Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Έρως πλατωνικός (επιφυλλίδα του Ναπ. Λαπαθιώτη)

Posted by sarant στο 7 Ιανουαρίου, 2018


Συμπληρώνονται αύριο 74 χρόνια από την αυτοκτονία του αγαπημένου μου ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη στις 8 Ιανουαρίου 1944. Κάθε χρόνο, τέτοια (περίπου) μέρα ανεβάζω στο Διαδίκτυο ένα άρθρο για τον ποιητή, συνήθως με κάποιο δυσεύρετο ή αθησαύριστο κείμενό του. Καθώς λογοτεχνικό υλικό ανεβάζω συνήθως την Κυριακή, έκρινα σκόπιμο να βάλω σήμερα Κυριακή το λαπαθιωτικό άρθρο.

Θα παρουσιάσω μια επιφυλλίδα που δημοσίευσε ο Ν. Λαπαθιώτης τον Αύγουστο του 1924 στην εφημερίδα Δημοκρατία, με την οποία συνεργαζόταν τακτικά εκείνη τη χρονιά. Η Δημοκρατία ήταν όργανο της Δημοκρατικής Ένωσης, του κόμματος του Αλ. Παπαναστασίου, που αποτελούσε μάλλον την πιο προοδευτική πτέρυγα της βενιζελικής παράταξης. Διευθυντής της ήταν ο Σπύρος Μελάς, που τότε ανήκε ακόμα στο προοδευτικό κέντρο με σοσιαλίζουσες τάσεις. Αργότερα, η Δημοκρατία θα κέρδιζε το εύσημο ότι ήταν η μοναδική μη κομμουνιστική εφημερίδα την οποία έκλεισε ο «βενιζελικός» δικτάτορας Θ. Πάγκαλος. Ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι σήμερα τον ίδιο τίτλο τον έχει μια έξαλλη ακροδεξιά εφημερίδα.

Ο Λαπαθιώτης άρχισε να συνεργάζεται με τη Δημοκρατία τον Νοέμβριο του 1923 και ως τα τέλη Ιουλίου 1924 είχε δημοσιεύσει γύρω στις 35 συνεργασίες, κυρίως μεταφρασμένα πεζά ποιήματα ή φιλολογικές επιφυλλίδες, κάποιες από αυτές σε δύο συνέχειες.

Ωστόσο, η επιφυλλίδα που θα παρουσιάσω σήμερα, που δημοσιεύτηκε την Κυριακή 3 Αυγούστου 1924 διέφερε από τις άλλες, διότι ο Λαπαθιώτης σε αυτήν επιχειρεί μια συνηγορία υπέρ του ομοφυλοφιλικού έρωτα, σύμφωνα με το αρχαιοελληνικό πρότυπο.

Και ενώ στην επιφυλλίδα αυτή, που ίσως επίτηδες είναι γραμμένη σε αρκετά συντηρητική καθαρεύουσα, σε αντίθεση με προηγούμενα άρθρα του, ο Λαπαθιώτης δεν μπαίνει καν στην ουσία της επιχειρηματολογίας του, και μόνο η επιλογή του θέματος φαίνεται πως ξεπέρασε τα εσκαμμένα διότι το ρητά προαναγγελθέν δεύτερο άρθρο δεν δημοσιεύτηκε ποτέ! Και όχι μόνο αυτό, αλλά την επόμενη Κυριακή, που κανονικά θα δημοσιευόταν το δεύτερο άρθρο, η Δημοκρατία δημοσίευσε μια επιφυλλίδα του Λαπαθιώτη σχετική με την… ορθογραφία, που ήταν και το τελευταίο άρθρο που έμελλε να δημοσιεύσει ο Λαπαθιώτης στην εφημερίδα αυτή -ουσιαστικά η συνεργασία τους τερματίστηκε σιωπηρά.

Μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά κατά πάσα πιθανότητα το τολμηρό θέμα της επιφυλλίδας στάθηκε η αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας.

Μην περιμένετε να διαβάσετε κάτι τρομερά τολμηρό. Ο Λαπαθιώτης σε αυτό το πρώτο άρθρο μένει ουσιαστικά στην εισαγωγή, ωστόσο τονίζει και επαναλαμβάνει πάνω από μία φορά ότι ο έρωτας μεταξύ ομοφύλων δεν είναι ανωμαλία ούτε διαφθορά. Βέβαια για το 1924 τέτοιες τοποθετήσεις ήταν τολμηρές. Ίσως γι’ αυτό, ο Λαπαθιώτης επικαλείται διάφορες αυθεντίες, ενώ δεν αποκλείεται ασυναίσθητα να χρησιμοποίησε την καθαρεύουσα ακριβώς για να προσδώσει επισημότητα και κύρος στο άρθρο του.

Άλλωστε την ομοφυλοφιλία του ο Λαπαθιώτης δεν την έκρυψε ποτέ, από τότε που εικοσάχρονος πήγαινε στη Βουλή να παρακολουθήσει τον πατέρα του από τα υπουργικά θεωρεία, συνοδευόμενος από τον νεαρό φίλο του.

Μονοτονίζω αλλά διατηρώ τα κύρια ονόματα όπως δημοσιεύονται στο άρθρο, για να διατηρήσω λίγην από την πατίνα της εποχής.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

ΕΡΩΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ

ΔΥΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ Ν. ΛΑΠΑΘΙΩΤΗ

Α’

Εις την Ρωσίαν και Γερμανίαν, κατά τηλεγραφήματα νεότατα, γίνεται τελευταίως δημοσία μεταξύ σοφών επιστημόνων και διαπρεπών παιδαγωγών, συζήτησις ευρεία και μεγάλη, περί του δυνατού και ωφελίμου της συστηματικης αναβιώσεως, εν τω πλαισίω των συγχρόνων συνθηκών, της παλαιάς ελληνικής Φιλίας, του Πλατωνικού εκείνου έρωτος, που συνέδεε τους νέους μεταξύ των, είτε τους μαθητάς προς τον διδάσκαλον, εις τάς παλαίστρας και εις τα γυμνάσια, εις την Ακαδημίαν και το Λύκειον, και ο οποίος θεωρείται έκπαλαι, από διασήμους φιλοσόφους, εκ των σημαντικών συντελεστών τής ελληνικής νοοτροπίας και του ελληνικού πολιτισμού.

Η άποψις αυτή υποστηρίζεται -αλλά και αντικρούεται επίσης— με σθεναρά και θετικά επιχειρήματα.

Ο έρως μεταξύ των ομοφύλων, υπέστη τόσας συνεχείς παρεξηγήσεις, παρερμηνεύθη τόσον επιμόνως, από την νεοτέραν κοινωνίαν, με τας στενοτάτας αντιλήψεις και τον βλακώδη φαρισαϊσμόν, έδωκε λαβήν εις τόσα άτοπα, εις τόσας κακοβούλους εισηγήσεις, ώστε να λογιστεί ως μειονέκτημα, ως παθολογική ανωμαλία, ως ανομολόγητος υπόθεσις, από την οποίαν μάλλον όφειλεν, η κόσμία και εχέφρων ανθρωπότης, ν’ αποστρέφει συνεχώς τα βλέμματα.

Έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια, να γίνουν τόσαι ριζικαί επαναστάσεις, κοινωνικαί και επιστημονικαί, ώστε να γίνει η σεμνή αποκατάστασις, η ειλικρινής αναθεώρησις όλων των εσφαλμένων αντιλήψεων, επάνω σε ζητήματα υψίστης σπουδαιότητος —έρευνα θερμή και αμερόληπτος των μυστηρίων τής ανθρώπινης υπάρξεως, με τρόπον εντελώς τιμητικόν, και υπεράνω πάσης ταπεινής και συστηματικής προκαταλήψεως.

Ψυχίατροι μεγάλοι, επιστήμονες, και παθολόγοι παγκοσμίου κύρους —όπως ο Άβλοκ Έλλις και ο Φρόιντ, ο Μολλ, ο Μπλοκ, ο Μαίμπιους, ο Λέβενφελντ, ο Ταρνόβσκυ, ο Κράφφτ—Έμπινγκ και ο  Ίρσφελντ ενέκυψαν από καιρού επίμονα, στην πλήρη και γενναίαν διονύχισιν του ακανθώδους και λεπτού προβλήματος τής λει­τουργίας του ανόμου αυτού έρωτος, έρωτος με ίσα δικαιώματα προς κάθε άλλον έρωτα ανθρώπινον, με τα αυτά κοινωνικά αποτελέσματα και τας ηθικάς τας αποδόσεις, από οιασδήποτε απόψεως.

Η έννοια του έρωτος αυτού, έχει τόσον συγχυσθεί από αιώνων, με τας εννοίας τής διαφθοράς και της κοινωνικής αποσυνθέσεως, ώστε να χρειάζεται μεγάλη εργασία ν’ αποκαθαρθεί από τον βόρβορον, εις τον οποίον την εκύλησαν οι άν­θρωποι, και ν’ αναστυλωθεί καθώς και τότε, ε­πάνω στο σεμνόν εκείνο βάθρον, όπου την είχε σταθερά τοποθετήσει, ο κλασικός υπερπολιτισμός.

Αλλ’ η διαφθορά και κατάχρησις, όπως και αν θέσωμεν το ζήτημα, δεν είναι μονοπώλιον του έρωτος αυτού. Υπάρχει και στας άλλας εκδηλώσεις της ερωτικής εκτροχιάσεως, και με θλιβεροτέρας συνεπείας.

Αλλ’ εδώ δεν πρόκειται, βεβαίως, περί της υλικής διαφθοράς, της εκλύσεως εν γένει των ηθών, της ερωτικής εκτροχιάσεως. Διαφθορά και Έρως είναι ξένα, και, κατά βάθος, άσχετα προς άλληλα.

Ο Φρόυντ, ο μέγας βιολόγος, ο καινοτόμος της «Ψυχαναλύσεως», σ’ ένα τελευταίο σύγγραμμά του, που τώρα μόλις] μετεφράσθη γαλλικά, και που τυχαίνει να διαβάζω αυτές τις μέρες, μ’ επιστημονικά επιχειρήματα, ανατρέπει εντελώς ακαταμάχητα την δοξασίαν της «ανωμαλίας». Αποκαθιστά, μ’όλο το κύρος τής παγκοσμίου και δικαίας φήμης του, από απόψεως φυσιολογικής, την πεπλανημένην θεωρίαν περί της εκρύθμου λειτουργίας του αμφισβητουμένου αυτού έρωτος.

Οι μεγάλοι Γερμανοί σοφοί, συμπληρώνουν τώρα την υπόθεσιν, και δοκιμάζουν ν’ αποκαταστήσουν το αίσθημα αυτό κοινωνικώς.

Η ανθρωπότης τώρα είναι ώριμος προς πάσαν αμερόληπτον συζήτησιν.

Δεν την τυφλώνουν άτοποι προλήψεις, λυτρώνεται και αυτή σιγά-σιγά από τον κλοιόν της αμαθείας, από τας χειροπέδας της συμβάσεως, και με ελευθερωμένα πλέον χέρια, ανάβει τον πυρσόν της αληθείας, και διαλύει τα πυκνά σκοτάδια του ψεύδους, της αγνοίας και της πλάνης.

Δημιουργεί τριγύρω νέα ρεύματα, προσανατο­λίζεται επίμονά προς φωτεινοτέρας κατευθύνσεις, αποσείει συστηματικά την κόνιν του προσ­φάτου παρελθόντος, και αποκτά, να πούμε, νέαν αίσθησιν, νέαν και μάλλον έντονον συνείδησιν των μυστηρίων που την περιβάλλουν.

Μόλις τώρα λήγει ο μεσαίων, και κατά τρόπον πανηγυρικόν.

Θα επανέλθω προσεχώς επί του θέματος και θα τακτοποιήσω τας απόψεις μου, εν πλήρει συνειδήσει —το τονίζω— των ενδεχομένων αντιρρήσεων, αλλά και με πεποίθησιν ακλόνητον, επί του θεμιτού και του νομίμου της ανακινουμένης υποθέσεως.

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ

Advertisements

84 Σχόλια to “Έρως πλατωνικός (επιφυλλίδα του Ναπ. Λαπαθιώτη)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Μόλις τώρα λήγει ο μεσαίων, και κατά τρόπον πανηγυρικόν.

    μεσαίωνας;

  2. Γς said

    >πήγαινε στη Βουλή να παρακολουθήσει τον πατέρα του από τα υπουργικά θεωρεία

    μήπως απ τα υπουργικά … έδρανα;

    Υπάρχουν υπουργικά θεωρεία;

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Υπήρχαν υπουργικά θεωρεία, στα οποία πήγαινε κανείς με πρόσκληση του υπουργού.

  4. atheofobos said

    Γράφει τον Χάβλοκ Ελις ( Havelock Ellis) Άβλοκ Έλλις άραγε γιατί θεωρεί ότι το Η είναι αντίστοιχο με την δασεία;
    Ο Λαπαθιώτης είναι εξαιρετικά ενημερωμένος για τις επιστημονικές απόψεις της εποχής σχετικά με την ομοφυλοφιλία, μιας και το θέμα τον αφορούσε προσωπικά,. Προφανώς θα είχε διαβάσει στο πρωτότυπο το βιβλίο του Φρόιντ ‘Τρία δοκίμια για τη θεωρία της σεξουαλικότητας’ (1905) γιατί δεν πιστεύω ότι αυτό το 1924 θα είχε μεταφραστεί στα ελληνικά.
    Γράφει ο Φρόιντ σε μητέρα με ομοφυλόφιλο γιό το 1935:
    Η ομοφυλοφιλία οπωσδήποτε δεν είναι πλεονέκτημα, όμως δεν είναι κάτι ντροπιαστικό, δεν είναι βίτσιο, ούτε ξεπεσμός΄ δεν μπορεί να ταξινομηθεί σαν ασθένεια΄ τη θεωρούμε μια παραλλαγή της σεξουαλικής λειτουργίας, που παράγεται από κάποιο σταμάτημα της σεξουαλικής ανάπτυξης. Πολλά ιδιαίτερα αξιοσέβαστα άτομα της αρχαίας και της μοντέρνας εποχής ήταν ομοφυλόφιλοι, και ανάμεσά τους ορισμένοι από τους αξιότερους άντρες (Πλάτωνας, Μιχαήλ Άγγελος, Λεονάρντο ντα Βίντσι, κοκ)
    ……………………………………………………………………
    Ρωτώντας με αν μπορώ να σας βοηθήσω, εννοείτε, υποθέτω, αν μπορώ να καταργήσω την ομοφυλοφιλία και να φέρω στη θέση της τη φυσιολογική ετεροφυλία. Η απάντηση είναι, ότι γενικά δεν μπορούμε να υποσχεθούμε κάτι τέτοιο. Σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων το καταφέραμε αναπτύσσοντας τα λιγοστά ίχνη ετεροσεξουαλικών τάσεων που υπάρχουν σε κάθε ομοφυλόφιλο, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό δεν είναι πια δυνατό. Εξαρτάται από το χαρακτήρα και την ηλικία του ατόμου. Το αποτέλεσμα της θεραπείας δεν μπορεί να προβλεφθεί.
    http://stathmosnet.gr/stiles/milontas-gia-psixiki-igeia/item/1965-o-froint-gia-tin-omofylofilia

  5. 4 Μα λέει ότι το διάβασε στη γαλλική μετάφραση.

  6. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες και ιδιαιτέρως στον… καλόψυχο και σε έναν απόντα τον τελευταίο καιρό. 🙂

    Δεν διάβασα το άρθρο, έχω δουλειές, ίσως επανέλθω αργότερα.

  7. sarant said

    4 Τον λέει Άβλοκ μάλλον διαβάζοντάς το γαλλικά (χωρίς να το τονίζει στη λήγουσα)

  8. Γς said

    >Ο Φρόυντ, ο μέγας βιολόγος, ο καινοτόμος της «Ψυχαναλύσεως», σ’ ένα τελευταίο σύγγραμμά του, που τώρα μόλις] μετεφράσθη γαλλικά, και που τυχαίνει να διαβάζω αυτές τις μέρες, μ’ επιστημονικά επιχειρήματα, ανατρέπει εντελώς
    ακαταμάχητα την δοξασίαν της ανωμαλίας.

    Και θυμήθηκα τι απάντησε σε μια ανήσυχη μητέρα σχετικά με τη σεξουαλικότητα του γιου της:

    «Από το γράμμα σας βγάζω το συμπέρασμα ότι ο γιος σας είναι ομοφυλόφιλος.

    Η ομοφυλοφιλία, σας διαβεβαιώ, δεν είναι κάτι για το οποίο κανείς πρέπει να ντρέπεται. Πολλά αξιοσέβαστα μέλη αρχαίων και σύγχρονων κοινωνιών υπήρξαν ομοφυλόφιλοι και αρκετοί από αυτούς ήταν οι σπουδαιότεροι άντρες.

    Είναι μεγάλη αδικία να αντιμετωπίζεται η ομοφυλοφιλία ως έγκλημα»

    Κι είχα διαβάσει πιτσιρικάς σ ένα αμερικάνικο περιοδικό ποικίλης ύλης που είχε και μια κυρά Κατίνα που απαντούσε στα προβλήματα των αναγνωστών του.

    -Πολλές φορές συλλαμβάνω τον εαυτόν μου να κοιτάζει κοριτσάκια. Μήπως δεν είμαι Gay;

    -Μην ανησυχείς. Είσαι Gay.

    Αυτά πριν 60 χρόνια από την ελληνική οπτική γωνία

  9. Γς said

    4, 8:

    Ο Αθεόφοβος με πρόλαβε για το γράμμα του Φρόυντ στην ανήσυχη μητέρα.

    Εμ, έτοιμο το είχα αλλά έψαχνα να βρω βούτυρο για το πρωινό αυτής της τρελής δω μέσα, που ξέχασε ν αγοράσει.

    Και τα πήρα στο κρανίο.

    Αντε να μην ξεσπάσω σε κανένα «Κεσκετιφέ;» της Μαρίας Σνάιντερ στο τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι, που δεν το λές κι ανωμαλία, αλλά παρα φύση.

    «Στο Βυζάντιο καταδικάστηκε ως παρά φύση οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη που δεν αποσκοπούσε στην αναπαραγωγή, ενώ στην Δύση με την φυσική θεολογία του Αγίου Θωμά Ακινάτη, είχαν ενταθεί οι καταδίκες για σοδομισμό, και ανάμεσα σ’ αυτούς που απαγγέλθηκαν κατηγορίες υπήρξαν ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας, ο ζωγράφος Σάντρο Μποτιτσέλι για την αναπαράσταση της Θείας Κωμωδίας καθώς και ο Πάπας Βονιφάτιος Θ΄, ο οποίος καταδικάστηκε για το παράπτωμα μετά θάνατον.» Βίκη

  10. Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες — κι έχουμε κάμποσους!

  11. Πέπε said

    > > …στην επιφυλλίδα αυτή, που ίσως επίτηδες είναι γραμμένη σε αρκετά συντηρητική καθαρεύουσα…

    Δε θα την έλεγα συντηρητική. Μάλλον ανειμένη καθαρεύουσα. Σταχυολογώ:

    παρερμηνεύθη / να λογιστεί / επάνω σε ζητήματα / όφειλεν / τής ανθρώπινης υπάρξεως / να χρειάζεται / …

    Θα περίμενε κανείς μάλλον παρηρμηνεύθη / να λογισθή / επί ζητημάτων / ώφειλεν / της ανθρωπίνης υπάρξεως (χωρίς τόνο στη μονοτονική μεταγραφή, αφού προηγείται το προπαροξύτονο «προβλήματος» χωρίς δεύτερο τόνο) / να χρειάζηται. Επίσης περισσότερα δ και γ αντί ντ και γκ στα ξένα νόματα.

    _________________

    Άλλο:

    Ήταν βιολόγος ο Φρόιντ;; Ή είχε και άλλη σημασία η λέξη τότε;

    __________________

    Επί της ουσίας δεν είναι εύκολο να σχολιάσει κανείς: πράγματι, το άρθρο δεν έχει μπει στην ουσία. Πάντως σίγουρα είναι τολμηρό, αφού λέει πράγματα που σήμερα, 100 χρόνια παρά κάτι αργότερα, δεν είναι αυτονόητα σε όλους.

  12. atheofobos said

    4,8
    Από το 1905 που κυκλοφόρησαν τα ‘Τρία δοκίμια για τη θεωρία της σεξουαλικότητας’ ο Φρόιντ είχε δημοσιεύσει μέχρι το 1924 άλλα 5 βιβλία.
    Το πιθανότερο βέβαια είναι ότι το βιβλίο αυτό θα μεταφράστηκε στα γαλλικά, καθώς ο Φρόιντ γινόταν γνωστός στην Ευρώπη , μετά το 1920 που το διάβασε ο Λαπαθιώτης.
    Στην Ελλάδα έχω βρει στην βιβλιοθήκη του πατέρα μου μεταφράσεις στα ελληνικά του Φρόιντ που έχουν γίνει στις αρχές του 1950.

  13. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά στους συνονόματους,
    ιδιαιτέρως στον Γ. Μαλλιαρό, Γς και Γ. Κουβάτσο που γνωρίζω και προσωπικά 🙂

    6: ευχαριστώ Κώστα

    Νίκο, μ΄ έχει πιάσει η παγίδα (προφανώς λόγω ονομάτων … στο σχόλιο 🙂 )

  14. Πέπε said

    > > Βέβαια για το 1924 τέτοιες τοποθετήσεις ήταν τολμηρές. Ίσως γι’ αυτό, ο Λαπαθιώτης επικαλείται διάφορες αυθεντίες…

    Μήπως για τον ίδιο λόγο βάζει και το «Πλατωνικός»; Δεν ξέρω αν υπήρχε εκείνη την εποχή η έννοια που έχει λάβει (μέσω σπασμένου τηλεφώνου) ο όρος σήμερα, δηλ. έρωτα χωρίς έμπρακτη ερωτική σχέση. Αν ναι, δεν είναι αυτό που περιγράφει. Αν πάλι το εννοεί κυριολεκτικά, πάλι ο πλατωνικός έρωτας δεν είναι αυτό που περιγράφει.

    Χρόνια πολλά κι από μένα στους Γιάννηδες του ιστολογίου και εκτός ιστολογίου.

  15. Πέπε said

    @14:
    Τώρα που το σκέφτομαι, ο πλατωνικός έρως είναι κυριολεξία με την έννοια ότι ο Πλάτων μιλάει για τον ομοφυλοφιλικό έρωτα. Εντάξει. Αλλά και πάλι, δε λέμε αυτό πλατωνικό έρωτα.

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους Γιάννηδες.

  17. Χρόνια πολλά στους γιάννηδες και λοιπούς εορτάζοντες του ιστολογίου

  18. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!

  19. Γς said

    Ευχαριστούμε.

    Σύλλογος Γιάννηδων του Ιστολογίου

    Ο Κόκορας, κοινώς Αλέκτωρ

  20. Κουνελόγατος said

    Χρόνια πολλά σε όλυς τους Γιάννηδες.

  21. Κώστας said

    @19

    Αχαχα, τα νεφρά μου!

    Χρόνια πολλά σε όλα τα μέλη του συλλόγου!

  22. Γς said

    11:

    >Ήταν βιολόγος ο Φρόιντ;; Ή είχε και άλλη σημασία η λέξη τότε;

    Και ποια η βιολογία τότε;

    Στο Ντέιτον του Τενεσί ο καθηγητής βιολογίας στο Λύκειο του Ντέιτον στο Τενεσί Τζον Σκόουπς καταδικάζεται γιατί δίδασκε την Δαρβινική Εξέλιξη

    Η Δίκη των Πιθήκων

    https://www.sansimera.gr/articles/292

  23. Γς said

    >Στο Ντέιτον του Τενεσί ο καθηγητής βιολογίας στο Λύκειο του Ντέιτον στο Τενεσί

    επαναλήψεις προς εμπέδωση

  24. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Χρόνια πολλὰ στὶς ἑορτάζουσες καὶ τοὺς ἑορτάζοντες ἐντὸς κι ἐκτὸς ἱστολογίου. Ἰδιαίτερα στὸν Γιάννη Ἰατροῦ, στὸν Γιάννη Μαλλιαρό, στὸν Γιάννη Κουβάτσο καὶ στὸν (last but not least) Γς.

  25. Καλημέρα,
    Να ευχαριστήσω για τις ευχές, συγκεκριμένες και γενικές 🙂
    Μόλις βρήκα λίγο καιρό να διαβάσω (κι απ’ τα σχόλια ελάχιστα, αλλά ομοβροντία ευχών, είπα να πω ένα ευχαριστώ να βρίσκεται.

    Χρόνια καλά και πολλά στους συνονόματους και σε τυχόν άλλους εορτάζοντες!

  26. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μόλις τώρα βρήκα χρόνο να διαβάσω το σημερινό θέμα.

    Ένα ευπρεπέστατο άρθρο για ένα δύσκολο κοινωνικό φαινόμενο για την εποχή εκείνη – και όχι μόνο για τότε. Μακάρι και σήμερα τα ομοφυλοφιλικά κινήματα να υιοθετήσουν την ίδια φιλοσοφία στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους και όχι κάτι gay parade, που προσωπικά τουλάχιστον εμένα δεν μου αρέσουν. Όπως λέει και ο Ν.Λ. … «εν πλήρει συνειδήσει —το τονίζω— των ενδεχομένων αντιρρήσεων, αλλά και με πεποίθησιν ακλόνητον, επί του θεμιτού και του νομίμου της ανακινουμένης υποθέσεως».

  27. Πάνος με πεζά said

    Καλησπέρα σε όλους !
    Σήμερα κατάφερα και εγκατέστησα το hardware πλησίον του χώρου νοσηλείας του σπιτιού, οπότε μια που έχω κάποια μεγαλύτερη ευχέρεια στα πληκτρολογικά, να ευχηθώ τα καλύτερα στους εορτάζοντες και εροτάζουσες του ιστολογίου – δεν αρχίζω ονόματα γιατί κάποιον θα ξεχάσω, αλλά για τον αγαπητό Γς που έμαθα ότι του έλαχε και κάποιο φλουρί, ιδιαίτερη τύχη για το 2018 !
    Παρά την αναρρωτική, επανέρχομαι από αύριο τηλεργαζόμενος, όπως και οι μαθητές των σχολείων… Βάδισμα με 30% βάρους προβλέπεται στο τέλος του μήνα (όχι, δε θα έχω αδυνατίσει τόσο μέχρι τότε, απλά θα πατάω κάπως περισσότερο 🙂 )

  28. sarant said

    Ευχαριστώ για τα εδώ νεότερα και βέβαια ευχομαι χρόνια πολλά στους Γιάννηδες του ιστολογίου, αν και με κάμποσους τα είπαμε προκαταβολικά από χτες

  29. Babis said

    #11
    «Ήταν βιολόγος ο Φρόιντ;; Ή είχε και άλλη σημασία η λέξη τότε;»

    Ναι ήταν βιολόγος αλλά είχε άλλη σημασία τότε 😛

    Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν οι εκατοντάδες ειδικότητες στην επιστήμη που υπάρχουν σήμερα. Βιολόγοι ήταν όλοι όσοι ασχολούνταν με τους έμβιους οργανισμούς. Κάποιοι από αυτούς μεταξύ των οποίων και ο Φρόιντ προσπαθούσαν να εξηγήσουν την λειτουργία του εγκεφάλου. Αφού έφαγαν τα μούτρα τους προσπαθώντας να εξηγήσουν με μηχανιστικό τρόπο (δηλαδή να αναγνωρίσουν τα επιμέρους τμήματα και να καταλάβουν την λειτουργία του καθενός) αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα αποτελέσματα της λειτουργίας τους και γεννήθηκε η ψυχανάλυση.

  30. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Χρόνια πολλά σε όλους τους Γιάννηδες του ιστολογίου (με τους γνωστούς τα είπαμε χθές) και τις Ιωάννες – Γιάννες- Γιαννούλες.

    Μετά από σχεδός έναν αιώνα δεν έχουν αλλάξει και πολύ οι κοινωνικές αντιλήψεις για την ομοφυλοφιλία ενώ η θρησκευτικές έχουν μείνει ακλόνητες στην ορθόδοξη Ελλάδα κι ας γίνεται της τρελής το σύστριγγλο από πολλούς ιερωμένους και καλογήρους.
    Έκανε λάθος ο Λαπαθιώτης για το τέλος του μεσαίωνα, αργεί πολύ ακόμη η λήξη του.

  31. ΣΠ said

    Χρόνια Πολλά κι από μένα στους Γιάννηδες του ιστολογίου. Και στους Πρόδρομους, αν υπάρχουν.

    Νικοκύρη, διόρθωσε το 73 στην πρώτη γραμμή σε 74.

  32. spatholouro said

    Αφιέρωμα στον Λαπαθιώτη και ο Φ. Τρούσας σήμερα:
    http://diskoryxeion.blogspot.gr/2018/01/anastazios-74.html

  33. sarant said

    27 Πάνο, κουράγιο ρε συ. Όσα φέρνει η ώρα, που λένε…

    31 Μερσί

    32 Δεν τις ήξερα αυτές τις μελοποιήσεις -ο Λαπαθιώτης πρέπει να έχει κάνει ρεκόρ.

  34. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @33γ. Καὶ ποῦ ν᾿ ἀκούσεις καὶ μιὰν ἄγραφη (σὲ δίσκο). 🙂

  35. sarant said

    Να ακούσω, να ακούσω

  36. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @36. Ἐν καιρῷ τῷ δέοντι.

  37. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    36@35.

  38. atheofobos said

  39. cronopiusa said

    Καλή χρονιά και χρόνια πολλά, δημιουργικά με υγεία, ευαισθησία,
    κριτική σκέψη και παν’ απ όλα με ανθρωπιά

    Χρόνια πολλά στις Γιάννες και στους Γιάννηδες μας
    στον Γς ,στον Γιάννη Ιατρού, στον Γιάννη Μαλλιαρό, στον Γιάννη Κουβάτσο…

  40. Pedis said

    Άσχετο: για την Καλλιφατίδη που έφυγε, έγραψε κανείς;

  41. Γς said

    40:

    «Ο μεταφραστής είναι μια πόρνη που πουλάει μυαλό»

  42. Pedis said

    -> 41 είσαι μόνο ηλίθιος ή και κακοήθης;

  43. Γιάννης Ιατρού said

    39: Ευχαριστώ πολύ Κρόνη μου καθώς και τους άλλους φίλους και σχολιαστές για τις ευχές 🙂

    Το σημερινό άρθρο και τα επί τούτου σχόλια θα το διαβάσω αργότερα ή μάλλον αύριο, σήμερα δεν πρόκανα 🙂

  44. Γς said

    42:

    Δεν κτάλαβα. Σε μένα μιλάτε;

    Αν ναι, παρακαλώ να τα πάρετε πίσω αυτά τα περί ηλιθιότητας και κακοήθειας

    Αναφέρθηκα σ αυτό που είχε πει προ διετίας σε συνέντευξή της στη στην Τίνα Μανδηλαρά

    «Ο μεταφραστής είναι μια πόρνη που πουλάει μυαλό, αντί για σώμα, και πρέπει να κάνει τα γούστα του πελάτη (εννοώντας τον συγγραφέα)»

  45. sarant said

    40 Γράψαμε κάτι λίγα εδώ.

    41 Αύριο που δεν θα γιορτάζεις σκέψου αν είναι ανάγκη να σχολιάζεις το κάθε τι χωρίς να προσθέτεις τίποτα αλλά μόνο προσβάλλοντας και ενοχλωντας κόσμο.

  46. Γς said

    45, 44:

    Είμαι πάρα πολύ προσεκτικός και δεν προσβάλλω.

  47. Γς said

    Κατά τα άλλα πολύ βαριά δήλωση. Εως ασήκωτη. Ας είναι

  48. Γς said

    «Ο μεταφραστής είναι μια πόρνη που πουλάει μυαλό» – αποχαιρετώντας την Εφη Καλλιφατίδη

    http://www.protagon.gr/epikairotita/44341542724-44341542724

  49. 46

    Πριν κάτι θρεντ είχες απαντήσει με ένα της «ναςμά το νίμου» όταν σχολίασα τις καβλοπαικτικές αυτοαναφορικότητές σου.
    Η μάνα μου δεν προσβλήθηκε, βέβαια.

  50. cronopiusa said

  51. Γς said

    Και σίγουρα θα μείνω κοντά στην παρέα μας στο ιστολόγιο Νίκο, αλλά σήμερα χρονιάρα μέρα και κάτω απ αυτές τις συνθήκες θα μου επιτρέψεις να βγω ΄ξω απ το ιστολόγιο για καθαρό αέρα

  52. Y. G. said

    Αφιερωμενο στους μεταφραστες/μεταφραστριες – το πιο μαγικο λειτουργημα – μια επιστολη του Ναμποκοβ (1966) σε ενα περιοδικο:

    In a recent issue a correspondent alludes to the French rhyme:

    Cet animal est très méchant:
    Quand on l’attaque, il se défend.

    For the benefit of my learned friends, I have devised 1. a paraphrase in English, 2. a fairly close English version, and 3. a very close Russian translation:

    1.

    This animal is very wicked:
    Just see what happens if you kick it.

    2.

    This beast is very mean: in fact
    It will fight back, when it’s attacked.

    3.

    Zhivótnoe sié=prezlòe suschestvo:
    Oboronyáetsy, kol’ trógayutevo.

    Vladimir Nabokov
    Montreux

    ΥΓ – δεν καταλαβαινω το 3, αλλα μου φτανουν τα αλλα 2.

  53. Tah ala tahalasa said

    Σχεδόν με στεναχωρεί η αισιοδοξία του Λαπαθιώτη στο κείμενο.
    Ήθελα να ρωτήσω αν γνωρίζει κανείς σας αν ο Λαπαθιώτης είχε καμία σχέση ( επιστολές, δημοσιεύσεις, ανταλλαγές ποιημάτων) με τον Καρυωτάκη. Γνωρίζω μόνο ένα σε σατυρικό ύφος που έγραψε για τον κκ θαρρώ το έχετε δημοσιεύσει. Αναρωτιέμαι αν είχαν κανένα λογοτεχνικό αλισβερίσι μιας που τους αγαπώ κ τους δύο.

  54. sarant said

    53 Τι ωραίο!

    54 Όχι, απ’ όσο ξέρω, παρόλο που δεν είχαν και τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας (8 χρόνια) δεν είχαν καμιά αλληλογραφια ή άλλη επαφή πέρα από το «a la maniere de» που είχε γράψει ο Λαπαθιώτης το 1938, δηλ μετά τον θάνατο του Κ.

    Μια επιφύλαξη, ότι μπορεί ο Λ. να έχει αναφερθεί στον Κ. σε κριτική του (ότι η ποίηση του τάδε είναι επηρεασμένη απο τον Καρυωτάκη)

  55. Tah ala tahalasa said

    Αυτό το θεωρώ εξαιρετικά πιθανό. Με βάση κι αυτό του Άγρα
    » κι έξαφνα στα 1927 με την τρίτη κ τελευταία του ποιητική συλλογή μας εξεπερασεν όλους αμέσως κι εξακολουθητικα! Έγινεν αμέσως maitre. Απέκτησε καλούς μαθητας κ κακούς μιμητας. Κι είναι πραγματικως σχεδόν αδυνατο ποιήματα των νεωτέρων του να μην έχουν από τότε ζωηρην η ισχνή την επίδραση του. Το ξέρουμε βέβαια από τα τυπωμένα. Εγώ το ξέρω κάπως κι από τα χειρόγραφα, που είναι δεκαπλάσια (….).

  56. spatholouro said

    Δύο διορθωσούλες:

    όπως και να θέσωμεν=όπως και αν θέσωμεν
    της ανωμαλίας=της «ανωμαλίας»

  57. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Γιάννη και Γιάννη και Γιάννη και Γιάννη, χρόνια πολλά!
    Πολλά και καλά στα πάντα όλα,και στα σχόλια! 🙂

  58. sarant said

    57 Μερσί, δεν είναι και τόσο ασήμαντες διορθώσεις!

  59. Ιουστίνη Ανδρ. said

    Υπάρχει μιά (κατοπινή, βέβαια…) μαρτυρία του Σπύρου Μελά (τότε διευθυντή της «Δημοκρατίας») ότι αυτός που επενέβη για να σταματήσει η συνέχιση της επιφυλλίδας του Ναπολέοντα περί Πλατωνικού Έρωτα κλπ., ήταν ο ίδιος ο πατέρας του, ο βενιζελικός Στρατηγός Λεωνίδας Λαπαθιώτης. Αληθεύει η μαρτυρία του Μελά, κ. Σαραντάκο;

  60. Γιάννης Ιατρού said

  61. sarant said

    60 Με πιάνετε αδιάβαστο. Πού έχει γραφτεί αυτό;

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σάμπως σε παρερμηνεύουν Νικοκύρη εδώ: «…Από την άλλη πλευρά, ο ερευνητής Νίκος Σαραντάκος, σε δημοσίευση του στη Νέα Εποχή το 1984, παρόλη την αγάπη του για τον ποιητή, θα κλείσει υποτιμητικά το αφιέρωμά του χαρακτηρίζοντάς τον Λαπαθιώτη έναν ωραίο άνθρωπο αλλά αδύναμο γιατί έφυγε χωρίς να πει τη λέξη που ήθελε να πει, υπονοώντας ξανά την ομοφυλοφιλία του. »
    http://1-2.gr/2018/01/06/tralara-kai-tralaro/

    Είχε 48ωρο αφιέρωμα στον Λαπαθιώτη
    http://1-2.gr/2018/01/06/napoleon-lapathioths/

  63. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Του έκανα κι εγώ μικρή αγρυπνία,καθώς του πρέπει, με τους τραγουδισμένους στίχους του και το Ελεγείο του Σαμαράκη
    «Εις μνήμην Ναπολέοντα Λαπαθιώτη»
    http://1-2.gr/2018/01/06/kai-kano-stihoys-etsi-rythmikoys-poy-einai-mia-moysikh-nan-toys-akoys/

  64. BLOG_OTI_NANAI said

    60-62: Αναφέρεται πως ο Μελάς ενοχλούσε τον Λαπαθιώτη και ο πατέρας του προσπαθούσε να τον υπερασπιστεί. Και προφανώς ο ποιητής έστελνε για τον Μελά ανώνυμα σημειώματα:

  65. Alexis said

    #63: Έχει παρουσιαστεί ποτέ στο ιστολόγιο αυτή η δημοσίευση του 1984; Θα είχε ενδιαφέρον…
    Πέραν τούτου ο λίκνος που παραπέμπεις Έφη γράφει και το εξής (κατ’ εμέ) γλωσσικό παράδοξο:

    Λίγο καιρό πριν πεθάνει, ο διευθυντής της Νέας Εστίας Πέτρος Χάρης λαμβάνει ένα γράμμα κατά το οποίο ο ετοιμοθάνατος Λαπαθιώτης του ζητάει μιαν ύστατη χάρη: να αναλάβει το ποιητικό του αρχείο μετά την αυτοκτονία του

    Μπορεί ένας αυτόχειρας να χαρακτηρίζεται «ετοιμοθάνατος», έστω και αν έχει γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει;

  66. Alexis said

    Εκπληκτική ακλισιά από τοπικό σάιτ: Επίσκεψη της Μερόπη Τζούφη στο Μέτσοβο

  67. Alexis said

    Να ευχηθώ κι εγώ με καθυστέρηση χρόνια πολλά σε όλους τους Γιάννηδες και τις Ιωάννες.

  68. spiral architect 🇰🇵 said

    @67: Τζούφια γενική. 😉 😀

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    66. μάλλον ούτε μελλοθάνατος. Πεισιθάνατος.
    Καλημέρα!

  70. Γς said

    70:

    Ηγησίας ο Πεισιθάνατος

    «Από τη στιγμή που είναι αδύνατον να πετύχεις μια σταθερή κατάσταση ηδονής» έλεγε, «και η ζωή με τις συγκινήσεις της μάς εξασφαλίζει ουσιαστικά πόνο, καλύτερα να πεθαίνει κανείς»!

    Δεν γαμεις που δεν γαμείς [που λέμε] δεν πας για τα πευκάκια

  71. spatholouro said

    «Δεν γαμεις που δεν γαμείς»

    Ο homo redicolosus συνεχίζει απτόητος…

  72. Γς said

    Ο Spatholouro απαιτεί.

    Ε, δεν θα σου περάσει!

  73. sarant said

    63 Δεν με παρερμηνεύει, αποδίδει σε μένα κείμενο που έχει γράψει άλλος και εγώ απλώς το έβαλα στο σάιτ μου!

    65 Αυτά ε΄ναι πασίγνωστα αλλά το περιστατικό που υπαινίσσεται η κ. Ιουστίνη το βρίσκω απίθανο να έχει συμβεί -περιμένω όμως να τεκμηριώσει, αλλιώς θα την κατατάξω οριστικά στα τρολ.

  74. Γς said

    74 β:

    Τι να τεκμηριώσει; Σε ερωτά αν αληθεύει η μαρτυρία του Μελά

  75. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Η Ζυστίν του ΝτεΣάντ δεν είναι? 🙂

  76. sarant said

    75 Πρέπει να μου πει σε ποια πηγη τεκμηριώνεται η μαρτυρία του Μελά, πού γράφεται ότι ο Μελάς είπε αυτό το πράγμα. Αλλιώς θα σκεφτώ πως δεν υπάρχει μαρτυρία και πως τη σκέφτηκε η κυρία Ιουστίνη. Ή της την είπε ο Μελάς προφορικά;

  77. Γς said

    77:

    Θα μπορούσε, οταν ήταν καμια 15ρια κοριτσάκι.. Και δεν την μεγαλώνουμε και πολύ την κυρία. Της ρίχνουμε [ρίχνω] και καμιά 10ρια χρόνια.

    Σπύρος Μελάς (1882 -1966)

  78. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Πολὺ ὡραῖο κείμενο. Σήμερα τὸ διάβασα καὶ δὲν προλαβαίνω νὰ διαβάσω σχόλια ὁπότε συγγνώμη ἂν ἔχουν εἰπωθεῖ αὐτὰ ποὺ θὰ πῶ.

    Ἄλλη μιὰ ἀπόδειξη ὅτι ἡ καθαρεύουσα στὰ χέρια καλοῦ τεχνίτη τοῦ λόγου εἶναι ἕνα αριστούργημα. Ὅπως καὶ ἡ δημοτική. Ἄλλη μιὰ ἀπόδειξη ὅτι τὸ γλωσσικὸ ζήτημα καὶ ὁ φανατισμὸς ὑπὲρ τῆς μίας ἢ τῆς ἄλλης τελικὰ μόνο καταστροφὴ ἔφερε στὸ σύνολο τῆς νεολληνικῆς γλώσσας. Γι’αὐτὸ ἐντέλει βολευτήκαμε ὅλοι μὲ μιὰ «κοινή», ποὺ ὅπως λέει καὶ τὸ τραγούδι ἑξηγεῖται πολυτρόπως 🙂

    σως γι’ αυτό, ο Λαπαθιώτης επικαλείται διάφορες αυθεντίες, ενώ δεν αποκλείεται ασυναίσθητα να χρησιμοποίησε την καθαρεύουσα ακριβώς για να προσδώσει επισημότητα και κύρος στο άρθρο του.

    Νομίζω πὼς ὄχι. Πιστεύω ὅτι τὸ ἔκανε γιατὶ ἡ δημοτικὴ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ δὲν εἶχε τριφτεῖ σὲ ἐπιστημονικὰ ἢ ἐπιστημονικοφανὴ κείμενα. Τὸ ἔκανε γιατὶ δὲν ἤξερε νὰ τὸ γράψει ἀλλιῶς. Τὸ ἴδιο θὰ πάθαινε κι ἕνας Ἰταλὸς ἂν τοῦ ἔλεγαν νὰ γράψει ἀνάλογο κείμενο στὴ διάλεκτό του, ὅσο καλὰ κι ἂν τὴ χειρίζεται στὸν καθημερινό του λόγο, ἔστω κι ἂν γράφει ποιήματα ἢ θεατρικὰ ἔργα σὲ αὐτή. Εἶναι διαφορετικὰ τὰ πράγματα γιὰ ἕναν σημερινὸ Ἕλληνα, ποὺ ἐκπαιδεύται ἀποκλειστικὰ στὴ λεγόμενη κοινὴ νεολληνική. Κάποιοι Κύπριοι λένε νὰ γίνει ἐπίσημη ἡ Κυπριακὴ διάλεκτος στὴν Κύπρο καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν κοινή. Ἂν ἔπρεπε νὰ γράψουν ὅμως κάτι ἀνάλογο στὰ κυπριακὰ δὲ νομίζω ὅτι θὰ τοὺς ἦταν εὔκολο.

  79. Ριβαλντίνιο said

    @ Πάνος με πεζά

    Καλή ανάρρωση !

    _______________________________________

    Χρόνια πολλά στους Τζόννηδες.

  80. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΓΕΝΙΑΣ

    ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ

    […]

    ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΟΥ

    Έχει πια σκοτεινιάσει για καλά και ο ποιητής ανάβει τη μικρή λάμπα του γραφείου του -στο σπίτι του, παλιό αρχοντικό, δεν έχει ηλεχτρικό- , που το θαμπό της φως γεμίζει με σκιές το δωμάτιο: τις σκιές των περασμένων. Είναι έτοιμος τώρα να βγούμε μαζί, μα τον παρακαλώ να περιμένει λίγο, για να τον ρωτήσω μερικά πράγματα ακόμα. Και πρώτα – πρώτα ποιους αγαπά από την παγκόσμια φιλολογία, παλιά και νέα.
    – «Πολλούς», μου λέει. «Έρωτές μου, κατά περιόδους, ήταν ο Πόε, ο Άντερσεν, ο Αντρέγεφ, ο Λαφόργκ, ο Ουάιλντ, ο Μαίτερλινκ, ο Ταγκόρ, ο Σαμαίν – κι απ’ τους δικούς μας ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παπαδιαμάντης κι ο Καβάφης. Δεν σας λέω ποιους δεν αγαπώ, γιατί θ’ απορούσατε, – και πολύ δικαίως…»

    [..]

    http://www.sarantakos.com/liter/lapathiotis/sunent-ng38.html

  81. Βάγια said

    Πολύ ωραίο κείμενο και, παράδοξα ίσως για έναν ποιητή που τον θεωρούμε πεισιθάνατα ρομαντικό, αισιόδοξο. Αν και η αισιοδοξία του μάλλον δεν επαληθεύτηκε, καθώς πολλοί άνθρωποι σήμερα έχουν εξαιρετικά συντηρητικές απόψεις για το ζήτημα. Έχω όμως μια απορία για τον τίτλο: πως κατέληξε ο πλατωνικός έρωτας να σημαίνει σήμερα τον αγνό έρωτα παθαίνοντας μια διεύρυνση της σημασίας και περιλαμβάνοντας αποκλειστικά τον αγνό ετερόφυλο έρωτα;

    Και ΄μια άσχετη παράκληση για σας, κύριε Σαραντάκο. Το μπλογκ μου έχει παρουσιάσεις βιβλίων και επειδή και το δικό σας αναφέρεται συχνά σε λογοτεχνικά θέματα, θα σας παρακαλούσα, αν επιτρέπετε, να βάλω το μπλογκ σας στο μπλογκρολ-παρακολουθούμενα μπλογκ του ιστολογίου μου. Σας ευχαριστώ!

  82. Γς said

    81:

    >να βάλω το μπλογκ σας στο μπλογκρολ-παρακολουθούμενα μπλογκ του ιστολογίου μου.

    Μα δεν απαιτείται η άδεια του μπλόγκερ για να βάλουμε ένα μπλόγκ στα παρακολουθούμενα ενός ιστολογίου.
    `
    Είναι βέβαια επιθυμητή και τιμητική μια τέτοια αίτηση…

  83. sarant said

    82 Δεν χρειάζεται να ζητήσετε την άδεια και σας ευχαριστώ για την τιμή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: