Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 14 – Αριστοτέλης

Posted by sarant στο 6 Ιουνίου, 2018


Εδώ και κάμποσο καιρό δημοσιεύω αποσπάσματα από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Γνώση και έχει τον υπότιτλο «Χρηστομάθεια». Κανονικά οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη, αλλά τούτη τη φορά η δημοσίευση μετατεθηκε κατά μία ημέρα.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη τέταρτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Έχουμε πια περάσει στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει εργοβιογραφικά σκιαγραφήματα διανοητών. (Θυμίζω πως δεν δημοσιεύω ολόκληρο το βιβλίο αλλά επιλεγμένα κεφάλαια).

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ο Πλάτων, όπως κι ο δάσκαλός του ο Σωκράτης, είχε κι αυτός πολλούς μαθητές. Αντίθετα όμως με τον μεγάλο δάσκαλό του, ο Πλάτων ίδρυσε φιλοσοφική σχολή, την Ακαδημία, που ονομάστηκε έτσι από τη γειτνίαση της με το ιερό του Ακάδημου, κοντά στον Κηφισό. Ανάμεσα στους επιφανέστερους μαθητές του Πλάτωνα ήταν κι ο Αριστοτέλης.

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Καταγόταν, και από το σόι του πατέρα του και από το σόι της μητέρας του, από πολύ παλιά γενιά, από τους Ασκληπιάδες της Μεσσηνίας, οι οποίοι μετά την κατάκτηση της πατρίδας τους από τους Σπαρτιάτες σκόρπισαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Ένας κλάδος εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα της Εύβοιας, άλλος στην Αττική, άλλοι στα νησιά του Αιγαίου. Από τον κλάδο της Χαλκίδας καταγόταν η μητέρα του Αριστοτέλη, που λεγόταν Φαιστίς, ενώ ο πατέρας του, ο Νικόμαχος, καταγόταν από έναν άλλο κλάδο, παλαιότερο, που βαστούσε από τον ομηρικό Μαχάωνα, γιο του Ασκληπιού, και είχε εγκατασταθεί στα Στάγειρα. Ο Νικόμαχος ήταν Ασκληπιάδης και κατά το γένος και κατ’ επάγγελμα. Ήταν γιατρός του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα, παππού του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο Αριστοτέλης είχε την ατυχία να χάσει μικρός τον πατέρα του, ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος δάσκαλός του. Το 367 π.Χ., σε ηλικία δεκαεπτά χρονών, ήρθε στην Αθήνα και έγινε μαθητής του Πλάτωνα, που ήταν τότε εξηντάρης. Στην Ακαδημία έμεινε συνολικά είκοσι ολόκληρα χρόνια, και ενώ ακόμη φοιτούσε στη σχολή, άρχισε να γράφει τα πρώτα φιλοσοφικά του δοκίμια με μορφή διαλόγων, να κάνει διαλέξεις και γενικά να θεωρείται ως ο μελλοντικός διάδοχος του Πλάτωνα, με κύριους ανταγωνιστές του τον Χαλκηδόνιο Ξενοκράτη και τον Αθηναίο Σπεύσιππο. Όταν όμως ο Πλάτων πέθανε το 348 και ανέκυψε το θέμα της διαδοχής του, προτιμήθηκε ο Σπεύσιππος, που δεν ήταν μέτοικος, όπως ο Αριστοτέλης και ο Ξενοκράτης, αλλά γνήσιος Αθηναίος και επιπλέον ανιψιός του ιδρυτή της σχολής.

Ο Αριστοτέλης τότε έφυγε από την Αθήνα και για τρία χρόνια δίδαξε στην Άσσο, στη μικρασιατική ακτή απέναντι από τη Λέσβο. Το 345 π.Χ. έφυγε από την Άσσο και πήγε στη Μυτιλήνη, όπου ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή. Ίσως σχεδίαζε να μείνει μόνιμα εκεί, αν στα 342 π.Χ. δεν τον καλούσε ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας για να του αναθέσει την εκπαίδευση του γιου του, του Αλέξανδρου. Έτσι ο Αριστοτέλης εγκαταστάθηκε στην Πέλλα για επτά ολόκληρα χρόνια, μέχρι τη δολοφονία του Φίλιππου και την άνοδο στο θρόνο του Αλέξανδρου.

Μόλις ο νεαρός μαθητής του ξεκίνησε για τη μεγαλειώδη εκστρατεία του, ο Αριστοτέλης, σαρανταεννέα χρονών πλέον, έφυγε από την Πέλλα και εγκαταστάθηκε το 335 π.Χ. στην Αθήνα, η οποία παρά την πολιτική της παρακμή εξακολουθούσε να είναι το Σχολείον της Ελλάδος. Ίδρυσε μια σχολή κοντά στον ναό του Λυκίου Απόλλωνα, που βρισκόταν κάπου κοντά στο σημερινό Ζάππειο. Από τη γειτνίαση αυτή η σχολή του ονομάστηκε «Λύκειον». Μολονότι ο Αριστοτέλης διέθετε άφθονα χρήματα, από τα πλούσια βασιλικά δίδακτρα, αφού κάποιοι συγγραφείς αναφέρουν πως ο Αλέξανδρος τού έδωσε συνολικά 800 τάλαντα (ποσόν τεράστιο, σχεδόν τρία εκατομμύρια ευρώ), δεν μπορούσε ως μέτοικος να αποκτήσει ακίνητη περιουσία στην Αθήνα.

Έτσι νοίκιασε τον χώρο, όπου έχτισε άνετα κτίρια για τη διαμονή του ίδιου, του διδακτικού προσωπικού και των μαθητών του, δυο στοές που συνέδεαν τα κτίρια, και το κυρίως διδακτήριο που ήταν και ναός του Απόλλωνα και των Μουσών, και οργάνωσε πλουσιότατη βιβλιοθήκη και πραγματικό μουσείο φυσικής ιστορίας με δείγματα ορυκτών, σπάνιων φυτών και ζώων.

Παρά την ύπαρξη διδακτηρίου, ο Αριστοτέλης προτιμούσε να διδάσκει τους μαθητές του περπατώντας στο άλσος γύρω από τα κτίρια της σχολής του ή στις στοές που τα συνέδεαν. Για τον λόγο αυτόν η σχολή του Αριστοτέλη ονομαζόταν επίσης και Περιπατητική. Καθημερινά γίνονταν δύο «περίπατοι». Στον πρωινό, τον εωθινό, μετείχαν οι προχωρημένοι μαθητές και το περιεχόμενο των μαθημάτων, που λεγόταν «ακροαματικοί ή εσωτερικοί λόγοι», ήταν εξαιρετικά συμπυκνωμένο και εξειδικευμένο, και γι’ αυτό πολλές φορές δυσνόητο στους αμύητους. Αντίθετα, στα εσπερινά μαθήματα των δειλινών περιπάτων έπαιρναν μέρος οι αρχάριοι μαθητές, και όπως φαίνεται και απλοί ακροατές. Τα μαθήματα είχαν τον χαρακτήρα εισαγωγής στη φιλοσοφία και λέγονταν «κοινοί ή εγκύκλιοι ή εξωτερικοί λόγοι».

Το έργο του

Ο Μαρξ ονομάζει τον Αριστοτέλη «Μέγα Αλέξανδρο της φιλοσοφίας» και δεν έχει άδικο. Όπως ο μακεδόνας στρατηλάτης άπλωσε τον Ελληνισμό στα βάθη της Ασίας και δημιούργησε ένα νέο και πολύ μεγαλύτερο Πανελλήνιο, ενοποιώντας τον κόσμο της Ελλάδας, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου με τον κόσμο της Δυτικής Ασίας, έτσι και ο μακεδόνας φιλόσοφος άπλωσε τη φιλοσοφική σκέψη επί παντός του επιστητού και δημιούργησε μια ενιαία και επιστημονική θεώρηση του κόσμου.

Το έργο του Αριστοτέλη είναι κολοσσιαίο όχι μόνο σε έκταση και όγκο, αλλά κυρίως σε σημασία. Κατά τον Έρμιππο έγραψε 400 συγγράμματα, ενώ ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει ότι ο όγκος όλων των έργων του ήταν 440.000 αράδες. Γνωρίζουμε τους τίτλους 145 έργων του Αριστοτέλη, αλλά μόνο τα 45 από αυτά διασώθηκαν ώς τις μέρες μας. Το διασωθέν αριστοτελικό έργο έχει ταξινομηθεί σε 4 ομάδες:

1) Λογικά ή Όργανον – 6 έργα σε 14 βιβλία.

2) Φυσικά­ – 5 έργα (ένα, το Περί κόσμου, θεωρείται ψευδεπίγραφο) σε 20 βιβλία.

3) Μετά τα φυσικά­ – σε 14 βιβλία.

4) Πρακτικά – 7 έργα σε 34 βιβλία.

Σε αντίθεση με τον σχετικά πρωτόγονο εμπειρισμό των Ιώνων, τις περί αριθμών μυστικοπαθείς φαντασιοπληξίες των Πυθαγορείων και την αυθαίρετη ιδεοληψία του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης προσπάθησε (και σε μεγάλο βαθμό το κατόρθωσε) να στηρίξει τις φιλοσοφικές του θεωρίες πάνω σε ενιαία και αληθινά επιστημονική βάση. Απορρίπτοντας τον πλατωνικό δυϊσμό (ο απρόσιτος στην ανθρώπινη νόηση κόσμος των ιδεών και ο προσιτός πλην φθαρτός και υποδεέστερος υλικός κόσμος), ο Αριστοτέλης οικοδόμησε μια μεγαλοπρεπή θεωρία που έχει σαν βάση την Ύλη και σαν κορυφή τον Νου, και κρατά τις δύο αυτές οντότητες αλληλένδετες.

Αντίθετα επίσης από τον Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης δέχεται την Ύλη ως αυθύπαρκτη, αντικειμενική και ανεξάρτητη από τη νόηση πραγματικότητα. Συνδέει την Ύλη με την Κίνηση, και εισάγει την έννοια της Εντελέχειας, κυρίως για τα έμβια όντα, που αποτελεί μια μεγαλοφυή πρόβλεψη του ενυπάρχοντος στα όντα φυσικού προγραμματισμού, που σήμερα έχει επαληθευτεί μετά την ανακάλυψη του ρόλου του DNA/RNA, των γονιδίων και των χρωμοσωμάτων.

Στη θέση του λόγου ή των Ιδεών του Πλάτωνα, ή του Θείου των άλλων φιλοσόφων, ο Αριστοτέλης βάζει το κινούν ακίνητον, δηλαδή την πρωταρχική αιτία της κίνησης, που αποτελεί σύμφυτη της Ύλης ιδιότητα. Ο αριστοτελικός όμως «θεός» δεν έχει πλάσει τον κόσμο, ούτε τον περικλείει, ούτε ενδιαφέρεται γι’ αυτόν, και ουσιαστικά ο ρόλος του μετά την αρχική ώθηση που έθεσε τον κόσμο σε κίνηση, τερματίζεται.

Φυσικά, δεν αποτολμώ στον ελάχιστο χώρο ενός κεφαλαίου να εκθέσω καν την αριστοτελική φιλοσοφία, που κυριολεκτικά αγκαλιάζει παν το επιστητόν. Επισημαίνω μόνο ότι η πληρότητα του αριστοτελικού έργου γοήτευσε σε τέτοιον βαθμό τους μεταγενέστερους φιλοσόφους και επιστήμονες, ώστε περιορίστηκαν σε σχόλια και ερμηνείες, χωρίς να τολμήσουν να το συμπληρώσουν ή να το συνεχίσουν. Οι σοφοί του ελληνιστικού κόσμου, οι ρωμαίοι, οι βυζαντινοί και οι άραβες φιλόσοφοι και οι μεσαιωνικοί δυτικοευρωπαίοι θεολόγοι (οι οποίοι παραδόξως τον προτίμησαν από τον πολύ συγγενέστερο τους Πλάτωνα), θεώρησαν πως ο Σταγειρίτης είχε πει τον τελευταίο λόγο περί όλων σχεδόν των ζητημάτων, πράγμα που τελικά έκανε πολύ μεγάλο κακό στην πορεία της ανθρώπινης σκέψης, τόσο, ώστε ανάγκασε τον Ρογήρο Βάκωνα να αναφωνήσει: «Να μπορούσα να κάψω όλα τα βιβλία του Αριστοτέλη!» Αλλά για τη διαστρέβλωση των νοημάτων του και τη μετατροπή τους σε στείρο δόγμα, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Αριστοτέλης.

Οι σχέσεις Αριστοτέλη-Αλέξανδρου

Ο Αλέξανδρος είχε πει πως αν ο πατέρας του ο Φίλιππος τού έδωσε «το ζην», ο δάσκαλός του ο Αριστοτέλης τού έδωσε «το ευ ζην». Από τη μεριά του ο δάσκαλος είχε ελπίσει πως η αγωγή που έδωσε στον μαθητή του θα δημιουργούσε αν όχι έναν φιλόσοφο-βασιλιά (το παλιό άπιαστο όνειρο του Πλάτωνα), τουλάχιστον έναν φιλοσοφημένο μονάρχη.

Στην αρχή φάνηκε πως ο Αριστοτέλης είχε πετύχει τον στόχο του. Ο Αλέξανδρος, παρά τις σποραδικές εκρήξεις παράφορης οργής, συμπεριφέρθηκε γενικά με μετριοπάθεια και σύνεση, και σαν γνήσιος διανοούμενος, εμποτισμένος με τα νάματα της ελληνικής παιδείας. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, ο Αλέξανδρος, για χάρη του δασκάλου του, είχε οργανώσει ένα ειδικό τμήμα, που σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας ακολουθούσε τον στρατό του, με την εντολή να συγκεντρώνει οτιδήποτε περίεργο αντικείμενο συναντούσε, μαζί με πολύτιμα βιβλία και άλλο ανάλογο υλικό, και να το στέλνει στην Αθήνα, στον δάσκαλο του, με τον οποίον διατηρούσε στενή επαφή και είχε τακτική αλληλογραφία.

Το σημείο αλλαγής στον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του Αλέξανδρου τοποθετείται μετά την τρίτη, τελειωτική και σαρωτική νίκη του στα Γαυγάμηλα, όταν μπήκε νικητής και τροπαιούχος στην Περσέπολη. Φαίνεται πως οι αλλεπάλληλες επιτυχίες, η επίσκεψή του στο ιερό του Άμμωνα Δία στην καρδιά της ερήμου (από το οποίο βγήκε αμίλητος και συλλογισμένος και δεν θέλησε να πει ποτέ ποια ερώτηση έκανε και ποια απάντηση πήρε από τον θεό), οι κολακείες ορισμένων από το στενό του περιβάλλον και οι θείες τιμές που του επιφύλαξαν οι νέοι υπήκοοί του, συνηθισμένοι στην ανατολίτικη δεσποτεία και υποταγή, νίκησαν τον νικητή των πάντων.

Μάταια ο δάσκαλός του από τη μακρινή Αθήνα τον συμβούλευε να συμπεριφέρεται στους Έλληνες σαν ηγέτης και στους βαρβάρους σαν αφέντης. Δεν εισακούστηκε, και τελικά ο φιλόσοφος χάθηκε κι απέμεινε ο δεσπότης, και μάλιστα ένας δεσπότης στον εσωτερικό κόσμο του οποίου συνυπήρχαν η μεγαλοφυϊα του Φίλιππου και το δαιμονόπληκτο πάθος της Ολυμπιάδας.

Η συνέχεια είναι γνωστή: Η αναιτιολόγητη πυρπόληση της Περσέπολης, ο άδικος φόνος του αδελφικού του φίλου Κλείτου πάνω σε καβγά και μετά από γερό μεθύσι, η ολοένα και μεγαλύτερη καχυποψία του, όταν παντού έβλεπε συνωμοσίες και προδοσίες, με τραγικά αποτελέσματα για πολλούς στενούς συνεργάτες του. Έτσι, διέταξε την εκτέλεση του Φιλώτα και τη δολοφονία του γερο-Παρμενίωνα, και αργότερα τη θανάτωση, ύστερα από φριχτά βασανιστήρια, του παιδικού του φίλου και συμμαθητή, του Καλλισθένη. Ο τελευταίος αυτός φόνος πίκρανε πολύ τον δάσκαλό του τον Αριστοτέλη, όχι μόνο γιατί ο Καλλισθένης ήταν ανιψιός του, αλλά γιατί ο δάσκαλος έβλεπε πως η αγωγή που έδωσε στον μαθητή του δεν έφερε τους αναμενόμενους καρπούς. Από τότε οι σχέσεις Αριστοτέλη και Αλέξανδρου ήταν ψυχρότατες και τελείως τυπικές.

Φυσικά δεν αληθεύει η φήμη ότι ο Αριστοτέλης δολοφόνησε τον Αλέξανδρο με κάποιο δηλητήριο που έστειλε σε συνωμότες. Από την περιγραφή των συνθηκών του θανάτου του Αλέξανδρου, καθώς και από όσα προηγήθηκαν και είναι λεπτομερέστατα καταχωρημένα στις Βασίλειες Εφημερίδες (ένα είδος ημερολογίου των καθημερινών γεγονότων), οι πιο έγκυροι ιστορικοί έχουν πεισθεί πως ο Αλέξανδρος πέθανε από κάποια σοβαρή λοίμωξη, που την επιδείνωσε η άκρατη οινοποσία της προηγούμενης ημέρας.

Εκτός αυτού, μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου οι μεν Μακεδόνες εξακολούθησαν να τιμούν τον Αριστοτέλη, οι δε Αθηναίοι τον καταδίωξαν και τον ανάγκασαν να καταφύγει στη Χαλκίδα. Αν ήταν ύποπτος συμμετοχής σε πιθανή δολοφονία του Αλέξανδρου, η συμπεριφορά και των δύο πλευρών θα ήταν ακριβώς η αντίθετη.

Ο δάσκαλος επέζησε του μαθητή του μονάχα έναν χρόνο. Πέθανε στη Χαλκίδα το 322 από χρόνιο και κληρονομικό νόσημα του στομάχου, (καρκίνο;), μολονότι ο θρύλος τον θέλει να αυτοκτονεί γιατί δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει το φαινόμενο της περιοδικής αλλαγής στην κατεύθυνση των νερών του Ευρίπου.

Ο Αριστοτέλης και η σωκρατική παράδοση

Όταν ο Αριστοτέλης έφτασε στην Ακαδημία, ο Πλάτων ήταν ήδη 60 ετών και ο Σωκράτης είχε πεθάνει πίνοντας το κώνειο πριν από 22 χρόνια. Επιπλέον η λειτουργία της Ακαδημίας του Πλάτωνα συμπλήρωνε ήδη 20 έτη ζωής, και ο ιδρυτής της είχε αναπτύξει τα βασικότερα σημεία της φιλοσοφίας του «κλείνοντας» την ώριμη περίοδο της συγγραφικής του δραστηριότητας. Ένα στοιχείο ακόμα, ίσως, είναι χρήσιμο για να αποτιμήσουμε καλύτερα το «φιλοσοφικό κλίμα» και την ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα που επικρατούσε τη στιγμή εκείνη, όταν ο Αριστοτέλης ήρθε στην Αθήνα για να παρακολουθήσει τα μαθήματα κοντά στον Πλάτωνα: εννοούμε τη χρονική απόσταση που χωρίζει την άφιξη του Αριστοτέλη στην Ακαδημία από την εποχή που ο Πλάτων είχε γράψει τους λεγόμενους «σωκρατικούς» διαλόγους του. Είχαν περάσει ήδη 20 χρόνια, και είχε «κλείσει» δηλαδή για τον Πλάτωνα το κεφάλαιο αυτό της φιλοσοφίας. Τη στιγμή, λοιπόν, που φτάνει ο Αριστοτέλης στην Ακαδημία ο Πλάτων, μπαίνει στην τελευταία συγγραφική και φιλοσοφική του περίοδο. Ωστόσο η σωκρατική παράδοση είναι «ζωντανή» και διάχυτη στην Ακαδημία.

Ο Αριστοτέλης βέβαια, όπως και οποιοσδήποτε άλλος, είχε και άλλα «μέσα» για να πληροφορηθεί τα σχετικά με τη διδασκαλία και τον βίο του Σωκράτη, εκτός από τους (σωκρατικούς) διαλόγους του Πλάτωνα και τα έργα του Ξενοφώντα. Πρέπει ασφαλώς να δεχτούμε ότι γνώριζε και τις άλλες άμεσες πηγές, που δεν έφτασαν ώς εμάς, δηλαδή τα έργα και τη μαρτυρία αυτών που γνώρισαν τον Σωκράτη, όπως το έργο του Αισχίνη από τη Σφηττό. Αυτή είναι άλλωστε η μοναδική γραπτή φιλοσοφική μαρτυρία, που έχουμε από πρώτο χέρι για τον βίο και τη διδασκαλία του Σωκράτη, γιατί φυσικά δε μπορεί να ληφθούν υπόψη ως πηγές οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, αλλά και τα αποσπάσματα δύο ακόμη κωμωδιογράφων, του Ευπόλιδος και του Αμειψία, οι οποίοι επίσης διακωμώδησαν τον Σωκράτη, και μάλιστα σε μια κωμωδία τους, που παρουσιάστηκε το 423 π.Χ., την ίδια χρονιά και στους ίδιους θεατρικούς αγώνες όπου δίδαξε και ο Αριστοφάνης τις δικές του Νεφέλες.

Εκτός όμως από τις γραπτές πηγές, υπήρχε ασφαλώς η προφορική παράδοση, διάχυτη και ζωντανή, όπως είπαμε, στον χώρο της Ακαδημίας, αλλά μας επιτρέπεται να υποθέσουμε και στην Αθήνα, στους φιλοσοφούντες και στους διανοουμένους της εποχής. Αυτή την παράδοση είναι βέβαιο πως διαπίστωσε γρήγορα και αξιολόγησε ως ένα στοιχείο της φιλοσοφικής δραστηριότητας στην Αθήνα, ο Αριστοτέλης.

Ένα ακόμα στοιχείο που πρέπει να συνυπολογίσουμε σ’ αυτές τις μαρτυρίες, είναι οι θεωρίες και οι απόψεις των λεγόμενων «σωκρατικών σχολών», δηλαδή της Κυρηναϊκής, με ιδρυτή τον μαθητή του Σωκράτη Αρίστιππο τον Κυρηναίο, μια σχολή με έντονο ηδονιστικό χαρακτήρα, της Μεγαρικής, με ιδρυτή τον Ευκλείδη τον Μεγαρέα, με κατεύθυνση κυρίως λογική-γνωσιοθεωρητική, της Κυνικής, με αρχηγό τον Αντισθένη και της Ηλειακής, με ιδρυτή τον Φαίδωνα τον Ηλείο, με ηθική κυρίως κατεύθυνση. Ο Αριστοτέλης ήξερε καλά τους ιδρυτές των σωκρατικών αυτών σχολών, μερικούς μάλιστα, όπως τον Αντισθένη και τον Αρίστιππο, τους αντιμετώπισε και ως αντιπάλους.

Έτσι μπορούμε, δικαιολογημένα, να συμπεράνουμε ότι οι απόψεις του Αριστοτέλη για τον Σωκράτη βασίζονται σ’ αυτές τις τρεις πηγές που αναφέραμε, δηλαδή στα έργα των αυτήκοων μαρτύρων, μαθητών του ή άλλων συγχρόνων του, στην προφορική παράδοση που οπωσδήποτε συντηρούσαν όλες οι σωκρατικές σχολές και προπάντων η Ακαδημία, και τρίτον στις ίδιες αυτές σωκρατικές σχολές, με τη δραστηριότητα και τη διδασκαλία των ιδρυτών τους, αυτήκοων μαθητών του Σωκράτη.

Φυσικά, η αμεσότερη πηγή πληροφοριών για τον Σωκράτη ήταν για τον Αριστοτέλη ο ίδιος ο Πλάτων και οι λεγόμενοι «σωκρατικοί» διάλογοί του. Ίσως όμως θα πρέπει να θέτουμε συνεχώς το ερώτημα, αν δηλαδή αναγνώριζε στον Σωκράτη και απόψεις που περιέχονται σε πλατωνικούς διαλόγους όπου εμείς σήμερα δεν μπορούμε να δούμε σωκρατικές απόψεις, αλλά μόνο πλατωνικές θέσεις με το στόμα του Σωκράτη. Από τα έργα του Ξενοφώντα δεν ξέρουμε αν άντλησε στοιχεία. Ο ίδιος δεν αναφέρει ούτε μια φορά τον Αθηναίο αυτόν ιστορικό, φαίνεται ότι δεν τον εκτιμούσε ιδιαίτερα. Αν και ο Αριστοτέλης συνηθίζει να μνημονεύει τις πηγές του η γενικά τους προγενέστερους, όταν αναφέρεται στις γνώμες τους, το πιθανότερο είναι ότι είχε διαβάσει και τα έργα του Ξενοφώντα, ωστόσο δεν τον μνημονεύει.

 

Advertisements

173 Σχόλια to “Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 14 – Αριστοτέλης”

  1. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα.

    [..] Όταν όμως ο Πλάτων πέθανε το 348 και ανέκυψε το θέμα της διαδοχής του, προτιμήθηκε ο Σπεύσιππος, που δεν ήταν μέτοικος, όπως ο Αριστοτέλης και ο Ξενοκράτης, αλλά γνήσιος Αθηναίος και επιπλέον ανιψιός του ιδρυτή της σχολής. [..]

    Άμα έχεις άκρες …
    (διαχρονικόν)

  2. Έλαβαν τον χαρακτηρισμό Περιπατητικοί απο ένα αρχιτεκτονικό στοιχείο της σχολής και όχι επειδή περπατούσαν πάνω κάτω
    The term «Peripatetic» is a transliteration of the ancient Greek word περιπατητικός (peripatêtikos), which means «of walking» or «given to walking about». The Peripatetic school was actually known simply as the Peripatos. Aristotle’s school came to be so named because of the peripatoi («colonnades» or «covered walkways») of the Lyceum where the members met.[4] The legend that the name came from Aristotle’s alleged habit of walking while lecturing may have started with Hermippus of Smyrna.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Peripatetic_school

  3. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    1: κι έτσι βγήκε και το άζμα 🙂

    ΥΓ: έχουμε και κρυφοσχολιαστές φανατικούς υποστηρικτές του Αριστοτέλη … Θεός φυλάξοι 🙂

  4. Νέο Kid said

    2. Και η ακριβή παραπαιδεία επίσης (διαχρονικόν και ελληνικόν)
    3 μύρια ευρά τούφαγε του Φιλιππαλέκου ο Τέλης!
    γι’αυτό έφυγε μετανάστης στην αραπιά. Για να ξεχρεώσει ο ταλαίπωρος!

  5. Παναγιώτης Κ. said

    Άκουσα τον Λυπουρλή (συστηματικός μελετητής του έργου του Αριστοτέλη) να λέει ότι τα «βιβλία» του φιλοσόφου ήταν σημειώσεις των παραδόσεών του και επομένως η προσπάθεια λεπτομερούς μελέτης αυτών των έργων γίνεται επίπονη κάθε φορά που τίθεται το ερώτημα «τι ακριβώς εννοούσε στο τάδε σημείο ο Αριστοτέλης;»

    Αλήθεια, τι θεωρούνταν «βιβλίο» εκείνη την εποχή και ποια η συνήθης έκτασή του;

  6. Νέο Kid said

    To «εν ενεργεία» και το «εν δυνάμει» άπειρο!
    Αυτή θεωρώ τη μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Αριστοτέλη στη δυτική σκέψη.
    Ένα «στεγανό» που κληροδοτήθηκε και χρησίμεψε (με κάποιες παρενέργειες εντάξει. Ας πρόσεχε ο Τζιορντάνο Μπρούνο με τους άπειρους κόσμους του…) στη Δύση.
    Θέσφατο μέχρι τον επόμενο Αριστοτέλη, τον Γεώργιο Κάντορ

  7. Γιάννης Ιατρού said

    Ολίγα περί του μαθητού
    :
    η επίσκεψή του στο ιερό του Άμμωνα Δία στην καρδιά της ερήμου (από το οποίο βγήκε αμίλητος και συλλογισμένος και δεν θέλησε να πει ποτέ ποια ερώτηση έκανε και ποια απάντηση πήρε από τον θεό)…

    Το ιερό ζώο του Άμμωνα ήταν το κριάρι, που ήταν σύμβολο εξουσίας και μεγάλης δύναμης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος απεικονίζεται σε αρχαία νομίσματα ως «δικέρατος» βασιλιάς (γιος του Άμμωνα;).

  8. Παναγιώτης Κ. said

    «Τον συμβούλευε να συμπεριφέρεται στους Έλληνες ως ηγέτης και στους ξένους ως αφέντης».
    Αυτό που καταλαβαίνω από τη λέξη «ηγέτης» είναι ότι τον συμβούλευε να τραβάει αυτός μπροστά και να ακολουθούν οι άλλοι και να μη…δικαιολογείται ότι δεν μπορεί να κάνει αυτά που θέλει γιατί τάχα ο λαός είναι αδιάφορος. Φαίνεται πως γι αυτή την κατηγορία ηγετών, κυβερνητικά επιτελεία, υπουργοί και κρατικός μηχανισμός δεν έχουν σημασία!
    Και πως να έχουν όταν πρώτα ετοιμάζει την δικαιολογία για την ενδεχόμενη αποτυχία τους και μετά, βάζει μπροστά… τον αυτόματο πιλότο!

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2 Χρήσιμη επισήμανση, ευχαριστώ!

  10. Παναγιώτης Κ. said

    και μετά βάζουν μπροστά…τον αυτόματο πιλότο.

  11. Τσούρης Βασίλειος said

    Καλημέρα
    Τη συνωμοσία και την ορκωμοσία σχεδόν όλοι την γράφουν λάθος!

    Η συνέχεια είναι γνωστή: Η αναιτιολόγητη πυρπόληση της Περσέπολης, ο άδικος φόνος του αδελφικού του φίλου Κλείτου πάνω σε καβγά και μετά από γερό μεθύσι, η ολοένα και μεγαλύτερη καχυποψία του, όταν παντού έβλεπε σ υ ν ο μ ω σ ί ες και προδοσίες, με τραγικά αποτελέσματα για πολλούς στενούς συνεργάτες του

  12. Ξέρουμε ποια πηγή παραδίδει τον θρύλο για την αυτοκτονία του Αρίστου λόγω Ευρίπου;

  13. sarant said

    11 Ωχ!

  14. «τον συμβούλευε να συμπεριφέρεται στους Έλληνες σαν ηγέτης και στους βαρβάρους σαν αφέντης».

    # Ο Αλέξανδρος δεν εφάρμοσε αυτήν την τακτική. Μερικοί, όπως ο Ταρν (Άγγλος ερευνητής των έργων περί Αλεξάνδρου), θεωρούν ότι η προσπάθεια του Αλεξάνδρου να εξισώσει Έλληνες και βαρβάρους, ήταν μια πρώιμη προσπάθεια για πανανθρώπινη ισότητα στα δικαιώματα. Θα έλεγα, μια πρώιμη μορφή παγκοσμιοποίησης και αντιρατσισμού. Σχετικό είναι ένα πόνημα με τίτλο «Αναζητώντας την ιδεολογία του Μεγάλου Αλεξάνδρου» που οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το βρουν στο academia.edu.

  15. giorgos said

    [ Ο Αλέξανδρος, γιά χάρη τού δασκάλου του, είχε όργανώσει ένα ειδικό τμήμα πού σέ όλη τή διάρκεια τής εκστρατείας ακολουθούσε τόν στρατό του ,μέ τήν εντολή νά συγκεντρώνει οτιδήποτε περίεργο αντκείμενο συναντούσε , μαζί μέ πολύτιμα βιβλία καί άλλο άνάλογο υλικό , καί νά τό στέλνει στήν Αθήνα στόν δάσκαλό του.. .]
    Τό ίδιο έκανε άργότερα καί ό άλλος «Μέγας» ό Ναπολέων.
    «Μὲ τὸν Ναπολέοντα ὅμως τὰ πράγματα ἐλαφρῶς ἀλλάζουν. Ὃ Ναπολέοντας εἶναι ὁ πρῶτος μονάρχης πού ἐπανδρώνει τὶς ἐκστρατεῖες του μὲ εἰδικοὺς «μεσογειολόγους». Οἱ Ἄγγλοι, ἀρκούμενοι συνήθως στὸ σύστημα τῆς «indirect rule», δὲν πολυασχολοῦνται μὲ τά… ἐσωτερικὰ (στὰ νεώτερα μάλιστα χρόνια τούς ἀρκοῦσε μόνο τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἀπὸ κάθε χώρα…), ἡ Γαλλία ὅμως θὰ δώση ἰδιαίτερη βαρύτητα στὴν μελέτη τῶν ἐσωτερικῶν δομῶν. Ὁ Ναπολέων στὴν ἐκστρατεία του τῆς Αἰγύπτου παίρνει μαζί του σωρεία ἐπιστημόνων γιὰ νὰ μελετήσουν τὸν… πολιτισμό. Κλασσικὸ εἶναι τὸ παράγγελμα του πρὶν ἀπὸ κάθε μάχη: «οἱ σοφοὶ καὶ τὰ γαϊδούρια στὴν μέση». » Από τό βιβλίο «Τό Ανατολικό Ζήτημα Σήμερα»

  16. spiral architect 🇰🇵 said

    Γουστάρω τους πολυφιλοσοφοεπιστήμονες της αρχαιότητας σαν και τον Αριστοτέλη. Τους μνημονεύουν όλοι από τον Μαρξ ως τον Κάντορ. Έτσι, ο Σταγειρίτης μπορεί να πικράθηκε για την πορεία του μαθητή του, έδωσε όμως έναυσμα σε άλλους «μαθητές» για να εξελίξουν τη σκέψη τους.
    Κάτι είναι κι αυτό.

    Στάγειρα Χαλκιδικής – Άλσος Αριστοτέλη

  17. f kar said

    Είναι ενδιαφέρον ότι παρόλο που έζησε το ξεκίνημα της μετάβασης από την εποχή της πόλης-κράτους σε αυτή της αυτοκρατορίας, αυτό δεν φαίνεται να τον απασχολεί ιδιαίτερα. Και στα πολιτικά του μιλά για οργάνωση πόλης, αρετές πολίτη κλπ χωρίς να ενδιαφέρεται για τις ευρύτερες δομές που είχαν ήδη αρχίσει να επικρατούν και στα μέρη αυτά.

  18. Pedis said

    Νικοκύρη (ετ αλ.) από πού αντλούνται οι πληροφορίες για τις σχέσεις (και τα σκαμπανεβάματά τους) μεταξύ Αλεξάνδρου και Αριστοτέλη; (Κι αν πρόκειται για κείμενο μερικών αιώνων αργότερα από τα γεγονότα, ποια θα ήταν η εγγύτερη πηγή;)

  19. cortlinux said

    Υπαρχει ενα πολυ ενδιαφερον βιβλιο που εχει γραφτει απο (νομιζω) βιολογο και που αναφερεται στην παραμονη του Αριστοτελη στην Λεσβο οπου ειχε κανει πολλες παρατηρησεις σε θαλασσιους οργανισμους. Οπως σημειωνει ο συγγραφεας παροτι υπηρχαν λαθη στις παρατηρησεις του, η μεθοδος του ειναι επιστημονικη και μαλιστα θεωρει οτι θα επρεπε ο Αριστοτελης να θεωρηθει ο πρωτος επιστήμονας. Το βιβλιο λεγεται The Lagoon.

  20. Νέο Kid said

    Αυτό που μας αποκρύπτουν οι ιστορικοί είναι ότι ο Αλέκος βγήκε αμίλητος και συλλογισμένος γιατί απλούστατα ρώτησε τον Άμωνα ποτέ θα πάρει πρωτάθλημα η μπαοκάρα κι αυτός του απάντησε «όταν κατακτήσεις ολόκληρη την Ινδία»…

  21. venios said

    … τις περί αριθμών μυστικοπαθείς φαντασιοπληξίες των Πυθαγορείων…
    Eπιτυχέστατος χαρακτηρισμός του Δ.Σ.

  22. Γιάννης Ιατρού said

    20: 🙂 🙂

  23. Alexis said

    #21: Δηλαδή οι Πυθαγόρειοι ήταν (τηρουμένων των αναλογιών) κάτι σαν κι αυτούς που ασχολούνται σήμερα με τους λεξάριθμους; 😆

  24. gpoint said

    # 7

    ούτε πως οι γεννημένοι Κριοί είναι ένα κλικ μπροστά…

  25. ΣΠ said

    19
    Συγγραφέας είναι ο Armand Marie Leroi. Το 2010 παρουσίασε το θέμα σε ένα ντοκιμαντέρ στο BBC και το 2014 έβγαλε το βιβλίο.

  26. Νέο Kid said

    By the way,ο μουντιαλικός Ρογήρος άνοιξε και σας περιμένει. Αρκεί να είστε σεμνοί ,κόσμιοι στις εκφράσεις φιλάθλοι , και να μην υποστηρίζετε Αλαμανούς κι άλλους τινούς βαρβάρους να πούμε.

  27. venios said

    Σε σύγκριση με τους λεξαριθμηστές, οι Πυθαγόρειοι δεν προσπαθούσαν να πείσουν τους πάντες για την ισχύ των δοξασιών τους, μέσα στις οποίες στοιβάζονταν πραγματικές γνώσεις (όπως η αντιστοίχιση λόγων με μουσικές νότες) και αυθαίρετοι συμβολισμοί περί της «σημασίας» των αριθμών. Η αλήθεια τους δεν ήταν δημόσια, παρά μόνο για τους μυημένους, όπως και στο αιγυπτιακό ιερατείο. Και δε δίστασαν μπροστά στο φόνο προκειμένου να μεινει κρυφή η ύπαρξη άρρητων αριθμών.

  28. Alexis said

    #26: Δώσε και λίκνο ρε παιδί!

  29. Γιάννης Ιατρού said

    Να αναφέρουμε και τον Δάντη (Αλφιέρι 🙂 ) που συναντά (τοποθετεί) τον Αριστοτέλη μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες (π.χ. με τους Όμηρο, Σωκράτη, Κικέρωνα, Ιπποκράτη, Ιούλιο Καίσαρα κλπ., όλοι τους παγανιστές, μη Χριστιανοί) στον πρώτο κύκλο (Limbo) στην Θεία Κωμωδία. δηλ. στην καλύτερη δυνατή θέση.

  30. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    16 Που ανήκει στον Δήμο Αριστοτέλη.

  31. spiral architect 🇰🇵 said

    @26, 28: Έχουμε κάμποσους κρυφογερμανούς επαέ στου Σαραντάκου. 🙄

  32. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Προβοκάτσια 🙂

    http://sportdog.gr/sports/podosfairo/article/189546/h-apisteyth-ekthesh-10xronoy-paoktsh-fwto

  33. Classicist said

    Δεν αναφέρθηκε το σημαντικότερο: Ότι, σύμφωνα με τον Επίκουρο,, που ήταν τίμιο παλληκάρι και δεν έλεγε ψέμματα, ο Αριστοτέλης ήταν έμπορος ναρκωτικών («φαρμακοπώλης»), ενώ πρίν είχε καταξοδέψει την πατρική περιουσία και είχε πέσει έξω στις επιχειρήσεις του

    Γράφει στο 8,50 των «Δειπνοσοφιστών» ο ειδήμων Αθήναιος:

    «…πολλὰ δὲ ἔχων ἔτι λέγειν περὶ ὧν ἐλήρησεν ὁ φαρμακοπώλης παύομαι, καίτοι εἰδὼς καὶ ᾿Επκουρον τὸν φιλαληθέστατον ταῦτ’ εἰπόντα περὶ αὐτοῦ ἐν τῇ περὶ ἐπιτηδευμάτων ἐπιστολῇ, ὅτι καταφαγὼν τὰ πατρῷα ἐπὶ στρατείαν ὥρμησε καὶ ὅτι ἐν ταύτῃ κακῶς πράττων ἐπὶ τὸ φαρμακοπωλεῖν ἦλθεν· εἶτα ἀναπεπταμένου τοῦ Πλάτωνος περιπάτου, φησί, παραβαλὼν ἑαυτὸν προσεκάθισε τοῖς λόγοις, οὐκ ὢν ἀφυής, καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τὴν θεωρουμένην ἐξῆλθεν. »

    Η επιστολή «Περί Επιτηδευμάτων» του Επικούρου είναι το χρυσό δισκοπότηρο των Κλασικιστών. Την ψάχνουν όλοι, αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμη. Περιέχει φοβερές αποκαλύψεις που θα αλλάξουν την γνώμη μας για την Ελληνική Φιλοσοφία και για πολλούς αρχαίους σοφούς. Κάποιοι λένε ότι την έχει το Βατικανό στα υπόγειά του και δεν την δίνει στην δημοσιότητα

  34. spiral architect 🇰🇵 said

    @32: O Τζι στα νιάτα του … 😆

  35. Alexis said

    #32: Έξοχο!

    «O Μέγας Αλέξανδρος ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας. Εγώ τον χαρακτηρίζω σαν άμυαλο και κακόψυχο…»

    και παρακάτω:

    «…χτυπήθηκαν οι παίκτες και χάσαμε τον αγώνα ενώ προτού τις φασαρίες κερδούσαμε 1-0″

  36. Divolos said

    #1 Όπως το λες. Τότε ο Σπεύσιππος είχε άκρες τον θείο. Σήμερα ο ένας είχε τον θείο, ο άλλος τον μπαμπά και τον παππού και ο άλλος τον μπαμπά και την αδερφούλα… Τι ‘χες Γιάννη μ’, τι ‘χα πάντα.

  37. ΚΩΣΤΑΣ said

    > Μάταια ο δάσκαλός του από τη μακρινή Αθήνα τον συμβούλευε να συμπεριφέρεται στους Έλληνες σαν ηγέτης και στους βαρβάρους σαν αφέντης.

    Λέω τώρα εγώ, χωρίς να διεκδικώ και το αλάθητο

    ηγέτης = αρχηγός ομοιογενούς ομάδας, και κατ΄ επέκταση καλή συμπεριφορά απέναντί τους.

    αφέντης = αρχηγός υποτελών και κατ’ επέκταση πιο αυστηρός και σκληρός στη απέναντί τους.

    Αν ισχύουν τα παραπάνω, μπορούμε να το συνοψίσουμε, διαφορετικός στους ομόφυλους και διαφορετικός στους αλλόφυλους.

    Και αν… -;) (πολλά αν έβαλα), ισχύει το αμέσως προηγούμενο, τότε κάτι σημαίνει αυτό και για την καυτή μας… επικαιρότητα!

  38. Αν ζητούσε πληροφορίες από, ξερωγώ, το Ιλλινόι ο Κλασικιστής, θα μάθαινε ίσως ότι drug είναι και το φάρμακο. Και ότι στα drugstore δεν πουλάν ναρκωτικά – συνήθως.

  39. sarant said

    38 Τι σχέση έχει ο Κλασικιστής με το Ιλινόι; 😉

  40. Νέο Kid said

    27. Ο φόνος του Ίπασσου είναι ένας κατασκευασμένος μύθος. Σιγά να μην έτρωγαν και παιδιά ,όπως οι Εβραίοι…
    Ο ίδιος ο μεγαλύτερος Πυθαγοριστής,ο Πλάτων, δεν είχε κανένα ενδοιασμό ή φόβο να πραγματευτεί άρρητους αριθμούς.

  41. Jago said

    «Στην Ακαδημία έμεινε συνολικά είκοσι ολόκληρα χρόνια, και ενώ ακόμη φοιτούσε στη σχολή»
    Αιώνιος φοιτητής. 😉

  42. Classicist said

    Φίλε (38) ξεστραβώσου: Στα αγγλικά το «drug-dealer» είναι μόνο ο έμπορος (παράνομων) ναρκωτικών. Ούτε Lower δεν έχεις κ. Δύτα; Δές και το ελληνοαγγλικό λεξικό

  43. Νέο Kid said

    38. Οι ντραγκ ντήλερς πάντως δεν πουλάνε χαμομήλι και αλόη συνήθως… 🍀🌿😇
    οι ντραγκ ρητέιλερς, ναι.

  44. spiridione said

    12. Δύτη
    Διάφοροι συγγραφείς της ύστερης αρχαιότητας αναφέρουν ότι ο Αρίστος πήγε στην Χαλκίδα για να μελετήσει το φαινόμενο, και όταν δεν τα κατάφερε πέθανε από τη στεναχώρια του. Πρώτος ο Ψευδο-Ιουστίνος ο μάρτυρας, μετά ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Προκόπιος. Για αυτοκτονία του και πτώση στα νερά του Ευρίπου έγραψε πρώτος κάποιος σχολιαστής του Γρηγορίου (ο Κοσμάς ο Ιεροσολυμίτης ή ο Νόννος)
    https://books.google.gr/books?id=OdCJAS0eQ64C&pg=PA215&dq=Aristoteles+Euripus&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjqsu6s8b7bAhVFESwKHYLRAy4Q6AEIMTAB#v=onepage&q=Aristoteles%20Euripus&f=false

    https://books.google.gr/books?id=ITk2AQAAMAAJ&pg=PA196&dq=%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82+%CE%B5%CF%8D%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjFxav4477bAhWRmbQKHWTjD7gQ6AEILTAB#v=onepage&q=%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%20%CE%B5%CF%8D%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%82&f=false

  45. Νέο Kid said

    Ωχ… με πρόλαβε ο καπετάνιος. Ρε τι πάθαμε!…

  46. ΚΩΣΤΑΣ said

    39 > Τι σχέση έχει ο Κλασικιστής με το Ιλινόι;

    Παρακαλώ Νικοκύρη, ως οικοδεσπότης οφείλετε να γνωρίζετε ότι πρόκειται περί ευειδούς και καλλιπύγου νεαράς, όθεν κλασεκίστρια 😉

  47. 33. 38. 43 Δέν νομίζω ότι έχει τόση σημασία να ασχολούμαστε με την ερμηνεία του όρου drug, αλλά περισσότερο με εκείνη του όρου φάρμακον, που νομίζω έχει τόσο τη σημασία του φαρμάκου, όσο και του δηλητηρίου ή ακόμα και της βαφής (ας το αναζητήσει κανείς σε κάποιο λεξικό να μας διαφωτίσει). Πάντως σε ένα, που τσέκαρα ο φαρμακοπώλης είναι druggist, apothecary παναπει φαρμακοτρίφτης νομίζω

  48. 42 Να ξεστραβωθώ ε; φαρμακοπώλης, druggist

  49. loukretia50 said

    Aριστοτέλης by P.Veroneze
    https://dg19s6hp6ufoh.cloudfront.net/pictures/612740256/large/aristotle.jpeg?1439130622

  50. Νέο Kid said

    Η Μήδεια η Κολχίς ήταν «φαρμακιστάτη» γυναικών. Φαρμακίς= μάγισσα.

  51. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Η παλαίστρα του Λυκείου του Αριστοτέλη αποκαλύφθηκε το 1996 στη Ριγήλης, στο οικόπεδο εμβαδού έντεκα στρεμμάτων, που είχε παραχωρηθεί από το ελληνικό Δημόσιο στο Ίδρυμα Β. και Ε. Γουλανδρή για την ανέγερση Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
    http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=20744

  52. William T. Riker said

    @12 Οι πηγές που μνημονεύουν αυτή την παράδοση, απ’ όσον μπόρεσα να ερευνήσω, είναι τρεις: τα σχόλια του ψευδο-Νόννου στις ομιλίες του Γρηγορίου Ναζιανζηνού (6ος αιώνας), το Μέγα Ετυμολογικόν και τα σχόλια του Ευσταθίου Θεσσαλονίκης στο ποίημα του Διονυσίου Περιηγητού (αμφότερες 12ου).
    @15 Οι Γάλλοι προσπαθούσαν πάντοτε να εκμεταλλευτούν πολιτικά και οικονομικά την παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο (μέσω της ύπαρξης των Σταυροφορικών κρατιδίων και των Φραγκικών δουκάτων/πριγκιπάτων κοκ) από πολύ νωρίς και ιδιαιτέρως συστηματικά. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούσαν ειδικούς απεσταλμένους για την συλλογή ελληνικών και άλλων χειρογράφων, τα οποία κατέληξαν βέβαια στην σημερινή BNF, προκήρυσσαν διαγωνισμούς για την συγγραφή τοπικών ιστοριών ή χρηματοδοτούσαν την έκδοση σημαντικών πηγών (π.χ. των Ασσιζών, αλλά και αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων, βλ. το γνωστό ιστοριογραφικό corpus των Παρισίων) κ.ά. Εν ολίγοις το πνεύμα προϋπήρχε, ο Ναπολέων απλώς το τροποποίησε με βάση τις δικές του ανάγκες.

  53. Φαρμακεύς είναι ο μάγος, ναι, αλλά ο Αρίστος ήτο φαρμακοπώλης.

  54. 44, 52 Ευχαριστώ για τις διαφωτιστικότατες απαντήσεις!

  55. Classicist said

    Ρε άσχετε (48), δεν μιλάμε για το «φαρμακοπώλης», αλλά για το «drug-dealer», που σημαίνει πάντα «έμπορος παράνομων ναρκωτικών». Αν είχες εμβριθήσει στην αρχαία γραμματεία, θα ήξερες ότι ποτέ μία λέξη δεν έχει την ίδια σημασία στους διαφόρους συγγραφείς. Το Liddell-Scott που μάς μοστράρεις για να φοβηθούμε, είδες να αναφέρει το απόσπασμα των «Δειπνοσοφιστών» για τον Επίκουρο και τον Αριστοτέλη;

    Στο περί ού ο λόγος απόσπασμα των «Δειπνοσοφιστών» το «φαρμακοπώλης» σημαίνει «έμπορος παράνομων σκευασμάτων» που οι Άγγλοι κλασικιστές μεταφράζουν ως «drug-dealer» για να προκαλέσουν. Πού το περίεργο; Θα έκανε ολόκληρη ανάρτηση το εγκυρότατο sententiaeantiquae.com, αν ο Επίκουρος αποκαλούσε τον Αριστοτέλη απλώς… «φαρμακοποιό»; Νιονιό δεν έχεις, ρε παιδί μου; Τόσο τούβλο είσαι και το παίζεις και ερευνητής;

  56. venios said

    40 Δεν ξέρω αν τα περί Ίππασου (εξορία ή/και δολοφονία) είναι μύθος ή όχι. Αλλά νομίζω πως αυτά που γνωρίζουμε για τους Πυθαγόρειους και τον ίδιο τον Πυθαγόρα, είναι ότι δεν είχε καμία σχέση με την επιστήμη ως δημόσιο λόγο, αλλά μόνο με τη γνώση, προνόμιο των μυημένων. Όσο για τον Πλάτωνα, αυτός όντως δημοσίευσε αλλά, σαν κάτοχος της μοναδικής αλήθειας, θέλησε να κάψει και τα έργα του Δημόκριτου (μόνο;) που θεωρούσε ψευδή (βλ. https://sarantakos.wordpress.com/2018/05/24/arxaiomath-13/ και σχόλια).

  57. Νέο Kid said

    56. Το ότι ο Πλάτων ήταν καθίκι και αρκετά νευρασθενής (στα όρια της ψύχωσης) δεν τον κάνει ελάσσονα μαθηματικό.

  58. Classicist said

    Και κάτι τελευταίο γιατί έχω δουλειά: Ο Κάρολος Μάρξ, που ήταν φανατικός οπαδός του Επικούρου και αποκαλούσε τον Αριστοτέλη «…Μέγα Αλέξανδρο της Φιλοσοφίας» (όπως ορθά επισημαίνει και ο πατήρ Σαραντάκος), ΑΓΝΟΟΥΣΕ αυτό το σημαντικότατο απόσπασμα των «Δειπνοσοφιστών», το οποίο μνημονεύει την «Περί Επιτηδευμάτων» χαμένη επιστολή του Επικούρου

  59. Ωωω! Έκανα τον γέροντα να χάσει την ψυχραιμία του. Ας το καταγράψει ο Κακόψυχος μιας και συμβαίνει σπάνια.
    Και πού, ωγαθέ, βλέπεις να σημαίνει κάτι άλλο από φαρμακοτρίφτη η λέξη στο κείμενο του Αθήναιου;

  60. Γιάννης Ιατρού said

    12: Δύτα των Νιπτήρων
    ..Ξέρουμε ποια πηγή παραδίδει τον θρύλο για την αυτοκτονία του Αρίστου λόγω Ευρίπου;..

    Τα κιτάπια της υπηρεσίας αναφέρουν από τον φάκελλό του: 🙂

    O Αριστοτέλης στη Χαλκίδα δεν είχε την πνευματική ατμόσφαιρα και την κοινωνική ποικιλότητα της Αθήνας, επομένως αναμενόμενο είναι να «απογοητεύτηκε», ας πούμε «μελαγχόλησε», κάπως.

    Έτσι ο Εύμηλος και ο Φαβωρίνος ισχυρίζονται πως αυτοκτόνησε πίνοντας (κι αυτός) κώνειο: «Ενταύθα δη πιών ακόνιτον ετελεύτησεν, ως φησιν Εύμηλος εν τη πέμπτῃ των Ιστοριών…».

    Άλλοι πάλι το απέδωσαν επίσης στην «απογοήτευση» του, αλλά αυτή τη φορά επειδή κάποιες έρευνές του γιά το ρεύμα του Εύριπου δεν έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα.

    Αυτή η εκδοχή (2) υποστηρίζεται από τους: Προκόπιο, Ιουστίνο τον μάρτυρα, Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό και τον Ευστάθιο της Θεσσαλονίκης που γράφει: «επτάκις το όλον νυχθημερόν μεταβάλλει ο περί Εύβοιαν Ευρίπου, περι όν φασί διατρίψαντα τον Αριστοτέλην καταλύσαι τον βίον».

  61. venios said

    Δεν έχω υπόψη μου κανένα μαθηματικό κείμενο του Πλάτωνα. Γνωρίζω μόνο ότι χρησιμοποιεί γνωστά μαθηματικά της εποχής του σε φιλοσοφικά κείμενα (πχ. ημιδιπλασιασμός τετραγώνου με τις 4 ευθείες που ενώνουν τα μέσα των πλευρών). Οι συσχετίσεις αριθμών ή σχημάτων με διάφορες έννοιες (πχ με τα στοιχεία της φύσης) δεν είναι ούτε μαθηματικά ούτε εφαρμογή τους (ενώ η μελέτη των μοχλών, πχ, είναι εφαρμογή των μαθηματικών στη φυσική – σύμφωνα με τη σημερινή ταξινόμηση των επιστημών).

  62. Classicist said

    (59): Η είδηση δεν βρίσκεται στο τί σημαίνει το «φαρμακοπώλης»: Βρίσκεται στο τί έλεγε ο Μέγας Επίκουρος για τον Μέγα Αριστοτέλη (το καταγράφει κι ο Διογένης ο Λαέρτιος): Τον περιφρονούσε βαθύτατα, επειδή ξόδεψε την πατρική περιουσία, απέτυχε στις επιχειρήσεις του κλπ. Θα άξιζε να γίνει μία διατριβή για το πόσο έχει λοιδορηθεί ο Αριστοτέλης από τους σύγχρονους και τους μεταγενέστερους Έλληνες σοφούς. Λέει πολλά επ’ αυτού ο Λαέρτιος, καταγράφοντας και την απάντηση του Μεγάλου Φιλοσόφου στις διάφορες λοιδορίες που έλεγαν εναντίον του:

    «ακούσας (σ.σ.: ο Αριστοτέλης) υπό τινος λοιδορείσθαι, απόντα με – έφη – και μαστιγούτω»

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Όταν άκουσε ότι κάποιος τον λοιδορούσε, απάντησε: Όταν είμαι απών, επιτρέπω και να με μαστιγώνει»

  63. Γιάννης Ιατρού said

    59: Δύτα,
    απ΄ό,τι βλέπω, δεν έπιασε και πολύ η ευχή μου στο τέλος του #3 🙂

  64. Α, σοβαρά, εκεί ήταν η είδηση; Δεν το κατάλαβα διαβάζοντας ότι » το σημαντικότερο… σύμφωνα με τον Επίκουρο… ο Αριστοτέλης ήταν έμπορος ναρκωτικών («φαρμακοπώλης»)». Μπορεί να είμαι τούβλο που το παίζω και ερευνητής, αλλά νομίζω ότι αξίζω σήμερα μια θέση στας χρυσάς δέλτους του Κακοψύχου Ιατρού 🙂

  65. Pedis said

    για την ερώτηση του # 18 κανείς;

  66. Γιάννης Ιατρού said

    60: (44, 52) Α, σόρυ, δεν είχα δει τα ανωτέρω σχόλια και είχα προσημειώσει τις σχετικά με το #12 παρατηρήσεις μου το πρωί και τις έβαλα τώρα που ευκαίρησα!.
    Πάντως ο φάκελλος του ύποπτου και προφανώς κακοποιού (#33 🙂 ) στοιχείου συμφωνεί στην ουσία με τα αναφερόμενα.

  67. Γιάννης Ιατρού said

    64: Ήδη έχεις καταγραφεί προ πολλού 🙂

  68. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ρε παιδιά, ο Βάτμαν είναι αυτός που βρίζει τον Δύτη; Δεν είναι το στυλ του αυτό, προσβάλλει και χυδαιολογεί με λιγότερο άμεσο και λιμανίσιο τρόπο. 😊
    Το φέισμπουκ μπλόκαρε τον Μπογιόπουλο για ανάρτηση με αντιναζιστικό περιεχόμενο. Πάμε καλά; Μόνο αναρτήσεις με σκυλάκια, γατάκια και γούτσου-γούτσου επιτρέπει πια το φέϊσμπουκ;
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=http://www.ert.gr/eidiseis/ellada/kinonia/mpogiopoylos-facebook-anartisi/&ved=0ahUKEwj1npWxgb_bAhWLBZoKHW_ZDIMQxfQBCCkwAQ&usg=AOvVaw0s7uMjXjoeg9lcr5d99PGr

  69. Γιάννης Ιατρού said

    65: Ρε Πέδη,
    κάνε και καμιά έρευνα πρώτα και μετά να υποβάλεις ευσχημόνως ερωτήσεις, εάν έχεις εισέτι απορίαν τινά 🙂

  70. Ριβαλντίνιο said

    @ 33 Classicist

    είχε καταξοδέψει την πατρική περιουσία και είχε πέσει έξω στις επιχειρήσεις του

    Και για τον Σαίξπηρ έμαθα πρόσφατα πως ήταν μαυραγορίτης, τοκογλύφος και φοροφυγάς …Το αρχικό μνημείο που κατασκευάστηκε μετά το θάνατό του, το 1616, απεικόνιζε τον Σαίξπηρ κρατώντας ένα σακί σιτάρι.
    ( Καλά γι’ αυτόν λένε πως και τα έργα του δεν είναι δικά του. )

    Υ.Γ. Κάτω τα χέρια από τον Δύτη μην σε εξορίσουμε στην Ουιγουρία ! 🙂

    _______________________________________

    Spiridione, «Ιουστίνος ο Μάρτυρας» έχω δεί , «Ψευδο – Ιουστίνος» έχω δεί, αλλά «Ψευδο-Ιουστίνος ο Μάρτυρας» πρώτη φορά είδα γραμμένο !!! 🙂 🙂 🙂

    ____________________________________________________

    Στον Μεσαίωνα τον είχαν σε εκτίμηση :

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_tale_of_Phyllis_and_Aristotle

    🙂

  71. Ωραία θυμήθηκες την ιστορία της Φυλλιδας, Ρίβα! Προβλέπω όμως σύντομα να σου προσφέρει δουλειά ο Βάτμαν 😉

  72. Ριβαλντίνιο said

    @ 71 Δύτης των νιπτήρων

    Προβλέπω όμως σύντομα να σου προσφέρει δουλειά ο Βάτμαν

    Με καλές απολαβές ;

  73. Κλασσικές 😉

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ακόμη πιο σπουδαίος ήταν ο Αρίστος απ΄όσο ήξερα! 🙂 Ευχαριστούμε τους Σαραντάκους ,πατέρα Δημήτρη(Μίμη) και υιό, Νικοκύρη για το σημερινό λάκτισμα.
    Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ: «Εκεί που θα με θάψουν να βάλουν και τα οστά της Πυθιάδας…»
    Από τις τελευταίες επιθυμίες του, όπως τις κατέγραψε στη Χαλκίδα, προβάλλει η φιλευσπλαχνία κι ο «φιλελευθερισμός» του τόσο για τις γυναίκες , όσο και για τους δούλους. «Προικίζει» τη γυναίκα του για να ξαναπαντρευτεί και απελευθερώνει όσους υπηρέτησαν τον ίδιο και την οικογένειά του.
    http://fractalart.gr/aristotelis/

    Αλλά νέα : Στην Ισπανία η πλειοψηφία στην κυβέρνηση φαίνεται θα είναι γυναίκες.
    Ζήτωσαν λοιπόν!

  75. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δυστυχώς ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είχε μαζί του έναν μεγάλο ιστορικό όπως ο Θουκυδίδης, ώστε να έχουμε υπεύθυνη και συστηματική πληροφόρηση για τη ζωή και τις εκστρατείες του. Οι γιοι του Ρένου Αποστολίδη, ο Ήρκος και ο Στάντης, συγκέντρωσαν και μετέφρασαν 350 αποσπάσματα για τον Αλέξανδρο, πρώτες πηγές, από 42 αρχαίους ιστορικούς, αξιολογώντας συγχρόνως και την αξιοπιστία τους:
    https://www.google.gr/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.politeianet.gr/books/9789600115789-sullogiko-gutenberg-megas-alexandros-245741&ved=2ahUKEwjO9cGKh7_bAhVM1hQKHV6mBiYQFjAAegQICRAB&usg=AOvVaw0ze8P58yyeevRZ5dI5yCXr

  76. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  77. Ριβαλντίνιο said

    @ 74 ΕΦΗ – ΕΦΗ

    Στην Ισπανία η πλειοψηφία στην κυβέρνηση φαίνεται θα είναι γυναίκες.
    Ζήτωσαν λοιπόν!

    Αυτός ο ρατσισμός καταγράφεται ! 🙂

  78. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    77 Αυτός ο ρατσισμός καταγράφεται ! 🙂
    Αριστοτελικά! 🙂 (sun)

  79. spiridione said

    Πες μας ρε Γέροντα, τελικά ο Αρίστος ήταν ο Σημαδεμένος;

  80. spiridione said

    Πες μας ρε Γέροντα, τελικά ο Αρίστος ήταν ο Σημαδεμένος;

  81. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  82. ΣΠ said

    Να θυμηθούμε και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, για το οποίο ο Ανδρέας Γαληνός, από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου Πατρών, είχε πει: «Το πρόβλημα με το Αριστοτέλειο είναι ότι δεν είναι ούτε άριστο ούτε τέλειο».

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ωνάσης πιο γνωστός σύγχρονος Αριστοτέλης μετά τον Αριστοτέλη.

  84. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83, ο πιο γνωστός. Ο Σαβάλας, σκέτος Τέλλυ.

  85. sarant said

    82 Ωραίο λογοπαίγνιο.

  86. Pedis said

    # 69 – Ώρε Γιαν! Σε 168 σελίδες βρίσκουν χώρο και οι απαντήσεις σε πικάντικες ιστορίες κουτσομπολιού!; Άσε που δεν βρίσκω κάτι σχετικό με:

    Ο τελευταίος αυτός φόνος πίκρανε πολύ τον δάσκαλό του τον Αριστοτέλη, όχι μόνο γιατί ο Καλλισθένης ήταν ανιψιός του, αλλά γιατί ο δάσκαλος έβλεπε πως η αγωγή που έδωσε στον μαθητή του δεν έφερε τους αναμενόμενους καρπούς. Από τότε οι σχέσεις Αριστοτέλη και Αλέξανδρου ήταν ψυχρότατες και τελείως τυπικές.

    Φυσικά δεν αληθεύει η φήμη ότι ο Αριστοτέλης δολοφόνησε τον Αλέξανδρο με κάποιο δηλητήριο που έστειλε σε συνωμότες.

  87. ΣΠ said

    85
    Είχε πει και ένα άλλο ωραίο για κάποιον πρύτανη που δεν συμπαθούσε: «Όπως στον ΟΗΕ υπάρχουν κράτη και κρατίδια, έτσι και στο πανεπιστήμιο υπάρχουν αρχές και αρχίδια».

  88. Ριβαλντίνιο said

    @ 86 Pedis

    Ο Αρριανός μεταφέρει την φήμη πως μπορεί να τον δηλητηρίασε ο Αρίστος εξαιτίας του φόνου του Καλλισθένη.
    Και ο Πλούταρχος λέει νομίζω πως σιγά σιγά χάλασαν οι σχέσεις τους.

    Άνοιξε κανά γκούγκλ βρε τεμπελχανοpedis ! 🙂
    Και σύ κακόψυχε τι μας μοστράρεις pdfικά κατεβατά που ούτε ο ίδιος δεν έχεις διαβάσει ; ! 🙂

  89. 88: τι λες; τεμπελόσκυλα έχετε γίνει 😀😀

  90. Pedis said

    # 88, 89: Εγώ ρώτησα ποιες είναι οι πηγές, όχι ποια ειναι τα κουτσομπολιά. Εδώ έχουμε ειδικούς, θα ψάχνω βελόκι στα άχυρα στους στάβλους του διαδικτύου; (Δεν θυμάμαι κάτι σχετικό στον Πλούταρχο, Ρίβα, αλλά αν είναι αυτός η πηγή του κουτσομπολιού για το ότι οι σχέσεις τους ψυχράνθηκαν και δεν αντάλασσαν μπιλιέτα αβροφροσύνης παρά μόνο με τυπικά λόγια στις ονομαστικές γιορτές, εκτός από το τελευταίο που είχε και φιλάκια με κραγιόν ποτισμένο στο δηλητήριο, τότε … καααλά.)

  91. leonicos said

    η μεγαλοφυϊα του Φίλιππου και το δαιμονόπληκτο πάθος της Ολυμπιάδας.

    απόο τα μεγάλα έργα του ωραίου πατρός

  92. ΚΑΒ said

    >> Όταν όμως ο Πλάτων πέθανε το 348 και ανέκυψε το θέμα της διαδοχής του, προτιμήθηκε ο Σπεύσιππος, που δεν ήταν μέτοικος, όπως ο Αριστοτέλης και ο Ξενοκράτης, αλλά γνήσιος Αθηναίος και επιπλέον ανιψιός του ιδρυτή της σχολής. Ο Αριστοτέλης τότε έφυγε από την Αθήνα.

    Μάλλον οι λόγοι ήταν πολιτικοί:
    1.Η κατάληψη της Ολύνθου από τον Φίλιππο το 348 με αποτέλεσμα άνοδο του αντιμακεδονικού πυρετού
    2.Η πολιτική άνοδος του Δημοσθένη, αρχηγού του αντιμακεδονικού κόμματος
    3.Οι σχέσεις του Αρ. με τη βασιλική αυλή της Μακεδονίας
    4.Θεωρούνταν ο Αρ. πράκτορας του μακεδονικού βασιλικού οίκου
    5.Οι εχθροί του Αρ. ήταν περισσότεροι από τους φίλους του

    Λένε πως, όταν για δεύτερη φορά εγκατέλειψε την Αθήνα και τον ρώτησαν ποια γνώμη έχει για την πόλη της Αθήνας, ο Αρ. ονόμασε παγκάλη την πόλη, η οποία όμως είναι γεμάτη εσαεί συκοφάντες.

    Λένε ακόμη πως στην ερώτηση γιατί εγκαταλείπει την Αθήνα απάντησε: Για να μη δώσει την ευκαιρία για δεύτερη φορά να διαπράξουν αδικία οι Αθηναίοι σε βάρος της φιλοσοφίας (Σωκράτης-κώνειο)

    Αιλιανός, ποικίλη ιστορία 3,36 :
    Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας δέει τῆς κρίσεως, πρὸς τὸν ἐρόμενον αὐτὸν ‘τίς ἐστιν ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις;’ ἔφη παγκάλη· ἀλλ’ ἐν αὐτῇ ὄγχνη ἐπ’ ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ’ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο ὅτι οὐ βούλεται Ἀθηναίους δὶς ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν, τὸ περὶ Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος καὶ τὸν καθ’ ἑαυτὸν κίνδυνον.

    Όγχνη: αχλαδιά

  93. ΚΑΒ said

    Η σχολή των Αθηνών του Ραφαέλ

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%AE_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%91%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CE%BD_(%CE%A1%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%AE%CE%BB)

    Αν έχει γραφεί, ζητώ συγνώμη. Δεν έχω διαβάσει τα σχόλια

    Ο Πλάτων δείχνει τον ουρανό, τον κόσμο των ιδεών, αντίθετα ο Αρ. δείχνει τη γη, την ύλη.

  94. 86: Πέδη,
    Απ΄ό,τι βλέπω, ο Αρίστος δεν πρέπει να το πήρε και τόσο κατάκαρδα αυτό με το Καλλισθένη … 🙂

  95. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Μετὰ ἀπὸ μιὰ σχετικὰ σύντομη, ἀλλὰ ἐπώδυνη ὀσφυαλγία, ἐπανέρχομαι Δημήτριος.

    Ἑξαιρετικὸ τὸ σημερινό.

    Σὲ μικρὸ ὄγκο συμπυκνώνει τὴν οὐσία, δίνει τὶς χρήσιμες πληροφορίες, ἐκλαϊκεύει χωρὶς νὰ ἐκχυδαΐζει.

    Κάποιες διατυπώσεις, ὅπως αὐτὴ ποὺ ἀναφέρει ὁ Λεώνικος στὸ #91, δικαιολογοῦν τὸν χαρακτηρισμὸ «μεγάλα ἔργα ὡραίου πατρός».

    Ἂν ἔλειπαν καὶ οἱ συνήθεις ἀσχήμιες τοῦ ρέποντος στὴν διαδικτυακὴ παρενδυσία ὑποκειμένου*, θὰ ἦταν καλύτερα.
    *διεκδικῶ τὴν πνευματικὴ πατρότητα τοῦ ὅρου· ἐπιτρέπεται ἡ χρήση ἀπὸ τοὺς σχολιαστές τοῦ ἱστολογίου. 🙂

    Πάντως ὁ Δύτης τοῦ/τῆς ἔδωσε καὶ κατάλαβε.
    Εὖγε Δύτα μ᾿!

  96. ΚΑΒ said

    http://www.mikrosapoplous.gr/theocritus/thcrts2m.htm

    Φαρμακεύτρεια (ή -αι) Θεόκριτου :Η νεαρή Σιμαίθα είναι ερωτευμένη με τον Δέλφι. Αυτός όμως την ξέχασε και η Σ. προσπαθεί με τη δούλη της Θεστυλίδα με μάγια και ξόρκια να τον φέρει πάλι κοντά της.

    βλ. τα ποιήματα του Καβάφη :Κατά τες συνταγές αρχαίων ελληνοσύρων μάγων και Η αρρώστια του Κλείτου

  97. ΚΑΒ said

    ΦαρμακεύτρΙα

  98. Pedis said

    # 94 – δηλ. δήλωσε : «ας πρόσεχε»!

  99. Classicist said

    (95): Είσθε σοβαρός, κύριε; Τί μού έδωσε και κατάλαβα ο αγράμματος ο Νιπτήρας, που ξεφτιλίστηκε εσαεί και πανελληνίως γράφοντας (σχ.38) ότι ο «drug-dealer» είναι ο πωλών φάρμακα;

    Μέχρις αστραγάλων, ώ βέλτιστε, κύρ Μαρτίνε… Αντί να μού πείτε ένα ευχαριστώ που σάς ξεστράβωσα για το πόσο περιφρονούσε ο Επίκουρος τον Αριστοτέλη, αερολογείτε ως συνήθως, γλείφοντας αηδιαστικά κάποιον σχολιαστή, μπάς και σάς πεί μεθαύριο ότι γράφετε καλά διηγήματα…

    ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, κύρ Μαρτίνε μου: Ο Μάρξ ήταν φανατικός οπαδός του Επικούρου και μέγας λάτρης του Αριστοτέλους. Πώς εξηγείται το ότι ο Επίκουρος θεωρούσε τιποτένιο και άχρηστο τον Αριστοτέλη; Το ξέρατε αυτό πρίν διαβάσετε το ανεκτιμήτου αξίας σχόλιό μου (33); Είχατε ποτέ ακούσει στα 60φεύγα σας για την εξαφανισμένη «Περί επιτηδευμάτων» επιστολή του Επικούρου; Εστέ ειλικρινής στην απάντησή σας, και μήν αρλουμπολογήσετε ως συνήθως…

  100. πω πω πω! Ρε μα μην έχουν όλοι καλούς τρόπους, σαν την Μάνια, χθες, στο άλλο νήμα 🙂 🙂 🙂

  101. sarant said

    95 Ο Δύτης και ο παρενδύτης 🙂

  102. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χάρις στον Δύτη, σήμερα, το ιστολόγιο ανέβηκε 100 θέσεις στα κουμπιά της Αλέξαινας! 😉

  103. ΕΥΔΟΞΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΑΤΑΓΕΛΑΣΤΑ η πηγή των Κλασσικών 🙂

  104. 104: Αλλά όμως μας αποκρύπ[τει σκοπίμως την συνέχεια … Aristotle Sold Drugs (Legally) 🙂 🙂

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ξεπέρασε τον χειρότερο εαυτό του σήμερα ο Θόδωρας ο Βάτμαν. Κι αυτό συνιστά μέγιστο κατόρθωμα, γιατί μιλάμε για αστέρα της χυδαιότητας. Θα έλεγα πως τον πείραξε η ζέστη, αλλά τον ξέρουμε και τον χειμώνα.

  106. Και βεβαίως-βεβαίως πληθώρα άλλων σχετικών πληροφοριών, μέχρι σεκς και ποτά 🙂 έχει το πρόγραμμα!!

  107. Ιστοριοδίφης said

    Αναγκάζομαι να παρέμβω, γιατί επί 11 ολόκληρες ώρες παρατηρώ μιά εσκεμμένη προσπάθεια (τόσο από τον συγγραφέα του άρθρου, όσο και από τους σχολιαστές) να αποκρυβεί ο άκρατος ρατσισμός του Αριστοτέλους, που θεωρούσε πως είναι φυσικό να άρχουν οι Έλληνες επί των Βαρβάρων, διότι (πίστευε ότι…) εκ φύσεως όλοι οι Βάρβαροι έχουν νοοτροπία δούλου…

    1) ΙΔΟΥ τί λέει στην πρώτη κιόλας σελίδα των «Πολιτικών» (1.2.5), δικαιολογώντας το «βαρβάρων δ’ Έλληνας άρχειν εικός» της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι» του Ευριπίδου :

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «…διό φασιν οι ποιηταί «βαρβάρων δ’ Έλληνας άρχειν εικός», ώς ταυτό φύσει βάρβαρον και δούλον όν..»!

    ΤΟ ΠΙΑΣΑΤΕ; Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη που θαυμάζει ο Μάρξ, οι βάρβαροι είναι εκ φύσεως δούλοι, γι’ αυτό και πρέπει να άρχουν επ’ αυτών οι Έλληνες!.. Ούτε ο Νίκος ο Μιχαλόλιας δεν τα λέει αυτά σήμερα…

    2) Λίγο παρακάτω, στο 3ο βιβλίο των «Πολιτικών» (3.14.6) ο Αριστοτέλης κάνει νέο ρατσιστικό διαχωρισμό μεταξύ Ασιατών και Ευρωπαίων…

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «…διά γάρ το δουλικώτεροι είναι τα ήθη ΦΥΣΕΙ οι μέν βάρβαροι των Ελλήνων, οι δε περί την Ασίαν των περί την Ευρώπην, υπομένουσι την δεσποτικήν αρχήν ουδέν δυσχεραίνοντες»!..

    3) Αρκετά παρακάτω, στο 5ο βιβλίο των «Πολιτικών», ο Αριστοτέλης φθάνει σε νέα ρατσιστικά ύψη, ισχυριζόμενος πως η αιτία για τις επαναστάσεις στις ελληνικές πόλεις είναι η μή φυλετική ομοιογένεια του πληθυσμού!..

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «…στασιωτικὸν δὲ καὶ τὸ μὴ ὁμόφυλον, ἕως ἂν συμπνεύσῃ· ὥσπερ γὰρ οὐδ’
    ἐκ τοῦ τυχόντος πλήθους πόλις γίγνεται, οὕτως οὐδ’ ἐν τῷ τυχόντι χρόνῳ· διὸ ὅσοι ἤδη συνόικους ἐδέξαντο ἢ ὲποίκους, οἱ πλεῖστοι διεστασίασαν . . . καὶ Βυζαντίοις οἱ ἔποικοι ἐπιβουλεύοντες φωραθέντες ἐξέπεσον διὰ μάχης….»

    ΑΓΓΛΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Also difference of race is a cause of faction, until harmony of spirit is
    reached; for just as any chance multitude of people does not form a state, so a state is not formed at any chance period of time. Hence most of the states that have hitherto admitted joint settlers (synoikoi) or additional settlers (epoikoi) have split into factions . . . and at Byzantium the epoikoi were discovered plotting against the colonists and were expelled by force of arms…»

    4) Θα μπορούσα να συνεχίσω μέχρι το πρωΐ παραθέτοντας τις δεκάδες ρατσιστικές αναφορές του Αριστοτέλη, που έγινε προσπάθεια να αποκρυβούν από την παρούσα (ενδιαφέρουσα κατά τα άλλα…) ανάρτηση. Θα τελειώσω με τον περίφημο «ΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΑΛΑΚΙΑΣ», που δίνει ο Μέγας Αριστοτέλης στο τέλος του 7ου κεφαλαίου του 3ου βιβλίου των «Ηθικών Νικομαχείων» και τον οποίο ουδέποτε μάς δίδαξαν στα ελληνικά σχολεία…

    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: «…φεύγοντα πενίαν ἢ ἔρωτα ἤ τι λυπηρὸν οὐκ ἀνδρείου, ἀλλὰ μᾶλλον δειλοῦ• μαλακία γὰρ τὸ φεύγειν τὰ ἐπίπονα• …»

    ΤΟ ΕΠΙΑΣΕΣ κύριε Ιατρού; Μαλακία κατά τον Αριστοτέλη είναι να αποφεύγεις τα επίπονα

  108. Α, ρέπον στὴν διαδικτυακὴ παρενδυσία ὑποκείμενο (Δημήτρη, γράφε πόντους, θα ξεπληρωθούν σε τσίπ’ρα 🙂 ), έβαλε τ΄ άλλο σακάκι….

  109. Πως φαίνονται τα φασιστορατσιστόμουτρα, που προσπαθούν διαστρεβλώνοντας και παραποιώντας να βγάλουν στη φόρα τον καλύτερο εαυτό τους… Άσε που δεν έχουν καμία ουσιαστική γνώση των θεμάτων, ψάχνουν για ότι ξέμπαρκο απόσπασμα βρήκαν οι ιδεολογικοί τους άρχοντες (διάβαζε επί του προκειμένου Πλeυρiδες κλπ.) για να κάνουν τον έξυπνο!

    Οι αρχαίες ελληνικές και ρωμαϊκές κοινωνίες δεν είχαν καμία φυλετική καταπίεση. Και δεν μιλάμε για φιλελεύθερες κοινωνίες, αλλά για κοινωνίες που χτίστηκαν και που λειτουργούσαν στις πλάτες των δούλων. Αυτές λοιπόν οι κοινωνίες, δημιούργησαν μια ιδεολογία ώστε να δικαιολογήσουν τη δουλοκτησία. Η δουλεία δεν ξεπήδησε από τον ρατσισμό, αλλά ο ρατσισμός ήταν συνέπεια της δουλείας.

    Η δουλοκτησία στις κοινωνίες αυτές βασιζόταν όμως σε νικημένους (εξ ου και η λέξη «υπόδουλοι» που έχει μείνει μέχρι σήμερα) ή σ΄αυτούς που χρωστούσαν, δηλ. σε κάποιους που είχαν χρέη και δεν μπορούσαν να τα ξεπληρώσουν. Γι αυτό και ο Αριστοτέλης είπε π.χ., κάποιοι άνθρωποι είναι φύσει ελεύθεροι, άλλοι είναι δούλοι, και για αυτούς, η δουλεία είναι φυσική και δίκαιη.

    Δεν είχε ως βάση τη φυλετική καταγωγή, δεν υπήρξε μια ανάλογη θεωρία περί φυλετικής κατωτερότητας και καταπίεσης. Αντιθέτως, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, και οι πρώτοι Χριστιανοί, είχαν μια πολύ ευνοϊκή άποψη για τους μαύρους, και για τις κοινωνίες της Αφρικής. Τίποτα όμως στην αρχαιότητα δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τις σημερινές διακρίσεις βάσει χρώματος επιδερμίδας κλπ.

    Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Septemus Severenus, ήταν Αφρικανός και μαύρος!

  110. Αιμ said

    …μπες στο μαγαζί και κλείστο

  111. Δεν του πάει να εκνευρίζεται του Βάτμαν. Τόσο συγχύστηκε που ξέχασε ότι μαλακία για τους αηπ σημαίνει μαλθακότητα – πάλι με τα γυμνασιακά αστεία δηλαδή!

  112. Αιμ said

    100. Γιάννη μια κ’ είπες Μάνια, πάει κ η Τεγόπουλου. https://www.efsyn.gr/arthro/pethane-i-mania-tegopoyloy

  113. Ιστοριοδίφης said

    (111): Πείτε την αλήθεια, κύριε: Πρίν διαβάσετε το σχόλιό μου (107), ξέρατε τον ορισμό της Μαλακίας (έστω, της μαλθακότητος, όπως λέτε…) από τα Ηθικά Νικομάχεια; Δεν θα μπορούσαν αυτόν τον ορισμό να τον διδάσκουν στα σχολεία, να δείς για πότε μαθαίνουν αρχαία ελληνικά τα παιδιά;

    (109): Κύριε Ιατρού, δεν σάς καταλαβαίνω… Αρνείσθε ότι οι πεποιθήσεις αυτές του Αριστοτέλη περί ανωτερότητος των Ελλήνων + των Ευρωπαίων έναντι των Βαρβάρων και των Ασιατών κι ότι το μή ΟΜΟΦΥΛΟΝ των ελληνικών πόλεων αποτελεί την κύρια αιτία για τις συνεχείς στάσεις, είναι κάργα ρατσιστικές; Γράψτε το καθαρά, για να σάς πετάξω στην μούρη τί λένε σχετικά οι Αγγλοσάξωνες μελετητές του Μεγάλου Σταγειρίτη…

    Κι επειδή έχω καταλάβει ότι αρέσκεσθε στα βιβλία (χωρίς – προφανώς – ούτε κάν να τα ξεφυλλίζετε), μπείτε εδώ και κατεβάστε το κλασικό βιβλίο του Spencer J. Pack «Aristotle, Adam Smith and Karl Marx» (1η έκδοση 2010) για το πώς ολόκληρη η Πολιτική Οικονομία και ο Μαρξισμός προέκυψαν από τα γραπτά του ρατσιστή Αριστοτέλη

  114. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η αλήθεια να λέγεται: τον ορισμό της Μαλακίας τον εμπεδώσαμε διαβάζοντας σχόλιά σου, Βάτμαν.

  115. Νέο Kid said

    114. 🤪🤪😅😅

  116. Νέο Kid said

    Ρε ,μη του κολλάτε του ανθρώπου είναι και σε κρίσιμη ηλικία! Σοβαρά τώρα.
    Και συ ρε Δύτη να πούμε… θέλει ο κάπτεν ναναι ο τόνυ μοντάνα ο Αρίστος; Πες του ότι ήταν ο εσκομπάρ ! Μήπως θα θιχτεί ή θα μας κάνει μήνυση; Ή θα τον σβήσει απ τον πίνακα ο Ραφαέλος; 😊

  117. loukretia50 said

    Ταγοί, γραφιάδες και αμφιτρύ*ν (!)
    μείνετε πάντα συνετοί.
    Πολλαί μορφαί των δαιμονίων…
    και οι καιροί ου μαινετοί..

  118. Ιστοριοδίφης said

    Νέα πρωτοφανής γκάφα Ιατρού, που θα τον συνοδεύει σε όλη την υπόλοιπη ζωή του: Γράφει με την γνωστή του επιπολαιότητα στο σχόλιο 109:

    «…Αντιθέτως, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, και οι πρώτοι Χριστιανοί, είχαν μια πολύ ευνοϊκή άποψη για τους μαύρους, και για τις κοινωνίες της Αφρικής. »

    Πόθεν τεκμαίρεται αυτό για τους Έλληνες και τους Μαύρους, κύριε αερολόγε; Ο Αριστοτέλης εκ του τάφου σέ διαψεύδει πατόκορφα. Γράφει στα περίφημα «Φυσιογνωμικά» του ο Μέγας Σταγειρίτης:

    Τί προκύπτει από το ανωτέρω απόσπασμα των «Φυσιογνωμικών» που εκμεταλλεύθηκαν τα μέγιστα οι Ναζί; (σ.σ.: αν το αμφισβητήσεις, θα σου πετάξω στην μάπα αποσπάσματα από το ανεκτιμήτου αξίας βιβλίο του Γάλλου [αριστερού] μελετητή του Ναζισμού, Johann Chapoutot, «Ο Εθνικοσοσιαλισμός και η Αρχαιότητα» και θα ξεφτιλιστείς για πολλοστή φορά…)

    Προκύπτει ότι ο Αριστοτέλης θεωρούσε ΔΕΙΛΟΥΣ τους νέγρους, ακόμη πιό ΔΕΙΛΕΣ τις γυναίκες και πίστευε πως οι ξανθοί είναι οι καλύτεροι, σαν τα λιοντάρια… Μήν εκτίθεσαι, κύριε Ιατρού, με αυτά που σού είπαν οι παπάδες στο κατηχητικό πρίν 60 χρόνια, γιατί μάς διαβάζει και κόσμος…

    Βέβαια, δεν είσαι ο μόνος που τα λές: Ο λίγο μικρότερός σου (γεννημένος το 1950) Ανώτατος Άρχων Προκόπης Παυλόπουλος (παλιό κατηχητόπουλο, όπως εσύ…) μάς λέει συνέχεια στους δεκάρικους λόγους που βγάζει κάθε τόσο ότι ο Ελληνισμός είναι συνώνυμος με τον Ανθρωπισμό και την βοήθεια προς τον Άλλον, ασχέτως φυλής, θρησκείας κλπ. Τόσο έχει διαβάσει κι αυτός τον Αριστοτέλη, που επί 25 χρόνια δεν μπορούσε να αποκτήσει ακίνητη περιουσία στην Αθήνα, επειδή ήταν μέτοικος και το απαγόρευε ο Αθηναϊκός Νόμος…

  119. loukretia50 said

    ………………………………
    Με δόλωμα τάχα τη γνώση
    νάμα από άγνωστες πηγές,
    σας στέλνουνε για μακροβούτια
    σε επικίνδυνες ακτές.
    ………………………………..
    – Απουσιολόγε, να συνεχίσω ή να την κάνω κι εγώ?

  120. sarant said

    117 !

  121. cronopiusa said

    Μάνια Τεγοπούλου: Μια κληρονόμος (με) αρχίδια

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    119.
    και πάντα ίδιο το φινάλε
    με το γουρούνι, το γνωστό:
    εσύ αν τσιγκλάς θα μαγαρίσεις
    ενώ τη λάσπη θέλει αυτό.

    Καιρός για μπαν ια.

  123. loukretia50 said

    Κι ενώ εσείς αναζητείτε
    Στο χάος νέες ατροπούς
    Αυτοί ατερμόνως μυρηκάζουν
    Λιβελλους πατριωτικούς
    Τα μάλα εξυπηρετούντας
    Σκοπούς ερέβους μοχθηρούς

  124. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @111.Τὸ ρέπον στὴν διαδικτυακὴ παρενδυσία ὑποκείμενο κάνει πὼς δὲν καταλαβαίνει αὐτὸ ποὺ τοῦ λέει ὁ Δύτης· πὼς δὲν ὑπάρχει γυμνασιόπαιδο ποὺ δὲν γέλασε μὲ τὸ «φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας» καὶ δὲν ἐμπέδωσε μετὰ ἀπὸ ἐξαντλητικὲς ἐξηγήσεις τῶν φιλολόγων ὅτι στὰ ἀρχαῖα μαλακία=μαλθακότητα.

    Κάτι τέτοια τὰ ψάχναμε ὡς ἔφηβοι γιὰ νὰ γελάσουμε ἤ νὰ πειράξουμε κάποιους μεγαλύτερους. Τὸ κακὸ μ᾿ αὐτὸν εἶναι ὅτι δὲν ἔχει ξεπεράσει τὸ παιδικό, ἄντε ἐφηβικό, στάδιο τοῦ «νὰ πῶ κακά λόγια γιὰ νὰ μὲ προσέξουν».

    ΥΓ. Δύτα μ᾿ μοῦ χρωστᾶς τοὐλάχιστον δυὸ καλά σχόλια γιὰ τὸ ἑπόμενο γραφτό μου. 🙂

  125. loukretia50 said

    Να σας μειώσουν οι μοβόροι
    φιλοδοξούν οι τιμητές
    μέχρι να γίνετε παπόρι
    και να ξεφύγουν κατινιές

  126. Ιστοριοδίφης said

    Τί θέλεις να μάς πείς, κ. Μαρτίνε; (124) Ότι στο σχόλιο 107 εγώ εννοούσα πως η Αριστοτελική ρήση «μαλακία γὰρ τὸ φεύγειν τὰ ἐπίπονα» εννοεί τον αυνανισμό; Για τόσο αγράμματο με έχεις; Απλώς παρέθεσα την ρήση, γιατί είναι παντελώς άγνωστη (μή μού πείς πως την ήξερες εσύ ο απόφοιτος ΕΜΠ, γιατί δεν θα σε πιστέψω…) και κάνει αμέσως εντύπωση στον μέσο σημερινό χρήστη της ελληνικής. Θα μπορούσε να γράφεται όλα αυτά τα χρόνια στα μπλουζάκια του Στρατού ή στους τοίχους των ΚΨΜ, για να φρονηματίζονται οι φαντάροι:

    «Μαλακία γάρ το φεύγειν τα επίπονα» (Αριστοτέλης «Ηθικά Νικομάχεια»)

    Για το υπόλοιπο σχόλιό μου (107) γιατί δεν βγάζεις άχνα; Συμφωνείς κι εσύ με τον επιπόλαιο Ιατρού πως ο Αριστοτέλης ΔΕΝ ήταν ρατσιστής (με τα σημερινά κριτήρια) κι ότι αυτά τα αποσπάσματα που διάλεξα, είναι σποραδικά μέσα στο έργο του; Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα: Δώσε μιά απάντηση, για να δούμε αν έχεις ποτέ ξεφυλλίσει τον Αριστοτέλη…

  127. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γιὰ νὰ τὸ ἀλαφρύνουμε λιγάκι.

    Παρὰ τὶς ἐπανειλημμένες δακτυλοσκοπήσεις ἐπιμένει νὰ ἐπανέρχεται. Δὲν θὰ ρωτήσω τὸν Ἰατροῦ (ποὺ ἔχει πραγματοποιήσει τὶς περισσότερες) γιὰ τὴν κατάσταση τοῦ προστάτη τοῦ ἐν λόγῳ ὑποκειμένου· ξέρω ὅτι τὸ ἀπαγορεύει τὸ ἰατρικό ἀπόρρητο.

    Ἔχω τὴν πεποίθηση πὼς δὲν τὸ κάνει γιὰ τὸν προστάτη του. 🙂

  128. Alexis said

    #125:
    Μη χολοσκάς κι έχουνε γνώση
    οι φύλακες, κι όλοι εμείς
    ενώ με πάθος συζητούμε
    είμαστε πράοι κι εγκρατείς

  129. loukretia50 said

    128. Συχνά οι επιθέσεις είναι ύπουλες

    Ακροθιγώς υπονομεύουν
    φύλακα και σχολιαστές
    και προκαλούν αμφιβολίες
    με άπειρες μαλαγανιές

  130. Alexis said

    #127:
    Μα φαίνεται πως του αρέσει
    ετούτη η ιατρική,
    να τρίβεται το ‘χει συνήθειο
    όπως η αίγα στο ραβδί

  131. loukretia50 said

    υπάρχει πάντα η πιθανότητα ν΄ανάψουν τα αίματα…

    -Εσύ μωρή να κάνεις μόκο,
    θα λέει φουριόζος ο θιγείς
    -Βρε α παράτα μας ρε στόκο!
    Θα απαντά ο ευφυής.

  132. Πέπε said

    @122:

    Μάλλον καιρός να επανεξετάσουμε εκ βάθρων την Ιδέα του μπάνιου.

    Όσο ήταν ένας, τασσόμουν πάντοτε υπέρ του μπάνιου για να τον ξεφορτωθούμε. Την επόμενη μέρα τον ξαναφορτωνόμασταν σε νέα συσκευασία, και ήταν λίγο ενοχλητικό.

    Τώρα όμως, με τις πολλές ταυτόχρονες ταυτότητες, έχουμε μπει σε νέα πίστα του παιχνιδιού. Κανόνας του παιχνιδιού φαίνεται να είναι ότι ενώ η μία πλευρά, σύσσωμη, δηλώνει απερίφραστα ότι τον αναγνώρισε, η άλλη εξακολουθεί να παίζει τους διάφορους ρόλους της. Είναι δε διασκεδαστική η αδέξια (ακόμη) προσπάθειά της να διατηρεί τα όρια ανάμεσα στους διάφορους ρόλους – ποιος χάνει την ψυχραιμία του και ποιος όχι, πώς αποκαλεί ο καθένας τον Ρίβα και πώς τον Ιατρού, ποιος λέει «επειδής» και ποιος μιλάει ψευτοκαθαρεύουσα. Είναι καινούργια η πίστα, πολλά να θυμάσαι και δύσκολο, αλλά με λίγη εξάσκηση όλα θα στρώσουν.

    Οπότε, θα τασσόμουν υπέρ του μπάνιου μόνο ως στοιχείου του παιχνιδιού (μόνο δηλαδή αν είτε βοηθήσει στην εμπέδωση της καινούργιας και δύσκολης πίστας, είτε μας οδηγήσει σε μια νέα πίστα που θα είναι σίγουρα γεμάτη εκπλήξεις και διασκέδαση).

    (Πάντως ρε παιδί μου, τόσα χρόνια καθημερινή και κοπιώδης προσπάθεια να χαλάσει το παιχνίδι των άλλων παιδιών, και το παιχνίδι να μη χαλάει, κι εκείνος να συνεχίζει, να τρώει πόρτες μέχρι δυσπεψίας κι όμως πάντα εκεί, σαν το αρκουδάκι της ντούρασελ, … Με τόση ταπείνωση επί γης πιστεύω ότι εξασφαλίζει κανείς παράδεισο για άφτερ.)

  133. loukretia50 said

    -Εγώ είμαι ένας απλός αιπόλος
    Θ’ αμύνεται ο αδαής
    τα κατσικάκια μου ουδόλως
    ενόχλησαν τους ευγενείς

  134. Ιστοριοδίφης said

    Και δεν είπα τίποτα για τα όσα γράφει εναντίον των γυναικών ο Αριστοτέλης στα διάφορα συγγράμματά του, που αν τα ξέρανε οι φεμινίστριες θα τον εξοβελίζανε από τα σχολεία. Αναρτώ τυχαία ένα απόσπασμα από το 9ο βιβλίο της «Ιστορίας των Ζώων»

  135. Alexis said

    #132 (τέλος) :
    Τώρα τον πάτησες στον κάλο
    με τον παράδεισο, επειδής
    θιασώτης είναι της πατρώας
    και κάργα ελληνοτραφής

  136. ΚΩΣΤΑΣ said

    Κι αν φύγει τι θα κάνετε
    εσείς οι ποιητές;
    πηγή σας είναι, έμπνευση
    μην είσθε αρνητές.

  137. Alexis said

    #134:
    Μετάφραση δεν έχει μπάρμπα;
    μη μας αφήνεις αμαθείς
    των θετικών είμαστε γνώστες
    μα όχι αρχαιοτραφείς

  138. ΓιώργοςΜ said

    127 τέλος: Όπως είπαν αλλήλοις ο πολύτεκνος φτωχός ψαράς και ο εύπορος συνάδελφός του στο γνωστό ανέκδοτο, δεν είναι κινητρο το αποτέλεσμα, αλλά η διαδικασία 🙂

    Κρίμα πάντως, τόσες ειδικότητες το ιστολόγιο, χάθηκε ένας ψυχαναλυτής; Δυο-τρεις δημοσιεύσεις το χρόνο θα τις έκανε άνετα! Αν και, τώρα που το σκέφτομαι, δεν αποκλείεται να τις κάνει χωρίς να σχολιάζει, στερώντας μας έτσι το αντίδωρο της ματιάς του ειδικού πάνω στο φαινόμενο…

    (Συχωράτε με για το πεζό εν μέσω τόσης ποίησης,
    το τάλαντό μου πενιχρό, στερείται κάποιας οίησης
    που είναι απαραίτητη στην έκφραση τη λόγια,
    ιδίως αν η αφορμή κακεντρεχή είναι λόγια)

  139. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Αριστοτέλης έχει εικονογραφηθεί σε εκκλησία. Το ξέρετε; Κουιζάκι

  140. ΣΠ said

    138
    Το φαινόμενο είναι γνωστό. Λέγεται dissociative identity disorder.

  141. loukretia50 said

    δεν είναι σε εκκλησία, αλλά μας κάνει !

    Phyllis and Aristotle,
    Hans Brosamer
    German, c. 1500-1554

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    141. ναι! και τώρα είδα ότι δεν εικονογραφείται σε μια μόνο εκκλησία. (Δε βάζω λίκνους με βίους και παραινέσεις αγίων τώρα)
    Ήξερα για τη μονή στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων.

  143. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Πολλές από τις παραστάσεις είναι ιδιαίτερα πρωτότυπες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι παραστάσεις των επτά σοφών της αρχαιότητας (Πλάτων, Απολλώνιος ο Τυανεύς, Σόλων, Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Θουκυδίδης και Χίλων ο Λακεδαιμόνιος), στο δυτικό τμήμα του νότιου εξωνάρθηκα.
    http://travelioannina.com/el/node/51

  144. Πέπε said

    @135:

    Ιλλινοεύς στην ψυχήν Έλλην
    είναι, και ουχί μαζοχιστής,
    μα λογαριάζεις; Είναι σώφρον
    τις πισινές σου να κρατείς.

  145. loukretia50 said

    144. πάντως γενικά ψαχνόμαστε !

    Ποιος είναι ποιος ? αναρωτιέστε
    – δε γνωριζόμαστε από χθες –
    και αν τεχνηέντως κατευθύνει
    σε διδαχές εμμονικές ?

  146. Πέπε said

    @140:

    Ντισόσιατιβ αϊντέντιτι ντισόρντερ;
    Περίπτωσις δεν μοιάζει τυπική!
    Εδώ υπάρχει σύγχυσις των ρόλων,
    που είναι, θαρρώ, ξεκάθαροι εκεί.

    @145:

    Δε βαριέσαι! Ας παίξουμε!

  147. Γιάννης Ιατρού said

    Το θέμα του “φύσει δούλου” του Αριστοτέλη και τα περί αυτού έχει απασχολήσει πολλούς αξιόλογους μελετητές. Ο ακατανόμαστος, με την προσφιλή του τακτική, συνεχίζει τα λάθη, τυφλωμένος από τα γνωστά πάθη του (κι εδώ εννοώ τα πολιτικής φύσεως τοιαύτα, τα άλλα δεν (με) ενδιαφέρουν …). Επειδή μας διαβάζουν κι άλλοι, ίσως μη ιδιαίτερα ασχολούμενοι με παρόμοια θέματα, θα πω μόνο δυό λόγια και δεν θα επανέλθω, όσο κι αν προκαλεί ο λεγάμενος σχολιαστής, καθότι «στου κουφού την πόρτα…» κλπ.:

    1. Να μην μπερδεύουμε τις όποιες πεποιθήσεις/λόγια κλπ. του κάθε (δεν το λέω υποτιμητικά) αρχαίου φιλοσόφου με
    === α. όλους τους Έλληνες και
    === β. όλες τις εποχές (το καθένα οφείλουμε να το ζυγίσουμε ανάλογα και με το πότε ελέχθη)
    === γ. τις κοινωνικές συνθήκες και το παραγωγικό/οικονομικό μοντέλο της εποχής (π.χ. δούλοι => εργάτες, χαμηλη παιδεία κλπ.)
    Αυτά ως προς τα λανθασμένα συμπεράσματα που τόσο εύκολα και γενικά βγάζει ο σχολιαστής γνωστής προέλευσης και ποιού στα #118, #134 κλπ. Να σημειώσω πως ο Αριστοτέλης στα έργα του αναφέρεται παρόμοια για τους δούλος, τις γυναίκες και τα παιδιά, κάνοντας μεν μερικές διαφοροποιήσεις, αλλά κυρίως στηρίζεται σε ένα ιεραρχικό μοντέλο, που είναι κοινό σε όλες τις σκέψεις του.

    2. Ο Αριστοτέλης δεν αναλύεται σε δυό γραμμές και 5 τσιτάτα που βρίσκει ο κάθε βαρεμένος και τα πετάει από εδώ κι εκεί, ασχημονώντας και παραποιώντας και προσπαθώντας να επιβεβαιώσει με κάθε τρόπο τα (γνωστά) πολιτικά του πιστεύω…

    Όποιος έχει όρεξη να ασχοληθεί με το θέμα του «φύσει δούλου» του Αριστοτέλη σοβαρά και εμπεριστατωμένα, μπορεί να ψάξει στην πολυάριθμη βιβλιογραφία και να πληροφορηθεί τα δέοντα.

    Εγώ συνιστώ το Aristotle on Nature and Politics, του Wayne Ambler, 1987. Τα έργα του Ernest Barker )The Political Thought of Plato and Aristotle), που είναι επίσης πολύ ενδιαφέροντα, αλλά από το 1906 έως την τελευτά ανατύπωση/έκδοση του 2009 (==>Μπέζος 🙂 ) έχουν αλλάξει πολύ και είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος τις σκέψεις του (υπάρχει το archive,org το αρχικό του 1906).

    Μια πολύ καλή εργασία είναι επίσης αυτή του Δημήτρη Παπαδή (Το πρόβλημα του φύσει δούλου στα Πολιτικά του Αριστοτέλη), μπορείτε να το βρείτε στον Ἑκηβόλο

    Αυτά (και τα χαιρετίσματά μου στη «γάτα», ανωτέρω 🙂 )

  148. loukretia50 said

    Πέπε και προβληματισμένοι παρακοιμώμενοι
    Κάθε σοβαρός ελληνόψυχος έχει μία ταυτότητα (άντε και δύο! – με την ιδεατή !). Κάποιοι άλλοι πολλές! Οπότε…

    Γιατί τραβάτε τέτοιο ζόρι?
    Και βάλλετε κατά ριπές?
    όποιος σας θέλει σκορποχώρι
    δε χαμπαριάζει από μπηχτές

  149. Alexis said

    #148:
    Καλοί οι στίχοι Λουκρητία
    μα η νυξ προυχώρησεν θαρρώ
    οπότε λέω να την πέσω
    κι ας πάει ο Βάτμαν στο καλό

    Good night everybody που λένε και στο χωριό μου… 🙂

  150. Γιάννης Ιατρού said

    Τόσο ωραία στιχάκια καιρό είχα να διαβάσω.

  151. loukretia50 said

    …για να μη γίνει Τρολικός πόλεμος!

  152. Γς said

    Α, ωραίο θέμα σήμερα (χτες).
    Πολύ αργά μπήκα.
    Τι να πρωτοπείς;

    Για το Λύκειο του Αριστοτέλους;
    Θυμάμαι τι ντόρος είχε γίνει τότε στον ξένο τύπο όταν ανακαλύφτηκε εκεί που θα έχτιζε η Γουλανδρή το μουσείο της [Σχ. 51].

    Και τρίχες που το αξιοποιήσαμε όπως θα’ πρεπε.
    Σαν το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του γουέστερν σιβιλιζέισον κι άλλα τέτοια.

    Είναι και κοντά στο άγαλμα του θείου Τρούμαν.

    Αριστοτέλης, Τέλης.

    Και ποιος δν θυμάται το μπριζολάδικο του Τέλη στην Γιουριπίντις.

  153. Καληνύχτα!

  154. cortlinux said

    Δεν θυμόμουν το ονομα. Σε ευχαριστώ.

  155. cortlinux said

    Πολλοι και πολλες οταν προσπαθουν να ερθουν σε επαφη με την φιλοσοφια δεν αντιλαμβανονται οτι το σημαντικο στοιχειο των φιλοσοφων δεν ειναι τοσο αν οσα ειπαν ή εκαναν ηταν σωστα αλλα η μεθοδολογια που ακολουθησαν για να ερμηνευσουν τον κοσμο (υλικο και πνευματικο). Σιγουρα θα εχει γραψει πολλα λαθη ή και ασυμβατα με την εποχη μας ο Αριστοτελης.

  156. cortlinux said

    Παροτι αφορα παλαιοτερη αναρτηση του νικοκυρη. Μου ειχε κανει τρομερη εντυπωση στο βιβλιο του Μπακούνιν «Θεος και κρατος» που αναφεροταν ο ιδιος στον «θειο Πλατωνα». Δεν αναφεροταν σε αυτον σαν κατι δυναστευτικο αλλα σαν μια μορφη απελευθερωσης.

  157. gpoint said

    Και που λέτε εκτός από το χάρτινο πρωτάθλημα της ΑΕΚ κι άλλα «κιτρινόμαυρα» χαρτιά καίγονται επικίνδυνα…

    http://www.sdna.gr/politiko-deltio/oikonomia/article/474634/katerreyse-i-metoxi-tis-aegean-marine-stin-wall-street

    είναι θέμα να μας το αναλύσει ο γνωστός ειδήμων περί τα οικονομικά και ΑΕΚατζής θαμών του ιστολογίου. Από την μεριά μου δυό λόγια έχω να πω, ένα για τα μικρά παιδιά πως άλλο είναι ο ιδρυτής μιας εταιρίας και άλλο ο βασικός μέτοχος και για τα μεγάλα παιδιά πως έτσι εξηγούνται τα κολλητηλίκια με τον Βασιλειάδη και άλλα στελέχη της κυβέρνησης.

  158. cronopiusa said

    Μάνος Στεφανίδης Τέλος Εποχής. Ξανά

    Καλή σας μέρα!

  159. spiral architect 🇰🇵 said

    @158α: Μα, να μην πει κανένας καλή κουβέντα για τη Μάνια;
    (εκτός ίσως …)

  160. giorgos said

    «Οί δουλούμενοι άγρότες στήν έποχή τού Σόλωνα δέν διαμαρτύρονται γιά τό γεγονός τής δουλείας καθ’ έαυτής , ή γιά τίς ύποτιθέμενες δυσμενέστερες βιοτικές συνθήκες ένός δούλου άπό ένός έλευθέρου μικροκαλλιεργητή (έάν τέτοια διαφορά ύπήρχε , οί ίδιοι δέν θά ένυποθήκευαν έαυτούς ή θά έξεγείροντο πρίν ύποδουλωθούν ) , άλλά μόνο γιά τό γεγονός τής μή συμμετοχής των στά «κοινά» 1), δηλαδή άπό τόν άποκλεισμό τους άπ’ τήν ίδια τήν γεωργικώς έκφραζομένη ίδεολογία . Τούτο όμως δέν σημαίνει ότι ό δούλος έμειονεκτούσε οίκονομικά έναντι τού μή δούλου . Οί άρχαίοι Θράκες , όπως άναφέρει ό Ηρόδοτος (ΣΤ’ , 6) , έπωλούσαν οί ίδιοι τά παιδιά των ώς δούλους στούς κατοίκους τής νοτίου Ελλάδος έναντι άλατιού καί άλλων μικρο, οίκιακών άπαιτουμένων 2) , πράγμα πού δηλοί ότι δέν θά τό έκαναν έναντι τών εύτελών αύτών πραγμάτων , έάν δέν ήσαν σίγουροι γιά τήν καλή μεταχείριση τών παιδιών τους .
    1) Βλ.Αριστοτέλη,έ,ά,ΙΙ,3.
    2)Βλ.καί «Ηistoire de la Boulgarie» (ύπό όμάδος) , Ed.Horvart ,1977,σελ.21.
    Ο κοινωνικός χαρακτηρισμός τών παιδιών τους ώς «δούλων» έκτός τής δικής των κοινωνίας δέν ήταν προφανώς κάτι πού ένοχλούσε τούς Θράκες , όπως σήμερα δέν ένοχλεί ή ύπαρξη τών βιομηχανικών έργατών , γιά τούς όποίους ή κατάστασή των άποτελεί ίδιότητα μή άντιφάσκουσα πρός τό γενικώτερο σύστημα δικαίου («δικαιώματα τού άνθρώπου» κλπ.).
    Η Αστυνομία τών Αθηνών άπετελείτο άλλωστε άπό 300 Σκύθες δούλους . Γνωρίζομε έπίσης ότι στήν άρχαία Ελλάδα οί δούλοι έθάπτοντο μαζί μέ τού κυρίους των , ή δέ ύποδοχή ένός νέου δούλου στό σπίτι είχε πάντοτε έορταστικό χαρακτήρα .
    Βασικός λόγος τού άνθρωπίνου μέτρου τής δουλείας στήν άρχαία έλληνική κοινωνία ήταν καί τό γεγονός ότι άφ’ ένός μέν οί άρχαίοι Ελληνες έξεκίνησαν τήν μεσογειακή των δραστηριότητα ώς μεταπράτες , άφ’ έτέρου δέ , καί κυρίως , διότι ό χώρος όπου μπορούσαν νά βρούνε δούλους–καί αύτός δέν ήταν άλλος άπό τόν χώρο δραστηριότητος των τής άνατολικής Μεσογείου , άφού πρός δυσμάς ύπήρχε τό φυσικό φράγμα τών Καρχηδονίων — έκατοικείτο άπό άνεπτυγμένους πολιτιστικά λαούς . Αυτό είναι ένα γεγονός πού παραγνωρίζεται ή σκοπίμως παρανοείται .»
    Από βιβλίο τού Γ.Κ.

  161. giorgos said

    Καί ένα χαρακτηριστικό έν προκειμένω τών σχέσεων κυρίων καί δούλων είναι ένα επίγραμμα πού ό Πάλλας , ένας πάμπλουτος πρώην δούλος , άφησε νά χαραχθή πάνω στό μαυσωλείο ένός νέγρου δούλου του : «τό άνθρώπινο χρώμα του ήταν μαύρο , όπως έθέλησε ό Ηλιος , μά ή ψυχή του ήταν γεμάτη μέ αίμα όλόασπρο καί πλήρης πάντα μέ καλήν θέληση «(1)
    (1) C.Schneider,μν.έ.σελ.424 .

  162. cronopiusa said

    The Palestinian Medic Killed by Israeli Soldiers

  163. cronopiusa said

    Brindisi, arriva Salvini e i passeggeri intonano «Bella ciao»

  164. cronopiusa said

  165. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    Πολύ μου άρεσαν τα βραδινά σας στιχάκια αλλά δεν μπορούσα να πάρω μέρος.

    159 Καλή κουβέντα θα πουν εκείνοι που δεν τους είχε φεσώσει.

  166. nikiplos said

    Φαίνεται εύκολο αλλά στην πραγματικότητα είναι πάρα πολύ δύσκολο και πολύπλοκο να έχει κάποιος σημερινός άνθρωπος ιδέα του τι σήμαινε να είσαι δούλος στην Αρχαιότητα και στον Αρχαίο Κόσμο. Ακόμη και θεσμικά αν το δει κανείς, ο αφέντης είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στο δούλο, και φυσικά δεν ήταν όλοι οι δούλοι πόρνοι και παιδαγωγοί, οι περισσότεροι δούλευαν στις σκληρές εργασίες στα μεταλλεία του Λαυρίου και στα λατομεία της Πεντέλης, στην Αθήνα. Όπως κάποτε πολλοί έβλεπαν τους πλουσίους αχέπαν, λησμονώντας όμως ότι η πλειοψηφία των, ζούσε σε άθλιες συνθήκες και εργαζόταν χωρίς ωράρια.

    Ο παραδειγματισμός ως μέσο φόβου πειθαρχίας και υποταγής των δούλων ήταν συχνό φαινόμενο, οπότε συχνά συναντούσε κανείς τυμπανισμένους ανθρώπους, εσταυρωμένους ή παλουκωμένους, που δίδασκαν τον περαστικό ελεύθερο ή δούλο ποιά είναι η πραγματική θέση του δούλου.

    Τέλος από κοινωνική σκοπιά, ο Χριστιανισμός, ήταν μια μεγάλη επανάσταση, αφού έβαλε την Κυριακή στην ζωή των δουλοπάροικων, την οποία ούτε να ονειρευτούν δεν θα μπορούσαν. Μια ημέρα να μην κάνεις τίποτε? Μια ημέρα την εβδομάδα να ξεκουράζεσαι? Θα έτριξαν τα κόκκαλα του Πλάτωνος και λοιπών που διακήρυσσαν ότι ο δούλος πρέπει να κάθεται μόνο για να τον … δέρνεις…

    Δυστυχώς ο καιρός είναι μεγάλος, για να μπορούμε να έχουμε αναφορές πραγματικές και συχνά τα γραπτά κείμενα δεν διασώζουν το αληθινό, αλλά το πιστευτό ή το επιθυμητό… Καλή ώρα σαν το Χόλυγουντ που παρουσιάζει τους… Νεοϋορκέζους ίδια με το σεξ εντ δε σίτι, όταν εγώ όμως είχα επισκεφθεί το σπίτι της θειάς μου στο Μπρονξ – νέος γαρ – με φαντασιώσεις ότι έφθανα επιτέλους στον επίγειο παράδεισο, είχα παραξενευτεί όχι τόσο από το μέγεθος των κατσαρίδων και των αρουραίων – τέτοια μεγάλα έχει και στην Πάτρα, αλλά κυρίως από τα απίθανα σημεία που έφθαναν και που μπορούσες να τα συναντήσεις… όπως πχ μέσα στην κατάψυξη του ψυγείου…

    Οι ζωές μας είναι μικρές και είμαστε προσαρμοστικοί άνθρωποι. Ίσως το φύσει δούλοι του Αρίστου να είναι σωστό. Εξ’ όσων λίγων γνωρίζω, οι Άγγλοι που κατόρθωσαν να περάσουν αλυσίδες σε όλα τα έθνη μιαν εποχή, μόνο τους Ινδιάνους Απάτσι δεν μπόρεσαν να υποτάξουν, κι αυτό γιατί έκοβαν το φαγητό και το νερό και πέθαιναν από πείνα και δίψα… Όλους τους άλλους όμως μια χαρά τους έκαναν ζάφτι… 🙂

  167. Δεν ξέρω πόσο σχετικό θα το βρείτε, αλλά έμαθα χτες ότι οι Αμερικάνοι θεώρησαν με νόμο τους Τσερόκι κηδεμονευόμενους του κράτους, ώστε να μη χρειάζονται τη συναίνεσή τους για να καταπατήσουν τα εδάφη τους:
    In the Supreme Court case Cherokee Nation v. Georgia, the native peoples were legally made to be wards of the state. One consequence of this was that they were not permitted to sue the US government because of their status as a dependent nation. The Indian Appropriations Act was passed on 3 March 1871, with an amendment ending tribal recognition and the treaty system. All Indians were made wards of the state; thus the U.S. government no longer needed tribal consent in dealing with the tribes.

  168. Γιάννης Ιατρού said

    167: Κοιταρεσυτιγινεται !!! Καλό Δύτα!

  169. cronopiusa said

  170. Ριβαλντίνιο said

    Τόσα λεφτά πήραν οι αχάριστοι :

  171. cortlinux said

    Οπως παντα ο Γκοσινι τα σπαει. Ναι ο Ιντερζο και ο Μορις τα σχεδιαζαν αλλα το σεναριο… Το κειμενο. Γκοσινι.

  172. Νέο Kid said

    171. To κείμενο της Οκλαχόμας ήταν Μορίς-Γκοσινύ (μέχρι το 1955 ο Μορίς τα έγραφε μόνος του. Μετά άρχισε συνεργασία με τον Γκοσινύ ,αλλά πάντα έγραφε κι αυτός. Η Οκλαχόμα είναι του 1960, άρα δεν μπορεί να είμαστε σίγουροι ποιος (αν είναι μόνο ένας…) έγραψε το συγκεκριμένο.)

  173. Νέο Kid said

    170. Λεφτά δεν πήραν πολλά. Αλλά πήραν πολύ νερό της φωτιάς και πολλά καζίνα. Δεν ήταν και λίγες αυτές οι παροχές, μά τον μεγάλο Μανιτού! και μά τον αλλήθωρο ήλιο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: