Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μέρα της λαγάνας ξανά

Posted by sarant στο 19 Φεβρουαρίου, 2018


Επειδή έχω πάει μια μικρή εκδρομή, θα επαναλάβω σήμερα ένα παλιότερο άρθρο για τη σημερινή μέρα, που το είχαμε δημοσιεύσει εδώ πριν από έξι χρόνια. Έχω προσθέσει πάντως κάμποσα πράγματα.

Ένα σύντομο πριν πάω να πετάξω τον χαρταετό (ή να τσακίσω τα σαρακοστιανά, που είναι και το πραγματικό… επίδικο της γιορτής), για μία από τις πολλές ξεχωριστές λέξεις της σημερινής μέρας, τη λαγάνα.

Η λαγάνα είναι το επίπεδο ψωμί χωρίς προζύμι που τρώμε την Καθαρά Δευτέρα (και ουσιαστικά μόνο την Καθαρά Δευτέρα, τουλάχιστον οι περισσότεροι). Αυτή είναι η πανελλήνια ονομασία, νομίζω, αν και βέβαια υπάρχουν τοπικά πολλές και διάφορες παραλλαγές και ονομασίες, για παράδειγμα σε ένα κορφιάτικο γλωσσάρι βρίσκω άλλες δυο λέξεις, την ξεπεταχτή και τη φλάουνα, που είναι, λέει, αλευρόπιτα (από το αγγλικό flour)· έχω πολλές επιφυλάξεις για την ετυμολογία, αφού η λέξη «φλαούνα» απαντά και στα νησιά του Αιγαίου, πχ την Τήνο, όπου δεν υπάρχει αγγλική επιρροή.

Στην Πρέβεζα το αντίστοιχο αρτοσκεύασμα λεγόταν πιταστή ίσως από το ξεπεταχτή – πεταχτή – πεταστή -πιταστή.

Για την ετυμολογία της λαγάνας δεν υπάρχουν επιφυλάξεις, προέρχεται από το αρχαίο λάγανον. Το βρίσκουμε π.χ. στους Εβδομήκοντα, όπου τα λάγανα δεν ταυτίζονται με τα άζυμα ψωμιά (άρτους αζύμους πεφυραμένους εν ελαίω και λάγανα άζυμα κεχρισμένα εν ελαίω, στην Έξοδο). Το αναφέρει και ο Αθήναιος σε στίχο του Αριστοφάνη (λάγανα πέπεται) από τις Εκκλησιάζουσες, αν και ο συγκεκριμένος στίχος δεν έχει διασωθεί στο κείμενο που έφτασε σε μας και δεν αποκλείεται να είναι παρανάγνωση. Το αρχαίο λάγανο πρέπει να ήταν πλατύ, άζυμο ψωμί -από αλεύρι και λάδι ίσως. Λάγανα ονομάζει ο Κοσμάς Ινδικοπλεύστης τα άζυμα ψωμιά των Εβραίων και απορεί πώς τα έφτιαχναν στην έρημο (Ἢ πόθεν αὐτοῖς σεμίδαλις, ἵνα τὰ λάγανα ποιῶσιν)

Το λάγανον ανάγεται σε θέμα λαγ- από αμάρτυρο επίθετο *λάγος (χαλαρός) απ’ όπου και λαγαρός ή λάγνος. Όποιον έχει μεγάλο πάθος με τις λαγάνες, μπορούμε να τον πούμε «λαγανολάγνο» φαντάζομαι.

Από τη Μάνη, βρίσκω την παροιμία «μου ’ρχονται άλλος με την πίτα του κι άλλος με τη λαγάνα του», όταν πηγαίνουν πολλοί σε κάποιον και του λένε τις αντικρουόμενες απόψεις του για το ίδιο θέμα, περίπου σαν «ο ένας το μακρύ του και ο άλλος το κοντό του». Πάλι από τη Μάνη, υπάρχει η παροιμιακή φράση «έκανε τα αυτιά του λαγάνα», για κάποιον που βάζει το χέρι στο αυτί για να ακούσει καλύτερα.

Ίσως όχι κατά σύμπτωση, τα σπάνια επίθετα Λαγάνας και Λαγάνης απαντούν κυρίως στη Μάνη. Όσο για το τοπωνύμιο Λαγανάς, σε ζακυθινή ιστοσελίδα διάβασα πως προέρχεται από τα λαγήνια που έφτιαχναν εκεί.

Οι λαγάνες είναι προφανής παρομοίωση για τα πεταχτά αυτιά, με την απαραίτητη δόση υπερβολής βέβαια, όπως στο Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς του Χρόνη Μίσσιου, που μιλάει για έναν αγωνιστή που είχε ένα ελάττωμα που τον έκανε ακατάλληλο για παράνομη δουλειά: «ήταν ένας ψηλός, με κάτι αυτιά σαν αποκριάτικες λαγάνες, μια φορά να τον έβλεπες, δεν τον ξεχνούσες για όλη σου τη ζωή».

Χτες έβαλα ένα χρονογράφημα του Βάρναλη που περιέγραφε τις Απόκριες το 1903, παραθέτοντας αποσπάσματα από ενα φύλλο της Ακρόπολης. Από το ίδιο φύλλο, διαβάζουμε για τις λαγάνες:

Πρωί πρωί, πριν προφθάσει κανείς να χορτάσει καλά καλά τον ύπνον, τον εξυπνά μία οξεία φωνή απο το δρόμο.

— Λαγάνες καλοψημένες και ζεστές.

— Με τις λαγάνες, έλα εδώ καλέ.

Και η νοικοκυρά σύρουσα τις παντούφλες της, που εκτυπούσαν ηχηρότατα επάνω στα λιθάρια της αυλής και του πεζοδρομίου, εφορτώνετο 5-6 απο το ξεροψημένο το νόστιμο εκείνο ψωμάκι που κάνει την εμφάνισή του κάθε καθαρή Δευτέρα και έσπευδε να χαθεί πάλι στο σπίτι της, ενώ η γειτόνισσά της απο πάνω της εφώναζε, τινάζουσα συγχρόνως ένα χαλί:

Και του χρόνου, κυρά Γιάνναινα!

Αν και οι λαγάνες είναι έδεσμα καθαροδευτεριάτικο, παρόμοια επίπεδα ψωμιά υπάρχουν πολλά, ενώ και λαγάνες βρίσκει κανείς ολοχρονίς σε μερικούς φούρνους και μερικοί μερακλήδες τις προτιμούν, σαν τον φιλόσοφο χαμάλη Αποστόλη Κακόμη που τον απαθανάτισε ο Παπαδιαμάντης -και το βρίσκω ταιριαστό να τελειώσω έτσι:

Είτα ευθύς έβγαινεν από την επάνω πόρταν του μαγαζιού, την προς τον μαχαλάν, διήρχετο τον λιθόστρωτον δρομίσκον, κι έφθανεν εις τον φούρνον του Μπάρμπα-Μάρκου του Βούργαρη. Εκεί είχε βαλμένον πάντοτε το τακτικό του γιουβέτσι της ημέρας, το οποίον ήτο έτοιμον περί τας δώδεκα της μεσημβρίας.

Εστρώνετο επάνω εις τον σοφάν σταυροπόδι, σιμά στο «κεπένι» του φούρνου, έπαιρνε μισό ψωμί ή κατά προτίμησιν δύο λαγάνες, έτρωγεν όλον το γιουβέτσι, έπινε μισήν οκάν κρασί, και «το έπαιρνε δίπλα», ή επάνω εις τον σοφάν του φούρνου ή εις την παγκέτταν της γειτονικής ταβέρνας, κι εροχάλιζε πολύ γοερά, επί δύο ώρας και μισήν, το θέρος, ή μόνον επί μίαν ώραν τον χειμώνα.

Εξυπνούσε με την άνεσίν του, παρήγγελλε καφέ, τον έπινεν, εκάπνιζεν ενίοτε ένα τσιγαράκι, αν του επρόσφερέ τις, σπανιότερον κανένα ναργιλέ, εσηκώνετο, με ραστώνην, έφερνε δύο βόλτες εις την αγοράν, επήγαινεν όπου τον εζητούσαν διά να κουβαλήσει πάλιν ολίγα τσουβάλια, ειργάζετο το πολύ δύο ώρας το απόγευμα.

Advertisements

170 Σχόλια to “Η μέρα της λαγάνας ξανά”

  1. Faltsos said

    Καλή σαρακοστή εύχονται;

  2. Λγς said

    Και τα λάχανα;; (ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει, στην Προς Ρωμαίους).
    Καλή Σαρακοστή!

  3. cronopiusa said

    Λαγάνα δύο μέτρων για την Μακεδονία με τον Μέγα Αλέξανδρο

    Καλή σας μέρα και καλή σαρακοστή!

  4. Faltsos said

    τη φλάουνα, που είναι, λέει, αλευρόπιτα (από το αγγλικό flour)· έχω πολλές επιφυλάξεις για την ετυμολογία, αφού η λέξη «φλαούνα» απαντά και στα νησιά του Αιγαίου, πχ την Τήνο, όπου δεν υπάρχει αγγλική επιρροή

    Άλλωστε η ονομασία «αλευρόπιτα», είναι κατοχυρωμένη από τους Ηπειρώτες/Ζαγορίσιους

  5. cronopiusa said

  6. Εχω καλύτερα πράγματα να κάνω said

    Καλημέρα, καλή Σαρακοστή!
    3. Ωχ θεε μου! (για την πρώτη φωτό)
    Θα μπορουσα να τρώω λαγάνα κάθε μέρα του χρόνου…

  7. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ δῶ καὶ καλὴ Σαρακοστή.

    «Το λάγανον ανάγεται σε θέμα λαγ- από αμάρτυρο επίθετο *λάγος (χαλαρός)».

    Δηλαδὴ ὁ πατέρας τοῦ Πτολεμαίου, ὁ Λάγος, ἦταν χαλλλαρός!

    Αὐτὸ καὶ μόνο ἀποδεικνύει τὴν ἱστορικὴ συνέχεια τῆς Μακεδονίας. 🙂

  8. Μόλις ξεφούρνισα την (στογγυλη λόγω ταψιού) λαγάνα μου. Σύμφωνα με όσα ξέρω, την λαγάνα δεν την κόβουν με μαχαίρι όπως το ψωμί αλλά με το χέρι (σχόλιο αναφερόμενο στην φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο )

  9. Γς said

    5:

    Κι επέμενα κάποτε να μου βάλουν κορδέλα σε μια σακούλα κρεμμύδια γιατί ήταν τλάχα μου δώρο στη θεια μου.

    Ηταν και κάτι δείγματα γατοτροφών που μου έστελναν συνέχεια στο γραφείο και είχα γίνει ρεζίλι. Και τους πήρα τλφ.

    -Δεν θέλω να μου ξαναστείλετε. Δεν έχω γάτα. Η θειά μου είχε και της έδωσα ένα από τα δείγματά σας.

    Και ψόφησε. Η γάτα

  10. sarant said

    Kαλημέρα και από εδώ και καλή Σαρακοστή!

    8 Και πώς θα κόψεις τέτοιες φέτες με το χέρι;

  11. Κι οι λαγάνες που πουλάν οι φούρνοι δεν είναι πια αυτό που ήτανε.

  12. Γς said

    9:

    Και δεν μου ξαναέστειλαν.

    Πάντως εμένα μου άρεσε περισσότερο η ελιόπιτα του φούρνου σήμερα

  13. leonicos said

    Με την άδεια του Νοικοκύρη

    Στο Θέατρο Tempus Verum εν Αθήναις, στον Κεραμεικό, παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη το Ονερόδραμα του Strindberg, σπάνιο έργο, σε μια καταπληκτική σκηνοθεσία και κινησιολογία, μέχρι τις 31/3/18

    Παίζεται από πέντε πρόσωπα, τέσσερις άνδρες και μια γυναίκα. Ο άνδρες εκπροσωπούν διάφορες πολιτισμικές αξίες που βρίσκονται σε παρακμή. Δικαιοσύνη, Θρησκεία, Επιστήμη κοκ και η γυναίκα την Agnihorτι, (εδώ Αγνή, αν και σημαίνει άλλο στα σανσκριτικά) που κατέβηκε στη γη για να διαπιστώσει τη δυστυχία των ανθρώπων. Θα έλεγα εκ των πραγμάτων ότι είναι πρωταγωνίστρια επειδή εχει κεντρικό ρόλο.

    Τον ρόλο αυτόν τον παίζει η κόρη μου Δανάη Καλαχώρα.

    Όσοι πιστοί προσέλθετε. Το εισιτήριο είναι φτηνό.

  14. ΓιώργοςΜ said

    Καλή σαρακοστή, με μέτρο τα νηστίσιμα!

    9 Όταν, μικρά, κάναμε καμμιά ζημιά ή λέγαμε καμμιά εξυπνάδα, καμμιά φορά η μάνα μου μας έλεγε «Αχ, παιδάκι μου, ούτε μ’ ένα κιλό κρεμμύδια δε σ’ αλλάζω!»

  15. leonicos said

    Οι λαγάνες είναι μίμηση των αραβικών ψβμιών που είναι πλακουτσά, σαν τις πίτες για σουβλάκι.

    Επιπλέον η σημασία τους πρέπει ν’ ανάγεται στον άζυμο άρτο του εβραϊκού Πέσαχ. Επομένως έπρεπε να είναι άζυμες.

    Γι’ αυτό λέει ότι ο Ιησού ‘έκλασε τον άρτον’ τον έσπασε, δεν τον έκοψε, διότι γίνονται σαν παξιμαδι. Βλ. τις σημερινές ματσότ.

  16. leonicos said

    ην λαγάνα δεν την κόβουν με μαχαίρι όπως το ψωμί αλλά με το χέρι

    διασταύρωση πληροφορίας και από τον Τζι. Πάω να δω τη λαγάνα έφτιαξε, και θα σας πω (Αν επιζήσω και δεν μου κάτσει στον λαιμό)

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Ένα παλιό άρθρο… 😦 (…μούτρωμα…) εμπλουτισμένο με καινούργια πράγματα 🙂 (χαμόγελο ικανοποίησης) το διαβάζω ως καινούργιο!

    Πάμε πρώτα στα λεξιλογικά.
    Σοφάς, σοβάς,σοφράς πολύ κοντινές γραμματικά αλλά και με διαφορετικές σημασίες!

    Στο ιστολόγιο, μεταξύ άλλων λύνουμε απορίες και διευκρινίζουμε πράγματα.
    Το ερώτημα μου έχει ως εξής:
    Σήμερα Καθαρά Δευτέρα νηστεύουμε και το λάδι.Πως όμως ερμηνεύεται αυτή η…απαγόρευση ενώ τρώμε ελιές, τρώμε ταραμοσαλάτα που για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε λάδι, τρώμε χαλβά ο οποίος περιέχει κάποιο είδος λαδιού αν δεν κάνω λάθος;
    Μήπως το βαθύτερο νόημα της νηστείας είναι η…τιμωρία του σαρκίου να απέχει από γαστριμαργικές απολαύσεις;
    Όλα αυτά βεβαίως είναι έθιμα του παλιού καιρού. Στην εποχή της ευμάρειας υπάρχουν τρόποι να μας μείνει γαστριμαργικώς αξέχαστη η Κ.Δευτέρα. Να είναι καλά τα χταπόδια, τα καλαμάρια, οι γαρίδες, τα μύδια…

    Νηστεύουμε το λάδι…
    Θυμήθηκα μια επίσκεψή μου στο Α.Όρος. Ημέρα Παρασκευή είμαστε στην «Τράπεζα» δηλαδή στην τραπεζαρία του μοναστηριού και μας σερβίρουν φακές. Στην παρατήρησή μου ότι ήταν νόστιμες, ο παρακαθήμενός μου, λέει: Και να σκεφτείς ότι είναι αλάδωτες!

    Και μία ακόμη…παράλληλη απορία γραμματοσυντακτικής φύσης: Νηστεύουμε το λάδι ή νηστεύουμε από το λάδι;

    @5β. Δεν αγοράζω λαγάνα! Άμα θέλω να φάω από αυτό το είδος…τη φτιάχνω μόνος μου!

  18. Αιμ.Παν. said

    @ 8. Γενικά πολλοί δεν θεωρούν σωστό να κόβουμε όποιο ψωμί με μαχαίρι αφού συμβολίζει το σώμα Του έτσι κι αλλοιώς…

    Η λαγάνα και προζύμι έχει και φουσκώνει, λίγο, γιατί την τρυπάμε, αλλά φουσκώνει… ΔΕΝ είναι ‘άζυμος άρτος’ βλ. και :

    https://el.wikipedia.org/wiki/Ζήτημα_των_αζύμων

    και δυστυχώς σπάνια είναι κάτι διαφορετικό/καλύτερο από το καθημερινό ψωμί…

    Από τα χτεσινά, που ταιριάζει και στα σημερινά, περί νοσταλγίας ο λόγος και αγγλιστί υπάρχει μια εύστοχη ρήση : nostalgia ain’t what it used to be… μεταφράζεται αλλά όχι τόσο καλά.

    Καλή Σαρακοστή, και κουράγιο σε όσους την τηρούν πραγματικά…

  19. Alexis said

    Καλή Σαρακοστή!

  20. sarant said

    17 Νηστεύω το λάδι, μάλλον.

  21. Faltsos said

    17
    Για το Άγιο Όρος.

    Δεν θα απορούσες πώς ήταν τόσο νόστιμες οι φακές αν ήξερες ότι είχαν ρίξει μέσα μια-δυο χούφτες ελιές. Όπως γράφεις κι εσύ οι ελιές θεωρούνται νηστίσιμες, ενώ το λάδι όχι.

  22. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα και καλά να περάσετε σήμερα

    21β Αφού «τους έχουν βγάλει το λάδι» 🙂

  23. Μανούσος said

    Λαγάνα στὴν συριακὴ ܠܓܢܐ (λάγκνα) καὶ μὲ δεύτερη σημασία στὴν συριακή, ἀγκινάρα.
    http://www.dukhrana.com/lexicon/Brockelmann/page.php?p=359
    Δὲν τὸ ἔψαξα περισσότερο νὰ δῶ ἂν εἶναι πρωταρχικῶς ἑλληνικὸ ἢ ἀραμαϊκό, ἀλλὰ μᾶλλον ἑλληνικό, διότι στὸ χωρίο τῆς Ἐξόδου μεταφράζει τὴν ἑβραϊκὴ λέξη ρακίκ.
    Πάντως μέχρι σήμερα φτιάχνουν ψωμιὰ στὴν Συροπαλαιστίνη σὰν λαγάνες, ατρακτοειδὴ καὶ πεπλατυσμένα μὲ τρυπήματα, δίχως ὅμως τραγανὴ πέτσα, μὲ ψίχα καὶ ὄχι ἄζυμα.

  24. #10 β

    Μα γι αυτό φιάχνεται λεπτή…ούτε η αραβική πίτα κόβεται με μαχαίρι. Απλά λυγίζεις σπάει και παίρνεις ένα κομμάτι λαγάνας όχι μια φέτα

  25. Πέπε said

    Καλημέρα.
    Και του χρόνου.

    > > Η λαγάνα είναι το επίπεδο ψωμί χωρίς προζύμι …

    Χωρίς προζύμι ούτε μαγιά, αλλά φοβάμαι ότι θα έπρεπε να γράψεις «ήταν». Συνήθως πλέον στους φούρνους βρίσκεις απλώς πλακέ ψωμιά σε σχήμα λαγάνας, που ονομάζονται λαγάνες αλλά δεν είναι, γιατί δεν είναι άζυμες. Κι αυτό της φωτογραφίας, τέτοιο μου φαίνεται να είναι: πολύ αφράτες δείχνουν οι κομμένες φέτες.

    Βέβαια, το να τρως στη νηστεία άζυμο ψωμί έχει μια λογική – την ίδια λογική με το να τρως ελιές αλλά όχι λάδι: ότι στο πλαίσιο της εθελούσιας στέρησης και άσκησης, αποφεύγεις εκτός των άλλων και όσα τρόφιμα χρειάζονται πολύ χρόνο και δουλειά, και τρως μόνο πρόχειρα, ίσα για να μην πέσεις κάτω από την πείνα. Ενώ το να τρως ένα ψωμί κανονικό κατά τα άλλα αλλά με ειδικό σχήμα γι’ αυτή την ημέρα, τι λογική μπορεί να έχει;

    (Αν και υποψιάζομαι ότι μια κανονική λαγάνα θέλει τόσο αλεύρι όσο κι ένα ζυμωτό ψωμί με το ίδιο εμβαδόν βάσης αλλά φουσκωμένο. Ενώ μ’ ένα ζυμωτό ψωμί σε σχήμα λαγάνας γλιτώνεις πολύ αλεύρι.)

    [Έγραφα με μεγάλα διαλείμματα και δεν ξέρω αν τα ‘πε ήδη άλλος όλα αυτά…]

  26. Γιάννης Ιατρού said

    Για τη λαγάνα (Thesaurus Graecae Linguae, VOL IV – Henrico Stephano)

  27. # 17

    Οι νηστείες ήταν μια υγιεινή συνήθεια όταν δεν υπήρχαν θερμοκήπια και ψυγεία ούτε γρήγορες διηπειρωτικές μεταφορές και το καθημερινό φαγητό το όριζε η παραγωγή και το σφάξιμο του ζώου. Σήμερα που μπορείς να φας ό,τι θες όλες τις εποχές του χρόνου δεν έχει νόημα πλην της συνειδητής αποτοξίνωσης του οργανισμού

  28. Ριβαλντίνιο said

    @ 17 Παναγιώτης Κ.

    Πως όμως ερμηνεύεται αυτή η…απαγόρευση ενώ τρώμε ελιές, τρώμε ταραμοσαλάτα που για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε λάδι, τρώμε χαλβά ο οποίος περιέχει κάποιο είδος λαδιού αν δεν κάνω λάθος;

    Με επιφύλαξη γιατί δεν ξέρω καλά. Η ελιά έχει διαφορετική διατροφική αξία από το ελαιόλαδο ( φάε λάδι κι έλα βράδυ και τα σχετικά ). Επίσης ταραμά τρώμε, όχι ταραμοσαλάτα. ( Τυπικά νομίζω πως μπορείς να φάς και χαβιάρι αν είσαι πλούσιος. Ουσιαστικά όχι ). Για τον χαλβά δεν ξέρω γιατί δεν μου αρέσει. Ομοίως η λαγάνα. Την βγάζω με φρούτα και λαχανικά. Τεσπα, στη νηστεία , αλλά και γενικά, έχει μεγαλύτερη σημασία τι βγαίνει από το στόμα σου και όχι τι μπαίνει σε αυτό. Έτσι λένε οι σοφοί.

  29. Κουτρούφι said

    #17. «…τρώμε ταραμοσαλάτα που για την παρασκευή της χρησιμοποιούμε λάδι»
    Όχι. Δεν τρώ(ν)με ταραμοσαλάτα σήμερα. Τρώμε σκέτο ταραμά.

  30. Κουτρούφι said

    #29. Με πρόλαβε το #28.

  31. Πέπε said

    Εντωμεταξύ, τον ταραμά δεν τον τρώμε απλώς επειδή είναι νηστήσιμος – και το αγγούρι νηστήσιμο είναι, και το τρώμε βέβαια αλλά όσο το τρώμε και τον υπόλοιπο καιρό, δεν είναι «σύμβολο» της ημέρας.

    Ο ταραμάς όμως έχει το άλλο: αποτελείται από αβγά ψαριού, και το κάθε αβγό είναι ένα κύτταρο που έχει μέσα του τη δύναμη για να γίνει ολόκληρος οργανισμός. Άρα, είναι εξόχως θρεπτικό. Αν λοιπόν κατά τα άλλα τρως μόνο αγγουράκια και χόρτα, ο ταραμάς βοηθάει να σε στηλώσει. (Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τα αβγά των πουλερικών, εκτός νηστείας.)

    Υποθέτω ότι αυτό το κάπως μεταφυσικό θα έχει διατυπωθεί, από τους διατροφολόγους, και με πιο ορθολογικό τρόπο.

  32. # 25

    Αν δεν βάλεις έτοιμο προζύμι ή μαγιά θα πρέπει να αφήσεις αρκετή ώρα το ζυμάρι της λαγάνας ώστε να φουσκώσει. Απλά το προζύμι ή η μαγιά το επιταχύνουν. Αυτά γίνονταν παλιά με τους φούρνους που τους δούλευε μόνο του το αφεντικό κι έβγαζε 10-20 οκάδες την ημέρα. ετσι ένα χωριό 800-1000 κατοίκων είχε πέντε φούρνους και σημερα το ίδιο έχει μόνο δυο για 2500 κατοίκους γιατί υπάρχουν αρτεργάτες ηλεκτρικοί φούρνοι και μηχανήματα. Τότε είχε χώρο ν’ απλώσει τις 20 λαγάνες του και να περιμένει να σηκωθούν, τώρα που να τον βρει για τις 200-300 που βγάζει ; Οπότε μαγιά κι άγιος ο θεός

  33. Ταραμάς είναι το μπεζ πράμα, ταραμοσαλάτα το ροζ, έτσι έμαθα (κίτρινο η σκορδαλιά κι άσπρο ο πουρές !! )

  34. ΣΠ said

    Καλημέρα και Καλή Σαρακοστή.

    στους Εβδομήκοντα, όπου τα λάγανα δεν ταυτίζονται με τα άζυμα ψωμιά

    Ξέρουμε ποια ήταν η διαφορά; Το σχήμα ή και κάτι άλλο;

  35. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλή σαρακοστή!
    Ζεστή λαγάνα παραγεμισμένη με ταραμοσαλάτα, το καλύτερό μου. 😊
    Η Καθαρά Δευτέρα στη λογοτεχνία:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://itzikas.wordpress.com/2011/03/07/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AE-%25CE%25B4%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B1-%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD-%25CF%2587%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B5%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD-%25CF%2587%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B5%25CF%2584/amp/&ved=2ahUKEwiaiOvL3rHZAhXGyKQKHb0SA-YQFjABegQIExAB&usg=AOvVaw2j0hLTcoaRONT58aEjmeLW&ampcf=1

  36. Γιάννης Ιατρού said

    33: Ταραμάς είναι αυτό που δεν τρώει η κατσίκα ρε Γιώργο, τι μας μπερδεύεις τώρα;

  37. ΣΠ said

    36
    Ούτε καν το μασάει.

  38. Πέπε said

    33
    Υπάρχει «άσπρη» (=ανοιχτή μπεζ) ταραμοσαλάτα από «άσπρο» (=μπεζ) ταραμά, και «κόκκινη» (=ροζ) ταραμοσαλάτα από «κόκκινο» (όντως, κοκκινωπό) ταραμά. Η άσπρη ε΄ναι καλύτερη.

    Υποθέτω ότι είναι από αβγά διαφορετικών ψαριών.

  39. ΣΠ said

    Μια και σήμερα είναι μέρα που πετάνε χαρταετό (ίσως του χρόνου να μπει σχετικό άρθρο), να θυμίσω την έκφραση στα αγγλικά go fly a kite, που σημαίνει «άι παράτα με».

  40. ΣΠ said

    38
    http://ti-einai.gr/taramas/
    Η καλύτερη ποιότητα ταραμά είναι ο λεγόμενος λευκός αν και στην πραγματικότητα το χρώμα του ελαφρώς γκριζόλευκο.

    Ο λευκός ταραμάς είναι “καθαρός” δηλαδή περιέχει 100% αυγά ψαριών και για αυτό είναι ακριβός, αλλά φτιάχνει νοστιμότερη ταραμοσαλάτα. Φυσικά υπάρχουν διάφορες ποιότητες με υποδεέστερη, αλλά επίσης νόστιμη, τον ροζ ταραμά, ο οποίος περιέχει χρώμα και άλλες προσμίξεις.

  41. Faltsos said

    39
    «να θυμίσω την έκφραση στα αγγλικά go fly a kite, που σημαίνει άι παράτα με»

    σε ελεύθερη μετάφραση: «άντε ρε πήγαινε να παίξεις με τα κουβαδάκια σου»

  42. ΣΠ said

  43. Κ. Καραποτόσογλου said

    Λαγάνες – Λαλάγγια

    «λαλάγγια, τα, παρά Παφίοις, κουλλούρια (είδος άρτου)· ύστερις που
    τα λαλάγγια φουρνίζουν τα ψουμιά- λάλλαγες και λαλάγγιον παρά Σχολ. Άριστοφ.
    και Σουΐδ. (εις λέξιν κολλύρα) παραβάλλονται τη παρ᾽ άλλοις λαλαγκίτα = τηγανίτα».

    Η λ. απαντά στη μεταγενέστερη ελληνική ως λαλάγγη, ή, λαλάγγιον, λαλά-
    γκιον, το, = λάγανον, το, a thin broad cake, of meal and oil, like ίτριον (LSJ (9)
    1025,1021), ενώ η Σούδα 824 αναφέρει: «κολλύρα είδος άρτου, ή ο μικρός άρτος, όν
    τοις παιδίοις διδόασιν. ή είδος πλακούντος. και κολλυρίζω το τας λαλάγγας τηγανίζω,
    και επιχωρίως κολλούρια τα λαλάγγια»· ο Ν. Andriotis (LA 3678) παραθέτει
    τους νεοελληνικούς διαλεκτικούς-ιδιωματικούς τύπους που διασώζονται, αλλά η
    μεταγενέστερη λ. λαλάγγη, ή, λαλάγγιον, το, δεν περιλαμβάνεται στα ετυμολογικά
    λεξικά τής αρχαίας ελληνικής, γιατί όπως δείχνουν οι μαρτυρίες εισήλθε στην ελληνική
    γλώσσα τους μεταγενέστερους χρόνους, και η προέλευσή της πρέπει να αναζητηθεί
    στο περσικό لالنک lalang = lagani species quaedam tenuior ex farına
    in sartagine frixa, unde vulg. لالنغه lalangha; fritelle; bignets (= artolaganum) (Meninski 4134. Angelus a Sancto Josepho, Gazophylacium Linguae persarum, 1684, σ. 130); a fritter (= τηγανήτα, λουκουμάς).

    Κ. Καραποτόσογλου, Κυπριακά ετυμολογικά μελετήματα, σ. 340.

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλή Μεγάλη Σαρακοστή σε όλους!

    Όχι και νηστεία, το έθιμο τηρούμε ,όπως όπως 🙂

    10 >>φέτες με το χέρι
    αφαίρεσε τις «φέτες»!
    Κομμάτι ή κομμάτα κόβουμε το χέρι, ή μια πχιασά, ή ένα τζιγκουνάκι (μια μπουκίτσα),

    «Μια γουλιά ψωμί» λέμε μεις τη μερίδα/φέτα , παραφθαρμένο κι αν είναι μεγάλη,
    μια γουλέτα ψωμί (ή τυρί)
    Λαγάνα στα παιδικάτα μου δεν υπήρχε.
    ΄Φτάζυμο μαλακό ή παξιμάδι, βραστές πατάτες, ελιές,καλαμάρι και το εκλεκτότατο χταπόδι λιαστό!
    Ο «ταραμάς Μεσολογγίου» ερχόταν στο μπακάλικό μας, μέσα σε στρογγυλά ξύλινα κιτρινωπά καδάκια και πουλιόταν σε γραμμάρια,τυλιχτά στο κασαπόχαρτο.
    Ο πατέρας μου με ατέλειωτη υπομονή έφτιαχνε με μια κουταλιά ταραμά και φρυγανιές τριμμένες (πολλές,2-3 πακέτα;), μια μοσόρα ταραμοσαλάτα, νομίζω η νοστιμότερη της ζωής μου.Τη στόλιζε με φρέσκα κρεμμυδάκια σα φυτεμμένα σ΄όλη την επιφάνεια.

  45. Theo said

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλή Σαρακοστή ☺

  46. Tomás de Torquemada said

    #15
    Ο Χριστός δεν έφαγε άζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο, αφού το γεγονός συνέβη προ του Πάσχα, δηλαδή το βράδυ της Πέμπτης και όχι το βράδυ της Παρασκευής.

  47. Πέπε said

    @Έφη, 44:

    Για κάτσε να μαθαίνουμε. Εννοείς μόνο με ταραμά και φρυγανιές;

  48. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο «αυτιάς» του Μίσσιου μπορεί να μην έκανε για παράνομη δουλειά, αλλά μια χαρά χαφιές αποδείχτηκε. 😊
    Να αναφέρουμε και τη σύγχρονη φράση «πετάει χαρταετό» με την έννοια «βρίσκεται στην κοσμάρα του ή περί άλλα τυρβάζει» π.χ. η κοινωνία στενάζει και οι πολιτικοί πετάνε χαρταετό.

  49. BLOG_OTI_NANAI said

    «ο Κοσμάς Ινδικοπλεύστης τα άζυμα ψωμιά των Εβραίων και απορεί πώς τα έφτιαχναν στην έρημο (πόθεν αυτοίς σεμίδαλις, ίνα τά λάγανα ποιώσιν)»

    Στα χρόνια της περιπλάνησης στην έρημο, οι Ισραηλίτες για τις αναίμακτες θυσίες που απαιτούσαν ζυμωμένο αλεύρι προφανώς χρησιμοποιούσαν το γνωστό «Μάννα», το οποίο έτριβαν με χειρόμυλους ή το κοπάνιζαν μέχρι να γίνει σκόνη. Βλ. Αριθ. 11,7-8 (μτφρ. Βιβλικής Εταιρείας):
    «Το μάννα ήταν σαν σπόρος κορίαννου […] Ο λαός διασκορπιζόταν και το μάζευε, το άλεθε στις μυλόπετρες ή το κοπάνιζε στο γουδί, και το έβραζε στη χύτρα ή το έκανε πίτες«.

    Το λάδι αποφεύγεται επειδή το φαγητό γίνεται νόστιμο αλλά και χορταστικό. Ένα ενδεικτικό απόσπασμα, κάποιος γέροντας που στο δικό του κελί δεν έτρωγαν ούτε ψάρι, όταν, σε πολύ προχωρημένη ηλικία, του σέρβιραν ψάρι, αυτός έριξε… ξύδι επάνω για να μην είναι νόστιμο:

  50. Άντε και καλό Πάσχα

  51. BLOG_OTI_NANAI said

    Από τη φράση «μισό ψωμί ή κατά προτίμησιν δύο λαγάνες» καταλαβαίνουμε ότι οι λαγάνες ήταν μικρές και όχι σαν τις τεράστιες σημερινές.

  52. Αθυρόστομος said

    Γηράσκω αεί διδασκόμενος. Το «λεσβιάζω» δεν σημαίνει αυτό που όλοι νομίζουμε

  53. BLOG_OTI_NANAI said

    Περί ζύμης στην Π.Δ.:

  54. BLOG_OTI_NANAI said

    53:

  55. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    48. Πέπε, ε και κάργα λάδι,στάλα στάλα και λεμόνι αρκετό. Το δοκιμάζαμε κατά τη διάρκεια του ταράματος (ταρασσω κρητικα= (και) ανακατεύω 🙂
    Αργησα. Εφτιαχνα τα καλαμάργια .Του κουτιού ! 🙂 όπως της μάνας μου: με κρεμυδάκι και φρέσκια ντομάτα και σβησμένα με κρασί κ κοκκους πιπέρι κ δάφνη σε ημι-βαθύ τσικάλι (νταβαδάκι)

  56. Πάνος με πεζά said

    Kαλημέρα και καλή Σαρακοστή σε όλους ! Να βάλω κι εγώ το «διήγημά μου» 🙂
    Το 93-95 λοιπόν (ή όπως έγραφαν παλιότερα, «στα 1993-1995», υπηρετούσα στην 112 ΠΜ, στην Ελευσίνα. Υπήρχε ένα «συμβεβλημένο» σουβλατζήδικο (συμβεβλημένο, όταν λέμε, του έλεγες «φέρε τρία σουβλάκια στο σκοπιά την 7», και εννοείται ότι ήξερε ποια σκοπιά ήταν η 7…), το οποίο, κατά ένα περίεργο τρόπο, είχε λαγάνες όλο το χρόνο, Μικρότερου μεγέθους από το κανονικό, τις έκοβε στα δύο, έκανε το κάθε μισό «τσεπούλα», κι εκεί μέσα έβαζε το γύρο ή το όποιο κρέας, και τα παρελκόμενα, ντομάτες, κρεμμύδια, πατάτες κλπ. Πολύ γευστική αυτή η αντικατάσταση της πίτας, και έκτιτε, νομίζω ότι δεν την έχω συναντήσει και πουθενά αλλού («Αιγόκερως» το ψητοπωλείο, αν θυμάμαι καλά…)
    Μια Καθαρή Δευτέρα λοιπόν, που είχαμε υπηρεσία μέσα, πάμε στα μαγειρία και τί να δούμε; Μαυρομμάτικα φασόλια…
    Πέφτει αμέσως τηλέφωνο :
    – Μεγάλε, δεν πιστεύω σήμερα, Καθαρή Δευτέρα, να μην έχεις λαγάνες !
    – Αστειεύεσαι; Ό,τι θέλουν τα παιδιά !

  57. 5, … Εκεί που έχει φτάσει η τιμή της, της βάζεις μια κορδέλα και την πας για δώρο! …

    Λαγαναχτισμένοι οι καταναλωτές.

  58. Γιάννης Ιατρού said

    57: Πάνο, με τέτοιες πίτες στη Γερμανία φτιάχνουν κάτι σαν «πίτα γύρο» οι τούρκοι (και αρκετοί δικοί μας πλέον) φαστφουντάδες.

  59. 11, … Κι οι λαγάνες που πουλάν οι φούρνοι δεν είναι πια αυτό που ήτανε. …

    Με το αζυμίωτο, φυσικά.

  60. H φλάουνα ή φλαούνα πολύ πιθανότερο μου φαίνεται να συνδέεται με το γαλλ. flan, που σήμερα βέβαια είναι μονοσύλλαβο και σημαίνει κυρίως κρέμα, αλλά σε αρχαιότερα γαλλικά σήμαινε κάθε τι στρογγυλό και πλακέ και ήταν δισύλλαβο, flaon.

  61. 47, … κράνμπερι
    και γκότζι μπέρι …

    Προλαβαίνει το μπέρι-μπέρι.

  62. spatholouro said

    Την Καθαρά Δευτέρα του 1912, ο κοσμάκης δεν έφαγε λαγάνα, ή πάντως η συντριπτική πλειονότητα δεν έφαγε. Τι συνέβη; Απλώς (απλώς;) ο περίφημος όσο και αμφιλεγόμενος Διευθυντής της Αστυνομίας Ζυμβρακάκης εξέδωσε αστυνομική διάταξη που καθόριζε ότι η λαγάνα θα πουλιέται με την οκά, θα ζυγίζεται δηλαδή, και δεν θα πουλιέται με το κομμάτι. Μάλιστα είχε προβλεφθεί και παρουσία χωροφυλάκων προς επίβλεψη της εφαρμογής της αστυνομικής διάταξης. Σε απάντηση, οι αρτοποιοί αποφάσισαν, πλην πολύ ευαρίθμων, να μη βγάλουν καθόλου λαγάνες!

    Στο πρώτο κείμενο περιγράφονται τα διατρέξαντα στον Πειραιά, ενώ στο δεύτερο τα διατρέξαντα στην Αθήνα.

    ΛΑΓΑΝΙΚΟΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΝ (ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 7/2/1912)

    Εις τον Πειραιά έγεινεν το εξής επεισόδιον. Ο εκεί αρτοποιός κ. Ρουσέας κατόπιν της γνωστής αστυνομικής διαταγής, συμμορφούμενος με τους λοιπούς συναδέλφους του, δεν κατεσκεύασε λαγάνες. Επειδή όμως είναι άνθρωπος που με θρησκευτικήν ευλάβειαν τηρεί τας παραδόσεις ηθέλησε να κάμη ολίγας διά την οικογένειάν του. Τούτο το εμυρίστηκαν οι γείτονές του, οι οποίοι έσπασαν τα τζάμια του φούρνου και ήρπασαν τις λαγάνες εξαναγκάσαντες τον κ. Ρουσέαν διά της βίας να κατασκευάση και άλλας.
    Ασφαλώς δε θα ελάμβανον χώραν αιματηραί σκηναί μεταξύ του κόσμου υβρίζοντος και αγανακτούντος κατά του κ. Ζυμβρακάκη, και των χωροφυλάκων εννοούντων να απαγορεύσουν εις τον κ. Ρουσέαν να ψήση τας συνειθισμένας λαγάνας και όχι οκαδιάρικας, εάν ο κ. Ρουσέας δεν αναλάμβανεν όλον το βάρος της ευθύνης διά την παράβασιν και δεν εβεβαίου τον κόσμον ότι θα ψήνη δι’ όλης της ημέρας, όπερ και εγένετο.

    ΔΙΑ ΤΙΣ ΛΑΓΑΝΕΣ! (ΣΚΡΙΠ, 7/2/1912)

    Είναι αδύνατον να περιγραφή το τι έλαβε χώραν χθες εις την αγοράν εις τας συνοικίας και όπου υπάρχουν αρτοπωλεία, με τις λαγάνες. Οι Αθηναίοι έτρεξαν πρωί-πρωί συνειθισμένοι από το έθιμον της Καθαροδευτέρας διά να αγοράσουν λαγάνες…Οι αρτοποιοί όμως κατόπιν μανιφέστου ανορθωτικού εκδοθέντος από ημερών διά του οποίου διετάσσετο η πώλησις λαγανών με την οκάν, απεφάσισαν να μη βγάλουν λαγάνες. Φαντάζεται λοιπόν κανείς οποίου είδους βλασφημίαι, ύβρεις, αναθεματισμοί ηκούοντο από τον κόσμον ο οποίος υπεχρεώθη εκών άκων να εγκαταλείψη παμπάλαιον και ωραίον πραγματικώς έθιμον.
    Δύο-τρία καταστήματα εις την οδόν Αθηνάς, τα οποία έβγαλαν λαγάνες διά να πωλήσουν, ευρήκαν τον μπελάν τους. Εκτός των χωροφυλάκων, οι οποίοι είχαν κατακλύση τα αρτοποιεία αυτά διά να παρακολουθήσουν την εφαρμογήν του μανιφέστου, είχον συγκεντρωθή εκεί όλαι αι Αθήναι διά να αγοράσουν λαγάνας. Φυσικόν ήτο να μη ανθέξουν τα τρία αυτά αρτοποιεία εις τας αξιώσεις τόσων χιλιάδων στομάχων.
    -Α, μα δεν υποφέρονται πεια, εφώναζεν ο κόσμος…Δεν θα έλθη η 11η Μαρτίου; Θα εκδικηθώμεν.
    -Βέβαια, βέβαια, μαύρο, προσέθετον όλοι
    -Η προγονοπληξία, κύριοι, προσθέτει κάποιος, η προγονοπληξία.
    Και αι φωναί και αι σκηναί εξηκολούθουν μέχρι και πέραν της μεσημβρίας κατά της Ανορθώσεως και του Διευθυντού της Αστυνομίας και όλων των υπαιτίων του χθεσινού τερατουργήματος.

  63. 39, … go fly a kite, που σημαίνει «άι παράτα με». …

    Δεν την ήξερα την φράση, είχα μείνει στην κυριολεκτική σημασία της!

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    58, >>5, … Εκεί που έχει φτάσει η τιμή της, της βάζεις μια κορδέλα και την πας για δώρο! …
    Λαγαναχτισμένοι οι καταναλωτές.

    Μαλαγανιές 🙂

  65. spatholouro said

    #55
    Αμή το καταϊφι δεν το χτενίζει θαρρείς;;;

    Εδώ, παιδί μου, θέλει φύλακα να μην είναι αργός αλλά Άργος…

  66. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    62 >>47, >>… κράνμπερι και γκότζι μπέρι …
    Προλαβαίνει το μπέρι-μπέρι.
    καλό χαμπέρι

  67. spyridos said

    43

    Ωραίο. Δεν είχα συνδέσει ποτέ το λαλάγγι με τη λαγάνα.
    Λαλάγγι για μένα δεν είναι κουλούρι αλλά οι φιδωτές τηγανήτες που τρώνε στη Μεσσηνία κυρίως.
    Αλλά θα έχει κι άλλες τοπικές έννοιες φαντάζομαι.

    Τα ΚΟΥΛΟΥΜΑ που δεν τα αναφέρει κανείς σήμερα, ΤΙ είναι?
    ΟΛΟ το εορταστικό πακέτο?
    Τα νηστήσιμα?
    Τα έθιμα που έχουν να κάνουν από το εορταστικό τραπέζι?
    Ποτέ δεν το ξεκαθάρισα και τα διάφορα ετυμολογικά που βρήκα δεν συμφωνούν μεταξύ τους.

  68. ΕΦΗ^2 😀

  69. Πάνος με πεζά said

    Λόγω κρίσης, η λαγάνα φέτος «έμεινε» στα 2,50 ευρώ (ίσως και χαμηλότερα αλλού). Προμηθευτής, τέτοια μέρα, ο γνωστός παραδοσιακός φούρνος του Στέφου, κοντά τη διασταύρωση της Ραφήνας. Όταν λέμε ότι την πήρα αχνιστήμ, που έκαιγε, το εννοώ…(σήμερα έκανα και την πρώτη οδήγηση, μετά το χριστουγεννιάτικο κάταγμα). Τέσσερις λαγάνες λοιπόν, δέκα ευρώ, και η μία είχε ελιές μέσα (για τον Γς το λέω), στην ίδια χρέωση. Και πολύ αφράτες, σε σχέση με άλλες χρονιές (ο συγκεκριμένος φούρνος γενικά είναι «αντιμασέλας», κάνει ψωμιά με σκληρή κόρα που εμένα -ακόμα- μου αρέσουν. Στη λαγάνα όμως δεν το θες αυτό, λόγω της μικρής ψίχας, και σήμερα την είχε πετύχει ωραία…)
    Εκείνο στο οποίο διαφωνώ, είναι οι λαγάνες ολικής…Είναι το είδος τέτοιο, που το κάνει πολύ άνοστο το μισό-μισό αλεύρι…
    Φυσικά, υπάρχει και ο μεγαλέμπορας Βενέτης, με διακόσια είδη λαγάνες και τιμή με το κιλό.

  70. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    68β Spyridos
    Τα Κούλουμα δε γκουμουλώνουμε 🙂
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/23/koulouma/
    https://sarantakos.wordpress.com/2016/03/13/barnalis-4/

  71. spyridos said

    47
    Δύτη τώρα που αρχίζουν να αποδίδουν οι Ελληνικές καλλιέργειες γκότζι μπέρι ας τα μάθουμε και αυτά.
    Μια δεκαετία έχουν ξεκινήσει για τα καλά και τώρα άρχισαν να βγάζουν κάτι οι καλλιεργητές.
    Δεν τα λένε λυκόμουρα ???

  72. spyridos said

    ΠΡΟΣΟΧΗ γιατί η εγρήγορση για τα εθνικά θέματα δεν πρέπει να σταματά ούτε τις αργίες.

    «Σκοπιανοί μας πήραν το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη λαγάνα του κόσμου
    Καυτές, έγκυρες, αποκλειστικές ειδήσεις από το μέλλον.»

    http://www.oneman.gr/Onefun/skopianoi-mas-phran-to-rekor-gia-th-megaluterh-lagana-toy-kosmoy.5081600.html?utm_source=Sport24&utm_medium=BestofNetwork_home&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos2

  73. Για τασ κούλουμα, Spyrido, έχει ξαναγράψει ο Νικοκύρης

  74. Με πρόλαβε η ΕΦΗ², και ευτυχώς, γιατί ο λίκνος μου δεν βγήκε 😦

  75. spatholouro said

    Ζαρωμένη τήνε βάζω
    τεντωμένη τήνε βγάζω
    (Η βιταλιά [λαγάνα] του φούρνου)

    («Αινίγματα από τη Βόρεια Εύβοια», Δ. Χ. Σέττας, 1965)

  76. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    63 Spatho Ωραίες ιστορίες!

    Σήμερα βάλανε και του Λιδωρίκη αποκριάτικες αναφορές απ αυτό το βιβλίο που λέγαμε χτες
    https://analitis.gr/maskarades-kai-politai-stis-kolones-na-bretheite-koyloyma-sthn-athhna-prin-apo-100-xronia/

    72 >>Δεν τα λένε λυκόμουρα; (τα γκοτζι-μπέρια)
    Κι έτσι στην Κρήτη (που παράγει ήδη,φρέσκα και αποξηραμένα), λύκους δεν έχει αλλά βγάζει λυκόμουρα.

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην αναφορά του σχ.77,από το βιβλίο«Μίλτος Λιδωρίκης: Έζησα την Αθήνα της Μπελ Επόκ», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Polaris,
    διαβάζω:
    «Τα λαντό, υπεργεμάτα από Ρωμιούς ξεμανίκωτους, με το γαρουφαλάκι στ’ αυτί, την χιλιάρικη στο χέρι, τη λατέρνα στα γόνατά τους, διαβαίνουν, σταματούν εμπρός στις προχείρως στημένες παράγκες ή στα μαγαζιά και οι επιβαίνοντες κερνούν και πίνουν.»
    «την χιλιάρικη στο χέρι» τί ήταν,η μπουκάλα κρασιού; Σα να θυμάμαι στο μπακάλικο να γεμίζουμε χιλιάρα ή πεντακοσαρά (στη λήγουσα αυτή) – τις γυάλινες μποτίλιες των χωριανών.

  78. cronopiusa said

  79. Νέο Kid said

    Και για τη φλαούνα έχει ξαναγράψει … φλαουνια και γκαργκουλια (στην παλαιολολιθικη εποχή του ιστολογίου το 0102 κ.π )

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    73 >>μεγαλύτερη λαγάνα του κόσμου
    Άστα, κι ο χαρταετός για Γκίνες δε σηκώθηκε (ούτε τώρα) https://www.autotriti.gr/touring/news/data/ekdromes/Xartaetos-gia-rekor-Gkines-sto-Nayplio_145208.asp

  81. spatholouro said

    #78
    Είδες η ιστολογιοΔομή;

    1.Πεντακοσ(ι)άρα ήταν η μεγάλη μπουκάλα που περιείχε 500 δράμια ή μισό γαλόνι, δηλαδή μια οκά και ένα τέταρτο. Χοντρικά 1,5 λίτρο σημερινό.
    2. Χιλιάρα, φυσικά, το διπλάσιο δηλαδή 1000 δράμια κοκ.
    Ο γέροντας έχει αγοράσει πολλές φορές πεντακοσάρα κρασί από μαγαζί που είχε βαρελίσιο κρασί και ξύλα και κάρβουνα. Σα να λέμε θέρμανση ατομική και του περιβάλλοντος. Χιλιάρα (που συνήθως ήταν νταμιτζάνα με πλέγμα προστασίας), δεν αγόρασε ποτε γιατί δεν μπορούσε να την μεταφέρει. Αυτά φυσικά ως το 1959 οπότε καταργήθηκε η οκά.

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/04/30/50/

  82. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    80 Εδώ είναι το φλαούνι

    73. τον Λ.Πύργο τον κουλουρώσαμε με την ώρα μας
    http://www.thetoc.gr/new-life/creatives/article/to-megalutero-koulouri-tou-kosmou-einai-thessalonikis

  83. cronopiusa said

  84. 😀

  85. 73, … μας πήραν το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη λαγάνα του κόσμου …

    Εμπρός να την ξανακάνουμε
    λαγανόλευκη!

  86. Γς said

    70:

    >ο γνωστός παραδοσιακός φούρνος του Στέφου, κοντά τη διασταύρωση της Ραφήνας. Τέσσερις λαγάνες λοιπόν, δέκα ευρώ, και η μία είχε ελιές μέσα (για τον Γς το λέω),

    Εγώ από τον φούρνο παρακάτω στη Φλέμινγκ, λαγάνες και αφράτη λιόπιτα

    https://www.google.com/maps/@38.018668,23.9956039,3a,65.2y,61.8h,97.41t/data=!3m7!1e1!3m5!1s_JY7P1K23mIjRBhe7NizoA!2e0!6s%2F%2Fgeo2.ggpht.com%2Fcbk%3Fpanoid%3D_JY7P1K23mIjRBhe7NizoA%26output%3Dthumbnail%26cb_client%3Dmaps_sv.tactile.gps%26thumb%3D2%26w%3D203%26h%3D100%26yaw%3D93.32153%26pitch%3D0%26thumbfov%3D100!7i13312!8i6656?hl=en

  87. Γς said

    70:

    >σήμερα έκανα και την πρώτη οδήγηση, μετά το χριστουγεννιάτικο κάταγμα

    Σιδερένιος!
    Και να προσέχεις το ρέψιμο τώρα πια

  88. BLOG_OTI_NANAI said

    Τώρα που είπατε για παλιά άρθρα, έψαξα και είδα ότι είχα βρει απόκομμα από τον αρχαίο χαρταετό. Το είχα ξεχάσει:

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    Για τη λέξη κούλουμα στα ελληνικά ποια ήταν η παλαιότερη χρήση που βρήκαμε; Διότι βλέπω κάτι που δεν θυμάμαι να το είχε αναφέρει κάποιος. Σε κερκυραϊκό συμβόλαιο του 1611 (και σε άλλα συμβόλαια), το «κούλουμα» αναφέρεται αρκετές φορές και πρέπει να είναι τρόπος μέτρησης που σημαίνει αυτό που λέμε «τίγκα» , «γεμάτο μέχρι επάνω».

  90. BLOG_OTI_NANAI said

    91: Οπότε μάλλον βγαίνει από το λατινικό και όπως λέει η Παπ-Λαρ-Μπρ, «τα κούλουμα σημαίνουν τα άφθονα νηστίσιμα που απλώνονται μπροστά στις παρέες τών πανηγυριστών και εκδρομέων

  91. Corto said

    «Στην Πρέβεζα το αντίστοιχο αρτοσκεύασμα λεγόταν πιταστή ίσως από το ξεπεταχτή – πεταχτή – πεταστή -πιταστή.»

    Κατά τα αρβανίτικα έθιμα, πιταστέ ή πιταστιά ονομάζεται ένα είδος πολύ λεπτής πίτας χωρίς προζύμι, που ψήνεται σε μεταλλική πλάκα κατευθείαν χωρίς λάδι. Είναι αντίστοιχο της αραβικής πίτας.

  92. spatholouro said

    Επίθετο «κούλουμος»= πλήρης. «Πιάτο κούλουμο», «Κούπα κούλουμη» κτλ. Εκ του λατιν. columna (ελλ. κολώνη)

    https://books.google.gr/books?id=hlNmAAAAcAAJ&pg=PA231&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%BF%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjMkfeKwrLZAhWO16QKHX-NABUQ6AEIJjAA#v=onepage&q=%22%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%BF%22&f=false

  93. spatholouro said

    Κούλουμα επιρρ., κούλουμο το υπέρ το μέτρον πεπληρωμένον το αυτό και κούμουλο ή κούμιλο (βλ. τ. Β’ σ. 341) από του λατιν. cumulus (σωρός) μάλλον και όχι από το ιταλ. cumulo,

    https://books.google.gr/books?id=wPZO8NVYZeIC&q=%22%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%BF%22&dq=%22%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%BF%22&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjMkfeKwrLZAhWO16QKHX-NABUQ6AEISDAG

  94. geobartz said

    Παρ’ ημίν δεν υπήρχε λαγάνα την καθαρή Δευτέρα. Ντύνονταν βέβαια καρναβάλια και κατανάλωναν ρακί (όπερ εστί τσίπουρον), αλλά άνευ λαγάνας.
    Σε αντιστάθμισμα, με κάθε ζύμωμα (κάθε μία ή δυο βδομάδες) έφτιαχναν «τούρτες» ή «προφταστήρες». Είχαν το σχήμα της λαγάνας αλλά δεν ήταν «άζυμες» αφού φτιάχνονταν από το ίδιο ζυμάρι που γίνονταν και τα πλαστά (=καρβέλια) του ψωμιού.
    «Άζυμο άρτο» έφτιαχναν κάπου-κάπου, κατά τη διάρκεια του έτους. Το έλεγαν «μπουγάτσ(ι)α» (καμία σχέση με την σημερινή πανελληνίως γνωστή μπουγάτσα).
    Καλή Σαρακοστή!

  95. BLOG_OTI_NANAI said

    Ναι, αυτό είναι. Μάλιστα το εντάσσει στη συλλογή ως «νεοελληνικό» ενώ είναι πολύ παλαιότερο. Το βλέπω και πρόσφατα στην Ιθάκη:

  96. ΣΠ said

    90
    https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/23/koulouma/
    Σ’ αυτό το παλαιότερο άρθρο γράφει:
    Ο Μπαμπινιώτης αναφέρει και μια δεύτερη πιθανή προέλευση, από το κούλουμος = γεμάτος που προέρχεται από δημώδες λατινικό *culmus, από το λατ. culmen = κορυφή.

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    Το σχ. 96 στο σχ. 94.

  98. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    39 Εχουμε αναφερθεί σε χαρταετούς αλλά όχι με ειδικό άρθρο, εκτός αν μου διαφεύγει. Οπότε, δεκτή η παραγγελιά.

    43 Ωστε περσικής αρχής το λαλάγγιον. Ευχαριστούμε!

    53 Ερχεται το μπανάκι μανάκι

    58-60 Στα καλαμπούρια δεν κάνουμε νηστεία, ευτυχώς!

    61 Μάλλον απο εκεί είναι

    63 Δεν το ήξερα το λαγανικό επεισόδιο!

  99. BLOG_OTI_NANAI said

    Δεν αναφέρομαι απλά στη χρήση του «γεμάτος» αλλά σε αυτή τη χρήση που μοιάζει καθιερωμένη με την έννοια του κοινώς αποδεκτού «μέτρου» σε συμβόλαια λαϊκών ανθρώπων. Ψάχνοντας με αυτό το σκεπτικό, βλέπω ότι ο Βλαχογιάννης βασίζει τη χρήση του «Κούλουμα» για την Καθαρά Δευτέρα σε αυτό ακριβώς, στην ορολογία μέτρησης και μάλιστα παραπέμπει επίσης σε κερκυραϊκό συμβόλαιο του 1616:

  100. Ιερόδουλος said

    65 Έφη
    έχει κάποια σχέση η λαγάνα με τη μαλαγάνα;

    όσο για τους χαρταετούς, αναπολούσε σήμερα κολλητός, ότι όταν ήταν πιτσιρικάς, οι άλλοι μικροί μαχαλόμαγκες με τους χαρταετούς της Καθαρής Δευτέρας, στην Αθήνα, πετάγαν χαρταετούς που είχαν στο σπάγκο τους δεμένα ξυραφάκια (!) ώστε να κόβουν με δαύτα τα ξυραφάκια (πλησιάζοντας τεχνηέντως) τους σπάγκους των διπλανών και έτσι να τους «νικάνε».
    Ανταγωνισμός (εξ απαλών ονύχων…χριστιανικότατος):-) πατήρ πάντων!
    Καλή Σαρακοστή για όλους.

  101. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Τελικά ούτε σήμερα πέταξαν οι χαρταετοί παρ΄όλο που ήταν ιδανική ημέρα, ούτε ζέστη ούτε κρύο με ελαφρύ βοριαδάκι, ό,τι πρέπει για έξοδο με τα παιδιά αλλά στον μεγάλο περίπατο που κάναμε με την Παπέν στον Γέρακα δεν συνατήσαμε πάνω από είκοσι άτομα στις αλλάνες. Ακόμα και στην ώρα της «αιχμής» 2,30 ζήτημα να υπήρχαν στον βορειοανατολικό ουρανό της Αττικής 10 χαρταετοί.

    Ένα άλλο που θέλω να αναφέρω, είναι η απουσία οποιουδήποτε πολιτιστικού συλλόγου που παλιά κάθε χρόνο τέτοια μέρα γινόταν χαμός, στην κεντρική παλτεία, στο αθλητικό κέντρο και στο κολυμβητήριο διοργάνωναν εκδηλώσεις και μοίραζαν διάφορα νηστίσιμα, ασφαλές δείγμα κατά την γνώμη μου πως η κρίση, είναι πρωτίστως πολιτιστική και όχι οικονομική γιατί δεν στοιχίζουν τόσα πολλά μερικά κιλά ταραμοσαλάτα, τουρσιά, ελιές, τσίπουρο και παξιμάδια, ά και μερικοί χοχλιοί μπουμπουριστοί από τους Κρήτες, αλλά ας μη το προχωρήσω παραπάνω γιατί θα πώ κακίες (αληθινές πάντως) για τους συμπολίτες μου γενικά και ειδικά γι΄αυτούς που με τους διάφορους συλλόγους κόπτονταν για τον «πολιτισμό» (βλέπε δημοτική χορηγία) ο βασικός λόγος που αποχωρήσαμε από τα πολιτιστικά με την Παπέν.

    Το άλλο συμπέρασμα που έβγαλα αυτό το τριήμερο, είναι πως οι άνθρωποι για διαφόρους λόγους (σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση οικονομικούς) έχουν αδρανοποιηθεί, κάτι που έχει περάσει δυστυχώς και στους νέους, η ισοπεδωτική αδράνεια, ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ, συνήθισαν στην κατήφεια και στην μιζέρια οι άνθρωποι και δεν χαίρονται, άραγε πόσα χρήματα κοστίζει η χαρά;

    Και του χρόνου με τις υγείες μας.

  102. Πέπε said

    @68:
    > > Τα ΚΟΥΛΟΥΜΑ που δεν τα αναφέρει κανείς σήμερα, ΤΙ είναι?

    Ας με διορθώσουν όσοι ξέρουν καλύτερα, αλλά αυτό που έχω καταλάβει εγώ είναι ότι Κούλουμα ονομάζεται όλο το εορταστικό πακέτο της αστικής Καθαράς Δευτέρας, που είναι 100% σαρακοστιανή ημέρα.Δηλαδή σαρακοστιανά φαγητά, εξοχή, χαρταετός, οικογενειακές και φιλικές παρέες χωρίς γλέντι. Σεμνά και όμορφα.

    Σε αντιδιαστολή προς την αγροτική Καθαρά Δευτέρα, που είναι 50% σαρακοστιανή (ως προς το τι τρώμε) και 50% αποκριάτικη (γιατί τότε κορυφώνονται τα αποκριάτικα έθιμα με τραγόμορφους, φαλλικά, γαμοτράγουδα, τρίψιμο πιπεριού, Καδής, δρώμενα με κηδείες και αναστάσεις, άλλα δρώμενα με γάμους κλπ.. Άσεμνα και ομορφότερα.

    Και μιας και είδα στα ετυμολογικά σχόλια κάτι για τη λέξη κολώνα, μήπως έχει σχέση με τις στήλες του Ολυμπίου Διός (Κολώνες), όπου γιόρταζαν τα Κούλουμα στην παλιά Αθήνα;

  103. Γιάννης Ιατρού said

    102: Αφού ρε Λάμπρο έχουν βγει απλικέϊσο 🙂 γι αυτά που γράφεις, γιατί να βγούν έξω 🙂 (τό ΄γραψα κι χθες νομίζω).
    Δεν μας είπες, εσύ αετό πέταξες ή βγήκες μόνο για επιθεώρηση; Καλή σαρακοστή και στους δικούς ρε συ 🙂

  104. spatholouro said

    “Ροδιακή” 22-3-1926 αφ. 754

    Καθαρά Δευτέρα ή Απόθεσις

    Η λαϊκή αύτη εορτή από πότε εορτάζεται και διατί ωνομάσθη ούτως; Η πανήγυρις της Καθαράς Δευτέρας ουδέν άλλο είναι ειμή η επιθανάτιος πομπή των Απόκρεων και δια τούτο υπό των Βυζαντινών ελέγετο Απόθεσις ή Απόδοσις. Αι αποθέσεις επί της εποχής του Ιουστινιανού ήσαν δύο:
    Η 14η Σεπτεμβρίου ήτις προηγείτο της νηστείας των Χριστουγέννων και η του Φεβρουαρίου ήτις προηγείτο της νηστείας του Πάσχα. Αμφότεραι αι πανηγύρεις ωνομάζοντο Αποκρεύσιμοι ή Αποκρεώσιμοι σημαίνουσαι την αποχήν και αφαίρεσιν του κρέατος, εωρτάζοντο δε επί της εποχής των εικονομάχων βασιλέων μετά τινος βακχικής πομπής καθώς λέγει εις τους Κατηχητικούς του λόγους ο Θεόδωρος ο Στουδίτης. (σημειωτέον ότι ο Ιουστινιανός εζήτησε να καταργήσει αυτάς, τη επεμβάσει όμως του λαού εωρτάσθησαν πανηγυρικώτερον).
    Κατά τας μαρτυρίας του Μεγάλου Βασιλέιου η πανήγυρις αύτη οφείλεται εις εγκαταλείμματα επιβιώσεως παλαιών εθνικών εορτών ουχί ξένων προς τα μυστήρια τα τελούμενα κατά τα Διονύσια. Αυτή η λέξις απόθεσις και η επονομασία καθαρά, ήτις εδόθη εις την μετά τας Απόκρεω Δευτέραν, μαρτυρούσι τον καθαρμόν, την απαλλαγήν από παντός ρύπου, την καθάρειον δίαιταν κατά την έκφρασιν του Πυθαγόρου εν τοις “χρυσοίς αυτού έπεσιν”
    Οι Σταυροφόροι ιδόντες τας πανηγύρεις ταύτας εν Κωνσταντινουπόλει και εν άλλαις χώραις της Μικράς Ασίας και Συρίας εισήγαγον αυτάς εις την Ευρώπην, επονομασθείσης της αποθέσεως εν μεν τη Γαλλία enterrement du carnaval, εν δε τη Ιταλία Funerale del carnavale, δι’ ών δηλούται ο ενταφιασμός της Απόκρεω, αι δε λέξεις carnaval και carnavale είναι νεολατινικής παραγωγής δηλούσαι, ό,τι και η ελληνική λέξις Απόκρεως. Εις άλλα μέρη του Ελληνισμού (Αθήνας) σήμερον η εορτή αυτή λέγεται Κούλουμα εκ της νεολατινικής λέξεως Cumulus, ήτις σημαίνει την λήξιν την τελευτήν των Απόκρεω.
    Και άλλη εορτή ετελείτο άλλοτε εν τω Ιπποδρόμω της Κωνσταντινουπόλεως ής υπολείμματα σώζονται μέχρι σήμερον, κατά τας αρχάς Μαϊου και εις υστεροτέρους χρόνους κατά μετάθεσιν την Καθαράν Δευτέραν, εις ανάμνησιν αρχαίων τελετών και αναφερομένη εις την ανανέωσιν της φύσεως. Είναι ο λεγόμενος Απελατικός ή μακελαρικός ή κοινώς κασάπικος χορός, όστις είναι αυτός ο αρχαιότατος πυρρίχιος, ο ένοπλος ή Λακωνικός λεγόμενος ο οποίος εχορεύετο μετά πολεμικής ωδής και αναγόμενος εις μυστηριακάς και πολεμικάς ορχήσεις των Καβείρων.
    Του χορού τούτου μετείχον εκτός των Απελατών και αι φατρίαι, δηλαδή οι Πράσινοι και οι Κυανοί (Βένετοι) οίτινες ήσαν συνδεδεμένοι δια μυστηριακού όρκου, ήδον αντιφωνικώς ανά ένα στίχον αρχαιοτάτου δημοτικού άσματος, αποδίδοντες καθ’ όλου τη εξέλιξιν της φύσεως και τα ελληνικά έργα. Δυστυχώς εκ του ποιήματος τούτου δύο μόνον στίχοι εσώθησαν, οι πρώτοι, υπό Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου.

    “Ίδε το έαρ το καλόν πάλιν επανατέλλει,
    φέρον υγείαν και χαράν και την ευημερίαν”.

    Ευστάθιος Λαγκάνης
    http://rhodeslibrary.gr/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-links/xronografimata/

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χαίρονται, Λάμπρο, αλλά …εκτός έδρας: ρεκόρ προσέλευσης καρναβαλιστών στην Πάτρα. Αλήθεια, στα καρναβάλια των άλλων πόλεων τι έγινε από κόσμο;

  106. spatholouro said

    Σάθας, απόθεσις δηλαδή κούλουμα κλπ:
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/estia/article/view/75529/67878

  107. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλή σαρακοστή συντρόφοι

    Την Τυρινή αποκριά
    από γυναίκα μακριά
    και στα κούλουμα ρεπάνια,
    ξορκισμένα τα φουστάνια.

    Κι όλες τις εφτά βδομάδες
    εις το ράφι οι κυράδες.

    Παρακαλούνται Λάμπρος και Γς να λάβουν σοβαρά υπόψη τους δύο τελευταίους στίχους.

    * το ποίημα είναι του Σταμ – Σταμ

  108. spatholouro said

    Επίσης ενδιαφέρον θα ήταν να βλέπαμε τι λέει τούτο:
    Δ. Ακρίτα: «Η απόθεσις ή τα κούλουμα», περ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ τόμ. 9 (1925): σελ. 165-167

  109. spatholouro said

    Τά κούλουμα. Αθηνά 32 (1920) 209. Ανακοίνωση.
    Τό όνομα προέρχεται άπό τό λατινικό…. Τήν Καθαροδευτέρα : «χαλάμε τά κούλουμα». Σημαίνει : διαλύομε τή συνάθροιση και τό γλέντι τών συγγενών ή τό πιθανότερο καταλύομε τουςς σωρούς τών φαγητών που συγκεντρώθηκαν άπό τούς συγγενείς και φίλους. «Σπούμε τά κούλουμα » (Κρήτη). «Βγάνουμε τά κούλουμα» (Λαύριο). Οί σωροί τών φαγητών και τών γλυκισμάτων ήταν αρχικά προσφορές. 52. .

    (θέλει συμπλήρωση…)

  110. leonicos said

    Εμφανίζομαι επειδή είχα αφήσει μια εκκρεμότητα.

    Πήγα στιν Τζι, έφαγα τη λαγάνα, και άλλα πολλά και ωραία, και δεν πνίγηκα.

    Αν είχα πνιγεί, δεν θα σχολίαζα. Το καταλαβαίνει και ο Γς αυτό.

    Περάσαμε περίφημα. Πήρα δώρο κι ένα καταπληκτικό βιβλίο. Έχει φοβερές ιδέες (ανεστραμμένες αλλά ιδέες) ο Τζι.

    Μιλήσαμε πολύ, και δεν θάψαμε κανένα.

    Επίτευγμα

  111. Κουτρούφι said

    #105. Νομίζω, έχει κάποιο λάθος για τις 14 Σεπτεμβρίου σε σχέση με τη νηστεία των Χριστουγέννων. Μάλλον, 14 Νοεμβρίου εννοεί (τ’ Αη Φίλιππα)

  112. Κουτρούφι said

    #106. Από προσωπική εμπειρία, φέτος στην Πάτρα πρέπει να βρέθηκε μεγαλύτερο μέρος του φοιτητικού δυναμικού της Νότιας και Δυτικής Ελλάδας.

  113. spatholouro said

    Εδώ και το κείμενο του Καμπούρογλου «Ο αναθεματισμός της ευθυμίας (τα Κούλουμα)» (Ν. ΕΣΤΙΑ τ. 27, 1940)

    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=67180&code=5601&zoom=800
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=67181&code=3840&zoom=800

  114. BLOG_OTI_NANAI said

    110: Αυτό είναι;

  115. spatholouro said

    Εμ, βάλε ένα χεράκι ντε!

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    82, Ευχαριστώ! Χιλιάρικη, η χιλιάρα νταμιτζανίτσα (περίπου τρία λίτρα) λοιπόν!

    101, Λαγάνα -μαλαγάνα, σα να το θυμάμαι επιφώνημα στον καραγκιόζη 🙂

    103, >>μήπως έχει σχέση με τις στήλες του Ολυμπίου Διός (Κολώνες), όπου γιόρταζαν τα Κούλουμα στην παλιά Αθήνα;
    Ο Καμπούρογλου σα να θυμάμαι (εδώ το έχουμε πει;) κάνει αυτό το συσχετισμό

  117. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    104 – Ναί το διάβασα και δεν απέχει πολύ από την αλήθεια, κλειδαμπαρωμένοι στην εικονική τους πραγματικότητα.

    Όχι μόνο για βόλτα βγήκαμε και μήπως δούμε κανέναν γνωστό αλλά…..! άλλωστε τα κορίτσια έχουν μεγαλώσει και προτιμήσαμε την χθεσινή βόλτα στην Πεντέλη (αλλά με πιάνει η ψυχή μου κάθε φορά που πάμε και την βλέπω γυμνή από δέντρα) παράλληλα μεγάλωσα κι εγώ και δεν πετάω πια με τον βουνίσιο αλλά με τον μηχανοκίνητο αραιά και πού ενώ η εποχή δεν προσφέρεται για παραπέντε ή ψηλό άλμα, ειδικά με βροχερά σύννεφα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να σε τραβήξουν επάνω και να φάς κάνα κεραυνό να γίνεις ψημένο νηστίσιμο παϊδάκι. 🙂
    Tην πενταετία 85-90 την καθαρά Δευτέρα πετάγαμε με την ανατολή του ηλίου από διάφορες κορυφές, μετά ήρθαν οι οικογένειες, τα παιδιά, για κάποιους τα κιλά αλλά κυρίως η αποβλάκωση της tv των υπολογιστών και της κατανάλωσης της ισχυρής Ελλάδας.

    Τέλος πάντων δεν πρόκειται να βγάλω άκρη, υγεία νάχουμε οι τρείς που έχουμε μείνει και ετοιμάζουμε κάτι πολύ ψηλό για τον Ιούλιο και σκοπεύω να πιάσω ΠΟΛΛΑ χιλιόμετρα την ώρα ίσα με τα διπλά μέχρι τώρα, Η ΤΑΝ Η ΤΗΝ ΠΑΤΑΣ. 🙂

    106 – Δεν χαίρονται Γιάννη, χαρά δίνει η συμμετοχή σε παρέα για γλέντι κι όχι η καταναλωτική θέαση μιας χαζοπαρέλασης καθαρά για την τηλεόραση για να γεμίσουν την αδιέξοδη μοναξιά τους οι τηλεκαταναλωτές των αστικών κέντρων.
    Μετά μη τσιμπάς με τις παπαριές των ΜΜΑ για ρεκόρ πληρότητας για να μας πείσουν πως ήρθε η ανάπτυξη, με 30,000 έξτρα κόσμο η Πάτρα γίνεται πήχτρα, μόνο από τις γύρω περιοχές πάνε τόσοι αυθημερόν, βάλε και μερικές χιλιάδες από την Αθήνα και βγήκε η πληρότητα, δηλαδή χέστηκε ο Σταλόνε στ΄αλώνια.

    Αυτό που λέω, είναι πως στον Γέρακα αλλά και στο Χαλάνδρι, στα Βριλήσσια, στα Μελίσσια και στην Πεντέλη όλα ήταν πεθαμένα, δυό τρία παιδάκια μεταμφιεσμένα είδαμε ενώ για τους μεγάλους ούτε συζήτηση.
    Η χαρά είναι αυθόρμητη Γιάννη και βγαίνει αβίαστα με το τίποτα όταν υπάρχει διάθεση και παρεϊστικη μάζωξη, δεν είναι θέμα χρημάτων, θα το έχεις αντιληφθεί αυτό στην τελευταία που συμμετείχες στο Ζάπειο. 🙂

    Να βάλλω και τον σχετικό ύμνο.

  118. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δεν θα μείνει τίποτα στα κιτάπια κρυμμένο λέμε! Spatho και BLOG τα ξεφωλιάζουν στο τσάκα 🙂 🙂
    Ευχαριστούμε!

  119. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    108 – «Παρακαλούνται Λάμπρος και Γς να λάβουν σοβαρά υπόψη τους δύο τελευταίους στίχους.»
    Έπαιξες κι έχασες Κώστα μου, άργησες πολύ να το αναρτήσεις και το τριήμερο έπεσα στην αμαρτία οπότε δεν έχει νόημα η αποχή πλέον, άσε που άμα κόψουμε κι αυτό, με τόσους μουρτζούφληδες γύρω μου θα με πιάσει κατάθλιψη και θα κόψω φλέβες μετά, δε νομίζω να το θέλεις αυτό ε; 🙂

    111 – «Μιλήσαμε πολύ, και δεν θάψαμε κανένα.» Τι κάνατε τότε, ξεθάψατε; 🙂

  120. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα!

    Νομίζω πως έχουμε αρκετό υλικό για αρθρο του χρόνου. Αλλά τείνω προς την εκδοχή της Ακαδημίας 🙂

  121. cronopiusa said

  122. ΚΩΣΤΑΣ said

    120 Δίκιο έχεις Λάμπρο, δικό μου το φταίξιμο, άργησα. 🙂

  123. Γιάννης Κουβάτσος said

    Καλά, ως προς αυτό έχεις δίκιο, Λάμπρο. Ζούμε στην κοινωνία του θεάματος εδώ και κάτι δεκαετίες, τα ‘χει γράψει από χρόνια ο Ντεμπόρ. Θυμάμαι τη γιαγιά μου απ’ τη μεριά της μάνας μου, είχε λουστεί ως το μεδούλι όλες τις μπόρες του 20ου αιώνα, αλλά έφτασε μέχρι τα βαθιά γεράματα με κρασί, τραγούδι και χορό. Θηλυκός Ζορμπάς. Αυτό μάλλον το χάσαμε σαν λαός.

  124. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    123 – Δική σου κι η αμαρτία έτσι; άλλωστε εγώ την εξομολογήθηκα άρα δεν έχω.☺
    Καλή σαρακοστή Κώστα.

    124 τέλος – Ε ναί ρε φίλε, από τέτοιους ανθρώπους πιο σκληρούς κι από τον θάνατο φτάσαμε στο σημερινό άβουλο και (παραδόξως) απομονωμένο συνοθύλευμα και το χειρότερο, την κυρίως ευθύνη την φέρει η δική μας + – γενιά.

  125. Γς said

    108:

    >Κι όλες τις εφτά βδομάδες
    εις το ράφι οι κυράδες.

    Γίνεται;

    Αν και στο χαμηλό ράφι… κάτι γίνεται

  126. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κι από χρόνου σε όλους σας.Και μην ανησυχείτε, Πρώτοι λαγανιάρηδες!

  127. Πέρασα πραγματικά πολύ ωραία, είναι απολαυστική η παρέα του Λεώνικου. Και όντως Λάμπρο η συζήτηση δεν είχε σχέση με ταφές και εκταφές αλλά με σημαντικά κι ασήμαντα πράγματα κοινού ενδιαφέροντος. Κάτι σαν το τραγούδι που ακολουθεί. Οσο για το παραστράτημά σου τυχερός που είσαι Χ.Ο. και γλυτώνεις τα έξοδα από το συγχωροχάρτι !!

  128. Γς said

    Και πήγαμε για λαγάνες,
    πήγαμε και στη φρουταρία [ετσι τον λένε τον μανάβη στην Κύπρον].
    Πήγαμε και στη Λαϊκή που ήταν ανοιχτή, αλλά φαίνεται ότι μόνο εμείς και πολύ λίγοι άλλοι την επισκεφτήκαμε.

    Και τι δεν είχαμε ξεχάσει από χτές. Πατάτες, παντζάρια, αγγινάρες, ραπανάκια, κρεμμυδάκια …
    Είχαν ετοιμαστεί κι από χτες τα χταποδάκια τα καλαμαράκια.

    Και θα πηγαίναμε να κάνουμε κούλουμα λέει κάπου στα πέριξ.

    Στην αρχή μου ζήτησε να της κατεβάσω ένα καλαθάκι που είχε μπανίσει στο πατάρι.
    Το γέμισε και μετά πήρε μια κούτα από τα Λίντλ που είχα φέρει τα ψώνια στο σπίτι προχτές. Μετά μιά άλλη κούτα. Α, και μια σαν μπατανία για να στρώσουμε κάτω.

    Φαγητά, φρούτα, ταραμοσαλάτες, λαγάνες, κρασιά ποτήρια και άντε να τα πας όλα αυτά στο αυτοκίνητο.

    Επιασα μια μεγάλη σακούλα-ζεμπίλι του ΙΚΕΑ και τα πέταξα όλα μέσα, παρά τις αντιρρήσεις της. Υπερίσχυσαν οι χριστοπαναγίες μου!
    Κι άρχισε να τσιρίζει ότι θα με κάψει ο θεός και τέτοια.

    Τελικά πήραμε τα βουνά να βρούμε μέρος να κουλουμιάσουμε. Και μου’ πε ξαφνικά ότι θέλει κόσμο και όχι ερημιά.
    Και έστριψα προς τα κάτω και μετά προς τα πάνω στην Αγία Κυριακή. Μεγάλο πλάτωμα πιτσιρίκια με αετούς.

    Ε, λέμε εδώ. Παίρνω το ασήκωτο ζεμπίλι μου και ψάχνω μέρος να το αδειάσω.
    -Μα που είναι ο κόσμος; Που κάνουν κούλουμα.
    Και πήγε να δει, στο παρκάκι πίσω απ την εκκλησία.
    Και ήρθε. Είχε βρει που τρώνε. Και πάει κι ο Γς με τα ΙΚΕΑ του και τι να δεί; Μια μεγάλη αίθουσα γεμάτη κόσμο και τέτοια. Εξωραϊστικός σύλλογος λέει της Αγίας Κυριακής. Μας έβαλαν με το ζόρι σχεδόν μέσα.
    Μόλις και πρόλαβα να πάω τις σακούλες μου πίσω στο αμάξι.

    Και να χοροί και κλαρίνα, συγκροτήματα και τραγούδια απ όλη την Ελλάδα. Και κυπραίικα του Βιολάρη και μερακλώθηκε κι η δικιά μου και ποιος την μαζεύει απ την πίστα μαζί με τους άλλους.

    -Πολύ χορευταρού η γυναίκα σου.
    -Δεν είναι γυναίκα μου. Της λέω και ήταν ένα μανουλομάνουλο με κάτι μάτια μμμμ!

    Και θα συνέχιζα. Αλλά γάτα η δικιά μου. Δυστυχώς

    Και να τα χταποδάκια, τα καλαμαράκια, οι χαλβάδες οι ταραμοσαλάτες και το κρασί των Μεσογείων.

    Κι όσο σκέφτομαι ότι πρέπει να φάμε όλα αυτά τα νηστίσιμα, τις αηδίες που φέραμε πίσω.

    Κι εκείνα όμως τα μάτια γμτ

  129. cronopiusa said

  130. # 118

    Πάντως στα μέρη μου δεν τα λες και ψόφια πράματα…μια φορά αξίζει να μπεις μέσα στα αλευρώματα. Δεν υπάρχει επιστροφή στα ρούχα που θα βάλεις και το κέφι που δημιουργείται είναι εντελώς πηγαίο, πρωτόγονο !. Βέβαια υποφέρεις κάνα δυο μέρες μπροστά κι ανκάνεις το λάθος να ξεπλυθείς όσο βαστάει το πανηγύρι κάτι παραπάνω. Τα καλά αλεύρια περιέχουν εκτός από χρωστικές και τα κατάλληλα έντομα. Εγώ χρησιμοποιούσα και κάμελ για τα παπούτσια με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Στις αναμνηστικές φωτογραφίες δεν μπορούσα να βρώ ποιός είμαι- λόγω τιμής !!

  131. BLOG_OTI_NANAI said

    109: Το περιοδικό «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ» είναι το δεύτερο πολύ σημαντικό, μακρόβιο επιστημονικό περιοδικό, μαζί με την «ΘΕΟΛΟΓΙΑ» που ευτυχώς ψηφιοποιήθηκε. Είχε αναγγείλει η Μητρόπολη Θεσ/νίκης ότι θα ψηφιοποιήσει και θα διαθέσει στο κοινό όλους τους τόμους του «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ» αλλά τελικά έμειναν στις εξαγγελίες και το έργο δεν προχώρησε, άγνωστο γιατί, αν και το πιθανότερο λόγω κόστους, όπως πάντα…

  132. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλή σαρακοστή.

    Η λέξη λαζάνια (lasagna) προέρχεται από την ελληνική λέξη λάσανα που σήμαινε ένα δοχείο ή πιάτο στο οποίο έψηναν φαγητά. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη και για φαγητά ψημένα σε αυτό το δοχείο. Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν τον όρο αυτό αλλά και τον τρόπο μαγειρέματος ως lasagnum. Με την επέκταση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ο όρος έγινε γνωστός μέχρι και την Βρετανία. Συνταγή για λαζάνια έχει μάλιστα δημοσιευτεί και στο πρώτο Βρετανικό βιβλίο μαγειρικής! Με το πέρασμα του χρόνου οι σύγχρονοι Ιταλοί μετέτρεψαν το lasagnum σε lasagna και η λέξη αναφέρεται πλέον μόνο στα γευστικά ζυμαρικά.

    (από εδώ)

    – Ισχύει το παραπάνω;
    – Ετυμολογικά, έχουν σχέση η λαγάνα με τα λαζάνια;

  133. spiral architect 🇰🇵 said

    Για την πρώτη ερώτηση:
    Another theory is that the word lasagne comes from the Greek λάσανα (lasana) or λάσανον (lasanon) meaning 'trivet', 'stand for a pot' or 'chamber pot'.[14][15][16] The Romans borrowed the word as lasanum, meaning 'cooking pot'.[17] The Italians used the word to refer to the dish in which lasagne is made. Later, the name of the food took on the name of the serving dish.
    (η δεύτερη εκκρεμεί)

  134. Πέπε said

    @133:
    Πάντως το σημείο που λέει ότι με τη λέξη για το σκεύος ονόμαζαν και το φαγητό, είναι λογικό. Σήμερα το ίδιο ισχύει για το γ(κ)ιουβέτσι.

  135. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    126 >>108: >Κι όλες τις εφτά βδομάδες
    εις το ράφι οι κυράδες.

  136. Γς said

    133:

    > Ετυμολογικά, έχουν σχέση η λαγάνα με τα λαζάνια;

    Οχι! Ούτε με τo lagoon

  137. spatholouro said

    #133
    «Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη και για φαγητά ψημένα σε αυτό το δοχείο»

    Αυτή η απόφανση δεν βλέπω να επαληθεύεται: μόνο το δοχείο ονόμαζαν έτσι οι αρχαίοι Έλληνες.

    Η λέξη «λαζάνια» αναφέρει στο Ετυμολογικό ο Babis, «οφείλεται μάλλον στο (πήλινο) δοχείο ή αγγείο όπου παρασκεύαζαν τα ζυμαρικά».

    Ετυμολογικά πρόκειται για αντιδάνειο, μεσν <ιταλ. lasagne (που θεωρήθ. ουδ. πληθ)< δημώδ. λατ. lasania< lasanum "αγγείο"< αρχ. λάσανον "τρίποδας ως βάση αγγείων και δοχείων"

  138. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    128 – Πλάκα έκανα βρε Gee (για κάποιο λόγο οι φατσούλες που βάζω στον υπολογιστή, δεν φαίνονται στο τάμπλετ) ο Λεώνικος είναι απολαυστικός για παρέα και κουβεντούλα θα κάνατε δυνατό δίδυμο.☺

    131 – Στα μέρη σου μπορεί να ήταν ζωντανά, στην Κυψέλη πώς ήταν;

    Καλημέρα.

  139. Η αναφορά στους «δημοφιλείς ευαγγελικούς πάστορες του Διαδικτύου, κάτι Σαραντάκους και λοιπούς» που λέγαμε προχτές: http://www.kathimerini.gr/949368/opinion/epikairothta/politikh/milame-ellhnika-ara-den-synennooyme8a
    Ο ευρών τι εννοεί ο ποιητής και πώς είναι δυνατόν να συνεννοούμεθα μαζί του αμειφθήσεται.

  140. spiral architect 🇰🇵 said

    @140: Τάκαρος εναντίον πάστορα. 😀

  141. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    140 – Δείξε κατανόηση, αφού λέει πως κουβαλάει παιδικά τραύματα από την κανονικότητα της καθαράς Δευτέρας.☺

    Υ.Γ – Ευτυχώς που ήθελε να πεί κάτι απλό κι έγραψε μονό ασυνάρτητο σεντόνι αλλιώς ακόμα θα αράδιαζε τα προικοσέντονα.☺

  142. # 139

    Λάμπρο’μ αν περιμένεις από μένα να προσέξω φατσούλες με έχεις υπερεκτιμήσει ! Μια ζωή αλλού, σε άλλα στρογγυλά πράγματα εστιάζω !!

    Καλημέρα

  143. Γς said

    και μαλακά;

  144. cronopiusa said

    ο ταπεινός χρονογράφος …..

  145. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    133-134-138
    Δεν είναι απολύτως ακριβής η ετυμολογική πορεία στο αρχικό λινκ, αλλά, όπως λέει και ο Σπαθό., υπάρχει πράγματι διατυπωμένη η άποψη, που τη δέχεται και το ΛΚΝ και ο Μπαμπινιώτης, για ελληνική προέλευση στο lasagna, άρα αντιδάνειο τα λαζάνια.
    Απο τα κιτάπια μου βλέπω ότι και άλλα έγκυρα λεξικά της αλλοδαπής δέχονται αυτή την ελληνική αρχή.

    140 Και απο κάτω σχολιάζει και ο Βάτμαν 🙂
    Και κάποιος αλλος λέει «τον Σαραντάκο μου αρέσει να τον ακούω» (μπορεί να εννοεί τον δημοσιογράφο)

  146. Γιάννης Ιατρού said

    146β: Τακτικός, σχεδόν καθημερινός, σχολιαστής ο «παραδόπιστος» (πάντα τη γνωστή προσφώνηση: «κυρ Τάδε μου…») στην εν λόγω εφημερίδα…. (από εσωτερική πληροφόρηση: τον …ξέρουν και τον έχουν προ πολλού «φακελώσει» (καλλιτεχνικό ψευδώνυμον: Ζορρό) στην εν λόγω εφημερίδα (κι αλλού.. 🙂 ))

    Έτσι και σ΄ αυτό το φύλλο, εκτός του άρθρου του Τ.Θ., έχει πάρει σβάρνα σχεδόν κι όλα τ’ άλλα άρθρα στις ΑΠΟΨΕΙΣ (την ξεκοκαλίζει που λένε) και σχολιάζει (κυρίως καταφερόμενος κατά των «χριστιανούληδων» και κατά του Κ. Καραμανλή κλπ. κλπ.) επίσης στα:
    1. Οι κλέφτες και… οι κλέφτες (του Α. Δρυμιώτη)
    2. Αντί κάθαρσης, λάσπη στον ανεμιστήρα (του Γ. Παγουλάτου)
    3. Ερήμην του χρόνου (του Στ. Κασιμάτη)
    4. Τόπος και ουτοπία του τρόπου (του Χρ. Γιανναρά)

  147. sarant said

    147 Α, δεν ήξερα ότι σχολιάζει όπου βρει στασίδι!

  148. nikiplos said

    @39, εξού και η έκφραση των νέων «πετάω αετό» που σημαίνει δεν κάνω τίποτε, απλά σκοτώνω το χρόνο μου.

    Λάμπρος, και Γιάννης Ιατρού: Δυστυχώς το νταούνιασμα είναι ευρύτερο και γενικότερο. Είναι το χρήμα η αιτία? Ποιός ξέρει? Με φίλους παλαιά παίζαμε ποδόσφαιρο. Ακόμη και σήμερα συζητούμε τις ατάκες από τις γνωστές μάχες. Χρειάζονται χρήματα για να παίξεις ποδόσφαιρο? Όχι. Φυσικά είναι ένα παράδειγμα. άλλο είναι μουσική, άλλο μπριζ κλπ.

    Πάντως η οικονομική κρίση έπεται της κοινωνικής λένε οι Λακανιστές, και μάλλον φαίνεται να έχουν κάποιο δίκιο. Άλλωστε είμαι ο τελευταίος που θα μιλούσα για τέτοια βαριά θέματα.

  149. sarant said

    Κατά σύμπτωση σε αθλητική σελίδα γραφόταν για το ματς του Παναθηναϊκού χτες «Θα πετάξει χαρταετό και στη Λάρισα;»

  150. nikiplos said

    @149, @146

    «Η νομική σύμβουλος του κατά συρροήν δολοφόνου »

    Να πούμε πως από την ακροαματική διαδικασία, δεν υπήρξε ποτέ καμία απόδειξη που να αναφέρει τον Δ.Κ. ως Δολοφόνο. Κανείς από τους αυτόπτες μάρτυρες ή και αυτόποτες ψευδομάρτυρες που συγκεντρώθηκαν τότε στα δικαστήρια δεν αναγνώρισε τον ΔΚ να πυροβολεί εξ’ επαφής κάποιο από τα θύματα.

    Ο ΔΚ καταδικάστηκε για συμμετοχή σε δολοφονίες. Το αν έγινε αυτό σύμφωνα με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, είναι ζήτημα δικαίου (γραπτού και άγραφου) από τη μία και της Δικαιοσύνης (ως θεσμό) ενός κράτους από την άλλη.

    Καλό θα είναι ο κυρ Τάκης να διαβάζει και λίγο τα επίσημα χαρτιά πριν γράψει κάτι τις.

    Τέλος αυτό το «νομική σύμβουλος» με ενοχλεί σφόδρα. Που πήγε ο Διαφωτισμός που καμώνεται πως κομίζει? Μα αν ήταν έτσι, καλύτερα να τους κρεμούσαν στο Σύνταγμα μετά τη σύλληψη χωρίς δίκη. Κι ύστερα ας έκοβαν τα κεφάλια τους, ας τα κατράμωναν και ας τα έβαζαν στις πλατείες. Δικηγόρος είναι κυρ Τάκη μου, όπως και εσύ χρονογράφος. Και ναι, ακόμη και οι αληθινοί κατά συρροή δολοφόνοι, δικαιούνται δικηγόρο, σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου.

    Τέλος για να μην παρεξηγηθώ, κι επειδή γνωρίζω την οικογένεια ενός από τα θύματα της 17Ν, κι εμένα όπως και αυτών η άποψη, είναι πως τούτοι που συνελήφθησαν ΔΕΝ ήταν οι πραγματικοί δολοφόνοι. Αλλά αυτό είναι άλλου ιερέως ευαγγέλιο και το ποστ θα βαρύνει αρκετά.

  151. sarant said

    151 ‘Αθλιος ο κυρ-Τάκης, αυτό το νομική σύμβουλος είναι απαράδεκτο.

  152. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    149 – «Δυστυχώς το νταούνιασμα είναι ευρύτερο και γενικότερο. Είναι το χρήμα η αιτία? Ποιός ξέρει? »
    Σίγουρα δεν είναι το χρήμα, τα συναισθήματα δεν αγοράζονται, είναι δωρεάν. Το θέμα, είναι γιατί, όχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίσταση στην κοινωνική αλλοτρίωση αλλά ούτε καν η παραμικρή αντίδραση στην μετέπειτα ισοπέδωση. Το έλλειμμα κριτικής σκέψης, κατά παράδοξο τρόπο είναι τρομακτικό.

    151τέλος – Πολλές τρομο-κρατικές οργανώσεις πιστεύουν πως δρούν αυτόνομα αλλά ο μεγάλος αδελφός ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΘΩΡΕΙ και επεμβαίνει όταν το θεωρεί σκόπιμο, πώς έσκασε η βόμβα στα χέρια του Ξηρού πρίν την ώρα της νομίζεις, με συνοπτικές διαδικασίες εξάρθρωσαν την οργάνωση φάντασμα.
    Είτε εν γνώση τους είτε εν αγνοία τους, όλοι αυτοί εξυπηρετούν τον σκοπό που υποτίθεται πως αντιπαλεύουν.

  153. nikiplos said

    153@ εν κατακλείδι συμφωνώ. Να προσθέσω μόνο πως το να φτιάξει κάποιος μια βόμβα και να την τοποθετήσει με ελεγχόμενη έκρηξη για δολιοφθορά είναι άλλο πράγμα. Αυτό μάλλον το έκαναν καλά οι Ξηροί και ο Κουφοντίνας. Το να σκοτώσεις όμως εν ψυχρώ είναι επίσης κάτι τελείως διαφορετικό. Όσο θυμό και να έχεις. Είναι άλλης κατηγορίας άνθρωποι αυτοί.

    Σαφώς υπάρχει και η κατασκευή κάποιου ως δολοφόνου, αν όμως δεν υπάρχει και η ορμέμφυτη τάση (καλλιεργησιμη ή όχι, αυτό το σημείο δεν το γνωρίζω), δύσκολα κάποιος γίνεται δολοφόνος. Πόσω μάλλον κατά συρροή που προαπαιτεί και την πόρωση, έως και μικρή ηδονή, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τους βασανιστές.

    Δύο λεπτομέρειες επιπλέον:

    α. Φίλος αστυνομικός που συνήθως συνόδευε χρόνια δολοφόνους νονούς της νύχτας, μου είχε εκμυστηρευτεί πως χωρίς κόκα δεν έκαναν αυτά που έκαναν. Και συχνά η πολλή κόκα τους έκανε να κάνουν βλακείες. Τότε επενέβαινε το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών».

    β. Ο Καλαμπόκας που άνοιξε με λοστό το κεφάλι του Τεμπονέρα, δεν το έκανε πάνω στα νεύρα του, ούτε και αυτό ήταν αποτέλεσμα κάποιας έντασης και ανεξέλεκτης κορύφωσης μιας αψιμαχίας. Πιστεύω πως «το έχει» γενικώς. Αυτό το τελευταίο προέκυψε αβίαστα και από συζήτηση με δικαστικούς που έχουν δει πολλά τα μάτια τους.

    ΥΓ> Διαισθητικά πιστεύω πως οι δολοφόνοι, τα κυριολεκτικά εκτελεστικά όργανα της οργάνωσης, δεν έγιναν, ούτε και θα γίνουν ποτέ γνωστά. Την εποχή εκείνη έπρεπε για χάρη του πρότζεκτ ΟΑ2004 να συλληφθούν κάποιοι και συνελήφθησαν αυτοί που συνελήφθησαν. Η γνώμη μου είναι ότι αποτελούσαν έναν περιφερειακό πυρήνα που έκανε μικροδουλειές. Λαγούς τους λένε οι μαφιόζοι: Αφήνεις κάποιους να προσπορίζονται ανεξέλεγκτα, φροντίζοντας να μην το παρακάνουν. Εσύ κάνεις τη χοντρή δουλειά, κι αν σκάσει κάτι, τότε συλλαμβάνονται αυτοί.

  154. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @152,151. Ἐρώτηση πραγματικῆς (καὶ ὄχι προσχηματικῆς) ἄγνοιας:
    Γιατί εἶναι προσβλητικὸς ὁ ὅρος «νομικὴ σύμβουλος» στὴ συγκεκριμένη περίπτωση;

    @151. Ἄν δὲν κάνω λάθος, ἡ καταδίκη τοῦ Κουφοντίνα εἶναι τελεσίδικη. Ἄρα σύμφωνα μὲ τὴν δικαιοσύνη εἶναι «κατὰ συρροὴν δολοφόνος». Ἤ μήπως κάνω λάθος.

    @154. Τὸ παρατσούκλι «φαρμακοχέρης» τὸ εἶχαν ἀποδώσει στὸν Κουφοντίνα κάποιοι ἀπὸ τοὺς συντρόφους του στὴ 17Ν, ἄν θυμᾶμαι καλά. Ἧταν πραγματικὸ ἤ κατασκεύασμα τῶν διωκτικῶν ἀρχῶν;

  155. 155γ Κατασκεύασμα.

  156. Γιάννης Ιατρού said

    155α Δημήτρη,
    σκέψου τώρα να πεις για τη γυναίκα σου «ερωτική σύμβουλος», ε; 🙂

  157. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    135 >>το σημείο που λέει ότι με τη λέξη για το σκεύος ονόμαζαν και το φαγητό, είναι λογικό. Σήμερα το ίδιο ισχύει για το γ(κ)ιουβέτσι.
    και νταβάς /φασουλονταβάς ίσως και σαγανάκι

  158. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    154 α – Δεν είναι μεγάλη η απόσταση του ενός από του άλλου για να μην πώ πως το πρώτο προϋποθέτει πιο αδίστακτους ανθρώπους από τους εν ψυχρό εκτελεστές, δεν είναι δύσκολο να βρούμε ποιά είναι η ειδοποιός διαφορά.

    β – Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται δολοφόνοι, γίνονται, η ορμέμφυτη τάση να σκοτώσουμε, είναι μόνο για τροφή άρα η τάση για δολοφονία συναθρώπων μας δεν μπορεί να αποδοθεί σ΄αυτήν, μπορεί όμως να αποδοθεί στην διαστροφή της από την σεξουαλική καταπίεση και στέρηση, εξ ού και η εν πολλοίς ευχαρίστηση του θύτη.

    «Πιστεύω πως «το έχει» γενικώς.» Αυτή είναι η ανώδυνη συστημική άποψη, η πραγματικότητα λέει πως «του δημιουργήθηκε».

    » τα κυριολεκτικά εκτελεστικά όργανα της οργάνωσης, δεν έγιναν, ούτε και θα γίνουν ποτέ γνωστά.»
    Κι εγώ διαισθητικά από διάφορες συγκρίσεις γεγονότων μιλάω και φυσικά οι ιθύνοντες νόες δεν γίνονται γνωστοί και δεν συλλαμβάνονται ποτέ, πώς να συλλάβει κάποιος τον εαυτό του; 🙂

    «Εσύ κάνεις τη χοντρή δουλειά, κι αν σκάσει κάτι, τότε συλλαμβάνονται αυτοί.» ‘Ενα καλό παράδειγμα γι΄αυτό που λές, είναι και το Νoοr1.

  159. BLOG_OTI_NANAI said

    133: Προσωπικά, βρίσκω τη σύνδεση λαζάνια και λάσανον αλλά για λαγάνα και λαζάνια δεν βλέπω κάτι.

  160. cronopiusa said

    Γιατί η «σχεδία» θα κοστίζει 4€ από το τεύχος Μαρτίου 2018;

  161. nikiplos said

    @155 Αγαπητέ Δημήτρη ο επίσημος όρος είναι «συμμετοχή σε δολοφονίες» αφού ΔΕΝ αποδείχθηκε ότι διέπραξε κάποια. Βέβαια είναι τεχνικός ο όρος, αλλά ας πούμε οι συγγενείς του Χρίστου Μάτη δεν πήραν ως απάντηση ότι ο ΔΚ πυροβόλησε τον άνθρωπό τους. Το ίδιο έγινε σε όλα τα εγκλήματα.

    Ο ΔΚ, ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και κάποια μέλη του πυρήνα εκείνου τον κατέδωσαν για να έχουν αυτοί καλύτερη αντιμετώπιση. Όμως ένοχος ένοχω ου ποιοί. Τεςπα, η οικογένεια ενός από τα θύματα (τα παιδιά του) που είχαν ασχοληθεί σοβαρά τότε με τα πορίσματα των Αρχών και των Άγγλων, δεν είχαν φθάσει σε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα που να θέτει τον ΔΚ να κραδαίνει όπλο και να σκοτώνει. Ο τεχνικά νομικός όρος που εφευρέθηκε τότε είναι «συμμετοχή» δλδ «συν-σκότωσε» δεν «σκότωσε».

    Αυτά χωρίς καμία διάθεση να υπερασπιστώ τον ΔΚ ή το οτιδήποτε από τα Έργα και τις Ημέρες της εν λόγω συμμορίας.

    @159, Δυστυχώς… έτσι είναι… (για το Noor1).

  162. sarant said

    155 Κατά τη γνώμη μου ο όρος «νομική σύμβουλος» είναι άτοπος, πέρα από την ανακριβειά του, διότι υποδηλώνει ότι η δικηγόρος είναι τρόπον τινά μέλος της εταιρείας του Κουφοντίνα.

    160 Δεν νομίζω να υπάρχει σχέση ανάμεσα σε λαγάνα και λαζάνια. Το υποστήριξε κανείς αυτό;

  163. Theo said

    @146, 147:
    Σχολιάζει κι ο Gee Pontius και συγκρίνει τους αρθρογράφους της «Κ» με τον ΠΑΟ του Αλαφούζου 🙂

  164. BLOG_OTI_NANAI said

    163β: Ερώτημα του Spiral Architect στο σχ. 133 ήταν αλλά δεν ξέρω αν το είδε κάπου.

  165. Μήπως είναι απλώς αγγλισμός (κακόζηλος βέβαια); legal counsel?

  166. Γιάννης Ιατρού said

    160, 163β, 165 (Λαγάνα & Λαζάνια)
    Έχει γίνει ένα τέτοιο σχόλιο στο νήμα «Η μέρα της λαγάνας» του 2012 (το #62), εδώ με αναφορά στη βίκι

  167. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ἀπὸ δῶ.

    Εὐχαριστῶ ὅλους ὅσοι ἀπάντησαν στὰ ἐρωτήματα ποὺ ἔθεσα στὸ #155.

    Ὅσον ἀφορᾶ στὸν ὅρο «νομικὸς σύμβουλος» τὸν ἔχω ἀκούσει νὰ χρησιμοποιεῖται, παρουσίᾳ μάλιστα τοῦ δικηγόρου, χωρὶς αὐτὸς νὰ θίγεται. Στὴν ἐπαγγελματικὴ μου ζωὴ ἔχω παρευρεθεῖ σὲ πολλὲς συναντήσεις (συνήθως γιὰ ὲπιχειρηματικὲς συμφωνίες) ὅπου οἱ δυό πλευρὲς συνοδεύονταν ἀπὸ τοὺς «νομικοὺς συμβούλους τους». Ἔτσι τοὺς ἀποκαλοῦσαν χωρὶς νὰ θίγονται. Ἴσως νὰ εἶναι μετάφραση τοῦ «legal counsel» ποὺ λέει ὁ Ἄγγελος (#166). Πάντως λέγεται.

    Σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῶν ἀδειῶν τοῦ ΔΚ, ἄν γίνονται σύμφωνα μὲ τὸ νόμο, δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε τίποτα. Ἕνα δημοκρατικὸ καθεστὼς δὲν κάνει διακρίσεις.
    Αὐτὸ ποὺ μ᾿ ἐνοχλεῖ εἶναι πὼς ὁ νόμος δὲν βάζει κάποιες προϋποθέσεις γιὰ τὴν χορήγηση τῶν ἀδειῶν. Μιὰ μεταμέλεια, ἕνα συγγνώμη γιὰ τὶς ζωὲς ποὺ (συν)αφαίρεσε, γιὰ νὰ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ πνεῦμα τῆς δικαστικῆς ἀπόφασης.
    Αὐτὸ ποὺ μ᾿ ἐνοχλεῖ περισσότερο ὅμως εἶναι τὸ κίνημα ἀλληλεγγύης. Γιατὶ δὲν εἶναι ἀλληλεγγύη πρὸς ἕνα πρόσωπο ποὺ διώκεται γιὰ τὶς πολιτικὲς του ἀπόψεις. Εἶναι ἀλληλεγγύη σὲ κάποιον ποὺ συμμετεῖχε συνειδητὰ σὲ ἐν ψυχρῷ δολοφονίες ἀνθρώπων, ὅποιοι κι ἂν ἦταν αὐτοί.

  168. nikiplos said

    Καλησπέρα και συγνώμη για την επαναφορά μου σε ένα θέμα χωρίς τέλος… Ο νομικός σύμβουλος μιας εταιρείας, είναι πραγματολογικός όρος. Εκπροσωπεί και φροντίζει για τη νομιμότητα της δέσμης δράσεων της εταιρείας αυτής. Εάν μιλάμε για έναν ποινικό κρατούμενο (μην ξεχνάμε πως τα μέλη της 17Ν δεν δικάστηκαν για πολιτικά εγκλήματα, αλλά για το κοινό ποινικό δίκαιο + τρομονόμο), τότε τι νόημα έχει η έννοια του νομικού συμβούλου? Δικηγόρος είναι υπερασπιστής των όποιων δικαστικών υποθέσεών του.

    Ένας νομικός σύμβουλος μετέχει στο συνεταιρίζεσθαι μιας εταιρίας. Συχνά είναι μέλος αυτής, σαρξ εκ της σαρκός της. Ακόμη κι αν είναι φρι λάνσερ, συμφωνεί εν πολλοίς με το εταιρικό προϊόν της.

    Ένας δικηγόρος, σπάνια συμφωνεί με τις επιλογές και τις πράξεις των πελατών του. Φροντίζει πρωτίστως για τη βέλτιστη νομική υπεράσπισή τους. Πολλοί ευσυνείδητοι δικηγόροι, το κάνουν και από την άποψη, ότι είναι οι μόνοι στέκονται δίπλα σε έναν άνθρωπο τη στιγμή που όλη η υπόλοιπη κοινωνία ζητά το λιντσάρισμά του. Το αν είναι ηθικό αυτό, όταν πρόκειται για δολοφόνους, είναι άλλου ιερέως και αφορά όπως προείπα το δίκαιο αλλά και τη Δικαιοσύνη μιας χώρας.

    Η χρήση του όρου για την κυρία Κούρτοβικ από τον ΤΘ είναι στα όρια της χυδαιότητας κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι εταιρεία ο ΔΚ αγαπητέ ΤΘ…

    Απλά ο ΤΘ το λέει για να υπονοήσει υπόρρητα, πως η κυρία Κούρτοβικ, συμπαθεί δράσεις όπως εκείνη του ΔΚ. Στοχεύει δε και στο θυμικό: serial killer.

    Ας πάμε τώρα στην αλληλεγγύη. Εγώ εδώ συμφωνώ με τον αγαπητό Δημήτρη Μαρτίνο. Η επιλεκτική αλληλεγγύη αυτοακυρώνεται. Η πραγματική αλληλεγγύη όμως, αν πρόκειται όμως για υποστήριξη μιας κατηγορίας συνανθρώπων μας για δίκαιη χρήση ενός δικαιώματος που έχουν, αυτή αναμφισβήτητα θα περιλαμβάνει και τον ΔΚ, και τον Αλκέτ Ριτζάϊ, και τον Πάσσαρη, και τους Αλβανούς δολοφόνους με τα καλάσνικοφ, αλλά και τον Ρουπακιά.

    Να καταθέσω εδώ και μια προσωπική μου εμπειρία. Ένας υιός οικογενειακού γνωστού μου, κακομαθημένος, σκότωσε έναν επίσης γνωστό μου, ως αποτέλεσμα εγκλήματος πάθους.searcher la femme. Έφαγε ισόβια. σε δυό τρία χρόνια λογικά θα βγει, μετά από 13 χρόνια κράτησης περίπου. Δυό πράγματα μου έμειναν από την υπόθεση αυτή. Το γλέντι της οικογένειας του δολοφόνου, με ντουφεκιές ανήμερα της κηδείας του θύματος. Το σκοτεινό βλέμμα του πατέρα του θύματος, ενός κατά τα άλλα δίκαιου ανθρώπου, που όμως – είμαι βέβαιος – αν του δινόταν η ευκαιρία, θα εκτελούσε ο ίδιος τον δολοφόνο. Το δίκαιο (γραπτό και άγραφο) δεν είναι εύκολη υπόθεση…

  169. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @169. Εὐχαριστῶ γιὰ τὶς ἀναλυτικὲς διευκρινίσεις γιὰ τὸ θέμα τοῦ νομικοῦ συμβούλου. Οἱ ἐμπειρίες μου μὲ ἔκαναν νὰ πιστεύω πὼς ὁ ὅρος εἶναι «γιὰ κάθε χρήση».

    Ἐπίσης θεωρῶ προφανὲς ὅτι κάθε κατηγορούμενος, ὅσο εἰδεχθὲς ἔγκλημα κι ἂν διέπραξε, δικαιοῦται νὰ ἔχει τὴν καλύτερη δυνατὴν ὑπεράσπιση καὶ τὴν προστασία ποὺ προβλέπει ὁ νόμος. Διαφορετικὰ ὁδηγούμαστε σὲ καταστάσεις βαρβαρότητας τύπου φὰρ οὐέστ· πρῶτα τοὺς λυντσάρουμε καὶ μετὰ τοὺς δικάζουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: