Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Μόνο μια μέρα το χρόνο μάς λένε ψέματα;

Posted by sarant στο 2 Απρίλιος, 2018


Πρωταπριλιάτικο άρθρο στις 2 Απριλίου είναι σαφώς ανεπίκαιρο, αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε. Το άρθρο που παρουσιάζω σήμερα δημοσιεύτηκε χτες, πρώτη μέρα του μηνός αλλά και πρωτη Κυριακή του μήνα, στην τακτική στήλη που διατηρώ στα Ενθέματα της κυριακάτικης Αυγής και αφού δημοσιεύτηκε την Πρωταπριλια εξετάζει το έθιμο και τα λεξιλογικά του ψέματος -όχι εξαντλητικά, αφού το θέμα είναι τεράστιο: μπορείτε να το συμπληρώσετε στα σχόλια.

Για να πω την αλήθεια, και το 2012 είχαμε την Πρωταπριλιά να πέφτει Κυριακή οπότε και τότε το άρθρο μου στα Ενθέματα είχε επίσης άρωμα πρωταπριλιάτικο -και αρκετά κοινά στοιχεία με το σημερινό, όμως εκείνο εστίαζε στα λεξιλογικά της φάρσας.

Για τουτην εδώ την αναδημοσίευση, αποφάσισα να ενσωματώσω στο φετινό άρθρο κάμποσα στοιχεία από το άρθρο του 2012, εκείνα που αναφέρονται στη φάρσα, ώστε, συμφωνα με το κλισέ, να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι 🙂

Το σημερινό άρθρο έχει μιαν ιδιαιτερότητα, μια και η πρώτη Κυριακή τούτου του μήνα, του Απρίλη, είναι ταυτόχρονα και η πρώτη μέρα του· είναι δηλαδή πρωταπριλιά, η μέρα η παραδοσιακά αφιερωμένη στην (καλοπροαίρετη συνήθως) φάρσα και στην προσπάθειά μας να κάνουμε τους φίλους μας να πιστέψουν το ψέμα που θα τους σερβίρουμε. Οπότε, η στήλη αφιερώνεται στο έθιμο.

Παρά το γεγονός ότι το πρωταπριλιάτικο ψέμα είναι έθιμο διεθνές, μια και πολλοί λαοί συνηθίζουν να κάνουν φάρσες την πρώτη μέρα του Απρίλη, δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τις απαρχές του. Μια εκδοχή που υποστηρίζεται από πολλούς είναι ότι το έθιμο γεννήθηκε στη Γαλλία, όταν από το 1564 και μετά ορίστηκε πρώτη μέρα του χρόνου η 1η Ιανουαρίου, ενώ ως τότε το έτος άρχιζε από την 1η Απριλίου. Υποτίθεται ότι τα πρώτα χρόνια πολλοί εξακολούθησαν να γιορτάζουν την πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου, οπότε οι άλλοι, για να τους κοροϊδέψουν, τους έστελναν ψάρια (συνηθισμένο δώρο σε σαρακοστιανές μέρες), που όμως για την περίσταση ήταν ψεύτικα, τα οποία ονομάστηκαν, στα γαλλικά, poisson d’Avril, όπως λέγονται οι πρωταπριλιάτικες φάρσες. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις πως το έθιμο είναι παλαιότερο από τον 16ο αιώνα, κι έτσι προς το παρόν η πρωταπριλιά αντιστέκεται στην επεξήγηση, όπως αρμόζει στη μέρα την αφιερωμένη στο ψέμα και στη φάρσα.

Όμως εδώ λεξιλογούμε. Λοιπόν, η λέξη ψέμα είναι μεσαιωνική, αλλά έχει αρχαία την καταγωγή, αφού προέρχεται από το ελληνιστικό ψεύμα, και αυτό από το ψεύσμα, το οποίο ανάγεται στο ρήμα ψεύδομαι, που το έχουμε και σήμερα, ή μάλλον στο ρήμα ψεύδω, διότι στα αρχαία είχε και ενεργητικό τύπο αν και ο μέσος είναι  παλαιότερος. Ο ενεργητικός τύπος, ψεύδω, συχνός στους τραγικούς και στον ελληνιστικό πεζό λόγο, σήμαινε εξαπατώ, αλλά και αθετώ δέσμευση, διαψεύδω ελπίδες, ενώ το ψεύδομαι, που είχε και παθητική λειτουργία (εξαπατώμαι, διαψεύδομαι) τελικά επικράτησε ως μόνος τύπος. Από εκεί και το ψεύδος, που είναι ήδη ομηρικό. Δεν αποκλείεται αυτή η οικογένεια λέξεων να συνδέεται με τον ψίθυρο αφού υπάρχει και το αρχαίο ψύθος με τη σημασία «ψέμα».

Παρόλο που, σύμφωνα με την παροιμία, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια (δηλ. δεν πηγαίνει μακριά, τελικά φανερώνεται), στη φρασεολογία μας έχει κάνει αρκετό δρόμο: μου φαίνεται σαν ψέμα, λέμε για ένα ανέλπιστο καλό, που μας συγκινεί έντονα· τέρμα τα ψέματα, όταν η κατάσταση έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο και δεν χωράνε πια υπεκφυγές· με τα ψέματα, όταν κάποιος καταφέρνει κάτι με ανεπαρκή μέσα, αλλά και όταν κάτι γίνει χωρίς να το συνειδητοποιήσουμε. Για να εισαγάγουμε μια αναντίρρητη αλλά όχι κατ’ ανάγκη ευχάριστη αλήθεια, λέμε κακά τα ψέματα, ενώ όταν ο συνομιλητής μας προβλέπει κάτι του λέμε πες το ψέματα για να δείξουμε ότι θεωρούμε πολύ πιθανή την πρόβλεψή του.

Όποιος λέει ψέματα είναι ψεύτης (από το αρχαίο ψεύστης) και όταν κάποιος επικαλείται αναξιόπιστη πηγή λέμε «ρώτα και τον μπάρμπα μου τον ψεύτη». Μακάρι να βγω ψεύτης, λέμε όταν προβλέπουμε κάτι δυσοίωνο. Στα ρεμπέτικα, ο ντουνιάς είναι ψεύτης ή ψεύτικος, κι όταν χαλάσει η ποιότητα ενός αγαθού λέμε ότι το ψεύτισαν. Πάντως, πέρα από το λόγιο ψεύδομαι δεν έχουμε ευρέως διαδεδομένο μονολεκτικό ρήμα για το «λέω ψέματα»: το ψεματίζω, που δίνουν κάποια λεξικά, είναι θαρρώ σπάνιο.

Η ιστορία της λέξης φάρσα είναι ενδιαφέρουσα. Στα ελληνικά είναι δάνειο από τα ιταλικά (farsa), και αυτό από τα γαλλικά farce, που είχε αρχική σημασία «γέμιση φαγητού» — άλλωστε το ρήμα farcir στα γαλλικά σημαίνει «παραγεμίζω», οι δε γαλλομαθείς θα ξέρουν πως το γεμιστό φαγητό λέγεται farci (φαρσί). Πώς όμως από τη μαγειρική φτάσαμε στη σημερινή σημασία; Στη μεσαιωνική Γαλλία συνήθιζαν να φαιδρύνουν τις μακροσκελείς λειτουργίες της εκκλησίας παρεμβάλλοντας σύντομα επεισόδια που παρουσίαζαν δραματοποιημένο κάποιο χωρίο της Γραφής.

Αυτά τα ιντερμέδια λέγονταν farsa στα λατινικά της εποχής, επειδή έμπαιναν όπως η γέμιση ανάμεσα στο «ψαχνό», στην λειτουργία δηλαδή, και ήταν κι αυτά νόστιμα, αφού παίζονταν σε λαϊκή γλώσσα και όχι στα (ακατάληπτα στους πολλούς) ιερατικά λατινικά. Μετά, farce ονομάστηκε ένα κωμικό λαϊκό επεισόδιο που παρεμβαλλόταν σε θρησκευτικά έργα, και τελικά αναπτύχθηκε η αυτόνομη σημασία του αστείου, του περιπαίγματος. Βέβαια, εμείς έχουμε και μια άλλη λέξη που φαίνεται συγγενική με τη φάρσα: όταν κάποιος ξέρει μια γλώσσα στην εντέλεια, λέμε ότι τη μιλάει φαρσί, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σχέση, είναι δάνειο από τα τουρκικά και σημαίνει «περσικός», επειδή η περσική γλώσσα είχε ιδιαίτερο γόητρο έχοντας μπολιάσει την τουρκική με πολλούς λόγιους όρους.

Όταν κάνουμε φάρσα σε κάποιον, μπορούμε να πούμε ότι του κάνουμε πλάκα, κι όταν γελάμε με κάποιον σπάμε πλάκα σε βάρος του, αλλά η πλάκα είναι ευρύτερη έννοια από τη φάρσα, μια και σημαίνει γενικά τη διασκέδαση με πειράγματα και αστεία και έχει πολύ επεκταθεί τις τελευταίες δεκαετίες· όταν κάνουμε κάτι για πλάκα δεν το κάνουμε στα σοβαρά· όταν κάτι είναι ασήμαντο και ανάξιο λόγου λέμε πως είναι της πλάκας· όταν ερωτευόμαστε παράφορα παθαίνουμε την πλάκα μας με το αντικείμενο του πόθου μας αλλά κι όταν εντυπωσιαστούμε, θετικά ή αρνητικά, σε σημείο να μείνουμε κατάπληκτοι, παθαίνουμε την πλάκα της ζωής μας. Αυτή η πολυσήμαντη πλάκα δεν προέρχεται από την άλλη, την κοινή (το «επίπεδο στερεό σώμα από σκληρό υλικό», που λένε τα λεξικά), όσο κι αν κάποιοι έλεγαν ότι βγήκε από τις πλάκες του γραμμοφώνου, επειδή τάχα όποιοι έρχονταν στο τσακίρ κέφι έσπαγαν τους δίσκους πάνω στο γλέντι. Φαίνεται όμως πως η αληθινή προέλευση είναι πιο πεζή: πρόκειται για δάνειο από το γαλλικό blague (που σημαίνει το ίδιο), αν και παρετυμολογικά έπαιξε ρόλο και η πλάκα του γραμμοφώνου. Σε κάποια παλιά κείμενα διασώζεται και ο τύπος «μπλάγκα».

Παλιότερα, αν σου λέγαν κάποια εντυπωσιακή είδηση μέρα πρωταπριλιάς δεν την πίστευες –έχω ακούσει πως ο θάνατος του βασιλιά Γεωργίου Β’, που έτυχε πρωταπριλιά του 1947, άργησε να γίνει πιστευτός. Οι εφημερίδες και τα κανάλια σ’ όλο τον κόσμο επιστράτευαν τέτοιες μέρες όλην τη φαντασία τους για να φτιάξουν μερακλίδικες και πιστευτές ψεύτικες ειδήσεις, σαν τις μακαρονοφυτείες της Ελβετίας (όπως ήταν η φάρσα του BBC το 1957) ή τον κομήτη που θα πλησίαζε τη Γη και θα ήταν ορατός από την Ελλάδα, που ανακοίνωσε το νυχτερινό δελτίο ειδήσεων της τότε ΕΡΤ2 μια 31η Μαρτίου στη δεκαετία του 1980 και μας έβγαλε όλους στις ταράτσες (δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως είχαν περάσει τα μεσάνυχτα και ήταν ήδη πρωταπριλιά).

Όμως, έτσι που γίναν τα πράγματα τον τελευταίο καιρό, έχει χάσει το νόημά της η φάρσα, αφού και τα πιο αδιανόητα σενάρια έχουν γίνει πραγματικότητα, το φέικ νιουζ βγαίνει λέξη της χρονιάς, τα κανάλια μεταδίδουν διαρκώς ψεύτικες ειδήσεις (πολύ πρόσφατο το πλαστό ρεπορτάζ με τη δήθεν σύζυγο ιπτάμενου αξιωματικού) ενώ έγκριτοι (οΘντκ) δημοσιογράφοι υιοθετούν ανεξέταστα όποια τρολιά κυκλοφορήσει στο Διαδίκτυο, κι ας είναι εξόφθαλμα ψευδής: προχτές κιόλας δυο βαριές πένες πίστεψαν και αναμετάδωσαν ότι διορίστηκε ο… Ιωσήφ Εξοικονομάκης  σε θέση ειδικού συνεργάτη επί θεμάτων Αφρικανικής κόνεως!

Αφήστε που αν βγείτε και γράψετε σήμερα, ας πούμε, για νέο συνταξιοδοτικό πανευρωπαϊκό σχέδιο βάσει του οποίου θα κόβεται η σύνταξη μετά τα 80 χρόνια, διότι δεν επιτρέπεται το κοινωνικό σύνολο να επιβαρύνεται με την ασύδοτη υγεία μερικών ανεύθυνων, όχι μόνο θα σας πιστέψουν όσοι το ακούσουν, αλλά κινδυνεύετε να σας κάνουν και επικεφαλής του Γιούρογκρουπ…

 

 

Advertisements

83 Σχόλια to “Μόνο μια μέρα το χρόνο μάς λένε ψέματα;”

  1. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  2. atheofobos said

    https://scontent-sof1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/29683232_1253935354742624_5665829743583637512_n.jpg?_nc_cat=0&oh=9b7efcd281e4afa27e886ef8cefc1508&oe=5B2A70DF

  3. Στην Κοζάνη, για κάποιο μυστήριο λόγο, λέμε ψέμματα 1η Μαρτίου αντί για Πρωταπριλιά.

  4. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !
    Μα, νομίζω ότι λόγω της θλιβερής πραγματικότητας, ελάχιστα χτεσινά πρωτοσέλιδα είχαν πια την καθιερωμένη πρωταπριλιάτικη φάρσα…Απόνερα του Μνημονίου κι αυτό…

  5. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Δεν ήξερα αυτή την ιστορία με τα ψάρια που έστελναν οι Γάλλοι, αλλά έχω σαφώς την αίσθηση ότι το ελληνικό έθιμο δεν έχει να κάνει με κάθε είδους φάρσα αλλά αυστηρά και μόνο με ψέματα. Για παράδειγμα, κάτι κρυόμπλαστρα που παραδοσιακά γίνονται στα σχολεία (κι εμείς τα κάναμε), να πάει όλη η τάξη σε άλλη αίθουσα για να την ψάχνει ο καθηγητής ή να γυρίσουν όλα τα θρανία πλάτη προς τον πίνακα και την έδρα, δεν ανήκουν στο έθιμο και γίνονται από παρανόηση. Αν δεν είναι ψέμα, δεν είναι πρωταπριλιάτικο.

    Επιπλέον, σε διάφορα μικρά μέρη υπάρχει άλλη ημέρα εθιμικώς αφιερωμένη στις φάρσες. Στην Κάρπαθο είχαν ένα τέτοιο έθιμο για την Πρωτομαγιά: όταν δυο γειτόνισσες έχουν τσακωθεί, πήγαινε κάποιος τη νύχτα πριν την Πρωτομαγιά κι έπαιρνε τις γλάστρες και ό,τι άλλο είχε η μία στην αυλή της και τα πήγαινε στην αυλή της άλλης. Όταν κάποια στιγμή οι δυο τσακωμένες έβρισκαν τα πράγματά τους, ήταν αναγκασμένες να μιλήσουν η μία στην άλλη, να διαπιστώσουν ότι ήταν φάρσα, και έτσι κάπως να σπάσει ο πάγος αναμεταξύ τους, με αποτέλεσμα συχνά να τα ξαναβρούν στ’ αλήθεια. Η σύγχρονη εξέλιξη αυτού του εθίμου είναι ότι πολύ απλά παίρνουν τα πράγματα των αλλωνών και τα κρύβουν σε απίθανα, αστεία, «φαρσαδόρικα» σημεία (π.χ. θυμάμαι να μου έχουν πάρει το αυτοκίνητο με τα χέρια και να το έχουν βάλει κάθετα στον κεντρικό – μπορεί να μη θεωρείται ό,τι πιο λεπτό ως χιούμορ, αλλά πάντως είναι φάρσα και χωρίς κακή πρόθεση). Επίσης, γαϊδάρους σε ταράτσες κ.ά..

  6. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλή βδομάδα.

    Κάποτε η φαντασία πριμοδοτούσε την πραγματικότητα, (βλέπε βιβλία και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, κατασκοπικά ή αστυνομικά που μας προετοίμαζαν έμμεσα για το μέλλον) τώρα, η φαντασία υπό μορφή πρωταπριλιατικών ψεμμάτων, ψευδών ειδήσεων και φημών είναι η πραγματικότητα.

    Ίσως γι’ αυτό δεν βγαίνουν πια καλές ταινίες sci-fi και συνεχίζουν τα πρίκιουελ ταινιών που απολαμβάναμε στα μικράτα μας.

  7. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια! Τα λέμε το βράδυ.

  8. Γιάννης Ιατρού said

    4 (6): στην θλιβερή πραγματικότητα με τις συνεχείς ψευδείς ειδήσεις και τις καθημερινές φήμες δεν λέμε καλημέρα, βινσερέμος λέμε το πρωί.
    Όχι πιά μόνο λόγια. Το τραγουδάμε κιόλας:

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα, καλό μήνα.
    Αν και, όπως λένε και οι Ιταλοί αυτό με τα κοντά ποδάρια, le bugie hanno le gambe corte, το ελληνιστικό ψεύμα επιβίωσε μέχρι τουλάχιστον τα τέλη του 19ου.

  10. spiral architect 🇰🇵 said

    @5: Και καλά το αυτοκίνητο κάθετα στο δρόμο, πώς όμως σαμπανιάρατε ρε το γάιδαρο και τον βιράρατε ως την ταράτσα; 😀

  11. cronopiusa said

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Ζουμερό το σημερινό άρθρο!
    Εικάζω ότι θα υπάρξουν μπόλικα σχόλια!

    Έλυσα την απορία για την προέλευση της φράσης «πλάκα μου κάνεις» ή » πλλλάκα με κάνεις » καθώς το προφέρουν κάποιοι…φανατικοί Θεσσαλονικείς. 🙂
    Η γαλλική της καταγωγή φανερώνει ότι η μίμηση ξένων εκφράσεων μεταφρασμένων στα Ελληνικά δεν είναι καινούργιο φαινόμενο αλλά διαχρονικό. Μόνο που στις μέρες μας, το έχουμε παραξηλώσει!

  13. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα
    » κι όταν χαλάσει η ποιότητα ενός αγαθού λέμε ότι το ψεύτισαν»
    Απόλαυση ν΄ακούς τον «μπάρμπα» Π.Π χωριανό 75 χρονών περίπου, που πριν λίγα χρόνια πρωτοπήρε βιάγκρα κι έμεινε ικανοποιημένος απόλυτα κι εκθείαζε την αποτελεσματικότητα της επιστήμης κλπ.
    Και πέρασαν κάνα δυο χρόνια κι ερχόμενος στο καφενείο μονολογούσε κι έβριζε:
    – Τα ψεύτσαν οι απατεώνες, τάκαναν καλά σν αρχή και τώρα βαζν μέσα αλεύρ…

  14. Νέο Kid said

    Όπως έχει ξανασυζητηθεί (και αποδειχτεί) παλιά στο ιστολόγιο, το «σπάμε πλάκα» έχει προέλευση από την πρώιμη οικοδομική δραστηριότητα με σκυρόδεμα (μπετόν). Παλιά, δεν υπήρχε έτοιμο πρεσσαριστό σκυρόδεμα με αντλίες. Όταν οι εργολάβοι έριχναν πλάκες στις οικοδομές οργάνωναν καταδρομικές επιχειρήσεις με πολλούς (και έξτρα προσληφθέντες ανειδίκευτους) εργάτες . Πολλές φορές, λόγω κακής οργάνωσης /αστοχιών υλικών και καθυστερήσεων, η σκυροδέτηση αποτύγχανε και η νεόριχτη πλάκα έπρεπε να σπάσει. Έτσι μαζευόταν η πιτσιρικαρία-σαλαμαρία της εποχής και διασκέδαζε με αυτούς που «έσπαγαν (την ) πλάκα».

  15. spiral architect 🇰🇵 said

    Ψέμα είναι; 😀
    […] Παρ’ότι ζούμε σε ένα εύθραυστο γεωπολιτικό περιβάλλον που επηρεάζει την καθημερινότητα και την σεξουαλική ζωή των Ελλήνων, η έρευνα μας οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ότι η επιλογή ανθρώπων όπως ο Φώτης Κουβέλης και η αίσθηση ασφάλειας στα εθνικά θέματα συνεπικουρούν στην αύξηση της ερωτικής επιθυμίας και στην σταθερότητα στην επιλογή ερωτικών συντρόφων. […]

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    @10 Ευκολάκι, του βάζανε για δόλωμα ματζουράνα στο κατώφλι.
    (αηδίες, βλακείες και κρυάδες).

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Πως σας φαίνεται η φράση «δεν λέω ποτέ ψέματα αλλά δεν θα σας πω και ολόκληρη αλήθεια»;
    Από παιδαγωγικής λοιπόν άποψης σημαίνει ότι δεν «κόβουμε τα φτερά» σε κανένα μαθητή έστω και αν η πείρα που έχουμε μας επιτρέπει να γνωρίζουμε ότι πολλές φορές οι προσδοκίες που έχει ο χ μαθητής για τον εαυτό του υπερβαίνουν τις πραγματικές δυνατότητές του. Έτσι λοιπόν αν π.χ είναι σχεδόν αδύνατο να περάσει στην Ιατρική σχολή (διότι σε όλες τις προηγούμενες τάξεις δεν ξεπερνούσε το 16 – αναφέρομαι στην κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία 20 χρόνια-δεν μπορεί να μεταμορφωθεί σε μαθητή του… 20) μπορεί όμως να περάσει ας πούμε, στη σχολή φυσιοθεραπείας ή κάπου αλλού.
    ( Για τα ανθρώπινα μιλάμε πάντα σε στατιστική βάση ).

  18. cronopiusa said

  19. nikiplos said

    8@, να πούμε μόνο ότι στο βιντεάκι αυτό που κυκλοφορεί για χρόνια στο διαδίκτυο, εκείνος που το έφτιαξε, έβαλε τη φωτογραφία του … Θανάση Γκαϊφύλλια κι όχι του Άσημου…

  20. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εγώ, πάντως, χαίρομαι που η πρωταπριλιά έπεσε Κυριακή και απέφυγα τις στερεότυπες φάρσες των παιδιών στο σχολείο τύπου κύριε, σας λύθηκε το κορδόνι, σας λερώθηκε το πουκάμισο κλπ. Κάποια φορά δεν τους άντεξα και τους είπα «ρε σεις, να κάνετε φάρσες, αλλά να έχουν κάποια πρωτοτυπία, όχι όλο τα ίδια και τα ίδια». Και ένας Πολωνός, φάτσα ολκής, πήγε σε ανύποπτο χρόνο και άλειψε την κουπαστή της σκάλας με μέλι, απ’ αυτό που συνόδευε το δεκατιανό, προσφορά του ιδρύματος τάδε. Σάλος στο σχολείο! «Ρε μπαγάσα, τι έκανες; » «Γιατί, κύριε, δεν ήταν πρωτότυπο; »
    Ήταν. Να προσέχουμε, λοιπόν, τι λέμε στα παιδιά. 😊

  21. Παναγιώτης Κ. said

    Εκείνο το παλαιό βιβλίο με τον τίτλο «τα κατά συνθήκη ψεύδη» του Μαξ Νορντάου στέκει αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη. Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο.

  22. Παναγιώτης Κ. said

    Είναι μια καλή αφορμή το σημερινό άρθρο για να το διευρύνουμε και να ξεσκονίσουμε τη Λογική που διδασκόμασταν παραδοσιακά (ως μαθητές, συνήθως δεν μας άγγιζε) καθώς και τη μαθηματική λογική που διδασκόταν στην Α΄Λυκείου.
    Εκείνα τα βασικά, με την ωριμότητα ηλικίας, νομίζω ότι αποκτούν ξεχωριστή σημασία αν τα ξαναδιαβάσουμε.
    Να διαβάσουμε π.χ για το modus ponens που είναι κανόνας παραγωγής αληθειών και ξεχωρίζει από την σκέτη συνεπαγωγή που απλώς παράγει συμπεράσματα.

  23. Παναγιώτης Κ. said

    Γράφει ο Αρκάς: Η πρωταπριλιά είναι η μόνη μέρα του χρόνου που οι Έλληνες είναι επιφυλακτικοί απέναντι στο ψέμα!

  24. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>ψεματίζω,
    μου θύμισε τον ψοματιάρη που λέγανε οι παλιοί (ψόμα το ψέμα) και ψοματιάρικο κοπέλι .
    Νομίζω ότι και το ψοματίζει λεγόταν για ψευταράκο, και σε παιδικό χούι πάλι μου έρχεται ότι ακουγόταν.
    Ψευταράς/ού ο κατα συνήθεια ψεύτης.

    8 ,4 (6): 🙂
    και Πες μου ένα ψέμα ν΄αποκοιμηθώ

  25. nikiplos said

    Το ψέμα (με ένα μ το γράφουμε τώρα? Όλο που τ’ αλλάζετε και με μπερδεύετε), εάν αυτό καθεαυτό η άρνηση μιας αλήθειας, αφορά καθαρά εμπειρικές αισθήσεις. Ειδάλλως αποτελεί απλή μεταφορά ενός γεγονότος και η αξιοπιστία του, εντάσσεται στην αλυσίδα αξιοπιστίας.

    πχ.
    1. Είδα τον Γιάννη Κ, στο κυλικείο σήμερα στενοχωρημένο. Βιωματική εμπειρία του νίκιπλου.
    2. Μου είπαν πως είδαν τον Γιάννη Κ. στο κυλικείο σήμερα στενοχωρημένο.
    (αλήθεια στενΑχωρημένος ή στενΟχωρημένος?)

    το 1 είναι καθαρά εμπειρική πληροφορία
    το 2 έχει υποχρεωτικά και τον παράγοντα αξιοπιστίας εκείνου που τον είδε, έκρινε και μετέφερε τη δική του εμπειρική άποψη.

    Βέβαια υπάρχει η διαστρωμάτωση, ο χρόνος ζωής της πληροφορίας. Ο Γιάννης Κ. ήταν στενοχωρημένος σήμερα στο κυλικείο, γιατί τον προσέβαλε ο Διευθυντής μπροστά σε όλους. 5 λεπτά αργότερα έμαθε πως έπιασε το τζακποτ του τζόκερ και ήταν μεθυσμένος από τη χαρά του (και από αυτά που θα έσουρνε στον Διευθυντή το αμέσως επόμενο διάστημα). Ένας τον είδε στενοχωρημένο, κι ένας άλλος χαρούμενο.

    Επομένως είτε εμπειρικά, είτε με βαθμούς αξιοπιστίας μια πληροφορία έχει χρόνο ζωής.

    Υπάρχουν οι αποδείξιμες πληροφορίες, που μιλούν για ντοκουμέντα (και θα δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα ανεξαρτήτως χρόνου ζωής της πληροφορίας):
    1. Αυτή η πρόταση έχει τριάνταεπτά γράμματα. (ψευδής)
    2. Αυτό απέναντι είναι ο Παρθενώνας.

    Πολλές προτάσεις έγκεινται στην ασαφή λογική: Κάνει ζέστη, είναι δυνατά το ράδιο κλπ, έχουν επομένως μεγάλο βαθμό υποκειμενικότητας ανεξαρτήτως αξιοπιστίας του φέροντος.

    όπου υπεισέρχεται η πολυπλοκότητα (σύνολο ανθρώπων, κοινωνική μηχανική, πολύπλοκη δυναμική κλπ) τα πράγματα πολυπλέκονται. Εδώ υπάρχουν θέσφατα (πχ once a cheater, always a cheater, κοίτα την πάρτη σου είναι κακός ο κόσμος, μην μπλέκεις με την πλέμπα), αλλά η πείρα έχει αποδείξει ότι είμαστε διατεθειμένοι να πιστέψουμε εκείνα που μας συμφέρουν, εκείνα που θα θέλαμε να ακούσουμε.
    πχ «ψυχρή συνάντηση Καραμανλή (Β’) Ερντογάν στην Αθήνα» (το Κυριακάτικο Βήμα)
    ή
    «Δεν έκανα καμία κίνηση γιατί αν σηκωνόμουν θα τον σκότωνα» (για Πάκη στη φάση του χαστουκιού στην Κανέλλη από τον Κασιδιάρη, στα μήδεια)

    Και δεν το κάνει ο Λαουτζίκος. Το κάνουν διακεκριμένοι επιστήμονες σε ένα πείραμα που είχα ξαναπεί εδώ: Σε μεγαλοΙατρούς στις ΗΠΑ, εμφάνιζαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων σταδιακά, που ανέτρεπαν όμως την αρχική διάγνωση. Η πλειοψηφία των περισσοτέρων αρνούνταν να αποδεχτούν ότι έκαναν λάθος.

    Ένα άλλο πείραμα που αναφέρει ο Πόπερ, είναι το πείραμα των ειδικών. Ασθενείς ήταν έτοιμοι να πιστέψουν γοητευτικούς ηθοποιούς με παράστημα και επιβλητικότητα που υποδύονταν τους γιατρούς, σε αντίθεση με αληθινούς ιατρούς, που δεν φορούσαν στολή, ούτε είχαν κάποιο ιδιαίτερο ύφος.

    Επομένως, που είναι το ψέμα και που είναι η αλήθεια, πολλές φορές ιδίως όταν έχει να κάνει με ανθρώπους είναι υποκειμενικό.

  26. nikiplos said

    Και να μην ξεχνάμε και τον ψευτοθόδωρο από την ομώνυμη ταινία.
    https://onlinemovie.gr/%CE%BF-%CF%88%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82-1963/

  27. the princess and the prince
    discuss what’s real and what is not
    It doesn’t matter inside the Gates of Eden

  28. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Οι πεποιθήσεις είναι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της αλήθειας από τα ψέματα.»
    Για να το φιλοσοφήσουμε το πράγμα με λίγο Νίτσε.

  29. spiral architect 🇰🇵 said

    I know where you go everybody you know
    I know everything that you do or say
    So when you tell lies I always be in your way
    I’m nobody’s fool and I know all ’cause I know
    What I know

  30. Γιάννης Ιατρού said

    19: Nikiplos
    Σωστά, το γράφει και σ΄ένα σχόλιο από κάτω, ένας Thanasis Konstantinidis, πριν από 9 μήνες

  31. Νικιπλέ, δεν το αλλάξαμε τώρα.
    Οι λέξεις όπου χειλικό σύμφωνο (π, β, φ) έχει αφομοιωθεί σε επόμενο μ, πράγμα που είχε ήδη συμβεί προϊστορικά, γράφονται με δύο Μ, όπως και στα αρχαία ελληνικά: ράμμα, κόμμα, κρυμμένος, κλεμμένος…
    Οι λέξεις όπου συμφωνικό υ χάθηκε πριν από επόμενο Μ, πράγμα που βέβαια συνέβη όταν τα συμπλέγματα αυ/ευ άρχισαν να προφέρονται αβ/εβ, δηλαδή μετά Χριστόν, γράφονται με ένα μ: ρέμα (έγραφε ποτέ κανείς ‘ρέμμα’;), κλάμα, καμένος, βασιλεμένος… Έτσι και ‘ψέμα’. Το ίδιο συμβαίνει και με λέξεις όπου χάθηκε μεταγενέστερα άλλο γράμμα, συνήθως γ, πριν από το μ (πράμα, ροδόσταμο), και επίσης, χάριν απλότητας, στις μετοχές μη χειλικόληκτων ρημάτων (μαραμένος, οξυμένος…)
    Είναι αλήθεια ότι παλιότερα γράφονταν και με δύο Μ πολλές από αυτές τις λέξεις. Ο Καμμένος ακόμα έτσι γράφει το όνομά του (δικό του είναι, ό,τι θέλει το κάνει 🙂 όπως και οι διάφοροι Ραυτόπουλοι) και αν θυμάμαι καλά, έτσι το έγραφε και ο Πικραμμένος. Ήδη όμως η κρατική Νεοελληνική Γραμματική του 1941 («του Τριανταφυλλίδη») με ένα Μ τα έγραφε.

  32. sarant said

    13-20 Πολύ καλά (πραγματικά) ανέκδοτα και τα δύο!

    25 Και οι δυο τύποι αποδεκτοί είναι, το στενο- είναι ο αρχικός.

  33. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Του ψεύτη το δράμα δεν είναι ότι δεν τον πιστεύουν αλλα ότι αυτός δεν πιστεύει τους άλλους.

    Ο ψεύτης κι κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρουνται

    Πολύ πολύ συχνά βρίσκουμε τη ρίμα ψεύτης/κλέφτης, ψεύτρα -κλέφτρα.
    Ταινίες,τραγούδια, βιβλία με τον ψεύτη και το ψέμα.
    Εντελώς ενδεικτικά:
    Ο ψεύτης και Η ψεύτρα, δυο ταινίες του 1968 ,του Γ.Δαλιανίδη.
    Ο ψεύτης ήλιος
    Ο ψεύτης βοσκός και ,μέρα που είναι,
    Ο ψεύτης παππούς, παιδικό βιβλίο της Άλκης Ζέη.

    Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
    Ψέματα ψέματα φταίω γω που σ΄έμαθα
    Το πιο μεγάλο ψέμα κράτα το για μένα.
    Ψεύτη ντουνιά
    Ψεύτρα κοινωνία

    Φαρσάρης, επωνυμο στην Ανατ.Κρήτη.Δεν ξέρω αν σχετίζεται με τη φάρσα.

    Πας κρης ψεύτης. Ευτυχώς για τις κρητικές δεν είπε!

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    Ανιχνευτής κρύων αστείων από τη Google:
    No laughing matter: Files Go introduces Bad Joke Detector
    (η εφαρμογή υπάρχει, αλλά κάνει μόνο αυτά που λέει και δεν αναπτύσσει νευρωνικά δίκτυα)

  35. Μαρία said

    http://www.efsyn.gr/arthro/oi-protaprilies-tis-exoysias
    Πολύ καλός ο ποντιοφάγος δεσπότης 🙂

  36. Γιάννης Κουβάτσος said

    Κρύα αστεία; Σε μια σημερινή ενημερωτική της ΕΡΤ ο χιουμορίστας παρουσιαστής νόμιζε πως βρίσκεται στο κυλικείο του μαγαζιού και ρωτάει χαχανίζοντας τον ευπρεπή Σάκη Αρναούτογλου «τόσες μέρες χωρίς νερό, θα είστε βρόμικοι εκεί πάνω». Αμήχανο χαμόγελο από τον Αρναούτογλου. Επέμενε ο αστειούλης «έλα, λέγε, πόσες μέρες είσαι άπλυτος; «. Αμήχανες υπεκφυγές ο καημένος ο μετεωρολόγος.
    Μέσω ΑΣΕΠ τα προσλαμβάνουν αυτά τα αστέρια ή ως εξαιρετικά ταλέντα;

  37. # 36

    Θάχε μέσον τον Βασιλειάδη όταν διορίστηκε …

  38. sarant said

    33 Στις ταινίες να προσθέσουμε το Ζητείται ψεύτης, νομίζω αρχικώς θεατρικό έργο του Ψαθά.

  39. ΣΠ said

    Σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν, στο τίτλο δεν θα έπρεπε να είναι «μια μέρα τον χρόνο»;

  40. ΣΠ said

    Και η ταινία
    Ο Άνθρωπος που Έσπαγε Πλάκα (1972)

  41. spyridos said

    21.

    Το διάβασα πριν πάμπολλα χρόνια.
    Αλλά το θυμάμαι σαν αρκετά ριζοσπαστικό για την εποχή του.

    ΤΑ ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΨΕΥΔΗ

    https://en.wikipedia.org/wiki/Max_Nordau

    25

    Από αναλύσεις αποτελεσματικότητας διαφημίσεων ένα φεγγάρι που δούλεψα σε διαφημιστική.
    Οι περισσότεροι Αμερικάνοι θεωρούν πειστικότερο Γάλλο εκείνον που μιλά Αγγλικά με Γαλλική προφορά
    από εκείνον που μιλάει Γαλλικά.

  42. ΣΠ said

    Λέμε ότι κάτι έχει πλάκα όταν είναι εύθυμο ή αστείο. Αυτός που κάνει πλάκες λέγεται πλακατζής (π.χ. ο Γς). Ενώ η έκφραση «πλάκα-πλάκα» σημαίνει «καλή η πλάκα αλλά αυτό που θα πω είναι σοβαρό».

  43. sarant said

    39 Κανονικά ναι.

  44. MA said

    χαιρετώ την ομήγυρη, να βάλω τη χτεσινή γελοιογραφία από το tvxs:
    http://tvxs.gr/news/skitsa/protaprilia-0

  45. Παναγιώτης Κ. said

    @26.Γιάννη, μεγάλη πληγή οι κάθε λογής…άνετοι! 😦
    Εμένα πάντως με εκφράζει η φράση που λέει: Στη Ρώμη όπως οι Ρωμαίοι.
    Όποιος την παραβιάζει δεν με χαλάει να τον στέλνουμε για…μπάνιο!

  46. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Η αλήθεια είναι σαν την ελευθερία, όλοι αγωνίζονται γι’ αυτήν αλλά κανείς δεν την θέλει. Ίσως φταίει που είναι γυμνή ή που από την γέννησή μας μεγαλώνουμε με ψέματα, ίσως πάλι να είναι που το ψέμα χαϊδεύει τ’ αυτιά μας και μας κάνει να το πιστεύουμε.
    Όπως είχε πεί και μια ψυχή παλιά, ο κόσμος θέλει τερατώδη ψέματα για να πιστέψει.☺

  47. ΣΠ said

    Ελληνικές ταινίες
    Το Τελευταίο Ψέμα (1958)
    Ζητείται Ψεύτης (1961)
    7 Μέρες Ψέματα (1963)
    Ψευτοθόδωρος (1963)
    Η Ψεύτρα (1963)
    5.000 Ψέματα (1966)
    Η Κόρη μου η Ψεύτρα (1967)
    Ο Ψεύτης (1968)
    Οι Τρεις Ψεύτες (1970)
    Αρχιψεύταρος (1971)
    Ψηλός Λιγνός και Ψεύταρος (1985)
    Ζητείται Ψεύτης (2010)
    Μόνο η πρώτη δεν είναι κωμωδία. Το θεατρικό έργο του Ψαθά «Ζητείται Ψεύτης» γυρίστηκε σε ταινία δύο φορές (1961, 2010).

  48. sarant said

    47 Α μπράβο, πληρης!

  49. Μαρία said

    36
    Πέρα απ’ την πλάκα το νερό σε κάποιες γειτονιές δεν κόπηκε καθόλου. Εδώ σε μας μόνο για λίγες ώρες την Παρασκευή και το Σάββατο.

  50. Γιάννης Κουβάτσος said

    «Χαιρετάμε κάποιον, ενώ δεν μας ενδιαφέρει αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει. (…) Υποσχόμαστε στους γνωστούς μας ότι θα είμαστε πάντα φίλοι τους και δεν βλέπουμε την ώρα να φύγουμε μακριά τους. Οταν κάνουμε δώρα στενοχωριόμαστε για τα λεφτά που δίνουμε. Μιλάμε και γελάμε φιλικά με ανθρώπους τους οποίους πίσω από την πλάτη τους κατηγορούμε και βρίζουμε. Δεν υπάρχει αλήθεια στην κοινωνική ζωή, που είναι το συμπλήρωμα της προσωπικής μας ζωής. Μα όσο και αν ενοχλούμαστε με όλα αυτά, τα επιδιώκουμε εμείς οι ίδιοι».
    Πάντα επίκαιρος ο Νορντάου, Παναγιώτη.

  51. Να καταγγείλουμε όλοι την ανήκουστη αλητεία που διέπραξαν οι φασίστες οπαδοί του ΑΠΟΕΛ (Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας) εναντίον της κοσμαγάπητης Γλυκερίας (μισή Ρομά και μισή Αρβανίτισσα)

  52. spiral architect 🇰🇵 said

    Ωπα, ώπα!

  53. 10, … πώς όμως σαμπανιάρατε ρε το γάιδαρο και τον βιράρατε ως την ταράτσα; 😀 …

    Μα δεν χρειάστηκε, διότι, ως γνωστόν, ο γάιδαρος πετάει!

  54. Μαρία said

    Η πλαστοπροσωπία είναι ποινικό αδίκημα.

  55. Theo said

    @51:
    Χατζηγώγος (Βάτμαν) αλέρτ 😤

  56. Theo said

    55:
    Ίσως και να κάνω λάθος (το ιστολόγιο στο οποίο παραπέμπει το άβαταρ δεν φαίνεται για νεοπαγανιστικό εκ πρώτης όψεως)

  57. Pedis said

    http://www.efsyn.gr/arthro/prosklisi-gia-safari-sti-zoygkla-tis-asfaltoy

    με το σκαλπ τριών πεζών το σέρβις δωρεάν.

  58. Γιάννης Ιατρού said

    54: Και θά ΄ναι η τρίτη φορά ….

  59. Μαρία said

    58
    Ο Γιάννης Βασ. Πέππας, Φιλόλογος-Συγγραφέας, ιδιοκτήτης του Αρβανίτη το ξέρει άραγε;

  60. sarant said

    59 Είναι και δικη μου απορία αυτό.

  61. Γιάννης Ιατρού said

    59/60: Έχει πάρει μήνυμα … 🙂

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το πράγμα χοντραίνει. Άλλο η συνεχής αλλαγή ψευδώνυμων και άλλο η οικειοποίηση του ονόματος ανύποπτων ανθρώπων. Τι προβλέπεται σ’ αυτή την περίπτωση;

  63. Τσούρης Βασίλειος said

    Κι ένα παλιό Πρωταπριλιάτικο ψέμα που «αλίευσε» η φίλη Βαρβαρα Αγγελη
    Δημοσιευση: 31-03-2018
    https://typos-i.gr/article/stoixeio-ths-limnhs

    ΡΕΤΡΟ

    Την Πρωταπριλιά του 1915, η εφημερίδα «Ήπειρος» καταφέρνει να αναστατώσει σχεδόν όλη την πόλη. Το πρωταπριλιάτικο ψέμα της είχε τίτλο «Ένα φοβερό ψάρι». Σύμφωνα με το σενάριο, αλιείς ψάρεψαν με μεγάλη δυσκολία («υπήρχε ο κίνδυνος να ανατραπή η λέμβος» αναφέρεται) και με τη βοήθεια συναδέλφων τους ένα τεράστιο ψάρι, με τη φήμη ότι επρόκειτο για καρχαρία να μεταδίδεται αστραπιαία. Η εφημερίδα αναφέρει ότι συντάκτης πήγε επιτόπου για να το διαπιστώσει ιδίοις όμμασι: «Καρχαρίας βεβαίως δεν ήτο, αλλά ένα μεγάλο ψάρι, τριών μέτρων διαστάσεων, το οποίον ευρίσκεται ακόμη ερριμμένον επί της άμμου». Μάλιστα στο «ρεπορτάζ» δίνονται και άλλα στοιχεία, για να καταστήσουν το γεγονός αληθοφανές: Ότι κατέφτασαν οι αρχές της πόλης και ότι το ψάρι, που ζύγιζε 327 1.2 οκάδες θα το ταριχεύσει ο αστίατρος, ο οποίος στη συνέχεια θα το αποστείλει στον ζωολογικό κήπο των Αθηνών προς έκθεση.

    Το πρωταπριλιάτικο αυτό «παιχνίδι» όπως το αποκαλεί η «Ήπειρος», έγινε πιστευτό από πολύ κόσμο που κατέβηκε στον Μώλο για να δει το τρομερό ψάρι. «Όσοι δε μετέβησαν διά να το ίδωσι, εάν εμετρούσαμεν αυτούς ως στρατιώτας, ηδύναντο να αποτελέσουν ολόκληρα συντάγματα πεζικού και ιππικού ακόμη, διότι και ιππείς έσπευσαν να θαυμάσουν το τρομερό ψάρι μας» σημειώνεται.
    Η «Ήπειρος» ζήτησε συγνώμη τότε για την αναστάτωση με την… υπόσχεση ότι «επί εν ολόκληρον έτος θα λέγωμεν την αλήθειαν προς τιμωρίαν μας, ακριβώς μέχρι της 31 Μαρτίου 1916».

  64. Νέο Kid said

    Ξαναγράφω το αποπάνω παγιδευμένο.
    Σιγά ρε παιδιά! Ποιος είναι ο @άταλος πια; ο Γκαούρ Ταρζάν;
    Σε λίγο θα φωνάξετε και τους μπάτσους να συλλάβουν το νέο υπερόπλο της Νάσα. Τον @άτμαν!

  65. Δικαιολογείται λόγω πρωταπριλιάς ολίγον καθυ- στερημένης (να κόψω και γω μια λέξη που ήξερα μια Κάθυ…απότιστη !! )

  66. «…το ψεματίζω, που δίνουν κάποια λεξικά, είναι θαρρώ σπάνιο…»

    #Την ψεμάτ’σε και την …έβαλε χέρι (π.χ.υποσχέθηκε αρραβώνα)

  67. Να μην ξεχνάμε και τον αρχιψευταρά-τερατολόγο Αντιφάνη τον Βεργαίο (εξ ου και το «βεργαϊζειν») τον οποίο ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ μετά από πολλους αιώνες ο βαρώνος Μυνχάουζεν!

  68. cronopiusa said

    51

  69. Πέπε said

    @67:
    Τον Αντιφάνη δεν τον γνώριζα. Οι ιστορίες του βαρώνου Μυγχάουζεν έχουν, αν δεν απατώμαι, έναν πρόλογο όπου ο ίδιος ο συγγραφέας ή ο εκδότης (ή μήπως ήταν ο εκδότης της σύγχρονης έκδοσης που είχα διαβάσει;;;) εξηγεί ότι πρόκειται για σάτιρα των τερατολογιών που έλεγαν πολλοί «εκείνη την εποχή» (χα!). Αυτό το είδος σάτιρας νομίζω πρέπει να υπήρχε ανέκαθεν.

    Αλλά και η ίδια η ιδέα του «πιο μεγάλου ψεύτη» δεν είναι καινούργια. Σε ελληνικά λαϊκά παραμύθια υπάρχει το μοτίβο με τον διαγωνισμό ψεμάτων – θυμάμαι χαρακτηριστικά την αρχή ενός ψέματος: «όταν γεννούσε η μάνα μου τον πατέρα μου, μ’ έστειλαν να φωνάξω τη μαμή…», και νομίζω και στις Χίλες και μία νύχτες.

  70. sarant said

    62-64 Δεν είναι αστείο πάντως

  71. Νέο Kid said

    70. Νικοκύρη, συμφωνώ ότι δεν είναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι ο Ταβαλος χακάρει ιστοσελίδες-μπλογκ άλλων, και πλαστοποστάρει. Δεν είναι ο Σούπερμαν,ούτε η μάγισσα κλοκλό

  72. cronopiusa said

  73. Γιάννης Ιατρού said

    71: Kid,
    θα ήταν αφελές να θεωρήσει κανείς πως χρειάζεται ιδιαίτερη ικανότητα ή χακάρισμα για να κάνει κάτι τέτοιο, αφού είναι μεν απλούστατο τεχνικά αλλά παραμένει ηθικά και ποινικά ιδιαίτερα κολάσιμο. Αυτό λέμε!

  74. cronopiusa said

  75. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    47.Κομπλέ και σωστά! Το λινκ που συμβουλεύτηκα νωρίτερα είχε λάθος το έτος παραγωγής της Ψεύτρας. Ας είναι. Όλα είναι ένα ψέμα 🙂

    Απόψε ,αφού είδα ,επιτέλους, το ντοκιμαντέρ της Ανιές Βαρντά «Πρόσωπα και τοπία»(μου άρεσε πολύ) στο Ιντεάλ, ανέβαινα προς το Σύνταγμα και στο πέρασμα από την Αμερικής προς Στοά Σπυρομήλιου τράβηξε το βλέμμα μου κόσμος που ανέβαινε τις σκάλες του υπογείου και προσέχω: Θέατρο Μικρό Παλλάς «Το Ψέμα» !
    Α λέω,οφείλω να το προσθέσω στο νήμα 🙂
    Ιδέα δεν έχω για την παράσταση,ομολογώ.

  76. Γς said

    56:

    Και μην τολμήσει κανείς να αβατάρει τον Κάκτο μου, Θα τρυπήσει τα δάχτυλά του.

    Μόνον εγώ ξέρω να τον κουμανταβατάρω.

  77. Γς said

    «… Προσπάθησε να φέρεις στο μυαλό σου, την αίσθηση από ένα χάδι. Το ελαφρό φρικίασμα, από την αίσθηση των δακτύλων του πατέρα σου στα μαλλιά σου, της μάνας σου στο μάγουλο, του φίλου στην ράχη του χεριού σου, του αδερφού στον ώμο σου, του πατέρα του παιδιού σου πάνω στην … πρησμένη σου κοιλιά, του ερωτικού σου συντρόφου στο λακκάκι του λαιμού, του ….έφηβου που σ’αγαπάει χωρίς ελπίδα στο λοβίο του αυτιού ….(του δικού του … αυτιού), της γλυκειάς νοσηλεύτριας (υπάρχουν ακόμη …. πιστέψτε με) πάνω στο φρεσκοσιδερωμένο σεντόνι που μόλις σου έστρωσε, του αμήχανου εραστή πάνω στις παλάμες σου, του επί 40 (λίγα πάνω – λίγα κάτω, δεν έχει σημασία) χρόνια συντρόφου σου …πάνω στις … ρυτίδες σου …..

    Κι από την άλλη μεριά, προσπάθησε να θυμηθείς το … γελάκι του μωρού σου, όταν του χαϊδεύεις την κοιλίτσα, το χαμόγελο του παιδιού σου, όταν το ξυπνάς με ένα χάδι στο μάγουλο, το βλέμμα ευγνωμοσύνης του απελπισμένου φίλου όταν του χαϊδεύεις τα χέρια, τον ήχο απ’το χάιδεμα των χορδών της κιθάρας σου, το «ξάφνιασμα» του κρυφού εραστή, όταν του χαϊδεύεις το γόνατο με το γόνατό σου κάτω από το τραπέζι, το χουρχούρισμα της γάτας ή την ευτυχία στα μάτια του σκύλου σου όταν τους χαρίζεις το χάδι σου, το …βούρκωμα της μάνας σου όταν απλώνεις το χέρι σου στα μαλλιά της, το δάκρυ του παππού, όταν αγγίζεις τα … πονεμένα του γόνατα, την περηφάνεια του πατέρα σου όταν σέρνεις απαλά το χέρι σου πάνω στο μπράτσο του ….

    Χαϊδεύεις με το χέρι, με το πόδι, με τα χείλη, με τον ώμο, με το γόνατο, με το δάχτυλο, με τη μύτη, με …. το βλέμμα. Και πάντα, με ό,τι κι αν το κάνεις, το χάδι είναι έκφραση αγάπης …. Και μη μου πεις για το …. φιλί … γιατί … εντάξει δεν λέω αγάπη δείχνει και το φιλί, αλλά όχι πάντα, όπως το χάδι (Ας μη ξεχνάμε ότι ο …. Ιούδας φίλησε, δεν … χάιδεψε).

    Χαϊδεύεις ένα σώμα με τα μέλη του σώματός σου …. Χαϊδεύεις μια ψυχή με την καλοσύνη, την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, την ανταπόδοση, την βοήθεια, την αβρότητα, την δικαιοσύνη, την προσφορά, τον έπαινο, την συγγνώμη, την ευγένεια την μακροθυμία, την φιλοφροσύνη, την ανοχή σου…»

    Anna Silia

  78. cronopiusa said

  79. sarant said

    74 Ετσι. Οι δημοσιογράφοι των Νέων είναι σκατόψυχοι.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Καλά να θεωρούν οι σκύλοι μέλος της αγέλης τους τα ανθρώπινα μωρά.Όταν δεν τα θεωρούν; .

    Καλημέρα της Μ.Τρίτης!

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    Άλλο πράγμα το δικαίωμα στη μόρφωση, και πάνω απ’ όλα το δικαίωμα στη μόρφωση ανθρώπων που μειονεκτούν για οποιονδήποτε λόγο, και άλλο η ηρωοποίηση ληστών με καλάσνικοφ. Να μη στερείται τα νόμιμα δικαιώματά του ο κατάδικος, αλλά τα παχιά και προκλητικά λόγια δεν χρειάζονται.

  82. 69, Πέπε said: @67:
    Τον Αντιφάνη δεν τον γνώριζα. Οι ιστορίες του βαρώνου Μυγχάουζεν έχουν, αν δεν απατώμαι, έναν πρόλογο όπου ο ίδιος ο συγγραφέας ή ο εκδότης (ή μήπως ήταν ο εκδότης της σύγχρονης έκδοσης που είχα διαβάσει;;;) εξηγεί ότι πρόκειται για σάτιρα των τερατολογιών που έλεγαν πολλοί «εκείνη την εποχή» (χα!). Αυτό το είδος σάτιρας νομίζω πρέπει να υπήρχε ανέκαθεν.
    Αλλά και η ίδια η ιδέα του «πιο μεγάλου ψεύτη» δεν είναι καινούργια. Σε ελληνικά λαϊκά παραμύθια υπάρχει το μοτίβο με τον διαγωνισμό ψεμάτων – θυμάμαι χαρακτηριστικά την αρχή ενός ψέματος: «όταν γεννούσε η μάνα μου τον πατέρα μου, μ’ έστειλαν να φωνάξω τη μαμή…», και νομίζω και στις Χίλες και μία νύχτες.

    # Ο Αντιφάνης ο Βεργαίος (σε μια περίπτωση αναφέρεται ως Αντιφάνης ο Μακεδών) έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. Κατάγονταν φυσικά από την αρχαία Βέργη (κάπου στα ενδότερα της σημερινής περιοχής Σερρών). Είχε πάρε-δώσε με τους Νοτιοελλαδίτες. Ήταν κάτι σαν Πρόξενος των Βεργαίων στην Επίδαυρο. Ήταν χειμώνας και άκουσε τους Πελοποννήσιους ότι τέτοιο κρύο δεν είχαν ματαδεί. Και τότε ο Αντιφάνης τους είπε: Να δείτε πόσο κρύο κάνει πάνω στη Μακεδονία. Μιλάς τον Χειμώνα, τα λόγια σου παγώνουν, και ακούγονται μόνο το καλοκαίρι που λυώνουν οι πάγοι.
    Έκτοτε, οι αρχαίοι αποκαλούσαν «βεργαϊζειν», το να λες τέτοια ψέμματα που …δεν πιάνονται ούτε με το τσάκνο!

  83. Δεν ξέρω πού να το βάλω αλλά κι εδώ ταιριάζει βέβαια:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: