Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 11 – Δημόκριτος ο Αβδηρίτης

Posted by sarant στο 24 Απρίλιος, 2018


Εδώ και λίγο καιρό άρχισα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Γνώση και έχει τον υπότιτλο «Χρηστομάθεια». Κανονικά οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη.

Η σημερινή συνέχεια είναι η ενδέκατη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Έχουμε πια περάσει στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει εργοβιογραφικά σκιαγραφήματα διανοητών. (Θυμίζω πως δεν δημοσιεύω ολόκληρο το βιβλίο αλλά επιλεγμένα κεφάλαια).

Δημόκριτος ο Αβδηρίτης

Ο δεύτερος μεγάλος «γενικός» φιλόσοφος της αρχαιότητας [έχει προηγηθεί βιογραφικό σκαρίφημα του Ηράκλειτου] είναι χωρίς αμφιβολία ο Δημόκριτος. Εννέα χρόνια νεότερος από τον Σωκράτη, ο Δημόκριτος γεννήθηκε το 460 π.Χ. στα Άβδηρα της Θράκης, που ήταν ιωνική αποικία (των Κλαζομενών) και η τρίτη πλουσιότερη πόλη της Αθηναϊκής Συμμαχίας, αφού έδινε ετήσιο φόρο 15 τάλαντα. Ο πλούτος των Αβδήρων οφειλόταν στη μεγάλη γεωργική παραγωγή τους και στο γεγονός ότι το λιμάνι τους ήταν η εμπορική πύλη της Θράκης. Φαίνεται πως γι’ αυτόν τον λόγο οι λοιποί Έλληνες, και προπάντων οι Αθηναίοι, ζήλευαν τους Αβδηρίτες, γιατί η αρχαία ανεκδοτολογία τούς παρουσιάζει σαν ανόητους και γελοίους.

Ο Δημόκριτος ήταν το τρίτο παιδί μιας πολύ πλούσιας οικογένειας. Ο πατέρας του, για το όνομα του οποίου δεν είμαστε βέβαιοι, αφού άλλοι τον αναφέρουν ως Ηγησίστρατο, άλλοι ως Αθηνόκριτο και κάποιοι ως Δαμάσιππο, ήταν κάτι σαν τραπεζίτης στα Άβδηρα, και λέγεται ότι φιλοξένησε στο σπίτι του τον Ξέρξη, όταν το 480 ο Μέγας Βασιλεύς, βαδίζοντας εναντίον της Ελλάδας, είχε στρατοπεδεύσει στα Άβδηρα για να ξεκουράσει τον στρατό του. Σύμφωνα δε με ορισμένους συγγραφείς, ο νεαρός Δημόκριτος πήρε τα πρώτα μαθήματα θεολογίας και αστρονομίας από κάποιους χαλδαίους μάγους της ακολουθίας του πέρση μονάρχη. Αυτό βεβαίως είναι μύθος, που πλάστηκε με σκοπό να συνδέσει την ελληνική φιλοσοφία με τα δόγματα της Ανατολής, γιατί ο Δημόκριτος γεννήθηκε πολλά χρόνια μετά το πέρασμα του Ξέρξη από τα Άβδηρα.

Από τη νεανική του ηλικία ο Δημόκριτος έδειξε την κλίση του προς τη μελέτη και την έρευνα της φύσης. Χαρακτηριστικό είναι το ανέκδοτο που παραδίδει ο Διογένης Λαέρτιος, και το οποίο φανερώνει τον βαθμό αφοσίωσης του Δημοκρίτου στον στοχασμό: «ήταν τόσο φιλόπονος και μελετηρός, ώστε έφτιαξε ένα δωμάτιο στον κήπο του σπιτιού του και κλείστηκε εκεί μέσα διαβάζοντας συνεχώς, χωρίς να βγει έξω παρά μόνο μια φορά, όταν ο πατέρας του ήταν να θυσιάσει ένα βόδι, που το έδεσε έξω από το δωμάτιό του, και σαν ήρθε η ώρα της θυσίας, τον έβγαλε για να την παρακολουθήσει».

Σε νεαρή ηλικία έγινε μαθητής του επίσης αβδηρίτη φιλoσόφου Λεύκιππου. Πάντως, σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς, ο Δημόκριτος υπήρξε μαθητής και του κατά σαράντα χρόνια μεγαλύτερού του Αναξαγόρα, από τον οποίον, κατά τον Φαβωρίνο, πήρε τη θεωρία για τη φύση του ήλιου και των άστρων.

Μετά την ακρόαση των μαθημάτων του Λεύκιππου, από τον οποίο θα πρέπει να διδάχτηκε τη φιλοσοφία του Παρμενίδη, του Εμπεδοκλή και του Πυθαγόρα στην πατρίδα του, αποφάσισε, πολύ νέος ακόμη, να μάθει περισσότερα ταξιδεύοντας στα μέρη της αρχαίας σοφίας. Καθώς ο πατέρας του είχε πεθάνει, ζήτησε από τα δύο αδέλφια του το μερίδιο του από την τεράστια πατρική περιουσία. Εκείνοι όμως, αντί του ενός τρίτου, του έδωσαν λιγότερα, που έφταναν εντούτοις στο μυθώδες ποσόν των εκατό ταλάντων [Με βάση κάποιες αντιστοιχίες, που σηκώνουν πολύ νερό, τα 100 τάλαντα ισοδυναμούν με 3 εκατ. ευρώ].

Ο Δημόκριτος ταξίδεψε πολλά χρόνια, οπωσδήποτε περισσότερα από οχτώ, στα μεγάλα πνευματικά κέντρα της Ιωνίας, κυρίως την Έφεσο και τη Μίλητο, Τα ταξίδια του στη Συρία, τη Μεσοποταμία και την Περσία θεωρούνται πραγματικά, καθώς και η παραμονή του επί πέντε χρόνια στην Αίγυπτο, ενώ τα ταξίδια στην Αιθιοπία και την Ινδία είναι λιγότερο βέβαιο ότι έγιναν. Όπως αναφέρει και ο ίδιος: «Εγώ λοιπόν περιπλανήθηκα σε περισσότερους τόπους της γης από τους ανθρώπους της εποχής μου, εξερευνώντας τα πιο μακρινά μέρη, και γνώρισα πάρα πολλές χώρες και κλίματα και άκουσα πάρα πολλούς μορφωμένους ανθρώπους, αλλά στη σύνθεση σχημάτων που συνοδεύονται από απόδειξη κανείς ώς τώρα δεν με ξεπέρασε, ούτε ακόμη και αυτοί από τους Αιγυπτίους που ονομάζονται Αρπεδονάπτες. Μαζί και με την παραμονή μου σ’ αυτούς, έζησα συνολικά οχτώ χρόνια σε ξένες χώρες».

Δεν παρέλειψε φυσικά να επισκεφθεί και την Αθήνα, Η επίσκεψη του Δημόκριτου στην πνευματική πρωτεύουσα της Ελλάδας ήταν κάτι φυσιολογικό, αφού μάλιστα τα Άβδηρα ήταν μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, φαίνεται όμως ότι η παρουσία του εκεί πέρασε σχετικά απαρατήρητη. «Ήρθα στην Αθήνα και κανείς δεν μου έδωσε σημασία» [ήλθον γαρ εις Αθήνας και ούτις με έγνωκεν], γράφει σχεδόν με παράπονο σε κάποιο βιβλίο του. Όταν θέλησε να δει τον Σωκράτη, αυτός τον αγνόησε και ο Δημόκριτος επέστρεψε στην πατρίδα του.

Το γεγονός είναι πως ο Δημόκριτος, αντίθετα από τους άλλους σύγχρονούς του φιλόσοφους και σοφιστές, δεν ήρθε να μείνει στην Αθήνα, προτιμώντας τη μοναξιά των Αβδήρων, κατά δε τον Δημήτριο τον Φαληρέα το έκανε θέλοντας, αντί να προσθέσει ακόμη μεγαλύτερη δόξα σε μια πόλη ήδη ένδοξη, να κρατήσει τη δόξα για τον τόπο του. Κατά μιαν εκδοχή, αυτό αποτελούσε επιλογή του ίδιου του Δημόκριτου, επειδή ένιωθε μεγάλη περιφρόνηση προς τη δόξα. Ίσως όμως η εμπόλεμη κατάσταση στην οποία βρισκόταν τότε η Αθήνα λόγω του Πελοποννησιακού πολέμου, να οδήγησε τον Δημόκριτο στην απόφαση να ιδρύσει τη σχολή του στα Άβδηρα.

Πάντως ο φιλόσοφος σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιφρονούσε την Αθήνα, αφού ο ίδιος ήταν δημοκρατικός, ενώ πολλές από τις απαντήσεις του σε φιλοσοφικά προβλήματα δίνουν την εντύπωση ότι γνώριζε καλά τη φιλοσοφία του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αντισθένη, του Αρίστιππου και του Αναξαγόρα.

Κατά την πολύχρονη αυτή αποδημία του ξόδεψε όλη την πατρική περιουσία, και όταν ύστερα από χρόνια γύρισε στην πατρίδα του, ήταν μεν διάσημος και σοφός, αλλά άπορος και τον συντηρούσε ο αδελφός του ο Δαμάσιος. Ίσχυε τότε στα Άβδηρα ένας νόμος που όριζε πως όποιος σπαταλούσε την πατρική περιουσία, δεν είχε δικαίωμα να ταφεί στον τόπο του και ουσιαστικά έχανε τα πολιτικά του δικαιώματα. Ο Δημόκριτος μια μέρα συγκέντρωσε τους πολίτες των Αβδήρων στο θέατρο και τους διάβασε το κυριότερο έργο του, τον Μικρό Διάκοσμο, που πραγματευόταν τη συγκρότηση του σύμπαντος. Οι Αβδηρίτες τόσο ενθουσιάστηκαν με όσα άκουσαν, που ψήφισαν στην Εκκλησία του Δήμου απόφαση, με την οποία η πόλη, όταν μεν θα πέθαινε ο Δημόκριτος, θα τον έθαβε με δημόσια δαπάνη, επί του παρόντος δε, απέδιδε στον Δημόκριτο από το δημόσιο ταμείο πεντακόσια τάλαντα, πενταπλάσιο δηλαδή ποσόν από την περιουσία που ξόδεψε.

Έγραψε πάρα πολλά βιβλία. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει εβδομήντα τίτλους έργων του. Κανένα δεν έχει φτάσει ώς εμάς. Από τον τεράστιο αυτό πλούτο σώθηκαν μονάχα 300 αποσπάσματα. Η συστηματική καταστροφή των βιβλίων του Δημόκριτου άρχισε από πολύ νωρίς. Πρώτος ο Πλάτων συγκέντρωσε όσα βιβλία του Δημόκριτου βρήκε και θέλησε να τα κάψει, αλλά τον εμπόδισαν δύο πυθαγόρειοι φιλόσοφοι, ο Αμύλκας και ο Κλεινίας, λέγοντάς του πως δεν θα ωφελούσε σε τίποτα, γιατί τα βιβλία του Δημόκριτου ήταν πολλά και βρίσκονταν σε χέρια πολλών.  Ό,τι δεν κατόρθωσε όμως ο Πλάτων, το πέτυχαν επτακόσια χρόνια αργότερα οι χριστιανοί.

Παρ’ όλα αυτά, ο Πλάτων αναγνώριζε το μεγαλείο της διάνοιας του Δημοκρίτου, τον οποίον ονομάζει πένταθλον της φιλοσοφίας. Πράγματι, ο Δημόκριτος διακρίθηκε και στη φυσική και στην ηθική και στα μαθηματικά και στους εγκυκλίους λόγους, ενώ είχε πλήρη εμπειρία των τεχνών. Αντίθετα δε με πολλούς συγχρόνους του φιλοσόφους, όχι μόνο δεν καταφρονούσε την εργασία, αλλά πίστευε ότι αποτελούσε την πηγή της γνώσης, λέγοντας «ο λόγος είναι η σκιά του έργου» [λόγος έργου σκιή].

Στα Άβδηρα ο Δημόκριτος αφοσιώθηκε στη διδασκαλία και τη συγγραφή των έργων του. Ο Δημόκριτος έδινε τεράστια σημασία στη γνώση, γιατί πίστευε πως ο άνθρωπος, γνωρίζοντας τις αιτίες των διαφόρων φαινομένων ή τη φύση των πραγμάτων, μπορεί να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει και να απαλλαγεί από τον φόβο. Ο μεγάλος αυτός σοφός πρέσβευε πως ο άνθρωπος με τη γνώση αυτή αποκτά ψυχική γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, φτάνοντας σε μια κατάσταση που την ονόμαζε ευεστώ. Το επόμενο στάδιο της ψυχικής κατάστασης του ανθρώπου που έχει κατακτήσει την ευεστώ, είναι το στάδιο της αθαμβίας, όταν ο άνθρωπος θα πάψει να θαμπώνεται, να καταπλήσσεται με όσα παράξενα ή ανεξήγητα βλέπει. Η ολοκλήρωση του ψυχικού κόσμου γίνεται, κατά τον Δημόκριτο, με την κατάκτηση της ευθυμίας, που σήμαινε την ψυχική γαλήνη και την ευεξία.

Ο Δημόκριτος, παράλληλα με τη γνώση, έδινε εξίσου μεγάλη σημασία και στη χαρά και στην απόλαυση της ζωής. Έμεινε στη ιστορία με το επίθετο Γελασίνος, γιατί ήταν πάντα γελαστός και καλοδιάθετος. Σ’ αυτόν ανήκει άλλωστε το πασίγνωστο ρητό: «ζωή που περνά χωρίς γιορτές, μοιάζει με μακρύ δρόμο χωρίς πανδοχεία».  [Βίος ανεόρταστος μακρή οδός απανδόκευτος] Έχοντας επισημάνει πως οι γέροι είναι συνήθως κακοί, σκυθρωποί και πληκτικοί, θεωρούσε πως ο φιλοσοφημένος άνθρωπος πρέπει στη δύση του βίου του να γίνεται ένας καλοσυνάτος γέροντας που λέει ενδιαφέροντα πράγματα [γέρων εύχαρις ο αιμύλος και σπουδαιόμυθος], πράγμα που ο ίδιος το επέτυχε. Για τους περισσότερους ομηλίκους του, πάντως, δεν είχε καλή ιδέα: «το να γιατρεύεις πεθαμένο ή να βάζεις μυαλό σε γέρο, το ίδιο είναι» [νεκρόν ιατρεύειν και γέροντα νουθετείν ταυτόν εστι] γράφει σε ένα απόσπασμά του.

Έφτασε σε βαθύ γήρας και πέθανε το 370, δηλαδή αιωνόβιος. Όταν βρισκόταν στα τελευταία του, συνέπεσε να γιορτάζονται τα Θεσμοφόρια, και η αδελφή του ήταν πολύ στενοχωρημένη, γιατί λόγω πένθους δεν θα μπορούσε να πάρει μέρος στη γιορτή. Όταν το έμαθε ο Δημόκριτος, είπε να του φέρνουν κάθε μέρα μια κούπα μέλι και φρέσκα ψωμιά, μόλις βγαίναν από τον φούρνο. Χωρίς να τρώει, οσφραινόταν την ευωδία του μελιού και ανοίγοντας τα ψωμιά ανάσαινε τους ατμούς που έβγαζαν. Έτσι κρατήθηκε στη ζωή ώσπου τέλειωσαν οι γιορτές, και τότε διακόπτοντας αυτή την αγωγή, πέθανε ειρηνικά.

Το έργο του Δημόκριτου ήταν τεράστιο σε έκταση και ποικιλία. Απλωνόταν σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης γνώσης: φυσική, κοσμολογία, αστρονομία, βιολογία, γεωλογία, γεωγραφία, λογική, ηθική, θεολογία, αισθητική, ιστορία, παιδεία. Από αυτήν την άποψη υπήρξε κατά κάποιον τρόπο πρόδρομος του Αριστοτέλη, ένας καθολικός νους, ένα πνεύμα εγκυκλοπαιδικό. Μεταγενέστεροι μελετητές του στην αρχαιότητα (ίσως ήδη ο Καλλίμαχος) χώρισαν το έργο του σε δεκατρείς τετραλογίες, ενταγμένες σε πέντε ομάδες έργων:

Τα ηθικά (δύο τετραλογίες)

Τα φυσικά (τέσσερις τετραλογίες)

Τα μαθηματικά (τρεις τετραλογίες)

Τα μουσικά (δύο τετραλογίες)

Τα τεχνικά (δύο τετραλογίες).

Σ’ αυτές τις τετραλογίες πρέπει να προστεθούν εννέα αταξινόμητα έργα και εννέα που φέρουν τον τίτλο Αιτίαι, οπότε το σύνολο φτάνει τα 70 έργα. Κατάλογο των έργων του μας παραδίδει ο Διογένης Λαέρτιος, ενώ κάποιοι επιπλέον τίτλοι σώζονται στο λεξικό Σούδα, τον Σέξτο και τον Απολλώνιο τον Δύσκολο.

Από τα αποδιδόμενα στον Δημόκριτο έργα είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Μέγας διάκοσμος δεν ήταν δικό του αλλά του δασκάλου του, του Λεύκιππου. Γι’ αυτό και το δικό του έργο, με ανάλογο προφανώς αντικείμενο, το ονόμασε Μικρό Διάκοσμο. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από την Περιπατητική Σχολή και μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη, αφού έχει την αφετηρία της στις ειδικές πραγματείες για τον Δημόκριτο, που τις συνέταξαν τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Θεόφραστος.

Αν κρίνουμε από τον αριθμό και μόνο των έργων του Δημόκριτου, η συγγραφική του δραστηριότητα πρέπει να κράτησε πολλά χρόνια. Δεν μπορούμε ωστόσο να χρονολογήσουμε τη συγγραφή τους, αφού ελάχιστα στοιχεία διαθέτουμε γι’ αυτό. Σύμφωνα με δική του μαρτυρία, έγραψε τον Μικρό Διάκοσμο 730 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας (απ. Ι), αλλά ούτε αυτό δεν μας βοηθά πολύ, αφού αγνοούμε πότε τοποθετούσε τον Τρωικό πόλεμο ο φιλόσοφος.

Το ύφος του Δημόκριτου το επαινούσαν πολύ στην αρχαιότητα και το τοποθετούσαν στο ίδιο επίπεδο με το ύφος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Ήταν ποιητικό, αν και όχι έμμετρο, γοργό και με διαυγή εκφραστικά μέσα, διακρινόταν για τη μορφική του τελειότητα, την εύστοχη χρήση των λέξεων και τη σαφήνειά του.

Κύριες πηγές μας για τη φιλοσοφία του Δημόκριτου είναι ο Αριστοτέλης, ο Θεόφραστος, ο Σέξτος ο Εμπειρικός, ο Αλέξανδρος από την Αφροδισιάδα, ο Ιωάννης Φιλόπονος και ο Σιμπλίκιος, γιατί από τον τεράστιο όγκο των γραπτών του διασώθηκαν ελάχιστα αποσπάσματα, κυρίως ηθικού περιεχομένου, τα οποία ανευρίσκονται σε μεταγενέστερους συγγραφείς ως παραθέματα ή παραφράσεις. Οι ερμηνείες της φιλοσοφίας του Δημόκριτου, οι οποίες δίνονται από αυτούς τους συγγραφείς, αποτελούν οδηγό και για τη σύγχρονη έρευνα. Η τελευταία πρέπει πάντα να είναι προσεχτική, κυρίως στην περίπτωση του Αριστοτέλη (και των σχολιαστών του), αφού ο τελευταίος έχει την τάση να παρουσιάζει τις απόψεις των προγενεστέρων του φιλοσόφων μέσα από το πρίσμα της δικής του τελεολογικής φιλοσοφίας.

Πολλοί προσπάθησαν να εξηγήσουν τον λόγο για τον οποίο χάθηκαν τα έργα του Δημόκριτου. Άλλοι απέδωσαν την απώλεια στην τύχη, άλλοι στους Επικούρειους, οι οποίοι θα ωφελούνταν από την εξαφάνιση του έργου του Δημόκριτου, καθώς μ’ αυτόν τον τρόπο δεν θα ήταν πια φανερή η έλλειψη πρωτοτυπίας της θεωρίας τους. Άλλοι όμως, αντιθέτως, θεώρησαν την καταστροφή τους σαν συνέπεια της κακής φήμης που είχε ο Δημόκριτος, ιδίως μεταξύ των χριστιανών, ως πρόδρομος των Επικούρειων. Η τρίτη εκδοχή φαίνεται πλησιέστερη στην αλήθεια, αφού ως γνωστόν χάθηκε και το έργο του ίδιου του Επίκουρου και των Επικούρειων.

Advertisements

121 Σχόλια to “Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 11 – Δημόκριτος ο Αβδηρίτης”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >Ο πατέρας του, για το όνομα του οποίου δεν είμαστε βέβαιοι, αφού άλλοι τον αναφέρουν ως Ηγησίστρατο, άλλοι ως Αθηνόκριτο και κάποιοι ως Δαμάσιππο

    Η μάνα του θα ξέρει σίγουρα.

    Πως τον έλεγαν τουλάχιστον αυτόν που την παντρεύτηκε

  2. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    O μέγας Δημόκριτος ο καταγόμενος από τα Άβδηρα, την πόλη που γέννησε τον όρο της ανικανότητας, , της επιπολαιότητας, της αφέλειας, της μωρίας, της κενοδοξίας και της ανόητης γενικώς συμπεριφοράς, όλα τα προηγούμενα μαζεμένα σε μια λέξη: Αβδηριτισμός.

  3. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Κι αν σκεφτείς οτι από τα Άβδηρα ήταν και ο Λεύκιππος και ο Πρωταγόρας, και ότι οι Αβδηρίτες φέρθηκαν σωστά απέναντι στον Δημόκριτο, αναρωτιέσαι μήπως σε φθόνο οφειλόταν η κακή τους φημη.

  4. Γς said

    Είπα κάτι για τον Βάταλο και μου κράτησε το σχόλιο η Μαρμάγκα …

    [αγκού]

  5. Γς said

    >Όταν θέλησε να δει τον Σωκράτη, αυτός τον αγνόησε και ο Δημόκριτος επέστρεψε στην πατρίδα του.

    Στο Πυρηνοστάσιό του της Αγίας Παρασκευής;

  6. Ριβαλντίνιο said

    Ό,τι δεν κατόρθωσε όμως ο Πλάτων, το πέτυχαν επτακόσια χρόνια αργότερα οι χριστιανοί.

    Επειδή το 300 μ.Χ. τα βιβλία του Δημόκριτου δεν ήταν πολλά και βρίσκονταν σε χέρια λίγων ;

    _____________________________________________________

    Ο Μπούμπουκ και η σύζυγός του είχαν κερδίσει σε ερώτηση του μάνεϋ ντρόπ του Αρναούτογλου για το ποιός φιλόσοφος δεν έζησε την ίδια εποχή με τον Κομφούκιο. Είχαν 4 επιλογές, ο Μπούμπουκ έσπρωξε τα λεφτά στον Δημόκριτο και κέρδισαν.

  7. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Σταχυολογώ:
    > …όχι μόνο δεν καταφρονούσε την εργασία, αλλά πίστευε ότι αποτελούσε την πηγή της γνώσης
    >… πίστευε πως ο άνθρωπος, γνωρίζοντας τις αιτίες των διαφόρων φαινομένων ή τη φύση των πραγμάτων, μπορεί να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει και να απαλλαγεί από τον φόβο
    > …έδινε εξίσου μεγάλη σημασία και στη χαρά και στην απόλαυση της ζωής
    > …θεώρησαν την καταστροφή τους σαν συνέπεια της κακής φήμης που είχε ο Δημόκριτος, ιδίως μεταξύ των χριστιανών, ως πρόδρομος των Επικούρειων

    Πόσο ξεκάθαρα φαίνονται μερικά πράγματα, από πεντέξι φράσεις μόνο! Ακόμη κι αν είναι το φθαρμένο περίγραμμα της σκιάς ενός τμήματος του έργου του, αρκεί για να ξυπνήσει το μυαλό και να μας βάλει να ανακαλύψουμε πάλι τα κομμάτια που λείπουν.

  8. αιμύλος και σπουδαιόμυθος… κάτι μου θυμίζει, ό,τι και στον Γς φαντάζομαι 🙂

  9. Triant said

    Καλημέρα

    «Έμεινε στη ιστορία με το επίθετο Γελασίνος, γιατί ήταν πάντα γελαστός και καλοδιάθετος.»

    Κι εγώ μες την καλά χαρά θα ήμουνα αν είχα φάει μια περιουσία στα ταξίδια και μετά μου δίναν άλλη μία γιατί είμαι ωραίος τύπος.

  10. Avonidas said

    Καλημέρα.

    έφτιαξε ένα δωμάτιο στον κήπο του σπιτιού του και κλείστηκε εκεί μέσα διαβάζοντας συνεχώς

    Ναι, αλλά και τις βόλτες του πήγε, και το βόδι του θυσίασε, ειχε πρόγραμμα 😉

  11. Ριβαλντίνιο said

    @ 10 Avonidas

    🙂 🙂 🙂
    Κλαίω !!!
    🙂 🙂 🙂

  12. Καλημέρα,

    9 Κι εγώ μαζί σου 🙂

    10 Σωστός…

  13. Triant said

    @10 🙂 🙂 🙂

  14. Γς said

    Δύτης Των Νιπτήρων said:

    >αιμύλος και σπουδαιόμυθος… κάτι μου θυμίζει, ό,τι και στον Γς φαντάζομαι

    Ναι αυτό έλεγα στο σχόλιο που μου κράτησε η μαρμάγκα

  15. Γς said

    >ο φιλοσοφημένος άνθρωπος πρέπει στη δύση του βίου του να γίνεται ένας καλοσυνάτος γέροντας που λέει ενδιαφέροντα πράγματα [γέρων εύχαρις ο αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    >Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  16. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    Το 15 είναι το σχόλιο που κρατήθηκε.

  17. spiral architect 🇰🇵 said

    @3β: Όταν άκουσα τον όρο, (είπαμε, ότι είμαι του κλασσικού) θυμάμαι ότι είχε εξηγήσει ο φιλόλογος, για μια κρήνη που είχαν κατασκευάσει οι Αβδηρίτες χωρίς να έχουν φτιάξει ακόμα το υδραγωγείο, σπατάλησαν τα λεφτά τους εκεί και τελικά έμειναν χωρίς λεφτά να κοιτάζουν την ξερή κρήνη. 😀
    Τι να πω, φήμες των «πρωτευουσιάνων» Αθηναίων ήταν για τους «βλάχους» της εποχής; 🙄

  18. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Το βιβλίο το έχω, μα το διαβάζω εδώ σε (απολαυστικές) δόσεις. Ετσι δεν είχα κοινωνήσει απ΄ τα παραλειπόμενα του Δημόκριτου, όπως ετούτο
    «Χωρίς να τρώει, οσφραινόταν την ευωδία του μελιού και ανοίγοντας τα ψωμιά ανάσαινε τους ατμούς που έβγαζαν.»
    που με ενθουσίασε.Ενιωσα τη δύναμή του ως το μεδούλι.
    Δημοκράτισσα και Δημοκρίτισσα θα δηλώνω στο εξής 🙂 .
    Πόσο σπουδαίος και θελκτικός θα ήταν ο Μικρός Διάκοσμος του, που διάβασε στους χωριανούς του και ομοθύμησαν για καλό (πράγμα σπάνιο ε;) και του απένειμαν τιμές και χρήμα…

    Ευχαριστώ για το αεράκι στην ψυχή παλι σήμερα.

  19. Είχα πάει στα Αβδηρα μικρός όταν ο πατέρας μου ήταν ελεγκτής του Υπ.Γεωργίας στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης. Είχα εντυπωσιασθεί τότε από την φήμη πως οι κάτοικοι του ήταν χαζοί αν και θυμάμαι πως ο πατέρας μου είχε αντίθετη γνώμη. Δεν μπορούσα να δεχτώ πως οι κάτοικοι κάποιας περιοχής είναι λιγότερο ή περισσότερο έξυπνοι από τους άλλους
    Σήμερα βέβαια που η χώρα μεταλλάσσεται από καλυμένη μπανανία σε απροκάλυπτη ελάχιστη σημασία έχει ποιός είναι έξυπνος και ποιός βλάκας

  20. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    «ήταν τόσο φιλόπονος και μελετηρός, ώστε έφτιαξε ένα δωμάτιο στον κήπο του σπιτιού του και κλείστηκε εκεί μέσα διαβάζοντας συνεχώς, χωρίς να βγει έξω παρά μόνο μια φορά, όταν ο πατέρας του ήταν να θυσιάσει ένα βόδι, που το έδεσε έξω από το δωμάτιό του, και σαν ήρθε η ώρα της θυσίας, τον έβγαλε για να την παρακολουθήσει»

    Κάτι σὰν ὑποχρεωτικὸς ἐκκλησιασμός· κάτι τέτοια νεανικὰ τραύματα ἔχουν οἱ μαθητὲς τῆς γενιᾶς μου καὶ ἀρκετοὺς μᾶς «πιάνει τὸ λιβάνι». 🙂

  21. Corto said

    Το ξεχάσαμε το δεκάρικο;

  22. Avonidas said

    #21. Το ξεχάσαμε το δεκάρικο;

    Οι γηπεδόφιλοι πρέπει να το θυμούνται καλά 😉

  23. Corto said

    22: Σωστός!

  24. Avonidas said

    #21. Αυτό το πλανητικό μοντέλο του ατόμου όμως είναι εμβληματικό και αναγνωρίσιμο, αλλά πέρα ως πέρα λανθασμένο σύμφωνα με τη σύγχρονη αντίληψή μας.

    Και δεν έχει και καμιά σχέση με την αρχική σύλληψη του Δημόκριτου.

  25. Παναγιώτης Κ. said

    Επισκέφθηκα προσφάτως την Θράκη και πήγα και στα Άβδηρα.
    Έμεινα έκπληκτος από τον απέραντο κάμπο στην περιοχή αυτή αλλά και γενικά στη Θράκη!

  26. Corto said

    24:
    Πράγματι είναι λανθασμένο. Ωστόσο εκτός από αναγνωρίσιμο (υπήρχε και σε κατοστάρικο χάρτινο), είναι και αξιοθαύμαστο ως προς την χάραξή του. Γενικώς τα ελληνικά κέρματα ήταν αριστουργηματικά.

  27. ΚΩΣΤΑΣ said

    18 > Δημοκράτισσα και Δημοκρίτισσα θα δηλώνω στο εξής

    Μήπως ξέχασες κανένα Ν στην αρχή; 🙂 🙂

  28. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    8: …καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας, καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν… 🙂

    10: 🙂

    Για τα ταξιδάκια του Δημόκριτου θέλω να πω δυό λέξεις, γιατί νομίζω πως η νοοτροπία αυτή δεν είναι άσχετη με την εξέλιξη του πολιτεύματος και τη συνολική πορεία της φιλοσοφίας και των επιστημών τότε:

    Νομίζω πως ο ομηρικός στίχος που αναφέρεται στη προσωπικότητα του Οδυσσέα (πολλῶν δ᾿ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω) εκφράζει με χαρακτηριστικό τρόπο την ουσία της εθνογραφικής εμπειρίας των ΑΗΠ: Με την εξόρμησή τους προς τους ξένους λαούς, σχεδόν πάντοτε διαμέσου της γνωστής θάλασσας ή/και του άγνωστου πόντου, προσκομίζουν, εκτός βέβαια από τον πλούτο, τη γνώση της πολιτικής οργάνωσης (ἴδεν/ οἶδα ἄστεα) και τις νοοτροπίες και τις γνώσεις των άλλων ανθρώπων εκεί (νόον ἔγνω).

    Μ’ αυτόν τον πλούσιο και πολύτιμες πνευματικές αλλά και γενικότερες εμπειρίες από τις εκτός των δικών τους ορίων εξορμήσεις τους, χτίστηκε η σταδιακή διαμόρφωση της (αποκαλούμενης) «πόλης», ως βασικού κύτταρου της πολιτικής ζωής και συγχρόνως ως σταθερής αναφοράς της αναδυόμενης πολιτικής συνείδησης του ατόμου/πολίτη. Η κοινότητα της πόλης και η συνείδηση του πολίτη έδωσαν στους ΑΗΠ καταπληκτική δημιουργική πνοή.

    Κατ’ εμέ ο φιλοσοφικός στοχασμός των ΑΗΠ συναρτάται με τον κόσμο της «πόλης». Δηλαδή, οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν, όπου οι Έλληνες συγκρότησαν δημοκρατικές πόλεις, ευνοήσαν και επέτρεψαν την άρθρωση φιλοσοφικού λόγου.

  29. ΚΩΣΤΑΣ said

    Οι Αβδηρίτες! Από εκεί κοντά ήταν κι ου Στέργιους που πισμάνιψι και ύστερα ξιπισμάνιψι αλλά μετά πισμάνιψι η Στεργιανή.

  30. # 25

    Αν πας καλοκαίρι κι έχουν θερίσει τα σιτηρά και φυσάει λίγο να κουνηθούν τα κομμένα άχυρα δεν βλέπεις τον δρόμο !!

  31. leonicos said

    Υπέροχος ο Σαραντ Πατήρ

    Γιάννη

    σ’ ευχαριστώ και για το 18 και για το 46 του χθεσινύ

    Από ήσαν και γιατί ονομάστηκαν έτσι, κανείς δεν μπορεί να το πει. Το βέβαιο είναι ότι είχαν πολλοί αυτό το επώνυμο φεύγοντας, επειδή απαντά και στην Πολωνία.

  32. ΣΠ said

    21
    Και το παλιό κατοστάρικο

    https://xartomoutro.wordpress.com/2015/12/01/%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82/

  33. Γιάννης Ιατρού said

    31: Γειά σου Λεώ. Ευχαριστώ για την εξήγηση 🙂

  34. ΣΠ said

    ο Δημόκριτος γεννήθηκε το 460 π.Χ. στα Άβδηρα της Θράκης
    Έφτασε σε βαθύ γήρας και πέθανε το 370, δηλαδή αιωνόβιος.

    Μπορεί κάποιος 90χρονος να χαρακτηριστεί αωνόβιος;

  35. Νέο Kid said

    24. Του Ράδερφορντ το ατομικό μοντέλο δεν ,είναι αυτό; Στο περίπου έστω.
    Αλλά γιατί είναι «παντελώς λανθασμένο»; Αν δεν πάμε δηλαδή σε μεγαλύτερη κλιμάκα σε βάθος ( στα κουάρκ και βατράχια και πως τα λέτε τέλος πάντων αυτά τα περίεργα…) δεν στέκει ως μια καλή προσέγγιση ;

  36. Corto said

    32:
    Ακριβώς, αυτό εννοούσα στο σχ.26. Ο Δημόκριτος βέβαια εμφανίζεται και ακόμα παλιότερα σε εικοσάρικο, αλλά χωρίς το ατομικό μοντέλο:

  37. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  38. ΣΠ said

    Σύμφωνα με δική του μαρτυρία, έγραψε τον Μικρό Διάκοσμο 730 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας (απ. Ι), αλλά ούτε αυτό δεν μας βοηθά πολύ, αφού αγνοούμε πότε τοποθετούσε τον Τρωικό πόλεμο ο φιλόσοφος.

    Είναι σωστή εδώ η διπλή άρνηση «ούτε αυτό δεν μας βοηθά πολύ»; Πιο σωστό μου φαίνεται το «ούτε αυτό μας βοηθά πολύ» ή το «και αυτό δεν μας βοηθά πολύ».

  39. Avonidas said

    #35. Αλλά γιατί είναι «παντελώς λανθασμένο»; Αν δεν πάμε δηλαδή σε μεγαλύτερη κλιμάκα σε βάθος […] δεν στέκει ως μια καλή προσέγγιση ;

    Το κύριο πρόβλημα με το μοντέλο του Ράδερφορντ είναι ότι δεν μπορεί να εξηγήσει τη σταθερή φύση του ατόμου, δηλαδή το γιατί, για παράδειγμα, όλα τα άτομα υδρογόνου στο σύμπαν είναι πανομοιότυπα.

    Ο Δημόκριτος φανταζόταν το άτομο σαν έναν αδιαίρετο κόκκο που δεν μπορεί να δημιουργηθεί ή να καταστραφεί. Αν όντως είχαν έτσι τα πράγματα, τότε η σταθερή φύση του ατόμου θα ήταν ευεξήγητη. Αν όμως το άτομο μπορεί να διαλυθεί και να ξανασυντεθεί, όπως πράγματι συμβαίνει, τότε δεν είναι καθόλου σαφές γιατί θα αναδυόταν πανομοιότυπο· κάθε πλανητικό σύστημα είναι μοναδικό.

    Ο Μπορ αντιλαμβανόταν το πρόβλημα ίσως καθαρότερα από τον καθένα, και στο αρχικό μοντέλο του προσπάθησε να το αντιμετωπίσει αξιώνοντας ότι τα ηλεκτρόνια κινούνται σε καθορισμένες τροχιές. Αυτό όμως είναι απλώς ένας αυθαίρετος κανόνας· δεν υπήρχε τίποτα στη φυσική που να εξηγεί γιατί επιτρέπονται μόνο αυτές οι καθορισμένες τροχιές κι όχι άλλες, για να μη μιλήσουμε για το πώς θα μπορούσε να μεταβεί ένα ηλεκτρόνιο από τη μια στην άλλη χωρίς να περάσει από κάποια ενδιάμεση.

    Τελικά, το πρόβλημα λύθηκε με ριζοσπαστικό τρόπο: απλούστατα δεν υπάρχουν τροχιές. Υπάρχουν συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα ηλεκτρόνιο, και που έχουν καθορισμένη ενέργεια, κι αυτές οι καταστάσεις είναι ευσταθείς, έτσι ώστε το ηλεκτρόνιο να επιστρέφει σ’ αυτές αβίαστα μετά από μια διαταραχή. Αυτό το μοντέλο, όμως, δεν απεικονίζεται εύκολα και δεν είναι απλό να το συλλάβει διαισθητικά ένας άνθρωπος.

  40. sarant said

    38 Καλά λες

    29 Πισμάνιψι;

  41. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    40 Πισμάνεψε = μετάνιωσε

  42. Μαίρη Μποντίλα said

    Ως γυναίκα, δικαιούμαι νομίζω να ρωτήσω γιατί αποσιωπάται στο παρόν άρθρο ο μισογυνισμός του (Μεγάλου, κατά τα άλλα…) Δημόκριτου, που φαίνεται από τις παρακάτω μισογυνικές ρήσεις του που παραθέτω αμετάφραστες για να μή μάς πιάσει ο αντιρατσιστικός νόμος:

    «Γυνή μή ασκείτω λόγον, δεινόν γάρ» (σύμφωνα με όλους τους Καινοδιαθηκολόγους, από εδώ αντέγραψε ο Απ. Παύλος το [Α Τιμ. 2,12] «γυναικί δε διδάσκειν ουκ επιτρέπω, ουδέ αυθεντείν ανδρός, αλλ είναι εν ησυχία»

    «Υπό γυναικός άρχεσθαι ύβρις και ανανδρίη εσχάτη»
    «Ενιοι πόλεων μεν δεσπόζουσι, γυναιξί δε δουλεύουσι.»
    «Γυνή πολλά ανδρός οξυτέρη προς κακοφραδμοσύνην» [Stob. Serm. LΧΧΙ. ψόγος γυναικών]

    «Δημοκρίτω έφη τις διά τί μέγας ών, μικράν έγημας γυναίκα, κακείνος είπε, του κακού εκλογήν ποιούμενος, το ελάχιστον εξελεξάμην». [Αnton. Serm, περί γυναικών πονηρών ]
    [σ.σ.: Από δώ αντέγραψαν ο Γκαίτε και ο Ρουσσώ την περίφημη συμβουλή τους ότι συμφέρει στον άνδρα να μήν παντρεύεται έξυπνη γυναίκα]

    «Κόσμος ολιγομυθίη γυναικί καλόν δε και κόσμου λιτότης».

  43. Γιάννης Ιατρού said

    Μέσα σ΄όλα τα άλλα, η σημερινή μέρα έχει να μας θυμίζει και κάτι άλλο, να τα λέμε κι αυτά, έστω κι εκτός θέματος, με το συμπάθιο.

  44. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    10. 🙂 >> και τις βόλτες του πήγε
    Τα ταξίδια γνώσης,μεγάλο κεφάλαιο! («Μόνο στην ψείρα κάνει κακό το μετακάθισμα» λέει η παροιμία)
    Από το βίο και του Δημόκριτου κάποια πράγματα βλέπουμε να επαναλαμβάνονται για εκείνους που διέπρεψαν,ανέπτυξαν νέες ιδέες κι άφησαν εξελίξιμες παρακαταθήκες για την ανθρωπότητα. Πέρα από την ευφυΐα καθεαυτή και τη φιλομάθεια, η κοινωνική τάξη- χρήμα και καταγωγή- τα ταξίδια επίσης, με τις συνάφειες στις πολιτείες του κόσμου, φαίνεται να ήσαν κοινοί παράγοντες.

  45. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    39 – Είναι πολλά χρόνια που έχω αυτή την απορία και με την ευκαιρία που βρήκα παπά.☺
    Αν υποθέσουμε λογικά, ότι ο Δημόκριτος δεν εννοούσε ως άτομο αυτό που εννοούμε και ονομάσαμε αυθαίρετα εμείς (μια και αποτελείται από πολλα σωματίδια) αλλά το σωματίδιο Χίγκς (λέω εγω τώρα ☺) μπορεί να σταθεί η θεωρία του; η μάλλον καλύτερα η θεώρησή του;

  46. Νίκος Κ. said

    Εφόσον καταστράφηκαν τα έργα του Δημόκριτου, ποιός μας μετέφερε την περίφημη φράση του;
    «Κατά σύμβαση υπάρχει γλυκό και πικρό, ζεστό και κρύο…. Στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και το κενό»

    Εκτός από την έννοια του ατόμου (σαν «αδιαίρετο κόκκο» που λέει και ο Avonidas [39]) υπάρχουν άλλα δύο εντυπωσιακά στοιχεία: Το ένα είναι η έννοια του κενού (άραγε να υπονοεί αυτό που εννοούμε;) και το άλλο ότι θεωρεί τα άτομα υπεύθυνα για όλες τις ιδιότητες του κόσμου που μας περιβάλλει, κατανοώντας πως στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν μπορούν να διατηρούν το νόημα που εμείς τους δίνουμε μακροσκοπικά.

  47. Μαρία said

    40
    Πεισμανεύω-πεισμώνω-μετανιώνω

  48. pişman olmak (περσικής αρχής)

  49. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    42 – Για την αποσιώπηση δεν μπορώ να απαντήσω, μπορώ όμως να σας πώ για ποιό λόγο αρκετοί άντρες είναι μισογύνηδες, ο βασικός λόγος, είναι, ΝΑΙ ΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ, μα αφού τον ξέρετε γιατί τον αποκρύπτετε από το ανδροκρατούμενο ιστολόγιο;☺

  50. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    48 – Θα πώ στήν μάνα μου πως ξέρει περσικά.☺

  51. Παναγιώτης Κ. said

    Ο Δημόκριτος αλλά και πολλοί άλλοι φιλόσοφοι διατύπωσαν προτάσεις που αν κάποιος τις μελετήσει έχει χρήσιμους κανόνες για να πορευτεί στη ζωή…
    Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά…:)

    Γνώρισα αρκετούς ανθρώπους που αρέσκονται πολύ σε αυτά τα αποστάγματα σοφίας.
    Από την άλλη, διάφοροι διανοούμενοι μάλλον τα απαξιώνουν. Οι ίδιοι αυτοί διανοούμενοι δεν έχουν ενδιαφέρον να απαντήσουν στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων . Λες και υπάρχει κάποιος… κρυφός κανόνας που… συνιστά να αποφεύγεται η χρήση της συμπυκνωμένης εμπειρίας που περικλείουν τα διάφορα ρητά. Διότι κτγμ, συμπυκνωμένη εμπειρία εκφράζουν αυτές οι «σοφές κουβέντες».

    Οι ίδιοι αυτοί διανοούμενοι στο χώρο της Εκπαίδευσης, ειδικώς κατά την πρώτη δεκαετία της μεταπολίτευσης μιλούσαν για «διδακτισμό». Ήταν η περίοδος όπου μας είχαν…γανώσει το κεφάλι με την προτροπή «να καταλάβει το παιδί».Δάσκαλοι με πολυετή πείρα ένιωθαν… άσχετοι και δεν έμπαιναν στον κόπο να αντιπαρατεθούν προς τους τάχα μοντέρνους. Έτσι λοιπόν πολλοί από αυτούς, μπορούσαν ανενόχλητοι να αλωνίζουν και να λένε διάφορες ανοησίες.
    Δεν μπήκα στον κόπο να αποκρυπτογραφήσω τι εννοούσαν με τον όρο «διδακτισμός». Σίγουρα δεν το έλεγαν για καλό… Πάντως, πολλές από τις απόψεις τους, μάλλον έβλαψαν την εκπαίδευση.

  52. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    51 τέλος – Κάνεις μεγάλο λάθος, ακριβώς το αντίθετο έγινε.

  53. sarant said

    46 Σώθηκαν κάποια λιγοστά αποσπάσματα.

  54. ΓιώργοςΜ said

    44 Ε, βέβαια: Όποιος γυρίζει μυρίζει, όποιος κάθεται βρωμάει, λένε στο χωριό μου. Ή, πέτρα που κυλάει δε χορταριάζει ή, ή… 🙂

  55. Γιάννης Κουβάτσος said

    Βρε Λάμπρο, για όποιο θέμα κι αν μιλήσουμε, από το Μπιγκ Μπαγκ μέχρι τους βομβαρδισμούς στη Συρία, στην ίδια αιτία το αναγάγεις. Τόσο μονοδιάστατα είναι τα πράγματα, λοιπόν; 😊

  56. Evan said

    Όσον αφορά τα «άφθαρτα, αιώνια και αναλλοίωτα» άτομα που θεωρεί ο Δημόκριτος, αυτά είναι πράγματι πολύ κοντά στη σημερινή αντίληψη για τα τελικά δομικά μέρη της ύλης. Όταν ανακαλύπεται δομή σε ένα προηγουμένως θεωρούμενο «άτομο», τα νέα μικρότερα δομικά συστατικά είναι τα νέα άτμητα.

    Ο Δημόκριτος ερμήνευσε τη διαφορά στα πράγματα ως διαφορά στα τελικά άτμητα συστατικά τους (κατά σχήμα, θέση και διάταξη -δηλ. δομή), ενώ μεταξύ των ατόμων-τελικών συστατικών υπάρχει κενό (όπως αναφέρει ο #46). Αυτό συμβαίνει με την εσωτερική δομή του πρωτονίου από κουάρκς.

    Το πλανητικό μοντέλο του Rutherford είναι ένας ενδιάμεσος σταθμός στην αναζήτηση των τελικών άτομων συστατικών. Όσα αναφέρει ο Avonidas για την παραπέρα εξέλιξη του μοντέλου είναι σωστά. Τώρα στα νομίσματα με την μορφή του Δημόκριτου, μάλλον έβαζαν ότι πιο απλό και παραστατικό για το άτομο ξέρει ο πολύς κόσμος.

    Η ιδέα των άτομων, ως τελικό δομικό συστατικό των χημικών στοιχείων θεωρείται ότι εμφανίστηκε στη νεώτερη φυσική με τον Dalton (αρχές του 19ου αιώνα). Εκείνο που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος (τουλάχιστον στη δυτική πλευρά του παραπετάσματος), είναι ότι ο πρώτος που μίλησε για ατομική θεωρία της ύλης στην σύγχρονη εποχή είναι ο Λομονόσοβ. Διατύπωσε την αρχή της διατήρησης της μάζας κατά τις χημικές αντιδράσεις (ανεξάρτητα από τον Lavoisier) και κατ’ επέκταση της αρχής διατήρησης της ύλης. Συνεχίζοντας την μελέτη των αερίων, διατύπωσε ξεκάθαρα από το 1741 την ατομική θεωρία της ύλης (πριν τον Dalton). Χρησιμοποίησε μάλιστα τις λέξεις «άτομα» και μόρια (Атомы и молекулы) αντί στοιχεία και σωματίδια (корпускулы и элементы).

    Στα βιβλία της Β’ βάθμιας το όνομά του απουσίαζε παντελώς (ενώ Lavoisier και Dalton είναι οι σταθμοί). Στη δυτική επιστήμη επίσης είναι πρακτικά άγνωστος.

  57. Avonidas said

    #45. Αν υποθέσουμε λογικά, ότι ο Δημόκριτος δεν εννοούσε ως άτομο αυτό που εννοούμε και ονομάσαμε αυθαίρετα εμείς (μια και αποτελείται από πολλα σωματίδια) αλλά το σωματίδιο Χίγκς (λέω εγω τώρα ☺) μπορεί να σταθεί η θεωρία του; η μάλλον καλύτερα η θεώρησή του;

    Ναι και όχι. Η υπόθεση-κλειδί του Δημόκριτου ήταν ότι η ύλη δεν μπορεί να υποδιαιρεθεί αυθαίρετα, αλλά φτάνουμε σε κάποιο σημείο σε μη διαιρέσιμα «ψήγματα». Αυτό σημαίνει ότι όλα τα σώματα αποτελούνται από κάποια στοιχειώδη αντικείμενα, που μπορούν να συνδυαστούν με πολλούς τρόπους. Έως εδώ υπάρχουν πολλά κοινά με τη σύγχρονη φυσική.

    Η βασική διαφορά, τώρα, με τη σύγχρονη θεώρηση για την ύλη είναι ότι ναι μεν υπάρχουν στοιχειώδη αντικείμενα που θα μπορούσαμε να τα ταυτίσουμε με τα άτομα του Δημόκριτου, αλλά οι δυνατοί συνδυασμοί τους δεν είναι ούτε αυθαίρετοι ούτε απεριόριστοι. Για να το πω απλά, ένας κόσμος που θα αποτελούνταν από κενό και κάποιες έσχατες μπίλιες δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει όπως ο δικός μας.

    Όλη σχεδόν η φυσική συμπεριφορά της ύλης οφείλεται στους κανόνες με τους οποίους συνδυάζονται και αλληλεπιδρούν τα έσχατα σωματίδια και σχεδόν καθόλου στη δομή τους. Το άτομο, για παράδειγμα, συμπεριφέρεται σαν μια σκληρή ελαστική σφαίρα με ακτίνα περίπου 1 δεκάκις εκατομμυριοστό του χιλιοστού, παρότι ο πυρήνας του είναι συγκεντρωμένος σε μια ακτίνα 100 χιλιάδες φορές μικρότερη. Λέμε συχνά εκλαϊκεύοντας πως το άτομο είναι σχεδόν κενός χώρος, αλλά αυτός ο χώρος είναι αδιαχώρητος 😉

    Τελικά λοιπόν το άτομο, αν και σύνθετο και διαιρετό, μοιάζει στη συμπεριφορά του περισσότερο με αυτό που φανταζόταν ο Δημόκριτος παρά τα πιο στοιχειώδη σωματίδια που το αποτελούν.

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    51: Και μεγάλη συμφορά να σου τύχει τέτοιος «πρωτοποριακός» παιδαγωγός για σχολικός σύμβουλος, Παναγιώτη. Θυμάμαι μια τέτοια συμβουλίνα που μπήκε στην πρώτη τάξη, για να μάθει στη δασκάλα τη δουλειά της. Ζήτησε , λοιπόν, από τα πρωτάκια να ανεβούν στα θρανία και να παραστήσουν τα κλαδιά και τα φύλλα των δέντρων, όταν φυσάει ο άνεμος. Φυσικά, το πράγμα ξέφυγε, η τάξη έγινε μπάχαλο και η συμβουλίνα ζήταγε πανικόβλητη από τη δασκάλα να κατεβάσει τα παιδιά πριν χτυπήσουν. Πρωτοποριακά πράγματα. 😊

  59. Γς said

    54:

    >Ή, πέτρα που κυλάει δε χορταριάζει ή, ή…

    Και θυμήθηκα τον φίλο μου τον Joe τον Felsenstein [stepping stone?]

    Η πέτρα στο ποτάμι για πέρασμα, που κυλάει με ορμή γύρω της το νερό; Χορταριάζει;

  60. Μαρία said

    48
    Κοίτα πράματα! Σαν τον κωλομπαρά 🙂

  61. Παναγιώτης Κ. said

    @52. Ποιο είναι το λάθος;
    Δεν είχαν πει τότε ότι δεν χρειάζεται να μαθαίνουν τα παιδιά την προπαίδεια;
    Έχω πολλά παραδείγματα από τον χώρο των Μαθηματικών.
    Εκείνη την περίοδο είχε βγει το εμβληματικό βιβλίο με τον τίτλο «Γιατί ο Γιαννάκης δεν ξέρει να κάνει πρόσθεση».
    Ότι είναι κάπως έτσι τα πράγματα , προκύπτει από την αναθεώρηση που ακολούθησε.
    Η γνώμη μου είναι ότι γευτήκαμε τα… καλά του κεντρικού σχεδιασμού στην Εκπαίδευση.
    Ας δοκιμάσουμε και άλλες μεθόδους που θα βασίζονται σε αποκεντρωμένες διαδικασίες.

  62. Avonidas said

    #56. Πράγματι, η χημεία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση της ατομικής θεωρίας. Πρωτίστως ο Ντάλτον μπορούσε αβίαστα να εξηγήσει γιατί στις χημικές ενώσεις τα στοιχεία συμμετέχουν σε ακέραιες αναλογίες.

    Ωστόσο, τα «άφθαρτα, αιώνια και αναλλοίωτα» άτομα απέχουν πολύ από τα στοιχειώδη σωματίδια που ξέρουμε σήμερα. Πρώτα-πρώτα, είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν νέα σωματίδια αν προσφερθεί αρκετή ενέργεια — αυτό ακριβώς κάνουμε στους επιταχυντές. Έπειτα, τα περισσότερα επίσης διασπώνται αυθόρμητα, και μάλιστα δεν διασπώνται σε προϋπάρχοντα συστατικά τους, απλώς ανταλλάσσονται, αν θέλετε, με ισοδύναμα άλλα σωματίδια (σκεφτείτε ως ανάλογο τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, ειδικά ο Λάμπρος 😉 ).

    Τα μόνα σωματίδια που απ’ όσο ξέρουμε είναι ευσταθή, δηλαδή δεν μπορούν να διασπαστούν αυθόρμητα, είναι το ηλεκτρόνιο και το πρωτόνιο. Μάλιστα, το πρωτόνιο είναι σταθερό αλλά όχι στοιχειώδες, αφού έχει δομή. Το νετρόνιο, πάλι, είναι ευσταθές μέσα στο περιβάλλον του πυρήνα, αλλά όχι όταν είναι ελεύθερο: έχει ένα μέσο «προσδόκιμο ζωής» κάπου 15 λεπτά, είναι δηλαδή ο Χαϊλάντερ των στοιχειωδών σωματιδίων 🙂 Για να σας δώσω ένα μέτρο σύγκρισης, ένας άνθρωπος με την ίδια μακροβιότητα ως προς τους άλλους ανθρώπους θα ζούσε για μερικά δισεκατομμύρια χρόνια!

  63. Avonidas said

    #62. Αυτό που είναι αναλλοίωτο στα άτομα είναι βασικά η μορφή τους, η «πλατωνική ιδέα» τους. Μήπως μπορούμε λοιπόν, ύστερα από τόσους αιώνες, να συμφιλιώσουμε επιτέλους τον Πλάτωνα με τον Δημόκριτο; 😀

  64. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Η ολοκλήρωση του ψυχικού κόσμου γίνεται, κατά τον Δημόκριτο, με την κατάκτηση της ευθυμίας, που σήμαινε την ψυχική γαλήνη και την ευεξία.
    Όπως η ηδονή/ψυχική ηρεμία του Επίκουρου (που μορφώθηκε από δάσκαλο που ασπαζόταν τις θεωρίες του Δημόκριτου).

  65. Ριβαλντίνιο said

    Υπενθυμίσαμε ότι το «Ήλθον, είδον και απήλθον» είναι του Δημοκρίτου ;

    ὁ κόσμος σκηνή, ὁ βίος πάροδος· ἦλθες, εἶδες, ἀπῆλθες.

    https://lexilogia.gr/forum/showthread.php?5526-Ήλθον-είδον-και-απήλθον&s=de8f9ef7d1edce97a9d0ff70203bd026&p=57513&viewfull=1#post57513

    https://sarantakos.wordpress.com/2010/02/02/venividivici/

  66. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    55 – Τι εννοείς; δεν σε καταλαβαίνω.☺
    Μια και δεν συμφωνείς μ’ αυτό που δεν είπα, για πές εσύ πού οφείλεται ο μισογυνησμός των ανδρών;

    Υ.Γ – Πάντως, εκτός από το μπίγκ μπάνκ και ειδικά ό,τι έχει να κάνει με την συμπεριφορά του ανθρώπου, τα πράγματα έχοθν αποδειχθεί σχεδόν μονοδιάστατα.

    57 – Ευχαριστώ «πάτερ» ☺για την απάντηση.

    61 – Δεν θα στο πώ, θα στο αφήσω για κουΐζ.☺
    Άντε να σε βοηθήσω λίγο, ποιός είναι ο ρόλος της εκπαίδευσης;☺

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    Όλο με τους σοφούς της αρχαίας Ελλάδας ασχολούμαστε. Λες και η σημερινή Ελλάδα δεν έχει σοφούς (και σοφές):
    http://www.efsyn.gr/arthro/o-syndyasmos-eleni-aylonitoy-skotonei

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκεί, βρε Λάμπρο, που μας καλείς να μαντέψουμε την αιτία του μισογυνισμού. Στο σεξουαλικό δεν το πας; 😊

  69. ΚΩΣΤΑΣ said

    40 β – 47
    πισμάνιψι – πεισμάνεψε : από τα Άβδηρα είμαι κι εγώ, της σχολής Δημόκριτου ή Δημοκρίτου; 🙂

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=8015

  70. # 57 τέλος

    Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν αριθμούς μεγαλύτερους του (Π.χ. με μια ματίά δεν μπορούν να βρούνε περίπου πόσαπρόβατα έχει το κοπάδι. Εξαιρούνται οι (καλοί) γκρουπιέρηδες των καζινό που με μια ματιά υπολογίζουν με ακρίβεια το ποσό που περιέχει ένας σωρός από μάρκες λοηω εξάσκησης) να δώσω μια περιγραφή ενός ατόμου : Αν ο πυρήνας του ατόμου είναι ένα μπαλλάκι του τένις τα ηλεκτρόνια θα είναι κεφαλές από καρφίτσες καμιά 200ριά μέτρα μακριά 1

  71. Η κυρία Μαίρη Μποντίλα δεν είναι αιτία συναγερμού ; Τι λέει ο φύλαξιωάννης ;;

  72. Pedis said

    # 62 τέλος – εννοείται ότι αναφέρεσαι σε ελεύθερα πρωτόνια/νετρόνια. Τα ηλεκτονια δεν έχουν να φοβηθούν πολλά …

    # 56 – Η ιστορία είναι πολυπλοκότερη και εκπληκτικά αλληλεπιδραστική … Λ.χ. δεν αναφέρεσαι καθόλου στον προγενέστερο Μπόυλ.

  73. # 68

    Εσύ πας γυρεύοντς τώρα ν’ ακούσις την θεωρία του βαθέος οργασμού που διατύπωσε ο Whoisthisman κ.λ.π.,κ.λ.π.

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    68- Εγώ δεν πάω πουθενά τίποτε, μόνο τον σκύλο μου τον ….. (α ρε Πέπε, με το χρηστόνυμό σου, μου έχεις κάνει μεγάλη ζημιά.☺) βόλτα, σημασία έχει αν η καταπιεσμένη σεξουαλικότητα έχει όντως άμεση σχέση με τις περισσότερες αρρωστημένες και διεστραμένες ανθρώπινες συμπεριφορές αλλά και πολλές άλλες κακές μεν αλλά μικρότερης σημασίας και ελάχιστα έως καθόλου επικίνδυνες για τους άλλους.

    69 – Κώστα από τον Έβρο είσαι;

    73 – Προς το παρόν πάντως, πάνω από τις μισές γυναίκες στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι ανοργασμικές ενώ περίπου το ίδιο ποσοστό των ανδρών έχει σεξουαλικές δυσλειτουργίες, κι αν δεν είχε βγεί το βιάγκρα, η περιβόητη ελληνική «λεβεντιά» θα ήταν ποντιακό ανέκδοτο.
    Το μεγαλύτερο ταμπού στην απελευθερωμένη κοινωνία μας, εξακολουθεί να είναι οι σεξουαλικές σχέσεις κι σεξουαλικός οργασμός, κι ακόμα μεγαλύτερο, η παιδική σεξουαλικότητα.

    Με τις υγείες μας.

  75. sarant said

    60 Εννοείς ότι εύκολα παρετυμολογειται, ε;

    71 Κανονικά έπρεπε να πέσει μπαν, αλλά ολιγώρησα.

  76. # 74 τέλος

    Ποιό βιάγκρα βρε Λάμπρο ; Αυτό είναι πλεον προίστορικό πιά !

    Σιάλις περντέι και είσαι περντίκι χωρίς να ζορίζεται ο οργανισμός και για βαθιούς οργασμούς αντλία -αν έχεις τα φράγκα βέβαια για την εγχείρηση

  77. Evan said

    #72 Σίγουρα είναι και γιαυτό αναφέρω τον μεγάλο αγνοημένο.

    #62 Σωστή η περιγραφή (φυσικός;). Η Δημοκρίτεια θεωρία περιέχει φιλοσοφικά την σημερινή εικόνα των δομικών συστατικών της ύλης (άτμητα δηλ. στοιχειώδη, κενό μεταξύ τους, διαφορά κατά σχήμα, δίαταξη, θέςη, άρα μόνο επιτρεπτές δομές). Μπορεί να πει κανείς πολλά, αλλά μάλλον όχι εδώ. Το ενδιαφέρον είναι πόσο κοντά βρίσκεται, όπως και ο Επίκουρος, σε ό,τι μέχρι σήμερα έχει αποκαλύψει η Φυσική.

  78. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    76 – Δεν τα ξέρω Γιωρίκα μου αυτά μπιχλιμπίδια δεν μας χρειάζονται, με το παπάκι μου έχουμε υπέροχη χημεία και τρελή φαντασία, γιατί να πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά, για κάτι που μας δίνει η φύση απλόχερα και ΔΩΡΕΑΝ;
    Ο κόσμος μας έχει αποτρελαθεί, ζεί μέσα στον καταναλωτικό παραλογισμό, το άγχος και τον αρρωστημένο εγωϊσμό, θεωρώντας την ζωή κι ό,τι άλλο όμορφο έχει δεδομένα, γι΄αυτό ζεί για το αύριο, όμως αύριο πάλι για το αύριο θα ζεί κι εν τω μεταξύ η ζωή περνάει σήμερα.
    Eίναι σημαντικό να εκτιμάς αυτό που έχεις όταν το έχεις κι όχι όταν το χάνεις, αυτό όμως συνεπάγεται να ξέρεις τι θέλεις.

    Είσαι γατόνι πάντως, πιάστηκα κορόϊδο με τον ληγμένο. 🙂

    Στον άγγελο της ζωής μου που τραβάει μαζί μου το κουπί της ζωής πάντα με χαμόγελο.

  79. ΚΩΣΤΑΣ said

    74 β > Κώστα από τον Έβρο είσαι;

    Όχι, Λάμπρο. Το έγραψα μεταφορικά. Επειδή οι Αβδηρίτες φημίζονται για τις γκάφες τους, κι επειδή έγραψα ορθογραφικά λάθος το πεισμάνεψε, ε! είπα να αυτοσαρκαστώ λίγο!

  80. Corto said

    63 (Avonidas):

    Νομίζω ότι η σκέψη του Πλάτωνα είναι συμφιλιωμένη με την σκέψη του Δημόκριτου:
    Στον αριστουργηματικό Τίμαιο η ύλη δομείται όχι απλά από άτμητα σωματίδια, αλλά από στοιχεία μόλις δύο διαστάσεων, δηλαδή από στοιχειώδη τρίγωνα, τα οποία με την σειρά τους δομούν τα πλατωνικά στερεά, τα οποία πάλι αντιστοιχούν στα πέντε στοιχεία της φύσης. Τα τελευταία κατά κάποιον τρόπο -με μία δόση αφαίρεσης- παραπέμπουν και στις πέντε καταστάσεις της ύλης.
    Συνεπώς δεν υπάρχει καμία σημαντική αντίφαση στις δύο κοσμολογικές προσεγγίσεις.

  81. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    77 – » Μπορεί να πει κανείς πολλά, αλλά μάλλον όχι εδώ.» Μιά χαρά μπορεί να τα πεί εδώ, ο Avonidas κι ο Pedis είναι φυσικοί και πιο παλιά έχουν κάνει πολύ ωραίες συζητήσεις κι είχαν πολλούς ακροατές, δεν μιλούμε μόνο για λέξεις εδώ η για ποδόσφαιρο, αλλά σχεδόν για όλα τα θέματα που αφορούν τους ανθρώπους. Προσωπικά έχω μάθει πάρα πολλά από πολλούς εδώ μέσα και πολύ θα ήθελα να επιστρέψουν μερικοί σχολιαστές που εν αγνοία τους με βοήθησαν να γίνω καλύτερος αλλά δυστυχώς για μένα αποφάσισαν να σταματήσουν να σχολιάζουν.

    Το συγκεκριμένο θέμα πάντως, είναι πολύ ενδιαφέρον.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ε, οι Αθηναίοι δεν χρώσταγαν καλό λόγο για κανέναν, εκτός από τον εαυτό τους. Υπάρχει γνωστότερο μνημείο αυτοθαυμασμού από τον Επιτάφιο του Περικλάκια; Θεσσαλοί, Θηβαίοι, Αβδηρίτες, κανείς δεν γλίτωσε από το φαρμάκι τους. Στον Πελοποννησιακό πόλεμο πλήρωσαν την αλαζονεία τους και την υποτίμηση των άλλων.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    82: Μίλα δάσκαλε, μην κρύβεσαι, τώρα που σε ‘χουμε ανάγκη!

  84. # 82

    μη σου πω τώρα με ποιούς συνεχίζουν οι σύγχρονοι και συ μαζί τους…

  85. Γιάννης Κουβάτσος said

    Για φαντάσου, Γιάννη, μετά από αιώνες τα μόνα ντοκουμέντα για την ελληνική πραγματικότητα της εποχής μας να είναι δελτία ειδήσεων και πολιτικές εκπομπές του Σκάι. 😊

  86. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ατυχής η σύγκριση, Τζι. Οι Αθηναίοι έλεγαν λόγια, και αυτά μάς έμειναν. Του πιστολά υπάρχουν εικόνες. 😇

  87. Πέπε said

    @71 & 75, αλλά και @υπόλοιπους:

    Έχετε πάντως υπόψη ότι το όνομα Μαίρη Μποντίλα (Μαρία για την ακρίβεια το είδα γραμμένο) αντιστοιχεί σε πραγματικό πρόσωπο, που έχει όντως συγγράψει το άρθρο όπου παρέπεμπε, στην ανάρτηση για την «Εθνική Γλώσσα», το φερώνυμο σχόλιο.

    Και είχαμε κι άλλη πλαστοπροσωπία πρόσφατα.

  88. sarant said

    87 Κατά 99% πάλι πλαστοπροσωπία έχουμε.

  89. Πέπε said

    Τέλεια, βρήκαμε καινούργιο παιχνίδι τώρα: διαλέγουμε διάφορους ανθρώπους που έχουν παρουσία στο ίντερνετ και δανειζόμαστε το όνομα και την ηλεκτρονική παρουσία τους!

    Το επόμενο θα είναι να δανειζόμαστε το όνομα άλλων σχολιαστών του μπλογκ! Νομίζω ότι μπορεί να βγάλει τρελό γέλιο…

  90. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δημόκριτος & Λεύκιππος και η Σύγχρονη Κοσμολογία
    (στην κρίση σας η εκπομπή 🙂 )

  91. Pedis said

    # 90 – αυτά είναι αντιπροπέρσινα ξινά σταφύλια. Τώρα, τα θέματα χοτ είναι ανιχνευτές οργασμονίων (υποψήφιος για νόμπελ ο Λάμπρος) και διάσπαση των μπαλονίων (μας) από τον κολλημένο κι άρρωστο.

  92. Γιάννης Ιατρού said

    89: Τα ζόμπι ζουν αυτά μας οδηγούν, είναι καλό για σύνθημα;

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    82. Mα κι ο πολύς Πλάτωνας, να θέλει να κάψει τα βιβλία του καημένου του Δημόκριτου ! Καλές οι ιδέες αλλά άμα είναι δικές μας δηλαδή 🙂

  94. Ο Πλάτων ήταν από ορισμένες απόψεις φασίστας. Και τον Όμηρο θα έκαιγε, αν μπορούσε!

  95. Γς said

    90:

    Είπαμε:
    Η Τάξις Ευεργετών της Ανθρωπότητας

    Και το κακό συναπάντημα. Οπου συναντάω φίλους μου, [όταν με καλούν για μπούγιο σε αυτό-βραβεύσεις και άλλες τέτοιες αηδίες] φίλους μου με διαμετρικά αντίθετα πολιτικά πιστεύω, κάθε καρυδιάς καρύδι, που λένε, ενωμένους, συνασπισμένους για την οικονόμα λέω εγώ, απλά για ανέλιξη λένε άλλοι.
    «Όλοι για έναν κι ο καθένας για όλους!» η διδακτορία του αδελφάτου σε βάρος των άξιων του κοινωνικού συνόλου

  96. 76, … και για βαθιούς οργασμούς
    αντλία …

    …μέχρι εξάντλησης!

  97. Γς said

    -Α, κύριε Γιάννη μια ζωή ο πατέρας μου σας θαύμαζε. Ολο μας έλεγε για το πόσο μεγάλο μυαλό είστε…

    -Ο Θύμιος, το πειραχτήρι, σας έλεγε καλά λόγια για μένα; Σαν τι δηλαδή;

    -Να μας έλεγε για την διάσπαση της πατάτας, που κάνατε τότε στο Δημόκριτο.

    Φτου κι ήταν γεμάτο το τραπέζι. Κι ο Θύμιος που γέλαγε

  98. Γς said

    Είναι και το Δημοκρίτειο της Θράκης.

    Μια ζωή ανεβοκατέβαινα. Τώρα σε καμια δεκαριά μέρες θα πάω για τελευταία φορά.
    Θα τιμήσουμε ένα φίλο μας. Festschrift και τέτοια.

    Οι φίλοι του από τις άκρες της Γης. Κάποιους έχω να τους δω απ τα 70ς!
    Ευκαιρία να δούμε πως είναι τώρα οι φάτσες μας

    Δημοκρίτειο κι έχει βγάλει φοιτητές διαμάντια, όπως λ.χ. τη Λαίδη του UK, που ελπίζω να μην με διαβάζει τώρα.

    Και θυμήθηκα τον Μωυσή, που τους είχε ταράξει στα δυναμικά και χαοτικά συστήματα.
    Κι έλεγαν οι φοιτητές του:

    «Οταν μια πεταλούδα κουνάει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, καίγονται τα γεμιστά του Μπουντουρίδη στην Ξάνθη»

  99. # 86

    Ααααα, θα λες για ον Βαρδινογιάννη που το τράβηξε ή τον Παύλο Γιαννακόπουλο μέσα στον τάφο του Ινδού ;;;;;;;

    Πολύ κοντή μνήμη έχεις και το μίσος που βγάζεις δεν ταιριάζει με το λειτούργημα που κάνεις

  100. Γιάννης Κουβάτσος said

    Υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα γι’ αυτά που ισχυρίζεσαι, Τζι; Δεν νομίζω, θα το ήξερα. Ενώ για τον καμπόη της Τούμπας υπάρχουν. 👼

  101. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μίσος για ποιον; Για τον ΠΑΟΚ; Ε, όχι δα…Σαν να μισεί ένας οπαδός της Ρεάλ τη Λα Κορούνια π.χ. Για ποιον λόγο; 😊

  102. # 86

    κι επειδή προφανώς θα πανηγύρισες για την απόφαση όπως κι ο Πάνος κι ο Λάμπρος και άλλοι σε πληροφορώ πως στο σκεπτικό αναφέρεται «απο το πως οι εμφανιζόμενοι στο βίντεο ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ να είναι χαλαροί και χαριεντιζόμενοι δεν προκύπτει πως δεν είναι τρομοκρατημένοι» ( περιληπτικά, δεν αντιγράφεται το κείμενο βρίσκεται σελ 41 στο http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/694205_821288_1.pdf )
    Δεκτόν, έχει μια βάση…

    ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΩΣ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΟΣ Η ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΕΣΥ.

  103. # 1000

    Μην κάνεις τον βλάκα,εδώ λευκαίνονται ποινικά μητρώα, κάποιες φωτογραφίες δεν θα εξαφάνιζαν οι ισχυροί. Επειδή έχω φίλο φωτογράφο των Εξαρχείων ξέρεις πόσες φωτογραφίες του δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ ;
    Αν ανατρέξεις στις εφημερίδες θα βρεις αναφορές. Ο Παύλος σε έξαλλη κατάσταση είχε βγάλει το πιστόλι του στο ματς με τον ΠΑΟΚ όταν ο Πρέλεβιτς έφυγε μόνος του στον αιφνιδιασμό και περίμενε τον Βράνκοβιτς για να του πάρει το καλάθι και φάουλ . όπως κι έγινε.

  104. # 101

    Δηλαδή συμφωνείς με τον μπάρμπα Σάββ που λέει εγώ έναν μεγάλο αντίπαλο έχω τον ΠΑΟ ;

    Αυτός όμως είναι ογδονταφεύγα χρονών και η μαλάκυνση δτον εγκέφαλο αντιμετωπίζεται με γέλια. Εσύ είσαι πιο νέος, κοίτα να το προσέξεις, πήγαινε σε κανέναν γιατρό γιατί όσο το αφήνεις χειροτερεύει.

  105. spiral architect 🇰🇵 said

    Αχ! σπούδασα φιλοσοφία
    και νομική και ιατρική,
    και, αλίμονο, θεολογία
    με κόπο και μ’ επιμονή·
    και να ‘μαι ‘δω με τόσα φώτα,
    εγώ μωρός, όσο και πρώτα!

    Γκαίτε

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

  107. ΓιώργοςΜ said

    Λάμπροοοοο!!!! Δε σε διαβάζουν στον Καναδά γμτ…

  108. Alexis said

    Το πιο εντυπωσιακό για μένα κομμάτι απ’ όλο το κείμενο είναι τούτο:
    Πρώτος ο Πλάτων συγκέντρωσε όσα βιβλία του Δημόκριτου βρήκε και θέλησε να τα κάψει…
    Έφτασα σε μια Α ηλικία (καθ’ όλα σεβαστή 🙂 ) για να μάθω ότι ένα από τα κορυφαία πνεύματα της αρχαίας Ελλάδας, που χαίρει παγκόσμιας εκτίμησης και αναγνώρισης, συμπεριφέρθηκε ως κοινός και μισαλλόδοξος τραμπούκος (σε κάποια φάση της ζωής του έστω).
    Νομίζω ότι αυτό που είχα γράψει και στην προηγουμένη συνέχεια ισχύει απόλυτα, και μάλιστα επαυξημένο: Σκοταδισμός, μισαλλοδοξία και μικρότητα…

    Κάποτε ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο είχε έρθει πολύ κοντά με την λεγόμενη «πατρώα θρησκεία» και όλα τα σχετικά βιβλία, συγγράμματα, περιοδικά κλπ. Με αφορμή αυτό είχα μελετήσει τότε πάρα πολλά από τα κείμενα αυτά, των λεγόμενων «δωδεκαθεϊστών», προσπαθώντας να κατανοήσω τις απόψεις και την κοσμοθεωρία τους. Αηδίασα όταν κατάλαβα τον φανατισμό και τη μονόπλευρη θεώρηση των πραγμάτων που απέπνεαν όλα αυτά τα κείμενα: Η αρχαία Ελλάδα και ο πολιτισμός της ένας φωτεινός «φάρος», μοναδικός στον κόσμο, και από κει και μετά το σκοτάδι και το χάος…

    Φυσικά δεν απαξιώνω τίποτα από την αρχαία κληρονομιά, ούτε και αμφισβητώ τα επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων στη φιλοσοφία, την επιστήμη, τις τέχνες κλπ. Όμως θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η κοινωνία τους, με τα σημερινά δεδομένα, ήταν μία κοινωνία πρωτόγονη κατά βάση με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
    Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε το Μεσαίωνα ως «σκοτεινή» περίοδο του ανθρώπινου πολιτισμού, όμως κάποιες από τις αγριότητες της αρχαιότητας θα έκαναν το Μεσαίωνα να μοιάζει με …παιδική χαρά… 😦

  109. Alexis said

    Σχετικό-άσχετο:
    Ο «πολύς» Notis δήλωσε πάλι προχτές σε κάποια λαϊφστυλίστικη εκπομπούλα ότι «πήραμε την ωραιότερη γλώσσα του κόσμου, την αρχαία ελληνική, και την κάναμε κουρέλι»
    Θα μου πεις… ασχολείσαι στα σοβαρά με το τι λέει ο Notis; Όχι, αλλά το κακό είναι ότι αυτά τα επαναλαμβάνουν και χιλιάδες άλλοι, ανυποψίαστοι και μη.

  110. ΓιώργοςΜ said

    108 Μόλις χτες, στο βενζινάδικο, άκουσα τη συζήτηση του βενζινά με έναν πελάτη. Αν κατάλαβα καλά (δεν άκουσα την αρχή της κουβέντας) ο πελάτης, μιας κάποιας Α+ ηλικίας 🙂 σχολίασε τη λεξιπενία που μας μαστίζει με αφορμή τη χρήση ξενόφερτου όρου από άλλον πελάτη. Ο βενζινάς, με ύφος χιλίων καρδιναλίων, ξεσπάθωσε για «αυτούς τους προδότες που μας φτωχαίνουν τη γλώσσα, όχι τους Τούρκους, μετά, και κυρίως τώρα» και συνέχισε για τα σχέδια των Εβραίων κλπ κλπ ενώ εγώ έφευγα. Ήταν πειρασμός να μπω στη συζήτηση, αλλά βιαζόμουν αφενός, σκέφτηκα τη ματαιότητα του εγχειρήματος αφεδύο, όση ζάχαρη και να ρίξεις στα σκ@τ@ κομπόστα δε γίνονται…

  111. sarant said

    93-94 Θα έχουμε και σχετικό άρθρο από το βιβλίο του πατέρα μου

    109-110 Αχ, πικρα….

    110 Μήπως θυμάσαι και ποια λέξη ήταν η επίμαχη;

  112. Evan said

    # 81 Συμφωνώ μαζί σας ότι το ενδιαφέρον εδώ είναι η ποικιλία των θεμάτων, αλλά και η ζωντάνια της παρέας.

    Επειδή είμαι επίσης φυσικός, νιώθω πως η συζήτηση μπορεί να γίνει αρκετά τεχνική για τους υπόλοιπους. Το ενδιαφέρον θέμα για κάποιον που δεν είναι καταρτισμένος στα στοιχειώδη σωμάτια, είναι πόσο κοντά έφτασε αφαιρετικά ο Δημόκριτος στην σημερινή μας αντίληψη για την ύλη, στην οποία εμείς οι σύγχρονοι έχουμε φτάσει με την παράλληλη και σωρευτική (συν)εργασία γενεών επιστημόνων από τον Νεύτωνα και δώθε, με όλα τα υλικά και πειραματικά μέσα που διαθέτουμε. Πολύ κοντά είναι η απάντηση, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον φυσικό φιλόσοφο, με τον Επίκουρο από κοντά. Δεν εννοούμε ότι μπόρεσε να περιγράψει τη δομή του πρωτονίου ή τη στεθερότητα του νετρονίου, αλλά ότι η θεωρητική σύλληψή του, ως πλαίσιο σκέψης, περιέχει (ακόμη) την εικόνα που έχουμε σήμερα για τη στοιχειώδη δομή της ύλης.

    Αυτό το γενικό σχόλιο θα μπορούσε να προσθέσει ένας φυσικός στην εξαιρετική παρουσίαση του πατέρα Σαραντάκου.

  113. Γς said

    110:

    > ο πελάτης, μιας κάποιας Α+ ηλικίας

    Ομάδα Α ρέζους θετικό;

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96 >>76, … και για βαθιούς οργασμούς
    αντλία …
    …μέχρι εξάντλησης!

    Oργασμική χυμεία.

  115. ΓιώργοςΜ said

    111 Δεν την άκουσα δυστυχώς, άκουσα τμήμα μόνο της συζήτησης. Ήταν μάλλον κάτι σχετικό με μαχητικά αεροπλάνα, ο σχολιαζόμενος πελάτης ήταν της ΠΑ και ο βενζινάς ρωτούσε για το Μιραζ που έπεσε πρόσφατα.

    113 Αμέσως το κατάλαβες! 😛

  116. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τελικά, Αλέξη, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ανυποψίαστοι κατ’ επιλογή. Άνθρωποι που επηρεάζονται πολιτικά και πολιτιστικά από αμόρφωτους τραγουδιάρηδες, είναι χαμένοι από χέρι.

  117. Pedis said

    # 105 – εγώ μωρός, όσο και πρώτα!

    υποψιάζομαι, Σπιράλ, ότι δεν πρόκειται για παλιμπαιδισμό, τι στο κακό άλλωστε να γίνονται οι γέροι παιδιά, τουλάχιστον μια φορά κι όχι δις, που λέει και το ρητό, αλλά για μαλάκυνση, εκείνη λόγω ηλικίας, σε φόντο χρονίας ιδιοπαθούς εγωπάθειας.

  118. πβ said

    «ο νεαρός Δημόκριτος πήρε τα πρώτα μαθήματα θεολογίας και αστρονομίας από κάποιους χαλδαίους μάγους της ακολουθίας του πέρση μονάρχη. Αυτό βεβαίως είναι μύθος, που πλάστηκε με σκοπό να συνδέσει την ελληνική φιλοσοφία με τα δόγματα της Ανατολής, γιατί ο Δημόκριτος γεννήθηκε πολλά χρόνια μετά το πέρασμα του Ξέρξη από τα Άβδηρα»

    Δεν πρόκειται για ‘μύθο’ αλλά για χρονική ασυνέπεια, αφού αργότερα πράγματι μαθήτευσε στους Πέρσες. «Ἐπῆλθε γὰρ Βαβυλῶνά τε καὶ Περσίδα καὶ Αἴγυπτον τοῖς τε μάγοις καὶ τοῖς ἱερεῦσι μαθητεύων» (Fragmenta 299.11). Βλ. και «Οὗτος νειμάμενος τὴν οὐσίαν τῷ ἀδελφῷ, καὶ τὴν ἐλάττω μοῖραν ἑλόμενος, τοῖς γυμνοσοφισταῖς συνέμιξε καὶ εἰς Ἰνδίαν ἀπῆρε καὶ Αἰθιοπίαν» (Ησύχιος, Fragmenta 7.302-312).

    «ἐπὶ πᾶσιν ἐπ᾽ ἔτε᾽ ὀγδώκοντα ἐπὶ ξείνης ἐγενήθην». Ογδόντα χρόνια στη ξενιτιά; μάλλον εννοείται οκτώ.

  119. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    102 – Το σκουλήκι κυρία, είναι ενα ζώο που ζεί στους βάλτους και τρώει φυτά.

    105 – Αυτά κάνει η εκπαίδευση της αμάθειας.☺

    110 – Σ’ όλους αυτούς τους ελληναραδοπατριώτες αντί να μπλέκεις μαζί τους σε χαμένη συζήτηση από χέρι, να τους κάνεις την εξής ερώτηση, ΠΟΣΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΧΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ; κι αν μία στο εκατομμύριο βρεθεί να απαντήσει κάποιος συνέχισε, ΠΟΣΕΣ ΑΣΠΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΜΠΛΕ, μετά χαιρέτησε ευγενικά και φύγε κι απόλαυσε το γέλιο από τις φάτσες τους μόνος.☺☺☺

    112 – «νιώθω πως η συζήτηση μπορεί να γίνει αρκετά τεχνική για τους υπόλοιπους.»
    Ειναι παροιμιώδης ο μαζοχισμός μας για θέματα τεχνικής φύσεως, από ποδοσφαιρικά, πολιτικά, θρησκευτικά, σεξουαλικά, κοινωνικα, εκπαιδευτικά, μέχρι πολτιτιστικά, μουσικά, μαθηματικά, φυσικά, αστρονομικα, μπορεί να μη καταλαβαίνουμε αλλά ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ να τα παρακολουθούμε.☺

  120. Evan said

    # 119 Θα το έχω υπόψη λοιπόν. Είναι η ζωντάνια και η «διαστροφή» της παρέας!

  121. […] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: