Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Όταν ο Μποστ διαφήμιζε το Ρενώ Ντωφίν

Posted by sarant στο 16 Μαρτίου, 2018


Το ιστολόγιο αγαπά τον Μποστ σε όλες του τις ενσαρκώσεις και τις πτυχές: γελοιογραφία, εικονογραφία, διήγημα, χρονογράφημα, ευθυμογράφημα, θέατρο, ζωγραφική, χειροτεχνήματα. Μια ακόμα πτυχή είναι και οι διαφημίσεις. Ο Μποστ ασχολήθηκε εντατικά με τη διαφήμιση από το 1959 ως το 1961, συνεργαζόμενος με τη διαφημιστική εταιρεία Αρμός που ανήκε στον Κώστα Παπαγιαννακόπουλο, τον αδερφο της γυναίκας του της Μαρίας, αν και συνέχισε σποραδικά να ασχολείται και τις επόμενες δεκαετίες.

Την πρώτη περίοδο ο Μποστ διαφήμισε κυρίως τρία πράγματα: τα χρώματα Φλόου-Κοτ, το αυτοκίνητο Ρενώ Ντωφίν και τη ναυτιλιακή εταιρεία Νομικός. Ένα δείγμα της απίθανης αυτής δουλειάς είχα παρουσιάσει εδώ πριν από εφτά χρόνια.

Εκείνες οι διαφημιστικές γελοιογραφίες άφησαν εποχή και αργότερα εκδόθηκαν σε άλμπουμ εκτός εμπορίου. Ο φίλος Γιώργος Σαρηγιάννης, πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων της Μεγάλης του Μποστ Σχολής, μου έστειλε αντίγραφο του βιβλίου αυτού, απ’ όπου κακοσκανάρισα μερικές από τις γελοιογραφίες που μου έλειπαν κι έτσι αποφάσισα να σπάσω το αρχικό άρθρο σε δύο ή τρία μέρη. Το πρώτο μέρος, με διαφημιστικές γελοιογραφίες του Μποστ για τα χρώματα Flow-Kote της Dupont, το δημοσιεύσαμε τον Γενάρη. Σειρά έχει σήμερα το δεύτερο μέρος, με μερικές διαφημίσεις για το μοντέλο Ντωφίν της Ρενώ.

Το μοντέλο Ντωφίν της Ρενώ ήταν ένα μάλλον οικονομικό αυτοκίνητο -βέβαια, για το ελληνικό κοινό, με τους δασμούς και με τη διαφορά του βιοτικού επιπέδου, ίσως να μην ήταν τόσο προσιτό. Στη διαφήμιση που θα δούμε, ο Μποστ εκμεταλλεύεται πρόσφατη αύξηση της τιμής των εισιτηρίων του λεωφορείου (από 1 δρχ. σε 1,20) και παρουσιάζει έναν επιβάτη που παινευει τη Ντωφίν, τάχα ότι βγαίνει φτηνότερη.

Το κείμενο της μπορντούρας (όμως ορθογραφημένο κανονικά, διοτι είναι πολύ δύσκολο να αντιγράφεις ανορθογραφίες):

Τι με νοιάζει διά τους άλλους
να τον βράσω εγώ τον νόμον.
μ’ έν γαλόνιον βενζίνης
μεταφέρω πέντε ατόμων.
κι επιπλέον καθημένου
και κρατούντος το βολάν
και το στρίμωγμα γλιτώνω
και γλιτώνω την ουράν.

Άντε πες στον ιδιοκτήτη
ναβρει αλλους καθ’οδόν
διότι υπάρχουν άλλα μέσα
που’χουν τέσσαρων ροδών.
Θα’ μαι βλαξ να του τα δίνω
να στερούμαι την τροφήν
όταν κάνουν ευκολίαι
και προσφέρουν τες Ντωφίν.
(Η αντιπροσωπεία που τα δίνει είναι στην οδός Γ’ Σεπτεμβρίου 43 ενταύθα).

Προσέξτε το στριμωξίδι μέσα στο λεωφορείο και τον δεύτερο τίτλο «Μία και είκοσι και εις τας σκάλας – πάλι φτηνότερα ζητάει η Κάλας», υπαινιγμός για τη Μαρία Κάλλας που ήταν τότε στο απόγειό της και την κατηγορούσαν ότι ζητούσε πολλά για να εμφανιστεί στην Ελλάδα.

Οι μελετητές της μποστικής ορθογραφίας, θα πρόσεξαν και το λογοπαίγνιο με το «εισιτύριο».

Στη δεύτερη διαφήμιση που θα δούμε, ο Μποστ επιστρατεύει και τον παράγοντα κάπνισμα: αν περιμενεις στη στάση και ανάψεις τσιγάρο και έρθει λεωφορείο, θα το χαραμίσεις. Κι έτσι, το εισιτηριο στην πραγματικότητα κοστίζει ακριβότερα για τους καπνιστές, 1.50 αντί για 1.20, οπότε γιατί να μην πάρεις Ντωφίν που έχει και τασάκι!

Ανέμελη εποχή, ούτε το μπατιριλίκι ενοχλούσε, ούτε το τσιγάρο μας πείραζε! Προσέξτε και τον θεϊκό δεύτερο τίτλο:
Μιάμιση και μιάμιση – μας τσαλακώνονται και οι πουκάμισοι!

Στην επόμενη φωτογραφία, ο ευτυχής ιδιοκτήτης της Ντωφίν περναει μπροστά από το αμαξοστάσιο και κοροϊδεύει τους οδηγούς και τους εισπρακτόρους (έτσι κλινόταν το αρχαίο αυτό ουσιαστικό) που μοιρολατρικά διαπιστώνουν ότι χάνουν τους καλύτερους πελάτες τους από τη Ντωφίν.

Στο κείμενο της μπορντούρας, πάλι λογαριασμοί:

Μια και είκοσι πάνε κι έλα
έκανε δυόμισι και μουρχόταν τρέλα
κι άλλα τόσα των απογευμάτων
να το τάλιρον φευγάτον.

Κάλλιο πέντε λοιπόν και στο χέρι
παρά δέκα λεωφορείων και καρτέρει.
Και να το περιμένεις να περάσει
κι αν ειναι άδειο θα σταθεί, αλλιώς θα προσπεράσει.

(ο τελευταίος στίχος παρωδεί το γνωστο σονέτο του Ουράνη).

Προσέξτε ότι ο τίτλος «Το παιδί με το Ντωφίνι» είναι υπαινιγμός για την κινηματογραφική ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» του 1957.

Και κλείνω με μια διαφήμιση που μου αρέσει πάρα πολύ, κι ας κοροϊδεύει τα λαϊκά κέντρα. Ο Μποστ παρουσιάζει ένα λαϊκό πάλκο όπου το συγκρότημα του Βάγγου Διπλοπενέα παίζει ένα πεισιθάνατο σουξέ. Τραγουδάει η Σφαδάζ Χανούμ, λογοπαίγνιο που το βρίσκω άφθαστο.

Προσέξτε τη γυναίκα που παίζει πιάνο -κάτι που δεν ήταν απίθανο στα μεταπολεμικά λαϊκά κέντρα, ας πούμε στον Τσιτσάνη πιάνο έπαιζε η Ευαγγελία Μαργαρώνη. Προσέξτε επίσης τον τύπο στο βάθος αριστερά, που σηκώνει το τραπέζι με τα δόντια -κατι που θαρρώ πως το έχω δει σε φωτογραφία της εποχής, αν και όχι ζωντανό. Αχ Βαχ!

 

 

 

Advertisements

122 Σχόλια to “Όταν ο Μποστ διαφήμιζε το Ρενώ Ντωφίν”

  1. Σουμέλα said

    Καλημέρα,
    είναι άφταστος!

  2. leonicos said

    Βρε, η Σουμέλα εκτάκτως πρώτη

    Καλήμέρα

    Επικροτώ το σουμελικόν

  3. Γς said

    Καλημέρα

    >Μια και είκοσι και εις τας σκάλας πάλι φθηνότερα ζητά η Κάλας

    Και θυμήθηκα την εποχή εκείνη που κάτι [το δύσοσμον] ηκούσθη εντός του λεωφορείου και

    -Δεν ντρέπεστε κύριε;

    -Γιατί κυρά μου; Με μια και είκοσι τι θέλεις ν ακούσεις; Την Κάλας;

  4. nikiplos said

    Καλημέρα,

    Στη γελοιογραφία με το αμαξοστάσιο (προ τελευταία), υπάρχει και η πρόδηλη έκφραση: το παιδί με το ντωφίνι. Να αναφέρεται στην ταινία της Λόρεν? Βγαίνει χρονικά αφού η ταινία ήταν του 1957

  5. Ανδρεας Τ said

    Και το μπαλόνι στη τελευταία διαφήμιση με το ρόμβο της Renault. Τρομερός ο Μποστ και στις λεπτομέρειες. Όσο για το τραπέζι σηκωμένο με τα δόντια (τραπέζι βαρύ ξύλινο ταβέρνας) το είδα μια φορά, μικρός, με τα μάτια μου, στη γειτονιά μου, σε μια μπακαλοταβέρνα. Το σήκωνε ένας οικοδόμος, που ήταν επί πλέον τύφλα στο μεθύσι. Καλή σας ημέρα.

  6. leonicos said

    που σηκώνει το τραπέζι με τα δόντια

    εθεωρείτο / θεωρούνταν / το θεωρούσαν (ως) το άκρον άωτον της αντράλας.

    Αν δεν ξλερετε την λέξη αντράλα, αγράμματοι, ρωτήστε τον Γς

  7. spiral architect 🇰🇵 said

    Βασίλης Τσιτσάνης και Σεβάς Χανούμ. Μοιάζουν λίγο στην τρίτη γελοιογραφία, δε νομίζετε;

  8. Μας έφιαξες τη μέρα πριν λάβωμεν τροφήν
    διαβάζοντας του Μέντη διαφήμιση Ντοφίν

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    4 Πολύ σωστή επισήμανση, είχα σκοπό να το αναφέρω και το ξέχασα, έκανα προσθήκη!

  10. Μαρία said

    4

  11. Γς said

    4:

    Το παιδι και το δελφίνι και το Συνέβη στην Αθήνα

    [Τα μάτια της Σοφίας και τα μεμέ της Μάνσφιλντ]

    Κάπου συναντήθηκαν

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Το σημερινό θέμα έχει και αυτοκινητιστική διάσταση οπότε συνειρμικά έρχονται στο νου οι 4Τ του Κώστα Καββαθά.
    Νικοκύρη, υπήρξες συνεργάτης του περιοδικού;

  13. sarant said

    12 Όχι, απο αυτοκίνητα είμαι ανίδεος. Υπήρξα για κανένα χρόνο συνεργάτης του Ήχου, που ηταν στο ίδιο συγκρότημα, αλλά είχα παρτιδες μόνο με τον Αργύρη Ζήλο.

  14. Νέο Kid said

    Με το που τελειώνω το διάβασμα του άρθρου ,νάσου από κάτω στα ads « fiat 500 από 9900€ ή 79€ το μήνα «. Φοβεροοό….!
    Η Ρενώ έκανε πολύ πιασαρικες διαφημίσεις. Το θρυλικό « οι ξύπνιοι οδηγούν Ρενώ « πρέπει να το θυμούνται πολλοί εδώ μέσα…

  15. LandS said

    Το λεωφορείο στη πρώτη διαφήμιση στάζει λάδια. Μούρθε η μυρωδιά τους όταν το είδα.

  16. Μαρία said

    14
    Ρε συ Κιντ, σε μένα βγαίνει διαφήμιση απ’ τα μέρη σου http://www.aggressor.com/oman.php?gclid=EAIaIQobChMIq8_E8bbw2QIVWhTgCh2yDwvVEAEYASAAEgLrNPD_BwE

  17. ΣΠ said

    Καλημέρα.

    Τραπέζι με τα δόντια.

  18. Γς said

    12:

    >Το σημερινό θέμα έχει και αυτοκινητιστική διάσταση οπότε συνειρμικά έρχονται στο νου οι 4Τ του Κώστα Καββαθά.

    Αντε κι ο φίλος μου ο Μάκης Σαλιάρης, στο θρανίο τότε πριν πετάξει. Ο θρύλος των ελληνικών αγώνων ταχύτητας και δημιουργός της μυθικής «Αυτοκίνησης»

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/11/17/maltese/#comment-395377

  19. Νέο Kid said

    To μοντέλο του 60, είχε λανσάρει ένα πρωτοποριακό για την εποχή σύστημα «μεταβλητών» αναρτήσεων ,το aerostable. Χαρακτηριστική πρωτοπορία της εποχής το negative caber (ντεν ξέρει πώς είναι στα ελλήνικος καρντιά μου!) που είχαν οι πίσω τροχοί όταν το αμάξι είχε δύο επιβάτες, ήτοι στην «σπορ» οδήγηση. Καινοτομία που προσέθετε έξτρα κράτημα στις στροφές.

  20. sarant said

    17 Με εντυπωσιάζει όποτε το βλέπω, επειδή έχω ταλαιπωρηθεί από τα δικά μου δόντια.

  21. Μαρία said

    19
    Αρνητικό camber ή κάμπερ.

  22. Corto said

    Στην τρίτη διαφήμιση αποκαλύπτεται και η γραφιστική δεξιοτεχνία του Μποστ, αφού συνθέτει δικό του σκίτσο (τον οδηγό) μέσα σε προϋπάρχουσα εικόνα (το αυτοκίνητο).
    Μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε ότι ο ίδιος ο Μποστ έχει εμπνευσθεί και σχεδιάσει τις πολύ εύστοχες πινακίδες (ΙΧ 1959) της Ντωφίν.

  23. nikiplos said

    @20 Αγαπητέ Νικοκύρη, οπότε καταλαβαίνεις πως αισθάνομαι εγώ όταν στα 20 μου που είχα δόντια ήδη χαλασμένα με αδυναμία να δαγκώσω και το στυλό ακόμη, έβλεπα τέτοιες φωτογραφίες του πατέρα μου 50ρη τότε χωρίς κανένα σφράγισμα, αλλά οι φωτό ήταν όταν αυτός ήταν 30. Μέχρι τα 60 του άνοιγε τις μπύρες με τα δόντια του…

    Τι σου είναι αυτή η φύση… Εγώ είμαι ο καλύτερος πελάτης των οδοντιάτρων. Από τα 12 μου συνεχώς κι αδιαλείπτως… Δεν μιλώ για το σήμερα, γιατί 2 αυτοκίνητα θα είχα αγοράσει… 🙂

  24. sarant said

    23 Ομοιοπαθείς…

  25. Avonidas said

    Καλημέρα.

    ο τελευταίος στίχος παρωδεί το γνωστο σονέτο του Ουράνη

    Α, δεν είναι του Μαζεστίξ; 😉

  26. Κουνελόγατος said

    23. & 24. Δύσκολο να είσαστε καλύτεροι πελάτες από μένα… Καλημέρα.

  27. Παναγιώτης Κ. said

    Ένα αυτοκίνητο, μια μοτό, ένας κινητήρας είναι έργα τέχνης; Επαναλαμβάνω: Έργα τέχνης! Η δική μου απάντηση, χωρίς περιστροφές, είναι ένα τεράστιο ΝΑΙ! Γιαυτό και μου αρέσει που κάποιοι τύποι έχουν βάλει την ανακαινισμένη παλαιά ΒΜW στο σαλόνι του σπιτιού τους! Η κοινωνία όμως, σε άλλες ανθρώπινες δημιουργίες δίνει τα εύσημα! Άλλη μία… διαστροφή στις τόσες άλλες!

  28. Παναγιώτης Κ. said

    @23. Δεν είσαι ο μόνος αν σε παρηγορεί αυτό!
    Νάμαι τώρα εγώ στον έλεγχο των αεροδρομίων, να μην έχω μέταλλα επάνω μου και να με πιάνουν τα μηχανήματα. Είναι οι βίδες των εμφυτευμάτων…
    Νομίζω ότι είναι γενετικό αν θα έχεις δόντια γερά ή θα… ταΐζεις τους οδοντιάτρους.

  29. Πέπε said

    @23, 24 κλπ.:

    Εγώ πάλι έχω την απορία:

    Για να κάνεις αυτή τη φιγούρα με το τραπέζι στα δόντια, πρέπει να είσαι πάρα πολύ σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις, αλλιώς είναι μεγάλη ρόμπα. Κάνουν άραγε πρόβες σπίτι τους; Προσπαθώ να φανταστώ την εικόνα του βαρύμαγκα, μόνος στο σπίτι σε μια ήρεμη στιγμή που δεν υπάρχει ούτε γλέντι ούτε μεθύσι ούτε κοινό, ίσως ούτε καν μουσική στο ράδιο, να κάνει ασκήσεις άρσης τραπεζιού…

  30. Γς said

    Κι ήταν κι ο Φιλίπ που σ’ιντερές μποκού α λα μεκανίκ. Και είχε πάει με την αδελφή του την Κατρίν στα υζίν Ρενώ στον Σηκουάνα.

    Εκείνη την εποχή

  31. Πέπε said

    Στην πρώτη εικόνα, το λεωφορείο, που βλέπουμε το μπρος μέρος του, γράφει στην πόρτα «μόνον άνοδος». Θυμάμαι λοιπόν μια ιστορία, που δεν ξέρω καθόλου αν είναι πραγματική, είναι όμως πολύ χαρακτηριστική της νοοτροπίας αυτά μόνο στην Ελλάδα»:

    Τα λεωφορεία είχαν πράγματι μία είσοδο μπροστά και δύο εξόδους στη μέση και πίσω, αυτό το θυμάμαι κι εγώ που δεν είμαι αρχαίος. Εισπράκτορες δε νομίζω ότι πρόλαβα, έμπαινες από την είσοδο κι έριχνες τα κέρματα σ’ ένα κουτί. Κάποια στιγμή όμως καταργήθηκε ο διαχωρισμός σε εισόδους και εξόδους, και μπαινόβγαινες απ’ όποια πόρτα σε βόλευε. Ο μύθος λοιπόν λέει ότι περίπου την ίδια εποχή καταργήθηκε αυτή η διάκριση και στην Αγγλία.

    Λέει δε ακόμη ότι στη μεν Αγγλία καταργήθηκε επειδή ούτως ή άλλως όσοι περίμεναν στη στάση ή στην αφετηρία έκαναν όμορφα όμορφα μια ουρά και έμπαιναν ο ένας μετά τον άλλο, οπότε δεν υπήρχε ανάγκη νόμου που να το ελέγχει αυτό. Στη δε Ελλάδα επειδή ούτως ή άλλως κανείς δε σεβόταν τη σειρά, όλοι έσμπρωχναν κι έμπαιναν απ’ όπου έβρισκαν, οπότε δεν είχε νόημα να ισχύει ένας νόμος που δεν εφαρμόζεται.

  32. atheofobos said

    Η Σφαδάζ Χανούμ έχει ξαναεμφανιστεί σε γελοιογραφία του Μποστ στην οποία όμως Ο Βάγκος Διπλοπενέας ήταν Μανώλης και ήταν ίδιος με τον μπουζουξή δεξιά.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/08/31/mpost/

  33. nikiplos said

    @29, το τραπέζι και το βάρος του, στηρίζονται πάνω στον άνθρωπο, στο στήθος του, ενώ το στόμα και τα δόντια απλά το συγκρατούν. Θαρρώ πως παλαιά οι μάγκες έκαναν αρκετές τέτοιες φιγούρες. Βέβαια υπήρχε σεβασμός και στο χορό του άλλου. Σήμερα βλέπει κανείς έναν να θέλει να χορέψει ζεϊμπέκικο, ανάμεσα σε άλλους που χορεύουν επί τοις ουσίας… τσιφτετέλι… (αλήθεια, η λέξη τσιφτετέλι από που να βγαίνει?)

    Ο Πετρόπουλος αν δεν με γελάει η μνήμη μου, γράφει για μάγκες που στα παλαιά χρόνια έβγαζαν την κάμα και μαχαιρωνόντουσαν, αλλά δεν ξέρω αν αληθεύει.

    Είχα δει έναν εφοπλιστή στο εξωτερικό, να χορεύει ωραίο ζεϊμπέκικο (50ρης τότε αυτός κι εγώ 25) και απλά είχε βγάλει το σακάκι – ένα πανάκριβο μπλέϊζερ – και το είχε πετάξει χάμω στο όχι και τόσο καθαρό πάτωμα…

    Έτσι κι αλλιώς ο χορός ήταν πάντοτε στοιχείο επίδειξης κι επίκλησης προς το αντίθετο φύλο.

  34. Corto said

    Πιστός στην ασυμμετρία ο Μποστ, στο 4ο σκίτσο αποδίδει το δεξί χέρι της πιανίστριας αρκετά μακρύτερα από όσο θα αναλογούσε στις διαστάσεις του κορμού της, ώστε η συμμετοχή της στην ορχήστρα να μην αποκρύπτεται από τον μουσικό στα δεξιά.

  35. Νέο Kid said

    27. Aχ ρε Παναγιώτη, με αναγούλιασες πρωί-πρωί…ΒΜW (μπλιάχχ!) στο σαλόνι; Κακά τα ψέματα, έργα τέχνης στην αυτοκίνηση κάνουν μόνο οι Ιταλοί! Συνέκρινε μια οποιαδήποτε Μπη έμ σάισε με μια Σπάιντερ του Πινινφαρίνα ας πούμε. Τσαρούχης vs Νταλί. …
    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSQAT_pTZP04PNrsGirCW-ibIllRIsFqEnZj_KcqRxOnIbc9T1n

  36. spiral architect 🇰🇵 said

    @19, 21: Γωνία κλίσης, αλλά για το εμπρόσθιο σύστημα των αυτοκινήτων έχει μείνει αμετάφραστο· γωνία camber.
    (στις μηχανές αντίστοιχα υπάρχει η γωνία caster, όσο πιο μεγάλη ως προς την κατακόρυφο, τόσο πιο άνετη οδήγηση)

  37. atheofobos said

    Και μια ακόμα επίκαιρη λόγω του Όσκαρ

  38. leonicos said

    @30 Γς είσαι νέος. Εμείς είχαμε Mauger !. !!, III, IV. Το IV το ‘εχω ακόμα.

  39. spiral architect 🇰🇵 said

    @35: Καλά, άμα σου χάριζαν μια Καρέρα, ας μην την έπαιρνες! 🙂

  40. leonicos said

    @35 Σπάιντερ, δεν ξέρω τι συγκρίνεις…. η προστακτική είναι σύγκρινε, αλλά Τσαρούχης προς Νταλί, δεν είναι σαφές ποιον προτιμάς. Εγώ θαυμάζω και τους δυο διότι ήσαν διαφορετικοί. Και δεν είναι κάθε Νταλί καλύτερος από κάθε Τσαρούχη. Να μου έλεγες βασιλείου ή παπαλουκά… και πάλι θα δίσταζα

  41. Faltsos said

    Καλό «Το παιδί με το Ντωφίνι» αλλά πάντα το πρωτότυπο είχε τα πλεονεκτήματά του
    http://iv1.lisimg.com/image/3661957/425full-boy-on-a-dolphin-poster.jpg http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//B864E77AC0638C92895D8AA32FD9362B.jpg

  42. leonicos said

    Μάλλον δεν είναι σε καλή στροφή το σώμα της πιανίστριας, διότι στα πλήκτρα πρέπει να φτάνει.

  43. Faltsos said

    41
    Κάτι δεν πήγε καλά. Επανάληψη.
    Καλό «Το παιδί με το Ντωφίνι» αλλά πάντα το πρωτότυπο είχε τα πλεονεκτήματά του

  44. Alexis said

    Καλημέρα.

    Η μποστική σύνταξη είναι ΑΠΑΙΧΤΗ:
    «Αποφεβγόντων των συνκινωνιών δια τον μπελά των
    χάνομαι των καλιτέρων μας πελάτων»

    Σχεδόν ξεχνάς τα ελληνικά… 🙂

  45. Πέπε said

    @33:
    > > αλήθεια, η λέξη τσιφτετέλι από που να βγαίνει?

    Θυμάσαι Νίκιπλε σε μια όχι πολύ παλιά ανάρτηση που συζητήθηκε ο τσιφτές, το δίκανο όπλο; Το τσιφτ- (δεν ξέρω την ακριβή μορφή του στα τούρκικα) έχει σχέση με την έννοια «διπλό». Τσιφτετέλι είναι το διπλόχορδο (τέλι το σύρμα και η χορδή). Διπλόχορδο, στα ελληνικά, ονομάζεται μια ειδική τεχνική στο παίξιμο του λαϊκού βιολιού, όπου αλλάζοντας το κούρδισμα αλλά και την τοποθέτηση των χορδών και παίζοντας σε δύο χορδές ταυτόχρονα (τόσο με το αριστερό και τα δάχτυλα όσο και με το δεξί και το δοξάρι) παράγεται ένα πολύ ιδιαίτερο ακουστικό εφέ. Αυτή λοιπόν η τεχνική χρησιμοποιήθηκε κυρίως σε κομμάτια που είχαν τον ρυθμό του τσιφτετελιού, με αποτέλεσμα ο αντίστοιχος χορός να πάρει κι αυτός το όνομα, και τελικά να το κρατήσει ανεξαρτήτως αν το κάθε τραγούδι-τσιφτετέλι έχει βιολί ή όχι και αν παίζεται με τεχνική διπλόχορδου.

    Στο ΥΤ, μια αναζήτηση «τσιφτετέλι διπλόχορδο» ή «διπλόχορδο + [όνομα βιολιτζή]» δίνει διάφορα ενδιαφέροντα ευρήματα, με ηχογραφήσεις από την εποχή των 78 στρ. μέχρι και τους σημερινούς μεγάλους λαϊκούς βιολιτζήδες.

  46. Νέο Kid said

    40. Προσβολή νεκρού! Ένας σεισμός 6.9 ρίχτερ μόλις έπληξε το γραφικό χωριουδάκι φιγκέρες στην es espagna tambien!

  47. Νέο Kid said

    39. Πόρσε μπορεί να έβαζα στο σαλόνι μου, άμα ήμανε κάτσικας νεόπλουτος που μου είχε τελειώσει ο χώρος στο στάβλο. Αλλά μπη εμ ντάμπλu νέβερ!

  48. Faltsos said

    Στην τελευταία διαφήμιση μπορεί η επιγραφή να γράφει ότι τραγουδάει η Σφαδάζ Χανούμ, αλλά στην πραγματικότητα τραγουδάει ο Νταλγκά Ντερβίς

  49. Faltsos said

    14 «οι ξύπνιοι οδηγούν Ρενώ»

    και ακολούθησε το ανέκδοτο: Γιατί ο Κωστίκας αγόρασε Ρενώ;

  50. Faltsos said

    19
    Κοιτώντας το αυτοκίνητο από μπροστά, η γωνία του τροχού σε σχέση με τον κατακόρυφο άξονα ονομάζεται γωνία Camber και μετριέται σε μοίρες. Όταν το πάνω μέρος του τροχού κλίνει προς το κέντρο του αυτοκινήτου, έχουμε αρνητικό Camber, ενώ όταν κλίνει προς τα έξω, το Camber χαρακτηρίζεται θετικό.

    https://www.caroto.gr/2009/02/13/%CE%BA%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81/

  51. # 23, 24

    count me in !

  52. Νέο Kid said

    50. Ξέρω πολύ καλά τι είναι το camber. Στο 19. ρώτησα πώς και αν αποδίδεται με ελληνικό όρο (εκτός του προφανούς, και κάπως αδόκιμου θεωρώ «γωνία κλίσης τροχού» )

  53. sarant said

    29 🙂

    32 Μπράβο, έπρεπε να το αναφέρει το άρθρο.

    44 Ο Μποστ αγαπούσε πολύ τη γενική απόλυτη 😉

  54. # 30,38

    Εγώ – αν τα θυμάμαι καλάσ έκανε Μοζέ στο στο βαρβάκειο και Ντιντέ (α, παρί, αν φρανσ) στην γαλλική ακαδημία

  55. # 31

    Αρχικά τα λεωφορεία είχαν εισπράκτορα κοντά στην πίσω πόρτα που ήταν μόνο άνοδος και οι άλλες δυο πόρτες για κάθοδο. Οταν καταργήθηκε ο εισπράκτορας έγινε η είσοδος από μπροστά μ’ ένα κουτί για να ρίχνεις το αντίτιμο το οποίο υποτίθεται πως παρακολουθούσε ο οδηγός. Φυσικά αυτό το σύστημα δημιουργούσε πολλές καθυστερήσεις και παρεξηγήσεις με τα κουμπιά, ροδέλλες και παλιά κέρματα που πέταγαν μέσα οι επιβάτες.
    Πόσο μακρινά φαίνονται σήμερα με ο ηλεκτρονικό εισιτήριο…

  56. ΚΑΒ said

    >>ο Μποστ επιστρατεύει και τον παράγοντα κάπνισμα: αν περιμενεις στη στάση και ανάψεις τσιγάρο και έρθει λεωφορείο, θα το χαραμίσεις

    νόμος του Μέρφι:

    Όταν ανάβεις τσιγάρο στην στάση τότε έρχεται το λεωφορείο.

  57. atheofobos said


    Τώρα θυμήθηκα πως είχα δημοσιεύσει την παραπάνω διαφήμιση του Μποστ για το Ντοφίν στο ποστ
    ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/09/blog-post_15.html
    Επειδή είναι πυκνογραμμένη διαβάζεται ευκολότερα αν κάνει κανείς κλικ στην εικόνα.

    55
    Πράγματι έτσι ήταν! Φωτογραφίες του εισπράκτορα εδώ:
    ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΜ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΤΟΥ ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2016/10/blog-post_18.html

  58. sarant said

    57 Η φωτογραφία είναι πλανοδία! Καλό! Και η διαφήμιση για την ταινία είναι πολύ καλή.

  59. Παναγιώτης Κ. said

    @35. Με Motoguzzi συμβιβάζεσαι;
    Χάζευα μια… πανάρχαια αλλά εν ενεργεία Motoguzzi και πιάνοντας κουβέντα με τον ιδιοκτήτη μου είπε για το μηχάνημα του: «Είναι μια γιαγιά που στα νιάτα της μετρούσε. Ήταν όμορφη! Πολλοί την γουστάρανε, λίγοι την είχαν».

  60. nikiplos said

    Πάντως δεν ήταν και το πιο ευγενικό για κοτζάμ Υπουργό Βρανόπουλο, να πετάξει κάποιον «έξω με τις κλωτσιές». Αρχή άνδρα δείκνυσι…

  61. # 56

    Δεν θυμάμαι μέχρι πότε αλλά στην δεκαετία του 50 πρέπει ακόμα να καπνίζανε στα αστικά λεωφορεία. Στα τραίνα του ηλεκτρικού είχε βαγόνια για καπνίζοντες και άλλα για μη καπνίζοντες και στα υπεραστικά λεωφορεία καπνίζανε τουλάχιστον μέχρι το 80

  62. spiral architect 🇰🇵 said

    Παρεμπιπτόντως, οι Γάλλοι ήδη από τη δεκαετία του ’60 σχεδίαζαν εξαιρετικές υδροπνευματικές αναρτήσεις και τις παρουσίαζαν με υπερηφάνεια βάζοντας ακόμα και τον πρόεδρο επάνω τους, τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές τους πατούσαν πάνω σε σούστες και αμορτισέρ λαδιού.

    Για την εποχή τους όμως, ήταν πολύπλοκες και σοφιστικέ έχοντας σαν αποτέλεσμα να βγάζουν συχνά προβλήματα διαρροών και δεν ήταν λίγες οι φορές που έβλεπες στο δρόμο τον βάτραχο, να προχωράει σιγά και καθισμένος χάμω.

  63. nikiplos said

    @61, στα Αστικά όχι. Για πρακτικούς λόγους. Αφενός η σαρδελοποίηση, αφετέρου οι μικρές σε χρόνο διαδρομές δεν δικαιολογούσαν τους καπνιστές. Τη σαρδελοποίηση, τα τσαλακωμένα υποκάμισα και τις οσμές, εξαιτίας της ζέστης του θέρρους, τις έχουν περιγράψει ουκ ολίγοι συγγραφείς-ο Στρατής Τσίρκας στη «Χαμένη Άνοιξη» επί παραδείγματι.

    Στα υπεραστικά επιτρεπόταν, γιατί εκεί οι καπνιστές είχαν τη δικαιολογία, ότι θα σταματούσαν το όχημα για να καπνίσουν. Προβλεπόταν αν δεν θυμάμαι λάθος 5λεπτη στάση για κάπνισμα.

    Τους καπνιστές, στα υπεραστικά ΚΤΕΛ τους πρόλαβα κι εγώ. Καπνίζαν στο πίσω μέρος του λεωφορείου. Μέχρι και αρχές 90ς νομίζω. Επίσης στα 70ς θυμάμαι τις ταμπέλες στα λεωφορεία και τα τραίνα «απαγορεύεται το πτύειν».

  64. spiral architect 🇰🇵 said

    Θέσεις καπνιστών στα ΚΤΕΛ; Μέχρις και στα αεροπλάνα κάποτε.

  65. sarant said

    64 Η αεροπορική του Λουξεμβούργου, η Λουξαίρ, είχε θέσεις καπνιστων στις τελευταίες σειρές (4-5 τουλάχιστον) ως τα μέσα της δεκ του 1990 αν θυμάμαι καλά.

  66. ΓιώργοςΜ said

    Εγώ σα να θυμάμαι κάπνισμα στα αστικά και στη δεκαετία του ’70, ίσως αρχές ’80, όταν το επέτρεπε ο χώρος φυσικά. Πιτσιρικάς ήμανε, δεν είμαι και σίγουρος. Στη Σκωτία απαγορεύτηκε το 91, όταν ήμουν εκεί (επιτρεπόταν στον πάνω όροφο των διώροφων λεωφορείων, στο πίσω μέρος), και το θυμάμαι σαν ένα από τα λίγα πράγματα που εφαρμόστηκε στην Ψωροκώσταινα πριν από όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

  67. nikiplos said

    Τι με νοιάζει διά τους άλλους
    να τον βράσω εγώ τον νόμον

    Ενδεχομένως να έχει σχέση με το νόμο που κατάργησε οριστικά τους πειρατές από τα ταξί, το 1964. Μπορεί και όχι όμως…

  68. ΓιώργοςΜ said

    64 Εγώ πήγα στη Ν. Υόρκη το 97 σε θέση καπνιζόντων (ένεκα η σύζυγος…). Τότε είχε θέσεις στο πίσω μέρος των αεροπλάνων για τα διεθνή ταξίδια μόνο.
    Στην επιστροφή, δυο βδομάδες μετά, δεν είχε θέσεις καπνιστών! Μάλλον πρόβαραν κάποιες «non smoking flights». Πολύ σύντομα καταργήθηκε γενικώς.

  69. Triant said

    23, 24 κλπ. Δηλώνω τεχνίτης χρήσης περίεργων συνδυασμών δοντιών για μάσημα 🙂
    Ελπίζω να φταίει και το ότι τότε δεν με πολυκυνήγαγαν όταν ήμουνα μικρός για συχνό βούρτσισμα των δοντιών. Για το καλό του δικού μου μικρού το λέω.

    Πιστεύω ότι εννοεί BMW μηχανή η οποία πράγματι είναι ωραία με τον boxer κινητήρα.

    Το κάπνισμα στα αστικά λεωφορεία επιτρεπόταν μεχρι την δεκαετία του 70, αλλά απαγορευόταν στα τρόλεϋ!!!
    Στιο αεροπλάνο άρχισε η απαγόρευση στις σύντομες πτήσεις, μέχρι 1 ώρα, και μετά γενικεύτηκε.

  70. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Ἀγαπημένος Μποστ.

    Ὁ μπουζουξὴς μᾶλλον πρὸς Μπιθικώτση φέρνει· πολὺ σκαλωτὸ μαλλί, ψιλό μουστάκι καὶ πολὺ σκαμένο πρόσωπο.

    Ἂν δοῦμε τὶς διαφημίσεις μὲ σύγχρονο μάτι, θὰ τὶς βροῦμε ἐκτὸς τῶν σημερινῶν πλαισίων.
    Προάγουν τὸ ΙΧ σὲ βάρος τῶν ΜΜΜ, ἐπικροτοῦν τὸ κάπνισμα, σατιρίζουν τὸ λαϊκὸ τραγούδι κλπ.
    Αὐτὰ ἂς τὰ ἔχουμε ὑπ᾿ ὄψιν, ὅταν κρίνουμε παλιότερα ἱστορικὰ γεγονότα μὲ σημερινὰ κριτήρια.

  71. sarant said

    67 Μπορεί και να έχεις δίκιο!

  72. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μια και ήρθε ο λόγος στο κάπνισμα στα ΜΜΜ παλαιότερων εποχών, τι ισχύει σήμερα για το άτμισμα, για το ηλεκτρονικό τσιγάρο δηλαδή, στα ΜΜΜ; Ήμουν μάρτυρας τις προάλλες σχετικής λογομαχίας σε βαγόνι του μετρό, όταν μια κοπελιά ατμιζόταν και μια ηλικιωμένη κυρία της έκανε παρατήρηση. Η νεαρά τής έβγαλε μια γλώσσα παπούτσι, υπερασπιζόμενη το δικαίωμα του ατμίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους.

  73. Corto said

    Όταν ο Ουντερζό διαφήμιζε την Πάλμολιβ:

  74. sarant said

    73 Δεν το ήξερα.

    Θα λείψω ως το βραδυ, θα τα πούμε μάλλον αύριο

  75. Kουτρούφι said

    Σχετικά με το λαϊκό συγκρότημα, εκείνη την εποχή ο Στέλιος είχε κυκλοφορήσει μερικά τραγούδια με κοινωνίες κλπ. Νομίζω ότι με το σκίτσο ταιριάζει αυτό: https://www.youtube.com/watch?v=98aZ5L74xQU
    Έχει και γυναικεία φωνή και συνοδεύεται από πιάνο.
    Τραγουδάρα.

  76. Μυλοπέτρος said

    33. Στ αληθεια δεν ξερεις απο που βγαινει το τσιφτετελι; ντροπη. Κατσε καλα λοιπον και ακου να μαθαινεις. Εχει δυο συ θετικα. Τι πρωτο ειναι το τσιφτ πουε προερχεται απο το Αιγυπτος και το δευτερο ειναι βεβαια το τελος που σημαινει το σκοπο. Ολο μαζι σημαινει λοιπον τονΑιγυπτιακο σκοπο. Ποροκαλισμος; καθολου. Σαγκουινισμος θα ελεγα.
    Το τσοφτελι λοιπον ειναι τουρκικι λεξη και προερχεται απο το τσιφτ που θα πει διπλος, αξ πυ και το τσιφλικι (το βυζαντιμο ζευγολατιον), και το τελι συρμα δηλαδη απο το κουρδισμα του οργανου
    Ο χορος τωρα ηια καππιους ειμαι επονιωση του κορδακος των αρψσιων

  77. Μυλοπέτρος said

    επονιωση! Επιβιωση.

  78. ΓιώργοςΜ said

    33,76 Δε θυμάμαι αν το συζητήσαμε εδώ πρόσφατα ή αν το είδα αλλού, αλλά το τσιφτετέλι βγαίνει όντως από το διπλός (τσιφτέ) και χορδή (τέλι), όπου δύο χορδές (της λύρας, αν θυμάμαι σωστά) κουρδίζονται η μία σωστά και η δεύτερη, περνώντας στην υποδοχή της πρώτης, κουρδίζεται έτσι ώστε να δίνει (ελεύθερη) τον ίδιο ήχο με το ζευγάρι της. Έτσι τα κομμάτια έχουν ένα ιδιαίτερο ηχόχρωμα, και ονομάζονται από αυτή την τεχνική. Η λέξη κατέληξε να σημαίνει τα κομμάτια στα οποία συνηθιζόταν αυτή η τεχνική αντί την τεχνική αυτή καθαυτή.

  79. Καταπληκτικός φυσικά. Δεν ήξερα ότι ο στίχος «αν είναι νάρθει θε ναρθεί κλπ» είναι του Ουράνη, για την ακρίβεια νόμιζα ότι είναι του Μποστ (το χρησιμοποιεί στη Φαύστα νομίζω).
    Κρίμα να μην είχε κάνει διαφήμιση και για το άλλο Ρενώ, το δικό μου, που ήρθε αργότερα (κατρέλ).

  80. Πέπε said

    @56:
    > > νόμος του Μέρφι: Όταν ανάβεις τσιγάρο στην στάση τότε έρχεται το λεωφορείο.

    Σαν να θυμάμαι και μια διαφήμιση από εκείνη την ιστορική, αξεπέραστη σειρά διαφημίσεων Κάμελ, να λέει «για να έρθει το λεωφορείο, άναψε ένα κάμελ». Δεν τη βρίσκω όμως πουθενά. Λέτε να τη φαντάστηκα;

    Τέλος πάντων, να μια άλλη, η αγαπημένη μου από όλη τη σειρά, που δεν μπορώ να φανταστώ πώς ήταν στο αγγλικό πρωτότυπο, πάντως ο Έλληνας κειμενογράφος έδωσε ρέστα:

  81. Πέπε said

    @81:
    Δε βλέπω εικόνα, μόνο ένα …εικονίδιο. Δεν ξέρω τι έκανα λάθος, αλλά καλύτερα, γιατί δεν είχα καταλάβει ότι είναι τόσο πελωρίων διαστάσεων. Μπορείτε να τη δείτε πατώντας στο εικονίδιο (δεξί κλικ > άνοιγμα σε καινούργια καρτέλα). Αν βαριέστε, λέει «πάρε ένα επιπλέον κάμελ» και δείχνει μια γκαμήλα να επιπλέει στη θάλασσα!

  82. ΣΠ said

  83. Αυτή ήταν σειρά αναμνηστική, σε κάποια επέτειο της εταιρείας γύρω στο ’95.

  84. Μαρία said

    68
    Η Ιμπέρια είχε επίσης λίγες μέχρι το ’99 τουλάχιστον.

    72
    Απαγορεύεται. Ο νόμος δεν το ξεχωρίζει απ’ το κανονικό.

  85. Alexis said

    #66: Γύρω στο 1983 θυμάμαι ξάδερφό μου, μανιώδη καπνιστή, να αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τα αστικά και να χρησιμοποιεί αποκλειστικά ταξί για να μπορεί να καπνίζει.
    Παλιότερα δεν θυμάμαι αν καπνίζανε στα αστικά λεωφορεία…

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Αφού μνημονεύσαμε τον Ουράνη, ας βάλουμε και το ωραίο ποίημα:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://xamenos.wordpress.com/review/%25CE%25BA%25CF%258E%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582-%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2582/&ved=2ahUKEwinirXit_HZAhXFaFAKHedPBeMQFjAAegQIBRAB&usg=AOvVaw1PxZmDOeTq6vmOb41Jb8hz

  87. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    80 – Μάλλον την φαντάστηκες Πέπε, αν και μη καπνιστής θυμάμαι σχεδόν όλες τις σχετικές διαφημίσεις, «κάθε λεπτό κι ένας καινούριος φίλος κλπ) αυτην δεν την θυμάμαι, ίσως να ήταν παρεΐστικος μύθος.☺
    Να σε ρωτήσω, εσύ δεν έχεις μιά μεγάλη συλλογή με πακέτα από διάφορες μάρκες τσιγάρων ή σε μπερδεύω με άλλον;

  88. Πέπε said

    87
    Ναι, εγώ!
    http://syllogi-apo-paketa-tsigaron.blogspot.gr/

  89. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    88 – Βαστάει γερά η μνήμη μου☺ αν και το πακέτο ΕΘΝΟΣ μου θύμισε τον πατέρα μου που το κάπνιζε μέχρι τα 43 του.😢

  90. Αφιερωμένο σον Γιάννη Κουβάτσο και σε όποιον άλλο υποστήριζε πως το γκολ του ΠΑΟΚ ήταν οφφσάιντ το επεξηγηματικόμε παραδείγματα βίδδεο της ουέφα !

  91. Δεν προσέρχεται ο Κομίνης να εξετυασθεί λόγω οικογενειακου προβλήματος…
    Εντός 48 ωρών θα του ζητηθεί να τοποθετηθεί εγγράφως επί της ενστάσεως και κατόπιν όλη η η αλληλογραφία θα κοινοποιηθεί τόσο στην πλευρά του ΠΑΟΚ, όσο και σε αυτήν της ΑΕΚ, ενώ οι ομάδες ζήτησαν 48 ώρες από την στιγμή που θα απαντήσει ο διαιτητής, για να υποβάλλουν υπομνήματα.

    Πάλι ξενύχτια θάχει ένας κοντός δικηγόρος κατά Λάρισσα μεριά…

  92. # 88

    δεν είδα το 22… κι ο Παπαστράτος είχε βγάλει κάτι νούμερα φτηνά άφιλτρα τσιγάρα όπως νο 5, νο 7 και νο 10

  93. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν πως ο Σαββίδης έχει λεπτά κι όχι «λεφτά» αισθήματα και ότι τον ενδιαφέρει πρωτίστως ο ΠΑΟΚ και η κάθαρση του ποδοσφαίρου κι όχι η διείσδήσή του στην ελληνική επιχειρηματική-επενδυτική αγορά.

  94. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Γμτ το τάμπλετ, πάλι πάτησα δημοσίευση καταλάθος.☺
    Πούλησε την Donskoy Tabak και την ΣΕΚΑΠ ο Σαββίδης στην ιαπωνική Japan Tobaco. Στο 1.300.000.000 έκλεισε το ντίλ, καθόλου άσχημα για τον αγνό φίλαθλο παοκτσή Ιβάν.☺

    Πώ πώ, και διεισδηση αντί για διείσδυση και τρείς τόνοι, πού πάμε ρε πού πάμε.☺

  95. Γιάννης Ιατρού said

    90 και επόμενα
    Ρε σεις, το μεγάλο θέμα είναι τελείως διαφορετικό !!!

  96. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο Ξενόπουλος διαφήμιζε τσιγάρα, και λέει η απίστευτη ατάκα:
    «… καπνίζω τα νέα σιγαρέττα Ζ-Καραβασίλη […] μπορεί και να γιατρευθή η φαρυγγίτις μ’ ένα σιγαρέττο που δεν την ερεθίζει καθόλου»

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    1938:

    1938:

    1950:

    1954:

    1961:

  98. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και η Κοτοπούλη διαφήμιζε τα τσιγάρα «Καραβασίλη»:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://atheofobos2.blogspot.com/2014/01/blog-post_5.html%3Fm%3D1&ved=2ahUKEwj3o9-L4_HZAhWjK5oKHS9LDSkQFjAAegQIAhAB&usg=AOvVaw1HQnCtDJKm6re6_CH4ijom

  99. Πέπε said

    @92:
    http://syllogi-apo-paketa-tsigaron.blogspot.gr/2012/10/22.html
    Κι ένα Εφτάρι εδώ (τέλος). Αλλά τα 5, 7 κλπ. είναι πολύ παλιότερα από τον καιρό που ασχολούμουν εγώ. Κάποια τέτοια έτυχε να τα βρω σε παλαιοπωλεία, κυρίως όμως μάζευα τα τότε σύγχρονα.

  100. sarant said

    Μια και βρήκα γουήφι, χαιρετώ από το αεροδρόμιο της Πόλης. Τράνζιτ δυστυχώς

  101. atheofobos said

    96
    Δεν ήταν μόνο ο Ξενόπουλος.
    Εκτός από Ξενόπουλο και η Μαρίκα Κοτοπούλη διαφήμισε τα τσιγάρα Καραβασίλη με τα λόγια: «Για κάθε άνθρωπο και ιδίως για τον ηθοποιό η ποιότης του καπνού παίζει μεγάλο ρόλο στη φωνή. Ομολογώ ότι με τα τσιγάρα Ζ-Καραβασίλη η φωνή μου δεν επηρεάσθη καθόλου και ο λαιμός μου βρήκε την ανάπαυσή του.
    Όμως και η μεγάλη ηθοποιός Κατερίνα Ανδρεάδη είπε: «Μα κύριε Καραβασίλη ήταν ανάγκη να κυκλοφορήσετε ένα τόσο καλό σιγαρέτο, ώστε να με κάνετε να γίνω και εγώ καπνίστρια;»
    ΠΑΛΙΕΣ, ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΣΙΓΑΡΩΝ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2014/01/blog-post_5.html

  102. Γιάννης Ιατρού said

    100: Χαίρε, και καλά που δεν είσαι και στην Ανδριανούπολη …. 🙂

  103. Πέπε said

    @101:
    Αθεόφοβε, διάβασα την ανάρτησή σου. Μετά την είδηση που μεταφέρει ο Λάμπρος (#94), θα πρέπει να κάνεις προσθήκες.

  104. # 93

    Βρε Λάμπρο είπε κανείς πως δεν επενδύει στην Ελλάδα ο Ιβάν ; Μπίζνες κάνει. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης για πλάκα το πήρε ; Αλλά στα αθλητικά έχει την μαγκιά να βγαίνει ο ίδιος μπροστα γιατί στην ΑΕΚ πρόεδρος είναι κάποιος κ. Ασλανίδης κι ένας κ. Μελισσανίδης είναι απλός φίλαθλος όπως επίσης ο κ. Δημήτρης Γιανακόπουλος και όπως πρόεδρος του ΟΣΦΠ είναι ο Μόραλης…
    Και μιλάνε για τον Σαββίδη αυτοί που υμνούσανε ή ανέχτηκαν για πρόεδρο της ομάδας τους, τον Κοσκωτά και τον Σαλιαρέλη, τον Φιλιππίδη με τον Αλαφούζο και τον Αγαπούλα με τον κορυφαίο (αλήστου μνήμης) Τροχανά !!!!!

  105. # 99

    …Τα Εφτάρια τιμώνται δρχ. 1550. Πρέπει να είναι κατοχικά, τον καιρό των μεγάλων υποτιμήσεων. Αντίθετα ο Άσσος έχει την πιο νορμάλ τιμή των 3,25 δραχμών…

    Πέπε δεν είναι κατοχικά των μεγάλων υποτιμήσεων, η δραχμή που βγήκε μετά την λήξη της κατοχής αντικαταστάθηκε το 53-54 από την (νέα) δραχμή που ήταν ισοδύναμη με 1000 παλιές, το εφτάρι έκανς μια δραχμήκι ένα πενηνταράκι και μια πεντάρα

  106. # 99

    Το 22 επιλέχθηκε σαν ονομασία σαν ανάμνηση των δύο τσιγάρων από το πακέττο που παρακρατούσαν κάποτε για να τα δίνουν στους φαντάρους. Το ερειπωμένο εργοστάσιο φαίνεται στα δεξιά της Ε.Ο.75 πλησιάζοντας την Θήβα

  107. BLOG_OTI_NANAI said

    101: Ωραία ανάρτηση, είχες και τον Ξενόπουλο.. Πόσες μάρκες υπήρχαν…

  108. # 96, 98

    Πάντως είναι κακό επώνυμοι να διαφημίζουν ανύπαρκτες ιδιότητες…Θυμάμαι τον (γάβρο) Σταυρίδη να δηλώνει πως θεραπεύτηκε με το νερό του Καματερού και τον (βάζελο) Αντωνιάδη να ορκίζεται πως ο πρίγκηπας του Τσάκα ήταν αληθινός. Βέβαια στην τελευταία περίπτωση μπορεί να μην φταίει η αμοιβή αλλά η παραμορφωμένη αντίληψητης πραγματικότητας όπως προκύπτει και από άλλες εξωγήινες δηλώσεις του.

  109. Γς said

    105:

    Εκείνη την εποχή ήταν περίπου, που

    >τα βρόντηξα και πήγα με τους μεγάλους. Και μηχανάκια καβαλήσαμε και Πωλ-Μωλ καπνίσαμε και σοβαρά θέματα συζητήσαμε

  110. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    104 – Gee στο έχω πεί από παλια, ο Σαββίδης και έξυπνος είναι και μάγκας, δεν κάνεις συναλλαγές δισεκατομμυρίων αν δεν είσαι τέτοιος, αλλά στα αθλητικά σας παραμυθιάζει, όπως κάνουν όλοι οι πρόεδροι όπου Γής. Σαν όχημα χρησιμοποιεί τον ΠΑΟΚ κι όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα τον πουλήσει μαζί με τα παοκτσίδικα αισθήματά του, όπως έχουν κάνει όλοι οι «αισθηματίες» πρόεδροι στον κόσμο που δεν έχουν πλέον συμφέρον από την ομάδα της καρδιάς τους. Το ότι βγαίνει μπροστά δείχνει πως δεν πατάει ακόμη γερά στα πόδια του στην Ελλάδα, όταν εδραιωθεί σαν καινούριο τζάκι (θυμίσου την εποχή Κόκαλη) τότε θα κάνει ένα βήμα πίσω και θα φαίνεται ο γιός του ή κάποιος άλλος.
    Το ότι σας δουλεύει κανονικά, στο έχω εξηγήσει, δεν νοείται τέτοιος επιχειρηματίας να μην μπορεί να στελεχώσει σωστά ένα ψιλικατζίδικο (σε σχέση με τα μεσαία και μεγάλα ευρωπαϊκά κλάμπ) σαν τον ΠΑΟΚ έξι χρόνια τώρα. Μπορεί το (ως ένα σημείο αληθινό) αθηνοκεντρικό παραμύθι να περνάει στους σανοφάγους στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη δέν.
    Έχει χορτάσει φάπα από κάτι απίθανες ομάδες με πρόσφατη από τους Σουηδούς ερασιτέχνες ψαράδες, δείγμα της ανεπαρκέστατης στελέχωσης (πόσους προπονητές έχει αλλάξει σε έξι χρόνια ο ΠΑΟΚ και πόσους η Άρσεναλ σε είκοσι;) εκεί φαίνεται και η γύμνια της ομάδος και το παραμύθιασμα αλλά οι οπαδοί δεν μπορούν να την δούν γιατί όπως όλων των ειδών οι οπαδοί, ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΡΟΪΔΑ.
    Το ποδόσφαιρο είναι μόνο για πλάκα κσι ειδικά στην Ελλάδα μόνο για γέλια.

    Καλημέρα.

  111. # 110

    Απλά αγνοείς τους νόμους της (ποδοσφαιρικής) αγοράς και το πάθος για επιτυχία των επιτυχημένων οικονομικά ανθρώπων. Αν ήξερες τι κομπίνες είχαν σοφιστεί μεγιστάνες του πλούτου για να κερδίσει το άλογό τους στον ελληνικό ιππόδρομο- όπου φυσικά δεν υπάρχουν οπαδοί και τεράστια οικονομικά συμφέροντα- θα καταλάβαινες πως αν παίζανε τάβλι ο Μελισσανίδης θα έβγαζε ζάρια καραγκιοζάκια για να πάρει το παιχνίδι. Δεν μαθαίνεται από τα βιβλία η ζωή, αν δεν έχεις μπλέξει με παράγοντες μεγάλων ομάδων για να δεις το σκεπτικό τους δεν μπορείς να δεις την διαφορά που έχει ο Σαββίδης από τους άλλους.
    Με τα λεφτά του θα μπορούσε ό,τι έχει κάνει με τον ΠΑΟΚ να το έχει κάνει και με τον Αρη, δεν είναι ; Μια έρευνα αγοράς θα του έλεγε να πάρει τον Αρη του οποίου οι οπαδοί δεν αντιδρούν και καταπίνουν αμάσητο κουτόχορτο αντί να παλεύει τόσα χρόνια (και να καταφέρει στο τέλος όπως αποδείχθηκε στα δυο τελευταία παιχνίδια στην Τούμπα να κάνει την Θ4 αρνάκια) να επιβληθεί στους οπαδούς. Να σου θυμίσω, αν δεν θυμάσαι, πως όταν ο Αρης είχε το «λαχείο» Χαριστέα πήγε πρόεδρος ο Κοντομηνάς, σε δυο μήνες τον πούλησε 6 δις δραχμές στην Γερμανία, θυμήθηκε πως έχει «φόρτο εργασίας», άφησε στο πόδι του κάποιον Ζαχουδάνη που πήρε τα λεφτά και την κοπάνησε στην Ν.Αμερική, έκανε μια δωρεά 800 μύρια στον Αρη και τον έχουν ακόμα στην στήλη με τους μεγάλους ευεργέτες ενώ δήλωσε πως δεν τον γνώριζε καλά τον Ζαχουδάνη που τον άφησε στην θέση του !! Να σου θυμίσω πως όταν εμφανίσθηκε ο Κοντομηνάς στο (χρεωκοπημένο) μπάσκετ του ΠΑΟΚ με μια δωρεά έφαγε το κράξιμο της ζωής του ;; Η μήπως δεν ξέρεις εσύ η γάτα των οικονμικών πως από τα χρεωκοπημένα βγάζεις περισσότερα και ευκολότερα όπως κάνει τώρα ο Λάσκαρης στο μπάσκετ του Αρη ; Για να σου θυμίσω πόσο αυγάτησαν την περιουσία τους Ψωμιάδης,Νικολαΐδης, Αδαμίδης κ.α. από την δις χρεωκοπήσασα ΑΕΚ ή οι Πατέρας, Αλαφούζος και σία από τον χρεωκοπημένο ΠΑΟ.

    Πες μου τι λέφτά ή εξουσία έβγαλαν από την ενασχόλησή τους με το ποδόσφαιρο ο Νίκος Γουλανδρής ή ο Λουκάς Μπάρλος πριν 40 χρόνια. Τι ανάγκη είχε για δόξα ο (πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου-όχι εταιρία- στην εποχή του ) Γουλανδρής που αγόραζε διαιτητές και αντιπάλους για να πάρει τίτλους ; Και τα παράτησε όταν τα λεφτά για τον Παλοτάϋ πήγαν αλλού, βλέπεις δεν ήταν Πόντιος σαν τον Σαββίδη. Ε αυτοί απο την πρώην ΕΣΣΔ σε μερικά πράγματα είναι ακόμα 40 χρόνια πίσω το έχεις δει και με μετανάστες, φυσική συνέπεια της κοινωνίας που μεγάλωσαν

  112. Γς said

    110, 111:

    Δεν καταλαβαίνω και πολλά πράγματα από αυτά που λένε, αλλά τα λένε ωραία.

    Πρέπει να’ χουν δίκιο κι οι δυο!

  113. Alexis said

    «Ν’ ένα 22 μπλέ
    τρυπάω του χρόνου το φιλέ
    τρυπάω τα δίχτυα…»

    Το καλύτερο (ίσως) τραγούδι που έχει γράψει το δίδυμο Κραουνάκη-Νικολακοπούλου, ξεκινάει μ΄ ένα πακέτο τσιγάρα…

  114. Alexis said

    #112: Δίκιο έχεις!

  115. π2 said

    99: Αντινικότ 22 κάπνιζε και ο πατέρας μου. Ένας γνωστός μου που έψαχνε πολύ τα ελληνικά τσιγάρα και την ιστορία τους μου είχε πει ότι είχε λανσαριστεί ως τσιγάρο πολυτελείας (τα κάπνιζε κι ο Κοκός), πράγμα που πάντοτε μου έκανε τρομερή εντύπωση επειδή εγώ τα θυμάμαι ως τα πιο βρωμερά τσιγάρα που υπήρχαν.

  116. Alexis said

    Κι άλλο ένα μεγάλο τραγούδι από την ενότητα «Τραγούδι και τσιγάρο» (της προσωπικής μου βιβλιοθήκης, εννοείται) :

    «Είμαι τσιγάρο λαϊκό
    κι εσύ γουστάρεις άσσο
    μα πριν ανάψεις τη φωτιά
    να πας έπρεπε πάσο…»

  117. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    111 – Κοίτα, ούτε τον έξυπνο κάνω ούτε γάτος στα οικονομικά είμαι (το πολύ κοπριτάκος σαν τον Πέπε☺) ας πούμε σαν παρατηρητής του κόσμου που δηλώνω, που δεν ανήκει πουθενά, μπορώ να βλέπω τα πράγματα περισσότερο αντικειμενικά από τον μέσο άνθρωπο.
    Δεν μπορώ να πώ πως έχω έρθει σε επαφή με μεγαλοπαράγοντες του επιπέδου Γουλανδρή Νταϊφά και Βαρδινογιάννη, αλλά έχω μιλήσει προσωπικά (μη φανταστείς διαλογική συζήτηση, μερικά λεπτά μερικές φορές ) με αρκετά μεγάλους επιχειρηματίες σαν τον Αποστολόπουλο π.χ, (επειδή είχα δουλειά στα σπίτια που έφτιαχναν) και μάλιστα μου απάντησαν ευχαρίστως στις ερωτήσεις που τους έκανα σχετικά με την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Επίσης, η δική μου ενασχόληση και με τα δύο, έστω στο κατώτατο επίπεδο, μου έχει δώσει την εμπειρία να μπορώ να κρίνω αρκετά σωστα το πώς λειτουργούν οι επιχειρηματίες-επενδυτές.
    Στην προκειμένη περίπτωση, σου παρέθεσα κάποιες ενδείξεις και παραδείγματα που συν των αποτελεσμάτων, αποδεικνύουν πως ο Σαββίδης τον έχει χεσμένο τον ΠΑΟΚ, λειτουργεί ΚΑΘΑΡΑ επιχειρηματικά και νάσαι βέβαιος πως πρίν τον αγοράσει (τσάμπα ουσιαστικά) έκανε έρευνα αγοράς και είδε πως ο ΠΑΟΚ έχει πολύ μεγαλύτερη δυναμική στην Ελλάδα από τον Άρη για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του, ισάξια με των μεγάλων ομάδων της Αθήνας που τις αναλαμβάνουν κατά καιρούς άλλοι επιχειρηματίες του ίδιου ή μεγαλύτερου διαμετρήματος πάντα όμως για τον ίδιο σκοπό.
    Όσο για το «να πάρει τον Άρη του οποίου οι οπαδοί δεν αντιδρούν και τρώνε αμάσητο κουτόχορτο» το εκλαμβάνω ως πρόωρο πρωταπριλιάτικο αστείο (πολύ πετυχημένο ομολογουμένως☺) γιατί, είναι αποδεδειγμένο πως οι οπαδοί όλων των ειδών, κυρίως αμάσητο κουτόχορτο τρώνε, άντε στην καλύτερη περίπτωση οι πιο «έξυπνοι» να τρώνε σανό, αμάσητο πάντα, γι’ αυτό σφάζονται τόσα «μαγαζιά» στον κόσμο να τους προσεταιρισθούν με κάθε τρόπο και βάζουν το εργοστάσιο παραγωγής να δουλεύει επί εικοσιτετραώρου βάσεως.☺

  118. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Διευκρίνιση, κοπριτάκο Πέπε εννοώ των σκύλο μου και όχι τον φιλόλογο του ιστολογίου.
    Αμάν ρε Πέπε, τόσα παρανόμια υπάρχουν αυτό βρήκες να βάλεις;☺

  119. Πέπε said

    @105:
    > > Πέπε δεν είναι κατοχικά των μεγάλων υποτιμήσεων, η δραχμή που βγήκε μετά την λήξη της κατοχής αντικαταστάθηκε το 53-54 από την (νέα) δραχμή που ήταν ισοδύναμη με 1000 παλιές, το εφτάρι έκανε μια δραχμή κι ένα πενηνταράκι και μια πεντάρα

    Δηλαδή η τιμή 1550 δρχ. αναφέρεται σε δραχμές του διαστήματος μεταξύ τέλους Κατοχής και 1953-1954. Σωστά το κατάλαβα;

    Όμως και πιο πριν, επί Κατοχής, πάλι υπερυποτιμημένες δραχμές δεν είχαμε;

  120. (119) Φυσικά, και επί Κατοχής είχε εξευτελιστεί η δραχμή, ιδίως το 1944. Μετά την Απελευθέρωση ανταλλάχθηκαν οι κατοχικές δραχμές με νέες σε αναλογία 50 δισεκατομμύρια προς μία!!! Με τα όσα ακολούθησαν, κατρακύλησε κι η νέα δραχμή και αρκετά γρήγορα έφτασε η χρυσή λίρα να πουλιέται δεκάδες χιλιάδες δραχμές. Στις αρχές του 1946 κατορθώθηκε κάποια σταθεροποίηση, πλήρως όμως σταθεροποιήθηκε το νόμισμα μόλις το 1953, κι έτσι το επόμενο έτος κόπηκαν τρία μηδενικά και έφτασε η χρυσή λίρα να αξίζει γύρω στις 290 δραχμές και το δολάριο 30, όπως το γνωρίσαμε. Τότε κόπηκαν και τα πρώτα μεταπολεμικά κέρματα.

  121. Γς said

    117:

    >έχω μιλήσει προσωπικά (μη φανταστείς διαλογική συζήτηση, μερικά λεπτά μερικές φορές ) με αρκετά μεγάλους επιχειρηματίες σαν τον Αποστολόπουλο π.χ, (επειδή είχα δουλειά στα σπίτια που έφτιαχναν) και μάλιστα μου απάντησαν ευχαρίστως στις ερωτήσεις που τους έκανα.

    Δεν πιστεύω να βγάλεις στη φόρα μυστικά τους όπως ο συνάδελφό σου κυρ Γιώργος;

    Και κυρ Γιώργος ήταν πατέρας ενός φίλου μου, παλαίμαχος εργολάβος και μας περιέγραφε τις κρύπτες που είχε φτιάξει στη βίλα του εφοπλιστή Τάδε:

    «Πίσω απ την βιβλιοθήκη υπάρχει μια ψεύτικη πόρτα, που άμα κάνεις αυτό, γίνεται εκείνο και μετά το άλλο και φτάνεις στο σημείο που είναι εντοιχισμένο ένα μικρό χρηματοκιβώτιο»

    Στην αρχαιότητα κάτι τέτοιους κατασκευαστές τους σκότωναν.

  122. Για τον χορό με το τραπέζι στα δόντια, ο Μουφλουζέλλης πλειοδοτεί: στα δόντια δυο τραπέζια
    Υπερκυρία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: