελάκι με αφτιά, που με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Ακόμη οικτίρω τον εαυτό μου που δεν αγόρασα και μπουφάν…

  172. Γς said

    Και το Σακ Βουαγιάζ

    Ο σάκος φουστάνι για τις εγκύους

    Εμβρυϊκός σάκος κλπ κλπ

  173. nikiplos said

    165@, είναι στενάχωρο. Άλλωστε οι απαγορεύσεις δεν είναι παρά μια απελπισμένη ενέργεια.

    Ας ξεκινήσουμε όμως από το αυτονόητο…

    Τι ακριβώς προσφέρουν (προσέφεραν) οι σχολικές εκδρομές? Την (βεβιασμένη κι εκβιαστική) ενηλικίωση των αρρένων μαθητών που λέει ο Υπουργός? Την ολοκλήρωση των σχέσεων των ζευγαρωμένων? Το ξεσάλωμα από το αλκοόλ? Το ξεσάλωμα από χονδροειδείς πλάκες κι αστεία εις βάρος εκπαιδευτικών ή συμμαθητών?

    Το Υπουργείο μιλούσε πως πρόκειται για εκπαιδευτικές εκδρομές. Σε τι εκπαιδεύουν? Αρκετές περιλαμβάνουν επίσκεψη σε αρχαιολογικούς χώρους. Εντούτοις αυτά τα εκπαιδευτικά μέρη, συμπιέζονται χρονικά σε ξεπέτες, όπου συχνά οι μαθητές την βγάζουν στα φουαγιέ και στους χώρους των πάρκινγκ καπνίζοντας, χορεύοντας και (φυσικά) πίνοντας.

    Για να μην πούμε και τα ορέα: Πριν την κρίση οι σχολικές εκδρομές έφθαναν σε κρεσέντο σε περιφερειακό σκυλάδικο ή σε κλαμπ ποτάδικο του εξωτερικού.

    Οι καθηγητές δεν είναι γονείς. Το Υπουργείο τους έχει φορτώσει ευθύνες που άν επιχειρούσαμε να τις αναθέσουμε στον μέσο συμπολίτη, θα γινόταν καπνός. Κατά τη διάρκεια τέτοιων εκδρομών οι ευθύνες πολλαπλασιάζονται. Τα τελευταία χρόνια, το μπούλινγκ, οι κακοποιήσεις μεθυσμένων κορασίδων και άλλα ορέα, είναι στην ημερήσια βάση τέτοιων σχολικών εκδρομών ν-ήμερων.

    Και είναι λογικό. Ελάχιστοι των μαθητών έχουν πάει σε ομαδικές κατασκηνώσεις, έχουν διδαχθεί την ισότιμη ομαδική ζωή από τους γονείς τους. Δυστυχώς κι ελάχιστοι εκπαιδευτικοί. Δεν διοργανώνονται στη χώρα μας τέτοιες δραστηριότητες.

    Και αυτοί οι θεσμοί πιά… η πενταήμερη (που μέχρι λίγο πριν την κρίση είχε γίνει επταήμερη) είναι θεσμός?

    Προσωπικά δεν είμαι κατά ενός οποιουδήποτε μαθησιακού εργαλείου (όπως οι εκπαιδευτικές εκδρομές), αλλά σε χέρια απαίδευτων, είναι επικίνδυνο, όπως κάθε εργαλείο άλλωστε… Φυσικά οι απαγορεύσεις δεν είναι λύση. Είναι κρύψιμο κάτω από το χαλί, κι απόσειση ευθυνών από τους εκπαιδευτικούς που πιέζουν εδώ και χρόνια. Άλλωστε ο Υπουργός κάπου στην ομιλία του το ομολογεί…

  174. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα

    Βλέπω σε διάφορα μέρη ένα λεπτό διαχωρισμό ως προς την έννοια μεταξύ ‘σάκ(κ)ου’ και ‘σακ(κ)ίου’.
    Επί δε της ορθογραφίας της λέξης:αναφέρεται: «…Δωριείς δια των δύο ‘κκ’, Αττικοί δε δι ενός…»

  175. Γς said

    173:

    Προσπαθούσα να ξεφύγω από μια εκδρομή που με είχαν προγραμματίσει (στη σύντομη θητεία μου στην Δευτ. Εκπαίδευση) όταν ήρθε ουρανοκατέβατος συνάδελφος να με παρακαλέσει να πάει στη θέση μου.

    Τους πνίγηκε μαθητής και το έμαθαν από τις …εφημερίδες, την άλλη μέρα!

    Χρόνια προσπαθούσαν να τρενάρουν τη δίκη για να ξεχαστεί και να πέσουν στα μαλακά. Αναβολές, Δικηγόροι , κλπ κλπ.

    Τελικά η δίκη έγινε μια Δευτέρα της Κυριακής εκείνης που πνίγηκαν 6 κορίτσια με μια βάρκα στην Κρήτη σε σχολική εκδρομή.

    Τους τσάκισαν οι δικαστές!

    Πως τη γλύτωσα;

  176. spiral architect 🇰🇵 said

    Με πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγης θα ζητήσουν να εξαιρεθούν οι άνεργοι απο τη χρέωση της πλαστικής σακούλας:
    https://kendroaristera.wordpress.com/2018/01/03/%ce%bc%ce%b5-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%bf/
    😀😀😀

  177. Γς said

    176:

    Πλάκα κάνεις …

  178. Γιάννης Ιατρού said

    176: 🙂 🙂 Να βάλουν τροποποίηση… π.χ. «…με επίδειξη της σχετικής ταυτότητας χορηγούνται ατελώς 4 σακούλες..»
    Δεν πάμε καλά!

  179. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    164. όμως *καμπανούλων* για τα λουλούδια ή τα στολίδια του δέντρου- (μου προέκυψε χθες να πω για το περίτεχνο κορδόνι των καμπανούλων του δέντρου) ή όχι;

  180. spiral architect 🇰🇵 said

    @177, 178: Πλάκα είναι, όλο το ιστολόγιο το διαρρέει ένα λεπτό 😛 χιούμορ. 😀

  181. janetweiss said

    Και το επόμενο βήμα:

    https://www.theguardian.com/environment/2018/jan/05/mps-25p-charge-takeaway-coffee-cups-possible-ban-environmental-audit-committee-report?CMP=fb_gu

  182. spiral architect 🇰🇵 said

    @181: Nταξ’, μιλάμε για τη χώρα που έχει βάλει tampon & bedroom taxes, οπότε αυτά και άλλα πολλά θα γίνουν, δυστυχώς. 😦

  183. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Νάυλον χαρτοσακούλες»

  184. janetweiss said

    182: Τελείως διαφορετικά και το tampon tax και το bedroom tax από το οικολογικό σκεπτικό για τις σακούλες και τα ποτήρια.

    To tampon tax είναι όρος που χρησιμοποιείται για να πει ότι οι γυναίκες πληρώνουν σε απολύτως απαραίτητα είδη ΦΠΑ, ενώ δε θα έπρεπε (A tampon tax is the term used to call attention to the fact that tampons—and other feminine hygiene products used to absorb menstrual flow—are subject to value-added tax, at odds with the tax exemption status granted to other products considered basic necessities – αντιγραφή από wikipedia) και το bedroom tax λέει ότι αν παίρνεις επίδομα στέγασης και έχεις δωμάτια στο σπίτι που δε χρησιμοποείς, θα μειωθεί το επίδομα.

    Εγώ, και ίσως θα έπρεπε να το έχω πει από την αρχή, είμαι υπέρ και για τις σακούλες αλλά και σίγουρα για τα ποτήρια μιας χρήσης.

  185. spiral architect 🇰🇵 said

    @184: Εγώ, ξέρω ότι, το Κεφάλαιο και οι πολιτικοί του υπηρέτες δεν διαπνέονται από οικολογικές ευαισθησίες. Ξέρω επίσης ότι, τα κερατιάτικά τους τα πληρώνουμε πάντα εμείς. Δηλαδή γιατί να μην χρεώνεται ο κατασκευαστής το φόρο-τέλος-χαράτσι, πες το όπως θέλεις και να το χρεώνεται ο τελικός καταναλωτής; Να καταπιώ τη φάση με τη σακούλα και να πηγαίνω στο SM με ταγάρι, να το δεχθώ. Κάνω ανακύκλωση παντού ακόμα και το πλαστικό ποτήρι του καφέ, όντας ευαισθητοποιημένος, αλλά όταν θα μας βάλουν φόρο-τέλος-χαράτσι, πες το όπως θέλεις και για τον αέρα του αναπνέουμε επειδή εκπνέουμε CO2, να δω τι δικαιολογία θα βρουν μερικοί για να τον αποδεχθούν.

  186. janetweiss said

    185: Μα γιατί το νόημα δεν είναι να βγάλει λεφτά το κράτος αλλά να δώσει ένα κίνητρο στον καταναλωτή να ΜΗΝ χρησιμοποιεί σακούλες. Αν πληρώνει το χαράτσι ο κατασκευαστής ή ο προμηθευτής και ο καταναλωτής δεν δει καμία διαφορά, πού είναι το σπρώξιμο στον καταναλωτή να μη χρησιμοποιεί αλόγιστα πράγματα που βλάπτουν το περιβάλλον; Εν προκειμένω, τα 4 λεπτά είναι απλά ένα καμπανάκι που λέει «δεν είναι καλές οι σακούλες» – ελπίζω ότι είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι που πραγματικά θα τους κάνει διαφορά το να αγοράσουν σακούλα επειδή κοστίζει τόσο.

  187. Avonidas said

    #185. Δηλαδή γιατί να μην χρεώνεται ο κατασκευαστής το φόρο-τέλος-χαράτσι, πες το όπως θέλεις και να το χρεώνεται ο τελικός καταναλωτής;

    Όταν σου δίνουν κάτι δωρεάν, το παίρνεις, και το σπαταλάς αλόγιστα. Όταν το πληρώνεις, το σκέφτεσαι.

    Αυτό λέγεται ανθρώπινη φύση. Είναι ο λόγος που δουλεύει ο καπιταλισμός, κι ο λόγος που ο κομμουνισμός απαιτεί συνεχή εκπαίδευση (ή «εκπαίδευση») των ανθρώπων για να δουλέψει.

  188. Avonidas said

    Έκανα κι εγώ σήμερα ποδαρικό στη μετά-σακουλών εποχή. Βούτηξα μια τσάντα από ρουχάδικο που είχα εύκαιρη και πήγα ΣΜ και φούρνο.

    Η φουρνάρισσα τα ‘χε πάρει να ρωτάει συνέχεια τους πελάτες αν θέλουν σακούλα. Η μάνα της αναπολούσε τις παλιές εποχές που έρχονταν οι κυράτσες με το διχτάκι («αλλά πού να το βρούμε τώρα», σχολίασε μια πελάτισσα).

    Αν οι Πακιστανοί αφήσουν τις ομπρέλες κι αρχίσουν να πουλάνε διχτάκια, θα χεστούν στο τάληρο.

    Η ρουχοσακούλα μου κράτησε καλά, πάντως. Είναι βολική λύση, αρκεί να μην έχεις να βάλεις μέσα τίποτα νωπά, π.χ. ψάρια. Αλλά γι’ αυτά υπάρχει η παλιά καλή λύση της εφημερίδας — ε, να χρησιμεύσουν κι αυτές επιτέλους σε κάτι 😉

  189. spiral architect 🇰🇵 said

    @186: Τι στιγμή που εγώ ο ευαισθητοποιημένος βαφτίζω το τέλος πλαστικής σακούλας έμμεση φορολογία, φαντάσου ο ανενημέρωτος. Στην τελική αν ένα προϊόν που κατασκευάζεται, εγκρίνεται και διατίθεται είναι κακό και βρώμικο, το αποσύρεις και βρίσκεις ένα καλύτερο και όχι το φορολογείς μέσω του καταναλωτή.

    @187: Αβό, τίποτα, μα τίποτα δεν είναι δωρεάν. Απολύτως!
    (ο καπιταλισμός θα ήταν το καλύτερο σύστημα, αν δεν είχε ενσωματωμένο το bug της υπεραξίας, ό.έ.δ.) 😉

  190. spiral architect 🇰🇵 said

    όπερ έδει δείξαι

  191. nikiplos said

    Και μιαν ερώτηση περί γενικής.

    Στα ελληνικά ενίοτε μια σελίδα του διαδικτύου, αναφέρεται και ως ιστότοπος. Γενική είναι ιστοτόπων έτσι δεν είναι?
    Η αιτιατική? τους ιστοτόπους ή τους ιστότοπους?

  192. spiral architect 🇰🇵 said

    @191: Καλό ερώτημα.

  193. ΣΠ said

    Σύμφωνα με το ΛΚΝ τα σύνθετα ουσιαστικά με δεύτερο συνθετικό -τοπος ανήκουν στην κατηγορία Ο20. Δηλαδή, έχουμε του ιστότοπου, των ιστότοπων, τους ιστότοπους.

  194. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @189 (τέλος). Ἕνας φίλος μου ἔλεγε:
    Ὁ καπιταλισμὸς εἶναι τὸ καλὺτερο σύστημα, μόνο ποὺ ἔχει λίγες θέσεις. 🙂

    @191. Νομίζω πὼς ἐάν χρησιμοποιεῖς πιὸ ἀκραία δημοτική, θὰ πεῖς: τοῦ ἱστότοπου, τῶν ἱστότοπων, τοὺς ἱστότοπους.

    Ἄν χρησιμοποιεῖς πιὸ ἥπια (μικτή): τοῦ ἱστοτόπου, τῶν ἱστοτόπων, τοὺς ἱστοτόπους.

    Καλὸ εἶναι, κτγμ, νὰ κρατᾶμε ἑνιαῖο ὕφος.

    Ἂς μιλήσουν καὶ οἱ εἰδικοί.

  195. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @193.Σταῦρο γειά σου. Γράφαμε ταυτόχρονα.

  196. ΚΩΣΤΑΣ said

    Τα σύνθετα συνήθως δεν κατεβάζουν τον τόνο. Ο ποδόγυρος – του ποδόγυρου, ο λουλουδόκηπος – του λουλουδόκηπου. Ο Πολύγυρος είναι από άλλο ανέκδοτο!

  197. Avonidas said

    #189,194. Εγώ δεν είπα ότι ο καπιταλισμός είναι το καλύτερο σύστημα, ή έστω καλό, είπα ότι δουλεύει. Αν ο σκοπός σου είναι να κάνεις τον κόσμο να υιοθετήσει μια πρακτική, χωρίς κεντρική επίβλεψη και χωροφύλακα, ο πιο εύκολος τρόπος είναι να δώσεις κίνητρο κέρδους ή αποτροπή χασούρας.

    Εννοείται ότι αν ο κόσμος αποφάσιζε αυθορμήτως να μη σπαταλά πλαστικές σακούλες θα ζούσαμε σ’ έναν υπέροχο κόσμο. Ζούμε;

  198. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @197. Δὲν σοῦ ἀποδίδω πρόθεση ὑποστήριξης τοῦ καπιταλισμοῦ, Ἀβονίδα. Ἀστειεύτηκα μ᾿ αὐτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ Σπειροειδής· νομίζω πὼς ἀστειευόταν κι αὐτός. Ἐξ οὗ καὶ οἱ γελαστὲς φατσοῦλες. 🙂

  199. kalinda said

    Reblogged στις olympia.gr.

  200. sarant said

    193-194-196 Υπάρχει και ένας αλλος παράγοντας, αν είναι λαϊκός σχηματισμός (αγριότοπος, αγκαθότοπος) ή λόγιος (βιότοπος). Το ΛΚΝ δεν τα διαφοροποιεί αλλά δεν ξερω αν έχει δίκιο. Ο Μπαμπι. πάλι κατεβάζει τον τονο στον βιότοπο.

  201. Pedis said

    # 197 – Δουλεύει ο καπιταλισμός Αβό, μόντουλο τις εξτερνάλιτιζζ …

    Είναι μεγάλη κουβέντα η σχετική με το κίνητρο κέρδους που λες, όσο για το κίνητρο της χασούρας, ναι συμφωνώ, το ξέρει καλά κι ο χότζας …

    Υπόψην ότι, σχετικά με την οικολογική επιβάρυνση εξαιτίας του συνόλου των συνεπειών της ατομικής κατανάλωσης, αυτή ανέρχεται σε ένα αναπάντεχα πολύ μικρό και μονοψήφιο ποσοστό (*) της συνολικής επιβάρυνσης οφριλόμενης στις μεθόδους και στους τρόπους παραγωγής, επεξεργασίας, ξεσκαρταρίσματος, διανομής και πετάγματος αχρησιμοποίητων-απούλητων εμπορευμάτων.

    Χέσε μέσα …

    (*) Μόλις βρω χρόνο θα ξεθάψω τα ακριβή δεδομένα και τη πηγή τους και θα πάθετε πλάκα.

  202. ΣΠ said

    200
    Για τον ιστότοπο τι θα λέγαμε; Δεν θα τον έλεγα λαϊκό σχηματισμό αλλά δεν μου πάει να πω «του ιστοτόπου».

  203. Πέπε said

    @200 και προηγούμενα:
    Ισχύει το έξτρα κριτήριο της λαϊκότητας, αλλά το πράγμα γενικά είναι μπερδεμένο. Εδώ, ειδικά εδώ, ο νόμος της αναλογίας έχει έρθει και τα ‘χει κάνει μπάχαλο. Υπάρχει ικανό απόθεμα λόγιων συνθέτων που κατεβάζουν τον τόνο, καθώς και απλών λέξεων που επίσης τον κατεβάζουν, εξίσου ικανό λαϊκών συνθέτων που δεν των κατεβάζουν, και όλα τα υπόλοιπα κλίνονται ανάλογα με το τι θυμίζουν στον κάθε ομιλητή.

    Εγώ π.χ. θα έλεγα «του βιότοπου» αλλά «του ιστοτόπου» (ιδίως μάλιστα «του ιστοτόπου του»). Το γιατί θα σας το πει ο ψυχαναλυτής μου…

  204. Πέπε said

    Συμπλ. > προηγ.] Άλλωστε, όπως τώρα βλέπω, το ΛΚΝ, στο λινκ που δίνει ο ΣΠ (#193, δεύτερο λινκ), κοντά στο κλιτικό πρότυπο 020 (ο αντίλαλος, του αντίλαλου – δεν κατεβάζει τον τόνο, αντίθετα από το 019, ο άγγελος, του αγγέλου, που τον κατεβάζει) δίνει και το 020α (ο υπόκοσμος, του υπόκοσμου και του υποκόσμου – τον κατεβάζει άμα θέλει)

  205. ΣΠ said

    203
    Ο Μπαμπινιώτης για τον χερσότοπο, που είναι λόγιος σχηματισμός, έχει γενική πληθυντικού «χερσότοπων». Τελικά δεν φαίνεται να υπάρχει γενικός κανόνας, οπότε προτιμώ να ακολουθώ το ΛΚΝ (σχόλιο 193).

  206. Ριβαλντίνιο said

    Είπαμε πως υπήρχε ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Αμμώνιος Σακκάς που ήταν περίπτωση γιατί γεννήθηκε χριστιανός αλλά κατέληξε εθνικός ; Ονομάστηκε Σακκάς γιατί όταν ήταν νέος ήταν αχθοφόρος.
    Για την ασπίδα που λεγόταν σάκος είπαμε ;

  207. Triant said

    204: Ο Άγγελος του Άγγελου όμως. Και για να το κάνουμε ακόμα πιο απλό, ως επίθετο Αγγέλου. 🙂

  208. Αμφιβάλλω αν είναι όντως σημιτικής αρχής, αν και δεν το έψαξα εις βάθος. Το ότι εμφανίζεται η λέξη με την έννοια σάκκος σε όλες τις γλώσσες της ανατολικής Μεσογείου, σημαίνει μάλλον το αντίθετο. Εν πάση περιπτώσει η ρίζα saq και όχι saqq με το α μακρό. Στα αραβικά η ρίζα είναι sqa όπου το τρίτο ριζικό είναι αδύναμο α/ι και από αυτή βγαίνουν οι λέξεις, κεραστής, νεροκουβαλητής κλπ. Ο διπλασιασμός του q σε αυτές τις περιπτώσεις είναι δευτερογενής. Το ενδιαφέρον είναι ότι ούτε στα αρχαία αιγυπτιακά ούτε στα αραβικά ούτε στα αραμαϊκά ούτε στα εβραϊκά υπάρχει παράγωγο της ρίζας με παρεμφερή έστω έννοια. Εν πάση περιπτώσει δεν μπόρεσα εγώ να βρω κάτι περισσότερο.

  209. sarant said

    202 Προσωπικά στα κείμενά μου κατεβάζω τον τόνο: του ιστοτόπου.

    Ωστόσο, βλέπω πως το Χρηστικό έχει «χάρτης ιστότοπου» (που εγώ δεν θα το έγραφα ποτέ).

  210. Πέπε said

    :207:
    Υπάρχουν ντοπιολαλιές όπου κατεβάζουν συστηματικά τον τόνο στα προπαροξύτονα κύρια ονόματα, λες και μιλούν καθαρεύουσα: το σπίτι του Στεφάνου.

    Γενικότερα δε, δεν είναι ακριβής η εντύπωση ότι το κατέβασμα του τόνου είναι αποκλειστικά λόγϊα τάση και το μη κατέβασμά του η μόνη γνήσια λαϊκή. Ναι μεν το κατέβασμα του τόνου οφείλεται στη μακρά λήγουσα και άρα εφαρμοζόταν σχολαστικά στην καθαρεύουσα ενώ ήταν (είναι) συγχρονικά αδικαιολόγητο, ωστόσο μην ξεχνάμε ότι τύποι όπως «του ανθρώπου, των ανθρώπων, τους ανθρώπους» είναι τόσο ισχυρά ριζωμένοι ώστε συμπαρασύρουν και την ονομ. πληθ. και γίνεται «οι ανθρώποι», όχι μόνο από αγραμμάτους αλλά και ως τοπική νόρμα του ορθού σε πολλές ντοπιολαλιές. Έτι περαιτέρω, κάποια ιδιώματα κλίνουν έτσι (σαν παροξύτονα δευτερόκλιτα) και τα εις -ας:

    ο κόρακας, του κοράκου, τον κόρακα, κόρακα
    οι κοράκοι, των κοράκων, τους κοράκους, κοράκοι

    Στην παροιμία όλοι λέμε «κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει», κι όχι «κόρακας κόρακα». Επίσης, έτσι κλίνουμε νομίζω οι περισσότεροι τον «μάστορα» (αν όχι «του μαστόρου», που ντάξει, είναι ιδιωματικό, πάντως «οι μαστόροι, των μαστόρων, τους μαστόρους»).

    Επομένως το κατέβασμα του τόνου είναι και λαϊκό.

    Αλλά είναι και λόγιο. Και το μη κατέβασμα του τόνου, είναι κι αυτό λαϊκό. Όθεν το μπάχαλο.

  211. (207) όσο για τα κύρια ονόματα, ο τόνος δεν κατεβαίνει, τουλάχιστον στην κοινή νεοελληνική (αυτό που λέει ο Πέπε, ότι δηλαδή υπάρχουν μέρη όπου λένε συστηματικά «του Στεφάνου», δεν το ήξερα): του Άγγελου (ενώ βεβαίως «του αγγέλου του νερό»), του Παπαδόπουλου κλπ. Στα θηλυκά επώνυμα όμως, όπως και στους δρόμους, όπου η γενική — άναρθρη πάντοτε — σχηματίζεται στην καθαρεύουσα, κατεβαίνει: η κυρία Παπαδοπούλου, οδός Αδμήτου, Θεοτοκοπούλου, Μιχαλακοπούλου… Ίσως κατ’αναλογία και «μπισκότα Παπαδοπούλου»

  212. ΓΚ said

    Κάπου εδώ είναι και ένα από τα βασικά αιτήματα της καθαρεύουσας, ότι πρσπάθησε να κάνει τη γλώσσα προβλέψιμη.
    Αλλά απότυχε (sic)…
    Επομένως το μπάχαλο δεν το γλιτώνουμε. 🙂

    Να ρωτήσω και κάτι άλλο: Το «μη» δεν εκφράζει βούληση και το «όχι» κρίση; Δεν θα έπρεπε να λέμε «το όχι κατέβασμα του τόνου»; Ή έχουμε ενσωματώσει πλήρως το non katevasma;

  213. Pedis said

    έγραφα, λοιπόν, στο 201 ότι η συνολική οικολογική επιβάρυνση από την ατομική κατανάλωση (νοικοκυριά -> σκουπίδια των δήμων) είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνόλου των παραχθέντων απορριμάτων.

    Για τις ΗΠΑ, ειδικά, μερικά σχετικά στοιχεία, εδώ

    Calculating the Gross National Trash

    Άλλο: το σουπερμάρκετ που σου βάζει να πληρώνεις, σήμερα, τέσσερα κι αύριο δεκατέσσερα σεντσα, όπως έχει ήδη γινει στην προηγμένη Δύση, εξασφαλίζοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο έξτρα κέρδος από το πουθενά, δήθεν για οικολογικούς λόγους, είναι εκεί που όλα τα εμπορεύματα διατίθενται φασκιωμένα στο πλαστικό, τόσο που σου χρειάζεται η ίδια σακούλα που αγόρασες για να πετάξεις τις συσκευασίες στα σκουπίδια, μόλις γυρίσεις στο σπίτι.

    π.χ.

    ή να δούμε το παράδειγμα της μικρής usb pen, συσκευασμένη σε πλαστικό ίσα με το βάρος τριών (;) σακκουλών του σουπερμάρκετ.

    (Θέλω σχόλιο του Αβό για τον καπιταλισμό που (μας) δουλεύει …)

  214. Πέπε said

    @212β:
    Η ακατεβασία του τόνου 🙂

    (Το «μη κατέβασμα» δεν είναι σπουδαία ελληνικά, αλλά μου φαίνεται λιγότερο χειρότερο από το «όχι κατέβασμα». Θα έβαζα άνετα το όχι σε επίθετο.)

    @213β:

    Ναι, αυτός είναι ένας παραλογισμός. Ήταν παραλογισμός και χωρίς τέλος σακούλας. Σημειωτέον ότι, στην περίπτωση των φρούτων, συμβαίνει κυρίως με τα βιολογικά!

  215. giorgos said

    Οσο ή ίδεολογία πού διμιουργεί αύτές τίς νοοτροπίες ,παραμένει άνέπαφη , δέν ύπάρχει λύση.
    Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τού Γ.Κ. πού δημοσιεύθηκε σέ τοπική έφημερίδα .
    «Ἡ ἔννοια τοῦ σκουπιδότοπου δὲν εἶναι ἀκριβῶς βρίσκομε ἕνα λάκκο καὶ τὰ θάβομε. Τὸ χῶμα εἶναι ζωντανὸς ὀργανισμός. Καὶ καθίσταται τέτοιος, διότι, ἂν ἰδῆ κανεὶς στὸ μικροσκόπιο ἕνα ἐλάχιστο κόκκο χώματος, θὰ παρατήρηση νὰ ὑπάρχουν ἐπάνω του μικρὰ ζωύφια πού τὸν κρατοῦν σὲ διαρκῆ περιστροφικὴ κίνηση. Ἄρα, τὸ χῶμα πού μᾶς φαίνεζαι ἀκίνητο, δὲν εἶναι καθόλου τέτοιο. Ο, τί ὅμως κινεῖται, εἶναι ζωντανό. Ἕνας λάκκος συνεπῶς γιὰ τὰ σκουπίδια θὰ ἐσήμαινε μία διαρκῆ μόλυνση τοῦ ἐδάφους ἐπὶ ἀσυγκρίτως μεγαλύτερας ἐκτάσεως ἀπὸ τὸν ἴδιον. Ἡ μόλυνση ἀπὸ τὸ ἄμεσο χῶμα τοῦ λάκκου, θὰ ἐμεταδίδονταν (διὰ τῶν ζωυφίων) σὲ πολὺ μεγαλύτερη ἔκταση Γῆς. Αὐτὸ τὸ φέρομε καὶ ἀπὸ τὰ χημικὰ λιπάσματα. Ὅτι τὸ χῶμα τά νεκρώνει, σημαίνει ἀκριβῶς ὅτι τὰ λιπάσματα σκοτώνουν τὰ ζωύφια πού τὸ κινοῦν, ὅποτε αὐτὸ ἀκινητοποιεῖται καὶ δὲν μπορεῖ ἐπάνω του νὰ κράτηση καμία ζωὴ φυσική. Ἀλλὰ τὸ ἔδαφος χαλάει σὲ πολὺ μεγαλύτερη ἔκταση ἀπὸ ἐκεῖ πού ρίχνεται τὸ λίπασμα. Τὰ ζωύφια μεταδίδουν τὸν μολυσματικό τους θάνατο καὶ σὲ διπλανά, ὁ ἴδιος ἀκριβῶς μηχανισμὸς γίνεται καὶ μὲ τὸν σκουπιδότοπο.

    Γιὰ νὰ εἶναι συνεπῶς βιολογικως ὁ σκουπιδότοπος, πρέπει καὶ τὰ σκουπίδια πού θὰ μποῦν σ’ αὐτὸν νὰ εἶναι βιολογικῶς ἀφομοιώσιμα. Μία μπαταρία αὐτοκινήτου π.χ. δὲν εἶναι. Ἐδῶ ὅμως πλέον τίθεται πρόβλημα καταναλώσεως. Τὸ κάψιμο βιομηχανικῶν σκουπιδιῶν (νάυλον σακκοῦλες, νάυλον μποτίλιες, λάστιχα αὐτοκινήτων, μπαταρίες κλπ.) συνιστοῦν τὴν χειρότερη μόλυνση τῆς ἀτμοσφαίρας κατ’ ἀρχήν, ἐνῷ τὸ ἀπομένον ὑλικὸ συνιστᾶ δηλητηριώδη μάζα, ἀκριβῶς ἐπειδὴ χάνει τὴν ἀρχική του σύνθεση. Καὶ βιολογικῶς ἀφομοιώσιμο δὲν εἶναι. Ἡ μόνη συνεπῶς λύση πού μένει μὲ τὰ βιομηχανικὰ σκουπίδια, εἶναι ἡ ἀλλαγὴ τῆς καταναλωτικῆς πολιτικῆς. Πρόκειται περὶ πολιτικῆς πού ἐνέχει μεγάλο πολιτικὸ κόστος, γιατί ἀκριβῶς ἰσοδυναμεῖ μὲ μία μικρὴ οἰκονομικὴ ἐπανάσταση. Εἶναι, ὅμως ἡ μόνη ἐπανάσταση πού μπορεῖ νὰ σώση τὴν Λευκάδα ἀπὸ τὰ σκουπίδια καὶ νὰ τῆς ἐξασφαλίση μίαν ποιότητα τουρισμοῦ. Ἂς τὸ δοῦμε ἀπὸ πιὸ κοντά:

    Ἕνας μπακάλης ξοδεύει σήμερα γιὰ μία πλαστικὴ σακκούλα λιγώτερο ἀπὸ μία δραχμή, ἂν ὅμως θελήση νὰ χρησιμοποίηση χάρτινες σακκοῦλες στὸ μαγαζί του, θὰ τὶς πληρώνη ἀπὸ 20-50 δρχ. τὴν μία. Ἑπομένως ἤ πρέπει νὰ δεχθῆ ἀπώλεια τοῦ κέρδους του, ἤ πρέπει νὰ πούληση ἀκριβώτερα. Ἡ ἄλλη λύση εἶναι νὰ χρησιμοποιήση ἁπλῶς σύνηθες χαρτί, διατηρῶντας τὸ κέρδος του, ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅμως ὅτι ὁ πελάτης, θὰ ἔχη μαζί του ἕνα δίχτυ νὰ βάλη τά ψώνια. Ἄλλο παράδειγμα, πιὸ περίπλοκο ἀλλὰ καὶ πλέον ἀντιπροσωπευτικὸ τῶν νοημάτων, εἶναι ὁ συμπατριώτης μας Τιμόθεος Κοψιδᾶς στὸν Ἁγ. Μηνᾶ, ὁ ὁποῖος μποροῦμε νὰ ποῦμε συμπεριλαμβάνεται μεταξὺ τῶν ζώντων ἐθνικῶν εὐεργετῶν τῆς Λευκάδος. Ἡ εὐεργεσία συνίσταται στὸ ὅτι ἑξαφαλίζει γιὰ τὸ προϊόν του τὴν ἀνώτερη δυνατὴ ποιότητα, ἀκριβῶς ἐπειδὴ τὸ παρασκευάζει κατὰ τρόπον φυσικὸν καὶ χειροποίητο. Καὶ φυσικώτερο ἀπὸ τὸ φυσικό, ὡς γνωστό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη. Παληὰ πηγαίναμε τὸ πιάτο στὸν Καταγῆ ἤ τὸν Φασόλια ν’ ἀγοράσωμε γιαούρτι. Αὐτὸς ὁ τρόπος ὅμως καὶ τὸ παληὸ κεσεδάκι ἦταν καὶ ὁ οἰκολογικώτερος. Ἀντιστοιχοῦσε ὅμως σὲ ἄλλους ρυθμοὺς ζωῆς καὶ -κυρίως- σὲ ἄλλες νοοτροπίες. Οἱ ρυθμοὶ ζωῆς στὴ Λευκάδα δὲν ἄλλαξαν πολύ, δὲν ἦταν δυνατὸν ν’ ἀλλάξουν. Στὴν μπλὲ σειρὰ τῶν γαλλικῶν τουριστικῶν ὀδηγὼν ὑπάρχει ἡ παρατήρηση ( κι αὐτὴ εἶναι μία κολακευτικὴ τουριστικῶς παρατήρηση) ὅτι ἡ ζωὴ στὰ Ἑπτάνησα βρίσκεται περίπου 100 χρόνια πίσω, δηλαδὴ σὲ ρυθμοὺς παλαιούς. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ζώη σὲ μικρὰ νησιὰ σὰν τὰ δικά μας ἡ ζωὴ νὰ πάρη γρήγορους ρυθμούς, γιατί κάτι τέτοιο ἁπλῶς δὲν τὸ δέχεται τὸ περιβάλλον. Αὐτὸ ὅμως πού ἄλλαξε πρὸς τὸ χειρότερο εἶναι οἱ νοοτροπίες. Τὸ νὰ πάη κανεὶς σήμερα μὲ τό πιάτο στὸ γιαουρτάδικο, ἠχεῖ σὰν σχεδὸν βλασφημία. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀκριβῶς δημουργεῖ τὸ σκουπίδι. Ὅταν λέμε πρὸς τὸ χειρότερο, δὲν ἐννοοῦμε ὅτι οἱ συνήθειες δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξελιχθοῦν, ἐννοοῦμε ὅτι ἐξελίχθηκαν κατὰ τρόπο μὴ ἀνταποκρινόμενο στὸ ρυθμὸ τῆς ζωῆς. Ἔτσι ἐπὶ παραδείγματι, ἐνῷ τὸ Μερσεντὲς αὐτοκίνητο λογικὸ θὰ ἦταν νὰ τὸ χρησιμοποιῆ ὁ ἀγρότης, πού ἔχει νὰ μεταφέρη πατάτες καὶ ἀλλά χρήσιμα πράγματα, τὸ χρησιμοποιεῖ κάποιος ἄλλος ἐπαγγελματίας, ἁπλῶς γιὰ λόγους prestige καὶ γιὰ νὰ κάνη βόλτες ἀπὸ τὸ Κάστρο στὴν Γύρα. Δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος τόπος ἐδῶ νὰ ὑπεισέλθωμε στὶς κοινωνιολογικὲς σημασίες τῶν πραγμάτων καὶ νὰ δείξωμε ὅτι ἡ χρήση τέτοιου εἴδους αὐτοκινήτων σὲ ἕνα μέρος ὅπου ἡ μέγιστη κατὰ μῆκος διαδρομὴ δὲν ξεπερνᾶ τὰ 35 χιλιόμετρα συνιστᾶ ἀκριβῶς τὴν ἔννοια τῆς τριτοκοσμικῆς ὑπαναπτύξεως. Καὶ τοῦτο εἰδικὰ στὰ μάτια τοῦ νοήμονος τουρίστα. Μία ἄλλη τέτοια περίπτωση εἶναι νὰ φοριῶνται μοντέρνα ἀθληζικὰ παπούζσια (adidas), φκιασμένα γιὰ ἀλλά κλίματα καὶ γιὰ συνθῆκες ὠργανωμένης κοινωνικῆς ἐργασίας, ὡς παπούτσια περιπάτου μὲ 40 βαθμοὺς ὑπὸ σκιάν…

    Μέρος 7ον ( 9/1/1995)

    Πρὸς τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς ἐξελίξεως προσαρμόζονται καὶ ἄλλες καταναλωτικὲς συνήθειες. Εἶναι ἀσφαλῶς εὐκολώτερο νὰ φάη κανεὶς γιαούρτι στὸ πλαστικὸ κεσεδάκι, παρὰ ὁπωσδήποτε ἀλλοιῶς. Τὸ πλαστικὸ κεσεδάκι τὸ παίρνει μαζί του, τρώει τὸ περιεχόμενο καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ πετάει ὅπου μπορεῖ. Αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸν Τιμόθεο, στὸν ὁποῖον τὰ πλαστικὰ κεσεδάκια κοστίζουν πάμφθηνα, ἀρκεῖται σ’ ἕνα μικρὸ μαγαζὶ μὲ λίγο νοίκι, ἀφοῦ δὲν χρειάζεται νὰ ἔχη τραπέζια, καὶ ἐξοικονομεῖ προσωπικό, τὸ ὁποῖο ἀσφαλῶς θὰ ἐχρειαζότανε ἂν εἶχε νὰ πλένη παδελάκια, πήλινα κεσεδάκια καὶ πιάτα. Μία ὑποθετικὴ συνεπῶς λύση ἀποφυγῆς τοῦ πλαστικοῦ συνεπάγεται γιὰ τὸν Τιμόθεο ἀναδιοργάνωση ὅλης του τῆς ἐπιχείρησης. Ὁ ἕνας τρόπος εἶναι νὰ προβῆ σὲ αὐτὴν τὴν ἀναδιοργάνωση, ἀνεβάζοντας ἀντιστοίχως τὴν τιμὴ τῆς γιαούρτης, ὁ ἄλλος τρόπος εἶναι νὰ προβῆ στὴν ἀναδιοργάνωση, χρηματοδοτούμενος ἀπὸ κονδύλια τῆς Νομαρχίας ἡ τοῦ Δήμου. Καὶ ὄχι μόνο ὁ Τιμόθεος, ἀλλὰ κάθε ἐπιχειρηματίας πού θὰ προέβαινε σὲ μία οἰκολογικὴ διάθεση τῶν προϊόντων του. Ὁ τρίτος καὶ χειρότερος τρόπος εἶναι νὰ ὑποστοῦν μία πρόσθετη φορολογία ὅλοι οἱ ἐπιχειρηματίες πού ἀπὸ τὴν ἐμπορική τους ἤ ἄλλη δραστηριότητα προκύπτουν μὴ οἰκολογικῶς ἀφομοιώσιμα σκουπίδια. Φορολογία δηλαδὴ πού θὰ ἀντιμετωπίζη τὰ ἔξοδα ἐπεξεργασίας τῶν σκουπιδιῶν αὐτῶν. Καὶ ἡ λύση ὅμως αὐτὴ ἀργὰ ἤ σύντομα θὰ ἐπιβαρύνη τὸν καταναλωτή. Σημειωτέον ὅτι τὸ μέτρο τῆς πρόσθετης φορολογίας συζητεῖται εὐρέως ὡς μέτρο στὸ ἐξωτερικό, οἱ προτάσεις τέτοιων μέτρων ἔφεραν ἤδη ἀποτελέσματα: οἱ ὀδοντόκρεμες λ.χ. δὲν συσκευάζονται πλέον σὲ νάυλον καὶ ἐν γένει τὰ προϊόντα στὴν παραγωγὴ φέρονται σὲ συσκευασίες οἰκολογικῶς ἀφομοιώσιμες.

    Τὸ πρόβλημα συνεπῶς τῶν σκουπιδιῶν, ὑπὸ τὰ ὑπάρχοντα δεδομένα, ὑπάγεται στὰ ἄλυτα. Εἶναι φανερὸ ὅτι ἀπὸ τοὺς παραπάνω τρόπους ὁ μόνος πραγματοποιήσιμος γιὰ τὴν Λευκάδα εἶναι ὁ τῆς χρηματοδοτήσεως ἐκ τῶν κονδυλίων, αὐτὸ ὅμως προϋποθέτει δύο πράγματα: πρῶτον μέν, μιᾶς ἄλλου εἴδους δραστηριότητα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης ἀπὸ τὴν μέχρι τώρα καί, δεύτερον ὅτι ἡ Λευκάδα σὰν χῶρος καὶ σὰν αὐτοδιοίκηση εἶναι σὲ θέση νὰ διαμόρφωση τὸν τουρισμὸ πού χρειάζεται.»

  216. dryhammer said

    162. Θυμάμαι τη δεκαετία του ’70 τη μάνα μου και θειές, γειτόνισες κλπ να πλέκουν με το κορσεδάκι τέτοια χαλάκια για την εξώπορτα και το μπάνιο, από κείνες τις πρώτες, χοντρές σακούλες και να κάνουμε και ουρά για το άστρο (χαρταετό) αντί χαρτιού επειδή ήταν αδιάβροχες (μόνο που ήθελε τα μισά κομμάτια απ’ ότι το χαρτί λόγω βάρους).

  217. dryhammer said

    http://www.chiospress.gr/koinonia/61143-etsi-enimeronei-tous-pelates-tou-gia-to-perivallontiko-telos-foto

  218. ΓΚ said

    @214
    Κάθε ερώτηση… κάτι βγάζει, ευχαριστώ.
    Προφανώς η καλύτερη λύση είναι η χρήση του στερητικού «α». Ή μια λέξη με αντίθετο νόημα. «Η διατήρηση του τόνου», ας πούμε…

  219. ΚΩΣΤΑΣ said

    218
    Όταν ο τόνος μιας λέξης αλλάζει συλλαβή κατά την κλίση της, θα πρότεινα ως πιο δόκιμο όρο τη λέξη μετάθεση τόνου.

  220. Κουτρούφι said

    Η ιστορία με την κατάργηση των πλαστικών σακουλών, μέσω χρέωσης, έχει ξεκινήσει στη Σίφνο από το 2016.
    Ιδού και σχετική αφίσα: https://imgur.com/a/OgpJ4. Εμμέσως, δίνεται και μήνυμα κατά της υπογεννητικότητας.

  221. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μάσα σιδερομάσα – 1980
    Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
    Μουσική: Λένα Πλάτωνος

    Στη βιομηχανική πλευρά του Πόρτο Λίλι
    ένα μόνο μηχάνημα θα δεις.
    Σιδερομάσας είναι τ’ όνομά του
    το ξακουστό στα πέρατα της γης.

    Μάσα, σιδερομάσα, μάσα, σιδερομάσα
    μάσα, δυνατά
    πετρέλαιο, βενζίνα, κοκ και ορυκτά.
    Και βγάζε βγάζε, βγάζε απανωτές
    κονσέρβες, σαγιονάρες, τσίχλες ευωδιαστές.
    Σαμπρέλες, ζελατίνες και νάιλον κλωστές
    και ό,τι άλλο θέλουν οι καταναλωτές.

    Είσαι της επιστήμης το καμάρι,
    είσαι της τεχνικής ο Παρθενών
    και σε ζητωκραυγάζουν μ’ ένα στόμα
    οι τεχνοκράτες όλων των χωρών.

    Μάσα, σιδερομάσα, μάσα, σιδερομάσα
    μάσα, δυνατά
    πετρέλαιο, βενζίνα, κοκ και ορυκτά.
    Και βγάζε βγάζε, βγάζε απανωτές
    κονσέρβες, σαγιονάρες, τσίχλες ευωδιαστές.

    Και βγάζε βγάζε, βγάζε απανωτές
    νάιλον σακούλες, σκόνες χρωματιστές
    φορμάικες, λεκάνες και βάρκες φουσκωτές
    και ό,τι άλλο θέλουν οι καταναλωτές.

  222. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    220 Γνωστό το σύνθημα: Οι πλαστικές δεν είναι της μόδας 🙂

    http://news247.gr/eidiseis/weekend-edition/oi-plastikes-den-einai-pia-ths-modas.3802459.html

  223. Πέπε said

    @219:
    > > Όταν ο τόνος μιας λέξης αλλάζει συλλαβή κατά την κλίση της, θα πρότεινα ως πιο δόκιμο όρο τη λέξη μετάθεση τόνου.

    Σύμφωνοι. Μετάθεση προς τα πού όμως; Άλλο μετάθεση προς την αρχή της λέξης και άλλο προς το τέλος.

    Κι ύστερα, αυτό δε λύνει το πρόβλημα του όρου για όταν δε μετακινείται ο τόνος!

  224. ΓΚ said

    Βλέπω κάμποση συνωμοσιολογία και αρκετή δυσπιστία για τις πλαστικές σακούλες…

    Πριν μερικές μέρες (μέσα στο 2017) καήκε μια λάμπα. Την έβαλα σε μια σακούλα (πλαστική) και πήγα να αγοράσω άλλη.
    Ακούμπησα τη σακούλα στον πάγκο του μαγαζιού, έβγαλα την καμένη λάμπα από τη σακούλα και την έδωσα στον υπάλληλο, λέγοντας: «Θέλω μια τέτοια και αυτήν κρατείστε την για ανακύκλωση.»
    Πήρε τη λάμπα, μου επέστρεψε τη σακούλα και μου έδωσε μια καινούρια λάμπα σε… καινούρια πλαστική σακούλα…

    Ας λύσουμε αυτό το πρόβλημα και… βλέπουμε για τα υπόλοιπα…

    Θα μου πείτε: «Λάμπες και ασπιρίνες δεν αγοράζουμε κάθε μέρα, ενώ τρόφιμα αγοράζουμε κάθε μέρα.» Καμία αντίρρηση. Ας λύσουμε το μικρό και εύκολο και θα δούμε και για το μεγάλο και δύσκολο.
    (Το λέει και ο Καβάφης: «Όσο μπορείς…»)

  225. Μαρία said

  226. sarant said

    224 Κι εγώ προχτές πήγα σε τρία βιβλιοπωλεία και πήρα τρία βιβλία, ένα από το καθένα. Παλιότερα, θα μου έδιναν το κάθε βιβλίο σε μία πλαστική σακούλα που θα την έβαζα στο σακίδιό μου. Τώρα, έβαλα το βιβλίο κατευθείαν στο σακίδιο.

  227. spiral architect 🇰🇵 said

    Στα τύλιξαν σε χαρτί τουλάχιστον, για να μην τσαλακωθούν τα εξώφυλλα στο σακίδιο;

  228. sarant said

    227 Τα εβαλα με προσοχή. Θα μπορούσα να ζητήσω συσκευασία δώρου βέβαια 🙂

    (Το ένα βιβλίο ήταν σε δύο τόμους, κλεισμένους μαζί μέσα σε λεπτό πλαστικό -δεν γλιτώνεις, λέμε)

  229. Γς said

    227:

    >Στα τύλιξαν σε χαρτί

    Κι η έκφραση:

    Τον τύλιξαν σε μια κόλα χαρτί

    https://sarantakos.wordpress.com/2017/07/05/kollaxarti/

    Αλλά κι μια πρόταση του Γς:

    Η κατάσταση ήταν τραγική πριν από 35 χρόνια στα σούπερ μάρκετ. Είχαν μόνο ένα, άντε δύο ταμεία. Ατέλειωτες ουρές.

    Κι η δικιά μου είχε βάλει στην ουρά την ανιψιά της, ένα 13-14χρονο άγουρο αλλά και απονήρευτο που είχε φέρει από την Πάρο για να την βοηθάει με το μωρό μας.
    Και να στη σειρά κι ένας μεσόκοπος (κωλόγερος) εφαψίας που είχε κολλήσει πίσω της κανονικά. Ολοι το είχαν παρατηρήσει και το σχολίαζαν.

    Και μόλις έφτασαν κοντά στο ταμείο δεν άντεξα. Εκανα μερικά βήματα πίσω για να με προσέξουν όλοι και για να δικαιολογηθώ για την στεντόρεια φωνή μου:

    -Κύριε, θα το γαμήσετε εδώ ή να σας το τυλίξουμε να το πάρετε στο σπίτι;

  230. ΓιώργοςΜ said

    Ήμουν εκτός δικτύου τις τελευταίες μέρες κι έτσι είδα το άρθρο σήμερα. Δε διάβασα όλα τα σχόλια, αλλά επειδή το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον, θα ήθελα να σημειώσω σχετικά:

    -Το σουπερμάρκετ που ψωνίζω τα τελευταία 12 χρόνια, έκανε μια προωθητική ενέργεια (2006 ή 2007), για όσους αγόραζαν επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες. Το θεώρησα καλή αφορμή και πήρα τρεις. Χρησιμοποιώ τις ίδιες αυτές σακούλες τα τελευταία 10-11 χρόνια.
    Δεδομένου ότι ψωνίζω εκεί κάθε εβδομάδα, και πως για τη μεταφορά χρειαζόμουν 6-7 πλαστικές σακούλες μιας χρήσεως αντί για τις τρεις δικές μου, υπολογίζω πως εξοικονομήθηκαν χοντρικά 6σακούλεςΧ50εβδομάδεςΧ10χρόνια ~3000 σακούλες από έναν άνθρωπο και μόνο τα χρόνια αυτά.
    Το κίνητρο της εθελοντικής συμμετοχής όμως δεν ήταν αποδοτικό: Ζήτημα αν έχω δει 3-4 ακόμη να χρησιμοποιούν τέτοιες σακούλες.

    -Τα Λιντλ χρεώνουν τις σακούλες από τότε που ήρθαν στην Ελλάδα. Το θεώρησα σωστό από πολλές πλευρές, από τότε, επειδή:
    Μειώνεται το κόστος των σακουλών που προμηθεύεται το κατάστημα γενικά, καθώς αγοράζει κανείς μόνο όσες σακούλες χρειάζεται, και δεν παίρνει και πεντέξι «για να βρίσκονται».
    Δεν επιβαρύνεται το κόστος των προϊόντων με το κόστος των σακουλών (επίτηδες βάζω τη γενική πολλές φορές, για να συνηθίσω 🙂 ). Τίποτε δεν είναι τσάμπα, τις σακούλες τις έχει υπολογίσει το κάθε κατάστημα στα έξοδά του, όπως το ρεύμα, την καθαριότητα, την απεντόμωση κλπ, και τιμολογεί τα προϊόντα του ανάλογα.
    Μειώνεται ο τελικός αριθμός των σακουλών που κυκλοφορούν στο περιβάλλον. Παράπλευρο περιβαλλοντικό κέρδος, αλλά κέρδος, και μάλιστα ίσο με αυτό που θα έχουμε με το μέτρο που εφαρμόζεται.

    -Τω καιρώ εκείνω που ήμουν μεταπτυχιακός φοιτητής (το 1991, είχε ανακαλυφθεί το πλαστικό), στο σουπερμάρκετ που ψώνιζα στη Σκωτία έκαναν ήδη καμπάνια ανακύκλωσης. Πίσω από τα ταμεία είχαν ειδικούς κάδους για ν’ αφήνει κανείς τις παλιές πλαστικές σακούλες, οι οποίες ανακυκλώνονται με ειδικό τρόπο (όχι όπως τα υπόλοιπα πλαστικά). Καλή λύση και λειτουργούσε, απαιτεί όμως ευαίσθητους, ενημερωμένους πολίτες με κοινωνική συνείδηση. Άρα, ανεφάρμοστο εδώ.

    -Οι υπόλοιπες συσκευασίες μπορούν ν’ ανακυκλωθούν στους μπλε κάδους (όπου υπάρχουν, βέβαια), όπως και οι «ανθεκτικές» σακούλες από PVC (οι οποίες όμως αντέχουν και για επαναχρησιμοποίηση αρκετές φορές). Άρα είναι κατ’ αρχήν σωστό να γίνει η εκστρατεία που γίνεται για τις διασπώμενες σακούλες, που καταλήγουν τελικά στην τροφική αλυσίδα.

    -Το «ειδικό τέλος» είναι ένας απαράδεκτος τρόπος χρέωσης: Επιβαρύνει επιπλέον τον κόσμο, καθώς τα σουπερμάρκετ θα συνεχίσουν να υπολογίζουν μέσα στην τιμή των προϊόντων το κόστος της σακούλας. Άλλωστε δε βλέπω πώς θα μπορούσε ν’ απαγορέψει κανείς την πώληση των σακουλών μέσα στο σουπερμάρκετ, σαν κανονικά προϊόντα, παρακάμπτοντας έτσι το ειδικό τέλος. Είναι σαφές το πού πηγαίνουν τα 3 λεπτά της κάθε σακούλας;
    Αν ήθελε κανείς ειλικρινά να καταπολεμήσει το πρόβλημα, θα έπρεπε απλώς να βάλει τις σακούλες αυτές σε καθεστώς διατίμησης σε πρώτη φάση (εισπράτοντας τελικά τον ίδιο ΦΠΑ που εισπράτει και τώρα), και να καταργήσει τελείως το υλικό αυτό σε δεύτερη φάση (δίνοντας χρόνο στη βιομηχανία ν’ αλλάξει το χρησιμοποιούμενο υλικό).
    Η πλήρης κατάργηση εν μια νυκτί δύσκολα θα εφαρμοζόταν (λόγω αδράνειας του κόσμου που δύσκολα αλλάζει συνήθειες), αλλά είναι εφικτή (αντικατάσταση πχ με χάρτινες σακούλες, ανακυκλωμένες και ανακυκλώσιμες) και ειλικρινέστερη μέθοδος αποφόρτισης του περιβάλλοντος. Μέχρι να πειστώ για το αποτέλεσμα της χρήσης αυτών των τριών λεπτών ανά σακούλα, θεωρώ την τρέχουσα κατάσταση άλλο ένα κόλπο για να τσεπώσουν κάποιοι ένα αναίτιο χαράτσι-κι εξακολουθώ να χρησιμοποιώ τις ανθεκτικές μου σακούλες πολλαπλών χρήσεων. Βενσερέμος!

  231. spiral architect 🇰🇵 said

    Υπ’ όψιν ότι, από του χρόνου το (μη χέσω) τέλος σακουλών θα πάει στα επτά (7) λεπτά. 🔫💣

  232. spiral architect 🇰🇵 said

    … οι δε συνοικιακοί φούρνοι κατάργησαν το λεπτό χαρτί περιτυλίγματος βάζοντας πια τις φρατζόλες στην παλιά χάρτινη χοντρή σακούλα ψωμιού.
    – Τέσσερα λεπτά από δω, τέσσερα από κει τον χάσαμε τον πελάτη, θα πάει στο μάρκετ και θα παίρνει το συσκευασμένο.
    (μου έλεγε την Παρασκευή η φουρνάρισσα)

  233. sarant said

    231 Νομίζω στο Δουκάτο έχει πια πάει 12 λεπτά.

  234. Βάγια said

    Χμ, κι εγώ, αν και δεν ξέρω πολλά από οικονομία, θα έλεγα ότι ναι μεν το σκεπτικό για μείωση των απορριμμάτων είναι πολύ καλό, αλλά μου φαίνεται κάπως προβληματική η εφαρμογή του μέσω πρόσθετης τιμολόγησης των πλαστικών σακουλλών. Φοβάμαι ότι θα καταλήξει απλώς σε γκρίνια για πρόσθετη φορολόγηση και κατά τα άλλα θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται όπως πριν. Πάντως, η μείωση των απορριμάτων είναι απαραίτητη, οπότε η δοκιμή κακό δεν κάνει. Ακόμη κι αν αγόραζες ένα μόνο πράγμα στο ψιλικατζίδικο, σου έβαζαν σακούλα ή αν πήγαινες να πάρεις DVD! Εγώ βέβαια έλεγα πάντοτε να μη μου βάλουν σακούλα αν ήταν για ένα μόνο πράμα, αλλά πόσοι θα το θυμόντουσαν χωρίς κίνητρο;
    Αν επιτευχθεί κάποια μείωση θα είναι ευχής έργο, αν και οι πλαστικές σακούλες είναι ένα πολύ μικρό μέρος των απορριμάτων που παράγουμε, ως κοινωνία, καθώς όλα τα τρόφιμα και τα προϊόντα είναι τυλιγμένα στο πλαστικό. Για αυτό χρειάζεται να εισαχθεί η λογική της επαναχρησιμοποίησης, δηλαδή αλλαγή νοοτροπίας.

  235. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Τὸ τέλος* τοῦ «τέλους χρήσης» πλαστικῶν σακουλῶν εἶναι τὸ τέλος τῆς χρήσης τους.

    *τέλος: 4. το επιθυμητό τέλος μιας ενέργειας, ο σκοπός

  236. Πέπε said

    Ας καταθέσω εδώ μια μαρτυρία που θα αποδειχθεί ανεκτίμητη για τον ιστορικό του μέλλοντος:

    Σήμερα άκουσα για πρώτη φορά στη ζωή μου την ταμία στο σουπερμάρκετ να λέει: «σακούλα θέλετε; όχι, ε;»

    Μια ζωή άκουγα όλες τις διαβαθμίσεις του αντίθετου: από το «σακούλα θέλετε;» μέχρι να σ’ τα βάζουν σε σακούλα χωρίς να ρωτήσουν και, αν ζητήσεις να μη σ’ τα βάλουν, να επιμένουν.

    Αυτό όμως που άκουγα μια ζωή συνέχισα να το ακούω και σήμερα, στην ίδια επίσκεψη στο σουπερμάρκετ, λίγο νωρίτερα (πριν το ταμείο), στο κρεοπωλείο.

  237. spiral architect 🇰🇵 said

    Μια επίσημη παραδοχή για τα χτυπήματα στα καπάκια των κάδων που μας ξυπνούν από το βραδινό μας ύπνο:

    Αξιοσημείωτο είναι ότι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς μηχανισμούς ανακύκλωσης στην Ελλάδα, βασίζεται στους Ρομά και τους αλλοδαπούς, που συγκεντρώνουν πιθανώς τον κύριο όγκο του ανακυκλώσιμου υλικού. Αυτοί από μόνοι τους έχουν φέρει τεράστιο αποτέλεσμα τόσο στην ενδοχώρα όσο και στα νησιά, ας φανταστούμε ποια θα ήταν η εικόνα εάν δεν υπήρχε η σιωπηλή και ουσιαστική συμβολή τους

  238. ΚΑΒ said

    http://www.kathimerini.gr/954152/article/oikonomia/epixeirhseis/enteinetai-o-polemos-ths-sakoylas-meta3y-viomhxanias-soyper-market

  239. ΚΑΒ said

    πλαστικές σακούλες βάρους 30 κιλών είχε καταπιεί η φάλαινα

    http://www.tanea.gr/news/greece/article/5548394/ti-brhkan-sto-stomaxi-ths-falainas-poy-ksebrasthke-sth-santorinh/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: