Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Γιατί βλέπουν τσόντες οι νέοι;

Posted by sarant στο 10 Ιανουαρίου, 2018


Για άλλη μια φορά, ο τίτλος είναι παραπλανητικός. Δεν θα ασχοληθώ σχεδόν καθόλου με την πορνογραφία και αν έχει διάδοση (που θα έχει, κυρίως η διαδικτυακή) στους νέους. Το θέμα του άρθρου είναι καθαρά γλωσσικό: λεξικογραφικό και ετυμολογικό, ειδικότερα.

Τσόντα λέμε την πορνοταινία. Σύμφωνα με το Πιπέρι στο στόμα, το καλό αυτό βιβλίο που διερευνά τις λέξεις ταμπού της ελληνικής (το έχουμε παρουσιάσει εδώ) οι πορνογραφικές ταινίες, με σύντμηση πορνό, έχουν «δυσφημιστικό ισοδύναμο, ιδιαίτερα διαδεδομένο» το ουσιαστικό τσόντες.

Δυσφημιστικό λέγεται επειδή σε ορισμένα επίπεδα ύφους ή περιβάλλοντα συζήτησης δεν θα πει κανείς «τσόντα» αλλά «πορνό» ή πορνοταινία ή πορνογράφημα ή «αυστηρώς ακατάλληλον» ή «άσεμνη ταινία» κτλ.  Ωστόσο, ο όρος ειναι πράγματι εξαιρετικά διαδεδομένος -και στις μέρες μας.

Θα μου πείτε ότι κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, αλλά για λόγους τάξεως το κουκουβαγιέλι χρειάζεται. Η πρώτη σημασία της λέξης «τσόντα», σύμφωνα με τα λεξικά, είναι: μικρό κομμάτι από ύφασμα, που το ράβουν μαζί με άλλο όμοιο για να το συμπληρώσουν: Έβαλε μια τσόντα στη φούστα για να τη μακρύνει. Ο ορισμός είναι αυτός από το ΛΚΝ. Ο Μπαμπινιώτης αναφέρει ότι πρόκειται για «πρόσθετο» κομμάτι υφάσματος, μια λέξη σημαντική.

Από τα υφάσματα, ο όρος επεκτάθηκε σε οτιδήποτε λειτουργεί ως προσθήκη ή συμπλήρωμα σε κάτι άλλο -και ειδικότερα στο συμπληρωματικό χρηματικό ποσό. Το ΛΚΝ δίνει τη φράση Έχω κάτι ψιλά, βάλε κι εσύ μια τσόντα να πάμε σινεμά, αν και συνηθέστερο είναι θαρρώ σε ανάλογες καταστάσεις να χρησιμοποιήσουμε το ρήμα, τσοντάρω: τσόνταρε κι εσύ… Τώρα με την κρίση έχει γραφτεί επανειλημμένα ότι οι συνταξιούχοι τσοντάρουν στον προϋπολογισμό των παιδιών τους.

Τον παλιό καιρό, λοιπόν, που η προβολή πορνογραφικών ταινιών γνώριζε περιορισμούς, συνηθιζόταν σε ορισμένους κινηματογράφους να παρεμβάλλονται σύντομα πορνογραφικά αποσπάσματα σε «κανονικές» ταινίες, που είχαν πάρει άδεια προβολής. Αυτά τα ολιγόλεπτα αποσπάσματα ονομάστηκαν, πολύ λογικά, τσόντες.

Βέβαια, είναι ενδεχομένως κάπως παραπλανητικό αυτό που λέει ο Μπαμπινιώτης ότι τσόντα είναι «η εμβόλιμη σκηνή πορνό που παρεμβάλλεται κατα την προβολή ταινίας με διαφορετικό θέμα» -ασφαλώς η παρεμβολή δεν γινόταν σε ταινίες της Βουγιουκλάκη ή του Χοντρού και του Λιγνού!

Γινόταν σε ερωτική ταινία ή ίσως σε έργο καράτε, και πάντως ήταν γνωστοί οι κινηματογράφοι που επιδιδονταν σε αυτή την πρακτική και οι θεατές δεν αιφνιδιάζονταν από την παρεμβολή των άσχετων αποσπασμάτων -τύχαινε μάλιστα κάποτε ο μηχανικός ήχου να έχει αντιληφθεί παρουσία ύποπτων ανάμεσα στους θεατές, οπότε πρόβαλλε καθαρές κόπιες και το φιλοθεάμον κοινό φώναζε «ρίξε τσόντα!» αφού γι’ αυτό είχε πάει.

Γρήγορα η έννοια επεκτάθηκε και τσόντα δεν ήταν πια η εμβόλιμη πορνογραφική σκηνή αλλά η πορνοταινία κανονικής διάρκειας και η λέξη έδωσε και σύνθετα και παράγωγα όπως το τσοντάδικο, τον κινηματογράφο δηλαδή που προβάλλει συστηματικά τέτοιες πορνοταινίες ή τον τσοντόβιο, τον φανατικό τέτοιων ταινιών -το slang.gr έχει καμιά δεκαριά σχετικά λήμματα.

Το Χρηστικό Λεξικό, που είναι το νεότερο από τα μεγάλα λεξικά μας, σωστά δίνει πρώτη σημασία του λήμματος «τσόντα» την πορνοταινία και δεύτερη την εμβόλιμη σκηνή πορνό, σημειώνοντας επίσης σωστά ότι αυτή η σημασία είναι «παλαιότ.(ερη)», ίσως μάλιστα θα ταίριαζε να χαρακτηριστεί και «παρωχημένη» αφού η πρακτική (των εμβόλιμων τολμηρών σκηνών) πρέπει να έχει εκλείψει προ πολλού.

Ετυμολογικά, η τσόντα είναι δάνειο από το βενετικό zonta «προσθήκη», που αντιστοιχεί στο ιταλ. giunta και ανάγεται στο λατινικό ρήμα jungere (συνδέω κτλ.) Από το ιδιο ρήμα προέρχεται, έχοντας περάσει από διαφορετικά κύματα, η λέξη «χούντα», μέσω του ισπανικού junta που θα πει «ένωση, σύνδεσμος ατόμων», οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η τσόντα και η χούντα είναι ετυμολογικά ξαδέρφια κι επομένως η φράση «τόση τσόντα είχαμε να δούμε από τη χούντα» έχει μια κάποια… ετυμολογική δικαίωση!

Παρόλο όμως που η πρακτική της παρεμβολής ολιγόλεπτων τολμηρών αποσπασμάτων έχει προ πολλου εκλείψει, η ονομασία «τσόντα» παραμένει ζωντανή, και τη χρησιμοποιούν και οι σημερινοί έφηβοι ή νέοι, που δεν έχουν γνωρίσει ούτε τσόντες με την κυριολεκτική σημασία, ούτε τσοντάδικα-κινηματογράφους ούτε βιντεοκασέτες -άλλη μια απόδειξη του συντηρητισμού της γλώσσας.

Συντηρητισμός ή μάλλον αδράνεια υπάρχει και στα λεξικά, αφού ο Μπαμπινιώτης δίνει στο σχετικό λήμμα τον ορισμό «κάθε ταινία πορνό ή κασέτα βίντεο με τολμηρό περιεχόμενο». Σπάνια θα βρεθεί πια κασέτα βίντεο -ντιβιντί το πολύ.

Η παλαιοτερη ερωτική τολμηρή ταινία έχει σχεδόν την ηλικία του κινηματογράφου, αφού προβλήθηκε τον Νοέμβριο του 1896. Λέγεται Le Coucher de la Mariée και δείχνει ένα ζευγάρι νιόπαντρο, που η νύφη γδύνεται πίσω από το παραβάν ενώ ο γαμπρός αδημονεί και προσπαθεί να τη δει κλεφτά. Ίσως στη συνέχεια να μην περιορίζονταν στο στριπτίζ, αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ διότι η ταινία ήρθε στην επιφάνεια εξαιρετικά φθαρμένη και από τα 7 λεπτά της διάρκειάς της μπορούμε να δούμε μόνο τα δύο πρώτα λεπτά.

Οι ολιγόλεπτες τσόντες έδωσαν τη θέση τους σε ταινίες μεγάλου (όχι και πολύ) μήκους, με μια συνήθως (αλλά όχι πάντα) υποτυπώδη υπόθεση αν και τα τελευταία χρόνια η διαδοση μέσω Διαδικτύου ευνοεί περισσότερο τα συντομότερα στιγμιότυπα -κι έτσι γυρίσαμε, κατά καποιο τρόπο, στις αρχές και ο όρος «τσόντα» καλά κρατεί.

 

Advertisements

192 Σχόλια to “Γιατί βλέπουν τσόντες οι νέοι;”

  1. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Η λέξη τσόντα διευρύνθηκε τελευταία, γενικώς στην εις βάρος σου κατάσταση («το παιχνίδι έγινε τσόντα», «τα θέματα των εξετάσεων ήταν τσόντα» ή «στις εξετάσεις θα πέσει πολλή τσόντα» κλπ.)

  2. Αὐγουστῖνος said

    Δεκαετία τοῦ ’70 καὶ μιὰ ἀπὸ τὶς ἐφηβικὲς (λέμε τώρα) τότε νυχτερινὲς ἐξορμήσεις/ἐκδρομὲς ἦταν στὸ 41ο χιλιόμετρο τῆς ἐθνικῆς, στὸ ὕψος τῆς Μαλακάσας, ὅπου τὸ ἐκεῖ drive-in ἐπιδιδόταν συστηματικὰ στὸ ἄθλημα τῆς τσόντας, μὲ θεατὲς κυρίως τοὺς νταλικιέρηδες καὶ τοὺς ἄλλους ἐπαγγελματίες ὁδηγοὺς τῶν δρομολογίων Ἀθήνας-Βόρειας Ἑλλάδας.
    Ὁ διπλανὸς ἐλαιώνας γνώριζε δόξες, ἀφοῦ τὰ χρήματα δὲν ἔφταναν γιὰ βενζίνη καὶ εἰσιτήριο. Ἡ ἔλλειψη ἤχου δὲν ἦταν καὶ μεγάλο πρόβλημα γιὰ τὴν ἐποχὴ καὶ τὴν ἡλικία μας.
    Καλημέρα εἶπα;
    Τὴν καλημέρα μου.

  3. Πάνος με πεζά said

    Νομίζω ότι από τα αποσπάσματα αυτά (ή άλλα;) επειδή υπήρχαν υπότιτλοι(!!!) που εμπόδιζαν την απρόσκοπτη θέαση των πλάνων, βγήκε και η φράση «Χασάπη, γράμματα !» προς το μηχανικό προβολής. Όχι;

  4. Πάνος με πεζά said

    @ 2 : Τώρα που είπες ελαιώνας, οι πιό γυαλισμένες ελιές της Αθήνας ήταν αυτές δίπλα σε ένα drive in που βρισκόταν στην περιοχή του «Υγεία», στην Κηφισίας. Πλάκα πλάκα, για να ανεβοκατέβεις, ήθελες εκείνα τα πέδιλα των εναεριτών…

  5. Avonidas said

    Οι ολιγόλεπτες τσόντες έδωσαν τη θέση τους σε ταινίες μεγάλου (όχι και πολύ) μήκους, με μια συνήθως (αλλά όχι πάντα) υποτυπώδη υπόθεση

    Υπάρχει άλλωστε κι η έκφραση «υπόθεση σε τσόντα», για κάτι αταίριαστο ή ανεπαρκές.

  6. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καλημέρα

    1. Νὰ μὴν ξεχνᾶμε καὶ τὴν τσόντα ποὺ ἔδειξε ἡ ΕΡΤ στις 10/12/2003

    Θυμᾶμαι στὴν τρίτη γυμνασίου, τὸ βιβλίο τῆς οἰκιακῆς οἰκονομίας (δὲν ἦταν τοῦ ΟΕΔΒ, τὸ εἴχαμε ἀγοράσει) ἔλεγε στὸ κεφάλαιο γιὰ τὴν παραγωγὴ καὶ πώληση τῶν τροφίμων, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ προσθήκη τσόντας. Ἂν καὶ ξέραμε ἀπὸ ποῦ βγαίνει ἡ τσόντα, τὸ διαβάζαμε καὶ γελάγαμε

  7. Πάνος με πεζά said

    Κι εδώ, οι πιο ευφάνταστοι τίτλοι από ελληνικές τσόντες !

  8. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολυ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Λογική επεκταση -σα να λέμε, θα πέσει πολύ γαμήσι.

    3 Νομίζω πως το «γράμματα χασάπη» το φώναζαν όταν κοβόταν ο υπότιτλος σε κανονική ταινία.

    5 Την έχει και το σλανγκρ την έκφραση

  9. Αὐγουστῖνος said

    Ἀλήθεια, ὁ Γς ποῦ εἶναι; Ἄργησε ἢ ἁπλῶς τὸ θέμα εἶναι ἔξω ἀπὸ τὰ ἐνδιαφέροντά του; 🙂

  10. Πάνος με πεζά said

    Για την ακρίβεια, οι πιό ευφάνταστοι ελληνικοί τίτλοι με τους οποίους κυκλοφόρησαν ξένες τσόντες.

  11. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    3. Ὅχι. Χασάπη φώναζαν οἱ θεατὲς ὅταν ἀντιλαμβάνονταν πὼς εἶχε κοπεῖ ἀπὸ τὴ λογοκρισία κάποια τολμηρὴ σκηνὴ καὶ γράμματα ὅταν δὲν ἔπεφταν ὑπότιτλοι ἐνῶ μιλοῦσε ὁ ἠθοποιός. Καὶ ἔγινε κάποια στιγμὴ κλισὲ ἡ φράση χασάπη γράμματα γιὰ ὁποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαζόταν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς προβολῆς (κάδρο, ἦχος, εἰκονα κλπ)

  12. Αὐγουστῖνος said

    Γωνία Περικλέους καὶ Μεσογείων, στὸ Χολαργό, ἦταν τότε ὁ κινηματογράφος Ἀλόμα, ποὺ εἶχε πάντα σὲ παγκόσμια πρώτη τὶς ταινίες τοῦ Γκουζγκούνη. Καὶ πῶς ἀλλιῶς, δηλαδή; Τὸ φωτογραφεῖο τοῦ ἐν λόγῳ πρωταγωνιστῆ ἦταν ἀκριβῶς δίπλα.

  13. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τὴ τσόντα τοῦ σχολίου 6 σᾶς τὴ βάζω κουίζ. Γιὰ νὰ δοῦμε θὰ τὴ βρεῖτε;

  14. Πάνος με πεζά said

    Ναι, σωστότερο έτσι.

  15. sarant said

    13 Αυτήν του 2003 εννοείς;

  16. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    15. Ναί

  17. leonicos said

    Περίμενα…. περίμενα…. τελικά πήγα για μπάνιο, και βρέθηκα 16ος τουλάχιστον!

  18. …τσόντες έδωσαν τη θέση τους σε ταινίες
    μεγάλου…μήκους,

    No pun intended.

  19. leonicos said

    Γιατί βλέπουν τσόντες οι νέοι;

    Πιο χαζλη ερώτηση δεν υπάρχει! Μιμούνται τον Γς (ως παραγωγό)

  20. Γς said

    Μπα, έπεσε καινούργιο άρθρο:

    «Γιατί βλέπουμε τσόντες οι νέοι;»

  21. Jimakos said

    #13

    Αρχιμήδη, θα έλεγα ότι κακώς χαρακτηρίζουμε ως τσόντες τέτοια παραδείγματα. Μια τσόντα (κανονική) την απολαμβάνουν όλοι, ενώ σαν αυτές που αναφέρεις, εε μάλλον υπάρχει κ μεγάλο κομμάτι θεατών που δεν πολυγουστάρει 😛 😛 😛 (αστειεύομαι)

  22. Triant said

    @6,13

    Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι…

  23. Avonidas said

    Πάντως, η δεκαετία του ’70 διέψευσε τον κανόνα ότι οι τσόντες δεν έχουν υπόθεση. Στη λεγόμενη «χρυσή εποχή του πορνό», η τσόντα έγινε μέινστριμ, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, και κυκλοφόρησαν τσόντες όχι μόνο με υπόθεση αλλά και με αισθητική. Το «The Devil in Miss Jones», μάλιστα, έγινε και ρημέικ το 2005.

    Κυριαρχούσε τότε το φυσικό λουκ στις πρωταγωνίστριες και η μουστάκα στους πρωταγωνιστές — και βέβαια γκρηκ λόβερ με τρίχα για πουλόβερ, καμιά σχέση με τη σημερινή αποψίλωση.

    Μετά κάτι έγινε στη δεκαετία του ’80 και κόπηκαν όλα αυτά μαχαίρι. Τι να ‘γινε, άραγε… 😐

  24. leonicos said

    Ο Γς δεν βλέπει τσόντες. Η σεξουαλική δραστηριότητά του τις εμπνέει

  25. Avonidas said

    Ο Γς δεν βλέπει τσόντες. Η σεξουαλική δραστηριότητά του τις εμπνέει

    Μήπως πρεπει να φτιαχτεί σελίδα με Γουσου facts? 😉

  26. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα (θα φανεί… με τέτοιο θέμα 🙂 )
    13: Εδώ το πρόγραμμα της 10/12/2003 Τετάρτη 10 Δεκέμβρη 2003

  27. spiral architect 🇰🇵 said

    Ψήνεστε βλέπω, για να γεμίσουν τα σχόλια με ερωτικά ΓουΣουρτήματα. ❤

  28. Εχει δίκιο ο Μπαμπ. Αρχικά, στην πρώτη διδάξασα αίθουσα – Ηρα (ή Ρέα ;;) στον Αγ. Αρτέμη η τσόντα έπεφτε σχεδόν πάντα σε ταινίες ηθικοπλαστικές. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια ελληνική που είχε γυρισθεί σε δυο βερσιόν μια για την ελληνοχριστιανική κοινωνία και μία για τα πορνό, όπου ο πρωταγωνιστης πήγαινε την κοπέλλα σπίτι της την φιλούσε χριστιανικά στο μέτωπο και μόλις έκλεινε η πόρτα εμφανίζονταν οι ίδιοι να ξεσκίζονται στο κρεβάτι. Εννοείται πως με το τέλος της τσόντας συνεχιζότανε το ηθικοπλαστικό σενάριο όπου με δυσκολία οαρραβωνιασμένος φίλαγε στο μάγουλο την κοπέλλα του…

    Αυγουστίνε, καμιά σχέση το ντράιβιν με τσόντες, κλασσικά πορνοταινίες έεπαιζε και φυσικά οι δυνατές πρεμιέρες του Γκουσγκούνη παίζονταν στο Νέγκρο, στην Φωκίονος Νέγρη όπου τα εισιτήρια της πρεμιέρας πουλιότουσαν στην μαύρη αγορά !!!!!!!
    Το κυνήγι της πρωταγωνίστριας -που συνήθως κατέφευγε στο παρακείμενο (αριστοκρατικό τότε) ζαχαροπλαστείο Σελέκτ- από τους ερεθισμένους θεατές ήταν εκ των ουκ άνευ…

    Μετά από 3-4 πρεμιέρες η αστυνομία τις απαγόρευσε αφού γινότανε χαμός εκεί στις πάπιες της Φ.Ν.από τις διαδηλώσεις.
    Φταίει κι ένας παπάρας που πέταξε σουβλακι στην καράφλα του Γκουζγκούνη την ώρα που εξηγούσε το έργο !!

  29. atheofobos said

    12
    Γωνία Περικλέους καὶ Μεσογείων, στὸ Χολαργό, ἦταν τότε ὁ κινηματογράφος Ἀλόμα,

    Η Αλόμα υπάρχει και είναι σήμερα ο κινηματογράφος Σινέ Χολαργός και δεν είναι στην γωνία Περικλέους και Μεσογείων αλλά Βεντούρη και Μεσογείων με την είσοδο του τότε από την Βεντούρη. Το καλοκαίρι άνοιγε στο πλάι της.
    Και μερικά σχετικά ποστ με το θέμα.
    Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΡΝΟ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2016/01/100.html

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΡΝΟ;
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/10/blog-post.html

    Η ΑΠΟΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΡΝΟ ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ ΤΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2008/10/blog-post_21.html

  30. AntMark said

    Καλημέρα!
    3, 8, 11:
    Κι εγώ για τους υπότιτλους ήξερα την ιστορία. Γιατί ενίοτε, και πιο πρόσφατα δηλαδή, έχω δει να πέφτει ας πούμε παρακάτω η προβολή και να προβάλλεται το κάτω μέρος της εικόνας, όπου και οι υπότιτλοι, εκτός της οθόνης –και τότε πράγματι ακούγεται το «Χασάπη, γράμματα!». Τώρα, στα τσοντάδικα, κάπου είχα ακούσει, αλλά θα σας γελάσω για το πού (με μεγάλη επιφύλαξη, ίσως στο σχετικό αφιέρωμα του ΑΜΑΝ το 199…) ότι το λέγανε κάποιοι σε σκηνές στοματικού σκωπτικά, γιατί βέβαια δεν υπήρχε διάλογος και δεν υπήρχαν οι υπότιτλοι.

  31. Babis said

    28
    «… του Γκουζγκούνη την ώρα που εξηγούσε το έργο !!»

    Χωρίς σχόλια 😆

  32. Πάνος με πεζά said

    Νομίζω ότι μετά το 80 βελτιώθηκαν οι υποθέσεις και η ποιότητα πλάνων, landscaping, κοστουμιών κλπ., όταν έγινε άντληση από ιστορικά θέματα : Ρασπούτιν, Μεγάλη Αικατερίνη, Ρωμαίοι κλπ. Επίσης η άνθιση, έδωσε τη δυνατότητα και για εξολοκλήρου off-shore γυρίσματα, σε τροπικά νησιά κλπ. αντί σε ένα σκέτο δωμάτιο. Αποκορύφωμα παραγωγής η ταινία «Tatiana» της Private.

    Όλα αυτά φυσικά, μου τα έχουν μεταφέρει κάποιοι φίλοι μου που ασχολούνται με το θέμα. Γιατί δεν πιστεύω πια να σας φαίνομαι για νέος ! 🙂

  33. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Υπόθεση σε τσόντα.
    Εξ ου και το σχετικό ανέκδοτο.

    Μπαίνει ένας σε τσοντάδικο ενώ το έργο είχε αρχίσει. Κάθεται και λέει στον διπλανό του:
    -Φίλε, έχεις πρόγραμμα?
    -Όχι, έλα, πάρε χαρτομάντηλο.

  34. Stamatis said

    Είμαι 12 ή 14 χρονών και, μεγάλο παιδί πλέον, έχει έρθει η ώρα να βοηθήσω κι εγώ στην μετακόμιση από αυτές που η οικογένεια του στρατιωτικού πατέρα μου έκανε κάθε δύο χρόνια περίπου. Μεγάλο παιδί όντας λοιπόν, έχω επίσης μυηθεί και στο τι σημαίνει τσόντα, οπότε το σοκ είναι απερίγραπτο τις πρώτες 5-6 φορές που ο θρήσκος πατέρας μου μου ζητάει «Πιάσε μια τσόντα!». Τι εννούσε; Το κομματάκι χαρτόνι που μπορεί να βάλει κανείς ανάμεσα στην ακμή του πακεταρισμένου επίπλου και του σπάγκου για καλύτερο κράτημα και μεγαλύτερη προστασία.

  35. Γιάννης Ιατρού said

    32: τέλος Πάνο,
    ξέρουμε, ξέρουμε… Εσύ δηλώνεις ότι σε διακατέχουν οι αρχές του συλλόγου Πνεύμα και Ηθική, που ίδρυσε ο αείμνηστος Αυλωνίτης 🙂

  36. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα σχόλια!

    Οι αναφορές σε συγκεκριμένους σχολιαστές είναι περιττές, θα έλεγα.

  37. Γς said

    Αντε, μιας και με κουτσομπολεύσατε επαρκώς στα σχόλια.

    Τα έχουμε ξαναπεί άλλωστε.

    Η τσόντα.

    Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος έκανε αποκαλύψεις στις εκπομπές τους για καραμπινάτα σκάνδαλα [όπως έλεγε] συναδέλφων μου.

    Εχασε όμως τη δίκη [και τα αστικά] και για να μην χάσει και το σπίτι του άρχισε να τους γλείφει.

    Ε, τότε οι κύριοι αυτοί που δεν τους έκανα τις χάρες και που έκαναν το παν για να με εξοντώσουν του έδωσαν ένα βίντεο.

    Ενα βίντεο που είχαν χακερέψει από τον υπολογιστή του γραφείου μου με εντολή να το δείξει στο πανελλήνιο.

    Σε μια σειρά από εκπομπές του στον Κίτρινο τύπο με καλούσε να αντιδράσω και με απειλούσε ότι θα το προβάλλει.

    Ατέλειωτες συζητήσεις με τους καραγκιόζηδες που μάζευε στα πάνελ του. Με κατηγορούσαν και τους και τους έγραφα κανονικά. Τους απαντούσα σε τηλεφωνική σύνδεση στις εκπομπές τους. Δεν εμφανίστηκα ποτέ, παρ όλες τις προκλήσεις και προσκλήσεις του Δημοσιογράφου [με δέλτα κεφαλαίο]

    Αντεξα τελικά.

    Δεν τόλμησε να με δείξει.

    Τι ήταν το βίντεο: Ηταν μια αλλοδαπή συνάδελφός μου που όταν ερχόταν, πολύ βραδυνές ώρες στο γραφείο μου, κλείδωνε καλά την πόρτα και ζούσε το μύθο της στο Γκρίς.
    Μόνο που τον ήθελε και βιντεοσκοπημένο. Βίτσια είναι αυτά.

    Α, ρε Μάκη, φοβιτσιάρη. Ηταν και το προηγούμενο του Κορκολή που τον έδειξε και την πλήρωσε κανονικά.

  38. Γς said

    36:

    >Οι αναφορές σε συγκεκριμένους σχολιαστές είναι περιττές, θα έλεγα.

    Α, δεν το είχα δει.

    Ε, τέλος. Κουτσομπόληδες.

  39. Πάνος με πεζά said

    @ 34 : Mια ωραία εμπειρία ήταν όταν εκεί γύρω στα δεκα..τόσα, έκρυβα τα θεματικά περιοδικά σε μια κρυψώνα κάτω από το τελευταίο συρτάρι μιας ντουλάπας… Έσπασε ο διάολος το πόδι του όμως, μια μέρα χάλασαν κάτι ενδοδαπέδιες σωλήνες καλοριφέρ, κι ήρθε ο σπιτονοικοκύρης με έναν υδραυλικό (και τη μάνα μου για να τους ανοίξει φυσικά), να του υποδείξει να σκάψει στο συγκεκριμένο σημείο. Εν τη απουσία μου, βέβαια…
    Την άλλη μέρα που ξαναήρθε ο υδραυλικός, άντε να απαντήσεις στην εξής κουβέντα του :

    – Α, εκεί που έσκαβα χτες, βρήκα και κάτι καλέμια μεγάλα !

    A propos, μέγα respect σε αυτόν που ακαλάλυψε το καζανάκι χαμηλής πίεσης, αλλά και στους υδραυλικούς που το τοποθετούν με 1-1.5 εκ. «αέρα» από τον τοίχο… 🙂

  40. Αὐγουστῖνος said

    Μεσογείων καὶ Βεντούρη… Σωστός! Ἀλλὰ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα ἐπιμένω: Τὸ «Σέξ 13 μποφὼρ» στὴν Ἀλόμα πρωτοπαίχτηκε. Ἡ Φ.Ν. ἴσως εἶναι ἐλαφρῶς μεταγενέστερη. Καὶ ἐπιμένω καὶ γιὰ τὸ drive-in 41. Ξεκίνησε μὲ τσόντες καὶ ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ πέρα τὸ γύρισε σὲ κανονικοῦ μήκους (!) ταινίες.

  41. sarant said

    39 Θεματικά! 😉

  42. Πάνος με πεζά said

    Tότε έλεγαν ότι είχε ιδρυθεί η ΓΚΝΕ, Γκουζγκουνιακή Νεολαία Ελλάδας, με εκδηλώσεις λατρείας και συνθήματα όπως «Βάλε τσόντα στο πανί, είμαστ` απ` το Κορωπί».

  43. ilias said

    @28 Γι αυτό ο Γκουσγκούνης μιλούσε για «τσόντα βασισμένη σε ελληνοχριστιανικά ήθη κιαι ιδεώδη»

    » σε έργο καράτε»
    Και εκεί που έβλεπες την κλασσική μονομαχία Μπρους Λι- Τσακ Νόρις με φόντο το Κολοσσέο κατέληγες να δείς μια άλλη μονομαχία

    Την «Παπαρήγα τη καλή» την ξεχάσαμε.

  44. spiridione said

    37.

  45. Avonidas said

    Οι αναφορές σε συγκεκριμένους σχολιαστές είναι περιττές, θα έλεγα.

    Ο,τι ξέρουμε γράφουμε, με τα θέματα που έπεσαν πάλι 😛

  46. sarant said

    43 Περί το 1992. Με είχε ενοχλήσει.

    45 😉

  47. Εγώ που είμαι πιο εστέτ θα σας βάλω κάτι άλλο:

  48. Tah ala tahalasa said

    Δύο έργα σεξ
    Η αίθουσα κλιματίζεται.
    Και σε ανάβει και σε δροσίζει.

  49. Avonidas said

    Χαίρομαι κι εγώ που προλαβα στο τέλος της την εποχή των θεματικών περιοδικών, πριν γινουν οι συνδέσεις γρήγορες και πριν βγουν τα σοσιαλ μύδια, οπότε και την κάνουνε λάστιχο οι πιτσιρικάδες με γνώριμες πλέον φυσιογνωμίες 😉

    Αλλά είχε κι η εποχή των βραχνιασμένων dial up τη χάρη της. Εκεί γύρω στο ’96 βάλαμε μόντεμ,

    μπλικ μπλικ μπλικ κχζζζζζζττττ

    …τα ζώα μου αργά, βέβαια, και χρονοχρέωση και βγες απ’ τη γραμμή ρε, περιμένω τηλέφωνο, οπότε τι να κάνω; σηκωνόμουν νυχ(τ)οπατώντας μαύρα μεσάνυχτα, έβαζα μπρος το καβουρδιστήρι με τα φώτα χαμηλωμένα και φοβο Θεού, πλικ πλικ πλικ αντέγραφα τη μαγική διεύθυνση χουτουτουπού κουλουπού από το (άλλο) περιοδικό (γούγλης dead tree edition) και προσάρμοζα την κλίση του καθίσματος 😉

    Μη φανταστείτε τίποτα χάρντκορ βιδεο, άλλωστε με τη σύνδεσή μας το πολύ να ηταν 5×5 πίξελ. Μιλάμε για την pin up εποχή της διαδικτυακής τσόντας. Θυμάμαι, ας πούμε, κάτι γκόμενες πάνω σε Χάρλεϊ, που αυτά που φόραγαν θα τα βλεπαν οι σημερινοί πιτσιρικάδες για μπούρκα. Ήθελε φαντασία το σπορ 😀

  50. Avonidas said

    Ο Ζουράρις να μας πει τι τσόντες έβλεπε.

    Αλλά αυτός τι ανάγκη έχει, πρόλαβε τις εκδρομές στα μπουρδέλα 🙂

  51. stella said

    /12./28
    Στον Χολαργο, διπλα στο σινε , ηταν το φωτο Γκουσγκουνη. Ποιος ηταν εκει, οταν τον σηκωσαμε στους ωμους και φωναζαμε,»ζεις, εσυ μας οδηγεις»? να το εξομολογηθει.
    Στον Αγιο Αρτεμιο ηταν το σινε «ΕΥΑ» με το συνθημα,
    Ειχε προηγηθει το σινε Χαραυγη, τωρα σουπερ μαρκετ, και μετα Η Γαρδενια, στην Βουλιαγμενης, τωρα ανοικτο παρκιγκ, νομιζω(λειπω απο Αθηνα πολλα χρονια).
    Αργοτερα. το 80, αρχισε το «χολυγουντ της ομονοιας» με ελληνικες τσοντες.

  52. Avonidas said

    Περί το 1992. Με είχε ενοχλήσει.

    Μα, κάτι πράγματα που σ’ ενοχλούν, Νικοκύρη!

    Και κάτι άλλα, που δε σ’ ενοχλούν. Τεσπά.

  53. stella said

    Συμπληρωνω το συνθημα για την Ευα, γιατι το εφαγε ο «δαιμων»
    «Ευα θα πεινασεις, τσοντα αν δεν βαλεις»

  54. Λεύκιππος said

    Για το λόγο αυτό είχαμε ιδρύσει τότε στο Βόλο τον ……»Σύλλογο Ματάκηδων ο Πολύφημος»…

  55. Avonidas said

    »Σύλλογο Ματάκηδων ο Πολύφημος»

    Κατά το one-eyed monster, να υποθέσω;

  56. Πάνος με πεζά said

    @ 49 : Eκείνη την εποχή είχε βγει και το Microsoft netmeeting, που «και καλά» ήταν κάτι σαν skype, αλλά κυριαρχούνταν από την…»αλληλοπροβολή». Mε τις τότε προβληματικές συνδέσεις και ταχύτητες, σε άφηνε ολίγον με το … στο χέρι…
    Μετά ήρθε το flirt4free…
    (Έτσι μου είπαν κάποιοι φίλοι μου)

  57. Πάνος με πεζά said

    Από σινεμά, πρόλαβα (και μπήκα από περιέργεια) στην Αλάσκα, Πατησίων αρχή, εκεί που είναι σήμερα το Glou (έναντι στοάς Δώρου). Είχε μια πόρτα δίπλα στην οθόνη, και κάθε πέντε λεπτά σηκωνόταν κι ένας γέρος κι έμπαινε…
    Νομίζω ότι καλύτερη αποτύπωση από τους στίχους των Κατσιμιχαίων δεν υπήρξε στο ελληνικό τραγούδι :

    …Διάφορα μούτρα, βαποράκια, ναυτικοί.
    Ποιοι να `ναι οι κλέφτες και ποιοι οι πολισμάνοι;
    Ύστερα χώθηκα σε κάποιο σινεμά,
    δίπλα μου κάθονταν πεντέξι Πακιστάνοι.

    Σβήνουν τα φώτα και δεν είμαι πια κανείς.
    Γυμνές γυναίκες αστράφτουν στην οθόνη.
    Κανείς δεν νοιάζεται αν πεθαίνω ή αν ζω.
    Το χέρι μου γλιστράει στο παντελόνι.

    Κομμένη ανάσα, αγωνία μη σε δουν.
    Ούτε που ξέρω πως βρέθηκα εδώ πέρα.
    Μες στης βδομάδας το άθλιο πορνό,
    η Κυριακή είν’ η χειρότερή μου μέρα…

  58. Ριβαλντίνιο said

    @ 37 Γς
    Τριανταφυλλόπουλος – Τους απαντούσα σε τηλεφωνική σύνδεση στις εκπομπές τους.

    Proofs or it didn’t happen !

    ( Υ.Γ. Δηλαδής σε πλέρωνε το ελληνικό κράτος για να ζαχαρώνεις με αλλοδαπό νέτο αντί να μελετάς τα κομμάτια Οκαζάκι ; 🙂 )

    _______________________________________________________

  59. ΑΚ (ο) said

    Υπάρχει (ή υπήρχε) και το «είσαι τσόντα» το οποίο αναφέρεται σε γυναίκα (συνήθως) επαινετικά για την ομορφιά της (νομίζω όχι τόσο για σεξουαλικότητα)
    Ίσως σήμερα έχει αλλάξει η σημασία και έχει μειωτικό/προσβλητικό χαρακτήρα (νομίζω αποκλειστικά για γυναίκα) με την έννοια της χυδαίας σε πράξεις και ντύσιμο.

    Τσόντα – Ημισκούμπρια

    Τσόντα Νο.2 – Ημισκούμπρια συμ, Dr. Dreez

    Κρίμα το παιδί – Παύλος Σιδηρόπουλος
    (παλιότερο και με επεξήγηση: «Και συ μοιάζεις με τσόντα / υπαλληλάκος, δηλαδή, της τάξης τρεις κι ογδόντα «)

    Ο Ματσεντάλες – Θέμης Ανδρεάδης, Γιάννης Κιουρκτσόγλου
    (η μία από τις δύο γνωστές μουσικές διασκευές του γνωστό Speedy Gonzales)

    Αλανιάρης – Μάρκος Βαμβακάρης

    (το ρεφρέν σήμερα θα μπέρδευε αρκετά σε νόημα)

  60. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ευχαριστήθηκα τη σύνδεση με τη Χούντα της Ανδαλουσίας ή της Γαλικίας, όσο δεν φαντάζεσαι.

  61. Πάνος με πεζά said

    Και φυσικά, για να μαθαίνουν οι -τυχόν- νέοι, όταν προβάλλονταν ταινία με επίμαχα πλάνα στα κρατικά κανάλια, υπήρχε λίγο πριν η ένδειξη «Α», που έφευγε με το πέρας της σκηνής. (Α=Ακατάλληλο).

  62. ΑΚ (ο) said

    #28
    ταινία: Αυστηρώς Κατάλληλο

  63. spatholouro said

    Το θεϊκό που μου έχει μείνει αλησμόνητο ήταν μαθητής περί το 1976 στο σινέ ΒΑΡΒΑΡΑ στα Καμίνια: ο Χ. Μπ. (όσοι ξέρουν, ξέρουν) να έχει το σινεμά, ο ίδιος να κόβει εισιτήρια στο ταμείο και ο ίδιος να πρωταγωνιστεί στην τσόντα στο πανί!

  64. AntMark said

    Περνάω καμιά φορά εκεί, πάνω από την Ομόνοια, στη Μαρίκας Κοτοπούλη, που είναι αυτό το Σινέ Κοσμοπολίτ, που είναι του είδους, και αναρωτιέμαι διάφορα.
    Έχει ακόμα κόσμο που πάει να δει τσόντα σε σινεμά; Για να μην έχει κλείσει, θα έχει ίσως. Γυρίζονται ακόμα τσόντες σε φιλμ; Ή παίζουν κλασικά; Οι αφίσες είναι γενικού χαρακτήρα, δεν καταλαβαίνεις. Ή έχουν τίποτα μοντέρνα συστήματα ψηφιακά; Ή έχουν κανέναν παλιοπροτζέκτορα της κακιάς ώρας;
    Βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα.

  65. Πάνος με πεζά said

    Λογικά όλα τα σημερινά σινεμά παίζουν με προτζέκτορα, κατευθείαν από ψηφιακή κόπια… Γι αυτό άλλωστε έχουν βγει και όλες οι μηχανές ως διακοσμητικές στα φουαγιέ… Δε νομίζω να βρίσκονται πια τα -πανάκριβα- αναλώσιμά τους… Το θέμα είναι να βρέθηκε τρόπος (άδεια) να ψηφιοποιηθούν τα παλιά καρούλια, αλλιώς μοιραία θα χάθηκαν για πάντα.

  66. leonicos said

    Μας ζήτησες να λείπουν οι αναφορές σε συγκεκριμένους σχολιαστές.

    Γιατί; αφού οι σχολιαστές δεν είναι μόνο συγκεκριμένοι αλλά και αναγνωρισμένοι

    Ο Γς εμένα δεν με παρεξηγεί. Αν υπήρχε τέτοιος κίνδυνος δεν θα έγραφα

  67. Πάνος με πεζά said

    Κι αυτό το σινεμά που είναι απέναντι από το Λαμπρόπουλο (Λυκούργου) πρέπει να παίζει ακόμα.
    Με το χαρακτηριστικό όνομα.
    https://www.google.gr/maps/@37.9825766,23.7286016,3a,75y,200.84h,84.36t/data=!3m6!1e1!3m4!1sPAmoPBuVnfiVfsYNLlvaoA!2e0!7i13312!8i6656
    Αντιθέτως, ένα από τα πιο ιστορικά, το «Λαού» στην οδό Κολοκυνθούς, έχει κλείσει από χρόνια – νομίζω γκρεμίστηκε κιόλας.

  68. spatholouro said

    Sarant: «Το ΛΚΝ δίνει τη φράση Έχω κάτι ψιλά, βάλε κι εσύ μια τσόντα να πάμε σινεμά»

    Πολλή κατασκευή μου βρωμάει το παράδειγμα του ΛΚΝ. Ποτέ δεν το έχω ακούσει έτσι -και βέβαια ποτέ δεν το έχω πει. Ενώ το «τσοντάρησε» είναι στην ημερήσια διάταξη -ήδη από τον Μάρκο!

  69. leonicos said

    Δεν υπήρχε και ο Α κάπου κπντά στην Ομόνοια, όπου έπαιζε σε άδεια καθίσματα και ξαφνικά ακουγόταν ένα σφύριγμα και γέμιζε σε χρόνο ντετε για λίγη ώρα;

    Έτσι έχω ακούσει

  70. Γς said

    58:

    > Δηλαδής σε πλέρωνε το ελληνικό κράτος για να ζαχαρώνεις με αλλοδαπό νέτο αντί να μελετάς τα κομμάτια Οκαζάκι

    Θα σου έβαζα και το αλλοδαπό αλλά …

    >>Τους απαντούσα σε τηλεφωνική σύνδεση στις εκπομπές τους.

    >Proofs or it didn’t happen !

    Τις έχω γαμμένες όλες τις γραμημένες εκπομπές του.

    Σε μια μάλιστα σε μια απ αυτές εμφανίζεται στο πάνελ ο Γιάννης Ματζουράνης πρώην γραμματέας του Πασόκ, συνήγορος του Κωσκοτά (ή της Κοσκωτά) και άλλα πολλά [κουτσόγιωργας και τέτοια], που ήταν εξαφανισμένος για μερικά χρόνια μετά κι από κάτι υποκλαπέντα τηλεφωνήματα του με την Κοσκωτου [Σσσσ! μην λες ονόματα!]

    Και μου αρχίζει ένα κατεβατό στην τηλεόραση, άλλο πράγμα.

    -Κύριε Γς, πείτε μου σας παρακαλώ με ποιο δικαίωμα κλπ κλπ

    Και ήρθε η σειρά μου να του απαντήσω:

    -Μπα τι βλέπω, έχουμε μούτρα να βγαίνουμε και στη τηλεόραση τώρα; Κάναμε ρικάβερι; χα χα χα. Ξεχάστηκαν όλα;
    Αντε πάγαινε από δω ρε!

    Και τέτοια.

    Εβγαλε πολύ γέλιο η «παρέμβασή» του και εξαφανίστηκε πάλι για μερικά χρόνια από τα κανάλια.

    Ντάξει αργότερα αργότερα ήταν [είναι ακόμα;] ο νομικός σύμβουλος του δημοσίου για τις τηλεοπτικές άδειες. Για τα κανάλια

  71. Μπετατζής said

    Τελευταία οι αναρτήσεις και τα σχόλια του ιστολογίου ήταν εντελώς άσχετες και ασχετα με την επικαιρότητα και βαριόμουνα λίγο, αλλά η ανάρτηση αυτή παραμονές της ψήφισης των 600 σελίδων του πολυνομοσχεδίου επαναφέρει το ιστολόγιο σε ρυθμούς και θέματα της καθημερινότητας. Εγκρίνω.

  72. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.
    Στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿70, ὅταν ὑπηρετοῦσα στὸ Ναυτικό, κάποιος ὑπάλληλος τῆς ὐπηρεσίας ἦταν τακτικὸς θαμώνας τοῦ σινὲ Λίνα στοὺς Ἀμπελοκήπους καὶ τὸ παινευόταν μάλιστα:
    «Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁπλὸς θεατής· ἐγὼ ἔχω στασίδι στὸ Λίνα».

    Ἕνα ἄλλο στοιχεῖο ἦταν ἕνα εἶδος «διαδραστικότητας» ποὺ εἶχε ἀναπτυχθεῖ μεταξύ κοινοῦ καὶ ὀθόνης. Τὸ κοινὸ εἶχε μάθει ἀπ᾿ ἔξω τοὺς ὅποιους διαλόγους τοῦ ἔργου καὶ συμμετεῖχε ἐνεργά. Εἶναι γνωστὸ τὸ σημεῖο μιᾶς ταινίας μὲ τὸν Γκουσγκούνη νὰ ψάχνει ἕνα ζευγάρι. Λίγο πρίν τοὺς ἀνακαλύψει τὸ κοινὸ ρωτάει ἐν χορῷ:
    «Ποῦ ᾿ναι τὰ πουλάκια σου;» γιὰ νὰ λάβει τὴν ἀπάντηση τοῦ πρωταγωνιστῆ ἀπὸ τὴν ὀθόνη:
    «Νά τα τὰ πουλάκια μου!»

  73. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Θα ταίριαζε να βλέπαμε τι λέει και ο Φύσσας σε εκείνο το βιβλίο για τα αθηναϊκά σινεμά.

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Γιατί βλέπουν τσόντα οι νέοι; (και οι νέες συμπληρώνω εγώ ).
    Γισ τον ίδιο λόγο που βλέπουν οι μεσήλικες, οι γέροι κι οι γριές.
    Όπου καταστέλεται η φυσική σεξουαλικότητα, ανθούν η σεξουαλική ενοχή, η πορνογραφία, ο σεξισμός και η σεξουαλική διαστροφή.
    Το τρομερό ΜΗ ΤΟ ΧΕΡΙ ΕΚΕΙ στην δεύτερη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία, ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ και τους νέους καταδυναστεύει στην υπόλοιπη ζωή τους, γι’ αυτό τσόντα και ξερό ψωμί, κάπως πρέπει να ανέβει αυτή η ρημαδα η λίμπιντο, έστω και για μιά αγχωμένη μαλακία.
    Τα ποσοστά των ανθρώπων με ψυχική σεξουαλικη δυσλειτουργία (δηλαδή που δεν …..!) είναι τραγικά στις ανεπτυγμένες – «πολιτισμένες» κοινωνίες,τα ίδια και χειρότερα με τα ζευγάρια στην πλέον ενεργή σεξουαλική περίοδο 25-55 που συμβιώνουν με ελάχιστο έως καθόλου σέξ.

    2018 και στα περισσότερα νηπιαγωγεία και πρωτοβάθμια σχολεία του κόσμου, δεν διδάσκεται η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ( η αριστερή κυβέρνησή μας όυτε να το σκεφτεί δεν τολμάει όχι να αντικαταστήσει τα θρησκευτικά μ’ αυτό) λογικό να θριαμβεύει η τσόντα κι ο τζίρος με τα σχετικά σεξουαλικά χάπια και «βοθήματα» να είναι αστρονομικός.

  75. Πάνος με πεζά said

    @ 71 : Αυτό θυμίζει το Πρώτο Μνημόνιο, που νομίζω ότι ψηφίστηκε τη μέρα της κυκλοφορίας του πρώτου dvd της Τζούλιας…

  76. Πάνος με πεζά said

    Κι επειδή όλη τη δόξα πήρε ο Γκουζγκούνης, να μην ξεχάσουμε και το μέγα Μπόκολη…

  77. Πάνος με πεζά said

    Ξέχασα να βάλω το «Α»…

  78. sarant said

    72 Είναι σπάνιο να το παινεύεται κανείς (και μάλιστα μετά την εφηβεία)

  79. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Γειά σου Μπέτα. Να σου επισημάνω μονάχα πως το θέμα της ανάρτησης είναι Γιατί βλέπουν τσόντες οι νέοι, όχι γιατί παίζουν σε τσόντες. Άρα συνεχίζουμε εκτός θέματος 🙂

  80. Avonidas said

    #71. Έλα, παραδέξου το. Για την Παπαρήγα την καλή μπήκες 😛

  81. ΣΠ said

    Ο όρος «τσόντα» απέκτησε την σημασία της εμβόλιμης σκηνής πορνό και κατόπιν της πορνοτανίας τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 70, δηλαδή τα χρόνια της χούντας (μια ακόμα ετυμολογική δικαίωση). Την περίοδο 1970-75 γυρίστηκε μεγάλος αριθμός ελληνικών ταινιών πορνό. Οι Κώστας Γκουσγκούνης και Τίνα Σπάθη ήταν τα πρώτα ονόματα. Γυρίζονταν όμως και ταινίες με mainstream ηθοποιούς, αλλά στην Ελλάδα προβάλλονταν χωρίς τις hard-core σκηνές. Στο εξωτερικό βέβαια στέλνονταν πλήρεις.

  82. Πάνος με πεζά said

    Κι όλα αυτά αποτυπώθηκαν στο ντοκιμαντέρ του Βάσου Γεώργα «Το σινεμά γυμνό», το 2010. Δυστυχώς ακόμα δεν είναι προσβάσιμο (λέμε, σαν λιγούρια…)

  83. Πάνος με πεζά said

    Kαι δεν είναι ίσως προσβάσιμο, γιατί θα το υλικό θα αναπτυχθεί σε μια σειρά 12 ωριαίων επεισοδίων και θα κυκλοφορήσει σε συλλεκτική κασετίνα. Η μορφή που βγήκε στο σινεμά λοιπόν θα ήταν πλήρως συμπυκνωμένη.

  84. sarant said

    81 Ναι, τότε ακριβώς. Για τους ηθοποιούς του μέινστριμ που έπαιζαν στις ταινίες που λες ακούγονταν πολλά ονόματα πχ ο μακαρίτης ο «Ψάχος»

  85. Emphyrio said

    Αφου τσοντα και junta ειναι συγγενεις, και αφου ξεφυγαμε λιγο απο το καπως αυστηρο και συμμαζεμενο υφος του ιστολογιου) τοτε θα πρεπει να βαλουμε και το joint στην κουβεντα. Και ως μαγαζι και ως στριφτη ευωχια.

    Την Παπαρηγα την καλη ποτε δεν την συμπαθησα ως ευφυολογημα. Γενικα εχω καλη ιδεα για την Παπαδοπουλου ως ευθυμογραφο (απειρως καλυτερη απ’ο,τι για την Ακριτα ως γραφια γενικα, και ειδικα στα ταχαμου χιουμοριστικα), αλλα αυτο το «ευρημα» με παγωσε καπως.

  86. ΣΠ said

    Το 1976 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η «Εμμανουέλλα», η οποία έμεινε για τέσσερεις μέρες. Δευτέρα άρχισε να προβάλλεται, Παρασκευή απαγορεύτηκε η προβολή της με εντολή εισαγγελέα. Σήμερα μια τέτοια απαγόρευση φαίνεται αστεία. Θυμάμαι μάλιστα ότι πριν από καμμιά εικοσαριά χρόνια η ταινία είχε προβληθεί στην τηλεόραση όχι πολύ αργά, στις 11 το βράδυ.

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    72 – Μία σημαντική διαφοροποίηση από εκείνη την εποχή, είναι πως τότε το κοινό στους κινηματγράφους ήταν αποκλειστικά αντρικό ενώ μετά το 80 με τις βιντεοκασέτες στο κοινό συμμετέχουν και οι γυναίκες ενώ στην σημερινή διαδικτυακή εποχή την δήθεν σεξουαλικά απελευθερομένη, τα ποσοστά συμμετοχής πρέπει να είναι 50-50, κάτι που μπορούμε να το συμπεράνουμε κι από την συλλογική λαϊκή αδράνεια (γενικώς).

    Αυτό που μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στα 35 χρόνια που θίγω το θέμα σε σχετικές συζητήσεις, είναι που κανείς δέν ενδιαφέρεται πώς και γιατί έφτασαν οι πρωταγωνιστές μέχρι εκεί (είδικά οι πρωταγωνίστριες) και τι κρύβεται πίσω από όλο αυτό, ούτε οι άντρες αλλά ούτε κι οι γυναίκες.

  88. atheofobos said

    73
    Στο ποστ μου
    Η ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/10/blog-post_16.html
    υπάρχουν μερικά λινκ στα οποία μπορεί να διαβάσει κανείς ολόκληρο το βιβλίο του Δημήτρη Φύσσα, «Τα σινεμά της Αθήνας 1896-2013. Ιστορίες του αστικού τοπίου»

  89. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @78. Ἦταν περίπτωση. Μέγας λουφαδόρος, χουντικὸς καὶ τσοντόβιος. Ἐπειδὴ εἶχε τὴν ἀσυλία τῆς μονιμότητας καὶ κάποιο μέσο, δὲν ἔκανε ἀπολύτως τίποτα. Ἔπαιρνε ἕνα ἔγγραφο στὸ χέρι γιὰ ξεκάρφωμα καὶ γυρνοῦσε στὰ γραφεῖα κουτσομπολεύοντας.

  90. atheofobos said

    84
    Είχα ακούσει στην τηλεόραση πριν καιρό την Άννα Φόνσου να λέει πως αυτή δεν έχει γυρίσει τσόντες αλλά ότι στο εξωτερικό έχουν προβληθεί ταινίες της με πρόσθετο σκληρό πορνό από άλλες ηθοποιούς.

  91. Avonidas said

    #87. μετά το 80 με τις βιντεοκασέτες στο κοινό συμμετέχουν και οι γυναίκες ενώ στην σημερινή διαδικτυακή εποχή την δήθεν σεξουαλικά απελευθερομένη, τα ποσοστά συμμετοχής πρέπει να είναι 50-50

    Δεν καταλαβαίνω γιατί συνδέεις την πορνογραφία με τη στέρηση του σεξ. Πολλά ζευγάρια βάζουν να δουν τσόντα σαν προκαταρκτικά, για να φτιαχτούν. Καμία καταπίεση και καμιά ντροπή.

    Αυτό που μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στα 35 χρόνια που θίγω το θέμα σε σχετικές συζητήσεις, είναι που κανείς δέν ενδιαφέρεται πώς και γιατί έφτασαν οι πρωταγωνιστές μέχρι εκεί (είδικά οι πρωταγωνίστριες) και τι κρύβεται πίσω από όλο αυτό

    Πού έφτασαν, δηλαδή; Δεν πουλάνε το κορμί τους, ερωτικές σκηνές γυρίζουν, και το κάνουν εντελώς συνειδητά και πρόθυμα. Καμία σχέση δεν έχει η βιομηχανία πορνό ούτε με την πορνεία ούτε με το τράφικινγκ — τουλάχιστον όταν γίνεται σωστά.

    Φυσικά υπήρξαν και παρατράγουδα (π.χ. η Λίντα Λόβλεϊς, που είχε δηλώσει ότι το Deep Throat ήταν ο βιασμός της), και βεβαίως υπάρχει κι ο σχετικός υπόκοσμος και τα κυκλώματά του. Αλλά η σημερινή, μέινστριμ πορνογραφική βιομηχανία στελεχώνεται από ηθοποιούς που καλοπληρώνονται, που ασφαλίζονται και που παίρνουν όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις. Είναι μακράν το πιο σεξουαλικά απελευθερωμένο κομμάτι της κοινωνίας.

    Περισσότερη εκμετάλλευση και παρενόχληση θα βρεις στο «καθωσπρέπει» Χόλυγουντ.

  92. ΣΠ said

    84, 90
    Είναι γεγονός ότι στις σκηνές σκληρού πορνό αυτών των ταινιών δεν συμμετείχαν οι γνωστοί ηθοποιοί αλλά χρησιμοποιούσαν body doubles. Εκτός από τον Κώστα Καραγιώργη και την Άννα Φόνσου, άλλοι, που είχα ακούσει ότι είχαν συμμετοχή, ήταν οι Ανδρέας Μπάρκουλης, Φαίδων Γεωργίτσης, Λάκης Κομνηνός, Κάτια Δανδουλάκη και άλλοι που δεν θυμάμαι αυτή την στιγμή.

  93. Dimitris said

    Στα μέσα τις δεκαετιας του 80, στην όδο αλκιβιαδου, στον αγ. παντελεημονα υπηρχε ενα τσοντοσινεμα, ο «Ορφέας», (παντα έριχνα κλεφτές ματιες στα προσεχώς οταν γυρναγα απο το σχολείο).

    Οταν, γυρω στα τέλη της δεκαετίας, έκλεισε για να ανοιξει στη θέση του ενα παρκινγκ (το οποίο υπαρχει ακομα) θυμαμαι είχαν θυμώσει οι κατοικοι (και οι γονεις μου αναμεσα σε αυτους) με το επιχειρημα : παρκινγκ => περισσότερα αμαξια => περισσοτερο νεφος=> υποβαθμιση περιοχής!!!

  94. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    73
    π.χ.σελ.14
    «Σινιέ vs πορνό: στο ‘Αβέρωφ’
    Οκτώβρης του 2005, όμορφο μεσημέρι, δίχως κρύο, ούτε ζέστη. Εδώ, στην οδό
    Λυκούργου, παρατηρώ τις πελάτισσες που βγαίνουν από το Λαμπρόπουλο / Notos
    Gallery φορτωμένες με τις σινιέ τσάντες τους. Οι περισσότερες δεν προσέχουν καν το
    τσοντάδικο απέναντί τους, στο παλιό και πολύ ωραία ανακαινισμένο κτίριο. Κάποιες
    όμως φαίνεται πως σκανδαλίζονται αρκούντως από τις φωτογραφίες του ‘Αβέρωφ’
    και τη μεγάλη ταμπέλα ‘SEX ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ SEX’. Τις βλέπω που σταματάνε
    μια στιγμή, κοιτάνε -χωρίς να κοιτάνε- και αποδοκιμάζουν με αρνητικές κινήσεις του
    κεφαλιού. Άλλες πάλι κάνουν πως δε βλέπουν. Κι αυτό, παρόλο που το σινεμά έχει
    στις προθήκες του το ελάχιστο απαραίτητο, προκειμένου να προσελκύσει το κοινό
    του: απλές φωτογραφίες με ημίγυμνες γυναίκες, τίποτα περισσότερο δηλαδή από μια
    τηλεοπτική διαφήμιση.
    http://freecinema.gr/wp-content/uploads/2013/10/%CE%A4%CE%91-%CE%A3%CE%99%CE%9D%CE%95%CE%9C%CE%91-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%91%CE%98%CE%97%CE%9D%CE%91%CE%A3-1896-2013.pdf

  95. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το αντίστοιχο «Γράμματα, χασάπη!» στα παλιά τσοντάδικα έφτανε τα όρια της βαρβαρικής ευρηματικότητας: «Π**στη, μηχανικέ, την κατάρα μου νάχεις! Μ**νί να πιάνεις και π**τσα να γίνεται!»
    https://sarantakos.wordpress.com/2013/11/12/fyssascinema/#comment-193510

    51. το σινε «ΕΥΑ» με το συνθημα,
    Εύα / στον πέφκο μου ανέβα

  96. Πάνος με πεζά said

    Θυμάμαι χαρακτηριστικά, στα «Νέα» της δεκαετίας του 80, στη σχετική στήλη, οι αθηναϊκοί κινηματογράφοι χωρίζονταν σε «πρώτης προβολής»,»ημικεντρικούς», «προαστίων» και «αυτοκινήτων».
    Παρακάτω όμως, που έγραφε για τη Θεσσαλονίκη, εκεί υπήρχε η ειδική κατηγορία «Ταινιών σεξ». Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση εκείνη την εποχή…

  97. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    91 – Έχουμε πολύ διαφορετική αντίληψη για το σέξ και την σεξουαλικότητα.

  98. sarant said

    94-95 Ωραία!

    Υπήρχαν και κάποιοι που αναφερόταν ότι έπαιζαν «Δύο έργα»

  99. Avonidas said

    Έχουμε πολύ διαφορετική αντίληψη για το σέξ και την σεξουαλικότητα.

    Η δική μου αντίληψη είναι ότι ο καθείς κάνει τα γεννητικα του ο,τι γουστάρει, στα πλαίσια της συναίνεσης. Ποια είναι η δική σου;

  100. spiridione said

    Μια σύμβαση αντικατάστασης υπόχρεου σε θητεία σε γαλέρα, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, και συγκεκριμένα στη γαλέρα του Πέτρου Μπούα που πήρε μέρος στη ναυμαχία της Ναυπάκτου
    9/5/1571
    Κυρ Αντώνιος Μαύρος από χωρίον των Κουναβάδων Πρακτωρίας[1] του Γύρους και κυρ Θεόδωρος Πικέρνης από χωρίον των Καλαφατιώνων συμφώνησαν αμφοτεροι τοιούτο τρόπω. Και γαρ επειδή τον αυτόν κυρ Αντώνιον έβαλαν εις το κάτεργο[2] του ευγενούς Μισέρ Πιέρου Μπούα, ίνα δουλέυσει και αυτός καθώς και οι έτεροι της νήσου άνθρωποι. Διό υπόσχεται ο ειρημένος Θεόδωρος ίνα δουλεύσει εις το ρηθέν κάτεργο εις τον τόπον αυτού ως σκατζαδούρος[3] του τον τόσον καιρόν όσο δουλεύσουν και οι έτεροι νησιώτες. Και διά όνομα ως άνωθεν, υπόσχεται αυτός να δώσει διά πληρωμή αυτού το καθόλου τζεκίνια κδ΄ (24) και ένα ζευγάρι μπραγιέσες[4] καριζένιες[5] και να λάβει και την πάγα[6] του τη συνηθισμένη από την αυθεντίαν και την τζόντα[7] του χωριού καθώς και οι έτεροι. Τα οποία τζεκίνια κδ΄(24) τα έλαβε εκ τον αυτόν Αντώνη ο άνωθεν Πικέρνης. Εσέβησαν εγγυητές οι παρόντες κυρ Χρήστος Μακρής κυρ Ιωάννης Λαγγαδίτης. Εάν ήθελε φύγει να είναι αυτοί διά αυτόν.
    Α.Ν.Κ., Συμβ., Τόμος Ν 328, σ. 48r

    [1] Πρακτωρία: διοικητική διαίρεση του Βαϊλάτου
    [2] Κάτεργο: γαλέρα.
    [3] Σκατζαδούρος:αντικαταστάτης.
    [4] Μπραγιέσες: τύπος ενδύματος.
    [5] Καριζένιες: τύπος υφάσματος.
    [6] Πάγα: πληρωμή.
    [7] Τζόντα: εγχρήματη συμμετοχή, συμπλήρωμα.

    https://corfuhistoryforum.blogspot.gr/2008/08/blog-post_9145.html

  101. Τρεις ιστορίες κι από μένα, αλλά σε τρία σχόλια να μαζέψω κι εγώ κάνα ένσημο 🙂

    Η πρώτη απέξω: Απόκριες 1979. Φοιτητή στα Γιάννενα. Μας προσλαμβάνει η Λέβερ για διανομή δειγμάτων σε διάφορες πόλεις. Φτάνουμε στην Καλαμάτα και βλέπω σε έναν τοπικό σινεμά την πινακίδα «Για τους φίλους του καλού κινηματογράφου θα προβληθούν και ταινίες ποιότητος & τέχνης». Το «και» τα λέει όλα (το τι έδειχνε γενικά).

  102. Η δεύτερη ιστορία από μέσα: Πάλι στα Γιάννενα. Υπήρχε ο κινηματογράφος Ορφέας που γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε την εποχή εκείνη. Έχουμε πάει λοιπόν για «ταινία» και πέφτει η τσόντα (κυριολεκτικά – δεν μούχαν τύχει πολλές). Και κάποιος απ’ τους παριστάμενους θεατές φωνάζει «Βάλε τσόντα ρε»
    Στην αίθουσα κόβει βόλτες ο ιδιοκτήτης για νάχει το νου του. Οπότε τσαντισμένος απαντάει, ο διάλογος ξεκαρδιστικός, βάλτε και γιαννιώτικη προφορά για να έχετε το κλίμα (με τσ παχύ).
    – Κι τι ‘ν’ αυτό; δεν είναι τσόντα;
    – Άμα μιλάμι για τσόντα μιλάμι για τσόντα!

    Προφανώς ο ιδιοκτήτης έλεγε και εννοούσε πως η σκηνή ήταν παρένθετη (άλλα ορολογία), άρα τσόντα, ο θεατής ήθελε να βλέπει πράμα άρα οι σοφτ σκηνές είτε παρένθετες είτε της ταινίας δεν του έκαναν (άρα η τσόντα = πορνό υπήρχε ήδη).

  103. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Αφωτίστου Φιλέλληνος, ΠΩΣ (ΔΕΝ) ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (ΜΑΣ;)

    […]
    Ταυτόχρονα στον “καλλιτεχνικό’ χώρο η κατάσταση θύμιζε Ρωσία του 1990. Χορευτές και χορεύτριες έγινα ‘καλλιτέχνες’ του strip show. Οι σχολές χορού έκαναν βραδινά τμήματα 8 με 12 όπου οι φθασμένοι ‘καλλιτέχνες’ δίδασκαν τα νέα φυντάνια (πολλά από τα talent show των ιδιωτικών καναλιών).

    Το όλο θέμα ολοκληρώθηκε με μια άνευ προηγουμένου βιοτεχνία porno (που στελεχώθηκε από άνεργους/ες ηθοποιούς αλλά κυρίως από γλαστρίτσες, χαμένες και μη υποψήφιες διαγωνισμών ανδρικών περιοδικών και άλλες TV περσόνες ) που σύντομα ξεπέρασε σε πωλήσεις την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Ρουμανία μαζί. Τα γυρίσματα γίνονταν στα στούντιο Pallini-wood και Peania Film Studio και στους εναπομείναντες αρχαιολογικούς χώρους όπου τα αντίστοιχα μουσεία (Ακρόπολη, Δελφοί, Ολυμπία, Βεργίνα κ.λ.π.) χρησιμοποιούνταν για επιλεγμένες σκηνές τις ώρες μη λειτουργίας τους

    Είχαμε –βλέπετε- το συγκριτικό πλεονέκτημα του αρχαιο- ελληνικού πολιτισμού. Ήδη από τις δεκαετίες του 50 και 60, υπήρχε έντονη η τάση στο Holywood, η αρχαία Ελλάδα και η μυθολογία να απασχολούν πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Ο Μέγας Αλέξανδρος, οι 300 του Λεωνίδα (χωρίς τους 700 Θεσπιείς), η Τιτανομαχία, ο Τρωϊκός πόλεμος και η ωραία Ελένη , κ.λ.π. έγιναν «πρωταγωνιστές» μεγαλειωδών κινηματογραφικών παραγωγών με λαμπερό καστ, ενώ remake επαναληφθήκαν από το 2000 και μετά.

    Βέβαια, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι προστεστάντες Αμερικανο-γερμανοί ηγέτες των εργοδοτών ασκούσαν δριμεία κριτική, διότι με τέτοιες ταινίες θα “χάλαγε“ και το δικό τους εργατικό δυναμικό, αφού θα διερωτείτο : πώς οι Έλληνες κατάφεραν να εφεύρουν την δραματική τέχνη, τις καλές τέχνες, τη φιλοσοφία, τα μαθηματικά και η ιατρική γιατί στις ταινίες φαινόταν να περνούν όλη την ώρα τους, σε πολιορκίες των πόλεων, κατακτώντας τον τότε γνωστό κόσμο, εκδιώκοντας τους Πέρσες και άλλους βαρβάρους, σε βιασμούς γυναικών και λεηλασίες, σε οινοποσία κ.λ.π. Δεν είχαν καταλάβει ότι οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι Αθηναίοι, χρησιμοποιούσαν σκλάβους και μέτοικους όπως ακριβώς οι Βρετανοί την περίοδο της αποικιοκρατίας. Όμως, τελικά οι νόμοι του ελευθέρου εμπορίου απεσόβησαν τον κίνδυνο της απαγόρευσης της εξαγωγής των προϊόντων της ελληνικής βιοτεχνίας porno.

    Μεσω του internet κυκλοφορούσαν demo με porno που ο Καλιγούλας του Guccione εθεωρείτο ταινία κατάλληλη για άνω των 13 ετών. Η θεματολογία ενέπνεε τους Ευρωπαίους γιατί αναφερόταν σε διάσημες λεσβίες ποιήτριες όπως η Σαπφώ , η Ήρριννα, σε αμφιφυλόφιλους Αθηναίους όπως ο Αλκιβιάδης που το έριχνε διαρκώς έξω, και τις διάσημες εταίρες όπως η Ασπασία του Περικλή, χορεύτριες του Βυζαντίου, όπως η Θεοδώρα, κόρη αρκοτρόφου (θηριοφύλακα) των Πρασίνων στον ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης και – σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προκόπιου- εταίρα και κατόπιν σύζυγος του Ιουστινιανού κ.λ.π.

    Τα σενάρια ήταν έτοιμα σχεδόν από την αρχαιοελληνική γραμματεία, αν τα κοιτούσες με μια λοξή–porno ματιά : Για παράδειγμα στην κωμωδία «Αχαρνής», ο Αριστοφάνης κατηγορεί την Ασπασία για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι το Μεγαρικό Διάταγμα που εξέδωσε ο Περικλής, το οποίο απαγόρευσε στα Μέγαρα τη διεξαγωγή εμπορίου με τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους, ήταν πράξη εκδίκησης επειδή κάποιοι Μεγαρείς απήγαγαν ….πόρνες από τον οίκο της Ασπασίας.

    Αλλά όλα αυτά δεν αρκούσαν για τα δημόσια οικονομικά. Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας αντιμετώπισης του χρέους ήρθε σε διαπραγματεύσεις με την Κίνα και την Βραζιλία που ήταν πλέον η 1η και η 7η παγκόσμια οικονομική δύναμη, αντίστοιχα ώστε να πληρώνουν τον “Φόρο Παρθενώνα’ δηλ. το 0.1 % του ΑΕΠ ετησίως,….

    […]

    11-7-2010

    http://www.poiein.gr/archives/9988/index.html

    ΥΓ Έτσι περίπου είδα -λογοτεχνικά- το θέμα στην αρχή της κρίσης . Η άνευ προηγουμένου και ραγδαίως αναπτυσσόμενη βιοτεχνία porno στην χώρα μας . …σύντομα ξεπέρασε σε πωλήσεις την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Ρουμανία μαζί. Εντάξει είναι πρόζα!

  104. Eli Ven said

    Θυμάμαι πιτσιρικάς είχα πάει από το χωριό μου στην Καλαμάτα για φροντιστήριο και όλως τυχαίως έτυχε να περάσω τυχαία από τον τσοντοσινεμά της πόλης, πλην πριν προλάβω τυχαία να κοιτάξω τας εικόνας , είδα με την άκρη του ματιού μου ένα μπάρμπα μου, που ήταν ιδιαιτέρως θρησκευόμενος και επίτροπος μάλιστα, στην άλλη άκρη του δρόμου, οπότε ντράπηκα, πέρασα απέναντι και καλύφτηκα από ένα περίπτερο. Ο μπάρμπας μου τυχαία έτυχε να περνάει τυχαίως από κει και έριξε μερικές τυχαίες ματιές κάνα δεκάλεπτο περίπου, ενώ εγώ παρίστανα ότι ψάχνω να βρω κάτι να αγοράσω από το περίπτερο καθώς δεν μπορούσα να φύγω χωρίς να πέσω πάνω του, προκαλώντας μεγάλη αμηχανίας και στους δυο μας. Τον συμπάθησα λίγο παραπάνω έχω να πω.
    Και για να συμβάλλω λεξιλογικά, δούλευα κάποτε μετά στο στρατό σε μια αλυσίδα βιντεοκλάμπ και σε κάθε μαγαζί που έτυχε να πάω υπήρχαν πάντα δυο τρεις τύποι (από όλες τις κοινωνικές τάξεις, ένας μάλιστα ήταν αδερφός μεγαλόσχημου πολιτικού που κάποτε επεδίωξε να σώσει τη χώρα, πλην το κόμμα που ίδρυσε άρχισε να φθίνει δημοσκοπικά και προτίμησε να γυρίσει στο μαντρί ) οι οποίοι ερχόταν μια δυο φορές κάθε βδομάδα και νοίκιαζαν μόνο τσόντες, καμιά τριανταριά κάθε φορά» Αυτοί ήταν γνωστοί με το όνομα «τσοντάκιας» , πληθυντικός «τσοντάκηδες». Μου κάνει εντύπωση που δεν το έχει αναφέρει κανείς μέχρι τώρα, νόμιζα πως ήταν διαδεδομένη λέξη, Πιθανότατα , λοιπόν, ήταν λέξη του σιναφιού . Τώρα, γενικά των εργαζομένων στα βιντεοκλάμπ ή μόνο των εργαζομένων στην εν λόγω αλυσίδα, δεν ξέρω.

  105. Πάνος με πεζά said

    «Tσοντόβιος» ήταν η έκφραση που διαδιδόταη στα δικά μου χρόνια, περί το 80 δηλαδή.

  106. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    99 – Είναι διατυπωμένη με σφήνεια στο 74.

  107. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    91. Ερωτισμός και ποπ κουλτούρα ,ερωτισμός και πολιτική (60’s, 70s, early 80’s)

    «ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ» – «ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ: ΜΠΛΕ»
    Ένα παιγνιώδες, θρασύ, πολιτικοποιημένο δίπτυχο

    Το 1967 ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Στη Σουηδία η σοσιαλδημοκρατία ήταν καλά ριζωμένη και το πολιτικό σύστημα της χώρας φάνταζε σαν παράδεισος. Στη Ελλάδα η δικτατορία είχε ανατρέψει τη συνταγματική νομιμότητα ενώ παγκοσμίως η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι, καθώς η αμφισβήτηση είχε αρχίσει να αποκτά μαχητική μορφή σε πολλά χημεία του πλανήτη και έμελλε να κορυφωθεί από τον επόμενο χρόνο, το 1968.
    Η «αναταραχή» δεν άφησε αλώβητο ούτε το σουηδικό σοσιαλδημοκρατικό θαύμα το οποίο άρχισε να αμφισβητείται εκ των ένδον. Σε αυτό το πλαίσιο ο Βίλγκοτ Σγιόμαν ταράζει τα νερά με το δίπτυχο των ταινιών του «Είμαι περίεργη: Κίτρινη» και «Είμαι περίεργη: Μπλε» που γύρισε με διαφορά λίγων μηνών και προβλήθηκαν στην Ελλάδα μετά την πτώση του στρατιωτικού καθεστώτος.
    Πριν όμως φτάσουν στις ελληνικές αίθουσες, οι ταινίες –και ιδίως η «Κίτρινη» που ήταν πρώτη στη σειρά- αντιμετώπισαν ένα σωρό προβλήματα επειδή, εξαιτίας των πολλών ερωτικών σκηνών, θεωρήθηκαν πορνογραφικές. Έγιναν δίκες και τελικά ήρθε η δικαίωση και το κοινό τις αντάμειψε κάνοντας ρεκόρ εισιτηρίων.
    Το παρόν κείμενο γράφεται με αφορμή την επαναπροβολή της «Είμαι περίεργη: Κίτρινη», περι τα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου από τη εταιρία διανομής ART FREE.

    Ερωτισμός και πολιτική

    Τα χρώματα των τίτλων, κίτρινη και μπλε, παραπέμπουν ευθέως στα χρώματα της σουηδικής σημαίας. Ο σκηνοθέτης πρωταγωνιστεί μαζί με την Λένα Νίμαν, η οποία είναι και το κεντρικό πρόσωπο γύρω από την οποία ξετυλίγεται η ταινία. Η Λένα είναι μια ελεύθερη κοπέλα η οποία βγάζει τη γλώσσα στις παραδοσιακές αξίες, αμφισβητεί ακόμη και το βετεράνο του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, πατέρα της, επειδή τα παράτησε και γύρισε στην οικογένειά του, κάνει έρωτα διαρκώς με το φίλο της αλλά και με άλλους. Περιφέρεται στην πόλη καβάλα στο ποδήλατό της και μιλάει με τους ανθρώπους, συζητά μαζί τους, τους κάνει ερωτήσεις, προσπαθεί να μάθει τι πιστεύουν για την πολιτική. Εκεί είναι που η ματιά της γίνεται κριτική. Εκεί βλέπει πως το πολιτικό μπορεί να είναι προσωπικό και το αντίθετο. Όταν μάλιστα αναρωτιέται γιατί κάποιοι πρέπει να πάνε για διακοπές στην Ισπανία του Φράνκο τότε ανακαλύπτει το χάσμα μεταξύ πολιτικού και προσωπικού. Η Λένα είναι μια γυναίκα πολιτικοποιημένη, χειραφετημένη, γεμάτη ανησυχίες, ερωτήματα και αμφισβητήσεις. Δε βολεύεται, εξερευνά τον κόσμο και τον ερωτισμό της.
    Η σκηνοθεσία του Σγιόμαν είναι επηρεασμένη από το κλίμα εκείνης της εποχής και κυρίως από τον Γκοντάρ και το γαλλικό νέο κύμα (νουβέλ βαγκ – nouvelle vague). Η πραγματικότητα μπολιάζεται με πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, και η μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ, ενώ είναι εμφανώς παρούσα η αγάπη του σκηνοθέτη για το σινεμά βεριτέ (cinema verite – κινηματογράφος αλήθεια). Κάμερα στο χέρι, νευρώδης κίνηση και ένα μοντάζ στο οποίο αναμειγνύονται και αληθινά πλάνα όπως συνεντεύξεις του Ούλοφ Πάλμε, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, του σοβιετικού ποιητή Γεβγένι Γεφτουσένκο κλπ.
    Το δίπτυχο των ταινιών του Βίλγκοτ Σγιόμαν μοιάζει με ένα ελευθεριάζον παιχνίδι, που όμως, έχει μπόλικο θράσος και τόλμη για να μιλήσει και να δείξει πράγματα που μέχρι τότε αποτελούσαν ταμπού. Μέσα από τις ερωτικές αναζητήσεις της Λένας, «ασεβείς και μη αποδεκτές», αναδύεται η πολιτικοποιημένη ματιά του σκηνοθέτη, η κριτική του άποψη απέναντι στην εξουσία αλλά και τους πολίτες που τη στηρίζουν σφυρίζοντας αδιάφορα.
    Οι δύο ταινίες λειτουργούν συμπληρωματικά η μία για την άλλη. Ο Σγιόμαν είναι καυστικός και χιουμορίστας, η161 Λένα γδύνεται συνεχώς, φλερτάρει και κάνει έρωτα, εν τέλει όλες οι πράξεις μας είναι πολιτικές και η αμφισβήτηση κοινωνικών δομών και προτύπων αποτελεί υποχρέωση του πολίτη!
    Δεν ξέρω εάν και πόσο μπορούν να λειτουργήσουν οι δύο ταινίες εν έτει 2009. Θέλω να πιστεύω πως το κοινό θα ανταποκριθεί και έτσι ίσως κάποιοι αποφασίσουν να γαργαλήσουν το υπογάστριο της καθημερινής κοινωνικής τους ραστώνης και να γίνουν «περίεργοι κόκκινοι»!
    Η ΕΠΟΧΗ 19 Ιουλίου 2009

    https://kersanidis.wordpress.com/2009/07/18/%C2%AB%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B7-%CE%BA%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B7%C2%BB-%E2%80%93-%C2%AB%CE%B5%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5/

  108. Ιστορία τρίτη και τελευταία, συνέπειες.
    Υποψήφιοι από την επαρχία έχουμε έρθει στην Αθήνα για να δώσουμε εξετάσεις (εισαγωγικές τις έλεγαν τότε). Μένουμε σε σπίτι φοιτητή που μου το έχει υπενοικιάσει, ήμουνα όλο το καλοκαίρι κι έκανα και φροντιστήριο και την περίοδο των εξετάσεων φιλοξενώ συμμαθητή που έχει έρθει μόνο για να δώσει. Στην γειτονιά υπάρχει σινεμά με τολμηρή ταινία για την εποχή (αυτές με υπόθεση αλλά και κάποιες πιο προχώ σκηνές) και αποφασίζουμε να την δούμε. Για να μας αφήσουν να μπούμε έχουμε μαζί μας και ταυτότητες για να δείχνουμε πως είμαστε 18 (εγώ φαινόμουν και μεγαλύτερος, ο άλλος που δεν είχε και γένια ήθελε σιγουριά).
    Την άλλη μέρα το πρωί πάμε για τις εξετάσεις. Εγώ ήμουν απλά συνοδός, ήμασταν υποψήφιοι σε διαφορετικές ομάδες σχολών. Εξεταστικό κέντρο η Ράλλειος, στο Ν. Φάληρο. Με το που φτάνουμε, βρίσκουμε υποψήφιο απ’ το χωριό με το καρτελάκι του υποψήφιου στο χέρι. Τότε θυμάται ο δικός μου πως δεν το έχει πάρει μαζί του κι αρχίζει και θρηνεί που δεν θα έδινε καν. Μιας κι ήταν νωρίς, τον αφήνω εκεί και με τον ηλεκτρικό στην αρχή και ταξί μετά πάω στην Κολιάτσου, το βρίσκω και γυρίζω. Ήταν ίσα – ίσα την ώρα που τέλειωνε η προσευχή και θα έμπαιναν μέσα. Παρόλο που του είχα πει να μπει και να εξηγήσει στους επιτηρητές την κατάσταση (εγώ είχα ήδη δώσει κι είχα εμπειρία 🙂 ) αυτός με περίμενε στην πόρτα. Του το δίνω και… Απογοήτευση. Γιατί δεν πήρα την ταυτότητα που την είχε σε άλλο μέρος ξεχασμένη απ’ την έξοδο της προηγούμενης βραδιάς.
    Εγώ δεν τα χάνω σε τέτοια. Μπαίνουμε μαζί κι ανεβαίνουμε στην αίθουσα που θα έγραφε. Έτσι κι αλλιώς η φάτσα μου ήταν φάτσα υποψήφιου, κανένας δεν με έλεγξε τι θέλω εκεί πέρα. Έρχεται ένας επιτηρητής και του εξηγώ πως το παιδί έχει μεν το δελτίο υποψηφίου αλλά όχι ταυτότητα και πως θα πάω να τη φέρω εγώ, που δεν δίνω εκείνη τη μέρα. Συμφωνούμε, ξανά ταξί, ξανά Νέο Φάληρο – Κολιάτσου και πίσω. Δεν μ’ αφήνουν βέβαια να μπω αλλά δίνω την ταυτότητα στην πόρτα, ήξερα και την αίθουσα κι έτσι όλα πήγαν καλά.

  109. Ριβαλντίνιο said

    @ 99 Avonidas

    ο καθείς κάνει τα γεννητικα του ο,τι γουστάρει, στα πλαίσια της συναίνεσης.

    Υπάρχει περίπτωση να μην συνεναίσουν αφού τα κάνουμε ότι γουστάρουμε ;

  110. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    102>>κόβει βόλτες ο ιδιοκτήτης για νάχει το νου του. Οπότε τσαντισμένος απαντάει,…Αμα μιλάμι για τσόντα μιλάμι για τσόντα!
    τσοντισμένος

    104 >>είχα πάει από το χωριό μου στην Καλαμάτα για φροντιστήριο και όλως τυχαίως έτυχε να περάσω τυχαία από τον τσοντοσινεμά της πόλης,
    ρόδα τσόντα και κοπάνα

  111. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    108. Όχι (έντονο) sex 🙂 πριν τον αγώνα 🙂 κάθε είδους!

    Προφανώς έχασε το μυαλό του 🙂 μ΄ αυτά που είδε το προηγούμενο βράδυ.

    Τουλάχιστον επέτυχε ;

  112. sarant said

    108 Ύστερα από τέτοιο ψυχόβγαλμα έγραψε καλά ο νέος;

  113. 111γ, 112 Δεν πέτυχε στις οικονομικές που έδινε αλλά στα ΚΑΤΕΕ που έδωσε μερικές μέρες αργότερα (στο ίδιο σχολείο αυτός, εγώ έδωσα στην Αφεντούλη πρώτα και κάπου στην Καλλιθέα μετά).

  114. leonicos said

    Πάμε για ρεκόρ;

  115. leonicos said

    Κεσάτια! Εν αναμονή Ρώμης, το Σάββατο, παράτησα τον Λυκόφρονα να ξελαγαρίσει το μυαλό μου.

    Μια τσόντα… θα μου έκανε καλό, αλλά ποιος τολμάει; Φωτεινή γαρ!

  116. leonicos said

    Α, ρε, Γς, ζηλεύω την ελευθερία σου!

    Ψέματα λέω!

  117. spiridione said

    Ίσως η τσόντα με την χούντα να έχουν στενότερη ακόμα σχέση.
    Η λέξη με την πολιτική/πολιτειακή σημασία βλέπω ότι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βενετία. Στη βενετική γερουσία , Senato ή Consiglio dei Pregadi (Συμβούλιο των Παρακλήτων), υπήρχαν οι 60 τακτικοί ας πούμε γερουσιαστές από εκλέγονταν από το Μεγάλο Συμβούλιο. Από τον 14ο αιώνα προστέθηκαν και άλλοι 60, οι λεγόμενοι γερουσιαστές της Τζόντας, senatori de Zonta ή pregadi de Zonta, που προτείνονταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στο Συμβούλιο του 10. Αυτοί οι αξιωματούχοι μάλλον είχαν κάποιου είδους έκτακτο ή προσωρινό ή ειδικών περιστάσεων χαρακτήρα.
    https://it.wikipedia.org/wiki/Zonta_(Repubblica_di_Venezia)

    https://books.google.com.sg/books?hl=el&id=PQpU2JGJCMwC&q=zonta#v=snippet&q=zonta&f=false

    Στην Ισπανία βλέπω ότι αυτός ο όρος εμφανίστηκε τον 16ο αιώνα, που μάλλον είχε αρχικά ένα παρόμοιο χαρακτήρα.
    https://es.wikipedia.org/wiki/Junta_de_gobierno

  118. sarant said

    117 Πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η γερουσιαστική τσόντα!

  119. ΣΠ said

  120. Πέπε said

    > > τύχαινε μάλιστα κάποτε ο μηχανικός ήχου να έχει αντιληφθεί παρουσία ύποπτων ανάμεσα στους θεατές, οπότε πρόβαλλε καθαρές κόπιες …

    Ο μηχανικός ήχου; Γιατί ήχου;

  121. ΣΠ said

    Εδώ μια αρκετά εκτενής ανάλυση της ελληνικής τσόντας:
    http://www.pare-dose.net/2506

  122. ΣΠ said

    Αστείοι τίτλοι ταινιών πορνό
    http://www.pare-dose.net/3202

  123. atheofobos said

    Στην σελίδα 182 στο βιβλίο του Φύσσα υπάρχουν μερικά απολαυστικά στιγμιότυπα από τον κινηματογράφο με πορνό «ΑΡΙΩΝ»

  124. Alexis said

    #95: 😆 😆 😆

    Στα τσοντάδικα οι ευρηματικές ατάκες των θεατών προκαλούσαν ατέλειωτα γέλια και ξεπερνούσαν ενίοτε και αυτές των «διαλόγων» της ταινίας.
    Οι τρεις πιο ξεκαρδιστικές περιπτώσεις που έχω ακούσει με τα αυτιά μου:

    1. Η ταινία έχει αρχίσει προ πολλού αλλά ο «σκηνοθέτης» έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά σε σκηνές λεσβιακού σεξ, οπότε ο βαριεστημένος θεατής διαμαρτύρεται:
    -Πω ρε π…… μου, πάλι για καταΐφι ήρθαμε; Θα βάλεις και λίγο ψητό;

    2. Ο θεατής παρακολουθεί με ενδιαφέρον τα δρώμενα στο πανί, όπου ο πρωταγωνιστής είναι νεαρότατης ηλικίας, οπότε κάποια στιγμή γυρνάει στον διπλανό του:
    -Είδες άμα είσαι νέος πόσο σκληρό είναι το κ…. σου; Πότε έφτασα 40 χρονών ρε π….. και δεν το πήρα χαμπάρι;

    3. Σε ελληνική τσόντα:
    Πρωταγωνιστής: Έχω τη μεγαλύτερη ψ….. Αθηνών Πειραιώς και προαστίων.
    Θεατής: Βάλ’ την στον κ…. σου!

  125. Πάνος με πεζά said

    Eγώ θυμάμαι έναν τίτλο από διαφήμιση σε εφημερίδα, που όμως δεν «διασώθηκε» σε αυτές τις λίστες : «Η Κινέζα με το σκιστό κιμουνό» !!!

  126. Eli Ven said

    @110 Χαχα! Τσάντα μόνο. Πηγογύρισα με το ΚΤΕΛ και δεν κατάφερα να κάνω κοπάνα από το φόβο του θείου…

  127. # 40

    Βρε Αυγουστίνε τι επιμένεις ; Σε όλες τις χώρες του κόσμου τα ντράιβ ιν προβάλανε πορνό, απλά πιο παλιά δεν είχαν ταινίες μακράς διαρκείας αλλά μικρά φιλμάκια τα οποία στα κανονικά σινεμά προβάλανε σαν τσόντες κατα τη διάρκεια προβολής κανονικής ταινίας ενω στα ντράιβ ιν τις παίζανε συνέχεια. Σιγά μην πήγαινε ο άλλος στου διαόλου την μάνα και να περιμένει πότε θα πέσει η τσόντα, είσαι σοβαρός ;

  128. #51

    Ναι, μπράβο, Ευα… τόσες φορές πήγα κι όμως ξέχασα το όνομα…μόνο στο με τρία γράμματα ήμουνα σωστός !

  129. ΣΠ said

    Τι είδαμε το 2017 στο Pornhub

  130. # 90

    Το κορίτσι και το άλογο κυκλοφορούσε σαν ταινία σε πολλές «διαβαθμίσεις». Είχα δει μια στο σινεμά Εύα που αναφέρθηκε την εποχή που ένας από την τότε παρέα μας παντρεύτηκε την Α.Φ. Η οικογένεια του τον απέπεμψε γιατί δεν πειθότανε από τις δηλώσεις της.

  131. sarant said

    120 Λάθος βέβαια. Ο μηχανικος σκέτο.

  132. # 92

    Δεν είμαι σίγουρος πως υπήρξε ντουμπλάρισμα, εξ άλλου αν δεν αναγράφεται στα γράμματα της ταινίας, η εντύπωση που μένει στον θεατή είναι πιο ισχυρή από οποιαδήποτε δήλωση μετά. Αν κάποιος ηθοποιός ήθελε να προστατεύσει την φήμη του νομίζω πως δεν θα δεχόταν να συμμετάσχει σε πορνοταινία ανεξαρτήτως σκηνών. Η γυναίκα του Καίσαρα κ.λ.π.

  133. ΣΠ said

    Σχετικό
    http://www.gazzetta.gr/plus/perierga/article/1183540/kanei-apohi-apo-tin-aytoikanopoiisi-gia-421-meres-kai-einai-mia-hara-pic-vid

  134. ΣΠ said

    132
    Τις περισσότερες φορές η προσθήκη σκηνών σκληρού πορνό γινόταν εν αγνοία των ηθοποιών και αφορούσε προβολές στο εξωτερικό (π.χ. σχόλιο 90). Δες και το λινκ στο 121.

  135. Πάνος με πεζά said

    Παιδιά, η Φόνσου κάνει το μοντέλο του ζωγράφου (Γιάννη Αργύρη) κι έχει γυμνές σκηνές. Σίγουρα αυτό, δεν είναι πορνό. Τουλάχιστον, αυτό που υπάρχει ως «ορίτζιναλ» κόπια, δεν έχει κάτι το μεμπτό. Άλλο τώρα αν τυχόν έφτιαξαν και καμιά έκδοση «απ’ όλα». Φυσικά, τα εμβόλιμα πλάνα σε τέτοιες περιπτώσεις, ξεχωρίζουν από χιλιόμετρα.

  136. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #117
    Προφανώς κατά μίμηση των Συμβουλίων της Γαληνοτάτης, «Προσθήκη» που άλλοτε γραφόταν και «Zonta» είχε και η διοίκηση της Ελληνικής Αδελφότητας των Ελλήνων της Βενετίας. Μάλιστα τα μέλη της Προσθήκης ήταν 21 ενώ τα κανονικά ήταν 20. Όλοι μαζί αποτελούσαν το «Συμβούλιο των Τεσσαράκοντα» (αν και ήταν 41…). 🙂

  137. Νίκος Κ. said

    128 Και να σκεφθεί κανείς ότι ο κινηματογράφος «Εύα» στην πρώτη του περίοδο πρόβαλε καλές ταινίες και είχε και εξαιρετική αίθουσα. Θυμάμαι που είχα δει τον «Λώρενς της Αραβίας». Δυστυχώς η λογική «της αγοράς» είναι αμείλικτη.

  138. Πάνος με πεζά said

    @ 131 : Μηχανικός προβολής. Κι είναι λίγο ηλεκτρολόγος, για ασφάλειες, λάμπες κλπ. λίγο μηχανολόγος, για την κίνηση της ταινίας, λίγο ηχολήπτης. λίγο «μουβιόλας» που έκανε συρραφές με τα «προσεχώς», τα «επίκαιρα», κλπ.
    Alter ego του τόοοτε, το παιδί με το «παπί», που του έφερνε εγκαίρως στο διάλειμμα το επόμενο μισό της κόπιας (αυτά, στην πρώτη προβολή βεβαίως…)
    Υπάρχει και το γνωστό μαθηματικό κουϊζ από το «Κοτόπουλο από το Μινσκ», αλλά θα το έχουμε πει.

    Τεσπα, λέει ότι χρειάζεται χρόνο t για να γυρίσει (περιελίξει) την ταινία από τη μέση έως την αρχή. Πόσο χρόνο θέλει για να την περιελίξει από το τέλος στην αρχή;

  139. Μαρία said

    124
    Καλέ, αυτή δεν είναι του Φαίδωνα!
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/03/24/grylos/#comment-28517

  140. Κουτρούφι said

    Διάλογος
    -Πήγα σε ένα σινεμά και είδα δυο έργα.
    -Καλό το καράτε;

  141. Γς said

    138:

    > Μηχανικός προβολής. Κι είναι λίγο ηλεκτρολόγος, για ασφάλειες, λάμπες κλπ. λίγο μηχανολόγος, για την κίνηση της ταινίας, λίγο ηχολήπτης. λίγο «μουβιόλας» που έκανε συρραφές με τα «προσεχώς», τα «επίκαιρα»,

    Κοντεύει τα ενενήντα ο φίλος μου ο Δημήτρης Βερναδάκης. Βρεθήκαμε προχτές στην τράπεζα. Τεράστια ουρά και τον ξεψάχνισα κανονικά.

    Μηχανικός Κινηματογράφου. Γράφεις άνετα βιβλίο, κι εδώ σεντόνια με τις αναμνήσεις του, τις γνώσεις του.

    Κάθε μέρα στη καμπίνα του κι όταν κάποτε σταμάτησε δεν ήξερε που να πάει. Τον τρόμαξε η νύχτα και πήγε … κινηματογράφο!

    Ηταν αδύνατο όμως να δει το έργο καθισμένος στην αίθουσα. Ετσι παρακάλεσε να τον αφήσουν να πάει στη καμπίνα και να δει το έργο όρθιος απ τη τρύπα προβολής, όπως έκανε μια ζωή.

  142. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Τελικά ο Γς έχει μόνο το όνομα την χαρη την έχουν άλλοι, 140 σχόλια και μόνο ένα απάντησε στον παραπλανητικό τίτλο του άρθρου, «Γιατί βλέπουν τσόντα οι νέοι;) μάλλον δεν ενδιαφέρει κανέναν. Κρίμα γιατί ήταν μια καλή ευκαιρία για μιά ωραία συζήτηση για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα (το μεγαλύτερο κατά την γνώμη μου)των νέων αλλά και των μεγάλων.

  143. sarant said

    142 Αφού ήταν παραπλανητικός;

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Προ 20 περίπου χρόνων,μια φίλη μου δούλεψε σε διανομή Τύπου στην Αθήνα και πέριξ. Χαμός γινότανε με τις τσόντες σε βιντεοκασέτες που όμως δεν επιτρεπόταν να πουλιούνται στα περίπτερα-μάλλον αν ήταν σκληρό πορνό. Οπότε πακεταριζόταν με αλλαντάλλα εξώφυλλο. Οι πελάτες ήταν μιλημένοι και είχε πάρει χαμπάρι ότι υπήρχε συνθηματικό λεξιλόγιο να καταλαβαίνονται για καινούργιο ενδιαφέρον»πράμα». Πουρνό πουρνό*, μέσα στη νύχτα γινόταν παραλαβή των ειδικών(πώς το είπε ο Πάνος; – θεματικών!) κασετών. Διακινούνταν σε ορισμένα περίπτερα ανά το λεκανοπέδιο. Τότε θυμάμαι έμαθε ότι γυρίζονταν τσόντες και ζήταγαν διαρκώς κόσμο να «δουλέψει» κι όσο φυσικότερα,τόσο καλύτερα). Α θα ήταν τέτοιες λαθραίες οι τσόντες που διακινούνταν, σκέφτομαι τώρα κι όχι επειδή ήταν σκληρές. Θα τη ρώταγα χάριν σχολίου, τί συνέβαινε, αλλά αυτόν τον καιρό είναι στο εξωτερικό.
    * πορνό πορνό δηλαδή 🙂

  145. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τώρα ήρθε στο νου ότι ήταν.μια εποχή που έβγαιναν στη φόρα παράνομες καταγραφές ζευγαριών σε ξενοδοχεία, που εν αγνοία τους πουλιούνταν μετά στη ζούλα.Και κυκλοφόρησαν τα σχετικά ανέκδοτα π.χ. με τον παπά που πήγε απ΄το χωριό του στο τζάμπα ξενοδοχείο της πρωτεύουσας με έξτρα περιποίηση από καλλονή και πήρε στο τέλος και γερό χαρτζιλίκι, όπως και το στερεότυπο ότι ο σύζυγος στην τσόντα που παρακολουθεί με τη γκόμενα(ή με τη σύζυγο) βλέπει την ίδια να πρωταγωνιστεί.

    τουιτερικό:
    -Ρε παιδί μου πολύ λεξιλόγιο πορνό χρησιμοποιείς
    -Τσόντως

  146. Πάνος με πεζά said

    Mα, κάποια από αυτά τα σινεμά που αναφέραμε, είχαν κάνει «εξτραδάκια» με ζωντανό πορνό επί σκηνής… Τις πιο πολλές φορές είχε διακοπεί η «παράσταση» με Εισαγγελέα και Αστυνομία…

  147. Ιουστίνη Ανδρ. said

    Διαβάζοντας τα πολύ ψαγμένα σχόλια της κ. Έφης για το θέμα, παίρνω κι εγώ το θάρρος ως γυναίκα να πώ ορισμένα πράγματα για τις τσόντες, που ίσως εκτιμηθούν από κάποιους αναγνώστες

    1) Επειδή έχω δουλέψει ως υποτιτλίστρια ξένων ταινιών πορνό στα ελληνικά (την περίοδο 1985-1998 που υπήρχαν ακόμη υπότιτλοι στις ξένες τσόντες), θέλω να πώ ότι ο κατάλογος του σχολίου 7 είναι λάθος: Δεν πρόκειται για ελληνικές τσόντες, αλλά για ξένες και πώς μεταφράστηκαν στα ελληνικά

    2) Ακόμα και για τη Μιμή Ντενίση λέγανε τότε (1975) πως είχε γυρίσει τσόντα: Την περίφημη «Μικαέλα ο γλυκός πειρασμός» που προβαλόταν στο εξωτερικό με ντουμπλαρισμένες σκηνές σκληρού πορνό από άλλους ηθοποιούς. (Εδώ όλη η ταινία, όπως προβλήθηκε το 1975-76 σε μετέπειτα πορνοσινεμάδες του κέντρου, όπως ο «Αβέρωφ», το «Στάρ» κλπ) Οι φήμες φτάσανε και στα αυτιά του Στρατηγού πατέρα της, του αείμνηστου βασιλόφρονα Στρατηγού Αθανασίου Ντενίση. Ο μακαρίτης Ντενίσης πήγε και είδε την ταινία, η οποία – όμως – στην ελληνική της εκδοχή έχει μόνο λίγο βυζάκι. Όταν είπαν του Στρατηγού ότι στο εξωτερικό η ίδια ταινία προβάλλεται χωρίς περικοπές, ήθελε να την σκοτώσει την Μιμή και να αυτοκτονήσει. Τελικά, της έκοψε για χρόνια την καλημέρα και ξαναμιλήσανε λίγο πρίν πεθάνει, κι αφού ο Στρατηγός είχε τυφλωθεί από την στενοχώρια του τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του. Παρόμοιες ιστορίες με τους δικούς της συγγενείς έζησε και η Αννούλα η Φόνσου, εξαιτίας του ντουμπλαρίσματος των σεξοταινιών της, ώστε να προβάλλονται στο εξωτερικό σαν τσόντες.

    3) Όταν την δεκαετία του 1980 είχαν κυκλοφορήσει οι φήμες για τις τσόντες της Φόνσου, ο τότε σύζυγός της (γνωστός αρχιτέκτων) Νίκος Σοφιανός είχε επανειλημμένα ταξιδέψει στην Ευρώπη για να δεί πώς και από ποιούς είχαν ντουμπλαριστεί με σκηνές hardcore «Το κορίτσι και το άλογο» και οι άλλες σεξοταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε η Αννούλα. Τελικά, και παρά το γεγονός ότι ήταν βαθιά ερωτευμένος μαζί της (είχε χαλάσει ολόκληρη περιουσία για να της χρηματοδοτήσει την ποιοτική στροφή στο θέατρο σε έργα όπως «Οι Δούλες» του Ζενέ σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού κλπ) ο Σοφιανός δεν άντεξε τις φήμες: Χώρισε την Φόνσου και στράφηκε σε παραγωγές ποιοτικών ντοκυμαντέρ σαν κι αυτό για την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου, που δυστυχώς πήγε άπατο και τον έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

    4) Είναι αμέτρητες οι ιστορίες που μπορείς να πείς για την περίοδο της τσόντας στους Ελληνικούς σινεμάδες, πέρα από τα γνωστά και τετριμμένα αστεία με τον Γκουσγκούνη που αναφέρουν οι εδώ σχολιογράφοι, και τα ανούσια περιστατικά που καταγράφει ο δημοσιογράφος του 9,84 Δ. Φύσσας στο γνωστό βιβλίο του. Εγώ τα ξέρω λόγω δουλειάς, αλλά δεν τολμώ να αναφέρω τα πιό σόκιν (που έχουν και τη νοστιμάδα) γιατί ειμαι γυναίκα και θα παρεξηγηθώ.

    Η πληροφορία που αναφέρει στο σχ. 146 ο Πάνος με πεζά για το ζωντανό σέξ, είναι εντελώς λάθος. Σίγουρα, αρκετοί αναγνώστες άνω των 55 θα θυμούνται και θα με επιβεβαιώσουν (σε περίπτωση που μού ζητήσει αποδείξεις ο κ. Σαραντάκος) ότι ζωντανό πορνό στην Ελλάδα μόνο μία φορά είχαμε: Την περίοδο 1984-85 στον κινηματογράφο «Ελίτ» της οδού Πειραιώς (περιοχή Καμπά, μετέπειτα κλάμπ «Tessera») από όπου ξεκίνησε τις παραγωγές του και ο «Μεγάλος» Μπερτό. Γινόταν λαϊκό προσκύνημα κάθε βράδυ, τα ταμεία έδιωχναν κόσμο, αλλά οι πιό πολλοί πήγαιναν για να γελάσουν με την ανικανότητα των ανδρών πρωταγωνιστών που δεν τους σηκωνόταν με τίποτα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των κοριτσιών. Εκεί να δείτε τί γέλιο έπεφτε και τί ατάκες λεγόντουσαν από τους θεατές, αλλά αυτά μάλλον δεν τα κατέγραψε κανείς, γιατί τότε δεν υπήρχαν ούτε κάμερες, ούτε μαγνητόφωνα

    5) Θα τελειώσω με κάτι που αποκλείεται να ξέρει έστω και ένας αναγνώστης του Ιστολογίου, δεδομένου ότι έχει αποκρυβεί εδώ στην Ελλάδα. Είναι γνωστή η περίφημη ταινία «Nymphomaniac» του Λάρς Φόν Τρίερ που προβλήθηκε σε δύο εκδοχές το 2013 και το 2014 στην χώρα μας και σε όλο τον κόσμο. Αυτό που δεν είναι γνωστό και το αποσιώπησαν όλοι οι δημοσιογράφοι εδώ στην Ελλάδα, είναι το εξής: Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, Σαρλότ Γκανσμπούρ (κόρη του θρυλικού ζευγαριού Σέρζ Γκανσμπούρ και Τζέιν Μπίρκιν) γύρισε χωρίς ντουμπλάρισμα όλες τις σκληρές σκηνές της ταινίας, οι οποίες λογοκρίθηκαν στην Ελλάδα (μιλάμε για μόλις πρίν 3,5 χρόνια!..). Έτσι, έγινε η μοναδική διάσημη ηθοποιός παγκοσμίως που έχει γυρίσει κανονική «τσόντα», όπως λέμε στην Ελλάδα τις hardcore σκηνές.

    Η πιό σκληρή από τις σκηνές αυτές (που λογοκρίθηκαν όλες στην Ελλάδα) του «Nymphomaniac» είναι η περίφημη με τον βιασμό της Γκανσμπούρ από 7 μαύρους. Πρόκειται για πραγματικό double penetration, που η Σαρλότ γύρισε αυτοπροσώπως χωρίς κανένα ντουμπλάρισμα. Για να μή με κατηγορήσει πάλι ο κ. Σαραντάκος ότι τα βγάζω από το κεφάλι μου, δείτε εδώ τη λογοκριμένη σκηνή και θα σοκαριστείτε με την πράγματι υψηλής κλάσεως ηθοποιΐα της Σαρλότ

  148. Αν και δεν ήταν τσόντα αξίζει να αναφερθεί η τανία «αυτοκρατορία των αισθήσεων’ η οποία παιζότανε για μήνες αποκλειστικά στο Colosseo (νυν σ/μ Σκλαβενίτης) και ήταν ανυπόφοροι για όλους τους γείτονες από τα όπου νάναι παρκαρισμένα αυτοκίνητα του φιλοθεάμονος κοινού…

  149. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    146.! «Ζωντανό πορνό/τσόντα» λέγεται;
    Κι έτσι, η φάσα είναι τσόντα αλλά η τσόντα, φάση! 🙂

    Άσχετο, χρειάστηκε τις προηγούμενες να πάει ο…Έφος- Έφος για μια δουλειά στο χωργιό σου Πάνο, (στη Μύκονο) και λιμοκτόνησε. Ούτε σουβλατζίδικο δεν ήταν ανοιχτό.Με σάντουιτς και μακαρονάδες στη Βεγγέρα την έβγαλε.Με φώτισε,προκαταβολικά ο θεός και δεν πήγα.

  150. Πάνος με πεζά said

    @ 147 (1) Tό’ παμε,
    (4) Όχι, το είχα διαβάσει ως γεγονός σίγουρα, και νομίζω στο «Σταρ» της Αγ. Κωνσταντίνου. Κι ακόμα και σήμερα στήνονται τέτοιες «πριβέ» παραστάσεις όχι σε σινεμά βεβαίως αλλά σε στριπτιζάδικα.

  151. Πάνος με πεζά said

    @ 149 : Ε βέβαια… Στη Χώρα το ποσοστό γίνεται ελάχιστο, αλλά στην Άνω Μερά, σε σχέση με τα λιγοστά μαγαζιά που έχει, μένει το χειμώνα ένα ικανοποιητικό ποσοστό (Τάκης, Καλαμάκια, Μάρκος…)

  152. Alexis said

    #147:Εγώ τα ξέρω λόγω δουλειάς, αλλά δεν τολμώ να αναφέρω τα πιό σόκιν (που έχουν και τη νοστιμάδα) γιατί ειμαι γυναίκα και θα παρεξηγηθώ.

    Κάτι μου λέει ότι φοβάσαι και την πορτοκαλιάν κάρταν επίσης… 🙂

  153. Alexis said

    Πού είναι άραγε η περιοχή «Καμπά»;

  154. Γιάννης Ιατρού said

  155. Μαρία said

    144
    π.χ. την Παπαρήγα την καλή.

  156. ΚΩΣΤΑΣ said

    147 Πες μας και για την παρέμβαση του στρατηγού Λαπαθιώτη στην εφημερίδα Δημοκρατία, μπας και ξεστραβωθούμε λιγάκι. 🙂

  157. Ιουστίνη Ανδρ. said

    Πάνο (σχ. 150)

    σωστά θυμάσαι: Μόλις το «Στάρ» της αγίου Κωνσταντίνου (ιδιοκτησίας Ναπολέοντος Ζέρβα!) είδε το σουξέ του «Ελίτ» , προσέλαβε τον γνωστό σκηνοθέτη των σεξοταινιών της Φόνσου, Όμηρο Ευστρατιάδη, για να οργανώσει παρόμοιο ζωντανό θέαμα. Την πρώτη κιόλας μέρα, επενέβη η Αστυνομία και τους πήγε όλους με χειροπέδες στο Αυτόφωρο (οι φωτογραφίες έγιναν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες), με αποτέλεσμα ο Ευστρατιάδης να στήσει για 2-3 μήνες στο «Στάρ»απλό σεξοθέαμα σαν αυτά των καμπαρέ.

    Την ίδια ώρα, το «Ελίτ» της Πειραιώς πρόσφερε καθημερινά κανονικές παραστάσεις ζωντανού σέξ χωρίς να επεμβαίνει η Αστυνομία, διότι ο Μπερτό και ο ιδιοκτήτης του «Ελίτ» λάδωναν κανονικά την διεφθαρμένη Αστυνομία του ΠΑΣΟΚ, παρά τις αντιρρήσεις του έντιμου Νίκωνα Αρκουδέα, που ήθελε άμεση επέμβαση

  158. Alexis said

    #150: Πάνο μάλλον αναφέρεσαι στο …θεατρικό έργο (!) «Ο Γκουζγκούνης και η φυλή των χαμένων Αμαζόνων» που παίχτηκε τη δεκαετία του ’80 στο «Σταρ» και μετά στο «Ελίτ».
    Με πρωταγωνιστή τον «μετρ» βέβαια. 🙂
    Δες και εδώ.

  159. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    143 – Είσαι κομάντο τελικά, γι’ αυτό έγραψαν όλοι για πορνό, τους
    παραπλάνησες.☺
    Είναι μεγάλο ταμπού ακόμη η σεξουαλικότητα στην Ελλάδα, και ειδικά η παιδική, πιο μεγάλο κι από την αμφισβήτηση του θρησκευτικού θεού.

    147 – Άργησες να γράψεις.

  160. sarant said

    156 Ε μα!

  161. Γς said

    Σε μια εκπομπή είχανε κάνει θέμα την καταγγελία μιας γιαγιάς που πήρε ‘ένα παραμυθάκι με DVD από το περίπτερο το οποίο όμως είχε σκληρό πορνό.

    Προφανώς ο εισαγωγέας δεν φρόντιζε για την ψυχαγωγία μόνο των παιδιών αλλά και των γονέων και κάπου τα έμπλεξε στη συσκευασία.

    Αυτό ήταν. Αρχισαν να πέφτουν βροχή οι καταγγελίες και από άλλους που είχαν αγοράσει την ελαττωματική παρτίδα. Μπαμπάδες, μαμάδες, θείες, παππούδες.

    Παίρνω κι εγω τηλέφωνο:

    -Από ποιο περίπτερο το αγοράσατε;

    -Δεν έχει σημασία. Του ζήτησα ένα περιοδικό με αισθησιακό DVD. Και τι μου έδωσε;

    -Τι;

    -Με την Κοκκινοσκουφίτσα! Δεν είναι κατάσταση αυτή!

    -Κλείστε τον!

  162. atheofobos said

    147,157
    Σύντομη σκηνή με πραγματικό σεξ, όχι σε φίλμ πορνό, είχε και η ταινία του 1998 του Λαρς φον Τρίερ Οι Ηλίθιοι.
    Αν θυμάμαι καλά, όπως γράφτηκε τότε στις εφημερίδες, νομίζω στο ΕΛΙΤ είχε γίνει εκείνα τα χρόνια διακοπή της παράστασης λόγω σεξ επί σκηνής με κότα!

  163. παρόραμα Νικοκύρη: τὸ φιλοθεάμον—> τὸ φιλοθέαμον

  164. Ιουστίνη Ανδρ. said

    Δεν τα θυμάστε καλά, κ. Αθεόφοβε (162): Μιλάτε για τον θρυλικό ακροδεξιό καλλιτέχνη Φράνκυ Παπαγεωργίου που το 1982 είχε συλληφθεί στο μπάρ «Βένους» δίπλα στο «Κάραβελ», γιατί συνουσιαζόταν με μιά κότα επί σκηνής. Ακολούθησε η περίφημη «Δίκη της Κότας» που άφησε εποχή.

    Προφανώς είστε πολύ νεώτερος ή διαβάζατε όπως ο Χριστόδουλος και δεν παρακολουθούσατε τότε τα γεγονότα. Ο Φράνκυ έκανε το νούμερο με την κότα (η οποία την κρίσιμη στιγμή της διεισδύσεως ψοφούσε επί σκηνής) επί χρόνια ολόκληρα σε κλάμπ στην Γερμανία. Στα στερνά του είχε γίνει παλαιοημερολογίτης μοναχός και έβγαινε στις εκπομπές της Μιχαλονάκου

  165. Πέπε said

    @163:
    Κορνήλιε, το φιλοθεάμον κι εμένα μου ‘βγαλε το μάτι. Όμως, πριν το σχολιάσω, θυμήθηκα λίγο αόριστα ότι άλλη φορά πρέπει να είχα κάνει το ίδιο σχόλιο και να με διόρθωσαν. Τσέκαρα λοιπόν ότι τουλάχιστον στο ΛΚΝΕ το ουδέτερο αναφέρεται και με τους δύο τύπους. Εξακολουθώ να το βρίσκω αντιγραμματικό, αφού σε λέξεις με τον τόνο επάνω όπως φιλόπατρις, φιλόζωος, φίλαυτος ή φίλιππος η σχέση μεταξύ των δύο συνθετικών είναι η ίδια, και δεν καταλαβαίνω γιατί λέγεται, αλλά λέγεται.

    _________________________

    Ένα καταπληκτικό, σπαρταριστό διήγημα πάνω στη θεμετική της βιομηχανίας του πορνό, ή μάλλον, εν προκειμένω, της βιοτεχνίας του πορνό: http://kourouna.blogspot.gr/2005/03/here-is-no-business-like-show-business.html Σε όσους τυχόν δεν είχατε πάρει χαμπάρι αυτή την λογοτέχνιδα που έκανε ένα σύντομο πέρασμα από την μπλογκόσφαιρα, έβγαλε ένα βιβλίο, και μετά χάθηκαν τα ίχνη της, συνιστώ εκθύμως να την τσεκάρετε: Η Κουρούνα.

    __________________________

    @152: Έτσι λέω κι εγώ. Θράσος χωρίς όρια…

  166. # 164

    – Τι έχεις Γιάννη’ μ ;

    – Τι είχα πάντα…

  167. Γς said

    165:

    >λογοτέχνιδα που έκανε ένα σύντομο πέρασμα από την μπλογκόσφαιρα, έβγαλε ένα βιβλίο, και μετά χάθηκαν τα ίχνη της, συνιστώ εκθύμως να την τσεκάρετε: Η Κουρούνα.

    Δεν ήταν όμως σύντομη η παρουσία της στο διαδίκτυο.

  168. spatholouro said

    Φιλοθέαμον/φιλοθεάμον

    Ο Babis στο Λεξικό δυσκολιών κλπ παρατηρεί ότι «ο τυπικά ορθός σχηματισμός του ουδετέρου ως προπαροξύτονου (φιλοθέαμον) δεν έχει επικρατήσει.»

    Για φαντάσου, ένας ορθός σχηματισμός να δυσκολεύεται να επικρατήσει ή και να μην επικρατεί διόλου… ρε, πού πάμε!

  169. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    168. φιλοπραγμον 🙂

  170. spatholouro said

    Όπου κάτσει η μπίλια ας μπει ο τόνος…

  171. Παναγιώτης Κ. said

    «Γιατί οι νέοι βλέπουν τσόντα;» δεν απαντήθηκε.Τα σχόλια αφορούσαν στο κείμενο και όχι στον τίτλο.
    Με μια άλλη… ευκαιρία ίσως υπάρξουν απαντήσεις καθώς και τοποθετήσεις πάνω στο ευρύτερο και διαχρονικό θέμα που λέγεται «πορνογραφία» ή όπως αλλιώς λέγεται.

    Μέσα από τις ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες αναδεικνύεται μια πτυχή που, σε μένα τουλάχιστον, κάνει εντύπωση. Από τη μια μεριά έχουμε τους…ευυπόληπτους πολίτες, πιστοί στον…(ηθικό) νόμο και την τάξη και από την άλλη να έχουν ως μέρος της διασκέδασής τους όχι απλά την επίσκεψη σε κάποιο κέντρο όπου θα πιούνε και θα ακούσουν ζωντανή μουσική αλλά θα παρακολουθήσουν και κάποιο θέαμα στριπτίζ. Κάτι δηλαδή εντελώς…νομιμοποιημένο στη συνείδησή τους.

  172. atheofobos said

    164
    Ευχαριστώ πολύ για την διόρθωση του των όσων έγραψα στο σχόλιο μου 162.
    Ευχαριστώ δε ιδιαίτερα για το Προφανώς είστε πολύ νεώτερος !
    Απλά επειδή εκείνη την εποχή μελετούσα, σαν άλλος Χριστόδουλος, την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, πρέπει να είχα διαβάσει τότε αυτό το κείμενο, για το πόνημα του Φράνκυ «Ahthos Arouris» και από εκεί να θυμάμαι το σχετικά με την κότα!

    167
    Η Κουρούνα ήταν από τους πρώτους και πιο αξιόλογους μπλόγκερς όταν άρχισαν να εμφανίζονται αυτά και τα κείμενα της διακρίνονται για την εξαιρετική τους γραφή και το ιδιαίτερο χιούμορ τους. Αξίζει να διαβάσει κανείς μερικά από αυτά στο http://kourouna.blogspot.gr/
    Στο ποστ μου ΠΟΤΕ ΠΕΡΑΣΑΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ;
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2016/05/10.html
    γράφω για τα βιβλία, μεταξύ αυτών και της Κουρούνας, που κυκλοφόρησαν τότε με κείμενα που είχαν δημοσιεύσει οι πρωτοπόροι που ασχολήθηκαν με το μπλογκάρισμα.

  173. 144, …πώς το είπε ο Πάνος; – θεματικών!…

    Θεαματικών!

  174. sarant said

    163-165-168 Το ΛΚΝ δίνει φιλοθεάμον, και όπως ψάξατε και βρήκατε κι εσείς κι άλλες πηγές δίνουν κατεβασμένο τον τόνο.

    Εγώ το έχω λύσει αλλιώς -βάζω φιλοθεάμον, εκτός αν η παράσταση γίνεται στη Φιλοθεη, οπότε, τιμής ένεκεν, βάζω φιλοθέαμον.

    172 Ήταν πολύ καλή η Κουρούνα, πράγματι.

  175. Γς said

    174 γ¨

    >Ήταν πολύ καλή η Κουρούνα, πράγματι.

    Ναι,

    Κι αυτό που έγραψα ήταν ένα παλιό χωρατό.

    Ποιού άλλου;

    Σβήστο Νίκο μου.

    Και σου υπόσχομαι να περνάω σπανίως από το ιστολόγιο.

    Φαντάζομαι να μην το έχει δει ακόμα η φίλη μας.

    Αν ναι.

    Συγγνώμη καλή μας Γιάννα.

  176. Κουνελόγατος said

    ονβουλεταιαπωλεσαι… Ωι Ωι Μάνα μου…

  177. Emphyrio said

    Πεστε με κακο, αλλα αυτο το condescending ου μην και patronising υφος της κυριας Ιουστινης μου θυμιζει καποιον,,,

  178. Γιάννης Ιατρού said

    177: Το «Ματούλα» ήταν πολύ απείρως πιο πετυχημένο 🙂 🙂

  179. sarant said

    175 Δεν είχα διαβάσει όλο το σχόλιό σου το προηγούμενο. Σε παρακαλώ, μην ξαναγράψεις για 24 ώρες.

  180. Emphyrio said

    #178 Τουλαχιστον η Justine μιλαει καπως πιο καθημερινα… Και εχει και ενα métier το οποιο ακουγεται πολυ ενδιαφερον. Αντε, καλη μας διασκεδαση και παλι.

    Εμφανιστηκε και μια Janet Weiss. Φιλια στον Brad Majors. Go up to lab and tell us what’s on the slab.

  181. Pirros said

    162: Σκηνή αληθινού σεξ είχε και η ελληνική ταινία Κυνόδοντας (υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας παρακαλώ), όμως σε τέτοιο σημείο μέσα στην πλοκή της ταινίας που είχε ήδη μετατραπεί για το βλέμμα του θεατή σε απόκοσμο εφιάλτη (εκτός των άλλων, ο ερεθισμένος νεαρός της ταινίας συνευρισκόταν με την -σύμφωνα με το σενάριο- αδελφή του).

  182. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Ξεχάσατε την «Αλάσκα» στην Πατησίων κοντά στην Κάνιγγος.Τη θυμάμαι τη δεκαετία του 70 . Φίλος μεγαλύτερος από εμένα μου έλεγε ότι στη γαλαρία του κινηματογράφου έψηναν ρέγγες!
    Επίσης υπήρχαν και συνθήματα που φώναζαν όταν εμφανίζοταν ο Γκουσγκούνης (ένα από αυτά, δεν θα το γράψω ολόκληρο αλλά θα καταλάβετε : «…….. Κώστα να κάνουμε κομπόστα!»

  183. Πάνος με πεζά said

    Φημολογείται ότι υπήρχε η επιγραφή «Παρακαλούνται οι κ.κ λούστροι να μην ψήνουν ρέγγες εντός της αιθούσης, και να αφήνουν τα κασελάκια τους έξω από αυτήν». (προφανώς γιατί ίσως έκαναν φασαρία κροταλίζοντας).

  184. sarant said

    183 Μύθος. Η επιγραφή έλεγε: Παρακαλείται η αξιότιμος πελατεία να μην ψήνει ρέγγες εντός της αιθούσης, και να αφήνουν τα κασελάκια τους έξω από αυτήν

  185. Κουνελόγατος said

    183-184. Ο πατέρας μου έλεγε πως προπολεμικά έψηναν ρέγκες στον κινηματογράφο «ροζικλαίρ». Αλήθεια; Μύθος; Ποιος ξέρει;

  186. Emphyrio said

    Μπα, μαλλον red herrings θα ηταν αυτες οι επιγραφες.

  187. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @183,184,185. Θυμᾶμαι ἄκουγα κι ἐγὼ αὐτὲς τὶς ἱστορίες γιὰ τὴν Ἀλάσκα καὶ τὸ Ροζικλαὶρ ἀπὸ τὰ γυμνασιακά μου χρόνια, τὴν δεκαετία τοῦ ᾿60.

    Μὲ τὴν εὐκαιρία ἂς θυμηθοῦμε καὶ τὴν Ἀλεξάντρα ποὺ
    «…τὴν εἴδανε νὰ βγαίνει χέρι-χέρι
    μαζὶ μὲ τὸ Χαράλαμπο ἀπὸ τὸ Ροζικλαίρι
    «

  188. Πέπε said

    Αυτό παιδιά με τις ρέγκες το έχω ακούσει ως προσωπική ανάμνηση πολύ νεότερου ανθρώπου, γεννημένου νομίζω γύρω στο 1965. Δεν ξέρω από πόσο μικρός εσύχναζε…

  189. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    187 – Άντε μωρέ Δημήτρη, είπα κι εγώ μήπως έγραψες κάτι διαφορετικό. 😉

    Σε όλους και όλες ανεξαρτήτως ηλικίας που τους αρέσουν οι τσόντες.

  190. atheofobos said

    188
    Δεν ξέρω αν παλιότερα γινόταν αυτό. Προσωπικά στην παιδική μου ηλικία την 10ετία του 50 είχα πάει στο Ροζικλάιρ με την μάνα μου και είχαμε δει απόγευμα τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν και δεν υπήρχε τίποτα από αυτά που έχουν γραφτεί κατά καιρούς με λούστρους , ρέγγες κτλ.

  191. Αιμ said

    190. Κι’ εγώ θυμάμαι στο Νέγκρο, ως κινηματογράφο τέχνης, να βλέπουμε οικογενειακά την Βαβυλωνία στα 70ς ενώ παλιότερα είχε πρεμιέρες με Γκουζγκούνη να χαιρετάει τα πλήθη και τέτοια

  192. ΣΠ said

    Οι ταινίες πορνό που έκαναν θραύση στα χωριά και οι παράνομες προβολές από σπίτι σε σπίτι. To home video της επαρχίας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: