Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μια περιήγηση στις λέξεις του 2017

Posted by sarant στο 8 Ιανουαρίου, 2018


Το άρθρο που θα διαβάσετε σήμερα δημοσιεύτηκε χτες Κυριακή, στο ένθετο «Ενθέματα» της κυριακάτικης «Αυγής», στην τακτική μηνιαία στήλη μου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία». Πρόκειται για μια λεξιλογική ανασκόπηση του 2017 και από αυτή την άποψη έχει κοινά στοιχεία με άλλα άρθρα του ιστολογίου, αφού στο τέλος του χρόνου ψηφίσαμε κι εμείς εδώ τη Λέξη του 2017, όπως κάνουμε κάθε χρόνο από το 2010.

Με το σημερινό άρθρο μπορούμε να πούμε ότι ολοκληρώνεται η ανασκόπηση του λεξιλογικού 2017, και ξεκινάει το λεξιλογικό 2018. Καλή λεξιλογική χρονιά λοιπόν!

(Και μια παρατήρηση που δεν χώρεσε στο άρθρο, σχετική με τη λέξη της χρονιάς που βγάλαμε εδώ, το φέικ νιουζ -εδώ και καιρό έχει μπει στη γλώσσα των νέων και το σκέτο «φέικ». Προχτές στον δρόμο άκουσα δυο έφηβους να λένε για κάποιον ότι «είναι εντελώς φέικ».)

Για έβδομη χρονιά φέτος, η στήλη θα ενδώσει στο έθιμο των ημερών, κι έτσι το σημερινό άρθρο θα έχει χαρακτήρα ανασκόπησης. Θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τις λέξεις της χρονιάς, μ’ άλλα λόγια τις λέξεις που σημάδεψαν το 2017, που συζητήθηκαν και ακούστηκαν πολύ, ή και που γεννήθηκαν μέσα στη χρονιά που πέρασε.

Οι επισκέπτες του ιστολογίου «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», που έχει τον ίδιο τίτλο με τη στήλη μας, και που τους κάλεσα να διαλέξουν τη Λέξη του 2017, ανέδειξαν στην πρώτη θέση, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά, τη λέξη φέικ νιουζ, fake news αν προτιμάτε στα αγγλικά, μια διεθνή λέξη που επίσης επιλέχτηκε και από αρκετούς λεξικογραφικούς ιστοτόπους ως η λέξη της χρονιάς για την αγγλική γλώσσα. Όπως ίσως θα ταίριαζε σε μια λέξη που δηλώνει την εξαπάτηση, η αγγλική λέξη fake είναι άγνωστης ή τέλος πάντων αμφισβητούμενης ετυμολογίας.

Η λέξη μάς ήρθε από την Αμερική όπου ο Πρόεδρος Τραμπ συνέβαλε πολύ στη διάδοση της, και προς το παρόν τη χρησιμοποιούμε συνήθως ως ασυμμόρφωτο δάνειο, αφού δεν είναι ξεκαθαρισμένο αν θα την αποδώσουμε «ψευδείς ειδήσεις» (όπως ορίζει ο Ποινικός Κώδικας, ας πούμε στο αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων, τώρα και διά του Διαδικτύου) ή «κατασκευασμένες ειδήσεις», αφού τα φέικ νιουζ δεν είναι απλώς ανακριβείς αλλά και χαλκευμένες πληροφορίες που παρουσιάζονται ως είδηση με σκοπό να παραπλανήσουν, σαν τα παραποιημένα γραφήματα που διακινούν οι πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας βάζοντας ψεύτικες στάμπες δήθεν ότι προέρχονται από την Κομισιόν.

Ένας νεολογισμός που ακούστηκε το καλοκαίρι, με αφορμή τις ακτιβιστικές (και όχι ιδιαίτερα εύστοχες, αν θέλετε τη γνώμη μου) ενέργειες εναντίον… κρεοπωλείων και άλλων άντρων της αντίδρασης, είναι οι αντισπισιστές. Σπισισισμός ή με τη σωτήρια απλολογία σπισισμός (δάνειο από το αγγλ. speciesism, καλύτερα ίσως θα ήταν σπεκισμός) είναι η αντίληψη ότι το ανθρώπινο είδος είναι ιεραρχικά ανώτερο από τα άλλα ζωικά είδη και άρα μπορεί να τα εκμεταλλεύεται. Οι αντίθετοι στην αντίληψη αυτή, είναι οι αντισπισιστές. Αν θέλαμε να μεταφράσουμε το δάνειο, θα λέγαμε για ειδιστές και αντιειδιστές –δεν είναι πολύ καλύτερο.

Πολύ ακούστηκε επίσης, και μπήκε στη ζωή μας, από πέρυσι κιόλας, το ακρώνυμο POS, που το γράφουμε στα ξένα αλλά το προφέρουμε συνήθως ελληνικά, δηλαδή πος αντί πι-όου-ες,  και έχει δώσει αρκετά λογοπαίγνια με το επίρρημα «πώς», π.χ. «πώς να εγκαταστήσω POS». Στα αγγλικά, POS σημαίνει «point-of-sale», πρόκειται δηλαδή για «τερματικά σημείου πώλησης» αν και στις ανακοινώσεις των τραπεζών αποδίδονται επισήμως «τερματικά αποδοχής συναλλαγών με κάρτες».

Λέξεις από την πολιτική και νομοθετική δραστηριότητα της χρονιάς που πέρασε επίσης ακούστηκαν πολύ, όπως η ταυτότητα φύλου, που χωρίς να είναι φετινός νεολογισμός αναδείχτηκε αφού ήταν αντικείμενο πολυσυζητημένου νομοσχεδίου, καθώς και το κοινωνικό μέρισμα. Λέξη-καραμέλα που την κράδαιναν ολοχρονίς ορισμένοι ζηλωτές της αντιπολίτευσης, ήταν η αριστεία, ιδίως σε σχέση με την απόφαση του υπουργείου Παιδείας να αναδεικνύεται με κλήρωση ο σημαιοφόρος των παρελάσεων στις τάξεις του δημοτικού. Νεολογισμός φετινός και η φορολοταρία, όρος ανακριβής αν τον καλοεξετάσουμε, αφού δεν κληρώνει φόρους –το έχουν αυτό ορισμένοι νεολογισμοί, να μην ακριβολογούν απόλυτα, πράγμα που δεν εμποδίζει την καθιέρωσή τους.

Το ακανθώδες θέμα των πλειστηριασμών μάς έφερε όρους όπως ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και στρατηγικός κακοπληρωτής, ενώ κάποιοι θα σημείωσαν την «τριάδα των υπέρ», με τους νεολογισμούς υπερπλεόνασμα (το πέρα από τις μνημονιακές υποχρεώσεις τμήμα του πρωτογενούς πλεονάσματος), υπερκατώτατος μισθός (το σωστό αλλά ζοφερό θα ήταν μάλλον υποκατώτατος) και υπερταμείο, το ταμείο που αξιοποιεί ή εκποιεί τη δημόσια περιουσία.

Ακούστηκαν και φέτος βέβαια οι πρόσφυγες και οι προσφυγικές ροές, ενώ τον Νοέμβριο με την προαναγγελθείσα από χρόνια τραγωδία της Μάνδρας είχαμε συζητήσεις για πλημμύρες και μπαζωμένα ρέματα. Μας ήρθε απέξω η συζήτηση για τη σεξουαλική παρενόχληση, ιδίως στον χώρο εργασίας, αλλά δεν ευδοκίμησε σε μας κάποιο κίνημα καταγγελιών ανάλογο με το #MeToo.

Όρους όμως παράγει και η τεχνολογία. Καταγράφω: ηλεκτρονικό εισιτήριο, δικτυακή ουδετερότητα, ανέπαφες συναλλαγές, κρυπτονόμισμα, ουμπεράδες και ουμπεροποίηση της εργασίας. Βέβαια, μερικά από τα πιο λαμπρά μυαλά κερδίζουν το παντεσπάνι τους επινοώντας όχι εφαρμογές ή καινοτόμες συσκευές αλλά καινούργιους τρόπους για να μη φορολογηθούν οι υπερπλούσιοι –κι έτσι ακούστηκαν και φέτος όροι όπως οφσόρ (εξωχώριες ή υπεράκτιες εταιρείες αν θέλετε αυτόχθονα όρο), φορολογικοί παράδεισοι αλλά και τα Παραντάιζ πέιπερς, τα έγγραφα που αρμόζουν σε τέτοιους παραδείσους.

Από τον χώρο του παραπολιτικού ευτράπελου σχολιασμού θα σημειώσουμε ιδίως τον εξωγήινο του Υμηττού, από ατάκα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου, ατάκα που μάλλον αποδείχτηκε μπούμερανγκ.

Καθαρή έξοδος, έξοδος στις αγορές, προληπτική γραμμή, αυτοί είναι όροι που θα τους δούμε και του χρόνου, μια και μας περιμένει άλλη μια δύσκολη χρονιά, αν και κάπου αχνοφαίνεται μια λέξη που πολλοί φυλάγονται ακόμα να προφέρουν, ελπίδα, ενώ εξακολουθούμε να έχουμε ανάγκη μια λέξη που θα ’πρεπε ν’ ακούγεται συχνότερα, την αλληλεγγύη.

 

Advertisements

112 Σχόλια to “Μια περιήγηση στις λέξεις του 2017”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Το άρθρο που θα διαβάσετε σήμερα δημοσιεύτηκε χτες Κυριακή, στο ένθετο «Ενθέματα» της κυριακάτικης «Αυγής»,

    Κι όσο σκέφτομαι ότι τα άρθρα του Νικοκύρη στην Αυγή τα διαβάζουν πιθανόν λιγότεροι απο αυτούς του Ιστολογίου…

    Κρίμα.

    Γιατί άραγε να μην μπορεί να στανιάρει μια ιστορική εφημερίδα

    «Είναι κρίμα που αυτή η πράγματι ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς, που κυκλοφορεί από το 1952 συνεχώς (γιατί ακόμα και στην επτάχρονη δικτατορία κυκλοφορούσε παράνομα) επί 65 χρόνια, και σε δύο μήνες συμπληρώνει 43 χρόνια από τη νόμιμη επανέκδοσή της (4.8.1974), έχει σήμερα τόσο χαμηλή κυκλοφορία ανάμεσα στον κόσμο της δικής μας Αριστεράς.»

    http://www.avgi.gr/article/10811/8264068/na-sterixoume-ten-auge-

  2. nikiplos said

    «Γιατί άραγε να μην μπορεί να στανιάρει μια ιστορική εφημερίδα»

    Γιατί είναι κομμάτι ακριβή, για την εποχή της κρίσης? λέω εγώ τώρα…

  3. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

    Οι αντισπισιστές «Μαυροπράσινοι εμπρηστές» ανέλαβαν την ευθύνη για τις δηλητηριάσεις τροφίμων
    (βίγκαν αναρχικοί) :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

  4. nikiplos said

    Πάντως με την έλευση του 2018, ο πρόεδρας (ο γνωστός όχι ο άλλος) απεκάλεσε τον εαυτό του ως «ευσταθώς ευφυή»
    President Trump Calls Himself a ‘Very Stable Genius’

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Mε αφορμή το σχόλιό μου για τους αντισπισιστές καλό είναι να θυμηθούμε έναν ακόμα νεολογισμό που νομίζω ότι, θα τον ακούμε όλο και πιο συχνά, τον δικαιωματισμό.

    Ένα αρθράκι περί δικαιωματισμού θα βρείτε εδώ από το γνωστό μπλόγκερ ΤεκιΤσάν.

  6. Κουνελόγατος said

    Δεν ξέρω τι λένε οι ειδικοί, θα πω την άποψή μου για τις κανονικές εφημερίδες, αυτές δηλαδή που ο άλλος τις αγοράζει για να διαβάσει κάτι, κι όχι γιατί προσφέρουν κουπόνια για σουπερμάρκετ και άλλα τέτοια. Εξαιρώ κάποια βιβλία και κάποια σιντί και ντιβιντί.
    Η πτώση της κυκλοφορίας έχει να κάνει με:
    1) Την ανάπτυξη της τεχνολογίας, καθώς οι εφημερίδες έχουν κατά κανόνα «μπαγιάτικες» ειδήσεις, και,
    2) Με το γεγονός πως η νέα γενιά ενημερώνεται από το ίντερνετ.

    Σκόπιμα δε γράφω κάτι για την αξιοπιστία. Όσον αφορά την τιμή, θαρρώ πως δεν παίζει ρόλο, διότι ακόμη και σε παλαιότερες εποχές που ο κόσμος είχε μεγαλύτερα βιοποριστικά προβλήματα, οι εφημερίδες πούλαγαν περισσότερο.
    Αλλά δε γράφω άλλα, διότι θα μαγαρίσω το θέμα.
    Καλημέρα και συγγνώμη.

  7. Γς said

    >Αλλά δε γράφω άλλα, διότι θα μαγαρίσω το θέμα.
    Καλημέρα και συγγνώμη.

    Ο Κουνελόγατος έχει πυρετό

  8. Η συγκεκριμένη εφημερίδα είναι ταυτισμένη με συγκεκριμένο πολιτικό χώρο που το ποσοστό του ιστορικά έπαιζε κοντά στο 5 % και ανάλογο ήταν το ποσοστό της στην κυκλοφορία των εφημερίδων. Το ότι ο ΣυΡιζΑ ψηφίζεται σήμερα από ΄πολύ μεγαλύτερο ποσοστό δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι ασπάστηκαν την ιδεολογία του χώρου ώστε να αγοράζουν και το κομματικό του έντυπο. Οι ψήφοι μπορεί να είναι και δανεικοί, η (κομματική) εφημερίδα είναι για τους «αρραβωνιασμένους»

  9. Alexis said

    #4: Καλό είναι να διευκρινίζεις ποιος είναι ο «γνωστός» πρόεδρας γιατί στην Ελλάδα με τη λέξη αυτή ο πρώτος που έρχεται συνειρμικά στο μυαλό είναι ένας χοντρός με μούσι που κατοικοεδρεύει στο λιμάνι. 🙂

  10. Γς said

    1:

    Κι ηταν εποχές που ο περιπτεράς τύλαγε την Αυγή στα τέσσερα και κοίταγε δεξιά αριστερά πριν στην ενεχειρήσει για να την καταχωρήσεις στα ενδότερα των ενδυμάτων σου. Ασε που πολοί την αγόραζαν από περίπτερα μακράν της γειτονιάς τους.

    Οπως ο πατέρας μου στο Βύρωνα. Την αγόραζε από πολύ μακριά.
    Την ΕΣΤΙΑ

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Το παράδειγμα της «φορολοταρίας» μας δείχνει την ευθύνη των δημοσιογράφων στην εισαγωγή καινούργιων λέξεων. Η καθιέρωσή τους ή μη εξαρτάται από το αν θα αρέσουν ή όχι στο κοινό καθώς και από την κριτική που θα κάνουν οι ειδικοί στις λέξεις αυτές.

    Παρά τα λάθη που κάνουμε στη χρήση της γλώσσας, νομίζω πως όλο και πιο πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να είναι γλωσσικά προσεκτικοί. Η δουλειά στο σχολείο από τη μια μεριά και ο ρόλος της γραφής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από την άλλη διαμορφώνουν μια καινούργια γλωσσική κατάσταση.

    Κτγμ τα γλωσσικά λάθη είναι λιγότερο γραμματικά και ως επί το πλείστον βλέπουμε ακυριολεξίες.

    Ως γλωσσικό ιστολόγιο που είμαστε να μου επιτραπεί να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό πείραμα που έκανα προχθές.
    Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή.
    Στην ανάρτηση για τους καλικάντζαρους είχε μια παράγραφο του Φ.Κουκουλέ γραμμένη στην καθαρεύουσα. Μου προέκυψε λοιπόν η περιέργεια να δω ποια στάση έχει η νέα γενιά απέναντι στην καθαρεύουσα.
    Απλώνω στο τραπέζι τρία βιβλία γραμμένα στην καθαρεύουσα ( «Οι Βαλκανικοί πόλεμοι» υπό Κρώφορδ Πράις το πρώτο, η επίτομη Ιστορία του Παπαρρηγόπουλου το άλλο και ο πρώτος τόμος της παγκόσμιας Ιστορίας του Wells το τρίτο) και παρακάλεσα τις θυγατέρες (30+) να διαβάσουν από μια παράγραφο στο καθένα και να μου πούνε αν δυσκολεύτηκαν ή όχι.
    Έκαναν λοιπόν αυτό που τους είπα και δεν…διαμαρτυρήθηκαν ότι αντιμετωπίζουν ζητήματα κατανόησης. Η μία μάλιστα πήγε παρά πέρα. Διέκρινε λιτό ύφος και συνάμα ευθύβολο, κατά τη γνώμη της.

  12. Alexis said

    #8: Και γενικότερα, τα κομματικά έντυπα μάλλον απωθούν τον κόσμο, όχι ότι τα υπόλοιπα είναι ιδιαίτερα ελκυστικά δηλαδή, αλλά τέλος πάντων…

  13. Γς said

    11:

    >ένα μικρό πείραμα που έκανα προχθές.

    Ελλιπής περιγραφή πειράματος.
    Και πρώτα πρώτα του πειραματικού υλικού.

    Πόσες οι θυγατέρες;

  14. Μπετατζής said

    Αντιγράφω βελτιωμένο προηγούμενο σχόλιό μου για τα φέικ νιουζ: Εντύπωσή μου είναι ότι την φράση φέικ νιουζ την έχουν εκμεταλλευθεί πολιτικά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και οι προσκείμενοί τους. Δηλαδή όποιος πάει να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση κατηγορείται αμέσως για διασπορά φέικ νιουζ. Ενώ η φτωχοποίηση και η εξαθλίωση αυξάνονται, και η θηλιά σφίγγει όλο και περισσότερο, όποιος πάει να αναδείξει αυτά τα θέματα ψάχνοντας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, κατηγορείται αμέσως για διασπορά φέικ νιουζ. Η φάση θυμίζει λίγο το πλέον κλασσικό : όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα. Το ερώτημα όμως παραμένει : υπάρχει κανείς που να αρνείται ότι η φτωχοποίηση και η εξαθλίωση αυξάνονται και ότι η θηλιά σφίγγει σε βαθμό ασφυξίας (φυσικά μιλάμε πάντα για την μεγάλη πλειοψηφία). ;;;; ανεξάρτητα από την άλλοτε πετυχημένη και άλλοτε όχι περιπτωσιολογία ;;; Τι από αυτά τελικά είναι φέικ νιουζ ;;;; Π.χ. πολύς ντόρος έγινε για μεμονωμένα παραδείγματα κατασχέσεων ακινήτων αν αποτελούν φέικ νιουζ ή όχι, ενώ το κυρίως θέμα θα έπρεπε να είναι ότι η θηλιά γύρω από το λαιμό μας σφίγγει πολύ περισσότερο όχι μόνο με τις κατασχέσεις ακινήτων, αλλά με ένα σύνολο μέτρων, π.χ. με τις αδιαμφισβήτητες κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, οι οποίες έχουν χτυπήσει τεράστιο αριθμό λαϊκών ανθρώπων και για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να πει ότι είναι φέικ νιουζ (όπως και για άλλα αδιαμφισβήτητα μέτρα). Θυμίζω και ότι η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, όταν ήταν κυβέρνηση, κατηγορούσε για φέικ νιουζ το σύριζα, όταν ο τελευταίος π.χ. αναδείκνυε το θέμα των μαθητών που κινδυνεύουν από ασιτία (από μνήμης όλα αυτά). Απλά θέλω να πω ότι θέλει προσοχή η χρησιμοποίηση της έκφρασης, που απ ό,τι θυμάμαι εγώ, ξεκίνησε για να αναδείξει το φαινόμενο της διασποράς ψευδών ειδήσεων μέσω ίντερνετ (π.χ. για φανταστικά εγκλήματα μουσουλμάνων), ώστε να μην καταλήξει μια φράση ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ για τα πεπραγμένα της σημερινής ή και οιασδήποτε μελλοντικής κυβέρνησης. Η επίκλησή των φέικ νιουζ από πολιτικούς τύπου Τραμπ θα έπρεπε να προβληματίσει ακόμα περισσότερο.

  15. Παναγιώτης Κ. said

    @2. Μήπως είναι το αποτέλεσμα της δυσπιστίας του κοινού γενικώς απέναντι στους κομματικούς μηχανισμούς;
    Και επί ΠαΣοΚ, δεν διάβαζαν την Εξόρμηση. Την προτίμηση των αναγνωστών είχαν κερδίσει τα Νέα και η Ελευθεροτυπία και την Κυριακή το Βήμα.
    Αλλά και η άλλη κομματική εφημερίδα, ο «Ρ», ναι μεν πουλάει περισσότερα φύλλα από αυτά της Αυγής οι αριθμοί όμως δεν βεβαιώνουν ότι τον διαβάζουν αρκετοί οπαδοί του κόμματος.

    Για όσο καιρό τα κόμματα θα λαϊκίζουν οι ερμηνείες για πολλά πολιτικά φαινόμενα θα…σκοντάφτουν.

    Πριν μερικά χρόνια είχα μια συζήτηση με έναν ερευνητή για ζητήματα του τύπου εδώ στη Θεσσαλονίκη και του έθεσα το ερώτημα: Πως συμβαίνει στη δεύτερη πόλη της χώρας μόλις και μετά βίας στεριώνει μια και μόνο εφημερίδα ;
    Χωρίς περιστροφές μου απάντησε: Το πρόβλημα το έχουμε οι Θεσσαλονικείς!

  16. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1-2-6 Το θέμα της κυκλοφορίας της Αυγής δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την κυκλοφορία των εφημερίδων γενικά. Ας ψάξει κάποιος να βρει στοιχεία και να συγκρίνει τις κυκλοφορίες εφημερίδων σήμερα και π.χ. το 1998 ή το 1988.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    @13. Η τυπική ελληνική…επίδοση: Δύο (2) (χωρίς άλλο τέκνο).

  18. spiral architect 🇰🇵 said

    @4:

    “You fools! It’s getting away.”

  19. Γς said

    17:
    Μικρό το δείγμα, αλλά τι να κάνουμε; Κοράκλες είναι αυτές -;

  20. LandS said

    H American Dialect Society (Αμερικανική Εταιρεία των Διαλέκτων; Εταιρεία των Αμερικανικών Διαλέκτων;) έβγαλε και αυτή ως λέξη της χρονιάς τη φράση fake news. Εξάλλου και το Λεξικό Κόλινς έκανε το ίδιο ενώ πολλά περιοδικά και εφημερίδες έγραψαν ότι η «πραγματική» λέξη της χρονιάς ήταν τα fake news.
    Η ADS δίνει διπλό ορισμό για το fake news: “disinformation or falsehoods presented as real news” and “actual news that is claimed to be untrue”
    «Παραπληροφόρηση ή ψεύδη που παρουσιάζονται ως πραγματικές ειδήσεις» και «καταγγελία πραγματικών ειδήσεων ως αναληθείς»
    Σα να λέμε fake news προ Τραμπ και μετά Τραμπ

    https://www.americandialect.org/fake-news-is-2017-american-dialect-society-word-of-the-year

  21. nikiplos said

    Θεωρώ πως οι εφημερίδες δεν έχουν τελειώσει, επ’ ουδενί. Το έντυπο έχει άλλη χάρη, το διαβάζεις παντού, σημειώνεις με μολυβάκι κάτι που σου άρεσε κλπ. Αν είσαι και ολίγον μαζοχιστής, το κόβεις ύστερα με ψαλιδάκι και το βάζεις σε αρχείο.

    Απλά δεν γράφουν κάτι ελκυστικό, δεν γράφουν αναλύσεις που να αξίζουν.

    Οι εμπορικές γράφουν ένα συνονθύλευμα από επιλογές δημοσιογραφίας γνώμης με αναλύσεις του στυλ: «γάτα αγκύρας στον καναπέ που ποιός ξέρει τι άκουσε». Πρωτοσέλιδο των Νέων: «Μοίραζε υποσχέσεις ο Τσίπρας». Το λες και πολιτικό καφενείο, δημοσιογραφία όμως δεν το λες…

    Οι στρατευμένες κουράζουν πολύ με την κομματική ορολογία που τις διακατέχει και που ενίοτε καταντάει ξύλινη γλώσσα που θυμίζει τις υμνολογίες των ψαλτάδων τις Κυριακάδες. Και οι άλλες «οι εμπορικές» στρατευμένες είναι αλλά αυτό είναι άλλου ιερέως ευαγγέλιο.

    Ο ηλετύπος έχει άλλους στόχους ένεκα της ταχύτητας που τον χαρακτηρίζει. Γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια επιδίδεται ακριβώς σε αυτό, τις θεαματικές ενέργειες: «Η Ζωή άστραψε χαστούκι βρίζοντας σκαιότατα τον υπάλληλο του βενζινάδικου».

    Μια ματιά θα μας πείσει: https://www.frontpages.gr/d/20180108

    Πάντως θεωρώ τα 3€ ακριβή τιμή για το σημερινό βαλάντιο.

  22. Παναγιώτης Κ. said

    @5. Ε όχι και …αρθράκι; 🙂
    Πάντως, κάνει καλό… ανακάτωμα και μπορείς να πάρεις ό,τι σου ταιριάζει!
    Για μένα πάντως, είναι κάμποσα αυτά που μου ταιριάζουν!

  23. Alexis said

    #0: …εδώ και καιρό έχει μπει στη γλώσσα των νέων και το σκέτο «φέικ». Προχτές στον δρόμο άκουσα δυο έφηβους να λένε για κάποιον ότι «είναι εντελώς φέικ».

    Θυμήθηκα μία άλλη λέξη που λέγεται πολύ από τους νέους σήμερα, το «φέιλ» με την έννοια της παταγώδους αποτυχίας, του φιάσκου, της άστοχης κίνησης ή ενέργειας.

  24. sarant said

    21 Oι νεότεροι όμως τι λένε;

  25. spiral architect 🇰🇵 said

    @22: Πάντως ο Τέκι ούτε μια φορά δεν αναφέρει στο κείμενό του τη λέξη δικαιωματισμός. Τα identity politics, δεν ξέρω για εσάς, για μένα αποδίδουν καλύτερα το νόημα.

  26. Παναγιώτης Κ. said

    Ψηφίζοντας το fake news ως λέξη της χρονιάς ( οι άλλες δύο που ψήφισα ήταν ιδεοληψία και κρυπτονόμισμα) είχα κατά νου τι μπορεί να σημαίνουν για την κοινωνία οι πλαστές ειδήσεις στην εποχή του διαδικτύου. Νομίζω ότι μια πλαστή είδηση θα βρίσκει ανταπόκριση σε εκείνον που για δικούς του λόγους θέλει να την πιστέψει.
    Παίρνω το παράδειγμα των…κινδυνευόντων από ασιτία μαθητών.
    Φίλος μου, όχι εκπαιδευτικός,… ανέμιζε σε μένα τον εκπαιδευτικό τα περί λιποθυμιών κ.λπ. Περιορίστηκα ως απάντηση στη λαϊκή ρήση: «Παπάς από την πόλη, παπαδιά μολογάει».
    Κινδυνεύουμε πάντως να είμαστε δύσπιστοι, πολύ δύσπιστοι και στις αληθινές ειδήσεις.
    Νομίζω πως αν ενημερωνόμαστε από δύο διαφορετικών αποχρώσεων πηγές οι οποίες έχουν καταξιωθεί στην κοινωνία λόγω μακρόχρονης λειτουργίας, είμαστε τότε κοντά στην αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση η προσωπική μας κρίση είναι αναντικατάστατη.

  27. sarant said

    25 Ο δικαιωματισμός δεν λέγεται πάντα με θετική χροιά.

    Φευγω για πίσω, τα λέμε το βράδυ…..

  28. spiral architect 🇰🇵 said

    @15α: Τα πράματα στην περίπτωση του Ρ. είναι λίγο πιο ξεκάθαρα. Ο Ρ είναι κομματικό όργανο, (το γράφει άλλωστε και στον τίτλο του) κάνει περισσότερο πολιτικοϊδεολογικές αναλύσεις έχοντας ελάχιστη ειδησεογραφία, διακινείται και από περίπτερα αλλά και από μηχανισμό διανομής των μελών του Κόμματος και -ίσως είναι ο πρώτος του το’ χε κάνει- ανεβαίνει διαδικτυακά την ίδια στιγμή με την έντυπη έκδοση του ενός ευρώ και τέλος οι αγοραστές του είναι κατά κύριο λόγο μέλη, ψηφοφόροι ή συμπαθούντες το ΚΚΕ. Κανένας π.χ. δεξιός ή (παλαιο/νεο)πασόκος δεν θα πάει στο περίπτερο για να πάρει μαζί με τα τσιγάρα του και το Ρ., όπως και όταν θα του κτυπήσει ο Κνίτης της γειτονιάς του το κουδούνι, ενδεχομένως να τον βρίσει.

    Αλήθεια, γιατί πιάσαμε αυτήν την κουβέντα; 🙄

  29. Γς said

    25 β:

    Βάγια κον Ντίος

  30. Γς said

    27 β:

    Το Βάγια κον Ντίος

  31. Alexis said

    #14: Χωρίς να διαφωνώ σημαντικά με όσα γράφεις να επισημάνω απλώς το εξής:
    Όταν ο τίτλος της «είδησης» είναι «πλειστηριασμοί και σε πρώτες κατοικίες από τις τράπεζες» και από το ρεπορτάζ προκύπτει τελικά ότι α)το χρέος δεν είναι σε τράπεζα αλλά στη ΔΟΥ και β)δεν υπάρχει κάν πλειστηριασμός αλλά μόνον κατάσχεση, ε, αυτό είναι ο ορισμός της παραπληροφόρησης.
    Συμφωνώ βεβαίως ότι το μείζον είναι η φτωχοποίηση του κόσμου, αλλά αυτό μπορεί να παρουσιαστεί με πλείστους άλλους τρόπους, χωρίς να καταφύγουμε στα ψέματα.

    Διάβολε, δεν μπορεί να μου φέρνουν ως παράδειγμα ανθρώπου «που χάνει το σπίτι του» αυτόν που έχει χρέος στην εφορία γιατί δεν …πλήρωνε διόδια, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πραγματικό πρόβλημα και με αυτούς πρέπει να ασχοληθούμε.

  32. Γς said

    28:

    >Αλήθεια, γιατί πιάσαμε αυτήν την κουβέντα; 🙄

    Μαλλον από το #1 του Γς

  33. Παναγιώτης Κ. said

    Προσφορά… 🙂
    ΑΕΠ 2016.
    Αλβανία,Βουλγαρία,Βοσνία-Ερζεγοβίνη,Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Σερβία, Σκόπια: 139,24 δις $ (Συνολικός πληθυσμός αυτών των χωρών: 25 εκατομμύρια)
    Ελλάδα:194,06 δις $.
    Ρουμανία:186,7δις $
    Τουρκία: 857,7 δις $
    Είναι λοιπόν εξηγήσιμο γατί η Ελλάδα της κρίσης (το σωστό είναι να λέμε της ύφεσης) είναι αξιοζήλευτη στα μάτια των γειτόνων μας.

  34. Babis said

    Το φεικ το θυμάμαι από τα μετεφηβικά μου χρόνια (δηλ. πολύ παλιά, δεν λέω πόσο) όταν θέλαμε να περιγράψουμε κάποιον/κάποια που είχε πολύ στημένο στυλ.
    π.χ. Δεν τον αντέχω αυτόν είναι πολύ φεικ.

  35. Γς said

    33:

    >Βοσνία-Ερζεγοβίνη,Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Σερβία, Σκόπια

    κάτω από το ΑΕΠ της Ελλάδας

    Και που είναι εκείνος ο γίγαντας των αδεσμεύτων που έτρεχε ο Μακάριος να προσδεθεί και να το παίξει μεγάλος και τρανός μέχρι να έρθει κι η Χούντα και να δέσει το πράγμα

  36. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Μιά και για διαφόρους λόγους εδώ και πολλά χρόνια συναναστρέφομαι με πολλούς νέους από 30 -17 μπορώ να πώ με σιγουριά πως ελάχιστοι αγόρασαν στην ζωή τους εφημερίδα για να την διαβάσουν κι όχι για τα «δώρα» ενώ οι εικοσάχρονοι και κάτω σχεδόν δεν ξέρουν τι είναι εφημερίδα.
    Η ζωή αλλάζει με τρελούς ρυθμούς και οι 40+ δυσκολεύονται πολύ να τους αφομοιώσουν οι 50+ (σαν την αφεντιά μου) αδυνατούν ενώ οι 60+ δεν προσπαθούν κάν (οι όποιες εξαιρέσεις δεν αλλάζουν το αποτέλεσμα) και ζούν με το παρελθόν και την παρελθοντολογία αναγάγοντάς την σε αξία για να ισορροπήσουν.
    Ο έντυπος τύπος έχει σύντομη ημερομηνία λήξεως ενώ λίγο αργότερα (10-15 χρόνια;) θα ακολουθήσει και η λογοτεχνία. Τα νέα παιδιά κάτω των είκοσι δεν διαβάζουν γενικώς έντυπα (πλήν σχολικών) ενώ των πέντε και κάτω (ενός έτους) είναι με το τάμπλετ στο χέρι, άρα η λογική λέει πως όταν αυτά τα παιδιά θα ενηλικιωθούν δεν θα διαβάζουν τίποτε έντυπο εκτός από δημόσια έγγραφα που κι αυτά (ακόμη και στην Ελλάδα) το πιθανότερο θα έχουν καταργηθεί.
    Το άμεσο μέλλον θα είναι ηλεκτρονικό και ρομποτικό είτε μας αρέσει είτε όχι, όποιος θέλει το βλέπει και προσπαθεί να προσαρμοστεί ή στην χειρότερη να κατευθύνει τα παιδιά του, όποιος δεν θέλει επιμένει ιστορικά.

    ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΦΥΓΕΙΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ, το κακό, είναι πως το σχεδιάζουν άλλοι, πρίν από εμάς για εμάς. 🙂

  37. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    33 – «Ελλάδα:194,06 δις $.»
    Τι μετρήσεις έγιναν κι έβγαλαν αυτό το ωραίο παραμύθι; Γενικά μην εμπιστεύεσαι καμία τέτοια μέτρηση παγκοσμίως, ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΦΑ και δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση με την πραγματικότητα και προς τα πάνω και προς τα κάτω. Η αλήθεια δεν είναι κρυμένη, απλώς πρέπει να κοιτάξει προς την μεριά της κανείς για να την δεί κι όχι εκεί που του δείχνουν άλλοι.

  38. spiral architect 🇰🇵 said

    Τι είναι χειρότερο από το «ρεπορτάζ» με κοπυπάστε; Το κοπυπάστε από το γκουγκλομεταφραστήρι. Εδώ ένα χαρακτηριστικό δείγμα του iefimerida για τις Χρυσές Σφαίρες, οθονιά από κινητό.

  39. Alexis said

    #34: Και περιέργως (από μια πρόχειρη αναζήτηση που έκανα) το slang.gr δεν έχει το φέικ/fake ενώ έχει την πολύ ωραία λεξιπλασία fakebook (το ψεύτικο προφίλ στο φατσοβιβλίο)

  40. giorgos said

    Kαλά ,αύτό μέ τό «ΑΕΠ» τής Ελλάδας είναι πραγματικά γιά γέλιο…

    «ένα άρθρο για τον ελληνικό τουρισμό που εδημοσιεύτηκε στην μεγάλη Γερμανική εφημερίδα FRANKFURTER RUNDSCAU στις 17 του περασμένου Δεκεμβρίου. Τίτλος του άρθρου είναι: «Όλος ο κόσμος θέλει να πάει στην Ελλάδα» και ο υπότιτλός του αυτό που ο ΕΟΤ ανέκαθεν εκαταλάβαινε ως …ανάπτυξη του τουρισμού: «την χαρά των ξενοδόχων και των ψιλικατζήδων τουριστικών ειδών, ήγουν την χαρά της εισπρακτικής αγαλιάσεως. Για πρώτη φορά, λέει το άρθρο, εκατάφερε ο κάθε Έλληνας να διατρέφεται από την τσέπη ενός ξένου, μια και κατά το 1994 ο αριθμός των ξένων τουριστών στην Ελλάδα έφθασε το ρεκόρ των 10,33 εκατομ. ατόμων. Συνεπώς μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα το πλέον περιττό είδος ανθρώπων είναι οι οικονομολόγοι. Οι οικονομολόγοι σε άλλες χώρες έχουν την μέριμνα να διατηρήσουν μέσα στα πλαίσια της παραγωγής κατά το δυνατόν σταθερούς δείκτες του λεγόμενου «κατά κεφαλήν εισοδήματος». Όχι βέβαια να βρούν λεφτά, διότι αυτά τα βρίσκει η πολιτική και όχι οι οικονομολόγοι. Οι οικονομολόγοι μεριμνούν απλώς για το «κατά κεφαλήν εισόδημα», δηλαδή για την κοινωνικώς προσδιοριζόμενη κατανομή του πλούτου, προκειμένου να αποφεύγονται οι ανωμαλίες και να εξασφαλίζονται οι συνθήκες παραγωγής. Στην Ελλάδα όμως τέτοιες έγνοιες δεν έχουμε πλέον: «ένα χελιδονάκι του Βορρά». (το χαϊδευτικό αυτό υπάρχει στο λεξικό της αργκώ των Ελλήνων μεγαλοξενοδόχων) κομίζει όσα απαιτεί το «στοματάκι» ενός Έλληνα. Συνεπώς η Ελληνική πολιτική είναι η πιο δοξασμένη μεταξύ των δοξασμένων, αφού κατάφερε κατά τον πλέον απλούστερον τρόπο να εξασφαλίσει αυτό που σε άλλα κράτη αποτελεί τον μόνιμο πονοκέφαλο οικονομολόγων: την σταθερότητα του «δείκτου» του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Σε μας τα πράγματα είναι απλά: ένας προς έναν, κεφαλή προς κεφαλή… Αλλά και πάλι έτσι τα πράγματα, παρά την απλότητα τους, δεν παύουν να είναι λίγο θεωρητικά. Διότι αυτό το «κατά κεφαλήν εισόδημα» είναι εν τέλει ένας λογιστικός λογαριασμός, που είναι το σύνολο του ΑΕΠ δια του αριθμού των κατοίκων. Είναι δηλαδή ένα θεωρητικό πηλίκον. Τότε αυτό το πηλίκον θα ήταν και πρακτικά σωστό, αν συνέβαινε ο κάθε άνθρωπος να έχει ένα μόνο κεφάλι. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Σε πολλές χώρες υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες κεφάλια. Κατά κανόνα τέτοιους ανθρώπους βρίσκει κανείς μονίμως στις τριτοκοσμικές λεγόμενες χώρες, εν αις και η Ελλάδα υπάγεται. Στις χώρες αυτές, ορισμένοι άνθρωποι όχι επειδή υπάρχει κάποια οργάνωση της παραγωγής που το επιβάλλει αλλά από λόγους …τριτοκοσμικούς και μόνο, συμβαίνει να έχουν περισσότερα κεφάλια από τους άλλους. Και ανάλογα με τον αριθμό των κεφαλιών τους αντιστοίχως βέβαια να απολαμβάνουν και το πηλίκον του «κατά κεφαλήν εισοδήματος». Οι άλλοι που έχουν ένα μόνο κεφάλι, εφ΄ όσον δεν είναι διατεθειμένοι να το …κόψουν, πρέπει να βρουν άλλους επιβίωσης, «ιδιωτικούς» τρόπους πέραν απ΄ τις επίσημες στατιστικές. Οι οικονομολόγοι συνεπώς στις χώρες αυτές δεν είναι εντελώς περιττοί, μόνο που δεν αντιστοιχούν απλώς στην ονομασία. Ακριβέστερος χαρακτηρισμός τους είναι αυτός του κολυβιστή, δηλαδή η ασχολία με τα … «επιτόκια» και το «νόμισμα», δια των οποίων, δεινοπαθούν να φέρουν βόλτα τις μονίμως χρεοκοπημένες οικονομίες των χωρών τους της ουδεμίας παραγωγής και των …λερναίων κοινωνικών φαινομένων. »
    Από τήν εφημερίδα «Λευκαδίτικος Λόγος» τού Γ.Κ.

  41. Παναγιώτης Κ. said

    @36. Είναι έτσι τα πράγματα συν μια συμπλήρωση: Οι αναγνώστες των αθλητικών εφημερίδων είναι επί το πλείστον νέοι.

  42. spiral architect 🇰🇵 said

    @36, 41: Τέτοια δυστοπικά να λέτε και να ενστερνίζεστε και στο τέλος δεν θα μπορείτε να επικοινωνήσετε προφορικά, πολλώ δε μάλλον και γραπτά. 😉

  43. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    42 – Έχω ήδη πρόβλημα από καιρό και με τους δύο τρόπους κι είχα απελπιστεί, μέχρι που διάβασα την επικοινωνιακή συνέντευξη της Περιστέρας κι αναπτερώθηκε το ηθικό μου, θα δοκιμάσω την επικοινωνία με περιστέρια.☺

    Θα πρέπει να την ρωτήσω να μου πεί με ποιούς ή με τι επικοινώνησε, λογικά με εξωγήινους. ☺

  44. Γς said

    36:

    Κι είχα βρει κάποτε κάτι ανθεκτικότατα κουτιά από φιλμ ακτινογραφιών περίπου σχήματος Α4. Αθάνατα.

    Και τα έχω στο πιο ασφαλές σημείο της βιβλιοθήκης μου. «Μπαμπάς», «Μαμα», «Παππούς», «Γιαγιά», «Βούλα» κλπ.
    Και μέσα σημειώσεις και ότι άλλο γραπτό ενθύμημα τους. Και φωτογραφίες τους.

    Πολύ φοβούμαι κι εγώ, ότι σε λίγα χρόνια δεν θα βρίσκουν γραπτά ή φωτογραφίες του μακαρίτη να φυλάξουν.

    Μονο λικνα (links) στην καλύτερη περίπτωση.

  45. Πάνος με πεζά said

    Εγώ ρε παιδιά, γιατί άκουγα παντού «λοταρία αποδείξεων», και μάλιστα έτσι και το πρότεινα;

  46. Πάνος με πεζά said

    Όσον αφορά τις εφημερίδες, το νόμισμα γύρισε εντελώς ανάποδα, από το «πόσο πολλές έπαιρνες κάποτε χωρίς να τις διαβάζεις» (θυμάμαι τον εαυτό μου μέχρι και με τρεις Κυριακάτικες…) στο «πόσο λίγες παίρνεις σήμερα, ενώ θα ήθελες -ίσως- να τις διαβάζεις»…
    Βεβαίως, όταν η μισή εφημερίδα είναι ολοσέλιδες καταχωρίσεις τραπεζών, δεν ξέρω και αν θα ήθελε κάποιος να διαβάζει, τελικά… Το θέμα τύπος έχει γενικά ατονήσει, γι αυτό άλλωστε πλέον δημιουργούνται και ραδιοφωνικοί σταθμοί, ειδικά για να προβάλλουν εφημερίδες… (και το λέμε «Όμιλο», τον αχταρμά αυτόν).
    Έχω δηλαδή ένα δημοσιογράφο, τον βάζω να γράψει 20 γραμμές στο ένα έντυπο, 20 στο άλλο, κάνει και μια ώρα εκπομπή στο ραδιόφωνο, γράφει πού και πού και στο site, του δίνω 8 κατοστάρικα για όλα, κι από δω παν κι οι άλλοι…

  47. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    44 – Μην αγχώνεσαι, σκέψου πώς θα είναι μετά από 100,000,000 χρόνια τα πράγματα και χαμογέλα.

  48. Γς said

    47:

  49. #36: Παρόλο που με ένα μέρος της ανάλυσης τείνω, διαισθητικά ή με βάση το μικρό και στατιστικά αναξιόπιστο δικό μου δείγμα, να συμφωνήσω, έχω και μερικές ενστάσεις, η κυριότερη από τις οποίες είναι ότι η κατάργηση γενικά του τυπωμένου χαρτιού έχει προφητευθεί εδώ και κάποιες δεκαετίες, και μάλιστα από ανθρώπους με ισχύ επιβολής, όπως ο Bill Gates και το paperless office, αλλά… δε!

    (Επίσης, δεν πιστεύω ότι η ανάγνωση τυπωμένης λογοτεχνίας έχει ημερομηνία λήξης, τουλάχιστον όχι αυτόν τον αιώνα).

  50. Γιάννης Ιατρού said

    Για το θέμα του τύπου θα έλεγα πως εκείνο που έχει αλλάξει, κι ως εκ τούτου επηρεάζει ευθέως την κυκλοφορία είναι η ταχύτητα διάδοσης της είδησης. Αυτό είναι και το κύριο γνώρισμα της εποχής μας. Επομένως δεν θα αγοράσεις εφημερίδα για να μάθεις τις φρέσκες ειδήσεις. Θα μπορούσε ο ενδιαφερόμενος να αγοράσει τύπο για τις αναλύσεις (κάθε είδους, όχι μόνο πολιτικές), γενικότερα ρεπορτάζ κλπ. που θα περιείχε. Αλλά από τη στιγμή που ο τύπος έχει γίνει αποκλειστικά φερέφωνο συμφερόντων πολιτικο-οικονομικών, τότε ποιο το ουσιαστικό όφελος του αναγνώστη;

    Η διαφήμιση/αγγελίες κλπ. ήταν πάντα ένας τρόπος συμπλήρωσης για τα οικονομικά του εκδότη. Όχι όμως η κύρια ή έστω μια πολύ σημαντική πηγή χρηματοδότησης. Από εκεί και πέρα, έχουμε τις νεώτερες μεθόδους προώθησης αγοράς διαφόρων αγαθών, από τρόφιμα, βιβλία, γκατζετάκια ή είδη καλλωπισμού κλπ. κλπ. Η πλειονότητα των εντύπων, είτε για λόγους αυτοσυντήρησης, είτε γενικότερα για λόγους οικονομικούς, έχει γίνει από μέσο διάδοσης είδησης με την ευρεία έννοια, μέσω προώθησης αγορών, βλ. ανωτέρω παραδείγματα.

    Για τη λέξη της χρονιάς (φέικ νιουζ) να παρατηρήσω πως περισσότερο κάνει θραύση στα ηλεκτρονικά μέσα, λιγότερο στα έντυπα μέσα. Αυτά (τα έντυπα) το κάνουν κάπως περισσότερο συγκεκαλυμμένα (…scripta manent γαρ).

    Να βάλω και μια φωτοσοπιά, για να δείτε πόσο εύκολο είναι να διαδίδει κανείς φέικ νιουζ και να σπιλώνει έτσι άμεμπτα εγκυρότατα έντυπα 🙂

  51. cronopiusa said

    Δεν ξεχνάμε…

    Δολοφονια Τεμπονέρα 1991

  52. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    21 >>Η Ζωή άστραψε…
    Από κάτι τέτοιες (και άλλες) πλαστές ειδήσεις και ειδησούλες, θεώρησα ότι το φέικ νιους ήταν στο φόρτε ήδη από την περασμένη χρονιά κι έτσι την πάτησα και δεν το/τα ψήφισα για το 2017.(Μόνο τους αντισπισιστές πέτυχα 😦 ) .

    Φέικ νιουζ, πρωταπριλιάτικα (διαρκείας)

  53. constant said

    Πρώτο μήνυμα για το 2018 από μένα και να ευχηθώ υγεία σε όλους και .

    Αυτό το φορολοταρία, κάθε φορά που το βλέπω, το διαβάζω φορολατρία, και μόνο με την δεύτερη ή την τρίτη ανάγνωση το διαβάζω σωστά.

    Μόνο εγώ το παθαίνω ; 🙂

  54. cronopiusa said

  55. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αν και είμαι ένας από αυτούς που δεν πήραν μέρος στην ψηφοφορία για τη λέξη της χρονιάς, ας μου επιτραπεί να κάνω κι εγώ ένα σχόλιο.

    Δεν έχω κανένα συγκεκριμένο σοβαρό λόγο να μην ψηφίζω, αλλά πρώτα η αμέλεια και μετά κάποιο μπέρδεμα μέσα μου με οδήγησαν στο να μην δώσω πολύ σημασία σε αυτή τη διαδικασία, παρ’ όλο που υπήρχε και η πρότασή μου μέσα – πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας.

    Για το μπέρδεμα (δικό μου): λέξη ή πρόταση, στο ιστολόγιο ή γενικώς, που ακούστηκε για πρώτη φορά ή είχε την συχνότερη επανάληψη, κοινή και πασίγνωστη λέξη ή πρωτόφαντη και εντυπωσιακή;

    Αν αναφερόμασταν στο ιστολόγιο, σίγουρα, ως εντυπωσιακή, θα ψήφιζα την «σουφροκλανίστρα», του Αλέξη εύρημα.

    Πανελληνίως , ως συχνότερα επαναλαμβανόμενη, πρόσφυγες. Αφού μπήκαν σε ψηφοφορία και φράσεις, τότε, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Όλη τη χρονιά, κάθε Τετάρτη, γινόταν χαμός στα πρωτοδικεία όλης της χώρας και στη συνέχεια, κανάλια, εφημερίδες, καφενεία, παρέες κλπ σίγουρα θα γινόταν κάποια αναφορά.

    Για τα αποτελέσματα. Το φέικ νιουζ το άκουγα σχεδόν αποκλειστικά από τον Τζανακόπουλο. Τα: εξωγήινος του Υμηττού, αριστεία, παραντάιζ πέιπερς, που συγκέντρωσαν σχετικά μεγάλο ποσοστό, απασχόλησαν την επικαιρότητα από λίγες μόνο μέρες έως λίγες μόνο εβδομάδες. Ερευνητέο λοιπόν με ποια κριτήρια ψηφίζουν οι ψηφίζοντες. 🙂 Φυσικά το αποτέλεσμα είναι αποδεκτό, ο λαός του ιστολογίου έχει πάντα δίκιο. Αυτά.

  56. Y. G. said

    Και εγω ψηφισα το φεικ νιουζ (ψευδεις η’ κατασκευασμενες ειδησεις) σαν πρωτη λεξη. Δυστυχως το φεικ νιουζ δεν κανει μια λεπτη αλλα σπουδαια διακριση. Δεν φωτιζει αν ο ομιλητης λεει ψεμματα η’ αν μπουλσιτάρει (bullshiting). Ο ψευτης γνωριζει αλλα αποκρυπτει την αληθεια, ψευδεται συνειδητα. Ο μπουλσιτάς (bullshiter) δεν δινει δεκαρα για την αληθεια. Αρα ο μπουλσιτάς είναι πιο επικινδυνος από τον ψευτη. Μπορειτε να δειτε περισσοτερα εδω- https://philosophynow.org/issues/53/On_Bullshit_by_Harry_Frankfurt

    Το συμπερασμα είναι ότι η πραγματικη λεξη της χρονιας θα επρεπε να είναι το μπουλσιταρισμα. Ισως ειναι του χρονου όταν το μπουλσιτ από τους παρατρεχαμενους του Very Stable Genius θα εχει γινει βουνο, ορατο από το διαστημα.

    Ζητω συγγνωμη για την επαναλαμβανομενη χρηση της λεξης μπουλσιτ και των παραγωγων του, αλλα δεν ειχα επιλογη.

  57. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @56. Νομίζω πὼς τὸ μπούλσιτ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ποῦμε π@π@ριὰ στὰ καθ᾿ ἡμᾶς· καὶ τό μπούλσιτινγκ π@π@ρολογία.

  58. Y. G. said

    57. » Νομίζω πὼς τὸ μπούλσιτ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ποῦμε π@π@ριὰ στὰ καθ᾿ ἡμᾶς· καὶ τό μπούλσιτινγκ π@π@ρολογία.»

    Σας ευχαριστω. Δεν το ηξερα.

  59. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    49 – » έχω και μερικές ενστάσεις, η κυριότερη από τις οποίες είναι ότι η κατάργηση γενικά του τυπωμένου χαρτιού έχει προφητευθεί εδώ και κάποιες δεκαετίες, και μάλιστα από ανθρώπους με ισχύ επιβολής, όπως ο Bill Gates και το paperless office, αλλά… δε!»
    Δύο είναι οι λόγοι γι΄αυτό, ο πρώτος είναι πως οι όποιες ωφέλιμες εμπορικές καινοτομίες αργούν να περάσουν στις κοινωνικές συνήθειες και κατ΄επέκταση στην μαζική παραγωγή, κοίταξε πόσα χρόνια έκαναν για να διαδοθούν ο ηλεκτρισμός, το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο κλπ, αλλά και η τυπογραφία για να αντικαταστήσει την αντιγραφή. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας μίκρυνε κι ο χρόνος αποδοχής της από τους ανθρώπους, δές τους
    υπολογιστές τα κινητά ή το απίστευτο με την μουσική για τους 50+ που μεγαλώσαμε με βινύλια και κασέτες μέχρι τα σαράντα μας και μέσα σε 12 χρόνια έγιναν παρελθόν όχι μόνο αυτά αλλά και τα CD -DVD και σε ακόμη λιγότερο τα ΜΠ3 και τώρα τείνουν να εξαφανιστούν και τα στικάκια.
    Ο δεύτερος, είναι πως ζούμε περισσότερο κατά μέσο όρο και μοιραία επιβραδύνουμε οι παλιοί τις αλλαγές, κι όσοι κατηγορούν την κυβέρνηση για αναλγησία που πετσοκόβει τις συντάξεις και εγκληματική φορολόγηση των συνταξιούχων, ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ, ξεβρωμίζει τον τόπο κι ανοίγει τον δρόμο για το τεχνολογικό μέλλον των νέων. 🙂

    «Επίσης, δεν πιστεύω ότι η ανάγνωση τυπωμένης λογοτεχνίας έχει ημερομηνία λήξης, τουλάχιστον όχι αυτόν τον αιώνα.»
    Καλά πόσο χρονών είσαι; 🙂
    Το θέμα δεν είναι η ανάγνωση αλλά η αγορά τυπωμένης λογοτεχνίας, όταν θα μπορούν να έχουν κατά πολύ φθηνότερα τα νέα έργα και πάμφθηνα η και ΔΩΡΕΑΝ τα παλαιότερα (κάτι που ήδη συμβαίνει) πιστεύεις πως θα μπορεί να είναι ανταγωνιστική και να επιβιώσει η έντυπη λογοτεχνία;
    Θα στο πώ με άλλο παράδειγμα, ξέρεις ποιοί κάνουν συναλλαγές στην τράπεζα; ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 30, οι δε κάτω από 25, είναι εξαφανισμένο είδος.

    50 – «Αλλά από τη στιγμή που ο τύπος έχει γίνει αποκλειστικά φερέφωνο συμφερόντων πολιτικο-οικονομικών, τότε ποιο το ουσιαστικό όφελος του αναγνώστη;»
    Γιατί πότε ήταν διαφορετικός;

  60. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    55 Κακώς δεν ψήφισες 🙂
    Αν γκουγκλισεις τα φέικ νιουζ θα δεις ότι το λέγαν πολλοί (ίσως όμως το γράφουν με λατινικά)

    53 Καλή χρονιά -εγώ αυτό δνε το παθαινω, άλλα ναι.

  61. Theo said

    @53, 60:
    Κι εγώ συνήθως φορολατρία το διαβάζω, όταν βιάζομαι 🙂

  62. Γς said

    59:

    Ναι, αλλαγές, αλλαγές και εξαφανίσεις.
    Ενα όμως παραμένει ζωντανό και αναλλοίωτο [ακόμα]:

    Το DNA!

    Χτες γιόρταζε κι ο Γς-τζούνιορ.

    Και έκλεψε την παράσταση σε μια γιορτή που είχανε για τα μικρά κει στο Τίμπινγκεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης.

    Κοιτούσε επίμονα μια συνομήλικη του φροϊλάιν [14-15 μηνών] μέχρι που σηκώθηκε και πήγε οντά της και την φίλησε στο ΣΤΟΜΑ! Και ξαναγύρισε.

    Οταν όμως τους έδωσαν γλυκό πήγε πάλι κοντά της και την τάισε.

    Το ανεβάζω στο γιουτιούμπ.

  63. Πέπε said

    @62:
    Γς, είμαι της γνώμης ότι πρέπει όλοι να προσπαθούμε ν’ αποφεύγουμε τέτοιες σκέψεις.

    Κάθε άνθρωπος είναι αναπόφευκτα γιος κάποιου, εγγονός κάποιου κλπ., αλλά βασικά είναι ένας αυθύπαρκτος άνθρωπος. Το να είμαστε περήφανοι για τους απογόνους μας επειδή είναι απόγονοί μας είναι εγωκεντρικό. Άλλο τόσο και το να είμαστε περήφανοι επειδή φέρουν το όνομά μας ή μας μοιάζουν. Όσο αποφεύγονται κάτι τέτοια, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να βασανιστεί κάποια στιγμή ο άλλος για λόγους σχετικους με τις προσδοκίες της οικογένειάς του.

    Φυσικά, αυτός ο εγωκεντρισμός είναι ανθρώπινος, και τον έχουμε σχεδόν όλοι. (Το διευκρινίζω αυτό για να μη νομίζεις ότι έφαγες κι άλλη επίθεση αυτές τις μέρες – απλώς λαμβάνω αφορμή από το σχόλιό σου για να πω κάτι που σκέφτομαι γενικότερα, κι όχι βέβαια για να σε δασκελέψω [ 🙂 ]) Νομίζω όμως ότι δε βοηθάει κανέναν ιδιαίτερα, ενώ είναι πιθανόν και να τον δυσκολέψει.

    Ένα καλό με τα ονόματα που κοροϊδεύουμε (ότι έχουν γεμίσει οι παιδικές χαρές Σεμέλες και Υακίνθους) είναι ότι περιορίζονται, λιγάκι, τα παιδιά που τα βαφτίζουν σαν τον παππού τους ή τη γιαγιά τους. Όταν χαθεί τελείως αυτό το βαρύ έθιμο θα έχει γίνει μια μικρή πρόοδος.

  64. Μαρία said

    Ψευδείς, πλαστές ή ψευδεπίγραφες ειδήσεις;
    http://avgi.gr/article/10811/8629358/fake-news-pseudepigraphes-eideseis-exairese-e-kanonas-

  65. leonicos said

    Γς, είμαι της γνώμης ότι πρέπει όλοι να προσπαθούμε ν’ αποφεύγουμε τέτοιες σκέψεις.

    Δυστυχώς μπήκα αργά και είμαι πολύ κουρασμένος. Δεν ξέρω σε τι αναφέρεσαι ακριβώς.

    Ἒννοείς ότι ο εγγονός του Γς είναι μουρντάρης;

    Αστείο πράγμα Κάθε εγγονός θα είξαι μουρντάρης εκτός αν είναι ‘πλατωνικός’

    Πέπε

    Το λάθος σου είναι, και το επισημαίνω με έμφαση, ότι χρέωσες τον Γς με σκέψη.

    Αυτό πάει πολύ για ένα ιστολόγιο

    Ο Γς είναι ο έρτας χωρίς σκέψη

  66. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    63τέλος – Αυτό το βαρύ έθιμο θα χαθεί μόνο όταν χαθεί η πατριαρχία, μέχρι τότε θα ζεί και θα βασιλεύει κι όσοι ξεφεύγουν απ’ τον κανόνα θα ακούνε διάφορα υποτιμητικά σχόλια από τους «κανονικούς» ακόμα κι από αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς.
    Από πολλά χρόνια αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι πιο ισχυρό από την ματαιοδοξία των ανθρώπων, γνωρίζεις κάτι εσύ;

  67. voulagx said

    Ποια η διαφορα μεταξυ φέικ νιουζ και χόακος;

  68. Γς said

    Πέσ’ τα Λεώ!

    Εγώ αναφέρθηκα στη σταθερότητα του DNA με απλά λόγια

  69. Spiridione said

    64. Ε καλά, φέικ νιους θα μείνουν.

  70. Γς said

    Βρε για χαλαρώστε λίγο.

    Σιγά μην με νοιάζει τι κάνει ο εγγονός μου, το DNA μου; Το Υ χρωμόσωμα που ταξιδεύει αιώνες τώρα, χιλιετίες, και θα ταξιδεύει αναλλοίωτο στους αιώνες των αιώνων

    ΑΜΗΝ

    και μην τσιμπάτε

  71. sarant said

    67 Ο χόακας είναι υποπερίπτωση του φέικ, θαρρώ.

  72. Γς said

    66:

    >Από πολλά χρόνια αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι πιο ισχυρό από την ματαιοδοξία των ανθρώπων, γνωρίζεις κάτι εσύ;

    Ο εγωισμός του γονιδίου

  73. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    72- Yes Sir.☺☺☺

  74. Spiridione said

    Τα false news έχουν την ιστορία τους στο αγγλοσαξωνικό δίκαιο. Υπάρχουν από το 1275. Μέχρι πρόσφατα επιβίωνε στο καναδέζικο δίκαιο ένα αδίκημα (άρθρο 181) σαν το δικό μας της διασποράς ψευδών ειδήσεων. Το 1992 κρίθηκε αντισυνταγματικό με αφορμή ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί βάσει αυτού εναντίον κάποιου αρνητή του Ολοκαυτώματος.

    Από την απόφαση του Καναδέζικου Ανώτατου Δικαστηρίου
    Section 181 dates from the Statute of Westminster in 1275, which introduced the offence De Scandalis Magnatum or Scandalum Magnatum. It provided «[t]hat from henceforth none be so hardy to tell or publish any false News or Tales, whereby discord, or occasion of discord or slander may grow between the King and his People, or the Great Men of the Realm». The criminal offence was enforced by the King’s Council, and later by the Court of Star Chamber, until the 17th century when its enforcement was taken over by the common law courts. It had as its primary aim the prevention of «false statements which, in a society dominated by extremely powerful landowners, could threaten the security of the state»: As Holdsworth recounts, «[t]his was no vain fear at a time when the offended great one was only too ready to resort to arms to redress a fancied injury»: Nonetheless, De Scandalis Magnatum is not thought to have been a very effective instrument. Holdsworth refers to a «thin stream of . . . cases» from the 16th century onwards; by the time of its repeal in 1887 it had long been obsolete.
    Although the offence of spreading false news was abolished in England in 1887, and does not survive in the United States, it was enacted in Canada as part of the 1892 Criminal Code. The reason for the offence’s retention in Canada is unknown. Scott suggests that it may have been no more than oversight, with no one in Canada being aware that the English provision had been repealed four years previously. Certainly Burbridge, the drafter of the 1892 Code, was no enthusiast of the offence, commenting in his 1890 Digest of the Criminal Law in Canada that its «definition is very vague and the doctrine exceedingly doubtful».
    https://en.wikipedia.org/wiki/R_v_Zundel

  75. Spiridione said

    Στο Κεμπέκ βλέπω ότι είναι υπέρ του fausse nouvelle και για ιστορικούς λόγους
    http://gdt.oqlf.gouv.qc.ca/ficheOqlf.aspx?Id_Fiche=26542775

    Εμάς η διασπορά ψευδών ειδήσεων από το 1834
    https://books.google.gr/books?id=FeBCAAAAcAAJ&pg=PA102&dq=%CF%88%CE%B5%CF%85%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%82+%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B5%CE%B9&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjhupnissnYAhVJDywKHU17Ai84ChDoAQgxMAI#v=onepage&q=%CF%88%CE%B5%CF%85%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%82%20%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B5%CE%B9&f=false

  76. Y. G. said

    75b Εμάς η διασπορά ψευδών ειδήσεων από το 1834
    Δηλαδη απο την πρωτη αντιβασιλεια.
    «Εις φυλακισιν το πολυ τριων μηνων καταδικαζεται οστις […] διασπειρει εν γνωσει ψευδεις περι προκειμενων δηθεν κυβερνητικων μετρων ειδησεις η’ φημας …»

    Απαιχτο = περι προκειμενων δηθεν κυβερνητικων μετρων ειδησεις….

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στο παραμύθι με τον ψεύτη βοσκό (λύκος-λύκος) αποτυπώνεται στη λαϊκή παράδοση το φέικ νιούζ και οι συνέπειές του 🙂

    53. Εκλεκτικές συγγένειες! Μόνο φορολατρία κατά πρώτον! Το διαπίστωσα προ καιρού και το κακό συνεχίζεται 🙂

    60 τέλος. ο νόμος του …Έμφρι 🙂 🙂

  78. Γς said

    Φορολοταρία.

    Αχ αυτές οι ηλεκτρονικές κληρώσεις.

    Είμαι τόσο σίγουρος ότι ο φίλος μου των Υπολογιστών του Δημοκρίτου που τόλμησε να κάνει στον Cyber CDC την κλήρωση του δώρου κάποιας Χριστουγεννιάτικης γιορτής, ήταν αθώο θύμα της τύχης:

    Ο υπολογιστής τον είχε βγάλει νικητή!

    Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο για την Φορολοταρία, όταν στις 11 κληρώσεις που διενεργήθηκαν μέσα στο 2017, υπήρξαν 29 άτομα που κέρδισαν δύο φορές και 4 άτομα που κέρδισαν τρεις φορές σύμφωνα με το «Ποτάμι» που είχε εκδώσει ανακοίνωση με την οποία ζητούσε την παρέμβαση εισαγγελέα.

  79. Γς said

    «Πολεμώντας» τις ψευδείς ειδήσεις

    [τα εισαγωγικά γιατί; τεσπα]

    http://www.kathimerini.gr/942132/article/epikairothta/kosmos/polemwntas-tis-yeydeis-eidhseis

  80. Γς said

    79:

    Το διάβασα.

    Μάπα

  81. Alexis said

    #53: Κι εγώ «φορολατρία» βλέπω σε πρώτη ανάγνωση. Είναι εύκολα εξηγήσιμο. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει συνηθίσει τόσο πολύ οπτικά τις λέξεις που τελειώνουν σε -λατρία (ειδωλολατρία, προγονολατρία κλπ.) ώστε αυτομάτως δίνει το μήνυμα να διαβάσουμε «φορολατρία», πριν ακόμα το μάτι διαβάσει και το μυαλό επεξεργαστεί αυτό που διάβασε.

    #55: Κώστα δεν είναι δικό μου εύρημα ή «εύρημα» η «σουφροκλανίστρα». Εγώ απλώς μία καταγραφή έκανα. Αν το εννοείς με αυτή την έννοια, τότε ναι, δεκτό… 🙂

    Να ρωτήσω και κάτι τεχνικό τους γνωρίζοντες: Τυχαίνει μερικές φορές όταν γράφω μία λέξη ανορθόγραφα στα σχόλια να μου «κοκκινίζει» και όταν κάνω δεξί κλικ για να μου προτείνει την ορθή γραφή ο κορέκτορας βγάζει «δεν υπάρχουν ορθογραφικές προτάσεις». Όταν όμως την διορθώσω και τη γράψω σωστά, τότε «ξεκοκκινίζει», πράγμα που σημαίνει ότι αναγνωρίζει το ορθό.
    Προχτές ας πούμε έγραψα «πληστειριασμός» (κόκκινο), δεξί κλικ και «δεν υπάρχουν ορθογραφικές προτάσεις», διόρθωση με το χέρι και «ξεκοκκίνισμα».
    Πώς γίνεται αυτό;
    Άβυσσος η ψυχή του κορέκτορα! 🙂

  82. spiral architect 🇰🇵 said

    @81: Από παρατηρήσεις μου, αν διορθώσεις μια λέξη με το χέρι και συνεχίζει να είναι ορθογραφικά λανθασμένη ο κορέκτορας του browser καταχωρεί στο λεξικό του την λανθασμένη λέξη.

    Chrome/Chromium χρησιμοποιείς; Αυτός κάνει αυτή τη διεργασία. O Opera και ο Firefox αν δεν έχει τη λέξη καταχωρημένη συνεχίζει μετά τη διόρθωση να την κοκκινίζει παρεκτός και επιλέξεις «καταχώρηση στο λεξικό» (τους)

  83. Alexis said

    #82: Χρησιμοποιώ Edge και Firefox. Το συγκεκριμένο που αναφέρω έγινε με Edge. Δεν είχα σκεφτεί ότι μπορεί να έχει σχέση με τον browser.
    Ευχαριστώ πάντως για την απάντηση Spiral.

  84. spiral architect 🇰🇵 said

    π.χ.: Dictionaries and Language Packs – Add-ons for Firefox

  85. spatholouro said

    #81/55
    Ωστόσο, δεν παραμένει το γεγονός ότι είναι ακατάγραφη η λέξη σε -συγχρονικές και μη- γραπτές πηγές;

  86. ΚΩΣΤΑΣ said

    81 β
    Φυσικά, Αλέξη, στην καταγραφή σου αναφέρομαι – τη βρήκες, την ανακάλυψες, την άκουσες θα μπορούσα να πω αλλιώς. 🙂

    53 – 81 α

    Η ανάγνωση μιας λέξης γίνεται ολικά και σε παρόμοιες λέξεις συμβαίνουν και αυτά, αν και το λατρεία γράφεται με ει.

  87. ΚΩΣΤΑΣ said

    85
    Πιστεύω ότι υπάρχουν και λέξεις μικρής εμβέλειας, στενά τοπικές. Ίσως κάποιος κουτσομπόλης-γλωσσοπλάστης την ξεφούρνισε, έμεινε σε επίπεδο χωριού, την άκουσε ο Αλέξης και την κατέγραψε. Τι να πω;

  88. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα
    86/85: τη λέξη «σουφροκλανίστρα» την πρότεινε ο Σκύλος 🙂

  89. sarant said

    88 Ο Σκύλος την πρότεινε για Λέξη της χρονιάς, αλλά η εφορευτική επιτροπή την έκοψε όπως και αρκετές άλλες.

  90. spiral architect 🇰🇵 said

    … και ήταν από τον Αλέξη. 😀
    (Ξηρόμερο)

  91. Γιάννης Ιατρού said

    90: Σωστά, ο Αλέξης! (Θυμήθηκα μόνο το θέμα που γράφει ο Νίκος στο 89 🙂 )

  92. Triant said

    @78
    Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο για την Φορολοταρία, όταν στις 11 κληρώσεις που διενεργήθηκαν μέσα στο 2017, υπήρξαν 29 άτομα που κέρδισαν δύο φορές και 4 άτομα που κέρδισαν τρεις φορές σύμφωνα με το «Ποτάμι» που είχε εκδώσει ανακοίνωση με την οποία ζητούσε την παρέμβαση εισαγγελέα.

    Υποθέτω ότι κάνεις πλάκα γιατί είμαι βέβαιος ότι κατέεις πράμα από πιθανότητες.

  93. Triant said

    Λοιπόν δεν κρατήθηκα και έκανα τους υπολογισμούς.

    Με 6.000.000 παίκτες και 1.000 νικητές σε κάθε κλήρωση, η πιθανότητα μετα και την 11η κλήρωση να μην υπάρχει κανένας παίκτης με 2 νίκες είναι 0,00010391 ή 0,010391%
    Δεν το συνέχισα, ας το κάνει κάποιος που τα έχει πιο πρόσφατα 🙂

  94. sarant said

    92-93 Έγραψε κι ο Σπινέλλης ένα σχόλιο που δίνει παρόμοια νούμερα.

    Πού να δεις και το παράδοξο των γενεθλίων 😉

  95. Triant said

    Πόσο παρόμοια, γιατί εγώ το έκανα στο excel και το σφάλμα μπορεί να είναι μεγάλο.
    Πού να δεις και το παράδοξο των γενεθλίων. Το ξέρω, οι πιθανότητες είναι από τα μαθήματα που έχω περάσει 🙂

  96. ΣΠ said

    93, 94, 95
    Ο Σπινέλλης αναφέρει το παράδοξο των γενεθλίων:
    http://www.ereportaz.gr/potami-katigori-tin-kyvernisi-gia-stimeni-forolotaria/

  97. sarant said

    95 Το ξέρω ότι το ξέρεις, εννοούσα ότι παραξενεύει πολλούς.

    Ο Σπινέλλης έβαλε έναν τύπο (σε εικόνα) και έγραψε:

    Αδιόρθωτοι συνομωσιολόγοι απορούν πώς γίνεται στη λοταρία του Υπουργείου Οικονομικών για τη χρήση ηλεκτρονικών συναλλαγών να υπάρχουν τυχεροί που κέρδισαν περισσότερες από μια φορές. Συγκεκριμένα, 29 πολίτες κέρδισαν σε δύο διαφορετικές κληρώσεις. Το επιχείρημά των συνομωσιολόγων είναι ότι με 6 εκ. φορολογούμενους που μπήκαν στην κλήρωση και 11 χιλιάδες μόνο τυχερούς είναι εξαιρετικά απίθανο κάποιος να κερδίσει πάνω από μια φορά. Σίγουρα κάποιο λάκκο έχει η φάβα, υποστηρίζουν.

    Και όμως, τα μαθηματικά μας λένε ότι το ακριβώς αντίθετο ισχύει. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα υπάρχουν τυχεροί που θα κερδίσουν πάνω από μια φορά! Την πιθανότητα να έχουμε δυο φορές τον ίδιο τυχερό ανάμεσα σε n τυχερούς που θα επιλεγούν από d λαχνούς μας τη δίνει ο μαθηματικός τύπος που βλέπετε στην εικόνα. Αν υπολογίσετε το αποτέλεσμα για 6.002.474 λαχνούς και 11.000 τυχερούς θα δείτε ότι η πιθανότητα αυτή είναι 0.999958, δηλαδή σχεδόν 1 (σίγουρο).

    Το περίεργο για τη διαίσθησή μας αυτό φαινόμενο είναι γενίκευση αυτού που λένε οι μαθηματικοί «παράδοξο των γενεθλίων». Σύμφωνα με αυτό, σε μία ομάδα 23 ατόμων υπάρχει 50% πιθανότητα δυο να έχουν την ίδια μέρα γενέθλια, ξεπερνά το 90% στα 41 άτομα και γίνεται 99% για 57 άτομα. Μπορείτε να καταλάβετε γιατί συμβαίνει αυτό, αν αναλογιστείτε ότι η πιθανότητα είναι 100% στα 366 άτομα, επειδή αυτά πιθανότατα καλύπτουν όλες τις ημερομηνίες του χρόνου.

  98. Το «φέικ», πάντως, από τους νέους (επειδή είμαι εικοσάρης και μιλάω με πολλούς κοντά στην ηλικία μου) χρησιμοποιείται κατά κόρον, κ’ έχει και μια, πώς να το πω, ευρύτητα. Απ’ ό,τι έχω παρατηρήσει, δηλαδή, συνήθως δεν έχει τη σημασία τού «ψεύτικου», αλλά του «επιτηδευμένου», του «εξεζητημένου», του «προσποιητού» κ.ο.κ. – γι’ αυτό και λένε «φέικ». Συνήθως άλλο πράγμα εννοούν (όχι «ψεύτικος» ακριβώς) και δε βρίσκουν αντίστοιχη ελληνική λέξη, οπότε πετάνε ένα «φέικ» και ξεμπέρδεψαν. Να πω, επ’ ευκαιρία, ότι εμένα δε μ’ αρέσει καθόλου που οι συνομήλικοί μου χρησιμοποιούν τόσο πολλές αγγλικές κι αμερικάνικες λέξεις όταν μπορούν να πουν μια ελληνική – κι όχι για ιδεολογικούς-εθνικιστικούς λόγους, προφανώς. Η λέξη που ακούω συνέχεια και μου τη δίνει απίστευτα είναι «awkward» (αμήχανος). «Πολύ awkard η φάση, φίλε!» λένε. Τα περισσότερα απ’ αυτά, βέβαια, περνάνε απ’ το διαδίκτυο κι από κάτι ιστοσελίδες τύπου 9gag με αστείες εικόνες και meme. Μια άλλη λέξη -που έχω την εντύπωση ότι τελευταία έχει περάσει στη νεανική αργκό- είναι «creepy», αλλά, για νάμαι ειλικρινής, δεν έχω βρει κάποιαν αντίστοιχη ελληνική λέξη που να την αποδίδει ακριβώς. Το «stalker», επίσης, είναι άλλη λέξη που χρησιμοποιείται αρκετά σήμερα και που πάλι, απ’ όσο ξέρω, δεν αποδίδεται μονολεκτικά στα ελληνικά. Άλλη μια λέξη -επίσης πρόσφατη, νομίζω- είναι το «crush». Οι αμερικάνοι λένε «I have a crush on her», που μεταφράζεται «Τη γουστάρω» ή -σε πιο παλιά αργκό- «την έχω καψουρευτεί»/«είμαι καψούρης μαζί της». Αλλά λένε κιόλας «Kate is John’s crush» (δηλαδή «Ο Τζων γουστάρει την Κέιτ»), κ’ έχει περάσει στα ελληνικά να λένε «η Βαλέρια είναι το crush τού Άκη» («ο έρωτάς του», μπορούμε να πούμε). Αυτό το τελευταίο, πάντως, δεν το κόβω να μένει για πολύ καιρό… Παρασύρθηκα κ’ είπα πολλά. Συγνώμη! (Ή «συγγνώμη!»).

  99. sarant said

    98 Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! Να σχολιάζεις συχνότερα 😉

    Με παραξενεύει το awkward, που αφενός είναι εύκολο να αποδοθεί και αφετέρου είναι… awkward στην προφορά του.

  100. ΣΠ said

    97
    Εδώ έχει και τον τύπο:
    http://www.5geliraklio.gr/2017/12/26/
    Βέβαια, ο τύπος δίνει μια εκτίμηση αλλά δεν είναι ακριβής. Δεν παίρνει υπ’ όψη ότι πρόκειται για 11 διαφορετικές κληρώσεις και ότι δεν συμμετέχουν όλοι ισότιμα αλλά ανάλογα με το ύψος των συναλλαγών που πραγματοποίησαν ηλεκτρονικά.

  101. Παράδοξο των γενεθλίων! Παράδοξο Αθανασίας Νταβαρίνου το λέμε.

  102. voulagx said

    #101:
    το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα που 22 παίκτες κυνηγούν την μπάλα και στο τέλος κερδίζει πάντα η Αθανασία Νταβαρίνου.
    Γκάρι Λίνεκερ.
    — Πατήρ Κακόψυχους

    Μα τοσο κακοψυχος πια!! Και δεν του φαινεται.

  103. ΓιώργοςΜ said

    99 Επιβεβαιώνω κι εγώ, το χρησιμοποιεί αρκετά συχνά η κόρη μου. Δεν πρόκειται για δυσκολία στην απόδοση, αλλά για το απλό γεγονός πως τα παιδιά το έμαθαν έτσι, στα αγγλικά, συνήθως από την τηλεόραση. Έρχεται σαν επωδός σε άβολες καταστάσεις, εν είδει επιφωνήματος.

  104. Κώστας said

    Το crush είναι αυτό που λέμε «τσιμπημένος».

  105. ΣΠ said

    93
    Έκανα κι εγώ τον υπολογισμό και βρήκα σχεδόν το ίδιο, 0.000103827. Μάλιστα, μετά από μόνο 4 κληρώσεις η πιθανότητα να μην υπάρχει κανένας με πάνω από μία νίκη είναι 0.367777.

  106. Triant said

    @105
    Συμφωνούμε (0,36780790). Μάλιστα, επειδή κάποιοι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να κερδίσουν, αυτοί οι κάποιοι έχουν και μεγαλύτερη πιθανότητα να κερδίσουν περισσότερες της μιας φορές (αλλά αυτό το ξέραμε – τα λεφτά πάνε στα λεφτά 🙂 ) Διαισθητικά αυτό πρέπει να ανεβάζει και την συνολική πιθανότητα να υπάρχει πολυνίκης.

    Το εξαντλήσαμε, αλλά αυτό που μου κάνει τρομερή εντύπωση, είναι η ερώτηση στην βουλή της ΔΗ. ΣΥ. και του Ποταμιού.. Κοτζάμ κόμματα, δεν έχουν έναν να σκαμπάζει λίγο να μην τους αφήσει να γίνουν ρεζίλι;

  107. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @106.Triant said:
    «…
    Κοτζάμ κόμματα, δεν έχουν έναν να σκαμπάζει λίγο να μην τους αφήσει να γίνουν ρεζίλι; »

    Οἱ μόνοι ποὺ σχετίζονται κάπως μὲ τὸ σπόρ εἶναι οἱ δημοσκόποι· κι αὐτοὶ συνήθως βρίσκονται στὰ πέριξ τῶν κομμάτων. Ἂν ὅμως δοῦμε κι αὐτωνῶν τὰ χαΐρια στὸ κύριο ἀντικείμενό τους, ἄστα νὰ πᾶνε.

  108. 99, 103 «Έρχεται σαν επωδός σε άβολες καταστάσεις, εν είδει επιφωνήματος.» Αυτό που λέτε, ναι, συμβαίνει πάρα πολύ συχνά. Η εξάπλωσή του νομίζω ότι οφείλεται σ’ ένα -πολύ διαδεδομένο λίγο παλιότερα- μοτίβο meme όπου έγραφε «That awkard moment when…» (και τις περισσότερες φορές ακολουθούσε σύντομη περιγραφή μιας τυπικής αμήχανης κατάστασης που λίγο-πολύ όλοι έχουμε ζήσει), το οποίο είχε πολλή απήχηση. Νά ένα παράδειγμα: https://iwsmt-content-ok2nbdvvyp8jbrhdp.stackpathdns.com/February-26-2012-18-02-55-sgdfg.jpeg (Αυτό το παραθέτω και ως έμμεση συμβουλή στους δύο πατεράδες!) Υπάρχει μέχρι και ταινία με τίτλο «That awkard moment», για να καταλάβετε.

  109. sarant said

    108 Δίκιο έχεις, είναι το μιμίδιο στη μέση!

  110. Μαρία said

    108, 109
    Έτσι εξηγείται και το τουιτεράδικο κλισέ: η αμήχανη στιγμή που …

    Στο μεταξύ 🙂

  111. Γς said

    92:

    >Υποθέτω ότι κάνεις πλάκα γιατί είμαι βέβαιος ότι κατέεις πράμα από πιθανότητες.

    Ναι, εντάξει. Ηταν πατάτα. Αλλά ούτε και το εξέτασα.
    Πόσες κληρώσεις, πόσοι οι συμμετέχοντες, πόσοι οι τυχεροί κλπ

    Αφου το λέει το ποτάμι σκέφτηκα.

    Και μας πήρε το ποτάμι

  112. Γς said

    111:

    Και τώρα που βρήκα ιστολόγιο θα τους θάψω όλους:

    Και έλεγε ο μπετόβλαξ συνάδελφος στο βιβλίο του:

    “Ενας έχει ήδη πέντε θυγατέρες. Ποία η πιθανότις και το επόμενο τέκνον να είναι θήλυ;”

    Και έδινε τη λύση: 0.015625.

    Φτου! Και να πεις ότι δεν του είχα λύσει τις ασκήσεις πριν το εκδώσει το ρημάδι το βιβλίο;

    Απλά δεν μου είχε δώσει μερικές για να δείξει ότι σκαμπάζει.

    -Βρε καλέ μου μην λέμε τέτοιες ανοησίες στα παιδιά.

    Το βιολί του αυτός. Επαιρνε την κιμωλία και έκανε επίδειξη των ικανοτήτων του στις διωνυμικές κατανομές.

    Επρεπε να του βάλουν πολύ πάγο, ίσως και κάποιος φοιτητής να τον ξεβράκωσε για να διορθώσει το βιβλίο του.

    Καθηγητής Γενετικής (φτου κακά) και να μην καταλαβαίνει ότι το σπερματοζωάριο δεν έχει ιδέα πόσα κορίτσια ή αγόρια έχει ο μπαμπάς όταν βάζει πλώρη για το ωάριο. Και στα τέτιοι@@ του αν κουβαλάει Χ ή Υ χρωμόσωμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: